an .ſ. ꝑ claritatē ꝯuenient̓ ſignificet̉ gl̓a corpoꝝbeatorū. Et vid̓r ꝙ nō. Nā claritas nō ſoluꝫ ēcorpoꝝ glorificatorū: īmo ⁊ cōis alioꝝ corpoꝝCōuenientior aūt eſt oſtenſio facta ꝑ ꝓpͥetatesꝓprias ſicut ꝑ agilitatē impaſſibilitatē ⁊ ſb̓tilitatem qͣꝫ ꝑ cōes. Ad hoc ita pulchre dic̄ Alexāder. Ꝙ cum ſint qͣtuor ꝓpͥetates ẜm quas oſtēditur glorificatio corporū ip̄a claritas eſt pͥncipalis ad quā cōſequunt̉ cetere. Naturā em̄ lucis ꝯſequit̉ ſubtilitas. vn̄ lux ꝑ naturā hꝫ ſubtilitatē ad penetrandū corꝑa maxīe corꝑa trāſparentia. ſicut patꝫ in lapide criſtallino qͥ penetrat̉ a luce. Sil̓r ad ip̄am ꝯſequit̉ agilitas. vn̄motus vel mutatio eiꝰ ſit qͣſi ſubito. Sil̓r ad ipſam conſequit̉ impaſſibilitas. vn̄ etiā nullū inqͥnamentuꝫ patit̉ ab alijs. Quia gͦ claritas preſupponit oēs alias ꝓpͥetates qͥ ſunt corpoꝝ glorificatorū ⁊ nulla illarū ponit oēs alias. Ideoꝯuen ent̓ fit oſtēſio glorificatiōis corporum ꝑclaritatem. Idcirco dn̄s in euāgelio Matth̓.xiij. c. Significās gl̓am reſurrectiōis nō multiplicat v̓ba: ſꝫ ꝑfecte integre ⁊ totalit̓ ſignificatꝑ claritatem cū dicit. Iuſti fulgebūt ſicut ſol inregno pr̄is eorū.¶ De apparitōne Moyſi et helie quicum xp̄o reuerenter loquebant̉ exhibendo illi tanqͣꝫ vero deo reuerentiāet honorem.¶ Ca .II.Ecūda ſublimiſ⁊ excelſa dignitas dn̄i Ieſu xp̄i apoſtolis demonſtrata d̓r ſuꝑioritatisQuia em̄ vt ait Chryẜ. Alij dicebat eū eſſe Heliam. alij Hieremiā. aut vnū ex ꝓphetis. iō capita ꝓphetaruꝫ induxit: vt dr̄a appareat interẜuos ⁊ dn̄m oſtendendo ꝙ nō erat Helias neqꝫ moyſes: ſꝫ illis ſuꝑior. īmo ⁊ dn̄m ſe angeloꝝ⁊ hoīm manifeſtaret. Ecce inqͥt Mattheus.Apparuit illis Moyſes ⁊ Helias cū eo loquētes. Pro clariore ꝟo huius partis intelligētiatria ſunt hic dubia declaranda.¶ Primū qͣlit̓ apparuerūt ibi moyſes ⁊ helias¶ Scd̓m quō diſcipuli cognouerūt illos.¶ Tertiū quid loquebant̉.¶ Ad pͥmū dubiū diuerſimode rn̄det̉ a ml̓tis.Quidā em̄ dicunt ꝙ moyſes ⁊ helias nō apparuerūt ibi vere: ſꝫ imaginarie. Alij ꝟo ꝙ angeliꝓ ꝑſonis eorū in aſſumptis corꝑibus in ip̄oruꝫſcꝫ moyſi ⁊ helie ſimilitudine apparuerūt. Necfuit fictio qꝛ illud angeli fecerūt ⁊ de intentiōeeorū qd̓ ip̄i ꝑſonaliter feciſſent. Sicut etiaꝫ d̓r.Dn̄s locutus eſt ad moyſen qn̄ angelus in perſona domī loquebat̉. Nōnulli aūt aſſerūt ꝙ apparuer̄t ibi moyſes ⁊ helias vere. Sꝫ apparuitmoyſes in ſuo corꝑe reaſſumpto ad tꝑs. Hoc videtur dixiſſe Augꝰ. in li. de mirabilibꝰ ſacreſcripture. Negmirū eſt ꝙ ꝓ tam magͣ re ad tꝑs