Iterū ꝟbum in nob̓ eſt accidēs ⁊ qͥd tranſiensqꝛ nō ſꝑ actu intelligimus. Sed in deo ideꝫ eſtꝙ ſb̓a diuina. Eſt etiā ꝟbuꝫ ſꝑ actu ꝑmanens⁊ eternū. Et vt inquit Augꝰ. nos frequent̓ cogitamus q̄ neſcimus. ⁊ ſic ꝟbo nr̄o cōiuncta ēfallacia frequent̓ que nolumꝰ. ⁊ tūc iūcta ē diſplicentia q̄ non poſſumus. tūc iūcta eſt impotētia. ꝟbum aūt diuinū eſt veriſſimū placentiſſimum oīpotentiſſimū. Et de illius eternitate loquit̉ Iohānes cū dicit in pͥncipio ſui euāgelijIn pͥncipio erat ꝟbum. Augꝰ. lib̓. vj. de tri. inpͥnci. ait ſic dictū eſt qͣſi diceret an̄ oīa. Un̄ ſciēdum ꝙ pͥncipium in diuinis aliqn̄ eſt nomē eſſentiale. ⁊ ſic cōuenit toti trinitati. ſic ſumitur īca. .j. extra de ſum. tri. ⁊ fi. ca. cū d̓r. Unum vniuerſoꝝ pͥncipiū. Aliqn̄ ē nomē ꝑſonale. ⁊ qn̄cſignificat pr̄em qui eſt pͥncipiū ſine pͥncipio. ſic̄ſumit̉ ab Augꝭ. li. iiij. de tri. vbi dicit. ꝙ pat̓ eſtpͥncipiū totius deitatis. qn̄qꝫ ſignificat filiumqͥ eſt pͥncipiū de pͥncipio. ſicut ſumit̉ ab apoſtolo ad Heb̓. j. Et tu in pͥncipio .i. in fllio terramfundaſti. Qn̄qꝫ ſignificat pr̄em ⁊ filiū: qui ſuntvnū pͥncipium ſpūſſancti. Qn̄qꝫ ſignificat eternitatem. ⁊ ſic accipit̉ a Iohāne. In pͥncipio .i.ab eterno. Hinc Anaſtaſius in ſuo ſimbolo ait.Eternus pr̄ eternus filius eternus ſpūſſanctꝰEt Hylariꝰ in lib̓. de tri. Inter gignere ⁊ gigninullū cadit mediū. Magiſter ꝟo ſentē. di. ix.pͥmi li. ꝓbat verbū eſſe eternū. Primo ex rōneſumpta a ſimili: ⁊ eſt tal̓. Splendor eſt eiuſdemduratōis cū igne: ⁊ tamen eſt generatꝰ ab ignegͦ multo fortius cum filius ſit ſplendor patris.qͣꝫuis ab ip̄o generet̉ erit ei coeternus. Secundo inducit mgr̄ Auguſtinū qͥ ait. Filius dei ēꝟtus ⁊ ſapīa. gͦ ſi non eſt eternus aliqn̄ fuit deꝰſine virtute ⁊ ſine ſapientia: qd̓ eſt impoſſibile.Scotus ꝟo ⁊ Bonauen̄. ſuꝑ p̄fatā di. dicūt ꝙꝓcedens eſt poſterius duratiōe eo a quo ꝓcedit triplici rōe.¶ Primo ratiōe limitationis potentie.¶ Secūdo ratione modi ꝓducendi.¶ Tertio ratione libertatis.¶ Primo rōe limitatiōis potētie qn̄ ꝓducensnō hꝫ a pͥncipio ſue durationis potentiā ꝓductiua ꝑfecta. ſicut hō a pͥncipio puericie nō habet potentiā generandi ꝑfectā. Et iō eiꝰ filiꝰ nōceſſario eſt poſterior eo duratōe. ¶ Scd̓o rōnemodi ꝓducēdi. Qn̄ em̄ aliqͥd ꝓducit̉ ꝑ motuꝫqͥ motus eſt in tꝑe. oportet ꝙ ꝓductū ſit poſterius ꝓducente duratiōe. qꝛ ꝓductū hꝫ pͥmo eſe in illo inſtanti in quo terminatur ille motus.