ſicut dicit Augꝰ. In oꝑibus miraculoſis ſuntminiſtri angeli qͣꝫtum ad ea que poſſunt. vt eſtp̄parare materiam: vel hmōi. Nam non omīaſubiecta ſunt potentie angelice. Unde etiaꝫ inoꝑe incarnatiōis fuerūt angeli nuncij. Et etiaꝫin oꝑibus iuſtificatis ſunt angeli medij in hisque poſſunt. vt eſt excitare intellectum vel affectum. ⁊ etiā in generali reſurrectōe in collectōepuluerū. Cōgruit ergo ſuꝑiori oꝑari per miniſtrum. Competit etiā miniſtro habere auctoritatem reſpectu eorū que infra ip̄m ſunt. Undecum aſſumit̉ corꝑalis creatura irrationalis adoſtendendū ꝑſentiam diuinā competit vt adminiſtret̉ ꝑ angelicā tanqͣꝫ mediam inter ipſam etſuū creatorem. Sed cōtra iſta poſſet quis obijcere ꝙ carnem in qua apparuit xp̄us filiꝰ dei nōformauit angelus: ſed immediate ip̄e deꝰ. ergocolumbā in qua apparuit ſpūſſanctꝰ nō debuitformare angelus: ſed immediate ip̄e deꝰ. Ad hͦdicit Alexāder ꝙ nō eſt ſimile. qꝛ caro illa fuitaſſumpta in vnitate ꝑſone. Vnde xp̄s vniebatur illi carni nobiliſſima vniōe. Nec in illa vnion congruebat vt eſſet principiuꝫ alia naturaqͣꝫ diuina cui vniebat̉: ſed ab eo moueret̉ ⁊ formaretur cui vniebat̉. Angelus etiam in his q̄ordinabant̉ immediate ad reconciliationē humani generis nō debuit eſſe medius: ſed ſolū ille qui debebat eſſe mediator qui .ſ. erat deus ethō. Et ideo in formatiōe corꝑis xp̄i vel in adminiſtratione eorū que in ꝑſona xp̄i agebanturnō debuit eſſe angelus adminiſtrator: ſed ſolusille qui erat mediator. Ille aūt ſpecies in quibꝰapparuit pater vel ſpūſſanctus nō fuerūt vniteei ita vt ex illis ⁊ ſpūſancto fieret vnum in ꝑſona. Nec ordinabant̉ niſi ad oſtendendā preſentiam ip̄ius dei .ſ. pr̄is vel ſpūſſancti. Unde mediāte alia creatura nobiliori potuit mouere huiuſmodi creaturā aſſumptā ad oſtendēdā ſuamp̄ſentiam .ſ. mediante creatura angelica. Orit̉tamē hic difficultas q̄dam. qꝛ ſi illas ſpēs ⁊ voces formauit ⁊ mouit angelus ⁊ vniebat̉ illis ſicut motor. ergo in illis ſpeciebꝰ non poterat vere dici mitti vel apparere ſpūſſanctus aut loquipater: ſed potius angelus. Soluit hͨ oīa Augꝰ.in. iij. de trini. ꝙ licet angelus eſſet ille qͥ formaret voces illas ⁊ ſpecies. qꝛ tamē non in ꝑſonaſua: ſed in ꝑſona dn̄i loquebat̉. nec p̄ſentiā ſuāſed p̄ſentiā domī demōſtrabat. Ideo dicit̉ nonangelus ſed ſpūſſanctus apparere ⁊ pat̓ loqui.qꝛ omīa hec ſunt ad indicandā p̄ſentiā domī etnō angeli. Ex p̄miſſis inſurgit dubitatio q̄damſcꝫ qualit̓ ſpūſſanctus dicat̉ eſſe in illis ſenſibilibus creaturis in qͥbus apparuit? Ad quod itadicit Alexander. Ꝙ deus in creaturis irrationabilibus dicit̉ eſſe duplicit̓. Uel ſicut cauſa ineffectu. vel ſicut ſignatū in ſigno. Sicut cā ī effectu d̓r eſſe generaliter in oībus creaturis eſſentialiter p̄ſentialiter ⁊ potētionalit̓. qꝛ ip̄e habꝫeſſe in eis ſicut tenēs in eſſe ⁊ regens eas. quiaquelibet creatura qͣꝫtum ad hoc recipit influentiam a deo. aliter tenderet in nihilū. Sicut autēſignatū in ſigno dicit̉ eſſe duplicit̓. Nam eſt qd̓dam ſignū quod eſt in creatura irrationali a naturā: Quoddā ex inſtitutiōe. Ex natura dicit̉omīs creatura irrationalis eſſe ſignū totius trinitatis qͣꝫtum ad cōditiones penes qͣs determinatur veſtigiū trinitatis que ſunt in oībꝰ creaturꝭ. Sicut eſt vnitas veritas bonitas naturalis modus ſpecies ⁊ ordo ⁊ hmōi. penes q̄ deuenit̉ in cognitionē trinitatis qͦ ad ea que ſuntappropriata ꝑſonis. Et hoc modo ſicut in veſtigio vel ſigno naturali impreſſo a creatore dicit̉eſſe tota triuitas in omībus creaturis. Ex inſtitutione etiā dicit̉ aliqn̄ creatura eſſe ſignū preſentie creatoris. Et hoc mō nō dicit̉ deus eſſe īomībus irrationabilibꝰ creaturis: ſed in aliquibus. Nam eſt quoddā ſignū inſtitutū ad ſignificandā p̄fentiam diuinā quo ad aliqueꝫ effectū⁊ hoc ſimplicit̓ ⁊ nō ad tempus. ſicut eſt in ſacramentis que inſtituta ſunt ad ſignificandā p̄ſentiā diuinam ſiue ſpūmſanctū qͦ ad aliqueꝫ eſfectum gr̄e. Unde quotienſcūqꝫ tranſeunt ꝟbaſuꝑ elementū ad hoc inſtitutū eo modo quo inſtitutū eſt habet ratiōꝫ ſacramēti. Unde ſacramentū baptiſmi inſtitutū eſt in aqua vt ſemperhabeat fieri in aqua ⁊ nō in alio elemento. ⁊ ſicde alijs. Et hoc modo dicit̉ deus eſſe in ſocͣmētis alio modo qͣꝫ in creaturis alijs irrationabilibus. Vnde p̄ter illū modū quo eſt ibi ſicut cauſa in effectu eſt etiā ſicut ſignatū in ſigno. et adhoc ſpecialit̓ ⁊ ad ſemꝑ inſtituto. Eſt aūt aliudſignū inſtitutū ad ſignificandā p̄ſentiā diuinā.no qͣꝫtum ad omne tempꝰ: ſed qͣꝫtuꝫ ad aliquodtempꝰ. Et hoc modo dicit̉ fuiſſe ſpūſſanctus īcolūba. flatu ⁊ igne qn̄ apparuit ſuꝑ xp̄m ⁊ ſiper apl̓os. Nō em̄ colūba aſſumpta ſignū eratnaturale: ſed inſtitutū a deo ſiue a ſpūſancto adſignificandā p̄ſentiā ſuam nō ſemꝑ: ſed ad tempus .ſ. qͣꝫdiumā ſit ſuꝑ xp̄m. Et ip̄a aſſumptioad hoc demonſtrandū erat eius inſtitutio. Etqͣꝫdiu fuit aſſumptio. tamdiu fuit ſignuꝫ. Eratergo ſpūſſanctus in columba ſicut ſignatum inſigno inſtituto ſiue aſſumpto ad tempꝰ ad eiusp̄ſentiā demonſtrandaꝫ. In xp̄o aūt erat deusnon ſolum ſicut in ſigno: ſed ſicut vnitus carnivnitate ꝑſonali. ⁊ hoc nō ad tempꝰ: ſed ad ſemper. Et hic eſt modus ſingularis qͥ non reperitur in alia creatura. Sed nō admittūt que dictaſunt pleriqꝫ curioſi dicentes. ꝙ cum eque nobilis ſit ꝑſona ſpūſſancti ſicut ꝑſona filij. ergo in