reſurrexerit ⁊ realit̓ venerit. Alexander aūt ī. iij.dicit. Ꝙ apparuit ibi helias in corꝑe ⁊ aīa. moyſes ꝟo in aīa tm̄. Vt em̄ inqͥt Augꝰ ad paulinūin li. de cura ꝓ mortuis agenda. Alij ſunt hūanarum limites rerū. Alia diuinaꝝ ſigͣ ꝟtutumAlia ſunt q̄ naturalit̓. Alia q̄ mirabiliter fiunt.Apparitio itaqꝫ aīaꝝ pꝰ mortē ẜm limites rerūnō eſt poſſibil̓: ſꝫ ſolū ẜm ſigͣ diuinaꝝ ꝟtutū. ſiue ſolū ẜm diuinā potētiā ⁊ nō ẜm reꝝ naturāAīa igit̉ moyſi apparuit ibi vere ꝑ diuinā potētiam. Sicut dicit Augꝰ. ꝙ aīe martyrū ꝑ diuinam potentiā pn̄t hoībus apparere. Et de ꝯfeſſore Felice refert ip̄m apparuiſſe ciuibꝰ nolanispie a ſe dilectis cū a barbaris nola oppugnabat̉Sed tūc reſtat q̄ſtio qm̄ ſi aīa moyſi tm̄ ſine corpore apparuit cū ip̄a ſit inſenſibil̓ quō potuit apparere aſpectibꝰ apl̓oꝝ. Ad quod dicenduꝫ ꝙſb̓a ſpūalis apparet ſenſui duobuſ modis. Unomō ꝑ corpꝰ aſſumptū ſicut apparet angelꝰ Aliomō ꝑ ſolā ſimilitudinem corꝑis quā facit ī ſenſum ⁊ ꝑ quā immutat ſenſum. Sicut em̄ angelus ptāteꝫ hꝫ ſupra corꝑa vt ſibi corpus poſſitaſſumere ⁊ apparere ſenſui ꝑ illud. Ita hꝫ potētiam vt poſſit aliquā corꝑis ſimilitudinē ī oculo efficere ⁊ ꝑ illā oculū immutare: vt ab oculoꝑ illā ꝑcipiat̉. Sicut gͦ mediante corꝑe pōt facere ſimilitudinē q̄ cōphendit̉ ita ⁊ ſine corꝑe.Sic aīa ſancta q̄ glorioſa eſt hꝫ illā potentia. ethͦ mō potuit aīa moyſi apparere ocul̓ corꝑalibꝰapl̓oꝝ ſine corꝑis aſſumptiōe. ¶ Ad ſcd̓m dubium rn̄det Amb̓. ꝙ diſcipuli cognouer̄t moyſen ⁊ heliam ex habitu verbis ⁊ interna reuelatione. qui vt pie credi poteſt qͣꝫprimuꝫ ibi apparuerunt poſtea ad pedes Ieſu humiliter ⁊ reuerenter dixerūt. Adoramus te xp̄e ⁊ bn̄dicimustibi: qͥ veniſti ꝑ crucem ⁊ paſſionem tuam redimere genus humanū. ¶ Ad tertiū ꝟo dubiuꝫdicit Lucas ꝙ loquebant̉ de exceſſu quē completurus erat in hierl̓m. Et vocat exceſſuꝫ paſſionem eiꝰ. Primo ꝓpter excedentē pauꝑtatē:quia non habuit in cruce vbi reclinaret caput.Scd̓o ꝓpter excedentē humilitatē ⁊ obedientiam. Tertio ꝓpter excedentem penalitatem.Quarto ꝓpter excedentē charitatem. quibusꝟtutibus veluti quatuor gemmis exornanturquattuor cornua crucis. O qͣꝫ affabilis erat exvtraqꝫ parte collocutio illa. O qͣꝫ benigna eratvox ſaluatoris. dum moyſi ⁊ Helie apoſtolisaudientibus loquebat̉. Tūc Petrus ꝓrupit īmediū ⁊ dixit. Domīe bonum eſt nos hic eſſe.ſi vis faciamus hic tria tabernacula. tibi vnuꝫmoyſi vnū ⁊ helie vnū. Et vt dicit Lucas etiā⁊ Marcus. Neſciebat Petrus quid diceret.