p̄ſupponit abundantiā ꝯtemplationis. Et ideoxp̄us talem vitā elegit. Ad tertiū ꝟo dicimusꝙ xp̄s voluit dare exemplū p̄dicatoribꝰ qͥ nonſꝑ debent eſſe in publico. Ad hoc aſſignari pn̄ttres ratiōes. qꝛ xp̄us qn̄qꝫ retraxit ſe a turbis.Prima rō fuit ꝓpter corꝑalem qͥetem. Un̄ ſcribitur Mar. vj. c. ꝙ dn̄s dixit diſcipul̓. Ueniteſeorſum in deẜtum locū ⁊ requieſcite puſillumErant em̄ qͥ veniebant ⁊ redibant multi: et necſpaciū manducandi habebāt. Scd̓a rō fuit ꝓpter orationē. Hinc Lucas. c. vj. inqͥt. Exijt inmontem ſolus orare ⁊ erat ꝑnoctans in oratiōedei. Ubi dicit Ambro. Ꝙ ad p̄cepta ꝟtutꝭ ſuonos informat exemplo. Tertia rō quare xp̄usqn̄qꝫ retraxit ſe a turbis fuit vt doceret fauorēhumanū vitandū. Vnde ſuꝑ illud Mat. v. c.Uidens Ieſus turbas aſcēdit in montē. vt perhoc ꝙ nō in ciuitate ⁊ foro: ſꝫ in monte ⁊ ſolitudinc ſedit. erudit nos nihil ad oſtentatiōꝫ facere. ⁊ a tumultibus abſcedere maxīe cū de neceſſarijs oporteat dīſputare. ¶ Scd̓m dubiuꝫ eſtde xp̄i manducatiōe cur vicꝫ xp̄us nō ſꝑ auſteram vitam duxit. vt Iohānes baptiſta. necieiunauit: ſꝫ manducauit ⁊ bibit etiā cuꝫ publicanis ⁊ peccatoribꝰ. Ad quod ita rn̄det ſanciTho. Ꝙ conuenientiſſimū eſt cū quis cuꝫ alijꝯuerſatur: vt ſe illis in conuerſatiōe cōformetẜm illud. j. ad Chorin. ix. ca. Omībus omīa factus ſum. Quare xp̄s ꝯuerſans cū hoībus ꝓpter illorū ſalutem. voluit ſicut ceteri in cibo ēpotū ſe habere. Sicut em̄ licita ⁊ laudabil̓ ē vita illius qͥ a ꝯſortio hoīm ſegregatus abſtinentiam ẜuat. ita ⁊ vita alterius qͥ in ſocietate poſtus manducat ⁊ bibit. Nam abſtinentiā cibi etpotus nō ꝑ ſe ꝑtinet ad ſalutē. ẜm illd̓ ad Ro.xiiij. c. Regnū dei nō eſt eſca ⁊ potus. ¶ Tertium dubiū erat d̓e xp̄i ieiunatiōe. Cur voluitin deẜto xp̄s ieiunare. Nō eſt dicendū ꝙ ad refrenandā ſenſualitatem: q̄ erat ꝑfecte obediensrationi. nec ad eleuatiōꝫ mentis que erat vnitadeo ꝑfecte. nec ad ꝟtutes acqͥrendas que erātomēs in ip̄o. Ergo ieiunauit ꝓpter nr̄m exemplum. Vnde Chryẜ. ſuꝑ mat. inqͥt. Vt diſcasqꝫ magnū bonum eſt ieiuniū ⁊ qualit̓ ſtatutuꝫeſt aduerſum diabolū. ⁊ qm̄ poſt baptiſmū nōlaſciuie ſed ieiunio oportet intēdere. ip̄e ieiunauit nō eo indigens: ſꝫ nos inſtruens. Quare autem tanto numero ieiunauit. Rō eſt ẜm Chryloſto. Ne minor videat̉ moyſe ⁊ helia qͥ tot diebus ieiunauerunt. nec vlterius ꝓtraxit. ne diabolus ip̄m ſupra hoīem aliqͥd exiſtimaret dumeximios ꝓphetarū in qͣꝫtitate dierum ſuꝑaret.Sed hic q̄runt nōnulli cū xp̄s nil comederet illis qͣdraginta diebus ⁊ qͣdraginta noctibꝰ ⁊ nōeſurierit. A quo facta fuit illa ſuſtētatio vt nōeſuriret: Et ad hoc