materia facta eſt. non materiā adoramꝰ abſit: ſꝫtipū. vn̄ ſi aurū ⁊ p̄cioſi lapides fuerint poſt tipi diſſolutōꝫ nō ſunt adoranda. Ex quo colligitur ꝙ aliqͣ ſit ip̄i cruci reuerētia exhibēda excepta adoratiōe latrie. Et huiꝰ ſignū eſt qꝛ eccleſia ſolēnizat in crucis inuentiōe ⁊ exaltatiōe. ſic̄in feſtiuitatibꝰ ſanctoꝝ. Et ideo neuter p̄dictorum modorū videt̉ ſufficiens. Propt̓ea dicendum ꝙ duplici mō exhibet̉ alicui honor. Aut īobſequiū reuerentie. ⁊ iſte eſt honor venerationis. Aut in teſtimonium ꝟtutis ⁊ cōplacētie famulatū. Et iſte eſt honor adoratiōis. vterqꝫ ātiſtorū honorū offert̉ cruci. Nam crucē adoramus ⁊ cruceꝫ veneramur. Sed in hͦ eſt dr̄a. Ꝙhonor veneratōis exhibet̉ ip̄i cruci tāqͣꝫ inſtrumento nr̄e ſalutis. vn̄ ſicut exhibemꝰ reuerētiāſacr̄is. qꝛ eſt in eis aliquo mō nr̄e ſalutis cauſalitas. ſic cruci xp̄i ⁊ clauis eiꝰ aliqͣ reuerētia eſtexhibenda. Et reſpectu illiꝰ honoris hꝫ crux īſe aliqͥd ꝓpt̓ qd̓ dꝫ honorari. Honor aūt adoraratiōis offert̉ ip̄i cruci rōe crucifixi. Nemo em̄intendit ei placere vl̓ aliqͥd impetrare ab ea: ſꝫ eiqͥ in ea affixus fuit. Et ſic nō debet̉ ei niſi adoratio latrie. Sic igit̉ cruci xp̄i duplex honor debetur. ⁊ vnus eſt latria. Alius ꝟo nō debꝫ dicinec latria neqꝫ dulia. qꝛ nō eſt ſpēs adoratiōis:ſꝫ vocari pōt honor veneratōis. hͨ Bonauētu.Ml̓ta itaqꝫ ſunt crucis p̄conia ꝓpter q̄ a cunctis fidelibꝰ crux venerabil̓ eſt colēda. qꝛ hec ēſcala ꝑ quā patet electis aditꝰ ad regna celorū.in quo viuit ⁊ regnat in ꝑpetuū xp̄s filius dei:qͥ ſit in ſecula bn̄dictus. Amen.¶ Sermo quintuſdecimus de amorexp̄i exhibitus humano generi qui exprimit̉ myſtice in euāgelio ſamaritaeIc vere eſt ſaluator mūdi. Scribunt̉ hͨ ꝟ̓ba Ioh̓.iiij. c. Que deſcripſit euangeliſta debenignitate miranda ſaluatoris nr̄i Ieſu chriſti exhibita mulieri ſamaritane. grata iocūdiſſmaqꝫ debent eſſe fidelibꝰ cūctis. qm̄ in illis mꝰſtice ac ſpūalit̓ deſignat̉ amor ardētiſſimꝰ: queſaluator nr̄ dignatus eſt hūano generi demonſtrare. Oīa eqͥdem q̄ fecit queqꝫ dixit ab vteroꝟginis vſqꝫ ad patibulū crucis ad ſalutē hoīmordinauit. Propterea nāqꝫ deꝰ factꝰ eſt homovt ꝑditū hoīeꝫ redimeret atqꝫ ad regͣ celeſtia reuocaret. ꝓcurauit aūt qͣꝫtū in ſe fuit nō ſolū mulieris Samaritane: ſꝫ inſuꝑ oīm qͥ ſibi adhererevolūt hereditatē incorruptā. immarceſſibilem⁊ incontaminataꝫ in cel̓. Qua ꝓpter vt iſta deuotius attentiuſqꝫ ꝯtemplari poſſumꝰ. in pn̄tiẜmone ꝑcurremꝰ hiſtoriā ſamaritane: ſb̓ titulode amore xp̄i erga humanū genus qd̓ ſua beniuolentia caritateqꝫ reꝑauit. ſicut ꝟba ꝓpoſitadicūt. Hic eſt vere ſaluator mūdi. In qͥbꝰ tresamores diſtinguere poſſumus.