Ubi oſtendere cōtendit quod Iupiter homomortalis non deus fuit. Sed miꝝ nempe eſt ꝙde romanis antiqͥs p̄dicat̉. Ad tantā nāqꝫ dementiā deuenerūt vt etiam meretrices deas colerent. Nam vt inqͥt Lactantius. Romuli nutrix lupa honoribꝰ eſt affecta diuinis. fuit eniꝰfauſtuli vxor ⁊ ꝓpter vulgati nomīs vilitateꝫlupa inter paſtores nuncupata eſt. vnde etiamlupanar dicitur. Quedā inſuꝑ meretrix leenadicta: cum tyrannū ocidiſſet ꝓ dea eſt habita.Et qꝛ nephas erat ſimulacrū conſtitui meretricis in templo apollinis effigiem poſuerunt cuius nomen gerebat. Colebāt adhuc faulā meretricem. Et de alia Flora refert Lactantius. Ꝙcum magnas opes ex arte meretricea queſiuiſet populū romanū ſcripſit heredem certamqꝫpecuniā reliquit cuius ex annuo fenore ſuꝰ natalis dies celebraret̉ editione ludorū qͦs appellant floralia. Quod qꝛ ſenatui flagitioſuꝫ videbatur ab ip̄o noīe argumentū ſumi placuit: vtpudende rei q̄dam dignitas adderet̉. Deā finxerūt eſſe que floribus p̄ſit eamqꝫ oportere plocari vt fruges cuꝫ arboribus aut vitibus beneꝓſpereqꝫ floreſcerent. Et ne ſingulis immoremur tam romani qͣꝫ cetere natiōes idolatre. vtPaulus ſcribit ad Roma .j. ca. Mutaueruntgloriaꝫ incorruptibilis dei in ſimilitudinē imaginis corruptibilis homīs ⁊ volucrū ⁊ qͣdrupedum ⁊ ẜpentū. Cōtra quos ita pulchre ſcriptum eſt Sap̄. xiij. c. Uani ſunt omēs hoīes īqͥbus non ſubeſt ſcientia dei. Et de his que videntur bona nō potuerūt intelligere eum qͥ eſtNeqꝫ oꝑibus attendentes agnouerūt qͥs eſſetartifex. Sed aūt ignem aūt ſpūm aut citatū aerem. aut girum ſtellarū. aut nimiā aquam. autſolem aūt lunam rectores orbis terrarum deosputauerūt. Quorū ſi ſpecie delectati deos putauerūt ſciant qͣꝫto his dominator eorū ſpecioſior eſt. Speciei em̄ generator hec omīa conſtituit. hec ille. Nos ꝟo qͥbus veritas iaꝫ effulſitneqꝫ paganorū deliramentis innitimur ſatꝭ ſuperqꝫ rep̄henſibiles ſumus. qꝛ deum verū magnum ⁊ omnipotentē agnoſcentes illi vt deceſreuerentiā debitam non impendimus. neqꝫ adꝓmiſſam nobis ab eo hereditatem celeſtis regni ꝓcuramus accedere. Ad quam nos ip̄e ꝑducat qͥ eſt benedictus in ſecula ſeculoꝝ Ame.¶ Sęrmo tertius de incarnatiōe Ieſu xp̄i in quo declarat̉ ſumma liberalitas dei patris et tempus incarnationis cōueniens.¶ ObeVert plenitudo temꝑis miſit deꝰ filiū ſuū factum ex muliere factum ſub lege: vteos qui ſub lege erant redimeret: vt adoptiōeꝫfiliorū reciperemus. Doctores gentiū ꝟba ſūtiſta originaliter ad Gal̓. iiij. c. Deſcendit de celo in vterum v̓ginis deus dei filius. vt hoīemꝑditum redimeret atqꝫ reduceret ad regna celorum. Poſt lapſum ſiqͥdem pͥmorum parētuꝫhumanum genus ꝑ longiſſima temporum ſpacia ſub diuina indignatione ꝑmanſit. Omneseramus filij ire nec dabat̉ cuiqͣꝫ aditus ad parādiſum. Trahebant̉ pr̄es ad limbū. ibiqꝫ habitabant in tenebris. non valentes attingere adlumen deſiderabile viſionis diuine. Oēs iuſtierant in luctu: ⁊ mūdus totus pauciſſimis dūtaxat exceptis idolis deditus poſt pͥncipem tenebrarū currebat. Tandem recordatus deꝰ ꝙpuluis ſumus. miſertus eſt figmenti ſui. Et iradepoſita aperuit fontem pietatis ſue: miſitqꝫfiliū ſuum dilectum qͥ verus deus ⁊ hō: malisomnibus finem dedit. Cum ꝟo nos deceat tanti beneficij memores eſſe. ne ꝓpter ingratitudinem impij apud altiſſimū inueniamur. Idcirco in hoc ẜmone de incarnatione Ieſu xp̄i loqͥincipiemus. de qua dixit Apl̓us Paulus verba in themate poſita. vbi tria myſteria erūt declaranda.¶ Primum dicitur charitatis.¶ Secundum tarditatis.¶ Tertium temporalitatis.De varijs opinionibus circa incarnationem xp̄i ſi hō nō peccaſſet. Ca. I.Rimum myſterium declaranduꝫ dicit̉ charitatis.In quo deuote conſiderandū eſt qͣꝫardentiſſima fuit erga nos charitas dei patrisqͥ ꝓ nobis peccatoribus filiū ſuuꝫ carnem aſſumere ⁊ crucem fecit ſubire. Sed ꝓ ſpūali nō qͥdem curioſo ingenij noſtri exercicio circa dubium illud aliqͣꝫtiſper inſudabimus quo queriſolet. An ſi non peccaſſet Adam xp̄s fuiſſet incarnatus? Et de hoc apud theologos peritiſſimos duplex extat opinio. Prima eorū qͥ tenētꝙ ſi nunqͣꝫ Adam lapſus eſſꝫ adhuc deꝰ homofactus fuiſſet. ⁊ vt dicit Bonauētura in. iij. dij. Iſti diſtinguūt de incarnatione. Nam cū incarnatio ſit carnis aſſumptio. caro aſſūpta poteſt conſiderari dupliciter. aut qͣꝫtum ad ſb̓ſtātiam aut qͣꝫtum ad defectum paſſibilitatis. Sifiat ẜmo de ip̄a qͣꝫtum ad defectum paſſibilitatis ⁊ mortalitatis: tunc ſi non peccaſſet hō ⁊ redimendus non eſſet xp̄s mortalem carnem nōaſſumpſiſſet. Si ꝟo loquamur de incarnationeẜm ꝙ dicit aſſumptionem humane nature ſimpliciter .i. ſine defectibus ⁊ penalitatibꝰ. ſic volunt iſti ꝙ ſi nunqͣꝫ peccaſſet homo. adhuc xp̄s