¶ Secūda ꝙ in deo nō eſt compoſitio forme ⁊materie.¶ Tertia ꝙ deꝰ in cōpoſitōꝫ aliorū nō venit.¶ Ꝙ deus eſt ſpūs et nullo mō pōt eſſecorpus vel aliquid corporeū. Ca. I.Rima veritasꝙ deus nō eſt corpus. Hoc declaratur a Tho. j. ꝑte. q. iij. Prīo qꝛ nullum corpus mouet̉ nō motū. ⁊ deꝰ eſt pͥncipiūmouēs immobile. Scd̓o. Quia deus ē id qd̓ ēnobiliſſimū in entibus. qd̓ cuncti ſapiētes ꝓfitentur. Impoſſibile aūt eſt aliquod corpus dari nobiliſſimū omniū entium. Nam corpus auteſt viuū: aut non viuū Corpus viuum nobiliꝰeſt corꝑe non viuo. Corpus aūt viuū nō viuitinqͣꝫtum corpus: qꝛ ſic omne corpus viueret.Oportet ergo ꝙ viuat ꝑ aliquid aliud. ſic̄ corpus noſtrum viuit ꝑ animaꝫ. Illud ergo ꝑ qd̓viuit corpus nobilius eſt qͣꝫ corpus. Quare īpoſſibile eſt deum eſſe corpus. Sꝫ arguere poſſumus ꝙ deus ſit corpus qͥnqꝫ rationibus.¶ Primo ratione attributionis.¶ Secundo ratione figurationis.¶ Tertio ratione teſtificationis.¶ Quarto ratione ſituationis.¶ Quinto ratione terminationis.¶ Primo arguit̉ ꝙ deus ſit corpus ratione attributionis. Nam ſcriptura attribuit deo trinādimenſionē que ſpectat ad corpus. Scribit̉ em̄Iob. xxj. ca. Excelſior eſt celo: ⁊ quid facies ꝓfundior inferno ⁊ vnde cognoſces: longior terra menſura eius ⁊ latior mari. Sed ex huiuſmoIibaſiidi verbis nō cōcludit̉ ꝙ deus ſit corpꝰ. qꝛ ſacͣſcriptura cuꝫ trinam dimenſionem deo tribuitſub ſimilitudine qͣꝫtitatis corꝑee: quantitatemip̄ius ꝟtualem deſignat. vtputa ꝑ ꝓfunditatēꝟtutem cognoſcendi occulta. Per altitudineꝫexcellentiā maieſtatis ſuꝑ omīa. Per longitudinem durationē ſui eſſe. Per latitudinē affectum dilectiōis ad omnia. Uel vt Diony. dic̄ īli. de diuinis noībꝰ. Per ꝑfunditatē dei intelligitur incōp̄henſibilitas eſſentie eius. Per longitudinem ꝓceſſus ꝟtutis omīa penetrantis.Per latitudinē ſuꝑextēſio eius ad oīa inqͣꝫtumſeꝫ ſub eius ꝓtectiōe oīa continent̉. ¶ Secūdopoſſumꝰ arguere ꝙ deus ſit corpus rōe figurationis. Omne nāqꝫ figuratiuū eſt corpꝰ: cum figuraſit qͣlitas circa qͣꝫtitatem. Deus aūt vid̓reſſe figuratꝰ. Nam Gen̄. j. c. dixit. Faciamꝰ hominē ad imaginē ⁊ ſimilitudinem nr̄am. Figura ꝟo d̓r eſſe imago. ſed ex hͦ non ꝯcludit̉ ꝙ deꝰſit corpus. qꝛ hō d̓r eſſe ad imaginē dei non ẜmcorpꝰ: ſed ẜm id quo homo excellit alia aīalia:qͣꝫtum ad rationē ⁊ intellectū: q̄ ſunt res incorporee. ¶ Tertio arguimus ꝙ deꝰ ſit corpꝰ rōeteſtificatiōis. Teſtat̉ em̄ ſcriptura deū habereꝑtes corꝑis. Un̄ in pſal̓. d̓r. Oculi dn̄i ſuper iuſtos: ⁊ aures eius in p̄ces eorū. Et iteruꝫ. Afacie dn̄i mota eſt terra. Et Iob. x. c. Manꝰ tuedn̄e fecerunt me. ¶ Ad hoc reſpōdemꝰ ꝙ locūtiones hmōi metaphorice ſunt accipiēde. partes qͥdem corꝑee attribuūt̉ deo rōe ſuoꝝ actuūẜm quandā ſimilitudinē. ſicut actus oculi ē videre. Un̄ oculus de deo dictus ſignificat ꝟtutem eius ad videndū ſuo mō intelligibili: ⁊ ſil̓eeſt de alijs. ¶ Quarto arguimꝰ rōe ſituationisſitus non cōuenit niſi corpori: ſꝫ ea q̄ ad ſitū ꝑtinent dicunt̉ de deo. Nam ſcribit̉ Eſaie. iij. ca.Stat ad iudicandū dn̄s. Et. vj. cā. Uidi dn̄mſedentē. Stare itaqꝫ ⁊ ſedere ad ſitum ſpectāt. gͦdeus eſt corpus. ¶ Ad hͦ vt p̄dictum eſt reſpōdemus ꝙ ea que ad ſitum ꝑtinēt attribuunturdeo ẜm quādam ſimilitudinē. Et ſic d̓r ſedensꝓpter ſuam immobilitatē ⁊ auctoritatē. ⁊ ſtareꝓpter ſuam fortitudinē ad debellandū om̄e qd̓ei aduerſat̉. ¶ Quinto arguimꝰ rōe termīationis. nihil vtiqꝫ pōt eſſe terminus motus local̓a quo: ⁊ ad quem niſi ſit corpꝰ vel aliqͥd corporeum. ſꝫ deus in ſcriptura dicit̉ eſſe terminꝰ motus localis vt ad quem. ẜm illud pſal̓. Accedite ad eum ⁊ illuminamī. Et vt a quo. iuxta illd̓Hiere. ca. xvij. Recedētes a te in terra ſcribentur. ¶ Hec ratio ſoluit̉ qm̄ ad deum nō acceditur paſſibus corꝑalibꝰ cū vbiqꝫ ſit: ſꝫ affectibꝰmentis: eodemqꝫ mō ab eo diſcedit̉. Ita ꝙ acceſſus ⁊ receſſus ſub ſimilitudine local̓ motusdeſignat ſpūalem affectum.¶ Ꝙ propter ſummam ſimplicitatemque eſt in deo non cadit in eo compoſitio materie et forme. ¶ Ca. II.Ecūda veritasꝙ in deo nō eſt compoſitio forme etmaterie. Prima ratio ẜm Tho. eſt.qꝛ materia id qd̓ eſt in potentia eſt Et deus eſtactus purꝰ nō hn̄s aliqͥd de potētialitate. Secuda ratio: qꝛ omne cōpoſitū ex materia ⁊ forma eſt corpus. Quātitas em̄ dimenſiua eſt: q̄ pͥmō ineſt materie: ⁊ deꝰ nō eſt corpꝰ. Tertia rōqꝛ omne cōpoſitum ex materia ⁊ forma eſt ꝑfectum ⁊ bonum ꝑ ſuam formaꝫ. vnde oportet ꝙſit bonum ꝑ participationē ẜm ꝙ materia participat formam. Purū autē qd̓ bonum ⁊ optimum quod eſt deus nō eſt bonum ꝑ participationem. Quia bonū ꝑ eſſentiaꝫ eſt pͥus bono ꝑparticipationē. Et ſi qͥs inſtaret ꝙ in deo ponitur ira ⁊ gaudiū ac ſimilia que ſunt paſſiōes cōiuncti. vt dicit Ariſto. j. de anima. Reſpōderepoſſumus ꝙ ita attribuunt̉ deo ẜm ſimilitudi-