tia ait. Deus inuiſibil̓ eſt ⁊ incognoſcibil̓ oēmſenſum ſuꝑans ⁊ omnem intellectum. Secūdoarguūt rōe. Nā cognoſcentis ad cognitū oportet eſſe ꝓportionem. cū cognitum ſit ꝑfectio cognoſcentis. Sed nulla eſt ꝓportio creature adcreatorē. qꝛ in infinitū diſtant. gͦ nulla creaturapōt videre diuinam eſſentiam. Tertio iſtud videtur poſſe ꝓbari exemplo. Nam Exo. xxxiijca. habet̉. Qualit̓ dum loqueret̉ deꝰ Moyſicui apparebat in ſigͦ vel ſb̓iecta creatura Moyſes dixit. Oſtende mihi gloriam tuam. id ē ẜmNico. de lira. Oſtende mihi teipſum ſicut videris in gloria. Et dn̄s reſpondit ei. Non poteriſvidere faciem meam. Non videbit me hō et viuet. Et infra. Poſteriora mea videbis. faciē autem meam videre nō poteris. Pro ſolutiōe predictorū ⁊ intelligentia veritatis notare debemꝰtres catholicas ꝓpoſitiones ſequentes Alexandrum de ales in primo volumine ſumme. EtBonauenturā in ſuo. j. di. iij. Et Tho. j. ꝑte. qͣxij. Prima veritas. Ꝙ eſſentia dei videri nō poteſt oculis corꝑalibus. qꝛ deus incorporeus eſtvnde nec ſenſu nec imaginatiōe videri pōt: ſꝫ ſolo intellectu. Et ſi diceret̉ ꝙ deus pōt videri abhomīe viſione imaginaria. qꝛ dicit̉ Eſa. vj. ca.Uidi dn̄m ſedentē ſuꝑ ſolium excelſuꝫ ⁊ eleuatum. vt viſio imaginaria a ſenſu originem habet. quia fantaſia eſt motus factus a ſenſu ẜmactum. vt dicit̉. iij. de anima. ergo deus ſenſibiliter viſione videri poteſt. Reſpondet Tho. ꝙin viſione imaginaria non videt̉ ip̄a dei eſſentia: ſed aliqua forma in imaginatiōe formata rep̄ſentans deum ẜm aliquem modū ſimilitudīsꝓut in ſcriptura diuina ꝑ res ſenſibiles methaphorice deſcribunt̉. Secunda ꝓpoſitio ꝙ nullus homo vel angelus poteſt videre diuinameſſentiam viſione intellectuali ꝓpria vi natureRatio eſt ẜm Tho. in. iij. ſumme contra gentiles. qꝛ quod eſt faperioris nature ꝓprium. nonpoteſt conſeqͥ natura inferior: niſi ꝑ actionē ſuperioris nature cuius eſt ꝓprium. Sicut aquānon poteſt eſſe calida niſi ꝑ actioneꝫ ignis. Uidere autē deum ꝑ ip̄am diuinam eſſentiā eſt ꝓprium nature diuine. Operari em̄ ẜm ꝓpriamformam eſt ꝓprium cuiuſlibet operantis. nullaergo intellectualis ſb̓ſtantia poteſt videre deūvel diuinam eſſentiam niſi de hoc faciente. Ehoc eſt quod dicit̉ ad Romanos. vj. c. Gratiadel vitā eterna qꝛ videre diuinam eſſentiā conuenit intellectui creato ꝑſgratiā nō ꝑ naturam.Certia ꝓpoſitio. Ꝙ videntes ꝑ eſſentiam deūlicet apprehendant eſſentiā diuinā. nō tn̄ illā cōphendunt. vident nanqꝫ eſſentiam diuinā infinitam. ſed mō finito. nam illud comp̄hendi diciiur qd̓ ꝑfecte cognoſcit̉. ꝑfecte aūt cognoſciturqd̓ tm̄ cognoſcit̉ qͣꝫtū cognoſcibile eſt. Vnde ſiillud qd̓ eſt cognoſcibile ꝑ ſcientiaꝫ demonſtratiuam opinione teneat̉. ex aliqua rōne ꝓbabiliconcepta. nō comp̄hendit̉. puta ſi hoc quod ētriangulū habere tres angulos equales duobꝰrectis aliqͥs ꝑ demonſtratiōꝫ cognoſcat cōprehendit illud. Si ꝟo aliqͥs opinionem eius accipiat ꝑ hoc ꝙ a ſapiētibus ⁊ philoſophis ita d̓rnon comp̄hendit ip̄m. qꝛ non ꝑtinget ad illumꝑfectum modum cognitōis quo cognoſcibile ēNullus auteꝫ intellectus creatus ꝑtingere pōtad illum ꝑfectum modum cognitōis diuine eſſentie quo cognoſcibilis eſt. Quia cum eſſentiadiuina ſit infinita infinite cognoſcibilis eſt. ⁊ intellectus creatus nō poteſt illam infinite cognoſcere. In tm̄ enim aliquis intellectus creatꝰ diuinam eſſentiam ꝑfectius vel minus ꝑfecte cognoſcit inqͣꝫtum maiori vel minori lumine glorie ꝑfundit̉. Cum ergo lumen glorie in quocūqꝫ intellectu creato receptum non poſſit eſſe infinitum. Impoſſibile eſt ꝙ aliquis intellectꝰ creatus deum infinite cognoſcat. Probant̉ iſta perAuguſtinū qͥ in lib̓. de cognitiōe vere vite ait.Deus eſt ſpūs incomprehenſibilis. Et in. xij. li.bro de ciui. dei. ca. xviij. inquit. Quicqͥd ſcientia comp̄hendit̉ ſcientis apprehenſiōe finit̉. Etidem ad paulā de videndo deū. Aliud eſt videre. Aliud totū bidēdo comp̄hendere. videt̉ ꝙneceſſariū p̄ſens ſentit̉. Comp̄hendit̉ qd̓ ita videtur: vt eius nihil lateat: cuius fines conſpicipoſſunt. Un̄ cū deꝰ ſit infinitꝰ: nulli creature eſtcomp̄henſibilis. Quis igit̉ non admiret̉ parit̓⁊ collaudet infinitā celſitudinē ſummi dei: quēlicet tot milia miliū angelorū ⁊ hominum clarevideāt ⁊ intelligāt ſumme bonū. ſumme feliceꝫſumme gl̓oſum. ſumme ſapientē. ſūme pulchrū.ſūme delectabilē. ſūme deſiderabilē. ſūme potētem. ſumme iuſtū. ſūme clementē. ſūme dn̄antē.ſumme regnantē. ⁊ ſil̓ia. Tn̄ in his excedit adhuc incomꝑabilit̓ cognitōeꝫ illorū. Soluendaergo iam ſunt obiecta. Et ad auctoritates atqꝫexempluꝫ dicimꝰ. Ꝙ deus in ſui eſſentia viderinon pōt viſione corꝑali. neqꝫ ꝓpria vi nature.viſione intellectuali. Sed tali viſiōe videri poteſt cum adiutorio ip̄ius dei illuminantis ⁊ eleuantis intellectum creatum ad ſuam beatam viſionem. Nec ſic etiam videri poteſt a creaturaviſione cōp̄hēſionis. vt iaꝫ eſt p̄dictū. Ad rōꝫq̄ in ꝯͣriū adducta fuit rn̄det Tho. ꝙ ꝓportiod̓r duplicit̓. Uno mō certa habitudo vniꝰ qͣꝫtitatis ad alteram. Alio modo quelibet habitudo vnius ad alterum hoc mō ſcd̓o pōt eſſe proportio creature in deū inqͣꝫtū ſe hꝫ ad ip̄m vt eſfectus ad cauſam aut potentia ad actuꝫ. Et ẜmhoc intellectus proporcionatus eſſe poteſt ad