ille cuius poteſtate malum pōt inferri. In chriſto fuit timor dei nō qͥdem ẜm ꝙ reſpicit maluꝫſeꝑationis a deo ꝑ culpā. nec ẜm ꝙ reſpicit malum punitiōis ꝓ culpa: ſꝫ ẜm ꝙ reſpicit ip̄aꝫ diuinam eminentiā ꝓut .ſ. aīma xp̄i quodam affectu reuerentie mouebat̉ in deū a ſpūſācto actaUn̄ ad Heb̓. v. c. d̓r. Exauditꝰ eſt ꝓ ſua reuerētia. Hūc aūt affectū reuerentie ad deū xp̄s ẜmꝙ hō p̄ ceteris habuit pleniorē. Iohānes gͦ cūdicit. ꝙ ꝑfecta charitas foris mittit timoreꝫ. loqͥt̉ de timore ẜm ꝙ reſpic̄ obiectū qd̓ eſt maluꝫQuare ẜm theologoꝝ ſnīa ⁊ ꝟitatis doctrinaXp̄s omni ꝟtute omniqꝫ ſanctimonia preditfuit. Erat totus dulcis. totus modeſtus omnibus bn̄faciēs ⁊ neminē iniuſte ledens. Et vt inquit Eſa. liij. ca. Uulneratus eſt ꝓpter iniquitates nr̄as: ⁊ attritus eſt ꝓpter ſcelera nr̄a.¶ Ꝙ non eſt mirandū ſi iudei perſecuti ſunt xp̄m qui ſemꝑ malefacere conſueuerunt. ¶ Capitulum. II.Ecūda ratio quaꝓbamus innocentiā xp̄i d̓r malicie cōſuetudo. Populus nāqꝫ iudeorū paucis dūtaxat exceptis conſueuit eſſe malus a generatiōein generationē. Non eſt igit̉ mirū ſi innocenteꝫfiliū ꝟginis crucifigi ꝓcurauit. Et ne iudei cōquerant̉ de nobis qͣſi vellemus ip̄os falſo condemnare ꝓducamus in mediū veteris teſtamēti ſcripturas q̄ apud eos etiā omni veritate fulgere credunt̉. Exod̓. xxxij. c. et Deut̓. ix. c. diit deus Moyſi. Terno ꝙ ppl̓s iſte dure ceruioſit. Et Nume. xj. c. Ortus eſt murmur populqͣſi dolentiū p̄ labore ꝯͣ deum. Et Nume. xiiij.ca. qͣſi conqueri viſus eſt deꝰ dicēs. Uſqꝫ quodetrahet mihi ppl̓s iſte. Et Nūe. xvj. c. Murmurauit omīs multitudo filiorū iſrl̓. Et egreſſaira a dn̄o ꝑcuſſi ſunt qͣtuordecim milia hominūEt Nume. xxij. c. Locutus eſt ppl̓s ꝯͣ deū ⁊ aiAīa noſtra nauſeat ſuꝑ cibo iſto leuiſſimo. EDeut̓. ix. c. Dixit Moyſes. Contēpſiſtis imperium domī dei veſtri ⁊ nō credidiſtis ei. neqꝫ vocem eius audirę voluiſtis: ſꝫ ſemꝑ fuiſtisrebelles. Et Iudi. ij. c. ſcribit̉. Fecerūt filij iſrlmalum in cōſpectu dn̄i ⁊ ẜuierūt baalim ac dimiſerunt dn̄m deum patrū ſuorum qͥ eduxerateos de terra ęgypti: ⁊ ſecuti ſunt deos alięnosEt infra. Iratus dn̄s ꝯͣ iſraei tradidit eos ī manus diripientiū: qui ceperūt eos ⁊ vendiderūthoſtibus qͥ habitabāt ꝑ girū. Et Iudi. iij. ca.Filij iſrl̓ habitauerūt in medio chananei ⁊ ęth.ei ⁊ amorrei ⁊ euei ⁊ iebuzei ⁊ fereczei. ⁊ duxerunt vxores filias eorū. ipſiqꝫ filias ſuas eoruꝫfilijs tradiderūt ⁊ ẜuierunt dijs eorū. feceruntqꝫ malū in conſpectu domī et obliti ſunt dei ſuiẜuientes baalim ⁊ aſtaroth. Iratuſqꝫ ꝯͣ iſrl̓ dominus tradidit eos in