Prologus Prologus. Uerat profecto equum. ⁊ ab om̄ibꝰ mea ſentētia ꝯcedenduꝫ. laudatorio muneri cōmodatū pollere ingenio p̄ſtare ſciētia. p̄ lucere eruditiōe ⁊ exercitatiōe. doctiſſimoꝝ quoqꝫ ⁊ eloquētiſſimoꝝ hoīm facūdiā. atqꝫ ſummoꝝ ph̓oꝝ in doctrina ⁊ moribꝰ. mor talibꝰ cūctis p̄latoꝝ. v̓tutes optimas ī lucē ponere conantē voce tum clara ⁊ ſublimi tū ſonora ⁊ ꝑiocūda. ſtiloqꝫ elegāti ſuaui ame no. vti oportebit. Quare ſiqͣ mihi ad laudā dū noīatoꝝ virtutes ⁊ excellentias adiumē ta vel natura vel diſciplina vl̓ induſtria at tuliſſet. in laudibꝰ p̄ſtantis ⁊ ꝑdocti. v̓tuoſi viri doctoris ſeraphici. ſancti Bonauentu re ꝯdignitas nulla eſſet. Attamē qͣꝫ mirifi cam animi leticiā afferat cōcupita diu atqꝫ exoptata ſanctitatꝭ imago. quā corā cerno. ⁊ ſi nō carnalibꝰ artubꝰ ſuſtentatā ſed viuis ⁊ electꝭ doctrinis(licet in mortalibꝰ pellibꝰ depictā) declarat. illuſtrat. cōmēdat. ſingu laris huiꝰ ſctī ſūma ſapientia. clariſſima do ctrina. exqͥſitiſſima prudentia. honeſtiſſima ꝯuerſatio. vtpote qͥ nihil temere: nihil incō ſulto. ſed omīa ꝓ rōne ⁊ recto animi iudicio metitꝰ ſit. ordinauerit ⁊ executiōi debite mā dauerit. Sapientia qͥppe in eo claruit. quia theologie apicibꝰ exactiſſime. nō tam ſtudē do qͣꝫ alijs ꝟbo ſcriptoqꝫ tradendo diligen tiſſimeqꝫ incubuit. Prudētia floruit. qꝛ vni uerſali ꝯcilio Lugdunenſi p̄ſedit. p̄ficiendi ſummū pontificē eccl̓ie viduate ptātē acce pit. ſui ordinis generalatū pluribꝰ ānis lau dabiliter tenuit. ac ſancte mr̄is eccl̓ie cardi nalatū. eccl̓ie p̄latoꝝ electione. ⁊ ſūmi ponti ficis mandato. humilit̓ ſuſcepit ⁊ nobiliter ꝯtinuauit. Cōuerſatio aūt qͣlis fuerit. liber vite in qͦ indelibiliter ſcriptꝰ eſt. on̄dit. Atta men gratiſſima ſua pn̄tia iocundiſſimuſqꝫ affatꝰ. atqꝫ in ſctō oꝑe potētatus. ip̄a re eui dentiſſime corā poſita demonſtrarent. ea q̄ nr̄a mens nō ſufficit ſicut nec plene intelli gere. ita nec alijs ſcribēdo tradere. Cedant oīa hec ꝓpoſito nr̄o. doctrine laudē. operuꝫ ſuoꝝ enumeratiōe in mediū feramꝰ. San ctiſſimā nemꝑe ſuā doctrinā. ⁊ oī laude no biliſſimā diſciplinā. ⁊ exqͥſitiſſimā eruditio ne is neget qͥ ſue doctrine auditu ⁊ viſu pe nitus expers fuerit. Aliū autē neminem cre do nō ſūme venerari virū tantū. ex cuiꝰ ore nihil prodijt oīno. qd̓ minꝰ ſit quadā miri fica grauitate excultaqꝫ doctrina. p̄ceptiſqꝫ his refertū q̄ tam ad diuīe trinitatꝭ ⁊ vnita tis totiuſqꝫ nature ſpeculatiuā cognitioneꝫ qͣꝫ ad bene beateqꝫ viuēdū et ad oēm hone ſtatē dignitatēqꝫ ꝑtinēt. Potiſſime aūt dn̄e theologie fidē quā dedit inuiolabilit̓ ſerua uit. ip̄am ſuꝑ candelabrū ſtatuēdo. Allectꝰ qͥppe laude honeſtate ⁊ dignitate hꝰ dn̄e. co ptoſiſſime operā huic doctrine dedit. quod opeꝝ ſuoꝝ numerꝰ pleniꝰ on̄dit. In primis qͥdē ſe offert copia ſcriptoꝝ circa mgr̄m ſen tentiarū. In qͥbꝰ mirifice. ſumme maieſtatꝭ thronū in colūna tabernaculū tegente col locauit. ameniſſimū totiꝰ creature pratū flo ribꝰ elegantiſſimaꝝ ſnīaꝝ venuſtādo. ſuaui tatē qͦꝫ diuini nectaris. deū hūanatū nobiſ intelligendū diligendūqꝫ ꝓpoſuit. atqꝫ reme dia celeſtia mūdo delectabilit̉ ſumēda p̄pa rauit. Accedit nihilominꝰ paruoꝝ opuſcu lorū p̄cioſus ortꝰ ⁊ delectabilis. lilijs valla tus celicis cū viola. ſūme ciuitatis pigmēta rias redolens aromatū areolas. In tantū ſtuporē ꝯuertens ꝯtēplantis aciē. vt t̓renū inhabitās corpus celeſtia meditet̉. raptuqꝫ extatico ſubleuatꝰ gratulabūdꝰ illud Apo calipſis ſepiꝰ replicet. Uidi ciuitatē ſanctaꝫ hierl̓m ⁊c̄. Hic ſiqͥdē ortꝰ varijs decorat̉ flo ribꝰ. ſtipat̉ malis. In qͦ armonizat auiū dul cedo p̄nimia. qͥ vniuerſis odoribꝰ pigmento rū ſeminat̉. tantoꝝ redolet cariſmatū vber tate celeſtiū. tot ꝯtemplationū. meditatio nū ac deuotionū vireſcit floribꝰ. ac morum excandeſcit lilijs. vt ſuꝑni paradyſi exēplar p̄ſtantiſſimū effigiet. Quē qͥ diligentiꝰ intra uerit abyſſum intrat diuinitatꝭ intermine ꝑ ꝯtemplationē altiſſimā. intrat creaturaꝝ in tima ꝑ ardentiſſime charitatis affluentiaꝫ. intrat chriſti vulnera ꝑ meditationeꝫ inde feſſam. Quid queſo lucet in huiꝰ viri ſapīa ⁊ doctrina niſi multiformis ſapīa chriſtus diuinus radiꝰ et caracter ꝓ nobis miſſa de celis. Idcirco hic liber teneat̉ in manibus ſapore mellis dulcior. pigmēti odoribꝰ ſua uior. ſuauiſſimis armonijs melius auribꝰ nr̄is tinnizat. cuiꝰ tactu nr̄a ſoporat̉ intelli gentia. cuiꝰ tanta extat ſubtilitas. ita(vt in ſummo dicā) ꝙ in eo velut in qͦdaꝫ ſpeculo tota appareat. tota reſplendeat. tota noſtris rep̄ſentet̉ oculis machina mūdialis. nego ciatio ſpūalis. ⁊ tota cōtēplatio celeſtis. Cū Tabula ergo doctoris ſeraphici ſancti Bonauētu re qͣttuor ſcripta circa mgr̄m. pnūc ſunt im preſſure bn̄ficio ſatꝭ ml̓tiplicata. parſqꝫ par uorū opuſculorū minima indignū ꝓfecto ē ꝙ hactenꝰ nullus tantā adhibuit diligenti am vt numerꝰ maior ⁊ copioſior doctrina ⁊ lr̄a in vnū colligeret̉. et alphabetica tabula decoraret̉. qd̓ ⁊ diuina aſpirante gr̄a hͦ nr̄o iam tꝑe effectū eſt. Duas etem̄ partes liber hic recipit. pͥma parua cōtinet opuſcula. lu men intellectꝰ ſcolaſtice qͦdāmō p̄tendētes licet pͥncipalit̓ et affectus ſint inflāmatiua. Scd̓a parua opuſcula cōtinet q̄ pͥncipalit̓ (nō quidē ſcolaſtice) affectuꝫ inflamāt. licet intellectꝰ ſint ſil̓r illumīatiua. His aūt ad iunctū eſt notabile inuentariū. ſingula cōti nens dicta. in his duabꝰ partibꝰ ꝯtēta. Mi rū autē nulli videat̉ ſi difformis h̓ inducat̉ ſtilus. cuꝫ difformis adhibeat̉ auditor. nec indignū cenſeat̉ materiarū diuerſitas. Nō em̄ om̄ia capiūt om̄es delectant̉ qͥdaꝫ ſtilo rudi. quidā polito. qͥdā querūt lumē intelle ctus. quidā ardorē affectus. Vt gͦ oībꝰ ꝓfi ceret diuerſum modū in his om̄ibꝰ obẜua uit. quātiuꝰ ⁊ hi qͥ clariꝰ ⁊ hi qͥ obſcurius. hi qui feruenter introire cupiūt in gaudium dn̄i. ⁊ hi qͥ tepide manuduci q̄runt reperiāt animi ſui quietē optataꝫ. Omībꝰ gͦ ſcientia ꝯſcientia. deuotione ⁊ ꝯtemplatiōe ꝓficere volentibꝰ hic liber ꝓponitur legēdus. rumi nandus. ⁊ oꝑe cōplendus. ad laudē ⁊ glori am verbi incarnati. qd̓ vir iſte ſanctus ſem per vnice dilexit. Cui cū patre ⁊ ſpirituſan cto ſit laus eterna. Amen. ¶ Sequuntur opuſcula ſecūde partis. Gnem uenit chri ſtus mittere in terraꝫ vt arderet. in dextra nempe dei eſt ignea lex cuiꝰ eloquiū ignitū eſt vehemēter. cuiꝰ oculi ſūt ſicut flāma ignis. cuiꝰ preco iohānes dictꝰ ē lucerna ardens ⁊ lucens inſtar helye. Con ſiderans hec nr̄ euſtachius dn̄s Bonauen tura. voluit eſſe doctor ardens. ſciens quo niā lucere parum eſt ⁊ ſepe vanū ⁊ noxium. Sortitus eſt idcirco ẜm laudē vite ſue pa riter ⁊ doctrine nomē ipſe Bonauētura vt anthonomatice doctor ſeraphicꝰ nominet̉. Docet hoc in ſpeciali ſuū itinerariū mentꝭ in deum. cuiꝰ opuſculi. īmo oꝑis immenſi laus ſuꝑior eſt ore mortaliū. Hec Gerſon. In hac aūt ſcd̓a parte libri ⁊ tractatus īme diate feruorē ꝯtēplatiōis fapiētes. et hone ſtatē moꝝ actionūqꝫ ꝯcernētes ponuntur. Qui auctorē libri feruidū. deuotū moribꝰ inſignē oſtendūt. Et pͥmo ponunt̉ mores ⁊ vitā actiuā ꝯcernentia. ſcd̓o or̄ones. tercio magis ꝓprie ꝯtēplationē ꝯcernentia. Primꝰ ergo liber eſt oratio in merita fan cti Bonauēture. in qͣ eximia ſanctitas. do ctrine claritas. ⁊ miraculoꝝ gl̓ia in parua qͣ dam parte tacta ſunt. Canoniſatio ſancti Bonauenture vel re latio in eadem. Bulla canoniſationis eiuſdem Speculū diſcipline qd̓ in hāc formā re dactū eſt a fratre Bernardo de beſſa ꝓuin cie aquitanie. Nā ab ore ſancti Bonauētu re fuit ſcriptū ⁊ inordinate relictū. In qͦ ce leſtes homīes mores diſcerēt. qͥbꝰ ꝓficerēt. Eſt nempe in eo tanta moꝝ elegantia. vt ſi qͥs meliꝰ data aliqͣ p̄cepta q̄ſierit. mortalibꝰ cunctis pluſtratis. celū petere habebit. Uigintiqͥnqꝫ memorialia. ꝓfectū religio ſi ⁊ ꝑfectū monſtrantia. in qͦ quidē libro qui ſe ſedule exercitauerit. ꝑfectionis apicē pro culdubio obtinebit. Uiginti paſſus bonoꝝreligioſoꝝ. in qͥbꝰ ſpeculū clarū oculis bonoꝝ ꝓponit̉. in qͦ ſo lide ac proficue ad emendandā vite corru ptionē greſſus figi poſſunt. Epiſtole quedam ſubnectuntur. Expoſitio or̄onis dn̄ice. Que licꝫ ſit bre uis ꝟbo. eſt tn̄ copioſa ſententia. Tractatꝰ ſuꝑ ſalutationē angelicā nota biliſſimꝰ. in qͦ ingenio ſummo excellent̉ al tiſſime ꝟginis laudē ⁊ gl̓iam exaltauit. Tractatꝰ de nobilitate ſacramēti eucha riſtie ⁊ digna p̄paratiōe ad ſuſceptionem. et meritoriam celebrationem. in quo luculen tiſſime contenta in hoc venerabili ſacramē to explicantur. Tractatus ad idem tendens. Pſalteriū beate Marie ꝟginis. in quo initia pſalmoꝝ ⁊ verſuū ſunt eadē vt in pſal mis alijs. ſubſequētia inde verba beate vir gini adaptant̉. licet nō oīa initia verſuū in hͦ pſalterio ponant̉. Corona beate virginis. Curſus de paſſione domini Expoſitio miſſe pulchra vtilis plurimū atqꝫ ſaluberrima. Laudiſmus crucis. Tabula Soliloquiū opu ſculuꝫ vtiqꝫ famoſum. deuotū ⁊ acutū. in qͦ ſi quis ꝯtemplationis lumen. ⁊ caritatis ignē fouere voluerit. ma teriā copioſam inueniet. Itinerarius mentis in deū. queꝫ in opu ſculis prime partis Gerſon laude ampliſſi ma in celū vſqꝫ vexit. Itinerarius mētis in ꝓximū qui paruū bonū dicit̉ ſiue regimen ꝯſcīe. Qui quanti precij ſit breui ſtilo ſufficiēt̓ explicari vt au tumo nō poſſet. Nā ſi quis ſeip̄m cognoſce re voluerit ⁊ ꝓximo laudabilit̓ ⁊ meritorie conuiuere. hunc librū ſtudeat memorit̓ re tinere. ⁊ opere exercere. De ſeptem itineribꝰ eternitatꝭ liber vtiqꝫ magne vtilitatis ⁊ religioſis deuotis acco modatiſſimus. Optimus tractatus de quattuor virtu tibus cardinalibꝰ. Myſtica theologia. Que licet heinrico de palma aſcribat̉ Bonauentura tn̄ a plu ribꝰ eius autor aſſerit̉. Nam idē frater heinricꝰ aliā priꝰ confece rat ⁊ qͣſi eandē materiā tractauerat. ſed lon ge alio ſtilo ꝓpter qd̓ ſibi hec myſtica throlo gia aſcripta fuit. Faſcicularius deuotus. in quo faſcicu lus myrrhe vberibꝰ ſponſe interponit̉. qui bus ⁊ virtutū ⁊ cōpaſſiōis ad chriſti vulne ra cumulus auget̉. De ſeptem gradibꝰ cōtemplationis. in qͦ om̄is ꝑfectiōis initiū ꝓfectꝰ ⁊ ſtatus ſubtili narratione. ingenioſo ꝓceſſu. et directa via delectabiliter docent̉. De quinqꝫ feſtiuitatibꝰ pueri ieſu. in quo docet̉ quō ſenſibilia ſint ad intelligibilia re ferenda. ⁊ quō ex corꝑalibꝰ ſint ſpūalia elici enda. quō etiā om̄is corꝑalis chriſti actio ē noſtra ⁊ temꝑalis ⁊ eterna. corꝑalis ⁊ ſpiri tualis inſtructio. Eccleſiaſtica hierarchia. in qua ꝯtempla tionis gl̓ia pleniꝰ demonſtrat̉. Meditationes de vita. morte ⁊ reſurre ctione ieſu chriſti. nō tam deuote qͣꝫ delecta blles. in qͦ tractatu doctrine mirabiles ⁊ cō templationes ſuauiſſime cunctis gaudiuꝫ pariunt inſpicientibꝰ. Meditationes hebdomadales. in qͦ tra ctatu ſingul̓ diebꝰ ſpeciales adaptant̉ ma terie ꝯtēplande. quatinꝰ tꝑe optime dedu cto ꝑpetuā ſedē hō mercet̉ in celis. Meditationes de ſeptem verbis domini multū deuote. Philomena aptata paſſioni dn̄i ꝑ ſepteꝫ horas canonicas. De vicijs ⁊ eorū remedijs. Remediū defectuū religioſi. De ꝑfectione vite. Laus beate virginis. Pſalteriū minꝰ ſiue tres qͥnqͣgene. Declaratio terminoꝝ theologie. Summa de eſſentia ⁊ īuiſibilitate ⁊ im menſitate dei. Amatoriū. Qui liber cordialis. cordatꝭ viris ſolis conuenit. Nulli em̄ medullaꝫ in eo ſugūt. niſi deus cordis vim tribuerit in trandi. Sermones de decem p̄ceptis. Libellus apologeticus. Lignum vite cuius ſubtilitas. cōmodi tas. ⁊ vtilitas inter cuncta ſua opera non in fimum locū tenet. cuius ⁊ deſcriptio hic in principio apparet. ⁊ eccleſie auctoritas ip̄m vite lignum nobiliſſimum declarat. Cun ctis quippe p̄rogatiuis huiꝰ ſancti poſt ha bitis. in ſpeciale inſigne. arborē hunc eideꝫ ſancto tribuit. De ſex alis cherubin cū figura. De ſex alis ſeraphin. Hic vltimo ponit̉ quatinus alis ſeraphin ſubuecti. celoꝝ ſub limia penetremus. Et ne diem totā in enu meratione hac terram. ſunt et alia ſua opu ſcula in hoc opere inuenienda. Quicunqꝫ ergo proficere cupit. huius li bri participem ſe faciat. adipiſcetur nempe ſcientie vbertatem. gratie plenitudinem. et glorie ſublimitatem. ſi opere cōpleuerit qd̓ in libris habebit ⁊c̄. A 3 Tabula Incipit inuentariū ſiue tabula notabili/ Affectꝰ pudoris qͣre ſit hoī datꝰ. ora pūcta ſcd̓e partꝭ opuſculoꝝ ſancti Bo nauenture doctoris ſeraphici ꝯtinens. ꝓce dens ꝑ numerū folioꝝ. Uſtinentie pre conia ponunt̉. folio. ccl Abſtinētia eſt tꝑanda ſi eſt con tra voluntatē p̄lati. ccl. Abſtinentia eſt tꝑanda ſi eſt cum notabili ſcandalo ſocioꝝ. ibidē. Abſtinentia eſt tꝑanda ſi eſt vltra poſſibi litatē corꝑis. ibidem. Abſtinentie qualitas ⁊ modus ponitur. fo lio. ccl. cclij. Abſtinentia aliqn̄ decipit. ccl. cclj. Abſtinentia quid ſit. cel Abutitur pctōr quinqꝫ rebꝰ. fo. l. Accidia eſt multū fugienda xlv. Accidia quid ſit. cxxvij. cclxxxij. cxcix. Accidia eſt cauſa trium. cxxvi Que ſint meditanda circa accidiā. ibidē. Accidia habet tres ſpecies. cclxxxvi. Accidie ſunt plura remedia. cclxxxvi. cxcix. Actionis bone effectꝰ ponunt̉. xlvij. Actio iudicis ⁊ doctoris differūt. cccxxvi. Agenda publice ſepius debent in occulto vſitari. xxviij. Actꝰ bonitas natural̓ vnde ſit. cxxxviij. Actus bonitas moralis vn̄ ſit. Actꝰ bonitas meritoria vn̄ ſit. ibidē. Actus malicia vnde ſit. Actiua vita debet ſeruire vite contemplati ue. folio. lij. Adherere deo qͣꝫ neceſſariū ſit. cxxxij. Que adherentia ſit neceſſaria. ibidē. Adherētibꝰ deo tria documēta dāt̉. ccxxxv Adulatio quale viciū ſit. xlviij. Adulatio quid ſit. cccij. Adulatores ⁊ detractores ad conſilia non recipiant̉. cccxlviij. Aeromantia quid ſit. cccij. Affectꝰ inuidie qͣre ſit hoī datꝰ. cclxxxij. Affectꝰ ire qͣre ſit homī datꝰ. ibidē. Affectꝰ triſticie qͣre ſit homī datꝰ. cclxxxiij. Affectꝰ auaricie qͣre ſit homī datꝰ. ibidē. Affectꝰ victualiū qͣre ſit hoī datꝰ. Affectꝰ gaudij qͣre ſit hoī datꝰ. ibidē. Affectꝰ dilectōis qͣre ſit hoī datꝰ. Affectꝰ ſpei qͣre ſit homī datꝰ. Affectꝰ timorꝭ qͣre ſit homī datꝰ. Affectus quid ſit. folio. clij. Affectus naturalis quid ſit. clij. cliij. Affectus carnalis quid ſit. clij. Affectus ſpūalis quid ſit. Affectꝰ qͥnqꝫ quō differāt. ibidem. Affectio q̄libet quid ſit. Affectio triplex quid cauſat. Ale cherubin ſex quid ſignificent. cccxxxix. ⁊ duobꝰ folijs ſequētibꝰ. Ale ſeraphin qͥd ſignificent. cxix. Ale ſex ſeraphin quid ſignificent ⁊ que ſint. fo. cccxlj. vſqꝫ in finē. Alphabetum paruum boni monachi poni tur. fo. clxxij. clxxiij. Alphabetū religioſoꝝ ponit̉. clxxiij. Amen tenet̉ tripliciter. liiij Amicicia quid ſit. cccij. Amor quid ſit. ccciij. Amans tranſformat̉ in amatū. cccvij. Amoris argumentū qd̓ ſit. ibidē. Amare deum ꝓpter temporalia eſt deo con tumelia. fo. cccvij. Amor dei ad homines qualis ⁊ quantꝰ ſit. fo. cccvij. cccviij.cccxv. Amor ſpiritualis participatione ampliat̉. folio. cccviij. Amoris effectus quis ſit et eius ſufficien tia. ibidem. Amorem dei et proximi quid nutriat. fo lio. cccxj. Amor ſolus de deo triumphat. folio. cccxj. cccxij. Amor eſt multiplex. clij. Amor increatꝰ quid ſit. Amor creatus quid ſit. Amor naturalis quid ſit. Amor anīalis quid ſit. ibidē. Amor intellectualis quid ſit. Amor angelicus quid ſit. Amor abſolute quid ſit. Amor quorum ſit. clv. Amor incōꝑabilis qͥd ſit. ibidē. Amor incōtaminabilis qͥd ſit. clv. clvj. Tabula Amor infatigabilis qͥd ſit. fo. clv. clvj. Amor inſeꝑabilis qͥd ſit. clv. clvi. Amor inſuꝑabilis quid ſit. clv. clvj. Amor inſatiabilis quid ſit. clv. clvi. Amor violentꝰ quid ſit. clvij. Amor aliqͥs inducit languorē. clv. Quis amor inducat languorē. ibidē. Amoris violenti primꝰ gradus eſt neceſſa rio vulnerare. fo. clvj. Amoris violenti ſecūdꝰ gradus eſt neceſ ſario ligare. ibidē. Amoris violenti tercius gradus eſt tm̄ de um diligere. fo. clvij. Amoris violēti qͣrtus gradus eſt nihil poſ ſe ſatiſfacere deſiderio. ibidē. Amor ſeraphicꝰ quis ſit. ibidē. Amor angeloꝝ qͣntū excedat nr̄m. clvij. Amor ſeraphicꝰ hꝫ qͥnqꝫ gradꝰ. clvij. clvij. Amor ſeraphicus habet ꝙ ſit ſemper mo bilis. ibidem. Amor ſeraphicꝰ eſt inceſſabil̓. clviij. Amor ſeraphicꝰ eſt calidꝰ ⁊ qͣre. ibidē. Amor ſeraphicus eſt acutus et quare. fo lio. clviij. clix. Amor ſeraphicus eſt ſuperferuidus. ⁊ qua re. folio. clix. Amoris ſuꝑferuidū qͥd ſit. cxxxv. clv. Amoris acumen quid ſit. fo. cxxxv. Amoris ſemꝑ mobile qͥd ſit. clviij. moris inceſſabile qͥd ſit. ibidē. noris calidū qͥd ſit. clix. Amoris acutum quid ſit. mare deū quid ſit. ibidem. moris fortitudo qͣnta ſit. moris diuini effectꝰ qui ſint. fo. ccxxvij. Amorꝭ vnionē neceſſario petit aīa. clxxvj. Amor eſt triplex. cxxx. Quid ſit quilibet. cxxx. Anagogia quid ſit. clxxvi. Inagogia eſt triplex. ibidē. Inagogia ꝑ quid acqͥrat̉. clxxvij. Angelus capitur quādoqꝫ ꝓprie. quandoqꝫ methaphorice. fo. ccv. Angelus capitur ꝑ chriſto. Angelus capit̉ ꝓ iuſto viro. Angelus capit̉ ꝓ gratia vel v̓tute. Quare angelus capit̉ ꝓ chriſto. Angelus mittit̉ ⁊ mittit. ibidē. Angelus purgat ⁊ purgatur. Angelus illuminat ⁊ illuminat̉. anacis ꝑtot apficitur. Angelus eſt mediꝰ int̓ deū ⁊ hoīes. Angelus capitur pro iuſto propter ſeptem rationes. folio. ccvj. Angelus capit̉ pro virtute vel gratia ꝓpter ſeptē rōnes. ccvj. ccvij. Angeloꝝ agmina ſunt nr̄a exēplaria. ccvij. Angeli ſeraphin ſūt inflammatiui. fo. ccvij. ⁊.ccviij. Angeli ſeraphin ſunt in ſe mobiles ⁊ alioꝝ motiui. ccvij. ccviij. Angeli ſeraphin ſunt acuti et penetratiui. folio. ccvij. ccviij. Angeli ſeraphin ſunt reductiui inferioruꝫ. folio. ccvij. ccviij. Angeli ſeraphin ſūt exemplificatiui. fo. cc vij. ccviij. Angeli ſeraphin ſunt holocauſti purgati ui. fo. ccvij. ccviij. Angeli ſeraphin ſūt illumīatiui. ccvij. ccviij. Angeli ſeraphin ſignificāt religioſos ꝓpter nouem rōnes. ccviij. Quare duo ſeraphin fuerūt in templo. ibi Angeli duo ſeraphin qͣre ſtabāt. ibidē. Angeli duo ſeraphin quare ſex alas habe bant. ibidē. Angeli duo ſeraphin quare velabant faciē ⁊ pedes. fo. ccviij. ccix. Angeli duo ſeraphin quare volabant. folio ccviij. ccix. Angl̓i duo ſeraphin quare iugiter deū lau dabant. ccviij. ccix. Angeli duo ſeraphin quare labia yſaie mū dabant. ccviij. ccix. Seraphin quō interp̄tet̉. ccvij. Angelis cherubin cōparant̉ iuſti. ccix. Cherubin quō interp̄tet̉. ibidē. Angeli cherubin ſunt deiuidi. ccix. ccx. Angeli cherubin ſunt luminis diuini ſuſce ptiui. ccix. ccx. Angeli cherubin ſunt ſapientie cōmunica tiui. ccix. ccx. Angeli cherubin ſunt diuine quietis p̄pa ratiui. ccix. ccx. Angeli cherubin ſunt ſapientie dei circuiti ui. folio. ccix. ccx. Angeli cherubin ſunt deifico alimento re pleti. ccix. ccx. Angeli cherubin ſunt in dextera collocati. folio. ccix. ccx. Angeli cherubin ſunt inferiorū excitatiui. fo. ccix. ccx. Angeli cherubin ſunt diuine voluntatis A 4 Cabula manifeſtatiui. folio. ccix. ccx Angeli cherubin ſūt paradyſi cuſtodes. fo lio. ccix. ccx. Angelis cherubin cōꝑant̉ religioſi. ibidē. Angeli throni qui ſint. ibidē. Angeli throni in quo ordine ⁊ qua hierar chia ſint. ibidē Angeloꝝ thronoꝝ ꝓprietates q̄ ſint. idideꝫ. Angelorum thronorū proprietates conue niunt viris iuſtis. cex. Angl̓i throni ſunt throni vl̓ ſedes dei. ccx. Angeli throni ſunt gēmei. ibidē. Angeli throni ſunt ſaphirei ⁊ qͣre. ibidē. Angeli throni ſunt ſmaragdinei ⁊ quare. fo lio. ccx. Angeli throni ſunt ia ſpidei ⁊ qͣre. ngeli throni ſunt nubei. ngeli throni ſunt qͣſi aurei. ibidē. Angeli throni ſunt ſiderei. ⁊ qͣre. Angeli throni ſunt cōpacti. ⁊ qͣre. Angeli throni ſunt ab ignominioſa ſubie ctione liberi. ccx Angeli throni ſunt deiferi. ibidē. Angeli throni ſunt diuini ſuꝑaduentus ſu ſceptiui. fo. ccxj. Angeli throni ſunt deo ſponte ſubiecti. fo o. ccxj. Ingelorū trium primorū ordinū nomina ſonant in dominiū. ccxj. Angeloꝝ dn̄ationū noīatio vn ſit. ibidē. Angeli dn̄atiōes ſignificāt p̄latos ꝓpter cle ricalis auc̄tis libertatē. ccxi. Angeli dn̄atiōes ſignificāt p̄latos ꝓpter p̄ eſſendi modū. ibidē. Angeli dn̄atiōes ſignificāt p̄latos ꝓpt̓ cleri corū celeſtē intentionē. ibidē. Angeli dn̄atiōes ſignificāt clericos ꝓpter of ficij liberalitatē. ibidē. Angeli dn̄atiōes ſignificāt religioſos ꝓpter moꝝ ad ſeculares diſparitatē. ibidē. Angeli dn̄atiōes ſignificāt p̄latos ꝓpter ſta tus dn̄abilitatē. ibidē. Angeli dn̄atiōes ſignificāt clericos ꝓpt̓ ſta bilē immutabilitatē. fo. ccxi. ccxij. Angeli ꝟtutes ſignificāt p̄latos. ccxij. Angeli virtutes ſunt diuine iuſticie execu tores. ibidem. Angeli ꝟtutes ſūt iuſticie defenſores. ccxij. Angeli virtutes ſunt diuine ſapientie imi tatiui. ibidē. Angelis pͥncipatibꝰ qͥ aſſil̓ent̉. ccxiij. Archangelis qͥ aſſil̓ent̉. fo. ccxiij. ccxiiij Angelis qui aſſimilent̉. fo. ccxiij. Angeli principatꝰ quid ſint. ibidē. Angel̓ pͥncipatibꝰ aſſimilant̉ ſubditi ꝓpt̓ vo luntariā imꝑati impletionē. ccxiiij. Angeli principatꝰ quō deo reuerentiam ex hibeant. ibidē. Angeli principatꝰ quō diuinā poteſtatē re cognoſcant. ibidē. Augeli principatꝰ quō verā habeant liber tatem. ibidem. Angeli principatus quomō ſuꝑioribꝰ obe diant. ibidem. Angeli principatus quomō diuinā dilecti onē oſtendāt. ccxiiij. Archangeli qui ſint. ibidē. Archangeli vnde dicant̉. Archangelis ꝯtinētes aſſimilanl̓. Archangeli bn̄t puritatē. Archangeli hn̄t officij dignitatē. ccxv. Archangeli hn̄t vnificā ſimplicitatē. ibidē. Archangeli habent ſingulareꝫ femiliarita tem. ibidē. Angeli quid ſint. fo. ccxv. cccī. Angelus quale nomen ſit. ccxv. Angeli animabꝰ ſanctis ſuas ꝑfectiōes cō municant. ccxvi. Angeli nō dependent a materia. ibidē Angeli ſibi conformibꝰ familiarius appro pinquant. ibidē. Angeli ſubito operant̉. ibidē. Angeli vniformiter ꝑmanēt. Angl̓i ꝟtute motiua in deū ſꝑ ꝓcedūt. Angeli ſꝑ indefeſſe deo obediūt. Angeli miſſi ad actus cōtrarios nō ſunt in mente ꝯtrarij. ccxvi. Angl̓i merita ſingl̓oꝝ ad deū deferūt. ibid̓. Angeli dicuntur celum propter nature pu ritatem. ibidē. Angeli dicunt̉ celū ꝓpter ſoliditatē. ccxvij. Angeli dicunt̉ celū ꝓpt̓ ſubtilitatē. ibidē. Angeli dicuntur celum propter virtuoſam quantitatē. ccxvj. Angeli dicuntur celum propter lucis clari tatem. ibidem. Angeli dicunt̉ celū ꝓpter ſpericitatē. ibidē. Angeli dicunt̉ celū ꝓpter dignitatē. ibidē. Angeli dicunt̉ celum propter continentiā oīm inferiorū. ibidē. Angeli dicuntur celum propter ordinatio nem inferioꝝ. ibidē. Angelici ſpiritꝰ ſepius ſupplicarunt pro ad uentu xp̄i. fo. ccxxvi. Tabula Modus quo angeli ꝓ aduentu chriſti ſup plicarūt ponit̉. fo. ccxxvj. Angeli nr̄i qͣꝫ fidelit̓ nob̓ ẜuiāt. ccxlvij. Angelis qͣntas gr̄as debemꝰ. ibidē. Anīe rōnalis dignitas qͣnta ſit. cv. Anīe appetitus quantꝰ ſit. Anīe appetitus quid ſit. Anīe appetitꝰ ad quid ſit. nīe habitaculū qͣntū deꝰ appetat. ibidē. līa vtrū ſatiari poſſit. Anīe quid deꝰ dederit. Anīe doctores oſtendunt̉. An īe ſeruitores qui ſint. Anīe ſeruitores quō ſeruiāt. Anime excellentia ſuper omnes creaturas oſtendit̉. fo. cv. Anime amor qͣꝫ vane aliquando proſtitua tur. ibidem. Anime abuſus enumerant̉. fo. cvj. Anīe ꝓpria cognitio neceſſaria eſt. Anīe ꝓpria cognitio qͦt bona faciat. Anīa ex cognitōe veri hūiliat̉. Anīe vicioſa exprobratio. Anīe increpatio ponit̉ ꝓ tꝑis ꝑditōe Anima ꝑ que decipiat̉. ibidē. Anīa in delicijs plura timet. Anīa quō ſtimulat̉ ad bonū. Anīa quō ꝑ ſenſibilia decipiat̉. Anīa vicioſa etiā a deo viſitat̉. Amplexꝰ xp̄i quid ꝯferat anīe. Anima qͣꝫ delectabiliter oſculet̉ chriſtū vel a chriſto. fo. cvi. cvij. Anime hoſtis qͥs ſit. ſolio. cvij. Anīa quō impugnet̉ a carne. ibidē. Anīa quō liberet̉ a carne. ibidē. Anima quomodo debeat cogitare nobili tatem ſuam. cvij. nīa quō debeat cogitare vicia ſua. lie qͥd ꝯferat hec cogitatio. nīa quō ſit inter ſpinas. Anime ſpine que ſint. ibidē Anime inimicꝰ eſt mūdus. Anime inimicꝰ eſt diabolus. ſnīa quō impugnet̉ a diabolo. lnīa quō pctā ſua cognoſcat. Anīe maloꝝ cauſa que ſit. Anīa vtrū ſufficienter poſſit per ſe ſua ma la deplorare. cvij. Anīa quē offendat peccādo. ibidē. Ania quō recōciliet̉ offenſis. fo. cvij. cviij. Anīa quid polluat ꝑ pctm̄ ⁊c̄. cviij. Anīa vtꝝ aliqͥd boni ꝯſequat̉ ex pctō. cviij. Anīa vnde audeat īuocare ſctōs. fo. cviij. Anīa quō ſit formata ꝑ naturā. cix. Anīa quō ſit deformata ꝑ culpā. ibidē. Anima quomō ſit reformata ꝑ gratiam. fo lio. cvj. cvij. cviij. cix. Anima debet contemplari ſuam formatio nem. cviij. Anīa dꝫ ꝯtēplari ſuā deformationē. Aīa dꝫ ꝯtēplari ſuā reformationē. Aīa dꝫ ꝯtēplari dīnā clemētiā ibidē. Anīa dꝫ ꝯtēplari diuinā ſapīam. Anīa dꝫ ꝯtēplari diuinā potentiā. Anima dꝫ cōtēplari beneficium redempti onis. folio. cviij. Anima debet contemplari myſterium paſ ſionis. ibidē. Anima debet contemplari quantuꝫ deus anīam diligat. cviij. cix. Anima debet ſumme fugere vicium ingra titudinis. cix. Anī e ingratitudo qͦt mala oꝑet̉. ibidē. Anima quō a deo inuitet̉. Animā deꝰ multo tꝑe expectat. Anime electio que ſit. Anime p̄electio que ſit. Anime deus dedit ſeptem. Anime qͣre xp̄s ſit amabilis. Anīa quō debeat deū dilgere. ibidem. Anīa nō poteſt ſine amore eſſe. Anīa dꝫ diligere deū pr̄em fortit̉. Anīa dꝫ diligere deū filiū ſapient̓. Anīa dꝫ diligere deū ſpm̄ ſctm̄ dulcit̉. Anīam diligere fortiter qͥd ſit. Aīam diligere ſapient̓ qͥd ſit. Aīam diligere dulcit̉ quid ſit. Aīa nō pōt beatificari ſine caritate. Anīa qͥd amet cū deū amat. Animus iunctus temporalibꝰ rebus ami cicia eſt miſer. fo. cx. Animꝰ iunctꝰ deo amicicia ē btūs. Animꝰ quō iūgat̉ amori et̓no. Animꝰ quō diſiūgat̉ ab amore et̓no. Aīe qͥd ꝯferat ꝯtēplari mūdū iſtū. ibidē. Aīa quō poſſit deſpicere md̓m iſtū. Aīa deſiderās p̄eſſe eſt ſil̓is diabolo. Animꝰ infimus ⁊ gradus ſummus eſt res monſtruoſa. fo. cxj. Anīa quō debeat derelinq̄re amicos. cxi. Anima verius eſt vbi amat qͣꝫ vbi animat. folio. cxi. cxij. A 5 Tabula Anīe cōſolatio que ſit. fo. cxj. cxij Anīe cōſolatio quid ſit. cxj. cxij. Anīa quō acqͥrat ſpūalē ꝯſolationē. cxij. Anīe ꝯſolatio qͣꝫ nobilis ſit. ibidē. Anīe ꝯſolationē qͥs cognoſcat. ibidē. Anima volens conſolari debet eſſe depu rata. fo. cxij. Anima volens conſolari debet eſſe exerci ata. ibidem. Anima debet eſſe eleuata. Anima quō depuret̉. ibidē. Anima quomō eleuetur. Anīa quō exercitet̉. fo. cxij. cxiij. Aīe ebrietas quid ſit. cxiij. Anīe ebrietas qͣꝫ nobilis ſit. Anīe repulſio deſolatoria qͥd ſit. Anīe repulſio deſolatoria qͣre fiat. Anīa quō fiat ſocia angeloꝝ. ibidē. Anīa quō fiat ſocia oīm electoꝝ. Anīa dꝫ ꝯtemplari inferiora. Que ſint illa inferiora. Anima debet purgare intellectuꝫ a tribus. folio. cxv. Anīa debet purgare affectū a tribꝰ. Iīe gaudiū ꝑ qͥd ſignificet̉. Anīa quō currere debeat. ibidē. Aīam quō expectet deꝰ pr̄. Aīam quō expectēt oēs ſancti. Anīa qͥd debeat deſiderare ſuꝑ oīa. Anīa hꝫ tres vires naturales. cxvij. tīa qͥd videbit in beatitudine ibidē. Anīa quō ſeip̄am ingrediat̉. fo. cxx. Anīa quō ingrediat̉ in deū. Anīa hꝫ ſex genera potentiaꝝ. ibidē Anīa ſextuplicit̓ aſcēdit in deū. Anīa habet triplicē potentiā. cxxij Anīa eſt imago dei. cxxiij. Anīam eſſe dei imaginē quō ꝓbet̉. cxxiij. Anīa quō ſit deo ꝓpinqua. ibidē. Anīa quō ſpeculat̉ deū trinū. Anīa ꝑ q̄ ſpeculet̉ deū trinū. Anima quibus iuuetur ad ſpeculandū de um trinum. ibidē. Anīe imago qͥbꝰ ſuꝑueſtiat̉. cxxiiij. Anima quibus illuminetur perficiat̉ ⁊ pu rificetur. ibidē. Anime imago quō reformetur reficiatur ⁊ ꝯformet̉. ibidē. Anīa quō inſigniat̉ nouē ordinibꝰ. ibidē. Anīa quō debeat deo adherere. cxxxij. Anīa adherens qͥd dicat deo. ibidē. Anīe os ⁊ lingua qͥd ſit. cxlj. Que aīa ſit infans ⁊ elinguis. fo. cxlj. Anīe vires quomō ſint deordīate poſt la pſum. cclxxxj. Anima quō ſit creata. ibidē. Anime excellentiores dignitates que ſint. folio. cccvj. Quō in anima ſit trinitas. ibidē Anime vita eſt duplex. Anime vita quid ſit. Anima quid ꝯferat corpori. Anime portio eſt duplex. cccj. Anīe portio ſuꝑior qͥd ſit. ibidē. Aīe portio inferior qͥd ſit. Anima quid ſit. Anima hꝫ triplicē vim. clxvj. Aīa petit amorꝭ vnionē qͣdruplicit̓. clxxiiij. Aīaꝝ ſaluti vl̓ ꝓfectui neceſſaria.cccxliij. Annūciatiōis feſtū qͣntū ſit. ccxxviij. Annus eſt triplex. lxxiij. Annus triplex quid ſit. Annus triplex cui ꝯueniat. ibidē Annꝰ triplex vtrū hēat dies ⁊ noctes. Acta in tranſlatione ſancti anthonij ponū tur. folio. ij. Appetitus anīe eſt duplex. cclxxxi. Appetitus ſublimitatꝭ quare ſit datus ho mini. ibidē. Appetitꝰ delectatōis qͣre ſit datꝰ ho. cclxxxij Appetitus eſt triplex. cxxvij. Appetitꝰ ꝯcupiſcētie eſt triplex. Appetitꝰ curioſitatꝭ eſt triplex. ibidē. Appetitꝰ vanitatis eſt triplex. Apologeticus. id eſt. excuſatorius fratrum minorū. fo. cccxxv. Apoſtaſia quid ſit. cccij. Apl̓i ſignificant̉ noīe celi ꝓpt̓ plura. ccxvij. Apl̓i dicunt̉ celi etherei ⁊ qͣre. Apl̓i dicunt̉ celi aerei ⁊ qͣre. Apl̓i dicunt̉ celi ignei ⁊ qͣre. ibidē. Apl̓i dicunt̉ celi criſtallini. Apl̓i dicuntur celi ſiderei. Apprehendendi modꝰ eſt duplex. excij. Aqua ſpūalis hꝫ tres effectꝰ. fo. cxliiij. Aſcenſionis in deuꝫ ſunt ſex gradus. folio cxx. cxlviij. clxij. Aſcenſionis gradus in deum ſunt planta ti in nob̓ ꝑ naturā. cxx Aſcenſionis gradus in deum ſūt deforma ti ꝑ culpam. ibidē. Aſcenſionis gradus in deuꝫ ſunt reforma ti per gratiā. ibidē. Aſcenſionis gradus in deum ſunt purgan Tabula di per iuſticiam. folio. cxx. Aſcenſionis gradus in deum ſunt exercen di ꝑ ſcientiā. ibidē. Aſcenſionis gradus in deum ſunt ꝑficien di ꝑ ſapientiā. ibidē. Aſcēdere volens qͥd facere debeat. ibidē. Graduum aſcenſionis in deum ordo quis ſit. ibidem. Aſcendere eſt ante deſcēdere. ibidē. Que ſint in primo gradu aſcenſionis et a lijs. ibidem. Aſcendendi modi multi ponunt̉. cxxxiij. Aſcendendi modꝰ nobiliſſimꝰ qͥs ſit. ibidē. Aſcendimꝰ in deū ſenſuū oꝑatiōe. cxlviij. Aſcendimꝰ in deū imaginatiōe. Aſcendimꝰ in deū ratione. ibideꝫ. Aſcendimꝰ in deū intellectu. Aſcendimꝰ in deū intelligētia. cxlix. Aſcendimꝰ in deū ſapīa. ibidē. Ittingentia dei quid ſit. clxv. Attingentia hꝫ qͥnqꝫ gradꝰ. ibidē. Auaricia quid ſit. cxcix. cclxxxij. Auaricie remedia ponuntur. folio. excix. cc lxxxvj. cclxxxvij. Auaricia habet tres ſpecies. cclxxxvj. Auaricia eſt ꝯtra naturā. ibidē. Auiditas quid ſit. cxxx. Augurium quid ſit. cccij. Aurea quid ſit. ccciij. Aureola quid ſit. ibidē. Auxiliū diuinū qͦs comitet̉. cxx. Eatitudo quo de beat meditari. folio. cxv. Beatitudo duplici cā nō pōt medi tari ab aliquibꝰ. cxv. Beatitudinis meditatio reqͥrit intellectuꝫ purgatū a tribꝰ. ibidē. Beatitudinis meditatio requirit affectum purgatū a tribꝰ. ibidē. In beatitudīe quō erit gaudiū intꝰ. In beatitudīe quō erit gaudiū extra. Ilbtītudīe quō erit gaudiū ſup̄ ibidē Beatitudinis ꝯtinua meditatio plura bo na efficit in anīa. cxv. cxvj. cxvij. Beatitudīs domꝰ qͣꝫ gl̓ioſa ſit. cxvj. Qualis victꝰ ſit in btītudine Quis ornatꝰ ſit in btītudine. ibideꝫ. Quis theſaurꝰ ſit in btītudine. Geatitudinis conuiuium per quos ⁊ quo modo ornetur. folio. cxvij. Beatitudinis gaudiū qͣle ⁊ qͣntū erit. ibidē Beatitudo qͥd ſit. cxx. In beatitudine dat̉ triplex dos. cxxxj. Beatitudinis dotes correſpondent tripli ci hierarchie. ibidem. Beati ad que ſe cōuertant. cxv. Beati quare gaudeāt. ibidē. Bellatores veri duo hn̄t neceſſaria. cxcviij Bn̄dicta eſt triplex ml̓ier ī ſcriptura. lxxiiij. Bn̄dicta eſt vna ꝯiugata. Bn̄dicta eſt vna vidua. ibidē. Bn̄dicta eſt vna virgo. Bn̄ficiū triplex eſt homī datū. cxxviij. Beneficia homini collata ex parte corporꝭ ſunt tria. cxxviij. Beneficia homini collata ex parte aīe ſunt tria. ibidem. Beneficia homini collata ex parte ſenſus ſunt tria. ibidem. Beneficiū gratie baptiſmalis efficit tria in nobis. ibidem. Beneficiuꝫ gratie penitentialis efficit tria in nobis. ibidē. Beneficium gratie ſacerdotalis efficit tria in nobis. ibidē. Beneficiū gratie habundantis efficit tria in nobis. ibidē. Beneficiū dei quo dedit filiū que ⁊ qͦt effi ciat in nobis. cxxviij. Beneficiū dei qͦ dedit ſpm̄ ſctm̄ q̄ ⁊ qͦt effici at in nobis. ibidē. Beneficiū dei facit animā amicam filiam ⁊ ſponſam dei. ibidē. Beneficia ſpecialia que ſint. clxxv. Beneficia diuina debent meditari. folio. e xcv. cxcvj. (cxcvj. Beneficioꝝ meditatio quō poſſit fieri. cxcv Beneficiorum meditatio poteſt duplici via formari. cxcvj. Benignitas quid ſit. cxxviij. Benignitas diſponit ad tria. ibidē. Blaſphemia quid ſit. cccij. Bonauenture ingreſſus in ordinem oſten ditur. ij. vij. lij. Bonauēture ꝓfectꝰ ī ordīe on̄dit̉. ij. viij. Bonauēture mgr̄ qͥs fuerit on̄dit̉. ij. Bonauēture ꝓfectꝰ in ſcīa on̄dit̉. ij. ix. Bonauēture hūilitas on̄dit̉. ij. x. Bonauēture caritas ad frēs on̄dit̉. ij. x. Bonauēture ẜuiciū ad īfirmos on̄dit̉. ij. Bonauēture ſapīa ī rn̄ẜ dādis oſtē. ij. viij. x. Tabula Bonauētura quō ſit adeptꝰ generalatum: folio. ij. Bonauentura quomō regulaꝫ reformauit ⁊ expoſuit. ibidem. Bonauentura quomō ordinē in ꝓuincias ⁊ cuſtodias diuiſit. ibidē. Bonauentura quare ⁊ quādo ſcripſerit a pologiā pauperū. ibidē. Bonauentura quō reſignauit epiſcopatuꝫ eboracenſem. fo. ij. ix. xxj. Bonauētura qͦt ⁊ qͦs libros fecerit. iij. ix. xxij Bonauentura qͦt annis ⁊ qͣꝫ bene ordinem rexerit. iij. xij. Qn̄ ⁊ quō ⁊ qua cauſa ſit aſſumptꝰ in cardi nalē ⁊ ep̄m. iij. ix. xxj. Bonauentura quomō ſe habuerit in conci lio lugdunenſi. iij. Bonauētura mors deſcribit̉. iij. xi. xiiij. Bonauētura vbi ſit ſepultꝰ. ⁊ ꝑ quē et qui bus ſolennijs. iij. xi. nauentura ponit̉. iij. v. xxi. Teſtimoniū ſancti franciſci de ſctō bona ſentura ponit̉. iij. v. Bonauētura ē cōicatꝰ de altari ꝑ angl̓m. iij. Bonauenture miracula oſtēdunt̉. fo. iij. iiij .xiiij. xv. xvi. xxij. Bonauenture canoniſatio ꝑ quos ſit ꝓcu rata. v. xxiij. xxiiij. Bonauēture doctrina qͣlis ſit. viij. xxij. Bonauēture ſapīa fuit infuſa. viij. Bonauenture ſtatꝰ fuit ex oī ꝑte ꝑfectꝰ. ix. Bonauenture virtutes ⁊ inſignia enume rantur. ix. x. xi. xij. xiij. Bonauēture patīa on̄dit̉. fo. xij. Quare merito fuerit canoniſandꝰ. xiij. Bonauēture vitā qͥs ꝯſcripſerit. xix. Bonauēture vita ꝑ qͦs ſit teſtificata. xxi. Proceſſus in canoniſatione ſancti bonauē Bonū eternū quō petat̉ in p̄miū. Bonū ſpūale petit̉ in meritū. ibidē Ronū ſpūale petit̉ in bonū gr̄e. Bonū tꝑale qͣre petat̉. Bonū eſt ſui diffuſiuū. cxxix. Bona gratie que ſint. cclxxxi. Bona oꝑa aliqͣ ſunt occultāda. ibidē. Bona oꝑa aliqͣ ſunt manifeſtāda. ibidē. Bonitas dei qͣnta ſit on̄dit̉. cccv. Anoniſare ſan ctos quid ſit. folio. vj. Canoniſare aliquē in ordineꝫ apoſtoloꝝ vtrū liceat. ibidē. Canoniſare aliquē in ordinē martyrū. con feſſoꝝ vel virginū vtrū liceat. ibidē. Canoniſatꝰ qͥd ꝯſequat̉ ex canoniſatōe. vj. Quid faciat fama ad canōiſationē. xiiij. xiij Canoniſari ſctōs qͥd reqͥrat. xix. xviij. xx. Utrum eccleſia poſſit errare in canoniſati on ſanctoꝝ. xix. Caritas qͣlis debeat hr̄i ad ꝓxīos. xlv. Caritatis officiū qualis ſit. lix. Caritas pximi dꝫ hr̄i corde. ore. oꝑe. ibidē. Caritatis fructꝰ eſt magnꝰ. cx. Caritatis fructꝰ eſt occultꝰ. ibidē. Caritatis fructꝰ qui ⁊ qͦt ſint. ibidē. Caritas rectificat animā ẜm triplicē aſpe ctum. fo. cxx. Ad caritatē ſunt plures gradꝰ. cxxxij. Caritatꝭ affectꝰ debet eſſe triplex. cxxxiij. Caritas non vult ſcire mediuꝫ inter ſe ⁊ di lectum. fo. cxxxiiij. Caritatiua affectio hꝫ ſex gradꝰ. clv. Caritas eſt incōparabilis. quid ſit et quo rum ſit. fo. clv. clvi. Caritas incontaminabilis quid ſit ⁊ quo rum ſit. clv. clvi. Caritas infatigabilis quid ſit et quorū ſit. fo. clv. clvi. Caritas inſeꝑabilis quid ſit et quorum ſit. fo. clv. clvi. Caritas inſuperabilis quid ſit ⁊ quorū ſit. fo. clv. clvi. Caritas inſatiabil̓ qͥd ſit ⁊ qͦꝝ ſit. clv. clvi. Caritas qͣnta efficiat in nobis. clix. Caritatē hn̄tes habemꝰ deū. ibidē. Ad caritatis affectionē inuitat dn̄s. clix. clx Caritas triplici gradu acqͥrit̉. excix. Caritatis p̄conia ponunt̉. ccxlij. ccxcvi. Caritatiue affectiōis iter ſequitur iter con templationis. cl. Caritatiua affectio ꝑficit ꝯtēplatiōeꝫ. cl. Caritatiua affectio quid ſit. ibidē. Caritatiua affectio vnde oriat̉. cliij. Caritatiua affectio quō diſtinguat̉ ab alijſ affectionibꝰ. ibidē. Caritas quid ſit. fo. cliij. cccij. Caritatis actꝰ qui ſint. cliij. Caritatꝭ actꝰ qͥdā oriunt̉ a caritate. ibidē. Tabula Caritatꝭ actꝰ qͥdā imꝑant̉ a caritate. cliij. Caritas incipientiū que ſit. ibidē. Caritas ꝓficientiū que ſit. Caritas ꝑfectorū que ſit. Caritatis infuſe ſignū eſt dolor de culpa p̄ terita. fo. cliij. Caritatis infuſe ſignū eſt ꝓpoſitum cauen di futura. ibidē. Caritatis infuſe ſignum eſt delectatio ī au ditu verbi dei. ibidē. Caritatis infuſe ſignū eſt ꝓmptitudo bo ni oꝑis. ibidē. Caritatꝭ infuſe ſignū eſt letari de ꝓfectu ꝓ ximi. triſtari de eiꝰ defectu. ibidē. Caritatis roborate ſignū eſt frequēs cōſci entie examīatio. cliiij. Caritatis roborate ſignū eſt cōcupiſcentie diminutio. ibidē. Caritatꝭ roborate ſignū eſt ſenſuū ſpūaliū vitalis exercitatio. ibidē. Caritatꝭ roborate ſignū eſt ſtudioſa māda toꝝ obſeruatio. ibidē. Caritatis roborate ſignū eſt diuinaꝝ veri tatū manifeſtatio. ibidē. Caritatꝭ ꝑfecte ſignū extrinſecū eſt paratū eſſe mori ꝓ ſalute ꝓximi. ibidē. Caritatis ꝑfecte ſignū extrinſecū eſt inimi cos diligere. ibidē. Caritatꝭ ꝑfecte ſignū extrinſecuꝫ ē aduerſa patient̓ ſuſtinere. ibidē. Caritatis ꝑfecte ſignū extrinſecū eſt oīa re linq̄re ⁊ xp̄m ſeqͥ. ibidē. Caritatis ꝑfecte ſignū extrinſecū eſt ſolum deū timere. ibidē. Caritatis ꝑfecte ſignū intrinſecū ē intima ſuſpiria mentꝭ hr̄e clv. Caritatis ꝑfecte ſignū intrinſecum eſt alta deſideria bre. ibidē. Caritatis ꝑfecte ſignū intrinſecuꝫ eſt cogi tationes languide. ibidē. Caritatis ꝑfecte ſignū intrinſecū ē expecta tiones tedioſe. ibidē. Caritatis ꝑfecte ſignū intrinſecū eſt affecti ones extatice. ibidē. Caritatꝭ ꝑfectio eſt duplex. cliiij. Caritatis ꝑfectio qͥd ſit. ibidē. Caritas gloriatur de alieno bono ſicut de ſuo. fo. cccv Quomō ſe debeat homo exercere in carita te. fo. ccxcvj. Carnales tentationes tepide repellere eſt periculoſum. xlviij. Carnis mūdicia quid ſit. cccxl. Caſtitas quid ſit. fo. xj. cxcviij. Caſtitas quō diſtinguat̉ ab abſtinētia. xj. Caſtitatis tres ſunt gradꝰ. cxcviij. Cautio quid ſit. clxx. cccij. Cauenda ⁊ dolenda q̄ ſint. cccxliij. Cauſa quid ſit. cccij. Cauſalis ratio qͥd ſit. ibidē. Sancte cecilie exercitiū expͥmit̉. ccxxvj. Beatam ceciliam debent ſequi deuote fe mine. ibidē. Celi dicunt̉ ſctī qͣdruplicit̓. liij. Celū capit̉ ꝓ puritate angeloꝝ. ccxvj. Celū capit̉ ꝓ dignitate ſctōꝝ. ibidē. Celū capit̉ ꝓ auctoritate. ibidē. Celū capit̉ ꝓ ſublimi vita iuſtoꝝ. ibidē. Celum capitur ꝓ occultatione diuinorum iudicioꝝ. ibidē. Cherubin ale ſex. cccxxxix. et duobꝰ ſeq̄nti. Circūſpectio qͥd ſit. clxx. cccij. Circūſpectio nō valet ſine exultatōe. cxx. Circūſpectio p̄lati duplex. cccxlvj. cccxlvij. Ciuitas regꝭ eterni que ſit. clxvj. Ciues huiꝰ ciuitatis qͥ ſint. Ciuiū illoꝝ diſtinctio ponit̉. ibidē. Ciuitatis illiꝰ extranei qͥ ſint. Sancta Clara quomō in tribulatiōibꝰ ſit gauiſa. ccxxvj. Clamor in quo ꝯſiſtat. cxxxj. Clementia quid ſit. cccij. Clericorū defectus quare plerūqꝫ tacētur a p̄dicantibꝰ. cccxxv. Cogitationes vane quomodo ſint cauen de. fo. xlvij. xlv. Condeſcenſiones deceꝫ fecit nobis chriſtꝰ ꝯtra decē plagas. cccxxiiij. Quō hō poſſit cognoſcere ſeip̄m. ccxcj. Comeſtio quō fieri debeat. xxxiiij. Comeſtionis diſciplina que et quanta eſſe debeat. xxxiiij. Cōmiſſum qͥd ſit. cccij. Concordia quid ſit. ibidē. Cōcupiſcētie quō ſint mortificāde. xlv. Cōcupiſcētia qͣre neceſſaria ſit. cxxxij. Cōcupiſcētia eſt multiplex. cxxvij. Circa ꝯcupīam pl̓a ſūt meditāda. ibidē. Cōcupiſcētia voluptatꝭ eſt triplex. ibidē Cōcupiſcētia curioſitatꝭ eſt triplex. ibidē. Cōcupiſcētia vanitatꝭ eſt triplex. ibidē. Cōcupīa carnis ī qͥd ſe diffūdat. cclxxxij. Confeſſiōis ꝯtinuatio ſuadet̉. xxv. Confeſſio eſt duplex. fo. xxix. Tabula Confeſſio publica corā qͦ fieri debeat. xxix. Cōfeſſio publica de qͥbꝰ debeat fieri. xxix. Confeſſio publica vbi ⁊ quomodo fieri de beat. folio. xxv. Confeſſio vicaria vituꝑat̉. xxix. Cōfeſſio reqͥrit p̄parationē an̄ ſe. ibidē. Que debeant cōfiteria religioſo. folio. xxix xlj. xl. Cōfeſſio pura dꝫ ſꝑ hr̄i. xlvi. Confeſſio duplex eſt. cccxxxix. Cōfidentia qͣre neceſſaria ē. cxxxij. Confirmatio qͥd ſit. ccciij. Cōpaſſio quibꝰ debeat̉. xlviij. Cōpati chriſto debemꝰ. ibidē. Cōpati debemꝰ pctōribꝰ. ibidē. Cōplacentia qͣre neceſſaria ſit. cxxxij. Cōqueri nō dꝫ religioſus. xlv. Cōſcientie ſtimulꝰ dꝫ exaſꝑari. cxxv Conſcīe ſtimulꝰ dꝫ exacui. ibidē. Cōſcīe ſtimulus dꝫ dirigi. ibidē. Conſcīe ſtimulꝰ quō rectificet̉. cxxviij. Conſcientia quid ſit. cccij. Conſenſus qͥd ſit. ibidē. Conſilia adulatorum ⁊ detractorū non re cipiantur. cccxlvij. Conſilia reqͥri ſolēt tribꝰ de cauſis. ibidē. Conſolationes ⁊ tribulationes ſunt occul tande. xlvj. Conſolatione a deo accepta efferri nō de bemus. ccxliij. Conſtātia mentꝭ ſuadet̉..xxv. Cōſtantia quō acquirat̉. ibidē. Incōſtantie filie q̄ ſint. ibidē. Contemplatiua aīma debet flectere genua mentis. fo. ciiij. Contemplatiua aīma debet pulſare humi liter. ciiij. Contemplatiua anima debet poſtulare ſa pienter. ibidē. Contēplatiōis obiectū ē qͣdruplex. Cōtēplans dꝫ reflectere ſe ad īteriora. Cōtēplatio interioꝝ fit triplicit̓. Cōtēplatio dꝫ fieri ad exteriora. ibidē Contēplatio exterioꝝ fit triplicit̓. Contēplatio dꝫ fieri ad inferiora. Cōtemplatio inferioꝝ fit tripiicit̓. Contēplatio dꝫ fieri ad ſuꝑiora. Contēplatio ſuꝑioꝝ fit triplicit̓. Contemplatiōis obiectū qͣdruplex ſignifi cat̉ ꝑ qͣttuor cornua crucꝭ. ciiij. Contēplatiōis obiectū qͣdruplex ſignifica tur ꝑ qͣttuor rotas currꝰ ignei. ibidē. Contēplatōis obiectū qͣdruplex ſignificat̉ ꝑ qͣdruplicē plagā t̓re. ibidē. Contēplatōis fructꝰ qͥs ſit. ibidē. Contēplatio dꝫ ꝟſari circa qͣttuor. ibidē Contemplans anīa debet ꝯſiderare ſe for matā ꝑ naturā. cv. Contēplās aīa dꝫ ꝯſiderare ſe deformataꝫ ꝑ culpā. fo. cvj. cvij. cviij. ⁊c̄. Contemplans anīa debet cōſiderare ſe re formatā ꝑ gr̄am. cviij. Contemplatione anima ingredit̉ celeſtem hieruſalē. cxix. Quis ſit diſpoſitꝰ ad ꝯtēplationē. ibidē. Quō ꝑueniat̉ ad ꝯtēplationē. cxx. Contemplans res in ſeip̄m tria videt ī eis folio. cxx. Que ſint illa tria. ibidē. Cōtēplatiōe trāſit aīa in hierl̓m. cxxviij. Contemplans res in ſeip̄m videt alia tria in eis. fo. cxx. cxxj. Que ſint illa tria. cxxj. Contemplans res in ſeip̄is videt alia tria in eis. cxx. cxxj. Que ſint illa tria ⁊ qͥd ſint. cxxj. Contemplando gradus mundi cognoſci tur deus. cxxi. Quid de deo cognoſcatur ꝑ contemplatio nē creaturaꝝ. cxxi. Contemplatio mundi dilatatur in ſeptem modos. ibidē. Contemplatio quomō fiat ꝑ nouem cho ros angeloꝝ. cxxiiij. Quō contemplemur deū intra nos. cxxiiij. Quō ꝯtēplemur deū ſupͣ nos. cxxiiij. cxxv. Cōtēplatio dei circa q̄ verſet̉. ibidē. Contemplari inuiſibilia dei quomodo ſit poſſibile. cxxv. Per q̄ poſſimꝰ deū ꝯtēplari. cxxv. Cecitas noſtri intellectꝰ increpatur in cō templādo deū. ibidē Contēplatiōis gradꝰ ſunt ſex. cxxvi. cxlvij. Contemplatōis gradus diſtinguūtur per gradus throni ſalomonis. cxxvi. Contāplatiōis gradus diſtinguunt̉ ꝑ alaſ cherubin. ibidē. Contēplatōis gradus diſtinguunt̉ ꝑ dies pͥmos creatiōis. ibidē. Contemplatio et̓norū ad qͥd neceſſaria ſit. folio. cxliiij. Contēplatio qͥetat meditantē. ibidē. Contēplatio qͥd ſit. cxliiij. ccciij. Contemplans debet eſſe liber ab impedi Tabula mentis. fo. cxliiij. Contēplans dꝫ hr̄e oculū ſanū. cxliiij. Contemplans debet habere oculum dire ctum in ſapīam eternā. cxlv. Contēplās dꝫ eſſe mētalit̓ ſuſpēſus. ibidē. Contēplatiuū ſpm̄ eſſe libeꝝ qͥd ſit. cxliiij. Contēplatōis oculꝰ dꝫ eſſe ꝑſpicax. cxlv. Cōtemplatōis oculus qͥs ſit. ibidē. Contēplatiōis oculꝰ quō ſanet̉. cxliiij. Quis ſit aſpectus eius. cxlv. Que ſit viſio eius. ibidē. Contēplatiōis actꝰ duo includit. cxlv. Contēplationis differētia ponitur ab in tuitiua cognitione. cxlv. cxlvi. Contēplatiōis dr̄a a cogitatōe ponit̉. cxlv. Cōtēplatōis dr̄a a meditatōe pōit̉. cxlv. Contēp latio vnde oriat̉. Speculatio vnde oriat̉. ibidē. Cogitatio vnde oriat̉. Contēplatio qͣꝫ clare cognoſcat. Contēplatiue vite oꝑa quō differāt ab ope ribꝰ vite actiue. cxlv. cxlvi. Contemplatōis gradus ⁊ diſpoſitio ad cō templationē nō ſunt idē. cxlvi. Contēplatōis gradꝰ qͥd ſint. cxlvi. Diſpoſitio ad ꝯtēplationē qͥd ſit. Cōtēplatōis gͣdꝰ ē radioſꝰ aſpectꝰ. ibidē. Cōtēplatiōis gradꝰ ē guſtꝰ ſaporoſus. Contēplatio ē duplex. cxlvi. cxcij. cxciij. Contēplatio ſpeculatiua qͥd ſit. cxlvi. Contēplatio practica qͥd ſit. ibidē. Contēplatōis gradꝰ qͥ ſint. cxlvij. cc. Contēplatōis tria ſunt genera. ccliij. Contēplāda eſt hūanitas xp̄i. ccliiij. Contēplanda eſt celeſtꝭ curia. ibidē. Contēplanda eſt diuīa maieſtas. ibidē. Contemplantem oportet vti ſenſibilibus formis. cxlviij. Contemplationis gradus ẜm origenē po nuntur. fo. cxlix. Qui ſint illi gradus. ibidē. Contemplationis iter conſolatur ſpirituꝫ humanū. ibidē. Que ſit different ia itinerantiū in vita acti ua ⁊ ꝯtemplatiua. ibidē. Contemplatiōis itinere ſpūs humanꝰ deo familiariter vnit̉. cl. Cōtēplatōis itinere ſpūs hūanꝰ qͥetat̉. cl. Contemplationis itinere ſpiritꝰ humanuſ pulchrificat̉. ibidē. Contemplatōnis itinere ſpiritus humanꝰ reficitur ibidem. Contemplatiōis itinere ſpūs humanꝰ a la bore releuat̉. fo. cl. Contemplatiōis itinere ſpūs humanꝰ in ce leſtibꝰ iocundat̉. ibidē. Contēplatiōis itinere ſpūs nr̄ ingredit̉ ſe cretū intrinſecū dn̄i ieſu. ibidē. Quid ſit illud ingredi. Contēplatōis penna qͥd ſit. ibidē. Contēplatiōis penna qͥd cauſet Ad ingreſſum intrinſeci ſecreti dn̄i ieſu in uitat̉ ſpūs nr̄ ī itinere ꝯtēplatōis. cl. Contemplatiōis iter ſequit̉ iter caritatiue affectionis ⁊ qͣre. ibidē. Contēplatio hebdomadalis de floribus ⁊ fructibꝰ xp̄i ponit̉. cclvi.cclvij. cclviij. Contemptꝰ mūdi ſuadet̉. xxv. Contentio quid ſit. cccij. Continentia quid ſit. ibidē. Contumelia quid ſit. cccij. Contumelia quō ſit tolerāda. xlv. Conuentꝰ maiores religioſoꝝ quare magꝭ diligunt̉. cccxxix. Conuerſationis ordinatio cum ꝑſequenti bus ponit̉. xlv. Cor quō debeat cuſtodiri. ibidē. Corrigere alios ⁊ ſe nō emendare quantū malum ſit. xlix. Quotus quid ſit. cccij. Quare in creatione dicitur fiat fecit ⁊ factū eſt. folio. cxx. Criſtallus quid ſit. ccxvij. Criſtallus quō generet̉. ibidē. Crucis p̄conia ponunt̉. lix. Crux eſt imꝑiū ſuꝑ hūeꝝ ſaluatorꝭ. xcix. Crux eſt lignum vite. Crux eſt cubitꝰ ꝯſūmatōis arche. Crux eſt ara abrae. Crux eſt lignū dulcorās aquas. Crux eſt virga moyſi. Crux ē palus ſerpentꝭ enei. ibidē. Crux eſt cithara dauid. Crux eſt duo ligna vidue. Crux eſt lignū heliſei. Crux eſt palma. Crux eſt clauis dauid. Crucꝭ optimꝰ laudiſmꝰ ponit̉. ciij. ciiij Crux eſt liber. cxxxij. Crux manifeſtat deum inſcrutabilis ſapi entie eſſe. cxxxij. Crux manifeſtat deum irreprehenſibil̓ iu ſticie eſſe. ibidem. Exru chriſti eſta cluis. ibidem. Tabula Erux chriſti eſt porta. fo. cxxxij. Crux chriſti eſt via. ibidē. Crux xp̄i eſt ſplendor veritatꝭ. ibidē. Crux manifeſtat deum inenarrabilis mi ſericordie eſſe. cxxxij. Culpa nullo mō eſt defendēda. xxix. Curioſa nō ſunt curāda a religioſo. xlviij. Curioſitatꝭ vituperiū ponit̉. ccxxxiij. Curioſum opus tp̄s ꝑdit. Curioſum opꝰ vanā gl̓am cauſat. ibidē. Curioſum opꝰ a deo retrahit. Curioſum opꝰ ꝯcupīaꝫ oculoꝝ nutrit. Curioſum opꝰ alios ruere facit. Curioſitas perdit magnam partem intel ligentie. cccxxj. Cuſtodire dꝫ ſe hō ſollicite. fo. xlvj. xlix. Ebitum eſt tri plex. folio. liiij. Delectatio vn̄ oriat̉. cxxj. Delectatio in ſenſu vnde oriat̉. ibidē. Delectatio quid ſit. cxxij. Delectatio ſpiritualis aliquādo mutat̉ in carnalē. cclxxxij. Delictum quid ſit. cccij. Delinquentiū tria genera.cccxlvij. Deſiderare debemꝰ triplicit̓. fo. l. Deſiderandū quid ſit. ibidē. Quare diuīa chariſmata ſint deſiderāda. l. Deſideria inflāmant̉ in nob̓ duplicit̓. cx. Deſiderij affluentia eſt a ſpūſancto propter tria. fo. cxxix. Deſidia religioſi vituperat̉. xlviij. Deſperatio quid ſit. cccij. Deſpici nō debet malus. xlix. Quare deſpici nō debeat malꝰ. xlix. Detractio eſt ꝑ patiētiā ſuꝑanda. xlix. Detractio quid ſit. cccij. Detractores ⁊ adulatores ad conſilia non recipiant̉. cccxlviij. Collatio de deuotiōe ponit̉. clxxj. clxxij. Deuotio ad deum eſt ſexta ala eccleſiaſtici ſeraph. cccxlviij. Deuotio ad deū qͥd facit in nob̓. ibidē. Deuotio triplex. ibidem. Et iterum triplex folio. cccxlix. Deꝰ ſemꝑ dꝫ hr̄i in memoria. xlviij. De deo debemꝰ triplcit̉ ſentire. ibidē. Quid ſit de deo ſentire pijſſime. ibidē. Quid ſit de deo ſentire altiſſime. xlix. l. Quid ſit de deo ſentire ſctīſſime. xlix. l. Deo dꝫ exhiberi cor humile. l. Deo dꝫ exhiberi cor deuotū. ibidē. Deo dꝫ exhiberi cor illibatū ibidē. Quid ſit deo exhibere cor humile. deuotuꝫ ⁊ illibatum. ibidē. Deo qͥd rependere debeamꝰ. fo. l. Deus eſt pater nr̄ tripliciter. liij. Quid ſit deū eſſe pr̄em nr̄m. Dei nomē eſt terribile. ibidē Dei nomē eſt admirabile. Dei nomen eſt laudabile. Dei regnū quid ſit. Dei regnū dicit̉ triplicit̓. Dei voluntas qͥd ſit. fo. liiij. Dei voluntas ad qͥd ſit. ibidē. Dei voluntas eſt triplex. ibidē. Deus eſt dn̄s potentiſſimꝰ. lxiiij. lxv. Deus eſt dn̄s ſapientiſſimꝰ. lxv. Deꝰ eſt dn̄s opulentiſſimus. Deꝰ eſt dn̄s indeficientiſſimꝰ. ibidē. Deus eſt dn̄s pijſſimus. Deꝰ eſt dn̄s iuſtiſſimus. Deus eſt dn̄s certiſſimus. Deus eſt dn̄s nomīatiſſimꝰ. Deꝰ eſt ſumme timēdus a nob̓. lxxxj. Dei timor q̄ ⁊ qͣnta efficiat in nob̓. ibidē. Dei ſapientia dꝫ ꝯſiderari. lxxxj. lxxxij. Dei bonitas dꝫ ꝯſiderari. lxxxj. lxxxij. Diuine ſapīe effectꝰ ponunt̉. lxxxj. lxxxij. Diuine bonitatꝭ effectꝰ ponunt̉. lxxxj. lxxxij Diuina bonitas p̄coniſat̉. fo. cvj. Dei omnipotentiam quid potiſſime decla ret. cxiij. Deus differt ſepius dare quod libentiſſi me dat. cxv. Dei bonitas quō reluceat in creaturꝭ. cxx. Dei potētia quō reluceat ī creaturꝭ. cxx. Dei ſapīa quō reluceat in creaturꝭ. ccxx. Deuꝫ poſſumus contēplari per ſenſibilia dupliciter. fo. cxxj. Deum contemplari per ſenſibilia quid ſit. folio. cxxi Quis modus ſit altior. ibidē. Quid de deo ſciat̉ ꝑ memoriā. cxxiij. Quot ſciant̉ de deo ꝑ mēoriā. ibidē. Deus quomō cognoſcat̉ ex actibus intelle ctualibus. cxxv. cxxvi. Diuine ꝑfectiōes q̄ ⁊ quot ſint. cxxv. Deus quō ſe diffundat. ibidē. Diuine generatōnis ꝯditōnes expͥmuntur folio. cxxvi. Diuine ſpirationis conditiones expͥmun tur. folio. cxxvj. Tabula Deus quomō cognoſcatur ex actibus po tentie electiue. cxxvj. Deus quomō cognoſcatur per omneꝫ phi loſophiam. ibidē. Diuīe emanatiōes quō diſtinguant̉. ibidē. Diuina origo quid ſit. Diuine ꝑſone ꝑ q̄ ⁊ quō diſtinguant̉. Diuine ꝑſone quō ſint vnū. Que ſint ꝯtemplanda circa diuinas ema nationes. cxxvj. cxxv. Que ſint contemplanda circa diuinas per ſonas. cxxv. cxxvj. Que ſunt contemplanda circa diuinas ꝑfe ctiones. cxxv. cxxvj. Deꝰ ꝓmiſit credentibꝰ tria. cxxviij. Deus excedit oēm petitionē. Deꝰ excedit oēm deſiderij dilatatōeꝫ. ibidē Deꝰ excedit oēm eſtimationē. De deo q̄ ſint meditanda. cxxix. Deo debemꝰ reuerentiā triplicit̓. Quid hō hēat a deo tanqͣꝫ pr̄e. ibidē Quid hō habeat a deo tanqͣꝫ dn̄o. Quid hō habeat a deo tanqͣꝫ iudice. Dei reuerentia eſt triplex. ibidē. Deo debemꝰ beniuolentiā. ibidē. Deo beniuolētia triplex eſt exhibita. cxxx. Deo debemꝰ triplicē cōplacentiā. ibidē. Dei dilectionē intelligimꝰ ſex gͣdibꝰ. ibideꝫ. In deo q̄ ſint cōmunia. cxxxiij. In deo que ſint ꝓpria. In deo q̄ ſint appropriata. Dei cōmunia qͦttuplicia ſint. Dei ꝓpria qͦttuplicia ſint. Dei appropriata qͦttuplicia ſint. ibideꝫ. In deo eſt altitudo terribilis. In deo eſt pulchritudo mirabil̓. In deo eſt dulcedo deſiderabilis. Dei eſſentia quomō poſſit rationabilit̓ in ueſtigari. ibidē. Modi aſcēdendi in deū ponunt̉. cxciij. De diuina eſſentia tredecim dicta expͥmū/ tur. ccc.cccj. Diuine eſſentie vnitas cū trinitate ꝑſonaꝝ exprimit̉. ccc. In deo ſunt due emanatiōes. cj. In deo ſunt tres ꝑſone. In deo ſunt qͣttuor relationes. Dei filiꝰ quare dicat̉ verbū. ibidē Dei filius quare dicat̉ filiꝰ. Dei filius quare dicat̉ imago. Spūſſanctꝰ quare dicat̉ donū. cccj. Spūſictūs quare dicat̉ datū. Spūſſctūs quare dicat̉ caritas. In diuinis ſunt duo modi p̄dicādi. In diuinis ſunt qͥnqꝫ modi dicēdi. Deū in nob̓ habitare qͥd ſit. Deum apparere quid ſit. ibidē. Deū deſcendere quid ſit. Deum mittere quid ſit. Deum mitti quid ſit. Deum ſedere quid ſit. Deus eſt cauſa mundi efficiens final̓ et ex emplaris. cccj. Deo appropriare quid ſit. Deo appropriata q̄ ſint. ibidē. Deum eſſe om̄ipotentem. Dei potentia quid ſit. Dei ſapientia quid ſit. Dei ſapīa d̓r cognitio ⁊ viſio Dei ſapīa d̓r approbatio ⁊ p̄ſciētia. Dei ſapīa d̓r diſpoſitio ⁊ p̄deſtinatio. ibidē. Dei ſapīa d̓r reprobatio ⁊ lux. Dei ſapīa d̓r ſpeculū ⁊ exēplar. Dei ſapīa d̓r liber vite. cccī. Dei auctoritas qͣꝫ magna ſit. cccxv Dei nomē tripl̓r īuanu ſumit̉. cccxix. cccxx. Diffinitio quō debeat fieri. cxxiij. Diffinitio ꝑ que debeat fieri. ibidē. Diffuſum eſt octuplex. cxxv. Diligi appetere eſt fugiendū. xlix. Dilectio homīs eſt fallax. ibidē. Dilectio quid ſit. cccij. Dilectio habet ordinē. cccxxij. Dilectio dei. ⁊ dilectio ꝓximi. cccxlj. De diligentia ponit̉ vna collatio. clxxij. Diſcipline vſus qͦt bona efficiat. xxiiij. Diſcipline p̄paratoria q̄ ſint. xxv. Diſciplina quid ſit. fo. xxviij. xxix. ⁊ ꝑ totuꝫ illū tractatū. Diſciplina in oī loco eſt ẜuanda. xxviij. De diſciplīa ī diuīo officio. xxxj. xxxij. xxxiij. De diſciplina in geſtu corꝑis. xxxiij. De diſciplina in comeſtione. xxxiiij. Diſciplina quid ſit. ccciij. De diſciplina vna collatio ponit̉. clxxij. Diſcipulꝰ xp̄i debet ſe oīno abnegare. xxvj. Diſſolutio in moribꝰ vituꝑat̉. xxxvj. Diſcretio qͣnta virtus ſit. cclij. Diſcretio eſt auriga virtutū. ibidē. Diſcretio circūſpecta ⁊ ꝓuida faciēdoꝝ ꝯſi deratio ē qͥnta ala eccl̓iaſtici ſeraph. cccxlvj Diuinatio quid ſit. cccij. Tabula Docilitas quid ſit. fo. clxx. cccij. Doctrina chriſti que ſit. xlix. Dolor aīe dꝫ hr̄e duos comites. l. Dolendū eſt tripliciter. l. Dolor ꝯſiſtit in quattuor. cxxxj. Dolor quid ſit. ibidē. Domū triplicē habet imꝑator. lxiij. Domꝰ illa triplex que ſit. ibidē. Domū triplicē habet xp̄s. Que ſit illa triplex domꝰ xp̄i. Dona dei ad hoīeꝫ ſt̄ triplicia. cccvij. cccviij Dulia quid ſit. lxxxi. Dulia cui debeat̉. ibidē. Brietas quid ſit folio. cxxx. Eccleſia militans ⁊ triumphans ſibi correſpondēt. cxxxij. Eccleſia militans diſponitur ẜm triūphan tem. ccvij Eccleſia militans correſpondet triūphan ti in ordinatiōe. ibidē. Eccleſia militans correſpondet triūphan ti in ſcientia. ibidē. Eccleſia militans correſpondet triūphan ti in actione. ibidē. Eccleſie ordo quid ſit. ibidē. Eccleſie ſcientia quid ſit. Eccleſie actio quid ſit. Electiue ꝟtutꝭ oꝑatio attēdit̉ ī tribꝰ. cxxiij. Electoꝝ ordo eſt triplex. ccvij. Elemoſynā dare vbi meliꝰ ſit dare.cccxxv. Elēoſynaꝝ tria genera dāt̉ mīoribꝰ. cccxxix. Eleuatio ad ſuꝑiora quō ⁊ ꝑ q̄ fiat. cxxxiij. Eleuatio mentꝭ eſt ex tribꝰ. cxlvi In eleuatione mentis quid ſit magnitudo deuotiōis. cxlviij. In eleuatione mentis quid ſit magnitudo admiratiōis. ibidē. In eleuatione mentis quid ſit magnitudo exultationis. ibidē. Entis diuiſiōes plures ponunt̉. cxxiij. Equitas quid ſit. ccciij. Erubeſcētia de qͥbꝰ eſſe debeat. xlvij. Erubeſcere de vilitate veſtꝭ ⁊ hūilibꝰ obſe quijs qͣꝫ vituꝑabile ſit. xlvij. Eſtimatiua quid ſit. cccj. Eternitatꝭ duo ſunt maneria. cxxxiij. Quō ꝑueniat̉ ad illa duo maneria. ibidē. Eternitatꝭ itinera ſunt ſeptē. cxxxvij. Eternitatꝭ itinera gradi inuitat nos domi nus ieſus. cxxxvij. Eternorū recta intentio eſt primū iter eter nitatis. ibidem. Eternorū ſtudioſa meditatio eſt ſcd̓m iter eternitatis. ibidē. Eternorū limpida ꝯtemplatio eſt tercium iter eternitatis. ibidē. Eternorū caritatiua affectio eſt qͣrtum iter eternitatis. ibidē. Eternorū ſecreta reuelatio eſt quintuꝫ iter eternitatis. ibidē. Eternorū experimētalis p̄guſtatio ē ſextū iter eternitatis. ibidē. Eternorū deiformis operatio eſt ſeptimū iter eternitatꝭ. ibidē. Eternorū recta intentio eſt neceſſariū iter eternitatis. cxxxviij. Eternoꝝ recta intentio qͣre alia itinera p̄ce dat. ibidem. Euchariſtia quid ꝯtineat. lxxix. Euchariſtiā quō ꝯtēplari debeamꝰ. Euchariſtiā ſūpturꝰ qͥd facere debeat. Quid ſufficit credere ꝯtineri ī eucha. ibidē. Quare xp̄s ꝯtinet̉ ſub his duabꝰ ſpēbꝰ. Euchariſtiā ſūpturꝰ qͥd credere debeat. Quare chriſtus voluit corpus ſuuꝫ velate dari. lxxx. Euchariſtie vtilitas in eccl̓ia expͥmit̉. ibidē Euchariſtiam ſumens quō debet cōſcien tiam ſuā mūdare. ibidē. Indigne cōicātes vituꝑant̉. ibidē. Utrum deus ſuſcipiat ſacrificium malorū ſacerdotū. ibidē. Euchariſtie ſumptio qualē corporis mun diciā reqͥrat. ib idē. Euchariſtia quid ſit. cccij. Euchariſtie digͣ ſuſceptio tria reqͥrit. cxcvi. De nocturna pollutiōe nota ſententiā ſan cti bonauenture. lxxx. In cōione manuū pudicicia ē ẜuāda. lxxx. Quantus debeat eſſe feruor in ſumēte eu chariſtiam. ibidē. Non celebrans nō legitime impeditus qͣꝫ male faciat. ibidē. Qui ⁊ qͦt ſint effectꝰ digne cōionis. ibidē. Bona exhortatio ponit̉ ad celebrādū. lxxx Que accendant hominē ad cōmunioneꝫ ⁊ celebrandū. ibidē. In miſſa oīa rn̄tāt paſſionē xp̄i. lxxxi. Neceſſaria ē mēoria paſſiōiſ xp̄i ī miſ. lxxxi. Celebrās qͥd recordari debeat. ibidē. Euchariſtiam ſumere quare ſit neceſſariū. ibidem. Tabula Euchariſtiam ſumens mutat̉ in chriſtuꝫ et nō econuerſo. folio. lxxxi. Cōmunicandi rō que ſit. ibidē. Ad euchariſtiam percipiendam decem tra hunt. ibidem. Celebrantis intentio que ⁊ qualis eſſe de beat. folio. lxxxij. Celebrās ꝓ qͥbꝰ orare debeat. ibidē. Celebrās ꝓ qͥbꝰ debeat intēdere. ibidē. Excedentia q̄ ſit neceſſaria. cxxxij. Exclamatio triplex fit ī canticꝭ canti. cxxiiij Exemplaris in vita dꝫ eſſe p̄latꝰ. ⁊ d̓r quar talala eccl̓iaſtici ſeraph. cccxlv Exerceri debemꝰ extrinſecꝰ ad tria. l. Exerceri debemꝰ intrinſecꝰ ad tria. l. Exercemur ad modeſtiā ꝑſimōie ad tria. l. Exercemur ad modeſtiā diſciplīe ad tria. l. Exerecmur ad modeſtiam honeſtatis ad tria. ibidem. Exercemur ad iuſticiā in tribꝰ. Exercemur ad iuſticiā integrā. Exercemur ad iuſticiā ordinatā. ibidē. Exercemur ad iuſticiā ꝑfectā. Exercemur ad pietatē in tribꝰ. Exercemur ad ſaluationē aīaꝝ. Exercitatio mentalis ⁊ pia tria requirit. fo lio. ciiij. Exercere dꝫ hō ſtimulū ꝯſcīe. cxx. Exercitium debet verſari circa tripliceꝫ vi am. cxxvij. Exerceri debemꝰ in purgādo. Exerceri debemꝰ in illuminādo. ibideꝫ. Exerceri debemꝰ in ꝑficiēdo. Exerceri debet deuotus circa morteꝫ chri ſti. folio. cxciiij. Exerceri debet deuotus circa extremū iu dicium. ibidem. Exerceri debet deuotus circa penas infer nales. ibidem. Exerceri debet deuotus circa celeſtem glo riam. ibidem. Exerceri debꝫ deuotus circa beneficia dei. folio. cxciiij. In exercitio ſpūali ſūt tria concomitantia folio. ccxxxviij. Per illa quattuor peruenimus ad cordis puritatem. ibidē. Afflictio corꝑis diſcreta ē cōmēdabil̓. ibid̓ Exercere debet ſe ſeruus dei in quattuor. folio. cclxxxvj. Exiſtētia reꝝ eſt triplex. cxx. Experientia quid ſit. clxij. Experimentalis preguſtatio eſt iter eterni tatis. clxij. Quare hoc iter ſequatur iter reuelationis eternorū. ibidē. Quare hoc iter ſequatur alia itinera omīa. ibidem. Experimentalis noticia quid ſit et quoruꝫ ſit. ibidem. Experientia eſt duplex. clxii Experiētia corꝑaliū qͥd ſit. ibidē. Quō ꝑ experientiā eternorū ingrediamur ſecretū dn̄i ieſu. cl. Extenſio circa exteriora quomō et per que debeat fieri. cxxxiij. Allacia quid ſit. folio. cccij. Fantaſia quid ſit. cccj. Fantaſma quid ſit. ibidē. Fellea paſſio quid ſit. cccij. Fidentia quid ſit. Fides quid ſit. ibidē. Fiducia quid ſit. Fomes eſt quadruplex. cxxxj. Fortitudo quid ſit. cccij. Fortitudo politica qͥd ſit. clxvij. clxx. Fortitudo purgatoria qͥd ſit. clxvij. clxx. Fortitudo purgati animi. clxvij. clxx. Fortitudo exēplaris qͥd ſit. clxvij. clxx. Quomō beatus Franciſcus in tribulatio nibꝰ ſit gauiſus. ccxxvj. Quō beatꝰ Franciſcꝰ ꝑuenerit ad tantam ꝑfectionē. ibidē. Quō beatꝰ Franciſcꝰ ꝑuenerit ad intelligē tiā ſcripturaꝝ. ibidē. Beati franciſci ꝑfectio declarat̉. cxix. Beatus Franciſcus habuit ſtigmata ſalua toris. ibidē. Fraus quid ſit. cccij. Furtū quid ſit. cccij. cccxxiij. Au dium anime g ꝑ quid ſignificet̉. folia. cxv. Generātia in md̓o q̄ ſint. cxv. Generata in mūdo que ſint. ibidē. Gloriatio ꝓpria vtrū ſit pctm̄. xlviij. Geſtꝰ religioſuꝫ decētes deſcribūt̉. xxxiij. Glorie celeſtis meditatio quomodo poſſit fieri. cxcv. Gratia quid ſit. cccij. Gr̄a gratūfaciens qͥd ſit. ibidē. Gr̄a gratis data quid ſit. ibidē. B 2 Tabula Gratia quō deſcendat in animā. ccxxvij. Gratia charitatis quid ſit. ccvij. Gratia ſapientie quid ſit. ibidē. Gr̄a ꝯtemplationis quid ſit. ibidē. Gr̄a benigne ſeueritatis quid ſit. ibidē. Gratia vera quid ſit. lx. Gratia falſa quid ſit. ibidē. Gratia mundi quid ſit. Gratia carnis quid ſit. Gratia diaboli quid ſit. Gratia humilitatis quid ſit. cccvij. Gratia patientie quid ſit. Gratia caſtitatis quid ſit. ibidē. Gratia eloquentie quid ſit. Gr̄a miſcd̓ie ⁊ pietatꝭ qͥd ſit. Gratia comparatur nouem choris angelo rum. folio. ccvj. Gratia eſt multiplex. lx. Gr̄a eſt fundamētū recte volūtatis. cxx. Gradus quid ſint. cxlvj. Gr̄as deo debemꝰ de pl̓ibꝰ. xlv. Gratitudo requirit tria. cxxxij. Gratitudinis ꝑfectio que ſit. cxxxiij. Gula quid ſit. cxcviij. cclxxxij. Gula quomō vincat̉. cxcviij. Gule remedia q̄ ſint. cxcviij. cclxxxvij. Gule viciū qͣntum ſit. ccxlix. ccl. Gula qͣttuor habet ſpecies. cclxxxvij. Guſtus ſpiritualis quid ſit ⁊ quomō poſſit fieri. clxiij. Quis poſſit guſtare ſpūali guſtu. clxiij. Guſtus ſpūalis a quo guſtet̉. ibidē. Abitus religioſi qͣlis eſſe debeat. folio. xxxvij. Habitus religioſi aptatio qua lis eſſe debeat. ibidē. Habitꝰ diſciplina deſcribit̉. ibidē. Habitus quos ⁊ quales debet habere reli gioſus. ibidem. Habitu quō debeat vti religioſus. ibidē Habitus religioſorum ab alijs quare fer ri nō debet. cccxxviij. Homicidium fit interpretatiue in anīo tri pliciter. cccxxiij. Hō vetus quō deponat̉. xxv. Homo nouꝰ quō induat̉. ibidē. Hō qͣlis debeat eē in ſui reputatōe. xlvj. Homo quō debeat ſe diſcutere. xlix. Homo q̄ debeat reprimere. ibidē. Homo que debeat fugere. ibidē. Homo que debeat regere. ibidē. Atꝝ hoīes poſſint viuere ſine pctō. cj. Dō quō poſſit eleuari. cxx. Hō qualis ſit conditus. ibidē. Hō qualis ſit fctūs ꝑ culpā. ibidē. Hō debet tria circūſpicere. cxxviij. Hoīs dignitas qͣnta ſit. cccv.cccvj. Hominis reformatio ē mirabilior forma tione. cccvj. Homini quare deus dederit ſenſum et in tellectū. ibidem. Hō interior quō obdormiat. ibidē. Propter hoīem oīa facta ſunt. cccvij. Hoī ſunt triplicia bona collata. ibidē. Homines mali nō propter ſe ſed propt̓ bo ios viuunt. cccviij. Homīs ornatꝰ quis ſit. cccix. Utꝝ hō potuerit ſatiſfacere ꝓ pctīs. cccix. Hō quare ſit iuſtus factꝰ. cccx. Homo non fuiſſet mortuus ſi adam non peccaſſet. cccx. Quis poſſit ſatiſfacere ꝓ hoīe. cccx. Hoīs ꝑfecta obediētia q̄ ſit. cccxiiij. Hoī collata bn̄ficia explicant̉. ibidē. Honeſtas quō acquirat̉. xxiiij. Honor quō ſit fugiendꝰ. xlv. Honorꝭ appetitꝰ qͣꝫ ꝑiculoſus ſit. ccxliiij. Quis honor fuit hoī collatꝰ. cccvj. De honore parentū. cccxxj. cccxxij. Humilitas quid ſit. x. Hūilitatis neceſſitas declarat̉..xxv.xlvj. Hūilis religioſi ꝯditōes ponūt̉..xxvij. xlvj. Hūilitatis tres ſunt gradꝰ. ccxxxvi. Humilitas vera que ſit. xlv. Hūilitatꝭ p̄conia ponunt̉. ccxxxvij. ccxcij. Quō ꝑueniat̉ ad hūilitatē. ccxcī. ccxcij. Humiliatio aduerſitatis eſt cuſtos ſalutꝭ ⁊ ꝓfectus. cccxlv. Hūilitas triplex in qͦ ꝯſiſtat. cccxlviij. Actatia quid ſit folio. cccij. Idolatria eſt triplex. cccxix. Idromancia quid ſit. cccij. Ierarcha eccl̓ie quis ſit. cxxiii Ierarcha eccl̓ie hꝫ tria facere. ibidē. Ierarchia prima angelorum quid ſit et qͦ modo vocet̉. ccvij Ierarchia ſcd̓a qͥd ſit. ibidē. Ierarchia tercia qͥd ſit. ibidē. Ierarchie triplicꝭ rō ponit̉. ccvij. ccci. Ierarchia hūana quid ſit. ccci. Ierarchia celeſtis quid ſit. ibidē. Cabula Ierarchia ſuꝑceleſtis qͥd ſit. ccci Ierarchie tres ſunt in omni mente ierar chica. folio. cxlvi. Ierarchia quelibet habet tres ordines. fo lio. cxlvj. Ad qͥd diſponant̉ ī īfima ierarchia. Ad qͥd diſponant̉ in media ierarchia. Ad qͥd diſponant̉ in ſup̄ma ierarchia Qui ordīes ſint ī īfima ierarchia. ibidē. Qui ordīes ſint ī media ierarchia. Qui ordines ſint in ſup̄ma ierarchia. Ierarchie cuiuſſibꝫ ordo qͥd ſignificet. Ierl̓m quō interpretet̉. clxxvi. Ieſu xp̄i vita ⁊ mors ⁊ plura alia eiꝰ p̄conia ponunt̉.cccxxxiij. ⁊ folijs qͥnqꝫ ſeq̄ntibꝰ. Ignorantia priuationis quid ſit. cccij Ignorantia negatiōis qͥd ſit. Ignorātia diſpoſitiōis qͥd ſit. Ignorātia ſimplex quid ſit. ibidem. Ignorantia craſſa quid ſit. Ignorantia affectata quid ſit. Illuminatio eſt triplex. cxx Illumīatiōis gradꝰ ſunt ſeptē. cxxxij. Illumīatōis gradꝰ quō diſtinguant̉. ibidē Illumīatio quō debeat fieri. cxxxiij. Que ſint in illuminatione. ibidē. Imaginatio eſt triplex. cxlvij. Imaginatio beſtialis qͥd ſit. ibidē. Imaginatio rōnalis qͥd ſit. ibidē. Imaginatio quid ſit. cxlvij. cccj. Imago dei quid ſit. cccī. Imago creationis quid ſit. Imago recreatiōis quid ſit. ibidē. Imago glorificatiōis qͥd ſit. Imago trinitatꝭ in anīa quid ſit. cccvj. Imago vnitatis in anīa qͥd ſit. ibidē. Inanis gloria quid ſit. cccij. Incarnatiōis ſeptē mirabilia on̄dūt̉. clxxj. Inceſſus religioſi qͣlis eſſe debeat. xxxvi. Induſtria nō valet ſine pietate. cxx. Induſtria in tribꝰ conſiſtit. cclxxxiiij. Infirmitas duplex.cccxliiij. Infirmitas corꝑis triplex eſt. ibidē Iufirmi magis indigent ſubſidio triplici ratione. ibidem. Infirmoꝝ mēte tria ſunt genera. ibidē. In inferno ſunt tria. cxxxij. Iniuria quomodo fiat ⁊ quomodo non qͥ buſdam. cccxxviij. Iniurias qͣs ſuſtinere debemꝰ. cccxxix. Innocentia quid ſit. cccij. Inobedientia quid ſit. cccij. Impatientia p̄lati quid faciat. cccxlv. Inſipientes indigent magiſtro ꝓpter plu res cauſas. cccxlij. Inſomniū quid ſit. cccij. Intellectiue potentie operatio quid ſit ⁊ q̄ ſit. folio. cxxiij. Intelligētie radiꝰ quō ſit ꝓtēdendꝰ. cxxviij. Intelligētie radiꝰ quō ſit dilatādꝰ. ibidē. Intelligētie radiꝰ quō ſit reflectēdꝰ. cxxviij Intelligentia non valet ſine humilitate. fo lio. cxx. Intelligētia qͥd ſit. cxlix. cccij. cxlv. Intelligentie magna pars perditur ꝓpter curioſitatem. cccxxi. Intelligētie ita ꝑſpicacꝭ nō reꝑit̉ quin poſ ſit in aliqͥbꝰ falli. cccxlviij. Intellectus quid ſit. cxlviij. cccj. Intellectꝰ ſpeculatiuꝰ qͥd ſit. ccci. Intellectus practicus qͥd ſit. ibidē. Intentio finē actiōis p̄oſtēdit. cxxxviij. Intentio ante opus contēplatur quod ap petit. ibidem. Intentiōis neceſſitas on̄dit̉. Intentio recta qͥd operet̉. Intentio nō recta quid operet̉. Intentio quid ſit. Intentio cuiꝰ potētie actus ſit. Intentio non ſola fit. Intentio quomō formet̉. ibideꝫ. Intentio quō rectificetur. Intentio ꝑuerſa quid ſit. Intentio recta quorū ſit. Intentio ꝑuerſa quorum ſit. Intentio ficta quorū ſit. Intentio ficta quid ſit. Intentio mercennaria quid ſit et quorum ſit. cxxxviij. Intentio recta quid ſit. Intentio recta vnde ꝓcedat. Intētio ſimplex īmediata qͥd ſit. ibidē Intētio ſimplex īmediata vn̄ ꝓcedat. Intentio talis quoꝝ ſit. Intentio deificata qͥd ſit. cxxxviij. cxxxix. Intētō recta ſimplex ſigͥficat̉ ꝑ qͥnqꝫ. cxxxix Intētio recta ſimplex duo reqͥrit. ibidē. Intentio ſpiritus humani ad vnum fineꝫ tendit. ibidem. Inueſtigatio non valet ſine admiratione. folio. cxx. Inuidia eſt triplex. cxxvij. clxxxv. Inuidia qͥd ſit. cxcix. cclxxxij. cccij. Inuidie remedia ponunt̉. cxcix. cclxxxv. B 3 Tabula Inuidie obiectū quod ſit. cxcix. Inuidie obiectum contingit tripliciter va folio. cclxxxij. Inuitationis diuine magnificentia extolli tur. folio. xliiij. Inuitationem diuinam contemnentes in crepātur. ibidem. Inuitationem diuinam quomō debeamꝰ Ioſeph ſponſi be. vir. magna laus colligit̉ xxujangelio cexpitt. perdulia quid ſit. cccij. Ipocriſis quid ſit. ibidem. ira quid ſit. cxcix. cclxxxij. cccij. Ire remedia ponūt̉. cxcix. cclxxxv.cclxxxvj. Gradꝰ ꝓficiēdi ꝯtra irā ponunt̉. cxcix. Ira eſt triplex. cclxxxv. Iracundia eſt triplex. cxxvij. rreuerentia eſt fugiēda.xxvij. rreuerētia quō cognoſcat̉. ibidē. Iubilus quid ſit. cxij. Iudicia hūana nō ſunt curāda. xlviij. Iudicij extremi horribilitas oſtenditur. fo lio. cxiiij. Iudicij finalis horribilitas ſemꝑ debet p̄ oculis haberi. cxiiij. Iudicis illius tres ſunt ꝯditiōes. cxxviij. Iudex qualis eſſe debeat. ccxij. Iudex aſſimilat̉ angelis virtutibꝰ propter plura. ibidem. Iudicij finalis meditatio quomodo debe at fieri. cxcv. Iurare quid ſit. cccij. Utrum debeamus iurare. cccxix. Iuramentū eſt multiplex. Iuramentū aſſertoriū qͥd ſit. ibidē. Iuramentū ꝓmiſſoriū qͥd ſit. Iuramēti aſſertorij qͥ ſint comites Iuramēti ꝓmiſſorij qͥ ſint comites. Iuramentū quare fiat. Iuſticia quid ſit. clxvij. clxix. clxx. Iuſticia politica qͥd ſit. clxvij. clxix. clxx. Iuſticia purgatoria qͥd ſit. clxvij. clxix. clxx. Iuſticia purgati animi quid ſit. folio. clxvij clxix. clxx. Iuſticia exēplarꝭ qͥd ſit. clxvij. clxix. clxx. Iuſticia rectificat oēs vires. clxix. Iuſticia comprehendit omēs virtutes ad proximū. clxix. Iuſticia eſt generalis virtꝰ. clxix. Iuſticia comprehendit omēs virtutes ad deum. clxix. Iuſtus dicit̉ angelus propter puritatē cō uerſationis. ccvj. Iuſtus dicit̉ angelus ꝓpter limpitudinem diuine cognitiōis. ibidē. Iuſtus dicit̉ angelus propter humilitateꝫ ſubiectionis. ibidem. Iuuenes quibuſdam virtutibꝰ excellentes redduntur. xlv. Iuuenū v̓tutes ꝓbate q̄ ſint. ibidē. Abor manuum vtrū p̄cipiat̉ frībꝰ mīoribꝰ. lij. Quare beatꝰ franciſcus poſuit vnū capitulū in regl̓a ſua de labore. lij. Laboris vtilitas on̄dit̉. ibidē. Latria quid ſit. fo. lxxxj. Latria cui debeat̉. lxxxj. cxxix. Latria debet tria hr̄e. cxxix. Lectio religioſi qͣlis eſſe debeat. xxx. Quid ſit querendū in lectiōe. Quare qͦtidie ſit legendū. ibidē. Lectio fortuita corripit̉. Lectio quid efficiat. xlvij. Lectio nō valet ſine vnctiōe. cxx. Leticia ſpūalis qͥd ſignificet. xxv. Leticia q̄ ⁊ qͣre ſit neceſſaria. cxxxij. Lex eſt triplex. cxxiiij. Legis diuine doctrina quomodo ſit appe tenda. ccxcj. Lex diuina docet qͥd agendū. Lex diuina docet qͥd fugiendū. Lex diuīa docet qͥd credendū. ibideꝫ. Lex diuina docet qͥd orandū. Lex diuīa docet qͥd deſiderādū. Lex diuina docet qͥd timendū. Liber intꝰ ſcriptus qͥd ſit. cccj. Liber foris ſcriptus qͥd ſit. ibidē. Libertas mala quot ⁊ quanta mala efficiat folio. xlvij. Libidīs ꝓcuratio fit ſeptē modis. cccxxiij. Lignum vite ponit̉. cccxxxiij. Longeuitas ẜm quid attendat̉. cccxxj. Locutio religioſi qͣlis eē debeat. xxvj. Quō debeāt loqui corā hoībꝰ. ibidē. Locutio religioſi quomō moderari debe at. folio. xxxiij. xxxiiij. Diſciplina in loquendo qualis ſeruari de Tabula beat. folio. xxxiij. xxxiiij. Loquit̉ deus ſpiritui noſtro. cxl. Quis audiat illā locutionē. cxlj. Quis cognoſcat eam. ibidem. Quis ſit ille auditus. Que ſint aures ille. Quis ſit ſenſus anime quo ꝑcipitur illa lo cutio. cxlj. Nō loquit̉ equaliter oībꝰ deus. ibidē. Loquit̉ deꝰ acriter arguēdo. ibidē. Loquit̉ deꝰ terrbilit̓ cōminādo. cxlj. Loquit̉ deꝰ prudent̓ docendo. Loquit̉ deꝰ vtiliter ſuadēdo. Loquit̉ deꝰ veraciter ꝓmittendo. Loquit̉ deꝰ dulciter ꝯſolando. Loquit̉ deꝰ familiarit̓ ſuſurrādo. Deꝰ eſt ſumme affabilis. ibidē. Deꝰ inuitat aīam vt ſe alloquat̉. Quid ſit os anime. Que ſit lingua q̄ alloquit̉ deꝰ. Que ſint verba anīe ad deū. Quis ſit clamor anīe ad deū. Anīa alloquit̉ deū fidelit̓ orando. cxlij. Anīa alloquit̉ deū admirādo. lnīa alloquit̉ deū dep̄cando. ibidē. nīa alloquit̉ deū honorādo. Anīa alloquit̉ deū timendo. Anima alloquitur deum familiariter con fabulando. cxlij. Anīa alloquit̉ deū ſuſurrādo. ibidē. Nunciꝰ locutiōis eſt duplex. cxliij. Nuncius verus quis ſit. Nunciꝰ falſus quis ſit. ibidē. Nunciꝰ diuinꝰ quis ſit. Quō nuncij illi differāt. Loquacitatꝭ vituꝑatio ponit̉. ccxxxi. Loci mutatio vtꝝ ꝯferat religioſis. xxv. Luxuria quid ſit. cxcviij. cclxxxij. Luxuria quō vincat̉. cxcviij (cclxxxix. Luxurie remedia q̄ ſint. cxcviij. cclxxxviij. Luxurie ſpecies qͦt ſint. cclxxxviij. Luxurie delectatōes quō ſint pctm̄. ibidē. Ꝙ periculoſum ſit blandicijs corporalibꝰ ſe dare. ibidem. Acrocōſmꝰ quid ſit. folio. cxxj. Microcoſmus qͥd ſit. ibidē. Macrocoſmus quomō ingrediat̉ ad ani mam noſtrā. ibidē. S īcrocoſmus per quid intret ctl̓ꝑ quot. folio. cxxj. Magiſtro indigent inſipientes ꝓpter plu es cauſas. cccxlij. Magnanimitas quid ſit. cccij. Maledicere quid ſit. ibidem. Maleficiū quid ſit. cecij. Malum eſt triplex. fo. liij. liiij. Malum eſt duplex. cxliij. Mala noſtra aliquando debemus abſcō Malum pene quid ſit. Malum pugne quid ſit. ibidē. Malū ẜm ſe ⁊ in ſe qͥd ſit. Mandatū dei pͥmū qͥd ſit. cccxvi. Mandata decē quō ordinent̉. Quot mādata ꝯtineant̉ ī pͥma tabula. ibid̓ Quot mādata ꝯtineant̉ in ſcd̓a tabula. Mādata dei quō cognoſcant̉. cccxvij. Mandatū eſt duplex. ibidē. Mandatū affirmatiuū qͥd ſit. ibidē. Mandatū negatiuū qͥd fit. ibidē. Quid p̄cipiat̉ vel prohibeatur in pͥmo mā dato legis. cccxvij. cccxviij. Quid p̄cipiatur vel ꝓhibeatur in ſecundo mandato legis. cccxviij. Mandata ſeruare monent nos quattuor folio. cccxv. iteꝝ tria. cccxvi. Non obſeruantibꝰ mandata triplex dānū ꝓuenit. cccxv.cccxvi. Mania quid ſit. cccij. Beate ꝟginis laus ē laus dei. lv. Beata ꝟgo quō oēs hoīes excellat. ibidē. Nullus ſcribens poteſt ſufficienter ſcribe re laudes be. v̓ginis. lv. Beate virgi. excellentia ab omnibus popu lis oſtendit̉. ibidē. Nullꝰ hō dꝫ ceſſare a laude be. ꝟ. ibidē. Angelica ſalutatio extollit̉. ibidē. Hoc nomen maria nō eſt de ſubſtantia ſa lutationis angelice. ibidē. Ultima particula ſimiliter non eſt de ſub ſtantia eiuſdem. ibidē. Beata virgo eſt puriſſima. Beata virgo eſt pleniſſima. Beata virgo eſt tutiſſima. ibidem. Beata virgo eſt digniſſima Beata virgo eſt vtiliſſima. Quare dicit̉ aue. fo. lv. lvi. Beata virgo fuit immunis a triplici ve. fo lio. lvi. Quare dicitur in ſalutationis principio a ue. ibidem. B 4 Tabula Beata. ꝟ. fuit īmunis a ve culpe. fo. lvj. Beata virgo fuit immunis a ve culpe ori ginalis. ibidem. Beata virgo fuit immunis a ve culpe actu alis. ibidem. Beata virgo fuit immunis a ve iehennali. ibidem. Beata virgo fuit immunis a ve naſcentiū. ibidem. Beata virgo fuit immunis a ve parientiū. ibidem. Beata virgo fuit immunis a ve morienti um. ibidem. Quid ſit ve naſcentiū. ibidem. Quid ſit ve parientium. Quid ſit ve morientiū. Maria eſt nomē dulciſſimū. fo. lvij. Paria eſt nomē ſanctiſſimū. ibidem. Haria eſt nomē digniſſimū. Haria interp̄tat̉ mare amaꝝ. Haria interptat̉ ſtella maris. Maria interpretatur illuminata vl̓ illumi atrix. ibidem. Saria interpretat̉ domina. Haria quare ſit mare. ibidē. Maria quare ſit amara Maria qͣre d̓r amarū mare ſil̓. Ie. vir. quibꝰ ſit amara. Se. vir. quibus ſit mare. Maris ſtelle ꝓprietates ponunt̉. Se. vir. eſt ſtella puriſſima. lvij. lviij. Ge. vir. eſt ſtella radioſiſſima. lviij. Ge. vir. eſt ſtella vtiliſſima. lviij. Be. vir. eſt illumīatrix ꝑ exēpla. Be. ꝟ. eſt illumīatrix ꝑ bn̄ficia. Be. vir. eſt illumīatrix ꝑ gloriā. ibidem Be. virgo eſt dn̄a angelorū. Be. vir. eſt domina hominū. Ge. virgo eſt dn̄a demonū. Se. vir. hūilitas on̄dit̉. lix. lxxiij. ccxxvij. Se. vir. ꝑfunditas quanta. lix. Se. vir. affectuoſitas oſtendit̉. ibideꝫ. Ge. vir. charitas oſtendit̉. Be. vir. viſitatio exprimit̉. Be. vir. charitas ad ꝓximū declarat̉. Quare in beate vir. viſitatione quater no men marie nominat̉. lix. Be. vir. fuit manſuetiſſima. ibidē. Be. vir. fuit potentiſſima. ibidē. Be. ꝟ. cor quō ꝑtrāſierit gladiꝰ dolorꝭ. ibidē Beata virgo nūqͣꝫ odiuit occiſores filij ſui. folio. lix. Be. virgo fuit ſtudioſiſſima. lix. Be. ꝟ. fuit tenuīſſima ꝑ pauꝑtatē. ibidē. Be vir. fuit temperatiſſima. ibidē. Be. vir. fuit caſtiſſima. lix. lx. Be. ꝟ. fuit caſtior mente qͣꝫ carne. lx. Bea. vir. priuilegium maternitatis ⁊ virgi nitatis exprimit̉. lx. Be. vir. gratia fuit veriſſima. Be. vir. gratia fuit immēſiſſima. Be. ꝟ. gra fuit multipliciſſima. Ge. vir. gr̄a fuit vtiliſſima. Balſamū be. vir. quid ſit. Ge. virgo quō gratiā inuenerit. ibidē. Beata virgo eſt celum. Beata virgo eſt terra. Beata vir. eſt abyſſus. Ge. vir. miſcd̓ia oſtendit̉. Be. vir. dicit̉ therebinthus. Gratia fecit be. vir. gl̓ioſam. lx. lxi. Gr̄a fecit be. vir. miraculoſam. lx. lxi. Gr̄a fecit be. vir. delicioſam. lx. lxi. vir. gratia quanta ſit. lxi. .vir. gr̄a fuit ei vtiliſſima. Be. ꝟ. gr̄a fuit vtiliſſima nob̓. Be. vir. gratia colligit. Be. vir. gratia impinguat. ea. virgi. gratia liberat. e. vir. ſignificat̉ ꝑ Heſter. ibidem. Be. ꝟ. qͣre dicat̉ de radice ieſſe. Be. ꝟ. habuit ſeptē dona ſpūſſctī. Be. vir. habuit gr̄am veritatꝭ. Be. vir. habuit gr̄am vite. Be. vir. ſignificat̉ ꝑ domū. Que ſunt columne huiꝰ domꝰ. Be. vir. habuit gr̄am labioꝝ. Gr̄a labiorum quid ſit. lxi. lxij. Bea. virgi. labia ſeptem melliflua diſtilla uerunt. lxi. Be. vir. fecit verbū caritatꝭ. ibidem e. vir. fecit verbū veritatis. vir. fecit verbū gratulatiuū. lxij. Re. vir. fecit vbū querulatiuū. Be. vir. fecit verbū cōpaſſiuū. ibidē Be. ꝟ. habuit tria ꝟba ad deū. lxi. lxij. Beata virgo habuit duo verba ad homīeꝫ folio. lxi. lxij. Beata virgo habuit duo verba ad angelū. folio. lxi. lxij. Be. ꝟ. habuit gr̄am priuilegioꝝ. lxij. Be. vir. habuit ſeptē priuilegia. lxij. Tabula Que ſint illa ſeptē priuilegia. lxij. Beate ꝟ. potentia apud deū. fo. lxij. Be. vir. gloria apud deum. Be. vir. eſt gr̄a pleniſſima. Be. vir. eſt a peccato puriſſima. Be. vir. eſt incorruptiſſima. Be. ꝟ. eſt familiariſſima. ibidē. In be. vir. fuit gratia premioꝝ. Quare in be. ꝟ. ſint ſeptē dotes. Be. ꝟ. excedit oēs ſctōs in gr̄a. Be. ꝟ. hꝫ nouē plenitudines gr̄aꝝ. Beata virgo eſt plena ſapientia. lxiij. Be. vir. eſt plena gratia. Be. ꝟ. eſt plena bona vita. Be. vir. eſt plena miſcd̓ia. ibidē. Be. ꝟ. eſt plena fecūditate. Be. ꝟ eſt plena ꝑfectiōe eccl̓ie. Be. vir. eſt plena odorifera. lxiiij. Be. vir. eſt plena gloria. ibidem. Be. vir eſt plena fruitione. ibidem. Be. vir. dicit̉ mare plenū. lxiij. Beata virgo eſt facta domīa potentiſſima. folio. lxiiij. lxv. Be. ꝟ. ē facta dn̄a indeficiētiſſima. Be. ꝟ. eſt dn̄a nr̄a pijſſima. ibidē. Be. ꝟ. eſt dn̄a nr̄a iuſtiſſima. Be. ꝟ. eſt dn̄a nr̄a certiſſima. Be. vir. eſt dn̄a nr̄a noīatiſſima. Be. ꝟ. ſignificat̉ ꝑ iudith. lxvi. Beata virgo fuit famoſa famoſior famoſiſ ſima. ibidem. Be. vir. fuit ſpecialiter aula. Be. vir. fuit filia dei generoſa. Be. vir. fuit ſponſa ſpecioſa. ibidem. Be. vir. fuit dei ancilla. Be. vir. fuit gl̓ioſa mater dei. Be. vir. cōparat̉ aurore ꝓpter qͣttuor. lxvij. Be. vir. quō ſit ſanctificata ⁊ qn̄. ibidē. Be. ꝟ. quō ꝓfecerit in gr̄a et ꝟ̓tutibꝰ. ibidē. Be. ꝟ. locꝰ notabilis eſt triplex. fo. lxviij. .vir. mens eſt locus dei. .vir. vterꝰ fuit locꝰ filij dei. Be. ꝟ. cōꝑat̉ aurore ꝓpter ſe qͣdrupl̓r. Ge. v. cōꝑat̉ aurore ꝓpt̓ nos qͣd rupl̓r. ibidē. Ge. vir. eſt mediatrix. noſtra. Be. vir. eſt defenſatrix noſtra. Be. vir. eſt illumīatrix noſtra. lxviij. lxix. Be. vir. eſt virga fumea. lxix. Se. vir. eſt virga lignea. ibidem. Se. vir. eſt virga aurea. ibidem. Beata virgo eſt virga ferrea. lxix. Be. vir. eſt virga florida. Beata vir. habuit qͣdruplices flores. Be. vir. eſt flos virginitatis. Be. vir. eſt flos honeſtatis. ibideꝫ. Be. ꝟ. eſt flos fecūditatis. Be. vir. eſt flos īmortalitatis. Be. vir. dicit̉ flores in plurali. Be. ꝟ̓ginis flos hꝫ plura folia. lxix. lxx. Que ſint illa folia. lxix. lxx. Ge. vir. quottuplex flos ſit. Be. vir. egreſſus quis ſit. Be. vir. fuit vas purum. Be. vir. fuit vas purius. Be. vir. fuit vas puriſſimū. ibidē. Be. vir. ꝓgreſſus quis fuerit. Que ſit rō ꝙ b. ꝟ. cōꝑat̉ aurore. Que ſit rō ꝙ be. vir. cōꝑat̉ ſoli. Que ſit rō ꝙ be. ꝟ. cōparat̉ lune. Be. vir. ingreſſus quis fuerit. lxxi. Be. ꝟ. ingreſſus hꝫ triplicē ꝯditiōem. lxxi. Beata virgo quo comitatu ſit ingreſſa in celum. ibidem. Ge. vir. ſuꝑgredit̉ omēs ſctōs. Be. ꝟ. ſuꝑgredit̉ oēs ſctōs natura. Be. ꝟ. ſuꝑgredit̉ oēs ſctōs gr̄a. ibideꝫ. Be. vir. ſuꝑgredit̉ oēs ſctōs gl̓ia. Be. vir. ſuꝑgreſſus quis ſit. Be. vir. eſt būdicta ꝓpter qͣttuor. Beata vir. eſt benedicta ꝓpter gratiā cordis oris ⁊ operis. lxxi. Beata virgo multipliciter eſt benedicta ꝓ pter prolem. lxxi. lxxij. Be. vir. prior miſcd̓ia que ſit. lxxij. Be. vir. poſterior miſcd̓ia q̄ ſit. ibidē. Be. vir. ſuperauit miſericordiā priorē miſe ricordia poſteriore. lxxij. Beata vir. eſt benedicta propter gl̓am ſub limiſſimam. lxxiij. Beata virgo eſt benedicta ꝓpter gloriaꝫ co pioſiſſimā. lxxiij. Beata virgo eſt benedicta ꝓpter gloriā ſta biliſſimam. ibidem. Be. vir. pietas exponit̉. lxxij. Be. vir. benedixerunt tria. lxxiij. Be. vir. eſt benedicta ꝓ hūilitate. lxxiij. Be. ꝟ. ſignificat̉ ꝑ axam filiā caleph. ibidē. Be. vir. eſt irriguū ſuꝑius. Be. vir. eſt irriguū inferius. ibidē. Be. vir. ſignificat̉ ꝑ abigail. Be. vir. ſignificat̉ ꝑ rubū moyſi. xxiiij. Be. vir. ſignificat̉ ꝑ ſaram. lxxiij. Tabula Beata ꝟgo ſignificat̉ ꝑ iahel. lxxii. Be. vir. eſt bn̄dicta ꝓ charitate. lxxiij. Be. ꝟ. eſt bn̄dicta ꝓ māſuetudine. Be. ꝟ. eſt bn̄dicta ꝓſtrēnuitate. ibideꝫ. Be. ꝟ. eſt bn̄dicta ꝓ caſtitate. Be. ꝟ. eſt paradyſus. lxxiiij. Be. ꝟ. fructꝰ eſt generoſus ⁊c̄. lxxv. Quare ſit generoſus. Quare ſit generoſior. ibidē. Quare ſit generoſſimꝰ. Quare ſit delicioſus. Quare ſit delicioſior. Quare ſit delicioſiſſimꝰ Arbor fructus beate virginis eſt altiſſima folio. lxxv. Arbor fructus beate virginis eſt breuiſſi ma. ibidem. Que ſit ratio vtriuſqꝫ. ibidē. Quare fructꝰ ille ſit ꝟtuoſiſſimꝰ. lxxvj. Quare ſit copioſiſſimꝰ. ibidē. Quare ſit copioſior. Quare ſit copioſus. Quis ⁊ qualis ſit ille fructus diffuſe habe tur. fo. lxxvij. lxxviij. lxxix. Beataꝫ vir. diligentes quattuor beneficia ſequunt̉. lxxxiiij. Pſalteriū be. ꝟ. ponit̉. lxxxiiij. lxxxv. ⁊c̄. Letania be. vir. xcj. xcij. Corona be. vir. ponit̉. xcij. Curſus de cōpaſſiōe be. vir. xciiij. xcv. Salue regina pulcherrimū. xcvj. Beata virgo dicit̉ celum propter octo rati ones. fo. ccxxiij. ccxxiiij. Be. vir. dum erat trium annorū fuit ī tem plū p̄ſentata.ccxxvij. Bea. vir. manſit in templo vſqꝫ ad quartū decimū annū. ibidē. Be. vir. reuelauit ſctē elizabeth lant grauie qͥd fecerit in templo. ibidē. Be. vir. tria precepta potiſſime impleuit. fo lio. ccxxvij. Be. vir. petiuit in templo ſeptem petitiōes a deo. ibidem. Beata virgo non habuit gratiam ſuaꝫ ſine labore. ibidem. Beata virgo quomō ordinauerit vitam ſu am in templo. ibidē. Be. ꝟ. pͥmo ꝓtulit ẜm hieronymū. ccxxviij. Ordo annūciatiōis angl̓ice ponit̉. ibidē. Qualis fuerit turbatio beate virginis ī an nunciatione. folio. ccxxviij. In qua ſpecie gabriel venerit. ibidē. Qualis ⁊ quanta ſit ſolennitas annuncia tionis. ibidem. Ordo viſitationis beate virginis ad elyza beth. fo. ccxxix. Beata virgo iuit cum Ioſeph ſuper mon tana. ibidem. Beata virgo nō fuit grauata ex conceptu fi lij dei. ibidem. Be. vir. purificatio ponit̉. ccxxxij. Quomō Ioſeph voluit dimittere beatam virginē. ccxxix. Quō ſymeon xp̄m cognouerit. ccxxxij. Be. ꝟ. p̄ oībꝰ dꝫ in deuotiōe hr̄i. xlv. Ge. ꝟ. quō ſe habuerit ī ſabb̓o ſcō. cclxviij. Beate virginis laus ẜm litteras ſalutatio nis angelice. ccxcvij. e. ꝟ. pſalteriū minꝰ ponit̉. ccxcix. Saturitatis honeſtas ꝑpenditur in tribꝰ in p̄lato ⁊ in alijs. cccxlvj. Marie magdale. ꝯuerſio pōit̉. ccxli. ccxlij. Partyrij appetitꝰ eſt ꝓpter qͣttuor. cxxxj. Gatrimoniū qͥd ſit. ccciij. Meditando debet exercere ſe homo in ſti ulo ꝯſcientie. cxxv. Seditando debet exercere ſe homo in ra dio intelligentie. ibidē. Meditando debet exercere ſe homo ī igni culo ſapīe. ibidē. Meditando debet homo ſtimulū ꝯſcien tie exaſperare. ibidē. Meditando debet homo ſtimulum cōſci entie exacuere. ibidē. Meditando debet homo ſtimulum cōſci entie dirigere. ibidē. Meditatio quō ſit iter eternitatꝭ. cxl. Meditatio quomō ſequatur iter recte in tentionis. cxl. Meditatiōis iter quō arripit̉. ibidem Meditatio ⁊ cogitatio quō differāt. Meditatio vnde oriat̉. Meditatio quid ſit. cxl. cxliiij Cogitatio quid ſit. cxl. Cogitatio ſepe ponitur pro meditatione ⁊ econuerſo. ibidem. Meditatiōe deꝰ alloquit̉ aīam. cxlj. Meditando non alloquitur deus omnes equaliter. cxlj. Quō mēs alloquat̉ deū ī meditatōe. ibidē. Tabula Allocutio diuīa p̄cedit meditationē. cxlij. Allocutio diuina inſtruit. ibidē. Allocutio diuina verificat. Allocutio diuina ꝑficit. In meditatione ſpiritꝰ noſter aſſociat̉ ver bo eterno. cxliij. Meditatiōis ſolitudo qͥd ſit. ibidē. Meditatio ſolitaria liberat a duplici ma lo. ibidem. Quid ſit illud duplex malū. ibidē. Quō in meditatione ſpiritus noſter a tem poralibꝰ recedat. ibidē. Meditatio aſſidua incendit amorē. ibideꝫ Quid faciat extēſio meditatōis. cxliiij. Quid faciat agilitas meditatiōis. ibidē. Meditatio in quid terminet̉. ibidē. Meditatio quō quietet̉. ibidē. Que ſint ꝓpria meditatiōi. ibidē. Memoria quid operet̉. cxxiij. Memoria retinet preterita preſentia ⁊ fu ibidem. Memoria quid ſit. ccci. cccij. Mendacium quid ſit et quottuplex. folio cccij. cccxxiij. Mens humana d̓r ſpiritꝰ. ibidē. Mens quare dicitur mens. ſpiritus ⁊ ſen ſualitas. ibidē. Mens quomō diſponatur ad aſcendēdū in deum. ibidē. Hens tripliciter aſcendit in deū. ibidē. Mens duplicit̓ aſcēdit in deū. ibidē. Fratres minores vtrum recipiant pecuni am. folio. li. Fratres minores vtrū habeāt ꝓprietatē li brorū ⁊ domoꝝ. li. cccxxviij. Cuius ſint libri ⁊ res quibus vtuntur fra tres minores. li. Utrū teneant̉ manualit̓ laborare. li. Utrū liceat eis ſtudere. ibidē. Utrū liceat eis doctorari. ibidē. Utrum liceat eis ſtudere artes et curioſa. folio. lij. Fratres minores diligi debent a clericꝭ ꝓ pter octo cauſas. cccxxxij. Miraculū quid ſit. xiiij. xv. Giraculum quid ſit et quot modis capit̉. folio. xiiij. xv. Miracula vtrum requirant̉ in canoniſatione ſanctoꝝ. xv.xvi. Miraculorum examinatio quomodo de beat fieri. xvi. Miraculum vtrum oporteat in inſtāti fie