ptem hebdomadas annorū que faciūt quadragintanouem annos. ⁊ qͥnquageſimus annus īmediate ſequēs dicit̉ iubileus. nec inuenit̉ hebdomada accipi pluribus modis. Nō poteſt autem in dicta ꝓphetia Danielis accipi hebdomada pͥmo modo. qꝛ fuiſſet completa infra annum ⁊ dimidiū. ergo ꝑ locum a diuiſione oportet ꝙ accipiat̉ ꝓ hebdomada annorū. Et ī hocomnes expoſitores conueniunt catholici et hebrei. Septuaginta ꝟo hebdomade annorū faciūt annos quadringentos nonaginta: qd̓ tempus p̄teriſſe nullus dubitat. Oranti ergo Danieli angelus Gabriel denūciauit liberationeꝫpopuli a captiuitate babylonica: ⁊ ꝑfectam liberationem fiendam ꝑ xp̄m. His omībus queiam retulimus territi iudei ad impugnandumnos ad alia confugiūt. ⁊ dicunt ꝙ xp̄s non venit. Et hoc multiplicit̓ ꝓbare conantur. Et pͥmo adducūt Eſaiam. ij. ca. dicentem. Erit ī nouiſſimis diebus p̄paratus mons domī in vertice montium: ⁊ eleuabit̉ ſuꝑ colles. ⁊ fluēt adeum omnes gentes. Et infra. Conflabunt gladios ſuos in vomeres: ⁊ lanceas ſuas in falcesNon leuabit gens cōtra gentem gladiū. nec exibunt vltra ad p̄lium. Ex iſtis ꝟbis formant q̄druplex argumentū. ¶ Primū quia dicit̉ hicErit in nouiſſimis diebus. Ieſus nazarenꝰ nōfuit in nouiſſimis diebus. qꝛ poſt natiuitatemeius ⁊ mortem multa temꝑa fluxerunt. ergo nōfuit vere xp̄us cuius aduentus ꝓmittit̉ in nouiſſimis diebus. ¶ Secundū argumentum qꝛdicit̉ ꝙ mons domini erit in vertice montium.Mons ille eſt mons ſyon vbi fuit templū quinon eſt in aliquo eleuatus. nam vt dicūt aliquidoctores hebrei. dominꝰ debet apportare montem Tabor ⁊ montem Synai ⁊ montem Carmeli ad locū vbi eſt hieruſalem: ⁊ ſuꝑ verticeꝫiſtorū montium ponere montem ſyon. hoc aūtnōdum eſt adimpletum. ergo xp̄us non venit.¶ Tertiū argumentū quia in p̄fatis ꝟbis dicitur. Fluent ad eum omēs gentes. Sꝫ nō omnes gentes crediderūt in Ieſum nazarenuꝫ. etgo non fuit chriſtus. ¶ Quartū argumentumquia ſequit̉ in verbis p̄miſſis. Nō leuabit gēscontra gentem ⁊cͣ. Sed poſt mortem Ieſu nazareni fuerunt ⁊ in iudea bella atrociſſima tempore Titi ⁊ veſpaſiani. ergo non fuit vere xp̄s¶ Ad pͥmū argumentū reſpondet̉ ꝙ dies meſſie in ſacra ſcriptura dicūt̉ dies nouiſſimi. tūcnon ſolum dies meſſie: ſed etiam aliqua tempora ip̄m p̄cedentia. vt patet Geneſis. xlix. capi.Ubi patriarcha Iacob dixit filijs ſuis. Cōgregamini vt annūciem que ventura ſunt nobis innouiſſimis diebus. Et ibi conſequent̓ annunciat non ſolū aduentum xp̄i: ſed etiam multa q̨̄adimpleta ſunt temꝑe regum iſrael ⁊ Iudicū.