¶ Tertio rōe lib̓tatis. Qn̄ aliqͥd ꝓducit̉ libere ⁊ nō de neceſſitate nature. tūc ꝓductū eſt poſterius ꝓducēte. qꝛ tale agēs pōt expectare adꝓducendū ſuū effectū. Sicut creare a deo cuiꝰpotentia eſt ꝑfectiſſima ⁊ ſine trāſmutatione etmotu. tn̄ creatura nō eſt ſibi coeterna. qꝛ ab et̓no ꝓducere noluit. Et ſi obſtaret qͥs ꝙ ſpūſſanctus ꝓducit̉ ꝑ modū volūtatis. ⁊ tn̄ eſt et̓nusDicit Riccardus ī j. di. x. ꝙ creature emanāta deo ꝑ modū volūtatis nō tn̄ de neceſſitate: ſꝫin diuerſitate ſb̓e. Spūs aūt ſanctus emanat aſuo pͥncipio ꝑ modū volūtatis de neceſſitate īmutabilitatis ⁊ in idemptitate ſb̓e. Redeamusiam ad ꝟbi eternitateꝫ ꝯcludentes ꝙ nullo mōpōt poni in diuīs ꝙ filiꝰ ſit poſterior pr̄e. Prīoqꝛ nulla eſt ibi potētia ꝓductiua īꝑfecta. potuit nāqꝫ ab et̓no pr̄ generare filiū. Scd̓o qꝛ v̓būnō ꝓcedit ꝑ motū et mutatōꝫ. Tertio qꝛ filiꝰ ꝓcedit a pr̄e de neceſſitate nature. qꝛ deꝰ neceſſario intelligit ſe. quare ⁊ filius patri eſt coeternꝰ¶ Scd̓a oꝑinio falſa circa v̓bū eternale d̓r conuerſionis. Quidā hereticus cui nomē Apollinaris tenere p̄ſumpſit ꝙ v̓bū ſit in carnē cōuerſum ꝓpterea qꝛ in euangelio d̓r. Verbū caro factum eſt. Sicut aqͣ ꝯuerſa eſt in vinū. de qͣ Iohan. c. ij. ſcribit̉. Vt aūt guſtauit architric inꝰaquā vinū factū. Sed hͦ nō eſt ſil̓e. qꝛ aqͣ potuit̉in vinum ꝯuerti. v̓bum aūt dei in carne̓ cōuerti impoſſibile eſt. Qd̓ ſanctꝰ Tho. in. iiij. ſūmeꝯͣ gentiles ꝓbat triplici ratiōe.¶ Primo ratione immutabilitatis.¶ Secūdo ratione ſimplicitatis.¶ Tertio ratione incōmunicabilitatis.¶ Primo rōne immutabilitatis. Eſt vtiqꝫ deꝰimmutabil̓. Omne aūt qd̓ ꝯuertit̉ in aliud mutatur. Cū gͦ ꝟbum dei ſit deus. impoſſibile eſtꝙ fuerit in carnem ꝯuerſum. ¶ Scd̓o fuit īpoſſibile rōe ſimplicitatis. deꝰ eſt ſumme ſimplex.Si gͦ v̓bū dei eſt in carnem ꝯuerſum. oportꝫ ꝙtotū ꝟ̓bum ſit ꝯuerſum. qd̓ aūt in aliud ꝯuertitur deſinit eſſe qd̓ erat. ſicut aqͣ in vinum cōuerſa nō eſt amplius aqͣ. ſequeret̉ gͦ ẜm Apollinarem ꝙ poſt incarnatione ꝟbū dei nō erit. quodeſt impiū ⁊ iniquiſſimū dicere. ¶ Tertio ē impoſſibile ꝙ v̓bū dei ꝯuertat̉ in carnē rōe incōmunicabilitatis. Eorū em̄ qͥ nō cōicant ī materia ⁊ in genere vno impoſſibile eſt fieri ꝯuerſionem. Nam ex linea nō fit albedo. qꝛ ſunt diuerſorū generū. neqꝫ corpꝰ elementare pōt cōuertiin aliqd̓ corpus celeſte vel in aliquā corporeaꝫſb̓am ⁊ ecōtra. qꝛ nō cōueniūt in materia. ꝟbūaūt dei cū ſit deꝰ nō cōicat in materia nec in genere cū quocūqꝫ alio. eo ꝙ deꝰ neqꝫ in genere ēneqꝫ materiam hꝫ. gͦ impoſſibile eſt v̓bū in carnem fuiſſe ꝯuerſum. dicit̉ igit̉ caro factū ꝓpt̓illam indiſſolubilem vnionem qͣ ſibi cōpulauithumanā naturā ita mirabilit̓ ꝙ vnꝰ ⁊ idē eratdei ⁊ ꝟginis filius nature diuine ⁊ humane ꝓprietate ſalua. De hoc ſic elegāter loquit̉ Leo