rari triplicit̓. Primo qͣꝫtum ad ſtatū naturalisconditiōis: ⁊ ſic fuit paulominus ab angel̓ minorata. Angelus em̄ ẜm ſuā eſſentialē naturampotior eſt ꝟgine. Scd̓o qͣꝫtum ad gr̄am conceptionis q̄ data eſt ei vt ꝯciperet xp̄m eſſetqꝫ veriſſima eius mr̄. Et qͣꝫtum ad hoc trāſcendit dignitatem oīm creaturarū: oīm hominū omniuꝫqꝫ angelorū. Nam in illo vno ꝯſenſu cum dixitEcce ancilla dn̄i: plus meruit ꝯſentiendo in cōceptionem xp̄i qͣꝫ omnes creature ſiue angeli ſine hoīes in omībus ſuis actibus: motibꝰ et cogitationibus. Et qͥdem omēs quicūqꝫ meruerunt nihil plus potuerūt mereri niſi ẜm diuerſos ſtatus gloriam felicitatis eterne. Hec auteꝫꝟgo illo glorioſo conſenſu meruit pͥmatum orb̓dn̄m vniuerſi: extinctionem fomitis ⁊ oīm gr̄arum: donorū ⁊ ꝟtutum plenitudinē: ſceptrumregni ſuꝑ omēs creaturas: fecunditatē in virginitate ⁊ maternitatē vnigeniti filij dei: ⁊ vt adoretur in regno celorū adoratiōe dulie digniorꝭ.Tertio pōt conſiderari beata ꝟgo qͣꝫtum ad excellentiā glorificatiōis. qꝛ vt eccleſia cantat Exaltata eſt ſancta dei genitrix ſuꝑ choros angelorum ad celeſtia regna. Ip̄a nanqꝫ fuit illud indiuiduū ſingulare qd̓ ⁊ ſi non in natura in gratia tamen ⁊ gloria omībus angelis eſt p̄latum.Dignitas aūt gratie ⁊ multo plus dignitas gl̓eincomꝑabiliter tranſcendit dignitatem natureNam ⁊ hoc ẜuat̉ adhuc in demonibꝰ in qͥbusdona nature manent integra ⁊ ſplēdidiſſima cūtamen ip̄i viliſſimi ⁊ turpiſſimi abiectiſſimi propter culpam habeant̉. magnificata gͦ fuit a deotam p̄clare ꝟgo illa delicatiſſima vt p̄ter filiumeius nulla creatura poſſit exequari. O feminſuꝑ omnia ⁊ ab omībus bn̄dicta: p̄electum ⁊ digniſſimū vaſculū fabricatū a pͥmo artifice: erarium diuinorū chariſmatū. Elegit te deus et p̄elegit: vt in tabernaculo tuo deus ⁊ hō nouemmenſibꝰ habitaret. Audeo dicere ꝙ ꝓpter ꝟonem in mente diuina conceptā ꝑ multa annormilia anteqͣꝫ naſceret̉ humanū genus fuit p̄ſeruatum in eſſe. Conſtat em̄ ꝙ ꝓ pͥma tranſgreſtone Adam ⁊ Eua nō ſolū mortis ſꝫ annihilationis exterminiū meruerūt. Et diuina vltio q̄ acceptionem ꝑſonarū ignorat: ſicut nec culpa angelicam ſic nec humanam dimiſiſſet impunem.Sꝫ ꝓpter p̄cipuam reuerentiā quā ad ꝟgineꝫhabebat qꝛ eaꝫ ab eterno ſuꝑ oēs creaturas nōvniendas deo q̄ creande erant dilexit p̄ſeruatiſunt ꝓthoplauſti nec in nihilū redacti. Rō eſt:qꝛ hec puella erat in lūbis Ade ẜm ratōeꝫ ſeminalem: ⁊ potentia ꝓducende puelle erat imp̄ſſain pͥmis parentibus donec in actū educeret̉ Diea autē