dinem intellectus nr̄i ſunt pͥora qͣꝫ ꝓpͥa: qꝛ includunt̉ in intellectu ꝓpͥorum: ſꝫ nō ecōuerſo. In ītellectu em̄ ꝑſone pr̄is intelligit̉ deus: ſꝫ nō cōuertit̉. Cōia ꝟo que importāt reſpectū ad creaturam: ꝑ poſteriꝰ dicunt̉ qͣꝫ ꝓpͥa q̄ importāt reſpectus ꝑſonales. qꝛ ꝑſona ꝓcedens in diuinisꝓcedit vt pͥncipiū ꝓductiōis creaturaꝝ. Sic̄em̄ ꝟbum ꝯceptum in mente artificis ꝑ pͥus intelligit̉ ꝓcedere ab artifice qͣꝫ artificiatū qd̓ producit̉ ad ſimilitudineꝫ ꝟbi ꝯcepti in mēte. Itappͥus ꝓcedit filius a pr̄e qͣꝫ creatura de qua nomen filiatiōis d̓r ẜm ꝙ aliqͥd ꝑticipat de ſimilitudine filij. ¶ Tertiū dubiū fuit: cur in diuinisnomen maternū tacet̉: paternū ꝟo expͥmitur:Ad hͦ ita dicit dn̄s Bonauē. di. v. j. li. in declaratione lr̄e: vbi allegat Anſel̓. in ꝓſologion. Ꝙpͥncipiū maternū p̄exigit aliud pͥncipiū pͥus: qꝛmr̄ eſt pͥncipiū paſſiuū: ⁊ oē tale mouet̉ ab aliogͦ an̄ ip̄m eſt pͥncipiū alid̓. Qm̄ gͦ pͥncipiū generatiōis filij in diuinis eſt pͥmū: ⁊ eſt pure actuale. Ideo nullo mō tranſfert̉ maternū pͥncipiumad diuina. Dicta ſunt hͨ de filio dei. vt agnoſcamus qͣꝫ benignus eſt pr̄ eiꝰ qͥ hoīes tāti dignosfacit honoris. vt filios etiā ip̄os habeat: ⁊ ſi nōẜm veritatē nature: ẜm tn̄ aliquā ſil̓itudinē vl̓participationē. ¶ Scd̓a ꝯſideratio de paternitate dei d̓r rōis: in qͣ ꝑſcrutari debemꝰ qͣlit̓ deuſdicit̉ pater noſter qͥntuplici ratione.¶ Primo ratione generatiōis¶ Scd̓o ratione gubernationis.¶ Tertio ratione inſtructōis.¶ Quarto ratione ꝓtectionis.¶ Quinto ratione dotationis.¶ Prīo dicit̉ deꝰ pr̄ nr̄ rōe generatiōis. Pat̓nāqꝫ eſt qͥ hꝫ filiū a ſe genitū ⁊ ſil̓em ſibi. Deusaūt ⁊ ſi nō a ſe non genuerit: fuit tn̄ cā nobis vteſſemꝰ ⁊ ẜm corpꝰ ⁊ ẜm aīam. Iō Lactātiꝰ li.ij. diui. inſtitu. ait. Deus veri pr̄is officio fūctꝰeſt ip̄e corpꝰ effinxit: ip̄e aīam qua ſpiramꝰ infudit. Illiꝰ ē totū qͥcqͥd ſumꝰ. Et moyſes Deut̓.xxxiij. c. Nunqͥd nō ip̄e eſt pr̄ tuus: qui fecit etcreauit ⁊ poſſidet te. Ibi gloſa. Fecit corpꝰ: creauit ⁊ poſſidet te. Ibi gloſa. Fecit corpus: creauit aīam: poſſidet vtrūqꝫ. Et vidua illa timēsdeū q̄ filios hortabat̉ q̄cūqꝫ ſupplicia ferre: qͣꝫꝫlegem porcinas carnes comedere. vt ſcribit̉. ij.Machab̓. ca. vij. ita dicebat. Neſcio qualit̓ invtero meo apparuiſtis: neqꝫ ego ſpūm ⁊ animādonaui vobis ⁊ vitā ⁊ ſinguloꝝ mēbra nō egoip̄a cōpegi. ¶ Scd̓o deꝰ d̓r pr̄ nr̄ rōe gubernatiōis. Ip̄e ſiqͥdem cunctis creaturis celi ⁊ terre mādauit. vt hūanis vſibꝰ indeſinent̓ deẜuiant. Ob qd̓ vt dicit Hugo de ſan. vi. Quelibꝫcreatura trina voce alloquit̉ homīeꝫ. Accipe:redde. fuge. Accipe bn̄ficiū ex me in vſum tuū.Accipe inqͥt celū a me: ⁊ lumīaribꝰ meis: illuminationē ⁊ motū. Accipe ait ignis a me caloreꝫ.Accipe ab aere reſpiratōeꝫ. Accipe ab aqͣ refrigeriū ⁊ lotionē. Accipe a terra aīalia: fructuſ ⁊ſuſtentatiōꝫ ⁊ ſil̓ia. Scd̓a vox eſt redde .