cōmotos: niſi aliqͥd rep̄henſione dignū deprehendiſſent. Neqꝫ pilatus ꝯͣ iuſticiā hoīeꝫ ſctm̄veluti ſedicioſuꝫ ⁊ reū cū ſceleratis cōdēnaſſetad mortē. Quāobrē vt hmōi ꝑditiſſimus errorpenitus extinguat̉. decreui de innocētia xp̄i inhͦ ẜmone diſſerere. Oſtendāqꝫ xp̄m Ieſuꝫ dei⁊ ꝟgīs filium innocent̓ paſſum. nō ꝓpter aliqd̓eius peccatū. qꝛ ab oī labe penitꝰ fuit īmunis:ꝓut ꝟba ꝓpoſita dicunt. in qͥbus de innocētiaxp̄i locuturi triplici rōe pͥncipali ꝓbare illā cō¶ Prīa rō d̓r gr̄e plenitudo. (tendemus.¶ Scd̓a malicie conſuetudo.¶ Tertia exemplorū multitudo.¶ De plenitudine gr̄e xp̄i qua illiusaīa fulgebat oī mudicia ⁊ ſcītate C. I.Rima rato quaꝓbamus innocentiā xp̄i d̓r gr̄e plenitudo. Fuit nāqꝫ aīa eiꝰ plena gr̄a.Un̄ ſcribit̉ Ioh̓. j. c. Verbū caro factum eſt: ⁊habitauit in nobis. Et vidimus gl̓aꝫ eiꝰ gloriāqͣſi vnigeniti a pr̄e plenū gr̄e ⁊ veritatis. Quare vt diximꝰ in ſuꝑioribꝰ nec peccauit nec peccare potuit. Sciendū tn̄ ẜm theologoꝝ doctrinam ⁊ p̄cipue Alexandri de ales in. iij. volumine ſumme. ꝙ in xp̄o diſtinguit̉ triplex gr̄a.¶ Prima d̓r vnionis. ¶ Secūda capitis.¶ Tertia ſingularis ſanctitatis.¶ Prima eſt gr̄a vnionis: de qua dicit Augꝰ.Maior gr̄a non pōt cogitari qͣꝫ ꝙ filius hoīsſit filius dei. Rō huius gr̄e eſt qꝛ nō eſt poſſibile ip̄i creature hūane ꝑ donū ꝯditōis nature. ꝙeleuet̉ ⁊ diſponat̉ ad diuinā vnioneꝫ. Et iō neceſſaria eſt ei gr̄a q̄ eleuet ⁊ diſponat ipſam advnionē deitatis. hanc aūt gr̄am dicimꝰ vniōisq̄ in xp̄o fuit ꝑfectiſſima ẜm rōeꝫ cauſe finalis.Nā vltimus effectus gr̄e eſt nos vnire deo Sꝫin alijs a xp̄o tal̓ vnio ſit ꝑ cognitōꝫ ⁊ amoremIn xp̄o ꝟo nō ſolū ꝑ cognitōꝫ ⁊ amorē: ſꝫ etisin vnitate ꝑſone. vt ſic idē filiꝰ qͥ ⁊ filius dei. ⁊eſt maior vnio q̄ poſſit eſſe vel excogitari. Un̄iſte eſt effectus pleniſſimꝰ qui poſſit eſſe gratie¶ Scd̓a gr̄a q̄ eſt in xp̄o d̓r capitis ẜm quaꝫ ēcaput eccl̓e etiā ẜm humanā naturā. Vnde adEph̓ .j. ca. dicit apl̓us. Ip̄m dedit caput ſuperomnem eccleſiā q̄ eſt corpus eius. Hec ꝟo gr̄.fuit in xp̄o plena ẜm rōem cauſe efficientis. ℟ſicut q̄dam luminaria ꝑficiunt̉ ſuo lumīe ſoli⁊ non hn̄t ptātem influendi ſuū lumen alijs. ſic̄ptꝫ de carbone. Quedā ꝟo nō ſolū retinēt ſuuꝫlumen in ſe: ſꝫ ip̄m influūt ⁊ illuminant alia corpora. Sicut ptꝫ de flamma. Ita gr̄a xp̄i radiatab ip̄o ad alios. nō aūt gr̄a in alijs ſanctis: ſꝫ tātum ꝑficit ip̄oꝝ aīas. nec hn̄t ptātem influendiip̄am. Et ꝓpter hoc ſicut lumen in flāma dicit̉lumen plenū. lumen ꝟo in carbone d̓r ſemiplenum. ita gr̄a in xp̄o ẜm quam eſt caput dꝫ dicigr̄a plena. In alijs ꝟo ſanctis reſpectu eiꝰ gr̄aſemplena. Un̄ Hugo in li. de ſacris ait. Sicutſpūs hoīs mediante capite ad mēbra deſcenditviuificanda. ſic ſpūſſanctus ꝑ xp̄m veīt ad chriſtianos cuius plenitudo qͥdem exiſtit in capiteptici patio ꝟo in mēbris. Notandū tn̄ h̓ ꝙ influentia gr̄e a deo eſt duplicit̓ ſine medio ⁊ permediū. Sine medio xp̄s ẜm ꝙ deus immediate eſt dator gr̄e auctoritate ⁊ in ꝓpͥa rōe efficientis ꝑ mediū xp̄s ẜm ꝙ hō eſt dator gr̄e multismodis. Eſt em̄ mediū ꝑ modū fidei. ꝑ modummeriti. ꝑ modū deſiderij ſiue or̄ois ⁊ ꝑ modumdiſpoſitiōis. Eſt em̄ xp̄s pͥmo mediū ꝑ moduꝫfidei: ꝓut ip̄e conſiderat̉ in fide. Nā fides q̄ deip̄o ſiue de deo hoīe eſt diſpoīt īmediate animāad gr̄am. īmo īpoſſibile fuit ſine fide illa aliquēgratū eſſe deo. Propter hoc dixit pr̄ Mat. iij.⁊ .xvij. c. Hic eſt filiꝰ meus dilectus in quo mihi bn̄ cōplacui. Ibi gloſa. i. ꝑ ip̄m alij mihi placent. Et Augꝰ. Sine fide mediatoris nullus vnqͣꝫ placuit deo. Sil̓r xp̄us eſt quoddā mediū ꝑmodum meriti. qꝛ ꝑ paſſionē ſuam meruit a patre vt daret̉ gr̄a oībus credētibꝰ in ip̄m ⁊ amātibus ip̄m. Adhuc ꝑ modū deſiderij eſt qd̓daꝫmediū. qꝛ oībus credētibꝰ orat gr̄am et deſiderat. Un̄ Ioh̓. j. ſua cano. ca. j. Aduocatū habemus apud deū et pr̄em dn̄m nr̄m Ieſum xp̄m.Ip̄e gͦ eſt mediū ſicut aduocatꝰ ⁊ orans vt det̉nobis gr̄a. Inſuꝑ eſt mediū ꝑ modū diſpoſitionis qͣꝫtū ad naturā. qꝛ tota hūana natura an incarnationem erat digna odio ⁊ reprobatōe perpeccatū originale. Sed cū fuit humana naturaaſſumpta a filio dei in vnitate ꝑſone diſponebatur rōe p̄deſtinatorū ad gr̄am diſpoſitōne congruitatis ſiue dignitatis. Sicut gͦ ꝑ vnū hoīeꝫfuit lapſa. ita ꝑ vnum hoīeꝫ deū .ſ. xp̄m ꝑ vnicnem cū deitate fuit diſpoſita ad iuſtificationeꝫ.¶ Tertia gr̄a que eſt in xp̄o d̓r ſingularis ſanctitatis q̄ fuit in eo plena ẜm rōem cauſe formalis plene informans aīaꝫ xp̄i ⁊ pleniſſime omēsvires eius qͣꝫtuꝫ ad oēs actus ip̄aꝝ. qꝛ in ipſaaīa xp̄i eſt gr̄a cognitionis ⁊ veritatis oīm. Ehͦ ꝑficit qͣꝫtum ad actū rōis. Et ꝑficit qͣꝫtum adactū ꝯcupiſcibilis qͥ eſt amor bonitatis. Et etiam ꝑficit qͣꝫtū ad zelū iraſcibil̓. In alijs ꝟo ſanctis licet informaret ẜm excellētiā ad vnū actunō tn̄ ad oēs actus. Et cū in alijs ſanctis ſit preeminentia reſpectu alicuiꝰ doni. In xp̄o tn̄ eſtp̄eminentia reſpectu oīm donorū. qꝛ nō hꝫ gratiam ad vnū actū gr̄e tm̄: ſꝫ ad oēs. Et hͦ eſt qd̓dicit Augꝰ. Ꝙ accepit gr̄am totalit̓ ⁊ vniuerſaliter. Un̄ comꝑatio gr̄e xp̄i ad gr̄as aliorū ẜmplenitudinē ⁊ ꝑfectionē eſt. ẜm ꝙ comꝑatur