De ſex alis Seraphin

habere ad ſe quibꝰ irrep̄henſibilit̓ viuant.alias ad ſuos ſuꝑiores quibꝰ hūiliter eis īquibꝰ debent obediāt. ⁊ alias ad ſubditosquibꝰ eos meritorie regāt et ad meliora ꝓmoueant. Licet aūt omēs ꝟtutes eminēter hr̄e debeat qͥ ex officio habet oēs virtutes docere. tn̄ qꝛ numerꝰ ſenarij eſt pͥmꝰ ꝑfectus numerꝰ ſui generꝭ ꝑfectiōis. ꝯſtans exſuis partibꝰ aliqͦtis. ideo bonꝰ anīarum rector maxime religioſus inter ceteras debetſingularibꝰ ꝟtutibꝰ prefulgere. ſicut Iſaiasſcribit. Seraphin q̄ ſunt p̄minētiora celeſtiū ſpirituū agmina ſex alis ornata. Et fortaſſe ideo in tali ſil̓tudine. ſctīſſimo pr̄i nr̄ofranciſco in illa gl̓ioſa viſione dn̄s apparuitqn̄ eum paſſionis ſue ſtigmatibꝰ inſigniuit.vt on̄deret ſic alatos ſpūalit̓ eſſedebere quieiꝰ familie vtilit̓ p̄eſſe deberēt. Sic ⁊ qͣttuor anīalia ſingl̓a habebāt alas ſenas Apocal̓. iiij. Prima ala rectoris anīaꝝ eſt zelus iuſticie. qua nō pōt aliquid iniuſtū ſinecordis murmure ī ſe ⁊ ī alijs ſuſtīere. Tātūem̄ quiſqꝫ bonꝰ eſtimādus eſt qͣnto plus etpurius odit malū. Quantū em̄ res diligit̉tantū de eiꝰ deſtructiōe dolet̉. Un̄ notādū ꝙ ſunt qͣttuor genera hoīm in religionevel in eccl̓ia qͦs bonos dicere ſolemꝰ Primi ſunt qͥ malum nō faciūt. nec tn̄ in bonisoꝑibus ſe ſtudioſe exercent. vt qͥ quiete ⁊ pacifice cū alijs viuūt. nullū offendentes. necprauo oꝑe ſcandalizantes j. Reg. xxv. Homines iſti ſatis boni fuerūt nobis ⁊ nō moleſti ⁊c̄. Nā ⁊ in vſu habemꝰ tales dicere bonos eſſe qͥ mites ſunt moribꝰ ⁊ ſocial̓r ſe cūomnibꝰ habentes. licet alias quo ad virtutū exercitia aliqͣtinꝰ deſides videant̉. Pueri etiā baptizati eodē modo boni iudicant̉.Secundi ſunt meliores qͥ mala nulla faciunt. inſuꝑ in honis oꝑibus ſe frequenterexercent. in ſobrietate. caſtitate. humilitatedilectione ꝓximi ⁊ or̄onis inſtantia ⁊ ſimilibus q̄ intelligūt eſſe bona. Sed hͦ hn̄t ꝓprium ꝙ ſicut nihil negligūt ex his q̄ pn̄t et ſciunt. ita etiā videt̉ eis ſufficere bonū qd̓ faciunt. nec ad ampliora ⁊ ꝑfectiora ſctītatꝭ deſideria incaleſcūt. Sufficit eis tm̄ vigilaretantū orare. tm̄ ꝓ deo dare vel ieiunare vellaborare ⁊ hmōi. ⁊ his ꝯtenti quieſcūt. altiora alijs relinquētes. Eccl̓iaſtes. iij. Deprehendi nihil eſſe melius qͣꝫ letari hominē inopere ſuo. ⁊ hanc eſſe partē illius. Tercijſunt adhuc his meliores qͥ maluꝫ deteſtant̉

