diuerſe volūtates. qꝛ rō hꝫ quandā volūtatemvt naͣ eſt vnibil̓ corꝑi ⁊ hꝫ voluntatē vt ratio ēcōformis diuinitati. ⁊ ẜm hͦ dicerent̉ in xp̄o diuerſe volūtates. volūtas naͣlis ⁊ volūtas rōisUoluntas diuina in xp̄o erat vt ip̄e dolores ⁊paſſiones ⁊ mortem pateret̉. non ꝙ iſta eſſent adeo volita ẜm ſe: ſꝫ ex ordine ad finem humaneſalutis. Volūtas rōis erat vt voluntas diuinaimpleret̉. volūtas aūt ſenſualitatis naturaliteriſta refugiebat. Sil̓r volūtas vt natura iſta repudiabat tāqͣꝫ narure ꝯͣria. Verūtn licꝫ iſte fuerint voluntates diuerſe: nō tn̄ ꝯͣrie. Nam hͦ volūtas ſenſualitatis ꝯͣria voluntati rōis. nec voluntas hūana ꝯͣria voluntati diuine. nec volūtas natural̓ ꝯͣria voluntati rōis. qꝛ ẜm Dama.Cōtraria nata ſunt fieri circa idem. volūtas autem moriendi ⁊ viuendi nec ẜm idem in chriſtoqꝛ vnū circa ſenſualitatē. aliud circa rōeꝫ. Ex qͦinqͥt Tho. vbi ſupra. Ꝙ neqꝫ volūtas diuīa neqꝫ volūtas rōis in xp̄o impediebat̉ aut retardabatur ꝑ voluntatē naturalē. neqꝫ ꝑ voluntateꝫſenſualitatis. Sil̓r aūt nec ecōuerſo volūtas diuina vel volūtas rōnis refugiebat aut retardabat motū natural̓ volūtatis ⁊ motū ſenſualitatis. Placebat em̄ xp̄o ẜm volūtatē diuinam etetiā ẜm voluntatē rōis. vt volūtas naͣlis in ipſo ⁊ volūtas ſenſualitatis ẜm ordinē ſue naturemouerent̉. Hic oſtenditur magnitudo dolorisxp̄i patientis. qm̄ ẜm Tho. iij. ꝑte. q. xlvj. Inalijs patientibꝰ mitigat̉ triſticia interior ⁊ etiaꝫdolor exterior ex aliqͣ ꝯſideratiōe rōis ꝑ quandam deriuatōꝫ ſeu redundantiā a ſuꝑioribꝰ viribus ad inferiores. qd̓ in xp̄o patiente nō fuit.Unicuiqꝫ em̄ viriū ꝑmiſit agere qd̓ eſt ſibi proprium. Quare in illa voluntatū diuerſitate nulla ꝯrietas eſt ponenda. Et ſi obijceret̉ ꝑ id qd̓ſcribit Lucas. xxij. c. Factꝰ in agonia ꝓlixiusorabat. Sed agonia vid̓r importare quandamimpugnatione animi in ꝯͣria tendentis. qͣre videret̉ ꝙ in xp̄o fuerit voluntatum ꝯͣrietas. Ręſpondere poſſumꝰ ẜm Dama. in. ij. lib̓. Ꝙ agonia nō fuit in xp̄o qͣꝫtum ad ꝑtem aīme rōnalemẜm ꝙ importat cōcertatione voluntatum ex d̓uerſitate rationū ꝓcedentē. puta cū aliqͥs ẜm qͥrō ꝯſiderat vnum vult illud. ⁊ ẜm ꝙ cōſiderataliud vult ꝯͣriū. hͦ em̄ ꝯtingit ꝓpter debilitaterōis q̄ nō pōt dijudicare qͥd ſit ſimplicit̓ meliꝰqd̓ in xp̄o nō fuit. qꝛ ꝑ ſuam rōeꝫ iudicabat ſimpliciter eſſe meliꝰ ꝙ ꝑ eius paſſionē impleretuvoluntas diuina. circa ſalutem humani generꝭFuit tn̄ in chriſto agonia qͣꝫtum ad ꝑtem ſenſitiuam ẜm ꝙ importat timorē infortunij vel malimminentis. Inſpiciamꝰ gͦ Ieſum bn̄dictū orātem illūqꝫ auribꝰ cordis audiamꝰ dicentē. Pr̄ſi poſſibile eſt tranſeat a me calix iſtę. verūtamēnō mea ſꝫ tua volūtas fiat. Et ꝯſiderātes volūtatem eiꝰ ſenſualitatis voluntatēqꝫ rōis naͣlemcōpatiamur illi. Scd̓m em̄ has volūtates mouebat̉ ad oēs penas. ad oēs iniurias. ad omēsꝯtumelias. ad oēs ꝑcuſſiōes. ad oēs paſſionesrefugiendas cū triſticia ⁊ dolore inexplicabili.atqꝫ intra ſe dicē̓ por̓at. Heu me dolentē nimiūEgo qͣſi agnus māſuctꝰ qͥ nemini nocui captusero hic ad modicū tanqͣꝫ ſeditioſus ⁊ latro Egoſpecioſus forma pr̄e filijs hoīm velut leproſusapparebo. Ego qͥ meos diſcipulos tm̄ dilexi vt⁊ pedes ill̓ lauerim. ⁊ ab eis ⁊ ab alijs aīcis inꝟbera ⁊ cruciatꝰ relinquar. Ego qͥ carnē de vigine ſumptam ſpūſancto oꝑante retineo. liuoribus ⁊ plagis implebor. Ego qͥ glorioſus hieroſolymā intraui acclamantibꝰ cūctis. bn̄dictꝰ qͥvenit in noīe dn̄i. cōfuſus ⁊ abiectꝰ extra ciuitatem deducar oneratꝰ gͣuiſſima cruce. Ego qͥ coram turbis miracula feci publice coram ppl̓o inmedio latronū crucifigar. Confodient̉ manusmeę ⁊ pedes in ligno. ⁊ a planta pedis vſqꝫ adꝟticem nō erit in me ſanitas. Ego qͥ vitā oībusliberalit̓ dono vt peccatores viuificē vita pͥuabor. O pr̄ mi ⁊ qͥs vnqͣꝫ talia paſſus eſt: O mīmea ⁊ ꝓ te maxīe ꝯtriſtabor. Grauis erit mihifilio tuo dilecto igͦminia crucꝭ: ſꝫ gͣuior vox lamētatiōis tue. His ⁊ hmōi cogitatiōibꝰ intentuspijſſimꝰ Ieſus nō ſolū in or̄oe ſꝫ vſqꝫ ad exitumaīe vehementiſſime affligebat̉. Altera ꝟo ex ꝑꝫte dū voluntatē eius diuinā volūtatēqꝫ rōnisq̄ vt rō ꝯſiderat̉ intuemur ad gr̄as illi exhibendas obligatiſſimos nos inuenimꝰ. Flagrabatqͥppe deſiderio eſtuatiſſimo queqꝫ dura q̄qꝫ aſperrima ꝓ ſalutē hūani generis tollerare. Id̓oꝯcludebat dicens. Fiat voluntas tua. Voluiſti o pr̄ eterne vt in v̓ginis vtero mihi copularem humanā naͣm ⁊ cōplacui tibi. Voluiſti vtcorpus mūdiſſime ꝯceptum penalitatibꝰ humane vite in alijs ex peccato debitis ⁊ neceſſarijsvolūtarie ſubijcerem: ⁊ obediui tibi. Voluiſtivt pauꝑem vitā laborioſamqꝫ gererē. ⁊ nō contradixi tibi. Uis vt ꝓ redemptōe mūdi meū ſāguinem fundā? Uis vt ad manꝰ iniquorū deueniam: Uis vt hāc mihi ꝑatam de ꝓximo ignominioſaꝫ paſſionē ſuſtineā? Uis vt in cruce cōfixus pendeā? Uis vt ibi ex violentia illataruꝫpaſſionū moriar? Fiat volūtas tua. O caritasinflāmatiſſima Ieſu xp̄i filij dei. O amor omīavincens paratū ſe offerebat oīa ꝑpeti. vt regniceleſtis ianuam nobis aꝑiret.¶ Ꝙ paſſio xp̄i fuit abiectiſſima rōe loci tꝑis et conſortij.¶ Ca .II.Ecundū myſte
Download single image
avaibable widths