tionis ⁊ corruptiōis: ſꝫ locus celeſtis eſt locꝰ incorruptiōis. Ideo cōgruent̓ xp̄s ad locū illuꝫſe tranſtulit. Ad pͥmum ergo dicit Thomas. Ꝙdeus eſt qui poſſidet ſuum bonū ſine motu. qꝛomnino immutabilis eſt. Quelibet autē creatira eſt aliquo modo mutabilis. ẜm Auguſtinūviij. ſuꝑ Gen̄. ad lr̄am. Et qꝛ natura aſſumptaa filio dei remanſit creata. non eſt incōueniēs ſiei aliqͥs motus attribuat̉. Ad ſecūdū reſpōdetſanctus Tho. Ꝙ xp̄o aſcendenti nihil accreuitqͣꝫtum ad ea que ſunt de eſſentia gl̓e ſiue ẜm corpus ſiue ẜm animā. Tamen accreuit aliqͥd qͣꝫtuꝫ ad loci decentiā quod eſt de bene eſſe glorienon ꝙ corpori eius aliqͥd aūt ꝑfectiōis aut conẜuationis acquireret̉ ex corpore celeſti: ſꝫ ſolūmodo ꝑ quādam decentiā. hoc aūt aliquo mōꝑtinebat ad eius gloriā. Et de hac decētia gaudium quoddam habuit. nō qͥdem ꝙ tūc de nouo gaudere inciperet qn̄ in cęlū aſcendit: ſed qͥanouo mō gauiſus eſt ſicut de re impleta. Ad tetium argumentū dicit̉ ꝙ licet p̄ſentia corporal̓eius fuiſſet ſb̓tracta: non tn̄ diuinitatis. Adeſtinſuꝑ ſemꝑ nobiſcū in ſacramento altaris: liceſnon videat̉ oculis corꝑalibus. Ob qd̓ Mat.vlti. dū aſcendendo diſcipulos relinq̄bat dixitEcce ego vobiſcum ſum omībus diebꝰ vſqꝫ adcōſummatiōꝫ ſeculi. Fuit cum apoſtol̓ aſſiſtendo eis in operibus miraculoſis. qꝛ vt dic̄ marcus vlti. c. Predicauerūt vbiqꝫ dn̄o cooperante ⁊ ẜmone cōfirmante ſequentibꝰ ſignis. Aſſiſtit nobiſcū exiſtendo. vt dictum eſt in ſacramēto euchariſtie vbi eſt xp̄s totus. Aſſiſtit etiameccl̓e ſemꝑ ip̄aꝫ dirigendo ꝑ occultos inſtructꝰſpūſſancti. vt ſic non deficiat fides Petri. Propterea Augꝰ. in ẜmone de aſcenſiōe ita pulchreloquit̉. Omīa chariſſimi que dn̄s Ieſus xp̄usin hoc mūdo ſb̓ fragilitate nr̄a miracula ediditnobis ꝓficiūt. Qui dum humauā conditiōemſideribꝰ importauit. credentibꝰ celū patere poſſe monſtrauit. Et dum victorē mortis ī celeſtiaeleuauit: victorem eiuſdeꝫ mortis quo ſequeremur oſtendit. Aſcenſio ergo dn̄i catholicę fideicōfirmatio fuit. vt ſecuri impoſterū crederemꝰmiraculi ip̄ius donuꝫ. cuius in p̄ſenti ꝑcepiſſemus effectum. ⁊ fidelis quiſqꝫ cum iam tāta perceperit ꝑ ea que agnoſcit p̄ſtita diſcat ſperare ꝓmiſſa. ac dei ſui p̄terita p̄ſentiqꝫ bonitate qͣſi futurorū teneat cautionē. hec Augꝰ. Tertio aſciſio xp̄i fuit cōgrue celebrata reſpectu termini.qꝛ aſcendit ſuꝑ omnem creaturā tam ſpiritualēqꝫ etiam corporalem. Ex quo apl̓us ad Epheiiij. c. ait. Qui deſcendit ip̄e eſt: ⁊ qͥ aſcendit ſuꝑomēs celos vt impleret omīa. ẜm Nico. de liraſuꝑ hoc paſſu non eſt intelligendū ꝙ aſcēderittotalit̓ ſuꝑ celum empireū vbi nullus eſt locusnec creatura aliqua. Sed ꝙ aſcenderit ad ꝑtemdigniorem celi empirei. quod eſt locus beatorū⁊ celū ſupremū. locus aūt ille debet̉ etiā ſb̓ſtantijs ſpūalibus ẜm quondā congruentiā. qꝛ illeſb̓ſtantie ſunt ſup̄me in ordine ſb̓ſtantiaruꝫ. Ettamē xp̄us aſcendit ſuꝑ omēs ſb̓ſtātias ſpūales ⁊ ſupra omēs ordines angelorū. nec eſt incōueniēs corpus xp̄i p̄poni ſb̓ſtantijs ſpūalibuscum ſpūs ſimplicit̓ nobilior ſit omni corpore.Quia vt inquit ſanctus Tho. Licet corpꝰ iſtd̓cōſiderando cōditiōem nature corporee ſit īfraſb̓as ſpūales. conſiderādo tn̄ dignitatē vniōisqua eſt ꝑſonalit̓ deo cōiunctū excellit nobilitatem ⁊ peminentiam omniū ſb̓ſtantiaꝝ ſpūaliū⁊ oīm angelorū.¶ Qualiter xp̄s aſcendit cuꝫ poteſtate et magnificentia videntibus patenter diſcipulis.¶ Ca. III.Ertiū myſteriūꝯtemplandū de aſcenſione xp̄i d̓r qͣlitatis. In quo ꝑſcrutari debemꝰ qualiter xp̄s aſcendit. Ad quod dicimus qꝛ aſcēdittripliciter.¶ Primo potenter.¶ Secundo magnifice.¶ Tertio patenter.¶ Primo aſcendit potenter vbi tres difficultates oriunt̉. Primo vtrū aſcēdere cōueniat xp̄oẜm diuinā naturā: Ad hoc ita reſpondet ſctūsTho v̓bi s. Ꝙ ly ẜm duo pōt notare .ſ. ꝯditiōꝫaſcendentis ⁊ cauſaꝫ aſcēſionis. Primo modonō poteſt ꝯuenire xp̄o ẜm ꝯditiōꝫ diuine nature. tuꝫ qꝛ nihil eſt diuinitate altius qͦ poſſit aſcēdere. tum qꝛ aſcenſio eſt motus local̓ qui diuīenature nō competit q̄ eſt immobilis ⁊ inlocalisSed ꝑ hunc modū competit xp̄o ẜm humanānaturā q̄ continet̉ loco ⁊ motui ſb̓iacet. Itaqꝫxp̄s aſcendit in celū ẜm ꝙ hō nō ẜm ꝙ deꝰ. Siꝟo ly ẜm dicat cauſaꝫ aſcenſiōis cū xp̄s ex virtute diuina in celū aſcenderit. dicimꝰ ꝙ aſcēditẜm ꝙ deus. Scd̓a facultas vtꝝ aſcendit ꝓpriaꝟtute: Ad illud Tho. dicit. Ꝙ cū in xp̄o ſit duplex natura diuina .ſ. ⁊ humana ẜm vtrāqꝫ accipi pōt ꝓpͥa ꝟtus. Xp̄s gͦ aſcendit ꝓpͥa ꝟtutediuina. de ꝟtute ꝟo humana diſtinguit Th̓o.ꝙ hoc pōt dupliciter accipi. Una qͥdem eſt vitus naturalis que ꝓcedit ex pͥncipijs nature: ⁊hac xp̄us nō aſcēdit. Alia aūt ꝟtus eſt gl̓ie ẜmquā xp̄s in celū aſcēdit. Cuiꝰ qͥdem v̓tutis rōꝫqͥdā accipiūt ex naͣ qͥnte eſſentie q̄ eſt lux: vt dicunt qua ponunt eſſe de cōpoſitiōe corꝑis huni ⁊ ꝑ eā elementa ꝯͣria ꝯciliari in vnū. Ita ꝙ ſſtatu huiꝰ mortalitatis natura elemētaris ī corporibus humanis dominat̉. Et iō ẜm naturaꝫ