falſa de corꝑe xp̄i fuit Sarracenoꝝ qui dicuntxp̄m aſſumpſiſſe naturā humanā ſine penalitatibus ita ꝙ nunqͣꝫ paſſus eſt famem neqꝫ ſitim:neqꝫ labores neqꝫ dolores. contra id qd̓ ſcribit̉Eſa. liij. c. Dolores nr̄os ip̄e portauit. Quibꝰdeclarandum eſt ꝙ decuit xp̄m nr̄as cōmunespenalitates acciꝑe ẜm dn̄m Bonauen. di. xv.tertij. maxime ꝓpter tria. Primo ꝓpter fuſcimentū noſtre fragilitatis. vt ſic declaret ꝙ ẜmveritatem aſſumpſit nr̄am naturam. ⁊ hͨ eſt ratio mgr̄i ſententiaꝝ in lr̄a. Secūdo ꝓpter precium noſtre ſalutis: vt ſic nos redimeret. Tertio ꝓpter exemplum ꝟtutis: ⁊ p̄cipue humilitatis ⁊ patientie. vt dicit̉. xciij. di. in. c. dominꝰNotandū tamen ẜm mgr̄m. ꝙ ex alia cauſa ſūtpenalitates in nobis ⁊ ī xp̄o. In nobis ſunt exneceſſitate contracte. In xp̄o ex volūtate aſſūꝑte. Quod a Bonauentura ſic declarat̉. Nospenalitates a parentibus trahimus ꝓpter legem ꝓpagationis ⁊ legem concupiſcētie: q̄ militat in iſtis membris. Nam paſſibilis generatpaſſibilem. Et habens legem concupīe in membris generat filium ſubiectum concupiſcētie exreatu cuius concupiſcentie inſunt proli oēs pnalitates. Et ꝓpterea dicunt̉ iſte penalitates īnobis contracte quaſi ex cōcurſu duorū tractevidelicet ꝓpagationis nature ⁊ corruptōis cōcupiſcentie. In xp̄o autem ſecus eſt. Ip̄e enimneutro modo fuit ꝓpagatꝰ. nec ẜm ꝓpagationem legis naturalis. nec ẜm corruptionem libidinis. Sed ſpūſſanctus adueniens in ipſamꝟginem fecundam carneꝫ eius ab omni feditate corruptionis purificauit. paſſibilitatē tamēreliquit. Ex illa aūt carne ip̄e filius dei edificauit ſibi corpus immaculatū. ⁊ illud corpus vniuit ſibi ⁊ anime rationali: que qͥdem immunitatem habuit a culpa ⁊ in ſe ⁊ in carne coniūcta.Et ſicut immunitatem habuit a reatu culpe. ſicẜm ordinem diuine iuſticie immunitateꝫ habere debuiſſet a debilitate miſerie. Ꝙ ergo in carne illa remanſit penalitas. hoc fuit ex diſpenſatione ip̄ius aſſumentis concurrente ſimul acceptatione ip̄ius anime rationalis que in pͥmo inſtanti ſue creationis habuit vſum cognitionis⁊ placuit ſibi tali corpori vniri ꝓpter ſalutemhumani generis. Et ſic patet ꝙ tales effectus īxp̄o fuerunt non neceſſitate generationis: ſedvoluntate diſpenſationis voluntate diuina p̄ueniente: ſed voluntate creata cōcomitāte. Dicimus aūt ip̄os fuiſſe auctoritate diuina nō tāqꝫ infligente de nouo: ſed tanqͣꝫ a relinquēte inacceptatione anime xp̄i cum in eius arbitrio eſſet ⁊ poteſtate illos defectus excluderet. hͨ Bonauentura. Fugiamus gͦ vanitatē hereticoruꝫattendētes ad ꝟba Leonis pa. dicētis in qͦdāẜmone. Cum ad intelligendū ſacr̄m natiuitatiſxp̄i qͥ de matre ꝟgine eſt ortus accedimus abijciatur ꝓcul terrenarū caligo rationū ⁊ ab illuminate fidei oculo mūdane ſapientie fumus abſcedat. diuina eſt em̄ auctoritas cui credimus.diuina eſt em̄ doctrina quam ſeqͥmur. Et ſic dexp̄o illa firmiter teneamus queſancti veritatisamatores nos docuerūt. vt ſic mereamur ꝯſortio illorum aſcribi in hoc ſeculo dei gr̄am conſequentes ⁊ in futuro gl̓am ſempiternā. Amen.Sermo ſextus de incarnatiōe chriſticōtra errores iudeorū qui in chriſtuꝫcredere nolunt.NN ꝓpria venit⁊ ſui eum non receperūt. Scribūturhęc ꝟba Iohan. j. ca. Preconia incarnatōnis Ieſu xp̄i filij dei multo temꝑe apd̓iudeorū gentem fuerūt ꝓclamata. Cū autē venit plenitudo tꝑis deus hō factus ip̄is iudeisingratiſſimis viſibiliter apparuit. Et ſicut apoſtolus elegātiſſime dicit ad Heb̓. j. ca. Muſtipharie multiſqꝫ modis olim deus loquēs pr̄ibus in ꝓphetis. Nouiſſima in diebus iſtis ſocutus eſt nobis. id eſt iudeis in filio quem conſtituit heredem vniuerſorū ꝑ quem fecit ⁊ ſecūla. A pͥncipio ꝟo ſui ortus vſqꝫ ad glorioſamaſcenſionem in celum miſſionemqꝫ ſpūſſancti ⁊p̄dicationem apl̓orum nihil omiſit quo veriusdei filius potuiſſet cognoſci. Uerūtamē populus ille dure ceruicis nō ſolum eum ſuſciꝑe voluit meſſyam in lege ꝓmiſſum. quīimo crudeliſſime ꝑſecutus eſt vſqꝫ quo affixus fuit patibulo crucis. Ceteris autē nationibus in illū credētibus que voce ⁊ ſignis apoſtolorū edocte omnem ſpurciciā idolorū reliquerūt. ip̄i ſoli iudeixp̄m impugnant atqꝫ blaſphemant. Et licet inmultis qꝛ volunt errāt. Nihilominꝰ in hoc ſermone de tribus erroribus eorū erimus ꝟba facturi. quoniā vt dicit Iohānes in ꝟbis premiſſis. In ꝓpria venit. quia in iudea naſci. viuereconuerſari ⁊ mori elegit. ⁊ ſui quos peculiarescultores conſtituerat vnius dei veri ⁊ quibuslegem dederat tantiſqꝫ dotauerat beneficijs eūnon receperūt. Quoniā vſqꝫ in p̄ſentem diemcirca xp̄m incarnatum errant maxime quātumad tria.Primo quantū ad diuinitatem.Secūdo quantū ad temporalitatem.Tertio quantū ad paſſibilitatem.¶ Ꝙ ex teſtamentis duodecim patriarcharum confundunt̉ iudei qui negant chriſti diuinitatem.¶ Capitulū. l.