gura circuli ad figuras alias angulareſ. Circulus em̄ eſt capaciſſima figura reſpectu aliarumita gr̄a xp̄i capaciſſima eſt. Capax qͥppe eſt omnis actus cuiuſlibet ꝟtutis: qd̓ non eſt in alijsgͣtijs ſanctorū. Cōtra iſta poſſet qͥs arguēdo dicere. Ꝙ in xp̄o non fuit plenitudo gr̄e. Nam inxp̄o hoīe non fuerūt oēs ꝟtutes. Sed non eſtplenitudo gr̄e ſine plenitudine oīm ꝟtutū. gͦ inip̄o non fuit pleniſſima gr̄a. Nam in ip̄o nō fuſt liberalitas ⁊ magnificentia. qꝛ he ꝟtutes hn̄actum ſuū circa diuitias qͣs xp̄s contēpſit. Secūdo non fuit in ip̄o temꝑantia ⁊ continētia. qꝛhe ſunt ꝯͣ concupiſcētias prauas: q̄ in xp̄o nonfuerūt. Tertio ẜm ph̓m in. vij. ethi. Uirtus diuidit̉ cōtra quendā heroicū ſiue diuinuꝫ habitum qͥ attribuit̉ hoībus diuinis. hoc aūt maxime conuenit xp̄o. gͦ non habuit ꝟtutes: ſed aliqͥd altius ꝟtute. His rn̄det ſanctꝰ Tho. iij. ꝑteq. vij. Ꝙ ſicut gr̄a reſpicit eſſentiam aīe. ita virtus reſpicit eius potentiā. Un̄ oportet ꝙ ſicutpotentie deriuant̉ ab eius eſſentia: it a virtutesſint deriuatōnes q̄dam gr̄e. Quanto aūt aliqd̓pͥncipium eſt perfectiꝰ: tanto magis imprimitſuos effectus. Vndecum gratia chriſti fuerit ꝑfectiſſima: conſequens eſt ꝙ ex ip̄a proceſſerint ꝟtutes ad ꝑficiendū ſingulas potētias aīeqͣꝫtum ad omēs anime actus. Et ita xp̄us habuit omēs ꝟtutes. Ad illud ꝟo qd̓ inducebat̉de liberalitate. dicendū ꝙ liberalitas ⁊ magnificentia cōmendant̉ circa diuitias inqͣꝫtum aliqͥs non tm̄ exiſtimat diuitias ꝙ velit eas retinere p̄termittendo id qd̓ fieri oportet. Ille autemminime diuitias extimat qͥ penitus eas contemnit ⁊ abijcit ꝓpter ꝑfectionis amorem. Et id̓oin hͦ qd̓ xp̄s oēs diuitias ꝯtempſit. oſtēdit in ſeſummū gradū liberalitatis ⁊ magnificētie. licetaūt liberalitatis actū exercuerit ẜm ꝙ ſibi ꝯueniens erat faciendo pauꝑibus erogari que ſibidabant̉. Ad illud ꝟo qd̓ tangebat̉ de temperātia dicit ſanctus Tho. Ꝙ licet xp̄s ꝯcupiſcētias prauas nō habuerit. ꝓpter hͦ tn̄ nō excluditquin habuerit temꝑantiam. q̄ tanto ꝑfectior eſtin hoīe qͣꝫto magis prauis ꝯcupiſcentijs caret.Un̄ ẜm ph̓m. vij. ethi. Temꝑatus in hͦ differta ꝯtinente ꝙ temꝑatus nō hꝫ prauas ꝯcupīasqͣs cōtinens patit̉. vn̄ ſic accipiendo ꝯtinētiaꝫſicut ph̓s accipit. ex hocip̄o ꝙ xp̄s habuit omnem ꝟtutem nō habuit ꝯtinentiā q̄ nō eſt virtꝰſꝫ aliqͥd minus ꝟtute. Ad aliud inſuꝑ qd̓ dicebatur de habitu heroico. Reſpondet̉ ꝙ habitus ille heroicus vel diuinus nō differt a ꝟtute cōiter dicta. niſi ẜm ꝑfectiorem modū inqͣꝫtūſcꝫ aliqͥs eſt diſpoſitus ad bonuꝫ quodā altiorimō qͣꝫ cōiter omībus cōpetat. Un̄ ꝑ hͦ nō oſtēditur ꝙ chriſtus nō habuit ꝟtutes. ſꝫ ꝙ habuiteas ꝑfectiſſime vltra cōmunem modū. ſic̄ etiaꝫPlotinus poſuit quendam ſublimē modū virtutum. qͣs eſſe dixit purgati animi. Sed adhucdubitat̉ de fide ſpe ⁊ penitentia: q̄ non vidēturfuiſſe in xp̄o. Nam fides eſt cū viſione enigmatica. Xp̄s ꝟo videbat ſine enigmate. Et ſpes ēexpectatio future beatitudinis q̄ non habetur.Ip̄e aūt iam beatitudinē habebat: ⁊ non expectabat eam. Penitētia eſt ꝟtus qua cōmiſſa cūemendatiōis ꝓpoſito plāgimus ⁊ odimus: qd̓xp̄o cōuenire non pōt. Reſpondet ad hͦ Alexāder de ales ꝙ ſunt q̄dam dona gratuita cuꝫ imꝑfectione. q̄dam que non dicūt imꝑfectionem.Fides gͦ eſt donū gratuituꝫ cum imꝑfectione.Nam aſſentit veritati quam nō videt. hͦ qd̓ dicō aſſentire veritati ꝑfectiōis eſt. Sed hͦ qd̓ dico quam nō videt imꝑfectionis. Spes etiā heret ſummo bono illud expectando. Expectareimꝑfectionis eſt. ſed herere ſummo bono perfectionis. Sil̓r penitētia eſt donū gratuitū cū imꝑfectione. penitentia nāqꝫ cōſiſtit in deteſtatōemali qd̓ cōmiſſum eſt. deteſtatio mali dicit ꝑfectionem. ſed qd̓ cōmiſſum eſt dicit imꝑfectiōꝫ.Cum gͦ in ip̄a gr̄a que eſt plena īmo pleniſſimaſicut eſt gr̄a xp̄i nulla ſit imꝑfectio. ptꝫ ꝙ nō debuerūt in ip̄o eſſe dona gr̄arum cū imꝑfectionerōe ſue ꝑfectionis. Et ꝓpter hoc nec fides ī ratione fide. nec ſpes in ratiōe ſpei. nec penitētia īratiōe pnīe debuerūt eſſe in xp̄o. qꝛ ſub ratōibꝰiſtis dicunt imꝑfectionem. Sed illud ſolum qd̓erat ꝑfectum in iſtis donis fuit in xp̄o. In ipſoem̄ fuit aſſenſus pͥme veritati qd̓ eſt ꝑfectionisin fide. Sed illud qd̓ eſt imꝑfectionis nō fuit inip̄o .ſ. cognitio enigmatica. Sil̓r in ip̄o fuit maxime qd̓ eſt ꝑfectionis in ſpe .ſ. adheſio cū ſummo bono: ſed nō cum illa imꝑfectione que ē expectatio boni qd̓ nō habet. Sic etiam qd̓ eſt ꝑfectionis in penitētia fuit maxime in ip̄o. quianunqͣꝫ aliqͥs tantū potuit deteſtari pctm̄ qͣꝫtumip̄e deteſtabatur. qm̄ nūqͣꝫ aliquis habuit tantam oppoſitionē voluntatis ad malū. Semꝑ gͦqd̓ eſt ꝑfectionis gr̄e ⁊ plenitudinis eſt in gͣtiaabſoluta ſine ſingularis ſanctitatis ip̄ius chriſti. ergo in ip̄o ẜm ꝑfectionem omēs virtutes:omēs gratie gratis date ⁊ omīa dona ſpūſſāctiUerūtamen aliqui dubitāt an in xp̄o fuerit donum timoris. qꝛ Iohānes pͥma ſua cano. c. iij.dicit. Perfecta charitas foras mittit timoreꝫ.Perfectiſſima aūt charitas fuit in xp̄o. qͣre videret̉ ꝙ nō fuerit in ip̄o donū timoris. Cōtrarium tamen habet̉ ꝑ Eſa. qui. c. xj. ita dicit dexp̄o. Requieſcet ſuꝑ eum ſpūs timoris domīPropterea notanda ſunt vba ſancti Tho. ī. iij.ꝑte. q. ſupra poſita vbi ait. ꝙ timor reſpicit duoobiecta. quorū vnū eſt malū terribile. Aliud ē