ficillima ſi cupimus ad regna celeſtia ꝓperare.qm̄ vt inquit Gregorius ī omelia. Ad magnapͥmia ꝑueniri nō poteſt: niſi ꝑmagnos laboresEt Hiero. ad Paulinū. Nihil ſine magͦ laborededit hͨ vita mortalibꝰ. Ob qd̓ doctor gentiuꝫ⁊ vas electiōis dicebat Act̉. xiiij. ca. Oportetnos ꝑ multas tribulatiōes intrare in regnuꝫ celorū. At ⁊ ip̄e redemptor oīm Mat. xj. ca. aſſerit. Regnū celorū vim patit̉ ⁊ violēti rapiūt illud. Qd̓ ſuo mō ꝓtulit Seneca in fragedijs dicens. Nō eſt moll̓ eterris ad aſtra via. Igiturdei filiꝰ poſtqͣꝫ baptizatꝰ eſt deẜtum petijt: vbiqͣdraginta diebꝰ ⁊ noctibꝰ ieiunauit. Et cū eſuriret aggreſſus eſt illū Sathanas. varijſqꝫ temptationū p̄lijs eum credidit ſuꝑare. qd̓ cū facere nequijſſet ꝯfuſus abſceſſit: ⁊ xp̄o dn̄o angeliminiſtrabāt. Quare vt hͨ oīa clarius intelligāt̉noſqꝫ ꝓmptiores reddamur ad pnīe cruceꝫ tollerandū atqꝫ animoſius cōfligamꝰ cū hoſte maligno. In pn̄ti ẜmōe de ieiunio fame ⁊ temptatione xp̄i dicemus: vbi tria myſteria inducimꝰ¶ Primū d̓r abſtinentie(ꝯtemplāda.Tertiū victorie¶ Scd̓m pugnę.¶ Quare xp̄s cōuerſatus eſt inter homines et quare nō ſꝑduxit auſteramvitā et cur voluit ieiunare. ¶ Ci. I.Fimum myſterium ꝯtemplanduꝫ d̓r abſtinētie. dequo dicit Mat. Ductus eſt Ieſusin deẜtū. qd̓ .ſ. ẜm glo. eſt inter hierl̓m ⁊ hiericho ſcd̓o lapide diſtans a iericho iuxta aquasab Heliſeo ſanatas. ⁊ arabes ſtant ibi. Et indediſcurrebāt ⁊ occidebāt tranſeūtes. Iuxta qd̓dn̄s ſcripſit ꝑabolam de illo qui iter faciebat ahierl̓m ī iericho. Lu. x. ca. Et mō d̓r quarantana. Ductꝰ aūt Ieſus in illud deẜtū a ſpūſācto.vt dicit Gregꝰ. in omcl̓. qd̓ exp̄ſſe Lucas. c. iiijꝑfitet̉. Inqͥt em̄. Ieſus plenꝰ ſpūſancto egreſſus eſt a iordane ⁊ agebat̉ a ſpū in deẜtū. Et cūieiunaſſet qͣdraginta diebꝰ ⁊ qͣdraginta noctibꝰpoſtea eſurijt. Lucas aūt dicit. ⁊ nihil māducauit ill̓ diebus. Ubi ꝓ ampliori intelligētia triadubia oriunt̉.¶ Primū eſt de xp̄i ꝯuerſatione.¶ Secundū de xp̄i manducatione.¶ Tertiū de xp̄i ieiunatiōe.¶ Primū dubiū eſt de xp̄i ꝯuerſatōe. q̄re .ſꝫ nōfuit ſꝑ in deẜto ⁊ ſolitudine: ſꝫ voluit int̓ hoīesꝯuerſari. Ad qd̓ rn̄det ſctūs Tho. in. iij. ꝑte. q.xl. Ꝙ ꝯuerſatio xp̄i talis debuit eſſe vt cōueniret fini incarnatiōis ẜm quā venit in munduꝫ.Uenit aūt in md̓m. Prīo qͥdē ad manifeſtādaꝫveritatē: ſicut ip̄e dicit Ioh̓. xix. c. In hͦ natusſum ⁊ ad hͦ veni in md̓m vt teſtimoniū ꝑhibeāveritati. Et ideo nō debebat ſe occultare vitamſolitariā agens: ſꝫ in publicū ꝓcedere publice p̄dicando. Un̄ Lu. iiij. c. dixit illis qͥ volebāt eūdetinere. Quia ⁊ alijs ciuitatibꝰ oportꝫ me euāgelizare regnū dei: qꝛ ideo miſſus ſuꝫ. Secūdoveīt xp̄s in mūdū ad hͦ ꝙ hoīes a pctō lib̓aret.