ſanctꝰ in linguis igneis. Tū etiā vt q̄ in lubileobn̄ficia ppl̓s accipiebat data fuiſſe ml̓to copioſiora in xp̄m crendentibꝰ a ſpūſctō noſcant̉. Vtem̄ colligit̉ ex. xxv. c. Leui. numero qͥnquagenario annorū in iubileo debita remittebantur.Ita ſpūſſancti gr̄a in apl̓os deſcendētis penitētibus peccata ⁊ debita remittunt̉. Sil̓r ī illo iubileo ẜui donabant̉ libertati Ita nūc ſpūſſctūsliberat a ẜuitute diaboli in ſpem gl̓e filioruꝫ deiAdhuc in illo iubileo recuꝑabantur hereditates amiſſe. Sic ſpūſſanctꝰ eſt pignꝰ hereditatisnr̄e. Venit etiā ſpūſſanctus in die dn̄ica: vt eſſꝫdies renouatōis q̄ fuerat ⁊ creatōis. Dn̄ica nāqꝫ die creatus eſt mūdus Hora adhuc qͣ ſpūſſāctus in apl̓os deſcendit fuit tertia. vt ptꝫ ex auctoritate eccleſie q̄ cantat in hymno. Duꝫ horacunctis tertia repente mūdus intonat: orātibꝰapoſtol̓ deum veniſſe nūciat. Idip̄m hr̄ ex verbo Petri Act̉. ij. c. Fuit aūt iſta hora ꝯueniēsTum qꝛ ſpūſſanctꝰ eſt tertia in trinitate ꝑſona.Tum qꝛ pͥmi parentes dicunt̉ in hora tertia ꝑdidiſſe gr̄am. vt ponit̉ in cōpendio theologie lbro. j. vn̄ ꝯueniens fuit ꝙ eadem hora apoſtol̓redderet̉. Tum etiam vt inſinuet̉ ꝙ in tertio tēpore gr̄a dei copioſe in mundū effuſa eſt. Namgenus humanū ſb̓ triplici ſtatu decurrere pontur a doctoribꝰ. Primꝰ legis naͣe ab Adaꝫ vſead Moyſen. Scd̓s fuit legis ſcripte: a moyſevſqꝫ ad xp̄m. Tertius legis gr̄e: a xp̄o vſqꝫ ac̄completū numeꝝ electorum. ¶ Tertia ꝯſideretio de miſſione ſpūſſancti d̓r qͣlitatis. Duplex ēmiſſio ſpūſſancti. vna inuiſibilis q̄ mittit̉ in mētem ad ſanctificandū creaturaꝫ. ⁊ iſta miſſio fiad inhabitatōꝫ creature rōnalis. Alia ē miſſioviſibilis ſicut apparuit ſuꝑ xp̄m in columbe ſpecie. ⁊ ſuꝑ apl̓os in linguis igneis. Qui ſpm̄ſanctum inuiſibiliter hr̄e cupit opus eſt vt ſe ꝯformet apoſtolis: in qͥbus ſeptem ꝯditōnes deſcribunt̉ fuiſſe. Prima ꝯditio fuit qꝛ erant animoqͥeti. Et hoc eſt qd̓ d̓r Actuū. ij. ca. Dū complerentur dies penthecoſtes .i. dies requietionis.Illud em̄ feſtum erat ad reqͥem deputatuꝫ. Iōdixit deus ꝑ Eſa. c. lx. Suꝑ quem reqͥeſcet ſpiritus meꝰ niſi ſuꝑ humilem ⁊ qͥetū. Scd̓o erātapoſtoli dilectiōe vniti. qd̓ notat̉ cum d̓r. Erātomēs parit̓. Erat qͥdem eis cor vnū ⁊ aīa vna.Sicut em̄ ſpūs hoīs non viuificat mēbra corporis niſi vnita. ſic nec ſpūſſanctus mēbra ſpūalia. Tertio erant apoſtoli loco ſecreti. de hoc ſb̓ditur. In eodē loco .