deorſum. Mittit̉ etiam aliqͥd alicubi vt a quohabeat̉. ſicut aliqͥs mittit alicui donum. Mittitur inſuꝑ ad aliqͥd ꝙ oꝑetur. ⁊ ſic mittit̉ filiusvel ſpūſſanctus vt alicubi inhabitandū. vt alicubi ad poſſidendū vt donū ad aliqͥd .ſ. ad effectum ꝯferendū. Et ideo miſſio ꝑ comꝑatōꝫ adterminū reperit̉ completiſſime in diuinis multomagis qͣꝫ in creaturis. Si autē loquamur demiſſiōe in comꝑatōe ad miſſum. ſic in his inferioribꝰ ponit triplicem cōditōꝫ imꝑfectionis .ſ.ſeꝑationem. ſb̓iectiōꝫ ⁊ mutatiōꝫ. que quidemnon ſunt in diuinis. Eſt tn̄ aliqͥd ꝑfectionis ibiſtis correſpōdēs. Et ratio huiꝰ ptꝫ ſic. In iſtinferioribꝰ ſeꝑatur miſſus a mittente: nam cunmitto aliquem romam qꝛ roma diſtat a me. illequem mitto ſeꝑatur a me. In diuinis ꝟo quideꝰ mittens eſt vbiqꝫ nulla eſt diſtātia. iō nullſeꝑatio. loco tn̄ huiuſ eſt miſſi a mittēte egreſſioſiue emanatio. Similit̓ in his inferioribus eſt īmiſſo ſb̓iectio ꝓpter differentiam mittentis acmiſſum: qꝛ miſſus differta mittente in ſb̓ſtātia.Sed in diuinis nō eſt ſb̓alis differentia. Et id̓ooīa ſunt eqͣlis nobilitatis in miſſo ⁊ mittēte Sicetiā in his inferioribꝰ eſt in miſſo mutatio ꝓpt̓diſtantiaꝫ miſſi a termino. Quia ꝟo in diuinismiſſus nulli loco abeſt. ideo non eſt ibi mutatioſꝫ alicuius effectus de nouo ꝓductio. hͦ Bona.Sanctus ꝟo Tho. j. ꝑte. q. xliij. eandem ſent.tiaꝫ ꝯfirmās vt aſſerit: ꝙ in ratiōe miſſiōis duoimportant̉. quoꝝ vnū eſt habitudo miſſi ad eūa quo mittit̉. Aliud eſt habitudo miſſi ad terminū ad quem mittit̉. Per hoc autē ꝙ aliquismittit̉ oſtendit̉ ꝓceſſio q̄dam miſſi a mittentevel ẜm imperiū. ſicut dn̄s mittit ẜuū. vl̓ ẜm cōſiliariū. vt ſi ꝯſiliarius dicat̉ mittere regem acbellandū. Uel ẜm originem: vt ſi dicat̉ ꝙ flosmittit̉ ab arbore. Oſtēdit̉ etiā habitudo termini ad quē mittit̉. vt aliquo mō ibi eſſe incipiat.vel qꝛ pͥus ibi omnino non erat quo mittit̉. Ulncidit ibi aliquo modo eſſe quo pͥus nō eratMiſſio gͦ diuine ꝑſone ꝯuenire pōt ẜm ꝙ īpotat ex vna ꝑte ꝓceſſionem originis a mittenteEt ẜm ꝙ importat ex alia parte nouum modūexiſtendi in aliquo. Sicut filius dicit̉ eſſe miſus a patre in mūdum ẜm ꝙ incipit eſſe in murdo viſibiliter ꝑ carnem aſſumptam. ⁊ tn̄ anteain mundo erat. vt dicit̉ Iohānis .j. c. Non ponitur ergo miſſio in diuinis que fit ẜm motū localem. Quare nec ibi eſt ſeꝑatio: ſꝫ ſola diſtīctioeiginis. Neqꝫ pōt eſſe minoratio cuꝫ non ſitapͥncipio mittente. aut ẜm imperiū aūt ẜm conſiſſum. qꝛ imperās eſt maior ⁊ ꝯſiliās ſapientior.xt vt p̄dictū eſt miſſio illa nō importat niſi proceſſionē originis q̄ eſt ẜm eqͣlitatem. Scd̓m dubium fuit vtrū miſſio ſit qͥd creatū vl̓ increatūAd qd̓ rn̄det Alexander in .j. ſumme. Ꝙ miſſioſiue dicat̉ actiue de pr̄e reſpectu filij. ſiue de patre ⁊ filio reſpectu ſpūſſancti. Siue dicat̉ paſſiue de filio vel ſpūſancto eſt qͥd increatū. ⁊ idemqd̓ deꝰ. nam ꝓceſſio ſpūſſancti ē ip̄e ſpūſſanctꝰꝓcedens. ⁊ ſanctificatio ſpūſſancti eſt ip̄e ſpūſſanctꝰ ſanctificās. Sꝫ miſſio ſpūſſctī eſt eius ꝓceſſio a pr̄e et filio ad ſanctificandū creaturam:vtrūqꝫ aūt eſt qͥd increatū qd̓ eſt ſpūſſanctus: gͦmiſſio qͣ ſpūſſanctꝰ eſt miſſus eſt quid increatuEt eadem ratiōe miſſio qua filius mittit̉: ⁊ quapater mittit. Tertiū dubiū fuit vtruꝫ miſſio dicatur de deo ex temꝑe vel ab eterno? Et rn̄dentdoctores theologi ꝙ d̓r ex temꝑe. Uerūtn̄ alexander in .j. ſumme dicit ꝙ in miſſione duo ſunt.Eſt em̄ ibi pͥncipale ſignificatū qd̓ eſt qͥd increatum. Et eſt ibi aliqd̓ cōnotatū .ſ. effectꝰ in rōnali creatura quod eſt quid creatum. Naꝫ miſſioeſt ꝓceſſio alicuius ꝑſone manifeſtata in creatura: vel manifeſtatio ꝓceſſiōis eterne facta raꝫtionali creature. rōne ergo cōnotati quod tꝑale eſt d̓r miſſio temꝑalis. Sed ſanctus Tho. inpͥma ꝑte vbi sͣ dicit ꝙ in his que important originem diuinaꝝ ꝑſonarū eſt q̄dam dr̄a attēdenda. Quedā em̄ in ſua ſignificatōe important ſolam habitudinem ad pͥncipium. vt ꝓceſſio ⁊ exitus. Quedā ꝟo cū habitudine ad pͥncipiuꝫ determināt ꝓceſſionis terminū. Quorū q̇dam determinant terminum eternuꝫ: ſicut generatio ⁊ſpiratio. nam generatio eſt ꝓceſſio diuīe ꝑſone īnaturam diuinā. Et ſpiratio paſſiue accepta īportat ꝓceſſionē amoris ſb̓ſiſtentis. Quedamꝟo cū habitudine ad pͥncipiū important terminum tꝑalem. ſicut miſſio ⁊ datio. Mittit̉ enimaliqͥd ad hoc vt in aliquo ſit: et dat̉ ad hͦ vt habeatur. Perſonā aūt diuinaꝫ haberi ab aliquacreatura vel eſſe nouo modo exiſtendi in ea eſtquoddā tꝑale. Un̄ miſſio ⁊ datio in diuīs dicūtur tꝑaliter tm̄. Gęneratio autem ⁊ ſpiratio ſolum ab eterno. Proceſſio aūt ⁊ exitus dicūturin diuinis eternaliter ⁊ temꝑaliter. Nam filiusab eterno ꝓceſſit vt ſit deus. tꝑaliter aūt vt ſithō ẜm omiſſionem viſibilem. vel vt ſit in hoīeẜm miſſionem inuiſibilem.De tempore die ⁊ hora miſſionis ſpūſſancti.¶ Secūda ꝯſideratio de miſſione ſpūſſancti dicitur tꝑalitatis. In qua quo temꝑe miſſus fuitapoſtol̓ ponderare debemꝰ. Nam qͥnquageſima die poſt xp̄i reſurrectōꝫ myſteriū iſtud fuitcelebratū. Et hoc qͥdem cōgrue factum eſſe cōſtat. Tū qꝛ in veteri teſtamēto ſic fuerat figuratum: dū qͥnqͣgeſima die poſtqͣꝫ moyſes eduxerat filios iſrael de egypto: deſcendit deꝰ in ignein monte ſynai. Sic ⁊ qͥnquageſima die poſtqͣꝫxp̄s traxerat pr̄es de inferis: deſcendit ſpirituſ