ri. folio. xvij. Utrū ſit cōtra rationē miraculi ſi dolor in teruenerit. ibidē. Miſericordia quid ſit. cccij. Miſſam celebrare duplicem mundiciā re quirit. Quare corꝑalis mūdicia reqͥrat̉. ibideꝫ. Quare ſpūalis mūdicia reqͥrat̉. Miſſa qualē reuerentiā reqͥrat. Miſſaꝝ celebratio qͥd ꝯferat. cccxlix. Quō corꝑalia ſint tractāda. xxxij. Quō calix libri ⁊c̄. ſint tractāda. ibidē. Miniſtrorum diligentia que ⁊ quanta de beat eſſe. ibidē. Miſſam celebraturus que debeat ſcire ſer uare. lxxxij. Utrum quis digne poſſit miſſam celebra re. lxxxij. lxxxiij. Quid debeat ſacerdos cogitare poſt miſ ſam. lxxxiij. Or̄o deuotiſſima ꝓ celebrāte ponit̉. lxxxiij. Amictus qͥd ſignificet. xcvij. Actus omnes ſacerdotis in miſſa qͥd ſigni ficent. ibidem. Alba quid ſignificet. Stola quid ſignificet. Manipulus quid ſignificet. ibideꝫ. Caſula quid ſignificet. Quare fiat ꝯfeſſio ante miſſam. Utrum peccet omittens aliquam veſtem ⁊ celebrans. xcvij. Quare pͥmo oſculet̉ altare. Quid ſignificet cornu dextrū altarꝭ. Quid ſignificet cornu ſiniſtrū. Quare chorus dicat introitū. Introitus quid ſignificet. Quare bis cantetur. ibidē. Quare dicit̉ kyrie eleyſon. Quare nonies dicit̉. Quare dicit̉ gl̓ia in excelſis. Quare dicit̉ oratio. Quomodo ſalutet ſimplex ſacerdos popu lum. folio. xcvij. Quō ep̄i ſalutent populū. Quare ſacerdos dicat oremꝰ Quare dicit̉ epiſtola. ibideꝫ. Quid ſignificet epiſtola. Quare de diuerſis ſcpͥturꝭ ſumat̉ epl̓a. Tabula Quare dicit̉ graduale. xcvij. Unde dicit̉ graduale. Quare dicit̉ alleluia. ibidē. Quare dicit̉ ſequētia. Quare neuma dicat̉ in all̓a. Quis fecerit ſequētias. Quare ante euangeliū dicat̉. ſequentia ſan cti euangelij. xcviij. Quare euangelium dicatur contra aquilo nem. ibidem. Quare dyaconus ſalutat populū an̄ euan gelium. ibidem. Quare populus reſpondeat. gloria tibi do mine. ibidem. Quomodo debeat dici ⁊ audiri euangeli um. ibidem Quare dicat̉ credo ⁊ offertoriū ⁊c̄. ibidē. Modeſtia quid ſit. cccij. Hortis conditiōes ponunt̉. cxxviij. Hortis meditatio quō debeat fieri. ibidē. Horum alienorum perſcrutatoreꝫ eſſe eſt īalum. ccxlviij. Hotiua potentia. ccci. Pulierum conſortia ſunt fugienda a reli ioſo. xlv. Mulieris chananee virtutes explicantur folio. ccxlvij. Mundicia interior plus debꝫ curari qͣꝫ ex erior. ibidem. Hundicia carnis quid ſit. cccxl. Hundi vanitates explicant̉. cx. cxi. Hundi amatores qͣꝫ ſtulti ſint. cxi. Mūdus qͣre ſit relinquēdus. ibidē. Mūdi inſtabilitas declarat̉. cxi. cxxxij. Mūdana ꝯuerſatio qͣꝫ ꝑiculoſa ſit. cxi. Hundi vincula que ſint. ibidē. Mūdi ſapīa qͦt ſupplantauit. Mūdi gaudiū eſt flagellū. Mūdi gaudiū quō ꝑfecte cogͦſcat̉. Mundi gaudium habet vilitatem in obie to. folio. cxi. Mundi gaudium habet impuritatem in ubiecto. ibidē. Mūdi gaudiū hꝫ breuitatē in ſeip̄o. cxi. Nūdi gaudiū hꝫ triſticiā in t̓mīo. cxij. Mundi gaudium habet miſeriam in affe ctu ꝓprio ibidē. Mūdus quō poſſit ꝯtemni. cxij In mūdo ſenſibili ſunt tria. cxxi. ibidē. Mundū regentia que ſint. Mundus ſenſibilis eſt locus tenebraruꝫ propter tria. cxxxij. Munera nō ſunt curanda. xlviij. Mutationis fratrum de loco ad locū cau ſe. folio. cccxxvij. Atura rationaliſ ad quid ſit facta. cxxxiij. Neceſſitas qͦttuplex ſit. cclxxxiiij. Negligentia corrumpitur in volente profi cere. fo. xlvij. Negligētia eſt multiplex. cxxvij. Que ſint meditāda circa negligētiā. ibideꝫ. Nequicia eſt multiplex. ibidē. Nocet qͥs ꝓximo ſuo triplicit̓. cccxxij. Numeroꝝ differētia ē ſeptuplex. cxx. Quid ſit numerꝰ quilibet. ibidē. Quomō numeri artificiales imprimunt̉ in animā. cxxij. Quid ſint numeri memoriales. Quid ſint numeri ſenſuales. Quid ſint numeri ꝓgreſſores. Quid ſint numeri ſonātes. ibidē. Quid ſint numeri occurſores. Quid ſint numeri iudiciales. Qui numeri ſint cōnexi. Uedientia quid ſit. folio. xxv. Obedientie ꝑfectio declarat̉. xxv. Obedientie effectꝰ ponunt̉..xxv.xxvj. Obedientie menſura que debet eſſe in reli gioſo ponit̉. xxvj. Obedientia qualis debeat ſeruari in prece ptis difficilioribꝰ. ibidē. Obedientie neceſſitas declarat̉. ibidē. Obedientie in maioribꝰ negocijs reqͥritur auctoritas in religioſo. ibidē. Obedientie auctoritas reqͥrit̉ in oībꝰ perſo nā religioſi ꝯcernētibꝰ. ibidē. Obedientie auctoritas reqͥrit̉ in ſpecialibꝰ oꝑationibꝰ. ibidē. Obediētie auc̄tas nō reqͥrit̉ in cōibꝰ oꝑati onibꝰ religioſi. ibidē. In leuioribꝰ ſufficit conijcere voluntatem ſuꝑioris. ibidē. Collatio de obediētia ponit̉. clxxj. Obedientie p̄conia ponunt̉. xlv. Obedientie meritū ponit̉. ibidē. Obedientia mera quid ſit. ccci. Obedientia quid ſit. cccij. Tabula Obſeruantie triplicis qualitas ſūt tres la pides precioſi. cccxlvj. Occiditur homo ab homine tripliciter. fo lio. cccxxiij. Ocium deteſtatur. ccxxxj. Oculus eſt triplex. cxliiij. Quid ſit quilibet. ibidem. Occupationes varie quomodo ſint decli nande. xlvij. Odiri nō debet malus. xlix. Que ſit ratio huius. ibidem. Officiū diuinū debet addiſci. xxx. Quō ſit addiſcendū. ibidem. Officia plura debent mente ſciri a religio ſo. ibidem. Officium diuinum debet ſeruari cum reue rentia. ibidem. Officij reuerentia ſi ſit. plura ſigna probāt. ibidem. Officium diuinum debet fieri cum diligē tia. ibidem. Que probent diligentiam in diuino offi cio. ibidem. Officium diuinum debet ꝑſolui ſine dor mitatione. ibidem. Que dormitatio imputetur in diuino offi cio. ibidem. Officij diuini cantus quo moderamīe de beat fieri. ibidem. Que ſit diſciplina in diuino officio ſeruan da. ibidem. Officium diuinum debet cum quiete mē brorum fieri. ibidē. Officium diuinum debet ſine diſſolutione fieri. ibidem. In officio diuino tumultus eſt cauēdus. folio. xxx. In choro nihil debet ſingularit̓ dici. xxxj. Sub officio diuino quomō debeant ſedi lia tractari. ibidem. In officio diuino nō debet eſſe vaga mēs. ibidem. In officio diuino non debet eſſe turpis a ctus. ibidem. In officio non debent tibie extendi. ibidē. In officio diuino debet fieri ſuis tempori bus inclinatio ꝓfunda ibidē. Gonum exemplum cuiuſdaꝫ male ſe incli nantis ponit̉. ibidem. In officio diuino debet eſſe vniformis ho neſtas. ibidem. Officium diuinum debet diſciplinate dici extra chorum. folio. xxxj. Utrum liceat ſedere ſub officio. ibidem. Officium diuinum debet dici diſtincte. ibi Officium diuinum debꝫ dici integre. folio Officium diuinum debet dici ordinate. ibi dem. Officium diuinum quomodo debeat cele brari. xlv. Officia diuina habeant triplicem diligen tiam.cccxlviij. Officium diuinum in eccleſia ſpirituſſan ctus ordinauit fieri quinqꝫ de cauſis. folio cccxlix. Officine religioſoꝝ q̄ ſint. xxxvij Operatio religioſi eſt duplex. xxvj. Opera ſunt multiplicia. xxxiiij. Operatio deiformis quid ſit ⁊ que ſit. folio clxvij. Operatio deiformis eſt ſimilis oꝑatiōi ſu preme ierarchie ibidē. Operatio deiformis eſt ſil̓is oꝑationi me die ierarchie. ibidem. Operatio deiformis ſil̓is eſt oꝑationi infi me ferarchie. ibidem. Qualis diſciplina debeat ſeruari in opere manuali. xxxiiij. Operatio ſpiritualis habet plures gradꝰ. folio. clxvij. Qui ſint illi gradus. ibidē. Operatio vite actiue habꝫ plures gradus ibidem. Quid ſint et qui ſint illi gradꝰ. ibidē. Operatio eſt duplex. clxviij. Operatio interior qͥd ſit. ibidem. Operatio exterior quid ſit. ibidē Opus virtutis requirit circumſpectioneꝫ. folio. cccxx. Opus virtutis requirit rectam intētio nē folio. cccxx. Opus virtutis requirit puram affectionē. ibidem. Opus virtutis requirit electionem iuſtaꝫ. ibidem. Opus virtutis requirit proſecutionem vi goroſam. ibidem. Opus virtutis requirit informationeꝫ ca ritatiuam. ibidem. Opera ſeruilia que ſint. ibidē. Opera libera que ſint. ibidem. Operatio meritoria finit omīa itinera eter Tabula nitatis. folio. clxxvi. Operationes quedam ſunt proprie natu re rationali. ibidem. dem. Oratio dominica exponitur. folio. clxxvij. clxxx. Orationis optimus modus ponitur. fo lio. clxxv. Or̄onis ſunt tres gradus. cxxix. Oratio eſt mater ſurſum actionis in deuꝫ. folio. cxx. Quare petatur ſanctificari nomen dei. ibi dem. Oratio dominica eſt priuilegiata ī tribus. folio. liij. Oratio dominica diuiditur in tria. ibidē. Que ſint illa tria. ibidem. Oratio dominica continet ſeptem petitio nes. ibidem. In oratione dominica petunt̉ ſepteꝫ dona atitudines. ibidem. In oratione dominica petuntur ſepteꝫ vir tutes. ibidem. Orationi ſemꝑ eſt inſiſtendū. xxix. In oratione debet homo ſibi capituluꝫ te nere. ibidem. Pro quibus debeat religioſus orare. folio xxix. A quo debeat oratio incipi. ibidē. Meditatio ꝓuocat ad or̄onē. ibidē. Orans ſubuehit̉ duabꝰ alis. ibidē. Que ſint ille ale. ibidem. Oratio fructuoſa q̄ requirat. xxx. Tempꝰ ꝯgruū or̄oni oſtendit̉. ibidē. Orationis fructꝰ ponunt̉. ibidē. Orandū eſt nudo capite. ibidem. Oratio ſibiloſa eſt cauenda in conuētu. fo lio. xxxj. Oratio debet hr̄e oꝑa ſancta.xlv. Orationis effectꝰ ponunt̉. xlvij. Oratio non ſtatim ſemꝑ exaudit̉. cxv. Que ſit ratio huius. ibidē. Or̄onis p̄conia ponunt̉. cxlv. Quot pericula euitat orans. ibidē. Orationis exauditio quomodo fiat. cxlv. cclix. cclviij. Or̄o cordis in tribꝰ ꝯſiſtit. cxlv. Orationis ſecuritas qͣnta ſit. ccxlv. ccxlvj. Or̄onis vtilitates maxime. ccxlv.ccxlvj. Orationis ſtudium quomodo a religioſo debeat haberi. ccxciij. Quō orandꝰ ſit deus. ibidē. Ad orationis perfectionem tria requirun tur. ccxciiij. Quomodo cor per orationem ſubleuatur. ibidem. Oraculū quid ſit. cccī. Ordines ſacri qui ſint. ccvij. Qui ordines correſpondent ordinibꝰ ange lorū. fo. ecvij. ccviij. Ordo religioſorum cui correſpondeat. fo lio. ccvij. Ordo p̄latoꝝ cui correſpōdeat. ibidē. Ordo actiuoꝝ cui correſpōdeat. ibidē. Ordines correſpōdēt ierarchijs. ibidē. Ad ordinem qualēcunqꝫ recipiendi qͣdru plex forma. cccxxx. Oſtentatio quō ſit fugienda. xlvij. Anis eſt triplex. folio. liiij. Quid ſit ille triplex panis. folio Ad quid ſit vtilis. ibidem. In paradyſo ſunt tria. cxxxij. Patri debet̉ triplex honor. cccxxj. Patrem honoranti conceditur triplex vi ta. ibidem. Paſſio xp̄i debet ꝯtemplari. cxxxj. Compatiendū eſt xp̄o. ibidem. Quō debeat fieri illa cōpaſſio. ibidē. Paſſionis cauſa exprimit̉. cxxxj. cxcvij. Quis ſit qui cōpatitur. cxxxj. Quantꝰ ſit qui patitur. ibidem. Quali forma patit̉. Quanta mala patiat̉. Quid ꝯſequit̉ ad paſſionē Curſus de paſſione domini ponitur. folio xcij. xciij. xciiij. Que quibus horis ſit chriſtus paſſus. fo lio. cij. Paſſio xp̄i manifeſtat nobis inſcrutabileꝫ ſapientiā dei. cxxxij. Paſſio xp̄i manifeſtat nobiſ irrep̄henſibilē dei iuſticiā. ibidē. Paſſio chriſti manifeſtat nobis inenarra bilē dei miſcd̓iam. ibidē. Paſſio chriſti manife ſtat nobis paradylū deſiderabilem. cxxxij. Tabula Paſſio chriſti manifeſtat nobis infernum horribilem. cxxxij. Paſſio chriſti manifeſtat nobis ꝟtutē lau dabilem. ibidem. Paſſio chriſti manifeſtat nobis reatuꝫ cul pabilem. ibidem. In paſſione xp̄i dꝫ attendi opus. cxcvj. In paſſione domini debet attendi modus ibidem. In paſſione chriſti debet attendi cauſa. fo lio. cxcvj. Quomodo debeat meditari paſſio chriſti. folio. cxcvj. cxcvij. ccxcv. Quomodo fructuoſe meditari poſſit. fo lio. cxcvij. ccxcv. Paſſio chriſti quale opꝰ fuerit. cxcvi. ccxcv. Quis fuerit modꝰ patiendi. cxcvij. Faſciculus pͥmꝰ paſſiōis qͥs ſit. ibidē. Faſciculus ſcd̓s quis ſit. Faſciculus terciꝰ quis ſit. ibidē. Faſciculus quartꝰ quis ſit. Faſciculus quintus et ſextus et ſeptimus quis ſit. ibidem. Paſſionis diffuſa meditatio ponitur. folio cclxiiij.cclxv.cclxvi. cclxvij. Patientia quid ſit. xij. Patientia quomō acquirat̉. xlvij. Exhortatio bona ad patientiam. fo. ccxxxij ccxxxiij. Patientia ⁊ conſtans longanimitas eſt ter cia ala eccl̓iaſtici ſeraph. cccxliiij. Patientia eſt p̄lato neceſſaria propter tria. ibidem. Paupertas religioſorum qualis eſſe debe at. folio. xlv. Paupertas quomodo ſeruari debeat a re ligioſis. ibidem. Pauꝑibꝰ licet reciꝑe elemo ſynā. lj. Paupertatis preconiuꝫ ponitur. folio. ccx. ccxxx. ccxlix. ccxcij. Pauꝑtatis gradus ponunt̉. ccx. Paupertas quid ſit. ccxcij. Pauper fuit chriſtus. ccxlix. Que ſit ratio huius. ibidem. Pauperes diligit deus. ibidē. Pauꝑtatis vtilitas. ccxlix. ccxcij. Pax eſt triplex. ciij. Quare eccl̓ia oret ꝓ pace tꝑali. cij. Pax anime quid ſit. xlv. Dax illa quomō acquirat̉. ibidem. Ad pacem ꝑuenit̉ ſeptē gradibꝰ. cxxxj. Qui ſint illi gradus. ibidem. Peccatoꝝ que ſit medela. cxiiij. Pctm̄ originale quid ſit. cxx. cccij. Pctm̄ originale quid fecerit ī hoīe. cxx. Que faciāt ꝯtra pctm̄ originale. cxx. Que faciant ꝯtra effectꝰ eiꝰ. ibidē. Pctm̄ qͥnqꝫ modis p̄t hō facere. cccxxj. Peccatū debet recordari quo ad multipli cem negligentiā. cxxvij. Peccatū debet recordari quo ad multipli cem ꝯcupiſcentiā. ibidem. Peccatū debet recordari quo ad multipli cem nequiciā. ibidē. Peccatū cōmittit̉ tripliciter. cxxviij. Peccatorum memoria quomō poſſit per fecte haberi. cxciiij. Peccatum quanti periculi ſit oſtēditur. fo lio. ccxxvij. Peccatū actuale quid ſit. cccij. Peccatū veniale quid ſit. Peccatū mortale quid ſit. Peccatū operis quid ſit. Peccatū oris quid ſit. Peccatū cordis quid ſit. ibidem. Pctm̄ ignorantie quid ſit. Pctm̄ ex ignorantia qͥd ſit. Pctm̄ ex induſtria quid ſit. Pctm̄ ex infirmitate quid ſit. Peccatū in deum quid ſit. Pecunia quomō non recipiatur a fratribꝰ minoribꝰ. lj. Quō ſaluet̉ illud dictū. ibidē. Penitentia quid ſit. cccij Pene infernales debent in memoria habe ri. folio. cxcv. Que ſint pene infernales. ibidē. Periuriū quid ſit. cccij. Perplexitas quid ſit. ibidem. Perſeuerātie p̄coniū ponit̉. ccxcvi. ccxcvij. Perſeuerantia quid ſit. ccciij. Perſpicacia quid ſit. cxlv. Peruerſi qͣntū noceant eccl̓ie. xlvij. Peruerſoꝝ ꝯditōes expͥmunt̉. ibidē. Aperuerſis multa mala exempla capiunt. ibidem. Philomena ſancti Bonauenture ponitur folio. cclxxix. cclxxx. Philoſophia eſt triplex. cxxiij. Ph̓ia rationalis quid ſit. Ph̓ia realis quid ſit. ibidem. Ph̓ia moralis quid ſit. Ph̓ia rōnalis de qͥbꝰ tractet. Ph̓ia realis de qͥbꝰ tractet. C 2 Gabula Philoſophia moralis de qͥbꝰ tractet. cxxiij. Ph̓ia naturalis eſt triplex. Quid ſit quelibet. De quo tractet quelibet. Ph̓ia rōnalis eſt triplex. Quid ſit quelibet. ibidem. De qͦ tractet quelibet. Ph̓ia moralis eſt triplex. Quid ſit quelibet. De quo tractet quelibet. Quō deꝰ cognoſcat̉ ꝑ quālibꝫ ph̓iam. Pietas quid ſit. fo. x. cccij. Pietas ſiue fraterna cōpaſſio ē ſcd̓a ala ec cleſiaſtici ſeraph. cccxliij. Piromancia quid ſit. cccij. Plato dedit duo precepta. cliij. Ptās ſecularis qͣlis eſſe debeat. ccxiij. Ptās ſecularis cui aſſimilet̉. ibidem. Preceptum eſt duplex. cccij. Preceptum affirmatiuū. ibidem. Preceptum negatiuum. ibidem. Predicationis officium eſt regule fratrum minoꝝ annexū. lj. Ante predicationem debet quis habere ſe ptem conditiones. cclij. Que ſint ille ſeptem ꝯditiōes. ibidem. Ante effuſionē ꝑ predicationem debet in fundi ꝑ vnctionē. ibidem. Predicator quomō debet in genere omēs arguere. cccxxvj. Predicatori neceſſaria. ibidem. Prelati dicuntur celi propter luminis dif fuſionem. fo. ccxviij. Prelati dicuntur celi propter motus velo citatem. ibidem. Prelati dicunt̉ celi ꝓpter motus cōtinua tionem. ibidem. Prelati dicuntur celi propter ſiderū erran tium repreſſionē. ibidem. Prelati dicuntur celi propter inferiorum informatiuum. ibidem. Prelati dicuntur celi propter motuum di menſionem. ibidem. Prelatura quid requirat. ix. Prelato neceſſaria ponunt̉.cccxxvij. Prelati qͣre nō magnificant̉ a p̄dicātibꝰ in ẜmonibꝰ pl̓es cāe ponunt̉. cccxxxi. cccxxxiij Prelati qͥbꝰ ꝟtutibꝰ debēt eē p̄diti. cccxlij. vſ qꝫ in finem. Prelatꝰ triplicē deo reddet rōem. cccxliij. Premium eſt duplex. eccij. Premiū illud duplex quid ſit. ibidē. Preſumptio eſt duplex. xxvj. xxvij. Preſumptio quid ſit. xxvij. Preſumptio eſt ſūme fugienda. Preſumptiōis ſigna q̄ ſint. ibidem. Preſumptiōis effectꝰ qui ſint. Preſumptio quō cognoſcatur. Proficiendi gradus ſunt tres. cxxxij. Proficiendi gradꝰ quid ſint. ibidē. Proficiendi gradꝰ ſunt triplicati. ibidē. Proficiendi gradus correſpondent triplici ierarchie. ibidem. Proprietas rerum quibus vtūtur fratres minores cuius ſit. lj. Prodigalitas quid ſit. eccij. Proditio quid ſit. ibidem. Prouidentia quid fit. ibidem. Prudentia quid ſit. x. clxx. cccij. Prudētia ſctī bonauēture expͥmit̉. x. Prudentis ꝯditiōes ponunt̉ xxv. Prudētia politica quid ſit. clxvij. Prudētia purgatoria quid ſit. ibidem. Prudētia purgati animi qͥd ſit. clxvij. Prudētia exēplaris qͥd ſit. ibidem. Pudicicia quid ſit. x Pudor quid ſit. cxxxi. Pudor ꝯſiderat̉ in qͣttuor. ibidē. Pudor vtrū ſit bonꝰ. cclix. Pulchritudo quid ſit. cxxi. cxxxiij. Purgatiōis ſeptē ſunt gradꝰ. cxxxij. Purgatōnis gradus quomodo diſtinguā tur. ibidem. Purgatio in amaritudine quomodo debe at fieri. ibidem. Puritas mentis ponitur. cccxl. Puſillanimitas quid ſit. cccij. Atio quid ſit. ſo lio. cccl. cxlix. Ratio cauſalis quid ſit. cccj. Ratio ſeminalis quid ſit. cccj. Ratio primordialis. ibidem. Rancor debet vitari. xlix. Rapina quid ſit. cccij. Rectoris animarū prima ala eſt zelus iuſti cie. cccxlij. Rector debet precedere ſubditos ſpecialit̓ in tribus. cccxlv. Religionis ꝑfectio declarat̉. vij. viij. Religioſi ſermo qͣlis eſſe debeat. xxvi. Religioſi oꝑatio quō fieri debeat. ibidē. Tabula Religioſus qn̄ licentiaꝫ habere debeat ſuꝑ res agendas ⁊ hn̄das. xxvj. Religioſus quid poſſit dare vel recipere. fo lio. xxvi. Quibus conueniat diſpenſatio rerum ī re ligione. ibidem. Ꝙ pernicioſum ſit religioſum occultare a liqua. ibidem. Religioſꝰ quō poſſit alt̓i accōmodare. xxv Quis vocet̉ ſenior in religione. xxvij. Religioſus qͦ noīe debeat noīari. xxviij. Religioſus q̄ officia debeat exequi. ibideꝫ. Religioſi conuerſatio qualis eſſe debeat in ter ſeculares. xxxvii Religioſus debet fugere conſortia mulie rum. xxx. Religioſi diſciplina ī exitu monaſterij oſtē ditur. ibidem. Religioſi conuerſatio in eccleſijs ſeculariū quō eſſe debeat. ibidem. Religioſi conuerſatio qualis eſſe debeat in hoſpicio. xxxviij. xxxix. Religioſi diſciplina in verbis qualis eē de beat. xxxviij. xxxix. Religioſi diſciplina in cibo ⁊ potu oſtendi tur. xxxix. Religioſus quomodo ordinari debeat re ſpectu dei. xl. Religioſus quomodo ordinari debeat re ſpectu ſui. xlj. Religioſus quomō ordinari debeat reſpe ctu proximi. xlij. xlviij. Religioſus non debet ſollicitari de aliqua re creata. xliiij. Religioſus debet ſe ſubmittere magiſterio folio. xlvij. Cauſa ꝙ tot religiones confundunt̉ oſten ditur. ibidem. Religioſi ꝓfectus oſtendit̉. Religioſi defectꝰ oſtendit̉. ibidē. Religioſi ocia vituperant̉. Religioſus quomodo debet eſſe reſigna tus. folio. xlvij. ioſi debent ſe occupare in lectiōe. fo ioſi debent ſe occupare in meditatio ne ⁊ oratione. ibidem. Religioſi debent tria facere. cxxvij. Religioſi dicunt̉ ſeraphin.ccxvij. Religioſi dicunt̉ cherubin. ibidē. Religioſi dicunt̉ throni. ibidem. Religioſi dicunt̉ celi ꝓpt̓ octo rōes. ccxix. Religioſi optime inſtruunt̉. cclxxxix. cexc. Religioſi quare non ꝑmittant alios religio ſos circa ſe conſtruere. cccxxvij. Religioſorū quattuor genera quos bonos dicere ſolemus. cccxlij. Relinquere omnia debet homo ⁊ chriſtum ſequi. folio. ccxlviij. Relinq̄ntiū oīa p̄mia ponunt̉. ccxlviij. Rep̄hendendi ꝓnitas eſt vituꝑabil̓. xlviij. Rerū origo ẜm quid ꝯſideret̉. cxxi. Rerū magnitudo ẜm qͥd ꝯſideret̉. Rerū multitudo ẜm quid ꝯſideret̉. Reꝝ pulchritudo ẜm qͥd ꝯſideret̉. ibidē. Rerū operatio ẜm qͥd ꝯſideret̉. Rerū plenitudo ẜm qͥd ꝯſideret̉. Rerum ordo ẜm qͥd ꝯſideret̉. Reuelatio eternorū quid ſit. clx. Reuelatio eternorum quare ſequatur īter caritatiue affectiōis. ibidē. Reuelatio diuīoꝝ d̓r ⁊ ē occulta. ibidē. Reuelatio diuinoꝝ quō fiat. ibidē. Reuelatiōes diuinoꝝ quomō diſtinguun tur. ibidem. Reuelatio eſt triplex. Reuelatio ſenſibilis quid ſit. Reuelatio intellectualis qͥd ſit. Reuelatio ſuꝑintellectual̓ qͥd ſit. ibidē. Reuelationes illas quis ꝑcipiat. Reuelatio ſenſibilis fit duplicit̓. Reuelatio ſenſibilis cui fiat. Reuelatio intellectual̓ fit duplicit̓. Reuelatio intellectualis quibus fiat. folio Spiritus noſter ingredit̉ ſecretum ieſu ꝑ reuelationē ſenſibilem. clx. Spiritꝰ noſter ingredit̉ ſecretū ieſu ꝑ reue lationē intellectualē. clxi. clxij. Spiritꝰ noſter ingredit̉ ſecretū ieſu ꝑ reue lationē ſuꝑintellectualē. clxi. Reuelatio ſuper intellectualis quomodo fi at. clxi. clxij. Reuelatiōis illiꝰ gradꝰ qͥ ſint. clxij. Reuelatio ſuper intellectualis per quid fi at. clxij. Spūs humanꝰ inuitat̉ ad ingrediēdū ſe cretū ieſu ꝑ iter reuelatōis et̓noꝝ. clxij Reuerētia eſt duplex. xxx. Reuerentia interior in qͦ ꝯſiſtat. ibidē Reuerentia exterior in qͦ cōſiſtat. ibidē Reuerentia dꝫ exhiberi p̄latis. xxvij Reuerentia debꝫ exhiberi ſenioribꝰ. ibidē Reuerentia debet exhiberi oībꝰ. ibidē C 3 Tabula Reuerentia quid ſit. cccij. Rixa quid ſit. folio. cccij. Abbati ſanctifica tio quō debeat fieri. folio. cccxx. Sacramentū qͥd ſit. ccciij. Sanguis chriſti effuſus eſt triplici cauſa. folio. cxxviij. Que ſint meditanda circa ſanguinem chri ſti. ibidem. Sanctorū gloria vtrū augmentet̉ vſqꝫ ī di em̄ iudicij. fo. vj. Sanctū canoniſari quid ſit. ibidem. Sanctus quid conſequatur ex canoniſati on. ibidem. Sanctoꝝ canoniſatio qͥd inferat Sanctoꝝ cathalogꝰ quid ſit. Sanctos canoniſare qͥs poſſit. ibidē. Sctōꝝ reliquias qͥs debeat venerari. Sctōꝝ reliqͥe vtrū vendi pn̄t. Sctōꝝ canoniſatio qͣre difficult̓ fiat. Sanctorum corpora qua licentia poſſint tranſferri. ibidem. Sanctoꝝ corꝑa vel reliquie vtrū poſſint ī collo portari. ibidem. Sanctitatē alicuꝰ declarare vtꝝ poſſit fie ri ꝑ papā cū cardinalibꝰ. vij. Utrum legatus a latere poſſit ſanctos ca noniſare. ibidem. Sanctos venerari in certa eccleſia cuiꝰ ſit tolerare. ibidem. Sancti machabei quare celebrentur in ec cleſia. ibidem. Sanctoꝝ aliquoꝝ veneratio ſpecialis ha bet̉ apud aliqͦs ſpecialit̓. ibidē. Sanctitatꝭ ſtudia in qͥbꝰ ꝯſiſtāt. xlvij. Sapīe igniculꝰ eſt ꝯgregandꝰ. cxxix. Sapīe igniculꝰ eſt inflāmandꝰ. ibidē. Sapīe igniculus eſt ſubleuandꝰ. ibidē. Sapīa pr̄is exiuit creādo. clxiij. clxiiij. Sapientia pr̄is exiuit carnem aſſumendo folio. clxiij. clxiiij. Sapientia patris exiuit. ſacramētaliter ſe preſtando. clxiij. clxiiij. Sapientia quid ſit. cxlix. Sapientia qͦttuplex ſit. ibidem. Sapientia vnde dicit̉. ibidem. Quō ꝑueniat̉ ad ſapīam. cxx. Quis ſit vere ſapiens. ccxc. Satiſfactio ponit̉. fo. cccxxxix. et quid ſit. folio. cccxl. Saturitas quid ſit. cxxx. Scala aſcēdēdi in deū qͥd ſit. cxx. Propter alteriꝰ ſcandalū nō debemꝰ rece dere a virtute. ccxlvij. Scientia nō valet ſine caritate. cxx. Omīs ſcīa gerit inſigne trinitatꝭ. cxxvij. Scriptura ſacra tota eſt de operibꝰ repara tionis. cxxiiij. Scriptura ſacra de qͥbꝰ tractet. ibidē. Scriptura ſacra tractat de ierarcha eccle ſie ẜm tria. ibidem. Scriptura ſacra docet nos tria. ibidē. Scriptura ſacra dat triplicē legē. ibidē. In ſcriptura ſacra eſt ꝑs triplex. ibidē. In ſcriptura ſacra eſt triplex intelligentia ſpiritualis. cxxiiij. cxxvij. Scriptura ſacra cōparat̉ celo propter ſex rationes. ccxx. Scripta ſua nō commūicare alijs. an poſ ſit fieri ſine peccato. cccxxxj. Sciſma quid ſit. cccij. Securitas quid ſit. cxxx. cccij. Senſuū cuſtodia dꝫ ſūma hr̄i..xlv. Senſus carnis nunciat ſenſui interiori tri pliciter. folio. cxx. Senſus carnis ſeruit intellectui in inueſti do. ibidem. Senſus carnis ſeruit intellectui in cōtem plando. ibidem. Senſibilia ſunt duplicia. cxxj. Senſibilia particularia q̄ ſint. ibidē. Senſibilia cōmunia que ſint. ibidē. Senſibilia quomodo animā noſtrā ingre diantur. ibidem. Senſus eſt duplex. cxxi. clxiij. Senſuum organa que ſint. cxxi. Senſuū organū eſt duplex. ibidē. Senſibilium ſpecies in ſenſu quid ſint. fo lio. cxxi. cxxij. Senſibilium ſpecies quomodo generent̉ in ſenſu. cxxj. cxxij. Senſuum ⁊ ſenſibilium proportio qualis ſit. folio. cxxi. Quō fiat delectatio in ſenſu. ibidē. Quō fiat app̄henſio in ſenſu. ibidē. Quō fiat diiudicatio in ſenſu. ibidē. Senſus exterior quid ſit. clxiij. Senſus interior quid ſit. ibidē. Senſus exterior in qͦ reficiat̉. ibidē. Senſus interior in qͦ reficiat̉. ibidem. Senſus quid ſit. cxlviij. cccj. Tabula Senſus interior impedit̉ duplicit̓. clxiij. Senſus exterior quō exꝑiat̉ et̓na. clxiiij. Senſus interior quō exꝑiat̉ et̓na. ibidē. Senſus cōmunis qͥd ſit. ccci. Senſualitas quid ſit. ibidem. Seraphin ſex ale ponuntur. cccxli. vſqꝫ in Seruire ſoli deo quid ſit. cxlij. Seueritas quid ſit. cxxviij. cccij. Silentij cōmendatio ponit̉. ccxxxj. Silentij neceſſitas in religioſis. ccxciij. Similitudo quid ſit. cccij. Sil̓itudo trinitatꝭ in anīa q̄ ſit. cccvj. Simonia quid ſit. cccij. Simbolū eſt triplex. xcviij. Simbolū qͦdlibet vbi ſit factū. ibidē. Sobrietas quid ſit. x. cxcviij. Sobrietatis tres ſunt gradꝰ. cxcviij. Solitudo quō ſit ſeruāda. xlv. Solitudinis cōmēdatio ponit̉. ccxxxviij. omniū quid ſit. cccj. ortilegium quid ſit. cccij. Specioſitas quid ſit. cxxj. Speculatio non valet ſine deuotione. fo lio. cxx. Speculum non valet ſine ſapientia inſpi rata. ibidem. Speculum eſt duplex. cxx. cxlv. Speculum interius quid ſit. cxx. Speculū exterius quid ſit. ibidē. Speculum exterius non valet ſine interio ri. ibidem. Speculū ſpūale quid ſit. cxlv. Speculo ſpūali quid videat̉. ibidē. Spei confidentia habetur a chriſto ꝓpter ria. folio. cxxviij. Ipes quid ſit. cccij. Statꝰ ꝑfectionis cōpatit̉ malos. lj. Status excuſatio ⁊ cōmunitatis non in fert excuſationē ſinguloꝝ. ibidē. Spūs eſt optimū in nobis. cxxxv. Spūs diſtinguit̉ ab anima. ibidē. Spiritus noſter intrat ſecretum domini ieſu. cxxxv. Spūs ⁊ anīe diuiſio qͣlis ſit. ibidē. Animale in imo manet et ſpiritus euolat. folio. cxxxv. Spiritꝰ ẜm quid ꝑfectius ingrediat̉ illud ſecretū dn̄i ieſu. ibidem. Spūs noſter dicit̉ eſſe in ſpū. Spūs noſter d̓r eſſe ſuꝑ ſpm̄. ibidē. Spūs noſter d̓r eſſe ſine ſpū. Spiritus humanus aliquādo alienatur a corpore. cxxxv. Spūs noſter habet pedes. ibidem. Qui ſint illi pedes. ibidem. Pedes nr̄i ſpūs debent eſſe mūdi. ibidē Pedes illi indigent frequenti lotione. ibi Spūs noſter habet caput. ibidē. Pedes ſpūs noſtri debent eſſe expediti ad ambulandū. ibidē. Pedes in ſcriptura ſacra quid ſignificent. ibidem. Pedes ſpiritus noſtri debent eſſe acuti. fo lio. cxxxv. Spūs ingreſſus illud ſecretum quid vtili tatis reportat. cxxxvi. Spiritus ingreſſus illud ſecretum ſuauiſ ſime reficit̉. ibidem. Spiritus ingreſſus illud ſecretū quomo do ſtabiliat̉. ibidē. Spūs ille ſtabilit̉ fide. Spūs ille ꝑpetuat̉ caritate. ibidē. Utrū ſpūs nr̄ poſſit ſeꝑari a deo. Quō ſpūs nr̄ incorꝑet̉ deo. cxxxvi. cxxxvij. Spūs nr̄ eſt inter duo loca. cxxxvij. Que ſint illa loca. ibidē. Spiritus noſter eſt medius inter deum et mundū. ibidem. Spiritus noſter ſuꝑeminet mutabilitati mundi. ibidem. Spiritus noſter conuenit cum mutabili tate mundi. ibidē. Spiritus noſter ingreditur vnū eternum intelligendo. cxxxviij. Spūs noſter ingreditur vnum eternū at tendendo. ibidem. Spūs noſter ingredit̉ vnum eternū in eo p̄manendo. ibidem. Spūs nr̄ ingredit̉ ſecretū ieſu ꝑ intentio nem ſimplificatā. ibidē. Spiritus noſter inuitatur ad ſecretum ie ſu. folio. cxl. Spūs liber quis ſit. cxliiij. Spiritus ſanctus datur hominibꝰ ad ſex vtilitates..ccxlvij. Spūalis oculꝰ aurꝭ ⁊ olfactꝰ qͥd ſit. clxiiij. Status debitus. cccxlvi. Strēnuitas quid ſit. cxxviij. Strēnuitas diſponit ad tria. ibidē. Suauitas quid ſit. cxxx. Studiū nō valet ſine diuīa gr̄a. cxx. Studere artes vtrū ſit malū. ibidē. C 4 Tabula Studere dicta hereticorum vtrum ſit ma lum. folio. cxx. In ſubditis conſiderat̉ obedientia reſpe ctu prelati ⁊ dei. ccxiij. In ſubditis debet eſſe vite innocētia reſpe ctu ſui. ccxiij. In ſubditis debet eſſe miſericordia reſpe ctu proximi. ibidem. Subſidium eſt quadruplex. cxxxi. Superbia quid ſit. cc. cccij. cclxxxij. Superbia eſt duplex. cc. Superbia ſpiritualis quid ſit. cc. Superbia carnalis quid ſit. ibidē. Suꝑbie remedia que ſint. ibidē. Suꝑbia ē t̓plex. cclxxxi. cclxxxiij. cclxxxiiij. Suꝑbus decipit̉ qͣttuor modis. cclxxxiiij. Suꝑbia mentē excecat. cclxxxi. Suſurratio quid ſit. cccij. r̄nitatem ſi Aci ue ſilentiū ⁊ ſolitudinem dilige. folio. clxxij. clxxiij. Collatio de taciturnitate ponit̉. clxxi. Tentatiōi qͥdā vires miniſtrāt. ccv. Centatiōibꝰ reſiſtendū eſt. ibidē. Centatio eſt triplex. liiij. Tentare quid ſit eccij. Cemꝑantia quid ſit. ibidem. Cemꝑantia politica quid ſit. clxvij. clxx. Cꝑantia purgatoria qͥd ſit. clxvij. clxx. Tꝑantia purgati aī qͥd ſit. clxvij. clxx. Tꝑantia exēplaris qͥd ſit. clxvij. clxx. Tentio quid ſit. fo. cccij. Theologie eſt triplex modꝰ. cxx. Cherebinthus quid ſit. lx. Therebinti ꝓprietates ponunt̉. ibidē. Therebintꝰ duplicē fructū affert. ibidē. Timendū eſt tripliciter. fo. l. Que ſint timenda. ibidem. Timor in quo conſiſtat. cxxxi. Timor quattuor habet. ibidem. Collatio de timore ponit̉. clxxi. Torpor quid ſit. cccij. Tranquillitas quid ſit. cxxx. Tribulatiōes ſunt patienter tolerande. fo lo. xlv. Tribulari permittit deus ſuos. fo. ccxxix. ccxxxiij. Que ſit ratio huiꝰ. ccxxix. ccxxxiij. Tribulationis vtilitates oſtēdunt̉. ccxxix. ccxxxiij. ccxlvi. cclxxxvij. cclxxxviij. Quō hō ſe debeat hr̄e ī tribulatōe. ccxlvi. Tribulationes ſuſtinere pertinet ad virtu tem.ccxlvj. ccxlvij. In tribulationibꝰ gaudere ſpectat ad ſapi entiā. fo. ccxlvi.ccxlvij. Triſticia eſt fugienda.xxv. Triſticia quid ſit. cxcix. Triſticie remedia ponunt̉. cxcix. cclxxxvi. Triſticie origo que ſit. cxcix. Triſticie effectus qui ſint. cclxxxiij. Ana gloria quid ſit. folio. cxcix. Que ſint remedia contra vanā glo riam. folio. cxcix. Ue eſt triplex. folio. lvi. Ue culpe eſt triplex. ibidem. Ue miſerie eſt triplex. ibidem. e iehenne eſt triplex. ibidem. Uerecūdia eſt ſoror ꝯtinētie. cclix. Collatio de verecūdia ponit̉. clxxi. Aeritas quid ſit. cxxxi. Septē gradibꝰ ꝑuenit̉ ad veritatē. cxxxi. Ueritatis aſpectꝰ dꝫ eſſe erectus. cxxxiij. Uerum quid ſit. cccj. Ueſtigium dei quid ſit. cccij. cxx. Uia triū dieꝝ in deẜto qͥd ſignificet. cxx. Uia proficiendi eſt triplex. cxxviij. Uia purgatiua qͥd ſit. cxxxij. clxxiij. Uia purgatiua hꝫ ſeptē gradꝰ. cxxxij. Quō diſtinguant̉ illi gradꝰ. ibidem. Quid ſint illi gradus. ibidem. Uia illuminatiua quid ſit. folio. cxxxij. clx. xiij. clxxvj. Uie illuminatiue ſeptem ſunt gradus. fo lio. cxxxij. Quid ſint illi gradus. ibidem. Quō diſtinguant̉ illi gradus. ibidē. Uia vnitiua quid ſit. cxxxij. clxxiij. Uie vnitiue gradꝰ ſunt ſeptē. cxxxij. Qui ſint illi gradus. ibidem. Quō diſtinguant̉. ibidem. Uie que ⁊ quid ſint. clxxiij Uia eſt triplex. ibidem. Uia purgatiua eſt incipientiū. clxxiiij. Uia illa reſpectu quorū ſit. ibidē. Quis ſit modus purgatiōis. clxxv. Optima oratio ponitur pro via purgatiua ibidem. Quot ſint radij illumīatiōis. clxxvi. Uia purgatiua cui correſpōdet. ibidē. Uia illumīatiua cui correſpōdet. ibidē. Uia vnitiua cui correſpōdet. ibidē. Tabula Uia illumīatiua eſt duplex. clxxx. Uia illumīatiua practica qͥd ſit ibidē. Uia illumīatiua theorica qͥd ſit. ibidē. Uie purgatiue p̄conia ponunt̉. clxxxi. Uia excellentie eſt duplex. cxcij. Uicia ſunt reſe canda. xlv. Uicia cōmunia ſunt tria. xlviij. Qui eſt liber ab illis tribus vicijs ille ē pu riſſime vite. xlviij. Uicia expugnant̉ ꝑ plura. cclxxxiiij. Uigilantia quare ſit neceſſaria. cxxxij. Uigilie quō ſint cuſtodiende. xlv. Uindicatio quid ſit. cccij. Uirilitatꝭ actus qͣlis eſſe debeat. cxxxij. Uirtus eſt precioſa. Uirtus eſt ſpecioſa. ibidem. Uirtus eſt fructuoſa. Uirtus eſt quadruplex. clxvij. Uirtus politica quid ſit. ibidem. Uirtꝰ purgatoria que ſit. clxvij. Uirtꝰ purgati animi q̄ ſit. ibidē. Uirtꝰ exemplaris q̄ ſit. clxvij. clxix. Uirtutes cardinales ſunt qͣttuor. clxix. Uirtutū cardinaliū p̄coniū ponit̉. ibidē. Uirtutes cardinales ꝑ qͥd ſignificent̉. ibid̓. Uirtutibus cardinalibus rectificatur ani ma in ſuis viribꝰ. ibidē. Uirtutibus illis ordīatur homo ad ſe de um ⁊ proximū. clxx. Uirtutes efficiunt̉ a tribus. cclxxxiiij. Uicia expellunt̉ a tribus. ibidem. Uis iraſcibil̓ rectificat̉ ꝑ fortitudinē. clxix. Uis rōnal̓ rectificat̉ ꝑ prudētiā. ibidē. Uis ꝯcupiſcibil̓ rectificat̉ ꝑ tꝑantiā. ibidē. Uires oēs rectificant̉ ꝑ iuſticiā. ibidē. Uis animalis quid ſit. cccj. Uis naturalis quid ſit. Uis vitalis quid ſit. Uis generatiua quid ſit. ibidem. Uis nutritiua quid ſit. Uiſio quid ſit. Uitā celeſtē ducere quid ſit. cxij. Utrum ſit poſſibile in hac vita vitam cele ſtem ducere. ibidem. Uite pn̄tis deceptio oſtendit̉. cxiij. Uite pn̄tis effectꝰ oſtendunt̉. Uiuere ẜm naturā quid ſit. Uita ſecura que ſit. ibidē. Uita inſecura que ſit. Que vita ſemper duret. Uita actiua quid ſit. clxviij. Uita actiua in quo conſiſtat. ibidē. Uiuimus continue ẜm vitam actiuā ⁊ con templatiuā. cclj. Uita duplex ꝑ quid ſignificet̉. ccli. Uite actiue ſunt due partes. ibidē. Que vita ſit alia prior. ibidem. Uite ꝯtemplatiue ꝯditiōes ponunt̉. ibidē. Uita actiua quō exerceri debeat. ccliij. Uita cōtemplatiua quomodo exerceri de beat. ibidem. Uite actiue modꝰ viuēdi on̄dit̉. cclv. Quid reqͥrit vtraqꝫ ꝑs vite actiue. ibidē. Uite ꝯtēplatiue modꝰ viuēdi on̄dit̉. cclvi. Uite ꝯtēplatiue ſūt qͣttuor īpedimēta. ibid̓ Uita ꝯtēplatiua p̄fert̉ actiue. cclvij. Uite contemplatiue ꝓprietates oſtendunt̉. folio. cclvij. cclviij. Uoluntatem propriam abdicare eſt tota ꝑ fectio religionis.xxv. Uoluntatis proprie abdicatio quot fructꝰ ſecum ferat. ibidem. Uoluntas propria ⁊ proprius ſenſus dete ſtantur. ccxxxv. Uoluntas cui debuerit ſubeſſe. cclxxxi. Uotū additū bono oꝑi reddit meliꝰ. vij. Unctio extrema quid ſit. cccij. Unum quid ſit. ccci. Uſura quid ſit. cccij. Pus ſignificatur per ſolem. lxviij. EI Xp̄s illuminat ſctōs. ibidem. Xp̄s vrit tripliciter. ibidem. Xp̄s eſt fructus humiliū. lxxvi. Xp̄s eſt fructꝰ amantiū deum. ibidē. Xp̄s eſt fructus patientiū. lxxvij. Xp̄s eſt fructus laborantiū. Xp̄s eſt fructus liberaliū. ibidem. Xp̄s eſt fructus abſtinentiū. Xp̄s eſt fructus continentiū. Xp̄s oꝑat̉. xij. effectꝰ. lxxvij. lxxviij. lxxix. Xp̄s legitur apparuiſſe decies poſt reſurre ctionem. ciij. Xp̄s quare venerit incarnatꝰ. cviij. Xp̄s quare ſit agnus. ciij. Xp̄s venit querere perditū. cviij. Xp̄s venit recōciliare aīam deo. cviij. Xp̄s charitatem infudit. ibidem. Xp̄s ſcientiā veritatis edocuit. cxx. In xp̄o eſt duplex natura. cxxxiiij. Xp̄i intrinſecum quid ſit. ibidem. Tabula Que ſint paſcua in xp̄o. cxxxiiij. Quis ſit ingreſſus in xp̄m. ibidē. uis ſit egreſſus de xp̄o. ibidē. xp̄i intrinſecum habꝫ diuerſa maneria. fo lio cxxxiiij. Xp̄i intrinſecum ſecretum habet domū cō punctionis. ibidem. Xp̄i intrinſecū ſecretū hꝫ cubiculuꝫ cōtem plationis. ibidē. Xp̄i intrinſecum ſecretum habet menſaꝫ re fectionis. ibidē. Qui recipiantur ī intrinſecuꝫ ſecretū chri ſti. ibidem. Qui ingrediant̉ caput xp̄i. ibidē. Qui ingrediant̉ pectus xp̄i. ibidē. Qui ingrediant̉ ſinū xp̄i. cxxxiiij. Qui ingrediant̉ terciū celū. ibidē. Scd̓m quid intromittatur homo in ſecre tum intrinſecū xp̄i. ibidē. Xp̄i ꝯceptio ꝓponit̉ meditāda cci. Adoratio xp̄i a magꝭ ꝓpōit̉ meditāda. ibid̓. Pn̄tatio ī tēplū ꝓponit̉ meditanda. Opꝰ de ſeptē ꝟbis xp̄i. cclxxviij. cclxxix. Xps dicitur angelus propter ſeptem ratio nes. fo. ccv. ccvi. Xp̄s dicitur firmamentum propter deceꝫ rationes. ccxxi. ccxxij. Xp̄i vitā meditari īter ſpiritualia exercicia eſt magis neceſſariū. ccxxvi. Xp̄i vitam meditari fructuoſiſſimuꝫ eſt. fo lio. ccxxvi. Xp̄i vitam iugiter meditari roborat men tem. folio. ccxxvi. Xp̄i vitam iugiter meditari fortificat men tem. ibidem. Xp̄i vitam iugiter meditari cautuꝫ facit. fo lio. ccxxvi. Xp̄i vita non poteſt ad vnguem meditari. ibidem. Xp̄i aduentus p̄habuit certamen virtutuꝫ quattuor. ccxxvij. Xp̄i vita quō debeat meditari. ccxxviij. Xp̄i natiuitas quo ad modum proponitur folio. ccxxxiij. ccxliij. Xp̄i pauꝑtas p̄conizat̉. ccxxx. ccxxxiij. ccxliij Xp̄i natiuitas qͣnta ſit ſolēnitas. ccxxxi. cꝑi circūciſio quō debeat meditari. ccxxxi. Xp̄s fecit duo ī circūciſiōe ſua. ccxxxi. Xp̄i eph̓ia ꝓponit̉ nob̓ meditāda. ibidē. Tria miracula contigerunt in die epiphanie. ibidem. Quō tres reges venerint. ibidē. Aurū oblatū quo ꝑuenerit. ccxxxij. Magoꝝ hūilitas ibi cōmendat̉. ibidē. Xp̄i fuga in egyptū deſcribit̉. ibidem. Xp̄s in perſona propria ſuſcepit proſpera ⁊ acuerſa. ibidem. Xp̄s vtrū mēdicauerit in egypto. ccxxxiij. Xp̄i vitā meditari qͥd ꝯferat. ibidē. Xp̄i reditꝰ de egypto deſcribit̉. ccxxxiiij. Xp̄s amauit patrem et doluit de ſua offen ſa folio. ccxxiiij. Xp̄i perditio dum erat. xij. annoruꝫ deſcri bitur. ccxxxiiij. ccxxxv. Xp̄s quid fecerit ab anno duodecimo vſqꝫ ad triceſimū. ccxxxv. Xp̄us primo fecit. poſtea docuit. fo. ccxxxv. ccxxxvi. Xp̄i humilitas diffuſe declaratur. ccxxxvi. Xp̄i baptiſmꝰ ꝓponit̉ meditādus. ccxxvi. Incarnatiōis xp̄i cā on̄dit̉. cccvi. cccix. Quō poſſit deꝰ eſſe homo. cccx. Quare de virgine et adam ſumpſit carneꝫ. ibidem. Quare magis filius qͣꝫ alia perſona. folio cccx. cccxi. Incarnatiōis dignatio extollit̉. cccxi. qdeꝰ ſe maxīe exinaniuerit. cccxi. cccxij. Xp̄i cultꝰ in natiuitate fuit pauꝑrīꝰ. cccxi. In chriſti incarnatione facte ſunt tres mi xture. cccxij. In xp̄i incarnatione facte ſunt coniunctio nes mirabiles. ibidem. Xp̄i dulcedo quanta ſit. cccxiij. In xp̄o fuit triplex vilitas. cccxiiij. Xp̄s in quo monte ieiunauit. ccxxxviij. Xp̄s exercuit qͣttuor ꝟtutes in deẜto. ibidē Utrum diabolus portauerit xp̄m d̓ deſer to in hieruſalē. ibidē. Quid miniſtrauerunt angeli xp̄o poſt ten tationem. ccxxxix. Xp̄s vtrum fuerit vſus potentia ſua mul plicando panes. ibidē. Quid quomō et coram quibus comederit xp̄s in deſerto. ibidē. De vocatione diſcipulorum ponitur. folio .ccxxxix. ccxl. De initio predicationis ccxxxix. De nuptijs. folio. ccxl. Quis fuerit ſponſus. ibidem. Sermo dn̄i in monte ponit̉. ibi dē. Xp̄s fuit miſericors. ccxliij. Xp̄s fuit curialis. ibidem. Xp̄s fuit diſcretus. ib idem. Xp̄s fugit dum voluerunt eum facere regē Ip̄s quō alternatim viſitat aīam. ibidē. Xp̄s quō recedat ab anīa. ibidē. Xp̄s quare iterū veniat. ibidē. Xp̄s quō ſe habuerit in cōuiuio. ibidē. Xp̄s legit̉ ter fleuiſſe. cclxj. Xp̄s p̄dixit mr̄i ſue mortē ſuā. ibidē. Xp̄s vbi fecerit paſcha. ibidē. Xp̄s quō ſe habuerit in cena. cclxi. cclxij. Xp̄s quomodo lauerit pedes diſcipulorū. folio. cclxj. cclxij. Xp̄s quō inſtituerit ſacramentum eucha riſtie. cclxij. Xp̄s dedit exēpla pluriū v̓tutū. cclxiij. Xp̄i paſſio diffuſe declarat̉. fo. cclxiij. cclxiiij cclxxv. cclxxvj. Meditatio de chriſto ponitur in ſabbato ſancto. cclxix. cclxx. Canticū ſctōꝝ in limbo ponit̉. cclxix. cclxx. Xp̄s qͥbꝰ apparuerit diuerſis ⁊ diuerſimode pꝰ reſurrectionē. cclxx. cclxxi. cclxxij. cclxxiij. Xp̄i aſcenſio declarat̉. cclxxiiij. Feſtū aſcenſionis xp̄i p̄coniſat̉. cclxxv. Quid ſignificet feſtū aſcēſiōis xp̄i.cclxxv. Modꝰ meditādi vitā xp̄i ponit̉. cclxxvj. ¶ Explicit regiſtrum ſiue tabula huius ſe cunde partis. Fo Reuerendiſſimo in chriſto patri ⁊ dn̄o D. Iuliano de Ruuere Ro. Se. ep̄o Cardinali Sabinēſi ſancti Petri ad vincula nūcupato. maiori penitē atiario. ordinis minoꝝ meritiſſimo ꝓtecto Iri bn̄factori ſuo benigniſſimo. Octauianꝰ Aaduocatꝰ eiuſdē obſeruātiſſimus. Xpertus man ſuetudinē ⁊ comitatē animi tui. ac in me charitateꝫ. au ſus ſuꝫ has meas qͣleſcūqꝫ lucubratōes tibi dicare qͣs U annotādis vite curſu ⁊ mi raculis Bonauēture iuſſu tuo curioſiꝰ ex egi. qͣs ⁊ ſi ſciā nō eo artificio ꝯſtare. aut di cendi ornatū ſplēdere vt dignas lectōe tua crediderim. vl̓ ex ea dicatiōe ornamētū vl lū tibi acceſſurū. ſatis tn̄ materiā ꝓ ſe ſuffi cere intelligo ad detinenduꝫ in ſui lectione oculos atqꝫ animū tuū. qͥ ꝓ ſingl̓ari religio ne ac pietate qͣ beato Bonauenture aſtrin geris. nihil libentiꝰ agitas aut dictitas. qͣꝫ qd̓ ad illiꝰ ſctī viri celebritatē ⁊ laudē ꝑtine at. in qͦ locupletiſſimū mihi teſtē meip̄m ha beo. qͥ ſecutꝰ dignationē tuā pͥncipes ⁊ po pulos occidentis ex apl̓ica legatiōe peten tem. incredibili qͦdā affectu ac deſiderio v di. T. R. detineri viſendi ſepulchri ip̄iꝰ Bo nauenture qͦ cū ad lugdunū ꝑueniſſemus. vbi tam etſi regni p̄cipui p̄ſules ⁊ ſatrapes etiā regio ſanguine orti. qͥ te regio imperio ſolenni pompa ꝓſequebant̉. inſtātiſſime vr gerent celeriꝰ regē adeundū. ad qd̓ ipſi re gijs lr̄is vrgebant̉. nō tn̄ id prius extorq̄re potuerūt. qͣꝫ in ſalutando ſancti ſepulchro ⁊ meritis venerationibꝰ in eccl̓ia vbi qͥeſcit pie ꝑſoluendis. diem integrā contriuiſſes. Quis p̄terea tantū laboris ꝑtulit ad cōſe quendā Bonauēture celebritatē. Quis p̄ cipuo ſtudio ꝓprio etiā ere curauit ad prin cipes ⁊ exteras natiōes nūcios mitti ad ꝓ curanda teſtimonia atqꝫ inſtrumēta. qͥbus viri ſanctitas patētiꝰ mōſtrari poſſet. Quis deniqꝫ ip̄i pontifici in hoc ꝑ ſe ſatis alioqͥn concitato. calcaria vrgentiora addiderit vt ſepoſitis etiā aliarū magnarū rerū molimi nibꝰ huic operi vacaret vnice. At ſi porro ex hoc munere honeſtari quēpiā poſſe ſpe raſſem. nemo ꝓfecto erat cui magis id me debere intelligā qͣꝫ amplitudini tue. de me optime merite. a qua tot ornamētis ⁊ com mendatione ip̄e eſſem honeſtatꝰ. Te enim interneniēte apud ſummū principē ī pub lico ꝯſiſtorio. publico cauſas defendere et ꝑorare licet. Tuo in me ſtudio factū eſt. vt ſummus pͥnceps voluerit euocatuꝫ me ſa cro affatu hortari atqꝫ efficaciter monere. vt te ad deſtinatū munꝰ legatiōis ꝓficiſcē tem ſequerer. meiſqꝫ officijs atqꝫ cōſilijs fi de ꝓſequerer. Preſtitiſti rurſus vt ex tam multis ⁊ claris p̄ſulibꝰ. qͥ tuo latere illuſtra bant̉. nullus me officioꝝ claritate ſuꝑaret. Tu mihi p̄ſtitiſti vt inter pͥmos fidei ⁊ pru dentie ſecretorum tuoꝝ maxime particeps exiſtimarer. quē ad res arduas ꝑagendas ac ꝑtractandas cū illuſtriſſimis principibꝰ idoneū iudicares ⁊ deſtinares. Tu deniqꝫ effeciſti vt nouiſſime ex tot clariſſimis col legis meis. vni mihi liceret rem tanti meri ti ꝯſequi. vt in tanto cōuentu. qͥd ampliꝰ di cere poſſum inſignia merita Bonauentu re ꝑcenſerem. Ubi abſoluta or̄one idē cle mentiſſimꝰ pontifex me ample laudato. ꝓ feſſus me vberrime ſatiſfeciſſe muneri. apo ſtolicam ſedē ⁊ ſuā ſanctitatem mīme vnqͣꝫ meis cōmodis ⁊ honeſtati defuturā polli cetur. Iure igit̉ te qͦ poſſum officio ꝓſeqͦr. a quo tantū in me fauoris ⁊ ornamēti acce dit. quātū nec vnqͣꝫ ſperare. aut porro op tare fas putaſſem. ꝙ ſi meoꝝ cōmodorū in hoc ratio habēda erat. vt omittaꝫ quātum ſplendorꝭ ac noīs. amplitudo tua ſit allatu ra huic mee lucubrationi. qͥs te ꝓmouet o peroſius. fauet benigniꝰ. ornat ampliꝰ. do nat largius. Nec tn̄ notā verebor ꝙ nō ma gis ip̄m pontificeꝫ in hͦ delegerim. qͦ nemo religione. vite curſu. ac ſanctimonia. litte rarū diſciplina. ⁊ rectiſſimis ſtudijs cōiun ctior Bonauenture vnqͣꝫ fuit. Expaueſcit nanqꝫ animꝰ virū diuinū etiā ſacro necta re eloquioꝝ Bonauenture ꝑfuſū his meis ſcriptis detinere. qͥ ſi tamē honeſtuꝫ duxiſ ſet. idem̄ accepiſſe officiū. certe ꝓ ſua ſapien tia ⁊ in te charitate. nō iniocunduꝫ erit ſue ſanctitati nepotē eius chariſſimū ⁊ familie ſue decus. ea ſe beneficentia in ſui cultores preſtare. eoqꝫ fauore apud patruū tuaꝝ de um illis adeſſe. vt ip̄i plane intelligāt. qͥd in te p̄ſtiterint tā grata mente ⁊ ſua beatitudi ne ſuſceptuꝫ. qͣꝫ ſi id ſibi exhibuiſſēt. Accipe igit̉ pater ⁊ dn̄e mi benigniſſime. officiū me um qͣlecūqꝫ. ſed ab animo gratiſſimo ⁊ tibi Orō Octauiani in uitā diui Bonauentū. deuotiſſimo profectū. Te modo cū ſcripta relegeris meminiſſe velim. ab illo annota ta. qͥ fines patroni cauſarū excedere neſciat que ſi vt cetera a me in te ꝓfecta officia. vt opto laudaueris. etiā ſi minus placuerint. erit laborū ſolacium. ſi vero delectauerint maximi premij loco habendū ducam. Oratio in uitam et merita diui Bonauenture. ꝑ inſignē iuris vtriuſqꝫ doctorē diſertiſſimū Octauianuꝫ de Martinis Sueſſanū ſacri palacij apo ſtolici clarū aduocatū ꝯſiſtorialem. AI Uſticia ſu fragioꝝ B. P. ad que Iporrigenda deſidera bar. herentē me cōci tauit ad indicti mihi muneris ꝓuinciaꝫ re mota cunctatiōe cape ☞ſcendaꝫ. Neqꝫ em̄ me Aalioquin fallebat. qͣꝫ arduum qͣꝫ ve anceps munus obirem. poſtulare ex merito. ſctm̄ Ro. ſe. decreto referri in ordinē ſiue catalo gum celeſtiū. qui cū chriſto regnāt ſanctoꝝ. Idqꝫ in hͦ tremēdo auditorio ſub aſpectu ſacri reuerendiſſimoꝝ patrū ſenatꝰ. ac ſapi entū prelatoꝝ ⁊ virorū. qͥbus tua ſanctitas celeſti ſuperū dono. in ſua maieſtate ſapien tiſſime p̄ſidet. vbi nō ego modo qͥ in actiōe cauſarū forenſiū. nr̄i ſeculi ſtilo verſor. ver ⁊ aliū quālibet exercitatū. ac deniqꝫ cōſum matū oratorē expauere quidē poſſe creden dū ſit. Nā per immortalē deū quis tā ſapi ens aut diſertꝰ quicqͣꝫ adeo elimatum. aut ſtudioſa lucubratiōe excogitatū hic ꝓferat quo maieſtatē loci dicendo vl̓ mediocriter equare poſſit. Quid porro tāto ſtudio ad inuentū. qd̓ preuiſum ac tritū non fuerit a pud tante ſapientie patres. ac te ante alios ſanctiſſime pͥnceps. qui cū ex multis iā an nis diuinarū atqꝫ humanaꝝ rerū. ac omīs deniqꝫ philoſophie ſcientiā pleniſſime edi diceris. velut ſplendidiſſimū ſidus ī firma mento. in dei ecc̄ia ceteros illuſtraſti. Que quidē reuoluenti nō leuem animo tremo rem incuſſiſſe poterant. atqꝫ ab hac actione qua nulla illuſtrior penitus dehortari. niſi iuſticia meritorū vt p̄miſeram. beati Bona uenture. ꝓ quo intercedimꝰ. animū erexiſ ſet atqꝫ cōfirmaſſet. Accedebat preterea ꝙ prīceps nō prophanus ꝓ religioſo. aut in doctus ꝓ litterato rogādus erat. ſed tu ꝓfe cto pr̄ beatiſſime. qͥ diuinis obſequijs ī bea ti Franciſci religione. ex matris vtero celi tus deſtinatꝰ. in eadē om̄ipotenti deo reli gioſius ſeruiuiſti. ac demū ad eius pͥncipa tum ſingularibꝰ tuis meritis vectus. illam ſapienter ac ſalubrit̓ gubernaſti. auxiſti at qꝫ ampliaſti. qui ve cū diuinorū myſterioꝝ ſcientiā per traditiōes patrū fueris nactꝰ. Tum vero exoperibꝰ eiuſdē diui Bonauē ture que diuino ſpirāte lumine edidit con ditoris diligentiā certiſſime cōparaſti. Ita te. nanqꝫ par erat qͥ cōditoris vices geſturꝰ in terris. in illius mādatis cōmiſſum gre gem oporteret erudire. neqꝫ em̄ illius fau ſte qͥs vices gerit. quē non penitꝰ nouit. ne qꝫ illius porro mādata recte alios edocet. que nō prius luculēter edidicit. Quare cū ꝑ diuine ſapientie pr̄e. ordinis minoruꝫ ge nerali mīſtro epiſcopo cardinali Albanen̄. interceſſurꝰ eſſem apud te beatiſſime pater qͥ ijſdem meritis clarꝰ. ijſdeꝫ ve officijs glo rioſe ꝑfunctus eras. et ꝓinde ad hoc opus tibi in hos vſqꝫ dies diuinitꝰ ſeruatuꝫ ele ctus. nequaqͣꝫ mihi verendum fuit. ne ꝑ in ſufficientiā tibi negligerer. qui etiaꝫ meritꝰ fidelium paſtor imbecillitati nr̄e clementiſ ſime cōꝑati didiciſti. Iamqꝫ ego qͥ horrore quodā nō ſine titubatione occeperā. ꝑſpe cto tamē qͣꝫ benigno vultū ac clementi nu tu audientiā indulgeas. erectus ī ſpem me lioreꝫ. fidentior ꝓſequor. tuiqꝫ ſacri affectꝰ oraculo meis auribꝰ illud ꝓpheticū inſona re videt̉. Dilata os tuū ⁊ ego implebo illud Et rurſus. Dabo tibi ſermonē bene ſonan tem in os tuum. vt cōplaceas in ore princi pis. ac piū obſecro pari clementia velis fa uere. dū diuino munimine adiutus. ac tuo benigno fauore firmatus. proferaꝫ que ad ip̄ius creditorꝭ Bonauenture. ac huiꝰ ſan cte ſedis laudem perpetuā cedere poſſint. Exoraturo a tua ſctītate P. B. diui Bo nauenture canoniſationē ingens mihi ſtu dium fuit. ſacrarū litterarū codices diligē tius euoluere. ad dignoſcendum quenam rei de qua agimus cōuenirent. Quibꝰ qui dem curioſius ꝑſpectis. quantuꝫ colligere potui duo potiſſimuꝫ inſpicienda. ac meri to inquirenda fuiſſe intelligo. vitam ſcilicet Fo. II ⁊ miracula. que ſi recitādo monſtrauerim. in hoc viro eſſe cōperta qualia ad canoniſa tionē ſufficiant. tua ſanctitas. cuiꝰ arbītrio id ſubijcitur. benigne dignabit̉ votis ſup plicantiū reſpōdere. Et quoniā vite initiū quod ex religiōe ſuſcipio. miraculoſuꝫ exi ſtit. nemo mihi vicio vertet. ſi vitā ante mi racula relaturus. alterū cū altero recenſen do ꝑmiſceam. Nec rurſus mirabit̉. ꝙ quē admodū pleriqꝫ. cuiuſpiā memoriā cōmen daturi. nō ego primordijs nataliū ac pueri cie diui Bonauenture inſiſtam. aut eo alti us a parentum ipſius dignitate exordiar. Prohibent nanqꝫ crebra ⁊ clariora viri fa ciuora. ab illo ī ſtatu ꝑfectiori agitata. Ne tamē obmittam ꝙ Bonauēture natiōe tu ſcus. patria balneoreginus Iohāne fidan za. ⁊ Ritella fidelibꝰ cōiugibꝰ ortus. baptiſ matis vnda reſperſus. que ex Iohāne me dicine magiſtro. ⁊ felice Anthonij. qui ⁊ ip̄i ab illis maioribꝰ origineꝫ trahūt atqꝫ alijs teſtibus balneoreginis probe cōperta ſūt. Ceterū pretermiſſa longiore ſerie p̄miſ ū. vita inde oxordium capiet. vbi relicto mortalitatis ſtatu. mūdo moritur. ac om̄i potenti deo meritis beatiſſimi Franciſci. victimā ſe perpetuaꝫ dedicauit. Glorioſus deus in ſanctꝭ ſuis. quos ſibi ab eterno pre deſtinauit electos. ⁊ ẜm neceſſitatē temporꝭ ad ſalutē humani generis ꝓducit in luceꝫ. cū beatū Bonauenturā vas electionis ſi bi delegiſſet. ac ſuis obſequijs in religione ſancti Franciſci deſtinaſſet. quo tamen il lius cōuerſio. poſſet aliquādo a deo diſpo nente profecta intelligi. ⁊ in illo ſue maieſta tis gloria reuelari. eundē in extrema valitu dine periclitari ꝑmiſit. Cuius ſaluti anxia ſollicitudine timēs chariſſima parens. vbi phyſicorū quos adhibuit diligentiam fru ſtra experta eſt. et medelarū vires ad illum leuanduꝫ minus valere cōperit. ſolius dei opem quē ſancta timebat. ⁊ cui caſtos pue ri mores. quos probe vt mater nouerat. in telligebat acceptos. humiliter in ſalutē pu eri inuocauit. ac ſancti Franciſci ſuffragia reuerenter implorans. iilū ſi ſanū recupe raret. ip̄ius religioni ꝑpetuo deuouit. Ex audita eſt ꝓ diuina clementia ⁊ ſua reuerē tia. et ſanitate recuperata integer puer eua ſit. non ſine admiratione phyſicorū. preſer tim qͥ eum ſtatū corporis probe in illo dep̄ henderāt. vt humana oꝑe egrū leuari poſſe penitus deſperaſſent. Idem iā adole ſcens. ac porro etate prouecta cum religio ni maturū ſe. ⁊ illi ex parentis voto debitū intelligeret. memorqꝫ diuini mandati per Dauid prophetā. humano generi prolati. Uouete et reddite dn̄o deo veſtro. Anno ſue etatis circiter ſecūdo ⁊ viceſimo. habitū religionis ſancti Franciſci deuotiſſime ſu ſcepit. inqꝫ profeſſiōis emiſſione beneficiū illius his verbis aperte teſtatus eſt. Uoto em̄ pro me languente grauiſſime. ad beatū Franciſcū emiſſo a matre. cū adhuc eſſem puerulus. ab ip̄is ſum mortis faucibꝰ eru tus. et in robur vite incolumis reſtitutus. quod cū viua memoria teneā. vera nunc cō feſſione profiteor. ne tantū beneficiuꝫ reti cens. ſceleris arguar vt ingratꝰ. orationēqꝫ ad illū pijſſime his effundens. Accipe igit̉ Pater beate quaſcūqꝫ exiles meritiſqꝫ tu is ac beneficijs impares gratiarūactioneſ. ⁊ cū ſuſceperꝭ vota. culpas noſtras ſic orā do excuſa. vt a malis p̄ſentibus eruas. et ad bona ſempiterna ꝑducas. Igitur vir ſanctus in eadeꝫ vocatione progrediēs. cū omnis ip̄ius vita in dei certa cognitiōe ac cōtemplatione verſaret̉. ad quaꝫ aſſequen dam. per ſacrarū ſcripturarū aſſidua per lectionē. or̄ones ac contēplationes inten deret. docente illū Alexandro de Ales. ſa cre pagine magiſtro. tantā doctrinarū per fectionē bene adeptus eſt. vt a ſeptimo ſui ingreſſus anno. conſono magiſtrorū ordi nis iudicio delectus. librū ſententiaruꝫ in Pariſienſi vniuerſitate clariſſime legerit. ⁊ cathedrā magiſtralē receperit. admirabiliſ proinde cunctis ꝙ tā paruo ſpacio eam ſuf ficientiā valuerit cōparare. Sed admiren tur ſane. qui res humanas ex naturali tm̄ curſu. non autē ex diuina potētia metiūtur que duos diſcipulos litterarū prorſus ig naros. emaus oppidū contendentes breui itineris ſpacio comitata. diuinorū ſcientiā pleniſſime docuit. Idem diuus. dona ſan cti ſpiritꝰ pro ſuis aſſiduis meritis conſe cutus. magna indies doctrine accrementa recipiebat. que magis diuinitꝰ inſpirata qͣꝫ humanitꝰ acquiſita videātur. Cūqꝫ ꝑ tres annos ſequētes cathedrā magiſtralem re xiſſet. Anno ſue etatis ſecundo ⁊ triceſimo inter primos religione ⁊ doctrina in ordi ne habebatur. Nanqꝫ illi tanqͣꝫ infintꝰ the ſaurus ſcientia erat. quo qͥ vſi ſunt partici Prō Octauiani in uitā diui Bonauentū. pes facti ſunt amicicie dei. Et quod notabi lius ⁊ admirabiliꝰ erat in illo. qͦ magꝭ ſcien tia ⁊ auctoritate emerſerat. eo magꝭ humili tate mentis deprimebat̉. Nec vt pleriqꝫ lit terarū ſciētia inflati vilia miniſteria dome ſtica faſtidiebat. ſed qͥ vix nec niſi ꝑ obedien tiam. egre tamē. ab illorū executione coer cebatur. reputantibꝰ prelatis indignum. ſi a talibꝰ nō vt egregius ſequeſtraret̉. in quo ſanctiſpiritꝰ gratia habitare perſpicue cer nebatur. Nec tamē vir ſanctꝰ vlla chari tatis officia ob litterarias actiōes p̄termit tebat. ſed in om̄es fratres oculos intēdēs. ſi quem forte triſtē aut profeſſiōis peniten tem intelligeret. tanta dulcedine in ſermo ne cōueniebat. conſolabat̉. monebat ac cō firmabat. vt nullus ab eo diſcederet. quin libens ceptū religionis iter proſequeretur Infirmorū p̄terea cura ſupra qͣꝫ credibi le ſit delectabat̉. quo ve grauioribꝰ aut con tagioſis morbis grauarent̉. eo magis ſe to tum illorū obſequio applicabat. Quibꝰ offi cijs cū maiorem diei partē abſumeret. non eo minor erat in publicꝭ lectionibꝰ ⁊ inter pretationibꝰ ſcripturarū que tanta clarita te audientibꝰ intelligenda reddebat. vt ip̄e auctor illorū merito videri poſſet. In ca pitulis vero aut ꝓuincialibus aut genera libus tāta ſapiētia ip̄ius reſponſa dabant̉. vt iam generalis miniſter ꝑſpecta magni tudine conſiliorum illius nil om̄ino graue exequendū putaret in qͦ ſancti viri iudiciū non antea exploraſſet. Quibꝰ donis ⁊ gra tijs illuſtratus. cū iam in religiōe eſſet om̄i merito clarus. defuncto generali miniſtro tredecimo ip̄ius ingreſſus anno ex tā mul tis ſanctis viris quibꝰ religio in ſua nouita te florebat. vnus omniū ſine contradictio ne extitit ſubrogatꝰ. Hic vir ſanctꝰ accin gens ſe grauioribꝰ actionibꝰ. cū iam religio ſi cepiſſent a fundatoris diſciplina paulu lum declinare. vbi monendo. inſtando. ca ſtigando ac operoſiꝰ laborando ad melio rem vite frugeꝫ reduxiſſet. In capitulo ge nerali. quod primū Narbon̄. tenuit regulā beati Franciſci reformauit atqꝫ expoſuit. ordinēqꝫ in ꝓuincias ⁊ cuſtodias taxauit. ⁊ duas addidit. vbi ſtrēnue decertās aduer ſus venenoſas oppugnatiōes temaratorū et obtrectatorū. qui in religionē mendican tium ac ſanctū virū impudentiꝰ ora ſolue rant. atqꝫ artificioſis calūnijs velitabātur. ſola iuſticia atqꝫ innocētia tutus. permāſit inuictus tanqͣꝫ qͥ integer vite ſceleriſqꝫ pu rus. nō eget mauri iaculis. nec arcu nec ve nenatis grauida ſagittis fuſte pharetra. Expertus fructu ſanctorū monitorum magni Baſilij diuini interpretis Homeri ci carminis. vbi vlixem ꝓ meritis ad celum tollit. aſſerens poetā clara voce teſtatuꝫ. O homines ſit vobis cura virtutis. que cum naufrago enatat. et eiectū in littore venera biliorē oſtendit. Ubi etiā libellū cōtra mi nores pernicioſiſſimū. a magiſtro Giraldo de abbatis villa. vt putant ꝑ apologiā edi tum. nō minus eloquēter qͣꝫ ſubtiliter con futauit. Quī etiaꝫ Giraldus nō longe poſt iuſto dei dānatus iudicio. meritas ſui ſce leris penas dedit. paralyticus ac miſeran da lepra reſperſus. qͥbus erumnis vitam fi niuit. Congregato vero capitulo gene rali piſis. eo auctore inſtitutuꝫ. vt gl̓ia tibi domine qͥ natus es de virgine. vſqꝫ ad epi phaniam continuaret̉. eodē modo quo in fra octauā natiuitatis dominice cantatur. et alie rubrice in breuiario reformate. ⁊ alie addite. Idem etiaꝫ pijſſimꝰ cultor glorioſe virginis matrꝭ ieſu inſtituit. vt fratres po pulū hortarent̉ ad ſalutandū eandē. ſigno campane quod poſt cōpletorium datur. ꝙ creditū ſit eandū ea hora ab angelo ſaluta tam. Tunc tranſlatū fuit venerabile cor pus beati Anthonij ad pregrandē eccleſiā paduanā. cuiꝰ lingua ſecundo et triceſimo ſui obitus anno. recens ⁊ rubicūda reper ta eſt. quā vir ſanctꝰ in manibꝰ deuote reci piens. ac largioribꝰ lachrymarū imbribus ꝑfundens. talibus reuerenter affatus eſt. O lingua benedicta que deū ſemꝑ benedi xiſti. ⁊ alios benedicere docuiſti. nunc ꝑſpi cue cernitur quāti meriti fueris apud deū. Cui oſcula deuote figens. illā honeſte col locari curauit. Cuius etiaꝫ fama ꝑmotus pontifex tunc Clemens. iiij. vt illū in par tem ſollicitudinis traheret. opulenti Ebo racen̄. eccleſie p̄fecit. nec tamē aſſequi potu it. vt vir ſanctꝰ eam promotōnē acceptaret. qui ꝓpoſiti conſtans in religione maluit ꝑ manere. vbi diuitias ⁊ dignitates ſibi ꝓcu raret in celis. Cuiꝰ cōſtantiā pontifex ad miratus ad illuꝫ. ſta inquit in teſtamento tuo. ⁊ in illo colloquere. et in opere manda torū tuorū veteraſce. Nunc vero ſe offert numeroſior cumulus diuinoꝝ ſcriptoruꝫ Fo. III ip̄ius. cū Pariſius legiſſet primū libꝝ Ge neſis. nobile opꝰ qd̓ de ſeptē viſionibꝰ Bo nauēture intitulat̉ editū eſt. In libros ſen tentiarū celebria cōmentaria edidit ſecun dū ⁊ quartū preſertim. quos etiam metrice extitit ꝓſecutus. Et incipiūt. O fons ſplen doris. vas dulcoris ⁊ amoris. Quibus ob ſublime ingeniū auctoris ibi inſperſuꝫ. ſen tentie ſententiaꝝ Bonauēture titulus in ditus eſt. Super euāgelijs cōpendioſe et vtiliter ſcripſit. Luce preſertim cancellarij pie matris ieſu. quaꝫ pectori imp̄ſſam aſſi dua meditatiōe ſemꝑ extitit veneratꝰ. Rur ſus cōtemplatione ſancti Ludouici regis francie officiū de cruce deuotiſſimum edi dit. quod ab eccleſia nullo immutato rece ptum in ea ſolēnitate vbiqꝫ legitur. Cōpo ſuit ⁊ ſolenne officiū in honorē beati Fran ciſci. ⁊ de ip̄ius vita hyſtoriā ſerioſo tracta tu primū. ⁊ ſecundo reductorie annotauit Compoſuit ⁊ libelluꝫ de ſex alis ſeraphin. In monte Aluerne duo nobilia opuſcula edidit. pijſſimas contemplatōes flagrātia. quorū alterū itinerariū mentis in deum. et alterū in ſeip̄m appellata ſunt. Compoſuit ⁊ libellū approbatoriū religionis mendicā tium. quod defenſoriū appellant. Compo ſuit ⁊ libellū de vita chriſti. ſiue meditatio num paſſionū ip̄ius quē arboreꝫ crucꝭ no minant. Cōpoſuit ⁊ breuiloquia. Itē ⁊ ſer mones dn̄icales ſuper euāgelijs et epiſtol̓ per totū anni circulū. Item cōpendiū veri atis ſacre ſcripture. Item libellū ordina tionis ſiue inſtitutiōis nouiciorū. Item et ibellū de ſtimulo amoris. Item ⁊ libelluꝫ uē appellant pharetrā ī auctoritatibꝰ pͥnci palibus doctorū approbatorū. quē ꝑ alpha etum extitit ꝓſecutus. Et alia plura opu cula vſqꝫ tricenariū numerum. que in par ibus galliarū frequentius habent̉ in ma libus. Et cum beati Franciſci religio uā annis octo ⁊ decē ſctō regimine guber nauit ip̄ius monitis ⁊ exemplis. in ſolidio ri ſanctitatis ſtatu firmata eſſet. ⁊ viri clari tas ob vite ſanctitatē. doctrine eminentiā atqꝫ opeꝝ diuinitatē vbiqꝫ eluceſceret. Tū forte romana ſedes pl̓imū laborabat diffi cultatibꝰ. q̄ in cōcilio quod lugduni congre gabat̉ inextricabiles emerſerāt. Gregoriuſ tūc papa. xj. ⁊ reliquus ſacer ſeuatus illecti ſtudio viri. quē leuādis dictis difficultati bus. ac vniuerſalis eccl̓ie regimini intelligebant plurimū p̄ſtiturū. atqꝫ ob merita a lioquin ſubleuandū in cardinalē. qͣꝫuis re luctantē ꝓmouerūt. ⁊ quod rarū ex ip̄o ini tio ob viri excellētiā ep̄m Albanen̄. Mox qꝫ ꝑtractandis arduis rebꝰ cōcilij. vnꝰ om niū delectus eſt. deputatis qͥ illi aſſiſterent Rothomagenſe. ⁊ Tripolitano claris epi ſcopis illius tꝑis. qui ⁊ ip̄i de religione ſan cti Franciſci ad epiſcopatū ob meritū vo cati fuerant. In qͦ concilio de multis illius ſapientia ſancte conſultū atqꝫ decretū. ⁊ gre corū cōpoſite hereſes. qͥ tum p̄ſente paleo golo eorū imperatore. qͥ in hoc lugdunū ve nerant libere ad roma. ſedis obedientiā re dierunt. Ad quorū reductionem miſſi fue rant frater Hieronymꝰ de eſculo. et frater bona gr̄a dalmata ordinis minorū religio ſi eximij meriti. Quibꝰ cū litteris reuerſis letus idē Gregoriꝰ. fratres ac prelatos qui in cōcilio aderant. in lugdunen̄. ecc̄ia cōuo cauit. vbi vir ſanctꝰ preclarā habuit oratio nem. ꝓpoſito themate quod legit̉ Baruch v. Exurge hierulalē. ⁊ circūſpice ad orien tem. ⁊ vide collectos filios tuos ab orien te vſqꝫ ad occidentē. Succeſſiue ī ea vo catione. pari ſanctitate. ⁊ opeꝝ fructu ꝑſeue rans. cū in dei ecc̄ia diutiꝰ laboraſſet. ita vt cū apoſtolo iure dicere poſſet. Bonuꝫ cer tamen certaui. curſum ꝯſummaui. fidē ſer uaui. Anno ſalutis. M.cclxxiiij. ⁊ ſue etatꝭ tercio ⁊ qͥnquageſimo. hora matutina diei dominici. que mēſis Iulij erat tercia ⁊ deci ma ex humanis ſublatꝰ eſt. ⁊ ſanctis patri bus vt credere debemꝰ eternū victurꝰ red ditus. Qua die ip̄ius venerabile corpꝰ ſepulchro recondit̉ in eccl̓ia ſancti Franci ſci Lugdunen̄. cū multis lachrymis ⁊ con ſternatione fratrū lamentātiū ſe tanti viri ſocietate deſtitui. qui parē ſibi in dei eccl̓ia relinquere nō videbat̉. Gregorio pontifi ce ꝑmaxime eum reputante. qui ibidē pub lice teſtatꝰ eſt. eccl̓iam dei illius morte ma gnā incurriſſe iacturā. In cuius exequijs primā miſſam celebrauit frater Petrꝰ Ta rantaſien̄. epiſcopꝰ. cardinalis Hoſtien̄. et ſermonē habuit ꝓpoſito themate. Doleo ſu per te mi frater Ionatha. Ubi inter cete ras cōmemoratiōes gratiarū ⁊ donorum que illi deus dedit. etiā fuit ꝙ qͥcunqꝫ eum videbat. ſtatim ip̄ius amore capiebat̉. eiuſ qꝫ monita libenter recipiebat. greci preſer tim. quibꝰ reducēdis ip̄ius diuina eloquia a a 3 Orō Octauiani in uitā diui Bonauentū. ⁊ conſilia plurimū contulerūt. Benignus. affabilis. om̄ibꝰ gratus. ⁊ nulli vnqͣꝫ ſcanda lo. pius. prudens. humilis. pudicꝰ. ſobrius caſtus atqꝫ quietꝰ. quarū virtutū actiōes ⁊ officia ſemꝑ ſtrennue extitit executus. Qꝛ ⁊ ſi nullo alio probante doceremur. ſatꝭ ex diuinis ſuis ſcriptis liquido patet. quibuſ tam intenſo affectu. ſingula p̄miſſa ꝓſequi tur. vt niſi per aſſumptū de illis habitum adeo ardenter illis inſiſtere non valuiſſet Tum vero ꝙ Alexandri de ales precepto ris ip̄ius teſtimonio mūdus ab om̄i vicio ꝓbatus eſt. qͥ eius vita ⁊ moribꝰ probe com pertis de eo dicere ſolebat. Uerus iſraeli ta eſt iſte. in qͦ Adam nō peccaſſe videt̉. Ci ius doctoris auctoritatē tanti apud eccle ſiam valuiſſe conſtat. vt de illius dictis aut ſcriptis. nephas putauerint dubitare. Cō ſummatūqꝫ om̄es teſtati ſunt diuinū ora culū. per beatū Franciſcū. de illo editū. fi turum eū magnū virū in eccleſia dei. religi onemqꝫ ſuā. magna ꝑ illū ſanctitatis accre menta recepturū. Iā intelligis pater bea tiſſime. quod ⁊ ꝑ te planius intelligebas. qͥſ qualis ve fuerit Bonauētura. de quo agi mus. cuiꝰ vita ⁊ exemplis beati Franciſci religio illuſtrata. ⁊ doctrina om̄is terra re pleta eſt. Nūc qͥd ſecūdo loco aggredimuꝫ pari patientia audire digneris. dū refero q̄ memoranda om̄ipotens deꝰ in illo. ⁊ ip̄ius virtute in alios monſtrare dignatꝰ eſt. A re miranda exordior. Bonauētura adhuc in minoribꝰ agens. demiſſe mentis humili tate potius qͣꝫ ex iniuſticia. pluribꝰ diebus abſtinuerat ꝑceptione ſacratiſſimi corporꝭ chriſti. veritus ne ſi illud indignꝰ ſumeret. iudiciū ſibi manducaret et biberet. Cunqꝫ die quadā in miſſa deuotꝰ adeſſet. deus re ſpiciens ad illiꝰ humilitatē. particulā conſe crate hoſtie. de manu celebrantis ꝑ angelū ceptam. illiꝰ ori clemēter immiſit. Reſpexit em̄ ad humilitatē ſerui ſui. ꝓpter quā beatꝰ omnibꝰ gentibꝰ predicat̉. Rurſus cū in tenſo affectu ſtuderet. contēplādo ⁊ anno tando vitā beati Franciſci glorioſus ſctūs Thomas de aquino. qui eadē tempeſtate meritis claruit. ⁊ Bonauēture magna cha ritate cōiunctus fuit. accedens ad illius cu biculū. ꝑ foramen hoſtij illuꝫ introſpexit in contemplatiōe raptū. ⁊ a terra mirifice ſub leuatū. Cum retrocedens ad ſuos. Sina mus inquit ſanctuꝫ. qui laborat ꝓ ſancto. Simona Lugdunen̄. beatū Bonauen ā viuentē ſumma deuotione ꝓſequeba tur. que ſicut domīo placuit. mortuū pepe rit. Ad quā euocatus vir ſanctus. expoſito cadauere ante illiꝰ pedes. ⁊ mater que ī le cto corā ingemiſcebat. et relique mulieres que aderāt. ſancti viri opem in ſalutē mor tui deprecate ſunt. Tum vir ſanctꝰ cōmiſe ratus. manibꝰ atqꝫ oculis erectis in celum. deuotiſſime orauit. Mox ſigno crucis ſu per puerū facto. viuentem reddidit matri. Tritū ac frequēs apud lugdunen̄. caſtrum villanū. ac totā prouinciā ꝙ mulieres vte ro laborantes inuocatꝰ exaudit. ⁊ de peri culo eximit. Iohanna Lugdunen̄. octo dies cōtinuos vtero diſtenta. atqꝫ aſſiduo enixu parturiēdi cruciata. deſperauerat de ſalute. monita a ml̓ieribꝰ. que laborāti ad erant. ſe ſancti precibꝰ ⁊ ſuffragijs cōmēda uit. certū votum ꝓ ſalute recuperanda faci ens. et ſtatim incolumis incolumem pepe rit. Petrus filiꝰ Io. aiuſe caphelier. dex tra tibia notabiliter claudus. ita vt qͣttuor menſibꝰ ſine baculo nec ambulare nec in ve ſtigijs conſiſtere poſſet. precibꝰ. voto ⁊ ora tionibꝰ in ſepulchro ip̄ius factis. ibideꝫ no uennā facere cepit. et in fine ſex dierū filius melius habere cepit. ⁊ infra noueꝫ dies ſa lutem om̄imodā recuperauit. Eadē in uocatione ſimili egritudine liberatus filiꝰ Franciſci maſſodi notarij Lugdunen̄. Nobilis miles dominꝰ lecorū de vinceſ lis ⁊ de gromellis. peſtilenti febre attritus ⁊ exinanitus erat. quē loquela. ſenſu ⁊ mo tu deſtitutū. extra falutis ſpem denuncia uerat. Marcus de ferrarijs nobilis phyſi cus papyenſis qͥ in illo om̄ia mortalitatis ſigna probe cōpererat. Ceteruꝫ religioſus quiſpiā aderat. frater Matulinus biblicꝰ cōuentus ſancti Franciſci Lugdunen̄. qͥ cōmemorare cepit. que mira omnipotens deus ꝑ inuocationeꝫ dicti ſancti operaret̉. Et propterea illiꝰ opem in ſalutē morientꝭ poſcendā perſuaſit. Tum votiua inuocati on per cognatos et dictū religioſum. ⁊ cer to voto ꝓ illius ſalute ad beatū Bonauen turā facto. qui moriturꝰ videbat̉ ſtatim ſen tire. moueri. loqui. ⁊ melius habere cepit. ⁊ breui ſalutē om̄imodā recuperauit Si mili inuocatione de grauiſſimis febribus liberati frater Ioh̓. Benedicti ordinis ſan cti Franciſci ſacre pagīe magiſter. Ludo Fo. IIII uica vxor Petri rouer. Gaſparda filia no bilis viri petri Carionis de chamberiaco. Filius Richardi ridani. Soror prinete vxor Claudij Pinol̓. Anthonius cathala nus. Lauzelotus merceriuſ. Stephanus gennes chapelier. famulꝰ Ioh̓is adiuſſe d̓ quartana. ⁊ frater philippꝰ laicerti Fran ciſca luem ſiue formicam in collo patieba tur. cuius ignis ſenſim in reliquā corporiſ partē ſe ꝓrogabat. ⁊ teneras puelle carnes miſere vrebat atqꝫ vorabat. ſuꝑ quam do lens Gilbertus Alerij infelix pater ad ve uerabile ſepulchrū Bonauenture ſe contu lit. illiuſqꝫ opem ⁊ ſuffragia in ſalutem filie deuotiſſime inuocauit. ac certū votū in hoc fecit. Mox domuꝫ reuerſus. extincto igne ſanaꝫ et liberā miraculoſe inuenit. Ste phaneta relicta Ioh̓. Michaelis caſu tra bis oculū percuſſa. graues dolores incur rit. et in periculū perdendi oculuꝫ deducta fuit. Cōmendauit ſe beato Bonauenture. adqꝫ illius ſepulchrū virgunculam filiam cum cerea imagine oculorū miſit. Qua re uerſa doloribꝰ liberata eſt. et breui integrā oculorum ſoſpitatē recuperauit. In qua et illud notabilius. quod cū Lugdunū ꝑue niſſet religioſus quiſpiaꝫ p̄dicator ꝟbi dei. indixiſſetqꝫ populo ꝙ quicūqꝫ ſciret aliqͥd de miraculis beati Bonauenture. quod ſi bi reuelare deberet. eadem Stephaneta q̄ in oculorum ſuorū ſalutē etiam inuocaue rat auxilia glorioſe virginis marie perple xa cuiꝰ beneficio ſoſpitatē oculoꝝ conſecu ta fuerat aliquādiu detractauit quicqͣꝫ p̄ dicatori referre. Tum in grauiorē oculorū egritudinem incidit. mittenſqꝫ etiam filiaꝫ denuo vt antea fecerat ad idem ſepulchrū. et facta oratione et voto miraculoſe extitit liberata. Tum ſuuꝫ reatum agnoſcens ad eundem p̄dicatoreꝫ acceſſit. et rerū ſeriem omnimodā reuelauit. Simili inuocati on de doloribꝰ ⁊ periculo oculoꝝ liberati fuerunt Dyoniſius de foreſta mercator. Claudia de piſcaria. Claudius poleti cor duernis. Margarita vxor Iohānis petit textoris. Ioh̓. adiuſſe filius Io. adiuſſe ca pellier dira paralyſi repente ꝑcuſſus amiſ ſis ſenſibꝰ et media ſui corꝑis īferiori par te hebes factus cecidit. Cuius caſum do lens pater. flexis genibꝰ cōmendauit illum beato Bonauēture. et ſtatim qͥ ceciderat. ſentire. loqui ⁊ melius habere cepit. Tunc imponentes eū lectice. pater. mater ⁊ petrꝰ alter filius detulerunt eundē ad ſancti ſe pulchrū. quem ibidē ſiſtentes. flexis genibꝰ inuocauerunt beatū Bonauentura. et fa ctis certis or̄onibus ac voto ſanum ⁊ libe rum reduxerunt domū. Eadem inuoca tione de ſimili egritudine liberati Franci ſcus dauegnier. alias rauillon. Guillerimꝰ de bletena textor. Katherina de bauline. Iohanna relicta petri rolini. Margarita relicta Iohā. de vaulx aurige. Illuſtris dux aurelian̄. a potenti magne britanie ſi ue anglie rege captiuus detinebat̉. vbi ve terē quartanā paſſus intenſos capitis ⁊ re num dolores incurrit. deſtitutus om̄i au xilio opem beati Bonauenture deuotiſſi me inuocauit. in illius ſuffragijs deuotiſſi me ſperans. Et ſtatim miraculoſe dolori bus ⁊ egritudinibꝰ liberatꝰ in gallias infra annū extitit reſtitutꝰ. Mox Lugdunū pe tens. viſitauit venerabile ſancti ſepulchrū. ⁊ oblationibꝰ factis gratias deo ⁊ ſancto ꝓ acceptis beneficijs egit. ⁊ que ꝑ illius inuo cationem fuerat cōſecutus. religioſis dicti cōuentus manifeſtauit. Laquēda vxor nicolai Colinecti Lugdunen̄. horrenda le pra reſperſa atqꝫ infecta. ſuis vitabilis iam diutius detractare nō poterat quin relicto lare cognatis ⁊ vrbe miſerabili cōſortio le proſoꝝ ſe redderet. Que cū ſemꝑ nomē be ati Bonauenture deuote coluiſſet. ad illiꝰ ſepulchra ꝓcubuit intenſius p̄cata vt miſe reretur ſortis ſue deuote. ⁊ oblatiōe ac vo to factis. mūdari atqꝫ a lepra liberari obti nuit. Michael de Chel. alias d̓ gennes in cuius latus dextꝝ equus vehemēti ictu validuꝫ calcē detorſerat atqꝫ impegerat. ita vt duabꝰ coſtis pene attritis. cum magno anhelitus impedimento tres menſes lau guidus iacuit. varijſqꝫ fomentis delinimē tis ac cataplaſmatibꝰ fruſtra adhibitis. de ſperata ſalute cōmendauit ſe beato Bona uenture. ⁊ certo voto in illius honorem fa cto de periculo exemptꝰ ⁊ ſaluti extitit reſti tutus. Simili inuocatione liberatꝰ etiā de dolore cōſtarū Ioh̓. michaelis de che ual ſeruiens curie Lugdunen̄. ⁊ eadē mar garita Ioh̓. petit que de celſiori ediuꝫ par te delapſa ceciderat. Ioh̓es garboti regi us ſecretarius vxorē ꝑpetuo languore ta bidam ſiue hydropica nullo medico iuua mine curare poterat. acceſſit ad venerabile a a 4 Orō Octauiani in uitā diui Bonauentū. ſancti ſepulchrū ſalutē cōiugis. īmo cōmu nē illi reuerent̉ cōmendās. ⁊ facto certo vo to in honorē ſancti. ſanā ⁊ liberā domū re uerſus extitit ꝯſecutꝰ. Ioh̓. duſolier ma reſcallus lugdunen̄. putri ac marcida tibia qͣttuor menſes languidꝰ iacuit. Cūqꝫ cru ciabiles dolores diutiꝰ perpeti nō valeret. in ſola tibie amputatiōe ſpē cōiecerat. No cte forte ꝑ quietē monitꝰ cōmēdauit ſe bea to Bonauēture. atqꝫ vxorē cū cerea imagi ne tibie ad illiꝰ ſepulchrū deuotiſſime mi ſit. Qua reuerſa doloribꝰ penitꝰ exemptus eſt. ⁊ ſalutē om̄imodā breui recuperauit. Petrus moyer ligneū molendinū habe bat in flumīe rodano. qͥ affluenti aquarum colluuione elatꝰ ⁊ auctus molendinū ip̄m valida alioqͥn cathena retentū violētior ra puit ⁊ in ſe vorauit. Quo ꝯſpecto idem pe trus qͥ ſemꝑ coluerat beatū Bonauentura ad illius ſepulchra ꝯfugit. ac ꝓcūbens re uerenter p̄catꝰ eſt vt a ſui deuoto calamito ſam iacturā auerteret. Mox egreſſus incō cuſſum molendinū ad alterā rodani ripaꝫ in littore eiectū ⁊ miraculoſe reſtitutū ꝯſpe xit ⁊ recuperauit. Stephaneta mater p̄ dicti Franciſci dauegnier. alias de rouel lon de ſquilincia ī extremiſ laborabat Que allatū dn̄icū corpus. nec agnoſcere nec reci pere potuit. Qd̓ egerrime ferens Frāciſcꝰ filiꝰ. qͥ probe noſcebat mr̄em magna deuo tiōe beatū Bonauēturā ſꝑ coluiſſe. ad illiꝰ venerabile ſepulchꝝ ꝯfugit. deuotiſſime p̄ catꝰ ne ſuſtineret ſui deuotā ſine ſalutꝭ viati co vita decedere. Domū reuerſus fideliſſi me ſperās in btō Bonauētura corpꝰ dn̄icū iterū afferri curauit. Qd̓ ſtatim agnitū mr̄ reuerent̉ recepit. Uenerabil̓ religioſus pr̄ Bn̄dictꝰ de lulino ordinis ſcī Anthonij viennen̄. ꝓcurator domꝰ ſctī Anthonij lug du. cenſuales libros domꝰ amiſerat. quos multa adhibita diligētia reꝑire non valuit cū magno ſcādalo ⁊ detrimēto domꝰ. acceſ ſit ad venerabile ſepulchꝝ beati Bonauē ture. ⁊ ibidē accēſis candelis cōmēdauit ſe eidē. ⁊ domū reuerſus libros meruit inue nire. Pari inuocatione Richardꝰ ridani mercator amiſſa inſtrumēta ꝓbatoria ⁊ ali as res apothece valuit inuenire. Itidem ⁊ frater petrꝰ fabri res ad ſui vſum deputa tas amiſſaſ Margarita gruelle vxor hu gonis frāciſci hurgundi calzetarij habita toris lugdun̄. intenſo pōdagre dolore cru ciabat̉. Que cū probe noſcet medicā artem in hͦ parū valere. cōfugit ad inuocationem ſuffragioꝝ btī Bonauēture. ꝟgunculāqꝫ fi liā cū cerea pedis imagine ad illius ſepul chra reuerent̉ miſit. ⁊ ſtatī podagra extitit liberata. nec illa vnqͣꝫ de cetero gͣuata fuit. Eadē inuocatōe liberata katherina vx or Io. textorꝭ de hiſpania. Et filiꝰ mgr̄i frā ciſci maſſedi notarij. Margarita vxor be nedicti garrini. filiū habuit in inguinibꝰ ru ptū. ac vlceribꝰ miſere putreſcentē. Qui me dica māu ſectꝰ. in deteriorē ſtatū ac certum mortꝭ ꝑiculū deductꝰ fuit. Qd̓ ingemiſcēs mr̄ q̄ ſpecialiꝰ btm̄ Bonauēturā veneraba tur. ad illiꝰ ſepulchꝝ reuerent̓ ꝯfugit. ibidē qꝫ deuotiſſime p̄cata ē vt ſue orbitatꝭ miſe reret̉. nouēnāqꝫ in illiꝰ honorē facere cepit. ⁊ octaua die ſanū ⁊ libeꝝ ꝯſeqͥ meruit. Pe trus morget doliū vino plenū ī cellariū in ferens. illiꝰ oneri impar p̄ſſus ſuccubuit. ⁊ illo ſuꝑ eū incūbēte qͣſſatꝰ fuit ac pene cōtri tus. cōmēdauit ſe btō bonauēture. ⁊ ſalutē ꝯſeqͥmeruit. Simili inuocatiōe libera ta illiꝰ cognata. q̄ caſu ſpatulā ⁊ brachiuꝫ e normit̓ leſerat. Sūt p̄terea et alij īnūeri qͥ meritꝭ eiuſdē ſctī de varijs doloribꝰ. egri tudinibꝰ. ac ꝑicul̓ miraculoſe lib̓ari merue rūt. qͦꝝ ſingl̓os ſi recēſere ꝑgā. pn̄ti oꝑi de trimēto potiꝰ qͣꝫ vſui aut fauori indubie fu turꝰ ero. Hoc tn̄ loco nō cōmittā vt ſilētio trāſeā ſtupendū ac mēorabile qͥddā. qd̓ oī potēs deꝰ ad ꝑhibēdū certū teſtimonium ſctītatis viri ī illiꝰ venerabili corꝑe pro ſua clemētia mōſtrare dignatꝰ eſt. Dū idē vene rabile corpꝰ trāſferret̉ ad nouā ecc̄iaꝫ ad ti tulū ſctī Frāciſci lugduni erectā. centeſimo ⁊ ſexageſimo ſui obitꝰ anno. reliqua corꝑis arte alioqͥn exeſa atqꝫ corroſa. caput tn̄ ſo lidū. capillamētū herēs. labia. dētes ⁊ lin gua. in nullo a vitali ſtatu aut colore demu tata reꝑta ſunt. Erat ꝓfecto diuīe clemētie illud os a putrefactiōe ẜuare. qd̓ ad ſaluteꝫ fideliū atqꝫ ī diuinis laudibꝰ ſꝑ extitit ope roſuꝫ. nec dare ſctm̄ ſuū videre corruptōeꝫ Extāt p̄terea crebra ⁊ memorāda bn̄fi cia q̄ freq̄nter ꝯciues balneo regini ⁊ vrbe uetani ꝑ īuocatōnē eiuſdē ſctī meruerūt ob tinere. de qͥbꝰ tā multꝭ l̓ vnū aut porro duo recēſere nō piget. Laodomia vrbeueta na filiaꝝ ſarcina onerauerat domū. ac ꝓin de frāciſco matthei nebie viro qͦdāmodo ī uiſa. qͥ rei familiarꝭ anguſtia impar ſarcine Fo. mr̄imonio abſtinebat. de qͦ n̄ niſi femīaſ cō pererat ꝓficiſci. Eos ꝯiuges ꝯſolatꝰ vene rabil̓ religioſus mīoꝝ mgr̄ Frāciſcꝰ d̓ aqͣ pēdēte. qͥ ill̓ admodū cultꝰ erat. affirmauit ſe hr̄e documēta ex īſtitutꝭ ſctī bonauēture q̄ ſi moniti ſuſciꝑent maſculinā ꝓlē ꝯſeq̄re tur. Auſcultātibꝰ. vna mecū inquit votiuas effundite p̄ces ad gl̓ioſuꝫ bonauēturam. ⁊ pie ſperetꝭ aſſeqͥ qd̓ optatꝭ. Qui parēteſ mo nitꝭ. paucul̓ diebꝰ gignēde ꝓli oꝑam indul ſerūt. ⁊ vxor gͣuida facta eſt. ⁊ ſtatuto menſe maſculū peꝑit. cui nomē ex īſtituto eiuſdeꝫ religioſi bonauētura īpoſuerūt. laudātes deū ⁊ ſctm̄. ī cuiꝰ ꝟtute mirabilia ſecū oꝑatꝰ eſt. Triennio poſt dū ea ciuitas Epidimie morbo atqꝫ internicinio gͣuit̉ affligeret̉ do mꝰ oīs ꝯiugū eo veneno reſꝑſa ē. ⁊ filiabus oībꝰ extinctꝭ. bonauētura extra ſpem ſalutꝭ ꝯſtitutꝰ. credebat̉ pari mortalitate iā iā ſo rores ſecuturꝰ. Qui etiā īmūdoꝝ ſpirituū p̄ſentanea inſtātia vexatꝰ. nulla domꝰ ꝑte il loꝝ ꝑſecutionē effugere poterat. clamitās infelix ſuccurrite gladio ⁊ fuſte. hos ſpiritꝰ maligniores fugate. Parētibꝰ p̄ taliū affli ctiōe ⁊ meſticia ꝯſternatis atqꝫ oī ꝓrſus re medio deſtitutꝭ ſubijt ſctī recordatio. cuiꝰ munere filiū fuerāt ꝯſecuti. mox ī ſpē addu cti. illū ac p̄ce p̄cati ſunt. Sctē gl̓oſiſſime qͥ benignꝰ nob̓ hūc filiū ꝓcuraſti. eadeꝫ beni gnitate p̄ſtes vt fugatꝭ malignis ſpiritibꝰ a peſte ſaluū retineamꝰ. Et p̄ce facta ſpūs ex orres excluſi. febris ceſſauit. et breui puer īno ab egritudine ſaluꝰ ſurrexit. cū magna parentū ⁊ oīm ciuiū leticia. gaudētiū ꝙ ad uꝑandas morboꝝ ⁊ ſpirituū malignitateſ fenſoris tā validi p̄ſidio cogͦſceret ſe mu tos. Poſſem forte ineptus videri ſi ſtu ens cepto ꝓſeqͣr diē abſumere. recēſendo miracula. qͦꝝ relationi nec diē nec certe di s ſufficere ſatꝭ ſcio. Sꝫ qͥd vlterius exqͥri nꝰ miracula. qi ꝟo Baſiliū magnū. Hiero nymū ⁊ Auguſtinū nr̄e fidei lucida ſidera. Thoma aqͥnatē ⁊ alios qͣꝫplures. qͦs in dei eccl̓ia ſctōs colimꝰ ob miracula. non aūt ex diuinitate doctrine miremur ⁊ veneremur Quos tn̄ ſctītatꝭ teſtimoniū nō ex alio cer tius ꝯſecutos ꝓbe intelligimꝰ qͣꝫ ex eoꝝ cō mentarijs. q̄ vt diuinitatꝭ plena. nō niſi per infuſam ſcīam poterāt edidiſſe. ex qͥbꝰ ſpm̄ ſct̄m ī eis hītaſſe veriꝰ cōprobat̉. At ſi por ro miracula exigimꝰ. nō tā q̄ ꝑ illū in alios qͣꝫ q̄ in eoip̄o apparuerīt cōſideremꝰ. Si igit̉ diuum Bonauēturā in ſuis oꝑbꝰ mi raculoſuꝫ iā ꝯſtat. ſi infuſam dono ſctīſpūs obtinuiſſe ſcīam diuīa illꝰ cōmētaria pro fitent̉. Si charitatꝭ officia ardentiꝰ execu tū. Mūdanos honores ꝯtēpſiſſe. Affectꝰ terrenoꝝ abieciſſe. In ꝑſecutōibꝰ ꝯſtātem māſiſſe. In btī Franciſci ac vniuerſali reli gione fructuoſuꝫ extitiſſe. Si ſuꝑna voca tione. vt paulū in ſortē dn̄i miraculoſe con uerſum. Si dīno btī Frāciſci p̄ſagio ſctm̄ p̄dicatū. Si Alexādri de ales doctorꝭ irre fragabil̓ ip̄iꝰ p̄ceptorꝭ ſedula obẜuatōe ſan ctū cōpertū ac iudicatū. Si religioſoꝝ mi noꝝ voto qͥ ſctītate pollebāt vt ſanctior ſū mꝰ p̄latꝰ aſſūptꝰ. Si romane ſedis iudicio vt clarꝰ meritꝭ ad vniuerſal̓ ecc̄ie regimē ꝓ futurꝰ aſcitꝰ. Si deniqꝫ cōi oīm opiniōe fi deliū ſctūs tenet̉ ⁊ nomīat̉ ⁊ colit̉. Si beni gnꝰ ſuccurrit qͦtidie inuocātibꝰ ſe. Poterat ſctītas tua etiā nll̓o petēte. ſctō qd̓ vnū de erat publicos honores decernere. qͣꝫto ma gis id debes celſoꝝ pͥncipū votꝭ. Accedūt pientiſſime p̄ces ſereniſſimoꝝ ac clariſſimo rū Frederici romanoꝝ regꝭ ſemꝑ auguſti. Ludouici frācoꝝ chriſtianiſſimi. Ferdinā di Sicilie. ⁊ etiā Matthie hūgarie reguꝫ catholicoꝝ. qͥ cū de republica chriſtiana bn̄ mereri ſueti ſint. digni certe videri debent qͥ a ſctītate tua tā ſctām rē īpetrēt. Rogant p̄terea illuſtres duces ac ppl̓i ac loco maxi mi munerꝭ hͦ petūt Calabrie. Uenetiarum Mediolani Sabbaudie ⁊ duciſſe Cala brie ⁊ barbonij. Florētini. Senen̄. Peruſi ni. Lugdunen̄. ⁊ ciuitas balneoregij. que li cet hūilis ſit. tn̄ clariſſima ⁊ deo gͣtiſſima vi deri dꝫ. cui ꝯtigit tantū ſidꝰ ꝓducere. Ro gat p̄terea iſtiꝰ ordīs reuerēdiſſimoꝝ patꝝ Io. de Arogonia eiuſdē ſereniſſimi regis Ferdinādi illuſtrꝭ ꝓles. q̄ ſctōs qͥ in eo or dine claruerūt religioſiꝰ veneratur ⁊ colit. Exigit deniqꝫ ſuo iure btī Frāciſci ſctā re ligio. cuiꝰ alūnꝰ vel iuſta petēti deeſſe n̄ po tes. Exigit ⁊ ip̄e ſctūs ex ꝓmiſſiōe oīpotētꝭ dei noīe facta. ſtrēnue militātibꝰ. ꝙ illoruꝫ laudes cantet eccl̓ia. Eccl̓i. xliiij. Cui obli gationi ip̄iꝰ vicarius ſatiſfacias neceſſe eſt. Tā multꝭ igit̉ vincul̓ obligatū nullꝰ iudex quālibꝫ fauorabil̓ niſi ſoluētē ſoluere poſſꝫ Magnus ab infernis reuocet̉ Tulliꝰ vm bris. et te defendat Seruius vſqꝫ licet. nō potes abſolui. Cōperta p̄terea que dixi ſingulari ſtudio. quod p̄noſcēdis vite ⁊ mi a a 5 Canoniſatio beati Bonauentureraculis ſancti. exactiſſimū indulſerunt re uerendiſſimi patres Iulianus de Rouere ſancti Petri ad vincula ordinis eiuſdē me ritus ꝓtector. Stephanus mediolanen̄. ⁊ Franciſcus de Gonzaga mantuanus. tue ſanctitatis in hoc cōmiſſarij. Mediolanē. p̄ſertim quē cōtra aduerſam valitudinem. acri inſtantia colluctantē a ſctō ꝓpoſito. nec ꝓprie ſalutꝭ ratio valuit retardare. Qui etiā reuerendiſſimi patres illecti ſtudio cōper te ſanctitatꝭ viri. id inſtantiſſime poſcunt. Quid igit̉ tua ſanctitas vlteriꝰ differt. qͥd unctatur. quid alterius glorie id ꝓrogat. Hulta certe extant celebria tua geſta. que te ac tuoſ illuſtrāt atqꝫ ꝑpetuo illuſtrabūt. nil tn̄ ſic eque Romano pontifici glorioſuꝫ meo captu ꝯtingere poſſe crediderim. qͣꝫ vt ſancto ꝓ meritis publicā celebritatē decer nat. Quā et tu pater beatiſſime. qͥ om̄i iure neceſſitudinis beato Bonauēture cōiun ctus es. auctoritate om̄ipotentis dei. queꝫ ſemideus mortalibꝰ in terris refers. ſuppli cantibus ꝯcedere ꝓ tua clementia benigne digneris. Finit oratio in vitā ⁊ merita diui Bonauenture. Ne auferas de ore meo verbū veritatis vſqꝫquaqꝫ domine. r 0 Relatio R. P. O. Iohannis Franciſci de Pauinis. int̓ di uini ⁊ humani iuriſcōſultos minimi. Eatiſſime pater Circa canonizationē beati Bo nauēture de balneo regio ex pa tre nomīe Iohanne. cognomīe Fidanſa ex matre vero momīe Ritella. ꝓuincie Tu ſcie. doctoris ſeraphici ⁊ irrefragabilis ⁊c̄. Olim generalis ordinis minoꝝ ſeptimus poſt ſanctū Franciſcū. ac demū Cardinal̓ epiſcopus Albanenẜ. Dico p̄cipue cōſide randa eſſe ⁊ attēdenda q̄ dicturus ſum cir ca. xx. puncta ſiue fundamenta. que infra ꝑ ordinem ſubijciā. Premiſſo quodā vtili vaſ de ac neceſſario preludio. Ex quibꝰ conclu dendū videtur ꝑ veſtrā beatitudineꝫ illum poſſe canonizari. Salua tamē ſemper. E U. B. emendatione. Non attento qͥd os loquentiū iniqua loquat̉. dum tn̄ nō recedamus a tramite veritatis. De illiꝰ aucto ritate ſecuri. qui cū audiſſet a diſcipul̓. Nō ne ſcis quia phariſei audito hoc verbo ſcā dalizati ſunt. reſpondit. Sinite illos. ceci ſunt et duces cecorū. Math̓. xv. vt dic̄ In nocen. iij. in. c. magne. de voto. ⁊ in. c. niſi cū pridem. de renuncia. ⁊. xj. q. iij. inter verba. ſenti enim de Auguſtino ⁊c̄. xj. q. iij. ſenti. et c. nō ſunt. ⁊ ibi habet̉. Et Xenophon ſocra ticus. Conſciētia teſte didici maledicta cō temere. Et Dyogenes. Superat cōſcien tia quicqͥd mali confinxerīt lingue. Et O uidius faſtorū libro. iiij. Conſcia mens re cti fame mendacia ridet. De quo ꝑ Hiero. ad Euſtochium de virginitate ſeruāda Et Paulus. jͣ. ad Corinth̓. iiij. ca. Mihi autē ꝑ minimo eſt vt a vobis iudicer ⁊c̄. Nam la bijs iniquis et lingue doloſe apponent̉ ſa gitte potentis acute cū carbonibuſ deſola torijs. iuxta propheam. Pſalmo. cxix. Primo. Religio ordinis mendicantiuꝫ ſancti Franciſci in pͥmis eius exordijs. il lius p̄cipuo feruore iuncta ordini epiſcopa Secūdo. Doctrina ſacrarū litteraꝝ cū multitudine libroꝝ. Tercio. Contemptꝰ dignitatū munda narū ⁊ eccleſiaſticarū. Quarto. Suꝑexcellentes ꝟtutes ⁊ me rita eius inſignia. Quinto. Regimen iconomicū atqꝫ poli um ſanctum eius. Sexto patientia in ꝑſecutionibꝰ propt̓ zelum dei. Septimo. Labores multi. mores caſti ⁊ actus ſtrennui ⁊c̄. Octauo. Dl̓ta gl̓a quā fec̄ deꝰ cū eo ⁊c̄. Nono. Sufficientia in operibꝰ charita tis ⁊ innocentie. Decimo. Fama celebris beatitudīs eiꝰ ⁊ mors precioſa. Articuli ſecūde partis. Primo. Neceſſitas miracl̓oꝝ ſufficiētiū. Secūdo. Frequētia. diuerſitas ⁊ conti nuatio eorundem. Tercio. Miracula tā in morte qͣꝫ ī vita. Quarto. Modus ꝓbandi miracula ar bitrarius. Quinto. An debeāt fieri in inſtanti. Sexto. An debeāt fieri ſine dolore. ⁊ de his q̄ nō ſunt de rōne miraculi. Fo. VI Septimo. De oībꝰ in canonizatiōe reqͥ ſitis tā circa ꝓceſſum qͣꝫ cerimonias. Octauo. de fide chronicaꝝ ordīs mīoꝝ. Nono. Quid ſi canonizet̉ nō canonizan dus ꝑ errorem. Decimo. An audiri debeant ſe opponen tes canonizationi. Remitto ꝙ canonizare ſctōs ē cano nice et regularit̓ publice ⁊ ſolēniter declarare di finire ⁊ ꝓnūciare ⁊ ſtatu ere ꝙ aliqͥs ab om̄ibꝰ ho noret̉ vt ſctūs. ⁊ ꝓ eo tan qͣꝫ ꝓ ſancto certa die fiat vbiqꝫ ſolenne officiū. ſicut fit ꝓ alijs ſanctis qͥ ſunt eiuſdē ꝯditionis. vt ſi canonizet̉ con feſſor fiat ꝓ eo officiū ꝯfeſſoꝝ. Et ſi martyr. fiat pro eo officium martyrum. ⁊ ſic de vir ginibus. ⁊c̄. et eum tanqͣꝫ ſanctum in cata logo ſanctorū aſcribere ẜm Innocē. ⁊ Io an. ⁊ alios in. c. j. de reliquijs. ⁊ venera. ſan ctorū. An aūt poſſit qͥs canonizari ad or diuem apl̓oꝝ ſicut martyrū. ꝯfeſſoꝝ. aut ꝟ ginū. Concludit Augꝰ. de anco. ꝙ nō. in li. de eccle. ptāte. ar. iiij. Et hinc infertur ꝙ cui nō poteſt appropriari officiū cōmune ſctōꝝ aliquoꝝ. ille nō debet canonizari. ſicut ⁊ cui nō poteſt cōpetere diffinitio. nō debet poſ ſe cōpetere ⁊ diffinitū. l. mortis cā capit̉. ff. d̓ dona. cā mortis. ⁊. l. quintꝰ.§. cū aurū. ff. de au ⁊ argen. le. l. labeo.§. idem tubero. ff. de ſupel lega. ⁊ Inſti. de dona.§. eſt ⁊ aliud. d̓ preben. cū ſcd̓m. xij. q. j. clericꝰ. cū ſi. Per hanc ergo canonizationē ꝯſequit̉ canoni zatus ꝙ eccl̓ia vbiqꝫ ſolenniter dicere ⁊ can tare publice poteſt officiū ꝓ eo ⁊ miſſaꝫ ſo lenniter celebrare ſicut ꝓ ſancto. ⁊ illuꝫ in uocare in letanijs. ⁊ dulia venerari de cōſe cra. diſt. iij. venerabileſ. qꝛ iniuriā facit mar tyri qui orat ꝓ martyre. vt eiꝰ interceſſioni bus ꝯſequamur orātes veniā peccatoꝝ. et vt pijs eiꝰ meritis iuuemur omne ꝑ euum. ꝓut ex rōnibus miſſalis ſacramētarij ⁊ bre uiarij patet. Orōnibꝰ nanqꝫ eorū indigemꝰ nos quos vndiqꝫ mala nr̄a ꝑturbāt. Et vt etiā illis proſit oblatio ad gloriā ⁊ honoreꝫ ⁊ ad hoc vt magis ac magꝭ a fidelibꝰ glorifi centur interris. Et reputant pleriqꝫ non indignum ſanctorum gloriam vſqꝫ ad iu diciū augmētari. Et ideo eccl̓ia interim fane poteſt augmentū glorificatiōis eorum optare. c. cū marthe.