ſ. in cenaculo. Quarto erātor̄oe aſſidui. ideo ſb̓dit̉. Erant ꝑſeuerātes vnanimiter in oratiōe. de illis cantat eccleſia. Orantibus apoſtol̓ deum veniſſe nunciat. Quintoerāt humilitate p̄diti ex eo ꝙ ſcribit̉ qꝛ erant ſedentes .i. humiles. Sexto erant pace coniunctiqꝛ erant in hierl̓m: que interp̄tatur viſio pacis.Septīo erant ꝯtemplatiōe erecti ꝑ hoc ꝙ dicit̉qꝛ receperūt ſpūmſanctum in ſuꝑiori cenaculo.Qualit̓ aūt miſſio illa viſibilis in apl̓os fueritcompleta declarat̉ Actuū. ij. c. vbi dicitur. Factus eſt repēte de celo ſonus tanqͣꝫ aduenientisſpūs vehemētisⁱ ⁊ repleuit totā domū vbi erātſedentes. Nico. de li. ſedētes .i. manētes eo mōquo d̓r in Deut̓. ca. j. Sediſtis in cades barnemulto tꝑe .i. māſiſtis. Naꝫ apl̓i tunc erāt ī or̄oeq̄ non fit ſedendo ſꝫ magis flectēdo genua vl̓ ſtādo. Inſuꝑ Lu. vl. xp̄s dixerat eis. Sedete ī ciuitate .i. manete quouſqꝫ induamī ꝟtute ex alto. Et apparuerūt ill̓ diſꝑtite lingue tanqͣꝫ ignisſeditqꝫ ſupra ſingulos eoꝝ: ⁊ repleti ſunt omēsſpūſancto. Sꝫ poſſet aliqͥs q̄rere an apl̓i an̄ iſtādiem acceperāt ſpūmſctm̄: Et rn̄dent doctoresꝙ ſic: ſꝫ non in tanta copia. Cū em̄ fuerūt vocati ad xp̄i ſeq̄lam ⁊ apoſtolatū receperūt ſpm̄ſanctum ad ꝓpͥam iuſtificatōꝫ ⁊ ꝑſonalem ꝑfectōꝫQn̄ aūt miſit eos ad p̄dicandū an̄ ſuā paſſionētunc receperūt ſpūmſctm̄ ad infirmoꝝ curatōꝫ:⁊ miraculoꝝ oꝑatōꝫ. Dedit nāqꝫ p̄tatem ill̓ cūrandi languores: eijciēdi demones. Sicut ptꝫMat. x. ca. Sꝫ qn̄ inſufflauit ⁊ dixit eis. Accipite ſpūmſctm̄. tūc receperūt eū ad peccatorumremiſſionē ⁊ ſacramentoꝝ miniſtratiōeꝫ. Et vtrefert Augꝰ. iiij. lib̓. de trini. Flatus ille corporeus ſb̓ſtantia ſpūſſancti non fuit: ſꝫ demonſtratio ꝑ congruā ſignificatōꝫ non tm̄ a patre: ſꝫ a filio ꝓcedere ſpūmſanctū. Et ſpūſſanctus ibi nōaccipit̉ ꝓut eſt tertia in trinitate ꝑſona: ſꝫ ꝓ donō ſpūſſancti. vt ſit ſenſus. Accipite ſpm̄ſanctūid eſt donū ſpūſſancti. ꝓut exponit Philippusde monte calerio in euangelio Iohannis. Iſtaꝟo die apl̓i receperūt ſpūmſanctū ad habēdamintelligentiā ſcripturaꝝ. vt declarabimus in ſequenti myſterio. ⁊ noticiam omniū linguaꝝ adaudaciā ⁊ fortitudinem: ad omniū meritorumplenitudinem. ad p̄dicatōꝫ euāgelij. ad tollerationē martyrij: ad ꝯuerſionem ppl̓oꝝ ⁊ coruſcationem miraculorū. Ergo repleti ſunt nō ſolumplenitudīe ſufficientie: ſꝫ etiaꝫ plenitudine redūdantie.¶ Ꝙ apoſtoli faciēte ſpūſancto loquebantur varijs linguis. et acceperuntſcientiā diuinarū rerum atqꝫ forteſ facti fuerūt vt non timerent cruciatꝰ ne¶ Ca. III.qꝫ mortemErtiū myſteriūꝯtemplandū de ſpūſctō d̓r oꝑatiōis.Int̓ cetera qͥppe ſtupenda q̄ in apl̓iseſt oꝑatus ſunt p̄cipua ⁊ ſingulariſſima tria.