ẜm illud. j. ad Thimo. j. c. Xp̄s Ieſus venit inhūc md̓m peccatores ſaluos facere. Et ideo vtChryẜ. dicit. Licet in eodem loco manēdo poſſet oēs ad ſe attrahere vt eius p̄dicatiōꝫ audirent. nō tn̄ hͦ fecit. p̄bens nobis exemplum vt ꝑambulemꝰ ⁊ reqͥramus ꝑeuntes. ſic̄ paſtor oueꝑditam ⁊ medicus accedit ad infirmū. Tertiovenit xp̄s in md̓m vt ꝑ ip̄m habeamꝰ acceſſumad deū. vt d̓r ad Ro. v. c. Et ita familiarit̓ cumhoībꝰ ꝯuerſando ꝯueniēs fuit vt oībus fiduciādaret ad ſe accedēdi. Et hͦ d̓r Mat. ix. ca. Factum eſt diſcūbente eo in domo: ecce publicant⁊ peccatores veniētes diſcūbebāt cū Ieſu ⁊ diſcipul̓ eiꝰ. Suꝑ q̄ ꝟba Hiero. ait. Uideāt peccatores publicanū a peccatis ad meliora ꝯuerſum locū inueniſſe pnīe. Et ob id etiā ip̄i nō deſperent ſalutem. Sed ꝯͣ dicta poſſet qͥs arguereon̄dens ꝙ xp̄s debuit ſolitariā agere vitā Primo qꝛ oportebat ip̄m on̄dere ſe nō ſolū hoīeꝫ: ſetiam deū. Sꝫ deū nō ꝯuenit cū hoībꝰ ꝯuerſari. Dr̄ em̄ Daniel̓. ij. c. Exceptis dijs quoꝝ noeſt cū homībus ꝯuerſatio. Et ph̓s dicit ī. j. politice. Ꝙ ille q̄ ſolitarius viuit aūt eſt beſtia .ſ. ſihoc propter ſētētiam faciat. aut eſt deus ſi hocfaciat ꝓpter contemplandā veritatem. gͦ vid̓ꝫꝙ non debuit xp̄s cum hoībꝰ ꝯuerſari: ſꝫ ſolitarius viuere. Scd̓o debuit xp̄s vitā ꝑfectiſſimaducere. ꝑfectiſſima aūt eſt vita ꝯtēplatiua. Advitam aūt ꝯtemplatiuā maxime cōpetit ſolitudo. ẜm illud Oſee. ij. c. Ducam eū in ſolitudīeꝫ⁊ loqͣr ad cor ęius. gͦ videt̉ ꝙ xp̄s debuit ſolitariam ducere vitā. Tertio ꝯuerſatio xp̄i debuiteſſe vniformis. qꝛ ſꝑ in eo debuit apparere qd̓ ēoptimum. ſꝫ qn̄qꝫ xp̄s ſolitaria loca q̄rebat turꝭbas declinans. vt Remigius dicit ſuꝑ Mat.Tria refugia legit̉ dn̄s habuiſſe. Nauim. motem ⁊ deẜtum. ad quorū alteꝝ quotienſcūqꝫ aturbis compͥmebat̉ ꝯdeſcendebāt. gͦ ſꝑ debuit̉ſolitariā vitā agere. Ad pͥmū argumentū rn̄detſanctus Tho Ꝙ xp̄us ꝑ humanitatē ſuam voluit manifeſtare diuinitatē. Et ideo cū hoībusꝯuerſando qd̓ eſt ꝓpͥum hoīs manifeſtauit diuinitatē ſuam p̄dicando ⁊ miracula faciēdo: ⁊innocent̓ ⁊ iuſtę inter homīes ꝯuiuēdo. Ad ſecundū argumentū d̓r ꝙ vitā ꝯtemplatiua ſimplicit̓ eſt melior qͣꝫ actiua q̄ occupatur circa corporales actꝰ. Sed vita actiua ẜm quā aliqͥs pͥdicando ⁊ docendo ꝯtemplata alijs tradit eſt ꝑfectior qͣꝫ vita q̄ forum ꝯtemplat̉. qꝛ talis vita