ſ. obſequiū tuo bn̄factori ⁊ meo creatori. qͥ iō me creauit vt tibi ẜuirem. Tertia vox eſt fuge .ſ. ſuppliciū: ne illud incurras ꝓpter ingratitudineꝫ.¶ Tertio deꝰ d̓r pr̄ nr̄ rōe inſtructōis. Inſtruxit nos eqͥdē triplici lege .ſ. nat̉e. ſcpͥture ⁊ gr̄e.vt ſcirēꝰ qͥd agēdū: qͥd fugiēdū: qͥd amādū: qͥdtimēdū: qͥd colēdū: qͥdue deſiderādū Neqꝫ ꝯq̄ri debēꝰ ſi neſcimꝰ tot ſecreta nature. aſtroꝝ curlus. motꝰ ſideꝝ. occeani ambitū. naturas herbarū. futura ꝯtingentia ⁊ hmōi. Qm̄ vt inquitCactantiꝰ li. ij. diui. inſtitu. Cū aꝑiret hominiveritatē deus: ea ſola nos ſcire voluit q̄ int̓fuithoīem ſcire ad vitā ꝯſequendā. Que ꝟo ad curioſam ⁊ ꝓphanā cupiditatē ꝑtinebāt: retinuitvt archana eſſent. ¶ Quarto deꝰ d̓r pr̄ nr̄ rōneꝓtectiōis: qꝛ ip̄e nos ꝓtegit ⁊ defendit a ꝑicul̓⁊ temptatōibꝰ pene īnumeris: niſi em̄ ip̄e auxiliaret̉ nobis ⁊ angelico nos tueret̉ p̄ſidio: vixpoſſemꝰ ad horā ſuꝑ terrā viuere. ¶ Quīto ded̓r pr̄ nr̄ rōne dotatiōis. ip̄e qͥppe dicturꝰ eſt electis. Venite ad nuptias: venite ad ꝑadiſi delicias: venite ad opulentiſſimū celoꝝ regnū. Oqͣleſ erūt ille ꝓmiſſe diuitie: qual̓ an me ⁊ corꝑiſgl̓a: qual̓ angeloꝝ ſocietas: qͣlis deniqꝫ illiꝰ ꝑhēnis vite iocūditas. O qͣꝫ felix erit vox illa ieſu xp̄i filij dei qͣꝫ ſuauis qͣꝫ delectabil̓ cū dicet indie iudicij. Venite bn̄dicti pr̄is mei: poſſideteꝑatū vob̓ regnū a ꝯſtitutōe mūdi. ¶ Tertia cōſideratio circa pat̓nitatē dei d̓r ſignificatōis ī qͣnotanda ſunt qͥnqꝫ ſigna ꝑ que diſcerni pn̄t filij dei a filijs diaboli.¶ Primū dicit̉ audientia.¶ Scd̓m beniuolentia. ¶ Tertiū obedientia.¶ Quartū reuerētia. ¶ Quintū ꝓuidentia.¶ Primū ſignū d̓r audientia. qn̄ .ſ. qͥs libenteraudit ꝟba diuīa. Un̄ Ioh̓. viij. c. xp̄us dixit.Qui ex deo eſt ꝟba dei audit. Propt̓ea vos n̄auditis qꝛ ex deo nō eſtis. ¶ Scd̓m ſignū ē beniuolētia. Ille ſiqͥdē dei filiꝰ eſſe cogͦſcit̉: qͥ deūſuꝑ oīa diligit. de qͦ d̓r Mat. xxij. c. et Lu. x. c.Diliges dn̄ꝫ deū tuū ex toto corde tuo ⁊ ex totaaīa tua ⁊ ex tota mēte tua ⁊ ex oībꝰ viribꝰ tuis.¶ Tertiū ſignū eſt obediētia. De hͦ xp̄us dixitIoh̓. xiiij. Si diligitꝭ me mandata mea ẜuate.Et iterū. Si p̄cepta mea ſeruaueritis manebitis in dilectione mea. ¶ Quartū ſignū d̓r reuerentia: quando quis reuerentiam deo exhibetreuerent̉ ſe habendo ad eius nomen ſanctū: adſacra loca. ad ſacras ꝑſonas. ad ſacras cerimonias: ⁊ ad oīa que ꝑtinent ad cultū dei. ¶ Qi.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten