tius viuere ⁊ huiuſmodi cetera recordari debemus illius grauiſſime ſentētie Dauid in pͣsͣIudicia dei abiſſus multa. Cui cōcordat quodPaulus ſcribit ad Roma. xj. ca. O altitudo diuitiarū ſapientie ⁊ ſcientie dei: qͣꝫ incomp̄henſibilia ſunt iudicia eius: ⁊ inueſtigabiles vie eiusUtiqꝫ ꝑiculoſiſſime errant qͥ ꝓfunda ſecretorūdiuinorū ſuis viribus ꝓprijs attingere tēptat.Ob qd̓ Lactantius li. j. diuinarū inſtitutionuꝫdicebat. Ueritas ⁊ archanū ſummi dei qui fec̄omīa ingenio ⁊ ꝓprijs ſenſibus: non pōt cōprehendi. Alioqͥn nihil inter deum: hominemqꝫ diſtaret: ſi cōſilia ⁊ diſpoſitiones illius maieſtatiseterne cognitio aſſequeret̉ humana. ¶ Secūdocreator omniū dicit̉ dn̄s ratiōe immutationis.Poteſt ip̄e dū ſibi placet immutare legem ⁊ proprietatem cuiuſcūqꝫ create nature. Vt em̄ īquitTho. pͥma ꝑte. q. c. v. Si ordo rerū conſideret̉ꝓut dependet a pͥma cauſa: ſic cōtra rerum ordinem deus facere nō poteſt. Sic em̄ contra reruꝫordinem faceret ſi faceret cōtra ſuam p̄ſcientiaꝫaut voluntatē aut bonitatē. Si ꝟo conſidereturordo rerū ꝓut dependet a qͣlibet ſuaꝝ cauſaruꝫ:ſic deus poteſt facere p̄ter ordinē reruꝫ: qꝛ ordini ſecundarū cauſaꝝ ip̄e non eſt ſubiectus: ſꝫ tal̓ordo ei ſubijcit̉ quaſi ab eo ꝓcedens. nō ꝑ neceſſitatem nature: ſꝫ ꝑ arbitriū voluntatis. potuiſſet em̄ ⁊ aliū ordinem rerū inſtituere. Unde pōtp̄ter hunc ordinem inſtitutū agere cū voluerit:puta agendo effectus ſecundarū cauſaꝝ ſine ipſis. vel etiam ꝓducendo aliqͦs effectus ad quoscauſe ſecunde non ſe extendūt. Ideo Augꝰ. contra fauſtū inqͥt. Deus cōtra ſolitū curſum nature facit: ſed cōtra ſummam legē tam nullo modofacit: qͣꝫ cōtra ſeip̄m nō facit. Et iterum ibidemIllud eſt vnicuiqꝫ rei naturale: quod ille fecerita quo eſt omīs modus. numerus ⁊ ordo natureIgit̉ duꝫ ſibi placuit de duriſſimo lapide aquāeduxit populo ſitienti. Sicut ponit̉ Exo. xvij.ca. Grauitatē a ferro abſtulit cum temꝑe Helizei de ſecuri excuſſum ⁊ in aquā demerſum ſuꝑnatauit. vt notat̉ de ꝯſe. di. ij. c. reuera. Refrigerauit ardorem ignis qui tres pueros in illum iniectos: nec in minimo leſit. Vt habet̉ Danielisiij. c. Et alia innumera fecit tam in veteri qͣꝫ noua lege. ſicut etiā conſpicimꝰ in oꝑibus miraculoſis. ¶ Tertio dicit̉ dn̄s ratiōe anihilationis:ſi em̄ vellet in nihilū cuncta redigeret. Un̄ Hieremias. ca. ij. dicebat. Corripe me dn̄e: verūtamen in iudicio ⁊ nō in furore tuo: ne forte ad nihilum rediges me. Tamen aliqͥ contra hoc arguunt: qm̄ deus eſt cauſa rerū vt ſint ꝑ ſuam bonitatem. quia ẜm Augꝭ. in