¶ Ad ſecundū dicendū. Ꝙ eleuatio motis ſyōnon eſt intelligēda ẜm eleuatioem localem. ſedẜm nobilitatem ⁊ extimationē. ꝓut etiaꝫ exponit Rabi Salomō. Eleuatio ergo illa fuit multitudo ſignorū ⁊ claritas miraculorū que chriſtus operatus eſt in monte ſyon. Ibi nāqꝫ illuminauit cecum natū. ibi ſanauit languidum inꝓbatica piſcina. Ibidem ſpūmſanctuꝫ apoſtolis dedit. ¶ Ad tertiū ꝟo dicimus ꝙ ibi eſt diſtributio ꝓ generibus ſinguiorū: non ꝓ ſingul̓generū. Sicut dicit̉ omne animal fuit in archaNoe. qꝛ de ſingulis ſpeciebus animaliū fuerūtibi aliqua indiuidua. Similiter de omībus generibus aliqui crediderūt xp̄o. vt patꝫ ꝑ diffuſionem fidei in toto orbe. Aliter poteſt dici q̄omēs in ſacra ſcriptura intelligunt̉ ml̓ti. Und̓ij. Regum. vij. ca. Dixit Abſalon ⁊ omēs viriiſrael. melius eſt conſiliuꝫ chuſi ⁊cͣ. Certum eſtem̄ ꝙ nō erant oēs filij iſrael ibi p̄ſentes: ſꝫ multi. ſic eſt in ꝓpoſito. ¶ Ad quartū reſpondeturꝙ circa temꝑa xp̄i fuit pax diuturna. ſicut oſtēditur in ſequēti ẜmone. Et vbi dicit̉. Nō leuabit gens ꝯͣ gentem gladiū ⁊cͣ. Aduertenduꝫ ꝙvltra nō importat pacis eternitatē: ſꝫ diuturnitatem. Unde. iiij. Regū. vj. ca. Ultra nō venerunt latrones ſirie in terrā iſrl̓. qd̓ dicit̉ ꝓpt̓ diuturnitatem: non ꝓpter eteruitatē. qꝛ poſtea frequent̓ legunt̉ inuaſiſſe terram iſrl̓ ⁊ depredaſſeiiij. Regū. xiij. ¶ Scd̓o iudei cōtra nos inducunt ad hoc v̓ba Eſa. c. xj. dicentis. Egrediet̉ꝟga de radice ieſſe ⁊cͣ. vbi loquitur de aduētumeſſie ẜm oēs. Et ſequit̉ ibidem. Habitabit lupus cū agno ⁊ pardus cum edo cubabit. Et ſequitur. Et delectabit̉ infans ab vbere ſuꝑ foramen aſpidis. Et in cauerna reguli qͥ ablactatus fuerit manū ſuam mittet. Dicūt iudei ꝙ inaduentu xp̄i animalia ſilueſtria ſic deberēt domeſticari ꝙ pacifice habitabūt cū animalibusnaturalit̓ manſuetis. Et ꝙ aīalia venenoſa nōnocebūt homībus vel pueris: īmo infantes ſecure ludent cū eis. Et hoc non eſt impletum. ergo xp̄s non venit. Reſpondet̉ ꝙ iſta ē locutiometaphorica. ⁊ nominant̉ ibi hoīes nomībusaīaliū. Sicut Gen̄. xlix. Bengiamin lupus rapax. Et danſicut coluber in via. Sic ad ꝓpoſitum eſt dicendū. qꝛ iudei ⁊ gētiles qͥ erant pͥusad inuicem nociui ⁊ odioſi pacifice ſil̓ habitauerūt cōuerſi ad fidem xp̄i. Un̄ ſcribit̉ Act̉. iiijMl̓titudinis credētiū erat cor vnū ⁊ aīa vna.Et eodem mō dicendū eſt de pueris ⁊ aīalibusvenenoſis. qꝛ ſimplices ⁊ puri nō ledunt̉ ab eiſqͥ an̄ ꝯuerſionē ad fidem xp̄i erant veneno infidelitatis ⁊ ꝑfidie repleti Ꝙ aūt tal̓ modꝰ loquēdi ſit in p̄dicto ca. ptꝫ ꝑ id qd̓ ibi p̄mittit̉. quia