Reſpōdet ſanciꝰ Tho. Ꝙ in oībus illis nominibus quodāmodo ſignificat̉ hͦ nomen Ieſus.qd̓ ē ſignificatiuū ſalutis. Nam in hoc qd̓ dicitur emanuel qd̓ interp̄tat̉ nobiſcū deus deſigͣt̉cauſa ſalutis: q̄ eſt vnio diuine ⁊ humane nature in ꝑſona filij dei ꝑ quam factū eſt vt eſſet nobiſcum deus. Per hoc aūt qd̓ dicit̉. vocabiturnomen eius accelera ſpolia detrahe deſignat̉aquo nos ſaluauerit. qꝛ a diabolo cuiꝰ ſpolia abſtulit. ẜm illud Apoſtoli. ad Colocen̄. c. ij. Expolians pͥncipatus ⁊ poteſtates traduxit confdenter. In hoc qd̓ dicit̉ vocabit̉ nomē eius admirabilis ⁊cͣ. deſignat̉ via ⁊ terminus ſalutisnoſtre inqͣꝫtum .ſ. admirabili diuinitatis conſilio ⁊ ꝟtute ad hereditatē futuri ſeculi perducimur. In quo erit pax ꝑfecta filioꝝ dei ſub ipſopͥncipe deo. Ꝙ ꝟo dicit̉. Ecce vir oriēs nomeneius. ad idem refert̉ ad qd̓ pͥmū .ſ. incarnatiōismyſteriū: ẜm ꝙ exortū eſt in tenebris lumen rectis corde. ¶ Tertio filius dei ⁊ ꝟgīs ꝯuenienter vocatus eſt Ieſus ratiōe annūciatiōis. qͥaangelus Gabriel vt ſcribit̉ Lu. j. c. qͥ annunciauit v̓gini de filio naſcituro diuina ſecreta intercetera ſibi dixit. Ecce cōcipies in vtero ⁊ paries filiū: ⁊ vocabis nomen eius Ieſum Et iteꝝcum apparuit Ioſeph in ſomnis dixit ei de vxore pregnāte. vt dicitur Matthei .j. cā. Ioſephfili Dauid noli timere. acciꝑe Mariā cōiugeꝫtuam qd̓ em̄ in ea natum eſt de ſpūſancto ē. Ecce pariet filiū ⁊ vocabis nomen eius Ieſuꝫ. Ipſecm̄ ſaluum faciet ppl̓m ſuū a pctīs eorū. Deigit̉ hoc nomen angelo reuelauit pͥuſqͣꝫ ad virginem mitteret eum. qꝛ vt dicit Ambro. Illudnomen non vſurpauit ſibi angelus: ſed audiuita deo. Sed pleriqꝫ doceri cupiūt Cum xp̄s dicatur filius dei. ieſus ⁊ xp̄s que ſit inter hec nomina dr̄a? Quibus dicimus ꝙ filius dei vocatur inqͣꝫtum eſt deꝰ de deo. xp̄s inqͣꝫtuꝫ eſt hōa ꝑſona diuina qͣꝫtum ad humanā naturam aſſumptus. Ieſus inqͣꝫtum eſt deus humanitativnitus. Alexander ꝟo de Ales in. iij. dic̄ ꝙ cūdeus ⁊ hō vnus ſit xp̄s in vnitate ꝑſone pōt ſignificari ꝑſona xp̄i dupliciter. Vel ratiōe diuine nature in comꝑatione ad humanā ẜm quaꝫdicit̉ Ieſus .i. ſaluator. verbo em̄ naturam humanam cōuenit ſaluare. Uel rōe humane nature ꝑ vnionem ad diuinam. ⁊ ſic dicitur chriſtꝰ.¶ Secundū qd̓ erat conſiderandū de hoc bn̄dicto nomine Ieſus dicit̉ efficacia. Et licꝫ multe ſint efficacie illius. nos tamen hic dūtaxat detribus dicemus.¶ Prima eſt miraculorū operatio.¶ Secunda ꝑiculorum euaſio.¶ Tertia cordium conſolatio.¶ Prima efficacia noīs Ieſu dicit̉ miraculoꝝoperatio. Hanc ſaluator ip̄e declarauit cuꝫ dixit Marci vl. c. Signa aūt eos qui crediderīthec ſequent̉. In nomīe meo demonia eijcient.linguis loquentur nouis. ẜpentes tollent. et ſimortiferū quid biberint non eis nocebit. Suꝑegros manus imponēt ⁊ bn̄ habebūt. Ex hͦ dicit Petrus Rauennas in qͦdam ẜmone. Hoceſt nomen qd̓ dedit cecis viſum. ſurdis auditūclaudis greſſum. ẜmonem mutis. vitam mortuis reſtituit: totamqꝫ diaboli ptātem de obſeſſis corꝑibus ꝟtus huius noīs effugauit. Qualiter ꝟo hec omīa impleta ſint enarrabimꝰ cumde ſanctis apoſtol̓ martyribus ꝟginibus ⁊ confeſſoribꝰ ſigillatim loquemur. Nunc ꝟo tm̄ inhͦ loco interponemus illud qd̓ in vita ſctī Dionyſij cribit̉. Dū em̄ Paulus veniſſꝫ athenas.ſicut etiam ſcribit̉ Actuū. xvij. c. et cū philoſophis diſputaret p̄cipueqꝫ cū Dionyſio tūc clariſſimo. cecus qͥdam ꝑtranſiuit. ſtatimqꝫ Dionyſius dixit Paulo. Si dixeris huic ceco ī nomine dei tui vide ⁊ viderit: ſtatimqꝫ credā: ſedne vtaris ꝟbis magicis. qꝛ forte noſti verba q̄habe̓t hmōi efficaciā. At Paulus rn̄dit. Dyonyſi tū ad cecū perge eiqꝫ dic. In nomine Ieſuxp̄i noti de virgine crucifixi mortui ⁊ ſepulti: qͥreſurrexit a mortuis ⁊ aſcēdit in celū vide. quaformam ꝟborū etiam ſibi tradidit ſcriptam. Ores mirabil̓. O virtus ineffabilis noīs Ieſu bn̄dicti. Cū Dionyſius ceco p̄fata ꝟ̓ba dixiſſet ꝓtinus viſum recepit Quare Dionyſius cū Damari vxore ſua omniqꝫ familia baptizatus eſt.Sicqꝫ a Paulo ꝑ trienniū inſtructus atheniseſt ordinatus ep̄s. vbi ille p̄dicationi inſiſtensip̄am ciuitatē ⁊ partem regionis illius ad fideꝫxp̄i cōuertit. Scribit̉ inſuꝑ Actuū. iij. c. ꝙ duꝫPetrꝰ ⁊ Ioh̓es aſcendebat in templū ad horāoratiōis nonā. qͥdam vir qͥ erat claudus ex vtero matris ſue baiulabat̉ quē ponebūt quotidiead portam templi que dicit̉ ſpecioſa vt peteretelemoſynā ab introeuntibus in templū. Is rogabat Petrū ⁊ Iohannem vt elemoſynā acciperet. Intuens aūt eum Petrus cū Iohannedixit. reſpice in nos. At ille intendebat in eos:ſperans ſe aliqͥd accepturū. Petrus autē dixitArgentū ⁊ aurum nō eſt mihi. qd̓ aūt habeo hͦtibi do. In noīe Ieſu xp̄i nazareni ſurge ⁊ ambula. Et apprehenſa manu eius dextra alleuiauit eum. Et ꝓtinus conſolidate ſunt baſes eius⁊ plante. ⁊ exiliens ſtetit ⁊ ambulabat. ⁊ intrauit cum illis in templū laudās ⁊ bn̄dicēs deū.¶ Scd̓a efficacia noīs Ieſu d̓r ꝑiculoꝝ euaſioQui em̄ reuerent̓ ⁊ fidelit̓ ac deuote inuocannomen illud qͣꝫ ſepiſſime a ꝑicul̓ imminentibꝰ liberantur. ſicut ⁊ ego exꝑientia certa cognoui.Naꝫ multis obmiſſis q̄ dicere poſſem. Refera