ſpūmſctm̄. ſicut etiā tres ꝑſone ſunt vnum principiū creature: ⁊ vna actiōe creaturā ꝓducunt.¶ Tertia opinio de ſpūſancto damnata fuit aliquoꝝ qͥ dixerūt ꝙ ſpūſſanctus nō ſit equal̓ pr̄iaut filio. Arguebant ꝟo ſic. Dare ſe totum ſineſui diminutiōe eſt ſumme potētie. hoc autē poteſt pater. hoc poteſt filius: nō aūt ſpūſſanctusnō em̄ poteſt generare filiū ſicut pat̓: nec poteſtſpirare ſpūmſanctum ſicut pater ⁊ filius. gͦ noneſt illis equalis. Ad hoc rn̄det Alexāder in. j.volumīe ſūme: ꝙ ſicut eadem eſt potentia filij qͣpotuit generari que eſt in patre qua potuit generare. Sic eadem eſt potentia ſpūſſancti qͣ poteſt dari .i. ſpirari qua pr̄is ⁊ filij qͣ poſſunt dareid eſt ſpirare. Vnde Augꝰ. li. ꝯͣ Maximū inqͥtAbſit vt ideo ſit potentior pater filio qꝛ creatorem genuit pater: filius non genuit creatorem.Neqꝫ em̄ non potuit: ſꝫ nō oportuit .i. nō ex impotentia fecit: ſꝫ qꝛ ſibi nō cōueniebat. Similit̓poteſt dici in ꝓpoſito. Si ꝟo querat̉ vtrum atata ſiue ligata ſit potentia ꝓducēdi in perſonaſpūſſancti. ꝓpter hoc ꝙ nō poteſt exire in actuꝫꝓducendi ꝑſonam ſicut poteſt in patre et filio.Dicendū ꝙ non īmo ex ſumma ꝑfectiōe ip̄iuspotentie eſt. qꝛ non poteſt exire in actum hmōiqꝛ non cōgrueret. Vnde Anſel̓. in monologionait. Qui pōt quod ſibi nō ꝓdeſt ⁊ nō debꝫ: tantomagis aduerſitas ⁊ ꝑuerſitas poſſunt in illūSāctus ꝟo Tho. j. ꝑte. q. xlij. dicit. ꝙ ſicut eadem eſſentia que in patre eſt paternitas: in filioeſt filiatio. ita eadem eſt potentia qua pater generat ⁊ qua filius generat̉. Vnde verum eſt qquicqͥd pōt pr̄ pōt filius. Nō tn̄ ſequit̉ ꝙ poſſitgenerare. Nam generatio ſignificat relationemin diuinis. habet gͦ eandem potentiā quaꝫ pat̓:ſꝫ cū alia relatiōe: qꝛ pr̄ habet eam vt dās. Et hͦſignificat̉ cum d̓r pr̄ pōt generare: filius aūt habet eam vt accipiēs. ⁊ hoc ſignificat̉ cum dicit̉poteſt generari. Idem dicendū eſt de ſpūſāctoreſpectu pr̄is ⁊ filij.¶ Quid ſit miſſio in diuinis. et qualiter ſpūſſanctus mittit̉ inuiſibiliter etviſibiliter. et de congruitate tꝑis quoſpūſſanctus datus fuit apoſtolis in ſigno viſibili.¶ Capitulū. II.Ecundū myſterium ꝯtemplaudū de ſpūſancto dicitur miſſionis. In quo tres cōſiderationes faciemus.¶ Prima dicit̉ quidditatis.¶ Secunda qualitatis.¶ Tertia temporalitatis.