⁊ fugiunt. ⁊ bona que poſſunt ſtudioſe exercent. ⁊ cū omīa fecerint q̄ valent. parū ſe feciſſe reputant reſpectu eoꝝ que deſiderant.ſcientes ꝙ corꝑalis exercitatio ad modicuꝫvtilis ab apl̓o ꝑhibet̉. jͣ. ad Thimo. iiij. Etideo ꝟtutes mentales ⁊ interne deuotōnisſaporē ⁊ dei familiarē noticiā ⁊ amoris eiusexperientiā ſuſpirādo deſiderāt. nihil ſe eſſe vl̓ habere iudicātes. nec aliquā ꝯſolationē de tꝑalibus vl̓ ſpūalibꝰ recipiētes. qͣꝫdiuꝑ voto p̄dictis virtutū exercitijs ⁊ deuotionis dulcedine nō fruunt̉. nec tm̄ ꝯtra aliorū vicia ⁊ peccatoꝝ pericula zelo feruorꝭ inflāmant̉. cupiētes om̄es eſſe bonos ⁊ beatos. ſed vbi hoc nō inueniūt nullo dolorisvulnere ſauciant̉. ſibimet intenti ⁊ deo. Tales ad alioꝝ regimen vocati. minus in hacparte ſunt ydonei. qꝛ ꝓprie quieti curā illoꝝpoſtponunt. Iuxta illud Iudicū. ix. Nunquid poſſum deſerere dulcedinē meaꝫ. fructuſqꝫ ſuauiſſimos. ⁊ ire vt int̓ cetera lignaꝓmouear Quarti ſunt optimi qͥ cū prioribꝰ bonis innocētie ⁊ virtutū. zelo iuſticie⁊ anīaꝝ calent. qͥ nō recipiūt ꝯſolationeꝫ deꝓprie ſalutis ꝓfectibꝰ niſi alios ſecū trahātad deum. exēplo dn̄i qui cū in ſe plenū ſemer habeat gaudiū. nō ꝯtentꝰ gloriaꝫ ſolushabere exiuit aſſumpta forma ſerui ml̓tosfilios ī gloriā ſecum adducere opere ⁊ doctrina. Zelus em̄ iuſticie qͣſi coccus bis tinctus duplici caritatꝭ colore rutilat amorisdei ⁊ ꝓximi. Amor dei non tm̄ deſiderat eiꝰdulcedīe frui ⁊ ei adherere. ſed etiaꝫ diligiteiꝰ bn̄placitū impleri. eiꝰ cultum ampliari ⁊honorē ſublimari. vult em̄ eū ab oībꝰ agnoſci. ab oībꝰ amari. ab oībꝰ ei ẜuiri. et ſuꝑ oīahonorari. Amor ꝓximi deſiderat nō tm̄ eiꝰcorꝑalē ſoſpitatē ⁊ tꝑalē ꝓſperitatē. ſed magis eiꝰ et̓nā ſalutē. Ubi gͦ caritas iſta ꝑfectior. ibi feruentiꝰ deſideriū iſta ꝓmouendi. etinſtantiꝰ ſtudiū ⁊ puriꝰ gaudiū vbi hec īuenit. Caritas em̄ nō querit q̄ ſua ſunt. ſꝫ quedei ſunt. Quantū vero diligꝭ deū ⁊ que deiſunt purius deſideras. tantuꝫ doles de offenſa dei vbi vides eū non agnoſci. ⁊ id̓o inhonorari vbi vides euꝫ non amari ⁊ ei nonobediri. ⁊ eius cultū deſtrui ⁊ aduerſariosmultiplicari ⁊ letificari. Et quantum diligꝭſalutē ꝓximi tantū affligeris de perditioneeius ⁊ nocumēto ꝓfectus eiꝰ. Et licet hͦ caritas requirat̉ in omībus amicꝭ dei. maximetamē in vicarijs dei. qui ẜm cor dei moueri