Fo.CCCX CII

lū inutiliter preſunt ſed ⁊ inſipienter et nequiter. Utriſqꝫ ergo prioribꝰ meliores exiſtunt qui ſuꝑiores eſſe ſciunt. Unde nō paſſim quoſlibet de populo docet̉ moyſes ceteris p̄ficere. ſed eligere ex omni populo viros gnaros ⁊ ydoneos qui iudicent populum om̄i temꝑe. Exodi. xviij. Qui enim ſuſcipit officiū vt alios bonos faciat. oportetvt hanc bonitatis diſciplinā prius in ſe ſtudioſe exercendo didicerit. ⁊ ex frequēti vſuin habitū verterit. Unde dominꝰ prius legitur feciſſe que poſt erat verbo docturus.Actuū primo. Cepit ieſus facere ⁊ docere.Inſipientes indigent magiſtro vt doceantur que ignorant. ſcꝫ ſaluti ſue ⁊ ꝓfectui neceſſaria ⁊ vtilia. quid vitare debeant. qͥd ſapere. quid facere. quid ſperare. quid timere⁊ inter minus vel magis bona vel mala diſcernere. Hebreoꝝ. v. Indigetis vt vos doceamini que ſint elemēta exordij ſermonuꝫdei. Item vt exerceant̉ in oꝑibus virtutūquia nō ſufficit ſcire bonū niſi etiā opere exerceatur. ſicut qͥ audit medicine ſcientiam ⁊⁊ poſtea practicando exercet eam. quia exercitium oꝑis plenius impͥmit menti cuiuſlibet diſcipline peritiā qͣꝫ ſolus auditꝰ. Et qꝛimꝑfecti ſegniter ſe in virtutū ſtudijs exercere ſolēt. expedit vt ab alio ad hoc aliquando cōpellantur. Ideo magiſtri ſolent diſcipulos ſuos quos ꝑfectos cupiunt fieri ī diuerſis virtutū exercitijs occupare. modo īoperibus humilitatis. modo fraterne caritatis. modo ſobrietatis. modo deuotionismodo patientie. caſtitatꝭ. taciturnitatꝭ. obedientie. ⁊ aliarū virtutum. vt ⁊ ip̄e virtutesſic exerceantur ⁊ vſitent̉ ⁊ vicia his ꝯtrariaexpugnēt̉. quia quāto magis virtus ꝓficit.tanto plus viciū oppoſituꝫ debilitat̉. Epheſiorū. vj. Educate illos in diſciplina ⁊c̄.Item vt cuſtodiant̉ ne aut in peccatū labantur. aut minus diſcrete in virtutū operibus exerceant̉. Tenere em̄ mentes ⁊ a peccati affectu nondū plene deterſe ſepe magꝭtimore humano qͣꝫ diuino a voragine peccati detinentur. Ideo talibꝰ expedit ſuperioruꝫ magiſterio ſubijci. per quos a periculretrahant̉. ſicut paruuli a matre cōminanteab aque merſione ⁊ luporuꝫ morſibus defenduntur. Prouerbioꝝ. ij. Seruabit te vteruaris de via mala. ⁊ ab hominibꝰ qui peruerſa loquunt̉. Item vt corrigant̉. quiapeccatū trahit ſemꝑ ad deterius. ſicut vna

febris prebet ſepe incentiuum alteri grauiori. ⁊ vulnus aliquādo generat fiſtulam niſi medicorū precaueat̉ ſolertia. Ita qui labitur in culpā difficulter per ſe corrigitur niſifortiorꝭ auxilio fulciatur. Propter hoc em̄vult deus maioribꝰ maiores preeſſe vt ſi ceciderint in peccatū vel in aliquo negligentes fuerint ⁊ incauti. per eorū ammonitiones. correptiones. cohertiones ⁊ caſtigationes emendent̉. quia ſi arbitrio ſuo relinq̄rentur. forte nec reatum ſuū agnoſcerent. vttorpentes diutius in ceno volūtarentur. vprofundius mergerentur. Iude. Hos quidem arguite iudicatos ⁊c̄. Neceſſe ergoeſt eos magiſtris humiliter eſſe ſubditos.quia niſi quis medico obedienter obtemperet nō poterit ab infirmitate ſanari. Infirmitates in homine ſunt paſſiones viciorum. Luce. ix. Dedit illis virtutem ⁊ poteſtatē ſuper om̄ia demonia. ⁊ vt languoreſcurarent. Qui autē ꝓ ſe magiſtro non indigent debent ita eſſe ſcientia illumīati ꝙ nihil errent in his que ſcire neceſſario eos oportet. ⁊ qui decipi non poſſunt ab homīevel demone. vel aꝓprio ſenſu ſub ſpecie boni. donum diſcretionis ſpirituū diuinitusadepti. Philip̄. iiij. Ubiqꝫ ⁊ in omībꝰ inſtitutus ſum Debēt etiā feruore deuotōis itaeſſe repleti ꝙ ſine alteriꝰ impulſu nouerintſeip̄os ad om̄e ꝟtutis exercitiū fidelit̓ extēdere. ꝓut ſꝑ fuerit optimū. phil̓. Que retroſunt oblitꝰ. ad ea q̄ priora ſunt extēdēs meip̄m ⁊c̄. Debēt qͦꝫ amore boni ſic eſſe affecti vt qͣi naturalit̓ om̄e malū horreāt ⁊ om̄eſcandalū ſtudioſe declinent. ſine offenſa qͥete cū omībꝰ ꝯuerſari. Sine offenſiōe eſtoteiudeis ⁊ gentibꝰ. Debēt etiaꝫ ita eſſe hūilesin oībꝰ vt nec de bonis habitꝭ extollant̉ necmal̓ oīno carere p̄ſumāt. vt oēs exceſſus cogitatōis. locutiōis. obmiſſiōis in ſe ſubtilit̓diiudicēt. ⁊ diſtricte caſtigādo emēdēt. Et īhis oībꝰ ſint ita ſtabiles ꝙ nec leuitate necdiſtractōe aliqͣ nec difficultate vl̓ mētu a ſtatu ſuo valeant īmutari. Ro. viij. Quis nosſeꝑabit a caritate xp̄i ⁊c̄. Quia ꝟo tl̓es difficile ē reꝑiri. iō paucis ꝯuenit viuere abſqꝫobediētie iugo. Ideo ⁊ qͥ alijs p̄ſunt vt melius ⁊ cauti agant. neceſſe hn̄t alijs ſubeſſea qͥbꝰ regant̉ vſqꝫ ad ſummū oīm pontificeꝫqͥ vice xp̄i caput ē totius eccl̓ie militantisQui ergo alijs p̄eſſe debent vtilit̓ oportet eos varijs eſſę preditos ꝟtutibꝰ. ⁊ aliasO d d q