dicere poſſumꝰ ꝙ tribus decauſis pōt aliqͥs non ſentire famem. Primo exredundantia gl̓e aīme in corpus ẜm ꝙ dat̉ corpori aliqua qͣlitas glorioſa ꝑ modum habitusvel diſpoſitionis vt ſit impaſſibile. ⁊ ſic erit inbeatis ꝑ modum habitus immanentis. VndeApocal̓. vij. ca. dicit̉. Non eſuriēt neqꝫ ſitient̓amplius. Et ſic potuit fuiſſe in xp̄o. vt ſicut dimiſit gloriā aīme redundare in corpꝰ qͣꝫtum adclaritatē in tranſfiguratiōe ꝑ modū diſpoſitōistranſeūtis ⁊ nō immanentis. ita agere poteratqͣꝫtum ad impaſſibilitatē humidi a calore. Secūdo pōt aliqͥs non ſentire famē ex aliqua ꝟtute cibi p̄aſſumpti fortificantis humidū radicale ⁊ ſpeciei ꝟtutem. ⁊ hͦ ſiue illa ꝟtus ſit naturalis illi cibo ſicut erat in ligno vite. vel ſuꝑnaturaliter data. ſicut in cibo data Helie. iij. Regꝭ.xix. c. In cuius fortitudine ambulabat quadraginta diebus ⁊ qͣdraginta noctibꝰ. Sic potuit̉eſſe in xp̄o ꝙ p̄aſſumpſiſſet aliquē cibū cui tal̓ꝟtus fuit diuinitus data. Tertio pōt contingere ꝙ aliqͥs non ſentiat famem ex ſuſpēſiōe actionis caloris naturalis ꝑ ꝟtutem deitatis immediate ita ꝙ vita remaneat. nulla ex ſuꝑioribuscauſis exiſtente. Et hͦ fuit diuine ꝟtuti ſoluꝫ inxp̄o cuius eſſe diuinū erat eſſe exiſtere illiꝰ hominis. Si ꝟo diceret̉ ꝙ exquo xp̄us nō eſuriebat ieiunando nō p̄buit exemplū penalitatis ⁊patīe? Reſpōdemus ꝙ hoc nō ſequit̉. qꝛ poſtea eſurijt. Inſuꝑ ſicut martyres ꝓpter exceſſuꝫdiuine dilectiōis ⁊ conformatiōꝫ volūtatis diuine ⁊ expectatōꝫ gl̓e qn̄qꝫ nō ſentiebāt tormenta. nec tn̄ minus merebant̉ aut dabāt exemplūpatīe. Ita hic xp̄s. ſed oīs dubitatio ſoluit̉: qꝛpoſtea eſurijt. Contemplare nūc fidel̓ aīa illuꝫqͥ animantibꝰ cunctis alimenta p̄ſtat: ⁊ vita ꝓtuo amore fame ac ſiti qͣꝫ ſepius laborante. ⁊ cōpatere illi atqꝫ inſpice diligent̓ qͥd p̄cipue tribvicibus inuenit ad comedendū ſiue bibenduꝫ.Eſurijt equidem poſt ieiuniū ⁊ ante mīſteriumangelorum non habuit niſi lapides. Eſurijt adhūc in via dum ex bethania deſcendēs ꝑgebathieruſalē: ⁊ non inuenit niſi folia ficus. Vrſcribitur Matth̓. xxj. c. Tandem ſitiuit in cruce.⁊ oblata fuit ori eius ſpongia aceto plena. queſi ad ſenſum myſticū referamus cū ꝯtinuo chriſtus eſuriat ⁊ ſitiat ſalutem noſtraꝫ. Pleriqꝫ īli lapidea corda omni duricie plena preſentant.nec illū timēt nec diligūt. vt vel timore vel amore abducant̉ a vitijs. Alij ꝟo folia ſibi ⁊ bonaꝟba ſine fructibus p̄bent. ſicut faciebant phariſei qͦs redarguit matthei. xxv. ca. dicēs. Ipocrite bene de vobis ꝓphetauit Eſaias. Populus inqͥt hic labijs me honorat. cor aūt eoꝝ longe eſt a me. Nōnulli inſuꝑ acetum ei porrigunt