aīme defunctorū. Et. xvj. q. j. c. in canonibusEt. xxj. q. j. in. c. relatio. Et. xxiij. q. iiij. ca. ip̄apietas. c. ꝙ xp̄s. c. diſplicet. Et. xxiiij. q. iij. ca.ſi habes. Et. xxvj. q. vj. c. agnouimꝰ. Et. xxx.q. j. c. ad limina. Et. xxxij. q. ij. c. ꝙ ꝟo. ſi illud.ca. Moyſes. Et. xxxiij. q. ij. ca. animo nature.Et de pe. di. j. c. reſuſcitatus. ca. voluiſſent. Etdi. ij. c. charitas. c. ergo. Et di. iij. c. poteſt. c. ſiqͥs. c. qͥd ergo. Et di. v. c. conſideret. Et de conſe. di. ij.. c. reuera. Et di. iiij. c. Si baptizata. Etde maio. et obe.. c. ſolitę. Et de ſum. tri. ⁊ fi. ca.ca. firmiter. Et de pe. ⁊ re. c. cum infirmitas. Etde renū. c. niſi cum pͥdem. Et de cele. miſſa. c. inqͣdam. Et de decimis. c. cum nō ſit in homine.In clementina ꝟo de ſum. tri. ⁊ fi. c. damnant̉ illi qͥ dicunt aīam non eſſe formam corꝑis. NamAriſto. viij. metha. dic̄. Ꝙ dr̄a ſumit̉ de formarei. Sed dr̄a conſtitutiua hoīs eſt rōnale qd̓ d̓rde hoīe rōe aīme intellectiue ſeu intellectiui pͥncipij. vt inqͥt Tho. j. ꝑte. q. lxxvj. ergo aīma eſthoīs forma. Ad gentiles iam veniamus qͥ naturalis ratiōis lumine illuſtrati magnificentiſſime de aīma ſunt locuti. Inqͥt Eicero in paradoxis. Deꝰ ⁊ mater oīm natura dedit tibi animūquo nihil poteſt eſſe p̄ſtantius nihil diuiniusEt idem in li. de naturā deorū. Quid eſſe pōt īrerū natura homīe melius. in eo em̄ ſolo eſt ratio qua nihil pōt eſſe p̄ſtantius. Et idem in lib̓.de republi. Vt mūdū deus eternus regit ſic fragile corpus animꝰ ſempiternꝰ mouet. Et Plato in thimeo. Deus ꝟtutibus aīam p̄ire iuſſit.ip̄amqꝫ dn̄am nr̄i corꝑis fore voluit. quod ipſa tuet̉. Et Saluſtius in iugurtino. Vt genushumanū compoſitum ex corꝑe ⁊ aīa eſt. ita resſtudiaqꝫ oīa nr̄a alia corꝑis alia animi naturaꝫſequunt̉. Et Ouidius in li. de remedio amorisAt corpus redimas ferrū patieris ⁊ ignes. Vtqꝫ aīmo valeas quicqͣꝫ tollerare negabis. Et neſinguloꝝ repetamus dicta cōcludimus Ꝙ oēſancti. oēs ęruditi viri. oēs deniqꝫ ph̓i ⁊ ſtoici⁊ peripatetici ac alij quicūqꝫ aīam eſſe ⁊ docent⁊ ꝯfitent̉. ¶ Scd̓m lumen quo oſtēdimꝰ ꝙ ſitaīma d̓r oꝑationis. vt em̄ ſcribit Alexander deales in. ij. volumine ſumme. Videmꝰ q̨̄daꝫ corpora q̄ non nutriunt̉ neqꝫ augent̉ neqꝫ generātur nec mouentur motu volūtario vt lapides.Quedā q̄ nutriunt̉ augent̉ ⁊ generant̉. vt plāte. Quedam q̄ vltra hec mouent̉ ⁊ ſentiunt. vtaīalia. Quedā aūt q̄ agūt rōe. Si ergo pͥncipiūharū oꝑationum eſſet corporeitas. inuenireturtunc in oībus corꝑibꝰ. gͦ illud a quo iſte oꝑationes ꝓueniūt erit anima. Et ſic in plantis eſt aīavegetatiua. in aīalibus brutis aīma ſenſitiua.homībus ꝟo aīa intellectiua. Quiſnam nō