atqꝫ doctrīa cui ſpes immortalitatis adiunctaeſt. hec ille. Quiſnā beatū cenſeat eum qͥ vel voluptate animi ſiue corꝑis oblectet̉. vel ingenio⁊ ſcīa polleat. vl̓ honeſtate niteſcat. vel diuitijsaffluat. vel gloria tꝑali p̄fulgeat. ⁊ hmōi. cumoīa iſta velociſſime tranſeāt atqꝫ deficiāt. Propterea xp̄s dicebat. Qui biberit ex aqua quamego dabo ei non ſitiet in eternū: ſꝫ fiet in eo fonsaque ſalientis in vitā eternā. Aqua xp̄i eſt deigr̄a qͣ mediāte acquirit̉ eterna vita. Apparet itaqꝫ ꝙ ſummū bonū eſſe non pōt vbi eternitas deeſt. Hanc aūt eternitatē xp̄s p̄conizauit cuꝫ dixit Ioh̓. ij. c. Sic deus dilexit mundū vt filiuꝫſuū vnigenitū daret: vt oīs qͥ credit in illū noꝑeat: ſed habeat vitā eternā. Et iteꝝ. vj. c. Heceſt volūtas pr̄is mei qͥ miſit me: vt oīs qͥ videtilluꝫ ⁊ credit in eū non ꝑeat: ſꝫ habeat vitā eternam. Et. x. c. Oues mee vocē meaꝫ audiunt: etego do eis vitam eternā. Et Mat. xix. c. Oīsqui reliquerit domū aūt agros ⁊cͣ. ꝓpter nom̄meū centuplū accipiet ⁊ vitā eternā poſſidebit.Et. xxv. c. Ibūt hi in ignem eternū. iuſti autēin vitā eternā. ¶ Scd̓m qd̓ manifeſtauit Ieſꝰeſt mūdi falſitas dū dixit. Omīs qui biberit exhac aqua ſitiet iterū. In hoc ſiqͥdeꝫ decipit mūdus dilectores ſuos ꝙ dū deſiderata bona tꝑalia largit̉. nunqͣꝫ tn̄ animū ſatiare mentēqꝫ quietare poteſt. Hinc Hiero ad demetriadē ꝟgineꝫita pulchre dicebat. Diuitiaꝝ amor inſatiabil̓eſt. expleri neſcit. honorū cupido celereꝫ rei habiture finem ſine fine querunt̉. Nō ab re igiturxp̄s dicebat ſamaritane. O ſi ſcires donum dei⁊ qͥs eſt qui dicit damihi bibere. forſan ⁊ tu petiſſes ab eo ⁊cͣ. qꝛ xp̄s Ieſus paratꝰ eſt benignegr̄am ſuam cōcedere omībus illam poſtulātibꝰSed mortales miſeri qn̄qꝫ cum deo contenderenō erubeſcūt. Cur inquiūt quos damnādos pͦſciuit creare voluit. Cur nō omnes an̄qͣꝫ peccarent in gr̄a ſua confirmatos impeccabiles reddidit. Cur homī peccare volenti impedimētunō p̄ſtat ⁊ ſimilia. Quibus cōſulimus iſta noneſſe querenda. cū bonus deus oīa bn̄fecerit. ſedtm̄ conſideremus ꝙ qͥſqͥs ille ſit qui ſaluare velit ⁊ gr̄am dei deſiderat. nunqͣꝫ ſibi denegatur.Nolunt gr̄am dei qͥ tꝑalia bonorū amore decepti in illorū fragili breuiqꝫ vſu beatos ſe putātNō ꝑcipiūt hi ea que dei ſunt. Quīimo inflammauere indies ad terrena iſta ⁊ tranſitoria bona cōcupiſcenda. Hoc myſtice apparet in ſamaritana: q̄ dum audiſſet a xp̄o ꝯditionē aque ſpiritualis corꝑalem aquam intelligebat ⁊ affectabat. Aiebat em̄. Dn̄e da mihi hāc aquā: vt nōſitiam neqꝫ veniā huc haurire. Ubi dic̄ AugAdhuc iſta mulier carnē ſapit. delectata eſt nōſitire. ⁊ putabat hͦ ẜm carnē a dn̄o ſibi