Druckschrift 
Sermones de laudibus sanctorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

greſſiuus cuius pͥncipiū eſt aīma: motꝰ tripliciter differūt. Primo qꝛ vnus eſt ab animaſcꝫ ꝑgreſſiuus. Aliꝰ aūt. Scd̓o qꝛ motꝰ prinus eſt ad vnū tm̄ eo ſequit̉ gͣuitatem. ſcd̓spōt eſſe ad diuerſa ẜm diu̓ſam apprehenſionemſenſus quā ſequit̉ aīa. Tertio qꝛ in pͥmo moturauitas eſt pͥncipiū eius pōt deſiſtere: ſꝫ īIocūdo motū pōt aīa deſiſtere. hꝫ nihilominusaīma potentiā non ſolū ad motū ꝓgreſſiuuꝫ organice: ſꝫ ad mouendū corpus organice. Dicitur aūt aīma mouere organice qn̄ mouet vnāptem mediante alia. ſicut mouendo cor mouetalia membra. ſic fit motus ꝓgreſſiuus. Mouet em̄ immediate vnam ꝑteꝫ. mediāte illa mouet aliam. ſic mouet̉ totus ſucceſſiue. Dicitur etiam mouere non organice mouendo totum ſiml̓. Et ſic aīa beata poterit corpus ſubitomouere: licet non in inſtanti de loco ad locum.Secundū qd̓ occurrit ad agilitatē erit multiplicatio ſpirituū puriſſimoꝝ. tum qꝛ ſpūs vitaleserunt puriſſimi vigoroſiſſimi. tum qꝛ corpusreplebit̉ aliquo puriſſimo elemēto .ſ. puriſſimoaere vt ſit vacuum: qꝛ non erunt tunc feces.Tertiū qd̓ cōcurrit ad agilitatem erit remotioomīs diſpoſitionis eſt in neruis in corꝑe: etoīs ponderoſitas que non eſt de eſſentia natureEttūc aīa poterit mouere facilit̓ tale corpꝰ velmotū ꝓgreſſiuo vel totum ſimul. Si dicas quēſtabunt corꝑa in celo empyreo? Rn̄deo ambulabūt mouebuntur ſb̓ito libito. ſi qn̄ ſtabunt credit̉ ſtabūt erecta. licet em̄ corpori ingtum corpus eſt magis competat ſedere vel iacere. Tn̄ inqͣꝫtum eſt inſtrumentū aīme magiscōpetit ſibi ſtare ꝓpter ꝑticipatōeꝫ ad operandum. Vnde Stephanus vidit Ieſum ſtantema dextris dei. Actuū. vij. c.¶Ꝙ ingens erit leticia beatoruꝫ ex eo habitabūt in celo empyreo. Ca. III.Ertio oſtēdimqͣꝫ ſit copioſum gaudiū beatorumpter loci habitatōꝫ. qꝛ habitabūt incelo. vbi tria dubia merito declaremus. Primū vtrū ſcriptura ſacra celi ꝓductioneꝫrecte denūciet. Secundū vtrū celum ſit vnū vel plures. Tertiū vtrū celū ſit locus beatorū. Ad pͥmū dubiū orit̉ ambiguitas et̓ quidēparua. quoniā Gen̄. j. ca. ſcribit̉. In principiotreauit deus celum et terram. vbi aſſerit ſcpͥtura celum pͥma die creatum. Deinde ſequit̉. Vofauit deus firmamentū celum: quod confirmatſecunda die factum. Ad hoc reſpondet Tho. j.pte. q. lxviij. pͥmo ẜm Chryẜ. aſſerit moyſes ſummarie dixit qd̓ deus fecit p̄mittens. Inpͥncipio creauit deus ⁊cͣ. poſtea ꝑtes explicauit. ſicut ſi qͥs dicat. hic artifex