eſt alius a patre. videt̉ ꝙ ſit a patre diuerſus.qd̓ eſt contra ſententiā doctorū. Inqͥt em̄ Auguſti. vij. de tri. Cum dicimꝰ tres ꝑſonas: nondiuerſitatem intelligere volumꝰ. Et Ambro. īpͥmo de trinita. Pater ⁊ filius diuinitate vnuꝫſunt. nec eſt ibi ſubſtantie dr̄a neqꝫ vlla diuerſitas. Et Hilarius in li. de trini. In diuinis ꝑſonis nihil eſt diuerſuꝫ. nihil alienū. nihil ſeꝑabile. ergo filius nō eſt alius a pr̄e. Uerūtamē cōtrariū videt̉ eſſe. qꝛ Augꝰ. in li. de fide ad Petrum ait. Una eſt eſſentia pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſctī.in qua nō eſt aliud pater aliud filius. aliud ſpirituſſanctus. qͣꝫuis ꝑſonalit̓ ſit alius pat̓ aliusfilius alius ſpūſſanctus. Ad intelligendā itaqꝫveritatē dicit ſanctus Tho. j. ꝑte. q. xxxj. ꝙ exꝟbis inordinate ꝓlatis incurrit̉ hereſis. Ideocum de trinitate loquimur cū cautela ⁊ modeſtia eſt agendū. qꝛ vt Augꝰ. dicit in. j. de triniNec ꝑiculoſius alicubi errat̉. nec laborioſiusaliqͥd querit̉. nec fructuoſius inuenit̉. Oportꝫautē in his que de trinitate loqͥmur duos errores oppoſitos cauere. inter vtrūqꝫ temꝑate ꝓcedentes .ſ. errorem Arrij. qͥ poſuit cū trinitate ꝑſonarū trinitatē ſubſtantiaꝝ. Et errorem Sabellij qͥ poſuit cū vnitate eſſentie vnitatem ꝑſone. Ad vitandū gͦ errorem vitare debemꝰ in diuinis nomen diuerſitatis ⁊ dr̄e ne tollatur vnitas eſſentie. Poſſumus aūt vti noīe diſtinctionis ꝓpter oppoſitionem relatiuā. Et ſic ſi quando inueniret̉ nomen diuerſitatis vel dr̄e ſumēdum eſt ꝓ diſtīctiōe. Ne aūt tollat̉ ſimplicitasdiuine eſſentie. vitandū eſt nomen ſeꝑatōis veldiuiſionis q̄ eſt totius in ꝑtes. Ne tollat̉ equalitas. vitandū eſt nomen diſparitatis. Ne tollatur ſimilitudo. vitandū eſt nomen alieni vl̓ diſcrepantis. Ad vitandū errorē Sabellij vitaredebemus ſingularitatem ne tollat̉ cōmunicabilitas eſſentie diuine. Unde Hilarius li. de triPatrem ⁊ filiū ſingularem deū p̄dicare ſacrilegium eſt Debemus etiā vitare nomen vnici netollat̉ numerus ꝑſonarū. Dicimus tn̄ vnicumfilium. qꝛ nō ſunt plures filij in diuinis. non tn̄dicimus vnicuꝫ deū. qꝛ pluralitas deitatis cōmunis eſt. Uitamus nomen cōfuſi ne tollaturordo nature a ꝑſonis. Unde Amb̓. li. j. de tri.Nec cōfuſum eſt qd̓ vnū eſt nec ml̓tiplex eē poteſt qd̓ indifferens eſt. Uitandū eſt etiā nomerſolitarij: ne tollat̉ conſortiū triū ꝑſonarum. Adargumentū ꝟo dicendū ꝙ hoc nomen aliꝰ maſculine ſumptū importat diſtinctionē ſuppoſiti.vnde filius eſt alius a patre .