Print 
Sermones de laudibus sanctorum
Place and Date of Creation
Turn right 90°Turn left 90°
  
  
  
  
  
 
 

diuerſe volūtates. qꝛ hꝫ quandā volūtatemvt naͣ eſt vnibil̓ corꝑi hꝫ voluntatē vt ratio ēcōformis diuinitati. ẜm dicerent̉ in xp̄o diuerſe volūtates. volūtas naͣlis volūtas rōisUoluntas diuina in xp̄o erat vt ip̄e dolorespaſſiones mortem pateret̉. non iſta eſſent adeo volita ẜm ſe: ſꝫ ex ordine ad finem humaneſalutis. Volūtas rōis erat vt voluntas diuinaimpleret̉. volūtas aūt ſenſualitatis naturaliteriſta refugiebat. Sil̓r volūtas vt natura iſta repudiabat tāqͣꝫ narure ꝯͣria. Verūtn licꝫ iſte fuerint voluntates diuerſe: tn̄ ꝯͣrie. Nam volūtas ſenſualitatis ꝯͣria voluntati rōis. nec voluntas hūana ꝯͣria voluntati diuine. nec volūtas natural̓ ꝯͣria voluntati rōis. qꝛ ẜm Dama.Cōtraria nata ſunt fieri circa idem. volūtas autem moriendi viuendi nec ẜm idem in chriſtoqꝛ vnū circa ſenſualitatē. aliud circa rōeꝫ. Exinqͥt Tho. vbi ſupra. neqꝫ volūtas diuīa neqꝫ volūtas rōis in xp̄o impediebat̉ aut retardabatur voluntatē naturalē. neqꝫ voluntateꝫſenſualitatis. Sil̓r aūt nec ecōuerſo volūtas diuina vel volūtas rōnis refugiebat aut retardabat motū natural̓ volūtatis motū ſenſualitatis. Placebat em̄ xp̄o ẜm volūtatē diuinam etetiā ẜm voluntatē rōis. vt volūtas naͣlis in ipſo volūtas ſenſualitatis ẜm ordinē ſue naturemouerent̉. Hic oſtenditur magnitudo dolorisxp̄i patientis. qm̄ ẜm Tho. iij. ꝑte. q. xlvj. Inalijs patientibꝰ mitigat̉ triſticia interior etiaꝫdolor exterior ex aliqͣ ꝯſideratiōe rōis quandam deriuatōꝫ ſeu redundantiā a ſuꝑioribꝰ viribus ad inferiores. qd̓ in xp̄o patiente fuit.Unicuiqꝫ em̄ viriū ꝑmiſit agere qd̓ eſt ſibi proprium. Quare in illa voluntatū diuerſitate nulla ꝯrietas eſt ponenda. Et ſi obijceret̉ id qd̓ſcribit Lucas. xxij. c. Factꝰ in agonia ꝓlixiusorabat. Sed agonia vid̓r importare quandamimpugnatione animi in ꝯͣria tendentis. qͣre videret̉ in xp̄o fuerit voluntatum ꝯͣrietas.ſpondere poſſumꝰ ẜm Dama. in. ij. lib̓. agonia fuit in xp̄o qͣꝫtum ad ꝑtem aīme rōnalemẜm importat cōcertatione voluntatum exuerſitate rationū ꝓcedentē. puta aliqͥs ẜm ꝯſiderat vnum vult illud. ẜm cōſiderataliud vult ꝯͣriū. em̄ ꝯtingit ꝓpter debilitaterōis pōt dijudicare qͥd ſit ſimplicit̓ meliꝰqd̓ in xp̄o fuit. qꝛ ſuam rōeꝫ iudicabat ſimpliciter eſſe meliꝰ eius paſſionē impleretuvoluntas diuina. circa ſalutem humani generꝭFuit tn̄ in chriſto agonia qͣꝫtum ad ꝑtem ſenſitiuam ẜm importat timorē