quo peccato decedebant trahentur ad limbuꝫ.Ita licet beatiſſima virgo p̄ſeruationem hanchabuiſſet. nihilominus penalitatibus ⁊ mortiuſte obligata fuit. Nam vt vtar verbis ſanctiTho. iij. parte. q. xxvij. arti. j. in reſpōſione adiij. argu. Beata ꝟgo ſanctificata fuit ⁊ nos addimus p̄ſeruata a peccato originali qͣꝫtū ad maculam ꝑſonalē: non tn̄ fuit liberata a reatu quototū natura tenebat̉ obnoxia. ¶ Scd̓a rō quaꝑbat̉ ꝟginis immunitas ab originali culpa d̓rpoſſibilis preẜuatio. Potuit nanqꝫ deus illamſic p̄ſeruare: ⁊ ſi potuit debuit: cum p̄elegiſſꝫ eāſuam immaculatā ⁊ dilectiſſimam ſpōſaꝫ. Quare Franciſcus de marone in ſuo tertio ſic ſcribitQuanto aliquod agēs eſt ꝑfectius tāto citiuspoteſt ſuū effectū inducere in paſſum. deus aūteſt agens ꝑfectiſſimū. Sed agens naturale effectum ſuū inducit in pͥmo inſtanti. ſicut ptꝫ qꝛ generatio lucis a ſole fit in inſtanti. Inſuꝑ qn̄ aliqua potentia pōt in duas oꝑatiōes oppoſitas:ſi in pͥmo inſtanti pōt in illam ad quam minusinclinat̉: multo fortius in illam ad quā magisinclinat̉. Sꝫ potentia volitiua pōt in dilectōeꝫ⁊ odiū. ⁊ deus maxime inclinatur ad diligēdūSed in pͥmo inſtanti potuit ꝟgineꝫ odire. ergomulto fortius potuit ip̄am diligere. ⁊ hoc p̄ſeruando ne inficeretur originali culpa. Adhuc legiſlator qui pōt legem condere poteſt in legē diſpenſare ⁊ illam deſtruere. Sed decreto diuinoactualem culpā pͥmorū parentum factum eſt vtomnes ab eo concupiſcibiliter deſcendētes naſcerentur filij ire. ergo eodem decreto potuit cūꝟgine diſpenſari vt pro nullo inſtanti fuerit filia ire. Sicut enim potuit deus ſi originale contraxit in pͥma ſanctificatione illam mundare: itaeque potuit ſimul ⁊ ſemel eam ſanctificando p̄ſeruare. Sed reuera nō dubiū ꝙ multa poſſit facere deus ⁊ multoplura qͣꝫ intellectus intelligere. nihilominus nō niſi ex pietate ⁊ ſingulari deuotione cogimur acceptare ſic feciſſe deum. ſicut facere potuit ⁊ virginem Ade filiam a pctōp̄ſeruaſſe. ¶ Tertia rō ad oſtendendā virginismundiciā ab originali culpa dicitur exceptuatio. Sicut em̄ recipit̉ a generalitate ml̓ieꝝ qͣꝫtūad ꝯceptū ⁊ partū. qꝛ vt ſcribit̉ Geneſis. iij. cEt dictū fuit Eue. In dolore paries filios. qd̓⁊ ad omēs alias mulieres ſpectare cognoſcimꝰꝟgo tn̄ ꝯcepit ſine rubore ⁊ peperit ſine dolore. Ita etiā excludit̉ ſine generalitate mulierum⁊ virorū qͣꝫtum ad neqͥtiam peccati. Un̄ augꝰin li. de correptiōe ⁊ gr̄a inquit. Cū de peccatisagit̉ nullā de matre dn̄i volo facerę queſtioneꝫq̄ excepta ſi omēs ſancti ⁊ ſancte interrogarent̉ſi pct̄m̄ haberent. qͥd aliud dicerēt niſi qd̓ Ioh̓.ali. Si diceremus quia