miretur qͣꝫta ſit hūani ingenij ꝑſpicacitas. qͣꝫ ſtu-penda intellectus ſubimitas. qͣꝫue admirabilisvigor rōnis. Et vnde ꝓuenit niſi ex animi ſapientia. vt volantes aues ꝑ aera habitātes. in aqͣrum ꝑfundis piſces. ⁊ diſcurrētes ꝑ nemora ferociſſimas beſtias hō ad ſuū vſuꝫ ꝑducat. Nōꝓdeſt aqͥlis altus volatus. nō leonibus fortitudo. nō elephantibus magnitudo. nō venenoſitas draconibus ⁊ ẜpentibus. non ceruis agilitas. non deniqꝫ marinis beluis latitudo. vaſtitaſqꝫ aqͣrum. cum ab hoībꝰ artificijs pene innumeris capiunt̉. Quid de artiū inuentiōe exercitationeqꝫ dicemꝰ? Inſpiciamus agriculturā lanificum architecturā fabrifactiua ⁊ reliqͣs: in qͣrum effectibus dep̄hendit̉ aliqͥd in hoīe eſſe vltra corpꝰ. Que antiqͥ vulgares cū pͥus talia nōfuiſſent exꝑti illos qͥ ea pͥmo in aliqͣ ꝓuīcia face̓docuerūt credider̄t eſſe deos Iſis Inachi filiaregis argiuorū ⁊ ſoror foronei nauigās in egyptum qꝛ lr̄as qͣſdaꝫ egyptijs dedit ⁊ de agricultura multa eos docuit. poſt morteꝫ in numerodearū recepta eſt. Saturnus (vt recitat Paulꝰin hiſtoria romanorū) Iouem filiū ē grecia fugiens in ciuitate q̄ ex eius nomīę ſaturnia dictaeſt. haud ꝓcul ab vrbe rudes ppl̓os domos edificarę. terras incolere. plantare vineas docuit.atqꝫ humanis moribꝰ viuere cū antea ſemiferiglandiū tantūmodo alimentis vitā ſuſtentarētEt aūt in ſpelūcis aut frondibus ꝟgultiſqꝫ contextis caſul̓ habitarēt ab indocili ⁊ ruſtica mutitudine deus eſt appellatus. Romulus qꝛ vr.bem fundauit vallauitqꝫ muro apud paludemcaprę. nuſqͣꝫ comparuiſſet anno regni trigeſimonono ad deos tranſiſſe creditus eſt: ⁊ Quirininomīe cōſecratus. De liberalibus aūt diſciplinis grammatica. logica. rhetorica. ariſmetrica.geometria. muſica. aſtrologia illarūqꝫ rectoribus ꝓlixior eſſet ẜmo habendus. Sed vt complectamur omīa ſuccincte. tantus in illis eſt decor humane vite. tanta intellectus ꝑfectio. tataloquendi ⁊ viuendi moderatio. tāta deniqꝫ cognitio rerū. vt qui illis inueniunt̉ imbuti ſumma veneratione celebrent̉ a cunctis. O deteſtabilem errorē. O damnabilem cecitatē. O deniqꝫ fatuitateꝫ peſtiferā eorū qͥ tanta (vt ſic dicaanimarū facta mirabilia ꝯtuent̉ ⁊ aīas non eſſetenent. Pro qͥbus Augꝰ. li. x. ꝯfeẜ. ait. Eūt homīes mirari alta montiū. ingentes fluctꝰ marisaltiſſimos lapſus fluminū. oceani ambitū. ⁊ giros ſiderum. ⁊ relinquūt ſeip̄os nec mirantur.Et in pͥncipio lib̓. de ſpū ⁊ aīma inquit. Qm̄ dictum eſt mihi vt meip̄m cognoſcaꝫ ſuſtinere nōpoſſum vt me habea incognitū. Magna nāqꝫnegligētia eſt neſcire qͥd illud ſit quo celeſtia taꝓfunde cogitamus. naturalia tam ſubtili indagatione inueſtigamus. ⁊ de ip̄o qͦꝫ creatore nō