infortunij vel malimminentis. Inſpiciamꝰ Ieſum bn̄dictū orātem illūqꝫ auribꝰ cordis audiamꝰ dicentē. Pr̄ſi poſſibile eſt tranſeat a me calix iſtę. verūtamē mea ſꝫ tua volūtas fiat. Et ꝯſiderātes volūtatem eiꝰ ſenſualitatis voluntatēqꝫ rōis naͣlemcōpatiamur illi. Scd̓m em̄ has volūtates mouebat̉ ad oēs penas. ad oēs iniurias. ad omēsꝯtumelias. ad oēs ꝑcuſſiōes. ad oēs paſſionesrefugiendas triſticia dolore inexplicabili.atqꝫ intra ſe dicē̓ por̓at. Heu me dolentē nimiūEgo qͣſi agnus māſuctꝰ nemini nocui captusero hic ad modicū tanqͣꝫ ſeditioſus latro Egoſpecioſus forma pr̄e filijs hoīm velut leproſusapparebo. Ego meos diſcipulos tm̄ dilexi vt pedes ill̓ lauerim. ab eis ab alijs aīcis inꝟbera cruciatꝰ relinquar. Ego carnē de vigine ſumptam ſpūſancto oꝑante retineo. liuoribus plagis implebor. Ego glorioſus hieroſolymā intraui acclamantibꝰ cūctis. bn̄dictꝰvenit in noīe dn̄i. cōfuſus abiectꝰ extra ciuitatem deducar oneratꝰ gͣuiſſima cruce. Ego coram turbis miracula feci publice coram ppl̓o inmedio latronū crucifigar. Confodient̉ manusmeę pedes in ligno. a planta pedis vſqꝫ adꝟticem erit in me ſanitas. Ego vitā oībusliberalit̓ dono vt peccatores viuificē vita pͥuabor. O pr̄ mi qͥs vnqͣꝫ talia paſſus eſt: Omea te maxīe ꝯtriſtabor. Grauis erit mihifilio tuo dilecto igͦminia crucꝭ: ſꝫ gͣuior vox lamētatiōis tue. His hmōi cogitatiōibꝰ intentuspijſſimꝰ Ieſus ſolū in or̄oe ſꝫ vſqꝫ ad exitumaīe vehementiſſime affligebat̉. Altera ꝟo ex ꝑꝫte voluntatē eius diuinā volūtatēqꝫ rōnis vt ꝯſiderat̉ intuemur ad gr̄as illi exhibendas obligatiſſimos nos inuenimꝰ. Flagrabatqͥppe deſiderio eſtuatiſſimo queqꝫ dura q̄qꝫ aſperrima ſalutē hūani generis tollerare. Id̓oꝯcludebat dicens. Fiat voluntas tua. Voluiſti o pr̄ eterne vt in v̓ginis vtero mihi copularem humanā naͣm cōplacui tibi. Voluiſti vtcorpus mūdiſſime ꝯceptum penalitatibꝰ humane vite in alijs ex peccato debitis neceſſarijsvolūtarie ſubijcerem: obediui tibi. Voluiſtivt pauꝑem vitā laborioſamqꝫ gererē. contradixi tibi. Uis vt redemptōe mūdi meū ſāguinem fundā? Uis vt ad manꝰ iniquorū deueniam: Uis vt hāc mihi ꝑatam de ꝓximo ignominioſaꝫ paſſionē ſuſtineā? Uis vt in crucefixus pendeā? Uis vt ibi ex violentia illataruꝫpaſſionū moriar? Fiat volūtas tua. O caritasinflāmatiſſima Ieſu xp̄i filij dei. O amor omīavincens paratū ſe offerebat oīa ꝑpeti. vt regniceleſtis ianuam nobis aꝑiret. paſſio xp̄i fuit abiectiſſima rōe loci tꝑis et conſortij. Ca .II.Ecundū myſte