Ob qd̓ Maximꝰ in ẜmōe de martyribꝰ inqͥt.Nō ſine magͦ diſcrimīe religionis veritatē diſputamꝰ quā tātorū ſanguīe cōfirmatā videmꝰMagni ꝑiculi res eſt ſi poſt ꝓphetarū oracula poſt apl̓orum teſtimonia. poſt martyꝝ vulnera fideꝫ qͣſi nouellā diſcutere p̄ſumas. ⁊ poſttam manifeſtos duces in errore ꝑmaneas. hͨ ille. Credamus gͦ in xp̄m illūqꝫ totis viſceribusdiligamꝰ. vt ſic mereamur fieri ꝑticipes gratieſue ꝑ quā tandē ad vitā ꝑueniamꝰ eternā Amē¶ Sermo quintꝰ de incarnatiōe xp̄i īquo cōfutant̉ errores illorū qui mundāna ſapīaꝫ ſectātes male ſenſere dechriſto.Ides veſtra noſit in ſapīa hoīm: ſꝫ in ꝟtute dei. Doctoris gentiū ꝟba ſunt iſta originaliter. j. ad Chorꝭ. c. ij. Propter vanā curioſitatehoīm qͥ ſe ingenio ac ꝓprijs ſenſibus archanadei cōphendere putant. exorte ſunt opinionesmulte falſe qͥdem ⁊ oīno ſpernende. Hic ſiqͥdeꝫmos eſt ſuꝑboꝝ vt de ſeip̄is p̄ſumētes cum demagͣlia ꝟtute ꝓpria nō poſſint attīgere ī errorfoueas dilabant̉. Cū gͦ audiūt in incarnatiōeIeſu xp̄i factā vnionē naturaꝝ in ꝑſona diuīaEt ꝙ vnus idē qui erat ab eterno deꝰ ip̄e ex tēpore verꝰ erat hō ſtatī a veritate diſcedūt. Contra qͦs in hͦ ẜmōe de incarnatiōe xp̄i dicturi erimus ſub titulo de falſis erroribꝰ circa xp̄m incarnatū. in qͥbus heretici qͥdā ſapīa mūdana inflati ceciderūt. Nam ⁊ doctor gentiū in ꝟbis p̄poſitis admonet cūctos fideles vt reiectꝭ naturalibus rōibꝰ q̄ ortū habent ab hūana ſapīa credant ſimplicit̓ ⁊ pure his q̄ nobis ꝟtus diuinareuelauit. Ob qd̓ euitare debemꝰ tres erroresPrimꝰ error ē circa v̓bū eternale. (pͥncipales.Secundus circa aīam rationalem.Tertius circa naturam corꝑalem.¶ De tribus opinionibꝰ falſis circaverbum eternale quas heretici maligni inuenerunt.¶ Ca .I.Rimꝰ error circa xp̄m incarnatū eſt circa verbumeternale in qͦ triplex opinio falſa ꝯtiPrima dicit̉ ꝓductionis.(netur.Scd̓a cōuerſionis.Tertia filiationis.¶ Prīa opinio falſa d̓r ꝓductionis. Confiterqͥdem fides catholica deū ab eterno v̓bū ꝓduxiſſe qd̓ ⁊ deus eſt. At Eunomiꝰ hereticꝰ dicebat verbū nō ab eterno ſꝫ ex tꝑe ꝓductū. ſequēſquorūdam ph̓oꝝ opinionē qͥ dicebāt a deo effluxiſſe quandā mentē in qͣ eſſent oīm rerū forme quā vocabant paternū intellectū. Et hancAuicē. ſuꝑ pͥmo de celo ⁊ mūdo dixit eſſe pͥmāintelligentiā mouentē pͥmū celū. Sed vt ſic loquentes reprobemꝰ. videndū pͥus eſt qͥd ſit ꝟbum in diuīs. Et ad hoc dicit Franciſcꝰ de marōne in qͦdam ẜmone. Verbū eſt ſcd̓a in trinitate ꝑſona ꝑ modū nature ⁊ intellectus ꝓducta.De hͦ Augꝰ. vj. de tri. ait. Verbū ſolus filiꝰ accipit̉. ⁊ eo d̓r vbū quo filius. Et in. xv. li. de trini. idem Augꝰ. inqͥt. Ip̄a ꝓpͥetas ꝑſonalis filijdiuerſis noībꝰ ſignificat̉. ad expͥmendā diuerſimode ꝑfectōꝫ eius vt oſtendat̉ pr̄i equal̓ dicit̉filiꝰ. vt oſtendat̉ pr̄i ꝑ oīa ſimil̓ dicit̉ imago vtoſtendat̉ immaterialit̓ genitꝰ d̓r ꝟbuꝫ. Ad habendā aūt aliqͣlem noticiaꝫ iſtius ꝟbi vt refertBonauen. in. j. di. xxvij. cōſiderare debemusqͣlit̓ ꝟbū reperit̉ in nob̓. Nam vox ſignificatiua in nobis d̓r vbū: ſꝫ tm̄ large ⁊ denoīatiue inqͣꝫtū ſignificat interiorē mētis ꝯceptū. ſic̄ vrinad̓r ſana inqͣꝫtum eſt ſanitatis indicatiua. Et iōꝓpͥe d̓r verbū id qd̓ ꝑ vocem ſignificat .ſ. interior mentis ꝯceptus. Un̄ Ariſto. in. j. periermeniaꝝ. Voces inqͥt ſunt note .i. ſigna earuꝫ q̄ſunt in aīa paſſionū. Et ideo ꝯceptus mētis interior etiam ſi nūqͣꝫ ꝑ vocem deſignaret̉ ꝓpriedicit̉ verbū. Hinc Augꝰ. xv. de tri. ait. Quiſquis pōt intelligere verbū nō ſolum an̄qͣꝫ ſonetverū etiam an̄qͣꝫ ſonorū eius imagines cogitatione inuoluant̉. pōt videre aliquaꝫ illius ꝟbiſimilitudineꝫ de quo dictū eſt. In pͥncipio eratverbū. Aduertendū tn̄ ꝙ duplex eſt nobis conceptus mentis interior. Unus informis ⁊ imꝑfectus. Alius formatus ⁊ ꝑfectuſ. Cuiꝰ ratioeſt qꝛ cognitio nr̄a ꝓcedit de imꝑfecto ad ꝑfectum. Et ideo de re pͥmo habemus conceptumconfuſum ⁊ imꝑfectum. vt dicit̉ .j. phiſicorū.Et talis conceptus nō dicit̉ ꝓprie verbū: ſꝫ cogitatio. ꝓcedendo aūt ꝑuenimus ad habendūconceptum rei ꝑfectum ⁊ determinatum quiaphiloſophis vocatur diffinitio a ſanctis auteꝫverbum. In deo ergo ponitur verbum non adſimilitudinem verbi large dicti: quod eſt ipſavox ſignificatiua vel cōceptus rei imꝑfectꝰ. qꝛin deo nihil eſt ſenſibile vel imꝑfectū. Et ꝓptehͦ vox eſt ſignificatiua q̄ eſt ſenſibil̓ ⁊ ip̄a cogitatio q̄ licet ſic intelligat. tamen imꝑfectionemimplicat nō habēt ibi locum. ſed ibi ponit̉ ꝟbūinquantū importat conceptum rei perfectum.Quia deus vnico actu intelligēdi ſeip̄m ⁊ omnia alia concipit perfecte. Ex quo patet differtia verbi noſtri ad verbum diuinum. quia verbum noſtrum in mente plurificat̉. Quot enimſunt ibi conceptus perfecti vel formati tot ſuntibi verba. In deo aūt eſt verbum vnicū. quianon eſt ibi niſi vnicus conceptꝰ ꝑfectiſſimus.