fecit hāc domū. poſtea ſb̓dat̉. pͥmo fecit fundamēta. ſcd̓o erexit parietes. tertio ſuppoſuit tectum. Et ſic nonoportet nos aliud celū intelligere d̓r. In pͥncipio creauit deus celū terra. Et d̓r ſcd̓adie factum eſt firmamentū. Secūdo poteſt dicialiud eſſe celū qd̓ legit̉ in pͥncipio creatum qd̓legit̉ ſcd̓a die factū. hoc diuerſimode. ẜmAugꝭ. Celum qd̓ legit̉ pͥma die factum eſt natura ſpūalis informis. Celū aūt qd̓ legitur ſcd̓adie factū eſt celū corporeū. ẜm ꝟo Bedaꝫ Serabiū. Celum qd̓ legit̉ pͥma die factū eſt celumempyreū. Firmamentū ꝟo qd̓ legit̉ ſcd̓a die factum eſt celum ſidereū. Damaſcenus ꝟo dicit celū pͥma die factum eſt quoddā celū ſpericūſine ſtellis. de quo ph̓i loquunt̉ dicentes ip̄umeſſe nonam ſperam et pͥmum mobile qd̓ mouet̉motu diurno. Per firmamentū ꝟo factuꝫ ſcd̓adie intelligit̉ celum ſidereū. Secūdū dubiuꝫfuit vtrum celum ſit vnum vel plures. Et ſitvnum ꝓbari poſſet qꝛ dicit̉ celum in ſingulariGen̄. j. c. vbi ſupra. Sed hec obiectio debilis ēqm̄ ſcriptura ſepius celos nomīat in pl̓ali. Un̄Deutero. xxxiiij. c. Audite celi que loquar. Etſecūdi Regū. xxij. c. Inclinauit celos deſcendit. Et Iob. xv. c. Celi non ſunt mundi in ꝯſpectu eius. Et pſal̓. ij. Qui habitat in celis irridebit eos. Et pſal̓. xxxij. Verbo domini celi firmati ſunt. Et pſal̓. xlix. Annunciabūt celi iuſticiaꝫeius. Et psͣ. lxxxviij. Tui ſunt celi tua ē t̓ra.Et Sap̄. ix. Que ī celis ſunt quis inueſtigabit.Et Eſaie. xlv. Rorate celi deſuꝑ. Et Ezech̓ .j.Aperti ſunt celi vidi viſiones. Et ad Hebre.pͥmo. Opera manuū tuarū ſunt celi. Reſpōdet Tho. j. ꝑte vbi ſupra. circa hoc videt̉ eſſeq̄dam diuerſitas inter Baſilium Chryẜ. Criſoſtomus em̄ dicit non eſſe niſi vnū celuꝫ. Etpluralit̓ dicit̉ celi celorum hoc eſt ꝓpter ꝓprietatem lingue hebree in qua conſuetum eſt vt celum ſolū pluralit̓ ſignificet̉. Sicut ſunt ml̓ta etiam noīa in latino que ſingulari carēt. Baſiliusaūt Damaſcenꝰ dicūt plures eſſe celos. Sed diuerſitas magis eſt in voce qͣꝫ in re. Criſoſto. vnū celū noīat totuꝫ corpus qd̓ eſt ſupraterram aquā. nam etiā aues volāt in aere dicūtur ꝓpter hoc volucres celi. Sꝫ qꝛ ī iſto corpore ſunt ml̓te diſtinctiones ꝓpter hoc Baſiliꝰponit plures celos. Ad diſtinctiōꝫ celoꝝ ſciendam conſiderandū eſt celum tripliciter dicitur in ſcripturis. Qn̄qꝫ enim dicit̉ ꝓpͥe naͣliter. ſic d̓r celū corpus aliqd̓ ſb̓lime luminoſum actu vel potentia incorruptibile naturam. Et ẜm hoc ponunt̉ tres celi. Primum totaliter lucidum quod vocāt empireum. Secun