rienſis. dū quidaꝫ venerabilis abbas remēſiscenobij Helſinꝰ noīe miſſus fuiſſet a Guilelmoanglorū rege in Daciā dum ꝑactis q̄ ſibi commiſſa fuerāt: ad angliā redire cuꝑet īgreſſus eſtmare vbi poſtqͣꝫ ꝑ ſpaciū ꝓſpere nauigauit: vtſolet eſſe: tempeſtas valida cepit nauigātes terrere. Fatigatis igit̉ nautis nec vltra valentibꝰſe iuuare: remis fractis: funibus ruptis: cadentibus velis. ſpes ſalutis amittit̉: ⁊ nihil ſibi niſi ſubuerſionis iudiciū expectat̉. Cūqꝫ eſſent decorporū ſalute deſperati curam ſolūmodo aīaꝝcreatori ſuo magnis clamoribꝰ cōmendarent: ⁊beatā genitricem dei Mariā mr̄em miſerorumin ſuū auxiliū inuocarent: ꝯſpiciūt quendaꝫ venerande habitudinis virū pontificali infula decoratū ſtantem ꝓximū naui. Qui aduocans adſe abbatē Helſinū his ꝟbis alloqui cepit. Visꝑiculū maris euadere? Uis in patriā tuā ſanuſredire? Cūqꝫ cū fletu id ſolū deſiderare dixiſſetTunc ille ait. Scias me a dn̄a nr̄a dei genitricead te miſſum: vt ſi meis dictis obtemꝑare volūeria ſaluus cū comitantibꝰ ad portū deuenies.Spopondit ille ſe facturū omīa. Cui vir ille. ꝓmitte mihi ꝙ diem conceptiōis mr̄is xp̄i ſolenniter celebrabis ⁊ celebrandū p̄dicabis. At helſinus. Et quo inqͥt die feſtum illud erit mihi celebranduꝫ? Sexto ait ydus decembris vteriſqꝫofficio natiuitatis. excepto ꝙ nomē natiuitatismutabis in nomen ꝯceptiōis. His dictꝭ ille diſparuit. Et ſedata tēpeſtate abbas cū reliqͥs applicuit ad littus. Et q̄ viderat qͥbus potuit notificauit. Statuitqꝫ in remenſi cenobio ipſuꝫ feſtum celebrari. Sic paulatī excreſcere cepit deuotio xp̄ianorum ad ꝯceptiōꝫ ꝟginis excolendam: q̄ tn̄ tꝑibus iſtis vt apparet vbiqꝫ terrarūab oībus p̄conizat̉. Oēs clerici omēs religioſi de ꝯcepta ꝟgine feſtiue officium dicūt. At ⁊Sixtus qͣrtus pontifex maximꝰ ꝑ ſuas lr̄as adꝑpetuam rei memoriā ſtatuit vt ꝑ totā octauaꝫhuius ꝯceptiōis officiū ꝓtendat̉. ꝯcedēs eandem indulgentiā omībus qͥ miſſe ⁊ horis canonicis adeſſe curauerint q̄ cōcedit̉ ꝓ feſto ⁊ octaua corꝑis xp̄i. Planum iam eſt ꝙ h̓ opinio ſecunda indies roborat̉ ⁊ ꝓficit ⁊ magis vid̓r fore conſona pietati. Et ẜm ſententiā Hoſti. aliorūqꝫ doctorū. Qn̄ ſunt diuerſa iura ⁊ opiniōesnon ꝯͣ deum nec ꝯͣ bonos mores. humanior ſententia eſt p̄ferenda ceteris paribus. exͣ de tranſac. ca. fi. vbi glo. ſuꝑ v̓bo humaniorē. Proniores inqͥt eſſe debemus ad abſoluendū qͣꝫ ad condēnandū. vt in. c. ex lr̄is. de ꝓba. ⁊. ff. de accu⁊ obli. l. arrianus. Neqꝫ tn̄ vt ex dictis colligipōt feſtum ꝯceptionis refert̉ ad tranſfuſionemſeminis de quo fuit formatuꝫ corpus ꝟginis q̄dicit̉ pͥma ꝯceptio hoīs. qꝛ licet fuerit ſine pec-cato parentuꝫ ꝟginis fuit tn̄ cum feditate ⁊ deordinatione nature. vt refert dn̄s Beltranduscardinalis in expoſitiōe epl̓e ſexte ferie quatuortemporū de aduentu. Sed feſtū illud ordinaturad ſecundā ꝯceptiōꝫ ẜm quam ꝟgo fuit concepta ⁊ in eſſe naturali humano ⁊ in eſſe ſpirituali gratioſo .i. in animatiōe illius bn̄dicti corporis que fuit diu poſt pͥmam ꝯceptionem forſanoctogeſimo die. Nam dicit̉ ꝙ corpus maſculianimat̉ quadrageſimo die. Femine ꝟo octogeſimo. Et hoc modo ſi fuit de peccato originalip̄ſeruata. de iſta cōceptione ſecūdo mō ſumptafacimus ad ꝟginis laudem feſtū referētes gratias omnipotenti deo qui aduocatā noſtra tanto pͥuilegio decorauit. Si aūt peccatū originale contraxit a quo tn̄ ꝑ ſanctificatiōneꝫ mūdataanteqͣꝫ nata tunc feſtum ſub nomīe ꝯceptionisad ip̄am ſanctificatiōꝫ refert̉. Vt ꝟo iam finemdicendi faciamus conemur ꝟginem affectōe ſingulariſſima ⁊ reuerentia qua poſſumus proſequi. vt ſic mereamur ip̄a interueniēte ſui filij gͣtiam acquirere ⁊ gloriam celeſtem tandem letater ingredi. Amen.¶ Sermo vigeſimuſquintus de ſancta nobili et digna natiuiiate virginiſglorioſe.Gredietur virga de radice ieſſe: ⁊ flos de radicee ius aſcendet. Eſaie ꝓphete verba ſunt iſta. c. xj. Dum recolit̉ memoria natiuitatis ꝟginis glorioſe debet humana mens im magnam leticiā ꝓſilire. Nam eccleſia legit ẜmonem ſancti Auguſtini ſic dicentis.Adeſt nobis dilectiſſimi optatus dies beate acvenerabilis ſemꝑ virginis Marie. Ideo cuꝫſumma exultatione gaudeat terra nr̄a tante virginis illuſtrata natali. Hec em̄ eſt flos campide qua ortum eſt p̄cioſum lilium conuallium: ꝑcuius partum natura mutat̉ ꝓthoplauſtorumquo delet̉ et culpa. Et in antiphona dicit̉. Cuꝫiocunditate natiuitatem beate Marie celebremus: vt ip̄a pro nobis intercedat ad dominumIeſuꝫ chriſtū. Propterea vt ad natiuitatꝭ huiꝰp̄conia extollenda incitemur in hoc ẜmone deip̄a naſcēte ꝟgine verba faciemus que deſignatur nomīe virge ab Eſaia propheta in verbisaſſumptis ꝓ themate. Predixit quippe Eſaiasꝟginem ex ꝓgenie Dauid oriundam deſignatam noīe virge que fuit rectiſſima ſine aliqͣ curuatione ad inania bona ⁊ tranſitoria mundi. fuit etiaꝫ pleniſſima qꝛ in ea fuit omne foliū ſctōꝝẜmonum ⁊ oēs fructꝰ ſanctarū operationum: