omnē p̄teritam dignitatem. Dicite queſo mihivbi ſunt illa ſtupenda miracula que oꝑabaturꝟtus diuina anteqͣꝫ veniret meſſias a vob̓ deſideratus. Ubi voces ꝓphetaruꝫ. vbi victorie.id eſt inimicorū veſtrorū. Ubi dignitas regiahonorabilis ⁊ decora. diſperſi eſtis ꝑ orbē terraꝝ cūctis gētibus abominabiles facti. Quopeccato qua culpa irritaſtis deum. vt a millequadringentis ſeptuaginta ſex annis deſeruerit vos quos fecerat antea ppl̓m ſibi peculiareꝫniſi qꝛ vnigenitū filium ſuum ꝓ nobis incarnatum cōtempſiſtis. Venit vtiqꝫ venit qui iā nōampliꝰ qͣꝫ ad iudicādū vēturus veraciſſime p̄dicatur. ¶ Secūdo ꝓbamus xp̄m veniſſe propter imperij romani ſubiectionē. Nulius vtiqꝫſane mentis ambigit imperiū romanum fuiſſelonge lateqꝫ diffuſum orbemqꝫ terrarū ſb̓egiſſe.Nihilominꝰ ſubiecit ſibi illud dn̄s ieſus xp̄uscuius regni nō erit finis. Imperator qͥppe Romanorū ſubditus eſt vicario xp̄i a quo inſtitui⁊ deſtitui poteſt ⁊ ab ip̄o benedicit̉ ⁊ coronat̉.vt patet de maio. et obe. in. c. ſolite. ⁊ in clemētina romani pontificis de iureiurā. Eſt aūt imperator ille ſuꝑ omēs reges. vij. q. j. c. in apibꝰ⁊ omēs nationes ſub eo. xj. q. j. §. hec ſi quis.Ip̄e eſt pͥnceps mūdi ⁊ dn̄s. ff. ad legē rodiaml. dep̄catus. Et etiaꝫ iudei ſunt ſub eo. C. de iudeis. l. iudei. ⁊ omnes ꝓuincie ſubijciunt̉ illi.lxiij. di. c. Adrianus. Et omīa ſunt in poteſtate imꝑatoris. di. viij. c. quo iure. Et. xxiij. q. viij. c. Cōuenior. Et ſi obijceret aliqͥs contra dicta. Primo qꝛ imꝑator ex electione habet iusin imperio: ⁊ poteſt admīſtrare ante confirmationem pape. vt ꝓbat̉. xciij. di. c. legimus. et h̓dicit Innocen. ⁊ Hoſti. extra de elec. in. c. venerabilem. Secūdo qꝛ xp̄s ſoluit tributū. ſicuthabet̉ Mat. xvij. c. Et. xxiij. q. viij. c. tributūEt. xj. q. j. c. ſi tributum. Et iterū qꝛ xp̄us dixitIohan. xix. Regnū meuꝫ nō eſt de hoc mūdo.ergo imꝑator nō ſubijcit̉ pape: qui vicem chriſti gerit in terris. Reſpōdere poſſumus ad primum ꝙ ius quod habet imꝑator eſt qꝛ eligiturab illis quos papa ⁊ eccl̓ia inſtituit electores.Nam illi qͥ eligunt imꝑatorem a papa habēt hͦius eligendi. vt in p̄dicto. c. venerabileꝫ. ⁊ in p̄fata clemētina Romani pōtifices. Ad illud autem qꝛ ſolutiōe tributi dicimus ẜm glo. in p̄allegato. c. ſi tributū ꝙ chriſtus fecit illud nō exdebito: ſed ne ſcandalizaret. Ꝙ aūt xp̄s dixeritnō eſſe de hoc mūdo regnum ſuū verum dixit.qꝛ ante paſſionē cum illa verba ꝓtulit nō venerat miniſtrari: ſed miniſtrare. ⁊ humilis in forma ẜui cum homībus cōuerſari. poſt paſſionēautē ⁊ reſurrectionē dixit diſcipulis Mat. vl.ca. Data eſt mihi omīs poteſtas in celo ⁊ in terra. Quare cū papa gerat in terris vicem chriſtiſuꝑior eſt imꝑatore omnibuſqꝫ pͥncipibꝰ terre.in qua re ꝑſcrutādū eſt qͣꝫta fuerit virtus ⁊ potentia xp̄i: qui nō armis et legionibꝰ militum:non ꝓmiſſis bonorū temporaliū vrbē maximāimperiūqꝫ romanum ad ſuum cultum attraxit.neqꝫ alia cauſa tante nouitatis dari poteſt: niſipatientia ⁊ miracula martyrū poſt p̄dicatiōeꝫapoſtolorū Petri ⁊ Pauli atqꝫ expoſt cōuerſio miraculoſa conſtātini. Nam imperiū vſqꝫad eius temꝑa ſemꝑ in vrbe fuit. quia lepraliberatus ex deuotiōe ſuſcepti baptiſmatis datalibertate eccleſias edificādi templa deorū claudi iuſſit. De quo ſic ſcribit̉. xij. q. j. in. c. futurā.Uir religioſiſſimus Cōſtantinus pͥmus .ſ. int̓pͥncipes fidem veritatis patent̓ adeptus licentiam dedit ꝑ vniuerſum orbē ſub ſuo degentibus imperio nō ſolū fieri xp̄ianos: ſed etiam fabricādi eccleſias ⁊ predia cōſtituit tribuenda.Deniqꝫ idem p̄fatus pͥnceps donaria immēſacōtulit ⁊ fabricā templi pͥme ſedis .i. lateranenſis ẜm glo. beati Petri inſtituit. adeo vt ſedemimperialē relinqueret: ⁊ beato Petro ſuiſqꝫ ſucceſſoribus ꝓfuturā conderet. hͦ ibi. Hic Cōſtātinus Bizantiū ſe cōtulit: que ciuitas conditafuit in trachia temꝑe Tulij hoſtilij tertij regisromanorū. quā ampliauit ⁊ ſuo nomīe appellauit conſtantinopolim. Ex quo dicta eſt nouaroma. vt patꝫ. xxj. di. decretorū. c. ſacroſancta.ca. conſtātinopolitane. c. renouātes. ca. diffinimus. Pleriqꝫ iudeis in hac ꝑte deteriores negant Conſtantinū tam alte tamqꝫ glorioſiſſimeeccleſiā ⁊ p̄ter ſedem ſublimaſſe. Quos improbamus ex Lactantij ſentētia in pͥmo libro diuinarū inſtitutionū ſic ad Conſtantinū loquētisHociopus nūc nomīs tui auſpicio inchoamusConſtantine imꝑator maxime qͥ pͥmus romanorum pͥncipū repudiatis erroribus maieſtatēdei ſingularis ac veri ⁊ cognouiſti et honoraſti. Sed poſt iſtū Conſtantinū fuerūt tot imꝑatores vſqꝫ ad temꝑa noſtra qui multis fauoribus: multa reuerentia: multaqꝫ deuotiōe chriſtum ⁊ ſuam eccl̓iam ſunt ꝓſecuti. Inter quosfuit ille Iuſtinianus: qͥ tanta edidit in honorēdomī Ieſu xp̄i ⁊ chriſtiane religionis augmētum. Sicut ptꝫ in li. Codicis in cuius pͥncipiotractat de fide xp̄i tenenda. Dicit nanqꝫ. C. deſum. trini. et fide ca. in. l. j. Cūctos populos qͦsclementię noſtre regit imperiū in tali volumusreligione ꝟſari quā diuinū Petrū apoſtolumtradidiſſe. Romanis religio vſqꝫ adhuc ab ipſo inſinuata declarat. Et ne ſingula complectamur arguimꝰ cōtra iudeos. Ꝙ ille cui ſubijciēdum erat imperiū romanorū eſt xp̄s. Sed Ieſu filio ꝟgīs Marie ſubeſt imperiū romanoꝝ