manus regis meſopotamie: ⁊ ẜuierunt ei octo annis. Et Iudi. iiij. ca.Addiderūt filij iſrl̓ facere maluꝫ in ꝯſpectu dn̄ipoſt mortē Aoth. ⁊ tradidit illos dn̄s in manuIabin regis chanaan. Et Iudi. vj. c. Fecerūtfilij iſrl̓ malum in ꝯſpectu dn̄i qͥ tradidit eos inmanu madian ſeptem annis: ⁊ oppreſſi ſunt valde ab eis. Et Iudi. x. c. Filij iſrael peccatis veteribus noua iungentes fecerūt malū in cōſpectu dn̄i: ⁊ ẜuierunt idolis baalim ⁊ aſtaroth etdijs ſirie ac ſidonis ⁊ moab ⁊ filiorum amon ⁊philiſtim. dimiſeruntqꝫ dn̄m ⁊ nō colebāt euꝫ.Contra quos iratus dn̄s tradidit eos in manꝰphiliſtinorū ⁊ filiorū amon. afflictiqꝫ ſunt ⁊ vehement̓ oppreſſi ꝑ annos decem ⁊ octo. Et. ij.Paralipo. xxiiij. c. Principes iuda dereliquerunt templū dn̄i ẜuieruntqꝫ ſculptilibus. et facta eſt ira dei ꝯͣ iudaꝫ. mittebat eis ꝓphetas vtreuerterent̉: quos illi audire nolebat. Et j. Heldre. ix. ca. Peccauimus dn̄e grauiter vſqꝫ addiem hāc ⁊ ꝓ iniqͥtatibus nr̄is traditi ſumꝰ ip̄i⁊ reges nr̄i ⁊ ſacerdotes nr̄i in manibus regumterrarū in gladiū ⁊ in captiuitatē. Et. ij. Heſd̓.ix. c. Pr̄es noſtri ſuꝑbe egerūt ⁊ induraueruntceruices ſuas ⁊ nō audierūt mandata ſua. EtIudith. vij. c. Peccauimus cū pr̄ibus noſtrisiniuſte egimꝰ iniqͥtatem fecimꝰ. Et Eſa. j. c conquerit̉ deus dicēs. Filios enutriui ⁊ exaltauiip̄i aūt ſpreuerūt me. Cognouit bos poſſeſſorēſuū ⁊ aſinus p̄ſepe domī ſui. Iſrl̓ aūt nō cognouit me. ppl̓s meus nō intellexit. ve gēti peccatrici ppl̓o graui iniquitati ſemini neqͣꝫ filijs ſceleratis dereliquerūt dn̄m blaſphemauerūt ſanctuꝫiſrl̓ abalienati ſunt retrorſum. Et Eſa. xxx. ca.Populus em̄ ad iracundiā ꝓuocatus eſt ⁊ filijmendaces filij nolētes audire legē dei. Et Hieremie. v. c. Audi popule ſtulte qͥ nō habes corqui habentes oculos nō videtis ⁊ aures nō auditis. Et Hiere. vij. cā. Nō audierūt me inquitdeus nec inclinauerūt aurem ſuam: ſed abieruiin prauitate cordis ſui mali. Et Hiere. xiij. ca.dopulus peſſimus qͥ noluit audire ꝟba mea.Et Baruth. ij. c. Multitudo hec maxima conuertet̉ in minimā. populus eſt em̄ dura ceruiceEt Ezechiel̓. ij. c. Filij dura ceruice ⁊ indomabili corde ſunt ad quos ego mitto te. Et Ezechielis. viij. c. Iniquitas domus iſrael ⁊ iuda magna eſt valde. Quid ad hec ⁊ ml̓to pl̓a q̄ omittimus iudei potuerūt reſpondere. aut quō excuſarę valebunt iniqͥtatem ip̄oꝝ. tot tantiſqꝫ vocibus p̄dicatam. Sicut in quolibꝫ tꝑe erga deuꝫingratiſſimi ſunt reperti. ſic dum in ꝓpria venit⁊ homo factus eſt eum non receperūt. īmo ſibivſqꝫ ad mortem fuerūt infeſti. Qui tamē oblo