¶ Prima ꝯſideratio d̓r quidditatis. vbi qͥd ſitmiſſio in diuinis eſt aperiendum. Ad quod itaait Riccardus in pͥmo di. xv. Miſſio eſt ꝑſōeemanantis vel emanationis ꝑſone ꝑ aliquid ſibi appropriatum actu vel habitu manifeſtatio.Nam miſſio reſpectu miſſi duo habet ex ſuo intellectu emanationē ⁊ manifeſtatiōem ꝑ effectūUnde Augꝰ. iiij. lib̓. de trini. inquit. Mitti eſtcognoſci eſſe ab alio. Et qꝛ pater a nullo iō nunqͣꝫ dicit̉ miſſus. Sed vt iſta clarius habeanturtria in hac ꝑte dubia ſunt aperienda.¶ Primū vtrū ſit ponere miſſionem in diuinis¶ Secundū vtrū miſſio ſit quid increatum vl̓creatum.¶ Tertium vtrū miſſio dicat̉ de deo ab eternovel ex temꝑe vel vtro qͣꝫ modo.¶ Ad pͥmum dubiū reſpondet ſcriptura ſanctaDicit̉ enim ad Gall̓. iiij. ca. Miſit deus filiumſuū. Et ibidem. Miſit deus ſpūm filij ſui ī corda veſtra. Et Iohan. iij. c. Non em̄ miſit deusfiliū ſuum in mundū vt iudicet mundū. Et. vj.ca. Miſit me viuens pater. Et. viij. c. Qui miſit me verax eſt. Et Iohā. xvj. c. Cum veneritaclitus quem ego mittam vobis. Ex qͥbus ⁊ſimilibꝰ patet ꝙ filius miſſus eſt etiam ⁊ ſpirituſſanctus. Cōtra hoc qͥdam obijciūt. Prīo qꝛqui mittit̉ ab aliquo diſcedit ab eo ⁊ ad aliquēlocū de nouo vadit. ſꝫ in diuinis nō poteſt eſſeloci mutatio: cum deus ſit vbiqꝫ. ergo in diuīsnō poteſt eſſe miſſio. Secūdo om̄e qd̓ mittiturſeꝑat̉ a mittente. ſꝫ in diuinis nō eſt ponere ſeparationē vnius ꝑſone ab alia: gͦ nec miſſionē.Tertio nihil ꝑtinens ad inferioritatem ⁊ ſuꝑiritatem dicit̉ de vna perſona reſpectu alterius.Unde dicit Damaſcenus. Ꝙ filius ẜm ꝙ deunō dicit̉ obediēs vel inobediēs patri: ſb̓iectoꝝenim eſt hoc. Cum ergo ille qui mittit̉ inqͣꝫtumhuius ſit inferior qͣꝫ ille qui mittit: ⁊ ille qui mittit ſit ſuperior: non dicunt̉ hmōi nomina mittere ⁊ mitti de vna ꝑſona reſpectu alteriꝰ. Ad ſoluenda huiuſmodi obiecta notandū eſt ẜm Bonauenturā in pͥmo di. xv. Ꝙ miſſio in his inferioribus habet reſpectum ad tria .ſ. ad pͥncipiūad terminū ⁊ ad miſſum. Ad pͥncipium ſiue admittentem miſſio habet ſb̓ triplici habitudinecomꝑari. videlicet vt ad dantem eſſe. ⁊ ſic mittitur radius a ſole. Vt ad dantem ꝟtutem: ſicmittit̉ iaculū a ꝓiectore. Et vt ad dantem iuriſdictionē. ⁊ ſic mittit̉ nunciꝰ a p̄ceptore. Scd̓momnē hanc comꝑatōꝫ eſt miſſio in diuinis: qꝛſpūſſanctus mittit̉ a patre ⁊ filio tanqͣꝫ habenseſſe ⁊ ꝟtutem ⁊ auctoritatē in operando in eis.Et ideo miſſio ẜm hunc reſpectum completiſſime eſt in diuinis. Similiter ad terminū ſub tertia habitudine comꝑat̉. Mittit̉ enim aliquidalicubi vbi videlicet quietat̉. vt lapis mittitur