§. iij. loco d̓ cele. miſſa. vt patet in or̄one ſancti Leonis pape. et in vigilia apoſtoloꝝ Petri ⁊ Pauli. ⁊ in ſecre ta beati Gregorij ⁊ in offerēda ibi vt illis ꝓ ficiat ad honore. xxxviij. diſt. que ip̄is. Un de Proſper. Semꝑ ſuꝑeſt ſanctis qͦ creſce re poſſunt. nota. xv. diſt. om̄es. qͦ ad premij eſſentialis augmentū ẜm Augꝰ. vt legit̉ in iiij. ſenten. xlv. diſt. c. ij. in fi. et fertur eū hoc dixiſſe in ſermone vnius apl̓i. xvij. Omelia qd̓ nota. ꝓ generali allegatione. de quo ī. c. veſtra. de cohabi. cleri. ⁊ mulie. Et ſic in nu mero ſanctoꝝ publice annumerare eū. ẜm illud Eccl̓i. xliiij. Sapientiā ſanctoꝝ nar rēt populi ⁊ laudē eorū annūciet ecc̄ia ſan ctorū. not. Io. an. in. c. j. de rel̓. ⁊ vene. ſctōꝝ. li. vj. ⁊ Inno. ī. d. c. j. de rel̓. ⁊ vene. ſanctorū. Iteꝫ ꝯſequit̉ ꝙ in eius honorē ⁊ ſub eiꝰ nomine ⁊ cū eius reliquijs poſſunt eccl̓ie ⁊ altaria erigi. edificari. ꝯſecrari. c. de fabrica ⁊. c. placuit. de ꝯſe. diſt. jͣ. ⁊ pingi ⁊ ſculpi cuꝫ diademate. c. prolatuꝫ. cū ſequē. de ꝯſecra. diſt. iij. nec tamen de cetero ꝓ eo eſt orandū Deſcribendus eſt ergo etiā canonizatꝰ in catalogo ſanctoꝝ. qui eſt ſermo noīa ali quorū continens ordinate. a cata qd̓ eſt iux ta. et logos qd̓ eſt ſermo ẜm Hug. xix. q. iij. quoniā ꝯſcribendos. ⁊ Hoſtien. in ſumma de reli. ⁊ vene. ſanctorū in ꝟ. Eſt auteꝫ cata logus. Facit. xj. diſt. c. quis neſciat. Secre te vero cuilibet licet. alicui defuncto quem ſanctuꝫ credit preces corrigere vt ꝓ ip̄o ad deum intercedat. et eiꝰ reliquias venerari. qͣꝫuis ſolennes preces publice porrigere vl̓ miſſam aut ſolenne officiuꝫ publice dic re nequeat ẜm Inno. Hoſtien. ⁊ alios in di cto. c. j. de reli. ⁊ venera. ſanctoꝝ. ⁊ nota. in. c. j. eo. titu. li. vj. quia fidē eius attendit deꝰ ⁊c̄ Et idem cōcludit Auguſti. de Ancona ī eo dē li. de eccleſia. poteſtate. q. xiiij. arti. v. tam per dictū. c. j. de reliquijs ⁊ vene. ſanctoruꝫ. quod expreſſe prohibet epiſcopis aliquē vt ſanctū venerari publice abſqꝫ auctoritate ſedis apoſtolice. ergo multo fortius debet cenſeri prohibitū inferioribꝰ. Item qꝛ miſ ſe celebratio ⁊ cōmunis oratio fit in perſo na totius eccleſie vniuerſaliter. in memori am ergo illius dꝫ talis ſolēnitas celebrari. qn̄ quis ab illo qͥ eſt caput totiꝰ eccl̓ie etiaꝫ īmediate ordinarius cunctorū. c. cuncta. ix. q. iij. ⁊. c. ꝑ principalem. canonizatꝰ ⁊ in ſan Canoniſatio beati Bonauenturectitate approbatꝰ ⁊ qͥ ſolus debet poſſe ⁊ nul lus aliꝰ hanc venerationē indicere. cum ta lis ſanctꝰ debeat ab om̄ibꝰ venerari Sed maior rō eſt periculuꝫ erroris incurrendi. qꝛ ep̄s in hoc poſſet faciliꝰ errare qͣꝫ papa. vt infra patebit in penul. q. ij. partiſ. que rō fundat̉ etiā in dicto. c. j. Item ne cōtingat aliquē canonizari turpis lucri gr̄a. vel hu mane laudis pompa ſeu iactātia. que ratio ſumit̉ ex. c. ij. eodē titulo. Item ⁊ ꝓpter dubi um incurſus idolatrie vt ꝓbat̉ in clemen. j. de iudeis. De quo plene ꝑ ſanctū Tho. ſu per. iiij. ſenten. diſt. xlix arti. iiij. q. j. Item ꝓ pter gaudium angeloꝝ. ideo cantat eccl̓ia. Gaudeamus om̄es ⁊c̄. de quoꝝ ſolēnitate gaudēt angeli ⁊ collaudāt filiū dei. Item ꝓ pter plures alias rōnes quas ſtatim ſub dam. maxime qꝛ generale eſt vt vbi pericu lū anīe vertit̉. p̄ſumat̉ in deteriorē partē. c iuuenis de ſponſa. lxviij. diſt. p̄ſbyteri. ⁊ no ta. in. c. j. de ſcru. ⁊ ꝙ vbi maiꝰ eſt periculuꝫ. ibi cautiꝰ eſt agendū. c. vbi maius. de electi. li. vj. xlij. di. quieſcamꝰ. vij. q. ij. c. fi. ⁊. l. j.§. j. .ff. ad carbonian̄. Ex his infert̉ ꝙ ſolꝰ pa pa de fratrū tamē cōſilio ⁊c̄. vel in generali ꝯſilio poteſt nō ſolū certos ex ſanctꝭ p̄ alijs extollere vt vbiqꝫ ſolennius venerent̉. pu ta vt ſub duplici officio ꝑ vniuerſuꝫ orbem eorū ſolennitas celebret̉. vt patet in. c. j. d̓ re li. ⁊ vene. ſanctorū. li. vj. Et in ſolennitate ſa cramenti corꝑis chriſti de qua in clemen. ſi dn̄m. eo. titu. ⁊ ī feſto inuentiōis ſancte cru cis. de ꝯſecra. diſt. iij. c. crucis. Et generalit̓ in eoꝝ vigilia ieiuniū indicere. c. ꝯſilium. de obſeruan. ieiunioꝝ. Sed etiā ꝯſimilit̓ ꝓut infra dicet̉ poteſt ⁊ debet canonizare quoſ libet alios ſctōs ad effectꝰ. de qͥbꝰ. sͣ. Quin īmo nec inuētas reliquias de nouo quiſqͣꝫ debet publice venerari abſqꝫ pape licentia nec poſſunt paſſim on̄di nec trāſferri. Sꝫ ſi antique reliquie de nouo inuenirent̉ lice ret eas venerari. alias non. niſi.ſ. prius au ctoritate romane pon. fuerīt approbate. ne varijs ſimiliter figmētꝭ aut falſis documē tis populi decipiant̉. ſicut in pleriſqꝫ locis occaſione queſtꝰ fieri conſueuit. ſicut inter dū faciūt queſtuarij. qui coſtaꝫ pecoris ve aſini oſtendunt loco ſancti. Alij ponūt ole um in oculo mareole ſue vt videat̉ lachry mari ẜm Hoſtien. ⁊ Io. an. Et ne chriſtia ne religioni poſtea in poſterū detrahat̉. ſi cut ſepiꝰ detractū eſt. qꝛ nimia familiaritas parit ꝯtemptū. c. ⁊ ſi iudeos. de iude. Su munt em̄ ex hoc materiā detrahēdi ⁊ blaſ phemādi. ⁊ videntes oſſa nuda. dicunt tru fam eſſe. qͣſi ꝯſumptꝰ nō eſſet ſi ſanctꝰ eſſet. cū tamē ſit ſcriptū de omnibꝰ Geneẜ. iij. Ci nis es ⁊ in cinerē reuer. ⁊c̄. Licet excipiant̉ aliqͥ. ſic̄ xp̄s ⁊ gl̓ioſa domīa ⁊ beatꝰ Iohan nes euāgeliſta. ⁊ alij quidā hoc ſpeciali pri nil egio decorati. De quibꝰ Pſal. xv. Nō da bis ſanctū tu. videre corruptōnē. dic. c. fina li. de reli. ⁊ vene. ſanctoꝝ. Et ne ꝯtingat ho mines in ebrietate occiſos qͣſi ſanctos mo re infideliū venerari ⁊ coli. etiā ſi ꝑ euꝫ mi racula fierent. c. j. eo. titu. ẜm Hoſtiē. ⁊ Io an. ibi. qui tamē dicunt hoc male ẜuari pro pter auariciā ⁊ inſolentiā clericoꝝ. qd̓ eſſet corrigendū. quē nanqꝫ ip̄e reprobat repro bandus eſt. ⁊ quē approbat approbādus eſt xxiiij. q. j. hec eſt fides. ⁊. c. qm̄ vetus. vij. q. ij. c. ſane ꝓfertur. Et ꝓpterea etiaꝫ nec marty res nec reliquie vendi poſſunt. l. nemo mar tyres. c. de ſacroſanc. eccle. ⁊ not. in dicto. c. fina. Nec venalitatis cauſa extra capſaꝫ tra hi vt plures oblatiōes recipiant̉. Hoc em̄ facientes dici poſſunt venales ſicut muli er fatua. aduocatꝰ ignarꝰ. ⁊ pugil. qui ꝓ nū mis paſſim ſe offerūt. ex hoc em̄ vilipendū tur. cū om̄e rarū charū. xciij. diſt. legimus. xxvij. q. ij. inſtitutū. Itē qꝛ ꝑ id notabilit̓ re darguit̉ ꝑ laicos auaricia clericoꝝ. c. j. de de ci. ẜm Hoſti. Solus etiā papa pōt ſtatue re ꝙ temꝑe interdicti poſſint diuina ſolen niter celebrari in certꝭ p̄cipuis ſolēnitatibꝰ vt ptꝫ in. c. alma mater.§. in feſtiuitatibꝰ. de ſenten. excō. li. vj. Itē ſine licentia pͥncipis tranſferri nō poſſunt etiā laici patroni ẜm Archidi. dic. c. corꝑa. Et debēt illis loca cō digna p̄pari. c. fi. de cuſt. euch̓. Nec etiā cor pora ſanctoꝝ de loco ad locū trāſferri. ſine pape licētia vl̓ cōſilij generalis. vt ptꝫ de cō ſe. di. jͣ. d. c. corꝑa. ⁊ no. Hoſtien. in ſum. d̓ re li. ⁊ vene. ſanc. Pn̄t tamē reliquie ſanctoꝝ ⁊ diuina ꝟba ex deuotiōe ad collū ligata por tari. niſi ſit ſuꝑſtitio. ẜm Tho. ij ij. q. xcvj. ad iiij. ⁊ ſuꝑ. j. ad Coꝝ. x. fi. ⁊ ꝑ Arch. xxvj. q. vi c. nō obẜuetis. Licet alit̓ loquat̉ Henricꝰ de Gandauo quolibeto. viij. q. xxxv. vide ī Spe. de rel̓. ⁊ ve.ſ. ⁊ in. l. nēo. de ſacroſa. ec. ⁊ ꝑ Goff. ⁊ Hoſti. ī ſū. eo. ti. Adducunt̉ et pl̓es alie efficaces rōnes. vicꝫ qꝛ hec eſt vna de maioribus cauſis q̄ int̓ chriſtianos ꝓpo ni poſſit. ⁊ ſic eſt ad ſedem apoſtolicā meri Fo. VII to referenda. c. maiores de bapti. Et adeo maxima eſt ꝙ licet al̓s papa vel ſaltē cū ſo lo cetu Cardinaliū omīa poſſit ſtatuere et diffinire. vt not. in. c. ad apoſtolice. de re iu. ⁊ plene per docto. in. c. ſuꝑ eo. de here. li. vj. Hoc tamē caſu papa nō poteſt ſaltē de con gruo libere diffinire. etiā cū cetu cardinal̓. niſi etiā adiūctis alijs p̄latis curie ꝙ qͥs ca nonizetur. ẜm Hoſtien. Io. an̄. ⁊ alios ī di. cj. de rel̓. ⁊ vene. ſanc. Et Augꝰ. de Ancona in dicto li. de eccl̓iaſti. poteſtate. q. xiiij. arti. iij. Itē qꝛ miracula attribuunt̉ fidei. ⁊ que ſtio fidei p̄cipue eſt ad ſe. apl̓icā referenda. xxiiij. q. jͣ. qͦtiens. Subeſt em̄ periculū ido latrie clemē j. de iude. Item qꝛ ad papā p̄ cipue ſpectat declarare dubia ſcripturaruꝫ c. ꝑ venerabilē. qͥ fi. ſint legi. ergo multo for tius dubia ſanctitatꝭ in qͥbus maius peri culū vertitur ⁊ in qͥbus cautiꝰ eſt agenduꝫ. xlij. diſt. quieſcamꝰ. lxj. diſt. miramur. vij. q. ij. c. vlti. l. j.§. ſꝫ ⁊ ſi quis. ff. ad carbon̄. c. vbi periculū de elec. lib̓. vj. Eſt em̄ periculoſuꝫ de ſanctoꝝ meritꝭ diſputare ẜm Hiero. ad Dam̄. facit. c. nō turbat̉. xxiiij. q. j. qꝛ ſoli pe tro dicit̉. duc in altū. hoc eſt. in ꝓfundū di ſputationū ⁊c̄. ⁊. c. cū aliud e. cā. ⁊ q. qꝛ ſoluꝫ Petro piſcatori dn̄s iubet. Mitte hamū. ⁊ eum piſcē ⁊c̄ facit etiā. c. loquit̉. e. cā. ⁊. q. cū multis alijs. Item ne ꝓpter multoꝝ ep̄orū ſimplicitatem populos decipi cōtingat ⁊c̄. aut in infinitū ſctōs multiplicari. ⁊ ſic deuo tionē refrigeſcere ⁊ ſanctitatē vileſcere. lxxx diſt. ep̄i. qꝛ in multitudine ſacrificioꝝ nō ꝓ piciatur deꝰ. xiiij. q. v. ſcriptū. de ꝯſecra. diſ. v. nō mediocriter. ⁊ ar. in aut̓. vt determina tus ſit numerus clericorū. in pͥnci. colla. v. ⁊ not. de eta. ⁊ quali. c. penl̓. ⁊ de reſcrip. c. cuꝫ in multis. de reſcrip. li. vj. De ſanctꝭ vero iā canonizatis debēt intelligi. c. j. de ꝯſe. di. iij. ⁊. c. fi. de fer̄. vt in illis not. ⁊ in dicto. c. j. d̓ re li. ⁊ vene. ſanc. li. vj. Et ad hec nō debꝫ lega tus de latere ſine ſpeciali mandato pape eſ collegij extendere manꝰ ſuas. ſicut nec ad alia. q̄ in ſignū priuilegij ſingularis ſūt tm̄ modo ſummo pontifici reẜuata. c. ꝙ trāſ lationē. de offi. le. c. mutationes. ⁊. c. et tꝑis ⁊. c. p̄cipimus. ⁊. c. frater nr̄. ⁊.§. ſicut. vij. q. j. ⁊ de ſum. trini. c. ij. in fi. ⁊ de here. c. cū chriſtꝰ ⁊ de voto. c. ex multa. ⁊ de iudi. c. at ſi clerici de fi. preſby. c.j. ⁊ de tempo. ordi. c. de eo. et cle. qꝛ ꝯtingit de reli. do. ⁊ plene not. in. c. ſic̄ vnire. de exceſ. prela. cū ſi. Ad ſolū ergo papam qͥ eſt oīm vniuerſal̓ pͥnceps vt in. ccū cta ꝑ mundū. ⁊. c. ꝑ principalem. ix. q. iij. ſpe ctat diffinire cū ꝯſilio ⁊ aliorū p̄latoruꝫ cu rie vt quis vt ſanctꝰ ⁊ canonizatꝰ vbiqꝫ ſo lenniter veneret̉ ẜm om̄es tā canoniſtas qͣꝫ theologos ꝑ predicta. Et ne alias ꝯtingat poſſe dici. ego ſum pauli ⁊ ego ſuꝫ cephe ⁊c̄ cōtra apl̓m. j. ad Corinth̓. j. c. Ad papam etiā ſolū ſpectat tolerare ꝙ etiā in ſola cer ta eccl̓ia certi loci ſolēniter venerari poſſit aliqͥs beatꝰ. vt refert Hoſtien̄. et Io. an. de Karolo imꝑatore in Aquiſgrano dioc̄. Le odi. in. c. j. de rel̓. ⁊ vene. ſanc. ⁊ in alijs pluri bus locꝭ. de qͦ Karolo ⁊ pulchris miracul̓ eius habet̉ in ſpeculo hyſtoriaꝝ. li. xxv. c. v. Sic etiā fecit Calixtꝰ. iij. de beato Alber to de trapano ordinis carmelitarū. vt ptꝫ ꝑ litteras teſtimoniales. RD. Rotomagē. cardinalis. ⁊ ip̄ius ordinis ꝓtectoris d̓ an no. M.cccc. lvij. xv. octobris. anno ip̄ius iij. Sic etiam fecit Sixtus. iiij. de beatis Gerardo. Petro. Ottōne. Accurſio. ⁊ adiu to. martyrizatis in marochio de ordīe fra trum minoꝝ. ꝓut patet ꝑ eius litteras ī for ma breuis de anno. M.cccc. lxxxj. vij. augu ſti. anno ip̄iꝰ. x. Dicit Bal. in. c. fi. de ferijs. ꝙ nō valet ſtatutū diſpon̄. ꝙ diebꝰ veneris ſint ferie ob reuerentiā cuiuſdaꝫ heremite nō canonizati ab eccl̓ia. cuiꝰ cōtrariū ſerua tur Padue in ꝓceſſione beati Antonij pe grini. Dicit̉ etiā in. c. j. vt lite pend̓. ꝙ ſurre pticia impetratio nō tenet etiaꝫ ſi ſanctꝰ ſit ille qͥ impetrat. ſicut erat ibi ſanctus Tho. Cantuarien̄. vnde ꝓpter merituꝫ vite nō eſt recedendū a iuris diſpoſitione. qꝛ neqꝫ ꝓ pter honeſtatē vite aut probatā fidem rele uatur qͥs ab onere ſatiſdandi ẜm eū in Ru brica. de eo qͥ mit. in poſ. licet in ꝯtrariuꝫ fa ciat glo. ff. de ripa muniēda. l. j.§. his auteꝫ que vult ꝙ virtꝰ animi habeat̉ ꝓ ſatiſdatio ne. quā ſequit̉ idem Bal. in. c. decernimꝰ de iudi. Itē in eo nō eſt timor ſubordinatiōis teſtiū. ſaluo tn̄ ſtatu cauſe. ꝓut ip̄e Bal. di cit in. c. iurauit. de ꝓba. faciūt not. in. l. ticio fundus. ff. de condi. ⁊ demon. facit qd̓ not. Inno. in. c. veniens de p̄ſcrip. de illo rege ſancto ⁊c̄. Poſtqͣꝫ autē papa approbat reliqͥ as vel canonizat ſanctū. licite ab oībꝰ pub lice venerari p̄t veneratiōe dulie ī honoreꝫ dei. Nā ⁊ ẜuoꝝ honor redūdat ad dn̄m vt dic̄ Hiero. ꝯͣ vigilātiū. ij. ⁊ Io. an̄. ī. d. c. ij. de rel̓. ⁊ vene. ſanc. ⁊ ꝓbat̉ in. c. gl̓ioſus eo. ti. li. Canoniſatio beati Bonauenturevj. ⁊ in cle. ſi dn̄m. ⁊c̄. Quid autē de ſanctꝭ veteris teſtamēti not. belleme. in. c. jͣ. de rel̓. ⁊ vene. ſanc. ⁊ Augꝰ. de Ancana in li. de ec cleſiaſti. poteſtate. q. xvij. arti. ij. ⁊ quicqͥd illi ꝯcludant. videt̉ probari cōtrariū ex publi ca veneratione. ſcꝫ ſanctoꝝ ſeptē fratrū ma chabeorū cū matre. de quibꝰ habet̉. ij. Ma chabeoꝝ. vij. c. ⁊ quoꝝ feſtū celebrat̉ kl̓. au guſti. Et vt dicit Iaco. de voragine in eoꝝ legenda. Eccl̓ia oriental̓ celebrat feſtū om niū ſanctoꝝ veteris teſtamēti. Eccl̓ia autē occidental̓ publice celebrat feſtum macha beorū loco omniū aliorū ſanctoꝝ veterꝭ te phete. quibꝰ ſunt edificate eccl̓ie ⁊ monaſte ria. ⁊ ſctī Ioh̓is baptiſte ⁊ ſctē Anne matrꝭ marie ꝟginis.xxvj. iulij ⁊ alicubi ſancti Io ſeph mariti eiuſdē. ⁊ venetijs ſanctoꝝª Hieremie. Symeonis ꝓphete. ⁊ ſcī E ſi. ⁊ ſancti Zacharie ꝓphete pr̄is ſancti Io hānis baptiſte. cuiꝰ caput honorifice etiaꝫ colit̉ Rome in eccl̓ia Lateran̄. ⁊ ex inuoca tione eorū que fit in cōmendatiōe anīe mo rientiū. ⁊ ꝑ illud cantici Ambro. Te ꝓpheta rū laudabil̓ numerꝰ. Et ptꝫ in officio oīm ſanctorū. de pr̄iarchis. ꝓphetis omībꝰ. Et ī letanijs vbi om̄es ſancti pr̄iarche et ꝓphe te. ⁊ d̓ Salomone no. xxxij. q. iiij. ſalomon. de peni. diſt. ij. ſi em̄ in ver. ſalomon. ⁊ ꝑ do cto. in. c. ne innitaris de cōſtitu. Ambro. in hexame. circa finē. ⁊ in libro apologie Da uid. ij. fo. de quorū ſanctitate vera non du bitatur. ergo. Ir ca primū ar ticulum pͥme partis pͥncipalis dico ꝯcludendū ꝙ magnaꝫ ex cellentiā operibꝰ ⁊ ſanctitati huiꝰ beati pa tris quoniaꝫ religioſus ꝓfeſſus a iuuētute fuit religiōis obſeruātiſſime ⁊ ordinis ſan cti Franciſci in ip̄ius religiōis exordijs vo tū implens maternū ꝓ obtenta miraculo ſe ſanitate ob merita ſctī Franciſci ipſe te ſtatur in deſcriptiōe vite breuioris eiuſdē. quā diffuſe cōpilauit. circa finē eiuſdeꝫ ſcri bens hec ꝟba. Uoto em̄ ꝓ me languēte gra uiſſime ad beatū pr̄em Franciſcū emiſſo a matre cū adhuc eſſem puerulꝰ ab ip̄is ſum mortis faucibꝰ erutꝰ ⁊ in robur vite incolu mis reſtitutꝰ. quod cū viua memoria teneā vera nūc ꝯfeſſione ꝯfiteor. ne tantū beneficiū reticens ſceleris arguar ⁊ ingratꝰ. ⁊ idē cōmemorat ad finē deſcriptiōis vite maio ris eiuſdē. Ac temꝑe quo religio illa floru it in pͥmitiua ſua obſeruātia fundata pͥnci paliter in cōſilijs euāgelicis. vt patet in ca. exijt qͥ ſeminat. de verbo. ſigni. li. vj. ⁊ in cle. exiui de paradiſo. eo. ti. ⁊ in extrauagā. Io xxij. que incipit. quorundā ⁊ ad conditorē. ⁊ qꝛ quorundā ⁊c̄. vnde neceſſario eſt infe rendū tā ẜm theologos qͣꝫ ẜm canoniſtas. ꝙ om̄e idē opus meritoriū multo laudabi lius ⁊ excellentiꝰ fuerit in eo poſt votū ⁊ ꝓ feſſionem qͣꝫ in non vouente vl̓ profeſſo. qꝛ vouere opus eſt latrie. que p̄cipua ꝟtus eſt inter morales. Opus autē nobilioris ꝟtu tis eſt om̄ino meliꝰ ⁊ meritoriū. ⁊ de latria. que eſt cultꝰ ⁊ ſeruitꝰ ſoli deo debita. de cō ſecra. diſt. iiij. c. venerabiles. not. in. c. ſi cano nici. de offi. ordi. li. vj. Item qꝛ vouens nō ſolū quo ad actū ſed etiā quo ad poteſtatē ſubijcit ſe deo. vt de cetero aliud agere non poſſit. ergo plꝰ dat ẜm Anſelmū in li. de ſi militudinibꝰ cū dat fructū ⁊ arboreꝫ qͣꝫ qui dat ſolū fructū. Item qꝛ ꝓpter votū notabi liter volūtas firmat̉ in bonū. ad ꝑfectioneꝫ autē virtutꝭ ꝑtinet aliqͥd agere ex volunta te firmata in bono ẜm philoſophū in ethi cis ⁊ ẜm Augꝰ. Felix neceſſitas q̄ ad melio ra nos cōpellit. Item no. in cle. ſi dn̄m. ſuꝑ verbo ſeip̄m de rel̓. ⁊ vene. ſanc. vbi etiaꝫ ꝑ Paulū ⁊ Stephanū ⁊ cardinalē Floren̄. qꝛ ꝓpriū arbitriū ꝑ profeſſionē a nobis ab dicatur. xij. q. j. nō dicatiſ. Neceſſitas em̄ ex anteriori inclinatiōe ꝓcedens in habituatꝭ ad virtutē auget de ꝑfectione ꝟtutis ratiōe nobilioris finis vt ibi ꝑ eos et comprobat Henri. de Gan. qͦlibeto. xiij. q. xiiij. Sunt etiā in ꝑfectiori ſtatu religioſi mēdicantes qͣꝫ alij vt ꝯcludit Augꝰ. de Ancona in li. de eccl̓iaſtica ptāte. q. ciij. arti. j. Uita nanqꝫ et mores ſctōs faciūt ſacerdotes. xl. diſt. non nos. cū ſequēti. Iuuenis nāqꝫ pr̄ iſte beatꝰ Bonauentura ereptꝰ de faucibꝰ mortꝭ mi raculoſe meritis ſctī Franciſci religionem eius ꝓfeſſus eſt cū eſſet etatis circiter. xxij. annorū. in quo quidē ingreſſu tanta gra re cipi dicit̉ quāta recipit̉ in baptiſmo. ⁊ remit titur om̄is pena ẜm ſctm̄ Tho ſuꝑ. iiij. diſ. iiij. q. iij. et ſecūda ſecūde. q. clxxxix. habetur in. c. primo de filijs preſbyterorū. xlvij. diſ. quātūlibet. ⁊ in autētico. de ſctīſſimis ep̄is; .§. uullā. ꝟ. ij. c. pͥmo de apoſtat̉. ⁊. c. cū depu Fo. VIII tati de iudeis. Et int̓ cetera laudat̉ d̓ ſum ma bonitate ⁊ eminēti ſcīa. adeo ꝙ alexand̓ de ales magiſter eius ſepe fuerit dicere ſo litus ꝙ in illo videbatur Adam nō peccaſ ſe vt patet ex chronicis. Et hinc eſt ꝙ Dio niſiꝰ in. vj. c. libri de eccl̓iaſtica hierarchia. attribuit ꝑfectionē religioſis. qͦs vocat mo nachos vl̓ triapentas.i. deo famulātes tā qͣꝫ ꝑfectis. Que quidē ꝑfectio licet ex obſer uantia p̄ceptoꝝ reſultet. qꝛ ordinat̉ ad re mouendū ea q̄ ſunt charitati ꝯtraria. cū qͥ bus ſcꝫ charitas eſſe nō pōt. Perfectius tn̄ reſultat ex obſeruātia cōſilioꝝ q̄ ordinant̉ ad remouendū impedimēta actꝰ charitatꝭ que tn̄ charitati nō ꝯtrariant̉. vt mr̄imoni um. ⁊ occupatio negocioꝝ ſeculariū. ⁊ ſil̓ia. Unde dicit Augꝰ. in Enchiridion. Que cūqꝫ mandat deꝰ. ex qͥbus vnū eſt. Nō me chaberis. ⁊ quecūqꝫ nō iubent̉. ſed ſpeciali ꝯſilio monent̉. ex qͥbꝰ eſt. Bonū eſt homini mulierē nō tangere. tunc recte ſunt cū refe runt̉ ad diligendū deū ⁊ ꝓximū ꝓpter deū. ⁊ in hͦ ſeculo ⁊ in futuro. Ideo dixit abbas Moyſes in collatiōibꝰ patrū. ieiunia vigi lie. meditatio ſcripturaꝝ. nuditas ac priua tio oīm facultatū nō ꝑfectio ſꝫ ꝑfectōis in ſtrumēta ſunt. qꝛ nō in ip̄is ꝯſiſtit diſciplīe illius finis. ſed ꝑ ip̄a ꝑuenit̉ ad finē. cū pͥus p̄miſiſſet ꝙ ad ꝑfectionē charitatꝭ illis gra dibꝰ ꝯſcendere nitimur. Et ad hͦ optime fa cit. c. due. xix. q. j. etiā facta cōparatiōe boni tatꝭ ⁊ difficultatꝭ. cū religioſꝰ totā vitā ſuā obliget ad ꝑfectiōis ſtudiū ⁊ attenta diffi cultate bene ꝯuerſandi in religiōe ꝓpter ar titudinē obſeruātie regularꝭ. ꝓpter quā tā qͣꝫ in agone ꝯtendēs ab omībꝰ ſe debet ab ſtinere. iuxta illud apl̓i. j. ad Corinth̓. ix. Et ideo dixit idē Dyoni. in. v. eccle. hierarchie Eos qui noīant̉ dei famuli ex dei potentia ſeruitio ⁊ famulatū vniri ad amabilē ꝑfecti onem. Ad qd̓ facit. c. admonere. xxxiij. q. ij. Et qꝛ ad ꝑfectionē charitatis pͥmū funda in. iiij. moral̓. ⁊ Angꝰ. in lib̓. x. ꝯfeẜ. ad deuꝫ loquentē ⁊ dicentē. Minus te amat qͥ tecū aliqͥd amat qd̓ nō ꝓpter te amet. Et in libro lxxxiij. q. dicit ꝙ nutrimētū charitatꝭ eſt im minutio cupiditatis. ⁊ vbi ꝑfectio ibi nulla cupiditas. Et hinc eſt ꝙ dānatus eſt Uigi lantiꝰ. qͥ adequabat diuitiaſ pauꝑtati. ſicut ⁊ Iouinianꝰ qͥ adequauit mrimoniū ꝟ̓gini tati. Facit Math̓. xix. ibi. Sunt eunuchi. ⁊c̄ facit etiā qꝛ ꝑ vniuerſalē obediētiā maxi me imitant̉ chriſtū. iuxta illud Phil̓. ij. Fa ctus obediēs vſqꝫ ad mortē ⁊c̄. ⁊ iō ſuꝑ his tribꝰ votis etiā ſummꝰ pontifex diſpenſare nō pōt. iuxta ea q̄ plene hn̄tur in. c. cum ad monaſteriū. in fi. de ſta. monach. ⁊ ꝑ Io. an. in mercū. Actꝰ legittimi ⁊ ſemel deo. de reg. iur. in. vj. Uotū aūt hmōi requirit̉ ad ſtatū ꝑfectionis. iuxta Grego. ſuꝑ Numeri. vj. c. ⁊ ſuꝑ Ezech̓. ibi. Cū qͥs omē qd̓ habꝫ ⁊c̄. nā ꝑ votū pauꝑtatis volūtarie res exteriores totalit̓ deo offert. Per votū ꝯtinētie offert totū corpus. abrenūcians eiꝰ maximis de lectatiōibꝰ. Per obedientiā offert in holo cauſtū totaliter aīam ⁊ ꝓpriā voluntatē ⁊c̄. ꝑ quā homo vtit̉ om̄ibꝰ potētijs ⁊ habitibus anīe. Facit de peni. di. ij. c. ſi qͥs ſemel. et qd̓ pleniꝰ tradit̉ ꝑ ſctm̄ Tho. in ſcd̓a ſcd̓e. diſt. lxxxvj. ⁊. lxxxvij. et de mendicantibꝰ p̄cipue lxxxvij. diſt arti. v. ⁊ diſt. lxxxviij. arti. vij. ma xime accedente ei dignitate ep̄ali ⁊c̄. Et a re ligione nō differt ſctītas ẜm eſſentiā ſed ſo lū rōne. vt plene ptꝫ ꝑ ſctm̄ Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxj. arti. viij. ⁊ de religion̄. nō. Io. an. in c. is qui. de regu. li. vj. ⁊ de reg. iur. c. non eſt ſine culpa. ꝑ archi. de regu. c. ij. eo. li. ⁊. lxxxv. diſ. c. j. not. in. l. j. C. de ſum. trini. Et dicit̉ ꝙ ſumma rō eſt que ꝓ religione facit. l. ſunt ꝑ ſone. ff. de relig. Un̄ cū beato Grego. confi denter dicendum eſt ꝙ hoſtia ſalutari poſt mortē nō indiget qͥ ante mortē deo hoſtia ip̄e fuerit. ⁊ hoc p̄cipue vbi etiā ꝯcurrit ſta tus ꝑfectiſſimꝰ dignitatꝭ epiſcopal̓ vt ī hoc viro glorioſo aſſumpto ad epiſcopatū car dinal̓ Albanen̄. vt ꝓbat Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. arti. O ſecundū arti culū eiuſdē prime partis pͥnci palis etiā dico ꝯcludēdo ꝙ do ctrina excellentiſſima huiꝰ beati pr̄is maxi mū affert teſtimoniū ſanctitatꝭ. ꝑ quā ī dei eccleſia velut ſplendor fulget firmamēti. et velut ſtella in ꝑpetuas eternitates. māſura ad iuſticiā valēs fideles erudire. vt probat c. ſuꝑ ſpecula. de mag. et Hiero. ad Pauli nū ⁊ in ꝓlogo biblie. c. iiij. ⁊ Daniel̓. xij. Eſt nanqꝫ doctorum ordo p̄cipuus in eccleſia c. ex iniuncto. de here. Ipſius nanqꝫ ꝑluci da ⁊ ſalutaria documēta almā mr̄eꝫ ecc̄iza illuſtrarūt. decorarunt ꝟtutibꝰ et moribus Canoniſatio beati Bonauenture. informarūt. ⁊ ꝑ ip̄m qͣſi lumīoſa lucerna ar denſqꝫ ſuꝑ cādelabruꝫ in domo dn̄i poſita erroꝝ tenebras ꝓfugauit ⁊ totiꝰ corpꝰ ecc̄ie irradiat tanqͣꝫ ſidus matutinū. Eiꝰ etiā fe cunda facūdia celeſtꝭ irrigui gr̄a influente ſcpͥturaꝝ enigmata reſerauit. nodoſ ſoluit. obſcura dilucidauit. dubiaqꝫ declarauit. ꝓ fundis qͦꝫ ac decoris illiꝰ ẜmonibꝰ āpla ip̄iꝰ eccl̓ie fabrica velut gēmis vernātibꝰ rutilat ⁊ ꝟboꝝ elegātia ſingl̓ari ⁊ gl̓ioſiꝰ ſublima ta coruſcat vt de alijs doctoribꝰ d̓r in. c. j. de reli. ⁊ ve. ſan. li. vj. vbi ſacri doctores eccl̓ie adequant̉ in ſolēnitate officioꝝ ⁊ euāgeliſt Et hinc ē ꝙ dn̄s Oſec. vj. c. ſe velle dic̄ ſcīaꝫ dei plus qͣꝫ holocauſtū ⁊ ꝙ p̄ualet teſtīoniū doctrine etiā teſtimonio reſurgentꝭ. vt ptꝫ Lu. xvj. in fi. Et hinc dicit Zepherinꝰ papa ꝙ ſicut ſtellas celi nō extinguit nox. ſic men tes fideliū inherētes firmamēto ſacre ſcri pture nō obſcurat mūdana iniqͥtas. c. ſicut xxxviij. di. ⁊ ſic fides catholica ampliat̉. ⁊ di latato ſui territorij loco funiculos ſuos fa cit lōgiores. ⁊ circūcingit̉ muro inexpugna bili bellatoꝝ qͥbꝰ reſiſtere valet aſcēdentibꝰ ex aduerſo. vt in. c. fi. ne cle. vl̓ mo. Legit̉ aūt de hͦ beato pr̄e ꝙ cū ꝑ ſolū ſeptēniū ī re ligione ſtetiſſet. legit li. ſnīaꝝ in vniuerſita te celebri Pariſiꝰ. De hinc poſt tres ſequē tes ānos cū cathedrā mgr̄alē rexiſſet anno etatis eiꝰ. xxxij. de pͥmarijs in ordine habe bat̉. Fuit nāqꝫ ſibi tāqͣꝫ infinitꝰ theſaurꝰ ſci entia. qͦ qͥ vſi ſunt. participes facti ſunt ami cicie dei. ꝓpter diſcipline dona cōmēdati. vt ptꝫ Sap̄. vij. Om̄e etiā in eo imꝑfectū ſcīe ſuꝑeminētis. ſuppleuit ꝑfectio charitatꝭ nō inflātis. c. niſi cū pͥdē.§. ꝓ defectu. de renū. ⁊ ꝓpter eā non eſt p̄ſumendū ip̄m fuiſſe vnqͣꝫ īmemorē ꝓprie ſalutꝭ. c. cū in iuuētute. de p̄ ſum. qꝛ in anīam maliuolā nō intro. ſa. nec hab̓. in corꝑe ſub. pctīs. vt d̓r Sap̄. j. Spi ritꝰ em̄ ſctūs diſciplīe effugiet fictū ⁊ aufert ſe a cogitatiōibꝰ q̄ ſunt ſine ītellectu. vt ibi dem ſubdit̉. Et hinc dixit Hiero. ad ruſti cū mo. Ama ſcripturarū ſtudia. ⁊ carnis vi cia nō amabis. Et diuitias nihilifecit ī cō paratiōe illiꝰ Sap̄. vij. et a cogitatione la ſciuie auertit animū. ⁊ carnē macerauit ꝓ pter ſtudij laborē. Eccī. xxxj. Probat̉. pͥmo Machab̓. xiij. ibi. hn̄tes ſolatio ſanctos li bros. Ueruntū in hͦ beato viro exiſtimo fu iſſe infuſam magꝭ qͣꝫ acquiſitā. Eſt em̄ acqͥ ſitio ſapīe ꝑ inſpirationē velox ⁊ facilis. per ſtudiū vero difficil̓ ⁊ tarda. ẜm ſctm̄ Tho. Psͣ. xliiij. ex qͥnqͣꝫ ſignis qͥbus hͦ a theolo gis diſcerni conſueuit. Primo auctoritate apl̓i. j. ad Corinth̓. ij. Scd̓o auctoritate ſa pientꝭ. Prouerb̓. iij. ibi Cū ſimplicibꝰ eſt ſer mocinatio deo. ⁊. xj. ibi. Ubi ſapīa ibi hu militas. Tercio qn̄ in om̄ibꝰ vera loquit̉ ſi ne admixtiōe alicuiꝰ falſitatis. gͦ a ſpūſctō qͥ doctor eſt veritatis. Quarto qn̄ in omībꝰ loquit̉ ꝯformiter ad ſacrā ſcripturā et ſan ctorū doctrinā. qꝛ ſuſpecta eſt oīs veritas quā nō ꝯfirmat ſcripturaꝝ auctoritas. ẜm Richar. Quinto qn̄ iuuant̉ miraculis ⁊ ap probatione ſanctitatis a dei eccl̓ia cōmuni voto. ꝑ qd̓ excludit̉ omnis error. ẜm ꝙ hec omīa plene examinauit Ioh̓es. de tur. cre. olim mgr̄ ſacri palacij. ac demū cardinalis ſctī Sixti ⁊ ep̄s Sabin̄. in ſuo defenſorio reuelatiōe ſctē Brigide circa pͥncipiū. et ab Alfonſo heremita olim ep̄o Gien̄. in eiꝰ ꝓ logo in libros reuelationū. eiuſdē ſctē. pro quibꝰ eſt dictū. c. cū ex īiūcto. de here. iūcta multitudine libroꝝ ꝑ eū cōpilatoꝝ. ⁊ mira deuotione ex illis reſultāte. ⁊ paruo tēporꝭ ſpacio copia libroꝝ. ⁊ maxime illiꝰ extrin ſecis occupationibꝰ ⁊c̄. Et dicendū ꝙ li cet ẜm theo. cōmunit̓ ꝯcludat̉ tres tm̄ fore aureolas q̄ ſunt mētis ſpūale gaudiū. veni ens ex corꝑe p̄excellenti ⁊ pͥuilegiato. quaꝝ vna dat̉ martyribꝰ. ſcd̓a vero p̄dicatoribꝰ. tercia aūt virginibꝰ. vltra qͣttuor dotes ani me glorificate. et qͣttuor corꝑis glorificati. iuxta illud Pau. j. ad Corinth̓. xv. Stella differt a ſtella ī claritate. ſic r̄ſurrectio mor tuoruꝫ. ſeminat̉ in cor ⁊c̄. De qͥbus plene ꝑ magiſtrū. xlix. diſt. iiij. ⁊ ibi plene ꝑ ſanctuꝫ Tho. ⁊ alios theologos. Itē vltra qͣttuor delicias quas habuerūt in p̄ſenti.ſ. lumen dei. bona oꝑa. virtutes. ⁊ quieteꝫ mentꝭ dic̄ Tho. Iſa. lj. ꝙ ſancti in gl̓ia habēt plenam dei viſionē. ꝑfectā dilectionē. copioſam re fectionē. ⁊ eminentē auctoritatē. tn̄ ẜm Io hannē de tur. cre. in li. de. q. euāgelioꝝ ānu orū quē direxit cetui cardinaliū. Dicenduꝫ eſt. ꝙ eadē aureola q̄ debet̉ predicatoribus etiā debet̉ doctoribꝰ. iuxta illud. Qui fece rit ⁊ doc. hic magvocabit̉ in reg. cel. ⁊ nota glo. ſuꝑ illud. Vt ſciatis qͣꝫ ſit eminēs ⁊c̄. ꝙ crementū quoddā habebūt ſctī doctores vltra id qd̓ alij cōmuniter habebūt. Item qꝛ ſicut ꝑ martyriū ⁊ virginitatē obtinet̉ ꝑ fectiſſima victoria de carne ⁊ mūdo. ita etiā Fo. IX ꝑfectiſſima ꝯtra diabolū obtinet̉ qn̄ aliqͦs nō ſolū diabolo impugnāti nō cedit. ſꝫ etiā eum repellit ꝑ doctrinā. ideo doctrine au reola pariter debet̉. ꝑ quā non ſolū a ſe ſed etiaꝫ ab alijs repellit. qn̄ ſcꝫ doctrina eſt de ꝑtinentibꝰ ad ſalutē. vt in caſu nr̄o ⁊ prin cipaliter ſcribit̉ actu ad gl̓iam dei. hoc enī inter ſpūales elemoſynas et arma ſpūalia cōputat̉. Etiā qꝛ vſus doctrine ex volunta te ꝓcedit que ꝑ charitatē informat̉ a deo in ſam. Nec exaltatio in hac vita diminuet teriꝰ vite premiū nō q̄renti gloriā ꝓpriam. ſed exaltationē in vtilitatē alioꝝ ꝯuertenti exea ſibi mercedē in celeſtibꝰ acquirendo. Hoc vult ī pͥma q̄ſtione de beato Thoma de aquino. Dicit etiā Augꝰ. in libro de ꝟgi nitate. Nemo qͣntū puto auſus fuerit ꝟgi nitatē p̄ferre monaſterio ⁊c̄. ⁊ foret ꝑuerſi tas ẜm Augꝰ. in lib̓. de operibꝰ monachoꝝ lectioni nolle obtemꝑare dū vult eī vacare. qd̓ nō ſolū debet intelligi in doctrina et le ctione eorū q̄ ſunt ẜm pietatē vt dicitur ad Titū. jͣ. ſed etiaꝫ alijs doctrinis vacare pn̄t religioſi. quoꝝ tota vita diuinis obſequijs mancipat̉. inquātū ordinant̉ ad ſacraꝫ do ctrinā. ẜm Auguſtinū in fine muſice. dicen tē. Nos dū negligētes eſſe nō extimamꝰ qͦs heretici notionū ⁊ ſcientie fallaci pollicita tione decipiūt. tardius incedimꝰ ꝯſiderati on ip̄aꝝ viarū. qd̓ tamē facere nō audere mus niſi multos pios eccl̓ie filios eadē re uellendorū hereticoꝝ neceſſitate feciſſe vi deremꝰ. De quo ꝑ ſctm̄ Tho. in oꝑe aureo ſuꝑ qͣttuor libros euāgelioꝝ. xix. c. v. ⁊ ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxviij. arti. v. ⁊. q. lxxxj. ⁊. lxxxij. ꝑ to tum. que tn̄ om̄ia recipiūt determīationē. de qua in. c. nō magnoꝑe. ⁊ in. c. fi. ne cleri. vl̓ mona. ne antiqui hoſtꝭ inuidia in angelum lucis ſe more ſolito trāffiguret ⁊c̄. iuxta apo ſtolū. ij. ad Corinth̓. xj. ⁊. c. licet. de regu. cū ſimi. ⁊. xxxvj. di qͥ eccl̓iaſti. cū ſeq̄nti. ⁊. lxxxv. di. florentinū. ⁊ ꝑ totas di. plene hec exami nant̉. Ad hoc aūt p̄cipue attendant̉ oꝑa eius ſuꝑ li. ſnīaꝝ. ſuꝑ qͣttuor euāgeli. Com pendiū theologie. Libellus inſtructionis nouicioꝝ. minor. ⁊ libellus maioris intro ductorij nouitiorū. Apologia. Arbor vite. Item ad frēm innoīatū. ⁊ de partibꝰ domꝰ religioſe. Dialogus. Centiloquiū. ⁊ de vita chriſti. De paſſione chriſti. Epl̓a ad Mi chaelē imꝑatorē. ad ſuā ſororē de philome na. Aliud cōpendiū paſſiōis chriſti. Epl̓a ad ſororē ſancte Clare. Itē de ꝯſideratiōe Item de meditat̉. Enchiridion. ſeu cumu lus or̄onū. de diuiſiōe rerū vniuerſi de qͣt tuor oꝑbꝰ religioſoꝝ. ſermones. ſophiſma ta. de decē p̄ceptis. Itē ſuꝑ Eccl̓iaſten. Itē ſuꝑ Lucā in appar̄. ſpūs dn̄i ſuꝑ me. In qͥ bus libris apparet tantꝰ error eiꝰ in diuinū kv. 2 amorē ꝙ p̄cipue appropriat̉ ſibi hͦ nomē ſe raphicꝰ doctor. ita ꝙ nō alteri cuiqͣꝫ ex cun ctis doctoribꝰ ſacris. Itinerariꝰ mētis ī de um ⁊ in ſeip̄m. Pharetra. ⁊ de ſtimulo amo ris. Defenſoriū ordinis mendicantiū. Le gende. Officia. Arbor crucis. ⁊ de ſeptē vi ſionibꝰ. ⁊ de ſex alis ſeraphin. ⁊ qͣꝫplura alia vt merito de illo cantare poſſit eccl̓ia. Iſte eſt qͥ magnas ꝟtutes oꝑatꝰ eſt. ⁊ om̄is ter ra doctrina eiꝰ repleta eſt ⁊c̄. Et ſi forte nō nulli theologi aſſerant̉ tenere ꝯtrariū eius qd̓ ip̄e aliqn̄ determīat. dico nō eſſe facien dā vim aliquā. tum ꝓpter no. ꝑ Inno. Ho ſtien. ⁊ Io. an. et alios in. c. ne innitaris. de ꝯſti. ꝑ not. in. c. lr̄as de reſti. ſpo. tum etiā ꝓ pter ꝓteſtatōes cōſuetas ⁊c̄. ꝑ. c. damnatus de ſum. trini. cū ibi notatis. D terciū dico ꝯcludendū cū beato Thoma in qͦtlib̓. v. arti. xxij. ꝙ cum ad opus p̄lature maxima requirat̉ idoneitas. vt ptꝫ ꝑ Grego. in paſto. dicētē. Tantū actionē ppl̓i debet actio p̄lati tran ſcendere. quātū diſtare ſolet a grege paſto ris vita. ad qd̓ humana fragilitas ẜm ꝓpri as vires ſufficiens nō eſt. ẜm apl̓m. ij. Co rinth̓. iij. c. Et ob hoc qͥs etiā idoneus pōt aliqn̄ ⁊ debet laudabilit̓. ꝯſiderās ꝓpriū de fectum ex humilitate officiū p̄latiōis recu ſare. ſic̄ Hieremias dixit. Neſcio loqui qꝛ puer ego ſum. Et hīc ē qd̓ dicit Gregꝭ. xviij moral̓. ꝙ p̄latio ꝓpter meliorē intentionē fu giēda eſt. Itē qꝛ valde difficile eſt purgatū ſe quēlibet poſſe agͦſcere ſicut agͦuit Iſa. p̄ lationis officiū tutius declinat̉. non tn̄ ꝑti naciter. cū ad ſuſcipiendū hoc ſuꝑna volun tas agnoſcit̉. Un̄ Augꝰ. xix. de ciui. dei ait. Superior locuſ ſine quo ppl̓s regi non po teſt. ⁊ ſi ita teneat̉ vt decet. tn̄ indecenter ap petitur. Ociū em̄ ſanctuꝫ querit charitas. veritatis negotiū iuſtuꝫ ſuſcipit neceſſitas charitatis. Beatꝰ igit̉ Bonauētura no ſter vt ptꝫ ex chronicis. cū ꝑ clementē quar tuꝫ fuiſſet ad eccl̓iam Eboracen̄. in anglia opulentiſſimā ꝓmotꝰ ad pedes pape ſe ꝯtu lit et epiſcopatui p̄dicto humilit̓ ceſſit cuiꝰ Canoniſatio beati Bonauentu. papa reſignationē admittens. hec ꝟba ꝓtu lit. Sta in teſtamēto tuo. ⁊ in illo colloque re. ⁊ in oꝑe mādatoꝝ tuoꝝ veteraſce. veꝝ cū de an. M.cclxxiiij. vocatꝰ fuiſſet a Gregꝭ. x. coactꝰ ad cardinalatū ⁊ ep̄atū alban̄. aſſum ptus fuit tꝑe qͦ lugdunen̄. ꝯciliuꝫ generale celebratū fuit ob cuiꝰ pn̄tiaꝫ ⁊ ſcīam multa de nouo ſtatuta ac vetera reformata ⁊ reno uata fuerūt ⁊c̄. ⁊ p̄cipue c. religionū diuerſi tas ſituatū in ti. de religi. domi. li. vj. ⁊ iuxta ſnīam ſctī Tho. de qͣ ſuꝑ determīat̉. olim ī ſcripturꝭ. ⁊ ibi no. de ep̄o mutiū. qͥ dixit vo lens nolo. ⁊ nolens volo ſciendū. ⁊. c. qͥ epi ſcopatū. viij. q. j. cū ſi. ⁊ nōt. ꝑ Inno. in. c. cū in iure. de elec. ⁊ habet̉ in. c. qͣꝫ ſit e. ti. li. vj. et xxiij. q. iiij. diſplicet. ⁊. xl. diſt. ante oīa. no. j. q. vj. ſicut. ⁊. vij. q. j. ſcias. ⁊. xvj. q. j. nos aūt. ⁊ ſi mulans rennuere etiā cā hūilitatis peccat xxij. q. ij. cū humilitatꝭ. ⁊. c. fi. de p̄ſump. ⁊ no. in dicto. c. ſicut. ⁊ ꝑ legiſtas in. l. ſi quēqͣꝫ. C. de ep̄i. ⁊ cleri. de his tn̄ pleniꝰ tradit̉ ꝑ eun dem ſctm̄ Tho. in ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxvj. ar. iij. Fuit gͦ ſtatus vite eiꝰ oī ex parte ꝑfectuſ. tū qꝛ religioſus ordinis mēdicantiū ſancti Frāciſci ⁊ in pͥmordijs qͥbꝰ in oīmoda ꝑfe ctione floruit ip̄e ordo. tū qꝛ ep̄s cardinal̓ alban̄. ⁊ ſic de ſūmis. tū etiā qꝛ religionē ꝓ feſſus fuit ex voto. cū meritꝭ ſctī Franciſci de faucibꝰ mortꝭ fuiſſet ereptꝰ vt ip̄emet te ſtatur in fine legēde eiuſdē ſctī Franciſci ꝓ quibꝰ allegare ſufficiat ſan. Tho. ij. ij. q. clx xxiiij. vſqꝫ ad fi. libri. ⁊. q. lxxxviij. ar. vi. ⁊ ſimi le de Samuele. j. Reg. c. j. D quartū dico ꝯcludendū. ſuffice re eas ꝟtutes quas expͥmit hymnuſ ꝯfeſſoꝝ qͥ credit̉ fuiſſe Ambroſij. vt ptꝫ ꝑ Guilelmū in rōnali diuinoꝝ li. v. d̓ di uinis officijs. in. c. eſt autē. in tercia cartha. ibi. qͥ pius. lxxxvj. di. qͥ clementiā nō hꝫ nec indutꝰ eſt viſcera miſcd̓ie ⁊ lachrymarū. qͣꝫ uis ſpūalis ſit non adimplet legē chriſti ⁊c̄. prudens ſic̄ ſerpens ⁊ ſimplex ſicut colūba Math̓. x. Hūilis iuxta no. in cle. j. de relig. domi. ⁊ Math̓. xj. Diſcite a me ⁊c̄. ⁊ Lu. vj. ⁊ ꝑ Archi. xxij. q. ij. cū hūilitatis. ⁊ e. q. cōtra mores. lxxxvj. di. qn̄. Pudicꝰ. Impudicus oculus impudici cordis eſt nuncius. xxxij. q. v. nec ſolo. hec ſola deo cū fiducia ⁊c̄. ī au ten. de lenon̄.§. ſcimꝰ. coll̓. vj. Sobrius. c. a crapula de vi. ⁊ hone. cleri. c. j. de rel̓. ⁊ vene. ſan Caſtus ꝯtra bigamiā ⁊ numerat̉ inter fructus ſpūs. Gal̓. v. Fuit ⁊ quietꝰ.i. non ꝑ cuſſor ſed modeſtꝰ. Modeſtia vr̄a nota ſit om̄ibꝰ hoībꝰ Phil̓. iiij. xli. di. ꝑ totū ⁊ nume ratur inter fructꝰ ſpūs Gal̓. v. Uita dū pre ſens vegetauit eiꝰ corꝑis artus. ꝙ oīa iſta ꝯcurrant in eo innuit euident̓ ꝑfectꝰ ſtatꝰ eius. ſcꝫ religio mendicantiū ſctī Frāciſci. de qua ſupͣ dixi. licet Hoſtiē. videat̉ plura reqͥrere in ꝯfirmādo in ep̄m. ⁊ ſil̓r in cano nizando in ſctm̄. in ſum. de elec.§. qͥs eligit̉. ꝟ. canon tn̄ antiquꝰ. dicens ꝙ ꝯfirmādus ī ep̄m debet eſſe natura prudēs. docibil̓ mo ribus. temperatꝰ vita. caſtus. ſobrius. ſuis negocijs ſemꝑ cauēs. hūilis. affabilis. miſe ricors. liberal̓. in lege dn̄i inſtructꝰ. in ſcri pturarū ſenſibꝰ acutus. in dogmatibꝰ eccle ſiaſticis exercitatꝰ. ⁊ ante oīa fidei documē ta ſimplicibꝰ verbis aſferens.i. pr̄em ⁊ filiū ⁊c̄. allegat. xxiij. di. qͥ ep̄s. xli. di. c. vlti. Et qͥa petrus dicit ꝙ talē oportet eſſe ep̄m. vt pro ingenio addiſcentium ſemetip̄m poſſit ap tare ⁊c̄. Debet igit̉ valde eſſe eruditꝰ et do ctus. irrep̄henſibilis. ⁊ maturꝰ ⁊ pauidus ſi cut fuit Clemens. Debet etiā ſingulos iu uare ꝓut poterit. ſingulos portare ⁊ ſingu los releuare. viij. q. j. oportet. ⁊. c. ſe. ⁊ id̓o di cit Augꝰ. nihil eſſe in hac vita et maxīe hoc tꝑe difficilius ⁊ laborioſius ⁊ periculoſius ep̄i vel diaconi officio. ſed nil apud deū be atius ſi eo modo militet̉ qͦ noſter p̄cipit im perator.i. deꝰ. Sed nil faciliꝰ nil ve leuius ⁊ acceptabilius. ſed ⁊ nihil damnabilius ſi ꝑfunctorie res agat̉. xl. di. ante oīa. ⁊ ſubdit Hanc vltimā partē multi tenēt. Deꝰ adiu ua me et ſaluꝰ ero. multa em̄ de p̄dictꝭ. īmo fere oīa in multꝭ deficiūt. ꝯſulo ſi talē habe re poteris ip̄m eligas. ſed qͥ talem voluerit. ip̄m fabricet de nouo. qꝛ res pene cōtra na turā eſt vt homo ſine pctō ſit. tn̄ eligenduſ eſt cuiꝰ reſpectu ceteri de eccl̓ia grex dicant̉ xxx. di. vnū.§. nūc autē. tn̄ qͥcqͥd dicat̉ ſuffi cit ꝙ bonus eligat̉. xvi. q. vlt̓. monaſteriuꝫ. Sed ego dico ꝙ ex eo ꝙ iſte beatus Bona uētura fuit electꝰ in generalē ordinis a bo nis. videt̉ ſufficiens reſultare noticia d̓ me ritis eiꝰ tanqͣꝫ de auditu a bonis. xxij. q. v. hͦ videt̉. ſed ampliꝰ qꝛ fuit electus in cardina lem a papa Honor̄. ⁊ ꝓcedente ad hͦ cū ma xima maturitate ꝑ not. in. c. j. de ſcruti. ſicut dicit etiā Io. an. de auditore rote. in. c. qd̓ ſi cut de elec. Latiꝰ diſcurrit in his ideꝫ Ho ſtien. in ſum. de tem. ordi. examinās ſingu la de quibꝰ. jͣ. ad Thim̄. c. iij. ⁊ ad Titū. Fo. X ⁊ Gratianꝰ a. xxxv. di. vſqꝫ ad. l. ⁊ a. lxxi. diſ. vſqꝫ ad. lxxxvij. Dignꝰ em̄ reputatꝰ ad vnū ordinē. nō debet ad aliū iudignꝰ reputari. c. accepimꝰ. de eta. ⁊ qͣli. lxxiiij. di. geſta. jͣ. q. j. ſicut chriſtꝰ. c. nōnulli de accuſa. c. in pn̄tia. de ſen. excō. l. qͥ ſciens. ff. de libe. cā. l. ſi vxor in fi. ff. de adul. ⁊ ar. ī. l. vno atqꝫ vxore. ff. ſo lu. matri. Et dicendū eſt ſufficere iſtas. qꝛ qͥ habet has. oēs alias hꝫ. ſicut econtra de vi cijs dicit̉. de peni. di. v. c. defleat. ⁊. c. frēs. et c. dolendū de reg. iur. c. defleat. xxxij. q. i. cuꝫ renunciat̉. pleniꝰ ptꝫ ꝑ ſctm̄ Tho. ij. ij. ī plu ribꝰ locis. Et qͣntū ad pietatē attinet di co ꝙ eſt ſpecialis virtꝰ inqͣntū parentibus ⁊ patrie ⁊ his qͥ ad hoc ordinant̉. officium ⁊ cultū impendit. qꝛ eſt cōnaturale pͥncipiuꝫ pducēs in eſſe ⁊ gubernās. vt declarat ſan cus Tho. ij. ij. q. ci. arti. iij. Dicit tn̄ Amb̓. ſu per Luca. ꝙ neceſſitudini generis diuīe re ligionis pietas antefert̉. Et Hiero. in epl̓a id Heliodoꝝ. Per calcatū perge pr̄em ⁊c̄. ſummū genꝰ pietatis eſt ī hac re fuiſſe cru delē. An vero ⁊ quō occaſione religionis p̄ termittenda ſint pietatꝭ officia in parentes plene dicit idē ſan. Tho. vbi ſuꝑͣ ar. iiij Eſt etiā pietas donuꝫ ſpūſſctī corrn̄dens v̓tuti iuſticie ⁊ beatitudini mititudinis diffūdēs corda miſeratōis ad ꝓximū ꝯtra crudelita tē. Et mitis eſt ſemꝑ qͥ priꝰ pauꝑ fuit ⁊ poſ ſidet terrā ⁊ ſeip̄m. Et cōparatio obẜuātie ad pietatē attendit̉ ẜm diuerſas habitudi nes diuerſaꝝ ꝑſonaruꝫ ad nos qͦs reſpicit vtraqꝫ ꝟtus ẜm e.ſ. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cij. ar. iij. Differt aūt a miſcd̓ia ⁊ bn̄ficētia elemo ſyna ⁊ charitate vt plene deducit idem ſan Tho. ij. ij. q. xxx. ⁊. xxxi. ſub tractatu de cha ritate ꝓprie ſumēdo ⁊c̄. qꝛ miſcd̓ia eſt cōꝑaſ ſio aliene miſerie. Et beneficētia importat bonū facere ꝓximo. Charitas aūt ē amor. fundata ſuꝑ cōicatōe hoīm ad deū. ⁊ eſt ſpi rituſſancti mentē inhabitans. Elemoſyna aūt eſt actꝰ miſcd̓ie. et ꝯſeq̄nter ſunt diuerſa licet cōnexa. Quātū autē attinet ad pru dentiā ad quā ꝑtinet applicatio recte rōniſ ad opus. qd̓ nō fit ſine appetitu recto. ⁊ non ſolū hꝫ rōnē ꝟtutis quā hn̄t alie ꝟtutes in tellectuales ſed etiā quā hn̄t ꝟ̓tutes mora les qͥbꝰ cōnumerat̉. et cū prudētia ſit in rō ne. diuerſificat̉ ab alijs ꝟtutibꝰ intellectua libꝰ ẜm materialē diuerſitatē obiectorū. A htutibꝰ aūt moralibꝰ diſtinguit̉ ẜm forma lem ronē potentiaꝝ diſtinctiuā vt plene de ducitur ꝑſ. Tho. ij. ij. q. xlvij. ar. iiij. ⁊. v. ⁊ ar ti. vi. ſubdit ꝙ ad prudentiā ꝑtinet diſpone re de his q̄ ſunt ad finē et qͣliter et ꝑ que hō in oꝑando ꝑtingat mediuꝫ rōnis ꝑtinet ad diſpoſitionē prudētie et ad illā bene ꝯſilia turā ꝑtinet p̄ciꝑe. Et dicit Augꝰ. in li. d̓ mo ri. eccle. ꝙ prudētie ſunt excubie atqꝫ diligē tiſſima vigilātia ne ſubrepente paulatī ma la ſuaſione fallamur. et hꝫ ſe ad bonū pͥua tum ⁊ ad bonū cōmune multitudīs. ⁊ ſic eſt tam politica qͣꝫ iconomica ⁊ monaſtica ⁊ cō uenit vnicuiqꝫ inqͣntū participat de regimi ne et gubernatiōe. et eſt ꝑfecta q̄ ad bonuꝫ finē totiꝰ vite recte ꝯſiliat̉ iudicat et p̄cipit. que in pctōribꝰ eſſe nō pōt. Un̄ Gregꝭ. in. ij moral̓. cetere ꝟtutes niſi ea q̄ agunt prudē ter ꝟtutes eſſe nequaqͣꝫ pn̄t. ⁊ cū oēs virtu tes ſint cōnexe ꝯcurrūt etiā cū gr̄a. et qꝛ nō eſt circa fines ſed circa ea q̄ ſunt ad finē nō eſt ſimplicit̓ natural̓. Et qꝛ ꝯſiſtit pͥncipali ter in applicatiōe ad oꝑa. obliuio vniuerſal̓ cognitiōis id qd̓ pͥncipale eſt in ea n̄ aufert. licet aliqd̓ afferat impedimētū vt ptꝫ ꝑ ſan. Tho. vbi ſupͣ. Huic correſpōdet donū cōſi lij et miſcd̓ia beatitudo. iō illi ꝯgruit p̄miū miſcd̓ie ſuꝑabundans et excedēs ſaturita tē. Maxima ꝓfecto elucet prudentia beati pr̄is nr̄i Bonauēture in ſedādo diſcordiaſ inter p̄dicatores et mīores in capl̓o Pari ſius celebrato de āno. M.cclxvi. circa inqͥ ſitores heretice prauitatꝭ et trāſitꝰ de vna religione ad aliā. ⁊ inqͣntū diſtinxit ꝓuinci as. et quēlibet voluit hr̄e ſuū p̄ſidentē et in ſtatuendo ꝓuinciaꝝ oīm numerū ⁊c̄. Ma gnū etiā ꝯſiliū eiꝰ relucet ex geſtis ꝯcilij lug dun̄. ij. ⁊c̄. et in. c. narbonen̄. vbi ꝯſtitutiōibꝰ ordinis formā dedit ⁊c̄. Et licet ph̓s. v. ethi coꝝ dicat impoſſibile eſſe prudentē nō eſſe bonū. tn̄ qn̄qꝫ ſumit̉ prudētia in malū c. de illis de deſpon. impu. Et. vi. ethi. dicit ideꝫ ph̓s. Prudētes illos exiſtimamꝰ qͥ ſibi et a lijs pn̄t ſpeculari. Et Egidiꝰ de regimīe pͥn cipum. c. vij. ⁊. c. viij. ponit. vij. ꝑtes pruden tie. improprie aūt ſumit̉. xxij. q. j. qͦ caſu et in c. fi. de de ſpon. impub. Et ſerpentina pru dentia eſt cauere a ſupplātantiū inſidijs. vj. q. j. ex merito in fi. ſicut ſimplicitas colūbi na eſt cuiqͣꝫ nō machinari dolos. Sctī nā qꝫ q̄cunqꝫ agūt in ꝯſpectu dei agūt de peni. di. j. c. verū. Circa humilitatē vero que ē de ſpeciebꝰ modeſtie. q̄ modeſtia eſt ꝑs tem perātie. dico humilitatē eſſe ꝟtutē tꝑantie ⁊ b b 2 Canoniſatio beati Bonauentū. refrenantē animū. ne immoderate tendat in excelſa q̄ ſunt ſupra ſe ẜm regulā quā ha bet in cognitiōe. vt ſcꝫ aliqͥs nō ſe exiſtimet eſſe ſupra id qd̓ eſt. ⁊ ſic iuxta illud psͣ. Ne qꝫ ambulaui in magnis neqꝫ ī mirabilibuſ ſuꝑ me ⁊c̄. circa appetitū boni ardui p̄ter ra tionē rectā. qd̓ eſt cū homo ꝯſiderās ſuum defectū tenet ſe in infimis ẜm ſuū modū. et ſic in ſui rōne reportat quandā laudabileꝫ delectationē ad ima in interiori motu anīe hͦ eſt. pͥncipalit̓ in interiori electiōe mentis. Et eſt moderatiua motꝰ appetitꝰ et regula quedā directiua eiꝰ ex cognitiōe ꝓprij defe ctus. Reſpicit etiā ꝓprie reuerentiā qua ho mo deo ſubijcit̉. ⁊ ꝑ quā homo ẜm id qd̓ eſt debet ſe cuilibet ꝓximo ſubijcere. qͣntuꝫ tn̄ ad id qd̓ eſt dei in ip̄o abſqꝫ eiꝰ humilitatis p̄iudicio pn̄t dona ꝓpria p̄ferri donis dei q̄ apparent alijs collata. ⁊ in ea fundant̉ omīa eccl̓ie ſacramēta. ⁊ opponit̉ ſuꝑbie vicioꝝ re gi. Nec reqͥrit humilitas vt aliqͥs id qd̓ ſu um eſt in ſeip̄o ſubijciat ei qd̓ eſt hoīs in ꝓ ximo. licet poſſit reputari aliqͥd boni eſſe in ꝓximo qd̓ ip̄e nō habet. vel aliqͥd mali in ſe eſſe qd̓ in alio nō eſt. ⁊ ſic pōt ſe ei ſubijcere per humilitatē. Reprimit itaqꝫ humilitas motū ſpei. qͥ eſt motꝰ ſpiritꝰ in magna ten dentis. ⁊ ideo recte dicit̉ pars tꝑantie ꝯten ta ſub modeſtia. iuxta illud pͥme Petri. iij. In īcorruptibilitate qͥeti ac modeſti ſpiri tus. Facit aūt hoīem bene ſubiectuꝫ ordi nationi qͣntū ad om̄ia. ſicut q̄libet alia vir tus facit quātū ad aliqͣ. quibꝰ ē potior poſt ꝟtutes theologicas ⁊ intellectuales. q̄ reſpi ciūt ip̄am rōnē. ac poſt iuſticiā p̄ſertim lega lem. In ea tn̄ pͥncipiū ⁊ radix eſt reuerentia quā qͥs habet ad deū. Ex cuiꝰ interiori di ſpoſitione ꝓcedūt quedā exteriora ſigna in ꝟbis ⁊ factis ⁊ geſtibꝰ qͥbꝰ id qd̓ interiꝰ latet manifeſtat̉. ſicut in ceterꝭ ꝟtutibꝰ accidit. q̄ ſigna in xij. gradꝰ hūilitatis cōueniēter di ſtinguunt̉. vt magiſtralit̓ deducit Tho. ij. ij. q. clxj. ar. vj. ⁊ in regl̓a ſcī Benedicti. licet Anſel. in li. d̓ ſil̓itudinibꝰ ponat tm̄. vij. gra dus. Aliqͥ ponūt tm̄ tres gradꝰ. ⁊. x. indicia vt Caſſianꝰ. ⁊ glo. Matth̓. iij. c. Qui qͥdem om̄es gradꝰ ⁊ indicia nedū ſufficient̓ ſꝫ abū danter ⁊ cū oī iuſticia in btō pr̄e nr̄o Bona uen. floruerūt. vt ex geſtꝭ eius et chroni. or dinis ⁊ libris ꝑ eū cōpilatꝭ patet exp̄ſſe. Et magna ꝓfecto fuit huiꝰ pr̄is in adimplēdo votū matris ⁊ ꝓfitendo religionē. ꝑ ea q̄ ha bent̉. c. licet de votis. Circa pudiciciā au tē q̄ ẜm Augꝰ. jͣ. de ciui. dei. eſt quedaꝫ virtꝰ anie. a pudore dicta. in qͣ verecūdia ſignifi catur. dico eā ꝓprie eſſe circa illa de qͥbꝰ ho mines magꝭ verecundant̉. hͦ eſt. de actibus venereis. ẜm Augꝰ. in. xiiij. de ciuit̓. dei. Et attendit̉ ꝓprie ⁊ p̄cipue circa ſigna venereo rū. ſic̄ ſunt aſpectꝰ impudici. oſcula ⁊ tactꝰ. ⁊ qꝛ hec ſolent magꝭ rep̄hendi. iō pudicicia magis reſpicit hmōi exteriora ſigna qͣꝫ mi xtionē venereā. ⁊ ordinat̉ ad caſtitatē. nō vt virtus ab ip̄a diſtincta. ſed ſic̄ expͥmens ca ſtitatis circūſtantiā quādā. licet interdum vnū ponat̉ ꝓ alio. ⁊ eſt ꝟtus refrenās inobe diētiā genitaliū membroꝝ. q̄ nō ſubijciunt̉ imperio rōnis. vt infra ſubijciā dū de caſti tate loqͣr. de quo. xxxiij. q. v. nec ſolo. cū ſe. et in clemē. ad nr̄am. ꝟ. vij. de here. ⁊ ꝑ ſanctuꝫ Tho. ij. ij. q. cliiij. ar. iiij. Aliter tn̄ capit̉ im pudicꝰ in. c. cū decorē. de fi. p̄ſby. ⁊ ē pudor corꝑis. pudicicia mentis. ẜm Papi. ⁊ archi. xxxij. q. ij. pudor facit. c. d̓ adul. l. ita pudor. In ꝓhemio autē decreta. ſuꝑ ꝟ̓. pudicꝰ ex ponit̉.i. caſtus. ⁊ dicit̉ in. c. j. xliij. di. ꝙ pudi cus debꝫ eſſe ſacerdos ⁊ monachus. vt ver bis pudorē indeſinent̓ on̄dant habet̉ ī au ten. quō oportet ep̄os.§. neqꝫ aūt. ⁊. ff. d̓ in iurijs. l. ſed ⁊ q̄ſtionis.§. finali. vbi fit iniu ria ſi attendat̉ pudicicia. facit. xxxvij. q. j. c. vlti. ⁊ in. c. iij. xxij. q. v. dicit̉ ꝙ eſt ꝟtus animi q̄ violentiā nō ſentit. facit inſtitu. de noxa libꝰ.§. finali. Circa ſobrietatē. que eſt per ſe ſpecialis virtꝰ. ꝯſeruās bonū rōnis ꝯtra oēm potū a quo poſſet impediri rōis vſus. ex fumoſitate cerebrū ꝑturbante. ſicut ab ſtinētia ꝯſeruat ꝯtra oēm cibū. ne ꝑ immo derantiā delectatiōis bonū rōnis abſorbe at ſua ſpeciali rōne. nō autē inqͣntū ſunt nu tritiua. Et ſumit̉ a menſura. q̄ſi briam ſer uans.i. menſurā. ꝓprie. iuxta illud Eccleſia ſtici. xxxj. Sanitas eſt anīe ⁊ corꝑis ſobriꝰ potus. Uinū multū potatū irritationem ⁊ irā ⁊ ruinas multas facit. Sumit̉ etiaꝫ cō muniter nomē ſobrietatꝭ in qͣcūqꝫ re ⁊ ma teria ꝑ ſimilitudinē quandā. in qͣ nō tm̄ no cet exceſſus ſic̄ in potu in qͦ mēſura eſt ma xime neceſſaria ⁊c̄. cuiꝰ oppoſitū eſt eb̓etas. Dico tn̄ ꝙ nullus potꝰ ſicut nec cibꝰ ẜm ſe ꝯſideratꝰ eſt illicitꝰ. vt ptꝫ Matth̓. xv. Ni hil qd̓ intrat ꝑ os coinqͥnat hoīem. niſi per accidens vl̓ ex ꝯditiōe bibentꝭ. cum a vino de facili ledit̉. vel ex ſpeciali voto obligatur Fo. XI ad vinū nō bibendū. aut ex modo bibendi ſcꝫ excedendo mēſurā. aut ex parte alioꝝ qͥ ex hoc ſcādalizant̉. aut ad ꝑfecte ſapientiā recipiendā ⁊c̄. vt clare deducit̉ ꝑ ſan. Tho. ij ij. q. cxlix. ꝑ totū. ⁊ ꝑ Gratianū. xxxv. diſt. eccl̓ie. ⁊. c. luxurioſa. ⁊ ꝑ totū. ⁊ diſ. xliiij. ꝑ to tum. Circa caſtitatē dico ꝙ inqͣntum eſt ẜm rōnē operās ꝯcupiſcentiā caſtigās ⁊ re frenans ꝟtus eſt ꝓpria ⁊ habēs in venereis rōnē ꝟtutis. inqͣntū aūt hꝫ delectationē in ſuo actu cōnumerat̉ inter fructꝰ. cuiꝰ oppo ſitū eſt luxuria. Cōmuniter etiaꝫ ſumit̉ in quātū abſtinet ſe ne delectabilit̓ alijs ꝯtun gatur ꝯtra debitū diuini ordinis. ꝓbat̉ in c. nicena. xxxi. di. vbi idē nota. de ſobrietate ⁊ tunc etiā dicit̉ caſtitas ſpūalis retrahens humanā mentē ne rebꝰ illicitis delectabili ter ꝯiungat̉. cuiꝰ ratio pͥncipalit̓ in charita te ꝯſiſtit ⁊ in alijs ꝟtutibꝰ theologicis quibꝰ mens hoīs ꝯiungit̉ deo. Diſtinguit̉ gͦ ꝓprie ab abſtinētia. q̄ eſt circa delectatiōes ꝑtinē tes ad vſum ciboꝝ. qꝛ ip̄a refrenat vſuꝫ cō cupiſcentiaꝝ venereaꝝ q̄ ſunt vehementio res ⁊ magꝭ opprimētes rōnē qͣꝫ delectatōes ciboꝝ ⁊ potꝰ. ⁊ ſic ẜm ꝓprias et ſpeciales rō nes inter ſe differūt abſtinētia ſobrietas et caſtitas ⁊ temperātia ip̄a. cuiꝰ iſte ſunt par tes ſubiectiue. ſicut etiā ⁊ pudicicia ⁊c̄. Iteꝫ ⁊ ꝯtinentia q̄ eſt pars potētialis ip̄iꝰ tempe rantie. inqͣntū large accipit̉ nomen virtutꝭ. ꝑ quolibꝫ pͥncipio laudabili opeꝝ. ⁊ reſiſtit ꝯcupiſcentijs prauis q̄ in hoīe vehemētes ſunt. ⁊ eſt hec ſola cū fiducia potens d̓o ho minū anīas p̄ſentare. vt in auten. de lenoni bus. ſancimꝰ. et eſt deo placens. quā nō ne ceſſitas ſed volūtas facit. xxiiij. q. v. ſed tūc. ⁊ nō niſi deo inſpirāte habet̉. xxviij. diſt. de his facit. l. di. qꝛ tua. vbi dicit̉ paucos īueni ri caſtos. facit de ep̄is ⁊ cle. ſi quēqͣꝫ. Cir ca quietudinē dico illā ſumi poſſe ꝓ mode ſtia q̄ eſt pars potētialis tēperātie. ⁊ eſt mo deratiua eoꝝ que minꝰ difficile eſt refrena re ẜm ſan. Tho. ij. ij. q clx. ꝑ totū. ⁊ tā de illa que ꝯſiſtit in exterioribꝰ motibꝰ corꝑis qui ſerio agunt̉ ⁊ ludis qͣꝫ de ea q̄ ꝯſiſtit in appa ratu ⁊c̓. ⁊ in hoc differt a temperātia que eſt moderatiua difficiliū. ⁊ a clemētia q̄ eſt mo deratiua penaꝝ ꝯtra crudelitatē. ⁊ a māſue tudine q̄ eſt moderatiua iracūdie. ⁊ ab hu militate de quasͣ. ⁊ a ſtudioſitate. q̄ ē pars integralis ip̄iꝰ temperātie. q̄ꝓprie dicit̉ cir ca cognitionē. ⁊ importat vehementē applicationē mentꝭ ad aliqͥd ẜm rōnem v̓tutis. ⁊ ſic differt a curioſitate qua qͥs vtit̉ ad pec candū ⁊c̄. Poteſt etiā ſumi ꝓ māſuetudine et clemētia. q̄ ſunt partes integrales tempe rantie. de qͥbꝰ ꝑ ſanc. Tho. ij. ij. q. clij. ꝑ totū Poteſt etiā ſumi ꝓ pacifico inqͣntū eſt actꝰ charitatis. vt ptꝫ ꝑ ſan. Tho. ij. ij. q. clx. arti. xxix. vt ſic ſumat̉ pars ꝓ toto et concludat̉. Omīs charitas ⁊ iuſticia et oīs deniqꝫ vir tus in canonizatis ꝓut ꝯcurrit in beato pa tre nr̄o Bonauentū. ⁊c̄. Et ſciendū ꝙ quieſ nob̓ appetenda eſt ꝓ lucro multoꝝ. aliqn̄ tn̄ poſtponēda. viij. q. j. in ſcripturꝭ. ⁊ eſt quieta trāquillitas vt pax vn̄ quieſcamꝰ ⁊ ſine tur batione ſimꝰ ẜm Archi. de offi. leg. c. j. li. vi. in. ꝟ. qͥe te ⁊ ī ꝟ. qͥeſcāꝰ. et qͥeti eſſe debēt ſerui dei a ſtrepitu cauſaꝝ. c. j. de ſyndico. Meri to ergo de hͦ beato pre eccl̓ia ſctā dei canta re poterit atqꝫ ꝑlegere. Iſte eſt qͥ ante deuꝫ magnas ꝟtutes oꝑatꝰ eſt. ⁊ oīs terra doctri na eius repleta eſt. ip̄e intercedat ꝓ peccatꝭ omniū ppl̓oꝝ. Iſte eſt qͥ ꝯtempſit vitā mun di ⁊ ꝑuenit ad celeſtia regna. Merito etiaꝫ de eo poterit eccl̓ia ſolēniter et publice de cantare. Qui piꝰ prudēs ⁊c̄. ⁊ hic vana ter re gaudia et lutulenta p̄dia ⁊c̄. Item ieiu na membra deferēs dapes ſuꝑnas obtinet ⁊ hic vir deſpiciens mūdū ec̄. ⁊ alia in qͥbuſ in officio cōmuni ꝯfeſſoꝝ p̄ſertim maioruꝫ inter qͦs enumerari debꝫ cū fuerit ep̄s car dinalis albanen̄. vnus de ſex maioribꝰ epi ſcopis vrbis romē ⁊c̄. De qͦ reꝑit̉ in qͥbuſ dam memorialibꝰ mgr̄oꝝ ceremoniaꝝ an tiquis. et idē ꝑ omīa habet̉ in chronicꝭ or dinis ſctī Fraciſci. vbi tractat̉ de nono ge nerali in. jͣ. columna anno dn̄i. M. cclxxiiij. qͣdā die lune q̄ erat. vij. mēſis maij. fere. do minꝰ Grego. papa. x. cepit ꝯſiliuꝫ generale celebrare in ciuitate Lugdun̄. ꝓpter ſarace nos pͥncipaliter qͥ inuaſerāt terrā ſanctam In eodē ꝯſilio papa ꝯtra volūtatē Cardi naliū ꝓmulgauit. c. vbi periculū. de elect. li. vj. cū. xij. alijs ſequētibꝰ. Eodeꝫ anno qua dā die dn̄ica que erat tercia idus Iulij. hͦ ē xiij. menſis iulij. hora matutina obijt clare ac venerande memorie. d. Bonauētura or dinis ſancti Franciſci cardinalis ⁊ epiſco pus albanen̄. etatꝭ ſue āno. liij. ⁊ ad ſcos pa tres appoſitꝰ. triumphātes ſuo vt credimꝰ letificauit ꝯſortio. ſed incredibili affecit me ſticia militātes. qͥ fuit vir eminētis ſcientie. ſanctitate p̄cipuus. vita. ꝯuerſatiōe ac mo b b 3 Canoniſatio beati Bonauentū. ribus excellentiſſime decoratꝰ. benignꝰ. af fabilis. pius. miſericors. virtutibꝰ plenus. ⁊ ab om̄ibꝰ dilectꝰ latinis ⁊ grecꝭ clericis et laicis. qui eadē die ſepultꝰ fuit in conuentu fratrū minoꝝ Lugdun̄ in cuiꝰ exequijs in terfuit dominꝰ papa cū om̄ibꝰ cardinalibꝰ ⁊ p̄latis cōcilij et qͣſi tota curia. frater Pe trus ordinis ſctī dn̄ici cardinalis ⁊ epiſco pus Hoſtien̄. celebrauit primā miſſam ex equiarū ⁊ p̄dicauit. cuiꝰ thema fuit. Doleo ſuꝑ te frater mi Ionatha. multe lachryme ⁊ amari gemitꝰ emiſſi fuerūt in eodē ſermo ne. Hanc em̄ gr̄am inter alias cōceſſerat ei deus. qꝛ quicūqꝫ ip̄m videbat ip̄ius amo re incōtinenti capiebat̉ in corde. tantaqꝫ p̄ rogatiua donorū dotatus fuit diuinoꝝ vt eccl̓ie dei nullū parē ſibi relinquere videre tur. Et hͦ temꝑe greci ad obedientiaꝫ ſedis apl̓ice redierūt. in quo. xl. pͥmates grecoruꝫ ſubſcripſiſſe dicunt̉ cū eo qui tenebat im periū grecoꝝ ⁊ nuncij tartaroruꝫ baptizati fuerunt. Noticia autē diei obitꝰ neceſſa ria videt̉. ꝓpter hymnū cōfeſſorū. ibi. hodie letus meruit ſecreta ⁊c̄. et ibi. Anni recurſo tꝑe dies illuxit lumine ⁊c̄. Et in ſer. Amb̓ ibi. Bene igit̉ ac ꝯgrue in hac die cuius ho die ad paradiſuꝫ tranſitꝰ ⁊c̄. Et adde. ꝙ qͥc quid dn̄s fecit inſigne fecit in die dn̄ica. lx xv. diſt. ꝙ die. xv. q. iiij. c. j. Not. Archi. de cō ſecra. di. iij. ꝓuinciā. ⁊ ideo Pius. ij. nō attē to vero die obitꝰ ſctē Katherine de ſenis ī eius canonizatiōe ſtatuit feſtū eius debere celebrari ī pͥma dn̄ica mēſis maij ānis ſin gulis. vt ptꝫ in bulla canonizationis data M.cccclxi. iij. Rl̓. iulij. anno. iij. Reqͥre/ re etiā videt̉ apl̓us ſcribēs. jͣ. ad Thim̄. iij. ⁊ ad Titū in. c. vltra p̄miſſa ꝙ ſit irrep̄henſi bilis.i. ſine crimīe. iō dicit Hiero. xxv. diſt. c. primū itaqꝫ. quō pōt p̄ſes ⁊c̄. qꝛ ſi in ꝓmo uendo reqͥrunt̉ hmōi. multo magꝭ in cano nizando. qd̓ intelligo de crimīe capitali et mortali. Nā nō eſt credendū poſſibile fore etiā in ſpūſctō ꝯfirmatos ſine minutꝭ pec catis reꝑiri. vt in. c. crimīs ea. di. iuxta apo ſtolū.j. Ioh̓. j. Si dixerimꝰ ꝙ pctm̄ nō ha bemꝰ ⁊c̄. ⁊ illud. Septies in die cadit iuſtꝰ. qꝛ ſi ceciderit iuſtꝰ nō collidet̉. qꝛ dn̄s ſuꝑ ponit manū ſuā. vt ptꝫ Psͣ. xxxvi. Itē quia deū diligentibꝰ om̄ia cooꝑantur in bonū. ⁊ adeo omīa prorſus vt etiā ſi qͥ eoꝝ deuiant ⁊ exorbitant. etiā hocip̄m faciet eis ꝓficere deꝰ in bonū. ẜm Augꝰ. in li. de correc. ⁊ gr̄a. et de peni. di. ij. talibꝰ. ⁊ qꝛ impoſſibile eſt in ſenſum hoīs nō irruere motū ſenſualitatꝭ caloꝝ. iō ille demū laudat̉ ⁊ p̄dicat̉ beatꝰ ⁊c̄. ⁊ no. glo. in. c. ſi q̄libet. xxij. q. ij. ꝙ veniale pec catū nō tollit gr̄am nec eā impedit etiam ſi oīa pctā venialia aliqͥs cōmiſiſſet ⁊c̄. de qͦ p̄ ſctm̄ Tho. j. ij. q. lxxxviij. vbi facit triplicem diſtinctionē ⁊c̄. Itē ꝙ ſit vniꝰ aūt nullius vxoris vir. qͥnīmo etiā ẜm.n. papā in. c. qͦrū dam. xxxiiij. di. debet vitare etiā īmodera tam familiaritatē ꝯſanguineaꝝ et abſtine re a nuptiarū cōuiuijs. nec his cetibꝰ ſe mi ſcere vbi amatoria ꝟba canūt̉ ⁊ turpia. aut obſceni motꝰ corpoꝝ ⁊c̄. c. p̄ſb̓ri ea. diſ. c. nō oportet de ꝯſe. di. v. ⁊. c. de his. xxxi. q. j. Itē ornatꝰ in exterioribꝰ. habitu vicꝫ et inceſſu. ita ꝙ nec affectate ſordes nec exqͥſite delicie placeāt ẜm Hiero. xli. di. quiſqͥs. ⁊. c. ep̄us. ⁊ §. ſicut. Itē ꝙ fuerit hoſpital̓. nā ⁊ vidua in eccl̓ia recipi ꝓhibet̉ que pauꝑes nō recepit hoſpitio ⁊c̄. ⁊ Ioh̓es euāgeliſta dyotrepeꝫ excōicauit qͥ nec pauꝑes recipiebat ſed reci pientes de eccl̓ia eijciebat. lxxxv. di. florenti nū. ⁊. ca. ſi quis. ⁊. c. quieſcamꝰ. xlij. di. Item ꝙ nō facile iraſcibilis aut ꝑturbati ſenſus alios ꝑcutiens. c. quid aūt. ⁊. c. qͥ ſincera. cuꝫ ſequē. xlv. di. ⁊. c. licet nōnunqͣꝫ. ⁊. c. ep̄m. ⁊. c. cū beatꝰ. ⁊. c. diſciplina. ⁊. c. om̄is. cū multis alijs. Itē ꝙ ſit doctor. nō litigioſus. nec cu pidus. aut neophytꝰ. Quibꝰ oībꝰ ꝟtutibꝰ be atus nr̄ Bonauētura claruit. ſummaqꝫ do ctrina fuit illuſtriſſimꝰ. pauꝑtatꝭ ꝓfeſſor al tiſſime. ex chriſtianiſſimis parētibꝰ chriſtia niſſimꝰ ip̄e ꝓgenitꝰ. ita vt ī eo claruerit om nis vite ⁊ moꝝ ꝑfectio atqꝫ ſanctimonia. vt ſupra pleniſſime deductū eſt. Fuitqꝫ idem celeberrimꝰ vir verꝰ dei miniſter deoqꝫ ſꝑ fideliter miniſtrauit. vnde merito inferen dū eſt. ip̄m cū deo miniſtrauit ⁊ ſecutus eſt eū in terris. fideliter regnare in celis et glo riari dicente domino in euāgelio. Qui mi hi miniſtrat ⁊c̄. D quintū dico ꝯcludendū ꝙ regi men ſanctū iconomicū atqꝫ politi cum huiꝰ beati patris maximū af fert teſtimoniū ſanctitatꝭ ip̄ius. Multum em̄ ad ꝑfectionē homīs attendit̉ ꝙ domui ſue fuerit bene p̄poſitꝰ. illā regens honeſte tam exemplo qͣꝫ verbo retrahendo a vicijs ad virtutes. vt probat̉. xviij. diſt.§. neceſſe. et maxime integritatis eſt experiētia ⁊ pro batio. Naꝫ qͥ integer nō eſt nō habꝫ frontē Fo. XII rep̄hendendi alios. includitqꝫ euidentiam neceſſariā criminis negligētie. qd̓ qͥdeꝫ cri men magnū ꝓbat̉ in. c. ea q̄.§. ſi vero de ſta tu mona. lxxxvj. di. culpā. nā qͥ nō eijcit tra bem de oculo ſuo. nō poteſt feſtucā de ocu lo fratris eucere. vt ptꝫ Luce. vj. ⁊. iij. q. viij. §. porro in fi. ⁊. c. iudicat. ⁊. jͣ. q. j. multi. Nā a quo debꝫ alios ꝑhibere ml̓to fortiꝰ ſeip̄m ar. in. l altius. ff. ſi ſerui vendi. c. dudū. ij. de elect. c.j. de natis ex libero ventre. l. frater a fratre. ff. de ꝯdi. inde. ⁊ qꝛ̄ qd̓ qͥs debꝫ exige re ab alijs multo fortius tenet̉ exigere a ſe ip̄o. l. ſi pupilli.§. videmꝰ. ff. de nego. geſt. l. tutor datꝰ. ff. de fideiuſſ. ⁊ iō dicit̉. ꝙ nō pōt eſſe hortator viduitatꝭ qͥ ꝯiugia frequētat. xxvi. q. vi. vna tm̄. facit. ff. de adminiſt. tu. l. qͦtiens.§. ij. xlij. di.§. j. xliij. di.§. neceſſe. l. cū in eo. ff. de pactis. Et quō poteſt qͥs alios corrigere cū tacitꝰ reſpōdeat ſibi eadē que corrigit cōmiſiſſe. xxv. di. primū. Nā cū de alio iudicaret. in ſe ferret ſententiā. dicto. c. iudicet. ⁊ not. in. c. romana. de cenſibꝰ. ⁊ hīc dicit Grego. vij. mora. Nunqͣꝫ pure macu lam in mēbro ꝯſiderat oculus. quē pulnis grauat. ⁊ ſuꝑiectas ſordes tergere nō valēt manus q̄ lutū tenēt. ⁊. xix. eiuſdē. Qui vera citer ꝓximis miſcd̓iam facere ſtudēt. prius debēt iuſte viuēdo ſibijp̄is miſereri. Unde ſcribit̉ Eccī. xxx. Miſerere anīe tue placēs deo. ⁊ ideo ꝑperā pater piꝰ nō eſt miſerādo qͥ adhuc iniuſte viuēdo fit ſibimet impius. Unde dicit̉ Ecc̄i. xiiij. Qui ſibi nequaꝫ eſt. cui alij bonꝰ erit. Qui itaqꝫ ꝓximo indigen ti exteriorē ſubſtantiā p̄bet ſed vitā ſuam a nequicia nō cuſtodit. rem ſuaꝫ deo tribuit ⁊ ſe peccato. qd̓ minꝰ eſt offerens auctori. et qd̓ maiꝰ ẜuans iniqͥtati. Et hinc eſt ꝙ cor rupta nō pōt eligi in abbatiſſaꝫ. xxv. q. j. iu uenculas. nec electa poteſt benedici. facit. jͣ. q. xij. c. ij. ꝟ. nouimꝰ. et no. xxvi. q. j. q̄ v̓ginibꝰ Non em̄ poſſet corrupta ꝟ̓ginitatē horta ri. xxvj. di. c. penult̓. ⁊ not. in c. indēnitatibꝰ de elect. li. vi. Itē Cyprianꝰ in. c. ſiqͥs inquit j. q. j. nec cuiqͣꝫ dn̄s ꝑ eius p̄ces ⁊ or̄ones ꝓ ſit qui deuꝫ ip̄e violauit. Quō em̄ ꝑficere q̄ agunt ⁊ impetrare aliqͥd illicitis conatibꝰ a deo pn̄t qui ꝯtra deū qd̓ eis nō licet moli unt. iuxta. c. multi. xl. di. vbi dicit̉. Si bene docueris ⁊ male vixeris. tui ſolꝰ ꝯdēnator eris. qꝛ bene dicendo ⁊ male viuēdo eū in ſtruis quō te debet ꝯdemnare ⁊c̄. Ex qͥ dus plane et neceſſario infert̉ ꝙ qͥ bn̄ p̄fuit domui ſue. necnō toti ordini ꝑ annoſ. xviij neceſſario cōcludens eſt iuſtꝰ ⁊ vt ſctūs ha bendus. Et ꝑmaxime ſubiūcto eo qd̓ dicit Augꝰ in. c. quātūlibet. xvij. di. ibi. Difficile ſum expertꝰ meliores qͣꝫ qͥ in monaſterio ꝓͥ fecerūt ⁊c̄. Nā vt patet ex chronicꝭ cū duo decim annis in religiōe ſua ſtrēnue ꝓfeciſ ſet. in totiꝰ ordinis generalē miniſtrū ꝯcor diter ſuis ſuffragantibꝰ meritis viij.ſ. ſuc ceſſiue poſt ſanctū Franciſcū aſſumptꝰ eſt quē feliciter rexit annis circiter. xviij. tāqͣꝫ arbor bona fructꝰ bonos faciens. vt a fru ctibus eorū cognoſcant̉ ⁊c̄. D ſextū dico ꝯcludendo magnam patientiā beati huiꝰ ꝑ quā multum fructū attulit in dei eccl̓ia. qꝛ verbū dei retinuit in corde ꝑfecto. Qui em̄ verbū dei retinent in corde bono ⁊ optimo. mul tū fructū afferūt in patiētia. vt ptꝫ ex ore ve ritatis Luce..viij. c. cū eſſet etiā ſapiens li benter ſufferebat inſipientes. Suſtinebat nāqꝫ ſi qͥs deuorabat. ſi qͥs accipiebat. ſi qͥs extollebat̉. ſi qͥs deniqꝫ in faciē euꝫ cedebat iuxta apl̓um. ij. ad Corinth̓. xj. c. Probatio em̄ fidei patientiaꝫ operat̉. vt ptꝫ Iaco. j. c. Cū etiā eſſet plenus charitate q̄ patiēs eſt benigna ē. nō emulat̉. nō agit perperā. om nia ſuſtinet. nō querit que ſua ſunt. oīa ſuf fert. nō inflatur. non eſt ambitioſa ⁊c̄. iuxta apl̓m. j. ad Corinth̓. xiij. ca. In om̄ibꝰ itaqꝫ exhibuit ſemetip̄m ſic̄ dei miniſtrū. in mul ta patiētia. in tribulatiōibꝰ. in neceſſitatibꝰ. in vigilijs. in ieiunijſ. ī caſtitate ⁊c̄. ij. ad Co rinth̓. vj. et iuxta apl̓m ad Roma. xij. Spi ritu ſemꝑ feruēs. domino ſeruiēs. ſpe gau dens. in tribulatiōe patiens. orōni inſtans ac neceſſitatibꝰ ſanctoꝝ cōicans ⁊c̄. ⁊ in pa tientia ſua poſſidens anīam ſuā Luce. xxj. nō dās locū ire. qm̄ ſcriptū eſt ſciebat. Mi hi vindictā ⁊ ego retribuā. iuxta eūdē apo ſtolū ad Roma. xij. Tribulatio nāqꝫ patien tiā operat̉. patiētia autē ꝓbationeꝫ. ꝓbatio vero ſpem ad Roma. v. c. Sciebat ip̄e ꝙ q̄ cunqꝫ ſcripta ſunt ad noſtraꝫ doctri. ⁊c̄. ad Roma. xv. ⁊ ꝙ patiētia eſt fructꝰ ſpūſſancti vt patet ꝑ apoſtolū ad Gal̓. v. c. Ambulans in ea vocatione qua vocatꝰ erat cū om̄i pa tientia. ad Eph̓. iiij. creſcens in ſcientia dei cū omni patiētia ⁊ gaudio Coloẜ. j. Indu ens ſicut electus dei patientiaꝫ ⁊c̄. Coloẜ. iij. imitator em̄ eius fuit qui fide ⁊ patiētia hereditauit ꝓmiſſiones ad Hebreos. vj. c. bb 4 Canoniſatio beati Bonauentū. In virtute nanqꝫ ſcientiā miniſtrauit. ī ſci entia abſtinentiā. in abſtinentia patientiā. arguens. obſecrans ⁊ increpans in om̄i pa tientia ⁊ doctrina. et iuxta Petrū apoſtolū j. Petri. j. ca. Noſcit̉ vero doctrina viri per patientiā Prouerbioruꝫ. xix. Sciebat vti qꝫ patiētiā neceſſariā eſſe ẜm apl̓m ad He breos. x. ca. Eſt nanqꝫ patientia virtꝰ per quā mala equo anīo toleramus.i. ſine ꝑtur batione triſticie. ne anīo iniquo bona deſe ramus ꝑ que ad meliora perueniamuſ. ẜm Auguſti. in libro de patiētia. Conſeruat gͦ bonū rōnis cōtra impetū paſſionis. triſti cie ſeculi que mortē multorū operat̉ ⁊ non eſt vtilitas in illa. ij. ad Corinth̓. vij. ⁊ Eccī. xxx. De qͦ latiꝰ per ſctm̄ Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. c xxxvi. ꝑ totū. ⁊ deficit a virtutibꝰ theologi cis. et cardinalibꝰ que retrahūt a maioribꝰ impedimētis. vt ibidem ꝑ eū arti. ij. ⁊ cauſa tur a charitate nec pōt haberi ſine auxilio gratie. Eſt etiā pars fortitudinis ſicut po tentialis ⁊ ſecūdaria pͥncipalis. Et pōt con uenire cū longanimitate. duplici rōne. Et ẜm Tulliū eſt honeſtatꝭ ac vtilitatis cauſa voluntaria ac diffinitiua ꝑpeſſio rerū ardu arū ac difficiliū. Experiētia etiā reſultat ex patientia ſuꝑ carminibꝰ que ob inuidiā cō tra ip̄m in cōcilio Lugdun. diuulgata fue runt. de quibꝰ in chronicis. Nulla nāqꝫ af flictio. nulla amaritudo illū a pio mentis ꝓ poſito coercuit recedere. iuxta. c. ſuggeſtuꝫ vij. q. j. ſed beatꝰ ꝑſeuerauit vſqꝫ in finē. que ꝑſeuerātia nō eſt niſi de virtute patiētie. vt ibi dicit̉. qꝛ ẜm apl̓m. ij. ad Thim. iij. c. Om nes qui volūt in chriſto pie viuere ꝑſecutio nem patiunt̉. Et Apocal̓. xiiij. Hec patien tia ſanctoꝝ eſt qui cuſtodiūt mādata dei et fidem ieſu chriſti. Et ꝯtra morē eſſet eccle ſiaſticuꝫ. ſi nō patientiſſime tolerat̉(quod a nobis abſit) etiā iniuſta correptio. c. diſt. ꝯtra morē. ⁊ dicit̉ Prouerb̓. xiiij. Qui pati ens eſt multa gubernat̉ prudētia. qui autē impatiens eſt exaltat ſtulticiā ſuaꝫ. ⁊ Augꝰ. in lib̓. de queſtionibꝰ euāgelij. oſtendit dn̄s filios ſapiētie intelligere. nō in abſtinendo nec in manducādo eſſe iuſticiā ſꝫ in equani mitate tolerandi inopiā. vnde dicit apoſto lus. Scio abūdare ⁊ penuriā pati ⁊c̄. Ma xima aūt huiꝰ patris patiētia eluceſcit ex ꝑ ſecutione. N. qui libellū ꝑnicioſuꝫ ꝯtra fra tres mendicātes cōpoſuerat nō erubeſcen tis aſſerere eos in viā ſalutꝭ nō āhulare ⁊c̄. D ſeptimū rn̄deo ꝯcludenduꝫ ꝙ il lud quod dicit Leo papa ī. c. mira mur. lxi. di. videlicet ꝙ ad honorem mundi ſine ſuffragio tꝑis et ſine merito la boris indignū eſt ꝑueniri. ⁊ notari ambitꝰ ſolent quē ꝓbitatis documēta nō adiuuāt. qͣꝫ diligens ⁊ qͣꝫ prudēs habenda eſt diſpen ſatio diuinorū munerū ⁊ celeſtiū dignita tū. ita vt niſi prior vita teſtimoniū ꝑhibeat ꝓ laboribꝰ multis. ꝓ moribꝰ caſtis. ꝓ actibꝰ ſtrēnuis celſioris loci premiū nullū debea tur. Et ſi diſcernere inter ſanctū ⁊ non ſan ctum ſit donū ſpūſſctī ẜm Paulū. jͣ. ad Co rinth̓. xij. c. dicentē. Alij diſcretio ſpirituuꝫ. ⁊ cetera. ſufficit tamē ꝑ aliqua indicia papā exiſtimare ſanctitatē vite illius qͥ eſt ꝓ ſan cto venerādus vel illius quē in ſanctuꝫ in tendit canonizare. Et ſic dico intelligēdaꝫ auctoritatē Leonis pape. de qͣ ſupͣ. pͥmo cū per illā veritas fidei nō ꝑuerteret̉ ſed magꝭ ꝯfirmaret̉ ampliaret̉ et illuſtraret̉ ⁊c̄. Se cundo cū ꝑ eum mandatū eccl̓ie nō cōtem neret̉ ſed magiſ obſeruaret̉. Tercio cū per eum nouꝰ ritus viuēdi nō introduceretur ſed introductus ſanctiſſime cōſeruaretur. Quarto ꝙ per euꝫ charitas ꝓximi nō ſper neretur ſed indies augeret̉. Quinto ꝙ pec catū accuſatiōe dignū ex toto conatu vita retur vt eius exemplo ceteri poſſēt ꝓficere. Sexto ꝙ ꝑ eū dei verbū delectabiliter au diret̉ ⁊ doceret̉. Septimo ꝙ per eū de ope ribꝰ bonis gloria nō quereret̉. ſed omīa ad dei laudē referrent̉. Exquo gͦ ſanctitas eiꝰ vite vtilis fuit ad aliorū informationē tam in vita etiā qͣꝫ poſt mortē. ita vt fideles eccle ſie eiꝰ ſanctitatꝭ patrocinio dona multa ꝑ ceperint. ſatiſfactū fore dicendū eſt auctori tati Leonis de qͣ sͣ. A fructibꝰ nāqꝫ ſancto rū hoīm docuit dn̄s cognoſcendā ſanctita tem venientiū ad nos in veſtimētis ouiuꝫ. cū ſcꝫ abſtineāt a malo ⁊ faciūt quod bonū eſt. qui fructꝰ ſupra ſunt enumerati. a qͥbus ſunt cognoſcēdi. ⁊ quibꝰ diligent̓ examina tis papa poteſt aliquē canonizare. ſiue fru ctus hi ꝓbent̉ facti in occulto ſiue in mani feſto. In occulto quidē vt mūdi gloriaꝫ nō quererēt. In manifeſto vero vt creator in creatura laudaret̉. iuxta Augꝰ. ſuꝑ illo ver bo Psͣ. Laudate dn̄m in ſanctꝭ eius. dicen tem ꝙ ideo deꝰ laudat̉ in ſanctꝭ. qꝛ qd̓ ſunt nō habēt merito eorū ⁊ bonitate. ſꝫ dei mi ſericordia ⁊ pietate. Et ſic exponit et intel Fo. XIII igit̉ auctoritatē Leonis pape. Augꝰ d̓ an cona in li. de eccle ptāte. q. xv. arti. ij. San ctus vero Tho. ſuꝑ Psͣ. xiiij. dicit ꝙ ſancti tas ꝯſiſtit in tribꝰ. ſcꝫ carnis maceratiōe. ſpi ritus deuotiōe. ⁊ affectus pietate. Item. ij. ij. q. lxxxj. dicit ꝙ ſctītas importat duo ne ceſſaria ad applicationeꝫ mentis in deū. ſcꝫ mundiciā ⁊ firmitatē. Item ſuꝑ Iob dicit ꝙ ſanctꝰ quilibet habꝫ aliquā p̄eminentiaꝫ ẜm ſpecialē vſum alicuiꝰ virtutis. Et alibi dicit ꝙ ſanctitas eſt ab om̄i immūdicia li bera ⁊ ꝑfecta ⁊ īmaculata mundicia. ⁊ ꝓprie dicit̉ ꝑ reſpectū ad deum. ſcꝫ cū homo ẜuat. iuſta quo ad deū. ad Roma. xij. etiam alibi dicit ꝙ triplex gradꝰ mundicie reqͥritur ad ſanctitatē. ſcꝫ libertas ab immūdicia. perfe ctio ⁊ imaculatio ⁊c̄. Sic etiā Chryſoẜ. ait tria ſunt que ſanctū faciūt. ſcꝫ cordis mun dicia. ſpūſſancti p̄ſentia bonoꝝ opeꝝ afflu entia. vel ſeptē beatitudines.ſ. ꝑſecutio ꝓ pter iuſticia. pauꝑtas ſpiritꝰ. mititudo. eſu rire ⁊ ſitire. luctꝰ. miſericordia. cordis mū dicia. ⁊ reliqua. Doctauū dico ꝯcludendū ẜm In nocē. ⁊ Io. an. ⁊ alios in. c. j. de rel̓. ⁊ vene. ſanc. ꝙ ſatis eſt ꝙ in eo qͥ cano nizat̉ ꝯcurrāt ea de quibꝰ habet̉ ⁊ traditur. Eccl̓i. xliiij. c. vbi dicit̉. Laudemꝰ viros glo rioſos ⁊ parētes noſtros in generatōe ſua. Multā gloriā fecit dn̄s ſua magnificētia a ſeculo. Dn̄antes in potentatibꝰ ſuis ho mines magni virtute ⁊ prudentia ſua p̄diti ⁊c̄. Nā ꝑ hoc ꝙ dicit laudemꝰ viros glorio ſos on̄dit ꝙ canōizati erant. ⁊ ꝙ de canoni zatis loquat̉. qꝛ aliter nō mandaret̉ eccleſie ꝙ eos laudet. Per hͦ autē ꝙ dicit. parētes noſtros. on̄dit ꝙ nullus eſt canonizādꝰ ni ſi fideꝫ habeat. Soli em̄ parētes eius qui erant iudei ⁊ penes qͦs ſolos erat fides ca nonizandi erāt. ⁊ ꝓ hͦ hodie eſt textꝰ. in cle. j. de iudeis. Fides etiā p̄ ceteris ꝟtutibꝰ ī mi raculis operat̉. vt patet Matth̓. xvij. Si habueritꝭ fidē ſicut granū ſinapis. ⁊ dicetꝭ huic monti. tranſi hinc. ⁊ trāſibit. Per hͦ ve ro ꝙ ſequit̉. Multā gl̓iam fecit dn̄s. ſupple cū eis. apparet ꝙ nō ſufficit ꝙ in vno fuerit glorioſus vel ſemel tm̄ ſed reqͥrit̉ ꝙ in mul tis ⁊ multotiēs. īmo ꝙ ꝯtinue vita eius fue rit gl̓ioſa. Per hͦ demū ꝙ ſubdit. ſua magni ficentia.i. ſua magna potentia ſiue ſuis ma Snis factis. oſtēdit ꝙ excellētia vite ⁊ mira cula facta talia eſſe debēt que excedāt vires ⁊ potentias naturales vnde ſequit̉ a ſeculo dominātes ⁊c̄. quaſi dicat a ſeculo ꝯuerſio nis ſue potent̓ et in multꝭ ꝯtinuarūt bonaꝫ vitā et fidem quā habebant operibꝰ cōpro barūt. Fides em̄ nō ſufficeret ſine operibꝰ que tunc eſt mortua ẜm Iaco. c. ij. Nec ẜm om̄es ſufficiunt miracula ſine vite excellen tia. licet ſanctꝰ Thomas dicat̉ ſcd̓a ſcd̓e. q. clxxvij. art. ij. ꝙ ideo in eccl̓ia aliqui canoni zantur ꝑ teſtimonia miraculorū. qꝛ deꝰ nō poteſt eſſe teſtis falſitatiſ. Uitā tamen ſine miraculis credit ſufficere Innocē. quo ad veritatē tamē eccleſia nō debet tales cano nizare. quia in ſecreto potuerūt laxioreꝫ vi tam ducere ⁊c̄. cum determinatiōe tamē de qua in ſuperioribus et ī īferioribus. Dico tamen etiam ꝙ licet non poſſet aperte pro bari ꝙ ille de cuius canonizatione agitur. fuiſſet re vera baptizatus. aut conſecutus chriſmatis et confirmationis ſacramentū Tamen exquo de parentibꝰ chriſtianis na tus eſt. et in loco chriſtianorum ⁊ inter eos ſemper cōuerſatus. attento voto religiōis miſſo per matrē eius. violenta reſultat p̄ ſumptio ꝙ baptizatus et chriſmatus ſit. qͣꝫ preſumptio ꝓ certitudine eſt habēda. do nec euidentiſſimis argumentis cōtrarium oſtenderet̉. per. c. veniens in fi. de p̄ſbytero nō baptiza. ⁊ de cōſecra. diſt. iiij. paruulos. Et idem intelligendū de ordinibꝰ ẜm Ho ſtien. in ſumma de p̄ſby. nō baptiza.§. j. ꝟ. ſed ſi quis. Quinīmo dico ꝙ in ꝓmoto in ep̄m ⁊ cardinalē per papaꝫ. ⁊ cardinales ex certa ſcientia eſſet inſtar ſacrilegij. dubita re anis fuerit dignꝰ aut habilis. ⁊ ſic conſe cutus ſacramēta et ordines eccl̓iaſticos. ꝑ l. ij. C. de crimīe ſacrilegij. ⁊. l. qͥdā. ff. de re iu di. ⁊. l. j. C. de domeſticꝭ ⁊ ꝓtectoribꝰ li. xij. ⁊. l. ſacri affatꝰ. C. de diuerſis reſcriptꝭ. ⁊. l. im perial̓. C. de nuptijs ⁊ p̄cibꝰ imꝑatori offe rendis. l. vniuerſiſ. cū ſil̓ibꝰ. facit qd̓ nō. Io. an. in regula infamibꝰ. de reg. iu. li. vi. ⁊ An to. de bu. in. c. lator. qͥ fi. ſint legit. ⁊ zenze. ſu per extrauagāti execrabil̓. in. ꝟ. cardinales Itē nō noceret illi ēt ſi ex īfidelibꝰ natꝰ fuiſ ſet aut ip̄e alias fuiſſet an̄ ſuſceptuꝫ baptiſ mū infidel̓. ꝑ. c. eā te. de reſcpͥtꝭ. ⁊ ibi nota. ⁊ lxi. di. c. neophitꝰ. ⁊. xlviij. di. quoniā in pͥn cipio. et ibi nota. Poſtqͣꝫ ſcilicet aliquādiu a lautioribus epulis et ſpectaculis vel ꝯiu gibus abſtinuerunt. c. neophiti. de conſe cra. diſt. v. ⁊c̄. b b 5 Canoniſatio beati BonauentureD nonū dico concludendū illū poſ ſe canonizari ẜm om̄es theologos Aet canoniſtas qͥ in ſingulis ꝟtutibꝰ excellit ſeu excellentiā habet ⁊c̄. quod dicit Collectariꝰ intelligenduꝫ iuxta ſtatus illiꝰ poſſibilitatē. vt ptꝫ de religioſo clauſtrali ꝓut in caſu nr̄o. Non em̄ poteſt religioſus clauſtralis in elemoſynis ⁊ alijs actibꝰ cha ritatis ſeu miſcd̓ie ſe libere ⁊ vniuerſaliter exercere. Et ſic quātū ad actus huiuſmodi nō poteſt ꝓbari excellētiā habuiſſe. Et ideꝫ de heremitis. qͥ nullā moleſtiā malorū ho minū paſſi ſunt. ⁊ ſic ꝓbari nō pn̄t ī ꝑſecuti onibꝰ patientiā ꝓpter deuꝫ habuiſſe. ſicqꝫ in actibꝰ patientie ꝓbati nō fuerunt nec ī acti bus iuſticie. cū nec materiā ad hoc ſuppoſi tam habuerūt. ⁊ tamē monachi ſctī dicunt̉. ij. q. vij. ſancta quoqꝫ ruſticitas. et idē in mo niali ſctā. xx. q. j. vidua. ⁊. c. ſanctimonialis. et habet̉ de regularibꝰ. c. Iohānes. Et qd̓ dicit Innocen̄. ꝙ requirit̉ ꝙ canonizandꝰ fuerit gl̓ioſus. nō in vno ſed in pluribꝰ. non ſemel ſed pluries. debꝫ intelligi ſic. vt patꝫ de penitē. diſt. ij.§. querendū. vbi ſatis ꝓba tur ſupra dicta diſtinctio cū dicit̉. ꝙ ſanctꝰ manet ſemꝑ vt poſſit hr̄e virtutes. ⁊ ꝙ ſan ctus videret̉ etiā dici poſſe terrenarū rerū deſertor. ⁊ deo tota mente et cordis deſide rio adherens. vt ꝓbat̉ de peni. diſt. ij.§. hec que de charitate. in fi. Nec eſt dicendū ẜm eundē Collectariū in. c. j. de rel̓. ⁊ vene. ſan. neceſſariū eſſe ꝙ non peccauerit ad hoc vt dicatur ſanctus. vt ꝓbatur de peni. diſt. j. ⁊ venit. ⁊ in dicto.§. querendū. de peni. diſt. j. ⁊ ſanctū Tho. ſcd̓a ſcd̓e. de cōtemptu iuſti cie. c. ad quartū. Nā diligentibꝰ deū omnia cooperant̉ in bonū his qui ẜm ꝓpoſitū vo cati ſunt ſancti. de peni. di. ij. c. ſed talis. Iu ſtus em̄ nō cadit vt patet in Psͣ. vt iuſti vo cabulum amittat. de peni. diſt. iij.§. hac au ctoritate. ⁊. c. ſequēti. Septies. ⁊. c. Illud ve ro ⁊c̄. Fortius em̄ poſtea reſurgunt. l. diſt. conſiderandū. ⁊. c. ſe. virtute.ſ. ſacramēti pe nitentie. que eſt ſcd̓a tabula poſt naufragi um ⁊ bn̄ficio or̄onis dn̄ice. ibi. dimitte no bis debita noſtra ⁊c̄. de qua Matth̓. vj. et Luce. xj. ⁊ Marci. vj. Nec obſtat. v. ⁊. vij. re ſponſoriū officij confeſſorū minorū. ibi. Ec ce homo ſine querela. verꝰ dei cultor. abſti nens ſe ab om̄i opere malo. ⁊ ꝑmanens in innocentia ſua. qꝛ poteſt intelligi de īnocē tia reparata. vel quo ad mortale non quo ad veniale. ſicut nec quo ad origīnale. a quo nemo liber reperit̉ ſalua beata virgine. etiā infans cuiꝰ vnius diei eſt vita ſuper terraꝫ vt ait Leo ſanctꝰ in ẜmone natiuitatis do mini. ⁊ pͥma Ioh̓. jͣ. ſi dicimꝰ quia peccatuꝫ non habemꝰ ⁊c̄. veritas in nobis non eſt. ⁊ Prouerbiorū. xxiiij. ſepties em̄ cadet iuſiꝰ ⁊ reſurget. impiꝰ autē corruet in malū. de qͦ etiā ꝑ bellemere. in dicto. c. j. Poteſt etiā ſe des romana faciliꝰ in examine huiuſmodi ꝑtranſire ⁊ merita beati huiꝰ ad canoniza tionē ſufficientia reputare ex ea noticia eti am aliquali quā ꝑ prius etiā dū in minori bus ageret ſꝑ habuit. vt ꝓbat̉ in clemē. Ro mani pͥncipes. de iureiur. Hec noticia nā qꝫ etiaꝫ non plena excludit neceſſitatē tan ti examinis. vt nota. xxiiij. diſt. quādo ep̄us ⁊ xlvij. diſt. de petro. facit de appel. c. ꝯſtitu tus ⁊ qd̓ nota. in dicta clemē. Romani. ſuꝑ ꝟ. aliqualē. Nā qui notꝰ eſt non examinat̉. xciiij. diſt. valde. xxxv. q. ix. veniam. Unde ⁊ notus ſine ꝓbatione recipit̉. c. ad apl̓ica. de regula. ⁊. xxiij. diſt. qui ep̄s. Multū etiā fa cit teſtimonium populi ⁊c̄. vt ptꝫ in dicto. c. qn̄ ep̄us. ad fi. facit ad p̄miſſa qd̓ notat Io. an. in. c. ſcriptū. de elec. ⁊ p̄cipue qꝛ nunqͣꝫ le gitur fuiſſe audituꝫ de hoc beato patre ali quod crimen aut criminis ſuſpicio aut cō tra eum vnqͣꝫ vlla etiā minima laborauerit infamia ⁊c̄. D decimū dico ꝯcludendum famā celebrē canonizādi multū ⁊ vehemē tiſſime adminiculari. qꝛ ẜm Hiero. in. c. ſi qͥs hoīem. xj. q. iij. Qui ſctūs eſt n̄ ẜm famā ⁊ oꝑa q̄ on̄dit ſi qͥs eū ſctm̄ eſſe credi derit ⁊ eū dei iūxerit ſocietati chriſtuꝫ vio lat cuiꝰ mēbra ſumꝰ. Ualet nāqꝫ homī bo na fama quātuꝫ ad tria. Primo qꝛ ex bona fama reddit̉ qͥs idoneꝰ ad exeq̄nda oꝑa vir tuoſa. Hinc d̓r Eccī. xli. c. Curā hēas d̓ bo na fama ⁊ bono noīe. hͦ em̄ magꝭ ꝑmanebit tibi qͣꝫ mille theſauri magni ⁊ p̄cioſi. Itē qꝛ ꝓpter ꝯẜuatiōem bone fame hō abſtinet a pctīs. cuiꝰ ſignū eſt. qꝛ qn̄ hō videt ſe famaꝫ ꝑdidiſſe poſtmodū fac̄ frontē meretricis ⁊ reputat peccare ꝓ nihilo. iuxta illud Hier̄. iij. Frons ml̓ierꝭ meretricꝭ facta ē tibi. no luiſti erubeſcere. Et ſuꝑ Mat. Corripiēdꝰ ē fr̄ ſeorſū. eo ꝙ ſi ſel̓ pudorē l̓ ꝟecūdiā ami ſerit ſꝑ remāeat ī pctō. Tercio ne ⁊ ip̄e ⁊ alij d̓ ordīe ſuo ꝯtēnerent̉ ſꝫ venerarēt̉. ꝓpt̓ ea q̄ dic̄ aug. ī epl̓a ad plebē ip̄onēſeꝫ ſuꝑ illd̓ psͣ Fo. XIIII Super me inſultant qui ſedebāt in porta. Et dicendū ꝙ in fama alicuius nō ſolū eſt credendū ppl̓o vel turbe. verūetiā requirē dum eſt teſtimoniū maiorū qͥ ſunt ſenioris cōſilij ⁊ verioris iudicij. qd̓ cōcurrit in caſu noſtro. ꝓut dicit glo. ſuꝑ Exodū. xxij. Iteꝫ ex bona fama nō acquirit̉ fauor vel amici cia mundi in malū ꝓximi ſed in bonū et in deuotionē eoꝝ. qꝛ dilectus a deo. ab homi nibꝰ etiā diligit̉. et ſi nō ꝑ operis imitatōnē ſaltē ꝓpter diuine gr̄e manifeſtationē Un de dicit̉ in epl̓a. ij. Petri. ij. ca. Qui aſpectu atqꝫ auditu ſanctꝰ erat. habitās tamē apuc eos qͥ de die in diem aīam iuſtā iniqͥs ope ribꝰ cruciabāt. Item ꝑ ſctōs bona extrinſe ca ⁊ intrinſeca ꝓcreāda ſunt. Nā iuxta apo ſtolū. Prouidenda ſunt bona. non ſolū co rā deo ſed etiā corā omnibꝰ homībꝰ. Et ita ꝯcludit Augꝰ. de Ancona in li. de eccle. po teſtate. q. xv. ar. iij. ⁊ in caſu noſtro magꝭ at tendenda. qꝛ etiā poſt mortē ad hec vſqꝫ tē pora ſemꝑ ꝑſeuerauit. vnde a ſpūſctō dici debet ꝓceſſiſſe. nā que nō ſunt ab eo nō du rant. vt ꝓbatur Actuuꝫ. v. c. ad fi. ⁊ maxime qꝛ ſingularis fuit ⁊ eſt ī eo. et nō in alijs do ctoribꝰ eiuſdē vel alteriꝰ ordinis. et id̓o nō poteſt dici vana ſed dei ꝓut. in. l. decurio num. C. de penis. maxime quādo fundat̉ ī iuris p̄ſumptione et ꝓbatiſſimis argumē tis. l. merito. ff. pro ſocio. et. c. dudū de pre ſump. et. c. penulti. eo. ti. Et fama opinio et extimatio ꝓ eodē ſumunt̉. vt nota. in. l. j. C. de infamibꝰ. Et ē fama quedā clara cū lau de noticia ẜm Egidiū de Roma de regimi ne principum. c. ix. et ideo teſtes de bona fa ma p̄ualent illis de infamia. vt nota. in c. li. cet in beato Petro. de accuſa. Cōcludo etiā nō ſolū celebrem famā vehemētiſſime adminiculari. ſed fore etiā neceſſariam in eo qͥ canonizādus eſt. quoniā oportet p̄ſen ti teſtificatione p̄dicari et bone fame p̄cō nijs nō taceri. xij. q. ij. q̄ttuor. vt vidētes bo na oꝑa glorificēt patrem qui in celis eſt. His ſubijcio ꝯueniens teſtimoniū glo rioſe mortꝭ eius. Nā vt patet Psͣ. cxv. Pre cioſa in ꝯſpectu dn̄i mors ſanctoꝝ. ⁊ Apo cal̓. xiiij. Beati mortui qͥ in dn̄o moriūtur. Impoſſibile nanqꝫ eſt bene viuere et male mori. ⁊ ẜm Augꝰ li. j. de ciui. dei. Mors ma la putāda nō eſt quā bona vita p̄ceſſit. Et ī Proſpero. ⁊ in libro Sapīe dicit̉. Iuſtus ſi morte p̄occupatus fuerit. in refrigerio erit. Ideo dicit̉ in. c. illa in fi. v. q. j. ꝙ mors n̄ eſt mala nec in ſorte malorū. peccatoꝝ autē mors peſſima. Psͣ. xxxiij. Obijt autē iſte beatꝰ pater. anno etatis eius circiter. lij. vi gente cōcilio ſcd̓o Lugdunen̄. tꝑe Grego rij. x in Lugdun. ibidemqꝫ ſepultꝰ eſt glori oſe in eccl̓ia fratrū minorū anno die ⁊ men ſe de quibꝰ ſupra arti. quarto ⁊ locis. Qd̓ qͥ dem conciliū(vt referūt Franciſcꝰ vercel len̄. et Io. an. in. c nemo deinceps. de elect. li. vi. in nouel. ſuper ſcd̓a gloſa) viguit āno domini. M. cclxxiiij. et durauit a pͥncipio maij vſqꝫ ad auguſtū. Prius etiā ibidē tꝑe Inno. i ij. viguit conciliū anno dn̄i. M. cc xxv. vt patet in ſpeculo hyſtoriarū li. vlti. in princi. Ratio vero quare cōmemoratio ſan ctorū fit in die mortis potiꝰ qͣꝫ in natiuita te. eſt. quia cū morit̉ aſcendit ad gloriā. not. in. l. cum quidā. ff. de auctoritate tu. Et eſt mors p̄cioſa ſanctorū. iuxta Auguſti. in li. de ciuitate dei dicētē. Quid eſt p̄cioſius qͣꝫ mors. ꝓpter quā debita dimittunt̉ ⁊ merita cumulant̉. Et ſuꝑ Ioh̓em. Precioſus ē ſan guis chriſti ſine peccato. fecit tn̄ ip̄e etiā ſu orū ſanguinē precioſum. ꝓ quibꝰ dedit fan guinem in preciū. Nā ſi ſuoꝝ ſanguinē nō facerꝫ p̄cioſum. nō diceret̉. precioſa in ꝯſpe ctu domini ⁊c̄. Nā ſancti om̄es martyres dici poſſunt etiā ſine ſanguine ꝓpter parci tatem in vbertate. quā habuit dauid. ⁊ lar gitateꝫ in pauꝑtate. quā exhibuit Tobias et vidua. ⁊ caſtitatē in iuuentute. qͣ vſus eſt Ioſeph in egypto ẜm Bern̄. Sumit̉ nāqꝫ ſanguis large ꝓ quacūqꝫ paſſione. Un̄ di cit Grego Sine ferro martyres eſſe poſſu mus ſi patientiā in anīo veraciter cuſtodi mus. Item qͥ dolorē exhibet in aliena ne ceſſitate crucē portat in mente. Item. ferre contumelias. odientē diligere. martyrium eſt in occulta cogitatione. Que om̄ia de be ato noſtro Bonauētura cōſtanter affirmā da ſunt. vt ex premiſſis ⁊ infra dicēdis patꝫ euidentiſſime. Ad ſimilitudinē eius quod canit eccleſia de ſancto Martino. quā et ſi gladius ꝑſecutoris nō abſtulit. martyrij ta men palmā non amiſit ⁊c̄. ecunda pars. Uantū autem attinet ad queſitū ſecūde par Itis pͥncipalis dico fore cōclu Canoniſatio beati Bonauenturedendum ꝙ licet largo modo miraculuꝫ di ci poſſit omne quid magnum ⁊ nouum qd̓ raro fit. ſicut dicit̉ in autētico. de ꝯſulibꝰ.§. ⁊ poſt illud coll̓. iiij. ⁊. c. j. de ſacra vnctione. §. hͦ vnguēto. Et alit̓ ſumit̉ in cle. j.§. j. ſuꝑ hͦ. de penis. ⁊. ff. de edilicio. l. antepenul. ⁊ d̓ ſuis ⁊ legit. l. j.§. j. xij. q. vj. c. miror. de peni. di. j. miror. ⁊ no. aut̓. vt oēs ohediāt iudi ꝓ uincie.§. nec nos. ſuꝑ verbo p̄ſtēt ⁊ in. c. mi ramur de ſeruis nō ordinādis. Iteꝫ ꝙ qn̄ qꝫ miraculū ſumit̉ eqͥuoce ꝓ qͦlibet ꝓdigio ⁊ portento ⁊ ſigno nouo aut monſtruoſo ⁊ inſolito ⁊c̄. Qn̄qꝫ ꝟo ſumit̉ ꝓprie ꝓ eo ſigno in quo ꝯcurrūt ea de quibꝰ infra dicā. Dici tur nāqꝫ ꝓprie ꝓdigiū quod celitꝰ contingit. Portentū qd̓ a terra. Monſtrū vero pn̄s. Oſtentū futurū. Et dicit̉ portentū a porro ⁊ tentū. qͣſi in futurū tentū. vn̄ portentꝭ. id ē miraculis in terra factꝭ. alias etiā dicit̉ di uinatio. vn̄ dant̉ ꝟſus. Prodigiū celū. por tentū dat tibi terra. Eſt monſtrū pn̄s. por tentū ſepe futurū. l. portentū. ff. de verbo. ſi gni. l. nō ſunt liberi. ff. de ſta. homi. Eſt etiā aliqͥd ſignificare de futurꝭ. qͣſi portendere. Un̄ portēta dicunt̉ que ſignificato ſuo di cunt aliqͥd futurū. portentū eſt etiaꝫ quod ex formis diuerſis pponit̉ ẜm Papi. ⁊ Ar chi. in. c. nec mirū. xxvj. q. v. ⁊ ẜm ſan. Tho. ij. ij. q. cxxvij. art. j. qͥ dicit ꝙ hec ſigna dicun tur qn̄qꝫ ꝟ̓tutes. attento ꝙ fiūt excedendo facultatē nature. ⁊ inqͣntū manifeſtāt aliqͥd ſuꝑnaturale dicunt̉ ſignū. ⁊ ꝓpter excellen tiā dicunt̉ portenta vel ꝓdigia qͣſi ꝓcul ali ud oſtendentia ⁊c̄. ⁊ dicit Augꝰ. in ſermone ānūciatiōis Marie. vj. lec. ꝙ mirabilia ſūt que oībꝰ hoībꝰ ſunt impoſſibilia. iō mirabi lis partꝰ eſt mulierꝭ poſt qͥnqͣgeſimū annū. l. ſi maior. C. de legit. here. ⁊ mirabilit̓ loque bant̉ quidā linguis abſciſis radicibꝰ. l. j. C. de offi. p̄f. pret̓. africe. Licet ſctūs Tho. ī li. de fide. c. totꝰ ordo. in fi. videat̉ dicere ꝙ mi racula nō ſunt ꝯtra naturā. de qͦ ꝑ albe. in. l. qd̓ certatū. C. de poſthu. heredibꝰ. inſtit. ⁊ ꝑ Archi. j. q. j. teneamꝰ. ⁊. xxvj. q. v. nec mirū. ⁊ lxj. di.§. his autoritatibꝰ. ⁊ ꝑ Gofre. et Ho ſtien. in ſum. de rel̓. ⁊ vene. ſan. Aliter tn̄ ſu mit̉ in autētico de ꝯſulibꝰ.§. ij. videlicet qd̓ raro fit. ⁊ in. c. j. de ſacra vnc.§. hͦ vnguēto. ⁊ Can̄. v. c. ⁊. xij. q. vj. c. j. c. miror. de peni. di. j. ⁊ in cle. j.§. ſuꝑ hͦ. de penis. Quātū vero ac ꝓpoſitū attinet illud d̓r miraculū ſiue ſignū ⁊c̄. in qͦ ꝯcurrunt qͣttuor. Primo ꝙ ex deo. nō ex arte ꝯtingat. nec ex diabolo. nā mira cula fiūt qn̄qꝫ ꝑ malos.j. q. j. teneamꝰ. ⁊. c. ꝓ phetauit. ij. q. vij.§. Itē Balaā. Eſt nāqꝫ ne ceſſe martyres a deo impetraſſe q̄ mandāt. l. di. ſiqͥs p̄poſtera. Scd̓o ꝙ ſit ꝯtra naturā ſic̄ de virga moyſi mutata in colubrū. et de aſina loquēte ad balaā. c. cū ex iniūcto. d̓ he reti. Tercio ꝙ nō ex vi ꝟboꝝ ſed hoīs meri to id ꝯtingat. Nā panis ⁊ vinū ptāte et ꝟtu te ꝟboꝝ trāſſubſtātiat̉ in corpꝰ ⁊ ſanguinē. vt in. c. cū marthe.§ q̄ſiuiſti. de cele. miſſ. et de ꝯſe. di. ij. c. qꝛ corpꝰ. ⁊ c. qꝛ in qͥbuſdā. Di cit aūt Augꝰ in ſer. de annūciatiōe ꝙ mira cula ſunt q̄ oībꝰ hoībꝰ ſunt impoſſibilia. Et dicit Leo ꝙ mirabil̓ eſt partꝰ mulierꝭ poſt qͥnquageſimū annū. l. ſi maior. C. d̓ legit. he redibꝰ. ⁊ ꝙ mirabilit̓ loq̄bant̉ nobis. eoruꝫ linguis abſciſis radicitꝰ. C. de offi. p̄fe. p̄to. africe. l. j. Quartū ꝙ ſit ad corroborationeꝫ fidei. Herba em̄ miniſterio hoīs trāſit ī vi trū. qd̓ nil facit ad corroborationē fidei Et iō ad canonizationē niſi hec qͣttuor ꝯcurre rent nō ꝓdeſſent miracula ẜm Hoſti. ī ſum ma de rel̓. ⁊ ve. ſan. circa fi. ⁊ Gof. in ſum. eo. ti. ⁊ La. quē refert Arch̓. in d. c. teneamꝰ. ⁊ notat̉ in dicto. c. venerabili. de teſtibꝰ. ⁊ glo. ⁊ alios in. c. j. de rel̓. ⁊ ve. ſan. li. vi. ⁊. xxvi. q. v. nec mirū. Intellige etiā dūmodo fiat cū charitate ꝑfecta. cū ſepe fieri poſſint ex arte ⁊ ſcientia ſingulari ⁊ fide nimia etiaꝫ ex do no dei. vt in regibus Francie. ⁊ in Saul ⁊ Balaam ſine merito vite. ⁊ tales ſunt potiꝰ puniendi qn̄qꝫ. quia ſanctꝭ vſi ſunt non ſan cte. dicto. c. ꝓphetauit. ⁊ c. dictū..j. q. ij. c. ſolet de conſecra. diſt. iiij. vbi dicit Augꝰ. ꝙ tan ta poteſt eſſe miraculoſe fides ſine charita te vt qͥs trāſferat montes. qd̓ dicit Abbas notandū in dicto. c. venerabili. cōtra quaſ dam vetulas que ſine merito vite videntur facere miracula ⁊ p̄dicere futura. Poſſunt enim habere ſpiritum ꝓphetie ex dono dei ſine merito vite. vt in dictis iuribꝰ. Et nō nulle faciunt ex deceptione diaboli. argu. xxvi. q. v. epiſcopi. vij. q. iiij. c. ſciendum. Et refert magiſter hiſtorie ſcholaſtice ſuꝑ euā gel̓. in hiſtoria quadam. multos facere ea q̄ videntur miracula cum fictiōe quadā dia bolica. et cum quibuſdam incantationibꝰ et characteribus poſitis in ſubaſcellis fin gunt ſe infirmos curare. ⁊ ſuſcitare mortu os. ⁊ eos facere comedere. Et legit̉ de qͣdā phitoniſſa que ſuſcitauit Samuelē ad pre Fo. XV tes Saulis regis. ficte tn̄ vt refert Bal. in dicto. c. venerabili. de teſt ꝓbauit Act̉ xv Nec obſtat illd̓ Ioh̓. ix. ꝙ pctōres deꝰ n̄ ex audit. qꝛ ẜꝫ Aug.§. exaudiuit. l̓ ex ſua mīa vel ꝓpter ſaluteꝫ eiꝰ qui orat. vt patet Luce xviij. vel ꝓpter ſalutē alioꝝ ⁊ gloriaꝫ dei ẜm Tho. ij. ij. q. cxxviij. ar. ij. ⁊c̄. Uerū qm̄ fun damentalis rō ꝓpter quaꝫ doctores volue rant eſſe neceſſaria miracula in canonizati one ſancti eſt. qꝛ ignoramꝰ ſine miracul̓. an ficte vitā duxerit. ⁊ in ſecreto laxioreꝫ. et an ſic fuerit dignꝰ ex quo hec rō etiā cū mira culis pōt militare ſi fiāt ex ſcientia ſingula ri etiā dono dei ⁊ fide pl̓ima ſine ꝑfecta cha ritate vt eſt p̄dictū. ⁊ ꝓbat apl̓s. j. Coꝝ. xiij. et ꝓbat̉ etiā Matth̓. x. ij. ⁊. xvi. Et ex vehe menti imaginatiōe q̄ faciat caſum. vt ptꝫ ꝑ Augꝰ. in lib̓. de trini. re ferentē. ꝙ quidaꝫ in tantū recogitabat alicuiꝰ mulieris imagi nem. ꝙ ei carnaliter cōmiſceri videbat̉. Aut ex ꝟtute vehemētis or̄onis ẜm Io. an. ī cle men. ſi dn̄m. de rel̓. et vene. ſancto. in fi. glo. magne. ⁊ Actu. ix. c. Uidet̉ nō male dici poſ ſe ꝙ vbi vita canonizandi fuit adeo excel ens rōne altiſſime religiōis ⁊ doctrīe etiā. put in caſu nr̄o ꝙ tollat̉ contraria ſuſpicio etiā ſine miracul̓. ⁊ ꝑmaxīe in tꝑe qͦ plantu a eccl̓ie erat iā firmata ⁊ nō indigebat ſuf ragio aque aut miraculoꝝ. de qͥbꝰ Marci vlti. ⁊ ad Heb̓. ij. teſte Hierony. ſuꝑ Iſa. li. .viij. Nō em̄ potuiſſēt om̄s gētes in tā bre ui tꝑe credere niſi ſignorū miraculis fides eoꝝ quodā modo fuiſſet extorta. Clamāti bus em̄ apl̓is ⁊ apl̓icis viris dn̄s ſignoruꝫ magnitudine reſpōdebat vt refert Io. an. in. c. cū ex iniuncto. de hereti. Et p̄ſertim cū tꝑe eius nō vigerent hereſes graues extin guende etiā ꝑ miracula. ꝓut vigebāt temꝑe ſanctoꝝ Dn̄ici ⁊ Franciſci ⁊c̄. Et qꝛ nō eſt gaudēdū ꝙ ſpūs nobis ſubijciunt̉. ſed po tius ꝙ noīa nr̄a ſcripta ſunt in celis Lu. x. ⁊ ne nobis dicat̉. Generatio praua ſignū q̄ rit ⁊ nō dabit̉ ei niſi ſignuꝫ Ione ꝓphete. vt dicit̉ Luce. xj. ẜm Augꝰ. xx. de ciui. Iteꝫ qꝛ in ip̄is deus tentari videt̉. c. fi. de purg. vul Hinc eſt ꝙ cū diceret̉ Achaꝫ. Pete tibi ſi gnū ⁊c̄. Rn̄dit. Nō petam. ⁊ nō tentabo do minū. Et dicit ſctūs Tho. in. iij. ꝑte. q. xliij. ꝙ miracula minuūt meritū fidei nolentiuꝫ credere niſi ꝑ ea. Itē Augꝰ. in ẜmōe d̓ mar tyribꝰ. qꝛ virtutes ⁊ mirabilia nō om̄ibꝰ da tū eſt facere ⁊c̄. vident̉ nanqꝫ ſufficere debe re miracula myſtica. Satis em̄ linguis lo quunt̉ nouis. qͥ vite veteris ſecularia ꝟba derelinquētes. ſacra myſteria inſonāt. ⁊ cō ditoris ſui laudē ⁊ potentiā quātuꝫ p̄ualēt narrant. Et ſerpētes tollere. qͥ bonis ſuis exhortationibꝰ maliciaꝫ de alienis cordibꝰ auferūt. Et dū peſtiferas ſuaſiōes audiūt. ſed tn̄ ad oꝑationē prauā mīme ꝑtrahūtur. Mortiferū quideꝫ eſt qd̓ bibūt ſed nō eos nocebit. Itē ꝙ quotiēs ꝓximos ſuos in bo no oꝑe infirmari ꝯſpiciūt. dū eis tota virtu te occurrūt. ⁊ exemplo ſue oꝑationis illorū vitā roborāt qͥ inꝓpria actione titulabant. qͥd aliud faciūt niſi qꝛ ſuꝑ egros manꝰ im ponūt vt bene habeāt. Scd̓m Gregꝭ. ī O melia aſcenẜ. qui ſubdit. Hec miracula ni mirū tantoꝑe maiora ſunt qͣnto et ſpūalia. tanto maiora ſunt qͣnto ꝑ hec nō corꝑa ſed anime curant̉ ⁊ ſanctificant̉. Facit qd̓ dicit apl̓us. ij. ad Theſſa. ij. c. de tꝑe antichriſti. ⁊ alibi. Lingue in ſignū ſunt nō fidelibꝰ. ſꝫ infidelibꝰ ⁊c̄. Nā corꝑalia illa miracula oſtē dunt aliqn̄ ſanctitatē. nō auteꝫ faciūt. Hec autē ſpūalia nō tm̄ oſtendūt ſed etiā faciūt ⁊c̄. vt ptꝫ ꝑ Grego. vbi ſupra. Item Grego. Miracula hoīem ſctm̄ nō faciūt ſed oſten dunt. Deꝰ em̄ facit miracula ꝑ auctoritatē. angeli ꝑ materie habilitationeꝫ. demones ꝑ virtutes naturales inſitas. magi ꝑ occul tos ꝯtractus cū demonibꝰ. boni chriſtiani per publicā iuſticiam. mali vero chriſtiani ꝑ ſigna publice iuſticie. Et ſciēdū eſt ꝙ Au guſti. de Ancona in li. de eccl̓. ptāte. q. xv. ar ti. xvj. diſputat hanc queſtionē. ⁊ dicit eā eſ ſe dubiam. cōcludit tn̄ ꝙ ꝓpter euidentiam miraculoꝝ aliquorū cū ſint ſigna teſtificati onis ſanctitatꝭ ⁊ doctrine veritatis ſancto rū debet papa aliqͦs canonizare. auctorita te Augꝰ. xxij. de ciui dei. ⁊ in lib̓. lxxxiij. que. Dicit tn̄ ſanctꝰ Tho. in quodaꝫ ſuo libello qͥ incipit. Actus litterꝭ. ꝙ poteſt fieri non fo lum ꝟtute angeli ſed etiā virtute homīs ꝙ aliqua pars terre ꝑ violentiā ſurſum ferat̉. Deinde ſubdit. Sunt tn̄ aliqͣ miracula nō ſimpliciter. ſed quo ad aliqͦs qui eoruꝫ cau ſas ignorant. ſicut quedaꝫ in arte humana facta. mira ignorātibꝰ artem vident̉. et mul to magis arte angelica. ⁊ talia fieri poſſunt virtute alicuiꝰ creature. ſed nō excluſa ꝟtu te diuina ⁊c̄. vel etiam virtute demonū. ẜm ꝙ plene declarat idē. b. Bonauentura in. ij. ſnīaꝝ diſt. viij. ibi. Tercio loco querit̉ vtrū Canoniſatio beati Bonauenturedemones poſſint ſenſus illudere. allegās glo. Rabani ſuꝑ Exod̓. vij. c. Adde qd̓ dicit Ambro. in omel̓. ſuꝑ Lucā. Liberare a de mone homīes ſed in v̓bo dei. poſt ſcꝫ reſur rectionē mortuis imperare diuīe ſolius ē poteſtatis. et Chryſo. ſuꝑ Math̓. Signā ter dixit. in noīe tuo demōia ⁊c̄. ⁊ nō in ſpiri tu tuo ⁊c̄. D ſecundū dico etiaꝫ p̄ſuppoſito ꝙ A om̄ino de neceſſitate reqͥrant̉ in ca nonizatiōe alicuiꝰ miracula. ꝙ tn̄ in caſu noſtris ſufficiūt aliqua ⁊ non requirat̉ frequētia miraculoꝝ. ſicut nec in martyre ī quo ſufficit ꝯſtare de martyrio. ⁊ cauſa pro pter quā paſſus eſt. ſcꝫ ꝓpter fidē chriſti. aut libertatē eccl̓ie ꝯſeruandaꝫ. vt in ſctō Tho ma Cantuarien̄. et ſctō Bellino qͦndā ep̄o Paduano. et ſctō petro martyre ordinis p̄ dicatoꝝ. abſqꝫ eo ꝙ fiat multa alia examina tio de vita et miracul̓. vbi tn̄ aliqͣ licet pau ca miracula ſufficerēt ẜm Hoſti. in ſūma d̓ rel̓. ⁊ vene. ſan. in.§. et hec intelligas. ar. de ꝯſecra. di. iiij. c. cathecuminū. et. c. baptiſmi vicem. quē ſequit̉ Io. in directorio iurꝭ Ru bri. xiij. in.§. ad canonizādos. ꝟ. et hͦ eſt veꝝ De cuius ſctī Tho. martyrio ptꝫ in. c. ſic̄ di gnū de homi. Pro qua ſnīa facit qd̓ ſcri bit apl̓s pͥma ad Coꝝ. xij. ibi. Alij gr̄a ſani tatū in vno ſpū ⁊c̄. et ſubdit. Hec aūt omīa oꝑatur vnꝰ atqꝫ idem ſpūs. diuidēs ſingu lis ꝓut vult. Et ꝓbat̉ in. c. multe. j. q. j. Nam etiā equiparat̉ teſtimoniū ſcripture mira culis. vt not. in. c. cū ex iniuncto. de here. et l. di. ſi qͥs p̄poſtera. et qd̓ legit̉ Luce. xvi. ca Et qꝛ nimia curioſitas in hͦ etiā eſt damnā da. et rōne dubitatiōis meliꝰ eſt ex abūdan ti aliqͥd facere qͣꝫ omittere. ar. xi. q. ij. nolite. xiij. q. ij. nō extimemꝰ. xxiij. q. iij. corripiant̉. cū ſimi. Pro hac etiā ſnīa facit qꝛ eccl̓ia ī of ficijs martyrū nullibi facit mentionem de miraculis. ſicut in officijs ꝯfeſſoꝝ. ⁊ d̓ mul tis martyribꝰ non legit̉ ip̄os aliqͣ miracula feciſſe. licet ſint canonizati ab eccl̓ia. vt patꝫ de Ioh̓e baptiſta. et alijs pluribꝰ. Sentit tn̄ Io. an. in di. c. j. de rel̓. et vene. ſan. ꝙ fre quētia miraculoꝝ requirat̉ in canonizādo. ꝙ Romanꝰ pontifex debet attēdere vtruꝫ miracula crebreſcunt et continuent̉ anteqͣꝫ inquiſitionē cōmittat. Dicit tn̄ Augꝰ. in li. lxxxiij. q̄ſti. ꝙ boni chriſtiani ꝑ publicā iuſti ciā faciūt miracula. et admonet dn̄s vt ītel ligamus quedā miracula etiam ſceleratos homīes facere qͣlia ſctī facere nō pn̄t. et id̓o nō om̄ibꝰ ſanctꝭ iſta attribuunt̉. ne ꝑnicio ſiſſimo errore decipiant̉ infirmi. extimātes in talibꝰ factis eſſe maiora dona qͣꝫ in factꝭ iuſticie quibꝰ eterna vita cōparat̉. vt ꝓbat̉ Math̓. vij. c. ⁊. xxiiij. Un̄ Hiero. Prophe tare et ꝟtutes facere ⁊ demonia eijcere. non eſt eiꝰ meriti qui operat̉. ſed īnouatio noīs chriſti hoc agit vt homīes deū honorēt ad cuiꝰ inuocationē fiunt. Et ab his qui verā doctrinā enunciāt fiunt qn̄qꝫ vera miracu la ad confirmationē doctrine. nō auteꝫ ad teſtificationē ſanctitatꝭ. ẜm Tho. ij. ij. q. cxx viij. arti.j. ergo nec de frequētia videt̉ faciē da vis magna. Concludit etiā Augꝰ. de an cona in lib̓. de eccleſi. ptāte. q. xvi. art. ij. et in q. an papa debeat ſeruare eundē moduꝫ in canonizatōne martyrū ⁊ ꝯfeſſorū. Firmat ꝙ in canonizatōe martyrū nō ſunt neceſſa ria miracula ſed tm̄ ſufficiat veritas cauſe et martyrij. Pro quo facit qd̓ ī officio mar tyrū nullibi eccl̓ia mentionē facit de mira culis. ſicut ī officijs ꝯfeſſoꝝ. Itē ꝙ martyr etiā ſine baptiſmo pōt ꝓpterea canonizari. allegat Augꝰ. in epl̓a ad ſeleucianā dicētē. Quoſcūqꝫ legimꝰ in corꝑe chriſti(qd̓ eſt ec cleſia) ꝑtinere ad regnū celoruꝫ nō niſi ba ptizatos intelligere debemuſ. niſi forte qͦs anguſtia paſſionis et nolētes chriſtū nega re. anteqͣꝫ baptizarent̉ occiſi ſūt. quibꝰ iam paſſio ꝓ baptiſmo deputata eſt ⁊c̄. D tercium dico ꝙ licet om̄s docto res videant̉ miracula requirere tā in vita qͣꝫ in morte. vt patet in glo. ī c. vnico. de reliquijs ⁊ vene. ſanctoꝝ. lib̓. vi. ⁊ ꝑ bellemere in. c. venerabili de teſti. ⁊ Ho ſtien. in ſumma de reli. et venera. ſanctorū. tamē etiā ſufficerent ſola miracula pꝰ mor tem. vt ꝓbat hymnus confeſſorū. ibi. Ad ſa crum cuiꝰ tumulū ⁊c̄. ibi nihil dicit̉ de mi raculis factis in vita. Non obſtat illud qd̓ dicitur in vij. ꝟ. et reſponſorio. ibi. Iſte ho mo ab adoleſcentia ſua partim meruit in firmos curare. dedit illi dominꝰ cecos illu minare et demones effugare. tum quia nō dicitur in officio confeſſorum maioruꝫ. de quibus futurus eſſe beatus Bonauentu ra videtur. tum quia non dicit̉ in nō facien tibus miracula vel ſaltem talia. qꝛ nō om nes canonizati cecos illuminauerunt. id̓o omittitur illud reſponſorium. et loco eius ponit̉ nonū reſponſoriuꝫ qd̓ alias videret̉ Fo. XVI ſuꝑfluere ꝓpter Te deū lau. ⁊c̄. qd̓ īmediate cantat̉. ⁊ incipit rn̄ſoriū. dn̄s qͥ elegit te ⁊c̄. Itē reſpicit ſctōs vt vniuerſos nō vt ſingu los. ⁊ ſic vt genera ſingl̓oꝝ. ⁊ nō ſingl̓a gene rū. qꝛ etiā ſinguli nō ſꝑ ꝑmāſerūt in adole ſcentia in innocētia ſua ⁊c̄. vt ſubijcit̉ in. ꝟ̓. ſequēti illud Rn̄ſoriū ibi. Ecce hō ſine q̄re la ⁊c̄. Satis nāqꝫ dicendū eſt feciſſe mirabi lia in vita ſua qͥ inuēꝰ eſt ſine macula. ⁊ qui poſt aurū nō abijt nec ſperauit ī pecūie the ſauris ⁊c̄. Et hͦ ſentit ſan. Tho. in. ij. ij. q. cl xxviij. ar. ij. inquātū dicit. Ad demōſtratio nē autē ſanctitatꝭ alicuiꝰ in exemplū ꝟtutis nō fiunt miracula niſi ꝑ ſctōs in vita vl̓ pꝰ mortem ſiue ꝑ eos ſiue ꝑ alios. iuxta illud Actuū. v. ⁊. ix. Et nihil ꝓhibet ꝑ aliquē ma lū fieri miracula ad inuocatōnē alicuiꝰ ſctī. q̄ tn̄ miracula non d̓r ille facere. ſꝫ is ad cu ius ſctītatē demonſtrādā hec fierēt. deꝰ tn̄ pͥncipaliter oꝑat̉. ẜm Gregꝭ. in. ij. dialogoꝝ qꝛ vtitur inſtrumētaliter vl̓ interiori motu hoīs vl̓ eiꝰ locutiōe. vl̓ etiā aliqͦ ꝯtactu cor poris mortui. ⁊ ita intelligit̉ Ioſue. x. ⁊. iiij. Reg. xiij. Pōt etiā deꝰ oꝑari ꝑ fidē hoīs ma li inſtrumētalit̓. ſic̄ hō oꝑat̉ ꝑ baculū. Im petrāt etiā mali interdū ex miſcd̓ia dei vl̓ ꝓ pter ſalutē ſuam ſicut publicanꝰ Lu. xviij. vel etiā ꝓpter ſalutē alioꝝ ⁊ gl̓am dei. qd̓ eſ ſe nō poſſet poſt mortē eoꝝ ⁊ dānationeꝫ. ⁊ ideo magis reqͥrit̉ poſt mortē qͣꝫ in vita. Sufficiēs aūt in vita videt̉ ⁊ ſtupenduꝫ miraculū in hͦ pr̄e nr̄o Bonauētura qd̓ le git̉ in chroni. eo ꝙ cū ex nimia ꝯſcīa īdignū ſe exiſtimaret cōione euchariſtie. ⁊ iō a cele brando abſtineret. die quadā miraculo ſe ⁊ nemine miniſtrāte niſi angelo. vna ex ꝑtibꝰ hoſtie ꝯſecrate in os eiꝰ intrauit. eūqꝫ cibo celeſti repleuit. Circa qd̓ notādum d̓ico ꝙ corꝑa glorificata videri actualit̓ nō pn̄t ni ſi ꝑ miraculū ẜm Archi. in. c. ſacrificiū. d̓ cō ſe. di. ij. et iō merito de ip̄o cantabit eccl̓ia. Iſte cognouit iuſticiā ⁊ vidit mirabilia ma gna ⁊c̄. ⁊ inuētꝰ eſt in nūero ſctōꝝ. Ad ve ritatē aūt ꝯcluſionis p̄miſſe multū faciunt lre Inno. iij. ſuꝑ canonizatōne ſctōꝝ Ho moboni cremonenẜ ⁊ vulſtani qͦndam ep̄i vigornien̄. in qͥbꝰ nō referunt̉ niſi miracula facta poſt mortē. vt ex tenore ip̄aꝝ litteraꝝ ꝯſtat euident. Adde q̄ habent̉ in legēda na tiuitatis.ſ. Ioh̓is bap. ⁊ lr̄e calixti. iij. ſuper canonizatiōe ſctī Oſmundi de anglia. qui etia nulla refert miracula facta in vita. ¶ O quartū dico primo ꝯcludenduꝫ ꝙ teſtes examīandi ſuꝑ miracul̓ ex Caminent̉ ꝑ cōmiſſarios deputatos ꝑ hoc a ſede apl̓ica ⁊ nō ꝑ alios. Un̄ nō pu tat Boaciꝰ vt refert Io. an. in. c. venerabili de teſti. ꝙ tales deputati cōmiſſarij poſſūt alijs cōmittere hͦ examen ꝓpter arduītatem negocij ⁊ ꝓpt̓ induſtriā electaꝫ ꝑ. c. fi. de offi. del̓. de quo ꝑ docto. in cle. j. e. ti. Itē ꝙ exa minent̉ ſigillatim.i. qͥlibet ꝑ ſe. nō plures ſi mul. aliter nō valeret teſtimoniuꝫ ẜm Io. an̄. ⁊ alios in. c. venerabili de teſti. ꝑ not. ī. c. cū cauſam. eo. ti. ꝓbat. l. ſi quis inter. C. de bo. p̄ſcrip. Item examinent̉ ſuꝑ om̄ibꝰ cir cūſtantijs de quibꝰ ī dicto. c. cū cauſaꝫ. Itē ſecreto ar. C. de teſti. nulli. ⁊ in. c. inquiſitōis de accuſ. ſicut. ⁊ vota eligentiuꝫ ſcrutant̉. c. qꝛ ꝓpter. de elec. ⁊ ad ſil̓itudinē daniel̓. vt hr̄ Daniel̓. xiij. c. ne vnus habeat aliū īſtruere aut vnꝰ ſequat̉ dictū alteriꝰ. et ita nō poſſet falſitas illoꝝ facile dep̄hendi. facit. c. omīs de peni. ⁊ re. ⁊ ne forte ip̄iſ ꝯtradicētibꝰ. vox ꝯtradictoria de forꝭ audiat̉. ⁊ ſic ꝑtes addi ſcāt teſtificata. ar. in. c. ī cauſis de elec. Iteꝫ examinent̉ cū ea diligētia q̄ ſolet ⁊ dꝫ in re ceptiōe teſtiū adhiberi. vt. d. c. venerabili in fi. īmo etiā cū maiori. vt ibi no. qꝛ circa ma iora maiꝰ ꝑiculū ꝟtit̉. ⁊ iō cautiꝰ ē agenduꝫ. xlij di. c. qͥeſcamꝰ. c. vbi ꝑiculū. de ele. li. vj. l. jͣ.§. ij. ff. ad carban̄. Itē qꝛ deponētes potu iſſent facil̓r decipi. vt in. cij. de rel̓. ⁊ ve. ſan. etiā ſi forēt obſtetrices. qꝛ ſepe manꝰ fallit̉ ⁊ oculus obſtetricū. vt dicit canon..xxvij. q. jͣ. nec aliqua. ⁊ in. c. cām mr̄imonij. de ꝓbatio. ⁊ in. c. fraternitatꝭ de frigi. ⁊. c. ſi ꝑ ſortiarias xxxiij. q. j. ⁊ ꝯſeq̄nter etiā iudiciū iudicū. vt ibi ptꝫ. Et de hͦ ordine iudiciario dꝫ intelli gi illud qd̓ dicit Aug. de anco. in li. de eccle ſiaſtica ptāte. q. xvj. ar. j. Intelligo etiā ſigil latim fieri debere examē tā ſuꝑ ſpecificatis in articul̓ qͣꝫ ſuꝑ oībꝰ circūſtātijs. iuxta ea q̄ habent̉ in. c. cū cām. de teſtibꝰ. vbi dic̄ Bal. ꝙ iniracula nō p̄ſumunt̉. qꝛ ſūt de īpoſſibi libꝰ nature. ⁊ ī ea forma de qͣ ꝑ ange. ī. l. ſi qn̄ l. ij. C. de bonis vac̄. li. x. ⁊ bal. in. l. non pn̄t. ff. de legibꝰ. ⁊ no. in. c. exhibita de iudicijs. ⁊ in. c. pn̄tiū. de teſti. li. vj. ⁊ in. c. penult̓.§. por ro. de elec. ⁊ in. c. dānamꝰ.§. nos aūt. de ſum ma tri. licet alit̓ exponat̉ vbū ſigillatim per Archi. in. c. ſi cui. de ele. li. vj. de qͦ habet̉ ī. l. ſed et ſi per pretorē in fi. ff. ex quibꝰ cau. ma ior ⁊ in. l. cū quidam. C. de verbo. ſigni. Canoniſatio beati BonauentureConcludendū eſt etiā ꝙ miraculū ē qͦd ē mirū factū. Et vere ē miraculū mirū. qꝛ ſu pra facultates ſiue vires nature. vel qͦ ad fa ctum. vl̓ quo ad modū. Quo ad factuꝫ.ſ. vt ꝙ ad p̄ces Grego. neoceſarien̄. legit̉ quidā mons retractus ⁊ dediſſe locum baſilice fa bricande. ⁊ ad p̄ces beati Benedicti quidā lapis trāſlatus ē d̓ horto. vt habet̉ in hiſto ria ſcholaſtica ſuꝑ euangelia. c. in ſeq̄nti qͦꝫ die ⁊c̄. ⁊ ꝙ cecus factꝰ eſt videns. ⁊ mortuuſ reſuſcitatꝰ. vt legit̉ petrū reſuſcitaſſe Actu. ix. in fi. ⁊. jͣ. q. j. teneamꝰ. iij. q. viij. Petrꝰ. Et chriſtꝰ Luce. viij. in fi. de peni. di. j.§. ex his itaqꝫ. alias eſt.§. deniqꝫ. ꝟ. In euāgelio. cū ſimil̓. Hoc em̄ eſt ſupͣ facultates ſeu vires nature. qꝛ via nature nō eſt regreſſus de pͥ uatione in habitū. Quo aūt ad modū facti vt puta ſi aliqͥs eſt febricitans via nature. ꝑ certas alteratiōes poteſt fieri ſanꝰ. de peni. diſt. vij. c. vlti. in fi. xxiij. q. iiij. c. ip̄a pietas in pͥncipio. ⁊. c. qͥd faciet. ⁊. c. nimiū in pͥn. Sed ſi fiat in inſtāti ad inuocatōem dei ſeu ꝑ de um meritis alicuiꝰ ſctī inuocati. ⁊ hͦ ſuꝑ vi res nature. quo ad modū nature q̄ operat̉ ſucceſſiue ꝑ alteratiōes diuerſas. nō pōt ꝓ bari directa ꝓbatiōe. qꝛ directa ꝓbatio eſt ꝑ rerū pͥncipia. Et ſic etiā intelligi debet il lud. ꝙ negantꝭ factū ꝑ reꝝ naturā(hoc eſt. ꝑ rerū pͥncipia) nulla eſt ꝓbatio. l. actor. c. d̓ ꝓba. vj. q. v. actor. ⁊ d̓ elec. bone me. magūt̉. ꝟ. qͣꝫuis. c. j. de clandeſtina. deſpon. qꝛ quod nō ē nō habet pͥncipia. qꝛ ẜm ph̓m. Nō entꝭ nō ſunt ſpecies neqꝫ differētie. gͦ neqꝫ pͥnci pia. qꝛ ſuꝑiora ad ſpecies ⁊ ad differentias eſſent actualit̓ in ip̄is ẜm porphyriū. Cū gͦ miraculū ex ſubiecto in qͦ fit non habeat ꝙ directe miraculū ꝓbari poteſt. ideo ſequit̉ ẜm ꝙ dic̄ Arch. in. c. nec mirū. xxvj. q. v. ꝙ in directe ꝓbari pōt. Nā cū reperiat̉ miracu lum qd̓ vires nature excedat vl̓ quo ad fa ctum vl̓ quo ad modū facti vt p̄miſſum eſt. ⁊ hoc ꝯſtat eſſe factū ſed nō ex cauſa natu rali. habet̉ ꝯſecutiue ⁊ indirecte illud mira culū tm̄ ex cauſa ſuꝑnaturali. qꝛ qd̓ meū nō eſt. ſcire debeo ad aliū ꝑtinere. l. cū q̄rebat̉. c. vnde vi. Un̄ natura videns hͦ mirū factū nō eſſe ſuū nec ex ſuis pͥncipijs deriuatū li cet ſit in ſe factū. habet aſſcribere cauſe ma iori. ⁊ ſic ꝓbat̉ indirecte. ꝓut etiā firmauer̄t Io. mona. ⁊ Io. an. in nouella ī. c. j. de ꝯfeſ ſis li. vj. in. ꝟ. nō poſſunt. Bar. aūt in tracta tu de teſt. in. c. qͣlitas ſine ſubſtātia. dicit cir ca hoc magiſtralit̓. ꝙ cū agit̉ de aliqͦ cōpro bando in ſctm̄. cuiꝰ vita ⁊ miracula ſunt ꝓ banda. vt eſt ſacris canonibꝰ ꝯſtitutū. vitā ꝓbare facile eſt. miraculū autē qd̓ dicit̉ qͣſi admiratione plenū. ⁊ qd̓ eſt id cuiꝰ effectus eſt manifeſtꝰ. cauſa aūt eiꝰ om̄ibꝰ eſt occul ta. quoniā ſolus deꝰ. vn̄ que a deo fiūt pro pter cauſas nob̓ ignotas q̄ vires nr̄as exce dunt. ideo miracula nuncupant̉. Et ſancti docto. tradūt hͦ tribꝰ modis ꝯtingere. Pri mo circa ſub̓am facti vt dū deꝰ facit aliqua q̄ natura nullo mō facere pōt. vt ꝙ ſol ſtet. vt fuit tꝑe Ioſue. de qͦ habet̉ Ioſue. x. c. et Ezechie. iiij. Reg. xx. c. vl̓ ꝙ hō habeat cor pus glorificatū vt chriſtꝰ pꝰ reſurrectōeꝫ. ⁊ id quod in ſacr̄o altaris fide cernimus. Et iſta in miracul̓ ſummū gradū obtinēt. Se cundo qn̄ illud fit qd̓ natura facere pōt. nō in illo in quo fit. ſicut reſurrectio mortuoꝝ illuminatio cecoꝝ ⁊ ſil̓ia. Poteſt em̄ natu ra dare vitā l̓ ſecare vitā. ſed n̄ in mortuo. ⁊ pōt p̄ſtare viſum. ſed nō tn̄ in vera cecitate. Et hͦ tenet ſcd̓m locuꝫ in miracul̓. Tercio qn̄ quod fit natura pōt facere. ſed nō in illo ordine. vt qn̄ aliqͥs ꝟtute diuina a febre ſu bito liberat̉ nullis adhibitis remedijs. vel nō cū ꝯſueto ꝓceſſu nature panis multipli catur. Pōt em̄ hō naturalit̓ facere paneꝫ ſꝫ nō illo ordine. Liquet gͦ ꝙ miraculū ꝓbari oportet ꝓbando aliqͥd nature. ita ꝙ vires noſtre nature excedunt̉ vel in ſubſtātia eiꝰ qd̓ fit vl̓ in ſubiecto eiꝰ quod fit vl̓ in ſubie cto eiꝰ in qͦ fit vl̓ in ordine faciendi. ſed ſi il lud potuiſſet ꝑ cauſas naturales reduci n̄ eſſe miraculū clare ꝓbat̉. ꝙ autē deꝰ fecerit ꝑ inuocationē illius ſancti ꝓbata īuocatio ne vl̓ voto ad illū ſanctū emiſſis. quibꝰ pro batis recte ꝯcludit̉ illā aīam eſſe beataꝫ. qͥa tn̄ in iſtis pōt faciliter eſſe deceptio. iſtud ē determinationi eccl̓ie Ro. reſeruatum. cui ſtandū eſt. Et hinc eſt ꝙ Inno. iij. in ꝓceſſu canonizatiōis ſctī Homoboni cremonen̄. magnā fidem adhibuit teſtimonio. Oſber ti p̄ſbyteri ſctī Egidij cremonen̄. qͥ patrinꝰ fuerat ip̄ius ſcī homoboni. ⁊ ꝑ. xx. annos ⁊ ampliꝰ ꝯfeſſionē eiꝰ ſꝑ receꝑat. ſuꝑ obediē tia quā in or̄onibꝰ ⁊ vigilijs ⁊ alijs peniten tie fructibꝰ q̄ ſibi ab eo impoſita erat plꝰ in iuncto ſatiſfactionē exhibebat. licet videret̉ in ſuo dicto ſingularꝭ. vt ptꝫ in lr̄is canoni zationis ip̄iꝰ. Nō videt̉ tn̄ hoc caſu nimiuꝫ laxanda facultas. ar. in. c. tua nos. de ꝯſag. Fo. XVII ⁊ affi. Itē bonifaciꝰ nonꝰ admiſit teſtimo niū filie ſctē Brigide ad ꝓbanda miracula mr̄is eiꝰ. qꝛ etiā ab his qͥ foris ſunt oportet ſctōs hr̄e teſtimoniū. ẜm Amb̓. in omel̓. la tent ⁊c̄. Itē Inno. vi. in bulla directa ꝑ euꝫ ex Auinion̄. pontificatꝰ ſui anno vi. archi ep̄o Pragenſi. ⁊ ep̄o Olomucen̄. ⁊ cuidam abbati. ſuꝑ inqͥſitiōe fienda ꝓ canonizatio ne Lupulli. introcluſit ſpecificā formā cir ca examen teſtiū ꝑ eos ſeruandaꝫ. q̄ nō diſ creꝑat ab alijs cōibꝰ formis examinū aliaꝝ cārū ciuiliū vel criminaliū. Ex qͦ infero. ſuf ficere diligentiā adhibere in hmōi q̄ eſt ad hibenda in alijs cauſis grauioribꝰ. Dico ⁊ ꝯcludendū ꝙ licet Uincētiꝰ antiquꝰ do ctor in. c. venerabili. de teſti. dixerit. ꝙ ad hͦ ꝙ quis tanqͣꝫ ſctūs canonizet̉. ꝙ ꝓbāda eſt frequētia miraculoꝝ ⁊ ꝑ eoſdē teſtes. ⁊ non ſufficit ꝑ duos teſtes fore vnū miraculū ad inuocatiōem ip̄iꝰ ſctī factū tali die. et aliud factū eadē die vel ſequenti ꝑ alios teſtes ꝑ inuocatiōem eiuſdeꝫ ſctī. qꝛ diuerſa ꝓbant nec ꝯcordāt in idem nec ī eundeꝫ. Inſtitu. de duobꝰ reis.§. j. ⁊. c. licet ex qͣdaꝫ. de teſti. vt refert Archi. xxvi. q. v. c. nec mirū. Ueriꝰ tn̄ eſſe credo de iure. qd̓ firmat Collec. in. c. jͣ. de rel̓. ⁊ vene. ſanc. dicēs ſnīam Uincen. eſſe mirabilē ⁊ ꝯtra iura q̄ dicūt ꝙ ī ore du orū vel triū ſtat ome ꝟbu. c. in omēs. ⁊. c. li cet de teſti. ⁊ qꝛ ſatꝭ eſt ꝙ ꝯueniāt oēs in fa cto miraculo ⁊ in ſctītate eiꝰ de qͦ agit̉. ⁊ ſa tis eſt ꝙ ex diuerſis actibꝰ reſultat frequē tia miraculoꝝ neceſſaria. ſic̄ ex diuerſis iu ribꝰ vna regula. vt not. de reg. iu. c. j. ⁊ ex di uerſis actibꝰ ꝯſuetudo. vt not. de ꝯſti. c. j. et ex diuerſis gradibꝰ cognatio vt in. c. nō de bet. de ꝯſang. ⁊ affini. ⁊ ex diuerſis actibꝰ iu riſdictōnalibꝰ iuriſdictio. ⁊ tn̄ ad ꝓbandos ſingulos actꝰ ex qͥbꝰ reſultāt p̄dicta. nō ſūt neceſſarij ijdē teſtes. vt ip̄e not. in. c. ex teno re de teſti. faciūt not. in. c. nihilominꝰ. iij. q. ix. Et ꝓpterea ꝯcludit ꝙ ſufficit ꝓbare vnū miraculū factū tali die in tali loco ꝑ tales. ⁊ ſic ꝑ diuerſos teſtes ꝓbare diuerſa mira cula al̓s ꝯcluderet̉ impoſſibile. ⁊ neceſſari um fuiſſet ꝙ ille de cuiꝰ canonizatōne agit̉ om̄ēs teſtes ſemꝑ ſecū duceret. ⁊ ſic videre tur vna colluſio. et falſitates fingi poſſent. arg. iiij. q. iiij. in teſtibꝰ. nec pauꝑes qͥ nullos ſecū ducere pn̄t canonizarent̉. iuxta no. in c. licet. de teſtibꝰ. Cuiꝰ ſnīam al̓s ſuꝫ ſecutꝰ in voto ꝯtra iudeos Tridētinos qͥ martyriſauerūt infantē Simonē. qͥnīmo etiā di co ꝙ etiā ſufficeret ꝓbare miraculū ꝑ teſteſ qͦrū aliqui deponerēt de infirmitate incu rabili p̄cedenti ẜm naturā aliqͥ vero depo nerēt ꝙ iam factꝰ eſſet ſanꝰ. ſicut dicit̉ d̓ cele bratiōe miſſe. in. d. c. nihilominꝰ. qd̓ ſatīs ꝓ bat. d. c. venerabili. de teſti. in fi. vbi ſufficit ꝙ interueniat diligētia q̄ ſolet ⁊ debet in re ceptiōe teſtiū adhiberi. Idē tenet belleme re in dicto. c. venerabili. referēdo Collecta D quintū dico ꝯcludendū ꝙ nō eſt neceſſariū ꝙ miraculū fiat in inſtā ti. vt ptꝫ. iij. Reg. xvij. c. ⁊ Exo. x. ⁊. x iiij. ⁊. iiij. Reg. iiij. ⁊. v. ⁊ Marci. viij. ẜm Ar chi. in. c. nec mirū. xxvi. q. v. quē refert. ⁊ ſeqͥ tur mar. de laude. in allegatiōibꝰ qͣs fecit ꝓ canonizatiōe ſctī Beruardini. licet in ꝯtra riū videat̉ Actuū. ix. vbi patet ꝙ ꝯtinuo ſur rexit ⁊c̄. ⁊ Actuū. iij. iuxta pͥnci. vbi d̓r et ap prehenſa manu eiꝰ dextera alleuauit eū. et ptinus ꝯſolidate ſunt baſes eiꝰ ⁊ plante. et Luce. viij. iuxta fi. vbi dicit̉ ⁊ tetigit fimbri am veſtimēti eiꝰ ⁊ ꝯfeſtim ſtetit flux. ſang. ⁊ in. c. ad eiꝰ vero ꝯcubitū. v. di. nā apud deū nō eſt mora. de peni. di. j. c. multiplex. al̓s in cipit. c. his aūt. Un̄ Amb̓. Spūſſctī gr̄a ne ſcit tarda molimina. ⁊ Lu. vij. iuxta pͥn. vbi dicit̉. Adoleſcēs tibi dico ſurge et reſedit qͥ erat mortuuſ. ⁊ Ioh̓. xj. iuxta finē. vbi dicit̉ Lazare veni foras. ⁊ ſtatim ꝓdijt qͥ mortuꝰ fuerat. ⁊ Matth̓. ix. vbi dicit̉. ⁊ facta eſt ſal ua ml̓r ex illa hora. ⁊. xv. vltra mediū vbi di citur. Fiat tibi ſicut vis. ⁊ ſalua facta ē filia eius ex illa hora. ⁊ de peni. di. j.§. ex his ita qꝫ. al̓s eſt.§. deniqꝫ iuxta fi. ibi. leproſus ve ro. vbi ſequit̉. quē poſtea tangēdo munda uit. ⁊.§ hͦ idē iuxta pͥn. ꝟ. hinc etiā. ⁊ Luc̄. v. iuxta pͥnci. vbi d̓r ꝙ ꝯfeſtim lepͣ diſceſſit ab eo. Ioh̓. v. circa pͥnci. vbi d̓r ꝙ ſtatim ſanus factꝰ eſt hō. et Matth̓. viij. iuxta pͥn. vbi d̓r. Uolo. Mūdare. ⁊ ſtatim mūdata eſt lepra eiꝰ. ⁊ Matth̓. xx. in fi. vbi ieſus tetigit ocu los cecoꝝ. ⁊ ꝯfeſtim viderūt. ⁊ Matth̓. x. d̓r ꝯfeſtim vidit. et Marci. vij. vbi d̓r. ⁊ ſtatim aperte ſunt aures ⁊c̄. Quibꝰ omībꝰ rn̄detur auctoritate glo. poſite in p̄dicto. c. viij Ma thei dicētis. Quē vno verbo ſtatim curare poterat paulatim curat. vt magnitudinem humane cecitatꝭ on̄dat. q̄ vix et qͣſi ꝑ gradꝰ ad lucē redeat. ⁊ gr̄am ſuā nob̓ indicat per quā ſingl̓a ꝑfectōis incremēta adiuuat Et Canonſiatio beati Bonauentū. dicit Io. an. in di. c. j. de rel̓. ⁊ venera. ſctōꝝ. aliqͦs dicere ꝙ ſi ſit illuſio vix pn̄t ꝯtinuari miracula vltra..xl. dies. de qͦ tn̄ certi nō ſu mus. Et ex his dico ꝙ cū ex ꝓceſſibꝰ factis in cā pn̄tis canonizatōis ꝯſtet de multꝭ mi raculis pꝰ mortē hꝰ beati pr̄is Bonauētu re factꝭ. vt leproſis mūdatꝭ. paralyticis ⁊ a lijs varijs modis infirmis curatꝭ miracu loſe. impiū eēt denegare hmōi canonizatio nē. ⁊ maxīe ꝓpter miraculū lingue eiꝰ reper te incorrupte tꝑe tranſlatiōis corꝑis ſui. vt patet ex multꝭ ꝯteſtibꝰ. de qͥbꝰ in ꝓceſſu. Et de lingua ſctī Antonij de Padua. de qͣ ipſe teſtat̉ in chronicꝭ. Nō em̄ voluit deꝰ linguā ſctī ſui videre corruptionē. iuxta illud Psͣ. xv. Et ne corpꝰ qd̓ corrūpit̉ aggrauaret ani mā. iuxta illud Sap̄. ix. qꝛ cuſtodit dn̄ſ oīa oſſa eoꝝ. ⁊ vnū ex eis nō ꝯteret̉. qͥ etiā diſſi pat oſſa eoꝝ qͥ hoībꝰ placēt ⁊c̄. vt. psͣ. xxxiij. ⁊ psͣ. lij. licet de om̄ibꝰ dictū ſit Memento hō ꝙ cinis es ⁊ in cinerem reuerterꝭ ⁊c̄. ẜm Hoſtien. ⁊ Io. an. D ſextū dico ſil̓r ꝯcludendū. nō eſſe ꝯtra rōnē miraculi ſi in liberatione alicuius dolor interueniat. vt patꝫ Marci. ix. ibi. ⁊ exclamās ⁊ multuꝫ diſcer pens euꝫ. exiuit ab eo. Ubi nota qͣntꝰ fuit dolor. qꝛ ſequit̉. et factꝰ eſt ſic̄ mortuꝰ. ita vt multi dicerēt. qꝛ mortuꝰ eſt ⁊c̄. Et hͦ etiā ſa tis apparet ex eo qd̓ ſcriptū eſt in vita beati Frāciſci. Rubrica. de intelligētia ſcpͥtura rū. vbi int̓ cetera dr̄. ſigno itaqꝫ crucꝭ ſuper eū facto. ſtatim qͥ ꝯtractꝰ iacuerat. ſurrexit ſanus. ⁊ in dei laudē ꝓrūpens. Ego inquit ſum liberatꝰ. inſonuerūt aūt oſſa renuꝫ eiꝰ audiētibꝰ multis veluti cū manu ligna ſic ca frangunt̉. Et ſic ꝯcludit etiā Archi. ī. d. c. nec mirū. xxvj. q. v. Itē nō eſt ꝯtra rōnem miraculi ꝙ fiat cū aliqͦ adiutorio nature. vt iiij. Regū. v. c. de Helizeo. qͥ miſit Naaman pͥncipē militie regꝭ Syrie leproſum ad la uandū ſepties in iordane. Et d̓ filio vidue mortuo. ſuꝑ queꝫ ſe incuruauit ꝓph̓a. vt in funderet in eū calorē. iiij. Reg. iiij. Itē Io ix. de luto facto ex ſputo qͦ liniuit chriſtus oculos ceci nati. ⁊ de eo quē miſit ad lauan dū ad natatoriā ſyloe. ⁊ de ꝓbatica piſcina ⁊ ſil̓ibꝰ. Itē nec eſt etiā ꝯtra rōneꝫ miraculi ꝙ illud oꝑant̉ qͥ in ip̄m oꝑando peccēt. vnd̓ dicit glo. Num̄. xx. ꝙ Moyſes ⁊ Aaron qn̄ cū ꝑcuſſione virge fecerūt effluere aquā de petra habuerūt qͣndā inanē gloriā. ⁊ iō me ruerunt audire. Quia nō credidiſtis mihi vt ſanctificaretꝭ me corā filijs iſrael. iō non introducetꝭ hos ppl̓os in terrā quam dedi eis. Et ſuꝑ illo ꝟbo Luce. x. Nolite gaude re qꝛ ſpūs ſubijciunt̉ vobis. dicit glo. ꝙ leti cia qua chriſtꝰ diſcipulos ſuos letos vide bat inanē gloriā ſapiebat. Gaudebāt em̄ ꝙ qͣſi ſublimes terribiles homībꝰ ⁊ demoni bus erāt. iō chriſtꝰ taleꝫ cordis elationē in eis rep̄hendit. iudiciū ruine pͥmi angeli re ferēs ⁊c̄. Nō eſt etiā ꝯtra rōnem miraculi ꝙ ad maximā inſtātiā etiā cū tarditate qͣdam fiat. vt ptꝫ Matth̓. xv. de ml̓iere chananea ⁊c̄. Sic etiā nō eſt ꝯtra rōnē miraculi ꝙ vnꝰ ſctūs illud faciat aut facere poſſit. ⁊ aliꝰ nō. vt ptꝫ Matth̓. xvij. de lunatico demonia co. Itē etiā nō eſt ꝯtra rōnē miraculi ꝙ ſa natꝰ de ꝓximo recidiuet. vt ptꝫ in legenda ſancte petronelle paralytice. iuxta not. in. l. martius. ff. loca. ⁊. l. j. C. de emen. ẜuoꝝ. ⁊ in c. p̄terea. de cleri. ꝑcu. et in q. dn̄icali. lxxxiij. de qͣ ꝑ Io. an. in mercu. ꝯtractꝰ. de reg. iur. li. vj. ⁊ in. c. p̄ſb̓r. ⁊. c. ſignificaſti. de homi. ⁊ ꝑ Bar. in. l. j.§. ſi in rixa. ff. de fica. Sufficit gͦ ꝙ ſanitas fuerit veriſil̓r duratura licꝫ caſu fiat momētanea aut recidiuet ⁊c̄. ꝑ aliquod accidēs culpabile et inordinatū. Itē qꝛ nō eſt ꝯtra rōnē miraculi ꝙ faciens miracula adhuc ſit in purgatorio. vt ptꝫ de Paſcaſio diacono. teſte Gregꝭ. in dial̓. ⁊ ꝑ Uincen. in ſpecu. hyſtori. li. xxi. c. xciiij. Itē nō eſt cōtra rōnē miraculi ꝙ fiat in inuitū. vt ꝑ eundeꝫ Uincē. e. li. c. liiij. Itē ꝙ etiā fiat in ſideribꝰ vel elementꝭ. auibꝰ celi. aut piſcibꝰ maris. vl̓ aīantibꝰ terre. aut arboribꝰ aut lapidibus aut alijs qͥbuſcūqꝫ creaturꝭ ⁊c̄. etiā ad dāna tionē ⁊ penā maloꝝ ſicut d̓ anania ⁊ zaphi ra Actuū. v. ⁊ ſimilibꝰ. Irca ſeptimū ꝯcludo ꝙ pͥmo reqͥri tur ꝙ p̄cedat inſtātia aliquarū ꝑſo narū honeſtaꝝ ⁊ autēticaruꝫ apud Roma. pon. ⁊ ſupplicatio nō ſemel ſed plu ries ⁊ inſtant̉ ꝓ hmōi canonizatōne fienda ⁊ obtinēda ⁊c̄. ⁊ nō tm̄ ſemel ſed pluries et inſtāter. ſic̄ no. de ꝯceſſi. ⁊ de pallio vt in. c. qͥ dam cedendi de renū. ⁊ in. c. cū poſt petitā. de elec Nō em̄ ꝯſueuit moueri papa ſtatim ad cōmittēdā hāc inqͥſitionē ſed potiꝰ expe ctare qͣꝫdiu pulſet̉ ⁊c̄. ꝓpter rōnes de qͥbꝰ. sͣ. p̄miſi. facit cle. qͣꝫuis de appel. adde no. in. c. priſca. c. di. ⁊ in. c. importuna de peni. di. j. Circa qd̓ dico ſufficere ſi fieret inſtantia Fo. XVIII ꝑ ep̄m ⁊ capl̓m loci illiꝰ vbi ſepultꝰ eſt cano nizādus ⁊ vniuerſoꝝ p̄latoꝝ et general̓ ca pituli illiꝰ ꝯgregatiōis ⁊ ordinis cuius fuit ip̄e de cuiꝰ canonizatiōe ſupplicat̉. Pn̄t nā qꝫ licite inſtare religioſi ꝓ canonizatiōe ali cuiꝰ ſctī qͥ fuit de ordīe ip̄oꝝ. Nā oēs hī de qͥbꝰ in. c. venerabili. in pͥn. de teſti. inſtabant ⁊ p̄ces porrigebāt ꝓ illius abbatꝭ ſcī Mar tini canoniſatiōe. ad qͦꝝ petitionē papa A lexander. iij. cōmiſit teſtiū receptioneꝫ ſuꝑ vita ⁊ miracul̓ eiꝰ. ad qd̓ ſignant̉ abbas no tat illū tex. Pn̄t etiā tales ſupplicātes ꝓ ca noniſatiōe aſſumere miniſteriū partis au ctoritate iudicꝭ. ⁊ illā ꝓmouere ⁊ teſtes ꝓdu cere tā ſuꝑ vita qͣꝫ ſuꝑ miracul̓. vt ibi patet ẜm Io an. ⁊ alios. In caſu aūt nr̄o multo maior p̄ceſſit inſtātia. videlicet ⁊ regū ⁊ co mitū ⁊ alioꝝ magnatū. vt ptꝫ in ꝓceſſu. iux ta illud apl̓i. j. ad Thimo. ij. ⁊. xxiiij. diſt.§. j. lxxviij. di. qͥd ē cito. de elec. cū nobis olim. c. fi. eo. ti. lib̓. vj. Scd̓o reqͥrit̉ ꝙ expectato aliqͦ tꝑe papa cū ꝯſilio fratꝝ in patria illiuſ ꝓ cuiꝰ canoniſatiōe inſtat̉ cōmittat duobꝰ p̄latis vl̓ alijs ꝑſonis honeſtꝭ diſcretꝭ et in corruptibilibꝰ. vt inquirāt de fama ⁊ de de uotione ppl̓i ⁊ de alijs q̄ ſibi ſunt nūciata in genere. qͦ ad famā nō quo ad veritatē ⁊ non in ſpecie. ⁊ ꝙ ſibi deſcribāt q̄ inuenerint. et an eis videat̉ ꝙ ſuꝑ veritate earūdē ⁊ cau ſa in ſpecie ſit inqͥſitio cōmittēda de vita et miraculis eiꝰ. Circa qd̓ dico ꝙ Inno. iij. ꝓ ceſſum inqͥſitiōis ſctī Uulſtani qͦndam ep̄i Uigorū. in anglia cōmiſit Cantuarien̄. ar chiep̄o ⁊ ep̄o Helen̄. et ſctī Eadmūdi et de Urbren̄. abbatibꝰ. ⁊ ſic qͣttuor p̄latis. Pōt etiā qui facit inſtātiā ꝓ canoniſatiōe illiꝰ de cuiꝰ vita ⁊ miracul̓ eſt inqͥrendū inter illos deputari ad hmōi inqͥſitioneꝫ faciendā. ita ꝓbat d. c. venerabili. iūcta ſuꝑſcriptiōe. Di co etiā ſufficere duos p̄latos tm̄. etiam vbi cōmitteret̉ inqͥſitio ꝓ canoniſatiōe pape. vt refert Io. an. factū fuiſſe in cōmiſſiōe cano niſatiōis Gre. x. in. c. vbi ꝑiculū in pͥn. de ele cti. li. vj. in nouel. Fuit em̄ facta cōmiſſio ar chiep̄o Piſano ⁊ ep̄o Mutinen̄. nō gͦ ē pau cioribꝰ qͣꝫ duobꝰ facienda cōmiſſio. qꝛ quod a pl̓ibꝰ ſapiētibꝰ q̄rit̉ faciliꝰ inuenit̉. xx. di. de quibꝰ. ⁊ ꝑ āpliores hoīes ꝑfectiſſima ꝟitas reuelat̉. l. fi. ad fi. C. de fide cōmiſ. lxiij. di. ex tra ꝯſcīam. Et integrū eſt iudiciū qd̓ pluri moꝝ ſentētijs ꝯfirmat̉. ſicut canones atte ſtant. c. prudentiā tuā. de offi. deleg. Et hec eſt quedā p̄ambula inqͥſitio ad inqͥſitionē. p̄paratoria ad ſolēnē ſubſequētē. Et ꝙ hec p̄ambula inqͥſitio ī genere ſit neceſſaria. pa tet ex li. ceremoniaꝝ. vbi agit̉ de canoniſati one ſctōꝝ. In caſu aūt nr̄o hec oīa ſunt de bite obẜuata. vt ptꝫ ex breuibꝰ ⁊ ꝓceſſibꝰ. d̓ qͥbꝰ ī actꝭ Tercio ī euētū ꝙ pͥmi īqͥſitores reſcribāt talia ꝑ q̄ videat̉ ꝙ inqͥſitio verita tis cōmitti debeat reqͥrit̉ ꝙ poſt cōpletam hāc p̄ambulā inqͥſitionē. iteꝝ papa diffini at cū ꝯſilio fratrū an ſolēnis inqͥſitio ſit cō mittenda. ⁊ cōmittant̉ ad minꝰ tribꝰ ex do minis Reuerēdiſſimis cardinalibꝰ. vni ſcꝫ ep̄o. alij p̄ſb̓ro. ⁊ alij diacono. vt ptꝫ ex decī ſiōe d. Egidij d̓ bellemere. de. dc. lxxij. ad fi. ⁊ ita obſeruat̉. ⁊ iteꝝ ſcribat eiſdē vl̓ alijs p̄latis in partibꝰ. vt in ſpecie inqͥrāt. primo de fama. ſcd̓o de vita. hͦ eſt. de fide ⁊ ꝯuerſa tione ⁊c̄. canonizādi. Itē de morte ⁊ mira culis exacte diligent̓ fidelit̓ et prudent̉ ẜm articulos ⁊ interrogatoria ſub bulla tranſ miſſis. ⁊ qd̓ inuenerint remittāt ſub figill̓ ſuis incluſuꝫ. ẜm Hoſtien. in. c. venerabili. de teſti. p̄allegato ⁊ ꝑ no. in. c. j. de rel̓. ⁊ vene ra. ſan. li. vj. Qua inqͥſitiōe remiſſa ⁊ cōple ta facienda ē cōmiſſio in curia aliqͥbꝰ capel lanis pape vl̓ alijs ꝑſonis auten. vt exami nēt ꝓceſſum. ⁊ formēt Rubri. ſeu ſūmariuꝫ examinādas cū exacta diligētia ꝑ papam ⁊ frēs cardinales an ſint ꝓbata talia ꝓpter q̄ canoniſatio ſit facienda. Et ſuꝑ hͦ debet pa pa reqͥrere ꝯſilia cardinaliū. ⁊ ſi videbit̉ pa pe ꝙ faciēda ſit canoniſatio ex his q̄ erūt ꝓ bata. tunc hͦ ſecreto pͥmitus diffiniat inter frēs. ⁊ diffinitio ſecreta teneat̉. Poſtmodū papa coadunatis ep̄is ⁊ alijs p̄latis qͥ ſunt aut reꝑiunt̉ pn̄tes tūc in curia faciat pub lice ꝓponi ⁊ narrari ꝑ aduocatū aut ꝓmoto rē fidei oīa ⁊ ſingula acta ⁊ ꝓbata p̄terqͣꝫ ſe cretā diffinitionē factā pͥus in ꝯſiſtorio pri uato Reuerēdiſſimoꝝ d. cardi. ⁊ ſuꝑ his re quirat oīm ꝯſilia ⁊ vota. Naꝫ fructꝰ diuinꝰ eſt iuſticiā recēſeri. xxxv. q. ix. gͣue. vbi etiaꝫ dicit̉ ꝙ veritas ſepiꝰ exagitata magꝭ ſplen deſcit in lucē. facit. xxx. q. vlt̓. c. iudicāte. Un̄ etiā dicit̉ ꝙ ibi eſt ſalus vbi multa conſilia. Prouer. xj. ⁊ repetit̉. xvj. Diſſipant̉ cogitati ones vbi nō eſt cōſiliū. vbi vero plures ſūt ꝯſiliarij ꝯfirmant̉. Item ꝓ iſtis facit. l. dubi um. C. de repudijs. l nomīatiōes. C. de ap pel. c. nouit. de his q̄ fiunt a p̄la. xv. q. vij. c. ep̄s. xxxiiij. diſt. peruenit. Et erit ſalus vbi Canoniſatio beati Bonauentū. multa ſunt ꝯſilia Prouerb̓. xxiiij. Et multi tudo ſapiētū ſanitas ē orbis terraꝝ Sap̄. vj. ca. ⁊ hinc ꝙ tūc nō eſt veriſil̓e credenduꝫ in hͦ eccl̓iam poſſe errare. ⁊ dicit Archi. ij. q. vj. anterioꝝ. ꝙ ꝯſiliuꝫ ⁊ deliberatio a malo iudicio hoīem retrahit ⁊ refrenat. Debꝫ eī ſemꝑ p̄cedere ꝯſiliū ⁊ iudiciū ſequi ⁊ demū p̄ceptū. ẜm Tho. ij. ij. vbi tractat de partibꝰ prudētie. vt ſic dici poſſit edictum ꝯſultiſſi mū. l. humanuꝫ. C. de legi. lex. c. apl̓ice. xxxv. q. ix. vt ſic qͣſi ꝑ ora eoꝝ videat̉ deꝰ conſuli. iiij. Regū. viij. c. j. q. j. iudices. qꝛ vbi plures ꝯgregati fuerint in noīe meo ibi ego ſuꝫ in medio eoꝝ dicit dn̄s Matth̓. xviij. Et ita repperi obẜuatū ꝑ Inno. iij. in canoniſati one ſctī homoboni cremo. vbi dicit. De fra trū nr̄orū ꝯſilio poſt multā deliberationeꝫ habitā cū archiep̄is ⁊ ep̄is qͦs ſuꝑ hͦ ad cō ſiliū noſtrū admiſimꝰ. de diuina miſcd̓ia et ip̄ius ſctī meritis ꝯfidētes ip̄m ſctōꝝ cata logo duximꝰ aſcribendū. ſtatuētes vt ī die depoſitiōis ip̄iꝰ eiuſdē feſtiuitas deuote a chriſtifidelibꝰ annis ſingul̓ de cetero cele bretur. ⁊ apud deū ſuffragia eius hūilit̓ im plorent̉ ⁊c̄. vt patꝫ in eiꝰ lr̄is datis laterani ſcd̓o idus Ianuarij pontificatꝰ ſui anno pͥ mo. Hec etiā reqͥſita ponit Augꝰ. de anco. ī li. de eccle. ptāte. q. xv arti. j. ⁊ Marti. d̓ lau de. in allegatio. qͣs fecit in canoniſatiōe ſctī Bernardini. ꝑ aliū tn̄ modū nō tn̄ diuerſū in effectu. ⁊ Cardi. poſt Hoſti. ⁊ Io. an. in dicto. c. j. de rel̓. ⁊ vene. ſan. Reperit̉ etiaꝫ in geſtis ꝯcilij Cōſtantien̄. de anno. M.cccc. xvj. v. kl̓. Maij apl̓ica ſede va. ꝓvnione ſctē mr̄is eccl̓ie ꝓcurādis et ꝓmouēdis om̄ibꝰ q̄ ꝓſperitatē religiōis chriſtiane. ⁊ cōmunē oīm mortaliū vtilitatē ⁊ ſalutē concernere poſſent ⁊ augere. ſpeciali dei ꝓuidētia et in ſuo noīe ꝯgregato cōmiſerūt ꝓceſſuꝫ cano nizatiōis duoꝝ ep̄oꝝ ⁊ vniꝰ monial̓ ordīs ſcī Aug. duobꝰ cardīalibꝰ. vt cardīali came racen̄. tituli ſctī Criſogoni. ⁊ Oddoni car dinali diacono tituli ſctī Georgij ad velluſ aureū. ⁊ vni ep̄o Ludonen̄. ⁊ qͥnqꝫ alijs p̄la tis ſecularibꝰ ⁊ religioſis pn̄tibꝰ in eodē cō cilio ⁊ viue vocis oraculo. ad qͦrū oīm rela tionē cōmiſit idē ꝯciliū Conſtantienſe tri bus ep̄is in partibꝰ regni Suecie. vbi cor pora dictoꝝ canonizādoꝝ venerabant̉ in quiſitionē ſpecialē ⁊ ſolennē faciendā. ꝓut facta apparet ex ꝓceſſu eorūdeꝫ. Poſtremo debet papa ordinare ꝙ certa die oēs cōueniant ad aliquā eccl̓iam qͣ ornata ſit pānis honorabilibꝰ. ⁊ ſternat̉ tapetis. ⁊ in qͣ illumi nent̉ multi cerei. vbi papa ⁊ totꝰ clerus ſo lēniter ꝯuocati ⁊ ppl̓s deuote aſſiſtāt. ⁊ ad il los papa ſermonē habeat. ꝓceſſum recitās. ⁊ inducens clerū ⁊ ppl̓m ad orandū ꝙ deus nō ꝑmittat illū errare in hͦ negocio Poſtea qꝫ flexis genibꝰ fiat deuota oro ⁊ cantet̉ ſuc ceſſiue hymnꝰ Ueni ſctē ſpūs ⁊c̄. vel alius hmōi. ſiue antiphona ꝯueniēſ. Deinde ſur gat papa ab or̄one. ⁊ diffiniat illū de qͦ agit̉ ſctm̄ eſſe ⁊ ſctōꝝ catalogo aſcribendū. ⁊ tā qͣꝫ ſctm̄ ꝑ oēs chriſtifideles colēdū in oī ec cleſia dei ⁊ ꝑ orbē vniuerſum. ip̄iuſqꝫ feſtū ſolennizanduꝫ certa die. Et celebret papa miſſaꝫ ſolennē in honorē canonizati pꝰ can tatū pſalmū Te deū lau. Un̄ videt̉ eſſe miſ ſa de ſubſtātia canoniſatiōis. ſic̄ in ꝯfectio ne chriſmatis. not. in. c. te referente. de cele. miſſ. ⁊ in collatiōe ordinū. ar. de trāſſ. p̄la. c. inter corꝑalia. ⁊ in alijs multꝭ caſibꝰ. ⁊ in cō ſecra. eccl̓ie de ꝯſe. di. j. om̄es baſilice. Et hͦ ideo. qꝛ fidelibꝰ nō eſt tā de ſolicita qͣcunqꝫ inuētiōe fidendū qͣꝫ de inſtātia or̄onis hu milis ⁊ deuote ſperādū. vt in ſil̓i not. ī. c. vbi periculū in fi. de elec. li. vj. facit. xxiij. q. viij. in qͣlibet. Et laudabile foret vt qd̓ ibi ſta tuitur de electiōe pontificis ſuꝑ frequētia or̄onū ⁊ obſeruātia ieiunioꝝ etiā hͦ caſu ſer uaret̉. Multū em̄ valēt or̄ones iuſtoꝝ. ẜm Io. mona. ibidē. ⁊ Io. an. ꝑ. c. diſciplina. ad fi. xlj. di. ⁊. xvj. q. vj. anīe defunctoꝝ. et plene not. in cle. ſi dn̄m. de rel̓. et vene. ſan. in glo. magna ad fi. Inſtāter em̄ eſt orandū qꝛ tūc or̄o impetrat. de pe. di. j. importuna. et per Archi. in. d. c. vbi ꝑiculū. in fi. ⁊ in. c. decet. de īmu. eccl̓. eo. li. Et ita repperi feciſſe Inn. iij. iu canoniſatiōe ſctī Uulſtani qͦndaꝫ ep̄i vigornien̄. in anglia. Uniuerſo nāqꝫ clero ⁊ ppl̓o ciuitatis illiꝰ ieiuniū indixit tridua nū in qͥbꝰ oēs vnanimit̉ orarēt ⁊ peterēt ab eo qͥ via veritas eſt ⁊ vita. aꝑiri ſuꝑ hͦ viā ve ritatis ad vitā. cū diuinū ſit iudiciū huiuſ modi potiꝰ qͣꝫ humanū. ⁊ iō maturiꝰ ꝓcedē dum. Itē ꝙ ad ꝯſcribēda hmōi acta ſꝑ ad hiberent̉ tres notarij in ꝯſonātia. ſicut etiā tres cardinales ⁊ tres cappellani adhibent̉ vt in ore duorū ⁊c̄. ꝑ. c. vt officiū.§. verū. de here. li. vj. ⁊. c. licet de teſti. ij. q. iiij. c. j. ⁊ Exo. xvij. ⁊ Matth̓. xviij. ⁊ ad Heb̓. v. ⁊. jͣ. ad Thi mo. vlti. vbi numerꝰ. de teſtibꝰ. Et licꝫ iniu riā faciat ſctō qui orat ꝓ eo. qꝛ or̄onibꝰ nr̄is Fo. XIX nō indigent. ꝑ eo ꝙ cū ſint ꝑfecte beati. om nia eis ad vota ſuccedūt. ſed nos miſeri po tius eoꝝ orōnibꝰ indigemꝰ. vt in. c. cuꝫ mar the. ꝟ. iij. de cele miſſitn̄ ẜm Proſpeꝝ. ſemꝑ eſt ſanctꝭ qͦ creſcere poſſint. iō ad augmētu gl̓ie ꝓ eis orare pōt. et ꝓderūt orōnes ꝑ mo dū ſuffragij. de qͦ ꝑ Tho. in. iiij. ſnīarū diſt. xlv. arti. ij. et ſcripſi ſuꝑ extraua. cle. vj. q̄ in cipit vnigenitꝰ in ꝟ. electoꝝ poſt Archi. ī. c. tempꝰ. xiij. q. ij. Sunt nāqꝫ acceſſiōes gra tiarū ẜm Ray. in ſum. de pe.§. Iteꝫ querit̉ vtrū ea. ⁊ forte nō eſſet niſi cautū abſolue re aīam eiꝰ de plenaria ptāte clauiū plena rie ad abundātiſſimā cautelā reſultantē ex alienis ꝑiculis. vt nihil poſſit dici omiſſuꝫ. ꝑea q̄ habent̉ in. c. a nobis de ſen. excō. art. xj. q. iij. tue vero. Et ita feciſſe videt̉ Calixtꝰ iij. in canoniſatiōe beati Oſmundi ep̄i ſari ſperien̄. in anglia dicēs p̄fatū Oſmundū ⁊c̄ benedicētes bededicamꝰ in ſecl̓o. floreatqꝫ ſuꝑ eū ſanctificatio nr̄a ⁊c̄. Addidit etiam idē Inno. iij. in canoniſatiōe ſctī Uulſtani ꝓpriā collectā in eiꝰ cōmemoratiōe dicēdaꝫ ⁊ illius memoriā int̓ ſctōs catalogo ſctōrū aſcriptos decreuit celebrādā ⁊c̄. vt patꝫ in eis lr̄is datis Flor̄. ij. idus maij ⁊c̄. Hic au tē ordo nō ſemꝑ ad vnguē hactenꝰ eſt ẜuan dus ẜm Hoſti. Io. an. Car. ⁊ alios vbi ſupͣ In libro vero cerimoniarū apparēt alie di uerſe ⁊ plures ſolēnitates ſeruāde ⁊ lauda biles. q̇ de cōgruo vident̉ nō deberi p̄ter mitti. Cū igit̉ in caſu nr̄o om̄ia hactenꝰ ne ceſſaria ſint ſufficient̓ ⁊ ſuꝑabundāter cir ca ꝓceſſum obſeruata. ſupplicātibꝰ ꝓ huiuſ modi canoniſatiōe pie mos gerēdus eſt. cū iuſta petētibꝰ nō ſit denegādus aſſenſus ꝑ l. ij. ff. de his qͥ ſunt ſui vel alie. iuris. Doctauū dico ꝯcludendū eſſe ad hibendā fidē chro. ad arbitrium tn̄ pape ⁊ collegij. d. cardinaliū ꝑ. c. vni cum in fi. de ſacra vnc. ⁊ ibi no. ⁊. c. in venera bilē de elec. ⁊ in. c. in noīe dn̄i. xxiij. di. ⁊ ī cle. ij. dn̄m. de rel̓. ⁊ vene. ſan. in. ꝟ. Urbano. ⁊ in glo. mag in fi. ⁊ in. c. int̓ dilectos de fide in ſtru. vbi etiam no. Bal. ꝙ qn̄ ſumꝰ incerti d̓ nomīe imꝑatoris recurrimꝰ ad chronicas anni ⁊ indictōeꝫ ⁊c̄. maxime exqͦ nō apparēt alie veriores. qꝛ tunc verioribꝰ eſſet ſtandū Facit qd̓ no. in cle. j. de magiſt. in. ꝟ. Bono nie. ⁊ p̄ſertim exqͦ maiores nr̄i eis credide runt. vt no. in pͥma ꝯſtitutione digeſtoꝝ.§. pec autē tria maxime qͦ ad ꝑſonas ⁊ loca in ter quas ꝓ talibꝰ habet̉ ſic̄ de nr̄is in ordīe ſctī Franciſci. ſic̄ de libris Ariſ. ⁊ hypocra tis not. nico. de mata. ⁊ Bal. ſuꝑ Ru. C. d̓ fi. inſtru. ad fi. ⁊ Io. an. in ti. de fi. inſtru.§. nūc dicendū. ꝟ. pͥuatoꝝ ad fi. ⁊ Ant. de butri. in c. ij. e. ti. ⁊ in. c. cū venerabil̓ de excep. ⁊ Bar. ⁊ An. in. l. j. ff. ſi cer. pe. ꝓbat. l. ſi pr. ff. de ſolu ti. ⁊. vij. mēſe. ff. de ſta. ho. ⁊ qd̓ tibi ꝑ bal. et. l. in tm̄.§. ſi eū. cū. l. ſeq̄n. ff. de acqͥ. re. domi. ⁊ qd̓ ꝑ Bar. poſt Odofre. in dicta pͥma ꝯſtit̉. digeſtoꝝ.§ hec aūt tria ſuꝑ. ꝟ. iuribꝰ et per Bal. in. l. in tm̄. in fi. ff. de re. diui. facit inſtit̓. de re. di.§. itē preciū. ⁊ in Spe. de aduo.§. nunc de exordijs. ⁊ etiā ꝑ eundē bar. in. l. te ſtamēta. C. de teſt. ⁊c̄. Et dr̄ chronica a chro nos greco vocabulo. qd̓ latine tp̄s inter p̄tat̉. qꝛ in chronica facta in ſuis tꝑibꝰ reci tant̉. Itē qͥa veritas illarū coadiuuat̉ alijs adminiculis. ar. in. c. cū cauſaꝫ. de ꝓba. ⁊ ibi not. ⁊ in. l. cēſus ⁊ monumēta. de ꝓba. Iteꝫ ꝓpter eaꝝ antiquitatē. ⁊ qꝛ ꝯſeruant̉ inter li bros autēticos. ar. ī. c. ad audiētiā de p̄ſcpͥ. ⁊. xxx. q. v. c. venit. ⁊ in auten. de his qͥ ingre. ad appel.§. illud. ⁊. C. de fide inſtru. autē. ad hec. ⁊ in. c. cū ex lr̄is de in integ. reſti. et. l. vlt̓. C. arbitri. tute. ⁊. l. ſcripturaſ. C. qͥ poti. ī pig. ha. ⁊. xxiiij. q. ij. c. ſane. vbi dat̉ fides ſcpͥturꝭ in colūnis ⁊ lapidibꝰ ⁊c̄. ⁊. l. cenſus ⁊ monu mēta. de ꝓbat̉. ⁊. c. cū cauſam. eo. ti. ⁊ ꝑ dn̄m Egidiū de bellemere in deciſion̄. lxx. q̄ inci pit adminicula. Nec eſt curandū ꝙ nō ꝯſtet de noīe eoꝝ qͥ cōpoſuerūt dictas chronicaſ qͣſi ex hͦ videant̉ apocriphe. ar. xv. diſ. c. ſctā romana. ꝟ. q̄ vero opuſcula. qꝛ cū ordo ſan cti Franciſci in oīmoda hūilitate fundatꝰ fuerit. ⁊ iō fratres ſui minores nuncupant̉. qui ne rep̄hendi poſſent eoꝝ noīa ſubticu erunt. ſcribētes geſta generaliuꝫ ordīs ip̄iꝰ ſucceſſiue. ad qd̓ optime faciunt qͣꝫ pl̓es au ctoritates veteris ⁊ noue legis ⁊ canonū et doctorū. ⁊ alie rōnes ad plenū adducte per Io. an. in fine mercurialiū ſuꝑ vltima. q. O nonū dico ꝯcludendū cū ſcō tho ma qͦlibeto nono. ar. vj. ꝙ eccl̓ia ca nonizādo aliquē vt ſctm̄ errare nō poſſet. qm̄ aliqͥd pōt iudicari poſſibile ẜm ſe ꝯſideratū. qd̓ relatū ad aliqd̓ extrinſecū impoſſibile inuenit̉. gͦ licet iudiciū eoꝝ qui preſunt eccl̓ie poſſit errare in qͥbuſlibet. ſi ꝑſone eorū tm̄ reſpiciant̉. qꝛ innitit̉ in iudi cando. medio fallibili. teſtimonio.ſ. huma no. cū inquirat ꝑ teſtes de vita ⁊ miraculis Canoniſatio beati Bonauentū. ⁊ teſtimoniū hoīm ſit fallibile. Iteꝫ qꝛ ne mo ſcire pōt an ſit dignus odio vel amore. Ecc̄s. ix. notat̉ in c. fi. de purga. cano. ⁊ apl̓s j. ad Corinth̓. iiij. Nihil mihi ꝯſciꝰ ſuꝫ. ſed nō in hͦ iuſtificatꝰ ſum ⁊c̄. gͦ multo minꝰ pa pa. tn̄ ꝯſiderata diuīa ꝓuidētia q̄ eccl̓iaꝫ ſu am ſpūſctō dirigit vt nō erret ſic̄ ip̄e ꝓmiſit Ioh̓. xiiij. ꝙ ſpūs adueniēs doceret omnē veritatē. de neceſſarijs.ſ. ad ſalutē. certū eſt ꝙ iudiciū eccl̓ie vniuerſal̓ errare ī his q̄ ad fidem ꝑtinēt impoſſibile ē. vn̄ magꝭ eſt ſtan dū ſnīe pape ad quē ꝑtinet determīare de fide quā in iudicio ꝓfert qͣꝫ qͦrūlibet ſapien tū hoīm in ſcripturꝭ oppoſitiōi. cū cayphas qͣꝫuis nequā tn̄ qꝛ pontifex legat̉ etiā inſciꝰ ꝓphetaſſe Ioh̓. xj. licet in alijs q̄ ad ꝑticula ria facta ꝑtinēt. vt cū agit̉ de poſſeſſiōibꝰ vl̓ de crimībꝰ vel ſil̓ibꝰ poſſibile ſit eccl̓ie iudi ciū errare ꝓpter falſos teſtes. Canoniſatio vero ſctōꝝ mediū eſt int̓ hec duo. Sed qͥa honor quē ſctīs exhibemꝰ q̄dā fidei ꝓfeſſio eſt. qͣ ſctōꝝ gl̓iam credimꝰ. pie credēdū ē ꝙ nec etiā in his iudiciuꝫ eccl̓ie errare poſſit. Pontifex em̄ cuiꝰ eſt canonizare ſctōs pōt certificari de ſtatu alicuiꝰ ꝑ inqͥſitionē vite ⁊ atteſtationē miraculoꝝ. ⁊ p̄cipue ꝑ inſtin ctū ſpūſſctī qͥ oīa ſcrutat̉ etiā ꝓfunda dei. ⁊ diuīa ꝓuidentia p̄ſeruat eccl̓iam ne ī talibꝰ ꝑ fallibile teſtimoniū hoīm fallat̉. Eccleſie nāqꝫ auctoritas oēm excellit aliā auctorita tē etiā ſctōꝝ patrū. vt ptꝫ. ix. di. vt veteꝝ. et ꝑ totū. ⁊ no. lxxxiiij. di. c. j. ⁊. xx. di. in ſum. ⁊. c. j. ⁊. xxxvj. q. vlti. c. fi. ⁊ ꝑ doc. in. c. ne innitaris. de ꝯſti. Hinc etiā dixit Inno. ⁊ Cardi. poſt eū. in. c. j. de rel̓. ⁊ ve. ſan. ꝙ ſi etiā eccl̓ia erra ret(qd̓ nō eſt credēdū) tn̄ p̄ces bonas deꝰ acceptaret. xxxij. di.§. veꝝ. xv. q. vl. c. fi. No tat etiā Io. an. in glo. in. c. gl̓ioſus. de rel̓. et ve. ſan. li. vj. ꝙ etiā ſi ecc̄ia in canoniſatione erraret(qd̓ dicit nō eſſe credēdū. licet acci dere poſſet. c. a nobis. de ſen. ex. ij.) nihilo minꝰ p̄ces in honorē talis accepte ⁊ gͣte ſūt Per fidē nāqꝫ chriſti oīa purgant̉. c. vr̄a. de coha. cle. ⁊ mulie. Et eſto ꝙ veritas canoni ſatiōis deficiat nō defecit fides. c. debituꝫ de bap. c. ij. ⁊ iij. ⁊ de p̄ſby. nō bap. Et idem ſequit̉ Io. in directorio iuris ꝑte. jͣ. titu. xii. ad fi. Et iō qd̓ ſupra ꝯcludēdo dicit ſanctꝰ Thomas in ſuo qͦtlibeto. ꝯcludit etiā ma giſtraliter Augꝰ. de anco. in li. de eccl̓. pote. q. xiiij. pͥncipali. arti. iij. qͣſi ꝑ eaſdē rōnes. et rn̄det ad ꝯtraria. ⁊. q. xvij. ar. iiij. vbi querit. An oēs canonizati ꝑ papā ſint in vita et̓na licet videat̉ ſibi ꝯtrariari ꝓpter. c. ſi ſine cha ritate.j. q. j. Et iō ſolēniter diſputādo firma uit Re. do. Io. de tur. cre. quondā Cardi. ſctī Sixti ꝑ excellētes rōnes in. c. Hec eſt fi des. xxiiij. q. j. Ad auctoritatē aūt Greg. vi delicet Multoꝝ corꝑa ſctōꝝ. Hoc v̓bū nō debet eſſe in illa auctoritate. ⁊ dꝫ intelligi ī veneratione pͥuata. nō publica. venerant̉ in terris qͦrū anīe cruciant̉ in inferno. Rn̄deo verā in his tm̄ qͥ martyriū ſuſtinuerūt abſ qꝫ charitate ⁊c̄. iuxta ſnīam Hiero. de qua jͣ. q. j. c. vide quātū bonū. dicētis. Si ſine ca ritate martyriū recipiat̉. ⁊ corꝑa eoꝝ coraꝫ homībꝰ venerant̉. ꝑfidie magꝭ ſunt talia qͣꝫ corona victorie. ⁊ tali oꝑi magis pena qͣꝫ p̄ miū debet̉. ⁊ xc. di. neqꝫ. ⁊. jͣ. ad Coꝝ. xiij. c. ⁊ c. trāmiſſa. de heret̓. Et dicit Frāciſcus ma ron̄. puncto. xxxiij. eccl̓iaſtice Hierachie. ꝙ papa hꝫ angelū ꝑſonalē qͥ nō dimittit ip̄m vnqͣꝫ. ⁊ ꝙ in rebꝰ publicꝭ reſpicit ad ip̄m ſan ctus Michael ſpecialit̓ ſic̄ ad ducē ſui ex ercitus. Itē veriſil̓r deꝰ ꝑ mediū alicuiꝰ vi ri ſctī reuelaret veritatē. vt legit̉ in legenda ſancti Martini ep̄i de ſuſpenſo qͥ venera batur vt martyr. D decimū dico ꝯcludendū ẜm do. Egidiuꝫ de bellemere in deciſ. ſuis deciẜ. cccccclxxvij. q̄ incipit extra ro tā. ꝙ in informatiōe qua circa negociuꝫ ca liter. Et nonizatiōis alicuiꝰ ⁊c̄. tria pͥn pͥmo. Nō fore neceſſe vocare ill eſt ꝑ generale edictū. Ratio qꝛ hͦ caſu n̄ tur ꝯtra aliquā ꝑſonā certā vel i in directū p̄iudiciū alicuiꝰ certe vel incerte ꝑſone. ⁊ iō nō requirit̉ aliqͣ vocatio bet. licet poſſint eſſe ꝑſone alie p̄tendere aliqd̓ indirectū p̄ludiciū vl̓ inter eſſe vt cōmune. Itē qꝛ talis actꝰ no ci iudicialis. qꝛ nullā hal §. in om̄i. de ꝟbo. ſig. ⁊ in extꝰ c eſt ꝙ li requirit̉ partꝭ vocatio. gis ecclia re de bono p̄lato. habet p̄mittere bona in perior hn̄s ꝑ modū ꝓuin formationē de ꝑſona ele ⁊ qͣlitate p̄latu re ẜm Inno. in. c. cū dilecti. ⁊. c. nih tuimus. de elec. facit. c. cū olim. de donat̉. et c. ꝯſtitutus. ij. de appel. ⁊ ꝓbat̉ ſatis. viij. q. ij. c. j. ⁊. ij. ⁊ tamē nō reqͥrit informatio illa par tis vocationē. īmo nec tenet̉ ꝓuiſor partem audire. vt not. ideꝫ Inno. in. c. dudū. de p̄ ſump. ⁊ in. c. ꝓpoſuit. de ꝯceẜ. p̄ben. ⁊ glo. vlt̓. XX. Fo. in. c. fi. de electi. li. vj. Et hinc eſt etiā ꝙ cum papa cōmittit inquiſitionē faciendā de ſuf ficientia certe ꝑſone nomīate vl̓ ſupplicate ſibi ad certā eccleſiā cathedralē reſeruatā ⁊ vacantē. in hͦ nō vocat̉ pars. īmo nec audit̉ niſi de gratia ⁊ ſpeciali mādato. qꝛ nec ſup plicatꝰ habet aliqd̓ ius ꝓpter qd̓ faciat par tem. Nec eſt negociū iſtud iudiciale ſꝫ ē po tius quedā extraiudicialis executio officij ip̄ius ſuꝑioris. qd̓ eſt veꝝ etiāſi ſuꝑior ꝓce dat ad ſupplicatōnē alicuiꝰ ſiue ꝓprio motu vt ꝓbant iura p̄all egata. ⁊ qꝛ ſuꝑior vtit̉ iu re ſuo ex officio mero. ⁊ ita nemini iniuriaꝫ facit. l. iniuriarū.§. j. ff. de iniur̄. nec eſt ipſe medius neqꝫ iudex. qꝛ ip̄e ſolus eſt iudex ⁊ pars. iuxta no. Inno. in. c. ex parte. de ꝟbo ſig. Et eſt ſil̓e in ſtatutis. in quibꝰ nō reqͥrit̉ vocatio ſubditoꝝ. licet eis bn̄ preiudicet. ⁊ ſit cū bona informatiōē ad ea ꝓcedendū. humanū. C. de legibꝰ. ⁊ ꝙ nō teneat̉ ꝓbatio nes admittere nec ſe opponenteꝫ audire vt partē. Et hͦ melius colligit̉ ex no. Inno. in glo. mag. in. c. venerabili. de cenſi. et in. c. ex parte. alle. de ꝟbo. ſig. ij. ꝑ ibi no. nō expedit admittere quē vt partē. licet bonū ſit audi re ad ſuijp̄iꝰ informatiōem extraiudicialē. Et ita dicit fuiſſe ꝯcluſuꝫ ꝑ Re. dn̄os cardi nales cōmiſſarios in facto canonizatōnis dn̄i Karoli. videlicet ꝑ dn̄m Albanen̄. ⁊ flo ren. ⁊ ſancti angeli. tūc cōmiſſarios qͥbꝰ aſ ſenſit. d. ſctī Euſtachij. dicens ꝙ alij domi ni cardinales in ꝯſiſtorio in hͦ etiā ꝯcorda runt. Et ẜm p̄miſſa debēt interp̄tari q̄ di xit Augꝰ. de anco. in li. de eccle. ptāte. q. xvj. arti. jͣ. vbi q̄rit an papa in canonizatiōe de beat ſeruare ordine iudiciariū. Reperio ta mend. Calixtū. iij. in canonizatiōe ſctī Of mundi de anglia. ꝑ dn̄os cardinales depu tatos ad faciendam inquiſitionē monuiſſe om̄es ⁊ ſingulos qͥ in his intereſſe aliqd̓ ha bere p̄tenderēt. vt ad diē certā tūc exp̄ſſam legitime cōparerēt. ꝓut etiā ꝑ ep̄os cōmiſſa rios in hac cauſa factū fuiſſe ex actis ꝯſtat ad abundātioreꝫ cautelā. ne nihil quod ad cautelā ꝑtineat videret̉ omiſſum. lxiij. diſt. qͣnto. Et qꝛ abundans cautela non nocet. l. teſtamentū. C. de teſtamē. l. ſi pupilli.§. j. ff. de neg. geſt. Subdit tn̄ idem dn̄s Egidiꝰ in duabꝰ deciſi. īmediate ſequē. ꝙ licꝫ expe diat audire ſe opponētes canonizatiōi. non tn̄ debēt admitti vt partē faciētes. ſed ſolū ad informandū extra iudiciuꝫ ex officio. ſi tamen apparet ꝙ excipiēs nō excipit bono zelo quē habeat ad eccl̓iam ⁊ ad fidē. ſꝫ po tius ex odio qd̓ habuit aduerſus mortuū. vel ex inimicicia quā hꝫ aduerſus illos de genere mortui de cuiꝰ canonizatiōe agitur ille nō eſt aliqͣliter audiēdus. ſed potiꝰ tota liter repellēdus. c. I. ⁊. A. de re iudi. c. ex in ſinuatiōe. de appel. c. repellant̉. ⁊. c. cū opor teat. de accu. cū. c. ſe. et ꝑ pl̓a alia de qͥbꝰ ꝑ eū ī dictꝭ deciſi. ī qͥbꝰ rn̄det ad oīa ꝯͣria. mituꝫ mgr̄alit̓. Et etiā mgr̄alit̓ refert idem belle mere in lectura in d. c. venerabili. de teſt. fu iſſe obtentū in ꝯſilijs multoꝝ. Ex p̄miſ ſis itaqꝫ ꝯcludo ad dei optimi maximi glo riā ⁊ laudē ꝑ. U. B. ꝓcedi poſſe atqꝫ debere ad canoniſatōem beati pr̄is Bonauēture p̄fati. vt ſic ampliꝰ deꝰ gl̓ioſus in ſctīs ſuis etiā in ip̄o glorificet̉. c. gl̓ioſus. de rel̓. ⁊ ven̄. ſan. li. vj. ꝑampliuſqꝫ etiā in ip̄o iugiter lau detur. cle. ſi dn̄m. eo. ti. ⁊. psͣ. cl. etiā ſub dupli ci feſto feſtū illiꝰ celebrari mādando. ad in ſtar alioꝝ doctoꝝ qͣttuor. de quibus in d. c. gl̓ioſus. aut ſaltē diſponēdo vt feſtū illiꝰ fe rietur. iuxta. c. ꝓnunciandū. de ꝯſe. di. iij. et c. fi. de ferijs. ⁊. l. omēs. C. e. ti. ⁊ vt vigilia eiꝰ ieiunetur cū p̄mio indulgentiaꝝ. iuxta. c. j. de obſer. ie. ⁊ ꝓut fecit Bonifaciꝰ. ix. in trāſ lationis beate Brigide feſtiuitate. vt patet in bulla canonizatiōis eius. ⁊ Nicolaus. v. in canonizatōe ſancti Bernardini. ⁊ Pius ij. in canonizatiōe ſctē Katherine de ſenis ⁊ Calixtus. iij. in canonizatōe ſctī Oſmūdi etiā ꝑ octauā. Fateor tn̄ ẜm Hiero. vnam eſſe vitā ſctōꝝ. ſed p̄mia ꝓ labore diuerſa. et periculoſum eſſe de ſctōꝝ meritis diſputa re. vt habet̉ in d. c. gl̓ioſus. in nouella. Iteꝫ vt ꝓpter ea cultus diuinuſ augmentet̉. c. ex parte. de ꝯſtitu. et honor eccl̓ie augeat̉. c. va ſa. de conſecra. diſt. j. et alij ad religionem ⁊ ſtudia theologie ꝓpterea inuitent̉. c. ſuꝑ ſpe cula. ne cleri. vel mona. Item ꝓpter ip̄ius beati gloriā. Uult em̄ deus vt ſanctos in uocemus. vt dum per eorū ſuffragia quod petimus impetramus. ip̄os magnificemꝰ. et glorificando collaudemus. et vt pctōres qͣſi nō audentes ip̄m inꝓpria ꝑſona adire. amicorū poſſint patrocinia implorare. qui vota ſupplicātiū ſcire poſſunt. qꝛ in illo eter no diuinitatis ſpeculo intelligit̉ quantum vel illis pertinet ad gaudiū vel nob̓ ad au xiliū. et ꝓpter inopiā quā habemus in me rendo. vt vbi noſtra non ſuppetunt merita cc 4 Sermo de ſancto Bonauentura. patrocinent̉ aliena. ⁊ vt qͥ nō poſſumꝰ ſum mam lucē aſpicere in ſe ꝯtemplādo. ſalteꝫ in ſanctꝭ aſpicere valeamꝰ. ⁊ vt ſic omīs no ſtra inopia quā habemꝰ etiā in amādo ſuꝑ pleat̉. qꝛ plerūqꝫ imꝑfectus hō magꝭ ſentit ſe affici circa vnū ſanctū qͣꝫ circa deū. Et iō ꝓpter has cauſas generales ordinauit deꝰ vt ſctōs honoremꝰ ⁊ oremꝰ. ꝓut pleniꝰ ha betur ꝑ Iaco. de voragine in legēdis ſctō rum in. c. de feſto oīm ſanctoꝝ. Exaudit nā qꝫ dn̄s or̄ones ſctōrū. Prouerb̓. xv. ⁊. iij. q. vij. in grauibꝰ. Annumeret̉ cōputeturqꝫ in ter filios dei cōfident̓. ⁊ inter ſctōs ſit ſors illiꝰ vt Exultet celū laudibꝰ ⁊ reexultet ter ra gaudijs ⁊c̄. Cuiꝰ doctrina fulget eccl̓ia vt ſol ⁊ luna. ⁊ quem elegit dn̄s in charitate nō ficta. ⁊ dedit illi gloriā ſempiternā. Deo gratias. Et quoniā Inno. iij. in canoniſatōe ſan cti Uulſtani quondā ep̄i vigornien̄. in An glia fecit de eo ſpecialē collectā ⁊ orōneꝫ di cendā in miſſa eiꝰ. vt patꝫ ex bulla dicte ca nonizatōis. Ideo laudo in hmōi canoniſa tione ſctī Bonauētre fieri collectā ⁊ ſecretā ⁊ poſtcōmuniōem. vt ſequit̉. ⁊ illas in bulla canoniſatiōis inſcribi. ⁊ reliquū officiū de ꝯfeſſo. maioribꝰ doctoribꝰ fieri. ꝓut etiā mā dauit fieri Calixtꝰ. iij. in canoniſatiōe ſan cti Oſmundi. vt in bulla canoniſatiōis eiꝰ inſcribitur. ¶ Collecta. alias Oratio Exaudi q̄ſumꝰ dn̄e p̄ces nr̄as ⁊ interce dente beato Bonauētura ꝯfeſſore tuo at qꝫ pontifice ſalutaribꝰ nos inſtrue diſcipli nis ⁊ gaudijs fac perfrui ſempiternis. Per dn̄m nr̄m ieſum ⁊c̄. Secreta. Suſcipe clemētiſſime deus hoſtiaꝫ lau dis quā tibi ꝓ peccatis nr̄is offerimus. Et intercedente beato Bonauētura cōfeſſore atqꝫ pontifice p̄ces nr̄as benignus exaudi. Per dn̄m nr̄m ieſum ⁊c̄. ¶ Poſtcōmunio. Memor eſto ſacrificij nr̄i om̄ipotēs de us. ⁊ precibꝰ et meritis beati Bonauēture ꝯfeſſoris tui atqꝫ pontificis vitā nob̓ ⁊ glo riā tribue ſempiternā. Per dn̄m nr̄m ie. ⁊c̄. Sermo magiſtri Roberti de laudibus ſancti Bonauenture ordinis minorū. Uaſi ſtella ma tutina in medio nebule. et qͣſi luna plena in diebꝰ ſuis lucet ⁊ qͣſi ſol refulgēs. ſic iſte reful ſit in templo dei. Scribunt̉ hec verba ori ginaliter Ecc̄i. l. ca. ad laudē ſctī Bonauen ture ꝓpoſita. Preclariſſima dn̄i ⁊ ſctī Bona uenture merita Sixtū quartū pontificem maximū induxerūt. vt illū hoc felici tempe catalogo ſanctorū aſcriberet. Res eſt vtiqꝫ grādis et digna valde q̄ dei gl̓iam pandit. ſctām eccleſiā exornat. religionem letificat chriſtianā. ordinēqꝫ ſacrū minoꝝ ſubleuat ⁊ extollit. Quid em̄ p̄ſtātius excogitari po teſt qͣꝫ mortalē hoīem poſt deuictū trium/ phatūqꝫ mundū ad celeſtia regna deduci. ibiqꝫ īmortalitate ꝑpetua gaudere cū chri ſto. Quis de btā vita ꝓmiſſaqꝫ nobis felici tate dubitare valeat ad quā amicos dei iā ꝓperaſſe certiſſimū eſt. ibi chriſtꝰ rex gl̓e. ibi īmaculata ꝟgo regina celorū. ibi ꝓph̓e. apl̓i. martyres. ꝯfeſſores ⁊ virgines. omeſqꝫ ele cti ⁊ amici dei. ibi deniqꝫ btīſſimꝰ Bonauē tura. Cū vero hodierna die ſit anni catalogo ſctōꝝ. equū eſt ⁊ rōnabile vt eius ſanctitas om̄i ppl̓o fiat nota. Qua de re ſta tui in p̄ſenti ſermone laudibꝰ eius re. qͥ deſcribit̉ in ꝟbis ꝓpoſitꝭ illuſt cleſiā ſicut ſtella matutina. ⁊ ſicut luna ple na. atqꝫ vt ſol fulgētiſſimꝰ. ꝑ q̄ ſꝑ cellentiarū ſuaꝝ pn̄t denotar cellentia dr̄ vite. Scd̓a doctrīe. Tercia re fulgentie. Prima excellētia ſctī Bonauē ture dicit̉ vite. Ex vita quippe mūda ſa iudicant̉ homīes ſancti. hͦ tn̄ iudiciū qͣn tum ad publicā venerationē ſpectat ad ec cleſiā. vnde Inno. de rel̓. et vene. ſan. dicit. Nō abnegamꝰ qͥn liceat porrigere p̄ces ali cui defuncto quē quis credat bonū virū. et nūc eſſe cū chriſto. licet nō ſit canonizatus. qꝛ fidē orātis dn̄s attendit. ſed facere ꝓ eo officiū vel preces ſolēnes nō licet. exqͦ in ca. pͥmo de rel̓. ⁊ vene. ſan. ſtatutū eſt vt nullus adoret̉ ꝓ ſctō abſqꝫ auctoritate romane ec cleſie. etiā ſi miracula faceret. quē em̄ eccl̓ia reprobat reprobandus eſt. ⁊ quē approbat approbādus. vt ptꝫ. xxiiij. q. j. c. hec eſt fides catholica. et. c. quoniā vetus. ẜm autē Gof fredum et Hoſtien̄. in canoniſatōe ſctōꝝ in quirit̉ de vita canonizandi ſi fuit in labori bus multis ⁊ iuſtis. ſi moribꝰ caſtus ⁊ ſtrē Fo. XXI nuus. vt notat̉ di. lxj. c. miramur. licꝫ ꝓ mar tyribꝰ nō ſit tā ſtricta fiēda exaīatio. Quod aūt vita ſctī Bonauēture fuerit mūda pu ra ⁊ ſancta probatur triplici modo. Primus dicit̉ teſtificatiōis. Scd̓us ꝓ feſſionis. Tercius aſſumptiōis. Primꝰ modus quo ꝓbat̉ ſanctitas ⁊ bonitas vite ſ. Bonauēture dicit̉ teſtificatiōis. Habꝫ eī teſtimoniū a viris fide dignis. Prīo ab A lexandro de ales viro bono ⁊ in ſacra pagi na ꝓbatiſſimo doctore. De iſto Alexandro ſcribit̉ in chronicis ordinis beati Franci ſci ꝙ illiꝰ opus qd̓ ſcripſit in theologia ap probatū fuit ab Alexādro. iiij. ⁊ ſexaginta mgr̄is parienſibꝰ. vt apparet in bulla ip̄ius intificis. quā puto eſſe pariſiꝰ. Hic itaqꝫ lexāder de ales videns in Bonauētura morū elegantiā. corꝑis pulchritudinē. ve nuſtatē aſpectꝰ. eloquij ſuauitatē. ꝯuerſati oniſqꝫ affabilitatē. dicere ſepe ſolebat Non videt̉ Adam in hoīe iſto peccaſſe. qͣſi dice ret ꝙ vita illiꝰ irrep̄henſibilis potiꝰ angeli ca erat qͣꝫ humana. Scd̓o bonitas vite ſctī Bonauēture habꝫ teſtimoniū a domi no Petro cardinali ep̄o Hoſtien̄. qͥ fuit de ordine p̄dicatoꝝ. Hic ẜmonē habuit in fu nere Bonauenture ſuſcepto themate. Do leo ſuꝑ te frater mi Ionatha. in qͦ int̓ alia retulit. ꝙ qͥcūqꝫ Bonauēturā videbat ip̄iꝰ amore capiebat̉. eiuſqꝫ pijſſima mōita obe dienter recipiebat. ꝑmaxime greci ⁊ tarta ri. quibꝰ eiꝰ eloquia plurimū ꝓfuerūt. q̄ ver ba vltimo dixit. qm̄ tꝑe generalis ꝯcilij lug duni celebrati. vt ſcribit̉ in chronicis p̄alle gatis. Frater Hieronymꝰ de Eſculo ordi nis minoꝝ. qͥ fuit poſtea generalis. deinde cardinalis. ep̄us Peneſtrinus. ⁊ tandē pa pa Nicolaus. iiij. redijt ex partibꝰ orientali bus ad qͣs miſſus fuerat cū ſolēnibꝰ nūcijſ grecorū ⁊ tartaroꝝ. ⁊ ip̄o Bonauētura ſug gerente. greci tūc ad vnitatē eccl̓ie redierūt ⁊ tartari baptizati ſunt Tercio ſanctitas vite Bonauēture teſtimoniū habꝫ a poeta vulgari dante. qͥ in tercia comedia ita dixit Io. ſon la vita di Bonauētura. Da bagno regio che in grādi officij Sempre poſtpo ſi la ſiniſtra cura. Secūdus modus qͦ ꝓ batur ſanctitas Bonauēture. dicit̉ ꝓfeſſio nis. Profeſſus qͥppe fuit regulā ſanctā fra trū minoruꝫ in qͣ ſemꝑ qͣꝫdiu in ordine fuit irrephenſibilit̓ vixit. Hec aūt regula deuo tos ꝓfeſſores ſuos ad xp̄i āgl̓oꝝ atꝫ ſctōꝝ ſocietatem ꝑducit. Qd̓ on̄dit̉ ex triplici eiꝰ p̄rogatiua ſiue p̄eminētia. Prima qꝛ illa regula a ſpūſctō fuit inſpirata. Scd̓a qꝛ ſuꝑ euāgelio fuit fundata. Tercia qꝛ ſu pernaturali ſigno fuit ꝯfirmata. De quibꝰ om̄ībꝰ ita ſcribit̉ in extrauagāti Nicolai in ſexto libro decretaliū. Hi ſcꝫ frēs minores ſunt illiꝰ ſctē regule ꝓfeſſores q̄ in euāgeli co fundat̉ eloquio. vite chriſti roborat̉ ex emplo. ⁊ fundatoꝝ militātis eccl̓ie apl̓orū eius ſermonibꝰ actibuſqꝫ firmatur. Hec ē apud deū ⁊ patrē munda ⁊ īmaculata reli gio q̄ deſcendens a patre luminū ꝑ eius fi lium exemplariter ⁊ ꝟbaliter tradita apl̓is deinde ꝑ ſpiritū ſctm̄ beato Frāciſco ⁊ euꝫ ſequētibꝰ inſpirata. totiꝰ in ſe cōtinet teſti moniū trinitatis. Hec eſt cui atteſtāte pau lo nullus de cetero debꝫ eſſe moleſtꝰ. quam chriſtꝰ paſſiōis ſue ſtigmatibꝰ cōfirmauit. volens inſtitutorē ip̄ius paſſiōis ſue ſigniſ notabiliter inſigniri. hec ibi. Hanc igit̉ re gulam diuinitꝰ inſpiratꝰ ſuſciꝑe voluit do minꝰ Bonauētura qͥ a teneris annis beatū Franciſcū ſingulari deuotiōe ē ꝓſecutus. Meritis quippe illiꝰ dū tenellꝰ erat a mor tali infirmitate liberatꝰ extitit. Un̄ ip̄emet in legēda beati Franciſci ita ſcribit vt ha bet̉ in capl̓o vlti. Innumera quoqꝫ ꝑ ipſuꝫ in diuerſis partibꝰ orbis exuberare nō ceſ ſant bn̄ficia dei. ſicut ⁊ ego ip̄e qͥ ſuꝑiora de ſcripſi experiētia teſte in meip̄o ꝓbaui. Uo to em̄ ꝓ me languente grauiſſime ad beatū patrē Franciſcū emiſſo a matre. cū adhuc eſſem puerulus. ab ip̄is ſum mortꝭ faucibꝰ erutus. et in robur vite incolumis reſtitu tus. Qd̓ cū viua memoria teneā. vera nunc confeſſione ꝓfiteor. ne tantū beneficiū reti cēs. ſcelerꝭ arguar vt ingratꝰ. Hec ibi. Cre ſcens itaqꝫ dominꝰ Bonauētura. ⁊ de vir tute in virtutē ꝓficiens cū affectiōe et reue rentia beati Franciſci. anno etatis ſue. xxij ſacrā eius religionē ingreſſus eſt. In qͣ tan tū ꝓfecit in omī deuotiōe ⁊ ſtudio litterarū ꝙ ſeptimo anno poſt ingreſſum religionis legit ſentētias pariſiuſ ⁊ decimo anno.ſ. tri geſimoſecūdo etatis ſue ſuſcepit cathedrā magiſtralē. Tercius modus quomō ꝓ batur ſctītas dn̄i Bonauēture. dicit̉ aſſū ptionis. Obſplendidiſſimā nanqꝫ virtutū eius famam et nomen clariſſimū aſſumptꝰ fuit ad triplicem dignitatem. Generalatus. Archiepiſcopatꝰ. Cardi Sermo de ſancto Bonauentura. nalatus. Primo fuit aſſumptꝰ ad digni tatem generalatꝰ. Licet em̄ ẜuus dei Frā ciſcus p̄latos ſuos humilibꝰ vocabul̓ de creuerit noīari. tn̄ nō parua dignitas eſt p̄ eſſe tot fratribꝰ qͦt ſunt in religiōe minorū. tam longe lateqꝫ diffuſa ꝑ orbem. Fuit nā qꝫ dn̄s Bonauētura ordinis mīoꝝ octauꝰ general̓. Primꝰ fuit beatꝰ Franciſcꝰ. Se cūdus frater Ioh̓es dictꝰ parens. de Flo rentia. Tercius frater Helias de Aſiſio Quartꝰ frater Albertꝰ de piſis. Quintus frater Aimo. anglicꝰ. Sextꝰ frat̓ Creſenti us. Septimꝰ frat̓ Ioh̓es de parma. Octa uus frat̓ Bonauētura. Hic in capl̓o gene rali Rome celebrato. Alexādro papa qͣrto pn̄te anno ab incarnatiōe dn̄i. M.cclvj. et terciodecimo poſt religiōis ingreſſum ī fe ſto purificatiōis btē ꝟginis in generalē fu it electꝰ. annis aūt decē ⁊ octo ordineꝫ lau dabiliter rexit. ẜuiēs altiſſimo in pauꝑtate ⁊ hūilitate. ꝯfortabat ſuauiter tentatos. et infirmis ẜuiebat libent̓. In capl̓o genera li Narbone celebrato ꝑ eū regulā reforma uit ⁊ expoſuit. ordinē in ꝓuincias ⁊ cuſtodi as diſtinxit. Temꝑe vero ſui generalatꝰ fu it facta trāſlatio corꝑis ſancti Anthonij de Padua ad ꝑgrandē illaꝫ eccl̓iam. in qͣ nunc eſt recōditū. Triceſimotercio anno pꝰ eius obitū in octaua dn̄ice reſurrectiōis. et tunc lingua eiꝰ q̄ ſub terra fuerat. reꝑta eſt ita re cens ⁊ rubicūda. qͣſi eadē hora ſanctus ille gl̓ioſus deceſſiſſet. quā beatꝰ ⁊ deuotꝰ Bo nauētura in manibꝰ reuerent̉ accipiēs irri gatus ꝓfluuijs lachrymaꝝ corā oībꝰ hmōi v̓bis affari cepit. O lingua bn̄dicta q̄ ſemꝑ bn̄dixiſti dn̄m et alios bn̄dicere feciſti. nūc manifeſte apparet qͣnti fueris meriti apud dn̄m. Scd̓o fuit aſſumptꝰ ad dignitatē archiep̄atus. nā Clemēs papa. iiij. cōtulit ei archiep̄atū Eboracenſeꝫ pinguiſſimū. ſꝫ ip̄e de pariſius vbi tunc erat ad pedes dn̄ pape ſe ꝯferēs. tā hūilit̓ ⁊ efficacit̓ tāto gra dui ⁊ dignitati ceſſit. ꝙ dn̄s papa eiꝰ ceſſio nē admiſit. Et ne qͥs miret̉. ꝙ Clemens ar chiep̄m illū fecerit cū in generalē fuerit ele ctus Alexādro. iiij. pn̄te vt diximꝰ. Scien dū eſt ꝙ poſt Alexādrū p̄dictū creatus fuit Urbanꝰ. iiij. ⁊ poſt Urbanū Clemēs. iiij. ⁊ poſt clemētē Gregoriꝰ decimꝰ. Nō corre cte ſunt chronice ordinis ex qͥbꝰ illa collegi Tercio Bonauētura fuit aſſumptuſ ac dignitatē cardinalatꝰ. hec dignitas ampliſ ſima eſt in eccl̓ia dei. Quia vt dic̄ glo. in ca. miniſteriū. extra de offi. archip̄ſb̓ri Cardi nales dicunt̉ qꝛ ꝑ eos regit̉ vniuerſal̓ ecc̄ia ſicut ī cardīe regit̉ hoſtiū. vt ponit̉. lxxi. diſ. c. fraternitatē. Et dicit Aug. de ancona ī li. de ptāte eccl̓iaſtica. Cardinales aſſiſtūt pa pe ſicut apl̓i chriſto. Apl̓i em̄ ſunt nūcupa ti chriſti frēs ẜm illud psͣ. xxj. Narrabo no mē tuū fratribꝰ meis. ⁊ pͥncipes mūdi ẜm il lud psͣ. xliiij. Cōſtituēs eos pͥncipes ſuper oēm terrā. Sed papa cū facit aliqͦs cardi nales inſignit eos iſta duplici dignitate. di cens eis. Eſtote frēs mei ⁊ pͥncipes mūdi. Ip̄e aūt papa gerit ꝑſonā chriſti. Et qͣꝫuis etiā ep̄i ſuccedāt loco apl̓orū. alio tn̄ mō qͣꝫ cardinales. Apl̓i em̄ dn̄plici mō ſe habue runt ad chriſtū. Uno mō vt pn̄tialiter aſſi ſtentes. ſicut fuit an̄ paſſionē ⁊ aſcenſioneꝫ. Scd̓o mō vt miſſi ex p̄cepto eius ꝑ orbeꝫ. Qd̓ fuit poſt aduētū ſpūſſctī. qn̄ diſꝑſi ꝑ or bem diuiſerūt ſe accipiēdo vnuſqͥſqꝫ ꝓuin ciā vel regnū in ſortē ſue p̄dicatiōis. Car dinales gͦ rep̄ſentāt ꝑſonas apl̓oꝝ vt chri ſto aſſiſtentes. qꝛ ip̄i aſſiſtunt pape p̄ſentia liter vt vicario xp̄i. Scd̓o mō repn̄tāt ꝑſo nas apl̓oꝝ ep̄i qͥ in partē ſollicitudinis vo cati ſunt regētes diuerſas ciuitates vel ꝓ uincias. vt archiep̄i. Et iſtud eſt ſatis ꝯue nienſ. vt ſic̄ in hierarchia celeſti aliqͥ angeli ſunt aſſiſtentes. alij miſſi frequēter ad nos. Ita in nr̄a eccl̓iaſtica hierarchia. decet ali. quos aſſiſtere vt cardinales. alios mitti vt ep̄os. et hͦ de lege cōmuni. qꝛ ſuborta cauſa nō tollit̉ qͥn cardinales aliqn̄ mittant̉ vt le gati. ⁊ epiſcopi aliqͥ etiaꝫ vocati a papa ſunt ei aſſiſtentes. Accipiūt autē cardīales a pa pa pilleum rubeū. in ſignū ardentis chari tatis quā debent habere. ita vt ſint parati ſanguinē ſuū fundere. ⁊ mori ꝓ bono et de fenſione eccl̓ie ⁊ ꝓfectu. Un̄ in capl̓o Fun damenta. de electiōe. libro. vj. dicunt cardi nales. fratres. coadiutores. conſiliarij ⁊ aſ ſiſtentes dn̄i pape. Ut igit̉ ad Bonauētu ram redeamꝰ. ip̄e cardinalis effectus fuit. Nā pariſius exiſtēs vocatus fuit a domīo Gregorio decimo. qui pontifex ip̄m reci pere cardinalatū ⁊ epiſcopatū Albanēſem coegit. Impoſuitqꝫ vt Cōcilij negocia ip̄e dirigeret. Sed curioſi qͥdaꝫ nos īpugna re nō ceſſant. q̄rentes. cur bonauētura ar chiep̄atū recuſauit. et tn̄ cardinalatum ac ceperit. Ad qd̓ reſpondemꝰ ꝙ potuit eſſe ꝙꝛ Fo. XXII Gregoriꝰ decimꝰ p̄fatus eū obedientia vel aliqͣ forti ꝑſuaſiōe induxit vt cardinalatuꝫ ſuſciꝑet. qd̓ nō fecit Clemēs. dū ei archiepi ſcoꝑatū ꝯtulit. ⁊ vt ſcribit̉ in ca. Niſi cū pri dem. de renūciatiōe. Tūc in te verā humi litatē cuſtodies cū ꝑ eā locū ſublimē effugi es. ⁊ ꝑ obedientiā nō dimittes. Itaqꝫ nō ſi ne humilitate maxīa ⁊ dei timore dignitatē cardinalatꝰ acceptauit. Nā tante fuit hūili tatis ꝙ etiā pontificatꝰ maximi celſitudinē adipiſci potuiſſet. qd̓ noluit. Inqͥt em̄ Bar tholomeꝰ de piſis in libri ꝯformitatū. ꝙ pꝰ mortē Clemētis cū ꝑ plures mēſes cardi nales in electiōe pape ꝯuenire nō poſſent. tante opīonis erat apud eos Bonauētura tūc general̓ miniſter. ꝙ oēs cardinales vo ta ſua in eū cōpromiſerūt. vt ſi ſe vl̓ aliū pa pā noīaret. illū ip̄i eligerēt. Ip̄e vero noīa uit dn̄m Theobaldū archidiaconū leodo nienſem ſctīſſimū virū. qͥ fuit Gregoriꝰ de cimus. ⁊ multꝭ coruſcauit miracul̓. et iacet Aretij in eccl̓ia maiori. canonizatꝰ in eccl̓ia aretina. Quare dn̄s Bonauētura ꝓbatus inuentꝰ eſt in om̄i vita ſua. Et cū plurimū laboraſſet ꝓ anīarū ſalute. tandē ex hac lu ce deceſſit. āno dn̄i. M.cc. lxxiiij. Etatꝭ ve ro ſue qͥnquageſimo tercio hora matutina diei dn̄ice. tertiadecima die menſis Iuli Eadē vero die ſepultū corpꝰ in eccl̓ia fratꝝ minorū lugduni fuit. Scd̓a excellentia ſctī Bonauēture dr̄ doctrine. Fuit qͥdem ip̄e doctor. qd̓ nec mīmū hr̄i debet. cū dica tur extra de hereticꝭ. c. cū ex iniūcto. Docto rū ordo p̄cipuus eſt ī eccl̓ia dei. ⁊ de docto ribꝰ ſcriptū eſt Daniel̓. xij. c. Qui ad iuſticiā erudiūt plurimos. qͣſi ſtelle fulgebūt in ꝑ petuas eternitates. Doctoribꝰ inſuꝑ diui narū ſcpͥturaꝝ aureola dāda eſt. vt docto. res in qͣrto ponunt. ⁊ Albertꝰ in cōpendio theologie. Doctrīa gͦ dn̄i Bonauēture ma gnū lumē diffudit in eccl̓ia dei ꝓpter tripli cē illiꝰ ꝯditionē. Primo quia fuit copioſa. Scd̓o qͥa deuota. Tercio qꝛ fructuoſa. Prima ꝯditio doctrine ſctī Bonauētu re fuit copioſa. Multa qͥdeꝫ ſcripſit laude digna ⁊ legentibꝰ grata. Nā ſcripſit libelluꝫ apologie ꝯtra Giraldū de abbatis villa. q multa falſa de religioſis ⁊ religionis ſtatu diſſerebat. qͥ Giraldꝰ tandē leproſus mor tuus eſt. Scripſit libelluꝫ de ſex alis ſera ph̓in. ⁊ ſuꝑ Geneſim. opus qd̓ intitulat̉ de ſeptē viſionibꝰ. ⁊ defenſoriuꝫ religiōis. ⁊ regulā nouitioꝝ. ⁊ ſuꝑ qͣttuor libros ſnīarū. ⁊ breuiloquiū. ⁊ ſermones dn̄icales ꝑ an ni circulū. ⁊ ſuꝑ qͣttuor euangelia. precipue ſuꝑ Lucā. et de arbore vite crucifixi. ⁊ plu ra alia opuſcula edidit. inter q̄ om̄ia ſingu laris fuit legenda beati Franciſci. Hāc vi dere voluit vir ille clariſſimꝰ Leonardus Aretinus. vt retulerūt mihi quidā patres cōuentꝰ florentini. quā cū diligentiſſime le gendo ꝑcurriſſet reſtituit illā fratribꝰ. aſſe rens ꝙ in illo dicendi genere nullus eſſet qui Bonauēturaꝫ poſſet ſuperare. Se cūdo doctrina Bonauenture fuit deuota. ſapida ⁊ vere ſeraphica. que legētes nō ſolū illuminat. ſed inflāmat. Nec aliter eſſe poſ ſet cū de illo in chronicis ſcribat̉. Siqui dem omnē veritatē quaꝫ ꝑcipiebat intelle ctu. ad formā or̄onis ⁊ laudationis diuine reducens. ꝯtinuo ruminabat affectu. Nar ratur adhuc de eo ꝙ dū ſcribebat legendā ſancti Franciſci. quadā die ſanctus Tho mas de aquino acceſſit ad viſitandū eum. ⁊ cū familiariter(vt ſolebat facere) aperu iſſet hoſtiū celle Bonauenture. vidit eum orantē ante crucifixū. et in extaſi factū. mox ſanctꝰ Thomas dimiſit eum. nec locutꝰ eſt quicqͣꝫ. ſed ſocio ſuo dixit. Sinamꝰ ſanctuꝫ qꝛ laborat ꝓ ſancto. qꝛ ſcribebat geſta ſan cti Franciſci. qd̓ ip̄e ſanctꝰ Thomas ſcie bat. Tercio doctrina ſancti Bonauētu re fuit fructuoſa. nō em̄ ꝓfuit illis tantuꝫ qͥ eū viderunt ⁊ audierūt docentē. ſed etiam om̄ibꝰ qui eiꝰ ſcripta legūt. vt patet ꝑ expe rientiā. Tercia excellentia ſancti Bona uenture dicit̉ refulgētie. Uoluit qͥppe deuſ ſanctū iſtū triplici ſplendore fulgere Pri mus dicit̉ miraculoſe coruſcatiōis. Se cundus ſolēnis canonizatiōis Tercius mundialis veneratiōis. Primus ſplen dor dicit̉ miraculoſe coruſcatiōis. Fecit qͥ dem deꝰ meritis eius miracula multa ex qͦ bus aliqua ꝑcurramꝰ. Fertur de ip̄o ꝙ dum in humanis agebat. tāta ad facramē tum euchariſtie deuotiōe mouebat̉. ꝙ die bus aliquibꝰ p̄ter morē eius abſtinuit a ce lebratione. Semel vero dū deuotus miſ ſam audiret. ⁊ cū lachrymis paſſionē domi nicam meditaret̉. cum ſacerdos celebrans cōicare vellet. vna particula hoſtie ꝑ ſeip̄aꝫ ad os dn̄i Bonauēture aduolauit. quā ip̄e reuerent̉ ſuſcipiēs. intellexit timorē ſcrupu loſū circa cōionē d̓bite fcāꝫ fore deponēdū. Sermo de ſancto BonauenturaQuedā dn̄a Lugdunēſis Simona vo cata. cū filiū mortuū peperiſſet. illū ad ſan cti viri pedes detulit. qͥ facto ſigno crucis. viuentē matri dedit. Poſt mortē eiꝰ mul niracula facta ſunt ad inuocatōem eiꝰ. Mulier quedaꝫ de caſtro villano. octo diebꝰ laborauerat in partu. emiſſo voto ꝙ viſitaret ſepulchrū Bonauēture. mox libe ra peperit. vn̄ in patria pia ꝯſuetudo inſo luit. vt mulieres laborātes in partu inuo cent nomē Bonauēture. ⁊ ſepiſſime a gͣuiſ ſimis pericul̓ liberant̉ Petrꝰ filiꝰ Ioh̓is calezolarij lugdunēſis. claudus dextera ti bia. qͥ longo tꝑe ſine baculo ambulare non poterat voto emiſſo ad ſanctū Bonauētu rā. liberatus eſt. Dux Aurelianēſis al̓s orlientꝫ carceratꝰ a magne Britanie rege detinebat̉. vbi quartana cū dolore capitis incurrit. hic audito noīe ſctī Bonauēture votū emiſit ſi liber euadere poſſet viſitatu rū ſe ſepulchrū ip̄iꝰ ſctī. Immutauit deus cor illiꝰ regis p̄dictū ducē a carceribꝰ libe ratū libeꝝ abire ꝑmiſit. Qui etiā a dolore ⁊ infirmitate liberatus. mox vt in gallias re dijt ad ſepulchrū ſancti deuotꝰ perrexit. Iaccheta vxor magiſtri Nicolai lepra ꝑ cuſſa inuocato Bonauētura. ⁊ pijs votis ꝑ illā emiſſis mūdata eſt. Uxor mgr̄i Io hānis Garbreti regij ſecretarij hydropica a medicis de ſanitate deſperata. accedēte viro ad ſepulchrū Bonauēture ſanata eſt. In tranſlatiōe corꝑis eius de eccl̓ia ve teri ad nouā lugduni coroſa reliqͣ ꝑte cor poris Bonauēture caput inuentū eſt inte grū. capillaturā habēs ac labia ⁊ dentes. et lingua colorata ⁊ integra ac ſi eſſet hoīs vi ui. Laodomia vrbeuetana filias femīas multas parturiēs viro ſuo Frāciſco Mat thei ingrata erat. tandē ſuaſu cuiuſdā ma giſtri Franciſci de aqͣ pendēte emiſſo voto ad Bonauēturā. inde ad paucos dies ꝯce pit filiū quē poſt ſalubreꝫ partum vocauit Bonauēturā. ⁊ cū grandiuſculus eſſet effe ctus. ſuꝑueniēte peſte qua filie om̄es mor tue fuerūt. hic ad inuocatiōem crebrā Bo nauēture peſtis periculū euaſit. Sunt ⁊ a lia huiꝰ ſancti miracula q̄ obmittimꝰ ne te dio ꝓlixitate rerum audientes afficiant̉. Secūdus ſplendor d̓r ſolēnis canoni zationis. Nō deſunt pleriqꝫ ſublimitatē huiꝰ ſctī vell e minuere. ex eo ꝙ Sixtꝰ pon tifex maximꝰ qui illū catalogo ſctōrū aſcripſit eiuſdē fuit ordinis ⁊ ꝓfeſſionis. Illud idē obijciunt ſctō Uincentio de ordīe p̄di catorū. ꝙ ſcꝫ Calixtꝰ illū canonizauit. quia eiuſdē ciuitatis fuerat ⁊ patrie. At etiā Pi us ſanctā illā glorioſam Katherinā d̓ Se nis ꝓpterea canonizatiōis decorauit hono re. qm̄ ambo ſenenſes. O temeritas malaꝝ mentiū. o incredulitas iniqͦrū hoīm. nō ca nonizant̉ ſancti abſqꝫ ſolēnitatibꝰ ⁊ publi cis ꝯditiōibꝰ reqͥſitis. nō fnerūt p̄dicti ſan cti publicati ex aliqͣ affectiōe inordīata pon tificū p̄fatorū. ſed qꝛ inuēti fuerūt digni vt publice a chriſtianis colerent̉ Vt em̄ habe tur in glo. de rel̓. ⁊ vene. ſanc. in c. Glorioſuſ deus. Papa ſolus habet canonizare ſctōs Primo qꝛ canonizatio eſt vna de maximis cauſis fidei. iō ad papā referēda. extra d̓ ba ptiſmo. c. maiores. Scd̓o qꝛ papa habꝫ iu dicare de miracul̓ fidei. xxiiij. q. j. c. quotiēs. Tercio qꝛ ad papam ſpectat declarare du bia ſcripturaꝝ. multo fortiꝰ dubia ſctītatꝭ. extra. qͥ filij ſunt legitimi. ca. ꝑ venerabilē. Quarto ne ꝑ multoꝝ ep̄oꝝ ſimplicitatē cō tingat ppl̓m decipi. Quinto ne in infinituꝫ fieret multiplicatio ſctōruꝫ. ⁊ ſic tepeſceret deuotio. ⁊ vileſceret ſctītas. lxxx. diſt. c. ep̄i. Papa vero in canonizādis ſctīs multa vti tur grauitate. obſeruatqꝫ tot ac tātas ceri monias. vt ptꝫ in dicta glo. ꝙ nullus eū de paſſione rep̄henſibil̓ affectiōis dep̄hende re poſſit. Quecūqꝫ igit̉ reqͥrunt̉ ad cauoni zationē ſctōꝝ. om̄ia ꝑacta ſunt in canoniza tione ſctōꝝ qͦs nomīauimꝰ. Et vt de ſcō bo nauētura dicā. ꝓ canonizatiōe illiꝰ ſupplica runt inſtāter pontifici Sixto. Imperator Fredericꝰ. Ludouicꝰ rex Francoꝝ. Fer dinādus rex Sicilie. Matthias rex vn garie. Dux Uenetiaruꝫ. Dux Mediolani. Dux Calabrie. Alphonſus Ferdinādi pͥ mogenitꝰ. Dux Sabaudie. Duciſſa Cala brie. Florentini. Peruſini ⁊ Balneoregi ni. de qͦrū ciuitate Bonauētura oriundus extitit. Ip̄a inſuper religio ſacra minoꝝ id poſtulauit fidentiſſime. cū ꝓ viro digno a pud chriſti vicariū ex ip̄a religione aſſūptū ſupplicaret. Cuiꝰ etiā totiꝰ religiōis ex par te hͦ aſſumpſit ſupplicādi officiū vir ille gra uis integer in ſacra pagina eruditiſſimus ob ſuoꝝ moꝝ bonitatē generalis minoruꝫ effectus. mgr̄ Frāciſcus Samſon. qͥ ſan cti Bonauēture cultor p̄cipuus. et Sixto pontifici chariſſimꝰ eſt. ac reuerendiſſimis Fo. XXIII dn̄is cardinalibꝰ ⁊ om̄i curie dilectus. rem hāc diuinā mirabiliter ſollicitauit ac ꝓcu rauit. cuiꝰ deus mentē bonā ⁊ voluntatem rectā ꝓſpiciens exaudiuit preces ⁊ vidit la chrymas ac ſuſpiria deprecantis. Cōmiſſa fuit cauſa. miſſi ad partes lugduni legati. inqͥſitiones de vita ⁊ miracul̓ ſancti diu ce lebrate fuere. Tandeꝫ cōmiſſarij deputati vltimo ſunt reuerēdiſſimi dn̄i cardinales Iulianꝰ tituli ſctī Petri ad vincula. Ste phanus cardinalis Mediolanēſis. ⁊ Frā ciſcus de Gonzaga. Interueniēte ad hͦ ſuꝑ plicatione feruēti reuerēdiſſimi dn̄i cardi nalis Ioh̓is de Arogania. qͥ a tenerꝭ anniſ deuotꝰ ſemꝑ extitit ad diuīa. Poſt oīa autē rite ꝑacta ẜm patrū ſanctiōes. poſt relatio nē tam ſecretā qͣꝫ publicā. poſt ieiunia ⁊ ora tiones. poſt p̄latoꝝ omniū qͥ in vrbe reper ti ſunt exquiſitionē votoꝝ. Sixtus ſpūſctō eū dirigente in octaua reſurrectiōis domi ni ſct̄m̄ Bonauēturaꝫ publice in eccl̓ia dei ī cūctꝭ fidelibꝰ ſtatuit venerādū Anno dn̄i M.cccclxxxij. Tercius ſplēdor dicit̉ ve nerationis. Om̄is chriſtiana religio de ce tero ſctm̄ ip̄m publice venerari debet. cuiꝰ meritis poterūt fideles a multis periculis liberari. impetrareqꝫ bn̄ficia ſummi dei. qͥ ſit ſemꝑ benedictꝰ ꝑ infinita ſecula ſeculoꝝ Amen. Bulla de canonizatiōe ſcī Bonauentu Ixtus epiſco pus ſeruus ſeruoruꝫ dei ad ꝑpetuā rei memoriā Suꝑ na celeſtꝭ patria ciuitas hie ruſalē. cuiꝰ participatio eius in idip̄m. ita oīm electoꝝ ſaluatiōe letat̉. vt quoꝝ preſtantiora ſunt merita. copioſiora etiā ſumāt gaudia p̄mioruꝫ. Qd̓ in exceſſu mētis ſue poſitꝰ Iſaias ꝓpheta ſenſiſſe vide tur. cū diceret. Exulta ⁊ lauda habitatio ſi on̄. qꝛ magnꝰ in medio tui ſanctꝰ. Exultent igit oīm angeloꝝ chori qͥ de vacuarū ſediū habitatiōe ſolliciti. conant̉ de virtute in v tutem ad beatas illas māſiones vn̄ ſuper pi ruerunt ſpūs humilitate ꝑducere. Exul tent quoqꝫ omēs anīe iuſtoꝝ qͥ chriſti veſti gia ſunt ſecuti. atqꝫ om̄es tā veteris qͣꝫ no ui teſtamēti fideles amici dei. qͥꝯtemptꝭ hu tas ſecl̓i vanitatibꝰ. qui ꝯciuiū numeroſita te Sgaudent. Exultet celū laudibꝰ reſultet terra gaudijs. quoꝝ ſanctoꝝ editio leticiaꝫ habet plurimoꝝ Unde em̄ fidei pietas ex igit vt qd̓ ꝓ ſalute multoꝝ gerit̉. cōmunibꝰ vbiqꝫ gaudijs celebret̉. Precipue vero ex ultet pontificū cetus beatoꝝ ⁊ ſacra docto rū concio qͥ fulgent in celo tanqͣꝫ ſtelle in ꝑ petuas eternitates. Quos inter dū ſanctꝰ Bonauētura tanqͣꝫ nouuꝫ ſidus ex hac la chrymarū valle ad celeſtē q̄ ſurſum eſt Hie ruſalē vocante eum dn̄o migraret emicuit. Nos aūt qui diſponēte altiſſimo ad culmē apoſtolatꝰ euecti chriſtiani gregis curā ge rimus. quē ꝓ debito paſtoralis officij iocū do ſanctoꝝ collegio ꝯformare vt debemuſ intenſis deſiderijs affectamꝰ. eccl̓ie militā ti ꝓ cuiꝰ edificatione ⁊ incremēto ip̄m Bo nauenturā in catalogū ſanctoꝝ referendū duximꝰ haud incōgrue dicere poſſumus. Exulta hodie ⁊ lauda habitatio ſion. id eſt chriſtiana religio. in qͣ tanqͣꝫ in monte ſion ꝑ veram fidē habitat verus deꝰ. qm̄ magnꝰ in medio tui ſanctꝰ. Quippe in medio eccle ſie aperuit os eiꝰ. ⁊ impleuit eū dn̄s ſpū ſa pientie ⁊ intellectꝰ. ⁊ ſtola gl̓ie induit eum. ⁊ coronauit ad portas paradiſi. in qͣ vna cuꝫ angelis gl̓ia ⁊ felicitate letat̉. Letemur ita qꝫ ⁊ exultemꝰ. qꝛ celeſtis illa curia ex nob̓ ha bet cui ſit cura de nobis. qͥ ſuis nos ꝓtegat meritis. qͦs informauit exēplis. illumīauit doctrinis ⁊ miraculis ꝯfirmauit. Quē deꝰ dedit cūctis ppl̓is in gl̓iam ⁊ honoreꝫ. cuiꝰ memoria in benedictiōe eſt. Ea nāqꝫ de di uinis rebꝰ ſcripſit vt in eo ſpūſſctūs locutꝰ videat̉. Ita pie religioſe ⁊ ſctē vixit vt ſcri ptis vita ꝯgrueret et qd̓ ſcribebat doceret exemplo. in qͦ morū virtus ⁊ ſignoruꝫ clari tas ita cōperta ē vt ꝯgruētibꝰ maximis me ritis ac miracul̓ vere ſanctitatꝭ teſtimoniuꝫ a militante eccl̓ia debeat̉ eidem. Nā cū ī flo re virente iuuētutis hūanis abiectis illece bris diuīo ſe addixiſſet ẜuitio. religionē be ati Franciſci(que ꝑ ardua tendit) ingreſ ſus. tantū ſedula lectiōe ⁊ aſſidua or̄one ꝓ fecit. vt cū ſapiēte merito dicere poſſet. Op taui ⁊ datꝰ eſt mihi ſenſus. Illuminatꝰ em̄ ab eo qͥ illumīat oēm ſenſuꝫ. qͥ lux. via. veri tas eſt ⁊ vita. paucoꝝ ānoꝝ ſpacio incredi bilē eſt ſcīam ꝯſecutꝰ. Nec talentū ſibi a do mino creditū ſudario alligauit aut terre ī fodit. ſed vt ſapiētiſſimꝰ diſpēſator in cōem vtilitatē ꝯuertit. In celebri em̄ Pariſienſi Sulla Canoniſationis gymnaſio cathedram rexit. vbi abſcondita ſcripturaꝝ enucleans. nō ſolū viua voce ꝓ fuit multꝭ. ſed etiā plurima libroꝝ optimo rū. tum in ſacrꝭ lr̄is. tū in maioribꝰ ſciētijs monimēta reliquit. q̄ eſſent oī tꝑe poſteris ꝓfutura. Magnꝰ doctrina. nō minor hu militate ⁊ vite meritꝭ. Quem Alexāder de Ales. doctor clariſſimꝰ(cui ſe in diſciplina ſctūs Bonauētura tradiderat) tante inno centie ac colūbine ſimplicitatꝭ exꝑtus ē eſſe vt dicere ſolitꝰ fuerit. ſibi videri ꝙ in eo A dam nunqͣꝫ peccaſſet. Magnꝰ etiā in ordi ne fratrū minoꝝ. cui vnꝰ omniū poſt beatū Franciſcū plurimū ꝓfuit. Ad eiꝰ em̄ guber nacula vocatꝰ. ⁊ generalis mīſter dn̄o inſpi rante creatꝰ. talē ſe ſuis p̄buit ſubditis vt ī illo dn̄icū illud verbuꝫ videret̉ impletum. Qui maior eſt veſtrū ſit miniſter vr̄. Nā ſa pientia ⁊ moꝝ integritate maior. p̄lationis officiū cū tanta exercuit charitate. ꝙ ſpōte humilis nūc doctrina. nūc monitiōibꝰ. nūc exhortatiōe fraterna. nūc etiā corꝑali ſerui tio ſatagebat vt bonꝰ chriſti miles inferio ribꝰ miniſtrare. Nec ſolū q̄ ab ip̄o btō Frā ciſco pie ⁊ ſctē fuerāt inſtituta diligētiſſime cuſtodiuit. ſed multa etiā adinuēta. que cre ſcente fratrū numero neceſſaria videbant̉ adiecit. Ordinē quoqꝫ ip̄m in ꝓuincias cu ſtodiaſqꝫ diuiſit. Magnꝰ etiā dignitate in Romana fuit eccl̓ia. Increbreſcente em̄ fa ma innocētie. doctrine ac prudētie eiꝰ. a fe licis recordatiōis Gregorio papa decimo p̄deceſſore nr̄o ad cardinalatꝰ ē vocatꝰ ho norē. vt eiꝰ oꝑa in maximis ⁊ difficilimis re bus q̄ tꝑibꝰ illis inciderāt vterent̉. In quē Gregoriꝰ ip̄e ob ingentia viri merita nouo eſt vſus exēplo. Statim em̄ illi Alban̄. cō miſit eccl̓iam q̄ nō niſi vetuſtioribꝰ cardina libus ſolet cōmitti. Nō fefellit expectatōeꝫ ſummi pontificꝭ ac ſacri ſenatꝰ optimus a deo amiciſſimꝰ vir. Sed in ꝯcilio Lugdu nen̄. p̄ſidēs. oīaqꝫ ad dei laudeꝫ dirigēs. ſe datis diſcordijs. difficultatibuſqꝫ ſublatiſ ip̄i eccl̓ie maxīo vſui fuit ⁊ ornamēto. Qui bus rebꝰ aꝑte cognoſcit̉ ꝙ ſtatuit illi domi nus teſtamētū pacꝭ. ⁊ pͥncipem fecit eum. vt ſit illi ſacerdotij dignitas in eternū. Quem inanis gl̓ia nō inflauit. nō diuitie ſiniſtror ſum egerūt. ſed in fide lenitateqꝫ ꝑſeuerās. pius in deū. in pauꝑes miſericors. iuſtus ī om̄es. ita hͦ corruptibile corpꝰ exuit vt cum apl̓o dicere poſſet. Bonū certamē certaui. curſum ꝯſumaui. fidē ſeruaui. In reliqͦ re poſita ē mihi corona iuſticia. Qui ⁊ ſi ex ſo la ꝑſeuerātia poterat ſctūs credi. Iuxta il lud. Eſto fidel̓ vſqꝫ ad mortē ⁊ dabo tibi co ronā vite. ſubſecuta ſunt tn̄ poſt vitā multa maximaqꝫ miracula. q̄ certū ſanctitatꝭ eius p̄bent indiciū. ⁊ nos ad ip̄iꝰ venerationē in ducūt. ꝙ deꝰ meritis p̄cedētibꝰ venerandū on̄dit. Ip̄e em̄ deꝰ omp̄s vt ſue ꝟtutis po tentiā manifeſtet. ⁊ nr̄e ſalutꝭ cām pandat. fideles electos ſuos qͦs coronat in cel̓. ſepe etiā honorat ī mūdo ad eorū memorias ſi gna faciens et ꝓdigia. qͦ heretica prauitas ꝯfundat̉. ⁊ fides orthodoxa ſeruet̉. Ag mus igit̉ ip̄i deo quantas poſſumꝰ gr̄as. ꝙ nos dignos duxerit ꝑ quos hec canoniza tio celebraret̉. Que licet diuinis lr̄arū mo nimētis extantibꝰ. coruſcātibuſqꝫ miracul̓. iam pridē potuerit rite fieri. nunqͣꝫ tn̄ ante hac vel a pͥncipibꝰ vel ab alijs tanta diligen tia fuit petita. nr̄o tꝑe chariſſimi in chriſto filij nr̄i Fredericꝰ romanoꝝ imꝑator ſem per auguſtꝰ. Ludouicꝰ Francoꝝ chriſtia niſſimꝰ. Ferdinandus Sicilie ⁊ Matthi as Hungarie reges illuſtres. dilecti quoqꝫ filij nobiles viri Alphonſus calabrie. Io hannes mozenico venetiaꝝ. Ioh̓es haleā Mediolani. ⁊ Ioh̓es burbom duces inſi gnes. p̄terea ciuitates florentiū. ſenenſiuꝫ. lugdunenſiū. peruſiū. ⁊ que tale iubar tulit balneoregiū. tanto ſtudio tātaqꝫ ꝑſeueran tia petierūt a nobis. vt durū ⁊ impiū puta remus eis in re tā pia reſiſtere. quā etiā dei monitu petere videbant̉. Acceſſerūt aſſi due venerabil̓ frīs nr̄i Iuliani ep̄i ſabinē ſis. ip̄iꝰ ordinis ꝓtectorꝭ. dilectoꝝ qͦꝫ filioꝝ Franciſci ſamſonis general̓ mīſtri. ⁊ petri de Rodolphis ꝓcuratorꝭ dicti ordinis ſa cre thologie ꝓfeſſoris p̄ces. qͥ noīe general̓ eoꝝ capl̓i. id tāqͣꝫ iuſtū ⁊ debitū repoſcebāt. Legeramꝰ ſtudioſiſſime ſctī huiꝰ dīna ſcri pta. quibꝰ poſtqͣꝫ ꝑ etatē aliqͥd ſaꝑe licuit ſꝑ fuimꝰ delectati. Audiueramꝰ qͦꝫ ab anti quioribꝰ p̄fate religiōis frībꝰ ⁊ grauibꝰ qͥdē viris. qui ⁊ ip̄i a maioribꝰ natū acceꝑant de ſanctimonia vite eiꝰ. ꝯſtantē famā eſ bamꝰ d̓ multꝭ maximiſqꝫ miracul̓. nec erat p̄terea apud nos dubiuꝫ qͥn in triūphanti eccl̓ia triūpharet ī celo ⁊ venerationē mere ret̉ in terrꝭ. Sꝫ mēores nos eūdē minorū ordinē ex voto ingreſſos. in qͦ dīna aſſiſten te gr̄a ī ſacris lr̄is ⁊ religioſis moribꝰ vtcūqꝫ Fo. XXIIII ꝑfecimꝰ. eadēqꝫ miniſteriatꝰ officia exercui mus. atqꝫ inde ad cardinalatꝰ dignitatē. ita vt ꝑ ꝯſil̓es gͣdus ad pontificatꝰ culmē ſub leuatos nos fuiſſe diſponēte dn̄o ꝯgͦſcamꝰ ꝑ qͦs ip̄e Bonauētura ſctūs ad triūphant eccl̓ie īmarceſſibilē gl̓aꝫ euectꝰ eſt. ne ad io videremur potius affectiōe ꝓpria qͣꝫ debita deuotiōe moueri eā adhibuimꝰ diligentiā ac grauitatē quā rei magnitudo poſcebat. Cōmiſimꝰ em̄ tribꝰ ex venerabilibꝰ frībus nr̄is ſctē romane eccl̓ie cardinalibꝰ. vt d̓ ve ritate miraculoꝝ mādarēt inqͥri. Cūqꝫ vnꝰ ex eis inchoato proceſſu vt deo placuit ab hac luce migraſſet. aliū ī locū defuncti ſub rogauimꝰ cardinalē. qͦ etiā decedēte alium ſubſtituimꝰ. nec his ꝯtenti cū iā ꝓceſſus ip̄e pene ꝑfectꝰ eſſet. ⁊ hī qͥ delegati erāt fideliſ ſime retuliſſent. tn̄ qꝛ nō videbat̉ in ꝓcedē do tanta qͣnta reqͥrit̉ obſeruata ſolēnitas il lū reiterari iuſſimꝰ. Demū cū exvberiori re latione ⁊ fidedignoꝝ teſtiū ſuꝑ hͦ receptiōe cōpertū fuiſſet multa ⁊ magna a deo ꝑ ip̄m ſctm̄ miracula fieri q̄ in ꝯſpectu ml̓titudīs cernebant̉. Nos ne ſpūiſctō reſiſtere vide remur. qͥ ꝑ os ꝓph̓e audare deū in ſctīs ſu is iubet. in ꝯſiſtorio nr̄o ſecreto hꝰ rei cā ha bito. eorūdē venerabiliū fratꝝ nr̄oꝝ ſcē ro mane eccl̓ie cardinaliuꝫ vota ſuꝑ hmōi ca nonizatōne ſumꝰ ſcrutati. Cunqꝫ oīm vna eadēqꝫ fuiſſet ſnīa. vicꝫ vt in ſctōꝝ numero referri deberꝫ. ꝯſiſtoriū publicū deinde ha buimꝰ. in qͦ magna multitudīe aſtāte in tri duū or̄ones ieiuniaqꝫ indiximꝰ. vt deꝰ op̄s nobis qd̓ factu optimū in hac re eēt on̄de re dignaret̉. nec pateret̉ eccl̓iam ſuā militā tem errare q̄ ſe triūphāti cōformare ſtude ret. Triduo deinde elapſo om̄s qͥ in roma na curia erāt p̄latos iuſſimꝰ cōuenire. qͥ ad vnū interrogati qͥd faciēdū videret̉. ī eandē ſnīam ꝯuenerūt. btm̄qꝫ Bonauēturā eum canonizandū cēſuerūt. Nos gͦ dei nutuꝫ et voluntatē ſeq̄ntes attēdenteſqꝫ iuſtū ac de bitū eſſe. vt qͦs deꝰ honorat in cel̓ nos vene ratiōis officio laudemꝰ ⁊ glorificemꝰ in ter ris. cū ip̄e potiꝰ laudet̉ ⁊ glorificet̉ in illis qͥ eſt laudabil̓ ⁊ gl̓ioſus in ſecula. Hūc diem canonizatiōis ip̄iꝰ ſctī Bonauēture in me