eſſe pro-miſſum. Dederat em̄ deꝰ aliqn̄ ẜuo ſuo Helie:vt ꝑ qͣdragīta dies nec eſuriret nec ſitiret. Quihͦ potuit dare ꝑ qͣdraginta dies nō poterit dareſꝑ. Delectata gͦ tali munere rogat vt ei aquamviuā daret. Dixit aūt ieſus illi. Voca viꝝ tuūid ē ẜm Augꝭ. p̄ſenta intellectū tuū. ſꝫ lr̄altter intelligēdo hͦ dicebat xp̄us vt declararet ſibi turpitudinem ſuā. Nam cū illa dixiſſet ſe virū nonhr̄e. xp̄s illā benigne redarguit reuelādo ſibi ꝙqͥnqꝫ viros habuiſſet. poſt quoꝝ mortē ſucceſſiue adulteriū accepiſſet. ¶ Tertiū qd̓ xp̄s manifeſtauit eſt dei ſb̓limitas. qꝛ nō eſt ip̄e domīꝰoīm aliqͥd corporeū ⁊ vile vt falſo eſtimar̄t pleriqꝫ. de qͥbus dixi in pͥmo ẜmone huiꝰ operis.Propterea ꝯfundit̉ ſtulticia gentiū q̄ poſt idola cucurrerunt. ⁊ ineptia illorū qui vel homīesvel aīalia vl̓ celeſtia corꝑ adeos eē dixerūt. Audiāt hi oēs xp̄m ſamaritane loquentē. Illa nāqꝫ vt Chryẜ. ait. a xp̄o rep̄henſa nō ꝯtriſtata ēneqꝫ dimittens fugit: ſꝫ admirat̉ magis ⁊ immoratur dixitqꝫ xp̄o. dn̄e vt video ꝓpheta es tu.pr̄es noſtri in monte hͦ adorauerūt: ⁊ vos dicitis or hieroſolymis eſt locꝰ vbi adorare oportꝫIudei quippe dicebant ꝙ nō licebat orare niſi ītēplo a Salomone cōſtructo. Samaritani ꝟoaſſerebant eſſe orandum in monte ſamarie. ẜmNicolaū de lira. Ille erat mons Garizim: in qͥfilij iſrael bn̄dixerūt deum qn̄ intrauerūt terraꝫꝓmiſſionis. Et vocabant Samaritani Iacob⁊ patriarchas patres ſuos ſiue qꝛ ip̄i legē moyſi tenebant. ſiue qꝛ Iacob ⁊ filij eius in partibillis habitauerūt. ſiue quia ille mons ex hereditate Iacob ad eos ꝑuenerat. Reſpondit itaqꝫIeſus mulieri. Crede mihi qꝛ veniet hora qn̄neqꝫ in monte hͦ neqꝫ in hieroſolymis adorabitis pr̄em. vos adoratis qd̓ neſcitis. nos adoramus qd̓ ſcimus. qꝛ ſalus ex iudeis eſt. Dic̄ Criſoſto. Samaritani qͥdē qd̓ neſciebāt adorabāt.qm̄ localem ⁊ corꝑaleꝫ eſtimabāt deū: nihil deeo plus imaginantē qͣꝫ de idol̓. ⁊ idcirco cultuꝫdei cum cultu demonū miſcuerunt. Subdiditxp̄s. Sed venit hora ⁊ nūc eſt quādo veri adoratores adorabūt pr̄em in ſpū ⁊ veritate. Naꝫ⁊ pr̄ tales q̄rit qui adorēt eum. Spūs eſt deus⁊ eos qͥ adorant eum in ſpū ⁊ veritate adorareoportet. Nam placuit mulieri ſentētia xp̄i. voluiſſet em̄ ꝙ xp̄s diceret in monte illo eſſe oranduꝫ. Et ꝓptereā dixit. Scio qꝛ meſſias veīet qͥdicit̉ xp̄s. cū gͦ venerit ille nob̓ annūciabit oīa.Dicit ei Ieſus. Ego ſum qͥ loquor tecū. Et continuo venerūt diſcipuli eiꝰ ⁊ mirabant̉ ꝙ cummuliere loq̄bat̉ xp̄s. Admirabant̉ inquit ſic.ꝑ abundantē xp̄i manſuetudinē ⁊ humilitateꝫqm̄ ita ꝑſpicuus exiſtens ſuſtinuit loqui cumtanta benignitate mulieri inopi ⁊ ſamaritane.