ſ. eſt aliud ſuppoſitum diuine nature ſicut eſt alia perſona ⁊ aliaypoſtaſis. Eſt gͦ filius alius a patre: ſꝫ nō diueſus neqꝫ alienus. Quia em̄ in diuinis eſt diſtīctio ẜm ꝑſonas: non aūt ẜm eſſentiam. Dicimꝰpat̓ eſt alius a filio: ſꝫ nō aliud. Et ecōtrario dicimus ꝙ ſunt vnū: ſꝫ nō vnus. Equalem igit̉deo patri dei filiū p̄dicamus. de quo dixit voxpaterna vt ſupradictū eſt. Hic eſt filius meꝰ dilectus .ſ. naturalis. Alij aūt ſunt adoptiui ī quomihi bene complacui .i. in quo diuinū bn̄placitum complebit̉ de redemptiōe mūdi. Audientes iſta diſcipuli ceciderūt in faciem ſuā. qꝛ ẜmHiero. ſuꝑ Mattheū. Humana fragilitas cōſpectū maioris glorie nō ſuſtinet. Ab hac autēfragilitate ſanant̉ hoīes ꝑ xp̄m eos in gloriaminducendo. Qd̓ fignificat̉ ꝑ hoc ꝙ acceſſit ⁊ tetigit eos dixitqꝫ illis. Surgite nolite timere: qͥſeuantes oculos neminē viderūt niſi ſolum Ieſum. eo .ſ. ꝙ moyſes ⁊ helias reducti fuerāt volutate diuina ad loca vnde fuerāt abducti. Deſcendentibus aūt illis de monte p̄cepit Ieſusne alicui viſionē dicerēt dōec reſurgeret a mortuis filius homīs. Que ꝓhibitio facta eſt ẜmdoctores. ne alij audientes xp̄m eis apparuiſſein forma glorioſa ſcandalizarent̉ poſtea videntes ip̄m pati tam ignominioſe. Ecce qͦt modisante ⁊ poſt reſurrectiōꝫ ſuam ſaluator nr̄ allicere corda hoīm ꝓcurauit ad ſuꝑne felicitatis deſideriū. ⁊ tn̄ mortales miſeri nō niſi tranſitoriabōa iſta atqꝫ terrena ſummo ſtudio adipiſci conantur. Ip̄e dei filius deus verus ⁊ glorioſusviam ſummi boni nos docuit. Ip̄e ad regnumcelorū nos inuitauit. Ip̄e in ſua tranſfiguratōetribus apoſtol̓ claritatem corꝑis delectabilem⁊ omni ſuauitate repletā videri fecit. vt ſpretismūdalibus rebus ſuꝑna gaudia feruētius affectarent. Ad que nos ꝑducat ip̄e qͥ eſt bn̄dictus⁊ laudabilis in ſecula ſeculorū. Amen.¶ Sermo tertiuſdecimus de innocētia xp̄i in quo cōfutatur blaſphemiaeorū qui dicunt xp̄m ſua culpa iudeiſexoſum fuiſſe.Eccatum non fecit nec dolus inuentus eſt in ore eiꝰUerba ſunt pͥncipis apoſtolorū prima ſua epl̓a. ca. ij. Iniquitas quorūdam hominum ꝑuerſorū vſqꝫ adeo inualuit: vt cuꝫ audiuit pijſſimū ſaluatorem noſtrū iudeis ꝓcurantibus ignominioſe crucis tormentū ſubijſſe. nōſine ip̄ius culpa factum fuiſſe improbe fateantur. deteſtant̉ paſſionis eius myſteria qͥ pro nobis dignatus eſt mori. Et vt inquit Petrus.Tradebat iudicāti ſe iniuſte qͥ peccata nr̄a pertulit in corꝑe ſuo ſuꝑ lignum. vt peccatis mortui iuſticie viuamus. Obijciunt aūt nobis illineqͣꝫ quod non videt̉ veriſil̓e iudeos ita cōcorditer ita frequent̓ ita hoſtilit̓ contra xp̄m fuiſſe