peccatū non habemusip̄i nos ſeducimus: ⁊ veritas in nobis non eſt.Et qꝛ d̓r ꝙ omēs peccauerūt: reſpondet̉ ꝙ duplex eſt vniuerſalitaſ. Una politica. alia logicaIn vniuerſali logica vna ꝑticularis interimitvniuerſalem. Uniuerſali aūt politice non ꝯͣdicunt ab ip̄a diſtrahentes vnam vel pl̓es particulares. vt dicendo oēs de iſta ciuitate ſunt ſani. omnes currūt ad ſpectacula. tamen aliqͥ ſuntinfirmi aliqui in domo. Et ſic Matth̓. iij. dicitur. Exibat ad Ioh̓em hieroſolyma ⁊ omīs iudea ⁊ oīs regio circa iordanē. ¶ Quarta rō faciens ad ꝯfirmandā opinionē iſtā d̓r puritatiscomꝑatio. Debuit quideꝫ virginis puritas ſuper excedere puritatem quarūcūqꝫ aliaruꝫ creaturarū ⁊ angelorū ⁊ hominū. Vnde Anſel. lib̓.de ꝯceptū virginali inqͥt. Decuit vt illius hoīsꝯceptio de matre puriſſima fieret que ea puritate niteret qua ſub deo maior nequit intelligi cuideus pater vnicum filium ſuum ſibi equaleꝫ decorde ſuo genitum ita dare diſpoſuit vt eſſꝫ vnꝰidemqꝫ dei ⁊ virginis filius. Sanctꝰ Thomasin. j. ſnīarum. di. xliiij. arti. iij. in reſpōſione adtertiū argu. dicit. Puritas intendit̉ ꝑ receſſuma ꝯͣrio. In rebus aūt creatis nil purius eo qd̓ ēſine ꝯtagione pctī: qualis fuit puritas btē virginis que a peccato origīali ⁊ actuali immunisfuit. Si gͦ beata virgo peccatum originale contraxiſſet tunc puritas eius nō exceſſiſſet puritatem aliorū. Nam angelus creatus fuit ſine aliqͣlabe pctī. Sic ⁊ aīma pͥmi hominis ⁊ mulieris.¶ Quinta rō ꝓ hac opinione dicit̉ honoris exhibitio. Debet vtiqꝫ filius honorare matrē qͣꝫtum poteſt: quoniā vt inquit Hiero. Parentibus nēo pōt reddere qd̓ tenet̉. Sꝫ xp̄us potuithonorare mr̄em illaꝫ p̄ſeruando ab origīali culpa. igitur debuit ita facere. ¶ Sexta ratio dicitur gr̄e completio. Fuit eqͥdeꝫ in virgiue tantagr̄e plenitudo qͣꝫtam capere potuit aliqua pura creatura. Ideo angelus eam dixit plenā gr̄aLuce .j. ca. Et Hiero. in ẜmone ad paulā ⁊ euſtochium inquit. Ceteris ꝑ partes p̄ſtat̉ Marie ꝟo totam ſe refudit gratie plenitudo. Quare pro nullo inſtanti defecit illi gratia. quod tamen non fuiſſet ſi ad modicuꝫ originalis culpahabitaſſet in anima eius. Item vt inquit Franciſcus. Ip̄a fuit virgo virginū. Si cōtraxiſſetoriginale virginitas eius fuiſſꝫ diminuta. Naꝫvirginitas angelorū que ſpiritualis eſt de quaHiero. dicit. Semꝑ eſt angel̓ cognata virginitas eſt maior virginitate corporali. Et ideo ſifuiſſet virginitas aīme Marie ꝑ originale corrupta non eſſet par cum virginitate angelica.¶ Septima rō d̓r diuina reuelatio. Cepit nāqꝫcelebrari feſtuꝫ ꝯceptionis virginis Marie reuelatione dei. Nam vt ſcribit Anſe mꝰ cantua