tn̄ vnū qd̓ vidi in ciuitate mediolani. Dū enimego eram in ꝯuentu ſancti Franciſci p̄fate ciuitatis deambulabā die qͣdam ſolus ſupra ī clauſtrum infirmarie audiui flebilem clamorē cuiuſdam pueri. ſtatimqꝫ accurrēs ad partem illamiuxta quā inferius edificata eſt piſcina bn̄ profunda aquis repleta adeo vt aque ibi excreſcentes vel ꝓfluentes ſtaturā cuiuſlibet hoīs operirent. ꝓſpexi aūt puerum ibi ꝑiculo ſb̓merſionis expoſitū. erat vtputoſeptennis. rapuerantillū aque vſqꝫ ad medietatem piſcine p̄fate. attonitus ego ⁊ memor dulciſſimi noīs Ieſu. Ieſu in geminando pueruꝫ cui nihil p̄ſidij afferrepoteram hortatus ſum: vt ⁊ ip̄e Ieſum aduocaret. teſtor deū ⁊ angelos eius ꝙ qͣꝫ pͥmum ieſum nominare cepit immobil̓ inter aqͣs ꝑmāſitita ꝙ erectus vſqꝫ ad medietatem tm̄ aqͥs erat īmerſus. Reliqua ꝟo pars corꝑis .ſ. pectus brachia ⁊ caput extra aquas retinebat. tanqͣꝫ ſi aliquis pedes eiꝰ ſub aquis firmit̓ retineret. Stetit illo modo qͣꝫdiu fratres cucurrerūt: qui lancea ſibi porrecta eduxerūt illum ad terrā p̄ẜuatam a ꝑiculo ſubmerſionis ꝟtute nomīs Ieſubenedicti. ¶ Tertia efficacia noīs Ieſu d̓r cordium cōſolatio. Hoc nomīe ſuauiſſimo ꝯſolantur peccatores. qꝛ eius ꝟtute peccata ill̓ remittūtur. Unde Ioh̓ .j. ca. ij. ait. Scribo vob̓ filioli qm̄ remittunt̉ vobis peccata veſtra in nomīeeius. Et Riccardus de ſancto victore inquitIeſus nomē dulce nomen: delectabile nomen.confortans peccatorū corda ⁊ beate ſpei. ergoIeſus eſto mihi ieſus. hoc nomīe conſolant̉ iuſti ſperantes in illo eternam ſaluteꝫ acquirereUnde Actuū. viij. c. Petrus dicebat. Non ēaliud nomen ſub celo datum homībus in quooporteat credentes ſaluos fieri. Hoc deniqꝫ nomine roborant̉ ⁊ fortificant̉ certantes pro xp̄o⁊ alia aduerſa queqꝫ tollerātes. Eſt de hoc exemplum ſancti Ignatij: qͥ diſcipulus fuit beatIohannis euangeliſte ⁊ ep̄us Anthiocenuscuius tanta fuit auctoritas ꝙ etiam Dionyſiverba illius ad confirmationē dictorū ſuoꝝ acduxit. Cū em̄ vt ip̄e in libro de diuinis noībusatteſtat̉ qͥdam nomen amoris in diuinis reprehenderēt dicentes nomen dilectcōis non amoris in diuinis ponendo volēs oſtendere hͦ noīeamoris ꝑ omnia vtendum in diuinis ait. Scribit aūt diuus Ignatius. Amor meꝰ crucifixuseſt. Hic cū Traiani imꝑatoris iuſſu a militibꝰvinctus fuiſſet romā ꝑductus. vt eccl̓aſtica docet hiſtoria. cuꝫ idol̓ ſacrificare noluiſſꝫ. p̄cepitTraianꝰ pͥmo plūbatis ſcapul̓ eiꝰ ꝯtūdi: et vngulis latera laniari. ⁊ duris lapidibꝰ eiꝰ vulnera confricari. deinde carbones viuos afferri: ⁊ip̄m ſuꝑ illos nudis plātis ambulari compelliEt iterū cū hoc