cognoſcendū deuꝫ. Et vt clarius loquar. Aliaeſt ꝓportio ẜm qͣꝫtitatem. vtputa eſt proportioaque in duabus vaſis eiuſdem ꝯtinentie: et ſicnō eſt ꝓportio inter deū ⁊ creaturā. Eſt alia ꝓportio ẜm quandam attingentiā ſiue ordīs conuenientiā. ⁊ ſic eſt ꝓportio inter guttulā aque ⁊aquā oceani: etiam ſi eſſet infinita. hoc mō ē ꝓportio inter intellectū creatū angeli vel hoīs etip̄m deū. Exquo Augꝰ. dicit li. xiiij. de tri. Eoaīma imago dei eſt quo eius capax eſt: ⁊ particeps eſſe poteſt. ¶ Scd̓m ꝯſiderādū de btā viſione dei d̓r inequalitas. licet em̄ tot milia miliūangeloꝝ ⁊ hoīm videant eſſentiam dei. tn̄ nonomnes equaliter vident. Vnde ſaluator nr̄ Iohan. xiiij. c. dixit. In domo pr̄is mei māſionesmulte ſunt. vbi glo. i. diuerſa premia meritorū.Hec autem inequalitas ẜm Tho. vbi. sͣ. erit ꝑhoc ꝙ intellectus vnius habebit maiorē virtutem ſeu facultatem ad videndū deū qͣꝫ aliꝰ. Facultas ꝟo videndi deū vt dictum eſt nō competit intellectui creato ẜm ſuā naͣm: ſꝫ ꝑ lumen gl̓eqd̓ intellectum in qͣdam dei formitate cōſtituitUnde intellectus plus ꝑticipans de lumīe gl̓ieꝑfectius deuꝫ videbit. Plus aūt ꝑticipabit delumine glorie qͥ plus hꝫ de caritate. Quia vbieſt maior charitas ibi eſt maius deſideriū. ⁊ defideriū quodāmodo facit deſiderantē aptum etparatū ad ſuſceptionem deſiderati. Unde quiplus habet de charitate ꝑfectius eum videt: etcū maiori btītudine. Si ꝟo aliqͥs obſtaret ex xbo Iohānis. qui pͥma canonica. c. iij. ait. Uidebimus eū ſicuti eſt. ſed ip̄e vno modo eſt. gͦ vnemō videbit̉ ab omnibus. ⁊ ſic non ꝑfectius alvno qͣꝫ ab alio. Rn̄dere poſſumus ẜm Tho.cum dicimꝰ. videbimꝰ eum ſicuti eſt. aduerbiūd̓eterminat modū viſionis ex ꝑte rei viſe. vt ſiſēſus. Uidebimus eū ita eſſe ſicuti eſt. qꝛ ipſuꝫeſſe eius videbimus qd̓ eſt eius eſſentia. Nonaūt determinat modū viſionis ex parte videntis. vt ſit ſenſus ꝙ ita erit ꝑfectus modus vididi ſicut eſt in deo ꝑfectus modus eſſendi. Quare diuerſitas illa videndi non erit ex parte obiecti. qꝛ idem obiectum omībus p̄ſentabit̉ .ſ. deieſſentia. Sed erit ꝑ diuerſam facultatem intellectus nō naturalem: ſed glorioſam. ¶ Tertiuꝫconſiderandū de viſione dei dicitur iocūditasErit vnicuiqꝫ videnti deum tanta iocūditas ⁊plena leticia vt in illa omne homīs deſideriumquieſcat nihilqꝫ amplius appetat. Ratio eſt ẜmRiccardū in. iiij. di. xlix. qꝛ vnuſquiſqꝫ naturaliter appetit ſuam ꝑfectionem. Secūdaria verohumani intellectus ꝑfectio cōſiſtit in ꝑfectiōeſui actus qui eſt intelligere. Nunqͣꝫ autē actusintelligendi eſt ꝑfectus: niſi fit reſpectu nobiliſſimi intelligibilis ⁊ nobiliſſimo modo intelligēdi. Nobiliſſimū intelligibile eſt deus. nobiliſlimus modus intelligendi eſt intelligere ipſuꝫ inſui ſubſtantia. Exquo tam amabilis tamqꝫ gratiſſima eſt viſio illa: ꝙ ſi quis ꝓponeret alicubeato. vellet ne ꝑ milia milium annorū eſſe in hmundo abſqꝫ hoc ꝙ videret deū. haberetqꝫ omnes diuitias. omēs theſauros. omēs pecuniasomnes p̄cioſos lapides. omnia localia. omīa regna mundi. omnia delicata cibaria. omnem virorum clariſſimorū famam ⁊ gloriā. ac deſiderabilia queqꝫ que in hoc ſeculo poſſunt eſſe. ſtatim clamaret. Diſcēde a me ⁊ ſine me eſſe in delitijs viſionis dei que ſola incorporaliter exceditquelibet temporalia bona. quelibet temporaliagaudia. quālibet ph̓oꝝ ſcientiā. quālibet regū⁊ imꝑatorum p̄eminentiā. Hinc Augꝰ. lib̓. iiijde libero arbitrio ait. Tanta eſt illa pulchritudo iuſticia ⁊ incōmutabilis lucis eterne ꝙ ſi nōliceret in eo morari pluſqͣꝫ vnius diei ho. a. propter hoc ſolum innumerabiles anni huius vitepleni circūfluentia bonoꝝ temporaliū recte meritoqꝫ contemnerent̉. Et li. x. de ciui. dei. c. xv.inquit. Illa nanqꝫ beata viſio dei tante pulchritudinis viſio eſt ⁊ tanto amore digniſſima vt ſine hac quibuſſibet alijs bonis preditū ⁊ abundantem non dubitem ꝓtinus infeliciſſimuꝫ dicere. Et Apoſtolus. j. ad Chorin. c. ij. Oculusnon vidit ⁊ auris non audiuit. nec in cor hominis aſcendit: que p̄parauit deꝰ his qui diligūtillum. Cuꝫ autem experiemur ea admirabimur⁊ letabimur ſcientes multo vberiorem eſſe felicitatem ip̄am ſanctorū qͣꝫ rumior qui inſonat nr̄isauribus in hac vita. Sicut factum legimꝰ de regina Sabba: que venit a finibus terre ad Salomonem audita fama ip̄ius. vt d̓r. iij. Re. x. c.Hec cum conſideraſſet ſapientiā Salomonis:vidiſſetqꝫ domū quaꝫ edificauerat: ⁊ cibos mēſe eius. ⁊ habitacula ẜuorū ⁊ ordinem miniſtrātium veſteſqꝫ eorū ⁊ pincernas ⁊ holocauſta q̄offerebat in domo domī. non habebat vltra ſpiritum. Dixitqꝫ ad regem. Verus eſt ẜmo queꝫaudiui in terra mea ſuꝑ ẜmonibus tuis ⁊ ſupeſapientia: ⁊ nō credebam narrantibus mihi donec ip̄a veni ⁊ vidi oculis meis ⁊ ꝓbaui ꝙ mēdia ꝑs mihi nunciata non fuerit. Maior eſt ſapientia tua ⁊ opera tua qͣꝫ rumor queꝫ audiui.Beati viri tui ⁊ beati ẜui tui qͥ hic ſtant coramte ſꝑ ⁊ audiūt ſapīam tuam. O igit̉ p̄clarum illum diem cū aīma nr̄a ad viſionem illā diuināattinget. Cōperiet ꝓfecto tm̄ eſſe illius viſiōisdelectationē ꝙ merito dicere poterit. O deusdulciſſime beati qͥ te querūt. beati qͥ te habent.beati qͥ te vident. beati qͥ habitant in domo tuabeati deniqꝫ qͥ mundo ſpreto te verū ⁊ ſummuꝫbonum deſiderāt.