debebat naſci Ieſus qͥ in Adā erat ſolūym corpulentaꝫ ſb̓am de ꝟgine educedus ⁊ denulla alia. Indulſit gͦ deus pͥmis parentibꝰ neceos annihilauit: qꝛ ſic nō fuiſſet nata beata virgo ⁊ ꝑ conſequēs nec Ieſus ſiue deus carnemhumanā veſtiſſet. Ergo ꝑ iſtam nobileꝫ creaturam ſaluauit deus pͥmos parentes de pͥma trāſgreſſione: ⁊ Noe de diluuio: ⁊ Abraaꝫ de cederegum. Iſaac de iſmaele. Iacob de Eſau. Populum iudaicū de egypto: de manu pharaōisde mari rubro: de poteſtate diuerſorū regum tyrānorū. de Nabuchodonoſor ⁊ captiuitate babylonica. Dauid de leone: de Golia ⁊ de SaulEt breuit̓ omnes indulgentias ⁊ liberatiōes factas in veteri teſtamento nō dubito deū feciſſeniſi ꝓ huius amore puelle ⁊ reuerentia quā deꝰab eterno p̄ordinauit ſuis cunctis operibus p̄ponendam.¶ Ꝙ angelia principio cognoueruntxp̄m de virgine naſciturū. Ca. II.Ecūda cōceptiovirginis admirande dicit̉ ſupernal̓.Conceperūt qͥdem illā angeli dum apͥncipio ſue beatitudīs cognouerūt xp̄m incarnandum ⁊ ex ꝯſequenti de ꝟgine naſciturum.Ad qd̓ plene intelligendū dicit ſctūs Thomaspͥma ꝑte. q. lvij. ꝙ in angelis ē duplex cognitioUna natural̓ ẜm quam cognoſcūt res tum perexiſtentiā ſuā: tum ꝑ ſpecies innatas: ⁊ hac cognitione myſteria gre cognoſcere nō pn̄t. quiaex pura dei volūtate dependēt. Si em̄ vnus angelus nō poteſt cognoſcere cogitatiōes alteriꝰex volūtate eius dependentes: multo minꝰ pōtcognoſcere ea que ex ſola dei voluntate dependent. Eſt aūt alia angelorū cognitio q̄ eos beatos facit qͣ vident vbuꝫ ⁊ res in v̓bo: ⁊ hac quidem viſione cognoſcūt myſteria gr̄e ⁊ qͥdeꝫ omnia nec equaliter omēs: ſꝫ ẜm ꝙ deus eis voluerit reuelare: ita tn̄ ꝙ ſuꝑiores angeli ꝑſpicatiusdiuinam ſapientiam ꝯtemplantes plura myſteria ⁊ altiora in ip̄a dei viſione cognoſcūt que inferioribus manifeſtāt eos illuminādo. Et horūetiam myſteriorū: q̄dam a pͥncipio ſue creatōiscognouerūt: quedam ꝟo poſt modū ẜm ꝙ eorum officijs congruit. Quare ⁊ myſteriū incarnatiōis in generali ſumptū omībus reuelatumeſt a pͥncipio ſue beatitudinis. Cuius rō ē: qꝛ hͦeſt quoddā generale pͥncipiū ad qd̓ oīa eoꝝ officia ordinant̉. Omēs em̄ ſunt adminiſtratorijſpūs in miniſteriū miſſi ꝓpter eos qui hereditatem capiūt ſalutis. vt dicit̉ ad Heb̓. c. ij. qd̓ qͥdem ſit ꝑ incarnatiōis myſteriū. Und̓ oportuitde hoc myſterio oēs a pͥncipio cōmunit̓ edoceri. De hoc ſic dicit Augꝰ. li. v. ſuꝑ Gen̄. ad lr̄aꝫSic fuit incarnatiōis myſteriū abſconditū a ſeculis a deo vt tn̄ innoteſceret pͥncipibus ⁊ pote