Druckschrift 
Sermones de laudibus sanctorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

officiū in remediū tūc aūt ſolum in officiū. ſic hꝫ duplex ſignificatū: tūc ꝟo vnū. Septīa inſuꝑ admittit̉ nec acceptat̉. qm̄ deꝰab eterno p̄ſciuit lapſuꝫ humani generis qd̓ tn̄fecit qꝛ ſe reparaturū cogͦuit. Et ideo pͥncipaliin intentiōe fuit reparatio lapſi: qͣꝫ ꝯditio eiusad lapſum poſſibilis. Et ꝓpterea ſequitur aīa xp̄i facta ſit qͣdam occaſione pͥncipali intentiōe. em̄ teneret ſi deus in ꝯditōe generis humani p̄cognouiſſet hoīs lapſum. Exqͥbus oībus tenent fuiſſet incarnatꝰ criſtus ſi peccaſſet Adaꝫ. aſſerūt opinio iſtaeorū magis deū honorat qͣꝫ pͥma deū intrafectionē vniuerſi includit. hoc ꝟo ſupra omnēordinē vniuerſi ponit illū. De quo vide bonauen. in. ij. di. xv. q. iiij. in lr̄a. Inſuꝑ fortificat̉eorū ſentētia tali ratiōe. Si deꝰ aſſumpſit hūanam naturā: aut hoc fuit ꝓpter hūanā dignitatem: aut ꝓpter neceſſitatē. Si ꝓpter dignitateꝫ angelica natura ſit dignior qͣꝫ hūana: magiſdebuit aſſumpſiſſe angelicā. Si ꝓpter neceſſitatem neceſſitas indigentie ſit niſi propterpctm̄. vid̓r p̄cipua ratio incarnatōnis fuitredemptio hūani generis lapſi Accedit ad hocad firmiorē ꝯfirmatōꝫ oēs doctores famoſiceleberrimi ita exp̄ſſe tenent loquunt̉. Und̓ſuꝑ illo ꝟbo Mat. xviij. ca. Uenit filius hoīsq̄rere ſaluū facere qd̓ ꝑierat Augꝰ. in li. debis apl̓i ſic dicit. Si peccaſſet: filius hominis veniſſꝫ. Et iteꝝ ſuꝑ illo dicto apoſtoli. j. ad Thimo. j. c. Xp̄us Ieſus venit in huncmundū ſaluos facere peccatores Auguſti. ait.Nulla cauſa fuit veniendi xp̄o dn̄o: niſi peccatores ſaluos facere. Tolle morbos tolle vulnera: nulla erit cauſa medicine. Et ſuꝑ illo verbo Mat .j. Ip̄e em̄ ſaluū faciet ppl̓m ſuū a peccatis eorū Augꝰ. refrri. Si peccaſſet virgo non peperiſſet. Et idem ſuꝑ iſto verbo pſal̓.Infixus ſuꝫ in limo ꝓfundi. vtinā maneretin eo qd̓ deus fecit. Si maneret in eo qd̓ deꝰ fecit in limo infixus eſſet quē deus genuit. Etiteꝝ Augꝰ. ſuꝑ illo ꝟbo Ioh̓. xj. c. Domīe ecce quem amas infirmat̉ Si peccatores dn̄samaret ad terrā de celo non deſcendiſſet. Et adidem eſt dictū Gregꝭ. in hymno. Exultet iaꝫ angelica. vbi ait. Nihil em̄ nobis naſci ꝓfuit: niſiredimi ꝓfuiſſet. Et Leo papa in ẜmōe de natiuitate inqͥt. Si ad imaginē ſimilitudinemfactꝰ in ſuo honore manſiſſet: creator mūdi creatura fieret nōqꝫ ſempiternus temporalitateſubiret. aut eqͣl̓ deopr̄i dei filiꝰ formā ẜui aſſumeret. Et ne vlteriꝰ defatigent̉ animi auditoꝝ vtraqꝫ opinio ſtare poſſit. Ego dico ſipeccaſſet: qͥd fuiſſet. nobis reuelatū non eſt.Sufficere nobis debꝫ xp̄s factꝰ eſt vt peccatū generis hūani deleret. hic dirigēda eſttemplatio nr̄a pie ad mentē reuocandū.ſideremus qͣꝫta fuit admiranda charitas deipr̄is: ꝓprio filio ſuo peꝑcit: ſꝫ nobisbus tradidit illū. De ſic ſcribit̉ Ioh̓. iij. Sicdeus dilexit mundū vt filiū ſuum vnigenitumdaret vt oīs qui credit in illū ꝑeat: ſꝫ habeatvitam eternā. Quod Hiero. admirās in epiſtola ad Damaſum pa. inqͥt. Que maior poteſtclementia qͣꝫ vt dei filius: filius hoīs putaret̉:decem menſiū faſtidia ſuſtineret. partꝰ expectaret aduentū. ſingulas adoleret etates. poſtcōtumelias vocū alapas flagella cruciſqꝫnobis fieret maledictū: vt nos a maledicto legꝭabſolueret. Et Gregꝰ. reclamādo ſic pr̄eꝫ eternum alloquit̉. O inextimabilis dilectio charitatis: vt ẜuum redimeres filium tradidiſti. Etmerito qͥlibet in ſtuporē verti debet cum auditdeū carne veſtitū paſſibili. humiliatum vſqꝫad formam ẜui. non ꝓpter ſuā ſꝫ ꝓpter noſtraꝫindigentiā: vt nobis ꝑeuntibus ferret opem. tꝑs incarnatiōis xp̄i merito dicit̉tꝑs plenitudinis reſpectu dei. reſpectu angeli et reſpectu hoīs. Ca. II.Ecundū myſterium declarandū de incarnatiōe xp̄idicit̉ tarditatis. In quo fideliterfitemur xp̄m rationabilit̓ diſtuliſſe tempꝰ incarnationis vſqꝫ ad ſextam etatem mūdi. Quareaūt non ante voluerit incarnari dixi in quodāẜmone de annūciatione ꝟginis. licet alibi ſinotatus. tn̄ huius operis ꝑfectione etiam inhoc libro ſcribit̉. Nunc ꝟo aperienduꝫ eſt cuitempus illud quo deus factus eſt ab Apl̓otempꝰ plenitudinis appellat̉? Et ad hoc reſpōdet dn̄s Bonauen. in. iij. di. j. in declaratōe lr̄e ſic dicit̉. Primo reſpectu dei. qꝛ in incarnatiōe eſt facta plena ꝑticipatio diuītatis. Un̄ad Colocē. ij. c. dicit apl̓s. In xp̄o habitat oīsplenitudo diuinitatis corꝑalit̓. Scd̓o dicit̉tēpus plenitudinis reſpectu angeli. qꝛ per chriſtum reparata eſt angelorū ruina. Ideo dauidin pſal̓. cix. ait. Iudicabit in nationibus implebit ruinas. Tertio d̓r tꝑs plenitudinis reſpectu hoīs. qꝛ plene a culpa liberat̉. qꝛ plene eſt de veritate neceſſaria edoctus. qꝛ plena gr̄a diffuſa eſt incredentes. Un̄ d̓r Ioh̓. j. c. Iohānes baptiſta teſtimoniū ꝑhibēs de criſtō ait. De plenitudine eiꝰ accepimꝰ oēs grtiam ꝓgr̄a. qꝛ lex moyſen data eſt. gr̄a veritas Ieſum xp̄m facta eſt.Qualiter acciꝑiendū ſit mediuꝫ temporis in quo xp̄s incarnatꝰ ē. Ca. II.