¶ Primus d̓r amor ꝑegrinans.¶ Secūdus amor manifeſtans.¶ Tertius amor confortans.¶ Qualiter xp̄s ꝑegrinando in pauꝑtate et penalitate queſiuit hominē lapſum.¶ Ca .I.Rimꝰ amor xp̄ihomī lapſo mōſtratꝰ d̓r ꝑegrinans.Voluit nāqꝫ ꝑegrinādo ⁊ diſcurrēdo q̄rere oues errātes. qd̓ notat̉ in pͥncipio euāgelij ſiue in pͥma ꝑte. Dr̄ nāqꝫ ibi. Ueīt Ieſusin ciuitatē ſamarie q̄ d̓r ſichar. Eſt aūt ſamariavt inqͥt Beda inſignis paleſtine ꝓuīcie ciuitasadeo vt tota regia ei ſociata ſamaria dicat̉. Dehac inſuꝑ ita dic̄ Iſid̓. xiiij. lib̓. ethi. Samariaregio paleſtīe ab oppido qͦdā nomē accepit: qd̓vocabat̉ ſamaria. ciuitas quondā regal̓ ī iſrl̓.q̄ nūc ab auguſti noīe ſebaſtia nūcupat̉. hec regio inter iudeā ⁊ galileā media iacet. Ciuitaſ gͦſichar erat in illa regione q̄ antiqͥtus dicebat̉ ſichem. vt ptꝫ Gen̄. xxxiij. c. Iō ait Chryẜ. Locus ille erat vbi ꝓ Dina Simeon ⁊ leui grauēocciſionē fecerūt. Sequit̉ Ioh̓es in euangelioiuxta p̄diuꝫ qd̓ dedit Iacob Ioſeph filio ſuo.Dicit Nico. de lira. ꝙ Iacob veniēs de meſopotamia emit agꝝ ab emor pͥncipe ſichem ⁊ ibiad tꝑs habitauit iuxta vrbē. Sꝫ ꝓpter raptuꝫDine occiſi ſunt habitatores illiꝰ ciuitatꝭ. ⁊ ſicceſſat in poſſeſſione eiꝰ. ⁊ illū locū dedit ioſephUn̄ Gen̄. xlviij. c. dixit Iacob. Do tibi parteꝫtuā extra fratres tuos quā tuli de manu amorre in gladio ⁊ arcu meo. Ampliauerat Iacobagrū quē emit addēs ⁊ ꝯuicinas poſſeſſiōes iuſto bello q̄ſitas. Ibi aūt erat fons Iacob .ſ. puteus quē effodi Iacob fecerat. Dicit nāqꝫ Au.guſti. in omel̓. pn̄tis lectiōis. Oīs puteꝰ fons.ẜꝫ nō oīs fons puteꝰ. vbi em̄ aqͣ de terra manat:⁊ vſum p̄bet hauriētibꝰ fons d̓r. Sꝫ ſi ī ꝓmptu⁊ ſuꝑficie ſit fons tm̄ d̓r. Si aūt in alto ⁊ in profundo ſit ita puteꝰ vocat̉ vt nomē fontis nō admittat. In hoc loco ſic ait Theophilꝰ. Ex commemoratiōe fontis ⁊ p̄dij edocemur ꝙ ea q̄ patriarche ꝓpt̓ fidē quam in deo habebāt adep̄tiſunt iudei ꝓpt̓ impietatē eorū ꝑdiderūt. ⁊ eorūloca gentibus tradita ſunt. Fatigatus ergo Ieſus qꝛ hora erat qͣſi ſexta ſedebat ſic ſuꝑ fontemdiſcipuli aūt iuerāt in ciuitatē vt cibos emeretSeſſio illa vt Chryẜ. dicit ꝓpter laborē facta ē⁊ vt expectaret diſcipulos. ⁊ ꝓpt̓ eſtuꝫ refrigerans corpus apud fontem. dum ſic ſederet venit mulier de ſamaria haurire aquā. ẜm Nico.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten