me audiendū ⁊ nominandū. Et vt ſcribit̉ in. c.decet. de immu. eccle. li. vj. Conuenientes fideles in eccleſia nomen illud exhibitione reuerentie ſpecialis attollāt flectant genua mentis qd̓ īcapitis inclinatione ꝓteſtent̉.¶ De multiplici effuſione ſanguinisxp̄i quo peccatores inducunt̉ vt nondeſpęrent.¶ Ca. .III.Ertium myſterium contemplanduꝫ de chriſto circūciſo dicit̉ ſanguinis effuſio. Hodie nanqꝫ ſanguinem ſuum ꝓ nobis effunderecepit qui poſtmodū pluries ip̄m effundere voluit. Quinqꝫ etenī vicibus chriſtus effudit ſanguinem. Primo in circūciſione. Secūdo ī oratione. Tertio in flagellatione. Quarto in crucifixione. Quinto in lateris apertiōe. Fecit autēhoc vt peccatores attraheret ꝓ quibꝰ tam copioſiſſime ſatiſfecit. Vnde Bernardus ſuꝑ cātica ẜmone. xxij. ait. Ad cumulū pietatis tradidit in mortem animā ſuam. ⁊ de proprio latereꝓtulit p̄cium ſatiſfactionis. Unde ad ſe verſiculum illū traxit. Apud dn̄m miſericordia ⁊ cōpioſa apd̓ eum redemptio. Inſuꝑ induxit nosvt qͣꝫtuꝫ poſſumus euitemus peccata agnoſcētes aīme noſtre nobilitatem. Uel dicere poſſumus ꝙ xp̄s ſuum effundere voluit ſanguinem.Primo ꝓpter patrū ⁊ iuſtorum liberationem.Iuxta illud Zacharie. ix. ca. Tu quoqꝫ in ſanguine teſtamenti tui eduxiſti vinctos tuos delacu in quo non erat aqua. Facit ad hoc exemplum quod legit̉ in hiſtoria ſcolaſtica vbi narratur. Ꝙ Salomon habebat ſtrutionē habentem pullū: quem Salomon in quadā cauea vitrea nutriri faciebat. Cum ꝟo pater pullū ſuuꝫhabere nō poſſet vermē quendaꝫ de deẜto portauit: de cuius ſanguine caueam ip̄am liniuit.⁊ cōtinuo fracta fuit. ſicqꝫ pullū inde deduxit:Iſte vermis eſt xp̄us qui dicit in pſal̓. Ego ſuꝫvermis ⁊ nō homo. Uermis em̄ nō naſcit̉ pergenerationē carnalē: ſed de humore terre virtute radij ſolis ꝓducit̉. Et ſic ꝟmis patrem habꝫin celo .ſ. ſolem: ⁊ matrem habet in terra .ſ. terrehumorem. Sic etiam xp̄s habet in celo patreꝫſine matre. ⁊ in terra matrem ſine patre. Pulliincluſi in cauea erant ſancti patres in limbo detenti. Sed venit iſte ꝟmiculus ⁊ infernum confregit atqꝫ ſanctos patres inde liberauit. Secūdo xp̄us fudit ſanguinem ſuū ꝓpter debiliumcōfortationē. Inquit em̄ Gregꝰ. Sꝫ paſſio xp̄iad memoriā reuocet̉ nihil ē quod nō equo animo tollerat̉. Refert Ariſto. ꝙ ſi flat vas de cera noua ⁊ diligent̓ claudat̉ ⁊ in mari ponatur:aqua que ꝑ poros ſubintrabit dulcis efficieturIſtud vas cereū eſt corpus dominicū. Sicutem̄ cera generat̉ ab apibus ſine cōmixtiōe. ſiccaro xp̄i fuit generata a ꝟ̓gine ſine corruptiōe.Fuit aūt caro noua. qꝛ nulla peccati vetuſtateviciata. fuit etiam clauſa. qꝛ nulli diabolici temptationi fuit aꝑta. pori eius ſunt vulnera eius.Si igit̉ noſtras amaritudines ꝑ recordationē⁊ deuotionem in vulnera eius miſerimus. moxin dulcedinem conuertent̉. Ideo apoſtolꝰ adHebre. xij. c. ait. Recogitate eum qͥ talem ſuſtinuit a peccatoribꝰ aduerſus ſemetip̄m cōtradictionem. vt nō fatigemini animis veſtris deficientes. Tertio xp̄us ſanguinem fudit proptercordiū compunctionē. Nam vt naturales tradunt. Adamas lapis non frangit̉ mallei ꝑcuſſione nec ignis aduſtione. nec aliqua temporidiuturnitate: ſed ſola ſanguinis hircini infuſione. Sic multi ſunt qͥ ꝑ penitentiā non franguntur. nec ꝑ diuinā cōminationem. nec ꝑ ſpūſſancti internam inſpirationē. nec per ſenectutem.Frangunt̉ aūt ꝑ dominici ſanguinis meditationem atqꝫ ꝟtutem. Ideo Ieſu xp̄o gr̄as omnes dicamus qͥ ſua liberalitate p̄cioſo ſanguineſuo nos redemit. quem etiā humilit̓ dep̄cemurvt ꝑducat nos in illā requiem in qua viuit ⁊ regnat ꝑ infinita ſecula ſeculorū Amen.¶ Sermo nonus de precipua ſingulariſſimaqꝫ deuotione triuꝫ regum quichriſtū queſierunt et inuentu humiliter adorarunt offerentes illi muneraaurū thus et myrrham.Agi ab orientevenerūt hieroſolymā. Scribunt̉I Phec verba originaliter Mattheiij. ca. ⁊ in euangelio p̄ſentis ſolennitatis. Cōmendat̉ hodierna die ſapiētia triūregum orientaliū: qui mox vt xp̄m natuꝫ agnouerunt ip̄m ſtudioſiſſime querere ſunt conati.Queſierūt quippe illū qui totius orbis cōditor⁊ dn̄s erat ⁊ ꝓ ſalute hominū dignatus eſt deꝟgine naſci. Nec laborauerūt fruſtra: qm̄ adepti ſunt qd̓ volebāt. Inuenerūt vtiqꝫ cū incredibili leticia quē diligebat aīa eoꝝ. Prebet naqꝫ ſeip̄m volentibꝰ eū. nec eſt qͥ ſe abſcōdat a calore eius. Uiderūt magi ip̄m ꝑuuluꝫ in p̄ſepiopānis innolutū. Nos ꝟo ſi voluerimꝰ intuebimur gl̓oſam facieꝫ ip̄iꝰ regnātis in celo. Inſuꝑ⁊ aꝑte diuinitatē ꝓſpiciemꝰ. Curramꝰ ad ip̄mad quē fide ſpe ⁊ charitate poterimꝰ ꝑuenire.His ꝟtutibꝰ moniti reges inclyti meruerūt ducatu noue ſtelle ad xp̄i dei ⁊ hoīs p̄ſentiā ꝓperare. Cū gͦ in hac ſolennitate celeberrīa eccl̓a ſācta recolat iſtoꝝ dn̄oꝝ erga ieſū xp̄m deuotōꝫardentiſſimā precipuamqꝫ ac ſingulariſſimam