pͥmo de doctrīa chriſtiana; Inqͣꝫtum deus eſt bonus ſummus. Siergo deus nō poteſt non eſſe bonus: neqꝫ videt̉ꝙ poſſit facere vt res non ſint: ⁊ ex conſequentinec illas anihilare. Ad hoc reſpondet Tho. prima ꝑte. q. ciiij. Ꝙ deus bn̄dictus non produxitres in eſſe agendo ex neceſſitate nature. Quodſi eſſet verū: non poſſet rem aliquam anihilare:ſicut nec poteſt a ſua natura mutari. Produxitautē omnem creaturā ex libera volūtate ex quaeſſe ip̄ius creature dependet. Conſeruat ꝟo deꝰres in eſſe: inqͣꝫtum eis cōtinue influit eſſe. Sic̄itaqꝫ anteqͣꝫ res eſſent: potuit eis nō cōmunicare eſſe: ⁊ ſic eas non facere. Itaqꝫ poſtqͣꝫ iam facte ſunt: poteſt eis nō influere eſſe: ⁊ ſic eſſe deſiſterent abſqꝫ p̄iudicio diuine bonitatis: que nōdependet ex rebus creatis. Et licet poſſet deusres anihilare: nihil tamē omnino in nihilū redigitur. ex eo ꝙ magis manifeſtat̉ potentia diuīain rerum conſideratōe qͣꝫ in illarū anihilatione.Ideo Sapiens Eccleſiaſtes. iij. c. ait. Didici ꝙomīa opera que fecit deus ꝑſeuerent in eternū.Dicta ſunt hͨ de poteſtate dei excelſi: vt ſic mortales homīes ampliſſimū ſempiternumqꝫ dominum eius cōtuentes maieſtati ſue ſubeſſe nō repugnent. Ip̄e nanqꝫ eſt deus magnus: dominꝰ⁊ rex magnus ſuꝑ omēs deos. Ip̄e eſt rex regū⁊ dn̄s dominantiū: cuius eterna poteſtas: quenon auferet̉ ab eo. Ip̄e eſt qui domat colla ſuꝑba: ⁊ concidit ceruices peccatorū. Ip̄e deniqꝫ ēde qͦ Paulus ſcripſit. j. ad Thimo. j. c. Regi ſeculoruꝫ immortali ⁊ inuiſibili ſoli deo honoretgloria in ſecula ſeculorū.¶ Sermo ſecūdus de ſimplicitate deicontra idolatras et colentes homīes:atqꝫ celeſtia corpora.Piritus eſt deꝰ.Et eos qui adorant eum in ſpū et veritate adorare oportet. Saluatorꝭ noſtri ꝟba ſunt iſta originaliter Iohan. iiij. c. Quideum verū rem aliquā corporeā eſſe ſuſpicātuꝓfecto in laqueum incidūt erroris ⁊ ꝑnitioſiſſime falſitatis. Nam licet nulla creatura eius magnitudini valeat comꝑari. nihilominꝰ cunctaque corꝑis inde in ſuo eſſe ꝑficiunt̉: ab illius natura ſunt penitus aliena. Eſt qͥdem deus vere ⁊ſumme ſimplex. vt Augꝰ. docet in. vj. de trini.Ideo tenēdum eſt firmiter vt ſanctus Tho. docet. .j. ꝑte. q. iiij. Ꝙ in deo non eſt compoſitio neqꝫ partiū quantitatiuarū: neqꝫ forme ⁊ materieneqꝫ in eo eſt aliud natura ⁊ ſuppoſitiuum: neqꝫaliud natura ⁊ eſſe. Neqꝫ eſt in eo cōpoſitio generis ⁊ differentie. neqꝫ ſubiecti ⁊ accidētis. Sꝫvt facilius dei ſimplicitatem capiamus: in p̄ſenti ẜmone tres veritates theologicas explicabimus.¶ Prima ꝙ deus eſt ſpūs.