dio Baſilice pͥncipis apl̓oꝝ de vrbe qͦ ma cima oīs generꝭ ordiniſqꝫ multitudo cōflu Ferat celebrandā ſtatuimꝰ. Ibi reliqͥs oībꝰ tegitimē ꝑactis. p̄dictꝰ ordinis minoꝝ ꝓcu rator. in medio ſtans dictuꝫ illud btī Iohannis apl̓i clara voce ꝓponens. videlicet. Tres ſunt qͥ teſtimoniū dāt in celo. pr̄. v̓bū ⁊ ſpūſſctūs. ꝓbauit etiā habito ſuꝑ p̄miſſis ꝓceſſu. ip̄as btīſſime trinitatꝭ ꝑſonas teſti moniū ꝙ beatꝰ Bonauētura in celo ſit. p̄ſti tiſſe. pr̄em videlicet in miraculoꝝ potentia. filiū in doctrine ſapīa. ⁊ ſpm̄ ſctm̄ ī vite ip̄iꝰ bonitate. Et ꝓpterea nō ſolū noībꝰ oīm qui hanc ip̄am canonizatiōem fieri ſupplicarūt ſed etiā ex parte indiuidue trinitatꝭ pr̄is et filij ⁊ ſpūſſctī. vt ip̄m btm̄ Bonauēturā ſan ctum ꝓnūciare dignaremur inſtant̓ inſtan tius ⁊ inſtātiſſime reqͥſiuit. Cōfidētes igit̉ ꝙ in hac canonizatiōe nō ꝑmittat nos deꝰ errare qͥ om̄ia in ea qͦmodolibet reqͥſita eti am ſuꝑabūdant̓ obẜuari fecimꝰ ⁊ obẜuaui mus. de eorundē fratrū nr̄oꝝ ſctē romane eccl̓ie cardinaliū oīmqꝫ p̄latoꝝ in romana curia exiſtentiū vnanimi ꝯſenſu et maturo ꝯſilio de omipotentꝭ dei ac beatoꝝ Petri ⁊ Pauli apl̓oꝝ eius auctoritate cōfiſi. beate memorie Bonauēturā balneoregionen̄. ſa cre theologie ꝓfeſſorē. ex gremio ſacri ordi nis minoꝝ. ⁊ ex officio generalatus in ep̄m cardinalē aſſumptū. ſctm̄ eſſe ac alioꝝ ſcōꝝ dei catalogo aſcribendū adijcienduꝫ ⁊ ag gregandū fore ac fideliter firmiterqꝫ tene ri debere decernimꝰ. ip̄mqꝫ ſctōꝝ ꝯfeſſoruꝫ pontificū et doctoꝝ qͦs ſancta dei venerat̉ eccl̓ia ꝯſortio ſolēniter in p̄ſentiaꝝ aſcribi mus aggregamuſqꝫ ꝑ p̄ſentes. Statuētes etiā ⁊ mandātes venerabilibꝰ fratribꝰ nr̄is patriarchis. archiep̄is ep̄is ac dilectꝭ filijs dictoꝝ ac patriarchaliū metropolitanorū ⁊ cathedraliū eccl̓iarū capl̓is ⁊ qͦrūuis ordi num tam mendicantiū qͣꝫ nō mendicantiū ꝓfeſſoribꝰ. necnō quibuſcūqꝫ eccl̓iaſticis ꝑ ſonis vt feſtū ip̄ius ſctī Bonauēture ſecu da dn̄ica menſis Iulij ſingulis ānis ſolen niter ⁊ deuote celebrent diuinū officiuꝫ ve luti ꝓ vno ꝯfeſſore pontifice ⁊ doctore tam publice qͣꝫ pͥuatim ꝓut ꝯtigerit ꝑſoluentes Dilectis vero filijs fratribꝰ p̄dicti minorū ordinis qͣtinus hmōi officiū ſub feſto du plici ⁊ octaua eo modo quo alioꝝ dicti or dinis ſanctoꝝ celebrare feſta ⁊ octauas cō ſueuerunt celebrādi cōcedimꝰ facultatem. Inſuꝑ eadē auctoritate om̄ibꝰ vere penitē tibꝰ ⁊ ꝯfeſſis qͥ in eadē dn̄ica eccl̓iam ī qua ſct̄m eiꝰ corpus reqͥeſcit deuote viſitauerīt annuatim ſeptē ānos ⁊ totidē qͣdragenas. his vero qͥ alijs tꝑibꝰ in ſingul̓ diebꝰ dn̄icis d d 2 Speculum diſcipline centū dies. Illis autē qͥ eccl̓ias fratrū mi norū vbilibet conſtitutas tam ip̄a die feſti qͣꝫ in octaua diuinis officijſ interfuerint cō ſimiles indulgētias ⁊ pctōrū remiſſiōes q̄ in ſingulis alioꝝ eiuſdē ordinis ſanctoꝝ fe ſtis ex indultis apoſtolicꝭ generalit̓ ꝓmul gatis Romani pontifices ꝯceſſerūt. de in iunctis penitentijs miſericordit̉ in dn̄o re laxamus ⁊ elargimur. Conſiderātes prete rea quāta ab hocip̄o ſancto Bonauētura rōne ſcientie ⁊ ſanctitatꝭ vite ep̄aliſqꝫ ⁊ car dinee dignitatis ſctā romana eccl̓ia ſuſce perit incremēta quātaqꝫ idē ſanctꝰ cū bea to Thoma de aquino coetaneo ꝯdiſcipu lo ⁊ cōmagiſtro ſuo familiaritatē ⁊ ſpiritu alem cōiunctionē in hac vita ſeruauerit. vt quos in hͦ ſeculo fraterna iunxit charitas ⁊ eadeꝫ in celo p̄mia cōſecutos credimꝰ. pn̄s eccleſia pari veneret̉ honore. p̄dictū feſtum inter feſta ſacri palacij apoſtolici aſſumen tes annumerāteſqꝫ. eandē indulgentiaꝫ in feſto p̄dicto in eccl̓ia ſanctoꝝ apoſtoloruꝫ de vrbe q̄ in feſto ip̄ius ſancti Thome de aquino in eccl̓ia beate Marie ꝟginis d̓ vr be miuerua vulgariter nūcupata habetur. cōcedimus. ꝑiterqꝫ decernimꝰ frēs mino res in alma vniuerſitate Pariſien̄. eiſdem pͥuilegijs poſſe ac debere vti ⁊ gaudere ob ip̄ius ſancti Bonauēture merita. quibꝰ ex apoſtolicis indultꝭ fratres predicatores in eadeꝫ vniuerſitate intuitu ⁊ gr̄a eiuſdē ſan cti Thome potiri ⁊ gaudere cōſueuerunt ⁊ gaudent aut potiri et gaudere qͦmodoli bet poterūt in futurū. Quocirca om̄s ⁊ ſin gulos in dignitate ꝯſtitutos requirimus ⁊ monemꝰ qͣtinus vniuerſis ⁊ clericis ⁊ po pulis ſuarū ciuitatū dioceſum ⁊ parochia rū p̄ſentes nr̄as lr̄as ſolēniter publicātes. eoſdē hortent̉. deū ip̄m a quo bona cuncta ꝓcedūt hūiliter dep̄cent̉. vt ip̄ius ſancti do ctoris ⁊ cōfeſſoris Bonauēture meritis et p̄cibꝰ exoratꝰ militantē eccleſiā. apl̓icā fidē ⁊ cūctos chrifideles a paganoꝝ ⁊ alioꝝ in fideliū ⁊ hereticoꝝ tueatur incurſibꝰ ⁊ a pe riculis cūctis ſemꝑ ꝓtegat ac defendat. ⁊ il lam quā nobis mūdus dare nō pōt paceꝫ. hoſtiū oīm ſublata formidine. firma cū trā quillitate cōcedat. vt qꝫ poſt huiꝰ vite mili tiā depoſitūqꝫ paſtoralis officij miniſteriū vnacū grege nobis credito ad ſempiterna tandē gaudia ꝑuenire mereamur. Demuꝫ qꝛ difficile foret litteras originales preſen tes ad vniuſcuiuſqꝫ noticiaꝫ deferri volu mus ac decernimꝰ ꝙ earū trāſſumpto ſuꝑ ſigillo generalis miniſtri ordinis antedicti ⁊ manibꝰ duoꝝ notarioꝝ publicorū debite ſubſcriptis fides adhibeat̉ indubia in om nibꝰ ⁊ ꝑ om̄ia. ⁊ illis vbiqꝫ ſtetur ac ſi origi nales lr̄e huiuſmōi eſſent exhibite vl̓ oſten ſe. Nulli gͦ oīno hominū liceat hanc paginā noſtre cōſtitutiōis. aſcriptiōis. aggregatio nis. ſtatuti. mādati cōceſſionis. relaxatiōis largitionis. aſſumptionis. annumeratiōis monitionis ac voluntatꝭ infringere vl̓ ei au ſu temerario ꝯtraire. Si qͥs autē hoc attē tare p̄ſumpſerit indignationē om̄ipotentꝭ dei ac beatorū Petri ⁊ Pauli apoſtoloruꝫ eius ſe nouerit incurſuruꝫ. Datum Rome apud ſctm̄ Petrū Anno incarnatiōis dn̄i ce. M.cccclxxxij. Decimooctauo kalēdas Maij. pontificatꝰ nr̄i anno vndecimo. Incipit ꝓlogꝰ in ſpeculū diſcipline ſeu li bellū de minimis ad nouicios ſctī Bona uenture ep̄i ⁊ cardinal̓ ordinis minoꝝ. Dhoneſtatem C. tendētes in pͥmis neceſſariuꝫ hn̄t vt ꝑ exercitium diſcipline virtutꝭ titulū citiꝰ app̄hēderi poſſint. Nā vt ait Hugo de ſctō victo Uſus diſciplīe ad v̓tutē aīm dirigit. ꝟtus aūt ad btītudinē ꝑducit. ac ꝑ hͦ inqͥt exerci tiū diſcipline eſſe dꝫ nr̄a inchoatio. ꝟ̓tus. ꝑ fectio. p̄miū ꝟtutꝭ. eterna btītudo. Ueꝝ qͥ diſciplinā ī noue ꝯuerſatōis initio negligi ad eā poſtmodū difficile applicat̉. ⁊ formaꝫ quā pͥmo qͥs recipit vix deponit. Adole ſcēs nāqꝫ iuxta viā ſuā etiā cū fenuerit n̄ re cedet ab ea. Optīa viuēdi forma eligēda ē quā reddat aſſuetudo iocūdā. Prīꝰ autē ad ꝓfectū gͣdꝰ. defectꝰ. cognitio. magͣqꝫ oīo prudēti ſecuritas. viuēdi modū nouiſſe cō gruū ꝓ varia reꝝ ⁊ accidētiū qͣlitate. Nec mīmū ē ꝯtēnere mīma. q̄ nō mīmā moribꝰ maculaꝫ eo turpiꝰ neglectu hīta ingerūt. qͦ vitari faciliꝰ cognita valuerūt. Proinde qͥ ſpū dei agunt̉ moralibꝰ documētꝭ inten dūt. q̄ tn̄ ſuꝑbi ⁊ fatui ꝯtēnētes nūc ſuꝑſtiti ones nūc cerimonias vocāt. aut certe calu nijs fucatis impugnāt. Nec em̄ ſtultꝰ ꝟ ba prudentie recipit. niſi ea dixeris q̄ ver ſantur ī corde eiꝰ. Hic ergo tractatulus Fo. XXV ꝑ ſuꝑioꝝ impoſitionē exactꝰ. rudi qͥdē iux ta ſcribentꝭ ruditatē ⁊ intēti exigentiā ſtilo. ex diminutis qͦꝫ ac nudis ob breuitatē. ī cō pactiſqꝫ interdū ſed ꝯgruis ꝓ moꝝ traditi one ſentētijs editꝰ. nouis xp̄i diſcipulis ꝓ aliqͣli ſpeculo inſpiciēdus ꝓponit̉. vt ꝑ pau ca ſibi ꝓpoſita occaſionalit̓ fiant in pluribꝰ cautiores. Da ſapiēti occaſionē ait Sa lomon. ⁊ addet̉ ei ſapīa. Attendāt tn̄ q̄ dam h̓ accipiēda fore cōiter ⁊ magis ⁊ minꝰ ploco ⁊ tꝑe obſeruāda. licet nō ſꝑ ꝓ ſingul̓ ꝯditionū modificatio replicet̉. Prudēs. vt rerū varietas exigit. ita ſe accōmodat tē pori. nō ſe in aliqͥbꝰ mutās ſed potiꝰ aptās. ſicut manꝰ q̄ eadē eſt cū in palmū extendit̉. ⁊ cū in pugillū cōſtringit̉. Nec moueat ſi qua ꝓ iunioribꝰ imꝑtinētia videant̉. ꝓinde iunior in his ſepe q̄ ip̄m excedūt inſtruit̉ vt ſenioꝝ ſe ꝓpoſito applicās. ſit qͣntū congruit aptior ad agēda. cautior ad cauēda Pro lixitatē forte tritꝰ ſi qͥs fuerit inſpector cau ſabit̉. ſed neceſſariā in exꝑtis dicendorū ex preſſionē aduertat. Nec facile rudes ꝓ qͥ bus eſt oꝑa generalibꝰ poſſe comatibꝰ. id ē. breuibꝰ ⁊ incōpletis ſententijs erudiri. aut ꝯciſis paſſim ꝓficere paradoxis. vnoqꝫ ni hilominꝰ nouerit titulo multa qn̄qꝫ ꝑſtrin gi. que ſpecialē reqͥrerent explicāda tracta tum. Duas aūt ꝑticulas. pͥncipalē vicꝫ ⁊ incidentalē ẜm ſeries habet. Principal̓ in duas diuidit̉. In qͣrū pͥma de p̄parato rijs ad diſciplinā ⁊ aliqͥbꝰ eius effectibꝰ inci dent̓. in ſcd̓a de ip̄a pleniꝰ tractat̉. Pre paratoria ſunt ꝑ modū pͥncipij medij ⁊ po ſtremi. Depoſitio vetuſtatꝭ. ſtabilitas men tis aduerſus tēptatiōes diaboli. ⁊ ſubiecti onis hūilitas. pͥmū p̄parationē inchoat. ſe cūdū ꝯtinuat. tertiū vero ꝯſumat. Ser uanda erit vbiqꝫ maioꝝ ⁊ minoꝝ paragra ph̓oꝝ diſtinctio. ad ſeriei ⁊ ordinis euiden tiam amplior ¶ De vetuſtatis depoſitione. Capitulum I. Eponendus eſt ẜm apl̓m vetus hō. et induendꝰ eſt nouus. Quod ꝑfecte im plent qͥ trāſitorijs abdicatꝭ nō ſolū pct̄ā ve ruētia occaſiōes fugiūt pctōꝝ. veteriqꝫ fer mento ꝑpurā ꝯfeſſionē pleniꝰ expurgato. vite nouitate ꝑfecta. ſoli p̄eligūt dn̄o mili tare. In odore igit̉ vngentoꝝ chriſti per cōpendioſam ⁊ tutā ſacre religiōis ſemitā Abdicabio remū currere cupiētes. pͥus reꝝ tꝑaliū faſciculoſ deprimētes abijciāt. vt ab om̄i tā poſſeſſio ne qͣꝫ cura penitꝰ expediti xp̄m dn̄m expedi te ſequant̉. ⁊ nō ſint ei temptatōnis occaſio vel ruine. Ꝙ ſi ante religiōis ingreſſum nō fuerint expediti. poſt ingreſſuꝫ ſaltē ex peditioneꝫ hmōi ꝑ alias ꝑſonas vel ꝑ lr̄as iuxtra ſuꝑioris arbitriū qͣnta pn̄t accelera tione ꝓcurēt. nō expectatꝭ oportunitatibuſ aut vtilitatibꝰ deceptorijs. qͣs freq̄nter dia bolus ſub ſpecie pietatꝭ aſſumit. Sūma ſit eis vtilitas vtilitates huiꝰ mūdi ꝯtēnere ꝓpter chriſtū. iuxta v̓bū ſctī Hiero. Nemo renūciaturꝰ ſecl̓o. bn̄ pōt vendere q̄ cōtem pſit vt vēderet. Si habes inqͥt in ptāte rē tuā vende. ſi nō habes. proijce. Totū d̓o de dit. qͥ ſeip̄m obtulit. Poſt religiōis īgreſ ſum ꝯtinue debēt ꝯfeſſioni faciēde vacare ⁊ G6nral cō. ſō ⁊ de oībꝰ q̄ in ſeculo a puericia cōmiſer̄t ad memoriā qͣntū poterūt ſtudioſa ſollicitudi ne reuocatꝭ generalit̓ ꝯfiteri. Maloꝝ nāqꝫ ꝯfeſſio. initiū eſt bonoꝝ. Ordinis gͦ ſtatus. reijcit res atqꝫ reatus. ¶ De conſtātia mentis ⁊ cautela ꝯtra tem ptationes diabolicas. Capl̓m II Uoniā aūt pharao ꝑſequit̉ iſraeleꝫ fugientē. ⁊ ꝯtēptꝰ ſurgit in ſcādala. nunc aꝑte nūc occulte ſub ſpecie bo ni ꝑiculoſius tēptans. faciāt qd̓ ſcriptū eſt. Fili accedēs ad ſeruitutē dei ſta in iuſticia ⁊ timore. ⁊ p̄para aīam tuā ad tēptationeꝫ. Solēt p̄cipue vires temptatiōi prebere fluctuatio mētis circa ꝓpoſitū ingreſſure vl̓ ingreſſe religiōis tarda tepidaqꝫ repulſio. ⁊ deiectio ſpūs deſolati. Ea ꝓpter in pͥ mis in ꝓpoſito ſctō cor ſuū oīno ſtabiliant ⁊ ꝯfirment. ne velut harūdo ꝯiuerſis vento rū flatibꝰ agitati. vacillēt. Optimū ē inqͥt apl̓us gratia ſtabilire cor. Et Proſper alt. vdſꝫ aſſepti ⁊tab̓i ei vre nb a Quēlibet hoīem(donec ſe in eo qd̓ elegit certa diffinitiōe ꝯfirmet. velut in qͦdā deli beratiōis incerte biuio cōſtitutū) diſcerpit ip̄a diuerſitas volūtatū. Uirtꝰ inqͥt horta tur ⁊ ꝓuocat. vt diffinitōis ambiguitate de poſita ꝓpoſitū ſpiritale ſuſcipiat. ꝑſeueratu rū ſe in ſuſcepti labore ꝓpoſiti nō ſua poſſi bilitate ſed dn̄i miſeratione ꝯfirmet. Cogi tet qͣnti ⁊ quāte potuerūt ⁊ pn̄t qd̓ ſe poſſe deſperat. vnd̓ illi potuerūt inde ſe poſſe fir miter credat. meminerit illud apl̓i. Fideliſ deus qͥ vocauit vos. qͥ etiam faciet ⁊c̄. Qui d d 3 Speculum diſcipline ſperant in dn̄o mutabunt fortitudinē. cur rent ⁊ nō laborabunt. ambulabūt ⁊ nō de ficient. Ad hoc temptationū ⁊ cogitatio nū malaruꝫ viriliter pͥncipijs ⁊ abſqꝫ more diſpendio eſt obſtandū. Ꝙ ſi earuꝫ inſultꝰ ſpiritū inquietēt non ſolū familiarꝭ confeſ ſor verū etiā fratres alij ſeniores ſunt in ad iutoriū aduocandi. vt vniꝰ debilitas mul toruꝫ adiutorio ſuſtētet̉. Frater qͥ adiuuat̉ a fratre. quaſi ciuitas firma. Qui autē vul nus detegere vel auxilium petere negligit. Fyaal9ª ſua nō immerito negligētia perit. Deniqꝫ cū diabolus ſerui dei ſpiritū ꝑ triſticiā de ijcere ſtudeat. ip̄am ſi qn̄ irrepſerit citiꝰ re pellentes. chriſto dn̄o qui datorē hilarē di ligit in cordis leticia famulent̉. attendētes ſollicite ne d̓ ſua vnqͣꝫ vocatiōe ingrati aut tepidi regratiatores appareāt coram deo. vbi ſol radiat gr̄e. nubilū turbatiōis abſce dat. Solet in aqua turbida latere piſcatu rus anīam. coluber tortuoſus. Maximū inhabitantꝭ gr̄e ſignū. ſpiritualis leticia. Porro qͥ vocantis gr̄aꝫ nō agnoſcit. in dignū ſe vocationis fructu cōſtituit. Be neficijs ingratꝰ exhibitis. ineptus efficitur exhibēdis. Ualet quoqꝫ interdū ꝯuerſiſ ꝓ anīe ſalute mutatio loci. Plerūqꝫ em̄ dū mutat̉ locus. mutat̉ ⁊ mentꝭ affectus. Ua let ꝓ mentꝭ temptatiōibꝰ impulſe preſidio. Ualet ꝓ moꝝ citius ac ꝑfectiꝰ aſſequendo peculio. extra cognationē ⁊ patriaꝫ vel ad tempꝰ ſecedere. Uerū qꝛ ꝑ ſe nullo mo do ſufficerēt ad machinamenta diaboli re pellenda ad chriſtū(ꝓpter quē om̄ia ꝯtem pſerunt qͥ eſt temptatoꝝ refugiū. et debiliū fortitudo. qͥ ſe fideliter inuocantibꝰ facit cū temptatione ꝓuentuꝫ vt valeant ſuſtinere crebris ſupplicationibꝰ ⁊ deuotis recurrāt. vt qui eos dignatꝰ eſt de fornace babylōis eripere. bonū in eis ꝑficiat qd̓ incepit. Fre quēs ⁊ feruens or̄o diſſipat om̄e malū. olle feruenti muſce nō inſident. ¶ Quō neceſſaria ſit ad diſcipline ſuſcepti Capl̓m III onem humilitas. Eniqꝫ quoniā vt ait Hugo. ſicut ce ra niſi pͥꝰ emollita fuerit. formaꝫ n̄ recipit. ſic ⁊ hō quidē ad formā ꝟtu tis nō flectitur. niſi ab om̄i elatiōis ⁊ cōtra dictionis rigore ꝑ humilitatē humiliet̉. ne ceſſe habēt qͥ diſcipline cupiūt moribꝰ īfor mari. vt humilitatꝭ radicem in corde figere ſtudeāt. ⁊ tumorē ꝓprie volūtatis p̄ſumpti onis ⁊ irreuerētie viciū que a ſuꝑbia proce dere ſolent. tā in re qͣꝫ in ſigno vigilantiꝰ ca ueant. vt humilitas ancille more. locū p̄pa ret diſcipline ¶ De captiuatione volūtatis ꝓprie. Capl̓m IIII. Oluntatē itaqꝫ ꝓpriā ingenti curēt ſtudio captiuare. Quid em̄ pro deſt ſub vniꝰ ordinatiōe viuentibꝰ ꝙ facultates ſuas abijciūt. ſi ꝓprias volun tates nō relinquūt. cū ſit p̄ſtantiꝰ volunta tibꝰ renunciare qͣꝫ rebꝰ. Tota religiōis ꝑ fectio. in volūtatis ꝓprie abdicatiōe cōſiſtit. quare potiſſimū ꝑfectiōis ⁊ diſcipline īdu ſtrius appetitor. volūtatibꝰ ꝓprijs edoman dis. ⁊ p̄ſidentiū nutui ſubiugandis inuigi lat. Profecto in duobꝰ erit ſubiecte ꝓba tio volūtatis. ſi videlicꝫ in iniūctis deuote obediat. et in agēdis ſuis ſemꝑ habere au ctoritatē obediētie nō omittat. Primi. hͦ eſt obediētie in iniūctis patet neceſſitas. pa tet ⁊ meriti magnitudo. Naꝫ quicqͥd vice dei p̄cipit hō. qd̓ nō ſit tn̄ certum diſplicere deo. hͦ oīno ſic accipiendū eſt qͣſi p̄cipiat de us. Ad meritū etiā melior eſt obediētia qͣꝫ victime. ſctēqꝫ obedientie holocauſto ni hil deo gratiꝰ exhibet̉. Nemo ad ꝑfecti onis ſemitā currendā magis expeditus qͣꝫ verus obediēs. Quāobrē obediētie filij ſe totū ad obediendū exponāt. moxqꝫ vt p̄ lati vocem audierint. quaſi diuinitꝰ impe retur. morā pati neſciāt. ſed relictis om̄ib ad iniūcta queqꝫ fidelit̓ exeqͣnda prompta deuotione ꝯſurgāt. vt vicino obediētie pe de velut vno momēto iubentis vocē. facti exhibitione ſequant̉. Perfecta obedien tia ſua imꝑfecta relinqͥt. Quinīmo nec bo nus obediēs vbū expectat. vbi de ſuꝑioris ſibi ꝯſtiterit voluntate. Illū auteꝫ opti mū dixerim obediētie gradū. cū eo animo opus iniunctū recipit̉ quo et p̄cipit̉. cuꝫ voluntate iubentꝭ pendet intētio exequ tis. Nunqͣꝫ de maioꝝ ſnīa iudicēt. quorū officij eſt obedire ⁊ implere q̄ iuſſa ſunt. de inde ſi ad ꝓfectuꝫ volūt obediētie ꝑuenire. ꝯſtanti ſecū deliberatiōe ꝓponāt. deuote ſꝑ ad om̄ia obedire. Si qͥd igit̉ graue vl̓ im poſſibile forte iniungit̉. ſuſcipiāt quidē cū om̄i manſuetudine iubentꝭ imperiū. Qd̓ ſi oīo ſuarū viriū pondus excedat. impoſſi bilitatꝭ ſue cauſas ei qͥ p̄eſt patient̓ ⁊ opor tune inſinuēt. nō ſuꝑbiēdo vel ꝯtradicēdo Fo. XXVI vel alias leui murmure reſiſtēdo Si ad hūc ſuꝑior in ſua manſerit ſentētia. ita ſibi nouerit expedire. ⁊ ex charitate de adiuto rio dei cōfiſi obediāt. Chriſtꝰ factꝰ eſt pro nobis obediēs vſqꝫ ad mortē. mortē auteꝫ crucis. Qui licet ad pr̄em ꝓ calicis trāſlati one clamauerit. ꝯtinuo tamē adiūxit. Ue rūtamē nō mea volūtas. ſed tua fiat. Nō ſolū maioribꝰ. ſed ſibi etiā īuicē obedientiā certatim impendāt Incūbit chriſti diſci pulo. vt om̄i petēti ſe tribuat. Exēplo apl̓i. volūtarios ſe oīm ſeruos ꝯſtituant. Sint vt ſcriptū eſt. ſubiecti īuicē in timore chriſti Scd̓i neceſſitas. hͦ eſt obediētie in agen dis. ne qͥd videlicet ſine obediētia p̄ſumat̉. qͥa ſimplicioribꝰ forte aliquibꝰ minꝰ patet. aliquata videt̉ ꝓſecutione tangēda. Ha benda eſt plane in agēdis obediētie ſancte auctoritas. ſine qͣ nec ēt ip̄a bona ſūt bona Uoluntas ſiquidē ꝓpria boni virtutē ꝯfir met. Sanctꝰ Bernardꝰ ſuꝑ Cantica ait Grande malū ꝓpria volūtas. q̄ fit inquit vt bona tua bona nō ſint. Etem̄ ſi in die ieiu nij mei inueniat̉ volūtas mea. nō tale ieiu niū elegit dn̄s. nec ſapit illi ieiuniū meū. qd̓ nō obedientiā ſed viciū volūtatis ꝓprie ſa pit. Et ſubdit. Ego autē nō ſolū de ieiunio ſed de ſilentio. de vigilijs. de or̄one. de lecti one. de opere manuū. poſtremo de om̄i ob ſeruātia monachi. vbi inuenit̉ volūtas ſua in eo ⁊ nō obediētia magiſtri ſui. idip̄m ſen tio. mīme prorſus obẜuantias illas. ⁊ ſi bo nas in ſe int̓ virtutes cenſuerim deputan das. Itaqꝫ noui xp̄i diſcipuli ſemetip̄os pe nitus abnegātes in agēdis ſuis.i. in oꝑati onibꝰ. locutiōibꝰ ⁊ rerū qͣrūlibet vſu. non ꝓ priam voluntatē. ſed ſuꝑioꝝ ī om̄ibꝰ diſpo ſitionē ſeqͣntur. ꝓ quibꝰ tn̄ ſit ſpecialis eoꝝ licentia vl̓ aſſenſus hn̄dus. ꝯſiderari opor tet. Et pͥmo circa oꝑationes videndū. ꝙ earū quedā cōmūes ſeu ꝯuētuales. quedā ſpeciales ſeu ꝑſonales eſſe noſcunt̉. Spe cialiū em̄ quedā ad ꝓximū. quedā ad perſo na ꝑtinent oꝑantis. Pro ꝯuentualibꝰ q̄ cō ine ſil̓ attingūt collegiū. exequētꝭ nō eſt licentia reqͥrenda. cū ad hmōi ſit eatenꝰ ſu perioꝝ licentia. īmo impoſitio general̓. vt ea q̄ ſiue in choro ſiue in refectorio ſiue ali pt̓ mō p̄dicto ad vite ꝯuentualis ꝯſuetudi ne ꝑtinent. nullꝰ ꝯuentualis auctoritate ꝓ pria. p̄ter euidētē neceſſitatē licite p̄termit. eat. Inde eſt ꝙ ab officio chori ab aliqͣ vide licet hora canonica. vel a pͥma cōuentꝰ refe ctione. aut a ꝯuentualibꝰ alijs quēqꝫ abſqꝫ licentia remanere vel aſſiſtētē recedere. his necdū in collegio ꝯſummatis nō licet. Pro ſpecialibꝰ ad ꝓximi alteriꝰ fratris neceſſita tem ſpectātibꝰ(nullū cōmunis ſeu cōuen tualis vite ꝯſuetudini aut executiōi ſpecia liter iniunctoꝝ impedimentū p̄ſtantibus) nequaqͣꝫ ad ſuꝑiores ſic̄ nec ꝓ cōmunibꝰ ꝓ licentia dixerim recurrenduꝫ. cū ẜm apl̓m. alter alteriꝰ onera portare. ⁊ ꝑ charitatē ſpi ritus ſeruire īuicē debeamꝰ. Uerūtamē tē pore qͦ cōuentualia. vl̓ alias iniūcta fieri de bent. nō ſunt p̄ter licētiaꝫ ſpecialia ſeu gra tuita hmōi facienda. Illa qͦꝫ que ad qͦtidia na cōmuniū officioꝝ obſequia. vl̓ ad ꝓximi neceſſitatē nō ꝑtineat corꝑalē. quale eſt ſcrī bere in qͣterno ⁊ alia hmōi ſil̓ia. maxīe ſi oc cupationē ꝓlixiorē inducūt. agenda ſūt de ſuꝑioꝝ aſſenſu. Pro ſpecialibꝰ ad ꝑſonā o perātis ſpectātibꝰ. ſiue ad carnis mortifica tionē ꝑtineāt. vt ſunt vigilie nimis longe. vel abſtinētie ſingl̓ares. ſiue ad exercitium ſpectēt oꝑis manual̓ ꝑ ſe vel ꝑ aliū. faciendi licētia querat̉. ſine qͣ religioſus ſuas ſingu laritates facere nō debet. qͥppe cui nec cor pus ſuū habere licet in ꝓpria voluntate. Et qd̓ ſine ꝑmiſſione pr̄is ſpūalis fit. p̄ſumpti oni deputabit̉ ⁊ vane gl̓ie nō mercēdi. Nec pōt ſibi oꝑari ꝓ volito ſiue ꝓ ſcribēdo. ſiue alia faciēdo. ſiue in rebꝰ ſuo vſui deputatis. vt ſunt libri. veſtes. lecti. et alia hmōi ꝓ alia īmutando. Incōgrue quoqꝫ ꝓyno. res plu ribꝰ ſeruitura mutat̉. Fit res freq̄nt̓ ex mu tatione deterior. ⁊ qd̓ mihi ſtudioſe coapto alijs diſcoapto. Hec de oꝑibꝰ Nec tamē negauerim ad mīma ſeu exilia q̄dā ⁊ vix re putanda alicuiꝰ momēti. ſolā ſufficere con niuentiā p̄latoꝝ Circa locutiōem hͦ tene ant. vt corā ſuꝑiore maxime ī capl̓o ſine eiꝰ aſſenſu p̄habito. nō loquant̉. alias de neceſ ſarijs ⁊ honeſtis. loco ⁊ tꝑe debitis. loqui ꝓ ut eis ordinatū fuerit. poterūt int̓ fratres. Locutio vero cū extraneis ſiue ſeculares. licet fratribꝰ obſequētes ſiue religioſi quili bet fuerint) fratribꝰ nouicijs eſt ꝓbationis tꝑe penitꝰ interdicta. ſine frē ꝓfeſſo. qͥ om nia loquētis verba ⁊ rn̄dētis audiat ſine li centia ſpecialit̓. ſine qͣ nec ad portaꝫ nec ad extraneos ip̄is indulget̉ acceſſus. Perſo nis tn̄ huiuſmōi ſi occurrerint poterūt in clinare. vel ſi locꝰ aut tempꝰ loquēdi fuerit. d d 4 Speculum diſcipline ⁊ non poterint ſubterfugere bono mō. eos breuiter ſalutare. Si de loquēdo ſecuꝫ requirat̉ ab eis. rn̄dere humilit̓ debēt ſe lo quendi aut morādi licētiā nō habere. Nul la prorſus alia eoꝝ audiant verba. nec cuꝫ eis aliquatenꝰ ſedeāt. vel vlteriꝰ cōmorent̉ ſed ſi locutionē neceſſitas exigit vel hone ſtas. dicāt ad eos obtenta ſi poterūt licen tia reuerſuros. Ualeqꝫ recedendo potius faciāt. qͣꝫ morādo. De licētia tn̄ hmōi p̄ lato eſt cautiꝰ ꝓuidendū vel ab ip̄o tm̄. vel ab eoꝝ inſtructore(qͥ eſt eis ab ip̄o religio nis ingreſſu ſpecialit̓ aſſignādus) ſemꝑ cū p̄ſens in domo fuerit requirat̉. ne a diuer ſis nō abſqꝫ vitāde ꝯfuſionis periculo. mi nus ꝓuide ꝯcedat̉. Circa receptionē re rū diſtributionē ⁊ vſum. qm̄ a ſuꝑiorū au ctoritate dependēt. duo p̄cipue ſubditꝭ at tendenda vident̉. Primū vt qui dat aliqͥd illud ex officio poſſit dare. Scd̓m vt det qͥ dem nō ẜm ꝓpriam voluntatē. ſed ꝓut ſibi a ſuꝑiore fuerit conſtitutū. Nec ſuꝑflue dixe rim ad officiū attendendū. Qui em̄ nō ha bet officiū adminiſtratōis. nihil alijs debꝫ cōmutare. vel in fraudē horū dimittere po teſt. Rurſum ip̄oꝝ officialiū officia ſunt di ſtincta. Alijs nāqꝫ neceſſariaꝝ rerū. nō tn̄ ꝓ curatarū eſt diſtributio cōmiſſa. ab illis au tem nō eſt abſqꝫ licentia recipienduꝫ aliqͥd ſpeciale. Alijs autē iuxta diuerſa rerū offi cia cōmunis diſtributio reruꝫ cōmittit̉. ab his cōmunia ip̄a(ſi ordinarie qn̄ ſcꝫ et vbi vel quō iuxta ſui limitationeꝫ officij diſtri buere debent diſtribuūt) licite recipi pn̄t. Qui vero extraordinarie poſtulat. ad li centiā ſuꝑioris recurrat. Preter cōia ſu pradicta qͥcunqꝫ rem aliquā occulte ſine ſu perioꝝ aſſenſu recipit habet vl̓ vtit̉. a religi onis delirat licētia. ⁊ quicqͥd habꝫ male ha bet. Porro cū illud ꝓpriū eſſe dicat̉ de qͦ diſpenſare licet iuxta ꝓpriā voluntateꝫ. om̄i. aſſenſu alio circūſcripto. nō pauꝑ ſed domi nus reputandꝰ videt̉ qui rē quacūqꝫ alijs diſtribuendo vt libet ſine ſuꝑioꝝ auctorita te diſpenſat. Res ſunt quideꝫ cōmunes. ſed vſus diſpoſitio ꝑtinet ad p̄latos. vt per eoꝝ curā ſingul̓ iuxta modū ⁊ regulā ſibi a ſanctis apl̓is ꝯſtitutā ꝓut vnicuiqꝫ opꝰ fue rit diuidant̉. Uſurpatꝰ aūt ſine licentia rerū vſus culpabilit̓ temereqꝫ p̄ſumitur. ⁊ prorſus illicite vendicat̉. Statutum qͦꝫ religioſe mancipatiōis euadit. qͥ in vſu ꝓpͥo rem aliquā ſiue a parētibꝰ ſiue a qͥbuſdā a lijs recipit. aut qd̓ maiorꝭ culpe recepta oc cultans. ſuꝑioꝝ iudicio nō exponit Qui rem ſibi collatā celauerit. ſctūs Augꝰ. eum furti cenſet in iudicio ꝯdēnandū. Nulla em̄ res quā ſuꝑior nō dederit aut ꝑmiſerit eſt licita ꝓpriū abdicāti. Sunt qͥ oblata nō ſibi ſed p̄lato mox deferenda reciꝑe lici tum eſtimat. ſed regl̓ari priuato receptiōeꝫ occultā nō dixerim eſſe tutaꝫ. In como dandis ꝓ cohabitātiū indigētia rebus. nō eſt lex poſita charitati. Poſſum rē fratri petenti exponere ꝯcedendā. nō tn̄ impēde re vendicādā. Proinde frēs nouicij nu latenꝰ ſine licētia nec a ſeinuiceꝫ neqꝫ a fra tre neqꝫ a qͦcūqꝫ homīe rē aliquā ſiue tabu las ſiue acum ſiue aliqͥd qͦdlibet acciꝑe. aut dare attemptēt aliqua rōne. Sic nec lr̄as ad ſe miſſas recipiāt. aut aliqͦ caſu receptaf aperiāt. que a portitore vel eo qͥ receꝑit eas prius debēt ad ſuperiorē. vel ſi ſuꝑior ordi nauerit ad eoꝝ inſtructoreꝫ deferri. Sic nec rem alteriꝰ fratris vſui deputataꝫ. p̄ter ip̄ius fratris ꝯſcīaꝫ occupare licebit. Ge nus eſt furti ⁊ plerūqꝫ turbatiōis occaſio. rē fratris vſui dedita. eo ſi aſſit inſcio det nere. Poteſt fidelis ſeruꝰ ⁊ prudens ne nulla ꝓ loco ⁊ tꝑe facere de tacito. vel ꝓba biliter p̄ſumpto ſuꝑioꝝ aſſenſu. ad ip̄m de niqꝫ finaliter acta queqꝫ ꝑ auſuꝫ hmōi rela turus. De cetero quicqͥd religioſus bo ni facit aut dicit qd̓ ſuo nō nouerit diſplice re p̄lato. a vere obediētie merito nō frauda tur. Felix hec ſeruitus. īmo gl̓oſa liber tas. quā qͥs ſponte in regiā venditꝰ ſeruitu tem. deū ⁊ eius vicarios potiꝰ qͣꝫ ſeip̄m ſu ſe regnare ꝯſtituēſ. ſue prorſus renūciat vo luntati. ¶ De preſumptiōe tam in reqͣꝫ in ſigno. Capitulū V. Reſumptionē interiorē ⁊ exteriorē ſumoꝑe fugiāt. Interiorē vt ſenſuꝫ ſuum ſenſui nō p̄ferāt alioꝝ. nec de bonis ſibi a deo collatꝭ inaniter extollant̉. īmo intantū ceteris ſe inferiores ⁊ viliores ex intimo cordis credāt affectu. vt nec ſe ali qͥd etiā eſſe exiſtiment. Nempe ẜm apl̓m qͥ ſe exiſtimat aliqͥd eſſe cū nihil ſit. ip̄e ſe ſe ducit. Neminē ſpernāt. neminē iudicent cū frequent̓ hūanū fallat̉ iudiciū. Et bea to Augꝰ. teſte ſepe ſpecies facti ſe alit̓ habꝫ. aliter animꝰ faciētꝭ. Pie de oībꝰ q̄ occur XXV II Fo. rerint ſentiāt. licꝫ rei nō intelligāt rationē. Om̄ia ꝑuerſe pn̄t ꝑuertere mētes. Ex terioris p̄ſumptōis ⁊ ſuꝑbie notā. in omni actiōe ſua. geſtū ⁊ v̓bo ſūmo ſtudio fugiāt. q̄ hūilitatꝭ ſunt in oībꝰ amplexātes. Reſpe ctu actiōis p̄ſumptionē in officijs ⁊ in lociſ euitēt. In officijs p̄lationis vel ordinis. aūt in alijs q̄ aliquā vident̉ ſuꝑioritatē hr̄e nihil ſibi vſurpēt. Liber a culpa nō eſt. qͥ alienū vſurpat officiū. Preſente ſuꝑiore vl̓ alio fratre maiore qͣꝫ ip̄i fuerint ordīe cō ſtituto. ad incipiēdū extraordinarie officiū ad bn̄dicendū cibū vel potū. ad dandū fra tribꝰ aquā benedictam. vel ad alia hmōi ſe nullatenꝰ ingerāt. Ad diuinū qͦꝫ officiū nequaqͣꝫ poſt ſeniores. vl̓ alios maioris or dinis gradu ꝓmotos. ꝓprio legant iniectu. qm̄quidē nullus oīno in mīori ordīe cōſti tutꝰ poſt aliū maioris ordinis ꝑmittēdꝰ eſt legere. niſi neceſſitate cogēte. l̓ legētiū ordi ne ꝑmutato. vt in aliqͥbꝰ feſtis fieri ſolet. p̄ terqͣꝫ in omelia qͣntū ad pͥmā lectionē. quaꝫ ratione euāgelij dyaconꝰ legere ſolet. Le ctiones aūt que de omelia ſuꝑſunt. nō ſunt ab alijs facile qͣꝫ a ſacerdotibꝰ preſumēde. In choro ꝓ diſſonātia forte cantantiū vel ob aliā huiuſmōi cauſam manū ad for maꝫ ꝑcutere. in menſa ictu cultelli vl̓ qͦmo dolibet aliter ſignuꝫ cū ſono facere ad eos quoꝝ eſt ſuꝑ defectibꝰ chori vel menſe intē dere ꝑtinet. nec huiuſmōi facile debēt ab a lijs vſurpari. Multa tn̄ ſunt ſuꝑioribꝰ lici ta. q̄ rep̄henſibiliter ab alijs preſumuntur. Adhuc qꝛ nouiſſimū eligi locū mgr̄ ipſe humilitatis hortat̉. locis ſemꝑ nouiſſimis nouicij gaudeāt. Suꝑſtitioſe(his ſalua qui qͣſi ꝓ cōmūitatꝭ zelo aliud dogmatizāt nunqͣꝫ in choro vel mēſa vel alibi ad prima ſe ingerant loca. ſed ad ea potiꝰ adeo caute ſedula ſi valuerint ꝓuiſiōe declinent. vt vix ab alijs ꝑpendat̉. Alias oīno caueat ne cō gregatiōis ordinē turbēt. et fiant int̓ alios ꝓ tumultus occaſiōe notabiles. Cauendū ꝓinde ne dūmō vitat̉ p̄ſumptio inordinati onis accedat ꝯfuſio. Uitāda vbiqꝫ diſcō uenientie nota. maxime in cōuētu. Loc Iuꝑior ad quē neceſſitas vel ſuꝑioꝝ trahit tio. p̄ſumptiōis vicium non inducit. vrro moleſta eſt hūilitas q̄ ꝯtentioni deſeruit. Si qn̄ iuxta ſuꝑiorem vl̓ alios ſe niores neceſſario ſederint. nō ſe nimis ap plicent iuxta eos Iuniori ſiquidē aliquā a ſeniore diſtātiā. reuerētie ritꝰ īdicit. Anti quior aūt frat̓ in ordīe vl̓ aliꝰ in officio p̄mi nens. licꝫ etate ſit iunior. ſenior appellatur. Etas ſenectutꝭ vita īmaculata. Preſūptio nē in geſtu. elatū caput. ſublimiores oculi. facies vultuoſa declarant. Nā vt ait Pro ſper. Erecta ceruix. ⁊ truces oculi. et ſermo terribil̓. nudā ſuꝑbiā clamāt. Sed ⁊ qͣn tū ꝑ mēbroꝝ miniſteriū p̄t dep̄hēdi. prima ſuꝑbie oſtentatio in ocul̓ eſſe ſolet. Qui inclinauerit ocl̓os ſuos ip̄e ſaluabit̉ ẜm nā qꝫ euangel̓. Si fuerit tuꝰ oculus ſimplex. totū corpꝰ lucidū. ecōtra. ſi neqͣm. totū tene broſum. Preſūptio etiā geſtus ī ſignis ⁊ nutibꝰ freq̄nt̓ agnoſcit̉. vt ex ēpli gr̄a. ſi qͥs ī choro vel alibi ꝓ fratrum defectibꝰ ſatirice nubilū vultuoſitatꝭ aſſumat. vl̓ leui cachin no..i. riſu. vl̓ motu capitꝭ. oculoꝝ circū luſtra tione. nariū ꝯtractiōe. labiorū cōp̄ſſiōe. vel alio qͦuis modo. defectū fratrꝭ tacite argu at vel ſubſannet. Si errante in choro vl̓ in menſa lectore. ſubmuſitet aut circūſpici at. qͣſi eū legentꝭ defectus nō lateat. qd̓ fre quēter ſolent facere minꝰ docti. In locu tione notat̉ p̄ſumptio. ſi qd̓ dicit̉ nō ꝑtinet ad dicentē. aut dicēdi modꝰ aliquē ſuꝑbie tipum p̄tendat. aut ꝓ loco tꝑe ⁊ ꝑſonis fue rit a locutione ceſſandū. Propt̓ pͥmū hu milis frat̓ de alienis factꝭ inqͥrēdis ſe nul latenꝰ ītromittat. alios frēs docere regere arguere vl̓ eiſ aliqͥd īponere n̄ p̄ſumat. qꝛ hͦ eſſet ſenioꝝ l̓ ſuꝑioꝝ officiū vſurpare. Su perbꝰ aūt(vt ait ſctūs Bern̄.) pͥma die qͣ ī gredit̉ habitare. īcipit leges dare. p̄t tn̄ frat̓ ſi ſuꝑ aliqͦ cū inſtātia reqͥrat̉. petētibꝰ ſuꝑ in terrogata hūiliter rn̄dere. vel inſinuare qd̓ ſentit. ita tn̄ vt ꝯtra reſiſtētes. dicta ſua ꝑti naciter nll̓a rōne defendat. Qui etiaꝫ alij ſuꝑioris mādatū inſinuat ſuꝑ aliqͦ faciēdo. mandati auctoritateꝫ cū hūilitate ꝓponat ne qd̓ denunciat ip̄e imponere videat̉. S ꝓpriū cogat̉ recōmendare officiū. nequaqͣꝫ imperiū imponētis vſurpet. ſed id ſuppleri a ſocijs obſecratiōe humili obtineat. Pre ſumptionē ergo euitat prudēs humilitas. p̄ſumit tn̄ interdū hūiliter viſceroſa et pro uida charitas. In modo loquēdi viciuꝫ p̄ſumptionis innuit̉. ſi illud qd̓ dicit̉. iactā ter. impetuoſe. clamoroſe. cōtentioſe. deſpe ctiue. vel nimis rigide ꝓponat̉. Suauit̓ emī ⁊ hūiliter eſt loquēdū Rurſus qͥ loco. tꝑe vel qui loco ſilentij. aut ī ſuꝑioꝝ ſenioꝝ aut d d F Speculum diſcipline cōuentus p̄ſentia nō cōprimit linguā ſuā. p̄ſumptuoſus ⁊ intemperās merito iudica tur. Loqui tn̄ in medio magnatorū nō p̄ſu mas. ait ſapiens. Et iterū. In medio ſenio rum nō adijcias loqui. Hoc p̄cipue intē perantie ⁊ p̄ſumptiōis eſt nota. ſi nouꝰ fra ter in ordine vel iunior quiſpiā ſeniore pre ſente ſine ip̄ius nutu. maxime coraꝫ extra neis loqui aut rn̄dere p̄ſumit. niſi ex officio vel cōmiſſo habeat pͥus loqui. Temꝑantia eſt. ait Proſper. ꝙ p̄ſtamꝰ loquēti ſeniori ſi lentiū. qd̓ ip̄ius ad loquēdū p̄ſtolamur im periū. In p̄ſentia vero cōuentꝰ nullū cōue nit loqui ſine requiſito ſuꝑioꝝ aſſenſu. niſi tm̄ ſe accuſando. vl̓ ad interrogata ſuꝑiori. vel corrigēti ad menſaꝫ breuiter ⁊ humilit̓ rn̄dendo. ¶ Ut breuit̓ voce ſancti Bernar di p̄ſumptuoſuꝫ agnoſcas. Prius ait in cō uentū reſidet. in cōſilijs pͥus rn̄det. non vo catus accedit. nō iuſſus ſe intromittit. reor dinat ordinata. reficit facta. vilē ſe ſi nō emi neat eſtimans. ⁊ humilē inter alios erube ſcens. in locis ⁊ ceteris que honorem redo lent ſe qͥbuſlibet alijs parificare contendit. audax ip̄e. ad q̄libet fit frontoſus ⁊ impu dens. qd̓ eſt maximū viciū in neophito ⁊ iu uene. religionis cōfuſio. iuuenis p̄ſumptu oſus ⁊ effrons. rep̄henſibilis maxime in iu uene p̄ſumptio. quē magꝭ hūilitas ſtabilit. verecūdia ornat. venuſtat ſimplicitas. tīor inſignit. ⁊ aptū efficit diſcipline cuiꝰ initiuꝫ eſt. Qui ſine timore eſt. nō poterit iuſtifica ¶ De irreuerentia. Capl̓m VI. Rreuerentie deniqꝫ viciū eſt humili dei feruo vitādū. cū ſcriptū ſit. Cui honorem honorē. ⁊ honore īuicē p̄ ueniētes. Attendit̉ irreuerētia reſpectu ꝑſonarū. loci ſacri ⁊ temꝑis. officij diuini ⁊ rerū eidem officio ſpecialit̓ ordinatarum. De reuerētia p̄latis aut alijs fratribus. etatis aut pͥoritatis aut diuturnitatꝭ in or dine gr̄a. vel ob ſacri ordinis gradū vl̓ ꝓ vi te merito exhibenda. ſanctoꝝ dicta patrū. ⁊ vera humilitas q̄ nō ſolū p̄latis ⁊ ſeniori bus. verūetiā equalibꝰ ⁊ inferioribꝰ ſe ſpon tanea ſubijcit voluntate. pleniꝰ docēt. et eiꝰ oppoſitū deteſtant̉. Nō ſenioribꝰ tm̄. īmo et omibꝰ honorē Petrꝰ apl̓us ſentiebat exhi bendū. Deferre hūiliter ſocijs honoreꝫ charitatis. ē fraterne fomentū. ꝯſciētie bo ne. illuſtriſqꝫ animi euidēs argumentū vix niſi ſocio deferas. cū ip̄o ꝓficies. Eſt preci pue cōuentui ⁊ ſuperioribꝰ deferendū. Cō uentus qͥdeꝫ venerabilis. īmo terribilis vt caſtrorū acies chriſti ordinata. De ſuꝑiore ſapiens ait. In medio fratrū rector eorum in honore. Iſtis quāto maior eſt reuerētia exhibenda. tanto etiam maioris offenſe ar guitur irreuerētia circa ip̄os. Sane cō mittēdo et obmittēdo irreuerētie ad ip̄os nota ꝯtrahitur. Cōmittendo ſi corā eis in ordinatū quippiā deliberate attemptetur. Unde nō decet coram cōuentu in clauſtro vel alibi reſidente ſine debita maturitate ⁊ honeſtate. quātū ad membroꝝ ⁊ habitꝰ di ſpoſitionē trāſire. vel eidē tranſeūti occur rere. ſi ab eo valeat comode declinare. aut tumultū facere corā eo. Magnus vtiqꝫ reuerentie cultus cōuentuali ꝯgregationi debetur. quē qui muſitatiōibꝰ ſeu cachīnis alia ve clamoris vel diſſolutionis laſciuia ſoluere nō veretur. aut attrita fronte ſuper bus. qͥ artari ſilentio dedignat̉. aut hone ſtatis. aut religionis ignarꝰ liqͥdo cōꝓbat̉. Quod autē ſuꝑiore p̄ſente agit̉ minꝰ re ligioſe vel dicit̉. id ſibi turpius ꝓpter hoc qͥ mala in eiꝰ p̄ſentia cōmittere nō veret̉. ip̄m irreuereri ⁊ inhonorare cōuincit̉. magꝭ au tem ſi eū ſcienter ꝑ alicuiꝰ inſolentiaꝫ facti vel importunitatē ꝟbi. temerario auſu mo leſtet. Immo d̓ neceſſarijs docet beatꝰ Be nedictus. ꝙ ſiqua reqͥrenda ſunt a maiore. cū om̄i ſubiectione et humilitate reuerētie requirant̉. Cū ip̄o autē p̄lato cōtendere n phas eſt. ⁊ execranda in ſubdito irreuere tie turpitudo. Deniqꝫ tā circa p̄latos qͣꝫ cir ca alios ſeniores cauendū ne in attractati one. locutione. officioꝝ recōmendatiōe ac ſimilibꝰ. aliqd̓ ad eos vel ſignū vilificatiōis appareat Nūqͣꝫ iunior frater ad ſeniores fratres caput. aures. vel faciē quaſi applau dendo. vel ob aliaꝫ quālibet cauſaꝫ niſi ne ceſſariā manū apponat. vel aliter cum eo fa cto vel ꝟbo minꝰ reuerent̉ iocet̉. Qn̄ ſeni ores ſibi preſentes alloquit̉. ⁊ ſi forte aliqn̄ eoꝝ nomē ꝓpriū. ip̄is quidē ex reuerētia ſup primēdū neceſſario nomīat. ſꝑ tn̄ ꝯgnomē ſubticeat. niſi ꝓpter aſtātes eqͥuocuꝫ ſpecifi care cogat̉. Senioꝝ auribꝰ nomē eius ꝓ priū l̓ cognomē. niſi ex cā iunior irreuerent̉ īculcat. Ueꝝ licꝫ ī vilitatꝭ notā nomē ꝓpͥu expͥmi. ex amore vl̓ reuerētia ſupprimi ſcri ptura innuēte nouerimꝰ. ſine vicio tn̄ palā Fo̓. XXVIII ſenioribꝰ ip̄is exprimitur. quādo irreuerē tie notam. mos modus et congruentia re dimunt. Sepe quod erat incōgruū. ne ſitas. gr̄a vel cōſuetudo ꝯuertit. Sapit iciuꝫ. ſi ad te verbo vel nutibus ſuperi orem accerſis. ad quem eſt tibi facilis aut liber acceſſus. Honeſtiꝰ em̄ ad eū cui reue rentiā debeas tu accedis. qͣꝫ ip̄m ad te ac cedere facis. Nullus etiā frater eſt puro noīe appellādus. ſed ꝓprio noī apponenduꝫ eſt ſꝑ religioſe p̄noīatiōis inſigne. Sꝫ nec ſolo cognoīe. vel noīe patrie. puta lūbardꝰ vel gallicꝰ. frat̓ eſt aliqͥs nūcupandꝰ. Ad hec humilia ⁊ laborioſa officia recōmēda re coeqͣlibꝰ ⁊ iunioribꝰ maxime ꝯuenit. Ꝙ aūt ſuū quiſqꝫ officiū ſuo dūtaxat cōꝑari vt accolitus accolito. ſubdiaconꝰ ſubdiacono ⁊ ſic de alijs. recōmēdet. in officio ſpecialit diuino locū habet. vbi ꝑſonaꝝ nō qͥdē acce ptio vicioſa. ſed ordīata diſcretio. iuxta cu iuſſibet ſtatū ⁊ ordinē eſt hn̄da. ne ordinuꝫ (ſanccita patrū auctoritate) diſtinctio con fundat̉ ꝓpter hͦ ⁊ ſi cantoris officiū ad frēs nouicios nullo mō ꝑtineat. ſi tn̄ ad hͦ ꝑ ſu periorē cogant̉. caute ꝓuideāt ꝙ lectiōes re ſpōſoria ⁊ antiphonas diſtribuāt ordīate. ordinū gradibꝰ obẜuatꝭ. Primas antipho nas maioribꝰ. p̄lato vl̓ hebdomadario. vel ſeniori alicui ſacerdoti. vel qn̄ mos hꝫ mi noribꝰ in veſꝑis nocturno ⁊ laudibꝰ offerē tes. deinde poſt vnū vl̓ duos ſi oportuerīt frēs gradꝰ eiuſdē. ad alios ordīate ẜm gra dus ordinū ꝓceſſuri. Nec facile diuerſorū ī ordinibꝰ graduuꝫ frēs cōbinēt. aut minora officia in maiori ordine ꝯſtitutꝭ imponant. Prius qͦꝫ ordinatos alijs p̄ferēdos. iu ra decernūt. Si p̄ordinatiori vaniꝰ defe runt. ordini tn̄ ſemꝑ deferre nō obmittant. Nunqͣꝫ ordinū ꝯfuſionē in choro religi onē putēt. cū id magis abuſionē irreueren tieqꝫ obnoxiū eſſe ꝯſtet. Oīa inqͥt apl̓s ho neſte ⁊ ordinate fiāt in vob̓. Et in Paralip̄. de mīſtris dn̄i dr̄. ꝙ ſtabāt ẜm ordinē ſuuꝫ in miniſterio. Si qͥs ſediliū chori dūta xat ordinē ſine alio ꝑſonaꝝ delectu in hu iuſmōi eſtimat obẜuandū. penſet ſi a carpē tarijs ꝯſtructus lignoruꝫ ordo in ſedibꝰ. fit ordini p̄ferēdus eccl̓iaſtico In ꝑſonis ſer uandū in ecc̄ia ecc̄ie ordinē. decreuit aucto ritas. eqͥtas ⁊ honeſtas. Omittendo no tam irreuerētie qͥs incurrit. qn̄ ſenioribꝰ et maxime p̄latis honorē vel obſequiū debitum. aut in obſequio ip̄o negligit reueren tiā exhibere. aliqͣ de hoc potiꝰ expreſſiōe pa tebunt. Honori qͥs detrahit ſi eis humi liter nō aſſurgit. vel eis aſtantibꝰ ip̄e ſedet. ſi deficientibꝰ in choro vel alibi ſedibꝰ. locū eis nō offert. ſi eis in choro. in menſa. in ſe dēdo. eundo. ⁊ huiuſmōi. ſi comode poteſt nō cedit. Obſequio detrahit ſi hec eoruꝫ ꝑſonis qn̄ palā egent nō exhibet. Si eis in aliquo humili vel laborioſo officio in ſui p̄ ſentia occupatis ſe ad id faciendū vl̓ coad iuuanduꝫ nō exhibet ſi quod ad ſe ex offi cio ꝑtinet eis ad faciendū dimittit. Ex pedit itaqꝫ vt iuniores frēs ſenioribꝰ fratri bus humilit̓ deferentes eos in his q̄ pure ſunt oneris nō honoris agenda. ſiue ad of ficiū diuinū ꝑtineant ſiue ad alia humilita tis officia ſtudeāt p̄uenire. Ad prouidē dum de lumine ac libris in choro et extra. ad officiū beate ꝟginis quātū ad inuitato riū. ⁊ lectiones cū plane dicunt̉. officiuꝫ qͦꝫ mortuoꝝ quātū ad primas lectiones. nec nō ad horarū verſiculos. vbi ad hec dicen da p̄ſens nō fuerit ſpecialiter aliqͥs aſſigna tus. ad offerendū aquaꝫ ꝓ manibus ablu endiſ. ad leuandū menſas finitis gratijs. ⁊ ad miniſtrandū celebrantibꝰ et altari. quo tiens neceſſariū fuerit ex officio ſuo. ſiue in minoribus. ſiue in ſacris fuerint ordinibꝰ cōſtituti. ſolliciti ſint ⁊ prompti. nec iſta aut ſil̓ia ſenioribꝰ facienda derelinquāt Eru beſcat diaconus vel ſubdiaconꝰ vacans et obtendens officiū quod aꝑte poteſt dimit tere vel differre. ſacerdote ad miſſam vice dyaconi vel dyacono ꝓ ſubdyacono mini ſtrante. Nec magnū eſt. ſi hebdomadas caſu ꝯtinuet. ¶ Grauiora paſſim cōtinuāt̉ officia. Deb̓et̉ cuilibet ordini gradus ſu us. nec degradatioribus eſt agendum. niſi forte aliud cōgrua interdū cauſa depoſcat. In obſequijs eoꝝ maxime qui vice chri ſti noſtrarū ſunt animarū cuſtodes. nō eſt reuerentia obmittenda ꝑ capucij abſtracti onem. dū eis miniſtramus aut loquimur. que ꝑ humilē corꝑis inclinationē ꝓ loco et tempore. vel alias ꝑ humilē obſequēdi mo dū oſtendit̉. Superbꝰ autē vt ait Pro ſper. non obſeruat in obſequijs reuerentiā Stolidis quibuſdā decretum eſt nulli de ferre. diſcretionem perſonarum et gradu um non curare. curantibus nunc adulati onis. nūc acceptōis ꝑſonaꝝ crimē īpīgere Speculum diſcipline nanqꝫ ad modū ꝯfuſiōis amici. vt ſuꝑiori bus de ſuꝑbia caueāt. ſibi nō cauēt. Fe dū em̄ irreuerētie viciū. ꝓ religiōe oſtendūt Humilitatē maioribꝰ exhibendā. euāge lij fanctio ⁊ ꝓfeſſio nr̄a cōmēdat. Nuſqͣꝫ tn̄ vt recolo ſuꝑbiā alijs. ſeu temerariā pa ritatis vſurpationē indulget. Seniorū eſt vtiqꝫ vt hūilit̓ ſentiāt. venerationē n̄ ap petant. hūiles ſe alijs ac ſociales exhibeāt Sapientꝭ eſt conſiliū. qͣnto magnus es humilia te in om̄ibꝰ. Sapīe vero p̄ceptuꝫ. Qui maior eſt vr̄m fiat ſic̄ minor. Et pe trus cū dixiſſet. Adoleſcētes ſubditi eſtote ſenioribꝰ. Pro vtriſqꝫ intulit. Om̄s inuicē humilitatē inſinuate. Ceteꝝ cū oī indif ferent̉ ꝑſone hūilitas ſit quedā turris for titudinis a facie inimici. neſcio qͦ pacto ta men vis eiꝰ maior eſt in maioribꝰ. ⁊ clariori bus clarior cōprobat̉. Porro nō ſolū re ſpectu ꝑſonaꝝ. vt dictū ē. veꝝetiā reſpectu loci. vt eſt ecc̄ia. maxime circa altare irreue rentia eſt vitāda. Circa altare. vt cum ad ip̄m accedit̉. maturior ⁊ hūilior geſtꝰ acce dentis ⁊ maxīe miniſtrantꝭ deuotōeꝫ oſtē dat. nec aliqͥs cū impetu vel inhoneſte ac cedat. In ecc̄ia vero cauēdū ne qͣꝫuis ex tra canonici tp̄s officij. loq̄ndo vel ridēdo. vel aliqͦ quouis mō minꝰ honeſte aliqͥd fi at. ¶ In aulam regiā ingreſſurus ait ſcūs Criſoſto. oculis inceſſu ⁊ habitu te cōpōis. ⁊ in eccl̓iam ingreſſurꝰ q̄ vere eſt aula regia rides. Eſt etiā ſacro tꝑi. hͦ eſt dn̄icꝭ diebꝰ ⁊ ſolennioribꝰ deferendū. vt in eīs a cōmu ni opeꝝ occupatione ceſſet̉. ⁊ dīnis officijs attentiꝰ inſiſtat̉. Nā vt ait Hugo. Feſti di es aliud ſtudiū ⁊ aliū modū ꝯuerſandi exi gunt. atqꝫ aliū hi in qͥbꝰ licet oꝑari expoſcūt In illis inqͥt nos oportet ad celebrāda my ſteria diuīa deuotiꝰ intēdere. atꝫ ī or̄onibꝰ diutius ꝑſeuerare. oēm deniqꝫ actū ⁊ oēm motū cordis ꝑiter ⁊ corꝑis diuīo mīſterio agenda fuerint cautiores fiūt. ¶ Et qͣꝫuis mancipare. atqꝫ vt ita dicā. quadā ꝯuerſati onis nouitate feſtos dies honorare. In ce teris vero diebꝰ in qͥbꝰ oꝑari licet. nullꝰ oīo ocioſus apparere debꝫ. De irreuerētia ī diuinis officijs ⁊ rebꝰ ad ea ſpectātibꝰ eui tanda. infra ꝑ reuerētie poſitionē aget̉. ¶ De diſciplina in generali. Ca. VII Icto de p̄paratorijs ad diſciplinaꝫ T ⁊ aliqͥbꝰ eiꝰ effectibꝰ incident̓ ſequit̉ vt de ip̄a pleniꝰ expͥmemꝰ q̄ vetuſta te depoſita. anīoqꝫ ꝯtra hoſtis inſidias ſtabilito. ſuꝑ radicē hūilitatiſ ꝯſurgit Primo in generali qͥd ſit. q̄ ſit eiꝰ vtilitas. qͣliter ad eiꝰ ꝑueniat̉ noticiā. ⁊ de ip̄iꝰ cuſtodia. dein de in ſpeciali dicamꝰ. Diſciplina eſt vt aic Hugo. ꝯuerſatio bona ⁊ honeſta. cui parū eſt mala nō agere. ſed ſtudet etiā ī his q̄ be ne agit ꝑ cūcta irreprehenſibilis apparere. Itē diſciplina eſt oīm mēbroꝝ motꝰ or dinatus. ⁊ diſpoſitio decēs in oī habituer actiōe. Audiſtis inqͥt diſciplina quid ſit. Nunc attēdite qͣꝫ vtilis ⁊ neceſſaria ſit. Di ſciplina eſt maloꝝ deſiderioꝝ carcer. frenū laſciuie. elatiōis iugū. q̄ domat intēperātiā leuitatē ligat. ⁊ inordīatos motꝰ mentꝭ ſuf focat. Sicut em̄ de incōſtantia mētꝭ na ſcitur inordinata motio corporis. ita quo qꝫ dū corpꝰ ꝑ diſciplinā ſtringit̉. animꝰ ad ꝯſtantiā ſolidat̉. ⁊ paulatim intrinſecꝰ mē ad quietē cōponit̉. cū ꝑ diſcipline cuſtodiā mali motꝰ fores fluere nō ſinunt̉. Sed qui ſtatū mentis ꝑdit. ſubſeq̄nter foris ī incon ſtantiā motiōis defluit. atqꝫ ī exteriori mo bilitate indicat ꝙ nulla interiꝰ radice ſubſi ſtat. Unde ꝑ Salomonē dr̄. Hō apoſtata vir inutilis. gradit̉ ore ꝑuerſo. annuit ocu lis. terit pede. digito loquit̉. Scientiā q̄ ad inſtitutionē recte et honeſte viuēdi ꝑti net. multꝭ modis hoīem colligere ⁊ cōpara re ſibi oportet. partim rōne. partim doctri na partim exēplo. partim meditatiōe ſctāꝝ ſcripturaꝝ. partim aſſidua inſpectiōe opeꝝ ⁊ moꝝ ſuoꝝ. hoc nouiſſimū maxīe fortaſſiſ p̄ ceteris neceſſariū. vt ſic ſcꝫ hō in oībꝰ oꝑi bus ſuis ſit circūſpectꝰ ⁊ ꝓuidus. ⁊ qͦtidia na diſcuſſione cogitatiōes. locutiōes pari ter ⁊ facta ſua apud ſemetip̄ꝫ examīet. Sa piētes ſemꝑ qͥppe agendo diſcūt. ⁊ ꝑ exerci tiū bonoꝝ opeꝝ qͦtidianis ꝓfectibꝰ ī maio rē ꝟtutis agnitionē excreſcūt. Per expe rientiā nāqꝫ eoꝝ que faciunt. ad ea q̄ poſtea ī nll̓o loco diſciplinā ſuā hō deſerere debe at. diligentiꝰ tn̄ ⁊ magis ſollicite ibi eſt ẜuā da vbi neglecta generat ſcandalū. vel cuſto dita bone imitatiōis exemplū. Hinc di ſcernendū erit q̄ ſint illa q̄ in diſciplina cu ſtodiēda nūqͣꝫ intermitti. ⁊ q̄ rurſū illa ſint que ꝓ loco ⁊ tꝑe nunc intermitti nūc exerce ri volunt. Sepe tn̄ etiā illa q̄ in publico neceſſaria ſunt. pͥus in ſecreto exercitatōis vſum expoſcūt. qꝛ ⁊ ſi prorſus ea in occulto negligimus. vti poſtmodū eis dū opus eſt Fo. XXIX in publico noͣ valemꝰ. ⁊ tūc aut prſus a di ſciplina deficiētes intuētibꝰ ſcādalū facimꝰ aut inepte id qd̓ in nob̓ nō eſt. ſimulare cō nantes irriſionē excitamꝰ. Ca. VIII ¶ De diſciplina in ſpeciali. Am de diſciplina ī ſpeciali int̓ frēs ⁊ extraneos ẜuāda vidēdū. ſrēs pͥmo de diſciplīa circa ſpūalia q̄dā deinde circa corꝑalia. Circa ſpūalia bo pͥmo qͣntū ad amotionē mali. ⁊ qͣntū ad poſitōnē boni Quo ad amotōnē mali eri pͥmo de diſciplina circa ꝯfeſſiōeꝫ pͥuatam. deinde circa publicā attēdēdū. Et cū diſci plina ꝑ Hugo. vt dictū eſt. bona ⁊ honeſta ꝯuerſatio deſcribat̉. ī dicēdis de ea ad bo atē ſil̓ ⁊ honeſtatē. ꝯſideratōis ē oculꝰ di ¶ ¶ Depicplina circa ꝯfeſſione. Capl̓m IX. Eqͦtidianis offenſis ſine qͥbꝰ hec vi dta nō ducit̉ faciēda erit ꝯfeſſio. de pͥ uatis pͥuata. d̓ publicꝭ publica. ⁊ ni hilominꝰ qn̄qꝫ pͥuata. Attēdēdū d̓ ꝯfeſſiōe pͥuata. qͥbꝰ qͦtiēs qn̄ ⁊ vbi fieri debeat. ⁊ q̄ ſit circa eā nouis frībꝰ diſciplina ẜuāda. De bēt ſuꝑiori quē vl̓ ſi ip̄e ordīauerit īſtructo ri ſuo ⁊ nō alij. niſi ī eiꝰ abſentia ei tm̄ queꝫ ſuꝑior vl̓ īſtructor de ſuꝑiorꝭ aſſenſu eis di xerit aſſignādū. tribꝰ vicibꝰ in qͣlibꝫ hebdo mada. vl̓ pluries ẜm ꝙ ncc̄e habuerīt. indi cto ſibi tꝑe ⁊ loco ꝓ ſacr̄i reuerētia cū diligē tia ꝯfiteri. Nūqͣꝫ eis placeat vicaria ī ꝯfeſ ſiōe ꝯfeſſorꝭ mutatio. vt nūc vni ꝯfiteāt̉ nūc alteri. qͥnpotiꝰ ſi qn̄ id cogat neceſſitas. no tabilia deinde ad pͥncipalē referāt ꝯfeſſorē Cā tn̄ deuotōis eadeꝫ pl̓ibꝰ pn̄t ꝯfiteri. Alit̓ nō ē ꝯſcīe ordīate ſeu pure varios q̄re. re ꝯfeſſores. fit tn̄ ſalubrit̓ vt cui de pctīs p̄ teritꝭ ſel̓ general̓r qͥs ē ꝯfeſſus. de qͦtidianiſ ꝯfiteat̉ eidē. vl̓ nouo ſi heſerit curatori ꝝ denuo vulneꝝ ꝑfecte aꝑiat corrupte lā. Diſciplinā circa ꝯfeſſiōeꝫ diſcretio pu ritas ⁊ reuerētia ꝓbāt Habeāt diſcretōis cautelā. vt an̄qͣꝫ ad ꝯfeſſionē accedāt. diligē ti ſuꝑ ꝯfitēdis ꝯſideratōe p̄habita offenſas pͥus ſuas ſpeciales. dein̄ alias ſeriatī ⁊ bre uit̉ ſine culpaꝝ ⁊ ꝟboꝝ replicatōe īutili ꝓſe qͣntes. ꝯfeſſionē ſuā ſub pͥma et vltīa culpe noīatiōe ꝯcludāt. Aliqͣ tn̄ deuotōi īterdū vl̓ ꝯſcīe replicatio īdulget̉. Sit ⁊ pura cō feſſio vt ꝯfiteat̉ ſimpl̓r ⁊ deuote ſine excuſa tione. ſine accuſatiōe. ſine noīatiōe alteriꝰ. de qͥbꝰ ꝯſcīaꝫ habuerit remordēteꝫ. Nec ſpecialia paſſim ſub generalitate ꝑtrāſeāt. Tēptatōes ſuas ⁊ cogitatōeſ malas nul la rōne occultēt. nō ꝯtēnāt modica. ne pau latim defluāt ad maiora In domo qͣm ſub intrās radiꝰ ſolis illumīat. qͣntūcūqꝫ licet fuerit p̄mūdata. athomi nihilominꝰ diligē tiꝰ intuēti apparent. ſic ⁊ cor radijs gr̄e illu ſtratū etiā mīma videt. ac vicioꝝ laq̄os ſub tili examīatiōe diſcernit. Quāto qͥs fue rit mente purgatior. tāto ſe ſordidiorē vide bit. ⁊ maiores cās hūilitatꝭ inueniet. De ponēde tn̄ ſūt ſcrupuloſitates q̄dā ſuꝑflue q̄ ꝯſcīam in erroris ꝯfuſionē īducūt. Re uerentiā nō ſolū interiorē veꝝetiā exterio rē decet ꝯfitentē hr̄e. vt ſuo deferēs ꝯfeſſo ri ſe illi ſiue in eleuatione capitꝭ ſiue in alia corꝑis diſpoſitiōe ſi comode vitare poterit nō coequet. ſed flexis genibꝰ dū cōfitet̉. nu dato ac dimiſſo capite ſit hūilit̓ corā eo. ¶ De diſciplīa circa ꝯfeſſiōeꝫ publicā X Ffenſe publice publicā vt dictuꝫ ē ꝯfeſſionē reqͥrūt. Circa quā attē denduꝫ eſt eis vbi de qͥbꝰ ⁊ qͣlit̓ fieri debeat. Cōfeſſionē hmōi facere dn̄t aut corā ſuꝑiore ī capl̓o ꝓfeſſoꝝ ſi adeē liceat. ⁊ ſit morꝭ. aut corā īſtructore ſuo. qn̄ tenet eiſ ca. ſeꝑat ī aut alibi pͥuate corā aliqͦ l̓ aliqͥbꝰ ſi pͥuate offenderīt corā eis. An̄ oīa ſi ꝑcepe rit ſe fctō l̓ ꝟ̓bo aliq̄m l̓ leuit̓ offēdiſſe an̄ cō meſtionē l̓ ſōnū eū hūili ſtudeāt ſatiſfactiōe placare ⁊ ī petitōe vēie p̄ueīre. ne aliꝰ p̄ueni ens d̓ māibꝰ eoꝝ hūilitatꝭ mercedē ſubripi at. In capl̓o ꝓfeſſoꝝ ſtatī pꝰ p̄cioſa recōmē datōibꝰ factꝭ ſe d̓ māifeſtioribꝰ ⁊ maioribꝰ of fenẜ accuſēt Deinde ip̄m capl̓m ī ſil̓ exitu ri. ⁊ ad locū ſibi det̓mīatū ad q̄m n̄ ſit ſecl̓a riū acceſſꝰ ituri. Mos tn̄ iā apud ml̓tos ꝓinde abnuit frēs nouos ī capl̓o ſatiſface re ꝓfeſſoꝝ. ſꝫ ꝓ eoꝝ offenẜ ſuꝰ ibidē ꝓclamaſ ſeu p̄monet̉ īſtructor. In ſcd̓o. ca. vicꝫ in ſtructorꝭ. qd̓ dꝫ eiſ tenere duabꝰ vicibꝰ l̓ plu ries ſi ſuꝑiori videbit̉ ī qͣlibꝫ ſeptīana ſuꝑ p̄ dictꝭ ſi ī prīo ca. nō fuerit ſatiſfactū. Alioqͥn ſuꝑ notabilibꝰ ⁊ aꝑtꝭ iuxta eiuſdē īſtructorꝭ monitōes. offenẜ ⁊ negligētijs ſe accuſent. Quī ſuꝑ hiſ d̓ qͥbꝰ ſibi expedire videbit̉ eoſ caritatiue corripiēs. ꝓut cuiuſqꝫ moribꝰ vi debit̉ expedire. ſalutaribꝰ dꝫ īſtruere docu mētꝭ ꝯſiderās diligēt̓ vtꝝ deū q̄rant ex aīo. ſi ſint ad or̄onē vigiles ⁊ ad diuinū officiū ſolliciti. ſi ad iniuncta faciles ⁊ deuoti. ſi ad correctionē ⁊ obprobria patiētes. vt ſic de Speculum diſcipline moribꝰ eoꝝ et ꝓpoſito habeat̉ plenior certi tudo. Matrē ſe illis in lenitatꝭ dulcedīe pr̄em ī correctiōis cenſura exhibeat. Sit ſeuerior iudicio qͣꝫ ẜmōe Qui dulcꝭ ē elo quio maiora reꝑiet. Nec oportet ꝙ eis pnīam corā toto ꝯuētu publice faciendaꝫ ſine ꝯſcīa ſuꝑioris imponat. Poſtremo vt diſciplinato ⁊ debito mō fiat hmōi ꝯfeſ ſio. debēt circa eā honeſtatē. cautelā. ⁊ hūili tatem ẜuare. Honeſtatē vt culpe narra tionē nudo capite. ⁊ nō ridēdo. nō circūſpi ciendo. aut cū manu aliqͥd faciēdo. ſed iun ctis manibꝰ potiꝰ. vel alit̓ honeſte diſpoſitꝭ exequant̉. De cautela dictuꝫ eſt in capl̓o p̄cedēti. quā in hͦ p̄cipue habeāt. vt ſe pau cis ꝟbis expediāt. ⁊ in culpa ſua nullū aliū qͣꝫ ſeip̄os inuoluāt. qd̓ ⁊ cautelā et puritatē ꝯcernit. Humilitatē habere debēt in ge ſtu corꝑis ⁊ in v̓bis. In geſtū quideꝫ vt ad terrā iuxta fratrū ꝯſuetudinē ſe ꝓſternant hūiliter. In ꝟbis autē vt ꝟba ſubiectōis ⁊ pnīe nullā ſint oīno notā ſuꝑbie vl̓ impati entie ꝯtinētia. Qn̄ in capl̓o vel extra ni mis auſtere vel minus iuſte ſuꝑ aliqͦ argu untur ſuo iudicio. nō turbent̉ anīo. ſꝫ potiꝰ ꝓ fratrū diligētia circa ip̄os qͥ ſuos amant arguūt ⁊ caſtigāt. ⁊ exercitio v̓tutis oblato. in dn̄o gaudeāt ⁊ exultēt. ad v̓ba ⁊ verbera ꝓpter chriſtū gratant̓ ⁊ hūilit̓ parati ſuſtine da. Et licet frēs profeſſi aliqn̄ ꝓpter infir mos ꝓuide duxerint abſtinēdū ne ꝓ qͣlibet offenſa rep̄hendāt eos indifferent̉. aut ni mis ſuꝑbe. qͣꝫuis pie. vt ſi qͥd in eis rep̄hen ſibile viderint. ſuo ꝯſultiꝰ denūcient inſtru ctori. Ip̄i tn̄ frēs nouicij ab om̄ibꝰ corri pi ⁊ ab omibꝰ erudiri affectēt. Qui non vult corripi nō vult corrigi. ait qͥdā. Ad moneberis inqͥt libent̓. rep̄henderꝭ patien ter. Probata ſiqͥdē patiētie ꝟtus reddet eoſ deo ⁊ fratribꝰ gratioſos Culpā ſuā nul lo mō defendāt. Nimirū vt ait beatꝰ Gre goriꝰ. que defendit̉ culpa. geminat̉. Sed ſi ſentiūt ſe immuneſ ſatiſfactōe ſꝑ qͣntūcūqꝫ fuerint innocētes hūiliter p̄oblata. poſſūt innocentiā ſuā cū reuerentia tn̄ corripienti on̄dere. ſi reqͥſiti fuerint aut ꝑmiſſi. Un̄ ſanctꝰ Franciſcꝰ. Beatꝰ ẜuus qͥ nō eſt ve lox ad ſe excuſandū. ⁊ hūiliter ſuſtinet vere cundiā ⁊ rep̄heuſionē de peccato. vbi nō cō miſit culpa. ¶ De diſciplina quo ad poſitionē boni. Capitulū XI. Ongruit iā de diſciplina qͦ ad poſi tionē boni aliqͥd tangere. Et pri mo de diſciplina circa informatōeꝫ cordis. ad quā eſt lectio illuminās intelle ctū. ⁊ or̄o accendēs affectū. Scd̓o circa ex ercitationē ad quā diuinū ſpectat officiuꝫ. Tercio circa exercitationē oꝑis ad quā ſpe ctat altarꝭ miniſteriū. ¶ De diſciplina cir ca cordis īformatōeꝫ ⁊ pͥmo d̓ or̄one. XII Aſtent oroni feruent̓. nō ſolū ī ora torio. veꝝ etiā vbicūqꝫ fuerīt cū ip̄i ſint tēplū dei. Aut certe ī lectꝭ occul te ac ſine ꝑceptibili ſibilo. Quippe tāto ſe curior qͣnto ſecretior exiſtit or̄o. Et qͣi ca pitulū ſibimetip̄is tenētes. in qͦ ꝓficiāt l̓ de ficiāt. qͦtidiana ſecū diſcuſſiōe ꝑqͥrāt Devo catiōe ſua ⁊ innūerꝭ bn̄ficijs ſaluatorꝭ gr̄as ei debitas tota mentꝭ deuotione ſoluētes. qd̓ inchoauerūt bonū ab eo ꝑfici inſti ma or̄one depoſcāt. Nec ſolū ꝓ ſe ve ꝓ alijs tā viuis qͣꝫ mortuis orēt. ⁊ qͣi qͦddaꝫ memēto ſibi ꝯſtituāt. Poterit oraturꝰ pͥ mo de laude dei inciꝑe. hinc impēſa ſibi be neficia mēorari. deinde ncc̄itates qͣs patit̉ ⁊ defectꝰ exponere. poſtremo hūilit̓ poſtu lare. Ordo tn̄ ⁊ modꝰ quē ſpūſſctūs ſugg rit eſt ẜuādꝰ in or̄onē. ⁊ qͥ affectui magis ſa pit. Ad orādi ſtudiū meditatio ꝓuocat format. Hugo dic̄. Sic or̄oni ſcā med tio neceſſaria ē. vt oīno ꝑfecta eē orō neq̄at. ſi eā meditatio nō comitet̉ aut p̄cedat. Nā ꝫ hi qͥ mala ſua ꝯſiderare negligūt. aut nihi petēdo. facile ꝑ ignorātiaꝫ fallunt̉. aut certe minꝰ qͣꝫ oportet digne petēdo ꝑ deſidiā te peſcūt. Quāto hō magꝭ mala ſua ītelligit tāto āpliꝰ ſuſpirat ⁊ gemit. Primū gͦ ncc̄e ē. vt ſi prudēt̓ ⁊ vtilit̓ deū orare volumꝰ. aīm nr̄m iugi meditatōe exerceāꝰ. Et ī ꝯſidera tiōe miẜie nr̄e diſcamꝰ qͥd nob̓ ncc̄e ſit pete re. ⁊ ī ꝯſideratiōe miſcd̓ie dei nr̄i. qͦ deſide rio debeamꝰ poſtulare Iſtꝭ duabꝰ alis.ſ. miſeria homīs ⁊ miſcd̓ia dei redēptorꝭ or̄o ſubleuat̉. Sit aūt ſꝑ deuota q̄ oporunita te iuuet̉. freq̄ntia foueat̉. Deuotiōeꝫ. inti tio. diligētia. puritas ⁊ affectio ꝓbāt. To ta mētꝭ ītētio a curꝭ ext̓ioribꝰ reuocata or̄o nis ē vigilātie applicanda. ne aliqͥd aliud ī id ſolū qd̓ p̄cat̉ animꝰ cogitet. Un̄ Iſid Nō ē labioꝝ ſꝫ cordis or̄o. Dū orat ſic metip̄os cōſiderēt. tāqͣꝫ p̄ſentatos dominꝰ maieſtatis. Negligētes autē or̄ones nec ab ip̄o homīe impetrare valēt qd̓ volunt. Fo. XX X Et nō in multi oqͥo ſed ī puritate cordiſ ⁊ cōpunctiōe lachrymaꝝ nos exaudiri ſcia mus. Et iō breuis debꝫ eſſe ⁊ pura or̄o. niſi forte ex affectu inſpiratiōis diuīe gra rie ꝑtendat̉. Quāto vero timore feruore ⁊ reuerētia ſit dn̄o ſupplicandū inſinuauit ī docuit nunqͣꝫ ſine gemitu eſſe orandum. Oportunitas loci ⁊ tꝑis. qͥetis motuum internoꝝ. diſpoſite affectōis ⁊ ocij ad oran dū nō trāſeat ocioſa. Qui oportunitatē deſerit. oportunitas eū fugit. Iſidorus. Oratio pͥuatꝭ locis oportuniꝰ fundit̉. cum deo tm̄ teſte depromit̉ Proderit gͦ aliqn̄ ad obtinendā cōpūctionē. ſi ita ſemoti fue rint. vt puras manꝰ ad celū leuādo. etiā ſu am interdū audiāt vocē. Nōnunqͣꝫ etiaꝫ ad ſubleuādā intētionē in celū ſuſpiciāt. vt corpus parit̓ ⁊ animꝰ tendat̉ ad dn̄m. ⁊ ibi ſit cor vbi eſt theſaurꝰ ſuus dn̄s ieſus chri ſtus ¶ Ceterū mane ⁊ veſꝑe tp̄s eſt or̄onis oportunū. qd̓ penitꝰ peculiari vacuū or̄one ſi vacat culpabilit̓ p̄terit̉. Maxime aūt cū ꝑfundū nocturnꝰ ſopor indicit ſilentiū. tūc plane liberior erit puriorqꝫ or̄o. nullo tunc turbata clamore. nulla aſpicientꝭ laude tē ptata. Sic mētis trāquillitas ⁊ q̄dā ſpon tanea qn̄qꝫ animi ꝓmptitudo. īmo inſpira tio q̄ ſe offert. ocijqꝫ libertas. nō innoxie ne gligunt̉. q̄ etiā ſi deſierint labore ſunt qͦdaꝫ ac ſtudio cōparanda. pſalmoꝝ. hymnoruꝫ. ſctārū meditationū. ⁊ genuflexiōis inſtan tia. deuotiōis eſt ſpūs excitandus. Ociū ſi deſit ſicut ad cibū corꝑis. ita qͦꝫ ad refecti onē anīe eſt vendicandū. Sicut em̄ car nalibꝰ cibis alit̓ hō exterior. ſic deuotꝭ oro nibꝰ homo interior paſcit̉ ⁊ nutrit̉. Por ro deuotꝰ quiſqꝫ vix oportunitate fraudat̉. Deū quē ex anīo q̄rit vbiqꝫ inuocās īue nit. ignauus ⁊ tepidꝰ nec in ip̄o valet orato rio orādi affectū inuenire. Plorat in ꝯui uio magdalena. nec etiā pn̄tia eaꝫ impedit cōuiuarū. In ip̄o aūt tēplo deſipit ip̄e pha riſeus. Eſt aūt freq̄nter orādū. qꝛ oro ē ho ſtis flagellū. pctōris ſubſidiū. ꝓximi ſolaci um. dei ſacrificiū. Frequēs or̄o viciorū impugnationē extinguit. in or̄one dat̉ vo iutas bona. Or̄o grādis eſt munitio aīe. Quaobrem poſt horas canonicas an̄qͣꝫ oratoriū exeāt. aliqͥd laudis vl̓ or̄onis gra tuitu deo munuſculū offerāt. quē frequen ter ꝑ negligentiā in officij debiti exhibitōe offenderūt. Aſſueſcāt huic ꝯſuetudini ſctē frequēter inſiſtere ⁊ ꝯſtant̓. motuſqꝫ animi refugos diſcāt deo vl̓ paululū applicare. ¶ De diuino officio addiſcendo ¶ Capitulū XIII. Ectionibꝰ qͦꝫ diuinis eſt aīa nutri enda. idcirco illis qͥ pͥmo circa diui nū officiū addiſcēdū ꝓut infra dice tur extīterint diligent̓ ꝑ inſtructōnē imbu endi. ſcpͥtura ē aliqͣ ex ſacra pagina ad mo rū informationē cōueniēs ꝓuidenda potiꝰ ſpūalis ꝯſolatiōis hn̄de qͣꝫ ſtudij gr̄a. No uorū ſtudiū fratrū in or̄onis inſtātia ī diui ni exercitio officij ⁊ fratrū obſequijs maxi me debet eſſe. In lectiōe itaqꝫ ſi qua ſibi ꝑmitti ꝯtigerit nō magis q̄rant ſcientiā qͣꝫ ſaporē Hauriēdus ē ſepe de lectiōis ſe rie affectꝰ ⁊ formāda inde oro q̄ lectionē a liqn̄ interrūpat. hͦ modo diuīa lecta lectio ꝯfert intelligētiā ſalutarē. Et ſcīa que ꝓ vir tute deſpicit̉. ꝑ virtutē poſtmodū meliꝰ in uenit̉. Certis aūt horis certe lectiōi va cādū eſt. Fortuita lectio ⁊ qͣſi caſu reꝑta nō edificat ſed reddit inſtabilē aīam. Ce ptis eſt ingenijs īmorādū. ⁊ aſſuefaciēdꝰ eſt animꝰ. Faſtidientꝭ ē ſtomachi multa de guſtare. De qͦtidiana lectiōe aliqͥd qͦtidie in ventre mēorie dimittendū eſt. qd̓ fideliꝰ digerat̉. ⁊ rurſum reuocatū crebriꝰ rumi netur. qd̓ ꝓpoſito ꝯueniat. qd̓ intentiōi ꝓfici at. qd̓ detineat animū vt aliena cogitare nō libeat. ¶ De diuino officio in generali. ¶ Capitulū XIIII. Eſtat de officio ꝓut ē in addiſcēdo. deinde ꝓut eſt in exequēdo videre. Addiſcēdū eſt dīnū officiū maxīe in pͥn cipio diligent̓. Et licꝫ de totali officio ⁊ or dinis eiꝰ vſu ſeu forma noticiā hr̄e oporte at. Sūt tn̄ q̄dā cōia.ſ. officiū btē marie ꝟgi nis ⁊ mortuoꝝ. cōe d̓ ſctīs cū pſalmis. hym nis. ⁊ ceterꝭ oībꝰ ad illud ſpectātibꝰ. lectōibꝰ tm̄ exceptꝭ. pͥma. cōpletoriū ⁊ p̄cioſa. capl̓a ⁊ p̄ces. ⁊ ſuffragia horaꝝ ferialiū. abſolutio nes ⁊ bn̄dictiōes q̄ ī matutinis dicūt̉. hym ni. ferie. laudūqꝫ pſalmi. ⁊ cātica. bn̄dictō qͦꝫ mēſe cū gratijs. necnō ⁊ pſalmi pͥme dn̄ica lis. oēs etiā pſalmi a cēteſimonono vſqꝫ ad vltimū. niſi totū(qd̓ magis expedit) diſcat̉ pſalteriū. ſūt cordetenꝰ addiſcēda. ⁊ mēti ꝑ exercitiū artiꝰ impͥmēda. In ſabbatꝭ qͦꝫ et p̄cipuarū ſolennitatū vigilijs p̄uidendū ē. diuinum officiū. tā in lr̄a qͣꝫ in nota. Quo tiens aūt extra choꝝ cātat̉ ꝓpter honeſtatē. Speculum diſcipline ⁊ ne orantibꝰ vel ſtudētibꝰ fratribꝰ impedi mentū preſtetur. vocē in cantu deprimi de cet. ⁊ poſt refectionē p̄cipue. in verbis mo deſtiaꝫ cōgruit obſeruare. Ante ſumptū cibū. vt ait Hugo. magis hilares eſſe ꝯue nit. ne ip̄a nr̄a abſtinētia grauis et moleſta videat̉. poſt vero magꝭ modeſtos ⁊ tacitos ne ꝑ gule vicium crapula nos inflaſſe vide atur. ¶ De diſciplina officij in choro. Capitulū XV. O diſciplinā in diuīo officio cuꝫ in ecc̄ia dicit̉ obſeruandā. reuerentia ſpecial̓. diligētia quoqꝫ ⁊ honeſtas. p̄cipue requirunt̉. Reuerētia tā interior qͣꝫ exterior eſt hn̄da. Interior vt cū timo re ⁊ hūilitate. tanqͣꝫ deo viſibilit̓ pn̄te pſal lamus. De hͦ ait beatꝰ Benedictꝰ. vbiqꝫ inquit credimꝰ diuinā eſſe pn̄tiaꝫ. maxime hic ſine dubitatiōe aliqͣ credimꝰ cū ad diui nū opus aſſiſtimꝰ. Ideo ſemꝑ memores ſi mus qd̓ ait ꝓpheta. Seruite dn̄o in timo re. Conſideremꝰ qͣlit̓ oporteat nos in cō ſpectu diuinitatꝭ ⁊ angeloꝝ eius aſſiſtere. ⁊ ſic ſtemꝰ ad pſallēdū. vt mens nr̄a ꝯcordet voci nr̄e Reuerētia exterior in hͦ attendi tur vt deuote inclinet̉. ⁊ qn̄ ſtandum fuerit ſtetur. fiat etiā ꝓſtratio qn̄ fuerit facienda. de quoꝝ diſciplina infra tāget̉. Eſt et re uerentie vt ī officio ad ea q̄ more agēte ſin gulariter vnꝰ dicit. puta collectas. ꝟſiculos ⁊ alia queqꝫ hmōi. caput nudet. nēpe q̄ ab vno dutaxat in eccl̓ia more dicunt̉. nuda to capite etiā hn̄t dici extra chorū. Orāduꝫ ẜm apl̓m capite nō velato. ſaltē vbi ſolenni aliqͥd diſtinctiōe ꝓfert̉. Nudi quoqꝫ reuerē tia capitꝭ vel verticꝭ deuota q̄daꝫ in officio veneramur. verū irreuerēs nec ſolēnia nec alia deuota diſcernit. Diligētiaꝫ in offi cio ꝓbat ſtrēnuitas quedā. prudēſqꝫ ſollici tudo hn̄s circa neceſſaria ꝓuidētiā. ⁊ cōtra impedimēta tutelā. Strēnuitas corporis inertiā fugat torporis. dormitatiōes qͣs pi gritudo nutrit nō patit̉. Et qͥppe intēta ſuꝑ plicatio dormire cor mūdū vetat. Dor mitatio in officio tūc maxime imputatur. ⁊ omiſſi dicit̉ reſtitutiōe officij redimēda. qn̄ manū in ſinu tenēdo. vl̓ ſegniter appōdian do. ei occaſionē qͥs p̄ſtat. aut ſubrepentē vi riliter nō repellit. Prouidentia reſpectu rerū ꝓuidendaꝝ ⁊ dicendaꝝ attendit̉. vt vi delicet libri ⁊ alia neceſſaria ad officiū p̄pa rent̉ tꝑe oportuno. legēda quoqꝫ ⁊ cantāda ſtudioſe ante p̄uiſa qn̄ ⁊ quō ſint dicēda di cant̉. Debitꝰ legēdi ⁊ cantandi modꝰ eſt. vt nec nimiū feſtinet̉. nec nimia fiat aut in equalis ꝓtractio. ſed cū pauſantibꝰ ſtatim pauſet̉. vt vox vniꝰ vix inter alios diſcern poſſit. Cautela deniqꝫ ē neceſſaria vt eo rū que diuinū officiū impediūt occaſiones vitent̉ Eaꝓpter dū officiū qͥs dicit nō de bet ſtudere aut ꝑ libros reſpicere. aut ali cui ſi vitari poſſit occupatiōi vacare. ſiue in lampadibꝰ p̄parādis. ſiue in qͥbuſdā alijs. que vſqꝫ poſt officiū cōmode differri pr̄ Indignū quoqꝫ in diuīo officio ven dis vermiculis ⁊ mactādis intēdere. quil palaꝫ in oratorio digitos aut ligna fedare frons inuerecūda nō metuit. Honeſtas in choro in exterioꝝ actuū grauitate. in cor poris decenti ⁊ vniformi diſpoſitiōe acci poteſt. Sane in ppl̓o graui laudat̉ deu Grauitas autē inquietudinē. diſſolution ⁊ tumultū excludit. Inqͥetudo in motu membroꝝ cōſiſtit. ſiue capitꝭ in circūagen do. ſiue oculoꝝ in circūſpiciēdo ꝑ chorū vl̓ alibi. ad librū potius et ꝓ pſalmis vſitatis tenēdis. vel ad terrā ꝓ vagis arcendis re ſpectibꝰ mentꝭ nō mediocriter vagationeꝫ cauſantibꝰ vrgendū. ſiue manuū in frican do vel voluēdo libroꝝ folia curioſe. vel ali ud ſuꝑflue faciēdo. ſiue pedū in diſcurren do. vt ſi qͥs oratoriuꝫ frequēter exeat. aut ꝑ chorū friuolis occaſionibꝰ inuētis diſcur rat. Tunc etiā vtilia ſunt aliquotiēs di ferenda ꝓpter vitationē diſcurſus. Diſſo lutio vero in vbis aut riſu quibꝰ ī choro va niſſimū eſt diſſolui verū ⁊ in cantu ꝯſidera ri pōt. vt ſi qͥs punctos in nota nūc diminu ens. nunc ꝓ ſuo libitu addens muliebriter frangat. aut in falſetū extollat. qd̓ eſt cun ⁊ maxime nouis fratribꝰ oīno imꝑtinens Nunqͣꝫ in choro altiꝰ ceterꝭ cantēt. ſꝫ cōmu nē pſallentiū vocē teneāt. Ridiculū etiaꝫ ſi altiori ceteris voce qͥs cantās. poſt dicti onē vel ſillabā ab illa vocis altitudine rec dens. vel eā ꝑ interpolatiōes reſumens. nō ꝯtinuet qd̓ incepit. Tumultꝰ in choro ꝑ vocis ſuſurriū. ꝑ importunitatē ſpuēdi ſi excreandi. ſeu ꝑ impetuoſaꝫ eleuation depoſitionē ſediliū fieri ſolet. Ꝙ turpe ſit in choro ſuſurrium palam eſt. neſcit ta men indiſciplinatus ⁊ leuis lubricā lingua a ſibilis vel muſitationibꝰ cohibere. U Fo. XXXI tanda qͦꝫ eſt in ꝯuentu or̄o ſibiloſa. Ine pta or̄o q̄ vna plures ⁊ ſepe deterior impe dit meliores. Eſt etiā caute vitanduꝫ. ne dū ſingularit̓ aliqͣ dicunt̉ in choro. vt colle cte. capl̓a ⁊c̄. notabilis ſpuēdo vel excreādo ſonitꝰ fiat. vſqꝫdū capl̓a ip̄a. collecte vl̓ lecti onis periodꝰ cōpleat̉ Circa hͦ ēt dū p̄dica tur aūt legit̉. ſil̓is eſt oportunitas obẜuan da. Sedilia debēt vero nō paſſim cū pe de ſed cū manu eleuari et caute deponi. ne aliqͥs ex hͦ ſonitꝰ in domo dei audiat̉. Cō grue tn̄ lectionē vl̓ epl̓am incepturus expe ctat. qͦuſqꝫ ꝯſedentibꝰ fratribꝰ ſediliuꝫ ſiqͥs fuerit tumultus qͥeuerit Ad hec honeſti frēs in corꝑis diſpoſitiōe decent̓ et vnifor miter ſint in choro. Decent̓ ꝙ ſine vaga diſpoſitione vel turpi. Uaga vt qn̄ choruꝫ ingreſſi vel intrāte vel aſtante ꝯuētu. nunc ſegniter reſidēt. nūc ſtātes quidē hac ⁊ illac membroꝝ vt languētiū incōgrua qͣdā exa gitatione ſe girāt. nunc ſtatue inſtar ſtallo affixe. tm̄ ē regione diſpoſiti. velut ſui obli ti. nec ad altare demiſſis vt decet luminibꝰ ante inceptū officiū oraturi ſe vertūt vl̓ ali as irreligioſe diſponūt. ſed nudato etiā ali qn̄ capite circūquaqꝫ vt ceruꝰ in ſaltu. vl̓ ru ralis in theatro. girouagādo reſpectibꝰ o culos in aduenientiū vl̓ coaſtantiū vultꝰ in figunt. ſuoqꝫ indiſciplinato intuitu quā ip̄i negligūt collateraliū etiā or̄onē impediūt. Turpis erit ſi ſint ibi mollit̓ aut remiſſe ſe in ſtallis ſuis. brachijs tibijſqꝫ reſolutis. notabilit̓ incuruādo. aut in partē vnā peni tus vt pn̄t ꝓtenſo in alterā corꝑe accuban do. vt lecti molliciē q̄rere videant̉ aut dū ad altare verſi ſuꝑ lignū qd̓ ſtallū diuidit ſe īcli nent extenſione ſcapularū. vel capitꝭ anteri oris ſtalli ſpaciū occupando. ⁊ tergū ad re tro ſtantē ſociū ꝓtendēdo. aut dū ſedēt pe des ſuos vſqꝫ ad ſcabellū forme ꝯtiguuꝫ li centius extendēdo. Notabilis tibiaꝝ ex tenſio vel dilatatio. dū ſedet̉ minꝰ honeſta eſt. Indecēs ergo q̄ vaga ⁊ turpis eſt di ſpoſitio. īmo difformitas. vtrobiqꝫ ſꝫ maxi me in dei officio cōuētu aſſiſtente vitanda. Honeſtos ꝑ oīa exigit mores. ꝯuētualis honeſtas. Uniformitas ē in ꝓſtratione ⁊ inclinatiōe ſpecialit̓. qͣꝫqͣꝫ in alijs generali ter obẜuanda. In ꝓſtratiōꝰ. vt nō alius ſubtꝰ formā chori ⁊ aliꝰ ſuꝑ ſedile. ſed om̄s ſupra dictā formā vniformit̉ ſe ꝓſternāt. et operto capite ſilent̓ orēt. ne impediāt circūſtantes manu ad genas accubitādo nunqͣꝫ applicata. aut brachijs extra eandē formaꝫ extentꝭ ſed ſuꝑ ip̄am honeſte ⁊ humilit̓ di ſpoſitis. In inclinatiōe. vt vniformiter apud om̄es ſit tempeſtiua. deuota. ſuffici ens ⁊ honeſta. Tempeſtiua quidē. vt in clinaturꝰ ſurgendo ⁊ eleuādo ſedile. tempꝰ vel paululū inclinationis p̄ueniat. vt ver bi cauſa. qn̄ poſt pſalmū fuerit inclinandū. verſus vltimi fine iā accedente ſurgat̉. qͣte nus deinde libere inclinet̉. vl̓ certe inclina tionē ſedis aptatio ſubſequat̉. In incli natione vero debet deuotio apparere. vt fi at humiliter ⁊ ꝓfunde. Nō eſt deuoti ſed pi gri. rigido ſtante corꝑe tenui motu corpo ris inclinare. Eſt em̄ corpus dep̄ſſis ali quātulū renibꝰ ne capiti coequent̉ adeo di mittendū vt ip̄m fere ſuꝑ genua brachijs interpoſitꝭ reclinet̉. Alioquin inclina ſi no ſti facilius. tamē humiliter ⁊ ꝓfunde. Ex tra chorū tamē ⁊ aliqn̄ forte in choro ad of ficium plane dictuꝫ minor ſufficere poſſit inclinatiōis ꝓfunditas. Sunt qͥ culpa bili admodū remiſſione traducti. hunc re uerentie cultū dn̄o ſubtrahētes euacuant. dū aut reſident prorſus vſqꝫ poſt factā me moriā trinitatꝭ. aut tunc etiā ſurgūt ⁊ ſedi li eleuando intendūt qn̄ fuerat inclinādū. aut ex negligētie vicio nō inclināt. Quā ti tamē ſit hec noxa detrimēti. beata dei ge nitrix ſeniori cuidā in choro pſallentiū fra trū indicaſſe refert̉. que inclinātibꝰ ad ſan cte memoriā trinitatis ſuū ip̄a filiū ſingu lis offerebat. quendā vero mīme inclinan tem. verſo ab eo vultū velut indignuꝫ hac gratia ꝑtrāſibat. Sufficiēs ſeu etiā ꝑfe cta debet eſſe inclinatio. vt ab ea citiꝰ debi to nō ſurgatur. honor quidē patri ⁊ filio et ſpūiſancto. ſine differētia exhibendus eſt. Honeſtas quidē in corꝑis manuū ⁊ ha bitus decenti diſpoſitiōe cōſiſtit. Quan tū ad habitū maxime vt capucio caueatur. ne operta fronte ſuꝑ oculos defluat incli nant Proderit ad vniformitatē ẜuādā cōmuni de officio noticiaꝫ habere. Pul chra valde vniformitas in ꝯuentu vbi de bent ⁊ mores ⁊ animi ꝯuenire. Unanimes vniformitas in cōuentu decet. que in mori bus plurium vnitiua vniformes ordinat ⁊ decorat. ¶ De diſciplina officij extra chorum. Capitulū XVI. Speculum diſcipline Iquādo extra chorū officiū dixe rint. diligentiā nihilominꝰ ⁊ hone ſtatem p̄dictā debēt in quibꝰ pote runt ſtudioſe ſeruare. vt dimiſſis omībꝰ q̄ cunqꝫ in manibꝰ fuerint. ſtantes cū reuerē tia iuxta traditionē eccl̓iaſtice diſcipline. p̄ terqͣꝫ ad lectiōes in matutinis. vel quando alias creatori ſuo debitas cū deuotiōe lau des exoluent. flectētes genua. vl̓ inclinan tes ꝓ temꝑe cū timore dei Si qn̄ eos ad ſedendū debilitas euidens vl̓ nimia laſſi tudo cōpellat. ſaltem ad inceptionē officij. ad inuitatoriū. hymnos ⁊ or̄oneꝫ dn̄icam. ⁊ a capitulo in ante ſurgere non omittant. Si etiā in lecto egritudinis decubāt. reue rentiā nihilominꝰ aliquā faciāt ꝓut poſſūt. Sanctꝰ Hieronymꝰ(qui tanta legitur laſſitudine fatigatꝰ. vt etiā in ſtratu ſuo ia cens. funiculo trabe ſuſpenſo manibꝰ ap prehenſo. ſupinꝰ erigeret̉. vt ſcilicet officiuꝫ monaſterij ꝓut poterat exhiberet. dum ex hauſtus viribꝰ ſenex nec ſenectuti parcit. nec debilitati blandit̉) deſidem ſignis iu niorū. quibꝰ corꝑis vires vtcunqꝫ ſufficiūt irreuerentiā. īmo dignā deriſione deſidiā arguit ⁊ confundit. Alius ꝓ lentaruꝫ te dio febriū. cōpletoriuꝫ in lecto exoluere aſ ſuetus. fertur ꝑ angelū rep̄henſus audiſſe. Completoriū ſub cocco. nec fructꝰ nec vti litas. Sane in officio dei curāda vbiqꝫ magnoꝑe reuerētia et honeſtas. cum vbiqꝫ ſit eadē eius cui tunc loqͥmur ⁊ aſtamꝰ dei tas ⁊ maieſtas. Tanto em̄ amplius reue rentie ⁊ diligētie ſtudiū diuino debet̉ offi cio. quāto id deo īmediatius exhibetur. Cura officij diligens maxima ſtatꝰ integri tas. neglectus officij maxima vite corru ptio. maxima religiōis deformitas. Ne mo dei ſe eſtimet ſeruū. ſi dei potiſſimaꝫ ne gligat ſeruitutē. que appropriato vocabulo dei ſeruitiū nuncupat̉. Debent dicere of ficiū diſtincte. cōtinue. integre et ordinate. Diſtincte ne verbū maſticando. vel exili ter ꝓferendo. vel nimiū feſtinādo. dicenda confundāt. Cōtinue. vt interruptiōes in eo nō fiant. aut interloquēdo. niſi neceſſita te cogente. Et hoc pſalmo vel oratione vel quocūqꝫ alio. quod tūc fuerit in dicēdo cō pletis. niſi pſalmū vel orationeꝫ quē inter rumpi cōtingit. cōtinuo a capite reſumptu ri. aut inter pſalmū ⁊ pſalmū morā notabi lem faciēdo. Pariſius vt fertur cuꝫ quidam theologus vniꝰ hore canonice ince piſſet officiū. ſuꝑueniente epiſcopo ad loq̄n dum cū eo. caput ſine locutiōe inclinās. ho ram inceptaꝫ epiſcopo expectante finiuit. quā deinde dilationē colloquij ne moleſte ferret admonuit. cauſaꝫ ſubinferēs. ꝙ ma iori domino loquebat̉. Quidā ꝓpter in terruptiones in officio factas. grauiſſimo afflictus purgatorio memorat̉. Integre dicant. vt de dicēdis nihil omittāt. Pro inde ſi plures fuerint qui officiuꝫ dicant ſi mul. ⁊ vnus vel duo iuxta laudabilē cōſue tudinem pſalmos. antiphonas. hymnos ⁊ reſpōſoria ad vitandā cōfuſionem voce ꝓ nunciāt altiori. Non putent ſibi ſufficere ꝙ ab alijs dicit̉. ſed om̄ia que ad ſuā pertinēt partē. ac ſi eſſent in choro. ſub ſilentio inte gre dicāt. cum officiū extra eandē quaꝫ in tra integritatē requirat. Ordinate deni qꝫ officiū in ſubſtātia temꝑe et modo ⁊ om nibꝰ exequi ſtudeant. Poſtpoſitiōes. im plicationes. variatiōes facile nō admittāt. Honeſte tamē p̄cioſa vel aliud extraor dinarie aliquādo dicit̉. dū tamē idip̄m ſuo temꝑe minime negligat̉. Quis autē ſine grandi ꝯſcientie ſcrupulo ꝓpriū officij ordi nem. ſibiqꝫ religionis ſanxione impoſitū ꝓ alienis quibuſſibet p̄termittat. aut qualibꝫ variatione deformet. Quis niſi vaniſſimꝰ ⁊ imprudēs ꝓ certis dubia. ꝓ autenticis va ga. ꝓ neceſſarijs curioſa inducat. Sint igitur ſanctoꝝ officij cōditorū deuota ⁊ ſta bili ordinatione cōtenti. nihil eorum vel cō muni ordinis inſtitutioni p̄ponant quāli bet ſerium et deuotum. nec deſipientium more ſtultorum. grecorum gl̓as emulent̉. Non niſi inſipienti ſua placent. Or nis ſtulticia laborat faſtidio ſui. Tem quoqꝫ congruū ſeruent. nec facile preter ne ceſſitatem diurnas horas. ſiue primaꝫ ſiue completorium ſaltem canonicū. ſiue alias in nocturnas cōuertant Fuerunt qͥ hoc quarundam obtenta traditionum defen derent. ordinationē eccleſiaſticaꝫ officij cō fuſione temporis irritam facientes. Qn̄ fuerint duo vl̓ plures. quaſi choruꝫ ſibi cō ſtituant. et pſalmos atqꝫ hymnos accipiat alternatim. vt eſt conſuetudinis cōuentul. Congruus ordo eſt in omnibus vbiqꝫ prouide diſciplinato ſeruandus. Ordi natum animū ordinis decor et condecet ⁊ condelectat. Inordinati eſt animi etiaꝫ XXXII Fo. in exterioribus ordinem non curare. et ta men ordinationis exterioris religio. atten tionem excitat et affectum. ¶ De altaris miniſterio curando. Capitulum XVII. Ltaris miniſterium ob reuerentiā acorporalis preſentie ſaluatorꝭ. mun dicie. reuerentie. diligentie. honeſta tis et circūſpectionis ſtudium ſpeciale re quirit. Mundamini ait propheta. qͥ fer tis vaſa domini. Haud dubiuꝫ hoc de mi niſtris altaris conuenienter intelligi. qui bus ſpiritualis ⁊ corporalis mundicia eſt habenda Spiritualis. vt nullus de pec cato conſcientiā habens leſam. vel ſomno pollutus nocturno. ad tangendum ſacra vaſa. vel ad miniſtrandum anteqͣꝫ fuerit cō feſſus accedat. Nec debet celebraturus confeſſionem priuatam. que ante celebrati onem de quotidianis offenſis fieri cōſue uit vſqꝫ ad altare deferre. Corporalem quoqꝫ mundiciam Moyſe ſancto atteſtan te diligit deus. Corporalem omīno mū diciam. requirit corporalis preſentia ſalua toris. Idcirco miniſtri altariſ non ſolū an teqͣꝫ ſe ad miniſtrandum induāt. verumēti am poſtqͣꝫ fuerint omnino parati. expedi tis cōmunibus ad calicis miniſterium ac ceſſuri. ſuas iterum lauent manus. Hoc enim ſemper debent cauere cautiſ ſime ne cōmunibus manibus. aut cum ma nicis ſuis. vel poſt immediatum eorum cō tactum. calicem aut qui ad ipſum pertinēt pannos vel corporalia tangant. ſed ſi line am tunicam quam rocetum vocant. vel ſuppellicium cum ſtrictis manibus. vel ap tum aliud non habuerint indumentuꝫ. ca licem preparādum et in fine miſſe plican dum. ſacerdoti relinquant. Reuerentiā debent miniſtri altaris tam ad ſacerdoteꝫ qͣꝫ ad miniſterium. et res etiam propinque ad ipſum miniſteriū pertinentes habere. Circa ſacerdotem vt quando ſecum al tari aſſiſtunt per aliquantulā capitis incli nationem. ⁊ ſui elongationem ab eo. ac per humilem debiti exhibitionem officij. reue rentie ſignum oſtendant. Si vero ſede rit et ip̄i tantū in ſuperpellicijs fuerint. ne quaqͣꝫ iuxta ip̄m ī ſedilibus. videlicet coequalibus ſedi eius. ſed ad ſcabellum eius potius. ſi aptus fuerit locus vel alibi ſede ant. Uenerentur eum decoro vt conue nit comitatū. et maxime quādo ſe vertit ad populum ei aſſint. quem vbiqꝫ vt in officio. ſic et eo expleto in veſtiarium reuertentem deducant. vt acies ordinata. ad altare de inde ſi opus fuerit reuerſuri. Miniſte rio reuerentiam exhibent. ſi modo debito et habitu ipſi miniſterio conuenienti aſſi ſtant et miniſtrent. aliter enim non ſine no ta irreuerentie miniſtratur. vt ſiquis qͣꝫuis dyaconus vel ſacerdos in ſuperpellicio ad miſſam miniſtrans corporalia ſuper alta re preſente ſacerdote veſtibus ſacris indu to replicet aut componat. ſi quis non ha bens ſuperpellicium cum ſtrictis manicis vel aliud idoneum indumentum. corpora lia et calicem tractare. aut panem et vinuꝫ in communi habitu miniſtrare preſumat. ſi quis hoſtiam in communi eligat loco. vl̓ electam reponat. que in pixide vel in manu ſua mundiſſima eſt potius eligenda. et ele cta ſuper patenam ip̄am vel ſuper corpora lia decentius reponenda. Nec audiendi ſunt illi qui ad menſam domini non aliam qͣꝫ ad menſam corporis curant mundici am. ſuper pannos qui libris ad ſecretaruꝫ vel pallarum cuſtodiam ſupponuntur. cali cem paſſim vel conſecrandam hoſtiam re ponentes. Singularem hoſtie cultum ſingularis decet mundicia Ad res quo qꝫ vt ſunt corporalia panni calicis ipſe ca lix et miſſale eſt reuerentia adhibēda. quaꝫ mundicie ſtudium maxime probat. Huius intuitu pannus omnis ſuſpectꝰ aut quem color impedit ablui. a corporali bus arcetur et calice. in pixidibus hoſtia rum mundiſſimus ſacculus lineus hoſti as contineat. In repoſitorijs calicū ſac cellus quoqꝫ operiendis calicis mappulis adhibet̉. Quiſquis ergo ad altaris vten ſilia ſacra reuerentiam mundicie curat. cir ca ipſa operoſius ſtudeat. De communibus libris ſi quos aliquā do propter officium. ineuitabili forte neceſ ſitate cogente. poni ſuper altare contingit. omnino caueant ne corporalia vel pannos calicis aliquo modo tangant. Cum corporalibus vel calicis ip̄iꝰ map pula nunqͣꝫ labia vel oculos tangant deuo Speculum diſcipline tionis alicuius obtentu. Calix cū ſūma tractetur mundicia. quando de loco ad lo cum defertur non ſuper librum aut veſti mentum. ſed alte in manu mundiſſima vel repoſitorio portetur. nec extra repoſitoriū ip̄m. p̄terqͣꝫ ſuꝑ altare vel in alio loco mun diſſimo teneatur. Miſſale in loco repo natur honeſto. ⁊ ſi quādo illud extra eccle ſiam vel alias qͣꝫ ad miſſam teneri contin gat. panno aliquo mundo p̄ter ſuam cami ſiam inuoluatur. Deniqꝫ reuerentie in miniſterio. habitus decens. cura mūdicie. ⁊ in executione maturitas atteſtantur. Reuerentia ſimul ⁊ cautela mundicie cō munes corꝑis veſtes ꝓhibent ab altari. Si plurium opponas ineptias in p̄miſ ſis. habet emulos plurimos vicium. rariſ ſimos diſciplina. Non a pluribus ſed ab honeſtioribus forma ſumenda eſt. Ad hͦ tam celebrans qͣꝫ miniſter. circa officiuꝫ ſu um magnam debent diligentiā adhibere. Sacerdos quidem circa ꝓuiſionem di cendorum ⁊ agendorum in miſſa ne defe ctum faciat in dicendis. formam ſeu modū ordinis in celebrando poſtponens. aucto ritate ſua alium introducat. Oblationi ca licis aquam ip̄e infundat. quod a nullo a lio ſine ip̄ius conſcientia eſt p̄ſumendum. Debet enim circa cuſtodiam mundicie manuum ⁊ pannorū eſſe intentus. Manu um vt eas ad tangendū cōmunia vel carnē nudam. ſiue in facie ſiue alibi non exponat niſi eas continuo lauaturus. Pannorū au tem nunqͣꝫ ad indumenta ſacerdotalia. ma xime ad infulam nares emungat. vl̓ aliter ea quoqͦ modo deturpet. Miniſtris ve ro diligentia debet eſſe circa ea que neceſſa ria ſunt celebranti. ⁊ circa mundicie cuſto diam. ac conſeruationis vaſorum ⁊ panno rum ꝑtinentium ad altare. Miniſtroꝝ eſt vt pinduti celebraturum cum diligētia p̄parent. eiuſqꝫ indumenta poſt officiū pli cent. ⁊ que ip̄i ſacrum miniſterium exequē ti fuerint oportuna. hora temꝑe et loco cō gruis offerant. Nunqͣꝫ ad miſſam priua tam legendi vel orandi gratia. ſolo vel ſedi bus ſe totaliter ꝓſternāt. Nec latitent poſt cortinas. ſed palam coram altari. nō tamē a latere celebrantis aſſiſtant. verſus eū cir ca quem tunc oculus debet eſſe. aſpectum quaſi continue directuri. non tamen in faciem eius. maxime poſt canonis inceptio neꝫ intendant. Nec ei p̄ſertim a parte libri nimis appropient. aut tumultum aliquē fa ciant circa ip̄m. Summa quietis tran quillitas eſt neceſſaria celebranti. Uaſa et pannos munde tractent apud eos et te neant. Si pannus calicis ad terram ce ciderit. nullo modo anteqͣꝫ lotus fuerit te rum calici apponatur. Circa finem miſſe calicem plicaturi. ipſum cum aqua poſt vi num recenſiant. ne pannos inficiat adhe rentes. Nunqͣꝫ ſuper altare vinū ⁊ aquā ad mūdationem. vel alias ſi vitare potue rint miniſtrent. Si tamen ob incuriam ſacerdotꝭ oporteat. ſubtus ampullas que vinum et aquam continent manum ad re tinendum guttas. ne ſuꝑ altaris pannos cadere poſſint apponant. Suꝑ quos etiaꝫ pannos nec ip̄e ſunt reponende ampulle. Adhuc debet qui miniſtrat ad miſſam ſuꝑpellicium ſi habuerit conſeruare. ne cū eo aliquatenus nares emungat. vel fudo res a facie. vel alias vndecunqꝫ detergat. nec ip̄ius manicas maxime ad puluerem ſuꝑ ligna. lapides vel ſuper terrā exponat. Quod tamen quia nōnunqͣꝫ ꝑ negligenti am accidit aliquorū. cauere debent ne cor poralia calicem aut pannos eius cuꝫ ip̄ius ſuꝑpellicij manicis tangant. De alijs in dumentis quotiens ea plicant. ſollicite ca ueant. ne vnqͣꝫ manice terram tangant. vel vſqꝫ ad ipſorum veſtimentorum fimbrias deſcendere ꝑmittant̉. ſed ſiue tunice linee ſiue quecunqꝫ alia indumenta plicant̉. ma nice ſemper longe a fimbrijs collocentur. Debēt iterum miniſtri altaris ꝓpter va ſorum ⁊ veſtium. vt dictum eſt. cōſeruatio nem attendere ne calicem quando repo nunt ſtricte ligent. quia ſepe ꝑ hoc deterio ratur nō modicum. ⁊ paulatim obrutꝰ con quaſſatur. Uaſa quoqꝫ altaris ⁊ vtenſi lia in locis ſuis diligent̓ vt cōuenit p̄para ta p̄ponant. Ueſtimenta etiā plicare nō negligant ⁊ aptare. niſi ꝓ aliquo celebratu ro ea quis remitti requirat. Sed qͥd ho rum expreſſionibus īmoror. In omnibꝰ q̄ miniſterium dei contingunt. ſpeciali nimi rum diligētia opus eſt. Si agendis mi niſterijs regis. ſtudioſiſſimā homīes curā impendunt. quantā putas eterni regis mi niſterijs impendendaꝫ. Ceterum ſi mi Fo. XXXIII niſtri altaris intendere debent honeſtati. multo amplius tamē ꝑ omnē moduꝫ ſacer dotes qui celebrant. Poſtqͣꝫ ergo fuerīt veſtibꝰ ſacris induti. cū magna debent ma turitate incedere. ⁊ p̄cipue cum altari aſſi ſtunt. grauitatē in motu ⁊ geſtibus lauda bili curioſitate ſeruare. nunqͣꝫ genu flexuri qͣꝫdiu ſacerdotali caſula ſūt induti. niſi tm̄ temꝑibus ab eccleſia inſtitutis. Suꝑ al tare quoqꝫ ſe non appodient inhoneſte. nec manus ſuas hac ⁊ illac inordīate deducāt. Quādo ſe vertunt ad populum non eri gant oculos vt videāt aſſiſtentes. Deni qꝫ circūſpectos decet eos eſſe ſpecialiter cir ca corꝑaliuꝫ diſpoſitionē ⁊ cuſtodiam. cir ca calicis collocationē. circa dn̄ici corporꝭ conſecrationē. ſanguinis ſuſceptionem. et mundationis induſtriā. Circa corpora lia vt ip̄is ſuꝑ altare replicatis vſqꝫ ad an teriorem ip̄ius oram altaris ſit ſpacium cō petens. ne ſuꝑ ip̄a manus ſuas aut mani cas ip̄ius indumenti teneant. Calicē an te oblationem ſuper corꝑalia non compo nant. ſicut poſt oblationem fieri conſueuit. ſed ip̄m vſqꝫ ad oblationis tempus. ad cor poralium teneant latus. Circa conſecra tionem inter cetera ſolerter ꝓuideant. vt cū hoſtia fuerit conſecranda. ita parum ⁊ cau te in pͥncipio eam leuent. quaſi ſcutum ſibi de manibus. dep̄ſſo aliquantulum pollice facientes. quod ſi fieri poteſt ante conſecra tionem. vt a circūſtantibus videri nō poſ ſit ne a ſimplicibus adoretur. qui quāto ci tius eam viderint in manibꝰ ſacerdotiſ. in caute nondum conſecratā adorent. Cuꝫ autem conſecratio fuerit conſummata. ho ſtiam ſine mora notabili duabus manibuſ quantum expedit vt ab hominibꝰ poſſit vi deri. cum omī reuerentia eleuantes. tam in eleuando qͣꝫ in reponendo debitam matu ritatem ſeruent. nec poſt eleuationeꝫ vl̓ an te oſculentur eandē. Si ſuꝑ altare viati cum celebrant. ꝯſecrationē facturi manum cū hoſtia cōſecranda ſuꝑ ip̄ius altaris via tici lapidem teneāt. ne fiat conſecratio iux ta ip̄m. Circa ſumptionē ſanguinis caue ant. ne ip̄m ſumendo vel calicem exguttan do. ꝑ nimiam extractionē tumultū quendā vel ſibilum cum labijs faciant. aut pꝰ ſum ptionem digitos lambant. Erit etiam tu tum ſi dum calicem ſanguinē ſumunt. calicem tenentes cū dextera. decenter eī patē nam cū ſiniſtra ſupponant. ſanguinē ſi quid effundi contigerit recepturam. ſuꝑ quaꝫ ſi frangi corpus dominicū aut reponi cōtin gat. ip̄a deinde vino ⁊ aqua vel altero ſuffi cienter debet infundi. Incongruū ⁊ in dignum vt patena poſt chriſti corpus ſan ctiſſimū cōmuni tactui pateat nō mūdata. ⁊ rebus quibuſſibet licet mundis ſine dif ferentia exponatur. Si ſentis aliter. cre do vt poſt patene vel calicis aut corꝑalium tactum. nō ſunt manus cōmunicande com munibꝰ ante factam poſt tactū huiuſmodi lotionem. Si calicis petatur mūdatio ꝓ infirmis. pͥmam nullatenus aut ſecūdaꝫ ꝑfuſionem exponant. ſed pͥus ſemꝑ mūda tionibus ſolitis ꝑfectis. aliud denuo vinū calici apponat̉ petētibꝰ indulgendū. ¶ De diſciplina circa ea q̄ ad corpus ſunt. Capitulū VIII. Abito de diſciplina circa ſpūalia. ſe quit̉ de ip̄a circa corꝑalia. Et pͥmo circa ea q̄ in nob̓ ſunt. Scd̓o circa ea q̄ ext̓ra nos ſunt. Reſpectu eoꝝ q̄ in no bis ſunt. primo videnduꝫ eſt de diſciplina reſpectu totiꝰ corꝑis qͣntū ad geſtū. ſecūdo reſpectu partiū corꝑis quātū ad actum. Et pͥmo reſpectu lingue qͣntum ad duo oꝑa nature. in quibꝰ cōgruit officiū lingue. ſcꝫ quātū ad loquelā ⁊ guſtum. Secun do reſpectu manuū. vt in exercitio manua li. Tertio reſpectu pedū. vt in inceſſu. Quarto reſpectu membroꝝ oīm. qͣntuꝫ ad aliqͣ ip̄orum officia. Ad hoc circa ea que extra nos ſunt. Primo quātū ad ea de ꝓpe. vt eſt veſtꝭ ⁊ habitꝰ. Scd̓o qͣntuꝫ ad ea que de longe. vt ſunt officine. ¶ De diſciplina in geſtu. apitulū XIX. ca diſciplinā in geſtu. qͥ modus ⁊ figuratio mēbroꝝ et corꝑis dicit̉. duplex eſt cuſtodia adhibenda. Prima eſt vt vnū mēbrū alteriꝰ officiuꝫ nō vſurpet. aut eiꝰ mīſteriū ſui admixtiōe ꝯfundat. Si os loquit̉. caput nō agitetur. manꝰ nō moueat̉ ⁊ ſic de alijs. vt dū alterū membrū oꝑatur. alteꝝ quietū oīno ꝑmane at. aut ſi oꝑa eius neceſſaria illi eſſe cogno ſcunt̉ ad oꝑandū. ordinate moueat̉ Se cunda eſt cuſtodia diſcipline ī geſtu. vt qͦd libet membrū in eo qd̓ facit. debitū moduꝫ ee 3 Speculum diſcipline teneat. nec temꝑantie limitem aut honeſta tis formā excedat. Hoc eſt. vt in paucis ex emplificemꝰ. ridere ſine aꝑtione dentiū. vi dere ſine defixione oculoruꝫ. loqui ſine ex tenſione manuū. ſine cōtorſione labioruꝫ. ſine iactantia capitis. ſine eleuatione ſuꝑci liorum. incedere ſine modulatione greſſu um. ſine ventilatione brachiorū. ſine geſti culatione ſcapularū. iacere ſine deiectione membroꝝ ſedere ſine alterutra ſuꝑiectiōe pedum. ⁊ ſine alterutra accubatione lateꝝ. ſine diuariatione ſeu dilatione cruriū. ſine extenſione vel agitatiōe tibiarum. Nem pe honeſtum et humilē fratrem femori ſu ram imponere. vel pedes palaꝫ cancellare nō decet. Arcendi vel in publico geſtus inepti. Geſtus deniqꝫ religioſi debet eſſe humilis ſeuerus ⁊ grauis. Eſt enim rep̄henſibilis geſtus. ſi ſuꝑbiam. ſi mollici em̄. que nunc ꝑ laſciuiā hilaritatem diſſol uit. nunc ꝑ nimiam deiectionem infatuat. aut ſi etiā leuitatem p̄tendat. Turpis in humilitatis ꝓfeſſore ſuꝑbia Feda pror ſus in humili habitu. geſticulatio faſtuoſa. Sic nō eſt viri muliebrem dare mollicieꝫ. puerili leuitate. Grauitatꝭ modeſtia mul tam affert ſeruata moribꝰ honeſtatem. ne glecta. maculā ⁊ cōtemptū. Mortificata ẜm apl̓m ſuꝑ terrā membra. geſtus debēt mortificatos habere. ¶ De diſciplina in modo loquendi. X Iſciplina loquēdi tam in modo et d ꝓuida quādo loquēdū ſit diſcretio ne. qͣꝫ in verborū religioſitate atten ditur. Modus in geſtu ⁊ ſono conſiderari poteſt. Loquētis geſtus debet eſſe mo deſtus ⁊ humilis. ſonus demiſſus ⁊ ſuauis Modeſtiā debet habere geſtus loquen tis. vt nec inordinate. nec turbulente inter loquēdū membra moueat. nec oculorū nu tibus. labiorū contractione. vel altero non decenti alterationis modo. vultus hone ſtatem deformet. aut faciem ip̄am mollicie quadā reſoluat humilitatis oſtentu. ſed in eadem vultꝰ conſtantia ſemꝑ ꝑmanēs. ſe. ueritatē benignā ⁊ conſtantē. ⁊ quodāmo do rigidā benignitatē p̄tendat. In facie ſiquideꝫ homīs ſpeculū diſcipline relucet. cui tanto maior cuſtodia eſt adhibēda. qͣn to minus qd̓ in ea