ergo ip̄e fuit xp̄us. Ꝙ imperiū romanoruꝫ ſubxp̄o deberet eſſe ꝓbat̉ ꝑ id quod ſcribit̉ Danielis. ij. ca. vbi habet̉ ꝙ Nabuchodonoſor viditſtatuam magnaꝫ cuius caput ex auro optimoerat: pectus ⁊ brachia de argento. porro vent̓⁊ femora ex ere. tibie aūt ferree. Et ſequit̉. Abſciſus eſt de monte lapis ſine manibus ⁊ ꝑcuſſit ſtatuam in pedibus eius ferreis ⁊ fictilibus⁊ cōminuit eos. Per hanc ſtatuam deſignāturquatuor regna magna ſibi in orbe ſuccedentiaẜm ꝙ Daniel diuinitus inſpiratus ibi exponitPrimū eſt regnum chaldeorū quod ſignificatur ꝑ caput aureum. Secundū eſt regnū perſarum quod ſignificat̉ ꝑ argentum. Tertiū eſt regnum grecorū ſeu Alexandri: quod ſignificat̉pes. Quartū eſt regnum Romanorū: quod ſignificatur ꝑ ferrum. quod ſubiecit ſibi omīa regna mūdi: ſicut ferrum domat omnia metalla.Per lapidem autē abſciſum de monte ſinę manibus deſignat̉ ip̄e chriſtus ſiue regnum eiuscui vt p̄dicit̉ ſubijciendū erat regnū romanoꝝ¶ Tertio ꝓbamus xp̄m veniſſe ꝓpter generalem cōfeſſionem. omēs qͥdem natiōes mūdi criſtum veniſſe affirmāt. Iudei ſoli obſtinato corde hoc acceptare nolūt qͥ facile ꝯfundi poſſuntp̄ter ea que dicta ſunt ex autoritate Aggei propheta. ca. ij. vbi ait. Nolite timere quia hec dicit dn̄s exercituū. Adhuc vnū modicum eſt etego mouebo celū ⁊ terraꝫ ⁊ mare ⁊ aridā ⁊ mouebo omēs gentes: ⁊ veniet deſideratus cūctgentibus: ⁊ implebo domum iſtā gloria. Et infra. Magna erit gloria domus iſtius nouiſſime pluſqͣꝫ pͥme. Scd̓m omnes expoſitores Hebreorū iſte deſideratus eſt rex meſſias ſiue chriſtus. Loquit̉ ergo ꝓpheta de gloria domꝰ domini edificate a iudeis poſt reditum captiuitatis babylonice. ergo ſtante illa domo venit criſtus. quia ꝓpheta dicit eam replendam gloriadeſiderati cunctis gentibus ad eam. Domusautē illa deſtructa eſt ꝑ Titum ⁊ Ueſpaſianūqͣdrageſimoſecūdo anno poſt paſſioneꝫ chriſtiInſuꝑ ⁊ in p̄allegata autoritate dicitur. Magna erit gloria domus iſtius nouiſſime magisqͣꝫ pͥme. Conſtat ꝙ loquebat̉ ꝓpheta de domoedificata poſt captiuitatem babylonicaꝫ: vt dictum eſt. Ad cuius edificationē inducebat populum: ⁊ p̄dixit gloriā eius futuram maioremqͣꝫ fuerit glorie domus edificate ꝑ Salomonē.Hoc autē nō poteſt intelligi ꝓpter maiores diuitias ſeu honores vel cultum diuinū vel ſtructuras ⁊ ornamenta. qꝛ ſtatus populi illo tempore erat quaſi nullus reſpectu illius ſtatꝰ: qͥfuit ſub Salomone. Propter hoc dicit̉ in ſcd̓oHeſdre. Ꝙ ſacerdotes qui viderant pͥmam domum lachrymabant̉ alijs exultantibus in dedicatione domus ſecūde: quia quaſi nulltꝰ momenti erat reſpectu alterius. Quare non poteſtintelligi maior gloria eius: niſi ꝑ aduentū ipſiꝰdeſiderati cunctis gentibus qͥ eam glorificauitp̄ſentia ſua quando in ea fuit a matre oblatus.ẜm ꝙ p̄dixerat Malachias ꝓpheta. iij. capi.Statim veniet ad templū ſanctū ſuum dominator quem vos queritis: ⁊ angelus teſtamentiquem vos vultis. Ip̄am etiā domum honorauit quādo ibi frequēter docuit ⁊ p̄dicauit. Dicunt autē aliqui iudei ad hoc ꝙ maior fuit gloria domus ſecūde qͣꝫ prime in annis: quia plusdurauit. Sꝫ hͦ nō valꝫ. qꝛ licꝫ veꝝ ſit ꝙ plꝰ durauerit hoc tamē nō fuit ad eius gioria: ſed potius ignominiā: quia pluribus temporibꝰ fuitconculcata ⁊ dehonorata. Nam AnthiochusEpifanes poſuit ibi abominandū idolum: ⁊ fecit̉ ibi ꝓſtibula mulerū. ſicut patet in pͥmo ⁊ inſecūdo li. Machabeoꝝ. Idem dicit Ioſephli. xiij. antiquitatū. Similit̓ domꝰ ip̄a fuit prophanata quādo Pompeius cepit hieruſalem.vt diximus ſuꝑius. ⁊ quādo vltimo ꝑ Titumfuit deſtructa. Ad hoc dicūt aliqui ꝙ pͥma domus durauit pluſqͣꝫ ſecūda. quia plures annifluxerūt a quarto anno Salomonis in quo fūdata eſt vſqꝫ ad vndecimū annum Sedechie:in quo deſtructa eſt. quia fluxerūt anni qͣdringenti vigintiſeptem. ẜm ꝙ poteſt computari ꝑtemꝑa regum intermediorū inſpiciendo tertiū⁊ quartū regum. ꝑfecta autē fuit vndecimo anno regis Salomonis. ⁊ ſtetit ꝑfecta quadringentis vigintitribꝰ ānis. Scd̓a ꝟo domꝰ durauit ẜm cōputationē iudeorū qͣdrīgētis vigintiannis. Quare gl̓a domus iſtius ſecūde nō alit̓intelligi poteſt: niſi vt eſt predictū. quia chriſtip̄ſentia fuit illuſtrata ⁊ decorata. Eſt inſuꝑ cōtra iudeos ꝑfidos ꝓphetia Danielis. c. nono.Ip̄e quippe angelus Gabriel ex voluntate deireuelauit tempus aduentus chriſti dicēs. Septuaginte hebdomade abbreuiate ſunt ſuꝑ populum tuū ⁊ ſuꝑ vrbem ſanctā tuam. aut conſummet̉ p̄uaricatio: ⁊ finem accipiet peccatuꝫ⁊ deleat̉ iniquitas ⁊ adducat̉ iuſticia ſempiterna: ⁊ impleat̉ viſio ⁊ ꝓphetia: ⁊ vngat̉ ſanctꝰſanctorū. ¶ Ad quorū ꝟborum pleniorem habendā noticiam notandū ẜm Nicolaū de lira.Ꝙ in ſacra ſcriptura vno modo accipit̉ hebdomada ꝓ temꝑe ſeptem annoruꝫ. Et ſic ſumiturLeuitici. xxiij. ca. vbi dicit̉. Ꝙ ſeptem hebdomade ſunt accipiende a feſto paſce: que fuerūtquadragintanouem dies. et in quīquageſimodie celebrandū eſt feſtum pethecoſtes. ¶ Aliomodo accipit̉ hebdomada ꝓ temꝑe ſepteꝫ annorum. Et ſic loquit̉ ſcriptura de hebdomadaLeuitici .xxv. ca. vbi dicitur. Numerabitis ſe