Rimo errantiūdei circa xp̄m incarnatū qͣꝫtuꝫ ad diuinitatē. dicūt em̄ ꝙ non fuit deus.Contra quos ⁊ ſi ſufficiāt ea que diximꝰ in ſermone de diuinitate xp̄i. tn̄ ad eorū confuſionēinducā aliqua dicta duodecim patriarchaꝝ: qͥde xp̄o venturo loquentes aꝑtiſſime diuinitatem eius exp̄ſſerunt. De his ita ſcribit Uincē.li. ij. ſpeculi hiſtorial̓. Extant teſtamenta duodecim patriarcharū in qͥbus ſunt pulcherrimede xp̄o ꝓphetie quas nuꝑ tranſtulit magiſterRobertus groſſum caput linconienſis epiſcopus de greco in latinū. hͨ ille. Ego ꝟo ex ip̄is teſtamentis q̄dam extraxi que ad rem faciūt nonomīa de v̓bo ad ꝟbum notaui. ¶ Primū gͦ dictum eſt patriarche iude qui ait. Uiſitabit nosdn̄s in miſcd̓ia ⁊ exurget hō de ſemine meo. hͦeſt germē dei altiſſimi. vt ſol iuſticie ambulabitcum filijs hominū in manſuetudine ⁊ iuſticia ⁊omne peccatū nō inueniet̉ in eo. Et aperienturſuꝑ ip̄m celi ad effundendū ſpūſſancti bn̄dictionem. ¶ Secundū dictū eſt pr̄iarche Rubē. inquit ſic. Quis noſcet legem dn̄i ⁊ ſacrificia proomni iſrl̓ vſqꝫ ad ꝯſummatiōꝫ tꝑuꝫ pͥncipis ſacerdotum xp̄i quem dn̄s qm̄ in eo elegit dominus regnare ſuꝑ oēs ppl̓os ⁊ adorari ſemen ipſius qm̄ ꝓ nobis moriet̉ in bellis viſibilibus ⁊inuiſibilibꝰ. ⁊ erit in nobis rex ſeculoꝝ. ¶ Tertium dictū eſt patriarche Gad. Auferte odiuꝫab animabꝰ vr̄is. ⁊ diligite inuicem in rectitudine cordis. dicite aūt ⁊ vos filijs vr̄is vt honorent iudam ⁊ leui: qm̄ ex eis oriri faciet dn̄sſaluatorem iſrl̓. ¶ Quartū dictū eſt Aſer. Altiſſimus viſitabit terrā. ⁊ ip̄e veniens vt hō cumhoībus manducans ⁊ bibens: hic ſaluabit iſrl̓⁊ oēs gentes vir abſconditus. dicite gͦ filijs veſtris vt non diſcedant ab eo. ¶ Quintū dictuꝫLeui patriarche. Ecce filij mei oſtendi vobistemꝑa extrema qm̄ omīa fient in iſraele Et vosmandate filijs veſtris vt vniant̉ leui ⁊ iude. ꝑiudam em̄ oriet̉ ſalus iſrl̓: ⁊ in ip̄o benedicetuIacob. ꝑ ſceptrum em̄ eius apparebit deus habitans inter homīes: vt ſaluet̉ genus iſrl̓ cui cōgregabit iuſtos ex gentibus. ¶ Sextum eſt dictum patriarche Dan. Dn̄s erit in medio iſrael ⁊ ſanctꝰ regnās ſuꝑ eos in humilitate ⁊ paupertate: ⁊ qͥ credent in eum regnabūt in celis inveritate. ¶ Septimū dictū eſt patriarche Simeon. Dn̄s deus magnus iſrl̓ apparebit in terra vt homo. ⁊ ſaluabit̉ in ip̄o Adam. Tūc dabunt̉ omnes ſpūs erroris in conculcatōꝫ. ⁊ homines regnabūt ſuꝑ ꝑnitioſos ſpūs. Tunc reſurgam in leticia ⁊ bn̄dicam altiſſimuꝫ in mirabilibus ſuis: qm̄ deus corpus aſſumēs ⁊ comedens cū hominibꝰ ſaluabit hoīes. ¶ Octauuꝫeſt dictum patriarche Leui. Cognoui o fili exſcriptura Enoch: qm̄ in fine impie regetis ī dominū manus imponentes in omni malicia. Etconfundent̉ in vobis fratres veſtri. ⁊ in omnibus gentibus eritis illuſio. ¶ Nonū eſt dictūpr̄iarche Iſachar. Omnem agreſtē feram ẜuituti ſubijcietis habentes vobiſcum deum celi.Ambulate cū homībus in ſimplicitate cordis.¶ Decimū eſt teſtimoniū Zabulon̄. Uidebitꝭdeum in forma homīs. qm̄ iam elegit dominꝰnomen ei. Et rurſum in malicia ẜmonū veſtrorum ad iracundiā ꝓuocabitis eū: ⁊ abiecti eritis vſqꝫ ad tempus conſummationis. ¶ Andecimuꝫ dictum eſt patriarche Ioſeph. Uidiqm̄ ex iuda nata eſt virgo habens ſtolam biſſinam. Et ex ip̄in ꝓdijt agnꝰ immaculatus gratia dei ſaluans omēs gentes. regnū autem eiuseternū quod non ꝑibit. ¶ Duodecimum eſt dictum Beniamin. Adorabitis regem celorum qͥin terra apparebit in forma homīs. Et qͦtqͦt credidere eum in terra cōgaudebūt ei. Ultra hͨ patriarchaꝝ ⁊ ꝓphetarū ac ſibillaꝝ teſtimoniadiuinitas xp̄i ſufficientiſſime demōſtrata fuitqn̄ ſibi obediunt venti ⁊ mare: qn̄ curabant̉ infirmi: ⁊ ad vocem ip̄ius mortui ſuſcitabantur.pter que oīa ip̄e dicebat iudeis. Iohā. x. ca.Oꝑa que ego facio in nomīe pr̄is mei hec teſtimoniū ꝑhibent de me. Hinc Gregꝰ. in omelia.de Epiphania inquit. Omīa elementa auctorem ſuū veniſſe teſtata ſunt. vt em̄ de his quaſiquodā vſu humano loquer. deū hunc celi eſſecognouerūt: qꝛ ꝓtinus ſtellam miſerūt. Mare cognouit qꝛ ſub eius plantis ſe calcabile prebuit. Terra cognouit: qꝛ eo moriēte cōtremuiſSol cognouit: quia lucis ſue radios abſcondiſSaxa ⁊ parietes agnouerūt: qꝛ temꝑe mortiseius ſciſſa ſunt. Infernus agnouit: qꝛ hos qͦstenebat mortuos reddidit. Et tn̄ hunc quē omnia elementa inſenſibilia ſenſerūt adhuc infidelium iudeorū corda deū eſſe minime cognouerunt Et duriora ſaxis ad penitētiā ſcindi nolūteumqꝫ confiteri abnegant: quem elemēta (vt diximus) ſignis aut ſciſſionibꝰ deū clamant. hec¶ Ꝙ chriſtus iam venit queꝫ iudei veniſſe negant et tempus aduētus eius¶ Ca. .II.preterijt.Ecundo errantiudei circa xp̄m incarnatū qͣꝫtuꝫ adtꝑalitatē. nolūt qͥdem acceptare criſtum veniſſe: ſꝫ illū dicūt ventuꝝ. Quibꝰ veritatem aduētus xp̄i iam p̄teriti ⁊ cōpleti oſtēde̓