peccatū fuerit celari po teſt. Uetat quoqꝫ loquentē geſtꝰ modeſtia. ne ſi hominibꝰ notabili quadā ſupplica tionū ꝓfunditate incuruet. aut eius cui lo quitur vultui nimis inſtet. ne inhoneſte qͥ dem in eius faciē alitus aſpiratione infuf flet. aut alitu ip̄o poſt vinū potatum maxi me narium ſenſum offendat. Loquentꝭ alitus vultui auditoris et naribus vicioſe prorſus ingeritur. Debet etiā geſtus hu militatem ſuꝑ modeſtiam vultꝰ hilaritateꝫ p̄tendere. Sonꝰ debet eſſe demiſſus pa riter ⁊ ſuauis. quia clamoſitas ⁊ verborum aſperitas. locutionē religioſi plurimū qͥdē ⁊ dedecet ⁊ deturpat. Diſcretio quando loquendum ſit neceſſaria eſt. qꝛ ex ore fatui etiā parabola reprobat̉. quia non dicit eaꝫ in temꝑe ſuo. Sapiens quādo loquēdū ⁊ quādo tacendū ſit. prudenter confiderat. Eſt autē iunioribus fratribus ſemꝑ fe re int̓ ſeniores ad interrogatōnē tacendū. Adoleſcens ait ſcriptura. loquere in tua cauſa vix cū neceſſe fuerit. ſi bis interroga tus fueris. habeat caput rn̄ſum tuū. Sile etiā a bonis ꝓpheta. Ergo qͣꝫuis de bonis ⁊ ſanctꝭ ⁊ edificationū eloquijs. ꝑfectis diſ pulis rara ꝯcedit̉ loquendi licentia. F loqͥ ⁊ docere magiſtrū ꝯdecet. tacere ⁊ audi re diſcipulo ꝯuenit. Loquēte alio nō lo quant̉. aut ꝟba vnqͣꝫ loquētiū int̓rumpant. Nec mordaci vl̓ importuno inſultū. ſocioꝝ locutionē inpugnēt. Stultoꝝ hͦ qͥ nec lin gue parcere nec ſocijs deferre nouerunt. Si qͥ etiā mutua ſe collatiōe impediūt. impoſitionē ſilētij ⁊ aliā penā ꝯdignā me rito repͥmunt̉. Religioſitas debet ī locu tione ẜuari. vt ſit ẜmo veridicꝰ ⁊ purus. ſit honeſtꝰ ⁊ dulcꝭ. De veritate ẜmonis ſa piens dicit. Ante oīa ꝟbū verax p̄cedat te. Nō ſolū mēdacia ⁊ q̄ crimīoſa ſunt. veꝝetiā locutiones yperbolicas ⁊ aliqͣ duplicitate notabiles. penitꝰ vitent. Loquentes de dubijs aut futurꝭ nunqͣꝫ abſolute loquant̉ ſed in hmōi om̄ibꝰ ſꝑ ꝯditionē apponant. Preciſa d̓ īdifferētibꝰ ꝟba. r̄ligio n̄ ꝯſentit. Nō eſt alieno viuētis arbitrio de cōtin gentibꝰ negare vl̓ aſſerere abſolute. Nō facile de auditꝭ ſententiēt. licet ꝟitatē ſenti re ſe putent. Sint ad rn̄ſionē tardi. ne ꝑ incōſiderationē falſuꝫ aliqd̓ vel indiſcipli natū ꝓferāt v̓bū. Debēt etiā pure loqͥ vt in eoꝝ ꝟbis nec iactantia nec detractio vel malicie alicuiꝰ aut vanitatꝭ admixtio vale Fo XXXIIII at inueniri. Nunqͣꝫ de ſcīa vl̓ de ſecl̓i ſta tu ſe iactent. Erubeſcāt dicere de abſen re. qd̓ cū caritate nō poſſent dicere corā ip̄o Un̄ ſctūs Benedictꝰ. Murmurare aut cō queri neſciāt ante om̄ia. ne murmuratiōis malū ꝓqualicūqꝫ cauſa ī aliqͦ qͣlicūqꝫ ſigno verbo vel ſignatiōe appareat. In verbis ſuis aut lr̄is ſiqͣs aliqn̄ dirigūt puerilibus vel adulatorijs nō vtant̉ blandicijs. ſꝫ tā qͣꝫ religioſis ſuā breuiter ⁊ veracit̉ intentio nem exponāt Honeſtatē habeat locutio ſi ⁊ illius qͥ loquit̉ ⁊ illoꝝ quibꝰ vl̓ de qͥbꝰ fit ſermo ꝯueniat dignitati. Ocioſa vero io culatoria. iuratoria. ꝯtentioſa. maledica vl̓ alias ſecularia ꝟba. nec pura ſunt qͥdeꝫ. nec religio ſe ꝯueniūt dignitati. Nuge vt ait ſanctꝰ Bern̄. inter ſecl̓ares ſunt nuge. ī ore. ſacerdotꝭ blaſphemie. Interdū ſi inter cidant ferende fortaſſis. referende nunqͣꝫ. Os iam talibꝰ aperire illicitū. aſſueſcere ſacrilegiū eſt. Fede ad cachinnū moue ris. fedius moues. Diſſueſce a vaniloqͥo. linguā. qui ad ꝓfectum religionis aſpiras. Proceſſurus in publicuꝫ. p̄muni teip̄m ⁊ animo ſtatue. a verbis inanibꝰ abſtinere. Prouide tibi anteqͣꝫ ꝓdeas vtile aliquid vnde ſi expedierit ſermo texatur. familiare prudenti ꝯſideratiōe om̄ia p̄uenire. Cō fert ad ſingula fuiſſe p̄munitum. Si di gnum quippiam relatione non habes tace. tutius ⁊ humiliꝰ audis qͣꝫ loqͣris. Nō af fabilitas oportuna. ſed loqͣcitas ocioſa dā natur. Iurare vero nūc ꝑ caput nunc ꝑ ſctōs vel alio qͦuis modo. xp̄i qͥ ait. ſit ẜmo veſter eſt eſt. nō nō. diſcipulo mīme ꝯgruit. Rurſus indignū penitꝰ ſeruis dei. mu liercularū more ꝯtēdere. Si reſiſtētie ī cidant v̓ba. cedēdū ꝯtinuo reſiſtēti. Ho nor eſt homī qͥ ſeꝑat ſe a ꝯtentiōibꝰ Nun qͣꝫ diſcendi vt dicit̉ gr̄a litigēt. ſciētes ad ſe ꝟboꝝ ꝯtentiōes nullo mō deinceps ꝑtine re. Nō pōt eſſe qͥn ꝯtentio aliqͥd qd̓ ꝯtra ꝯſcīam dicat̉ extorqueat. Ergo int̓ dei ſer uos collatio nō altercatio dꝫ eſſe. Per uerſuꝫ eſt maxīe ſi auſu dānabili ad iniuri oſa l̓ maledica ꝟba q̄ ẜm apl̓m a dei regno excludūt. os religioſi laxet̉. aut diaboli no me ad inuectionē aſſumat. vl̓ in cōi locutio ne freq̄ntet. Sūt q̄daꝫ q̄ leuiſſima puta rent. ſi nō in ſcripturꝭ demōſtrarent̉ opini one guiora Quis em̄ dicētem fatue frī ſuo reuꝫ gehēne putaret niſi ꝟitas hoc diceret. Peſſimū hūc loq̄ndi vſuꝫ qͣi ꝓ affabilita tis ſolatio ſalutꝭ aduerſariꝰ ītroduxit. vt ꝑ eū modice occaſiōis acceſſu. ſtultꝭ illudens eos freq̄nt̓ in gͣuis lapſuꝫ offenſe īpulſu le uiori p̄cipitet. ⁊ dignitateꝫ ſtatꝰ colluuio.i. ſordidatiōe vilificet. Pudeat eos rumi gerulos eē. aut ꝟboꝝ ſeculariū delatores. Nihil int̓ ſocios ſeminēt. qd̓ īfirmos ani mos diſſoluere valeat aut turbare Reus eſt d̓o ⁊ ordini qͥ temerario diffidentie ꝟbo ꝯſcīaꝫ ꝑcutit īfirmoꝝ Pret̓ea ſiue frī ſiue extraneo ſiue magno ſiue paruo loqͣnt̉ ſꝑ ī ore ꝟbi dulcedinē hēant. Oēm ad oēs ẜm apl̓m māſuetudinē on̄dētes. Nunqͣꝫ ſuo p̄textu ꝯſtātie vl̓ zeli cū cōitatꝭ iniuria in v ba ꝯtumelioſa ꝓrūpāt. Sepe eī meritū lingua īmoderata ꝯfūdit. Turpiſqꝫ defen ſio q̄ iniurijs vtit̉. Habꝫ faſtꝰ ꝓ ꝯſtantia impetū. ꝓ rōne iniurias. ſꝫ līgua eucharis ī bono hoīe habundabit. ¶ De diſciplina circa comeſtionem. Capl̓m XXI. D hec debēt cū timore dei comede re diſciplinā ſꝑ tā in mō ſe hn̄di qͣꝫ ī cibo ẜuātes. vitātes nihilominꝰ qͣſdam mi nꝰ decētes ſecl̓ariū ꝯſuetudīes ſuꝑ mēſam. Placet l̓ pauca d̓ ſingul̓ exēpla ſubnecte re. q̄ ad fil̓iuꝫ ꝯſideratōeꝫ trāſmittāt. Ho neſte ſe dn̄t hr̄e. vt dū comedūt aut bibūt ſe deāt. biloētes cū duabꝰ māibꝰ ciphū teneāt. mēbroꝝ agitatōeꝫ ⁊ qͣrūdā anhelationū vl̓ labioꝝ tumultū. q̄ aī notāt intꝑantiā vitēt. ocl̓os a circūſpectiōe. linguā a locutiōe cō hibeāt. Oculoꝝ cuſtodia int̓ epulas. ꝓpte rea neceſſaria ē. qꝛ nō decet p̄cipue vt vagoſ hēant ocl̓os. neqꝫ curioſe. Et vt āpliꝰ dicā. impudent̓ q̄ apud alios agūt̉ circūluſtran do ꝓſpiciāt. ſꝫ vt potiꝰ pudice demiſſis lu minibꝰ. ea tm̄ q̄ ſibi an̄poſita ſunt attēdant. Loqͥ ꝟo ſeu muſitare ad mēſaꝫ vbi ſilēti um ē ẜuādū. turpe viciū ē. Declināda mu ſitatorꝭ ſocietas. qͥ legꝭ licꝫ hōeſtate ꝓhibitꝰ lingue tn̄ nō valet volubꝝ retinere. Si qn̄ etiā extraordīarie bibūt. ſiue aſſint ſiue nō aſſint extranei. qͣꝫdiu bibit̉ ſileāt. Cul pāda nimis ꝟboꝝ ml̓tiplicatio iuxta potū. In cibo tā ī qͣlitate qͣꝫ ī qͣntitate ip̄iꝰ qͣꝫ in mō moraqꝫ ac freq̄ntia cōedēdi diſciplinaꝫ obẜuēt. In qͣlitate vt nūqͣꝫ p̄cioſa l̓ delica ta. nunqͣꝫ ciboꝝ aut p̄ꝑationū diuerſitates ee 4 Speculum diſcipline affectent. ꝓpicium ad delicata palatum. cu rioſitas quedā honeſtatꝭ poſtpoſitiua de clarat. Ut verbi gratia. ſi quis ex vicio me liora de cōmuni eligat portōne. vt quod in pane ſapidius. vel in alijs viderit melius ip̄e ſibi accipiat. ſi a maioribus panis fru ſtum accipiat. minoribus ſi aſſunt licet mi nus delicatis. ſine rōnabili cauſa dimiſſis cum panis vel res alia quāto magis ad in tegritatem accedit. tanto ad menſam ip̄am valeat honeſtius reportari. Si ad maio rem ſaporis delectationem in pane inueni endam. ip̄m inordinate frangendo circūci dendo vl̓ micatenus excruſtādo deformet Si vinum cū aqua temperare non curet. Si longum ⁊ interpollatuꝫ faciat hauſtū. Si ſalſam cōmunem panis appoſitiōe con ſummet. aut eam incōgrua toto vaſe tranſ uerſo. vel circulari venatione vendicet. cuꝫ ſit magis in medio intingendum. Sicut em̄ apud honeſtos quoſdā in ſeculo impu tatur ſi corroſionibus oſſiū curioſius inſi ſtas. aut carnes ꝑ magnos notabiliter bo los p̄ter exigentiam ſcindas vel edas. aut dum ſcindis. ſciſſum īmediate morſellum anteqͣꝫ in cōmuni loco poſueris p̄ripias. a meta cōmuni iuxta vulgare ꝓuerbium nō curando diſcrepas. aut tactu more palpo nis electum poſt tactū relinquas. vel ſimi le quippiaꝫ actites. ſic religioſis eſt indecēs ſi in his que ſibi ꝓ temꝑe cōueniunt cibis. notam guloſitatis non vitent. Si quā do eos ieiunij temꝑe vino confecto vl̓ ſim plici ante comeſtionē vel ſiue an̄ ſiue poſt. herbis ſeu ſpeciebꝰ infirmitas vti coegerit occulte huiuſmodi ſi potuerint ſumant. ne ſimplices idem ſibijp̄is abſqꝫ ſufficiēti ne ceſſitate licere putātes. ad ſoluendū ieiuni um ſuo incitentur exemplo Eſt inſuꝑ di uerſitas reſpectu cibi ⁊ p̄parationeꝫ vitar da. nihil ad menſam ſpeciale apportent. vel in menſa requirāt p̄ter ſal ⁊ aquaꝫ. que poſ ſunt ſemꝑ cum honeſtate requiri. Priuā dus cōmunibus qͥ ſpecialia in cōmunitate vſurpat. Cōmunibus igit̉ diſcant eſſe con tenti. Os ſuum ad omnia que alij come dunt aſſueſcant. vt ſi fieri poteſt nullū om nino repudient ſeu abhominent̉ cibum. Grande vicium ſi potagium ⁊ cōmunia re ſpūas. vt in ſpecialibus lautius ꝓcureris. Porro modo mollia. modo dura. modo frigida. modo calida. modo frixa modo e lixa pregnantes ſolent appetere mulieres. ꝓuidenter autem ſobrieqꝫ conuerſanti ſa tis eſt ad om̄e condimentū ſal cum pane. Debent etiam exceſſum in cibis et ma xime potus quantitatem vitare. vt crapu la vel ſatietas nimia non ſubrepat. Ni hil ſic contrarium omni chriaiano quomō crapula. dicit ſanctus Benedictus. Am plius quoqꝫ qualiter hoc eſt. qͣꝫ decent̓. mū de ac temperate ſit comedendum attēdant Decentie detrahit. qui cibum in ore ha bens. vel ciphum in manu detinens loqui tur. qui in manu armata cultellum haben te. cibum ori miniſtrat. vel ei nonduꝫ expe dito a cibo. potum nihilominꝰ ingerit. aut dum bibit vel comedit caput tenet in capu cio ꝓfundatum. Mundiciaꝫ debent ad ꝓprium et ſociorum cibum et ad menſam ip̄am ſuper quam comeditur obſeruare. Mundicie ſimul ac decentie gratia ca ueant. ne in parabſide cipho vel ouo p̄mor ſum aliquid iterum comeſturi reponant. Fede tuorum reliquias dentium alicui cuilibet cibo immiſces. Nunqͣꝫ ciphum cum digitis. potagio vel alio quolibet ma didatis accipiant. aut pollicem poculo im mergant. nec ſuper potum in cipho vel ſu per cibum quemlibet ſufflent. Indecenter agitur ſi digitos quis immittit potagio et offas vel olera nudis articulis cōclearis vi ce piſcatur. ſi ſuꝑfluitates piſcium ⁊ ſimilia ex ore proijcit ſuper menſam. vel nuces alij qͣꝫ ſibi frangit cum dentibus. Si nudā ma num in menſa naribus emungēdis. vl̓ car ni nude ſcalpende apponit. vel manū ip̄am ad veſtimenta detergit. Cauendū quo qꝫ ne quis ante faciem circūſtantiū fratruꝫ ꝓſale vel alijs neceſſarijs q̄ a fratribꝰ tradi pn̄t manū extēdat ſuꝑ mēſaꝫ. ⁊ eoꝝcibuꝫ cū manicis ſeu habitu ſuo tāgat. Scindē dus etiā panis pectori ſeu veſti cōi none ſine interpoſitōe tōalie applicandꝰ. M dicia mēſe requirit vt mēſale neqͣqͣꝫ freq̄nti vel ſuꝑflua deterſione cultelli vel manuum deturpetur. purgandis maxime dentibus nullatenus exponendum. Fedum et vile. mappas ⁊ manutergia fratrum communia dentium fricatiōe fedare. Qui conuentua lia dehoneſtat. cōmittit vtiqꝫ in conuentu. Temperantiam manducandi ait Hu AXV Fo. go intelligimus in eo ꝙ ſi homo tractim ⁊ non cum nimia feſtinatiōe comedit. Fe ſtinatio in inchoatione et proſecutione co meſtionis attenditur quando videlicet in initio menſe ſtatim abſqꝫ orationis alicuiꝰ p̄ambulo ad cibum manus extenditur. aut cum quadam voracitate comeditur. ſi pri us cibum ori miniſtras qͣꝫ alio ſumpto fue ris expeditus. Ceterum per moroſam co meſtionem congregationē detinere ad mē ſam. aut ſi quando extra conuentum bibi uxta potum moram contrahere. non ecens. Hinc per ſapientem ſobrio dici tur. Ceſſa prior cauſa diſcipline. In co lendi ⁊ bibendi frequentia ſeruanda ē genter temperantie diſciplina. Sane poſt refectionem ad potum redire. aut per diem in domo ex vicioſa conſuetudine. aut quod turpius eſt poſt completorium bibe re. non mediocris vicij notam habet. Ho neſtius ad menſam quantum indiges bi bis qͣꝫ bibendo per diem meriboli morem geris. A Fructus vel aliud quodcunqꝫ ex ꝓ traordinarie ſeculariū more comedere. pa tens eſt guloſitatis indiciū. Si quidem extra duas vices in die niſi neceſſitate cō gente in domo vel extra comedere puero rum īmo pecudum eſt. Senex legem in vicibus comedendi non ſeruans fertur ꝑ angelum. aſino comparatus. Ad collati onem temꝑe faciendā ieiunij duabus tan tum vel tribus ſi indiges bibere vicibus. temperantie congruit et honeſtati. Studet ſobrius quandam temperātie legem. in ip̄is etiam neceſſarijs obſeruare. Deniqꝫ quorundam ſecularium in faci endis cōuitationibus. in fragmentis ⁊ hu iuſmodi conſuetudines vitent ad menſaꝫ. Non ſeinuicem facile conuitent. ſed come dat vel bibat vnuſquiſqꝫ ꝓ ſue arbitrio vo luntatis. quantuꝫ neceſſitati ſue melius ſi bi note qͣꝫ alij viderit expedire. Cōgrue tamen ſenior verecundantes forte vl̓ nimi um abſtinentes iuniores inuitat. Sapor ⁊ potagium p̄guſtata. vilium quo qꝫ ſeu quorūlibet ciborum reliquie. vt ouū vnum. tantillum ve pitantie. ſi ventre iam fatīato ſuperſit. indecenter cōmenſalibus maxime ſenioribus ingeruntur. Ence nia per menſam non mittant. A fragmen tis et reliquijs caueant. ſed de pane ⁊ alijs ita ſibi prouideant menſurate. vt coram ſe vix micas relinquant. In potagio tamē aliquid interdum honeſte relinquunt. id ſibi pauperum ⁊ temperātie gratia ſubtra hentes. Uerum et ſiquid forte relinque re. non tamen vt pater familias ad erogan dum congerere ꝑmittūtur. Pro ſocijs aut vix aut nunqͣꝫ. maxime circa finem refectio nis panem vel aliud ſcindant. aut potum in cipho ponant. niſi ſaltem quantum ipſi ſoli comedere vel bibere valeant. ſi alij qui bus hec offerunt non acceptant. Nunqͣꝫ pro buccella vt dicitur panē. tūc integrum ſcindant. preſertim ſi apud ſoci os fractum inueniant. Si ciphum com munem habuerint. qui bibere voluerit nō amplius de potu apponat qͣꝫ poſſit bibere vna vice. Inter reliquias que aliquādo fiunt. inutile aliquod vel nociuum vt que de nūce. ouo. caſtaneaqꝫ proijcimus. alia qͦ qꝫ huiuſmodi nullo modo relīquant. Murilegos vel aues ad menſam non pa ſcant. cum nec in refectorio debent ſuſtine ri. Poſſunt cum dictis ⁊ ſimilia circa co meſtionem attendi. Ueruntamē ſūt nō nulla. que licet cōmuniter vicioſa putent̉. interdum tamen inter domeſticos in ſpiri tu caritatis ſine vicio exercentur. ¶ De diſciplina in opere manuali. Capitulū XXII. O diſciplinam circa exercitiuꝫ ope ris manual̓. quod videlicet manua li opere corꝑaliter exercetur ſeruan dam. neceſſaria eſt diſcretio. diligētia ⁊ ho neſtas. Eſt habenda diſcretio circa opꝰ. vt quod faciendum eſt diſcrete fiat. Diſcernenduꝫ eſt primo. vt inutili operi neceſſarium. bono quoqꝫ melius. ⁊ meliori optimum preferatur. Iuuare frēm cū ī diget multū vtiqꝫ oꝑi peculiari p̄pōderat. Rurſum celebrare volenti. iuuamē ſub trahere. maiorem qͣꝫ pluribus alijs offen ſam eſſe quis ambigat. Eſt etiam diſcer nenduꝫ. quod opus quo temꝑe fiat. Non nulla ſiquidem in feſtis diebus non fierēt. que in profeſtis bene fieri poſſunt. Uidetur igitur in operibus diſtinguen dum. Sunt enim exercitia quedam q̄ ne ceſſitati quotidiane inſeruiunt. vt eſt cibo Speculum diſcipline rum preparatio neceſſarioruꝫ ad diē vten ſilium coquine ablutio. et conſimilia q̄ om ni tempore fieri ſolent. Sunt quedaꝫ alia que in diem alteram differri poſſunt. vt eſt ſcribere in quaterno. tunicas cum ꝟgis ex cutere. caput abluere. ceteraqꝫ alia a quibꝰ eſt diebus dominicis et feſtis precipuis ab ſtinendum. ob ſacri renerentia temporis. Feſti nanqꝫ dies per honeſtuꝫ quietis ocium. alij vero dies per laboris debiti ex ercitium honorantur. De quo Hugo. Quantum ait addit decoris diebus feſti uis dies vacationis. tantum ornamēti con fert ceteris diebus ſtudium boni operis. ita vt in illis quiſquis noluerit eſſe quietꝰ index ſit ſue vanitatis. et in iſtis qui nō fue rit laborioſus teſtis pigricie. Carnales ſiquidem mentes ne vel in il lis diebus quieſcant. vanitas exagitat. Ne vel in iſtis in bono oꝑe ſe exerceant. pigri cia ligat. Deinde quaſi concludens ſub iungit. Quapropter non negligenter ha benda eſt in bono opere diſcretio tempoꝝ quia ſicut malum opus nullo tempore lau dabile eſt. ita etiam bonum opus quodā modo reprehenſione dignum iudicatur. ſi tempore oportuno factum non eſt. Diligentia in opere ex promptitudine operantis. et deuota fideliqꝫ operandorū executione dinoſcitur. Diligentie huiuſ modi promptitudo non in opere manuuꝫ tantū. īmo in conuentuali quolibet maxi me locum habet. Quicquid pertinet ad cō uentū. id precipuo diligentie ſtudio ē agen dum. Sint ergo precipue ad conuētualia exequenda promptiſſimi. nunqͣꝫ tarde ad opus dei vel ad menſam occurrant. Unde ſanctus Benedictus. Ad horaꝫ diuini officij mox vt auditum fuerit ſignū (relictis omnibus que in manibus fuerīt) ſumma cum feſtinatione curratur. cū gra uitate tamen vt nō ſcurrilitas inueniat fo mitem. Ergo nihil operi dei p̄ponatur. Ad menſam autem qui ꝑ negligentiam non occurrerit ante verſum. vt ſimul om nes dicant verſum ⁊ orent. et ſub vno om nes ad menſam accedant. Si vſqꝫ ad ſecū dam vicem correptus. emendare neglexe rit. iuxta ſancti decretuꝫ a cōmunis eſt mē ſe participatione arcendꝰ. vt ſolus a cōmu ni conſortio ſequeſtratus reficiatur. ſua ei de vino ſi fuerat habiturus portione ſub lata. Digne quideꝫ a cōmuni refectione re pellitur. qui ſe ꝑ vicium a cōmuni oratiōe ſecludit. Abſit a ſeruis dei vicioſe huius conſuetudinis turpitudo. vt conuentuale aliquod diuinum p̄ſertim officium alteriꝰ pretextu cuiuſlibet. tardo acceſſu vel certe abſceſſu propter opera dehoneſtent. Ut tardus acceſſus. ſic ante horam receſſus ſi ne graui p̄ſumptus neceſſitate arguitur Impatientis ⁊ vani ſignum eſt homīs in cōmunibus anticipare receſſum. nec o pus dei poſſe in choro finetenus expecta re. Si monachum ſancto narrāte Gre gorio. poſt completum officiū cōtinuo re cedentē. viſuſ eſt demon ab oratorio retra here. quid de his qui nec ip̄ius expletionē officij p̄ſtolātur. Haud dubium conuentu alis vbilibet decorem integritatis neglige re. inexcuſabile prorſus remiſſionis eſt vi cium. Ad vicium autem vix occaſio de erit. ſi quelibet admittatur. Omnes de niqꝫ fratres labores non ex ſola conſuetu dine vt vitula docta trituram diligere. ſed ex animi deuotione ſectentur. vt in cōmu nibus ſit feruoris affectio ſpecialis. Conuentualem vitam vt ſanctiſſimam īmo angelicam toto affectu animi ample xantes. ei tam continua qͣꝫ deuota ꝓſecuti on adhereant. Quantū ad officium men ſam ⁊ alia. vix niſi coactia conuentus con gregatione recedant. Tantam deus cō uentui efficaciam contulit bonitatis. vt ibi/ augmentum ſuſcipiat boni bonus. aut ve niam mali malus. Multa in conuentū bo na p̄ſentibus conferūtur. abſentibꝰ ſubtra huntur. Saul ad conuentum pſallentiuꝫ ꝓphetarum accedens. ꝓpheta efficitur. ex tra conuentuꝫ factus ꝑuertitur. Thomas diſcipulorū abſens conuentui viſionis do minice conſolatione fraudat̉. quā ad colle gium reuerſus aſſequitur. Diſcipuli parit̓ congregati ſpiritūſanctum accipiunt. In conuentu dominus habitat et quieſcit. ibi deuotos quoſqꝫ vberiorꝭ gratie pabulo re focillat. ibi qͣꝫ plures negligentie ꝑſonales in diuino maxime officio ſubrepētes. ꝯgre gationis cōmunione ſupplentur. Ibi quod ſuis quiſqꝫ non poteſt. aliorum meritꝭ obti nere meret̉. Ceteꝝ lꝫ ad maiora domꝰ offi cia vicꝫ hoſpitalarie. refectorij. infirmarie. XXXVI S. lectionis ad menſam et huiuſmōi pͥncipali ter et continue facienda. nouicios fratres aſſumere. prouida religionis ꝯſuetudo nō habet. Si tamē quādo ꝯtingat eis aliqua huiuſmodi officiorū. vel ad horaꝫ cōmitti. magna debent deuotōe ſuſciꝑe. ⁊ ad faciē dum ea māſuete. velociter. acceptabiliter. integre. circūſpecte. magnā debent diligen tiā adhibere. Manſuete hͦ eſt ſine mur nure et diſplicentie ſigno. Fili ait ſapiens. In manſuetudine opera tua ꝑfice. Eſt in oꝑe bono neceſſaria ſtrennua velocitas. De qua Sapiēs dicit. In oꝑibus tuis e ſto velox. Uelocitas hec maturitatꝭ nō re mouet grauitatē. ſed viciū tarditatis exclu dit. Eſt etiā acceptabiliter operandum. vt quibus miniſtrat̉. ꝓut honeſte fieri pote rit ſatis fiat. Optabat Apoſtolꝰ et orari rogabat. vt oblatio ſua fieret acceptabilis ī hieruſaleꝫ ſanctis. Magnus ꝓfectus eſt ei. cuiꝰ miniſterio multi leti facti deum lau dant. Integritas in oꝑe bono requirit̉. vt nō diminute. nō ad euaſionem vel quaſi ad oculū ſed ꝑfecte vt res exigit fiat. Cir cūſpectio in obſequijs ꝓut officiorū requi rit varietas eſt habēda. quod ꝑ exemplū in vno officio meliꝰ patet. Si quādo refe ctorarij vicem gerāt. que miniſtranda fue rint. temꝑe cōgruo. et mō. debito p̄parata miniſtrent. ⁊ religioſe diſtriduāt. ne in men ſa defectus. vel circa miniſteriū ſurū minus expediens aliqd̓ accidat ꝓuiſuri. Mini ſtrent̉ itaqꝫ neceſſaria tempeſtiue. Tur pe eſt ſi ꝓpter vnius defectū tota cōgrega tio expectet. Sic ⁊ om̄ia ſiue fructꝰ ſiue ſa rute ruu. cxaxtes ad mēſaꝫ intrauerint renda pul?. dmedentibꝰ congrue appo ꝓuide apponūtur. Conferendorū colla tio ſucceſſiua ꝯuentū ſepius detinet. impu tanda ſi qͥdē cauſet̉ ex negligentia miniſtro Ad menſam vero quicqͥd apponit̉. p̄ tū vt decet reficientibꝰ offerat̉. Nuces ſi dande fuerint pͥus frāgant̉. herbe crude li apponende fuerint mūdent̉. ⁊ ſic de alijs obſeruet̉. De omnibꝰ que apponunt̉. ſua cuilibet ſi fieri poteſt portio ſingularit̓ tri buatur Sunt rurigene qͥ nec a prelatis diſcreta. vel ab extraneis ſorte diſtinguāt. Cōmunia maxime vt ſal ⁊ aqua mēſe nō deſint. q̄ in pͥmis ꝓuidus miniſtrator appo nit. Aqua nō ſolum ꝓ temperādo vino. imo ⁊ ſepe ꝓ alijs neceſſaria eſt in mēſa. Cōclearia quoqꝫ ſunt ad omne potagium oportuna. ne in parabſide cū digito piſcā ri oporteat. ⁊ ne iuxta Hugonē in eodē iu re ⁊ manus ablutionē ⁊ ventris refectionē videat̉ querere. Murilegos vel aues q̄ tenent̉ alicubi cōtra ranas nullatenꝰ eſſe ī refectorio dū fratres comedūt patiantur. Nec em̄ hoc eſt expediēs vel honeſtū. Sic in alijs circa iſtud vel aliud quodcūqꝫ ſi bi impoſitū officiū ſint intenti. Scriptum eſt em̄. Cuncta cum diligentia facite. Et iterū. Agite diligēter ⁊ erit dn̄s vobiſcū in. bonis. Sic agetis in timore dei fideliter ī corde ꝑfecto. Honeſtas in oꝑatione ſer uatur. ſi om̄ia que agunt̉ cū maturitate ac religioſitate quadā exerceant̉. ⁊ in om̄ibꝰ ni tor inueniat̉ mūdicie. Hoc em̄ religioſum maxime decet. ¶ De diſciplina in inceſſu. Capitulū XXIII. Iſciplina circa inceſſuꝫ. penes mo dū ⁊ diſcretionē in ambulādo cōſi derent. Honeſtus em̄ modꝰ reqͥ rit. vt nō impetuoſis ⁊ fractis greſſibꝰ am bulent. nec erecta ceruice. nō ꝓminenti pe ctore. ſeu etiā inclinato ſuꝑ humerū capite. aut vagabunde pendentibꝰ manibꝰ. q̄ om nia vel leuitatē vel ſuꝑbiam vel remiſſionē vel hypocriſim ſapiūt. Debent etiā ī eun do diſcretionē habere. ne de illorū numero cenſeant̉. de quibꝰ dicit̉ ꝑꝓphetā. Nō eſt iu diciū in greſſibꝰ eorū. In eorū greſſibꝰ non inuenit̉ iudiciū. qui eundo neceſſitatē vl̓ or dinem nō attendūt. Neceſſitas diſcurſum inutilē. Ordo inordinatiōis ꝯfuſioneꝫ ex cludit. Diſcurſum igit̉ ꝑ domū. ꝑ hortū. et extra domū. qui magnū eſt inſtabilis mē tis indiciū. caute vitent. In domo. ne ſcili cet officinas. de loco ad locuꝫ. de fratre ad fratrē inutiliter euagent̉. aut loca rumori bus audiendis. vel collocutionibꝰ aꝑta fre quentēt. ſed in locis ſibi cōceſſis. vt ſunt eē cleſia. celle. capitulū ſi extranei affuerint. vl̓ alijs locis ſi qua ſibi fuerīt ſpecialit̓ depu tata cū ſilentio reſidentes. Officinis priua tis. puta vbi cibaria p̄parant̉ infirmi vl̓ ho ſpites recreant̉. aut fratrū congregatiōi. vl̓ comedentibꝰ et bibentibꝰ ſe nullatenꝰ inge rant nō vocati. Erubeſcant p̄cipue ad refi cientiū menſaꝫ accedere. vl̓ eis niſi ꝓ euidē ti mīſterij neceſſitate aſſiſtere. Effrontꝭ eſt. hoīs nō erubeſcere comedētes. Uerūtn ſi Speculum diſcipline quādo eos loca ſibi nō conceſſa neceſſitas adire cōpulerit. ad oſtium pulſare aliquā tulum poſſunt. vel vt aliquis egrediat̉ ad eos. vel ip̄i vocati ſecurius ⁊ honeſtius in trent In hortū nō vadant abſqꝫ licentia niſi eos vel ab aliquo ꝓfeſſo mitti contige rit aut vocari. ad loca ſua poſtqͣꝫ ab eo re ceſſerint. vel eius negocium fecerint. qͣꝫci tius reuerſuri. Ueruntamen eorum in ſtructor iuxta ſuꝑioris diſpoſitionem. nūc hos. nunc illos. aut etiā om̄s ſimul ad ſpa ciandū in horto cauſa recreatiōis. vl̓ alicu ius bone collatiōis poterit ꝑ ſe vel ꝑ alium fratrē ꝓfeſſum cū expedire viderit vocare. Temꝑe ꝓbatiōis domū exire ꝓpinquos ſuos viſitare nō curent. nec enī inter cogna tos ⁊ notos dominꝰ inuenit̉. Un̄ Bernar dus. Quō te bone ieſu int̓ meos cognatos inueniā qͥ int̓ tuos mīme es inuentꝰ Si qn̄ domū qͣꝫuis de ſuꝑioris licētia exeunt. nihilominꝰ tamē idip̄m ſignificent ſuo in ſtructori. qd̓ ⁊ de ſuis alijs notabilibꝰ factꝭ obſeruent. Ordo circa inceſſum eſt reli gioſo in cōuentu ſpecialit̓ ſeruādus. vt ī ꝓ ceſſionibꝰ fratrē ſibi collateraleꝫ attendat. vt chori ſui partē in refectorio ⁊ in clauſtro cū ꝓ gratijs ad eccl̓iam itur. ⁊ in om̄i tene at loco. nec ſe ad chorū aliū vl̓ in refectorio vel in clauſtro vel alibi trāſferat. niſi cauſ rōnabili ꝑurgente. In eccl̓ia vero inter pulpitū in medio chori poſitū ⁊ altare. duꝫ maxime ibi aliqͥd dicit̉ nō facile trāſeat. ni ſi forte alibi liber nō pateat tranſitꝰ. ⁊ tunc ab ip̄o pulpitu tranſiēs ⁊ inclinās. ne pul pitum videat̉ venerari. nō ante ip̄m directe ſed a latere decentiꝰ inclinabit. Eſt ⁊ or do reuerētie ⁊ decentie ī inceſſu. vt nō paſ ſim ſeniorē iunior antecedat. aut qn̄ vitari facile poteſt frequentes ⁊ nimis ꝓpinqͦs et trāſitus faciat ante ip̄m. In eccl̓ia quoqꝫ in ter miniſtros altarꝭ. ſubdiaconuꝫ videlicet dyaconū ⁊ ſacerdoteꝫ in officio ſuo ſolēnit̓ miniſtrātes. necnō ⁊ ante frēs infra deam/ bulatoriū ſediliū ⁊ formarū. minꝰ honeſte p̄ter neceſſitatē trāſit̉. Sed illud deam/ bulatoriū intraturi. ad vacua debēt ſedilia ꝑ introitū ſedilibꝰ ip̄is ꝓpinquiorē accede re. niſi ob aliquā reuerentiā ꝑſonarū. ſi for te intermedie fuerint. ſit aliter faciendū. ¶ De diſciplina in geſtu membrorum. Capitulū XXIIII. St in alijs membroꝝ corꝑis ſiue oculorum ſiue oris. ſiue brachiorum. ma nuumqꝫ officijs diſcipline ſtudenduꝫ. De quibꝰ adhuc aliqͣ breuiter ſupponentur. Amatores igit̉ honeſtatꝭ. oculos ab in ordinata euagatiōe ⁊ exaltatiōe in mēſa et ī choro p̄cipue diligent̓ cuſtodiāt. ¶ Scri ptū eſt em̄. Oculi ſtultoꝝ in finibꝰ terre. Et dilatatio cordis eſt exaltatio oculoꝝ. I uat quidā ꝓpheta oculos vt petat auxiliuꝫ dn̄s vt impendat. Tu quoqꝫ ſi locū ca ſam ⁊ tp̄s ꝯſiderās. tua vel fratrꝭ neceſſita te oculos leuas. nō ſolū nō culpo ſed plur mū laudo. hoc em̄ excuſat miſeria. illud cō mendat miſcd̓ia. Sin alias nō ꝓphete. non dn̄i ſed dine vl̓ eue. īmo ip̄iꝰ ſathane te imi tatorē dixerim Nō ſint in riſu faciles. nec in voce clamoſi. Cachīnus p̄cipue. gra uitatē religioſi plurimuꝫ dehoneſtat. Uile prorſus religioſum virū vt puerū cachina re. Nō licet religioſum virū diſſolutꝭ la bijs riſuꝫ ꝓferre. ſed hilari vultū cordis h laritatē p̄tendere. In datiōe pacis labia ſemꝑ claudāt. quibꝰ aꝑtis turpiter exhibet̉. Nares nō in alioꝝ aſpectu ſed ad partē. cū duorū tm̄ aut triū appoſitiōe digitorum emungāt. Seorſum etiā ſpuendū ē ma xime in cōuentu. ne loca publica ſiue ī cho ro ſiue alibi ſputo fedent̉. ⁊ aſtantiuꝫ ocu offendant̉. Patet quoſdam in ip̄o chori deambulatorio ad pedes ſuos palam fra tribus ſpūere. nec pudere. A notabilibꝰ corꝑis ſeu membroꝝ extenſionibꝰ que cuꝫ oſſitationibꝰ. vel alias nō ſine quadā inho neſtate fieri ſolent. oīno abſtineant. Tunc em̄ ſunt corpus ⁊ brachia cōprimēda. ne cū huiuſmōi pigricia extendant̉. Honeſto incōgruum viro pigra mēbra diſtenſione reſolui. Diſſolutiōes fugiant manuales grandia nāqꝫ cauſant ꝑicula. ſoletqꝫ luctus ludo accidere corporali. et poſt cōmeſtion precipue ſe a iocoſitate notabili ⁊ multilo quio ſtudeant temꝑare. Siquidem licꝫ om̄i temꝑe diſſolutionis leuitas ſit vitan da. poſt refectionē tamē vl̓ alias cū ſolo fra tre et iterū coram cōuentu turpius agitur. Turpiſſima eſt diſſolutio in conuentu Ad hec aliū quēpiam p̄ter neceſſitatē ad cingulum vel mauū acciꝑe flores fructꝰ vel baculū in manu ocioſe geſtare. cingulū int̓ digitos voluēdo rotare. honeſtati nō con ſonat. īmo laſciuie ſignuꝫ qͦdāmō p̄tendit In lotiōe manuū qn̄ d̓ vaſe manuali aqu Fo. XXXVII recipit̉ vas ip̄m nūqͣꝫ a ꝑte ſuꝑiori precipue manibꝰ diſtillātibꝰ. ſꝫ ꝑ anſam potiꝰ vl̓ a la tere vel a fundo accipiāt. ne guttis manuuꝫ aqua reſidua ſordidet̉. In lecto ſe hone ſtiſſime iacēdo cōponāt. nec ſupini iaceant. nec genua leuādo calcaneos iugāt aut tibi as. Hec ⁊ ſil̓ia nō ſūt vt mīma temere aſper nāda. Clara nōnūqͣꝫ ꝯuerfatōis inſignia quedā ī mīmis obfuſcāt ineptie Plerūqꝫ modicꝭ paulatim ꝑ īcuriā ſubrepētibꝰ macu lis. tota moꝝ ꝯgeries inqͥnat̉. ¶ De diſciplina circa habitū ſeruāda. Capitulū XXV Iſciplina in habitu pōt tā circa pan nū qͣꝫ circa formatiōꝫ. coaptatiōem yſus eiꝰ ꝯtinuationē. ⁊ mudicie ꝯẜ uationē attēdi. Eirca pānū. vt nō ſit p̄cio ſitate. mollicie. vel ſubtilitate notabilis. Ue ſtis p̄cioſitatē. etiā mulieribꝰ petrꝰ interdic̄. Porro qͥ mollibꝰ induūt̉. in domibꝰ regū ſunt. Int̓ diuites palatij. ⁊ pauꝑes clau ſtri debet eē differētia. Mollia veſtimēta animi molliciē indicāt. Molles ait qͥdam mollia querūt. Subtilitas ⁊ nitor rep̄hē ditur ī byſſo diuitꝭ epulātis. Nimia panni ſubtilitas ⁊ ſi nō p̄cioſa. nihilominꝰ tn̄ in ꝓ poſito pnīe vicioſa. Sit cure nouicijs pā noꝝ p̄cioſitatē. ſubtilitatē. ⁊ incōgruā relig oni molliciē nō curare. Uereant̉ ⁊ renitā tur vt poſſūt. mutari ip̄oꝝ ſanctoꝝ d̓ veſtiū vilitate cēſurā. ⁊ vicioſam ꝯſuetudinē indu ci. In ſignū ſunt pāni tui dn̄e ih̓u. ſed ī ſi gnū cui a multꝭ vſqꝫ hodie ꝯtradicit̉ Ho neſta exigit veſtim̄toꝝ formatio. vt non ſint nimis laxa vl̓ ſtricta. Amplitudo vl̓ lōgi tudo veſtimēti ſuꝑflua ſiue ī manicꝭ ſiue ī ca pucio. ſiue in collario capucij eſt admoduꝫ fugiēda. ſꝫ nec aꝑturis qͥbuſdā circa cingu lū vl̓ alibi. aut curioſitatibꝰ alijs qͥbuſcūqꝫ ē habitꝰ deformādꝰ. Coaptatio q̄dā religi oſo eſt decēs. q̄dā indecēs. Indecēs eſt ſi p̄ ter morē religiōis fuerit curioſa. vt ꝟbi gra. ſi capucij collariū quadā in gyro replicatōe luxta mūdanoꝝ ꝯſuetudinē coaptet̉. aut cu rioſe ip̄m replicet̉ capuciū circa genas. De ces eſt qn̄ nō curioſitati ſꝫ honeſtati deẜuit. vt videlicet veſtꝭ honeſte portet̉. ⁊ honeſte ꝓ locor tꝑe diſponat̉. vt honeſte portet̉. ſuccin geda eſt equalit̓ ⁊ decēter. ſi em̄ ex vna par te notabilit̓ pēdere ꝑmittat̉. vel in alijs p̄pa ratio debita obmittat̉. fatuitatē vl̓ negligen tia vel hyppocriſiꝫ ſapit Aptāda eſt veſtis maxime circa pectꝰ ꝑ applicationē ad collū. ne collū ip̄m vſqꝫ ad pectꝰ. vl̓ interiores pā ni hoīm aſpectui exponant̉. qd̓ irreligioſū ē valde. Cauendū eſt circa portādi modū. ne qͥs ꝑeffluat. vt ſi os ſub capucio vel mētū abſcōdat. ſi dn̄aꝝ more tunicā a lateribꝰ te nēdo incedat. aut manū in ſinu tenēs tuni ce manicā exteriꝰ pēdere ꝑmittat. Qn̄ eī ma nū in ſinu vel ad horā ponere cogit neceſſi tas. a manu altera p̄ſumpta tunica cautiꝰ ē tenēda ne pēdeat indecēter. vt manū in ſinu teneri vix a ꝓxīe aſtātibꝰ ꝑcipi valeat Am bas aūt manꝰ in ſinu tenere qͣꝫ irreligioſuꝫ ſit. palā om̄ibꝰ eſt. cū vel vnū diu teneri vix excuſat ip̄a neceſſitas. Dānati eſt corporꝭ ⁊ mēbroꝝ officia exeqͥ nō valētis. manicas nō regere defluētes. Et quidē cū interiꝰ a ſua cuſtodia ſoluit̉ mēſ. ⁊ mēbra forꝭ ad om nē actū inordinate mouent̉. ⁊ tā in veſtibꝰ qͣꝫ in alijs diſcipline cura negligit̉. ¶ Incōpo 1 ſitio corꝑis. qualitatē indicat mētis. Sunt ⁊ alia circa modos portādi vitāda. Sūt in quit qͥdā ſtulti qͥ quondā officioſo artificio veſtimēta ſua circa ſe cōponūt. Alij iactādo ⁊ ventilādo pānos ſuos. leuitatē mētis ſue ex ip̄a ſui habitꝰ mobilitate on̄dunt Alij in cedētes ſinuoſo ſirinate terrā vertūt. ⁊ lim bis depēdētibꝰ imo retro ꝯſequētibꝰ caudiſ in ſil̓itudinē vulpiū veſtigia ſua obducūt. ⁊ quocūqꝫ ꝑrexerint qͣſi turbo tēpeſtatis pul uerē cōcitāt. Diſpoſitio habitꝰ aliqn̄ rōne oꝑis. aliqn̄ rōne ꝯſortij variat̉. reſpectu qͦꝝ habēda eſt ꝯſideratio diſcipline. Ad exer citium oꝑis tā ꝓpter expeditionē qͣꝫ ꝓpter cu ſtodiā mudicie. honeſta ꝓut res exigit p̄pa ratio veſtis reqͥrit̉. vt patet ſcꝫ qͣntū neceſſe fuerit ſuccingat̉. manice ꝟo retrahāt̉. et ꝓut expedierit cōponāt̉. ne ſuꝑ manꝰ vel ſuꝑ reꝫ ip̄am q̄ tractat̉ recidant indecēter. precipue ad pͥuatas cuſtodiēde ſūt manice diligēter. Diſpoſitio hmōi tolerabilis imo cōmen dabilis eſt in pͥuato. q̄ tamē in publico ma xime corā extraneis nō eſt deces. Qn̄ er go corā extraneis aut corā cōuentu ꝓcedit̉. qͣꝫtū res patit̉ ad diſpoſitiōem cōmuneꝫ eſt habitꝰ tā in manicꝭ qͣꝫ in alijs reuocandus Caput ſi nudū fuerit. capucio ꝯgruit ami ciri. In om̄i ſiquidē publico loco ſiue cho rus ſiue refectoriū. ſiue aliꝰ fuerit locꝰ fratꝝ ꝯgregatiōe pn̄te. ⁊ multo magꝭ int̓ extrane os. operto decēter capite religioſus ē admo dum vir honeſtꝰ. vbi ob reuerētiam alicuiꝰ Speculum diſcipline miniſterij vel ꝑſone aliter ſit agendū Nō ca puciū tamē ſiue corā fratribꝰ ſiue corā extra neis. nimis ī capite ſine rōnabili cauſa ꝓfū dandū eſt Oꝑta ſub capucio facies qͥndā hypocriſis notā infert. ⁊ aliorū in ſe oculos ſua ſingularitate ꝯuertit. Decet gͦ caput ī publico. nō faciē oꝑiri In lotiōe qͦꝫ pedū ille cui ꝓ xp̄o tale mīſteriū exhibet̉. operto ſi pōt cōmode capite. humilit̓ ⁊ ſine multilo quio debet eſſe. ⁊ caritatꝭ obſequiū cū timo re ac deuotiōe ſuſciꝑe. Nec debet qͥs ibi vel alibi tibias nimis exponere. ſꝫ magꝭ tunica circūcingere diligēter Turpe eſt em̄ religi oſis ꝑſonis. carniū nuditate occurrere. Ca uet oīs honeſtꝰ ne eiꝰ vnqͣꝫ appareat caro nu da. niſi qͣꝫtū ꝯpulerit neceſſitas manifeſta. De ſctō legit̉ ꝙ cū neceſſe haberet fluuiū trāſuadare. rogauit ſociū ſuū vt paululuꝫ a ſuo ſeꝑaret̉ aſpectu. ne ſuā inuicē corꝑis nu ditatē vterqꝫ ꝯſpiceret. Receſſit ſociꝰ. nihil omīꝰ tn̄ ille ſeip̄ꝫ cū nudare ſe vellet erubuit Cogitantē tn̄ in alterū fluuiū. virtus diuīa trāſpoſuit. Haud dubiū. honeſtatē dn̄s ac ceptauit. Pānos qͦꝫ interiores. ⁊ q̄ vltra cōmunē ſeu regularē formā. ſiue in veſtibꝰ ſi ue in alijs indulgent̉. qͣntū neceſſitas patit̉ occultari oportet. Un̄ nec almucia palā ex tra capuciū. religioſe portant̉. Reſtat de vſus habitꝰ ꝯtinuatiōe. ⁊ mūdicie in eo ꝯſer uatiōe videre. Uſus habitꝰ ꝓut habitus ꝓ ſpeciali ſigno religiōis accipit̉. ꝯtinuꝰ dꝫ eſſe vt religioſus frater nō ſit vel modicum ſine ip̄o niſi neceſſitas euidēs eū cogat Secu laris ꝑſone nuditas ⁊ religioſus ſine habitu cōparāt̉. Cauēdū etiā ne habitꝰ dū ſedet̉ aut genuflectit̉ aliquā inquinamēti maculā cōtrahat. ⁊ ſi quā ꝓpter aliquā cauſam aliqn̄ ꝯtraxerit. vel ꝓpter ſudorē mūdificari citiu debet maxime ſi loco fuerit apparēti. Propt̓ hoc immūdicia illa q̄ ī oris capucij circa ge nas cōtrahit̉ ex ſudore. debet cū diligētia re moueri. Feda religio. q̄ innititur feditati. Culpat̉ quidē ⁊ cultꝰ mūdicie nimiꝰ ⁊ ne glectus. er fratres. ¶ De diſciplina in officinis Capitulū X7 Eniqꝫ in officinis. maxīe in refecto rio. in oratorio. dormitorio. ceterꝭqꝫ I qͣs cōſueuit frequētare ꝯuentꝰ. etiaꝫ ad latrinas diſciplinate ſe habeāt et quiete Nunqͣꝫ ꝑ ſuſurriū vel tumultū occaſione oꝑis alicuiꝰ frēs orātes ſtudētes aut qͥeſcen tes impediāt. In oratorio nemo aliquid agat niſi ad qd̓ factū ē. vnde ⁊ nomē accepit Unde ſi forte aliqͥ etiā p̄ter horas ſtatutas ſi eis tꝑs vacat orare voluerint. nō eis ſint ī pedimēto qͥ ibi aliquid agendū putauerint Cū ꝑ dormitoriū fratribꝰ quieſcētibꝰ va dunt. plane imo qͣſi furtiue incedāt. Tūc parādo lectū vl̓ alio quouis mō quieſcētes rep̄henſibilit̓ inqͥetāt. Surgētes a lecto ip̄m decēter oꝑiant. ne velut irrationabiliū cubile remaneat īparatꝰ. De pͥuatis loqͥ. ſi cui turpe videt̉. turpiꝰ nouerit turpe aliqͥd ibi cōmitti. Ibi nō cōgruit vt quaſi mox gͦ licidio perituri. amiciᵐ acceſſorij ſarcinā de ferāt. ibi religioſus cū ſummo ſilētio. ⁊ opto ꝓfundo capite debet eē. Ibi ꝯfabulari et p̄ ter neceſſitatē hac ⁊ illac capite diſcoopto re ſpicere religioſoꝝ eſſe nō dixerim. ſꝫ ſcurraꝝ Ibi ſeruāda in manuū ⁊ veſtis diſpoſitione honeſtas. Ibi honeſtꝰ quiſqꝫ diligēti alijs oꝑa cauet. ne ꝑ ip̄m aut ꝑ eiꝰ incuria aliqu offendat̉. Ibi cauendū eſt eis ne ſtātes vr̄ nent. vel a loco minꝰ honeſte recedāt. Sed nec ꝑ ortū eſt facile vrinandū vel alibi. vbi ſi ue a ſocijs ſiue ab alijs poſſit videri. quia vt ait quidā. Multa pn̄t honeſte fieri que nō poſſunt honeſte videri. De ſingulis ad di ſciplinā ꝑ ſingulas officinas ⁊ loca ſpectāti bus. vix aut nunqͣꝫ ſingulariter poſſet ediſſe ri. Ad multa tn̄ haberi poteſt diſcipline cō ſideratio ex p̄dictis. In hoſtijs aūt offici narū. aut vbi fratrū cōmunis eſt trāſitꝰ. ma xime circa ītroitū pͥuataꝝ. vn̄ ad neceſſaria eūtes ⁊ redeūtes reſpici poſſunt. nunqͣꝫ ho neſti fratres faciāt ſtatiōem. Quādo etiā intrāt ⁊ exeūt officinaꝝ ſecretioꝝ hoſtia poſt ſe claudāt. ne ſuꝑueniētes extranei ⁊ intran tes fratres inueniāt īparatos. Nunqͣꝫ ex traneos licet familiares ad viſitandū offici nas inuitēt. Si qn̄ tn̄ ad aliquoꝝ inſtantiā eas oſtendere ꝑmittant̉. domos tm̄ cōinio res nō intra ꝑ ſingula loca ſeu āgulos per agrando. ſꝫ ab hoſtijs expedite qͣntū hone ſtas ꝑmiſerit oſtēdentes quicqͥd eorū aſpe ctui ſubtrahere poterūt ſubtrahāt ⁊ furent Nō eſt religio vbi om̄ibꝰ om̄ia patēt In locis cōmunibꝰ vbi fratrū occurrerit freqn̄ tia. nullo modo detineāt aduētantes In firma hec ꝑuulis exprimēs. grandiū ocilla nō vito. ſed vbi proficit. paruiducendꝰ eſt il luſor. ¶ De mō ꝯuerſandi ī om̄i loco ſeculariū. XXXVIII Fo. Capitulū X5 Unc vidēdū qualit̓ in villa. itinere eccīa. ⁊ domo. ⁊ locutōe ⁊ comeſtiōe. ſit nouis frībꝰ int̓ extraneos ꝯuerſā dū. Si qn̄ exeūt domū. hn̄da ē eis cuſto dia diſcipline. reſpectu ſocietatꝭ ⁊ ſui So cietas ⁊ ſolatiū ⁊ honeſtas. religioſe cōuenit dignitati. ꝓpter hͦ in villa p̄cipue ſeniorꝭ cū qͦ fuerint veſtigijs ſꝑ inherētes. ſe ab eo etiam ſub vno tecto nullatenꝰ ſeparēt. qͥn ad minꝰ videri ſꝑ ab ip̄o libere poſſint Seip̄os āt qͣꝫtū ad circūſpectiōꝫ. locutiōꝫ. habitꝰ ⁊ mē broꝝ diſpoſitōꝫ ī diſciplina ꝯtineāt. Non circūſpiciāt ī vicis ciuitatꝭ. vt ſapiens docet Auertāt oculos ſuos ne hauriāt vanita tes. a ſeculariū collocutiōibꝰ prudent̓ abſti neāt Manꝰ ſuas religioſe ꝯponāt Nū qͣꝫ int̓ hoīes diſcooꝑto capite vl̓ almuciati. vel alias indiſciplinate īcedāt. Sꝫ nec ſecu lariū vl̓ religioſoꝝ domos ſubito ignorāti bus eis ītroeāt. ſꝫ vocādo ab hoſtio. vl̓ pul ſando. vl̓ alio quo qͦ mō ꝓpoſitū ſeu volūtatē ingrediēdi ꝓnunciēt. Uir eruditꝰ ait ſapiēs foris ſtabit. ſꝫ nec ſine ductore. ꝑ ſeculariuꝫ domos. vl̓ ꝑ religioſoꝝ officinas ē vagādū. ¶ De mō ꝯuerſandi ī itinere ꝯſtitutis Capitulū XXVIII Ifuerint extra villas in itinere ꝯſti tuti. ⁊ qͣꝫtū ad ſocietatē ⁊ qͣꝫtuꝫ ad ſe ip̄os caute ſe debēt ⁊ religioſe habe re. Ꝙtū ad ſocietatē debēt ſibi a ml̓ieribꝰ a ſcurrꝭ. ⁊ rōe ꝑiculi a ꝑſonis d̓ maleficio no tatꝭ attēdere. Taliū ꝑſonaꝝ ſocietas ſingl̓a ris. religioſis virꝭ niſi forte ad horā ꝓ aīe cā nō ꝯuenit. debēt ſe tn̄ prudent̓ a ꝯſortijs hu iuſmodi ſegregare. Ip̄i aūt frēs in itinere ſe ab inuicē n̄ debēt nimis diſiūgere. qͥn ad mi nus mutuo ſe videre ⁊ audire facile poſſint Nō eſt tutū aut decēs religioſis qͦs cōgruit binos ire. alteꝝ ab altero lōgiꝰ ſeꝑari. Tal̓ qͣꝫ ſeꝑatio eis ī ꝑiculū. ⁊ occurrētibꝰ cedit in ſcandalū. Quātū ad ſeip̄os debēt ī factꝭ ⁊ ꝟbis diſciplinate ſe gerere. In factꝭ dꝫ ho neſtas deuotio ⁊ diſcretio apparere. ꝓpt̓ ho neſtatē diſſolutōes tā manuales qͣꝫ alias q̄ curſitādo vl̓ alit̓ quomodolibꝫ fieri pn̄t pe nitꝰ vitēt. Multa em̄ ex hͦ incōuenientia vt exꝑtu eſt pn̄t ſeqͥ. hoībꝰ frequēter de qͥbꝰ nō aduertit̉. vidētibꝰ q̄ agunt. Nō ſunt brachia notabilit̓ denudāda. nec veſtes nimiū ſucci gende. vl̓ alit̓ irreligioſe tenēde Ceteꝝ ad deuotos ꝑtinet frēſ. eccl̓ijs qn̄ trāſeūt iuxta ip̄as. necnō ⁊ crucibꝰ deuotꝭ inclinatiōibus reuerētiā exhibere. Cimiteria ꝟo abſqꝫ orō; ne ꝓ defunctꝭ nullatenꝰ ꝑtrāſire. DiſcretiᵖVꝰ ba onis ē. agēda qͦꝫ p̄uia deliberatōe mētiri. ⁊ n̄ agēda cauere. qꝛ qͥ de futuro nihil p̄medita tur. in oīa incautꝰ incidit. Moderādꝰ eſt ꝑ ſeniorꝭ ꝯſiliū labor itineris. ne ſpm̄ deuo tiōis extinguat Audiēda eſt miſſa. ſancte qꝫ exhortatōis ꝓ ppl̓o ſi affuerit ẜmo fiēdꝰ. ⁊ an̄ oīa ſꝑ in pͥmis diuini pēſum officij deuo te ſoluēdū. ne frēs ſe magꝭ curſores qͣꝫ religi oſos exhibeāt. ⁊ ꝯͣ religionis ꝓpoſituꝫ de ac ceſſorio pͥncipale facere cōuincant̉. In ſo lēnioribꝰ feſtis eſt ab itineratiōe ceſſandum Cauēda ē ꝑ vias dormitio tāqͣꝫ ꝑiculoſa ⁊ indecēs. nec ē tarde vl̓ apud infames ho ſpitādū ꝑſonas. Diſciplinā ꝟboꝝ debent attēdere tā in materia qͣꝫ ī ſono. Si occur rerint hoīes debēt eos hūilit̓ ſalutare. Se nioꝝ erit coitinerātibꝰ ⁊ his cū qͥbꝰ aliqn̄ lo qui ꝯtigerit. aliqͥd ad edificatōꝫ vl̓ ꝯſolatōꝫ ꝓponere. peccātes in eoꝝ pn̄tia. nō rigide ſꝫ cū modeſtia ⁊ hūilitate corriꝑe. ⁊ ad bonū ꝑ rōnes ⁊ dulcē allocutōꝫ inducere. ⁊ qd̓āmo do oī creature ſctm̄ euāgeliū p̄dicare. San ctus philippꝰ eunuchū in itinere baptizauit Beatꝰ martinꝰ latronē ſecū itinerātē cōuer tit. Si ꝟo nō affuerint de deo v̓ba fratꝝ cō uenit eſſe. Ip̄e nāqꝫ itinerātibꝰ ⁊ loquētibꝰ d̓ ſe diſcipulis. itineratōis factꝰ eſt comes. Tc̄ exēpla patꝝ vl̓ alia q̄uis bona. q̄ vl̓ accēdāt affectū. vl̓ ſaltē inſtruāt intellectū. ſūt ad la boris alleuiatiōꝫ narrāda. Turpiſſimuꝫ eſt neſcire tꝑs niſi friuolis ⁊ fabuloſis narrati onibꝰ detinere ve tacētibꝰ de te dn̄e. qm̄ loqͣ ces muti ſūt. Solent frēs letanias. pſal mos penitētiales. cāticū gͣduū. ⁊ ſil̓ia. aut ſi mul. aut qͥlibet ſingl̓r freq̄ntare. ⁊ maxīe an̄ tertiā. aut certe ī ſanctꝭ meditatōibꝰ occupa ri. Deniqꝫ qͦtiēs mutue collatōis īterueni unt ꝟba. ſonū oīno decet eſſe demiſſuꝫ. Pro inde clamoſam locutōꝫ q̄ nūqͣꝫ decet religio ſam ꝑſonā penitꝰ vitēt. maxīe int̓ frutecta ⁊ nemora exiſtētes Siquidē iuxta vulgare ꝓuerbiū. Nemꝰ aures. ⁊ cāpꝰ ſeu planicies ⁊. oculos hr̄e dicūt̉ Ab oībꝰ gͦ q̄ corā ſecula ribꝰ dicere nolūt. ī locis dumoſis ⁊ nemoro ſis oīno abſtineāt. niſi forte aliqͥd qͣi ſub filē tio ⁊ latinis ꝟbis dicere velint. Miſerabileſ ꝯfuſiones qͥbuſdā minꝰ cautꝭ pl̓ies ex hͦ ac cidiſſe ferūt̉. Nō cātēt in itinere ī cātu ma xime ſeculariū cātionū aliqͣ. licet bona. cum Speculum diſcipline laici nō intelligāt niſi ſonū. Et p̄ter hec reli gioſum nō decet in cātu extraordinarie vo cē efferre. Si qͥ forte diſſolutōes aut clamo ſas diſputatōes. ꝟboꝝ altercatiōes. vel alia q̄ offenſiōis materiā extraneis dare poſſūt. vitare int̓ homīes negligāt. nequaqͣꝫ eos ti moratos dixerī. aut zelū religionis habere Qui religionis ſue ſcādalo nō occurrit. ho nori ꝓprio detrahit ⁊ ſaluti. Qui fidelis reli gionis eſt filiꝰ. neqͣqͣꝫ eiꝰ ſcādalū ꝑuiduc̄. ¶ De mō ꝯuerſandi ī eccl̓ijs ſeculariū. Capitulū XXIX Erueniētes ad religioſoꝝ vl̓ ſecl̓ari um loca. cū ad eccl̓iaꝫ ſi ī loco fuerit veniūt. in īgreſſu eccl̓ie. illū ſecū ꝟſi culū memorātes. Introibo in domū tuam adorabo ad tēplū ſctm̄ tuū in timore tuo. ⁊ .nudato capite ſignū crucis ſuꝑ ſe cū reuerē tia faciētes. an̄ altare vl̓ in alio loco orōni cō gruo ad quē declinauerit ſenior. ꝓſternere ſe humilit̓ debēt. Ubi qͣꝫtū deꝰ dederit deuote orātes. ꝑiter ab orōe ſurgētes. ꝓcedere pote runt ad ea q̄ neceſſe habuerint iuxta ꝓpoſitū exequēda Eccl̓iam nāqꝫ ſic̄ euāgelici ⁊ eo cleſiaſtici viri. ſꝑ pͥus ſi cōmode poſſumꝰ vi ſitare debemꝰ. ſctōꝝ pr̄m qͥ nos in ordine p̄ ceſſerūt. imo ip̄iꝰ ſaluatorꝭ exēplo. quē beatꝰ euāgeliſta Mattheꝰ hierl̓m ciuitatē ingreſ ſum. refert tēplū dn̄i adijſſe. Suꝑ quē locū dicit expoſitor ꝙ ingreſſus vrbē pͥmo tēplū adijt. dās forma religioſis. vt qͦqͦ imꝰ pͥmuꝫ domū orōis ſi ibi eſt adeamꝰ Miſſaꝝem̄ ſo lēnijs vl̓ alias diuīo officio cū extraneis aſ ſiſtētes gerāt ſe humilit̓ ⁊ honeſte Nō ſtēt in ſedibꝰ ſuis velut magnates. aut qͣſi layci laſſi de officio nō curātes. ſꝫ ad libꝝſi neceſ ſe fuerit ⁊ honeſte poterūt accedere. officiā tes cū maturitate tn̄ ac modeſtia tā in voce qͣꝫ in geſtibꝰ obſeruata humilit̓ iuuēt. Ꝙ ſi ꝓ pter euitandū diſcurſū. ad libꝝ nō duxerint accedendū. nihilominꝰ tn̄ cōia q̄ nouerint. poterūt cū alijs honeſte ſine nimia vocis ex altatiōe cātare. Ad cantādū aūt aliqͥd ſe queſtratū. ſic̄ eſt all̓a. rn̄ſoriū. vl̓ aliud qͦdli bet. nequaqͣꝫ cū ſecularibꝰ ſe ꝯbinēt. ſi vitare poterūt bono mō. Tūc etiā nō ſolū in p̄ dictis. veꝝ etiā in honeſto ſe hn̄di mō. qͣꝫtuꝫ ad diſciplinā aſpiciēdi. loquēdi. habitꝰ ⁊ vni formitatꝭ. honeſtatꝭ qͣꝫ cuſtodia eſt habēda. Rep̄henſibile ē ibi vagꝭ circūſpicere ocul̓ aut collocutiōibꝰ. dū miſſe officiū celebrat̉ ī tendere. qd̓ tūc etiā ſecularibꝰ clericꝭ ius canonicū interdic̄. aut ꝑ aliquā rē habitꝰ ſecu laritatē p̄tēdere. vn̄ ibi nō decet capuciū int̓ hoīes extrahi niſi ad euāgeliū. vel ad alia ꝓ qͥbꝰ ex approbata ꝯſuetudīe cōit̓ fieriꝯſueuit Deniqꝫ ꝓpter vniformitatē dū interſunt officio. ſolliciti ſint circa duo. Unū eſt ne di uerſitate ſua in his q̄ ab honeſtate nō diſcre pāt. alios ſcādaliſent. vt videlicet ad magni ficat in veſꝑis. ad qͥcūqꝫ vult in pͥma. vel ad alia hmōi. ceterꝭ cū reuerētia ſtatibꝰ ip̄i non ſedeāt. licꝫ illd̓ officiū tūc ip̄i nō dicāt. Alid̓ ē vt in ſtādo. ſedēdo. ⁊ ſe ꝓſternēdo ſint inuicē vniformes vt parit̓ ſtēt. ſed eāt ⁊ ſe ꝓſternāt. Qui cor vnū ⁊ aīam vnā debēt hr̄e. Dif formes exteriꝰ nō debēt eſſe Uniformita moꝝ. vniformitatē iuuat ⁊ indicat animoꝝ. Seniorꝭ ꝯſuetudini debet ſe ſociꝰ hūilit̓ ꝯformare. Religioſoꝝ morē cū eis offici antes ẜuamꝰ. cū alijs inclinationū ritꝰ igna ris feſtiuo tꝑe ad om̄s collectaſ vultū ad al tare ꝟſo cū reuerētia ſtātes ad btē ꝟginis ⁊ ſanctoꝝ dūtaxat. qͥ ſpēali ex more veneratōe colunt̉ noīa inclinamꝰ. in feria ꝟo ſimus ad om̄s orōes ꝓſtrati. ad p̄fatiōeꝫ ſꝑ ⁊ qn̄ dicit̉ agnꝰ dei. morꝭ eſt ſtare. veꝝ tn̄ ſi qn̄ apud ex traneos duxerint celebrādū. modū ordiniſ ſui in celebrādo vniformitatꝭ occaſiōe nō va rient. nec ip̄m dimittāt. niſi alit̓ facere cogat neceſſitas. Ne velut inſtabiles ⁊ modū ꝓpri um nō hn̄tes cū varijs eccl̓iaꝝ ꝯſuetudībꝰ temerarie variēt̉. Pn̄t tn̄ in bn̄dictōibꝰ poſt miſſam iuxta morē pr̄ie faciēdis. ⁊ in omibꝰ hmōi q̄ mō nō p̄iudicāt regulari. eccl̓iaꝝ ī qͥ bus fuerint ꝯſuetudīes obẜuare. ¶ De diſciplina in hoſpitio ſeruāda Capitulū XXX Nhoſpitij domo cū fuerint ſtudeāt ſe in om̄ībꝰ gerere humilit̓ ac prudē ter circa cuſtodiā diſcipline. hūilita tē erga ꝑſonas in ꝯuerſatiōe on̄dāt. ꝑſonis maioribꝰ hūilit̓ deferāt. ꝑſonis hūilioribꝰ et pauꝑibꝰ tāqͣꝫ ꝯfratribꝰ ſuis ſocialiter ⁊ beni gne loquāt̉ Cōuerſatio qͦꝫ. ſignū aliqd̓ ſu perbie nō p̄tēdat. Nūqͣꝫ ad pͥma ſe ingerāt loca. nec tn̄ ad ea vocati ꝓrſus refugiāt. ſeni oris tn̄ frīs quē p̄ponere debēt ſꝑ ī oībꝰ ho nore ẜuato. Qd̓ honori vl̓ certe delitijs de ſeruire videt̉. hūilit̓ vtiqꝫ declinat̉. ⁊ hōeſtū modeſtia recuſat̉ Ubi aūt ſeniorꝭ aut ſo cioꝝ accedit inſtātia. cedere magꝭ qͣꝫ diutiꝰ repugnare oꝑtet. Parēdo potiꝰ qͣꝫ obſti natiꝰ repugnado ẜuat̉ hūilitas. Rep̄hēſibil̓ ZſBA Fo. difficultas vbi palā nutui obuiat ſenioris. Lectos ſeculariū nō aſcendāt indifferen ter ꝑ diē. nec familiā hoſpitij obſeqͥoꝝ exac rione moleſtēt Decet pauꝑes paucꝭ eē ꝯtē ros. ip̄i qꝫ neceſſitati ē ꝓ loco ⁊ tꝑe detrahen dū. Nūqͣꝫ hoſpitū familiaritas vl̓ alicuiuſ affinitatꝭ ꝓpinqͥtas p̄ſumptōꝫ inducat. vt in domo p̄ciꝑe. curioſa q̄rere. aut de factis do is. aut familie indagādis vl̓ diſponēdis eꝝ ītromittere velint qͥꝓprie rei familia ris curā vt d̓o ſeruirēt liberiꝰ abiecerunt. Prudētiā qͥdē neceſſariā hn̄t vt ſint ī ſui cuſtodia circūſpecti. Un̄ apl̓us. In ſapīa in quit ābulate ad eos qͥ foris ſūt. Et dn̄s. Ca uete ait ab hoībꝰ. Caute gͦ in diſcipline cēſu ra. nō ſolū in publico veꝝ etiā in pͥuato ſe ha beāt Nullū ait qͥdā putauerꝭ locū ſine te ſte. Narrabat qͥdā frat̓ ſe in qͥbuſdā ſecl̓a riū domibꝰ occultas dep̄hendiſſe feneſtras ꝑ qͣs ea q̄ in domibꝰ ill̓ exiſtētes agebāt. ip̄iſ nō ꝑcipiētibꝰ poterāt aꝑte videri. In eſta te meridiano tꝑe dormitōnis iacētes. aliqd̓ ſi pn̄t ſuꝑ habitū oꝑimentū ſaltē vſqꝫ ad cin gulū habeant. ne qn̄ dormiūt eos indecent̉ ꝗdē int̓ hoīes diſcooꝑiri ꝯtingat Erube ſcēdo nimis qͥbuſdā ex hͦ accidiſſe feruntur Habēda vbiqꝫ prudētie circumſpectio ⁊ cautela circa ꝑſonas. loca. negocia. ⁊ res ſi qͣs habuerint reponēdas. Circa ꝑſonas vt ſe nimis hoībꝰ nō ꝯmittāt qͣꝫtūcūqꝫ fami liares fuerint aūt ꝓpinqui Attēdāt ſibi in oībꝰ q̄ dicūt aūt faciūt Spūalis ille qͥ oīa dijudicat. ⁊ ip̄e a nemīe iudicat̉. om̄e opꝰ ſu um trina qͣdā ꝯſideratōe p̄ueniet. Primū qͥ dē an qd̓ poſſū liceat. deinde an deceat. po ſtremo an expediat. In oībꝰ ſemetip̄os ſi cut dei mīſtros exhibeat. Sint ī aſpectu tu ⁊ oīactiōe ſua ſerij. religioſi. ⁊ modeſti. decet ſctōs. Uerū tn̄ modꝰ qͥdā eſt reli gionis. ſuꝑſticioſum eē nimis non oportet Dabit ꝯgruū int̓ homīes modū diſcretō ꝑſonaꝝ. Statꝰ ⁊ qͣlitas hoīm. differētijs differētiā exigit ꝯẜuādi Habet ſe prudēs cū differētibꝰ differēt̉. cū oībꝰ tn̄ caute Erit ſimplex nō ſtolidꝰ. humil̓ nō deiectꝰ. māſue tus nō blādꝰ. hilarꝭ nō laſciuꝰ. affabilis nō vaniloquꝰ aūt ſcurril̓. qͥnimo intereſt ſapiē tis ſic ſi res exigat a rigore īterdū remitti. vt modū tn̄ modeſtie nec ī ip̄a remiſſiōe dimit tat̉ Pōt gͣuitatꝭ cēſura remitti ꝓ tꝑe. nō di mitti. Imputāda tn̄ remiſſio vbi nulla decē tie vl̓ vtilitatꝭ intētio Prudēs dn̄i ẜuꝰ vti litatis fructū ex ſua nouit remiſſiōe afferre. Ad hͦ qm̄ attēdēda eſt honeſtꝭ ꝯgrua ꝑſo naꝝ honeſtas. honeſtioribꝰ ſꝑ adhereant. Mulieꝝ tā ꝓpinqͣꝝ qͣꝫ aliaꝝ caute ꝓut po terūt ſocietatē declinēt. eaꝝqꝫ familiare ni mis obſequiū. ⁊ tactū oīno refugiāt Nul la rōe ſuſtineāt ꝙ pedes ſibi a muliere lauēt̉ Nudā aūt mulierꝭ manū tāgere ad eiꝰ ca put vl̓ corpꝰ vbilibꝫ abſqꝫ neceſſaria euidēt cā manū extēdere. ab oī ꝓrſus religiōis ho neſtate quis dubitat alienū Quādo reli gioſus cū muliere ſedet aut loqͥt̉. manꝰ ſuas occultare ⁊ a ſe retrahere dꝫ. qͣs etiā qn̄cūqꝫ cū ꝑſonis extraneis loqͥt̉. ſil̓ iūctas ⁊ velut ī uicē colligatas l̓ alias religioſe decꝫ haberi Locutio diſciplinā reqͥrit Nūqͣꝫ mulie rem qͣꝫtūcūqꝫ ſibi affinitate ꝯiūctā. ſiue ſoro rem ſiue neptē. qͣꝫtūcūqꝫ pueriles Nunqͣꝫ etiā facile mr̄em ꝓpriā oſculent̉. 7 Fugiant oīno feminea oſcula milites xp̄i. cū oſculuꝫ etiā viris offerri nō deceat. niſi forte vbi d̓p prio pr̄e vel alijs honeſtis ꝑſonis. moris ex actu ſine ſcādalo vitari nō poteſt Religio nis ꝑſonā religionis honeſtas. os indifferē ter oſculis cōicare nō patit̉. Deniqꝫ ꝑicl̓o aīe mulieꝝ habet̉ ſocietas. Igit̉ vt docꝫ qͥ dam ſanctꝰ. vbiqꝫ geſtāda eſt cū mulieribuſ nō ꝯtinuāda pn̄tia. ſꝫ qͣſi trāſeunt̓ femīs ex hibēda eſt acceſſio qd̓ammō fugitiua Tu tiꝰ ē n̄ poſſe perire qͣꝫ iuxta ꝑiculū nō periſſe Illū aūt nec caſtū dixerim nec honeſtuꝫ. qͥ mulierē aūt tāgere aūt tactū eiꝰ admittere nō abhorret. Quō tāgere licet qd̓ intueri n̄ licet. Ad cuſtodiēdā cordis mūdiciā. exte rior qͦꝫ ſenſuū diſciplina ē ſeruāda. Loca q̄ ꝑiculi vl̓ ſuſpitōis materiā dare pn̄t caute declinēt. nec ſoli cū muliere in locꝭ hmōi vel ad horā morent̉ Dn̄a q̄dā vt fert̉ dū duo frēs ad eiꝰ domū diuertiſſent. alteꝝ ſeorſuꝫ vocauit in camerā. qͣſi ſecreto ſibi aliqͥd locu tura. Quē ingreſſum mox ad turpitudinē ꝓ uocās. aſſeruit firmit̉ ſe ꝯtinuo ꝯͣ ip̄m quaſi ei violentiā inferentē niſi ſtatim ſibi acqͣeſce ret clamaturā. Tūc doctꝰ a dn̄o frat̓ anteqͣꝫ mulier ī vocē clamorꝭ ꝓrūꝑet. ad frēm ꝯſoci um qͥ cū pluribꝰ ꝑſonis ī atrio domꝰ erat al ta voce clamauit. libꝝ ſibi ꝯtinuo afferri re quirēs. ſicqꝫ adueniēte frē neceſſe hūit mu lier ab hmōi nepharia ſollicitatiōe ceſſare. ⁊ frat̓ hoīm ꝯfuſionē euaſit Nōnulli ob cau ſam ſil̓em ꝯfuſi turpit̉ ⁊ ꝟberati gͣuit̉ fuiſſe dicūt̉. Qui aūt cauet laq̄os. ſecurus erit. Speculum diſcipline Qui aūt nō cauet. eſt aut ſtultiſſimꝰ aut per uerſus. nec eſt eiꝰ excuſatio admittēda De nocte ſi ꝑ domos hoſpitij ad neceſſaria exe unt. ſimul ſiquidē ⁊ cū lumīe vt filij lucꝭ eant Ceteꝝ d̓ mūdanis ſeculariū negocijs ex pediēdis. religioſus temerarie ſe nō debet ī tromittere. Si de aīe negocio agit̉ apponē dū eſt quidē ꝯſiliū ab his qͥ habēt officium ⁊ peritiā ꝯſulēdi. alias nō eſt militātis deo. ſe iteꝝ occaſione ꝓpinquoꝝ vel amicoꝝ. ſecula ribꝰ īplicare negocijs. q̄ mūdo moriēs abdi cauit. Impiꝰ eſt qͥ aīe ſue ꝓ parētibꝰ ſuis ē crudel̓. Sꝫ nec ſeculariū lr̄e ad portandū l p̄ſentandū alicui recipi debēt. niſi de ipſarū tenore opꝰ forſitan aliqd̓ pietatis habēte cō ſtiterit. Nec religioſis verꝭ expedit ꝙ ꝟbo rum etiā ſine lr̄is ꝓ negocijs hmōi baiuli fi ant vl̓ internūcij ſꝫ ſi ſuꝑ talibꝰ requirant̉. h ꝑ alios qͦs deceat fieri replicēt. Circa reꝝ cuſtodiā ſiue libros ſiue alia ſecū detulerint nequaqͣꝫ negligētes exiſtāt. ſꝫ oīa. libros p̄c pue anteqͣꝫ eos deponāt de manibꝰ vel de ſi nu. certe fideliqꝫ ꝑſone cōmendēt. que a ſui bus ⁊ a canibꝰ q̄ libros vt exꝑiētia docuit d̓ ſtruūt. ⁊ cooꝑture corio n̄ obſtāte corrodūt cuſtodiat diligēter. Ip̄e qͦꝫ ꝑſone quibꝰ res hmōi cōmittut̉ ſunt ſuꝑ his inſtruēde No ctibꝰ tn̄ ꝯſultū ꝓpter ꝑicula in loco certo pro pinqͦqꝫ habeant̉. Quidā quos recōmēdaue rat libros. repētino ſuꝑueniēte incēdio per didit. ¶ De diſciplina ꝟboꝝ inter ſeculares. Capitulū XXX Iſciplina in ꝟbo eſt iunioribꝰ et no d nis p̄cipue int̓ extraneos obſeruan da vt tarde caute ac demiſſa voce lo quāt̉. Tarde vt vſqꝫ ad īterrogatiōꝫ tace ant. interrogati rn̄ſionē ſeniori relinquant. Niſi forte in ſpēali ſuꝑ leuibꝰ. maxīe ad ꝓpri am neceſſitatē ſpectātibꝰ vt de cibo et potu ⁊ ꝯſimilibꝰ reqͥrant̉. De talibꝰ pōt quiſqͥs ꝓ ſe nō tn̄ ꝓ ſocio ſine aſſenſu ip̄iꝰ rn̄dere Cō munē reqͥrit aſſenſum rn̄ſio qͥ de cōi neceſſi tate ꝓfert̉ Caute. vt cū p̄meditatōe loqͣn tur. vt pͥmo bis ad limā qͣꝫ ſemel ad linguaꝫ veniat ſermo. maxīe ſi ſeniore forte occupa to. de ordine. de ꝑſonis abſentibꝰ. de rumo ribꝰ vel notabilibꝰ alijs reqͥrant̉. De factꝭ or dinis vt de mō ieiunādi. de ſilētio vl̓ d̓ alijs reqͥſiti. ſe nouos in ordine dicāt. ſeniorē reqͥ rendū p̄tendāt. Ne forte dū ſapiēter ⁊ bn̄ re ſpōdere ſe putāt. ſtultū aliqͥd ⁊ qd̓ oīno dici nō oporteat dicāt Secreta ordīs qͣꝫtum cūqꝫ religioſo vl̓ familiari nō reuelēt. nec ſta tutū aliqd̓ publicēt niſi qd̓ forte cōmode ce lari nō pōt. Idip̄m aūt nō ſtatutū nō prece ptū. ſꝫ tm̄ ordīs intra domū ꝯſuetudinē vo cent. vt ꝑ eoꝝ rn̄ſum tētōnis debitū exclu dat̉ etiā extra domū. ne ſeculares ſi qn̄ ꝯtra riū videāt reputēt fratres ſui ordinis tranſ greſſores. cū tn̄ multa poſſint licite ex ordi nis vel ſuꝑioꝝ diſpēſatione mutari Ordi nē noſtrū nunqͣꝫ ad ꝑticularia deſcēdēdo. ſꝫ ſi neceſſe fuerit ī generali ſolū abſqꝫ alioꝝor dinū collatiōe vl̓ obtrectatiōe cōmendent. Peſſimꝰ laudādi modꝰ ſeip̄m cū alioꝝ in iuria p̄dicare. Peſſima vicij corruptelad̓ tractio. q̄ aīam maculat. deū offendit. proxi mū ſcādaliſat Et qꝛ vt ſcriptū eſt. ẜmo ob ſcurꝰ in vacuū nō ibit. ⁊ tumultꝰ murmura tionum nō abſcōdet̉. his corā quibꝰ detrahi tur ſcādalū excitat̉. Cōſtat aūt vt ſanctuſ loquit̉ vbi ꝟitas ī cauſa neceſſaria n̄ eſt. nec licite ſcādalū a quolibꝫ poſſe cōmitti. nec iu ſte p̄cipi. nec īnoxie cōſentire. Si de ꝑſo nis abſentibꝰ p̄ſertī religioſis ſiniſtre aliqͥd ſuggerat̉. ſꝑꝑ abſētiū ꝑte loq̄ntes nullo mō ad fauēdū detractoribꝰ inclinēt̉. Accidit ali qn̄ quoſdā magꝭ ad tēptandū qͣꝫ ex aīmo d̓ his obloqͥ. Narrabat vt fert̉ ſenior qͥda fide digniſſimꝰ ad ſe qn̄qꝫ ſecularē veniſſe. qͥ aduerſus qͦſdā religioſos plurimū īuehi vi debat̉. Cui frat̓ viriliter ſe opponēs. eū qͦti ens aduenit eadē ſꝑ ꝯſtātia repulit. ⁊ īcuſa tos ꝓ viribuſ excuſauit. Miratꝰ oblocutor beniuolā ſenioris ꝯſtantiā. aperuit tandē ſe id ad ꝓbandū d̓ mutua illoꝝ ordinū chari tate feciſſe. adijciēs ſe de ordine ſeniorꝭ iſ qͥ ꝓ alijs aduocabat. cū qͦdā incuſati pͥus dinis frē ob cām ꝯſil̓em oblocutū fuiſſe fra trē aūt illū oblocutiōis v̓ba in pͥmis aliqͣn tulū. deinde ꝟo remiſſiꝰ refellentē. tandē ob loquēti ceſſiſſe. ſuꝑ qͦ idē ſecularꝭ nō modi cū offenſus. apd̓ illos n̄ eſſe charitatꝭ vitat aſſeruit. qͥ ad īuicē detractiōꝫ admittere nō curaſſent. deniqꝫ religioſus n̄ eſt. qͥ detracti onibꝰ paſcit aut paſcit̉ alienis. Taueāt et ne ſint rumoꝝ licet bonoꝝ ⁊ veriſimiliū de latores Religioſos viros paſſim rumig rulos eſſe nō decet Falſitas q̄ frequētiſſi me rumoribꝰ īeſt. vl̓ q̄ ꝑ ſecūdarios r̄latore apponit̉. pͥmis eaꝝ auctoribꝰ īputat̉. Hince illd̓. Rumores fuge ne īcipias nouꝰ auctor hr̄i. Sint ī locutiōe honeſti ⁊ ſerij. nech XL Fo. in ſecularibꝰ ⁊ ad riſum mouētibꝰ verbis ſe culares oſtēdāt Seruū dei de deo loqͥ de cet vt fiat qd̓ ſcriptū eſt. Si qͥs loquit̉ qua ſi ẜmones dei. alioqͥn v̓ba vana. mētis ape riūt vanitatē Exabūdantia cordis os lo quit̉. Circa vocꝭ ſonū in locutiōe attēdāt vt(put tactū eſt alibi) ſit demiſſus pariter ⁊ ſuauis Uicioſiſſimꝰ plane religioſo loq̄n di modꝰ ſi notabilit̓ ſuā in loquela cōmuni vocē exaltet. Sufficiat ei ꝙ ꝓxime ſibi aſtā tes poſſint loquētis ītelligere verbū Sa piētis eſt loqͥ ſuauiter ⁊ demiſſe. Nox aūt ampliorꝭ vocis depreſſionē reqͥrit. Nox ē tē ſilētij ⁊ qͥetis In nocte maxime poſt cō riū in alta vt pͥus ꝟba erūpere ſilētij gͣ uitate neglecta. ſeculariū eſt religionis n̄ cu rantiū honeſtatē. Proinde honeſti frēs vbi cūqꝫ fuerint religioſe ſꝑ in qͥbꝰ poterint ac ſi eſſent in fratꝝ collegio cū ſilētij ſui obſerua tione ꝑmanebūt. ¶ De diſciplina comedēdi inter ſeculares Capitulum XXX ecipue decet vt cū extraneis come dētes honeſte ſe habeāt. vt nec in ci bo nec ī modo comedendi vl̓ mora. aut in alijs q̄ diſcōueniūt ſuꝑ mēſam. vt ē ꝟ boꝝ ml̓tiplicatio aut exterior corꝑis vl̓ ha bitus diſpoſitio īhoneſta poſſint de irregu laritate notari. Circa cibū attēdāt ꝙ ꝓpt̓ quātitatē vl̓ qualitatē de gule vicio iudicari nō poſſint. De pͥmo ſapiēs ait. Utere qͣſi hō frugi his q̄ tibi apponūt̉. ne dū ml̓tū mā ducas odio habearꝭ. Un̄ inter ſeculares n̄ expedit appoſitā ſꝑ portionē totā comedere aut penitꝰ euacuare ſcutellā. ne forte id ma gis hoīes voracitati qͣꝫ neceſſitati attribuāt Int̓ cetera ē habēda ſꝑ tꝑantia circa po tū. Turpiſſimū eſt ſi de nimia potatōe notē tur. Religiōis quis inſignia p̄ferēs. meribo li nomē ignominioſe ſortit̉. hoc viciū hoīeꝫ corā deo ⁊ hoībꝰ vilē redͥdit. Ad notā hu ius vicij fugiendā cauere debēt ne poſt refe ctionē. etiā ſi vinū ſepiꝰ offerat̉ frequēter bi t. aut poſtqͣꝫ in cōi potatū eſt. ſeorſuꝫ ſine gete neceſſitate potū in pͥuato reqͥrāt. nec oīno ꝙ potꝰ vbi dormit̉ remaneat patiātur poſt cenā nō ſunt ad v̓ba ⁊ pocula vigilie ꝓ trahēde. Uigilare ad ignē ſitim ꝓuocat ⁊ bibitare cōpellit. grauat corpꝰ. exhaurit ſpi ritu. tꝑs in vbis pene imꝑceptibili ſubdu ctiōe ꝯſumit. tēpeſtiue ad orōem ſurgere. oſ ficij debitū deuote vt expedit ſoluere nō per mittit. Et qͥ ſero ſobrietatꝭ nō obẜuat ſnīaꝫ mane frequēter ſuſpēdit̉ a diuinis Uſita tū eſt hoſti hoīes ad prunas ſeducere. Ad prunas dn̄ꝫ ſpreuit rex ioachim. negauit pe VE trus. ⁊ ne nob̓ d̓ nocturna p̄dicatiōe ad pru nas ꝓpter fructū vl̓ interrogatiōes hominū blādiamur Ad prunas ioachim qͥdē audit ẜmones dn̄i ſꝫ cōtemnit. Ad prunas petrꝰ de xp̄o interrogatꝰ offendit. O qͦtiēs eſt ſe rotinis neceſſaria ꝟbis correptio matutina mane p̄dicāt docti. ſero ꝯcionāt̉ indocti. Et in his oībꝰ honeſtiꝰ alibi qͣꝫ ad ignē ⁊ pocu la p̄dicat̉. Si hoīm inſtet deuotio ꝓ exem plis. ſeniorꝭ ītererit ꝓuidere vt narratōe vna paucis ve alijs ſi expediat v̓bis inſtātie ſatiſ fiat. Uerū tn̄ mutat īterdū cauſa ꝯſiliū. nec lex imponit̉ vnctiōi. vitāda tn̄ vigilia q̄ occa ſionē ꝟbis aut potatiōi miniſtrat. Qui vici um cauere d̓ſiderat vicij occaſionē p̄caueat Studeāt gͦ in cibo ⁊ potu ſobrietatē ſe uare. ſicut ẜui dei ⁊ religioſe viuētes Sꝫ omnes cupiditates carnis abſtinētia reſe ta cant̉. ita om̄s ꝟtutes edacitatis vicio d̓ſtru unt̉ Immūdi ſpūs ſe ibi inijciūt vbi ampli us vidēt cibū ⁊ potū Circa ſecūdū multū attēdere ſibi debēt ne videlicet cibos appe tāt delicatos. Qui vinum ⁊ pinguia diligit. nūqͣꝫ in v̓tutū poſſeſſiōe ditabit̉. Hoꝝ qͥdeꝫ ꝑmittit̉ vſus. abuſus ⁊ ꝯcupiſcētia ꝓhibet̉. Semꝑ itaqꝫ placeat eis lautioribꝰ ꝑcere cibis. De groſſioribꝰ cibis ⁊ facili vel valde tēperato potu. neceſſitati vtcūqꝫ ſatꝭ fieri p̄t. qͣꝫqͣꝫ ⁊ ip̄a neceſſitas int̓ hoīes ſit artanda. Qui de religiōe cēſet̉. modeſtiā dꝫ religi onis hr̄e. vt ſit ī tꝑantia ſpecl̓m alioꝝ Spe ctaculū facti ſumꝰ mūdo ⁊ angel̓ ⁊ hoībus. Felix abſtinētia q̄ palato īperat delicato. Decet vas celeſti gr̄e mācipatū a ſeculi il lecebris abſtinere. Nō erubeſcāt aquā ꝓ vino petere ſi habuerint tꝑando. qͥn potiuſ erubeſcere debēt ſi vinū biberint nimis for te. Aquā reqͥrere ⁊ minꝰ limphato vino vl̓ modicū ſꝑ ꝓ bibētꝭ neceſſitate apponere. d̓o placꝫ. ꝓximū edificat. religioſū honeſtat. aīe ſil̓ ⁊ corꝑi eſt ſalubre Ueꝝ qͣꝫ turpe ſit pau peribꝰ hoībꝰ cibaria q̄rere lautiora ⁊ appoſi tis nō eſſe ꝯtētos. d̓ mō p̄parādi cibū diſpo nere. aut quō p̄paret̉ reqͥrere. potū vel cibuꝫ aliquē in ſpāli laudare vt de eiſdē amplius apponat̉. aut ſuas int̓ extraneos medicinaſ on̄dere quis ſane mētis ignorat. Modꝰ qͦꝫ honeſtꝰ ē in comedēdo habēdꝰ vt nō ar Speculum diſcipline dent̓ aut cū nimia feſtinatiōe comedat̉. vel alias indecent̓. Morā in mēſa facere reli gioſum nō eſt. Caueāt ne alijs a comeſti on ceſſantibꝰ. ip̄i comedēdo vl̓ loquēdo mē ſam detineāt. cū nō ſit hominū ſed magꝭ pe cudū ſuꝑ mēſam ruminādo diutiꝰ immora ri. Poſſunt tamē qͥ neceſſe habēt caute cum modeſtia ſibi in pͥncipio mēſe alijs cōmuni ter comedētibꝰ ꝓuidere. Ad hoc vbiqꝫ vt ait ſanctꝰ frenāda eſt lingua p̄ceps. maxime ī cōuiuio. ne ſcꝫ ad loquendū ſuꝑflue vel in diſcre te laxet̉. Taciturnitas ait Hugo ī ter epulas idcirco neceſſaria eſt. quoniā lin gua que om̄i tꝑe ad peccatū ꝓna labit̉. peri culoſius tamē cū ꝑ crapulā inflāmata fue rit. ad loquendū relaxat̉. Diſcretiōem ī ver bis eadē ibi rō ꝑſuadet Suꝑ mēſam aūt cū ſocio loqͥ aut corā illiteratis latinis ibid̓ vel alibi verbis vti. dn̄m quoqꝫ domꝰ vl̓ ali os quoſcūqꝫ ad comedendū vel bibēdū fre quentiꝰ inuitare nō decet Subit aīmo ꝙ quedā matrona cuidā eā frequēter inuitan ti. dixiſſe fert̉. Fuiſti inqͥt aſinariꝰ ruralium ⁊ imperitoꝝ qͥ ſepe aſinos ꝓuocare nouiſſēt eſſe ꝓpriuꝫ innūes his qͥ inuitatiōes ꝑſonis diſcretionē habētibꝰ inculcare ſolēt Opor tet etiā diſciplinā in corꝑis ⁊ habitꝰ diſpoſi tione ſeruare. vt comedētes ſe nō appōdient ſuꝑ mēſam vel accubitādo vel alio quocūqꝫ mō īordinato ſe gerāt. Dū comedūt caput in capucio nulla ratiōe ꝓfundent. ſed aper ta comedāt facie Ceterū religioſos ⁊ pau peres de mēſa aliena viuētes. de portione ſi bi appoſita encenia familie faciēdo. patriſfa milias in domo gerere vices. canes vel mu rilegos de mēſa paſcere benedicta. a qͦ non nulli etiā abſtinēt ſeculares. nō congruit Prīcipalis hucuſqꝫ inciſio nil his note īpin gens qͥ ſub inſtitutionibꝰ alijs militant. aut ꝓ diuerſis locis ⁊ diuerſitate cauſarū diuer ſa ordināt inſtituta. Honeſta quidē ⁊ ſan cta om̄is traditio que ꝑ prudentiā ſenioruꝫ in timore dei cōmuniter tradit̉. cōmuniter obſeruatur. ꝓfecto ex cōmuni ſurgit inſtitu tione religio. honeſtas ex ordinatione cau ſatur Omne ordinatuꝫ decorū eſſe neceſſe Explicit prima pars principalis. ¶ Incipit ſecūda pars que eſt de genera li exhortatione. Rincipali huiꝰ opuſculi ꝑticula expedita. ſecū daria hec pauca epilogat ⁊ ſuꝑ plet q̄dā vt qͣlit̓ noui xp̄i diſci puli ad deū. ad ſe. ad ꝓxīm. ⁊ ad res etiā qͣs aliqn̄ ẜuare vl̓ tractare ꝯtingit ſe habeāt. qͥbꝰ differētiaꝝ iudicijs d̓ ſua ꝯuerſiōe diſcernāt qͣlit̓ deniqꝫ ip̄i ad ꝓfeſſiōꝫ recepti ſe gerere d̓ beāt vl̓ breuit̓ in aliqͥbꝰ inſtruāt̉. ¶ De ordinatiōe reſpectu dei. Capitulum I Ate oīa cor ſuū ꝑ purā ꝯfeſſiōꝫ mū datū dignū d̓o hītaculū p̄parēt. illd̓ excolāt. illud exornēt. nihil ibi ſordi dū vl̓ obſcuꝝ. nihil ibi vel ad horā reſidere. qd̓ dilecti ſui ocl̓os offendere valeat patiāt̉ Tēptatiōes ⁊ cogitatōes malas hūilit̓ ⁊ pu re ꝯfiteri nō differāt. veret̉ hoſtꝭ ꝯciliū ſuū ī gerere nō zelāti ꝓuidēdū eſt eis vt qͥ iā ſunt ſuꝑni regiſ milites annotati. ſecū omino fir ment ⁊ ſtatuāt ſe vſqꝫ in finē ei fideliter ẜui turos. nec vllis ab eo tēptationibꝰ tribula tionibꝰ ⁊ anguſtijs deinceps receſſuros. Iu raui ait ꝓpheta ⁊ ſtatui cuſtodire iudicia iu ſticie tue. Religionē ſanctā ad quā eos dn̄s ſua miſeratiōe vocauit. feruētiſſimo ac fide liſſimo ſtudeāt amore diligere. ⁊ ei tāqͣꝫ ſpe cioſiſſime ac deo dilectiſſime ſpōſe fide inui olabili adherere. Quecūqꝫ ſibi ſiue ꝓſpera ſiue aduerſa ꝯtigerint. deū ſꝑ deuotꝭ efferāt laudibꝰ. vt ſiue ceſpitēt. ſiue cadāt ſiue aliaꝫ quācūqꝫ moleſtiā ſiue leſionē incurrāt. ſꝑ in ip̄oꝝ ore reſonet diuina laus. ſꝑ vl̓ bn̄dictuſ deꝰ vel aue maria. vel aliqͦd qd̓ ad laudē dei ꝑtineat dicāt. Et hoc in ꝯſuetudinē ducere ſtudeāt Nulla vnqͣꝫ negligētia obmittendū Quicqͥd ſpecioſitatis vel delectabilitatis in creaturis inuenerint. qͥcqͥd circa ſtatū hu mane ꝯditiōis vl̓ diſpoſitōis acciderit. totū ſꝑ aſſumāt in materiā laudis dei. ⁊ de om̄i bus q̄ occurrerint deuote ſtudeāt cogitare In ip̄o ſuaꝝ oīm oꝑationū initio dn̄m ī uocare. ⁊ ſuā ad ip̄ꝫ ītetōꝫ dirigere aſſueſcāt Inſtēt oratiōi feruēter. q̄ nouā ī orto dn̄i plantulā fouet ꝓuehit ⁊ ꝯfirmat Diſcātꝭ vna ſaltē diei vel noctis hora tꝑs ⁊ ociū ve dicare. quādo ad ſe reuerſi mētiſqꝫ cubiculū introgreſſi. orēt in abſcōdito patrē ſuuꝫ qn̄ in corde cōtrito ⁊ humiliato vniuerſoꝝ do mino familiarit̓ aſtent. Mane aūt aſtabat ꝓpheta dn̄o. qꝛ qui mane vigilauerit ad deū Fo. XLI inueniet eū Surripiēda erit carni. ⁊ ſi for re nō ſemꝑ. ſepe tamē ſomni reqͥes matutini cū illa hora xp̄s reſurrexerit. tūc eſt tempꝰ al lidendis ad petrā ꝑuulis. mortificāde car ni ⁊ recreādo ſpūi oportunū. Tunc ſpiritu les auicule dulcē deo in cordis organo ex hibēt melodiā. Ad hec ⁊ alie tēporis et qͥe tis oportunitates que occurrūt minime ne gligēde ſunt ¶ Poſt horas canonicas non. ſtatim oratoriū exeāt. ſꝫ in orōne aliqͣntuluꝫ ſubſiſtētes qualit̓ opꝰ dei ꝑegerint cogitent an tepide vl̓ feruēter defectꝰ ſi qͦs ibi cōmiſe rint tūc emēdent. gr̄eqꝫ deuotiōis ſe offerāt infundēde. quā ſi dn̄s dederit nō repellant Hoc aūt in om̄i orōe obſeruēt vt qd̓ orā tes dicūt. ex aīo ſꝑ dicāt. Nō vocibꝰ ſꝫ re bꝰ agit̉ apd̓ deū Porro qͥ ad orōeꝫ ē negli gens ſue nimiꝝ ingratitudīs ⁊ tepiditatis ē teſtis ¶ Fruſtra ꝓfectꝰ virtutū ſine oratōne ſperat̉. Ad ea que ad cultū dei ꝑtinēt ma gno corde ⁊ p̄mpto corꝑe accingant̉. Ad diuinū officiū audito ſigno ſtatim om̄ibus occupatiōibꝰ omiſſis accelerēt. Si ī lectꝭ fuerint ſtatiꝫ ſurgāt. nec vl̓timū aliquaten ſignū expectēt. Oratiōe aliqua vtilit̓ p̄ue nit̉ officiū Qui ſic ex ſtudio p̄uenit. in bn̄ dictiōibꝰ meret̉ dulcedis maioris deuotōiſ ⁊ gr̄e ad ip̄iꝰ executionē p̄ueniri. Eccleſiā intraturi manꝰ ſi neceſſe habuerint lauent. Ueſtes maxīe in die religioſe cōponāt ne irreuerēter aūt indecēter introeāt aulā dei. In eccl̓ia deo pſallētes creatorē ſuū totiſ viribꝰ cū reuerētia debita laudēt ¶ Officiuꝫ ſuū in choro ⁊ extra nō ꝑfunctorie quidem. aſininis vt dicit̉ labijs. ſꝫ deuote ſemꝑ ⁊ in tegre dicere ſtudeāt. nec aliā ei occupatōem admiſceāt. Ceſſent manꝰ. oculoꝝ euagatio reprimat̉ vt mens ab exteriori cura penituſ libera ſoli valeat deo vacare. Dies vl̓ ho ra que negligēt̓ officiata ꝑtranſierit nequa qͣꝫ vlterius poterit reuocari. cū temꝑis ſeq̄n tis officiū ſuā nihilominꝰ diligentiā ⁊ deuo tionē requirat. Nec ſibi de gratuitis oratiōi bus blādiant̉. ſi circa neceſſariasᵇ que pͥmo loco habēde ſunt deſidioſi extiterint. ¶ e niqꝫ iuxta ſancti verbū pure ſemper ac ſtre nue debēt laudibꝰ diuinis intēdere. Pu re quidē vt dū pſallūt nihil aliud cogitēt qͣꝫ qd̓ p̄ſallūt. Strenue vero vt ſicut reuerē ter. ita ⁊ alacriter deo aſſiſtāt. non pigri. nō ſomnolēti. nō oſſitātes. nō parcētes vocibꝰ non p̄ſcindētes verba dauitica non integra tranſiliētes. nō fractis ⁊ remiſſis vocibꝰ mu liebre qͥddam blanda verba de nare ſonan tes ſed virili vt dignū eſt ſonitu ⁊ affectu ſpi ritus verba depromētes. Reuerentiā in officio honeſta corꝑis diſpoſitio que mētis deuotionē nō mediocriter ꝓmouet atteſtat̉ In choro nō ſtent in ſtallis ſuis molliter aut quaſi fractis renibꝰ reſoluti Quando poſt pſalmū vel hymnū ſancte trinitati reue rentia exhibet̉. humiliter ⁊ decenter inclinēt Tunc em̄ tardius ſurgere. ſegniter ac certe difformiter inclinare. vt quādo corꝑe qͥdeꝫ demiſſo ſufficiēter. vultꝰ tamē indecent̓ eri gitur. oculis erratice circūlatis. imperfecte quoqꝫ ad memoriā trinitatꝭ inclinatiōis ve nerationē exoluere quaſi ſit honoris differē tia in ꝑſonis irreuerētie arguit ⁊ tēporis. Etiā extra choꝝ ſtent ad officiū p̄terqͣꝫ ad le ctiones ⁊ officiū mortuoꝝ. ſpecialiter tamen lectiōibꝰ plane dictis de dn̄a tm̄ exceptis ir reuerētes ⁊ pigros ſe nouerint ſi debitaſ d̓o laudes ſedendo vel iacēdo exoluāt. niſi ne ceſſitas euidēs cogat Siquādo ꝑ viam officiū dixerint. ⁊ ſi nō vacant cōtinue dum illud dicūt ab itineratiōe quieſcere ſaltē ad collectā p̄cedentiū collectiuā. quādo omīno tota eſt in deū intētio colligēda ī vno ſiſtāt loco. ⁊ ſi tempꝰ exegerit ⁊ locus ꝑmiſerit. cuꝫ reuerentia genuflectāt vt in oratione cōmu ni totū officiū venerent̉. Diſpoſitio cor poralis honeſta deuotiōis ꝓuocat affectuꝫ ⁊ deſignat. Nō fruſtra ſanctꝰ Martinus oculis ac manibꝰ in celū ſꝑ intentus oraſſe deſcribit̉. Intrinſecꝭ motibꝰ geſtꝰ exteri or atteſtat̉ Ꝙͣuis extra ꝯuentū ꝯuentua lis in om̄ibꝰ diſcipline nō ſeruet̉ diſtrictio. ī oībꝰ tn̄ religioſi oꝑbꝰ religiōis dꝫ veſtigiū re lucere. Debēt gͦ ad opꝰ dei corpꝰ honeſte diſponere. ad collectā ⁊ trinitatꝭ memoriaꝫ vel modicū inclinare. ordinē in ꝓſequendo ſeruare. occupationē ⁊ interruptionē vitare ¶ Ad miſſas poſtpoſitis om̄ibꝰ tanto ma iori ꝓmptitudine ac deuotione miniſtrent. qͣꝫto deo ibi familiariꝰ ẜuit̉. Calicē ⁊ cor poralia ſi tetigerint reuerēter ⁊ mundiſſime tractēt. manuſqꝫ poſt tactū hmōi anteqͣꝫ ap ponant cōmunibꝰ lauēt Corpꝰ dominicū recepturi ante vt decet ampliori cōfeſſionis orationis ⁊ tam a cibis qͣm verbis tempe rantie ſtudio acceptum deo ſatagant ho ſpitium preparare. Infuſam autem ob tan ti hoſpitis gratiā. reuerentiā in gr̄aꝝactiōe Speculum diſcipline attendāt. Nō minor eſt ꝟtus qͣꝫ quere par ta tueri. ¶ De ordinatiōe reſpectu ſui Cap̄. II Eteꝝ feruorē ſcm̄ ⁊ qͣndā debēt ma gnanimitatē aſſumere. vt ad v̓tutū exercitia ſtrenui ac deuoti oꝑa bōa freq̄nt̓ ſuꝑerogare ꝯtēdāt. Tūc eī vicia fide lit̓ extirpata diſcedunt ſi ꝟtutibꝰ cedāt. alio qͥn ve ſi cedūt ad tēꝑs eiecta. Nā redeūt niſi ꝟ̓tutes in locꝭ vicioꝝ q̄ fuerunt depulſa ſuc ceſſerint. Nō multū ꝓderit oīa reliquiſſe niſi v̓tutū paſſibꝰ tota xp̄m intētiōe ſeqͣmur. Quid iuuat expeditū eſſe ad curſum nec currere. exiſſe ad opꝰ ⁊ oꝑis obliuiſci. Nō intrātibꝰ vineā ſꝫ oꝑantibꝰ merces dat̉. Et cū in vſu ꝟ̓tutū oīm ꝑfecti eſſe nō valēt. ī ali qua ſaltē ſe ſtudeāt ſpēalit̓ exercere. ⁊ illā qͣn ta pn̄t ꝑfectiōe obſeruare. Feruorē noui cioꝝ nō decēt ille miẜicordes ī ſeip̄is diſcre tiones ⁊ diſcretionū diſpēſatiōes faciles. qꝛ indulgētie ſuo iudicio nō ſunt admittende nec tn̄ recuſande ſunt alieno. A ſeipſo ī ſi ip̄m rigida dꝫ eſſe cēſura ⁊ diſtricta ſeueritaſ Ad regentē vl̓ ꝯſulentē lenis ⁊ obediēs ī oībꝰ hūilitas. ſi alteꝝ deſit. vt ī deſide ⁊ tēpi do nō ſpero curſus ꝑſeuerātiā. vel ī p̄cipicio timeo ruinā Sint occultatores ꝟtutū. ſi cut alij vicioꝝ. Nō tn̄ in pͥncipio ardua ſiue multa p̄ſumāt. Nec ſine licētia aliqͥd nota bile attēptēt. ſꝫ a minoribꝰ ꝟtutibꝰ paulatiꝫ ad maiores ꝯſcēdāt. Hereditas ad quā fe ſtinat̉ in pͥncipio. ī nouiſſimo bn̄dictōe care bit. Cōem ordīs obſeruātiā ſequant̉. ꝑfe ctiōi in ſilētio ⁊ ī alijs inſtitutꝭ pleniꝰ obtinē dis inſiſtāt. a qͣ nec exēplari leuiū. vel negli gentiū aliqͦꝝ diſſolutiōe diuertāt. Optīa religioſi ꝑfectio. ꝑfecte cōia q̄qꝫ ꝯuētualia ẜ uare. Porro h̓ religionē offendit qͥ religi onis violat inſtituta. Turpis oīs ꝑs vni uerſo ſuo nō ꝯgruēs Cauet vir ꝯſtās ⁊ ho neſtꝰ ne ꝯſuetudinū ordīs temerariꝰ viola tor exiſtat. alias ī victu ⁊ moribꝰ nouitatꝭ no ta ⁊ ſingularitatꝭ erit diuerſitas fugienda. An̄ om̄īa caueāt ne ꝓ inchoato iaꝫ bono ſubrepat ſuꝑbia. vt ſe alijs p̄ferāt ⁊ ſe aliqͥd eſſe putēt. Perit om̄e qd̓ agit̉ ſi nō ſollici te ī humilitate cuſtodit̉. Exteriorē geſtu um diſciplinā nō negligāt. Diſciplina cer uicē ſubmittit. deponit ſuꝑcilia. ꝯponit vul tum. ligat oculoſ. cachinnos cohibet. mode rat̉ linguā. frenat gulā. irā ſedat. format īceſ ſum. Sit gͦ aſpectꝰ verecūdus ⁊ ſimplex. riſus ſine cachinno. vox ſine clamore. inceſ ſus ſine tumultū. Erecto vel diſcooperto paſſim capite manibꝰ diſſolutis vel habitu nō incedāt. Sit eis grata quedā nō ſcur rilitas ſeu curioſa vrbanitas. quibꝰ ſancta q̄ dam ruſticitas bn̄ ſedet. Salua ſꝑ mode ſtia honeſtatꝭ. Sint ad loquendū tardi. ⁊ in voce demiſſi. ⁊ in ꝯgregatōibꝰ aut ſenio rū p̄ſentia vix niſi ꝓ pn̄ti neceſſitate vel īter rogati loquant̉ Nō ſint diſputatores. nec facile de auditꝭ p̄ſertim ſeniore p̄ſente ſentē tient. Stulti ſic̄ ſunt in ſenſu leues. ita ⁊ in verbo p̄cipites. Infra tꝑs ꝓbationis cū extraneis ſiue religioſi ſiue alij fuerīt abſ qꝫ licentia ⁊ dato ſibi ſocio nō loquāt̉ Re ligionis initiū eſt lingue frenū. Si quis pu tat ſe religioſum eſſe nō refrenās linguā ſu am. huiꝰ vana eſt religio. Rem aliquā licꝫ paruā ſicut acū. ſiue aliud occulte. hoc eſt ſi ne licētia reciꝑe vel habere. quaſi furtuꝫ ab horreāt. Suꝑfluitatē in cibis ⁊ veſtibus ⁊ in alijs quibuſcūqꝫ ꝯſtanter deſpiciant. Pauꝑtatē ⁊ parcitatē quandā in om̄ibuſ que ad corpꝰ ꝑtinēt amplexātes. Uicioſe ꝯſuetudini viriliter ⁊ feruēter reſiſtāt. nec eā in his que gule viciū ſapiūt ſuccreſcere pati antur. Txtra cōmunē refectiōeꝫ ad come dendū ⁊ bibendū vix eos inflectat ip̄a neceſ ſitas. Sepe qd̓ neceſſitatis eſſe videt̉. e vicij. Ultra duas vices in die puerori ſeu pecudū more comedere. potū extraordi narie frequētare. religionis tēperantiā ⁊ de corem euidēter offendit. Que rogo reli gio. que pauꝑtas. ſi mox vt eſuris. mox vt ſi tis. volito pares. ſatias appetitū. nec eum vſ qꝫ ad ſtatutā horam ſcias cōpeſcere. Si quādo tamē extra horā exactus neceſſitate quis bibit. ſedendo ⁊ ſocio p̄ſente id faciat. Non decet vt ſtando ſine teſte bibas. Si plures fuerint. om̄es dum bibit̉ file ant. Statīqꝫ vt biberīt ſurgāt cū aliqua lau de dei. Reprehēſibilis admodū cōfabu latio vel mora ſuperflua iuxta potū. Nū qͣꝫ ocio torꝑeant. ſꝫ ſemper aut lectioni aut orationi vel officio addiſcendo. aut alijs nō que ip̄i elegerint. ſed que iniuncta fuerint fa cienda intendant. Spiritū tamen deuo tionis exteriores non exhauriant actiones Deuotus frater nunqͣꝫ totus comedat. totus dormiat. aut totus in exterioribus occupetur. Sed ſiue comedat ſiue aliuc faciat. ſanctum in animo aliquid ſꝑ volua Fo. XLII ende ſpūs recreet̉ In ſomnū qͦꝫ iturꝰ ſem per aliquid in memoria ſecū deferat in quo placite quidē obdormiat. quod nonnūq̄m iuuat ſomniare. ⁊ vigilātē excipiēs ī ſtatum heſterne intētiōis reſtituat Lectū ītratu rus ꝓ diurnis offenſis orōem ſꝑ aliquā faci at. veniā petat. pectꝰ ꝑcutiat. crucꝭqꝫ munitꝰ ſignaculo ſuū deo ſpiritū humilit̓ recōmen det. qͥ a ſomno ſurgēs. cū aliquāta ſe denuo laude cōſignet Ꝙ ſi forte eū luxurie pom pa cōcuſſerit. recordet̉ dilectū ſuū poſitū ſu per lectū dolorꝭ. ⁊ vniuerſum ſtratū eiꝰ ī car nis infirmitate verſatū. Hec dicēs in corde . Dn̄s meꝰ pēdet in patibulo. ⁊ ego volu iti operā dabo. Sicqꝫ īuocato noīne ſal oris. ⁊ geminādo ſepiꝰ nomē ſalutis. ceſ it quaſſatio. ¶ De ordinatiōe circa ꝓximum. Capitulū III O hec qualit̓ ſe habere ad ꝓximū de beāt Hugo docet. Suꝑioribꝰ inqͥt obediētiā. timorē. obſequiū. ⁊ venera tionē exhibere debemꝰ. cū eqͣlibꝰ pacē ⁊ con cordiā cuſtodire. inuicē obſeqͥo. beneficio. ⁊ honore p̄uenire. In oī actiōe ⁊ v̓bo ſuꝑiorē eis locū tribuere. ⁊ ſi qn̄ fortaſſis in aliqͣ ne gocio p̄ire eos cogāt̉. cū oī hūilitate ⁊ reue rētia q̄ facienda ſūt nō p̄ciꝑe ſꝫ demōſtrare. ⁊ ſi eos p̄cedere ꝯtingat cū alacritate ⁊ deuo tione qͣſi ex neceſſitate ſubiecti obedire. In ioribꝰ ſꝑ bn̄ficiū ⁊ auxiliū īpēdere. venera nē nō exigere. ſocietatē atqꝫ eqͣlitatē ama re. Maioribꝰ ait debemꝰ ꝑ timorē ſubdi. eqͣlibꝰ ꝑ caritatē obſeqͥ minoribꝰ ꝑ eqͣlitateꝫ ſociari ſeu coeqͣri ¶ Igit̉ deuoti frēs ſenio res ſuos reuereant̉ vt dn̄os. diligāt vt parē tes. Qui p̄ſunt ī dn̄o ſunt ẜm apl̓m ampliꝰ ī charitate habēdi Sane iuxta Hugoneꝫ reuerētia ſine amore ẜuilis eſt ⁊ amor ſine re uerētia. puerilis iudicari debet. ꝓpterea do cet ſanctꝰ vt trāſeūte maiore. minor ſurgat. ⁊ det ei locū ſedēdi. Nō p̄ſumat inquit iuni or cōſedere niſi p̄cipiat ei ſenior ſuꝰ. Prior h̓ ponit ꝯuerſio vel gradꝰ officij ſeniorē. qͣꝫqͣꝫ ⁊ etas ſit iuxta legē dn̄i honorāda. ſic eī ſcri ptum eſt. Corā cano capite cōſurge. ⁊ hono ra perſonā ſenis. Diſcretio tamē caute ꝓ loco ⁊ temꝑe ac ſine reuerētie cōgrue detri mento. venerationē modificat Habēduſ eſt modꝰ in om̄ibꝰ. nec vicioſam quidē ſuꝑ ſtitionē admittēs. nec ſuꝑſtitionis euitande pretextu humilitatis aut morū ſanctioneꝫ euacuās. Obediētie ſe totos ſubijciant. Sit homo interior totꝰ deo. ſit exterior totꝰ p̄lato ſubiectꝰ. Quicqͥd ſuperior eis vel p̄poſitus vel inſtructor iniunxerit. qua ſi diuinitꝰ imperatū. ſtatim vt veri obedien tie filij deuote adimpleāt. quicqͥd ſtatuerit immobiliter ſeruēt. ſcienterqꝫ aliquid tranſ gredi ſacrilegiū putent. Credāt ſalutare. quicqͥd ille p̄ceperit Perfecta obedientia eſt in incipiēte maxime indiſcreta. id eſt. non diſcernere quid vl̓ quare precipiat̉. ſed tātū ad hoc niti vt fideliter ⁊ humiliter fiat quod a maiore precipit̉. ¶ Nouiciū prudentē. in cipientē. ⁊ ſapientē. in cella diu poſſe cōſiſte re eſt impoſſibile ⁊ in cōgregatione durare. Stultus fiat vt ſit ſapiens. Secure ꝑ om̄ia obedit̉ vbi contra deū nihil precipi tur. Diſcāt ergo volūtates ꝓprias frange re. alienoqꝫ iudicio ⁊ imperio ambulare. Nulla ars ait ſanctꝰ abſqꝫ magiſtro diſci tur Ad illud inqͥt tendit oratio vt tuo do ceam te arbitrio nō viuendū. ſed viuere de bere in monaſterio ſub vniꝰ diſciplina patrꝭ conſortio multorū. vt ab alio diſcas humi litatē. ab alio patientiā. hic te ſilentiū doce at. ille manſuetudinē. Nō facias quod vis. ſubijciaris cui nō vis. Laſſus ad ſtratū ve nias. ambulanſqꝫ dormites. nec dū expleto ſomno ſurgere cōpellaris. Nihil abſqꝫ in ſtructoris cōſciētia vel quocūqꝫ eant. cui ab alijs etiā ſuperioribꝰ demādata ſibi ſignifi cent In quibꝰ ſufficit ip̄e. ſemꝑ eius licentia ſint cōtenti. ꝓ his que inferioris ſunt nō paſ ſim recurrit̉ ad maiorē. Fratres omnes. ⁊ ſe inuicē honore ⁊ obſequio p̄uenire. ⁊ eo rum defectū in officijs humilioribꝰ imple re cōtendant. Seniores fratres verſicu los dicere. de lumīe ſeruire. librū ad officiū tenere. vel huiuſmodi humilia in choro ⁊ ex tra. quantū in ſe fuerit nō permittāt Om nibꝰ ſe ſubijciētes humiliter propter deum nō quod ſibi vtile putent. ſed quod alijs am plexantes om̄ibꝰ libenter obediāt. omnibꝰ ſatiſfaciant ꝓut poſſunt. vt in omnibꝰ quibꝰ vtitur trāſitoria neceſſitas ſuperemineat q̄ permanet charitas. Quicquid agūt fide liſſime cū diligētia faciāt. ⁊ tanqͣꝫ deo non qͣ ſi hominibꝰ ſeruiētes. non eſtimēt alios fra tres qui diutiꝰ in ordine laborauerunt. ſe cum exequo laboribus occupandos. pre ſertī cū de ſe hūilit̓ ſentiētes pie d̓beāt cred̓e ꝙ ſancti viri plꝰ deo placeāt quieſcentes qͣꝫ Speculum diſcipline ipſi quātūlibꝫ laborātes Erubeſcāt ſe ne ſcire. qd̓ in obſeqͥis religioſo eſt ſciendum. Qd̓ neſciūt. ſtatim exercitio mgr̄ante ad diſcant Sint p̄cipue ad ſeruiendū cōmu nitati ꝓmptiſſimi Si lumē in eccl̓ia vel ī officinis. aut aqua in fratrū lauatorio deſit ꝯtinuo de his ⁊ ſimilibꝰ neceſſitati ꝓuideāt. Ad obſequiū aduenientiū fratꝝ. qͥ ſic̄ an geli. imo ſic̄ xp̄s in eis veniēs ſunt ſuſcipien di. cū om̄i deuotōe feſtinēt. Et qꝛ fratribꝰ hoſpitibꝰ ẜm qd̓ religionis honeſtas ⁊ con ſuetudo reqͥrit. pͥus orandū eſtqͣꝫ fratribꝰ ſo cient̉ in pace. qͣꝫ cito ab oratione ſurrexerint ad eoꝝ deoſculādas manꝰ maxime ſi fuerīt ſacerdotes deuote occurrāt ⁊ humiliter ge nuflectāt. nullū fratrē ꝓprio appellāt nomine nec niſi fuerit patrie ꝯſuetudo tuiſent Nul li ꝓrſus qͣꝫtū in eis eſt materiā p̄ſtēt moleſtie alicuiꝰ. ſed om̄ia q̄ neceſſaria ⁊ vtilia eſtimāt bono pietatis ⁊ charitatꝭ cōponāt. Quid pace honeſtiꝰ. quid vnitate iocundiꝰ. aut cō modiꝰ ſocialitati. qͥd charitati meliꝰ aut p̄ci oſius inuenit̉ ¶Glorioſiſſimū qͥdē ⁊ potiſſi mū liberalis aīe ⁊ cōſciētie bone indiciū. pa cem ꝓximi cuſtodire. Omnē qͣꝫtū poſſibile ē fratrū ſcādali occaſionē vitare. verecundari ſi ſociū vel ꝑ ſubreptionem offendis. Si quē aduerſum ſe frēm motū vel leuiter ſen ſerint. quieſcere neſciāt quouſqꝫ ip̄m humi li ſtuduerint ſatꝭ factione placare. Ad ex traneos ſi qn̄ ꝓcedunt. in verbis eoꝝ. inceſ ſu ⁊ habitu modeſtia fulgeat diſcipline. bre uiter ⁊ pauca loquant̉. caput decent̓ operi ant. manꝰ abſcondāt. mulieris om̄ino quā tumlibet ꝓpinque. oſculū ⁊ nude manus cō tactū penitꝰ vitēt. Pro ꝑſonis que in do mo vel in via fratrū ſe orōnibꝰ recōmendāt ſtatim poſt earū abſceſſum orationē faciāt ſpēalem. ¶ Defunctis fratribꝰ audito eorū tranſitu qͣꝫcitiꝰ poſſunt ſubueniāt. ⁊ debitū ſaltē obſequiū ſoluere nulla occaſione poſt ponant. Talia ſiquidē nō abſqꝫ ꝑtimeſcēde offenſe ꝑiculo negligunt̉. ¶ De rerum cuſtodia Capitulum IIII Es quas tenēt precipue libros. mū Onudā cohibeāt manū. que licet mun de teneāt ⁊ honeſte. A tactu libri da. tamē quia poroſa. ipſum facile inficit ⁊ d̓ turpat. Turpe eſt nudos paginarū mar ginibꝰ imprimere digitos. vel ipſos vel cer te laternā ſuper librū legendo deducere. Semper pānus ſi aſſit digito ſuppona tur. alioquin ita caute tangāt ⁊ leniter. vt tā gentes quaſi nō tangere videant̉. librū ſuꝑ flue apertū nō teneāt vel incaute relinquāt Firmacula libro paululū ſtricto ſi violē tia laxētur apponāt. Violentiā ſonitus pro bat. Indignus eſt libro qui negligit cuſto dire. Solent incurij quidaꝫ libros digi tis. ⁊ veſtes ſaltē in manicis munde ſeruan das. ſordibꝰ ⁊ pulueribꝰ vel rebus quas tra ctant pene indifferēter exponere. ip̄as vero extreme frequēter vilitati expoſitas. vix va lent a ſocioꝝ cibo. vix ab altari. vix etiaꝫ ab ipſis calicis mappulis ꝓhibere. Qui ip̄is placere ſordibꝰ cupiūt. cuſtodie curā curio ſitatis cōdemnant infamia. ſueqꝫ vicium in curie. virtutis ſpē colorare nitunt̉. Grauia hec homini erudito. Qui mūdicia gaudet. honeſtatis pulcritudine delectatur. ¶ De profectu ⁊ defectu nouiciorum ſiue de differentia conuerſorum. Capitulum quintum Ccedit hinc neophitorū conuerſio. differens intuenda. Sunt enim quidā tractabiles. ſimplices. deuotꝭ timoroſi. qui nihil ſibi chriſto chariꝰ eſtimā tes. volūtates ꝓprias ei ſacrificant. volunta rie ꝓmpti. ad nutū nutu citius obedire difficilia quelibet ꝓpter chriſtū equanim ꝑferēda parati. ſue quoqꝫ integritatis ſollici ti. cor ſuū ꝑ purā cōfeſſionē ⁊ aſſiduā oratio nē mūdare nō negligūt. Sunt in exterio ri ꝯuerſatiōe diſciplinati ⁊ humiles. ſtudē ſe in om̄ibꝰ officioſos ⁊ amabiles exhibere. Si quidē ſtudere ꝓpter deū amari. charita ti ſeruire ē. Hi ꝟo ſunt altiſſimi filij. fideles ſancte religiōis ꝓpagines. fratrū leticia. cōſo cioꝝ ſolatiū. ſui gl̓ia inſtructoris. Nā gloria patris eſt filiꝰ ſapiēs. Sūt ⁊ alij dure cer uicis. diſcipline māſueſcere neſciēteſ. tepidi curioſi. ſuperbi. qui qͣꝫ ſuauis eſt dominus nō guſtantes. ſeculari dūtaxat depoſito ha bitu. non affectu. adhuc in moribꝰ. in ꝟbis in geſtibus. ⁊ ꝓpriarū pertinacia volūtatum ſeculo fidē ſeruant. vt monſtro mirabilius ſub religioſa veſte hominē videas ſeculareꝫ Hi ſunt filij diffidentie adulterina planta tio. fructus inutiles ⁊ acerbi. ſociorum onꝰ et ſcandalum ſui afflictio et confuſio inſtru ctoris. Iuxta illd̓ Ira patris filiꝰ ſtultꝰ ⁊ ꝯfu ſio pr̄is d̓ filio īdiſciplīato. Ponēda ſūt pau ca torporꝭ ⁊ curioſitatꝭ ⁊ ſuꝑbie p̄dc̄oꝝīdicia Fo. XLIII vt cognita deuitēt̉ Cautior ī bōis ābl̓as ſi ⁊ mala nō lateāt Tepidꝰ in ꝯuerſatiōe. oci oſa ꝟba. ⁊ vanas cogitatiōes noxias eſſe nō ꝯſpicit Uitatꝭ grādibꝰ. reliqͣ oīa vix repu tat īputāda Ebetati cordis ip̄e ad ꝯſcīaꝫ de offenſis vt timorꝭ filial̓ ignarꝰ. timoratoſ ſcīe puritatē amāteſ. fatuos ⁊ ſuꝑſtitioſoſ tētiat. Ꝙ ſi a torpore mētꝭ euigilauerit. ea q̄ leuia exiſtimabat. qͣi horrēda atqꝫ atrocia ptimeſcit. Uacuꝰ gr̄a ⁊ tepidꝰ. qd̓ eſt gr̄e. ſeu minꝰ neceſſarie tētiōis. qd̓ diſcipline. qd̓ mo rū. qd̓ v̓tutꝭ ꝑfectio ꝯciliat. negligēs illd̓ dif ficile vl̓ certe ſuꝑfluū arbitrat̉. egre doctrinā ad talia patit̉. Doctorē nimis ꝑfectū ironi ca irriſiōe ꝓnūciās Nēpe ſtultꝰ ſui pr̄is di ſciplinā irridet. vt pateat qd̓ iuxta ſapiētem d̓r. Cōpedes ī pedibꝰ ſtulto doctrīa Aīal̓ hō nō ꝑcipit ea q̄ ſunt ſpūs dei. Tepidꝰ. ī cō uerſatōe rmiſſus. publicos mores. ⁊ docto ris monita negligit. ea q̄ d̓i ſūt lāguide oꝑa tur. ſi qd̓ inchoat bonū. vix ꝑficit. tard̓ ad di uinū officiū ⁊ q̄qꝫ ꝯuentualia occurrit. ocio gaudet. labore vl̓ modico ledit̉. ⁊ facile ſe in firmū vl̓ ad modicū ſe fatigatū p̄tēdit. ſed ⁊ amore pͥuato ſe diligēs. q̄ carnis ſūt ſapit et ꝓſeqͥt̉ ex affectu. Alioꝝ qͦꝫ defectibꝰ n̄ ꝟ̓tuti bꝰ herēs. ſi qͥd minꝰ vl̓ negligēter actū inſpe xerit. illd̓ ī exēplū ad ſue velamē cepiditatis aſſumit. Ficta ei ⁊ īdeuota ꝯfeſſio. rara ⁊ bre uis ꝯpūctio. inſipida ⁊ ſine intētiōe orō. īcir cūſpecta ⁊ ſine edificatiōe lectio. obedientie moroſa ⁊ ſine deuotiōis affectu vix aliqͣlis ī pletio Multos eī remiſſa ꝯuerſatio in ſtinos errores r̄ducit. ac viuēdi torpore r̄ſol ſus n̄ curāda curat. neceſſaria negligit. et ſui oblitꝰ aliena ꝯſiderat notat ⁊ explorat. Sꝫ qd̓ inſonuerit v̓bū āhelat ſollicitꝰ ad ſciēdū ⁊ honeſtate poſtpoſita id ab inuitis ⁊ celare forſan volētibꝰ īuerecūde reqͥrit. locꝭ ſibi nō ꝯceſſis. ꝯgregatiōi ⁊ collocutiōibꝰ fratꝝ ſe ī gerit nō vocatꝰ Cū eū abeſſe putauerꝭ. adeſt impudēs lateri. adeſt auri. vt nec ſecretū va leas occultare ẜmonē Obẜuat āguloſ. va gis circūſpicit ocul̓. heret ad ſingl̓a q̄ occur rūt. Cōmunes obſidet trāſitꝰ. ſuꝑueniēti um ⁊ forēſiū gaudet occurſu. rumoribꝰ ⁊ ſe cularibꝰ ꝟbis hauriēdis ⁊ referēdis ītendit Res ſibi nō deputatas curioſe reuoluere n̄ quieſcit. lr̄as etiā alienas ſi caſu aꝑtas inue niat inſpicere nō veret̉. qͣs tamē licet aꝑtas qlibet inuētas vix aliqͥs niſi ſuꝑior licite inſpicit. vl̓ alijs inſpiciēdas exponit. Rerū quoqꝫ apparatꝰ cura ſuꝑflua curioſitatis vi cium clamat Signa ꝟo ſuꝑbie ſanctꝰ pro ſper enumerās. Hos inqͥt dolēdos enucio quos iā cōuerſos ſuꝑbia occulte captiuat. Hi ait ſeniorū ſuoꝝ nō obſeruāt imperata. ſꝫ iudicāt de ſuis negligētijs. obiurgati aut rebellant inſolēter. aut murmurāt. Sim plicitatē ſpūaliū fratrū irridēter exagitant. p̄ferri ſe etiā melioribꝰ impudēter affectāt. Obſequia delata faſtidiūt. negata perti naciter querūt. Natales moribꝰ an̄ponūt minores ſuos elati deſpiciūt. cōferri ſibi ali quos poſſe nō credūt. Nō ſeruāt in obſe quio reuerentiā. in ſermone modeſtiā. ī mo ribꝰ diſciplinā. habēt in intētione ꝑtinaciaꝫ in corde duriciā. in ſermocinatōe iactātiam Sūt in humilitate fallaces. in locutōe mor daces. ſubiectōis impatiētes. temerarij ī au diēdo. clamoroſi in loquēdo. faſtidioſi ī ad uertēdo. p̄ſumptuoſi ī docēdo. effrenati de formit̓ in cachinnādo. hec ſunt infert ſuper bie graſſantꝭ īdicia. Suꝑbus ſe ad om̄s ꝓprie volūtatꝭ impulſus accōmodat. nec ſe alijs ſed alios ſibi applicare cōtendit. facile ſi bi ꝯtumeliā iudicat. ad quā irrogādā ē va lidus. ad tolerandū infirmꝰ Et ſe grande aliqͥd eſſe putās. deferre ſocijs dedignatur. legibꝰ ſubdi ⁊ culpā recognoſcere ꝓpriā eru beſcit. Et licet iuxta ordinis mores ſe rege re neſciat. in ſuis oculis tamen ſapiēs ⁊ per fectus. ad alioꝝ inſtructōnē ſue p̄ſertim opi nioni ꝯtrariā ſtomachat̉. rep̄hēſus offendi tur nūc inſufficiētiā vel friuolā. nunc moni uit. vt nōnūqͣꝫ ex ore dn̄i euomāt̉. ¶ Curio toris modū calumniās. vt ſi ꝑſuadere ali quid velis. modꝰ artē monitio ſtudium exi gat quo allegationū obſitus ſpinis ſicut eri cius. vel irrefragabili ratiōe. vel auctoritate nō dubia capiat̉ Fit igit̉ ad obtēperādū difficilis ⁊ ad correctionē impatiēs. adeo in terdum vt ſe diſcipulū abnuēs. ip̄m etiā de putatū ſibi refugiat inſtructorē. Hec om nia ſerui dei quaſi peſtē mortiferā deteſtāteſ ꝑfecte ad dn̄m cōuertant̉. iuxta illud Deu teronomij. Perfectus eris ⁊ ſine macula cū dn̄o d̓o tuo Ue duplici corde. ⁊ pctōri t̓raꝫ ingrediēti duabꝰ vijs. Si quis ꝟo ſufficiē ter expectatꝰ ⁊ monitꝰ. mores corrigere ac re ligionis formā induere negligit. p̄ſertim ſi rebellis aut cōtentioſus extiterit. nō eſt ꝓfi cientiū numero aggregādus. Infidelis ſi decedit, diſcedat ne vna ouis morbida cō Speculum diſcipline tagione mortifera totū gregē cōtaminet. ꝑ uerſus ⁊ inſolēs in onus religionis ⁊ diſſo lutionem admittit̉. ¶ De nouiter ꝓfeſſis in ordine Capitulum O ꝓfeſſionē admiſſis ſit qͣꝫmaxīe cu ra ne defluāt. ꝑfecti quiqꝫ magna ſe diſcretiōis ſubtilitate ꝯſpiciūt. ne ac deteriora vnqͣꝫ vl̓ in oꝑe vel in cogitatōe di labant̉. Si curare ꝑua negligimꝰ. ſenſibilit ſeducti. audēter etiā maiora ꝑpetramꝰ. ſuſce ptā etiā examinis tꝑe diſciplinā prudēs nō abijcit. imo nec ſuū ꝯtinuo qͣſi iam ſibi ſuffi ciēs deſerit inſtructorē. Eget rectore no uicius. eget nouꝰ directore ꝓfeſſus. Ua nus ⁊ fictus vt inſtructoris curā euaſerit ī ſoleſcit. aſſumit cornua. fit p̄ſumptuoſus et audax. ⁊ quaſi vacca laſciuiēs a pͥma infor matione declinat. Ceſſat oratio. tepet deuo tio. ꝯfeſſio pctōꝝ negligit̉. vt putes eum aut ſui oblitū. aut nō habere peccatū. facit qͥdeꝫ dilata cōfeſſio vt negligēs mundꝰ appareat licet nō exiſtat. dū culpas abſorbet obliuio abſoluit. Multiplicant̉ dū nō curant̉ offen ſe. multiplicate ne diſcernant̉ ⁊ corrigāt̉ im pediunt Multitudo peccatoꝝ īpedit ne vi deant̉. Un̄ piger tūc eſt maxīe vicioſus. cuꝫ vicia nō agnoſcit. Sic filia fatua ī demino ratiōe erit. Iuſtoꝝ aūt ſemita qͣſi lux ſplēdēt ꝓcedit ⁊ creſcit vſqꝫ ad ꝑfectā diē. Profeſſi gͦ ꝓfiteant̉ ꝓfectū. p̄ſumptiōeꝫ p̄ſcribāt. dabit ad hͦ humilitatꝭ ⁊ pauꝑtatꝭ ꝯſtātia ꝑſeuerās affectū. ⁊ curaꝝ abiectio terrenaꝝ. exercitatō charitatꝭ. ⁊ q̄ cōplectit̉ oīa ꝯſideratiōis attē tio. Sūma religioſi ꝟtus humilitas que ip̄m curat ꝑficit ⁊ ꝯẜuat. Sine hūilitate nulla ꝟtus. nulla ꝑfectio aut acquirit̉ aut ẜ uat̉. v̓tutū ſiquidē bonū qd̓dā ac ſtabile fū damentū hūilitas. Nēpe ſi nutet illa. ꝟ̓tutū aggregatio. illa nō eſt niſi ruina. Et qm̄ ad huilitatē hūiliatio via ē nō erubeſcāt hūilia Nec hūilitatꝭ officia facile reſpuāt. ac īpoſi ta recōmēdēt. Oīs ab eis p̄ſumptōis auda cia p̄ſcribat̉. Antiqͥoribꝰ frībꝰ ī ordīe d̓ferāt ſꝑ eoꝝ reſpectu ſe iuniores ⁊ nouicios repu tēt. Ad exteriora vl̓ honorꝭ alicuiꝰ officia ꝓ uehi nō affectēt. Multos ꝓpera nimis pro motio a ꝟtutū iā ꝓfectu ꝑ viciuꝫ elatōis d̓ie cit. Qui md̓m deſerūt ait ſctūs ad exteriora officia vehi n̄ debēt. niſi ꝑ hūilitatē diutiꝰ in eiuſdē md̓i ꝯtēptu ſolidēt̉. Et qꝛ nouoꝝ ⁊ iu nioꝝ tētatio ſolet eē facile ſuperbire neſcire modū hūilitatꝭ ẜuare. ⁊ ſi forte in aliqͦ p̄ſint. officij metaſ excedere. ac d̓ mīmis grādia ctitare. attēdāt ſibi ſuꝑ his vigilāt̉ Nō p̄t timo ꝯſcīe teſtimonio gl̓ari veracit̓. niſi on gloriolas ꝑſcē reſpuerit. Pauꝑtas ī oībꝰ placeat ne iteꝝ ſiue ī libris ſiue ī alijs reꝝ ſe velint ſarcinul̓ onūſtare. ꝑfecta reꝝ abiec tio. a cura expedit mētē ab infectōe affectuꝫ Nēo in xp̄i expeditōe liberior. nil hn̄te. S aliqͥbꝰ egeāt. ſtudeāt ꝑcitati. Suꝑ oēs di tias. diuitē fac̄ pauꝑtas. Hec qͦꝫ ī victi ī his q̄ carnis ſt̄. maxīe āplectāda. Nō ē euā gelici pauꝑis gaud̓re ſuꝑfluis. luxibꝰ īdulge re. ⁊ qd̓ nec diuites pn̄t ſꝑ velle ī oībꝰ abūd re. nec penuriā ſcire pati. familiaritates ſup fluas fugiāt. Eſto ait qͥdā oībꝰ benignꝰ. ne mini blādꝰ. paucꝭ familiarꝭ. oībꝰ equꝰ. Et ſa ctꝰ. Tria inqͥt religioſū quēlibꝫ decēt. pauca loqͥ. paucos hr̄e familiares. ⁊ multū orari vbi ml̓ti familiares. ibi ml̓te locutōes. ⁊ ſil li ſingl̓ares. Si familiarē admittꝭ. ſit quen etas mores diſcretō ⁊ honeſtas īſignit ⁊ cō mēdat Familiaritas ſi fuerit ordīata. nō erit blāda īproba pueril̓ Eſt modeſtia q̄ dā in ſctā familiaritate ſeueritas ē ⁊ iuſtici rectitudo. vt nullatēꝰ viciū ſoueat̉. nec ꝓ ami co ꝓximꝰ offēdat̉. Noli ait ſapiēs ꝓ amico in imicꝰ fieri ꝓximo Seculariū d̓niqꝫ famili aritas īdiſcreta r̄ligioſi qͥetē ml̓tipl̓r inqͥetat Nulliꝰ gr̄aꝫ munuſcul̓ ꝯparēt Si qͥd for te alicui vl̓ cā exacti neceſſaria. ꝓrſus religio nis lege licētia p̄obtēta obtulerit. honeſtas rei ⁊ vilitas p̄cij r̄ligioſoꝝ ⁊ pauꝑū exeniū eē ꝓbēt Nō freq̄ntet ꝓpinqͦs. ac exterioribꝰ ſe īplicēt curꝭ. ſꝫ ſalutꝭ ꝓprie mēores agēde po tiꝰ pnīe vacēt Nō cadat a mēte ꝑ̄feſſio. ſꝑ ad qͥd venerīt cogitēt Pēſent qd̓ d̓ qͥbꝰdā ait. s gregꝰ. Sepe inqͥt nōnulli aꝑte pͣuitatꝭ vias d̓ſerūt. ſctītatꝭ hītū ſumūt. mox vt pͥma limīa bn̄ viuēdi ꝯtigerīt. obliti quid fuerī affligi iā ꝑ pnīaꝫ d̓ ꝯſūmatꝭ neqͥtijs nolunt laudari at d̓ inchoata iuſticia appetūt. p̄eſſe etiā ceterꝭ melioribꝰ ꝯcupiſcūt Et pꝰ pauca in rebꝰ ait ml̓tiplicibꝰ occupati atqꝫ ip̄a occu patōe ꝯfuſi. n̄ ſolū ꝑpetrata mīme deplorāt ſꝫ adhuc q̄ d̓plorēt̉ exaggerāt Scd̓m apl̓ꝫ nēo militās d̓o īplicat ſe negocijs ſecl̓a. vt et placeat cui ſe ꝓbauit De ſcō legit̉. ꝙ qͣnto magꝭ ſe ab hūanis curis ⁊ colloqͥis ſeq̄ſtra bat. tāto illi vicinior ⁊ ꝓpinqͥor d̓s erat tāda maxīe colloqͥa ml̓ieꝝ. nō p̄t toto cō hītare cū dn̄o qͥ mulieꝝ acceſſibꝰ cōpulatur XEIIII Fo. charitatis obſeqͥa libēter impēdāt Cha ritas ſꝑ reddita. ſꝑ detīet debitorē. Hec au rem quō neget̉ amicꝭ q̄ etiā debet̉ inimicis. Poſtqͣꝫ vl̓ orōi vacauerint. vl̓ ad ſtudiuꝫ ederint. ad ẜuiendū fratribꝰ ſurgāt. et ſi neceſſe fuerit officiales nūc hūc. nūc illū. di ſcrete tn̄ ⁊ put oportuerit iuuēt. vt ẜm apl̓i cam doctrinā ⁊ vitā. manibꝰ ſuis laborātes qd̓ bonū eſt. alioꝝ fratꝝ etiā corꝑalit̓ ſi fieri pōt ꝑticipātes laboribꝰ. in charitatꝭ ſꝑ exer ceant̉ oꝑbꝰ. ⁊ cibū corꝑis non abſqꝫ labore comedāt corꝑali. vt hͨ ſct̄ā ꝯſuetudo ip̄os in hūilitate cuſtodiat. ī fraterna dilectiōe ⁊ oī ꝑfectiōe ꝯfirmet. Qui cōibꝰ inſtant. ſuiſqꝫ obſeqͥis alios portāt. ſūt corꝑali ſimul ⁊ ſpi rituali ſuffragio ſupportādi. Merito ſin zuli ꝓ his orat. qͥ ꝓ cōitate laborāt. In ſpūa libꝰ bonis martha ꝑticipet cū maria. q̄ vtiqꝫ ſūt ſorores. ⁊ eqͣ ſit ꝑs deſcēdentꝭ ad p̄liuꝫ. ⁊ ꝑmanētꝭ ad ſarcinas. ⁊ ſil̓r diuidāt. Qui nob̓ corꝑalit̓ obſequūt̉. iuſte ſortē in neceſſa rijs ſpūalibꝰ aſſequūt̉. Rurſū cōitatꝭ oꝑi bꝰ. familiaria nemo p̄ponat. Caritas(de q ſcpͥtū eſt) nō q̄rit q̄ ſua ſunt. ſic ītelligit̉. qꝛ cō munia ꝓprijs. nō ꝓpria cōibꝰ an̄ponit. Cō ſideratiōi deniqꝫ an̄ oīa ⁊ in oībꝰ vigilāduꝫ. q̄ ad finē ⁊ directiōꝫ attēdit. Finis ad quē nr̄a tēdit ꝓfeſſio. regni dei vl̓ potiꝰ ip̄e deus Directio.