feciſſet illeſus dorſum eiꝰ vngulis laniari eiuſqꝫ plagas ſale ꝑfundi. ⁊ vltīo tradi duobꝰ leonibꝰ p̄focandus. Inter tot aūt genera tormentoꝝ nunqͣꝫ ab inuocatiōe noīs Ieſu xp̄i ceſſabat. Quem cū tortores requirerentcur hͦ nomen totiens inuocaret. Ait. Hoc nom̄cordi meo inſcriptū habeo. ⁊ ideo ab eius inuocatione ceſſare non valeo. Poſt mortem eiꝰ qͥdam volentes curioſius experiri cor eiꝰ a corpore euellerent. ⁊ illud ſcindentes ꝑ mediū totūinſcriptū hoc noīe lr̄is quaſi aureis inuenerūtEt qꝛ forte hoc apud pleroſqꝫ incredibile videretur. Extat exemplū ſil̓e noſtro ſeculo manifeſtum. Inſpexi ego ꝓprijs ocul̓ ⁊ manibus cōtrectaui paſſionis xp̄i imagineꝫ in corde ſancteClare de mōte falcone miraculoſe formatā Deillo quippe cōpacta ſunt nō hūano artificio: ſeddiuino miraculo. crux claui lācea ſpongia colūna ⁊ flagella. Inſuꝑ ⁊ in corde illo inuenti ſunttres lapides ꝑuuli ⁊ rotūdi: qͥ vt dicebāt ſi ī ſtatera ponant̉ ⁊ ex ꝑte altera pondus equale coaꝑtet̉ ſublato vno adhuc duo ſunt pōderꝭ eiuſdem cuius ⁊ tres. ſb̓latis duobus etiam vnuseqͣlis eſt ponderis cuiꝰ erant oēs tres ſiml̓. Inqͥbus inſinuari videt̉ trinitas ꝑſonaꝝ diuinaꝝ⁊ eqͣlitas. qꝛ non tres dij: ſed vnus eſt deꝰ. Etqͣlis pater talis filius talis ſpūſſanctus. Ad nomen Ieſu iam redeamuſ. De hͦ inquit deuotusBern̄. Ięſu dulcis memoria dans vera cordisgaudia. Sed ſuꝑ mel ⁊ omnia eius dulcis preſentia. Et iterū ibidem ait. Si ſcribas nō ſapitmihi niſi legero ibi Ieſum. Si diſputes ac conferas non ſapit mihi: niſi inſonuerit ibi Ieſus.Ad p̄dicatōꝫ huius noīs vocatꝰ fuit Paulꝰ.de quo dixit xp̄s Ananie. vt ſcribit̉ Actꝭ. ix. c.Uas electionis eſt mihi vt portet nomē meumcoram gentibꝰ ⁊ regibꝰ ⁊ pͥncipibꝰ terre. De hͦdicebat ip̄e Paulus Actꝭ. xxj. c. Ego ī hierl̓mnō ſolū alligari: ſed ⁊ mori paratꝰ ſum ꝓ nomīeeius. Et cū decollatꝰ eſt rome: ⁊ caput eiꝰ a corpore exiliret Ieſus xp̄s qͥ ſibi in vita ſua tā ducis extiterat hebraice clara voce inſonuit. Dicitur em̄ ꝙ in ſuis epiſtol̓ ieſuꝫ xp̄m qͥngētis vicibus noīauit. ¶ Tertiū ꝯſiderandū de gratioſo noīe Ieſu d̓r reuerentia. Eſt huic noī reuerētia exhibēda. qꝛ oēs creature celi ⁊ terre angeli⁊ demones licet diſpari mō venerantur illud.Unde Apl̓us ad Philipenſes. c. ij. ait. In nomīe Ieſu omne genu flectat̉ celeſtiū terreſtriuꝫ⁊ infernorū. Exultant qͥdē ad huius noīs ꝓclamationem oēs angeli dei. terrent̉ demōes ⁊ tartaree legiones. Homīes ꝟo qͥ credūt in Ieſumvt prediximus iubilantes illud laudant ⁊ benedicunt. Non eſt ergo nomen hoc blaſphemandum. non ꝑiurandū in illo: ſed honorificentiſſi