ſ. illa qͣ tēdit̉. mētis ē puritas. ad ip̄m pͥncipaliter directīa. Herēdū iugit̓ his duobꝰ. Neceſſe ē em̄ mentē ꝯſiderare. qͦ re currat. cuiqꝫ pͥncipalit̓ inhereat. nō herētē ꝑ ſingl̓as horas atqꝫ momēta ꝓ incurſuū va rietate mutari. atqꝫ ex his q̄ extrinſecꝰ acci dūt in illū ſtatū ꝯtinuo trāſformari qͥ pͥmuſ occurrerit Hinc ē ꝙ ml̓tos ꝓ xp̄i amore ma xima ꝯtēnentes. pͥſtinū tn̄ affectū in mīmis retētātes. Poſtremo videmꝰ ꝓ gͣphio. ꝓ acu calomoqꝫ ꝯmoueri. Iraſcūt̉ mobilit̓ ⁊ inflā tur veluti qͥ n̄ habeāt apl̓icā caritatē Qui ſi ꝯtēplationē mūdi cordis fixā tenerēt. nū qͣꝫ ꝓꝑuis rebꝰ admitterēt qd̓ ne ꝓ magniſ ac p̄cioſis īcurrerēt oꝑbꝰ. eaſdē penitꝰ abijcere maluerūt. Un̄ liq̄t ꝑfectū nō ſtatim facul tatū ſeu dignitatū abiectōe ꝯtingi. vbi fue rit caritas illa cuiꝰ apl̓s mēbra deſcribit. q̄ ī ſola cordis puritate ꝯſiſtit. Nā qͥd eſt n̄ emu lari. nō inflari nō irritari. ⁊ reliqͣ. niſi cor ꝑfe ctu atqꝫ md̓iſſimū deo offerre. ⁊ ītactū a cū ctis ꝑturbatiōibꝰ cuſtodire. Quic qͥd gͦ nos ad hac puritatē p̄t dirigere. tota v̓tute ſectā dū eſt. Quicqͥd āt ab hac p̄t retrahere. qͣꝫuis neceſſariū ⁊ vtile videat̉. vt ꝑnicioſū ⁊ noxiū deuitādū. Sine via tēdētibꝰ. labor ē iti neris nō ꝓfectꝰ. Oꝑant̉ ⁊ ſeruāt qͣꝫmaxīe puritatē ꝑfecta hūilitas. ⁊ expeditio mētis a terrenis. Erit deniqꝫ vt purꝰ animꝰ pura deū orōe frequētet. frequētādo guſtet. guſtā do ꝓbet qͣꝫ ſuauis ē dn̄s Erit deniqꝫ vt di uino inebriatꝰ amore. totā in deū ꝯſideratōꝫ inflectat. toto ī ip̄um deſiderio ꝑgat. nil ei ſit dulciꝰ. nihil iocūdiꝰ ī hac vita qͣꝫ vacare ⁊ vi dere qm̄ ip̄e eſt d̓s. qd̓ ē in ꝑtibꝰ ꝯſideratiōis potiſſimū. Affecta ſic aīa ꝯp̄hēdit ample ctit̉ ⁊ ſtringit ⁊ tenet dicēs. Tenui eū nec di mittā. Puritas itaqꝫ via ē regia per quā ad ſpōſi amplexꝰ. ꝑ quā tandē ad pr̄iaꝫ ꝑuenit̉ Per hāc tādē veri iſraelite de ꝟtute in v̓tutē donec videat̉ d̓ꝰ deoꝝ in ſyon deſiderij greſ uindeclinabili gradiunt̉. xp̄m ſuꝑ om̄ia di ligunt. nihil eiꝰ amori p̄ponūt in via quē ha bituri ſunt mercedē in patria Et nūc ego qui licet admodū imꝑfectus ⁊ rudis. ꝑ obe dientiā tn̄ erudiēdis ſimplicibꝰ aliqua h̓ do cumēta cōgeſſi. pulcrū depingēs hoīem pi ctor fedꝰ. eos ſupplex ꝑ dn̄m obſecro. vt me ſibi. ⁊ ſi minꝰ ꝓficuū. tamē beniuolū attēden tes. in orōibꝰ ſuis mei meminerint peccato ris. quatenꝰ orātibꝰ eis. meoꝝ veniā peccato rum aſſecutꝰ. in potētias dn̄i vna cū eis me rear introire. ip̄o miſęricordiaꝝ dn̄o id pre ſtante. cui eſt honor ⁊ gloria in ſecula ſeculo rum Amen. ¶ Explicit Speculū diſcipline Dequuntur mora lia quedā documēta extracta ex ſpeculo di ſcipline ſub tribꝰ metris infra in rubro cōp̄ henſa ꝓ nouis ⁊ iunioribꝰ. in corde. collocu torio ſiue locutiōe. ⁊ in choro maxime p̄ alijſ intuēda. Et pͥmo de cordis diſciplina on̄ dēdo vicia. ⁊ quo ad fugā earū ē diſcernēdū Frater mi chariſſime cuꝫ bene hec fugeris 7 cordis diſciplinā habebis. Ideo intꝰ et ex tra his q̄ ſequūt̉ vel alijs renūcia. Primo res peculiares. Secūdo reatū peccati. Ter tio vagationē mētis. Quarto vecordiam Quinto ꝓpriā voluntatē. Sexto p̄ſumptio nem. Septimo irreuerētiā. Sine qͥbꝰ in re ligione nr̄a frat̓ qͥlibet ad oꝑandū bn̄ cēſet̉ expeditꝰ. Cū deo vale frat̓ ꝑamāde Frater hoſpes ventꝰ. iſto dogmate tētꝰ Res. re. va. ve. ꝓ. p̄. ir. hinc fugito mi vir. Uigintiquinqꝫ memorialia ¶ Incipit vtiliſſima quedā epl̓a eximij et deuoti doctoris Bonauēture. q̄ eſt quaſi q̄ dam regula ⁊ inſtitutio oīm pie ⁊ ſpūalit̓ in xp̄o viuere volētiū. ⁊ diſtinguit̉ in. xxv. me morialia. vt inferiꝰ patebit. Prologus. N chriſto ſuo di lecto. E. Bonauētura d̓ balneo regio cōfrater eiꝰ in dn̄o. Quali cūqꝫ hoīe veteri iā exuto. xp̄o viuere ⁊ mori mūdo. Qm̄ dilecte mi frat̓ ī dn̄o adhuc me in p̄ſentia tibi poſito mihi inſtātiſſime ſup plicaſti. vt te ī poſteꝝ aliqͥbꝰ lr̄is exhortatōiſ viſitarē. Noui frat̓ ꝙ hec dicēs ardētes pru nas ꝯgeris ſuper caput meū. Uerūtamē aſ fectuoſe inſtādo duricie mee ſuꝑbiā ſupplici humilitate viciſti. intm̄ vt ip̄e iā ꝓmitterem qd̓ optabas. qͣꝫuis magꝭ dignū foret hec me a te quidē ſuſciꝑe qͣꝫ me tibi hmōi deſtinare Quia tn̄ inſtātia tue deuotiōis me cōpellit ſtultū fieri in ꝑte iſta. ſic̄ potero qualitercun qꝫ experiar qd̓ hortarꝭ. Nō tn̄ tibi alia ſpeci alia ſcribēs niſi ea q̄ rudia ⁊ ſimplicia mihi ip̄i colligere ꝓponebā. ex qͥbꝰ iā plurima bene noſti. Sꝫ interim alloquēs dilectiōem tuā chariſſime. cū nullꝰ ſic̄ experiētia certa docꝫ ꝑfecte deo ẜuire poſſit. niſi diſſoluere omni nō ſe ꝓcuret a mūdo. oportet ſi ſeqͥ volumꝰ dn̄m ſaluatorē. voci noſ ꝓphetice obedire. vt ſcꝫ pctōꝝ colligatiōibꝰ diſſolutꝭ diſſoluamꝰ faſciculos depͥmētes. quatenꝰ a terrenis acti bus diſſoluti ſeqͣmur liberis greſſibꝰ redē ptorē. qꝛ iuxta apl̓i teſtimoniū. nemo mili tans d̓o dꝫ ſe negocijs ſecularibꝰ implicare. Nūqͣꝫ gͦ de aliqua re creata niſi inqͣꝫtū noſtꝝ excitet diuini amorꝭ ⁊ dilectiōis affectū. cor noſtꝝ eſſe ſollicitū ꝑmittamꝰ. qꝛ multiplex reꝝ labentiū varietas plꝰ debito ruminata nō ſolū aīm diſtrahēdo. pacate mētis gratā interrūpit quietē. veꝝ etiā in aīmo gignēdo phantaſias. turbulēte quaſſatiōis moleſtia importune īpellit eandē. ſꝫ potiꝰ affectionis oīm terrenoꝝ ſarcina oneroſa depoſita. abſ qꝫ retardatiōis grauedīe curramꝰ ad illū qͥ nos ſalubriter inuitat. in qͦ eſt aīaꝝ opulēta refectio ⁊ pax ſūma q̄ exuꝑat omnē ſenſum. Uenite ad me inqͥt omēs qͥ laboratꝭ ⁊ one rati eſtis ⁊ ego reficiā vos. O dn̄e qͦ indige qͣre vocas. qͥd tibi cōmune nobiſcū. O vere pietatꝭ vox. Uenite ad me inqͥt. ⁊ ego reficiā vos. O dei nr̄i dignatio admirabil̓. O charitas ineffabil̓. Quis em̄ aliqn̄ fecit talia. d̓ſ vnqͣꝫ audiuit. qͥs ve ꝯſpexit ſil̓ia. Ecce īuitar inimicos. hortat̉ reos. allicit ingͣtos. Ueni te inqͥt ad me om̄es. Et diſcite ad me. Tol te iugū meū ſuꝑ vos. ⁊ inuenietꝭ requiē aīa bus veſtrꝭ. O ꝟba dulcia. v̓ba deifica. ⁊ pene trabiliora om̄i gladio ancipiti. intima p̄cor dioꝝ euiſcerātia. nimiaqꝫ repleta dulcedine vſqꝫ ad diuiſionē aīe ꝑtingētia. Exꝑgiſcere nūc o aīa xp̄iana ad tāte benignitatꝭ amo dulcedinis tāte ſaporē. ⁊ ad tāte ſuauitatis odorē. Eerte qͥ iſta nō ſentit infirmꝰ eſt. ali natꝰ eſt. iā ꝓximat morti. Inardeſce queſo o aīa mea. pīgueſce amore. dulceſce ſapore. ne mo te ꝓhibeat ītrare. tenere. guſtare. Quid ampliꝰ querimꝰ. qͥd vltra expectamꝰ. qͥd de ſideramꝰ ī hac vita. Habemꝰ in xp̄o oīa bo na. Sꝫ heu o inſania nr̄a mirabilis. O in firmitas miſerabil̓. O veſania deteſtabilis. Nā vocamur ad requiē. ⁊ ſeqͥmur laborem Inuitamur ad ſolatiū ⁊ q̄rimꝰ dolorē. Pro mittit̉ gaudiū ⁊ appetimꝰ merorē. Mirabil̓ ꝓrſus infirmitas. miſeraqꝫ ꝑuerſitas. Ia oēs īſenſibiles facti ſumꝰ. ⁊ qͣſi deteriores mulacris. hn̄tes oculos ⁊ nō vidētes. aur ⁊ nō audiētes. rōem ⁊ nō diſcernētes. ama dulce ⁊ dulce amaꝝ ponētes. O deꝰ vn̄ no tāte ꝑuerſitatꝭ correptio. vn̄ nob̓ tāte offen ſionis ſatiſfactio. Certe nihil tale inuenit̉: nobis niſi tuo munere tribuat̉. Tu em̄ ſo potes nos corrigere. tu ſolꝰ ꝓ nr̄is delicti ſatiſfacere. qͥ ſolꝰ noſti figmētū nr̄m. ſalꝰ ⁊ re demptio nr̄a. qͥ ſolū illis hͨ facis qͥ ſe miẜ ꝯſpiciētes in imis. a te ſolū releuari ꝯfid Leuemꝰ gͦ ad deū mētis nr̄e oculos in dire cto. ⁊ videamꝰ vbi nūc ꝓſtrati ſumꝰ. Qm̄ qͥ priū ſuū caſum ignorat. ſurgere minꝰ cura Cognoſcētes ꝟo clamemꝰ in fortitudine ad deū de ꝓfundis vt nobiſ adiutricē porrig miſericordie ſue manū q̄ abbreuiari nun poterit ad ſaluandū. Nō q̄ſo ꝯfidētiā amit tamꝰ. magnā remūeratōꝫ habentē Adeamꝰ thronū gr̄e eiꝰ cū fiducia. fructū noſtre fidei reportātes. ſalutē ſcꝫ aīaꝝ nr̄aꝝ. Nulla nob̓ inſit cūctatio. Iā em̄ vita nos vocat. ſalꝰ ex pectat. tribulatio cōpellit ītrare. Quid gͦ fa cimꝰ. qͥd pigritamꝰ. qͥd moras ꝯtrahimꝰ Fe ſtinemꝰ ingredi in illā requiē iocūditatꝭ eter ne. vbi ſunt magna ⁊ inſcrutabilia. qͦꝝ nō eſt numerꝰ. Aſcēdat q̄ſo hierl̓m cor noſtrū. ſu ſpiremꝰ ad patriā noſtrā. tēdamꝰ ſurſum ad mr̄em nr̄am. Introeamꝰ in potentiā dn̄i. et XCV Fo. intueamur noſtꝝ regē in ea regnātē. ⁊ lique ſcāt in miſeratiōibꝰ eiꝰ corda nr̄a. Agamꝰ il li gr̄as toto corde qͥ defectū nr̄e ingratitudi nis nō ꝯſiderās. ſue nō abſtulit a nob̓ miſe ricordie pietatē. deſideriū nobis tribuens in̄iꝰ viā currere mādatorū. quā ſine deſide rio nullꝰ currere pōt. qd̓ quidē munꝰ nō eſt vilipēdendū. ſꝫ gre reputandū. cū hͦ ꝓphetaꝝ ille eximiꝰ ſe aſſerat cōcupiſſe qͥ ait. Cōcupi uit aīa mea deſiderare iuſtificatiōes tuas ī om̄i tꝑe. Sꝫ qꝛ hocip̄m deſideriū aliqn̄ ni mia tępiditate nr̄e īcurie ⁊ negligētie laſſa ſcit. cogitaui quedā incitatiōis huiꝰ memo rialia annotare in qͥbꝰ fugiēda pateāt ⁊ ſeq̄r da. que qͥdē cū affectu affectuoſe ſpeculātes pͥſtino vigore reſumpto tā diu infatigabilit̓ ꝟtutibꝰ ⁊ gratijs ī charitate diuīa creſcamꝰ. quoaduſqꝫ ꝑfectū veniat deſideriū collium eternoꝝ. Ponant̉ aūt memorialiū p̄dictoꝝ uedā generalia. poſtmodū ſpecialibꝰ quētibus. Memoralia generalia Unt gͦ hec quedā ꝟ̓tutes ꝓbate in iuue libꝰ ⁊ ſcale ſalutꝭ. ꝑ quas ſine dubio ad iōem v̓tutū ⁊ culmē glorie poſſunt aſcē e fideliter exercitati ꝑ eas. videlicet ſctā verecūdia in cūctis rebꝰ ⁊ actibꝰ ſuis. tardi tas loquēdi. ꝓmptitudo obediēdi. freq̄nta tio orōnis. fugere ociū ⁊ diſſolutiōes. pure ⁊ frequēter ꝯfiteri. libēter ſeruire. ⁊ infructuo ſum ꝯſortiū deuitare. He nāqꝫ ſunt marga rite fulgētes q̄ poſſeſſorē ſuū deo ⁊ angel̓ fa ciūt gratioſū. Dū aūt ei placuerit qͥ te ſegre zauit ex vtero mr̄is tue. vocauitqꝫ ꝑ gr̄aꝫ ſu am. vt ī te reuelet imaginē filij ſui. de miſera bili ẜuitute egyptiaca trāſferēs te in liberta filioꝝ dei. iāqꝫ in viā noui hoīs inceꝑis pe dem ponere. q̄ int̓ timorē ⁊ amorē hūilitatꝭ ē ſemita ꝯſtituta. tūc ꝑ eandē hūilitatꝭ viā ad eminētiora ꝯſcēdēs. poterꝭ te ī altioribꝰ exer cere ex qͥbꝰ certa memorialia ſubſcribūt̉. ¶ De cōcupiſcentijs mortificandis Primum Portet gͦ an̄ oīa te cupientē veſtigia ſeqͥ Oſaluatorꝭ. vt ſpeꝫ tuā totā fixā ī dn̄o ha beas. d̓ oībꝰ hꝰ md̓ iꝯſolatōibꝰ peītꝰ d̓ſperās ¶ De vicijs extirpandis Ecundū eſt vt ab oībꝰ vicijs ⁊ ꝯcupiſcē Otijs mal̓. inquantū ſuſtinet hūana cōdi tio. teip̄m ſtudeas penitꝰ emūdare. vt fermē to veteri totiꝰ malicie ⁊ nequitie expurgato. ambules ī nouitate vite pꝰ xp̄m. qꝛ niſi pͥus hmōi catenas iniqͥtatꝭ ꝯfregerꝭ. aīa tua in te nebrꝭ aggregata ad celeſtia n̄ pot̓it eleuari ¶ De colligatiōibꝰ reſecandis Ertiū eſt. vt a teip̄o diſſoluas oēm col ligationē extrinſecā. vt ſana ⁊ pura mē te poſſis deo colligari. ¶ De tribulatiōibꝰ cū patiētia tolerādis Uartū eſt. vt amore altiſſimi ⁊ ſpōſi tui ¶ Exp̄i om̄es mūdi huiꝰ ꝑſecutōes eqͣnimi ter feras. imo ſi poſſibile ē ꝓ voto ſuſcipiēs ſolū in xp̄i paſſionibꝰ delecterꝭ. renuēſqꝫ om nē tꝑalē leticiā. ī ip̄is tribulatōibꝰ hilareſcaſ om̄es reputās tibi eſſe ad purgationē pec caminū. ⁊ lucrū aīe tue p̄paratas. Ut de nulla re cōqueraris Uintū vt cū creatorē tuū ⁊ oīm te ſenti Tas offendiſſe. rōꝫ tibi fieri nō poſcas ab De pauꝑtate ſuijp̄iꝰ aliqͣ creat̉a. Extū. vt habeas deſpectui temetipſuꝫ. cupiēs ab oībꝰ deſpici. zelanſqꝫ ſacratiſ ſimā pauꝑtatē in om̄ibꝰ que ad te ſpectant. Aſperitatē. vilitatē. ⁊ parcitatē habēas qͥn tū potes. nō tn̄ in alijs reqͥras ſꝫ potiꝰ letus ⁊ gaudēs dom̄i ꝯſolatiōe fraterna. eis ſicut oportet obſequēdo ⁊ mīſtrādo aſſiſtas. oīs ꝯſolatiōis eos reputās eſſe dignos. niſi qd̓ abſit. ita tibi in aliquo pateret diuīa offenſa ꝙ om̄i excuſatiōe careret. de qua cōpatiēdo ⁊ timēdo ex intimo corde doleaſ qͣꝫtū potes ¶ De honoribus fugiendis. Eptimū eſt. vt om̄ī tꝑe in timore ſtans blādicias hꝰ ſeculi. honores. gl̓ias. vel fauores. auraſqꝫ vane gl̓ie quaſi mortiferas peſtes oīno fugias toto poſſe. ſtanſqꝫ conti nuo ī teip̄o. om̄i hora habeas te ſuſpectum qꝛ ſi tuijpſiꝰ victoriā fuerꝭ aſſecutꝰ. nullꝰ ho ſtis interiꝰ vl̓ exteriꝰ tibi nocebit. De humilitate vera Ctauū eſt. vt amore illiꝰ qͥ cū ſit domīꝰ oīm celeſtiū terreſtriū ⁊ infernoꝝ. ꝓ no bis aſſumpſit viliſſimā ſerui formā ī ea ſub ijciens ſe volūtarie hoīm poteſtati. humiliā do teip̄m oēm hoīem reputes tuū dn̄m ⁊ te veriſſime reputes ſeruū oīm. ⁊ in om̄ibꝰ cir ca hoīem te reputes ſicut ſeruū. Sic eī trā qͥllitatē ⁊ pace̓ cū om̄ibꝰ ꝑpetuā obtinēs. ſcā dalū penitus ignorabis. ¶ De pace anime ⁊ quomodo habet̉. Onū. vt nihil eoꝝ tāgas q̄ te ſpiritua li vtilitate nō tāgūt. hͦ eſt. de nulla re cu res vel īplices te ī aliqͦ exteriꝰ vel interius qͦ quo mō vbi nō inuenis aīe tue lucrū. nec in hmōi te ab aliqͦ implicari ꝑmittas. Uigintiquinqꝫ memoriala De cuſtodia ſenſuum Ecimū. vt viſui atqꝫ oībꝰ ſenſibꝰ corꝑiſ om̄imodā cuſtodiā ponas. ita vt nihil ꝓrſus velis videre vl̓ audire aut tāgere. niſi vtilia aīe tue. Linguā etiā diligētiſſime re ſtringas vt nihil loq̄ris niſi interrogatꝰ. vel neceſſitate vl̓ vtilitate euidēti coactꝰ. ⁊ tunc cū reuerētia anī ⁊ timorꝭ dulcedine breuit̓ ⁊ ſubmiſſe ſi potes. ſꝑ deuitās ꝓlixitatē ꝟboꝝ eoꝝ occaſiōes iuxta poſſe p̄ſcindēs. De ſolitudine ⁊ vigilijs Ndecimū vt gratā ſanctāqꝫ ſolitudinē deſiderās. omī tꝑe oꝑatiōeꝫ vigiliaruꝫ habeas p̄cioſam. in ip̄is ſꝑ offerēs deo ora tiones tuas cū attētione ꝟboꝝ. deuotionis feruore ⁊ humilitate ꝓfunda. De diuino officio Uodecimū. vt cū debes diuinū officiū celebrare ita factꝰ ī teip̄o qͥetꝰ obliuiſca ris oīm terrenoꝝ. qͣtenꝰ fixa mēte celeſtibꝰ ī ſiſtēs myſterijs cū tāta illud deuotiōe. reue rentia. gaudio. ac timore ꝑſoluas. qͣſi int̓ an geloꝝ agmina ꝯſtitutꝰ diuino ꝯſpectui lau des p̄ſentialit̓ offeras cū eiſdē. Ꝙ ſuꝑ om̄ia habeas in deuotiōe virginē glorioſam. Ertiūdecimū. vt gl̓ioſam reginā domi ni nr̄i mr̄em bn̄dictaꝫ in ſūmo habeas om̄i tꝑe veneratiōis affectu. ⁊ ī cūctis ad eā neceſſitatibꝰ ꝑiculis ⁊ p̄ſſuris tāqͣꝫ ad refu giū tutiſſimū te ꝯuertas. ip̄iꝰ tutele p̄ſidium flagitādo. eāqꝫ in tuā ſuſcipiēs aduocatā de uotiſſime ac ſecure tuā ei cām cōmittas. qͥa mr̄ eſt miſericordie. qͦtidie ſtudēs ei ſpēalem ⁊ ſingularē reuerētiā exhibere. Et vt tua de uotio ſit ei accepta ⁊ reuerētia gͣta. ip̄iꝰ puri tatē ⁊ mūdiciā om̄i v̓tute mēte ⁊ corꝑe illiba te in teip̄o ſeruādo toto conatu nitarꝭ hūili tate ⁊ māſuetudine eiꝰ veſtigia imitari Quō fugiēda ſunt ꝯſortia mulieꝝ Uartudecimū. vt vbicūqꝫ mulieres et ꝟgines ⁊ iuuenes qͦſcūqꝫ p̄ter neceſſita tis vl̓ manifeſte vtilitatꝭ cauſaꝫ deuites. Et vnū vbicūqꝫ fueris elige tibi pr̄em viꝝ qͥdē ſanctū diſcretū ⁊ piū. doctū potiꝰ experiētia oꝑis qͣꝫ ſublimitate ẜmonis. qͥ te ꝟbis ⁊ exē plis efficacibꝰ ⁊ ꝓbatis ad diuinū amorē in ſtruat ⁊ inflāmet. ad quē in cūctis neceſſitati bus tuis poſſis hr̄e recurſū ⁊ ſpūale ſolam̄. De fuga accidie ⁊ triſticie. Uintūdecimū. vt omnē frigiditatē acci die ⁊ triſticie in qͣ latet via ꝯfuſionis. q̄ ducit ad mortē. a teip̄o ſūmo ſtudio depel lens. interiꝰ exteriuſqꝫ ſerenꝰ ſꝑ ⁊ trāquillus exiſtas. nulli vllo mō ꝯtradicas l̓ reſiſtas in aliqͦ. ſꝫ potiꝰ om̄i modo. ꝑ om̄ia om̄ibꝰ acd eſcens dūmodo diuine laudi vel ſaluti ani me nō obſiſtat. Ꝙ de om̄ibꝰ habeas bonū exemplū Extūdecimū. vt om̄es affectiōes tuas ac volūtates ꝯformes diuīe voluntati. Om̄ia te edificēt. neqꝫ te deedificec aliqͥd ī hͦ mūdo puritatꝭ ⁊ īnocētie gr̄a diuini tibi in neris elargite. nec alioꝝ plꝰ debito defectibꝰ ꝑturbatꝰ. iniqͥtati addēdo iniqͥtateꝫ. alienis ſordibꝰ polluaris ne dū cupis alios de pel go liberare. deteriꝰ ip̄e corruas in ꝓfundu Potiꝰ igit̉ om̄ia qͥbꝰ nō potes ſine detrimē to ꝓdeſſe oꝑiens charitate benigna illi ſui me ſapiētie derelinquas q̄ nouit bona d̓ ma lis eligere qͥbuſcūqꝫ. ſicqꝫ in bonis oꝑbꝰ pa riter atqꝫ malis ſpiritualē dn̄o ꝯcedēte pote ris reꝑire ꝓfectum. De cuſtodia cordis Eptimūdecimū. vt cor tuū ſeruās Oni cuſtodia. ſol̓qꝫ ſpiritualibꝰ ex deditū. nulle ibi reꝝ viſibiliū imprimant̉ cupiſcētie. vt creaturis om̄ibꝰ alienū libere poſſit vacare omniū creatori. De charitate ad ꝓximos. Ctauūdecimū. vt imaginē ac ſimilitu dinē maieſtatis diuine ꝯſiderās ī ci ctis hoībꝰ. ita om̄es diligas ītime charite affectu. omniūqꝫ ⁊ maxime infirmoꝝ ⁊ qͦr cūqꝫ indigentiū curaꝫ geras. dūmodo circa ſpūalia tibi nō fiat nociua diſtractio. ſic̄ bo na mr̄ diligit atqꝫ curat vnicū filiū p̄dilectū De orōibꝰ cū oꝑbꝰ ſanctis. Onūdecimū. vt cōtinue mentē tuā ita Phabeas ordinatā cū deo ꝙ om̄e opꝰ tu um atqꝫ exercitiū tā mētis qͣꝫ corꝑis ſit orō om̄iaqꝫ ſeruitia ⁊ maxime hūiliora cūt facias charitatꝭ feruore. ac ſi ea xp̄o co ter exhiberes. Qd̓ certe debes ⁊ potes ꝟac ter cogitare qm̄ ip̄e dixit ī euāgelio. Qd̓ vni ex minimis meis feciſtꝭ. mihi feciſtis. De obedientia ſancta Iceſimū. vt honorē ⁊ reuerentiā omni bꝰ tā debitā qͣꝫ deuotā ſanctiſſime obe diētie normā. nō ſolū magnis veꝝ etiā mini mis quaſi pupillā ſtudeas ſꝑ ſeruare illeſa obediēs quidē nō ſolū maioribꝰ. vt p̄latꝭ. ve rū etiā minoribꝰ om̄ibꝰ te ſubijciēs quibuſ cūqꝫ. abnegādo teip̄um ꝓ xp̄o. In bonis et XLVI Fo. Indifferētibꝰ ſemꝑ alteriꝰ ſtudeas facere vo luntatē. in nullo p̄bens te alicui oneroſum. ſed potiꝰ in charitate xp̄i diligēs vniuerſos reip̄m cōmunit̓ om̄ibꝰ gratū reddēs. Affa bilitates amicitias ⁊ familiaritates fugias ſingulares. Sūmoꝑe caueas ne vnqͣꝫ v̓bo vel facto vel geſtu alicuiꝰ rancoris. odij. cla moris. iniurie. turbatiōis. murmuratiōis. petractiōis. ſcādali. ⁊ adulatiōis. ⁊ qͦrūcūqꝫ ſimiliū. aliqua rōne vl̓ mō ꝑ te vel aliū cauſa vel occaſio fias. Ꝙ ꝯſolationes ⁊ tribulatiōes occulte te Iceſimūprimū. vt virtutes vel gratias ſpūales quas in te vel ꝑ te diuina miſe ricordia oꝑari dignat̉. tribulatiōes ⁊ prelia ẜtutiſqꝫ ꝓpoſitū vel ſimilia ab om̄ibꝰ abſcō dere ſtudeas qͣntū potes. his tamē exceptis que ꝓprio ſacerdoti in ꝓpria debēt accuſatōe detegi. niſi forte alicui tuo ſpeciali ac ꝓbato amico ea ſpūalis vtilitatis gr̄a reuelareſ. cū ius cōſiliū vel doctrinā in hmōi credas tibi poſſe valere. Sollicitꝰ ſemꝑ ſis furari tem pus vbiqꝫ vt poſſis ſolite oratiōi ⁊ medita tioni ſancte vacare vt ſedēdo ſolitariꝰ eleua tus ſis deſiderio ad ſuꝑna. Ꝙ deū ſemꝑ ⁊ vbiqꝫ habeas ī memoria Iceſimūſecundū. vt ſolutꝰ ab omnibꝰ creaturis tāto mētis conatu deſiderij qꝫ feruore circa tuū creatorē intēdas. vt qͣſi omniū inferioꝝ oblitꝰ. qͥcquid agas ⁊ vbicū qꝫ ſteteris. ⁊ qͥbuſcūqꝫ negocijs impliceris. die ac nocte ⁊ om̄i momēto ⁊ hora deū ſem per habeas ī memoria. credēs ⁊ cogitans te cē veriſſime corā eo. ⁊ ip̄m cogitās vndiqꝫ te aſpicere. Hec aūt cogita cū magna reueren tia ac timore parit̓ ⁊ amore. ⁊ cū magna di ſcretione. nūc an̄ pedes immēſe maieſtatis eiꝰ ꝓſtratꝰ. corde amariſſimo pctōꝝ veniaꝫ poſtulādo. nūc ſacratiſſime paſſiōis filij dei gladio cōpaſſiōis. corā eiꝰ cruce vulneratuſ cū eo. lachrymoſus ⁊ flebilis apparēdo. nūc totiꝰ vite illiꝰ decurſuꝫ. obliquitati tue velut rectitudinis lineā p̄ponēdo. nūc inenarra bilia ⁊ immēſa dei beneficia mēte ꝑtractanſ gratiaꝝ actiōibꝰ inſiſtēdo. nūc ſtimulis ip̄iꝰ imoris ardētiſſime punctꝰ. ip̄m in creaturiſ omibꝰ intuēdo. nūc potentiā. nūc ſapiētiam nūc bonitatē ⁊ clementiā eiꝰ attendēs. eum deuotiſſime in cūctis oꝑbꝰ ſuis collaudan do. nūc deſiderio patrie celeſtis attractꝰ. ad ip̄m gemebūdis ſuſpirijs anhelādo. nūc cir ca nos viſcera ineſtimabilis charitatis eius aſpiciēs. letabūda quadā exceſſiua admira tione corde ac aīmo in ip̄o deficiēdo. nūc te p̄cipitē. nūc te fugientē. nūc te ruentē. nunc deū te timentē. ſubleuantē. retinentē ⁊ attra hentē. nūc deū te ingratū ꝑ om̄ia cōcernen tem cōſiderās. ineffabilibꝰ diuine miſericor die viſceribꝰ tibi patefactis. nimio in eo cha ritatis ardore te cōferens. totū te fletibꝰ re ſoluēdo. nūc ꝟo occultiſſima. ꝓfundiſſima. ⁊ ſumme arcana nimiūqꝫ ſtupenda iudicia iuſticie eiꝰ diligēter attendēs. eū in om̄ibus fidelis ⁊ cōſtans cū ſummo amore ingēti qͦꝫ timore ac tremore. diſcretꝰ ſupplex ⁊ humi lis venerādo. p̄ om̄ibꝰ aūt cōtinua ⁊ viuam memoriā ip̄iꝰ ſacratiſſime paſſionis in aīo ⁊ corde tuo ferēs. De ſolicita cuſtodia ſuijpſiꝰ Iceſimūtertiū. vt ſuꝑ cuſtodia tua vigi Elans om̄i tꝑe ab antiqui hoſtis fraudi bus. qͥ ſepe ſe in angelū lucis trāſfigurās oī temꝑe ⁊ in om̄i via homini laqueū tendit et retia. vt aīmas noſtras valeat captiuare ſo licitudine te cautiſſima tuearis. venantiū la queos fugiēs ſicut paſſer. tāteqꝫ puritatꝭ hu militate ſancta ī oculis tuis fias vt ne ſub tiliſſima eiꝰ retia te valeāt cōtinere. a quibuſ ſane tūc poteris liberari illeſus. cū effectus fueris iſrael. cōtinue mentalibꝰ ocul̓ videns deū. quia nō dormitabit neqꝫ dormiet eiuſ cuſtos. De pura confeſſione peccatoꝝ Iceſimūquartū. vt tenēs indefeſſum ī ſtituti ſancti rigorē. ſacris ardoribus ce leſtiū deſiderioꝝ ſuccēſus. mētis ⁊ corporis mūdicie pulcritudinē. innocētie puritatē. cō ſcientieqꝫ teneritudinē ꝯſeruās. cura diligē tiſſima caueas ne vnqͣꝫ tepēdo in aliquo re ſipiſcas. Ad qd̓ quidē diligentiꝰ ⁊ puriꝰ cō ſeruandū. quotidiana diſcuſſione ſepties ī die examines vitā tuā. ſemꝑ an̄ vel immedi ate poſt quālibet horā canonicā. cōſiderās ⁊ diſcutiēs attētiſſime qualit̓ de hora in ho ram ambulauerꝭ digne corā deo ſine macu la ī iuſticie ſemita. Et quia nemo eſt qͥ ſic di ſciplinā ⁊ iuſticiā obſeruet. vt nihil penitus negligat vel omittat. ideo neceſſariū ē vt ad penitētie lauacrū recurrēs cū dolore ⁊ gemi tu ſepiſſime tue accuſationi inſiſtas. In qua quidē accuſatiōe ſeu cōfeſſione integre ꝟaci ter ⁊ pure ſine om̄i velamine excuſatiōis vl̓ occultatiōis ſeu palliatiōis ꝑ ordinē om̄es gg 2 Uiginti quinqꝫ memorialia tuos retexēdo defectꝰ ſacerdoti ꝓprio tāqͣꝫ d̓o debes intimare narrando pͥus omiſſiones quas in his q̄ ſunt ad deū feciſti. ⁊ maxime in oratiōe quantū ad duplicē eiꝰ partē. men talē ſcꝫ ⁊ vocalē. deinde defectus ī obſerua tione iuſticie qͦ ad proximū. poſt cōmiſſiōes quas egiſti ex mala cuſtodia ſenſuū. ⁊ ſenſi bus adiacentiū affectionū ⁊ cogitationum. Hāc autē cōfeſſionē ſemꝑ debet cōtritio et ſatiſfactio comitari. vt doleas videlicet de om̄ibꝰ offenſis. nō ſolū de magnis. ſed etiaꝫ de modicis. ⁊ dolēdo caueas iterare culpaꝫ ſemꝑ ſtudēs cauſas ⁊ occaſiōes peccati pre ſcindere quātūcunqꝫ ꝑ amorē videātur tibi cōiuncte. qͥa tūc iuxta ſaluatoris ſentētiam. eruendꝰ eſt oculus ſcandalizans id eſt. occa ſiones peccati vitāde. que quidē apparēt no bis delectabiles nimiū. etiā ſi multū nobis diſpliceāt earū effectꝰ. Unde fortiſſimū eſt ī hac pugna bellū. Et ideo oportet ẜm dei p̄ ceptū eſſe cecū ſurdū ⁊ mutū. ⁊ inſenſibilem ad om̄ia in quibꝰ nō inuenit anima lucruꝫ. Ut autē diuinorū p̄ceptorū eiuſqꝫ diſcipli ne celeſtis obſeruantiā in ſupradictis et ce teris alijs ſolicitiꝰ intendas. ac feruentiꝰ ac cendariſ. ſtudeas hec quinqꝫ ſemel ad minꝰ inter diē ⁊ noctē. affectuoſe ⁊ moroſe om̄i tē pore ſincera mēte tractare. qͣꝫ ſcilicet ſit bre uis vita noſtra. qͣꝫ lubrica via. qͣꝫ mors in certa. que premia iuſtis. que ſupplicia paran tur iniuſtiſ. vt nō ſit ſeruitiū ſine timore. nec gaudiū ſine tremore. ¶ Quales eſſe debemꝰ in noſtra reputatōe qͣꝫuis ꝑfecti Iceſimūquintū ⁊ vltimū. vt cū diuina Agratia largiēte om̄ia bene feceris. te ſer uum inutilē ⁊ peccatorē recognoſcēs. omni beneficio dei reputes te īdignū. ſemꝑ robū ſtiſſimā fidē tenēs. repletꝰ charitate diuina fiducia magna ſperās ab ip̄o miſericordiſ ſimo patre miſericordie tibi viſcera aperiri. vt dū in foſſam ꝓfunde humilitatis firmiſ ſima ieceris fidei fundamēta. erexeriſqꝫ lu cidiſſimos parietes cōtinue ac feruide cha ritatis decoratos omniū virtutū picturꝭ. te ctumqꝫ deſiderate ſpei beatiſſime poſueris glorioſum. tandē om̄ibꝰ ordinate diſpoſitis ſummꝰ ille celeſtis inhabitator dulciſqꝫ ho ſpes fideliū animaꝝ. cuiꝰ delitie ſunt eſſe cū filijs hominū tādiu tecū dignet̉ inhabitare ꝑ gratiā in p̄ſenti ſeculo vel exilio. quouſqꝫ poſt terminū vite huiꝰ in celeſtis beatitudinis patria glorioſa ſtola ꝑpetue immortali tatis indutꝰ. claritatē vultus eiꝰ cū omnibꝰ ſanctis cernere merearis in iubilo. vbi erit ſumma felicitas ⁊ eterna beatitudo. fin cōplementū omniū deſiderioꝝ noſtro Cōcluſio epiſtole huius Oc verūtamē adhuc ſcias chariſſime frater īdubitāter ꝙ niſi ꝑfecte abneg uerꝭ temetip̄m. ſequi nō poteris veſtigia ſal uatoris ⁊ ſine ſolicitudine cōtinua ⁊ labo eiꝰ gratiā adipiſci nequibis. Et niſi aſſidu ꝓpulſaueris portas eiꝰ. ingredi non poteris ad pacē mentis. Et niſi te inſtāter in timo re dei tenueris. cito domꝰ tua corruet in pro fundū. Et ſi fideliter ⁊ cōſtanter te tenueris ⁊ exercitatꝰ fueris in p̄dictis. ſpero in miſe ricordia ſaluatoris ꝙ te gratia ſua dignun faciet in p̄ſenti. ſecūqꝫ potieris gloria ī futi ro. Qd̓ ip̄e tibi ꝯcedat qͥ eſt trinꝰ ⁊ vnꝰ in ſe cula ſeculoꝝ benedictꝰ Amen. Ec auteꝫ chariſſime non ideo tibi ſcripſi quia te crederē talibus ing gere. ſed qꝛ ante collegerā pro me ipſo. cernenſqꝫ mee incōſtantie pro nitatē. ſeu cōſtantie paruitatē. cogitaui eat bi tanqͣꝫ coadiutori fideli ꝯmunicare. vt ꝙ mea puſillanimitate negligentiaqꝫ tepor omittit̉. tua magnanimitate feruoriſqꝫ ſo citudine reſtauret̉. maxime cū te concorde propter chariſſime in chriſto hec ea rogo ca ritate ſuſcipias. qua illa tibi me ſcio affectio ne miſiſſe vt videlicet his omnibꝰ ſupradictꝭ quorū quidē diſciplina non videt̉ eſſe gau dij ſed meroris. ita per celeſtiū ſtudiorū ex ercitia ſtudeas te mācipare. vt pacatiſſim. iuſticie fructū afferāt in futuro. ⁊ expectati onis eius dulcis memoria etiā in p̄ſenti an ma tua guſtu deuotionis adipe ⁊ pinguedi ne repleatur in chriſto ieſu domino noſtro cui me aridū ⁊ verboſum potius qͣꝫ deuoti deuotis tuis oratiōibus ꝯmendabis. Cui eſt honor ⁊ gloria decus ⁊ imperiū per infi nita ſecula ſeculorū Amen. ¶ Explicit epiſtola ſancti Bonauen ture. Que eſt quaſi regula omni um pie ⁊ ſpiritualiter in chriſto vi uere volentium. XCVII Fo. Incipiūt viginti paſſus ſiue formula no uicioꝝ ſctī Bonauēture De informatione ſpūalis vite ac ꝟ̓tute ⁊ ꝓfectu religioſoꝝ Iuis in ſpiritu ꝓficere ⁊ hͦ eſſe ꝓpter qd̓ vt hͦ fie res ad ſcolā v̓tutū.i. ad religiōꝫ veniſti. ⁊ ne fias illis ſil̓is qͥ lon go tꝑe ī ſcolis manēdo multū tꝑis ⁊ ſūptus inutilit̓ ꝯſumūt ⁊ mīme diſcūt. iſtiꝰ formule cōpendiū an̄ oculos habeto ⁊ ad eiꝰ regl̓aꝫ ia vitā tuā ⁊ mores cōpone. ⁊ ſtudiū ī le ⁊ tꝑs expende. Ꝙ religioſus volēs ꝓficere magiſtris ſe Capitulū. I dꝫ ſubmittere. Apͥmis ſꝑ eſto ſub tali rectore ⁊ ma giſtro. vl̓ ſi talē hr̄e nō potes. tuipſe tibi mgr̄ eſto qͥ ſit ſtrēnuꝰ. vt ad huiꝰ mule regulā cōpellarꝭ ⁊ in nullo tue ꝓpͥe lūtatꝭ libertati relinquarꝭ. Puer em̄ qͥ di mittit̉ volūtati ſue.i. puerili laſciuie. ꝯfūdit matrē ſuā.i. religione. Ideo tot ordines re ligionū cōfundūt̉. qꝛ pueriles mēte ſibimet dimittūt̉ ſine freno r̄trahēte a noxijs. ⁊ ſine virga ad ſalubria cōpellēte. aut ex uegligen tia ſenioꝝ. aut ex nociua ꝯdeſcēſione eorū ne teneros aīmos frangāt ſeuera coertōe. Si cut imprudēs medicꝰ qͥ ne ꝯtriſtet egrū quē curare d̓beret patit̉ eū nociua comedere. ex quibꝰ grauiꝰ ⁊ diutiꝰ infirmat̉. Et cū in vno diſſimulant̉ exceſſus eiꝰ ⁊ vicia. cito ab alijs trahit̉ in exēplū. vt etiā ſibi talia īpunita ꝑ mittant̉ q̄ vidēt in alijs ſuſtineri. ¶ Ꝙ ꝑuerſi nec volūt corrigi nec pati alioſ apud ſe fieri meliores. ſic o R Capitulū Andē ad hͦ iſta mala libertas dilata tur ⁊ ꝓficit. cū hec a pluribꝰ vidēt fie. ri. vt qͣi ꝓ lege ⁊ ꝓ iure ordinis defen dāt. ⁊ ſi qͥs ꝯtrariū dicere aut docere arguē do p̄ſumpſerit. ſingularꝭ ſuꝑſtitiōis īprope riū ſuſtineat. ⁊ qͣſi nouū ordinē ⁊ inſolitū mo rem īducere velit vt delyrꝰ ⁊ vanꝰ irrideat̉ ⁊ oneroſus fiat om̄ibꝰ. ⁊ tāqͣꝫ temerarius iu dex alienoꝝ actuū ꝑſecutiōes amariſſimas patiat̉. Timēt em̄ diſtorti ⁊ a via dei exorbi tates. ſi ꝑcerēt zelātibꝰ ꝓ iuſticia ⁊ religionis diſciplina. ad ꝑtē ſuā alios attraherēt. et ita paulatim ad ordīs obſeruātiā etiā ip̄i tādē cōgerent̉ ⁊ p̄cauēt ardētiſſime ne ad hͦ ꝑue niant. ⁊ ſub ſpecie ſingularitatꝭ extirpande eijciūt a ſe illos ⁊ opprimūt qͥ deſiderant religionē ad ſtatū debitū reformare. Qd̓ vidē tes alij quibꝰ hͦ diſplicet qͥ aliquā bone volū tatis ſcintillā habēt. ſꝫ tn̄ infirmā terrent̉. et potiꝰ ſtudēt ſe illis cōformare quos fortiorē ptē vidēt hr̄e in multitudine ⁊ potētia qͣꝫ cū iſtis tribulari. ⁊ inſuꝑ infamari. Iuxta illd̓. Et qͥ receſſit a malo p̄de patuit. Hec om̄ia exꝑti ſumꝰ in nigro ordine vl̓ in alijs. Nūqͣꝫ aūt ꝯtingat noſtrā religionē ad ſtatū ſimilē ꝑuenire. Amen. Ꝙ volēs ꝓficere in nullo dꝫ eē negligēs. Capitulū III Ui tali feruore ad religionē veīt ꝙ q ꝓ om̄ibꝰ q̄ mūdꝰ ei ꝓmittere vel da re potuit. noluit dānari in ſecl̓o. nec ꝓ diuitijs vl̓ honoribꝰ vel delicijs. nec amo re amicoꝝ. vl̓ ꝓprij corꝑis dubitauit ſe trade re carceri penitētie ꝓpter deū. nō debꝫ modo vilior eſſe qͣꝫ tūc fuit vt ꝓ ꝟbis hoīm deſerat viā dei. iā in eiꝰ ingreſſu exiſtēs a cuiꝰ aggreſ ſu nec terroribꝰ nec blādicijs potuit auerti. Ꝙ ſi times d̓ ſingularitate notari. ⁊ ob hoc alijs odioſus fieri. ſcias ꝙ nullꝰ ſanctoꝝ ſin gularis gl̓ie factꝰ eſt in celo niſi qͥ inter hoīeſ hic poſitꝰ ſtuduit eſſe ī ſanctitate vite ſingu laris. qd̓ tn̄ de ſingularitate ꝟtutū dico. nō de cerimonialibꝰ obſeruātijs. paruā vel nul lam habētibꝰ vtilitatē ꝟ̓tutis. Studia autē ſanctitatꝭ in his ꝯſiſtūt. in cauēdo om̄e pec catū ⁊ om̄e ſcandalū qͣꝫtū eſt in ſe. ⁊ inſiſten do om̄ibꝰ ꝟtutibꝰ humilit̓. ⁊ inqͥrēdo famili aritatē dei ꝑ affectū deuotiōis interne. Ad uerſus hmōi nulla eſt bona ꝯformitas per quā hec ſtudia deſtruunt̉. Cū em̄ ꝓ iuſticia ſicut ⁊ ꝓ fide potiꝰ debeamꝰ pati. nō ſolū irri ſiones ⁊ deſpectiōes. ſꝫ etiā ꝑſecutiōes qͣſli bet ⁊ mortē. ſic̄ paſſi ſunt ſanctiante nos. et patient̉ poſt nos in diebꝰ nouiſſimis qͣꝫ fidē deſerere vl̓ iuſticiā vite peccādo relinquere Diſcamꝰ in ꝑuis ꝟboꝝ ⁊ deſpectionū tribu lationibꝰ. vt ſi grauiora īminerēt nobis pro xp̄o certamina ſciamꝰ ꝑ patiētiā ſuꝑare. Nā qui a leui flatu deijcit̉. quō ſtabit a vēto ma xime tēpeſtatis. Hec ad p̄muniendū cor pre miſi ꝯtra retrahētes a ſtudio ꝓficiēdi in ꝟtu tibus. qꝛ qͥ tale ſtudiū ī ſe nō diligūt. vix pn̄t in alijs ſecū morantibꝰ eqͣnimiter ſuſtinere. Un̄ ſicut illi nō dimittūt ꝯſuetudines ſuas malas ⁊ noxias ꝓpter nos. ſic nō oꝑtet nos bona ⁊ vtilia ſtudia abijcere ꝓpter illos. qꝛ ſi volūt ad vitā eternā venire. oportet eos no biſcū viā dei nō ſuā ambulare. gg 3 Uiginti paſſus de uirtutibꝰ bonorū Ꝙ religioſus nō debet intēdere ocioſita Capitulū IIII ti vel leuitati. Unqͣꝫ debes ꝑ mutatoria ocioſꝰ va gari. nec rumoribꝰ ⁊ ꝟbis ocioſis va care. nec riſui. nec ſcurrilitatibꝰ dedi tus eſſe. qꝛ hec faciūt mentē vagā ⁊ inanē. et licētia iſtoꝝ diſſoluit cor a pōdere timorꝭ dei ⁊ affectū interne deuotiōis exhaurit. Non euageris hincinde ocul̓ curioſe ſingula ītuē do. qꝛ ⁊ leuitatis eſt indiciū ⁊ ea q̄ foris hau ris ꝑ oculos vel ꝑ aures. ſtrepitū quendaꝫ interiꝰ ſuſcitāt qͦ puritas intelligētie q̄ ī bo nis meditatiōibꝰ mētē paſcit qͣſi qͦdā pulue re obſcurat̉. Quicqͥd nō eſt tibi neceſſariuꝫ vel vtile ad tuū vel alteriꝰ ꝓfectū. ꝑtrāſi ⁊ no li īmorari ne cor ī eo defigat̉. l̓ tꝑs infructu oſe in eo expendat̉. Ꝙ religioſus debet ſe occupare lectione meditatiōe. oratione. ⁊ operatione. Capitulū Emꝑ aliqͥd tecū defer in memoria. qd̓ de deo rumīes cogitādo. ⁊ mētiſ tue intuitū ſꝑ in eū defigere ſtude. ſi cut docet ꝓph̓a. Prouidebā dn̄m in ꝯſpectu meo ſꝑ qm̄ a dextris ē mihi ne commouear Hoc em̄ cōtinet cor apud ſe ne cōmoueat̉ a ſe ꝑ vanā leticiā vl̓ irrōnabilē triſticiā. Mū dus em̄ in qͦ fluitamꝰ varijs tēpeſtatū vētis agitat̉. ⁊ qͥ n̄ vult nauē cordis ſui qͣſſatōibuſ ꝯteri. vel vndaꝝ influctiōibꝰ demergi. vel in exteras plagas vētoꝝ flatibꝰ impelli. affige re eā funibꝰ bonaꝝ cogitationū aſſueſcat ad petrā immobilē. Petra aūt eſt xp̄s. Quē fu nē vt difficile rūpat̉ ex triplici reſticulo ꝯpo nat. ex ſanctaꝝ ſcpͥturaꝝ deuota lectione. ex ſedule orōnis cōpunctiōe. ex bonaꝝ actōni humili exercitatiōe. Lectio dat materiā ⁊ qͣ ſi ſemē bone cogitatiōis. Orō rigat ⁊ ad ꝓfe ctū roborat ⁊ cor illumīat ad intelligētiā. et īpinguat affectū ad ſaporē. Bona actio ma xime ꝯdita pinguedīe charitatꝭ ⁊ obediētie vl̓ alteriꝰ ꝟtutꝭ letificat ꝯſcīam ⁊ dat fiduciā ſpei in deū. ⁊ ſi ad horā intercipit deuotiōis quietē. tn̄ meret̉ poſtea maiorē dulcedinis ī fuſionē ⁊ gr̄am puritatis. Ꝙ cauēde ſunt vane cogitatiōes ⁊ inuti ies occupatiōes. Capitulū VI Eriatꝰ ⁊ vacās caue tibi a vanis ⁊ p̄ uis cogitatiōibꝰ. ne vl̓ ꝑ modicū ī te morent̉. qꝛ cito inqͥnāt cor labe cuiuſ cūqꝫ vicij. vt luxurie. vane gl̓ie. odij vl̓ alioꝝ Itē caue ab inutilibꝰ occupatōibꝰ qꝛ tꝑs ꝑdunt ⁊ cor inqͥetāt ⁊ vtilia impediūt. ⁊ deuo tionē diſſipāt. Itē a torpore accidie ⁊ pigri cie que mētē tepidā ⁊ corpꝰ delicatū reddūt. ⁊ ad bona oꝑa deſidioſum. Ꝙ inter homīes cauēda eſt tā oſtentatio qͣꝫ ſuꝑfluus pudor. Capitulū. VII Nter hoīes exiſtens caue a duobꝰ qͦ ad teip̄um. ⁊ a duobꝰ quo ad alios. Quo ad te caue ne aliqͥd facias vt ab eis noterꝭ vn̄ gloriā queras ī geſtu. ī vo ce. in ſermone. vl̓ in actu. qꝛ peccatū eſt ⁊ va nū. ⁊ cū putas eis placere. forte diſplices. et iudicāt te ꝙ inanis gl̓ie cupidꝰ ſis. vel forte nō aduertūt qd̓ agis. ⁊ ſic ꝑdis conatū tuū ī utiliter ⁊ vane. ſic̄ ſtulti qͥ pictis imaginibus quaſi viuis hoībꝰ obſequūt̉. Psͣ. Qui hoī bus placēt.i. placere volūt vl̓ cupiūt. cōfuſi ſunt. Itē ne pudore ſuꝑfluo obruarꝭ in q̄ corā hoībꝰ agere debeſ. loq̄ndo. cogitāo vl̓ aliqͥd agēdo. ſꝫ ita liber eſſe ſtude corā eif ac ſi ſine eis eſſes. Et ſi intus verecundi eſtuas forꝭ repͥme qꝛ qͦ magꝭ notabilē te facꝭ ex pudore. eo plꝰ ꝯſiderāt te. ⁊ ita magꝭ ꝯfun deris. Signū ſuꝑbie videt̉ eſſe nimis eru beſcere de illis defectibꝰ qͦs natura indidit. vt de deformitate corꝑis vl̓ ruditate vocꝭ⁊ ſil̓ibꝰ. De vilitate aūt veſtis vl̓ humilibꝰ ob ſequijs erubeſcere ī pauꝑe religioſo grauit ſuꝑbia eſt. De quibꝰ erubeſcere debet religioſus vel humiliari in oculis ſuis. Capitulū VIII Iciū vel ſcādalū erubeſce vn̄ v offendit̉ vel aliqͥs ſcādaliſat̉. Z teip̄m erubeſce de peccatꝭ tuis. d̓ tor pore in ẜuitio dei. de negligētia bonoꝝ que poſſes facere ⁊ deberes. ꝙ tꝑs defluit ⁊ ꝓfe ctus ꝟtutū nō creſcit. d̓ hypocriſi ꝙ forꝭ vis putari meliorqͣꝫ intꝰ te inuenias ꝙ vicia tua occultas. nō timore nocumēti alteriꝰ ſed ti more diſplicēdi ⁊ ne vilipēdaris ꝙ ꝑ bona oſtēdis vis videri ⁊ placere hoībꝰ. vt ex his ſuſpicent̉ te multo plura ⁊ maiora ī occulto hr̄e. exqͦ talia foras ꝓdeūt qͣſi te dolēte ꝙ vi adeo familiarē aliquē habes vnanime qu velles te ī om̄ibꝰ agnoſcere ſic̄ teip̄ꝫ agnoſc qd̓ etiā fit in ꝯfeſſiōe qn̄qꝫ. ⁊ ſi nō audes pe cata tua ſupprimere qͥn ip̄a accuſes. tn̄ de iſ in qͥbꝰ te magꝭ diſplicere times. ita ordinas ꝟba. p̄mittēdo. ſubiūgēdo. colorādo. ꝙ mi nus appareāt verecūda. vl̓ ſi forte plꝰ nudep Fo. XLVIII fers gl̓iaris. ⁊ vis inde apud ꝯfeſſorē ſanctꝰ notari. ꝙ tā humil̓ ſis vt te magꝭ qͣꝫ neceſſe ſit ſtudeas ꝯfundere ꝯfitēdo. Ꝙ cū tēptati onibꝰ vicioꝝ maxīe carnaliū ita d̓ſidioſe pu gnas vt ſolo timore ꝑiculi vl̓ ꝯfeſſionis pu dore eas repellas ⁊ qͣntū audes ī affectu car nis arrideas. ſolo ꝯſenſu oꝑis ⁊ moroſe de lectatiōis excluſo. Et in hͦ maior apparet ꝑ uerſitas ꝙ cū facile qn̄qꝫ poſſes hmōi tēpta tiones qͣſi muſcas īmūdas abigere ex negli gētia eas ꝑmittas creſcere ⁊ caleſcere ⁊ ꝯua leſcere donec ꝯfortate iā ꝑiculoſiores fiūt. ⁊ difficiliꝰ vincūt̉. ⁊ ꝯſcīam ſepiꝰ pulſando cō fundūt. Ꝙ ita deſidioſus es ad ea q̄ dei ſūt ⁊ ad v̓tutes. vl̓ q̄ ad deuotōis ſtudiū ꝑtinēt idor hūanꝰ plura ex his magꝭ a te vl̓ ex rq̄at qͣꝫ amor diuinꝰ. Ꝙ ita es ingͣtuſ dei bn̄ficijs vt nō ſolū debitas nō agas gͣti as ꝓꝑceptis. ſꝫ etiā gr̄am oblatā ⁊ ꝑatam ī vacuū recipias ⁊ negligas vtiliora ad q̄ tūc ſentis tibi arridere gr̄am. ⁊ occupes te vani oribꝰ ſtudijs qͣſi qͥ texit araneaꝝ telas q̄ non ꝓderūt ad veſtimēta ſalutꝭ. Ꝙ illa ad q̄ tene ris faciēda. ſic̄ ſunt hore canonice ⁊ ſil̓ia. ita negligēter ⁊ deſidioſe ꝑſoluis. vt nō tā meri tū indeſperes qͣꝫ ſuppliciū expectes. qꝛ ⁊ ſi ꝟ ba ore vtcūqꝫ ꝓferas. cū corde tā vagꝰ es. et affectu frigidꝰ ꝙ nec ſenſum orōnis ꝑcipis. nec deuotiōis affectū. ⁊ de ip̄is ꝟbis pluri ma defluūt accelerādo. ⁊ vtinā nō ml̓ta trā ſilias omittēdo. dū nō attēdas ſi dixeris vel nō dixerꝭ. niſi forte ex ꝯiectura alicuiꝰ ꝟbi qͣ ſi ex caud̓ apprehēſiōe reputes te dixiſſe. De us aūt ⁊ ſi patiēter diſſimulat intēdere nr̄aſ negligētias. tn̄ nō minꝰ odit eas ſꝫ ītegre di numerat eas. diſtricte dijudicat. ſeuere pu niet. niſi nos p̄ueniamꝰ faciē eiꝰ in hūili cō feſſione. in forti ſatꝭ factiōe. ⁊ in ſerioſa emen datiōe. Ꝙ ad om̄ia q̄ ad corꝑis curā vel cō modū ſpectāt ſtudioſiſſimꝰ es. Que ꝟo ad ſpūs ꝓfectū vel ad ſuꝑne charitatꝭ exhibitō nem vel ad p̄lati obedientiā. vel carnis caſti gationē ſpectāt deſes es. Ꝙ etiā hos ⁊ ſimi les plures aduertēs in te defectꝰ. nō terrerꝭ. nō cōpungerꝭ. nō diſcutis. nō corrigis. qua ſi deꝰ aliter tecū acturꝰ ſit qͣꝫ cū om̄ibꝰ alijs. vt mala tua incorrecta nō puniat. ⁊ bōa ne glecta remuneret. Pro his ⁊ ſimilibꝰ erube ſce apd̓ te ⁊ ab alijs ea in te dijudicari ⁊ rep̄ hendi nō mirerꝭ. nec indignerꝭ ſꝫ verecūde ris ſemꝑ. Hec⁊ alia plura in meipſo v̓aciter recognoſcēs erubeſco r doleo. ſꝫ nō tm̄ ſicut debeo. ⁊ ideo nō emēdo ſicut poſſem ⁊ expe diret. Ex meip̄o aūt intelligo ꝙ hec vel aliqͣ iſtoꝝ etiā ꝓximo meo ineſſe poſſunt. ⁊ ideo vnuſqͥſqꝫ iudicet ⁊ circūſpiciat ſemetip̄m. cō ſiderās ex vno latere qualis ſit. maxime qͥd ſibi deſit boni ⁊ inſit mali ex vicio ꝓprio. ex al tera ꝑte. qualis eſſe debeat in ꝟtutibꝰ ⁊ mo ribꝰ bonis. vt ex hoc ⁊ humiliet̉ ex cognitōe defectꝰ ſui ⁊ ꝓuocet̉ ad ſtudiū ꝓficiēdi ad illa que videt ſe debere ⁊ facere vel habere. ⁊ d̓o regratiet̉ ſi in aliquibꝰ forte ex eius gratia ꝓ fecerit. Quō religioſus ſe debeat hr̄e ad alios Capitulū IX Uo ad alios caue a duobꝰ. Primuꝫ vt nō curioſe reſpicias vel ꝑquiras Teoꝝ ꝑſonas. vultꝰ. diſpoſitiōes. habi tum. geſtꝰ. facta vel ꝟba. vel officia. Inqͣntū em̄ tibi nō attinēt iſta ꝑſcrutari vtilitatꝭ cau ſa ita ꝑtrāſi. ita cogita ac ſi eſſēt oues vl̓ alia animalia vt nihil circa illos occupes viſum tuū vel cor. Alteꝝ vt nō iudices vel dijudi ces de alijs quales ſint vel eſſe poſſint. ī me te. in merito. in moribꝰ vel alijs. qꝛ talis diſ cuſſio vana eſt ⁊ ſepiſſime falſa. imo temera ria. qua inſuꝑ cor inquietat̉ ⁊ aliquādo inqͥ natur ⁊ cōſciētia ledit̉ ⁊ alia bona negligunt̉ ex tali occupatōne. Et ſi aliqua videas vel audias de aliquo q̄ nō placēt. trāſi ⁊ obliui ſcere cito. cōmittens eū ſibi ⁊ deo. maxīe vbi ad te nō ſpectat illiꝰ correctio ex debito ma giſterij. vel ex ſociali familiaritate vel denū ciandi neceſſitate. Ꝙ cōpaſſio debet̉ peccatoribꝰ ⁊ afflictis. pͥmo tamen xp̄o Capitulum X Ompatere cū peccantibꝰ quaſi in tē peſtate marꝭ naufragātibꝰ qꝛ longe miſerabiliꝰ eſt in lacu inferni demer gi qͣꝫ in ꝓfundū marꝭ ſubmergi. Ora ꝓ eis ⁊ plora cū potes. ex hͦ em̄ mererꝭ vt tu a ſimili naufragio libererꝭ. Beati em̄ miſericordes. qm̄ ip̄oꝝ deꝰ ita miſerebit̉ vt a miſeria libe rent̉. Sic etiā oīm miſeroꝝ afflictōes aīo ⁊ oculo ꝯpaſſiōis ītuere. ⁊ ſingula eoꝝ miẜiaſ aggrauātia ſtudioſe ꝯputa. diligēt̓ pondera vt ex his affectꝰ miẜatiōis ī te pingueſcat. ⁊ ſi qͣs tu miſerias paterꝭ. tibi leuiores ī eoruꝫ cōparatiōe videāt̉. Collige etiā ex his q̄ vi des paſſiōes ⁊ labores ⁊ pauꝑtates ih̓u xp̄i qͥ cū eſſet diues ꝓ nob̓ egenꝰ factꝰ eſt. vt illiꝰ inopia nos diuites in celeſtibꝰ eſſemꝰ. gg 4 Uiginti paſſus de uirtutibꝰ bonorū Que ſint cōmunia vicia hominū. Capitulū XI Ria ſunt cōmunia vicia apd̓ hoīes Primū ꝓnitas rep̄hendēdi q̄ ī alijs vidēt ⁊ nō ſunt ẜm affectū eorū. Al teꝝ eſt adulatio qͣ ſolēt ſibijnuicem blādiri. laudādo. arridēdo q̄rēdo quō valeāt. cū tn̄ nō curēt eos qn̄qꝫ valere. honores inutiles offerēdo. ⁊ alijs multis modis in qͥbꝰ nō eſt vtilitas. nec ex affectu faciūt ſꝫ ex vſu vt pla ceant. Tertiū eſt ꝓpria gl̓iatio de ſeip̄o ꝙ ea q̄ facimꝰ. dicimꝰ. ſentimꝰ. ⁊ ſumꝰ placēt nobi ⁊ p̄ferimꝰ ea alioꝝ factꝭ cōmendādo vl̓ occul te cogitādo. ⁊ dedignamur ſi alij nō mirent̉ ca. qͣſi nō habeāt ſanū iudiciū ⁊ delectamur in laude noſtra. Et ſi aliqn̄ noſip̄os accuſā do humiliamꝰ nō pure hͦ facimꝰ ſꝫ volumꝰ ꝑ hoc aſtute ꝓuocare aliū ad laudē noſtri. qͣi nō debeat pati vt nos vituꝑemꝰ qd̓ laudan dū in nobis eſt. vl̓ ad hͦ ſepe facimꝰ vt humi les rtputemur. ⁊ ſalteꝫ ex hͦ placeamꝰ ſi alia placētia nō habeamꝰ Qui ab his tribꝰ liber eſſet. in magna puritate viueret̉ ⁊ qͥete. Ꝙ munera ⁊ curioſa nō ſūt curāda reli Capitulū XII gioſo Ulla curioſa habere cures. vt ima n gines. tabulas. ſudariola. pater no yſter ⁊ ſil̓ia. nec recipias nec des alijs ꝓ munuſculis. qꝛ occupāt cor. ⁊ magiſtrꝭ no ſtris nō placēt. ⁊ faciēt te notabilē inter cete ros. ⁊ ſepe ſine licētia recipiunt̉ ⁊ dant̉ talia ī caute du pudet eos totiēs ꝓ iſtis recurrere ad magiſtros. Species aromaticas nō ha beas niſi ꝓ euidēti infirmitate nō poſſis ca rere. Qui om̄ibꝰ rebꝰ peculiaribꝰ carere poſ ſet felicior eſſet. qꝛ multā detractiōis materi am abſcidiſſet. Si aūt aliqua iuberis habe re. vt libros rōne ſtudij ⁊ ſcriptoriola. nulla ſuꝑflua collige vel curioſa. ſolis cōtentꝰ ne ceſſarijs in numero ⁊ valore. Ip̄e habitꝰ tu us ⁊ om̄ia veſtimēta tua ſimplicia ſint ⁊ in culta. ⁊ corpꝰ ⁊ geſtꝰ ⁊ om̄ia foris apparentia plana ſint ⁊ pura. nil notabilitatꝭ curiale vl̓ curioſum vl̓ ſingularitatꝭ colore reſperſum affectes. Ꝙ iudicia humana nō ſunt curāda. Capitulū XIII Tude humano iudicio nō moueri nec delectari fauoribꝰ. nec deſpectu ꝯtriſtari. qꝛ iudiciū humanū cecū ē frequētiꝰ ⁊ ignorat ꝟitatē. ⁊ fallit̉ ſepiſſime. nec ſi laudarꝭ ab hoīe es iō laudabilior. nec ſi deſpicerꝭ es iō vilior. Stultꝰ eſt qui ſtulto placere laborat. qꝛ ſic̄ cecꝰ nō diſcernit inter colores. nec ſurdꝰ int̓ ſonos. ita inſipiēs hō neſcit pēſare meritoꝝ dignitates. Un̄ cū ali qͥd agere te ꝯtingit eſtimabile. vt p̄dicare vl̓ ſil̓e. nō anxierꝭ quō ad placitū hoīmꝓficias. ſed inuocato auxilio dei ꝓut meliꝰ expedir ẜm deū intelligꝭ ſtude facere. Et ſi bene ſuc ceſſerit. deo adiutori refer gr̄as. ⁊ noli extol li. qꝛ nō ꝓpter te ſꝫ magis ꝓpter alioꝝ orōnes ⁊ merita datā tibi eſſe gratiā debes eſtimar Si aūt minꝰ bene ſucceſſerit noli turbari ⁊ pudore ꝯfundi. ſed gr̄as deo refer qui ſic te ab elatiōe defendit. Siue aūt bene ſiuem nus bn̄ ſucceſſerit. ſtatim ſic te habere ſtude intus ⁊ exteriꝰ ac ſi nō feciſſes. Laudet qꝛ vult vl̓ deſpiciat. qͥd ad te tu tace. Excuſatē nes ⁊ recuſatōes qn̄ debemꝰ aliqua hmōi fa cere. ad hͦ ſepiſſime fiūt ne deſpiciamur. vl̓ ſumptuoſi iudicemur qͥ talia audemꝰ. U videt̉ eſſe puriꝰ ⁊ humiliꝰ ſimpliciter facere qd̓ eſt faciendū. vel obediētia iubēte. vl̓ cha ritate inſtigāte. ſi placet alijs bene. ſi nō. qͥd eſt tūc ꝑditū. Nā cū oportet te p̄dicare. mile facere. quod aliqͥd honoris videt̉ hab re. ſi bene feceris lucruꝫ habes de ꝓfectu humiliatiōis tue. ⁊ ꝙ poſt hoc minꝰ ad boris tui. ſi minꝰ bene. iterū lucraris mer iuſmodi cogeris ab his quibꝰ non placui Om̄es ſumꝰ alterutrū expoſiti vt alter al ri placeat vel diſpliceat Unde cū in mea nō ſit poteſtate vt tibi placeā. ſed ī tuo arbitrio vel affectu quē tibi dare nō valeo. ſi multuꝫ laboro tibi placere. forſitan nō ꝓficiā. qꝛ ali iudiciū tuū dirigit̉. Et ideo nihil in hac ꝑte meliꝰ video qͣꝫ vt ſoli deo ſtudeat homo ple cere ⁊ ꝓximū nō ſcādalizare. vl̓ ſciēter offe dere. ⁊ cōmittere deo. ſi hominibꝰ placeat vl̓ diſpliceat humiliter ⁊ patiēter. Iuxta illud Mihi ꝓ minimo eſt vt a vobis iudicer. ⁊c̄. Quibꝰ em̄ places aſcribe ipſoꝝ beniuolēti non tue ꝓbitati. Quibꝰ autē diſplices attri bue tuo merito ⁊ cogita ꝙ ſi ex tantillo eis diſplices. ſicut exteriꝰ cognoſcere valent īt vilitatē tuam. qͥd fieret ſi radicitꝰ ꝓſpiceren om̄ia vicia tua ⁊ peccata ⁊ inhoneſta que mirū ſi nō eijcerēt vel lapidarēt te. Pro loquor. nunqͣꝫ tm̄ a fidelibꝰ deſpectus ſum ſicut deſpicabilis in veritate ſum. Unde nō debeo indignari cū aliquādo deſpicior. ſec mirari ⁊ reputare ꝓ beneficio dei ꝙ nō oīb odioſus ſum. Fo. XLIX Ꝙ detractio eſt ꝑ patiētiā ſuperāda Capitulū XIIII T cū detrahi tibi ītelligas nō moue aris. qꝛ ſi veꝝ eſt qd̓ dicit̉ nō eſt īcō Aueniēs hoc loqͥ homīes qd̓ tu facere auſus eſ. Si aūt veꝝ nō eſt. nō nocet tibi eo rum oblocutio. Uelut ſi albꝰ eſſes ⁊ diceret aliquis te nigrū eſſe. qͥd tibi obeſſet illiꝰ dice re. nihilominꝰ tn̄ eſſes qd̓ eſſes. ⁊ non aliud Et ſi qͥs eſtimaret te caprā eē. tamē nō eſſes Si aūt ad pͥmos motꝰ hmōi aduerſitatum turbaris ⁊ inflāmaris ex impatiētia. repͥmo irā ⁊ ſuſtine ad modicū. ſicut qͥ ſuſtinet vſtio nē cauterij. vel ſectionē chirurgici. cogitanſ vtilitatē patiētie. ⁊ cito ſanari incipies ⁊ me lius habere. imo hocip̄m expugnare intus. ac exacerbari magne vtilitatꝭ eſt. qꝛ eſt pur gatio peccati. vicij lima. exercitatio virtutis meritū glorie. p̄paratio pacis. Nō corona bit̉ niſi qͥ legittime certauerit. Ꝙ nullꝰ debet odiri nec deſpici malus ꝓ pter ſpem correctionis. Capitulū XI Ancorē erga nullū ī corde retine. ad om̄es mite cor ⁊ pacificū habere ſtu de. nec ꝓ tua offenſa nec ꝓ illiꝰ vicio aliquē odito. ne fias cū illo ſub ſpecie zeli pa riter vicioſus. Si nō ꝯuenit tibi eiꝰ habere familiaritatē ꝓpter vite eius deformitatē. ſic diſpliceat tibi malū qd̓ habet ex ſe. vt non ſit tibi bonū execrabile. qd̓ eſt ex natura in pre ſenti. vel ex gr̄a forſitan in futuro. Multi eī mali fiūt poſtea boni. quod de om̄ibꝰ viuen tibꝰ eſt ſperandū. Quomodo ſit cōuerſandū cū illis qͥ ho minē odiūt ⁊ ꝑſequūt̉ Capitulū XVI Uod ſi aliquis te odiret ⁊ detraherꝫ ⁊ niteret̉ cōfundere ⁊ grauare. ſi cuꝫ eo in ſimilibꝰ vis ꝯtēdere nō vincis eū nec placas ſꝫ ꝓuocas. ſicut qͥ canē latran tē minādo ꝓuocat ad mordendū. qͥ ſi latra tus eiꝰ nō aduertēdo trāſiret. citiꝰ cōpeſceret cum vt abiret. Nā cū hoc intēdat omis ad uerſariꝰ vt moleſtet ⁊ ꝓuocet illū cui aduer ſatur ſi videt te exacerbari ⁊ cōtriſtari habet qd̓ querit. ⁊ tāto fortiꝰ inſtat quomō te gra uet quāto plꝰ vidꝫ valere conatꝰ ſuos ad id quod intēdit. Si aūt viderit ꝙ patiēter ſu ſtines ⁊ ꝑtrāſis ac ſi nō ſentias. confundit̉ ī ſeip̄o ⁊ cōfringent̉ tumētes fluctus eiꝰ. et ex indignatōe ſua quieſcet. vidēs ꝙ non valet efficere qd̓ querebat. vt videlicet te ꝯturbaret. vel certe cōfuſus cōpunget̉ ⁊ corrigetur exēplo patiētie tue emēdatus. Ꝙ ſi forte ob ſtinatꝰ nec corrigit̉ nec deſiſtit te ꝑſeqͥ diſce aliquid pati ꝓ dn̄o. quia ille qͥ tibi aduerſat̉ grauiꝰ torquet ſemetip̄m qͣꝫ te. Qui autē ſe ipſum morderet ⁊ laniaret in odiū tui quid te lederet. imo te de ſe vindicaret. ⁊ ipſe non tu morſuū vulnera ſentiret Ita ſentias ⁊ de illo qui te odit. ſe laniat nō te. Unde tu ha beto pacē tecū. ⁊ aliena malicia nō tibi noce bit. Ꝙ ⁊ſi verba mala ⁊ cōtumelias tibi ītu lerit. diſcere debes vt om̄ia verba pro ſono habeas trāſeunte niſi quantuꝫ vales ex eis edificatiōis capere. ſed inquantū ꝑturbare poſſunt ⁊ ſcādalizare. ſint tibi vt auiū garri tus ⁊ latratꝰ canū. hec cū audis ꝑtranſis et nō curas. Noli ſimilis illi fieri qui tibi d̓tra hit. quia ſicut in illo odibile eſt viciū detra ctionis. ita etiā eſſet in te. Nemo autē in odi um aduerſarij ſui ſibimet p̄ſcidit naſum. vel eruit oculos. ſic nemo ſapiens deturpat ſe ip̄m vt ſic ſe vindicet de inimico. qꝛ tunc nō triſticiā ſed leticiā cōferret inimico. Si pa tienter fers iacula aduerſantis alij cōpatiē tur tibi ⁊ impugnabūt ꝓ te aduerſariū tuū. te tacēte ⁊ diligēt te ampliꝰ. Si autē te vin dicare volueris ⁊ defēdere reſiſtēdo aſpiciēt ⁊ deſpiciēt vos pariter mordētes ⁊ ſcandali ſentur ī vtroqꝫ Doctrina xp̄i magiſtri domi ni noſtri eſt. cuiꝰ te eſſe diſcipulū ꝓfeſſus es in profeſſione regule. diligere inimicos. be nefacere odiētibꝰ nos. ⁊ ſic noſtra benigni tate vincere illorū maliciam. ſicut ipſe ma los mutat in bonos. patienter eos vt ꝯuer tant̉ expectando ⁊ beneficijs alliciendo. De illis qui magis volunt alios corrige re qͣꝫ ſe emendare. Capitulū XVII Orrige in te qd̓ in alio reprehēdis ⁊ doce te quod vtile vnicuiqꝫ ag noſcis. feruor tuus agat in te pͥus Et ita inflammatꝰ alios calefac. ſicut ignis proxima pͥus. ⁊ poſtea remotiora calefacit. Tu tibi proximꝰ eſto in correctione tui. re gula ingenij tui ⁊ zelus iuſticie tue pͥmo for met te in exemplar artis tue alijs imitāduꝫ Oſtende in proprio opere tuo cuiꝰ peritie ſis in opere alieno. Quidam ſciunt multa in alijs corrigere. ⁊ vitam aliorum ordina re. in ſeipſis autē multa īcorrecta re linquūt nec minimam diligētiam adhibent vt pro prium ſtatū ordinent ad profectū virtutis. De regimine anime Qn̄qꝫ ſomniāt ſi eſſent ī tali ſtatu vl̓ officio vel dignitate qͣꝫ bn̄ vellēt illā diſponere. ſuū aūt ſtatū in qͦ iā ſunt nec ſolicite diſcutiunt. nec emēdāt. Si aliqn̄ ammoniti ꝑ aliū. vel ex caſu forte ad ſe reuerſi cogitāt ſe ad melio ra extēdere. nec ꝓinde diſponūt qualit̓ hͦ fa ciāt. vel in eo qd̓ ꝓuidēt nō ꝑſeuerāt. ꝯſuetu dine diſſolutōis ⁊ tepore eos ad ſolita reuo cante. ¶ Ꝙ ſenſus ⁊ cogitatiōes domāde ſunt ne ꝑ licentia inſoleſcant. Capitulū. XVIII Sto tuimet potēs. vt ſtatim ad nu tū ratiōis aſſueſcas tā cogitatiōes cordis qͣꝫ mēbra ⁊ ſenſus corporis a noxijs retrahere ⁊ ī bonis ſtudijs occupare Oculos. manꝰ. linguā. anditū. ⁊ cogitatū qͣ ſi in freno manutene. ne inſolēter euagēt̉ ex tra diſcipline termīos. qꝛ ſicut auis vl̓ beſtia ex coertiōe domitat̉. rurſus ex relaxatiōe fi unt indomita. ita ⁊ ſenſus exteriores ⁊ cogi tatiōes ⁊ affectiōes īteriores niſi ſub diſtri cta cautela refrenēt̉. ex libertatꝭ licētia inſo leſcūt. ita vt poſtea difficiliꝰ redigāt̉ ſub rōiſ magiſterio qͣꝫ in pͥncipio ꝯuerſiōis. Inde ē ꝙ ꝑuerſi difficiliꝰ corrigūt̉. qͣꝫ nunqͣꝫ adhuc. ꝯuerſi. ſic̄ aīalia difficiliꝰ domāt̉ vel māſue ſcunt ī ſenectute qͣꝫ ī iuuētute. ⁊ ſenſus iuue nū capacior eſt ſcīe qͣꝫ ſenū. ⁊ īueterata arbu ſta inflexibiliora ſūt qͣꝫ recētia ⁊ tenera. ¶ De diſcuſſione ſui ⁊ q̄ ſint fugiēda regen da repͥmenda ⁊ toleranda. Capitulū XI. Epiſſime diſcute teip̄m ⁊ ꝯſidera ſta tū mētis ⁊ corꝑis qͥd deſit ſi deficiaſ vel ꝓficias. qͥd impediat ꝓfectū. ⁊ qͦ modo illi obuiet̉. aut declinādo. aut reſiſten do. aut regēdo. aut tolerādo. Pctā declinā da ſunt ⁊ fugiēda. vicijs īpugnātibꝰ reſiſten dū. officiū vel alia occaſionalit̓ impediētia regēda ⁊ ordināda diſcrete ad ꝓfectꝰ materi am. aduerſitas tolerāda. ⁊ ꝑ vſum tolerādi fit magꝭ tolerabilis. Et iō tā odioſa eſt nob̓ aduerſitas qꝛ nolumꝰ ꝯſueſcere. Si aliquiſ domeſticꝰ tuꝰ vl̓ vicinꝰ tibi fuerit ī cord̓ one roſus. illi ſtude magꝭ obſeqͥoſus eſſe ⁊ affabi lis ⁊ cito ſenties remediū illiꝰ morbi. Ꝙ appetitꝰ qͣ appetit hō diligi ab hoībꝰ eſt abijciendꝰ ¶ Capitulū XX On multū affectes diligi. qꝛ diſtra ctio cordis eſt. ⁊ a qͦ querꝭ diligi. illi etiā appetis placere. ⁊ ibi etiā admiſcet ſe ⁊ adulatio ⁊ ſepe ſimulatio. ne fortedi ſplicere incipias ⁊ minꝰ diligi. turbaris etiā qn̄ ſuſpicarꝭ te minꝰ diligi qͣꝫ deſideras l̓ ſpe raueras. Pauci etiā ſunt ſibi ī ſenſu r affecti onibꝰ ⁊ moribꝰ ita ꝯformes. vt nō ſit alion̄ diſſenſiōis materia int̓ eos que eſt dilectio nis aduerſatrix. Itē a feminis velle diligi. etiā p̄ter tēptatiōis laqueū. ⁊ occupationis materiā. ⁊ turbatiōis occaſiones cōtinuas. nota ſuſpitioſe obſeruatiōis nō carebit. Cō mitte te deo ⁊ ab illo diligi ſtude fideliter. et de alioꝝ circa te dilectiōe relinq̄ illoꝝ arbi trio ⁊ diuine volūtati. Dilectio hoīm falla eſt. inſtabilis. facile ledit. ⁊ ad modicū vtilis ⁊ ſepe nociua. Si dignꝰ fueris diligeris. ſin aūt nō eſt iuſtū diligi indignū. nec vllā ei re uerentiā exhiberi. Finiūt viginti paſſus de ꝟ̓tutibꝰ bo norum religioſorū. ſiue formula noui cioꝝ doctorꝭ ſeraphici ſctī bonauēture Sanctus Bonauētura ad dn̄am Blan kam reginā hiſpanie De regimine aīe. Rimum omniū neceſſe habes aīma mea altiſſi me. pijſſime ſanctiſſime. de opt mo deo ſentire. Certa fide credendo Attēta mēte ꝯſiderādo videlicet Perſpicaci ratiōis intuitu cu ammiratiōe ꝑſpiciendo. Altiſſime quidē de optimo deo ſentis De nihilo creantꝭ ⁊ ſuppor tantis immēſam potētiā Gubernātis ⁊ ordinātis i Si cūcta finitā ſapientiā Iudicātis ⁊ retribuētꝭ inde terminatā iuſticiā. Fideli pio ⁊ ꝑſpicaciꝯti itu. ⁊ credis ⁊ āmirarꝭ ⁊ ꝑſpicꝭ. ⁊ extra te exi ens ⁊ intra te īgrediēs. ⁊ sͣ te trāſcēdēs. y lud ꝟacit̓ d̓cātes. Exultauer̄t filie iude iudicia tua dn̄e qm̄ tu dn̄s altiſſimꝰ ſuꝑ oēꝫ terrā nimis exaltatꝰ es ſuꝑ oēs deos ⁊c̄. Pijſſime de optīo d̓o ſentꝭ. ſi eiuſdē miſe ricordiā ammirarꝭ āplexarꝭ ⁊ bn̄dicꝭ. Benignā in noſtre hūanitatꝭ. ⁊ mortalitatis aſſumptiōe. Uiſceroſam in crucis ⁊ mor Ut ſūme tis ꝑpeſſione Liberalē in ſpirituſſctī dona Fo. tione. ⁊ ſacramentorū inſtitutiōe. cū ſeipſuꝫ cōmunicet liberaliſſime in ſacramēto altarꝭ. quatenꝰ illud pſal. ex animo cantes. Sua uis dominꝰ vniuerſis. ⁊ miſeratiōes eiꝰ ſuꝑ omīa oꝑa eiꝰ ⁊c̄. Sanctiſſime de optimo deo ſentꝭ ſi eiuſ dem inexplicabilē ſanctitatē aduertꝭ mirarꝭ ⁊ laudas. atqꝫ illi cū ſanctꝭ ſeraphin. ſanctu ſanctꝰ ſanctꝰ ꝓclamas. Sanctꝰ primo hͦ eſt in ſeip̄o ſanctitatē ita ſūme ac puriſſime ha benſ. vt impoſſibile ſit ip̄m aliqͥd niſi ſanctū velle vel approbare. Sanctꝰ ſecūdo hoc eſt ſanctitatē ita ꝑfecte in alijs diligēs. vt īpoſ ſibile ſit ip̄m vere ſanctitatē ſeruantibꝰ aut atie dona ſubtrahere. aut glorie p̄mia de gare Sanctꝰ ⁊ tertio. hoc eſt ita ſeuere op poſitū ſanctitatꝭ abhorrēs vt impoſſibile ſit ip̄m peccata niſi abhorrere. aut reprobare. t īpunita relinquere. Ꝙ ſi ſic ſenſeris cuꝫ atore cātabis. Deus fidelis ⁊ abſqꝫ vl quitate iuſtus ⁊ rectus Poſt hoc oculos tue mētis ad dei legem cōuerte. que te iubet exhibere. Altiſſimo cor humile Pijſſimo cor deuotū Sanctiſſimo cor illibatū. Eor inqͣꝫ hūile debes exhibere altiſſimo Reuerentia in animo Per& Obedientiā in facto Honorificētiā in verbo ⁊ ſigno. quatenꝰ ẜm apoſtolicā regulā ⁊ doctrinam. om̄ia in gloriā dei facias. Cor aūt deuotū exhibere d̓bes pijſſimo Interpellatiōem feruentiū p̄cum. Deguſtatiōem ſpūaliū ſuauitatū. Actionē multipliciū gratiaꝝ. vt aīa tua iugit̉ ꝑ deſertū aſcēdat ī deū. ſicut ꝟgula fumi ex aromatibꝰ myrrhe ⁊ thuris. Cor vero illibatū exhibere debes ſanctiſ ſimo ſpōſo. vt nullꝰ ī te regnet. nec ſenſu nec ꝯſēſu. nec affectu corporee voluptatꝭ applau ſus nullꝰ terrene malignitatꝭ affectꝰ. quate nus om̄i excluſa macula peccati poſſis cuꝫ pſalmiſta cātare. Fiat cor meū īmaculatū ī iuſtificationibꝰ tuis vt nō ꝯfundar. Attēde gͦ diligēter ⁊ vide ſi hec oīa a iuuē tute ſeruaſti. Ꝙ ſi hec ī ꝯſciētia reppererꝭ: nō tibi hoc attribuas ſꝫ dono dei. illiqꝫ graciaſ agas. Ꝙ ſi te īuenis ſemel aūt pluries ī hoꝝ aliqͣ vel pluribꝰ vl̓ forte ī om̄ibꝰ. aut grauit̉ aūt leuiter deliquiſſe. ſiue ꝑ infirmitatē ſiue ꝑ ignorantiā ſiue ex certa ſciētia inenarrabi libus gemitibꝰ ſtudeas recōciliari deo. Et ad exhibendā emendā illi ſpūm v̓tutis aſſu me. vt poſſis cū penitēte ꝟacit̓ cātare ac pſal lere. Quoniā ego in flagella paratꝰ ſum ⁊ do lor meus ī ꝯſpectu meo ſemꝑ. ¶ Debet aūt dolor animi duos hr̄e comi tes vt ſit purgatiuꝰ aīe ⁊ placidꝰ dei. Timorē diuini iudicij ſcilicet. Ardorem interni deſiderij Timendo cor humile Deſiderādo cor deuotū. Ut recuꝑes Dolendo cor illibatū Time igit̉ diuina iudicia que ſunt abyſ ſus multa. Uehemēter ne forte qͣꝫqͣꝫ ſi ali qualiter penitens adhuc diſ Time pliceas Uehementius ne poſt hoc de um offendas Uehemētiſſime ne finaliter a deo diſcedas. ſemꝑ carēs lumīe ſemꝑ ardēs igne. nunqͣꝫ carēs verme niſi ꝑ verā peniten tiā in gratia finali decedas. vt ſic cūꝓpheta decātes. Cōfige timore tuo carnes meas. a iudicijs em̄ tuis timui. Dole quoqꝫ ⁊ ſatage ꝓpter cōmiſſa pctā. Uehemēter ꝓpter annihilatōꝫ om̄is boni diuinitꝰ tibi dati Uehemētiꝰ propter impugna Dole tionē chriſti ꝓ te nati ⁊ ꝓ te cru ci affixi Uehemētiſſime ꝓpter vilipēſio nem dei. Cuiꝰ trāſgrediēdo leges Inhonoraſti maieſtatē Denegaſti veritatē Tu Offendiſti bonitatē Debilitaſti Totūqꝫ vniuerſū Deformaſti Deordinaſti. dū diuīs aduerſando ſtatutis īperijs ⁊ iudicijs om̄i bus tibi ſeruiētibus ꝓpter deū. Naturis Scripturis Abuſa es. Iuſticijs Miſericordijs Donis gratuitis ⁊ p̄mijſ repromiſſis Quibꝰ diligēter cōſideratis luctū vnigeniti fac tibi planctū amaꝝ. ⁊ deduc quaſi torren tē lachrymas ꝑ diē ⁊ noctē. nō des requiem tibi nec ſomnū oculis tuis. De regimine anime Deſidera nihilominꝰ diuina chariſmata diuini amoris in deū cōſcendēs. qui te pec cantem. Patienter ſuſtinuit Lōganimiter expectauit Tam Miẜicordit̓ ad pnīaꝫ reduxit Tibi Promittēdo coronam Dum tamen eidem impēdas vel potius ab ip̄o ſuſcipias eiqꝫ repēdas ſacrificiū ꝯtri bulati ſpūs cordiſqꝫ ꝯtriti ⁊ humiliati. Cōpunctionē amarā Confeſſionē veridicā Satiſfactiōem cōdignā Uehemēter diuinā ꝯplacētiaꝫ p largā īmiſſiōꝫ ſanctiſpūs Uehemētiꝰ diuinā ꝯformita tem ꝑ exp̄ſſam imitatiōem xp̄i Deſide crucifixi ra inqͣꝫ Uehemētiſſime diuinā ꝯp̄hē ſionē ꝑ aꝑtā viſiōeꝫ pr̄is eterni. vt veraciter cū ꝓpheta decātes. Sitiuit ani ma mea qn̄ veniā ⁊ apparebo an̄ faciē dei. Porro vt hūc ſpm̄ vite timorꝭ ⁊ dolorꝭ et ardorꝭ acqͥras intrinſecꝰ. exerce te foris ad Hodeſtiam Iuſticiam Omnimodā Pietatem Quatenꝰ iuxta documētū apoſtoli abnegāſ impietatē ⁊ ſecularia deſideria ſobrie ⁊ iuſte ⁊ pie viuas in hoc ſeculo. Exerce itaqꝫ temetip̄aꝫ ad om̄imodā mo deſtiā vt iuxta apoſtoli doctrinaꝫ modeſtia tua nota ſit om̄ibꝰ hominibꝰ Ad modeſtiā inqͣꝫ parſimonie Uictu ⁊ veſtitu Somno ⁊ vigilia Ocio ⁊ labore vt ī nullo excedaſ Ad modeſtiam diſcipline Silentij ⁊ loquele Meroris ⁊ gaudij Per mo Māſuetudīs ⁊ rigorꝭ. iuxta qd̓ deramē oportūitas exigit ⁊ rc̄a rō dictat Ad modeſtiam honeſtatis Gloriationem Ordinationem Compoſitionem. Actuū motuū geſtuū Ueſtimētoꝝ ſeu habituū ſcilicet Mēbroꝝ ⁊ ſenſuū. iuxta ꝙ mo ralis honeſtas ⁊ regl̓arꝭ obſeruātia id expo ſcit. vt merito ſis ex illoꝝ nūero qͥbꝰ apl̓s d̓t Om̄ia honeſte ⁊ ẜm ordinē fiāt in vob̓. Exerce te quoqꝫ ad iuſticiā vt tibi illud ꝓ pheticū poſſit veracit̉ aptari. Propt̓ ꝟitatē ⁊ manſuetudinē ⁊ iuſticiā ⁊c̄ Ad iuſticiā inqͣꝫ integrā Zelū diuini amoris Obſeruantiā diuine legis. Deſideriū fraterne ſalutis Ad iuſticiā ordinatam. Obedientiā ad ſuꝑiores Societatē ad pares Caſtigatiōem ad inferiores Ad iuſticiā perfectā. vt Ueritati conſentias Ionitati faueas Omni Salitie aduerſeris tā mente gͣ verbo. qͣꝫ oꝑe. nihil a gēs alij qd̓ tibi nolis fi eri. nihil negās alij qd̓ tibi velis impēdi. q̄ tenus illoꝝ ſis imitatrix ꝑfecta quibꝰ dicit̉. Niſi abundauerit iuſticia veſtra plꝰ qͣꝫ ſcri barū ⁊ phariſeorū. non intrabitis in regnū celorū. Exerce te tandē ad pietatē. qꝛ vt dic̄ apo ſtolus. Pietas ad omnia valet ꝓmiſſiōꝫ ha bens vite que nūc eſt pariter ⁊ future. Ad pietatē inqͣꝫ diuini cultꝰ attente ⁊ de uote ac reuerenter Horas ꝑſoluēdo canonicas ac quotidiana cōfitendo peccata deplorando Sacratiſſimā ꝓ temꝑe euchar ſcilicet ſtiā ſumendo Quotidie miſſam audiēdo Ad pietatē ſaluatiōis animaꝝ Adiuuādo ꝑ orōnū frequētiaꝫ. Per ſermonū informationē Per exēploꝝ incitamēta. vt qͥ au dit dicat veni. Hoc tn̄ ſic ſapiēter oꝑtꝫ fieri vt ſalutis ꝓprie diſpendiū nō incurras. Ad piętatē releuatiōis corꝑaliū ncc̄itatū Supportādo patient̓. Cōſolando amicabiliter Subminiſtrādo humilit̓. hila riter. ⁊ miſericordit̉. Ut ſic diuinā impleas legē cū dicat apl̓s. Alter alteriꝰ onera por te. ⁊ ſic adimplebitis legē xp̄i. Ad que om ꝓſequēda ſuꝑ om̄ia credo valere memoriaꝫ crucifixi. vt dilectꝰ tuꝰ tanqͣꝫ faſciculus my re inter mentis tue vbera iugiter cōmore Qd̓ ip̄e p̄ſtare dignet̉ qͥ eſt benedictus in ſe cula Amen. Fo. CI Epiſtola ſancti bo nauenture ad magiſtrū innominatū elimi nans errorem cōtra regulam beati Fran ciſci domino reſpondēte ꝑ ſeruū ſuum ſan ctum Bonauenturam. Nnominatō magiſtro frater Bonauē tura ſpiritū intelligētie ve ritatis. Proponis chariſ ſime vt tibi tres articuli d̓ regula fratrū minoꝝ ab ſoluant̉. de quibꝰ te oſten dis pluribꝰ rōnibꝰ dubitare. ſcꝫ de pauꝑta te. labore manuū. ⁊ ſtudio ſcholariuꝫ et ma giſtroruꝫ. Cum em̄ regula dicat ꝙ frēs nō recipiant pecuniā ꝑ ſe vel ꝑ interpoſitā ꝑſo nam. ⁊ rurſuꝫ. nec locū nec aliquā rem ſibi approprient. vident̉ tibi fratres in hͦ regule cōtraire. cū tibi videant̉ pecuniā ꝑ interpo ſitaꝫ ꝑſonā reciꝑe. libros habere ⁊ domos. cū non poſſint harū rerū quas habent do minos aſſignare. In labore etiā manuū ſi bi iniuncto vt videt̉ ſub p̄cepto. culpabiles tibi vident̉. cū nec laici laborēt in operibuſ mechanicꝭ. nec clerici manu ꝓpria in libris ſcribendis. qͥn potius cū magnis ſumpti bus faciūt eos ſcribi. ac ſi apud ſe haberēt numiſmatū ꝑcuſſoreſ. Poſtremo in ſtudio et magiſterio fratres cōdemnas. cū regula dicat ꝙ nō curent neſciētes lr̄as. lr̄as diſce re. Fratres plerūqꝫ tam clerici qͣꝫ magiſtri qui etiā in ſeculo parū aut nihil de philoſo phia audierūt. ſtudent. recitant. ſcriptitant īmo qd̓ plus eſt laniāt. diſſipant. edificant. Nec videt̉ tante humilitatꝭ ꝓfeſſoribꝰ poſſe cōpetere nomē magiſtri. cū hoc videat̉ do minus in euāgelio ſuis diſcipulis inhibe re. quoꝝ nos dicimur imitatores tanqͣꝫ ꝓ feſſores euāgelij ieſu chriſti. Hec vt aſſeris ribi in corde de ſtatu ⁊ ſalute fratrū ſcrupu lum generāt. ⁊ tuā ꝯſcientiā inquietāt. Su per hec addis aſſertionē quorūdā. qui tibi niſi ſunt hanc ꝯſcientiā de fratribꝰ fabrica re. Intende igit̉ in ea que dicturꝰ ſum. da bit em̄ tibi dn̄s precibꝰ glorioſe ꝟginis ⁊ be ranciſci rectū in om̄ībꝰ intellectuꝫ. ꝯupponis ꝙ regula pauꝑtatē p̄cipit. cō mendat laborē. vetat curioſitateꝫ. Suppo nō ⁊ ego deteſtans ob hoc receptiōes pecu niarū ꝓprietates librorū ac donorū. Uitu pero et ego. īmo nos om̄es ꝑſeqͥmur forti ter ⁊ culpamꝰ. In hoc cōuenimus. ſꝫ ꝙ fra tres tales credis. aut ſi nō credis dubitaſ. in hoc penitus diſſentimꝰ. Nec enim hͦ cre do nec dubito. certū habens oppoſitū tan qͣꝫ verū. nō quia nullus in ordine talis ſit qͥ non poſſit culpari in aliquo predictorū. cū nec in duodecim apoſtol̓ talis ꝑfectio potu erit reperiri. ſed cōmunitatē ſtatus de qua et tu iniūgis defenſandā aſſumpſi. Ui de igit̉ quid ſentire debeas de receptione pecunie. Teſtificor corā deo quoniā verita tem ſum exp̄ſſurus ẜm meā conſcientiā in om̄ibꝰ que ſubiungā. Nō crędo te aliqͣtenꝰ dubitare. qͥn pauꝑibus quatūcunqꝫ extre maꝫ vouerint pauꝑtatem liceat reciꝑe ele moſynaꝫ. niſi velint ſe occidere. quod ſi ne phas eſt licet hoc fratribꝰ. qd̓ nullus ſane mentis ignorat. Nō eſt igit̉ cōtra eorū pro feſſioneꝫ. ſi qͥs diues homo hāc eis mīſtrat manuꝓpria. Qd̓ ſi noluerit poteſt eis mini ſtrare ꝑ manū ſerui ſui. Qd̓ ſi ille ſeruꝰ non poſſit. ſed cōmittat alij. quare nō liceat per manuꝫ terciā. nō videtur. Quare etiam vſ qꝫ ad decimā manū nō poteſt. nō video. Ꝙ ſi diues habēs pecuniā dat victū aut veſti tum fratribꝰ neceſſariū. nōne poteſt ip̄e ma nu ſua emere. nōne poteſt ip̄e pecuniā pro emptione alij cōmittere. et ſic ꝑ multas ma nus in vſus fratrū expendere ꝓ releuādis eorū neceſſitatibꝰ ſine offenſione fratrum. Quis ſane mentis hoc dubitat. cū pecunia ita ſit dn̄i cū cōmittit̉ ꝑſone intermedie. ac ſi ip̄e dominus eam manu ꝓpria ꝯſeruaret. Niſi forte qͥs ita deſipiat vt dicat ꝙ pecūia in manu ſeruientꝭ poſita trāſeat in eius do miniū. ⁊ deſinat eſſe domini. qd̓ penitus ab ſurdum eſt. Ꝙ ſi dicas ꝙ dn̄s ſimpliciter ⁊ abſolute dare intendat fratribꝰ. dico ⁊ ego ꝙ nullus ſane mētis dare intendit fratribꝰ niſi ꝓut competit regule ⁊ ꝓfeſſioni eorum. Quis em̄ daret elemoſynā vt eos faceret ꝑ dere vitā eternā. Dat ergo eo modo qͦ fra tribꝰ expedit. ſcꝫ cōmittendo alicui qui ꝑ ſe eā diſpenſet in his rebꝰ quas fratribꝰ licet accipere. ⁊ ſic pecunia illa ꝑ quorūcūqꝫ ma nus tranſeat nullo mō ſpectat ad fratres. qꝛ ſemꝑ eſt pͥmi dn̄i. Et eſt ꝑ hoc manifeſtū ꝙ nec ꝑ ſe. nec ꝑ interpoſitā ꝑſonam eā reci piunt. Fateor corā deo ita eſſe verū in con ſcientijs fratrū. Ꝙ ſi mihi forte nō credis. Epiſtola ad magiſtrū innominatū tamen ip̄i dn̄o pape. qui in vtroqꝫ iure pe ritus. ordinis et ꝑfectionis emulator. qui vt ip̄e teſtat̉ in ꝯditione regule beato Frā ciſco aſtitit. ⁊ eius plenū intellectuꝫ agno uit. Qui reqͥſitus a fratribꝰ dicit. ꝙ frēs vo lentibꝰ ſibi elemoſynas facere pn̄t fidelem aliquē p̄ſentare. Qui taliter p̄ſentatus. nō eſt eorū nunciꝰ. ſed illius potiꝰ cuiꝰ manda to ſolutōnē facit. ſeu recipientꝭ eandē. Hec ſunt verba ip̄ius. Quis ita deſipit. vt ſi di cam alicui. iſte fideliter exequet̉ vel cuſtodi et qd̓ ei cōmittes. ꝙ ꝓpter hoc quicquid ille acceꝑit fiat meū. cū etiā licꝫ hec v̓ba nō ſem per expͥmant̉. ſemꝑ tn̄ habent̉ in corde. ⁊ ſꝑ ab alijs credimꝰ ſic accipi. Quis gͦ tam im probꝰ vt impugnaret hanc veritatē. ꝑ tan torū virorū ꝯſcientiā ſanā et diſcretā. ꝑ tan tam rei euidentiā. ⁊ vt nihil deſit per ſedem apoſtolicā cōfirmatā. Certꝰ ſum ꝙ tal̓ por tabit iudiciū. De libris ⁊ vtenſilibꝰ quid ſentias audi. Clamat regula exp̄ſſe impo nens fratribꝰ officiū p̄dicādi. quod nō cre do in aliqua alia regl̓a reꝑiri. Si igit̉ pre dicare nō debēt fabulas ſed verba diuina. ⁊ hec ſcire nō poſſunt niſi legāt. nec legere niſi habeant ſcripta. planiſſimū eſt ꝙ de ꝑ fectione ſic eſt hr̄e libros ſicut eſt p̄dicare. Et ſicut nō obſtat ordinis pauꝑtati habe re miſſalia ad cantandū miſſas. ⁊ breuiaria ad horas dicēdas. ſic non obſtat ⁊ biblias ad verba diuina p̄dicanda. Licet igitur li bros habere Sed nunqͥd regula ſibi ꝯtra ria eſt q̄ alibi mandat nihil hre. Abſit hͦ vt in ea ſit ꝯtrarietas aliqͣ ſicut nec falſitas. cū tota de fonte euāgelij ſit extracta. ſicut mi hi qui parū noui facile eſſet oſtendere. Di co ergo ꝙ fratribꝰ horuꝫ cōceſſus eſt vſus. ſed vetat̉ appropriatio. Nā nō dicit regula. Fratres nihil habeāt nec aliqua re vtant̉ qd̓ eſſet inſanū. ſed ꝙ nihil ſibi approprient. Cui igit̉ horū ꝓprietas aſſignabit̉. Sic re ſpondeo ego ꝙ cuiuſcūqꝫ ſit. nō eſt mea nec ordinis. ⁊ hͦ mihi ſufficit ad mee cōſcientie puritatē. Ne tn̄ homībꝰ fugā parare videar dico harū rerū mobiliū gubernatori ⁊ ꝓte ctori ordinis cardinali poteſtatē ⁊ auctori tatē et ꝓuidentiā a dn̄o papa eſſe cōceſſam. Sicut em̄ dn̄s papa ait. nec vendi debent mobilia. vel extra ordineꝫ cōmutari quo qͦ modo. niſi eccl̓ie romane cardinalis qͥ fue rit ordinis gubernator ſuꝑ hoc auctorita tem p̄buerit ⁊ aſſenſum. Sed dicis. Nunquid qͥ biblias dant fratribꝰ intendūt e dare pape aut cardinali. Dico ⁊ ego. Nūd pater qͥ dat bibliā filio intendit labefacere ordinē filij. et filiū ſuum facere filiū diabo li. Credo te dicere ꝙ nō. Dat igit̉ filio inte dens ꝙ ordinis pauꝑtas ſit penitꝰ illiba ac ꝑ hoc vt ordo vtatur. ꝓprietas autem eius. cuiꝰ decreuerit paſtor ordinis ⁊ eco ſie. At nō credis ꝙ ſi pater nō poſſit filio brū dare niſi ꝑ manū alicuiꝰ. de quo pre meret ꝙ nō eſſet filij ſui p̄dator ſed paſi vtiqꝫ daret vt filio cōmodaret ad vſum. in hoc meliꝰ ꝓuiſum eſt ordini domino ciente. Nā ſi librorū ꝓprietas remaneret pe nes parētes. ſic miniſtri nō poſſent auferre fratribꝰ libros. ⁊ eſſent qͣſi ꝑpetui ad vitaꝫ Nunc autē ordo nihil ſibi appropriat in bris. dū miniſtri libros nec vendere nec enare auctoritate ꝓpria pn̄t. nec fratres ſu diti poſſunt. dū frequēter reſignant. ⁊ eis ꝓ voluntate miniſtrorū aſſignant̉ ⁊ auferunt̉ Certus ſum ꝙ hec eſt ꝯſcientia fratrū. Ut autē nihil remaneat audi de domibꝰ. Oꝫ domos nō eſſe fratrū. Sed ſi de ſolo que ris. Dico ꝙ dantiū eſt et patronoꝝ. S edificijs. pari rōne edificantiū vel eoꝝ quo rū eſt ſolū. qꝛ cedit ſolo vnius ſi vnus edi cat. vel pluriuꝫ ſi plures. Mentior etem̄ ī nō dominꝰ papa dicit in regula. ſaluo lo rū ⁊ domoꝝ dominio illis ad qͦs noſcit̉ nere. In loco intelligens ſolū. in domil edificia ſuꝑaddita. Unde nec appropria nobis locū. cū dicamꝰ eſſe illoꝝ qͥ danti penſas. vel cedit ſolo. Nec etiā vſus app priamꝰ. niſi ꝓ voluntate eorū qͥ fratribꝰ ꝯ dunt p̄dicta. Certus ſum em̄ ꝙ hec eſt entia fratruꝫ. Nō obſtat ſi aliquādo vi cōtrariū. quod nō credo. qꝛ indiſcretioyn us nō ad om̄es debet nec ad ſingl̓os re queri. Si dicis nos tāqͣꝫ aduenas ⁊ ꝑ nos debere ire de domo in domū. pa illi deꝰ qͥ primo hāc ſtulticiā cogitauit ne beatꝰ Franciſcꝰ edificauit loca. Nur tanqͣꝫ ꝑegrinus ibat quotidie vnā diet Nunqͥd beatꝰ Petrus cū dicat in car ca ſua. obſecro vos tanqͣꝫ aduenas ⁊ ꝑ in domuꝫ. Cū em̄ dicat eccl̓iaſticꝰ. vitar nos ⁊c̄. voluit ꝙ om̄es trāſirent de do quā hoſpitari de domo in domū. Tam p trus qͣꝫ frāciſcus filijs ⁊ diſcibulis ſuis nō ſanctā vitā ſed nequā impofuiſſent. ſi ẜm dictuꝫ intellectū nos ſimiles eſſe ꝑegrini Fo. CII mādarent. Sed hoc dictū intelligit̉. vt nō currat ſimilitudo qͣttuor pedibꝰ. ſed vt do mos in qͥbus habitamꝰ paruꝫ diligamus. necpprias reputemꝰ. ſicut ꝑegrinus qͥ tran ſit in patriā domū non diligit in via tanqͣꝫ ppriam. ſed vtit̉ tanqͣꝫ aliena. Qui aliter ſa pit ip̄e ſua inſipiētia manifeſtat ꝙ nihil om nino ſapit. Quomō ergo poſſet eſſe regimē ⁊ ordo p̄latorū. qͥ ita diſtricte manet in or dine beati Franciſci. ſi om̄es eſſent inſtabi les et vagabundi ꝑ orbē. Hoc vero ſentit qͥ nihil vidit de ordine. Ueniā ad laboreꝫ manuū. vbi taliter inſiſtis. vtrū ſit cōſiliuꝫ vel p̄ceptū. Ego autem dico non intende re beatū Franſciſcū manualē laboreꝫ. nec p̄ciꝑe nec conſulere nec monere. ſed ſuppo ſita ammonitiōe apoſtoli fratribꝰ nimis vl̓ minus ſollicitis ad laborē dat formā labo randi. Quidā em̄ ſic intendebāt labori ma nuali. vt necaret̉ ī eis deuotio or̄onis. Qd̓ qꝛ ꝑiculoſum erat. cū actiua debeat deſer uire cōtemplatiue. dedit eis formā ſanctiſ ſimus pater. vt ſic laborent qͥ laborare vel lent ſcirent ⁊ poſſent. vt ſancte or̄onis ⁊ de uotionis ſpiritū nō extinguāt. Hoc em̄ ſe quit̉ in textu regule īmediate. Unde atten de ꝙ nō dicit p̄cipio vel cōſulo fratribꝰ ꝙ la borent. ſed quibꝰ dedit dn̄s grām. qd̓ nō ſo lum includit potentiā ſed voluntatē labo rādi. Sicut ſi diceret. frēs quibꝰ dedit do minꝰ gr̄am lachrymādi lachryment̉ ita mo deſte ꝙ oculos nō amittant. nō p̄ciperet la chrymari. ſic nūc intelligit. Ip̄e autē de la bore manuū vim nō faciebat. niſi ꝓpter oci um declinandū. quia cū fuerit regl̓e obſer uator ꝑfectiſſimus. nō credo ꝙ vnqͣꝫ lucra tus fuerit de labore manuū. xij. d̓. vel eoruꝫ valorem fratres. ſed potiſſime ad orationē monebat. Non em̄ volebat ꝙ illā extingue rent ꝓpter lucrū. Unde ꝓuincialibꝰ mīſtris relinquit̉ ꝙ nō ꝑmittant frēs ſuos ocioſos Ego vna tecū ſi qui tales ſunt iudico argu endos. ⁊ verberibꝰ puniēdos tanqͣꝫ ſeruos malos et pigros. Nō tamēꝓpter hoc tibi di ſpliceat. qꝛ ſatis ibi inuenies copiā laborā di tam in ſtudio veritatꝭ qͣꝫ in exercitio hu militatis. pietatis. ⁊ cuiuſlibet alterius vir tutis. Nā fratrū elemoſynas q̄rere. cōqui nam facere. infirmis ſeruire. ſcutellas laua re. et in om̄ibꝰ humilitatꝭ exercitijs labora re. que dulciora fratribꝰ ſunt qͣꝫ multa offi cia dignitatis. Sed qͥd dicemꝰ de aſcen dentibꝰ ad cathedrā. cū regula dicat ꝙ nō curent neſciētes lr̄as. lr̄as diſcere ⁊c̄. cū etiā euangeliū dicat ꝙ nolimꝰ vocari magiſtri. Dico ego ꝙ regula nō vetat ſtudiū littera tis. ſed illitteratꝭ ⁊ laicis. Uult enim iuxta apl̓m. ꝙ vnuſqͥſqꝫ in ea vocatiōe qua vocatꝰ eſt ꝑmaneat. vt ad clericatū de laicatu nullꝰ aſcendat. nec vult ꝙ clerici fiant laici ſtudi um recuſādo. alioquin ip̄e trāſgreſſor fuiſ ſet. qui cū paucas lr̄as ſciret. poſtmoduꝫ in lr̄is ꝓfecit in ordine. non ſoluꝫ orando ſed etiā legendo. Unde vt ſcias q̄ntū ſibi pla cuerit ſtudiuꝫ ſacre ſcripture. audiui ego a fratre qͥ vidit. ꝙ cū nouū teſtamentū veniſ ſet ad manus ſuas. et plures frēs non poſ ſent ſimul hr̄e. diuidebat ꝑ folia. ⁊ ſingul̓ cō municabat vt omēs ſtuderent. nec vnus al terū impediret. Clericos etiā quos recipi ebat ad ordinē in ſumma reuerentia habe bat. et in morte mādauit fratribꝰ ꝙ docto res ſacre ſcripture in ſumma reuerētia ha berent. tantqͣꝫ illos a quibꝰ reciꝑent vba vi te. Unde cū nomē doctoris veneraret̉ in telligebat hoc euāgeliū nō vetuiſſe. alioqͥn Paulus apl̓us euāgelio cōtradiceret. qͥ ſe pͥma epiſtola ad Thimo. magiſtrū gentiuꝫ vocat. qd̓ maioris impudētie videt̉ qͣꝫ ſi ab alijs vocaret̉. Dico ergo ꝙ ẜm euangeliuꝫ pompa huiꝰ nomīs ꝯdemnāda eſt et nulla tenus appetenda. ſed officiū aſſumendum. Quos em̄ magꝭ decet euāgeliuꝫ docere. qͣꝫ qui euangeliū ꝓfitent̉ et ſeruāt. Naꝫ cū di cat euangeliū. qui fecerit ⁊ docuerit hic ma gnus vocabit̉ in regno celoruꝫ. Quis ſane mentis dicat vt magiſter ⁊ frater Alexan der diues debuerit p̄dicare ⁊ docere. beati pauꝑes ſpū. ⁊ pauꝑ effectus debuerit reti cere. Certe ſi frēs decet addiſcere et rumi nare tanqͣꝫ mūda anīalia. verba diuīa. et ſi bijp̄is ſufficiūt in docendo. qͥs tam ſtultus eſt vt dicat ꝙ doctrinā quā eos decet face re ⁊ docere debeāt a nō facientibꝰ mendica re. Condēno igit̉ tecū in magiſterio pom pam. ſed cōmēdo officiū. Damno frēm mi norē pompoſuꝫ. ⁊ dico eū magiſterio peni tus iudignū. ſed cōmendo ſtudioſum. cre dens ꝙ nulli magis qͣꝫ tali cōpetat auctori tas docendi euāgeliū ieſu chriſti. Reſtat igi tur vt de philoſophātibꝰ aliqͥd ſubiūgamꝰ. Audi chariſſime ſicut in ceterꝭ. ſic ⁊ in hoc parit̓ cōcordemꝰ. Fateor diſplicent tibi cu rioſitates. diſplicent ⁊ mihi. ⁊ diſplicēt fra hh 2 Epiſtola ad magiſtrū innominatū tribus bonis. et diſplicēt deo ⁊ angelis ſu is. Nec defendo circa ſcripta puerilia muſ ſitantes. ſed deteſtor eos pariter tecū. Un de ⁊ tibi et mihi cōſulo vt habeamꝰ zelum ẜm ſcientiā. ne deteſtemur plus qͣꝫ oportet. Fortaſſe em̄ inter peccata minuta ⁊ venia lia cōputandū eſt. Uix em̄ grana abſqꝫ pa leis colligipoſſunt. ⁊ verba diuīa ſine ver bis humanis. Hec auteꝫ om̄ia ſeparantur ꝑ zelū cōpunctionis et fletū deuotiōis que faciūt triticū veritatis a verboꝝ paleis ſe parari. Et fortaſſe vident̉ aliqui curioſi. qͥ magis ſunt ſtudioſi. Si qͥs em̄ ſtuderet in dictis hereticorū. vt eoꝝ ſentētias declinā do magis intelligeret veritateꝫ. nec curio ſus nec hereticꝰ ſed catholicꝰ eſſet. Cū ver ba philoſophoꝝ aliqn̄ plus valent ad inte ligentiā veritatis ⁊ erroꝝ confutatiōes. nō deuiat a puritate in his aliqn̄ ſtudens. ma xime cū multe ſint ꝯcluſiōes fidei. que ſine his termīari nō poſſunt. Unde ſi velimus nimīs ſtricte iudicare. fortaſſe ip̄os ſanctoſ quod impiū eſt iudicabimꝰ curioſos. Naꝫ nullus meliꝰ naturā temꝑis et materie de ſcribit qͣꝫ Auguſtinꝰ inquirēdo ⁊ diſputan do in libro ꝯfeſſionū. Nullus meliꝰ exitus formarū et ꝓpaginē rerū qͣꝫ ip̄e ſuꝑ Gen̄. ad lr̄am. Nullus meliꝰ queſtiōes de anīa ⁊ de deo qͣꝫ ip̄e in lib̓. de trinita. Nullus melius naturā creatiōis mūdi qͣꝫ ip̄e in lib̓. de ciui. dei. Et vt breuit̓ dicaꝫ. pauca aut nulla po nunt magiſtri in libris ſuis. qͥn illa reꝑias in libris Auguſtini. Lege Auguſtinū d̓ do ctrina chriſtiana. vbi oſtēdit quō nō poteſt intelligi ſacra ſcriptura ſine aliaꝝ ſcientia rū peritia. Oſtendit etiaꝫ ꝙ ſicut filij iſrael aſportauerūt vaſa egypti. ſic doctores theo logici doctrinaꝫ ph̓ie. Unde multa que nō didicimꝰ ꝑ ph̓os ⁊ de dictis ph̓ie didicimꝰ ꝑ ſanctos. Ac ꝑ hoc nō debet tibi eſſe mirū ſi minus fundati intrātes. fiant in ſcientia in ordine fundatiores. Sed eſto ꝙ iſta ſint rep̄hēſibilia ⁊ purgāda. nō ꝓpter hoc retra haris. qꝛ nullus ad hoc cōpellit̉. ſed is ma gis amat̉. qui magis eſt taliuꝫ aſpernator. Nec p̄lati talia p̄cipiunt ſed ꝑmittunt. Nec ꝓpter tres vel quattuor vicioſos debet ma giſter contēnere innocentes Et ſi aliqͥ abū dent libris ad tempus. alijs pleriſqꝫ multo plus indigentibꝰ poterint diſpenſari. cum multo plures egeant qͣꝫ abundent. Nec te moueat ꝙ fratres fuerunt in pͥncipio ſimplices ⁊ illitterati īmo magis debet hocio te fidem ordinis ꝯfirmare. Fateor cora deo ꝙ hoc eſt qd̓ me fecit vitā beati Fra ciſci eligere. ꝙ nō fuit ꝑ hominū prudentiā inuenta ſed ꝑ chriſtū. ⁊ qꝛ oꝑa chriſti nō de ficiunt. oſtendit̉ hoc opus fuiſſe diuinuꝫ dū ad conſortiū virorū ſimpliciū etiā ſapi entes nō ſunt dedignati deſcendere. atten dentes illud apoſtoli. Si qͥs eſt inter vos ſapiens. ſtuliꝰ fiat vt ſit ſapiens. Rogo cha riſſime. vt nō nimis abundes in ſenſu tuo. nec credas te prudentiorē nec meliorē om nibꝰ. quos deus ad ſtatū iſtuꝫ vocauit. etſi vocauerit te nō recuſes. Uale in dn̄o. ¶ Explicit epiſtola ſancti Bonauēture ad magiſtrum innominatum. Fo. CIII Dignitate. quia a chriſto compoſita. Ater noſter Breuitate. vt citiꝰ ſciat̉. meliꝰ retineat̉. frequentiꝰ dicatur Prō hec pͥuilegia Fecunditate. quia omnes petitiōes cōtinet. et vtriuſqꝫ vi ta eſt in tribꝰ. In te neceſſaria complectitur. Exordium. Pater noſter. Pater nr̄ diuidit̉ in Tractatū. Sanctificetur nomē tuum ⁊c̄. Concluſioneꝫ. Si enim dimiſeritis. Sed hec concluſio non eſt de integritate orationis. Exordio datur petenti fiducia. cū dicit̉. Pater noſter. nō domine. Domīo ſeruit̉ timore. pr̄i amore. Malachie. jͣ. Filiꝰ honorat̉ pr̄em ſuū. ⁊ ſeruus dn̄m ſuū timebit. Si gͦ pater ego ſuꝫ. vbi honor meus. ⁊ ſi dn̄s ego ſum. vbi eſt timor meus. Tractatu ponunt̉ omnia nobis neceſſaria. Concluſione infertur neceſſaria ex p̄miſſis cōſequentia Generalit̓ oīm ꝑ creationē. Deūt̓. xxxij. Nūqͥd nō ip̄e eſt pr̄ tuus qͥ poſſedit ⁊ fecit ⁊ creauit te. Fecit in corꝑe. creauit in aīa. poſſedit in vtroqꝫ. Specialit̓ iuſtoꝝ ꝑ adoptioneꝫ. Matth̓. v. Eſtote ꝑfecti ſicut et pater veſter celeſtis ꝑfectus eſt. Luce. xj. Si ergo vos cū ſitis mali ⁊c̄. Singularit̓ chriſti ꝑ eternā generationē. Ioh̓. v. Nō ſolū ſoluebat ſabbatū ſed ⁊ pr̄em ſuū dicebat deū. Mat. xj. Neqꝫ pr̄em qͥs nouit niſi filiꝰ. ⁊ cui voluerit filiꝰ reue Primo modo ꝑ imp̄ſſam imaginem Scd̓o modo ꝑ appoſitam gratie ſimilitudinē Tercio modo ꝑ eternam originem. Qui es in celis.i. in angel̓. vl̓ celis.i. in ſctīs. Sancti em̄ dicūt̉ celi qͣdrupliciter. ſcilicet Uite ſublimitatem. Philip̄. iij. Noſtra cōuerſatio in celis eſt. Bonoꝝ operū claritatē. Phil̓. ij. Inter qͦs lucetis ſicut lumīaria in mun do verbū vite continētes. Matth̓. v. Luceat lux vr̄a corā hoībꝰ ⁊c̄. Propoſiti firmitatem. Pſal. Uerbo domini celi firmati ſunt. Deum in eis quieſcentē ꝑ gratiā. Iſa. lxvj. Celum mihi ſedes eſt. psͣ. Do minus in celo parauit ſedem ſuam. Dicit ergo. Pater noſter qui es in celis. id eſt in ſpiritualibꝰ. vt ad ſpiritualē manſuetu dinem in qua habitat feſtinare diſcamus. ⁊ celeſtia ab eo queramus. Sanctificetur nomen tuum. Terminato exordio ſequit̉ tractatus. qui diuiditur in duas partes. In prima oratur ꝓ bonis adipiſcendis. In ſecūda ꝓ malis amouēdis. Ibi In p̄miū. Sctīficet̉ nomen tuū. Petimus ꝙ ip̄a gl̓ia ſiue ꝑfecta noticia cōfirmetur in no bis Et hoc erit in gloria ꝑſeuerando. In meritū ſiue in bonū ꝑſeuerantie. Adueni at regnū tuū.i. eccl̓ia vel anīa in qͣ per gratiā regnas. adueniat.i. in finem ꝑueniat. In bonū gratie. Fiat volūtas tua.i. libertas nr̄i arbitrij ſociet̉ ꝑ gr̄am tue voluntati. In ſuſtentationem ſiue temꝑale ſubſidium. Deꝰ dicit̉ pater nr̄ Pater eſt Propter Et dimitte nobis debita noſtra ⁊c̄. Eterna Primo petit̉ ꝓ bo q̄ petūt̉ nis adipiſcendis Spūalia q̄ petunt̉ Sunt bona. Tpelia Panem noſtrū quotidianū da ⁊c̄. q̄ petūt̉ Scd̓o petit̉ Preteritis Et dimitte no. ꝓ amouen Preſentibꝰ Sꝫ lib̓a n. a ma dis malis Futuris. Et ne n.īdu. ī tē. Futura mala Expoſitio orationis dominice Septē btīꝰ Saturitas. Fortitudo Panē no. qͦti. Septē Septē ſūt tudines/ Scientia Mīe ꝯſecutio Et dimit.n. d̓.n. dona petitiones Pietas Uiſio dei. Et ne n. indu. Filiatio dei. Timor Sꝫ li. nos a ma. Pauꝑtas ſpiritus cōtra ſuꝑbiam ſiue inanem gloriā. Manſuetudo contra iram. Luctus contra inuidiam Sitis iuſticie contra accidiam. Septē ꝟtutes cō Miſericordia contra auariciam. tra ſeptem vicia Mundicia cordis contra gulam. Pax contra luxuriam. Homo ergo egrotus. deus medicus. vicia languores. petitiones planctꝰ. dona antidota. Sapīa Sctīficet̉ no. t. Adueniat reg. t. Itilii Fiat volūtas t. virtutes ſanitates. beatitudines felicitates ⁊ gaudia. petitiōibꝰ dona. donis virtutes. vir tutibus beatitudines obijciuntur. ⁊ vicia excluduntur. Petitio ſanctificatio Donum ſapientia Sanctificetur nomen tuum Uitium contra quod luxuria. hoc eſt dominū deum tuū. augebit dominus plagas tuas. Sctīficet̉ no. t. Nomen dei inuenimus Eſt gͦ nomen dei Nomen tuum Ad ueniat re gnum tuum Adueīat regnū tuū Regnū dei dicitur Terribile. Deūt. xxviij. Niſi timueris nomē eiꝰ gl̓ioſum ⁊ terribile. Admirabile. Pſal. Domine dominꝰ noſter qͣꝫ admirabile ⁊c̄. Laudabile. Psͣ. A ſolis ortu vſqꝫ ad occaſum ⁊c̄. Terribile quantū ad potentiam. que attribuitur patri. Admirabile quantū ad ſapientiam. que attribuitur filio. Laudabile quantū ad bonitatē. que attribuit̉ ſpūiſancto. Sanctificatur ergo. id eſt in nobis firmatur. Terribile in cognitione ſumme poteſtatis. Admirabile in cognitione prime veritatis. Laudabile in cognitione ſumme bonitatis. Dicit ergo. ſanctificetur nomen tuū. quaſi diceret. Da nobis ſpirituꝫ ſapientie. id eſt io cunditatem internā. vt guſtemus qͣꝫ ſuauis es. ⁊ hoc generet in nobis pacem. ⁊ hoc contra luxuriam. quia non eſt pax oſſibus meis a facie peccatorum meorum. Beatitudo viſio dei. Uicium contra quod gula. Militans eccl̓ia. Matth̓. Mittet filius hominis angelos ſu os. ⁊ colligent de regno eius omnia ſcandala. Doctrina euāgelica. Luce. xvj. Lex ⁊ ꝓphete vſqꝫ ad iohaneꝫ ⁊ ex eo regnū dei euāgelizat̉. et omnis in illud vim facit. Beatitudo eterna. Math̓. xiij. Fulgebūt iuſti ſicut ſol ī regno patris eoꝝ. De hͦ p̄cipue accipit̉ qd̓ hic dicitur. Licet nō incōgrue de alijs accipi poſſit. Dicit ergo. Adueniat regnum tuum. quaſi dicat. Da nobis ſpiritū intellectus. qͣ muli dati corde intelligamus te in p̄ſenti regnare per fidem. vt in futuro videamꝰ te regnare s Pecitio aduentus regni. Donum intellectus. Uirtus mundicia cordis. Regnū celorum. Poſſeſſio terre Conſolatio Fo. CIIII qeciem ⁊ hoc eſt contra gulam. de qua dicitur. Uinum ⁊ ebrietas aufert cor. Petitio voluntatem dei fieri. Donum conſilium. Uirtus miſericordia. Fiat volūt ẜs tua Beatitudo miſericordie cōſecutio. Uitium contra quod auaricia. Creationem. Psͣ. Omnia quecunqꝫ voluit fecit. Eſt voluntas dei ad Gratificatōnē. jͣ. Theẜ. iiij. Hec ē volūtas dei ſctīficatio veſtra. Glorificationem. Ioh̓. vj. Hec eſt voluntas patris mei qui mi ſit me. vt omnis qui videt filium et credit in eum. habeat vitam eternam. Creans. Gratificans. ⁊ de hac accipitur hic. Eſt gͦ volūtas dei Glorificans. Dicit ergo. Fiat volūtas tua. qͣſi dicat. Da nobis ſpiritū conſilij vt faciamus volunta rem tuam. maxime miſericordiā. que perimit auariciam. quatenꝰ miſericordiā cōſeq̄mur. Scd̓m illud. Beati miſericordes. qm̄ ip̄i miſericordiā conſequent̉. Sicut em̄ auaricia cō ſiſtit in acquirendo ⁊ retinendo. ita miſericordia in dando ⁊ dimittendo. Quid aūt ꝓdeſt ſepius dicere. Fiat voluntas tua. ⁊ nolle iuuare. Uult deus apud te eſſe pauꝑes. vt ꝑ eos ſalueris ⁊ corꝑe ⁊ aīa. Cū em̄ defuerūt vaſa ſtētit oleū. Uos venitis volūtatē frangendo Petitio panem dari. Donum fortitudo. Panē nr̄m qͦtidianū Uirtus eſuries iuſticie. Beatitudo ſaturitas. Uitium contra quod accidia. Corporalis. Geneẜ. iij. In ſudore vultus tui veſceris pane tuo. Panē no. qͦ. Sacramentalis. jͣ. ad Corinth̓. xj. Quicunqꝫ manducauerit paneꝫ Eſt panis hunc et biberit calicem domini indigne ⁊c̄. Eternalis. Ioh̓. vj. Ego ſuꝫ panis viuꝰ. Et ille p̄cipue d̓r ſuꝑſub̓al̓. Hiero. Suꝑſubſtantialis panis eſt qͥ dicit. Ego ſuꝫ panis viuꝰ ⁊c̄. Qui videlicꝫ vniuer ſas ſuꝑat creaturas. Licet aūt ſint multi panes myſtici. De his tamen tribꝰ exponunt doctores qd̓ hic dicit̉. Un̄ Augꝰ. Panis qͦtidianꝰ dictꝰ vl̓ neceſſaria huiꝰ vite. vel ſacramē tum corꝑis chriſti. Oportet ergo vt cōiuncte oīa iſta tria accipiant̉. vt.ſ. panē quotidianuꝫ petamus. ſimul ⁊ neceſſaria corꝑi. ⁊ ſacramentū viſibile. ⁊ inuiſibile verbum dei. Unde de his tribus poteſt accipi quod dicit̉ Luce. xj. Amice cōmoda mihi tres panes. Primus panis eſt ad corꝑis ſuſtentationem. Ergo L Secūdus in via ad anime refectionem. Tercius in patria ad eternam fruitionem. Dicit ergo. Panem noſtrū ſuꝑſubſtantialem ⁊c̄. quaſi dicat. da nobis ſpiritū fortitudi nis. qui multiplici pane roborat animā. ne deficiamus in p̄ſenti. eſuriendo iuſticiā. ꝑ quam expellentes accidiā plena iuſticia ſaturabimur in futuro. ẜm illud. Beati qui eſuriūt ⁊ ſiti unt iuſticiam. quoniā ip̄i ſaturabuntur. Petitio dimitti debita. Donum ſcientia. Dimitte nobis Uirtus luctus. debita noſtra Beatitudo conſolatio. Uitium contra quod inuidia. Offenſe. Matth̓. xviij. Serue nequā om̄e debitū dimiſi tibi. Dimit. no. de. no. Bone vite. Luce. xvij. Cū feceritis om̄ia que p̄cepta ſunt vobis dici Eſt debitum Expoſitio orationis dominice malum. ſecundū bonum. tercium indifferens. Et ne nos inducas in tentationem Et ne nos inducas Eſt tentatio. Unde. Beati mites. quoniam ⁊c̄. Sed libera nos ⁊ a malo Sed libera Eſt liberatio a malo Amen. Hiero. aut apud hębreos vnū ex tribus ſolet ſubmitti Nota ꝙ dici ſolet ꝙ Dicit ergo. Dimitte nobis debita noſtra. quaſi di. Da nobis donum. ſcientiā ⁊ virtura luctū qͦ tam noſtra qͣꝫ aliena pctā cogitemus ⁊ defleamꝰ. vt nobis debita noſtra dimittas et ita conſolationē habeamus aduerſus inuidiam. que facit hominē de alieno bono tabꝰ. ſcere. Unde verſus. Inuidus alterius rebus marceſcit opimis. Petitio non induci in tentationem. Donum pietas. Uirtus manſuetudo. Beatitudo poſſeſſio terre. Uitium contra quod ira. Irritationis. Exodi. xvij. Vocauit moyſes nomē loci illius tentatio ꝓpter iurgium filiorū iſrael. ⁊ quia tentauerunt do minū dicentes. Eſt ne deus in nobis. Probationis. Iacobi. j. Beatus vir qui ſuffert tentationem. Thob̓. ij. Hanc tentationeꝫ ideo ꝑmiſit dominꝰ euenire illi vt poſterꝭ daret̉ exemplū patiētie eius ſicut ⁊ ſancti Iob. Male ꝑſuaſiōis. Matth̓. iiij. Accedens tentator dixit ei. S filius dei es ⁊c̄. j. Chorinth̓. x. Fidelis deꝰ qui nō patiet̉ vos tentari ſupra id quod poteſt ⁊c̄. De hac tercia intelligitur p̄cipue quod dicitur hic. Dicit ergo. Et ne nos inducas in tentationē. qͣi dicat. Da nobis ſpiritū pietatis. et ma ſuetudinem ſpiritus. vt per ſpiritū pietatis vineamus tentationē exercendo nos ad pieta tem. Et ꝑ manſuetudinem vincamus vitium iram. non reddēdo malum ꝓ malo. vt ita be ati poſſideamus terram viuentiū quam ꝑ ſpiritū pietatis ⁊ manſuetudinem obtineamꝰ. Petitio liberari a malo. Donum timor. Uirtus paupertas ſpiritus Beatitudo regnum celorum. Uitium contra quod inanis gloria. ruptionis in libertatem glorie filiorū dei. morte redimam eos. vicijs et contemptis terrenis habeamus eterna. ſcilicet beatitudinem regni celorū. quoc lucifer ⁊ primi parentes ꝑ vitium inanis glorie amiſerunt. Amen Pacem Significat Salon Semper Sela rus qui eſt principium creature dei. Aduerbialiter. vt ibi. Amen amen dico vobis. Amen qn̄qꝫ tenetur ulpe. ad Roma. vj. Liberati a peccato. ſerui aūt facti de Hiſerie. Roma. viij. Creatura liberabitur a ſeruitute co Pene eterne. Oſee. xiij. De manu mortis liberabo eos. d̓ Uere vel fideliter. Nominaliter. Apocal̓. iij. Hec dicit amen teſtis fidelis et ve Uerbaliter vt hic. Amen.i. oīa p̄dicta fiāt nobis ex tua gra. CV Fo. Incipit ſpeculū be ate marie v̓ginis cōpilatū ab humili fra tre Bonauentura. Uoniaꝫ ut ait beatꝰ Hieronymꝰ. Nulli du biū eſt. qͥn totū ad gl̓iam ⁊ ad laudē ꝑtineat dei qͥcqͥd digne litrici ſue impenſum fuerit. iō ad laudeꝫ ⁊ gl̓iam dn̄i nr̄i ieſu chriſti aliqͣ de laude et gl̓ia glorioſiſſime mr̄is eius promere cupi ens. dulciſſimā eiuſdē mr̄is ſalutationeꝫ ꝓ materia aſſumere dignuꝫ duxi. Sed certe ad hͦ opus nimiā oīno fateor eſſe meaꝫ in ſufficientiā ꝓpter nimiā materie tante incō prehenſibilitatē. ꝓpter nimiā ſciētie mee te nuitatē. ꝓpter nimiā lingue mee ariditateꝫ. ꝓpter nimiā vite mee indignitateꝫ. ꝓpter ni miā ꝑſone laudande laudē ⁊ laudabilitatē. Quis nanqꝫ materiā illā incōprehenſibilē eſſe dubitat. de qua ſanctꝰ Hiero. ea que ſe quunt̉ dicere nō dubitat. Qd̓ natura non habuit. vſus neſciuit. ignorauit ratio. mēs nō capit humana. pauet celuꝫ. ſtuꝑet terra. creatura etiā mirat̉ omis celeſtꝭ. hͦ totū eſt qd̓ ꝑ gabrielē marie diuinitꝰ nunciat̉. ⁊ per chriſtū adimplet̉. Qua de cauſa de tali tan taqꝫ me loqui indignū fateor. Itē quō ſci entia mea tenuiſſima. ⁊ mens mea obſcuriſ ſima dignas marie laudes excogitare ſuffi ciat. cū in his ille illuminate mentꝭ Anſel mus deficiat. ait em̄ ſic. Lingua mihi defi cit. quia mens mea nō ſufficit. domina. dn̄a oīa intima mea ſollicita ſunt vt tantoꝝ be neficiorū tibi gr̄as exoluāt. Sed nec cogi tare pn̄t dignas. ⁊ pudet ꝓferre nō dignaſ. Beatꝰ quoqꝫ Augꝰ. mariaꝫ alloquens ait. Quid dicam de te pauꝑ ingenio. cuꝫ de te quicqͥd dixero mīor laus ē qͣꝫ dignitas tua meret̉. Iteꝫ quomō lingua mea rudiſſima. quomō īterp̄tatiua mea aridiſſima. ī enar randis marie laudibꝰ non deficiat. cuꝫ ille diſſertiſſime līgue Auguſtinꝰ dicat. Quid nos tantilli. quid actione puſilli in laudibꝰ marie referemus. cū omniū noſtrū mēbra ſi in linguas verterent̉ eam laudare nulluſ ſufficere valeret. Item cū laus nō ſit ſpecio ſa in ore peccatoris. quomō ego miſer pec cator hō. quō indigniſſime vite ego homū eio laudes marie audeam ſonare cū in his ſſuūi digniſſime vite Hieronymū audiā tre pidare. ſic nanqꝫ dicit. Timeo ſatis ⁊ valde ꝑtimeſco dū veſtris cupio parere ꝓfectibꝰ. ne forte ſicut improbꝰ. ita et indignꝰ lauda tor īueniar. ꝓfecto cū nec ſctītas. nec facun dia ſuppeditet vt beatā ⁊ gl̓ioſam ꝟginē di gne laudare queā. Itē. Ad qͥd aque pauxiſ lū mari addā. Ad qͥd modicū lapillū mon ti adijciam. Sed certe cū Maria diuinis et angelicis laudibꝰ nimiū magnificata ſit. quid noſtra. quid precipue mea paruitas eius laudibus adijcere poſſit. Deniqꝫ bea tus Hieronymꝰ de ip̄a loquens ait. Vt ve rum fatear. quicqͥd humanis dici pōt ver bis. minus a laude celi eſt. quoniā diuinis ⁊ angelicis eſt excellentius p̄dicata ⁊ lauda ta p̄conijs. aꝓphetis quidē ꝓnunciata. a pa triarchis figuris ⁊ enigmatibꝰ p̄ſignata. ab euangeliſtis exhibita ⁊ monſtrata ab ange lis venerabiliter atqꝫ officioſiſſime ſaluta ta. Hec om̄ia diligenter penſata. piū lecto rem. piumqꝫ auditorem mouere debēt me rito. vt ignoſcat mihi quicquid inſufficien tie. quicquid impericie ei occurrerit in hoc ſcripto. Quomō em̄ ego tam inſufficiēs cui dere valerem ea que tante virginis laudibꝰ digna. tanteqꝫ ꝟginis zelatoribꝰ forēt acco moda. cū in his ille tantus zelator eiꝰ ⁊ lau dator beatꝰ Bernardꝰ coarcetur. ait em̄ ſic Non eſt qd̓ me delectet magis qͣꝫ de gloria virginis matris habere ſermonē. Et cau ſam huius ſubiūgens ait. Tanto eam affe ctu deuotionis amplectuntur. honorāt. ſu ſcipiunt(vt dignuꝫ eſt) vniuerſi. vt licꝫ de ea loqui geſtiant omnes. quicquid dicitur de indicibili eoip̄o quo dici potuerit mi nus gratum ſit. minus placeat. minus ac ceptetur. Hortatur tamen ⁊ cōſolatur me beatus Hieronymꝰ dicens. Et ſi ad hͦ ne mo inuenitur idoneus. votis tamen omni bus ceſſare non debet quilibet peccator a laudibus. Beatus etiam Auguſtinus lo quens quomodo dei filius matri ſue fecū ditatem veniendo attulit. et integritatē na ſcendo non abſtulit. Poſt pauca ſic intulit dicens. Tantum quippe donum dei nec fa ri poſſumus. ad eius enarrandam magni tudinem paruuli. et tamen laudare cōpel limur. ne tacendo maneamus ingrati. Et certe vidua pauꝑcula q̄ duo era minuta d̓o gͣtiſſima obtulit. nō ꝓpter hoc vt offerre de buit. quia magis offerre nō valuit. placuit. Hinc eſt ꝙ ego pauꝑ ingenio. īmo pauꝑri hh 5 Speculum beate uirginis mus tam ſcientia qͣꝫ eloquētia hoc exīguuꝫ donum. hoc pauꝑculū ſcriptum ad hono rem tante regine offerre p̄ſumpſi. vt in ip̄o tanqͣꝫ in quodā obſcuro ſpeculo ſimplicio res eiuſdē regine amatores. qualis ⁊ quā ta ſit ſaltem tenuiter ſpeculent̉. Et qꝛ idem ſcriptū ad inſtar rudis ſpeculi aliquantum rep̄ſentatiuū eſt vite ⁊ gratie ⁊ gl̓ie Marie. ideo nō incōuenienter appellari poteſt ſpe culū marie. Eya ergo benigniſſima domi na mea maria illud exiguū munus qd̓ dat tibi pauꝑ amicus accipito placite. Te em̄ cū hoc munuſculo. te cū hoc opuſculo ſalu tationis tue ſaluto. te genibꝰ flexis. te capi te inclinato. te corde ⁊ ore ſaluto ſalutemqꝫ dico Aue maria. ⁊ cetera. Ue maria gra tia plena dominꝰ tecū. bene dicta tu ī mulieribꝰ ⁊ benedi ctus fructꝰ ventris tui. Audi dulciſſima ꝟgo maria. audi noua. audi mi ra. Audi filia ⁊ vide ⁊ inclina aurē tuā. Au di gabrielem nunciū illū glorioſum. Audi fecundationis tue modū miraculoſum. in clina aurē tuaꝫ ad ꝯſenſum fructuoſuꝫ. au di certe quod a deo patre tibi annūciabit̉. vide quomō filius dei ex te incarnabitur. Inclina aurem ſpūiſancto qͥ intra te oꝑabi tur. Quia ergo habes aures audiendi au di. ⁊ in pͥncipio audiendoꝝ audi inauditaꝫ hanc ſalutationē Aue maria. Hoc nomen maria. nō a gabriele ſed a fideliū deuotiōe ⁊ ſpūſſancti inſpiratiōe interpoſitū eſt. Ul tima quoqꝫ clauſula videlicet. ⁊ bn̄ictꝰ fru ctus ventris tui. nō a gabriele ſalutante e dita. ſed ab elyzabeth ꝓphetante addita eſt. Dicamꝰ ergo ſinguli. dicamꝰ vniuerſi Aue maria ⁊c̄. O vere gratioſa ⁊ venerabilis. O vere glorioſa ⁊ admirabilis ſalutatio vt ait Beda. quāto humane cōſuetudini inaudi ta. tāto marie dignitati eſt ꝯgrua. In hac dulciſſima ſalutatōe quinqꝫ dulciſſime ſen tentie ordinant̉. in quibꝰ quinqꝫ dulciſſime cōmendationes ſiue laudes ꝟginis inſinu antur. O vere dulcis inſinnatio. Inſinua tur nāqꝫ in his qͣꝫ puriſſima. qͣꝫ pleniſſima. qͣꝫ tutiſſima. qͣꝫ digniſſima. qͣꝫ vtiliſſima fue rit virgo beata maria. Puriſſima inquā ꝓ pter culpe carentiā. Pleniſſima ꝓpter gr̄e a fluentiā. Tutiſſima ꝓpter diuinā p̄ſentiam. Digniſſima ꝓpter ꝑſone ſue reuerentiam. Utiliſſima ꝓpter prolis ſue excellentiā. O puriſſima ꝑ culpe carentiā fuerit maria. he ne inſinuatur cū dicit̉. Aue. Recte nanqꝫ ei dicit̉ a ve. que ab om̄i ve culpe immuniſſi ma fuit. ſicut vtiqꝫ matrē dei decuit Anſel mo teſte qui ait. Decebat vt homīs illiꝰ cō ceptio de matre puriſſima fieret. vt ea puri tate qua maior ſub deo nequit intelligi vi go illa niteret. cui deus pater vnicū filium quē de corde ſuo equalem ſibi genuit. tria dare diſponebat. vt eſſet vnus atqꝫ idē de et homīs filius. Item qͣꝫ pleniſſima ꝑ gra tie affluentiā fuerit maria bene inſinuatur cū dicit̉. gratia plena. Et vere plena ⁊ plus qͣꝫ plena. ſicut te ſtat̉ Anſelmꝰ. deuotiſſime exclamans ⁊ dicēs. O femina plena et ſup plena gr̄a de cuiꝰ plenitudinis exundantia reſperſa ſic reuiuiſcit omīs creatura. Iteꝫ qͣꝫ tutiſſima ꝑ diuinaꝫ p̄ſentiā fuerit ma bene inſinuat̉. cū dicit̉. dn̄s tecum. Mer dn̄o pn̄te. dn̄o ſecū exiſtēte maria ſpeci tutiſſima ē. qꝛ dn̄s pr̄. dn̄s filiꝰ. dn̄s.ſſ. ſicſ cū eſt ꝙ ip̄a ei ſpecialit̓ familiariſſima e cut ptꝫ ꝑ beatum Bern̄. qͥ ſic dicit. Ne dn̄s filius tecū quē carne tua induiſti. ſed dn̄s ſpūſſctūs de qͦ cōcipis. et dn̄s pater qͥ genuit quē cōcipis. Item qͣꝫ digniſſima ꝓ pter ꝑſone ſue reuerentiā fuerit maria. be ne inſinuat̉. cū dicit̉. bn̄dicta tu in ml̓i. Nequaqͣꝫ em̄ ꝑſona eiꝰ poſſet nō eē di ſima q̄ tanta benedictione eſt reuerendiſſi ma. Unde iterū ſtupens ⁊ exclamans dic̄ Anſel. O ꝟgo benedicta ⁊ ſuꝑbenedicta cuiꝰ benedictionē benedicit̉ om̄is creatu ra. nō ſolū a creatore. ſed creator a creatu ra. Item qͣꝫ vtiliſſima ꝑ prolis ſue excellen tiam fuerit maria. bene inſinuat̉ cū dicit̉ et bene. fru. ven. tui. Ad ſaluandū nanqꝫ mū dum ꝑ hoc vtiliſſima fuit ꝙ ip̄a fructū ſalu tis excellētiſſimū ⁊ potētiſſimū genuit. id̓o idē deuotꝰ eiꝰ Anfel. ait. Per fecūditatē ti am dn̄a īmūdꝰ pctōr ē iuſtificatꝰ. dānatꝰ ſa uatꝰ. ⁊ exul reductꝰ. partꝰ em̄ tuꝰ dn̄a mun dū captiuū redemit. egrū ſanauit. mortuū ſuſcitauit. Uidetꝭ chariſſimi ergo quō ma ria ꝓpter culpe carentiā ⁊ īmunitatē merito ꝑ aue ſalutat̉. ꝓpter gr̄e affluentiā ⁊ īmenſi tateꝫ merito gr̄a plena cōmemoratur. ꝓpte diuinam p̄ſentiam ⁊ familiaritateꝫ merito dominꝰ ſecum inſinuat̉. ꝓpter ꝑſone ſue re uerentiam ⁊ dignitatē merito benedicta in mulieribꝰ nunciat̉. ꝓpter prolis ſue excellen Fo CVI tiam ⁊vtilitatē merito benedictus fructus ventris ſui ꝓclamatur. De his auteꝫ ſingu lis ẜm ordinem videamus. Ue maria gratia plena ⁊c̄. Uerbuꝫ bonum et ſuaue ꝑſonemꝰ illud aue quo initiata eſt nr̄a redemptio ab ve. Perſonemꝰ inquā ſinguli. perſo nemꝰ deuotiſſime vniuerſi dicentes. Aue maria. aue ⁊ aue. ⁊ iterū aue. et milies Aue. Ecce chariſſimi ſicut ſupradictū eſt ſanctiſ ſima virgo Maria ꝓpter omīmodā culpe carentiā et immunitatē ꝓpter omīmodā vi te innocentiam et puritatē merito ei in pͥn pio ſalutationis aue dicitur. Aue vtiqꝫ et ſqꝫ ve. Conſiderandum autem eſt ꝙ tri plex eſt ve a qͦ immuniſſima fuit iſta cui di ctum eſt aue. Eſt autē ve culpe. ve miſerie. et ve gehenne. Eſt auteꝫ ve culpe actualis. ve miſerie originalis. ve pene gehennalis. De his tribus ve nō incōgrue intelligimꝰ quod in Apocalip̄. viij. legimꝰ. Audiui in quit Ioh̓es vocē vniꝰ aquile volantꝭ ꝑ me dium celū dicentis voce magna. Ue ve ve habitantibꝰ in terra. Sed ecce quodlibet iſtorū triuꝫ ve multiplicatur heu ꝑ tria ve. vt ſic ſimul ſint noueꝫ ve. contra que marie recte dicit̉. Aue. Nam tria culpe. tria miſe rie. tria gehēne ſunt ve. ꝓ quorū carētia ip̄a rito ſalutat̉ per aue. Primo igit̉ cha mi conſiderandū eſt ꝙ triplex eſt ve cui pe. videlicꝫ ve culpe cordiſ. ve culpe oris. ve culpe operis. De his tribus ve etiā dici po teſt. Ue ve ve habitantibꝰ in terra. Ue er go peccatoribꝰ ꝓ culpa cordis. ſicut dicit̉ in Eſaia. xxix. Ue qui ꝓfundi eſtis corde vt a domino abſcondatꝭ conſiliū ⁊c̄. Ue certe ꝓfundis corde ad maluꝫ. quia ꝓfunda cor da malorū ſunt ꝓfunde ſentine diabolorū. et profunda ſepulchra plena fetoribus vi ciorum. Ue ergo eis vt dicit̉ Matth̓ xxiij. Ue vobis ſcribe et phariſei hypocrite. qui ſimiles eſtis ſepulchris dealbatis. que fo ris apparent hominibꝰ ſpecioſa. intus autē plena ſunt oſſibꝰ mortuorū et omni ſpurci cia. O qͣꝫ longe ab iſto ve fuit innocentiſſi mum cor Marie. teſtę Bernardo qui ait. Propriū delictum Maria non habuit. et centiſſimo corde eiꝰ etiā penitentia ge fuit. Unde ergo cor Marie penite re debuit cū nunqͣꝫ dignū aliquid peniten tie admiſit. Ideoqꝫ mundiſſimū cor eiꝰ nō fuit ſentina diaboli. nō fuit ſepulchrū vicij. īmo fuit hortꝰ ⁊ paradiſus ſpūſſancti. Iux ta illud Canticoꝝ. iiij. Hortus concluſus ſoror mea ſponſa. Hortus vt ait Hierony mus. hortꝰ delitiarū in quo cōſita ſunt vni uerſa florū genera et odoramenta virtutū. Quia ergo Maria tā longe fuit ab iſto ve. ideo merito dictū eſt ei Aue. Item ve pec catoribꝰ ꝓ culpa oris ſicut dicit̉ Eſa. v. cap̄. Ue qui dicitis malū bonum. ⁊ bonuꝫ ma lum. Ue his et ve omnibꝰ qui ore peccant. ſicut in Pſal. dicit̉. Uenenū aſpidum ſub labijs eorū. O qͣꝫ longe ab iſto ve fuit ſan ctiſſimuꝫ os Marie. Unde beatꝰ Ambro ſius dicit. Nihil toruum in oculis Marie. nihil in verbis procax. nihil in actu vere cundū fuit. In ore igit̉ Marie non fuit fel ⁊ venenuꝫ diaboli. ſed mel ⁊ lac ſpūſſancti. Iuxta illud Canticorū. iiij. Fauꝰ diſtillās labia tua ſponſa. mel et lac ſub lingua tua. Nonne maria mundiſſimū lac habuit ſub lingua. quādo caſtiſſimū illud verbum ait. Quomō fiet iſtud. Nōne etiā Maria dul ciſſimū mel ſub ingua habuit quādo illud mellifluū verbū dixit. Ecce ancilla domini. Quia ergo a Maria tā longe fuit oris ve. ideo merito dictū eſt ei Aue. Item ve pec catoribꝰ ꝓ culpa operis. ſicut dicit̉ Eccl̓i. ij. Ue duplici corde et labijs ſceleſtis ⁊ mani bus male facientibꝰ. Ue duplici corde pro culpa cordis. ve labijs ſceleſtis ꝓ culpa o ris. ve manibus male facientibꝰ pro culpa operis. O qͣꝫ longe a tali ve fuit om̄e opus ⁊ om̄is vita Marie. ꝓpter quod Bernardꝰ ait. Decuit reginā virginū ſingularis priui legio ſanctitatꝭ abſqꝫ om̄i peccato ducere vi tam. vt dū peccati mortis pareret ꝑempto rem. munus vite ⁊ iuſticie om̄ibꝰ obtineret Nota nec corde nec ore nec oꝑe maculam peccati habuit nec cōtraxit. vt vere ei domi nus dicere poſſet. Tota pulchra es amica mea. ⁊ macula nō eſt in te. Sic ergo inno centiſſima ⁊ ſanctiſſima Maria corde fuit abſqꝫ ve. ore abſqꝫ ve. oꝑe abſqꝫ ve. ⁊ ideo di ctum eſt ei Aue. Scd̓o chariſſimi conſi derandū eſt ꝙ Maria immunis fuit nō ſo lum a triplici ve culpe actualis. ſed etiam a triplici ve originalis miſerie. videlicet a ve miſerie naſcentiū. a ve miſerie parientium. a ve miſerie morientium. Ue miſerie naſcē tium eſt ve fomitis naſcentes infirmantiſ. et ve miſerie parientium eſt ve doloris pa rentes cruciantis. ve miſerie morientiū eſt Speculum beate uirginis ve reſolutionis moriētes incinerantis. De his tribꝰ ve dici poteſt. Ue ve ve habitanti bus in terra. Ue ergo miſerie naſcentium eſt. ve fomitis nobis innati. quo ẜm origi nalem corruptionē tam infirmi ad bonum et tam proni ad malū ſumus. ꝙ quilibet cū fomite natus. quilibet ꝑ fomitē infirmus ⁊ plagatꝰ dicere poteſt illud Hieremie. x. ca. Ue mihi ſuꝑ contritione mea. peſſima pla ga mea. Ego autē dixi. Plane hec infirmi tas mea eſt. et ego portabo illaꝫ. Sed heu non ſolū ineſt naſcentibꝰ ve infirmitatis et miſerie adultos ad peccatū inclinātis. ſed etiam ve feditatis et culpe paruulos ad irā obligantis. De qua Apl̓us ait. Om̄es na ſcimur filij ire. O qͣꝫ immunis ab iſto ve na ſcentium fuit ſanctiſſima natiuitas marie. que nō ſolum ab originali culpa ſed etiam a fomitis miſeria inquātū ad peccatū du ctiuus erat. ſic liberata creditur ꝑ ſanctifi cationem in vtero vt nunqͣꝫ ad peccatū in clinata fuerit in hoc mundo. teſte Bernar do qui ait. Puto ꝙ copioſior gratia ſancti ficationis in ip̄am deſcenderit. que non ſo lum ortum eius ſanctificauit. ſed etiam vi tam deinceps ab om̄i peccato cuſtodierit immuneꝫ. Quia ergo natiuitas Marie tā longe fuit ab iſto ve. ideo merito ei dictum eſt Aue. Iteꝫ ve miſerie parientiū eſt illuc originalis maledictionis ve. de quo dictuꝫ eſt Eue. In dolore paries filios ⁊c̄. De hͦ ve pleriſqꝫ p̄gnantibꝰ dici poteſt generalit̓ quod dominꝰ de quibuſdaꝫ p̄gnantibꝰ di cit ſpecialiter Matthei. xxiiij. cap̄. Ue au tem p̄gnantibus et nutrientibꝰ in illis die bus. O qͣꝫ immunis ab iſto ve fuit p̄gnans ⁊ pariens vterus Marie. Auguſtino teſte qui ait. O qͣꝫ beata mater iſta ē que ſine cō ta minatione cōcepit. et ſine dolore peperit medicinā. Quia ergo Maria tam longe fu it ab iſto parientiū ve. ideo merito dictū eſt ei Aue. Itē miſerie ve morientiū eſt ve inci nerationis. quod homini inflictū eſt quan do peccanti dictū eſt. Puluis es ⁊ in pulue rem reuerteris. Unde tam de ve morienti um qͣꝫ de ve naſcentiū bene intelligi poteſt quod dicit̉ Eccl̓iaſtici. xlj. Ue vob̓ viri im pij qui dereliquiſtꝭ legem domini altiſſimi. Et ſi nati fueritis. in maledictione naſce mini. et ſi mortui fueritis. in maledictione pars veſtra erit. Certe tā pij qͣꝫ impij naſcū tur in maledictione fomitis. et mortui erūt in maledictione pulueris. et tamē ſolis im pijs ve vtriuſqꝫ maledictionis nō incōue nienter hic inculcatur. eo ꝙ ip̄is et fomes periculoſior ⁊ incineratio odioſior eſſe vi deatur. Deniqꝫ iniuſtꝭ miſeria fomitis no ciuior. et memoria incineratiōis amariorē qͣꝫ iuſtis. O qͣꝫ longe ab iſto incineratōis ve fuit(vt credimus) corpus marie ſanctiſſi mū hoc enim corpus eſt archa ſanctiſſima dei. quā decuit nō putrefieri. ſed ad inſtar fi lij ſui ante omnem putrefactionē ſuſcitari Unde tam de filio qͣꝫ de matre notabiliter ait ꝓpheta. Surge domīe in requiē tuam. tu ⁊ archa ſanctificatōis tue. Hec archa de lignis imputribilibꝰ facta eſt. quia caro ma rie nequaqͣꝫ(vt credimus) putrefacta eſt. Ideoqꝫ bene beatꝰ Auguſtinus ait. Tam preclarum theſaurū dignius eſt celū ſerua re qͣꝫ terram. tantāqꝫ integritatem merit incorruptibilitas. nō putredinis vlla re lutio ſequit̉. Si ergo maria eo modo quo dictū eſt longe fuit a naſcentiū ve. longe fu it a morientiū ve. et ideo merito ei dictū Aue. Tercio chariſſimi conſiderandi eſt ꝙ Maria immunis fuit non ſolū a tri plici ve culpe actualis. nō ſoluꝫ a triplici ve miſerie original̓. ſed etiā a triplici pena hennalis. Hoc triplex ve cōſiſtit in pen magnitudine. multitudīe. longitudīe. Ue ergo dānatis pariter ⁊ dānandis. ve inꝗr ꝓpter magnitudinē. ve ꝓpter multitudine ve ꝓpter longitudinē tormentoruꝫ. De his etiam tribꝰ ve dici poteſt. Ue veve habitā tibus in terra. Ue ergo gehenne cōſiſtit in penaruꝫ magnitudine. De hoc ve d̓r Eze chielis. xxiiij. Ue ciuitati ſanguinuꝫ. cuius ego grandem faciā piram. Ciuitas ſangu num eſt collectio imꝑioruꝫ cuius grandis erit pira in grandi cōcrematione dānatoꝝ O qͣꝫ longe ab iſto ve grandi magnitudīt pene fuit grādis magnitudo gr̄e ⁊ gl̓ie ma rie. cui contra grandē damnandoꝝ penam infernorum. etiam deus p̄parauerat gran dem gloriā in celo. vt ſicut fuit grandis in merito. ita etiā grandis eſſet in p̄mio. U de ip̄e eſt thronꝰ ille grādis de qͦ d̓r. iij. He x. Fecit rex Salomon thronum de ebore grādē. Thronꝰ ꝟo ſalomonis ē maria. gra dis oīno in gr̄a ⁊ in gl̓ia. Propt̓ qd̓ bn̄ he tus Ber̄. ait. Quātū gr̄e maria ī terrꝭ ac ta eſt p̄ ceterꝭ. tantū in celis obtinuit glorie ſingularꝭ. Quia gͦ maria tā longiſſime fuit 12 CV II ab̓ iſto ve. ideo merito ei dictū eſt Aue. Itē ve iehenne conſiſtit nō ſolum in pene ma muitudine ſed etiā in penarum multitudi ne. Unde Eſaie. iij. dicitur. Ue anime eo rui. quia reddita ſunt eis mala. Plurali ter dicit mala. quia plura. īmo plurima ma la malis redduntur in gehenna. O qͣꝫ lon ge ab iſto ve multitudinis tormentorū fu īt in Maria multitudo meritorū et premi orum. cui contra multa damnatoruꝫ mala in inferno iam deus p̄parauerat multa bo na in celo. ita vt nullus angelus. nullus ſan um ei equari poſſit in multitudine ⁊ cō gatione bonorū celeſtium. Iuxta illud rouerbiorū. xxxj. Multe filie congrega unt diuitias. tu ſola ſupergreſſa es vni ſas. Si filias iſtas intelligamꝰ ſanctas animas vel intelligētias angelicas. nunqͥd non ſuꝑgreſſa eſt diuitias ꝟginum. confeſ ſorum. martyrum. apoſtolorū prophetaꝝ. patriarcharum. angelorū. cum ip̄a ſit pͥmi tiua virginum. ſpeculuꝫ confeſſorum. roſa martyrum. regiſtrū apoſtolorum. oraculū ꝓphetarum. filia patriarcharum. regina an gelorum. Quid em̄ de diuitijs omniuꝫ ho n defuit. Hieronymꝰ enim ait. Mariā lligentius aſpicias nihil virtutis eſt. ni hil ſpecioſitatis. nihil candoris ⁊ glorie qd̓ ex ea non deſplendeat. Quia ergo Maria tam longiſſima fuit a predicto ve gehenne. ideo merito dictuꝫ eſt ei Aue. Item ve ge henne non ſolū in magnitudine. non ſoluꝫ in multitudine ſed etiā in longitudine ſiue ꝑpetuitate penarū conſiſtit. Unde in cano nica Iude dicitur. Ue illis qͥ in via Cayn abierunt. et errore Balaam mercede effu ſi ſunt. et in ꝯtradictione Chore perierūt. Et poſt pauca ſequit̉. Quibus ꝓcella tene brarū conſeruata eſt ineternū. Nota ꝙ di cit ineternum. et penſa quāta ſit illa pena rum ⁊ tenebrarū longitudo que fineꝫ non accipit ineternū. O qͣꝫ longiſſime ab iſto lō giſſimo gehenne ve fuit longitudo gl̓ie ma rle. cui cōtra eternas tenebras in inferno iam dominꝰ p̄parauerat eternā lucem in ce ſicut anīa peccatrix ſedes diaboli eſt ibiliter tenebroſa ineternū. ita maria mediatrix ſedes chriſti mirabiliter lumino ſa eſt ineternuꝫ. iuxta illud Psͣ. Thronus eius ſicut ſol in cōſpectu meo. et ſicut luna ꝑfecta ineternū. Sic ergo beatiſſima vir g0 Maria longe fuit a triplici ve gehenne īmo longe fuit a p̄dictis nouem ve. et ideo merito ei dictū eſt Aue. Nos ergo chariſſi mi om̄es ei dicamus aue. om̄eſqꝫ oremus. vt ꝓpter ſuum dulciſſimū aue nos oret libe rari ab om̄i ve. Per dominū noſtruꝫ ieſum chriſtum filiū ſuum. Ue maria. Hoc nomen ſicut dictū eſt ſupra non angelus ſed deuotio fidelium interpoſuit. De hoc bea tus euāgeliſta Lucas ſignāter ait. Nomē virginis Maria. Hoc nomen ſanctiſſimū. nomen dulciſſimū. nomen digniſſimū. tam ſanctiſſime. tam dulciſſime virgini. tam di gniſſime ꝟgini cōuenientiſſime eſt impoſi tum. Maria em̄ amarū mare. maria ſtella maris. et maria illuminata vel illumīatrix. maria domina interp̄tatur. Maria auteꝫ eſt mare amarū demonibus. ⁊ ſtella maris hominibꝰ. et illuminata vl̓ illumīatrix an zelicis ſpiritibꝰ. domina creaturis omnibꝰ. Maria inquā demonibꝰ eſt mare amaruꝫ ſpiricualiter. et Maria hominibꝰ eſt ſtella maris officialiter. et Maria angelis illu minatrix eſt eternaliter. ⁊ Maria creaturꝭ omnibꝰ eſt domīa vniuerſaliter. Conſi derandū ergo eſt ꝙ Maria interp̄tatur a marum mare. hoc optime ei competit con tra diabolū. Sed nota quomō Maria ſit mare. et quomō ſit amara. et quomō ſimul ſit amarū mare. Maria eſt mare gratia af fluendo. et Maria eſt amara filio comꝑa tiendo. et Maria eſt amarū mare diabolū ſubmergendo. Maria vtiqꝫ eſt mare ꝑ af fluentem ſpūſſancti repletionem. Maria eſt amara ꝑ affligentem filij ſui paſſionem. Maria eſt mare amarū ꝑ ſubmergentem diaboli ſuffocatōnē. Primo ꝯſidera cha riſſime ꝙ Maria dicit̉ mare ꝓpter affluen tiam et copiaꝫ gr̄arum. Vnde ſcriptum eſt Eccl̓iaſtes primo cap̄. Omnia flumina in trant in mare. Flumina ſunt cariſmata ſpi rituſſancti. Unde Iohānis ſeptimo. Qui credit in me ſicut dicit ſcpͥtura. flumina de ventre eius fluent aque viue. Hoc autē di xit de ſpiritū quē accepturi erant credētes in eū. Oīa gͦ flumīa intrāt ī mare. dū oīa ca riſmata ſctōꝝ intrāt ī mariā. Flumē eī gr̄e angeloꝝ intrat in mariaꝫ. ⁊ flumen gr̄e pa triarcharū et ꝓphetarū intrat in Mariaꝫ. et flumē gratie apoſtolorū intrat in Mari am. et flumē gratie martyrū intrat in Ma riam. et flumē gratie confeſſorum intrat in Speculum beate uirginis Mariā. flumen gratie virginū intrat ī ma riam. Om̄ia flumina intrant in mare. id eſt om̄es gratie intrant in Mariā. Unde ip̄a optime dicere poteſt illud Eccl̓iaſtici. xxiiij In me om̄is gratia vie ⁊ veritatis. ⁊ in me om̄is ſpes vite ⁊ ꝟtutꝭ. Quid mirū ſi omīs gratia in Mariā confluxit. per quam tan ta gratia ad om̄es defluxit. Ait em̄ beatus Auguſtinꝰ. Gratia es plena Maria quaꝫ apud dominū inueniſti. et hanc ꝑ totū mū dum effundere meruiſti. Scd̓o ꝯſidera cariſſime ꝙ maria in paſſione filij ſui valde amara fuit quādo ſuāip̄ius animaꝫ gladiꝰ pertranſiuit. Unde ipſa bene potuit dice re illud Ruth primo. Non vocetꝭ me noe. my. id eſt. pulchram. ſed vocate me mara.i. amaraꝫ. quia amaritudine valde repleuit me omnipotēs. Amara fuit Noemy. quia duo filij ſui fuerunt mortui. Noemypul chra et amara. ſignat Mariam. pulchram quidem per ſpirituſſancti ſanctificationeꝫ. amaram vero per filij ſui paſſionem. Duo autem filij Marie ſunt. homo deus. ⁊ ho mo purus. vnius enim corporaliter. alteri us ſpiritualiter mater eſt Maria. Unde beatus Bernardꝰ ait. Tu mater regis. tu mater exulis. tu mater dei. tu mater iudi cis. et tu mater dei et hominis. cum mater ſis vtriuſqꝫ diſcordiaꝫ inter filios tuos ne quis ſuſtinere. Ideo exclamans Anſelmꝰ ait. O beata fiducia. o tutum refugium ma ter dei et mater noſtra. Iſti duo filij ma rie ambo mortui fuerunt in paſſione. vnus corpore. alius mente. vnus crucis acerbi tate. alter mentis infidelitate. Et ideo viſce ra Marie valde repleta fuerunt amaritu dine. ſicut ſanctꝰ Auguſtinꝰ teſtatur dicēs Illa inquit pia mater immani dolore eiu lans. pectora debilitata cōtundens. ita ip̄iꝰ viſcera omīaqꝫ membra fatigauerat. vt in ceſſu deficiens. vix peruenire potuiſſet ad chriſti funus. Uides modo quomō Ma ria ſit mare ſpūſſancti. Uides ſecūdo quo modo ipſa ſit amara pro morte filij ſui. Tercio conſidera chariſſime ꝙ Maria eſt mare amarū diabolo et angelis eius ꝑ ipſam oppreſſis. quemadmoduꝫ mare ru brum amaruꝫ fuit egyptijs in ip̄o ſubmer ſis. de quibꝰ habet̉ in Exodo. xv. Reduxit ſuper eos dominꝰ aquas maris. O qͣꝫ ama rum et timenduꝫ eſt hoc mare egyptijs. O qͣꝫ amara et timenda eſt hec Maria demo nibus. Unde beatus Bernardꝰ. Non ſic timent hoſtes viſibiles quaſi caſtrorū mul titudineꝫ copioſam. ſicut aeree poteſtate Marie vocabulū. patrociniuꝫ ⁊ exemplū fluunt ⁊ pereūt ſicut cera a facie ignis. cunqꝫ inueniunt crebram huius nom recordationem. deuotam inuocationē ſol licitam imitationem. Sic ergo vides cꝭ riſſime quomō Maria eſt mare per af entiam ſue repletionis. quomodo Ma eſt mare per vehementiā dominice paſſio nis. et quomodo Maria eſt mare amaruꝫ per potentiam diabolice ſubmerſionis Conſequenter conſiderandū eſt ꝙ ria interp̄tatur ſtella maris. Hoc opi conuenit Marie que gerit officium ſte marine. Legitur enim. et verum eſt. ꝙ na tarum mos eſt. vt cum in aliquam teri nauigare diſponunt. vnum ſydus eligi cuius ſigno luce radiante in eam quam de ſiderant partem poſſunt ſine errore addu ci. Tale certe officium eſt ſtelle noſtre Ma rie. q̄ nauigantes ꝑ mare mūdi in naui in nocentie vel penitentie dirigit ad littus ce leſtis patrie. Propter hoc bene Innocen tius ait ſic. Quibꝰ auxilijs poſſunt naue inter tot pericula pertranſire vſqꝫ ad littu patrie. Certe inquit per duo. ſcilicet per li gnum et ſtellam. id eſt. per fidem crucis et per virtutem lucis quā peperit nobis ria maris ſtella. Bene autem Maria maris cōparatur propter puritatem. pter radioſitatem. propter vtilitateꝫ ria enim eſt ſtella puriſſima. ſtella ra ſima. ſtella vtiliſſima. Maria eſt ſtella pu riſſima puriſſime viuendo. et la radioſiſſima. radium eternuꝫ parien Maria eſt ſtella vtiliſſima. ad littus patri dirigendo. Primo ergo cōſidera cꝭ ſime ꝙ maria eſt ſtella puriſſima fine to puriſſime viuendo. Unde de ea dic teſt illud Sapīe. vij. Eſt enim hec ſpec or ſole. et ſuꝑ omnē diſpoſitionem ſtellari luci comparata inuenit̉ purior. Quidaꝫ le gunt hic prior. quidam purior. vtrūqꝫ vere ſtelle noſtre competit. Maria enim eſt or. id eſt. potior ſiue dignior. Maria etian purior eſt ſole et ſtellis et luce. quia tam d̓ gnitate qͣꝫ puritate ſolē ⁊ ſtellas ⁊ oēm lu ſuperat corꝑalem īmo etiā ſpūalē.i. ange cā creaturaꝫ. De qua d̓r Gen̄. jͣ. Diuiſit de lucē a tenebris.i. angelos ſtātes a cadeti CVIII Hac vtiqͣꝫ luce angelica prior et purior eſt Oaria. Prior dignitate. et purior ſancti tate. Unde Anſelmus exclamās ait. O be nedicta ſuꝑ ml̓ieres q̄ angelos vincꝭ purita te. ſctōs ſuperas pietate. Uides mō quō maria ſit ſtella puriſſima puriſſime viuēdo Scd̓o ꝯſidera cariſſime ꝙ maria ē ſtella radioſiſſima. radiū eternū emittēdo. dei fi liū pariendo. Ip̄a em̄ eſt ſtella de qͣ d̓r Nu meri. xxiiij. Oriet̉ ſtella ex iacob. ⁊ cōſurget virga de iſrl̓ ⁊c̄. Uirga iſta eſt dei filiꝰ qͥ ſtel re marie eſt radiꝰ. Radiꝰ vtiqꝫ de qͦ can Sicut ſidꝰ radiū ⁊c̄. De qͦ etiā beatus Bern̄. ait. Nec ſideri radiꝰ ſua minuit clari tatē. nec virgini filiꝰ ſuā virginitatē. O ve re beatiſſima. o vere radioſiſſima ſtella ma ria. cuꝰ radius nō ſolū md̓m īmo etiā celū. ⁊ nō ſolū celū īmo etiā infernū penetrauit. ſicut beatꝰ Bern̄. ſcribēs ait. Ip̄a ē p̄clara ⁊ eximia ſtella ex iacob orta. cuiꝰ radius vni uerſum orbē illumīat. cuiꝰ ſplendor etiā in ſuꝑnis p̄fulget ⁊ inferos penetrat. Uides mō quō maria ē ſtella puriſſima puriſſime viuēdo. vides ſcd̓o quō maria ſit ſtella ra dioſiſſima filiū dei pariēdo. Tercio cōſi dera cariſſime ꝙ maria eſt ſtella vtiliſſima nos ad patriā celeſtē dirigēdo. īmo ducen do nos ꝑ mare hꝰ ſecl̓i ad grām filij ſui. tā qͣꝫ ad portū paradiſi. Und̓ ip̄a eſt ſtella illa clariſſime fulgens. tres magos ad xp̄m re īme ducēs. Maria certe ē ſtella q̄ ī flu pn̄tꝭ vite valde ē neceſſaria. Un̄ Ber̄. Ne auertas oculos tuos a fulgore hꝰ ſyde ris. ſi nō vis obrui ꝓcellis. Idē. Si inſur gūt venti tēptationū. ſi incurris ſcopulos tribulationū. reſpice ſtellā. voca mariā Igi tur cariſſime ne ī mari hꝰ md̓i demergaris. ſtellā ſeqͣris. mariā imiterꝭ. Securiſſimuꝫ em̄ ē ip̄am ſeqͥ ſicut ideꝫ beatꝰ Bern̄. teſtat̉ dicēs. Ip̄am ſequens nō deuias. ip̄am ro gans nō deſperas. ip̄am cogitās nō erras. ip̄a tenēte nō corruis. ip̄a ꝓtegēte nō metu is. ip̄a duce nō fatigarꝭ. ip̄a ꝓpicia ꝑuenis. et temetip̄o experirꝭ qͣꝫ merito dictū ſit. nē ꝟginis maria. Sic gͦ vides quō ma ria eſt ſtella puriſſima a pctō. ſtella radioſiſ ſima ī filio. ſtella vtiliſſima in md̓o. His viſis ꝯſiderādū eſt ꝙ maria etiaꝫ interp̄tat̉ illumīata vel illumīatrix. Hoc ſil̓r cōpetit tante ꝟgini. q̄ mirabiliter illumīata eſt ꝑ p̄ ſentiā dn̄i. iuxta illud Apoc̄. xviij. Uidi an gelū aliū deſcendentē de celo hn̄tem poteſtatē magnā. ⁊ terra illumīata eſt a gl̓ia eiꝰ. Filiꝰ dei eſt angelꝰ magni ꝯſilij. Terra ve ro a gl̓ia dei illumīata eſt maria. q̄ ſicut illu minata fuit a gr̄a eius in md̓o. ita nūc illu minata eſt a gl̓ia eiꝰ in celo. vt ſic illumīata fieret illumīatrix in mundo ⁊ in celo. Pro pter qd̓ ꝯſideranduꝫ eſt ꝙ maria illumina ta. illuminatrix eſt ꝑ exēpla. ꝑ bn̄ficia. ꝑ pre mia. Illumīatrix ꝑ exempla vite ſue. illumi natrix ꝑ bn̄ficia miſcd̓ie ſue. illumīatrix eſt maria ꝑ p̄mia gl̓ie ſue. Primo gͦ ꝯſidera cariſſime ꝙ maria eſt illumīatrix plurimo rū ꝑ exēpla lucidiſſime vite ſue. Ip̄a eſt cu ius vita gl̓ioſa lucē dedit fecl̓o. ip̄a ē cuiꝰ vi ta inclita cūctas illuſtrat eccl̓ias. Ip̄a em̄ ē lucerna ecc̄ie ad hͦ illumīata a deo vt ꝑ ip̄aꝫ ꝯtra tenebras md̓i illuminaret̉ ecc̄ia. Oret ergo eccl̓ia. oret fidel̓ aīa ⁊ dicat. Quoniaꝫ tu illumīas lucernā meā dn̄e deꝰ meꝰ illu mina tenebras meas. Hanc vere lucernaꝫ dn̄s illumīauit pleniſſime. ⁊ ꝑ hanc illūina tionē tenebras aīaꝝ nr̄aꝝ fugat ⁊ fugauit. Hoc bene ſentiēs Bern̄. ait. O maria tu ꝟ tutū tibi inditarū magnificis exemplis ad imitationē tui nos ꝓuocas. ſicqꝫ noctē no ſtrā illumīas. qͥ em̄ vias tuas iuſectatꝰ fue rit nō ambulat in tenebris ſed hꝫ lucē vite. Uides mō quō maria eſt illumīatrix mū di ꝑ exempla lucidiſſime vite ſue. Scd̓o ꝯſidera ꝙ maria ē illumīatrix ꝑ bn̄ficia lu cidiſſime miſcd̓ie ſue. ꝑ quaꝫ multi in nocte huiꝰ ſecl̓i illuminati ſunt ſpūalit̓. ſicut qn̄qꝫ filij iſrael ꝑ columnā ignis illuminati fue runt corꝑaliter. Iuxta illud Psͣ. Deduxit eos in nube ⁊c̄. Maria nobis eſt columna nubis. qꝛ tanqͣꝫ nubes ꝓtegit ab eſtu diuīe indignationis. ꝓtegit etiā ab eſtu diabolice temptatiōis. ſicut iterū dicit̉ in Psͣ. Expā dit nubem. ⁊c̄. Maria quoqꝫ columna ig nis eſt. illuminās nos. īmo illuminās mu dum multis miſcd̓ie ſue beneficijs. Quid nos miſeri. nos obtenebrati. quid in nocte huiꝰ ſeculi faceremꝰ. ſi tam lucidā lucernaꝫ ſi tam luminoſaꝫ columnā non haberemꝰ. quid em̄ totus mūdus valeret ſi ſolem nō haberet. Propter hoc bene beaiꝰ Bernat dus ait. Tolle corpuſ hoc ſolare quod illu minat mundū. vbi dies. Tolle mariā hanc maris ſtellam. quid niſi caligo inuoluens. vmbra mortis ac denſiſſime tenebre relin qunt̉. Uides mō quō maria eſt illumīatrix ꝑ lucidiſſimā vitā. vides ſcd̓o quō Maria Speculum beate uirginis eſt illumīatrix ꝑ lucidiſſimā miſcd̓iam ſuā. Tercio ꝯſidera chariſſime ꝙ maria etiā eſt illumīatrix ꝑ lucidiſſimā gl̓iam ſuaꝫ. q̄ ꝑ om̄ia illumīat celū ſicut ſol munduꝫ. iuxta Eccl̓i. xlij. Sol illuminās ꝑ oīa reſpexit. et gl̓ia dn̄i plenū eſt opuſ eiꝰ. So illumīans eſt maria q̄ eſt pulchra vt luna. electa vt ſol pulchra vt luna ꝑ gr̄am. electa vt ſol ꝑ glo riā. Gloria em̄ dn̄i plenū eſt opꝰ eiꝰ. Opus dn̄i excellentiſſimū ē maria. Hoc opꝰ ſicut plenū fuit gr̄a dn̄i in mūdo. ſic plenū ē gl̓ia dn̄i ī celo. Sic ergo illūinās maria in gl̓ia ſua. rutilans ꝑ oīa reſpicit. qꝛ ꝑ omēs ange los ⁊ ꝑ omēs ſctōs glorie ſue illumīationē extendit. Quid mirū ſi marie pn̄tia totū il luminat celū. q̄ etiā totū illuſtrat orbē. Ait em̄ Bern̄. Marie pn̄tia totus illuſtrat̉ or bis. ⁊ ip̄a iam celeſtꝭ patria clariꝰ rutilat ꝟ ginee lampadis irradiata fulgore. Sic er go vides quō maria illumīatrix eſt ꝑvitam ſuā lucidiſſimā. quō illumīatrix ꝑ gloriā ſu am fulgidiſſimā eſt maria. Poſt predicta om̄ia ꝯſiderandū eſt ꝙ maria interp̄tat̉ do mina. Hoc quoqꝫ optime cōpetit tāte im peratrici. que reuera dn̄a eſt celeſtiū. terre ſtriū et infernorū. Dn̄a inquā angeloꝝ. dn̄a hominū. dn̄a demonū. dn̄a vtriuſqꝫ ī celo. dn̄a in mūdo. dn̄a in inferno. Primo cō ſidera chariſſime ꝙ maria eſt dn̄a angeloꝝ. ip̄a em̄ ſignata eſt in dn̄a Heſter regina. de qua legit̉ ꝙ ſuꝑ vnā famulā ſuaꝫ delicioſe innitebat̉. altera aūt famulaꝝ ſeq̄bat̉ domi nā. defluentia in humū veſtimenta ſuſten tans. Per dn̄am Heſter reginaꝫ. intellige mariā reginā. due famule quaꝝ dn̄a eſt re gina maria. ſunt angelica et hūana creatu ra. O qͣntū gaudendū eſt nobis miſerꝭ ho minibꝰ. ꝙ angeli dn̄m ⁊ dn̄am hn̄t ex homi nibꝰ. Ueriſſime em̄ angeloꝝ dn̄a eſt maria. Unde Augꝰ. ip̄am alloquēs. ait. Si te ce lum vocē altior es. ſi matrē gentiū dicā pre cedis. ſi dn̄am angeloꝝ nominē ꝑ omīa eſſe cōprobaris. ſi formā dei appellē digna exi ſtis. Anīa vero humana ē famula. q̄ domi nā ſuā mariā ſequit̉ in mūdo. Sequit̉ cer te colligens veſtimēta dn̄e. ſcꝫ colligēs vir tutes ⁊ exempla marie. Intelligētia ꝟo an gelica eſt famula. ſuꝑ quā dn̄a ſua Maria innititur in celo. Innitit̉ certe tanqͣꝫ fami liariſſima ſe angelis ſociando. innitit̉ etiaꝫ tanqͣꝫ delicatiſſima in angel̓ deliciādo. in nititur quoqꝫ tanqͣꝫ pleniſſima ſe cū ſua ple nitudine angel̓ cōicando. innitit̉ inſuꝑ tāqꝫ potentiſſima angel̓ imꝑando. Oībꝰ em̄ ai gelis maria innitit̉ ſuo imꝑio. Und̓ Aucꝰ ait. Michael dux ⁊ pͥnceps militie celeſtis cū oībꝰ ſpiritibꝰ āminiſtratorijs. tuis virgo paret p̄ceptꝭ. in defendēdis ī corꝑe. ⁊ ī ſuſci piēdis de corꝑe anīabꝰ fideliū ſpecial̓r ti dn̄a ⁊ die ac nocte ſe tibi ꝯmēdātiū. Uide mō quō maria ē dn̄a angeloꝝ ī celo. S cūdo ꝯſidera chariſſime ꝙ maria ē dn̄a minū in md̓o. De hac dn̄a in pͣs. d̓r. Si oculi ācille ī ma. dn̄e ſ. ⁊c̄. Ancilla dn̄e ma rie ē q̄libet aīa fidelis. īmo etiaꝫ eccl̓ia vni uerſal̓. Oculi hꝰ ancille ī manibꝰ dn̄e ſue ſ debēt eſſe. qꝛ oculi ecc̄ie. oculi oīm nr̄m ad manꝰ marie ſꝑ debēt reſpicere vt ꝑ manus eiꝰ aliqͥd boni accipiamꝰ. ⁊ ꝑ manꝰ eiꝰ qͥcq̓d boni agimꝰ dn̄o offeramꝰ. Per manꝰ eīh dn̄e hēmꝰ qͥcqͥd boni poſſidemꝰ. teſtāte b ato Bern̄. qͥ ait. Nihil nos deus hr̄e volui qd̓ marie manꝰ nō trāſiret. Per manꝰ qͦꝫ dn̄e offerre d̓o debemꝰ qͥcqͥd boni egerin q̄madmodū btūs Ber̄. hortat̉ di. L cū illud qd̓ offerre deſideraſ. gͣtiſſim ⁊ oī acceptōe digniſſimis marie māibꝰ dere cura. ſi nō vis ſuſtinere repulſaꝫ. Be nob̓ chariſſimi. bn̄ nob̓ ꝙ talē dn̄am ha mus. q̄ manꝰ tā liberales hꝫ ad nos. ⁊ tā potens eſt apud filiuꝫ ſuꝑ nos vt ſecuri ad ip̄am ꝯfugere poſſimꝰ oēs nos. Un̄ deuo tiſſimꝰ Anẜel. qͥ ait. Dn̄a magna cui gr̄a agit contio leta iuſtoꝝ ad qua territa fu turba reoꝝ. ad te p̄potēs ⁊ miſericorsd ego pctōr anxiꝰ ꝯfugio. Uides mō quō n̄ ria eſt dn̄a angeloꝝ in celo. vides ſcd̓o qui maria eſt dn̄a hoīm in md̓o. Tercio cōſi dera chariſſime quō maria ē dn̄a demo in īferno. tā potent̓ eis dn̄ans etiā vt d̓ ip̄a accipi poſſit id pͣs. Uirgā v̓tutis tue emit tet dn̄s ⁊c̄. Uirga virtutis eſt virgom Ip̄a eſt virga aaron florida ꝑ virginit fructifera ꝑ fecunditatē. Ip̄a qͦꝫ eſt ẜo qua d̓r Iſa. xj. Egrediet̉ virga de radi ieſ Hec virga ꝟgo maria. ꝟga virtutꝭ eſ inimicos infernales qͥbꝰ magna v̓tu tur. ⁊ ideo dn̄a tā magna. tā magne ẜtutis merito a nob̓ amat̉. merito a nob̓ laudat e merito a nobis exorat̉. vt nos cōtra inimi cos iſtos tueat̉. Exēpluꝫ dat nobis Anf qͥ tantā dn̄aꝫ alloquēs ait. Te dn̄a magn ⁊ valde magna te vult cor meū amare. tetu pit os meuꝫ laudare. te deſiderat venerati CIX Fo. mens mea. te affectat exorare aīa mea. quia ruitioni tue ſe cōmēdat tota ſub̓a mea. Sic gvides quō maria eſt dn̄a angeloꝝ in celo. dn̄a hoīm in mūdo. dn̄a demonū ī inferno Uides gͦ ex p̄dictis ꝙ maria mare amaꝝ. ꝙ maria ſtella marꝭ. maria illumīatrix. maria dn̄a ꝯueniētiſſime interp̄tat̉. Maria eī ama rū mare eſt demonibꝰ ꝑuerſis. Maria ſtel la marꝭ eſt hoībꝰ ꝯuerſis. maria illumīatrix eſt angelis nō auerſis. maria eſt dn̄ans cre aturis vniuerſis. Oremꝰ chariſſimi. oremuſ peuotiſſime. oremꝰ mariā ⁊ dicamꝰ. Eya ma re amaꝝ maria adiuua nos vt in ꝟa penitē tia totalit̓ amaricemur. Eya ſtella marꝭ ma ria adiuua nos vt ꝑ mare ſeculi ſpūaliter re ctificemur. Eya illuminatrix maria adiuua nos vt ī gl̓a eternal̓r illumīemur. Eya dn̄a maria adiuua nos vt tua gubernatiōe ⁊ do minatiōe filialiter gubernemur. Per domi quſſ Ude maria. Nomē illud affectuoſuꝫ ⁊dulciſſimū nomē id gͣtioſum ⁊ no Chiliſſimū. nomē id gl̓ioſum ⁊ digniſ ſimū optime ꝯuenit btē ꝟgini dn̄e nr̄e. Cō ueniētiſſime ꝟgo tā pia vocata ē maria Ip̄a em̄ eſt maria q̄ ⁊ omī vicio caruit. ⁊ oī ꝟtute claruit. Ip̄a inqͣm eſt maria q̄ a ſeptē vicijs capitalibꝰ fuit īmuniſſima Maria em̄ ꝯtra ſuꝑbiā ꝓfundiſſima ꝑ hūilitatē. ꝯtra inuidi am affectuoſiſſima ꝑ charitatē. ꝯtra irā mā ſuetiſſima ꝑ lenitate. ꝯtra accidiā indefeſſi ſima ꝑ ſedulitatē. maria ꝯͣ auariciā tenuiſſi ma ꝑ pauꝑtatē. maria ꝯtra gulā tꝑatiſſima ꝑ ſobrietatē. maria ꝯtra luxuriā caſtiſſima ꝟginitatē fuit. Hec oīa ex illis ſcpͥturis colli poſſumꝰ in qͥbꝰ nomē marie exp̄ſſum ī mꝰ. Primo ꝯſidera chariſſime ꝙ ma ria ꝓfundiſſima apud ſe fuit ꝑ humilitatem Ip̄a em̄ eſt maria de qͣ d̓r Luc̄. j. Dixit autē maria. Ecce ancilla dn̄i. O mira ⁊ ꝓfunda hūilitas marie Ecce mariā archangelꝰ allo quit̉. maria gr̄a plena d̓r. ſuꝑuētio ſpūſſctī ꝓ mittit̉. maria in mr̄em dn̄i aſſumit̉. maria iā omibꝰ creaturꝭ anteponit̉. maria iā dn̄a celi ⁊ terre efficit̉. ⁊ ꝓ his om̄ibꝰ nō extollit̉. ſꝫ in his om̄ibꝰ mira humilitate depͥmit̉ dicens. Ecce ancilla dn̄i. Propt̓ hͦ bn̄ ait Beda ſic. Garia nequaqͣꝫ ſe donis celeſtibꝰ qͣſi a ſe hͦ eſſent ex ſe extulit. ſꝫ vt magꝭ magiſqꝫ donis apta eſſet diuīs. ī hūilitatē greſſū mētis fixit angelo rn̄dēs. Ecce ancilla dn̄i. Hoc eſt cō tra multos qͥ in ꝓſperꝭ ⁊ honoribꝰ. qͥ ī gͣtijs ⁊ ꝟtutibꝰ nō humiliāt̉ cū maria ⁊ cū xp̄o ſed intumeſcūt cū eua ⁊ lucifero. Sꝫ certe ma rie hūilitas nō ſolū in ꝟbo. ſꝫ etiā in fctō de clarat̉. non ſolū in ꝟbo regalis reſpōſionis ſꝫ in facto legalis purgatiōis. nō ſolū ī ꝟbo quo ſe hūiliauit tāqͣꝫ ancillā ⁊ ſeruitricē. ſed etiā in facto qͦ ſe humiliauit tāqͣꝫ reā ⁊ pecca tricē. Ipſa em̄ eſt maria de qͣ d̓r Luce ſcd̓o. Poſtqͣꝫ impleti ſūt dies ⁊c̄. O dura ⁊ infelix ſuꝑbia. o ſuꝑba ⁊ infelix duricia peccatoris. ecce maria abſqꝫ om̄i pctō legē ſubijt purga tionis. ⁊ tu miſer plenꝰ peccatꝭ nō vis legem ſubire ſatꝭ factiōis. Secūdo vide chariſſi me ꝙ maria affectuoſa fuit ꝑ caritatē. Ipſa em̄ eſt maria de qͣ d̓r Luc̄ ij. Exurgēs auteꝫ maria abijt in mōtana cū feſtinatōe ⁊c̄. Abi it inqͣꝫ vt viſitaret. vt ſaluaret. vt miniſtrarꝫ ęlizabeth. Uide quō illa viſitatio marie ple na fuit charitate. In deſcriptiōe em̄ illiꝰ viſi tatiōis maria quater noīat̉. in qͦ caritas ma rie ad deū ⁊ ad ꝓximū pleniꝰ declarat̉. Cha ritas ꝓximi dꝫ hr̄i ⁊ foueri corde ore ⁊ opere Maria aūt charitatē ꝓximi habebat in cor de. ⁊ ꝓpter hͦ exurgēs maria abijt in mōtana cū feſtinatiōe. Quid em̄ eā ad officiū chari tatꝭ feſtinare cogebat. niſi charitas q̄ in cor de eiꝰ feruebat. Legimꝰ ꝙ paſtores venerūt feſtinātes ad p̄ſepiū. ⁊ ꝙ maria abijt cū feſti natiōe ad obſequiū. ⁊ ꝙ Zacheꝰ feſtinās de ſcēdit ad hoſpitādū dn̄ꝫ. Ue gͦ tardꝭ ad oꝑa charitatꝭ. Itē maria charitatē ꝓximi ore fo uebat. Ip̄a em̄ eſt de qua ibidē d̓r. Et factū eſt vt audiuit ſalutatiōeꝫ marie elizabeth ⁊c̄ Charitas inqͣꝫ ꝓximi ſalutatiōibꝰ ⁊ alijs ca ritatiuis locutiōibꝰ ſꝑ fouēda eſt. Un̄ ange lus ſalutauit mariā. Maria ſalutauit eliza beth. filiꝰ marie ſalutauit marias eūtes de ſe pulcro. dicēs illis. Auete. Ue eis qͥꝓpt̓ odiū ſalutatiōꝫ ꝓximo negāt. Ue ⁊ illis qͥ doloſe pximū ſalutāt. ſic̄ iudas cū dixit. Aue rabbi O qͣꝫ dulciter maria ſalutare nouit. O ma ria dignerꝭ nos ꝑ grām tuā ſalutare. Et cer te ip̄a nos libēter ſalutat bn̄ficio ⁊ ꝯſolatōe ſi nos eā frequēter ſalutamꝰ ſeruitio ⁊ orōe. Libēter nos ſalutat cū gr̄a. ſi libēter eā ſalu tamꝰ cū aue maria. Itē maria charitatē nō ſolū corde habebat. nō ſolū ore fouebat. ſed etiā oꝑe exercebat. Ip̄a em̄ eſt maria de qua ibi d̓r. Māſit aūt maria cū illa qͣſi mēſibus tribꝰ. Māſit videlicꝫ ꝓ mīſterio ⁊ ꝯſolatiōe elizabeth. Un̄ Amb̓. Queꝓpt̓ officiū vene rat officio inherebat. Itē maria ſic̄ ī om̄ibꝰ Speculū beate uirginis charitatē habuit ad ꝓximū. ita ſuꝑ oīa cha ritatē habuit ad deū. Ip̄a em̄ eſt maria d̓ qͣ ibidē d̓r. Magnificat aīam. do. Aīa quod amat. hͦ magnificat. ⁊ in hͦ exultat. Idcirco aīa marie deū decētiſſime magnificauit. ⁊ in deo firmiſſime exultauit. qꝛ deū excellentiſſi me amauit. De cuiꝰ amore bonū vbū d̓t ma giſter Hugo de ſctō vic. Quia inqͥt in cord̓ eiꝰ amor ſpūſſancti ſingularit̓ ardebat. ideo in carne eiꝰ ꝟtus ſpūſſancti mirabilia facie. bat. Tertio vide chariſſime ꝙ maria mā ſuetiſſima fuit ꝑ lenitatē. patiētiſſima ꝯͣ om nē aduerſitatē. Ip̄a em̄ eſt maria quā ſyme on ſic alloq̄bat̉ ſic̄ Luc̄. ij. d̓r. ⁊ dixit ad Ma riā mr̄em eiꝰ Ecce poſitꝰ eſt hic in ruinā ⁊ in reſurrectōeꝫ multoꝝ in iſrael. ⁊ in ſignuꝫ cui ꝯtradicet̉. ⁊ tuā ip̄iꝰ aīam ꝑtrāſibit gladius. Hic gladiꝰ acutiſſimā filij ſui paſſioneꝫ ſiue mortē fignat. Gladiꝰ corꝑalis aīam nec occi dere pōt nec vulnerare. ſic acutiſſima chriſti paſſio licet aīam marie ꝑ cōpaſſionē ꝑtrāſi uit. ip̄am tn̄ nec ꝑ odiū occidit. nec ꝑ impati entiā vulnerauit. Maria em̄ īterfectores fi lij ſui nūqͣꝫ odiuit. nūqͣꝫ ꝯͣ eos impatiēs fuit Nā ſi alij martires patiētiſſimi fuerūt ī mar tyrio ſuo corꝑali. qͣꝫto magꝭ martyr nr̄a ma ria ī martyrio ſuo ſpūali. De cuiꝰ nobili mar tyrio Hiero. ait. Qꝛ ſpūaliter ⁊ attrociꝰ paſ ſa eſt gladio paſſiōis xp̄i plꝰ qͣꝫ martyr fuit. O mira marie patīa ⁊ māſuetudo q̄ nō ſolū patiētiſſima fuit dū corā ip̄a filiꝰ eiꝰ crucifi geret̉. ſꝫ etiā dū an̄ crucifixionē ꝓpter ipſam filiꝰ eiꝰ vilipēderet̉. ſic̄ Marci. vj. d̓r. Nonne hic eſt fabri filiꝰ ⁊ marie. Ubi poſt pauca ſed tur ⁊ ſcādalizabāt̉ in eo. Reuera faber ē xp̄s ſꝫ qͥ fabricatꝰ eſt aurorā ⁊ ſolē. Heu qͣꝫ lōge a gr̄a mitiſſime marie ſunt qͥ tā immites. tā ī patiētes. tā iracūdi ſunt ſic̄ cōtectales ⁊ ſoci ⁊ vicini ſepeſentiūt. Quarto vide chariſ ſime ꝙ indefeſſiſſima ⁊ ſtudioſiſſima fuit ꝑ ſedulitatē in bonis oꝑbꝰ Ip̄a nāqꝫ ē maria illa de qua d̓r Actuū j. Hi om̄es erāt ꝑſeue rātes vnanimit̉ in orōne cū mulieribꝰ ⁊ ma ria mr̄e ieſu. Maria indefeſſe ꝑſeuerādo in orōne exemplū dedit. qͣm oportet ſeqͥ ⁊ non deficere. Et ſi maria tā ſedule orauit ī terris quō nō ſedule orabit ꝓ nob̓ in celis. Propt̓ hͦ nos bn̄ hortat̉ Augꝰ dicēs. Om̄es marie patrocinia om̄i niſu imploremꝰ vt dū ſuppli ci eā obſequio frequētamꝰ in terrꝭ. ipſa nos p̄ce ſedula cōmendare dignet̉ in celis. Sꝫ ecce maria nr̄a nō ſolū ore in orōnibꝰ. ſꝫ etiā corde in ſctīs meditatōibꝰ indefeſſa fuit ⁊te dula. Ip̄a em̄ eſt maria de qua d̓r Lu. ſcd̓o. Maria ꝯſeruabāt oīa ꝟ̓ba hec ꝯferēs ī cor de ſuo. Quia gͦ maria nō fuit accidioſa. id̓o nō fuit ocioſa. ⁊ iō nō ſolū mentē in ſanctis meditatiōibꝰ. nō ſolū linguā in deuotis ora tionibꝰ. ſꝫ etiā manꝰ in bonis oꝑbꝰ ſedula habuit. Propt̓ qd̓ bene ſic̄ ſupra dictū ē mā ſit maria cū elizabeth tribꝰ mēſibꝰ. Ad qui Rn̄det Beda ⁊ ait. vt mulieri ꝓuecte etatis ꝟgo iuuēcula mīſteriū ſedula īpēderet Heu qͣꝫ lōge a gr̄a marie eſt miſer accidioſus. cuiꝰ ⁊ mēs ⁊ manꝰ ⁊ lingua ſūt totiēs a meritꝭ oci oſe. Quinto vide chariſſime ꝙ maria te nuiſſima fuit ꝑ pauꝑtatē. Ip̄a em̄ eſt maria de qua d̓r Lu. ij. Inuenerūt mariā ⁊ ioſeph ⁊ infantē poſitū in p̄ſepio. Paſtores paupe res inuener̄t pauperē mariā mr̄em. ⁊ paupe rē infantē in pauꝑe loco. nō in pōpoſa curia ſꝫ in pauꝑe p̄ſepio. Que vtiqꝫ pauꝑcl̓a mat̓ bonū hoſpiciū habuiſſet ſi pauꝑ nō fuiſſet. Iſta dū diligēter attēdis. tūc pauꝑtatē ma rie euidēter ꝑpēdis. De qua Ioh̓. chryẜ ait Uide pauꝑtatis marie magnitudinē. ⁊ qui cūqꝫ pauꝑ eſt accipiat ꝯſolatōneꝫ. Quicud certe ꝓpter deū pauꝑ eſt volūtarie ⁊ libenter vl̓ etiā quicūqꝫ pauꝑ eſt neceſſarie ⁊ patiēt̓. multū ꝯſolari pōt de pauꝑe maria ⁊ de pau pere xp̄o. Ab illa ꝯſolatiōe iniqͥ diuites lōge ſunt. qͥ lōge aliā querūt. Un̄ Luc̄. vj. Ue vo bis diuitibꝰ qͥ habetꝭ hic ꝯſolatiōeꝫ veſtrā Nolo tn̄ deſperare diuites. qꝛ nō ſolū pau peres paſtores ſꝫ etiā diuites reges pauꝑ rē mariā ⁊ pauꝑeꝫ filiū eiꝰ inuenerūt. ſic̄ d Matth̓. ij. Et intrātes domū inuenerūt ⁊c̄ Sic illi diuites ip̄os īuenerūt qͥ munera at tulerūt. pauꝑes gͦ ꝯſolatōꝫ iſtā inueniūt per pauꝑtatē. diuites ꝟo ꝑ liberalitatē. dū pau peres ꝑ pauꝑtatē xp̄o ꝯformāt̉. diuites ꝑli beralitatē xp̄o reformāt̉. Sexto vide cha riſſime ꝙ maria tꝑatiſſima fuit ꝑ ſobrietatē. Ip̄a em̄ eſt maria cui d̓r Luc̄. jͣ. Ne timeas ma. inue. em̄ gr̄am. ⁊c̄. Nota qd̓ d̓r. īueniſti tiā. Nūqͣꝫ maria tāqͣꝫ gr̄am īueniſſet. niſi gr̄a mariā in cibo ⁊ potu tꝑatiſſimā inueninſet. Nō em̄ ſe cōpatiūt̉ gr̄a ⁊ gula. qꝛ īpoſſibileē yhō ſil̓ ſit ꝑ gr̄aꝫ deo gratꝰ ⁊ ꝑ gulā ingratꝰ. Bonū ē gͦ q̄rere gr̄am ⁊ fugere gulā. ſic̄ He bre. xiij. Optimū ē gr̄a ſtabilire cor. n̄ eſci. q nō ꝓfuer̄t ābulātibꝰ ī eis. Nota etiā qd̓ dici Ecce ꝯcipies ī vtero. Nūqͣꝫ maria deū ī vt ro ꝯcepiſſꝫ ſi idē vterꝰ ꝯͣ deū crapuloſꝰ fuiuꝫ Fo. EX ęſi vterꝰ ille mero eſtuaſſꝫ. cū vent̓ mero eſtu ans cito deſpumat ī libidinē. vterꝰ gͦ ille qͥ d̓o incarnato grauidatꝰ eſt nūqͣꝫ in cibo ⁊ potu intēperato grauatꝰ eſt. Un̄ Ioh̓es chry. ait Comeſatrix aut vinolēta maria nunqͣꝫ fuit. Heu qͣꝫ lōge a gr̄a marie ſunt qͥ in cibo ⁊ po tu totiēs excedūt. Septimo vide chariſſi me ꝙ maria caſtiſſima fuit ꝑ ꝟ̓ginitatē. Ip̄a eſt maria de qͣ Luc̄. ij. d̓r. Nomē ꝟginis ma ria. Eximie caſtitatꝭ marie teſtē euangeliſtā teſtē ip̄am mariā. teſtē habemꝰ angelicā ꝑſo nā. Caſta em̄ fuit in ꝟginea carne ſic̄ euāge liū teſtat̉ dicēs. Nome ꝟginis maria. Caſti or fuit maria ī virginea mēte ſic̄ ip̄am et teſta tur. ip̄a em̄ eſt de q d̓r Luc̄. j. Dixit autē ma ria ad angelū. Quō fiet iſtud qm̄ viꝝ nō co gnoſco.i. cognoſcere nō ꝓpono. Caſtiſſima ꝟo fuit maria in ꝟginea ple ſicut angelus te ſtat̉ qͥ de illa maria dixit Matth̓. jͣ. Ioſeph fili dauid noli timere. Exquo maria ꝟgo de ſpūſancto diuina eſt ꝓle fecūdata. nequaqͣꝫ ꝟginitas eiꝰ tali eſt ꝓle viciata. ſꝫ mirabilit̓ eſt in tāta ple glorificata. Nā in ꝓle approba ta. in ꝓle ꝯſecrata. in ꝓle nobilitata. in prole ditata ⁊ dotata. cōſignata ⁊ ꝯfirmata eſt tua ꝟginitas o maria. Propter qd̓ bn̄ ait Augꝰ. virginē veracit̉ p̄dicamꝰ ⁊ mr̄em. cuiꝰ virginitatē glorificauit ꝟa fecūditas. et cuiꝰ vera fecūditatē glorificauit intemerata yginitas. Beatꝰ qͦꝫ Bern̄. ait. Lōge glorioſi it ꝟginitas ex fecūditate. ⁊ fecūditas ex itate. Heu qͣꝫ lōge a gr̄a marie ſūt qͥcu qꝫ ꝯtinētes nō ſunt. qͥ caſtitatꝭ inimici ſunt. Cū gͦ dulciſſimū nomē marie tāte vt ſupra dictū eſt ſit gratie. iō merito hͦ nomē inuoca mus orātes. ẜm qd̓ beatꝰ Bern̄. orans ait. Dulciſſimū marie nomē inuocātibꝰ ſeruul̓ ꝑ te regina clemens gr̄e ſue munera largiat̉ ih̓s xp̄s filiꝰ tuꝰ qͥ cū pr̄e ⁊ ſpūſctō viuit ⁊ re gnat deꝰ ꝑ oīa ſecula ſeculoꝝ Amē. Ue maria gr̄a plena On̄ſum eſt ſu pra quō maria ꝓpter puriſſimā vite innocētiā merito ꝑ aue ſalutat̉. On̄ dendū aūt eſt nūc quō ꝑ pleniſſimā gr̄e af fluentiā merito gr̄a plena fore cōmemorat̉. Aue ergo gr̄a plena. Cōſideremꝰ chariſſimi gr̄am iſtā. gr̄am marie. gr̄am āmirādā. Cō ſideremꝰ inqͣꝫ gr̄e marie ꝟitatē. immēſitateꝫ. multiplicitatē. vtilitatē. Gr̄a nāqꝫ marie gͣ tia veriſſima gr̄a immēſiſſima. gr̄a multipli ciſſima gr̄a vtiliſſima eſt. Primo ꝯſidere mus gr̄e marie ꝟitatē. De hac Gabriel ait Luc̄. j. Inueniſti gr̄am ⁊c̄. Gr̄a vtiqꝫ ꝟa eſt que apd̓ deū inuenit̉ qͥ ꝟitas eſt. apud deuꝫ dic̄. nō apud dyabolū. Diabolꝰ em̄ gr̄aꝫ ma le ꝓſperitatꝭ offert vt eo liberiꝰ peccet. Und̓ holofernes(qͥ diabolū ſignat) ait Iudith. xij. Bibe nūc ⁊ accūbe ī iocūditate. qm̄ inue niſti gr̄am corā me. Itē apud deū dicit. non apd̓ mūdū. qꝛ apud md̓m. i apud hoīes mū danos ſepe valde falſa gr̄a. falſa ꝯtritio īue nit̉. Un̄ Ecc̄i. viij. Nō om̄i hoī manifeſtes cor tuū. ne forte inferat tibi gr̄am falſaꝫ ⁊ cō uiciet̉ tibi. Itē apud hoīnes. iō beatꝰ Bern̄. Queramꝰ gr̄am ſꝫ gr̄am apud deū. nā apd̓ hoīes eſt gr̄a fallax. Itē. apud deū d̓t. n̄ apd̓ carnē. Nā gr̄a carnis falſa eſt. vtpote carniſ ulcritudo ⁊ hmōi. Un̄ Prouer. xxxj. Fal lax gr̄a ⁊ vana eſt pulcritudo. qꝛ gratiſſima ꝟgo maria falſam gr̄am diaboli. falſam gra tia mūdi. falſam gr̄am carnis ꝯtēpſit. Ideo merito apd̓ deū gr̄aꝫ īuenit. verā itaqꝫ ⁊ pu rā. nulla adulterina mixtura viciataꝫ. vt ꝟe dicere poſſit id Ecc̄i. xxiiij. Quaſi balſamū nō mixtū odor meꝰ. Balſamū marie eſt vn ctio gr̄e qͣ maria copioſiſſime infuſa eſt. Un̄ Bern̄. loquēs de illo ꝟbo. ſpūſſctūs ſuꝑue niet ī te. ait. Precioſum illd̓ balſamū tāta ti bi copia. tātaqꝫ plenitudine influet. vt cōpi oſiſſime effluat circūquaqꝫ. Balſamū miſce ri ſolet ⁊ viciari melle vl̓ oleo. Sꝫ certe bal ſamū ſpūſſctī in maria nō fuit mixtū. qꝛ nec melle carnalitatꝭ ⁊ mūdane ꝯſolatiōis. nec oleo vane laudis ⁊ adulatiōis fuit viciatuꝫ Sꝫ qꝛ tā ꝟa ⁊ tā pura marie gr̄a fuit. iō bn̄ Hiero. de ip̄a ſic dicit. Quicqͥd in maria ge ſtu eſt. totū puritas ⁊ ſimplicitas. totū gr̄a ⁊ ꝟitas. totū miſericordia ⁊ iuſticia fuit que d̓ celo ꝓſpexit. Quicūqꝫ gͦ cū maria verā gr̄aꝫ inuenire deſiderāt. ip̄i cū maria oī deſiderio om̄i ſtudio ad eū apud quē īuenit̉ accedāt. Sic̄ hortat̉ apl̓s ad Heb̓. iiij. dicēs. Adea mꝰ cū fiducia ad thronum gr̄e eiꝰ. vt miſeri cordiā ꝯſeqͣmur ⁊ gr̄am inueniamꝰ in auxi lio oportuno. Et nota ꝙ qͥcūqꝫ vult īuenire debet q̄rere. ⁊ qͥcūqꝫ vult īuenire dꝫ ſe incli nare. Inclinet gͦ ſe cū maria ꝑ hūilitatē ve rā. quicūqꝫ cū maria īuenire cupit gr̄am ve rā. Dr̄ em̄ Ecc̄i. iiij. Ꝙͣto magnꝰ es hūilia te in oībꝰ ⁊ corā deo īuenies gr̄am. Maria cer te qꝛ veriſſime ſe ꝑ humilitatē incliuauit. ve riſſimā gratiā inuenit. vt vere dicere poſſit. Reſpexit humilitatē meā. Secūdo cōſi deremꝰ chariſſimi gr̄e marie immēſitatem. Speculū beate uirginis ꝓpter hāc dicta eſt gr̄a plena. Immēſa certe fuit gr̄a qua ipſa fuit plena. Immēſum em̄ vas nō poteſt eſſe plenū. niſi immēſū ſit iſtd̓ quo eſt plenū. Maria aūt vas īmēſiſſimuꝫ fuit. exquo illū qͥ celo maior eſt cōtinere po tuit. Quis eſt celo maior certe ille de qͦ Sa lomon ait. iij. Re. viij. Si celū ⁊ celi celoꝝ te caꝑe nō poſſunt. qͣnto magꝭ domꝰ hec quā edificaui. Nō vtiqꝫ domꝰ ꝑ ſalomonē edifi cata. ſꝫ domꝰ ꝑ illā ſignificata deū caꝑe po tuit. Tu gͦ īmēſiſſima maria capacior es ce lo. qꝛ quē celi caꝑe nō poterāt tuo gremio ꝯ Tu capacior es mūdo. qꝛ quē totꝰ nō capit orbis ī tua ſe clau. viſ. factꝰ hō. Si gͦ maria tā capaciſſima fuit vētre qͣꝫto magꝭ mēte. ⁊ ſi capacitas tā immēſa fuit gr̄a plena. oportu it vtiqꝫ ꝙ gr̄a illa q̄ tantā implere potuit ca pacitatē eſſet īmēſa. Quis immēſitatē Ma rie pōt mēſurare. Ecce qd̓ dr̄ Ecc̄i. j. Altitu dinē celi. latitudinē terre. ⁊ ꝓfūdū abyſſi qͥs dimēſus ē. Celū eſt maria. tū quia celeſti pu ritate. celeſti claritate. celeſtibꝰ alijs ꝟtutibꝰ abūdauit. tū qꝛ ſedes dei altiſſima fuit. teſte ꝓpheta qͥ dic̄. Dn̄s in celo parauit ſedē ſuaꝫ. Terra qͦꝫ maria fuit. q̄ fructū illū nob̓ ꝓtu lit. de quo idēpph̓a ait. Terra dedit fructus ſuos. Abyſſus etiā eſt maria ī bonitate ⁊ in miſericordia ꝓfundiſſima. Un̄ etiā ꝓfundiſ ſimā miſericordiā filij ſui ꝓ nob̓ interpellat qͣſi abyſſus abyſſum īuocat. Celū gͦ eſt ma ria. terra eſt maria. ahyſſus ē maria. Quis huiꝰ celi altitudinē. qͥs huiꝰ terre latitudinē. qͥs huiꝰ abyſſi ꝓfunditatē. qͥs inqͣꝫ marie im mēſitatē dimēſus ē. niſi ille ſolꝰ qͥ ip̄am nō ſo lum ī gr̄a ⁊ in gl̓ia ſꝫ etiā in miſericordia taꝫ altiſſimā. tā latiſſimā. tā ꝓfundā oꝑatus eſt Un̄ ſpēaliter de eiꝰ miſericordia ait beatus Bern̄. Quis miſericordie tue o bn̄dicta lō gitudinē ⁊ latitudinē. ſublimitatē ⁊ ꝓfundū queat īueſtigare Nā lōgitudo eiꝰ vſqꝫ ad no uiſſimū diē inuocātibꝰ eā ſubuenit vniuerẜ latitudo eiꝰ replet orbē terraꝝ. vt ſua qͦꝫ mi ſericordia plena ſit omīs terra. ſꝫ ⁊ etiā ſubli mitas eiꝰ ſuꝑne ciuitatꝭ īuenit reſtauratōeꝫ ⁊ ꝓfundū eius ſedētibꝰ in tenebris ⁊ vmbra mortꝭ obtinuit redēptionē. Tertio ꝯſide remꝰ chariſſimi gr̄e marie multiplicitatē. de qua ip̄a dicere pōt illud Ecc̄i. xxiiij. Ego qͣf therebinthꝰ extēdi ramos meoſ. ⁊ rami me honorꝭ ⁊ gr̄e. Therebintꝰ magna arbor eſt ī ſyria ẜm glo. ⁊ pli. li. xiij. ⁊ habet ramos ml̓ tos ⁊ extēſos. maſculꝰ huiꝰ arboris non fert fructū. ſꝫ tm̄ femīa. Cuiꝰ fructꝰ inuenit̉ on plex. videlicet rubeꝰ ⁊ pallidꝰ. ⁊ ē iocūdi odo ris. Arbor iſta arbor ꝓcera ⁊ creſcēs ī ſyria eſt beata ꝟgo maria. Syria em̄ interpretar humectata. Et ꝟe humectata fuit ꝑ gr̄aꝫ to ta vita marie. q̄ in humore gr̄e creuit ab vte ro mr̄is ſue. Quid miꝝ ſi maria in humore gratie creſcat. cū ſine humore gr̄e om̄e ſemē areſcat. Un̄ d̓ ſemīe d̓r Luc̄. viij. Natū ari it. qꝛ nō habebat humorē. Rami huiꝰ arbo ris rami honorꝭ ⁊ gr̄e. ſunt ꝟ̓tutes ⁊ exēplo ⁊ bn̄ficia beate marie. Multi em̄ rami ſunt multe eiꝰ gr̄e ⁊ merita. multe eiꝰ ꝟtutes ⁊ exe pla. multe eiꝰ miſericordie ⁊ bn̄ficia. In his ramis libēter habitāt. in his libēter iubilāt celeſtes auicule. id eſt anīe ſancte. vt de ip̄is etiā dici poſſit id Dan̄ iiij. In ramis eiꝰ cō uerſabant̉ volucres celi. O qͣꝫ late. qͣꝫ longe qͣꝫ alte arbor illa magna. beata ꝟgo Maria ramos ſuos extēdit. qͣꝫ late ad hoīes. qͣꝫ lor ge ad angl̓os. qͣꝫ alte ad deum. Quō aūt ad hos oēs extēdit ramos gr̄aꝝ ⁊ miſericordi arū ſuaꝝ. Bern̄. exponit dicēs. Maria om nibꝰ ſinū miẜicordie aperuit. vt de plenitudi ne eiꝰ accipiāt vniuerſi. captiuꝰ redēptioneꝫ eger curatiōꝫ. triſtis ꝯſolatiōꝫ. pctōr veniā. iuſtꝰ gr̄am. angelꝰ leticiā. deniqꝫ tota trini tas gl̓iam. filij ꝑſona carnis hūane ſub am. Fructꝰ huiꝰ arborꝭ eſt ille de qͦ d̓r. I dictꝰ fructꝰ vētris tui. Iſte fructꝰ rubeꝰ f ſanguīe. pallidꝰ aūt morte. Un̄ ſponſa dei id eſt. aīa ſctā ait Can̄. v. Dilectꝰ meꝰ cādidꝰ ⁊ rubicūdꝰ. iā etiā pōt dicere. Dilectꝰ meu pallidꝰ ⁊ rubicūdꝰ. Iſte qͦꝫ fructꝰ odore io cundꝰ eſt deuotꝭ aīabꝰ. qd̓ bn̄ ſenſerat beatꝰ Ioh̓es apl̓s qͥ dn̄o dixit. Ortꝰ tuꝰ in me cō cupiſcētias excitauit eternas. O aīa. o aīma miſericordie odorē huiꝰ fructꝰ nō ſentis. o ſi ſentires nōne poſt ip̄um curreres Can̄. j. Curremꝰ in odore vngētoꝝ Notabile aūt eſt ꝙ fructū huiꝰ therebinti maſculꝰ ſꝫ femīa hꝰ arborꝭ ꝓferre ſolꝫ. S certe fructū vite ih̓m xp̄m. nō maſculꝰ ſed fe mina nō vir ſꝫ ꝟgo ꝓtulit. Propter qd̓ bene Auguſtinꝰ ait. Electa eſt ꝟgo mater queſ ne ꝯcupiſcētia carnis ꝯciꝑet carnē. ⁊ ſine vi ro pareret viꝝ. Quarto ꝯſideremꝰ charu ſimi gratie marie vtilitatē. De hac d̓r Pri uerbioꝝ. xj. Mulier gratioſa īueniet gl̓iam Ecce vtilitas gr̄e gratioſe marie eſt inuen tio glorie ꝑpetue. Utiliſſima certe fuit gra tia marie ⁊ ſibi ⁊ nob̓. Utiliſſima inqͣꝫ fui Fo. LXI gratia marie ſibijpſi. Gratia em̄ delicioſam gr̄a miraculoſam. gratia gl̓ioſam fec̄ mariā. Delicioſam ī aīo. miraculoſam in filio. glo rioſam in regno. Delicioſa certe fuit maria in mēte ſpūali. miraculoſa in prole ꝟginali. glorioſa ī dyademate eternali. Gr̄a gͦ mentē ⁊ animā marie fecit delicioſam delicijs ſpū alibꝰ tāqͣꝫ dei viui ſpūalē ꝑadiſum. iuxta illd̓ Eccixl. Gr̄a ſicut ꝑadiſus in bn̄dictiōibuſ Uere ꝑadiſus dei fuit in benedictōibꝰ mul tipliciū deliciaꝝ ſpūaliū. De qͥbꝰ etiā beatus Bern̄. ait. Quid niſi delicias dixerim decꝰ ꝟ ginitatis cū munere fecūditatꝭ. inſigne hūi litatiſ. diſtillantē charitatꝭ fauū. miẜicordie viſcera. plenitudinē gr̄e. p̄rogatiuā gl̓ie ſin gularis. Itē. gr̄a mariā fecit miraculoſam ī ple. miraculoſo cōceptu ⁊ partu. dū miracu loſe ꝟgo peꝑit. ⁊ miraculoſiꝰ deū cōcepit. de um peꝑit. Un̄ de hac eiꝰ gr̄a bn̄ d̓r Luce. j. Inueniſti gr̄am apud deū ⁊c̄. De hͦ noīe be atus Bern̄. ad mariā loquēs dixit. Intelli ge prudēs ꝟgo qͣntā ex noīe ꝓmiſſi filij et qͣꝫ ſpēalem gr̄am īueneris apud deū. Itē gra tia maria fecit gl̓ioſam. ꝓpter qd̓ bn̄ ſupra di ctum eſt. Mulier gͣtioſa inueniet gl̓iam. O vere felix inuētrix maria. q̄ tā magna in mū do. tā magna in celo. Nulla pura creatura tantā gratiā in mūdo. nulla tantā gl̓iaꝫ ī ce lo inuenit. Et certe tā gr̄am qͣꝫ gloriā īueni apud dn̄m. qꝛ ſic̄ in pſalmo d̓r. Gratiā ⁊ glo riā dabit dn̄s. Sꝫ certe chariſſimi gr̄a ma rie nō ſolū vtiliſſima fuit ſibijpſi. ſꝫ etiā nob̓ imo toti hūano generi. Gr̄a em̄ marie colli git malos. impinguat bonoſ. liberat vniuer ſos. Colligit a culpa. īpīguat gr̄a. liberat a norte eterna. Dico gͦ ꝙ gr̄a Marie colligit ad miſericordiā. colligit ad eccl̓iam mal̓os Hoc bn̄ ſignatū eſt in gr̄a quā in colligēdis ſpicis a meſſoribꝰ derelictꝭ Ruth inuenerat qn̄ dixit ad booꝫ. Inueni gr̄am in ocul̓ do mine mi. ⁊c̄. Ruth interp̄tat̉ vidēs vel feſti nās. Et ſignat beatā virginē q̄ vere vidēs ī ꝯtemplatiōe. ⁊ bn̄ feſtinās fuit in actōe. Ut dens etiā noſtrā miſeriā eſt. ⁊ feſtinās ad im pēdendā ſuā miſericordiā. Booꝫ interp̄tat̉ virtꝰ. ⁊ ſignat illū de qͦ in pͣſ. d̓r. Magnꝰ dn̄s ⁊ magna virtꝰ eiꝰ. Ruth gͦ in ocul̓ booꝫ. ma ria in oculis dn̄i hāc gratiā īuenit vt ip̄a ſpi cas. ī aīmas a meſſoribꝰ derelictas collige re ad veniā poſſit. Qui ſūt meſſores niſi do ctores ⁊ rectores. O ꝟe magna marie gr̄a qͣ multi ex eis ad miẜicordiā colligunt̉. qͥ a do ctoribꝰ ⁊ rectoribꝰ tāqͣꝫ incorrigibiles relin quunt̉. Et iō bene beatꝰ Bern̄. ait. Maria tu peccatorē toti mūdo deſpectū mat̓no af fectu amplecteris. foues nec deſeris. qͦuſqꝫ horrēdo iudici miſeꝝ recōcilies. Itē gratia marie bonos īpinguat pinguedīe gr̄e. Un̄ Ecc̄i. xxvj. Gr̄a mulierꝭ ſedule delectabit vi rū ſuū ⁊ oſſa illiꝰ impinguabit. Mulier ſe dula maria fuit. de cuiꝰ ſedulitate Beda ait Maria ſecreta dei ore tacito. vigili cū cord̓ ſedula ſcrutabat̉. Quis huiꝰ mulieris ē vir niſi ille quē ip̄a circūdedit ī vtero. de qͦ dicit̉ Hiere. xxxj. Creauit dn̄s nouū ſuꝑ terram. mulier circūdabit viꝝ. Huiꝰ viri oſſa ſunt qͥ cūqꝫ in corꝑe eiꝰ.i. in eccl̓ia fortes ſunt. Iſta oſſa ſuffragāte gr̄a marie īpinguant̉ vnctio nibꝰ gr̄e. Impinguāt̉ inqͣꝫ pinguedine ſpūſ ſancti qͣ ⁊ ille īpinguari cupiebat qͥ dicebat. Sicut adipe ⁊ pinguedīe repleat̉ aīa mea. O qͥs eſtimare valeat quā multe aīe opitu lante gr̄a marie ſint ꝑ gratiā īpinguate. imo certe qͥs eſtimare valeat qͣnta in ipſa maria fuit impinguatio gratiaꝝ. cuiꝰ gr̄a īpingua ta ſunt tot milia aīmaꝝ. Cuiꝰ em̄ ꝟtutꝭ pin guedine ip̄a caruit. q̄ omniū ꝟtutū ī pinguiſ ſimū habitaculū fuit. Ait em̄ Ioh̓es dama ſcenꝰ. Maria ī domo dn̄i plātata ⁊ impin guata ſpū. vt oliua fructifera oīs ꝟtutis ha bitaculū facta eſt Itē gr̄a marie liberat a morte eterna vniuerſos qͥ liberāt̉. Hoc bn̄ ſignatū eſt ī heſter. de qͣ legit̉ ſic. Adamauit ea rex plꝰ qͣꝫ om̄es mulieres. ⁊ poſuit dyade ma regni in capite eiꝰ. Huiꝰ aūt gr̄e quā he ſter corā rege habuit duplex legit̉ fuiſſe vtili tas. Una ꝙ ipſa dyadema regni obtinuit. Alia ꝙ ip̄a gentē ſuā morti addictā a mor te eripuit. Sic certe Heſter noſtra btā ma ria tantā gr̄aꝫ corā rege eterno impetrauit. ꝙ ꝑ hāc nō ſolū ip̄a ad coronā ꝑuenit ſꝫ etiā generi hūano morti addicto ſubuenit. Un̄ Anſelmꝰ ait Quid inqͥt digne referā genitri ci dei ⁊ dn̄i mei. ꝑ cuiꝰ fecunditatē captiuꝰ ſū redemptꝰ. ꝑ cuiꝰ ꝑtū de morte eterna ſū exē ptus. ꝑ cuiꝰ plē ꝑditꝰ ſum reſtitutꝰ. ⁊ d̓ exilio miſerie ad patriā eterne beatitudīs ſum re ductꝰ. O gͦ mat̓ gr̄e fac nos filios gr̄e. fac vt ꝑ gr̄am tuā veriſſimā colligamur ad veniā remiſſiōis. īpinguemur ꝑ gr̄am deuotōis. li beremur a morte dānatōis. ꝑ dn̄m no. ⁊c̄. Ue maria gr̄a plena. Adhuc chariſ ſimi aliqͣ de gr̄a dulciſſime marie ſūt dicēda. Cōſiderāda eſt gͦ qͣdruplex Speculū beate uirginis marie gr̄a. vicꝫ gr̄a donoꝝ. gr̄a labioꝝ. gr̄a. pͥuilegioꝝ. gr̄a p̄mioꝝ Prīo ꝯſiderate cha riſſimi ī maria gr̄aꝫ donoꝝ ſpūſſctī. De hac gr̄a maria gͣtulabūda dicere p̄t illd̓ Ecc̄i. xx. iiij. In me oīs gr̄a vite ⁊ ꝟitatꝭ. Quid miꝝ ſi ip̄a eſt gr̄a plena vite ⁊ veritatꝭ. q̄ mr̄ eſt eius quē legimꝰ plenū gr̄e ⁊ veritatꝭ. Et qͥd miꝝ ſi in illa virga eſt tāta donoꝝ ſpūſſancti af fluentia. in cuiꝰ flore ſpūſſanctꝰ reqͥeuit cuꝫ tāta donoꝝ ſuoꝝ effluētia. Maria nāqꝫ eſt illa virga. ⁊ filiꝰ marie eſt ille flos de quo di cit̉ Iſaie. xj. Egrediet̉ virga de radice yeſſe ⁊ flos de radice eiꝰ aſcendet. ⁊ requieſcet ſuꝑ eū ſpiritꝰ ſapiētie ⁊ intellectꝰ. ſpiritꝰ cōſilij et fortitudinis. ſpiritꝰ ſciētie ⁊ pietatis. ⁊ reple bit eū ſpiritꝰ timoris dn̄i. In hoc flore mi ra ſpirituſſancti effluētia. de quo in omnē eo cleſiā tā mira fit influentia vt beatꝰ euāgeli ſta Ioh̓es dicat. De plenitudine eiꝰ nos oēſ accepimꝰ gratiā ꝓ gr̄a. Cū ergo de iſto flore tanta gr̄a redūdet in totū ortū. qͣnto magiſ in ip̄am huiꝰ floris virgā. in ip̄am Mariā. Dicat gͦ maria. dicat ſecure. In me om̄is gͣ tia vite ⁊ veritatꝭ. Gratia certe vite ⁊ verita tis cōſiſtit in p̄dictis ſeptē ſpūſſancti donis Per p̄dicta em̄ ſeptē dona fuit gratia vite ⁊ veritatis ī maria. Gratia veritatꝭ ordinauit mariā in ꝟitate ſupra ſe. infra ſe. intra ſe. ⁊ ex tra ſe. Gratia inqͣꝫ veritatꝭ ordinauit mariā in veritate ſup̄ ſe ꝑ donuꝫ ſapiētie. infra ſe ꝑ donū cōſilij. ītra ſe ꝑ donū intellectꝰ. extra ſe ꝑ donū ſciētie. Gratia vtiqꝫ veritatꝭ ordina uit aīam marie in ꝟitate ſupra ſe ī ſapientiſſi ma fruendoꝝ ꝯtēplatiōe. infra ſe in ꝯſultiſſi ma fugiendorū ꝓuiſione. ītra ſe ī certiſſima credēdoꝝ cognitiōe. extra ſe ī rationabiliſſi ma agēdoꝝ diſcretōe. Gratia autē vite ordi nauit vitā marie in bona vita reſpectu dya boli. reſpectu ꝓximi. reſpectu dei. Gr̄a inqͣ vite ordinauit mariā in bona vita erga dya bolū ꝑ donū fortitudīs. ergaꝓximū ꝑ donū pietatꝭ. erga deū ꝑ donū timoris. Gra vtiqꝫ vite ordinauit vitā marie erga diabolū ī for tiſſima reſiſtētia. erga ꝓximū ī pijſſima beni uolētia. erga deū ī deuotiſſima reuerentia. Hinc ē ꝙ ſpūſſctūs mariā ꝑ domū ꝯueniē tiſſime ſignauit quā ſibi ſapīa īcreata cū ſe ptē colūnis. ſeptē donoꝝ ſpūſſctī excellētiſſi me edificauit. Quicūqꝫ gͦ colūnas ſpūſſan cti ceꝑit deſiderare. ip̄e formā columnaꝝ in iſta domo poterit īuenire. quā ꝓ columnis bmōi debꝫ cū magnis deſiderijs ⁊ p̄cibꝰ cō uenire Sil̓r quicūqꝫ ſeptiformē ſpūſſctī qni am adipiſci deſiderat. ip̄e florē ſpūſſancti in ꝟga querat. Per ꝟgā em̄ ad florē. ꝑ florē ad ſpūm in ip̄o reqͥeſcētē ꝑuenimꝰ. Per mariā ad xp̄m accedimꝰ. ⁊ ꝑ xp̄m gratiā ſpūſſancti inuenimꝰ. Propter qd̓ bn̄ mariā alloquens beatꝰ Bern̄. ait. Per te acceſſum habemꝰ ad filiū o bn̄dicta inuētrix gr̄aꝝ. genitrix vite. mater ſalutꝭ. vt ꝑ te ſuſcipiat nos qͥ ꝑ te datꝰ eſt nobis. Secūdo ꝯſiderate chariſſimij maria gr̄am labioꝝ. de qͣ in pſal. d̓r. Diffuſa eſt gratia in labijs tuis. Tāta ſiquideꝫ fuit gr̄a labioꝝ in maria vt ip̄a optime per Iu dith ſignari poſſit. de ꝗ d̓r. xj. Iudith. Ron eſt mulier tal̓ ſuꝑ terrā ī aſpectu. ī pulcritu dine. ⁊ ī ſenſu ꝟboꝝ. Reuera non eſt. nō fuit nō erit mulier tal̓ ſuꝑ terrā qͣlis maria fuit ī aſpectu clariſſime vite. ī pulcritudine mūdiſ ſime cōſciētie. in ſenſu ꝟboꝝ diſertiſſime lin gue. Gr̄am aūt ꝟboꝝ labioꝝ marie videbi mus euident̓. ſi v̓ba labioꝝ eiꝰ ex euangelio colligamꝰ diligēter. Inuenimꝰ aūt ſep euangelio mellifluas ſentētias d̓ meli marie labijs diſtillātes. ⁊ mellifluā lal eiꝰ gr̄am optīe indicātes. iuxta illd̓ Can̄ iiij. Fauꝰ diſtillās labia tua. Septē mellis ſtil le ſunt ſeptē dulciſſima v̓ba marie q̄ ad āge lū. ad hoīem. ad deū legit̉ habuiſſe. Duo ad angelū. duo ad hominē. tria ad deū. Ad an gelū maria habuit verbū caſtitatꝭ ⁊ v̓bū hu militatis. Verbū caſtitatis habuit Mari ad angelū in labijs qn̄ angelo rn̄dens dixi Quō fiet iſtud qm̄ viꝝ nō cognoſco. Hoc cōtra impudicos. qͥ nō caſta nō pudica ſꝫ pudica ⁊ turpia ⁊ carnalia ꝟ̓ba in labijs ſu is habēt. Uerbū autē humilitatis ad ang lū habuit maria in labijs. quādo angl̓o h militer rn̄dēs dixit. Ecce ācilla dn̄i fiat mi hi ẜm verbū tuū. Hoc eſt ꝯtra ſuꝑbos r ar rogantes. qͥ de ſe nec humilia ſentiūt nec lo quunt̉. ſꝫ verba iactātie ⁊ inflatiōis in labij ſuis habēt Itē ad hominē habuit vbū ch ritatis ⁊ verbū veritatis. Verbū charitatu in ſalutatiōe. verbū veritatis in inſtructone Uerbū charitatꝭ ad hominē maria ī labijs habuit qn̄ matrē p̄curſoris tā affectuoſeſ lutauit ꝙ etiā infans ī vtero eius exultauū Hoc eſt ꝯͣ rācoroſos qͥ ꝓximis ſuis vel cha ritatiue nō loquūt̉. vl̓ om̄ino eis loqui dec gnant̉. Verbū veritatꝭ maria ī labijs habi it qn̄ deficiēte vino mīſtris dixit. Qd̓cunt dixerit vob̓ facite. Hoc eſt ꝯͣ illos qͥ alios n̄ Fo. LXII ad bonū ſꝫ ad malū inſtruūt. ⁊ malū eis cō ſulūt. Itē ad dn̄m tria vba habuit Maria. Alꝰgͦ cū deo qͣꝫ cū angelo vel cū hoīe locuta eſt maria. exqͦ bis angelo. bis hoī. ter aūt d̓o locuta eſt. Heu heu ꝯtra multos qͥ tā parū cū deo in oratiōibꝰ. ⁊ tā multū cū hominibꝰ loquunt̉ in fabulatōibꝰ inutilibꝰ ⁊ ſepe vald̓ nociuis Habuit aūt maria ad deū v̓bū gͣtu latiuū. querulatiuū. cōpaſſiuū. Gratulati uū ꝑ ſui reſpectiōe. Querulatiuū ꝓ filij amiſ ſione. Cōpaſſiuū ꝓ vini defectiōe. Verbum gratulatiōis maria ad deū habuit in labijs qn̄ ꝓ eo ꝙ dn̄s hūilitatē ſuam reſpexit dixit Magnificat aīa mea do. Hoc eſt ꝯͣ ingͣtos qͥ heu ꝓ multꝭ ⁊ magnis bn̄ficijs ꝑuas deo gr̄as agūt. ⁊ qn̄qꝫ ꝑ ip̄a dei bn̄ficia ꝯͣ deū in ſoleſcūt. Uerbū q̄rulatiōis maria ad deum habuit ī labijs. qn̄ filio ꝑ triduū amiſſo di xit. Fili qͥd feciſti nob̓. ſeqͥt̉. pr̄ tuꝰ ⁊ ego do lētes querebamꝰ te. Hoc eſt ꝯͣ indeuotos qͥ cū dolore Ih̓m nō querūt. qn̄ ip̄m ꝑ ſubtra ctionē deuotiōis ꝑ ml̓tos dies amiſerunt. Uerbū cōpaſſiōis ad deū habuit maria qn̄ in nuptijs filio dixit. vinū nō hn̄t. Hoc eſtꝯͣ immiſericordes. qͦs alioꝝ defectꝰ ad pietatē nō mouēt. nec apud deū nec apud homīes ꝓximos ſuos ꝓmouēt. Eya nūc aduocata nr̄a maria. Ecce adhuc neceſſe eſt nob̓ vt fi lio tuo ſuggeras ꝓ nob̓ qm̄ vinū nō habent multi ex nob̓. vinū vtiqꝫ gr̄e ſpūſſctī. vinum cōpūctionis. vinū deuotiōis. vinū ſpūal̓ cō ſolatiōis. De qͦ beatꝰ Bern̄. ſic ait. Quotiēs mihi neceſſe eſt frēs poſt lachrymoſas q̄ri monias veſtras exorare mr̄em miſericordie vt ſuggerat benigniſſimo filio ſuo qm̄ vinū nō habetꝭ. ⁊ ip̄a dico vob̓ chariſſimi ſi pie a vob̓ pulſata fuerit nō deerit neceſſitati vr̄e qm̄ miſericors ē ⁊ miẜicordie mr̄. Nā ſi com paſſa ē verecūdie illoꝝ a qͥbꝰ fuerat īuitata. multo magꝭ cōpatiet̉ vob̓ ſi pie fuerit inuo cata. Pēſate frēs ex p̄dictis quantꝰ amicus marie rex regū fuerit cū ip̄a tantā gr̄aꝫ labi orū habuerit. Scriptū quippe eſt Prouer. xxij. Qui diligit cordis mundiciā ꝓpter gra tiam labioꝝ habebit amicū regē. Tertio cōſiderate chariſſimi in maria gratiā pͥuile giorū. De hac quidē gratia dicit̉ Luc̄. pͥmo leniſti gratiā apud dn̄m. ecce cōcipies ī ro ⁊ paries filiū. ⁊ vocabis nomē eiꝰ Ie lum. Hic erit magnꝰ ⁊ filiꝰ altiſſimi vocabi tur. Uide quō Gabriel aſſerēs mariā inue nlſſe gr̄am. ſtatim eādē gr̄am ſpecificās ſub iūgit. Ecce inqͥt ꝯcipies ī vtero ⁊c̄. O qͣꝫ ma gnū ⁊ om̄ibꝰ ſecul̓ inauditū pͥuilegiū ꝙ ꝟ̓go in vtero ꝯcepit. ⁊ filiū altiſſimi peꝑit. Poſſu mus aūt notare ſeptē pͥuilegia marie. Pri uilegiū inqͣꝫ immēſis gratijs eſſe plenā ſoli marie a deo cōceſſum Primū marie pͥui legiū eſt ꝙ ſuꝑ om̄es hoīes ab omi peccato ſit puriſſima. Fuit nāqꝫ tā copioſiſſime in vtero ſanctificata ꝙ etiā ad veniale peccatū. nūqͣꝫ in tota vita ſua fuiſſe credit̉ inclinata. Un̄ Bern̄. ait. Decuit reginā ꝟ̓ginū ſingu laris pͥuilegio ſanctitatꝭ ab om̄i pctō ducere vitā. que dū peccati mortiſqꝫ pareret ꝑemp torē munꝰ vite ⁊ iuſticie om̄ībꝰ obtineret. Secundū marie pͥuilegiū eſt ꝙ ip̄a ſuꝑ om̄es hoīes fuit gratiā pleniſſima. Un̄ hie ronymꝰ. Ceteris ꝑ ꝑtes p̄ſtat̉. marie vero ſe totā infudit plenitudo gr̄e. Et ideo bn̄ bea tus idē doctor gr̄am marie gr̄e angeloꝝ cō ferēs ⁊ p̄ferēs ait. Beatā ⁊ gl̓ioſam v̓ginem mariā credendū eſt ampliora ꝓmeruiſſe ꝟ tutū priuilegia. ⁊ ꝑcepiſſe etiā gratiā ab āge lis collaudādā. Tertiū marie priuilegiū eſt ꝙ ip̄a ſola mater ⁊ virgo incorruptiſſima eſt. Hoc priuilegiū beatꝰ Bernardꝰ cōmen dans ait. Optimā partē elegit ſibi Maria. optimā plane. qꝛ bona eſt fecūditas cōiuga lis. melior caſtitas ꝟginalis. optima ꝟginea fecūditas ſeu fecūda virginitas. Marie pri uilegiū nō dabit̉ alteri. quia n̄ auferet̉ ab ea. Quartū marie priuilegiū eſt ꝙ ipſa ſola mater filij ineffabiliſſima eſt. ip̄a ſola illiꝰ fi lij mater eſt cuiꝰ ſolus deꝰ pater eſt. Miꝝ ſu pra modū ꝙ tā maximū priuilegiū creature cōceſſum eſt. De hoc etiā priuilegio beatus Bernardꝰ ait. Ip̄a eſt noſtre ꝟginis gloria ſingularis ⁊ excellēs p̄rogatiua marie ꝙ fili um tuū eundēqꝫ cū deo patre meruit habe re cōmunē. Quintū marie priuilegiū eſt. ꝙ ip̄a ſuꝑ omnē creaturā deo etiā corpora liter familiariſſima fuit. Nam qd̓ nūqͣꝫ crea ture cōceſſum eſt nec cōceditur in eternum. ipſa deū nouē menſibꝰ in vtero portauit. ip̄a deū vbere de celo pleno lactauit. ipſa deum multis annis dulciter educauit. ipſa deuꝫ ſi bi ſubditū habuit. ipſa deū purū in ample xibus ⁊ oſculis familiariſſime contrectauit ſicut Auguſtinꝰ euidēter aſſerit dicēs. Nec miꝝ maria vt dignet̉ tibi cōgaudere deꝰ re gnans in celis. quē paruulū ex te homineꝫ natum totiens oſculata es in terris. Se xtum marie priuilegiū eſt ꝙ ip̄a ſuꝑ omneꝫ Speculū beate uirginis creaturā apud deū potētiſſima eſt. Un̄ Au guſtinꝰ. Ip̄a meruiſti exiſtere mat̓ eiuſdē re demptorꝭ. Augꝰ. Impetra qd̓ rogamꝰ. excu ſa qd̓ timemꝰ. qꝛ nec potentiorē meritis in uenimꝰ qͣꝫ te q̄ meruiſti exiſtere mater eiuſd̓ redēptoris ⁊ iudicꝭ. Grande pͥuilegiū eſt ꝙ ip̄a p̄ om̄ibꝰ ſanctis apd̓ deū tā potētiſſima eſt. ſicut illud Augꝰ. declarat dicēs. Neqꝫ du bium qꝛ que meruit ꝓ liberādis ꝓferre p̄ci um. poſſe plꝰ om̄ibꝰ ſanctis liberatis impē dere ſuffragiū. Sꝫ quid tāte marie potētia prodeſſet nob̓ ſi ip̄a nihil curaret de nobis. Propter hͦ chariſſimi ſciamꝰ indubitāter. et ꝓ hoc gr̄as agamꝰ inceſſant̓. qꝛ ſic̄ ip̄a apud deū om̄ībꝰ ſanctis eſt potētior. ita qͦꝫ ꝓ nob̓ apud deū om̄ibꝰ ſanctis eſt ſollicitior. teſtā te eodē doctore Auguſtino qͥ ſic ait. Te ſolā o maria ꝓ ſancta eccl̓ia ſollicitā p̄ om̄ibꝰ ſar ctis ſcimꝰ que īpetras inducias trāſgreſſori bus vt renūcient ſuis erroribꝰ Septimū marie pͥuilegiū eſt ꝙ ip̄a ſuꝑ ſanctos in gl̓ia excellētiſſima eſt. Un̄ Hieronymꝰ. vtiqꝫ cō fidēter ſancta d̓i canit eccl̓ia qd̓ d̓ nullo alio ſanctoꝝ fas eſt credere. vt vltra angeloꝝ vel archangeloꝝ merita trāſcenderit. hͦ quippe pͥuilegiū quaſi nō nature. ſꝫ gratie eſt ꝟginiſ marie. Ecce qͣꝫ glorioſum glorie marie pͥui legiū ꝙ ip̄a in gloria gl̓ioſiſſima eſt poſt de um. Glorioſum gl̓ie marie pͥuilegiū eſt ꝙ qͥd quid poſt deū pulcriꝰ. qͥcqͥd dulciꝰ. qͥcquid iocundiꝰ in gl̓ia eſt. hͦ maria. hͦ in maria. hͦ ꝑ mariā eſt. Glorioſum om̄ino gl̓ie marie pri uilegiū eſt ꝙ poſt deū maior gl̓ia nr̄a. maiu noſtꝝ gaudiū de maria eſt. Un̄ Bernardꝰ. Sūma gl̓ia eſt o maria poſt dn̄m te videre tibi adherere. in tue ꝓtectiōis munimine de morari. Hec igit̉ ſunt ſeptē glorioſiſſima pͥ uilegia marie quoꝝ gr̄a obtinemꝰ vitaꝫ gre Et ideo obſecrare poſſumꝰ mariā ſic̄ Abra am obſecrauit ſarā. dicēs Gene. xij. Dic ob ſecro ꝙ ſoror mea ſis. vt bene mihi ſit ꝓpt̓ te. ⁊ viuet aīma mea ob gratiā tui. O gͦ maria o ſara noſtra dic ꝙ ſis ſoror noſtra. vt ꝓpt̓ te bene nobis ſit a d̓o ⁊ ob gr̄am tui viuāt ani me noſtre ī deo. Dic inqͣꝫ chariſſima ſara noſtra ꝙ ſis ſoror nr̄a vt ꝓpter talē ſororem egyptij.i. demōes nos reuereant̉. vt etiā ꝓpt̓ talē ſororē angeli nob̓ in acie ꝯiūgāt̉. vt īſu perppt̓ talē ſororē pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſctūs noſtri miſereāt̉ Quarto cōſiderate chariſſimi in maria gratiā p̄mioꝝ. de qͣ tamē ꝓ ꝑte in ſep ptimo marie pͥuilegio iā tactū eſt. De hac gͣtia poteſt accipi qd̓ dicit̉ Ecc̄. xxj. Grania ſuꝑ gratiā. mulier pudorata ⁊ ſancta Mui er ſuꝑ om̄es mulieres pudorata. ſuꝑ om̄es ſancta eſt maria. in qͣ eſt gratia ſuꝑ gratian gr̄a glorie ſuꝑ gratiā vie. gratia premiorū ij celo ſuꝑ gratiā meritoꝝ in mūdo. Hec aūt gr̄a beatitudinis marie ꝯſiſtit in ſeptē doti bus corꝑis ⁊ aīe. Quodlibet em̄ corpꝰ gͦ ficatū habet qͣttuor dotes glorioſas. vidi cet dotē mire claritatꝭ. dotē mire ſubtilit dotē mire agilitatꝭ. dotē mire īpaſſibi ⁊ ſi oīm beatoꝝ corꝑa his qͣttuor dotibꝰ d̓s glorificauit. qͣꝫto magꝭ corpꝰ iſtd̓ qd̓ ip̄m gl rificatorē oīm corpoꝝ genuit. Quid mir dote claritatꝭ clariſſima ſit in celo. que do ſanctitatꝭ tā clariſſima fuit ī mūdo. De ij nāqꝫ beatꝰ Bern̄. ait. Adhuc inter pctōr degens tāta an̄ deū claruiſti ſanctitate. vt ſo la ſolio eterni regis approximare merueris. Itē qͥd miꝝ ſi dote ſubtilitatis ſubtiliſſima ſit q̄ dono hūilitatꝭ tā ſubtiliſſima fuit ī mū do. Ip̄am em̄ alloquēs beatꝰ Bern̄. di Nunqͣꝫ ſupra choros angeloruꝫ ſublime aſcēdiſſet niſi pͥus infra omēs hoīes humili ata deſcēdiſſet. Itē. qͥd miꝝ ſi dote agilitati velociſſima ſit in celo q̄ dono pietatis tā ve lociſſima fuit in mūdo Ip̄a nāqꝫ abijt ī mō tana cū feſtinatiōe ꝓ officio pietatis. de cui feſtinatōis velocitate ambroſi. ait. Quo iā deo plena niſi ī mōtana cū feſtinatōe aſcēde rꝫ. Neſcit tarda molimīa ſpūſſctī gr̄a. Item id miꝝ ſi dote īpaſſibilitatꝭ īpaſſibiliſſim ſit ī celo. q̄ dono patīe ⁊ eqͣnimitatꝭ tā īpaſſi biliſſima fuit ī md̓o. vt ip̄a nec minimū īpa tiētie vl̓ odij vulnꝰ ſentiret. cū ſuā ip̄iꝰ animā gladiꝰ ꝑtrāſirꝫ. imo etiā ſignū vulnerꝭ. ſignū paſſiōis īpatiētie. nec legimꝰ nec credimꝰ in maria qn̄qꝫ apparuiſſe. Un̄ Bern̄. ait. Re uolue diligēt̓ euāgelice hiſtorie ſeriē vniuer ſam. ⁊ ſi qͥd forte īcrepatoriū. ſi qͥd deniqꝫ gnū certiꝰ indignatiōis occurrerit. mariā d cetero ſuſpectā habeas ⁊ accedere verearis. Ceteꝝ ſi tāta ē gl̓ia gl̓ioſiſſimi corꝑis ma qͣnta putas eſt gl̓ia ſue btīſſime aīe. Ꝙ li certe beata aīa tres hꝫ dotes ip̄aꝫ beatifica tes. videlicꝫ dotē mire cognitiōis. dotē mū re dilectiōis. dotē mire fruitiōis. vl̓ ẜm mō dernos qͦſdā dotē viſiōis. fruitōis. tētionie Quocūqꝫ aūt mō dotes aīme accipiant. cel tū eſt ꝙ dotes aīe marie oīm aīaꝝ dotibꝰ p ferant̉. Nā ſi om̄es beate aīe his dotibꝰ ber tificant̉ in celo. qͣnto magis anima eius que Fo. LXIII omniū animaꝝ beatificatorē genuit ī md̓o. Quid miꝝ ſi iā in lucidiſſima cognitiōe eſt aīa marie q̄ iā ꝓfundiſſime vnita eſt luci er̓ ne. Un̄ beatꝰ Bern̄. ait. Profundiſſimā di uīe ſapīe vltra qͣꝫ credi valeat penetrauit ab yſſum. vt qͣntū ſine ꝑſonali vnione creature ꝯditio patit̉. luci illi inacceſſibili videat̉ vni ta. Itē. Quid miꝝ ſi iā ī fecūdiſſima dilecti one eſt aīa marie. qͥd inqͣꝫ mīꝝ ſi p̄ om̄ibꝰ di ligat q̄ om̄ibꝰ eſt dilecta. Uere p̄ om̄ībꝰ. Ait em̄ beatꝰ Augꝰ ad ip̄am. Te ip̄e rex regū vt matrē verā ⁊ decorā ſpōſam p̄ om̄ibꝰ diligēs amoris amplexū ſibi aſſociat. Itē quid mi rū ſi iā in iocundiſſima fruitiōe ſit aīma ma rie. que bn̄dicto fructu ventris ſui paſcitur dulciſſime. Un̄ beatꝰ Augꝰ. ait. Marie ani maclaritate fruit̉ xp̄i. ⁊ glorioſis eiꝰ ample xibꝰ ſemꝑ p̄ſens. ſemꝑ cōſpiciēs. ſemꝑ vide re ſitiēs ineſtimabiliter paſcit̉. Igit̉ ſicut glo rioſiſſima maria om̄es ſctōs excedit in gr̄a vie. in gr̄a meritoꝝ. ita om̄s ſanctos excedit in gr̄a glorie. in gratia p̄miorū. Unde bene ip̄a ſignata eſt ꝑ Heſter reginā. de qua legit̉ ꝙ ducta ad cubiculū regis aſſueri. habuit gͣ tiam ⁊ miſericordiā cora eo ſuꝑ om̄es muli eres. ⁊ poſuit dyadema regni in capite eius Heſter interpretat̉ euacuata. eleuata. Hoc optime cōuenit marie. de qua beatꝰ Hiero nymꝰ ait. Eleuat̉ ſuꝑ choros angeloruꝫ. vt poſſit ſpeciē vultūqꝫ videre ſaluatoris quē amauerat. quē cōcupierat ex toto deſiderio cordis. Iſta Heſter regina beata ꝟgo Me ria ducta eſt in eiꝰ aſſumptiōe in cubiculuꝫ regis aſſueri regis eterni. in cubiculū vtiqꝫ de quo Augꝰ mariā alloquēs ait. Tu in cū biculi regij beatitudine gēmīs ac margari tis ornata cōſiſtis. Ducta itaqꝫ in hͦ cubicu lū quietis eterne regina maria gr̄am regis aſſueri. id eſt gr̄am veri regis habet ſuꝑ oēs mulieres.i. ſuꝑ om̄es intelligētias angl̓icaſ ⁊ ſuꝑ om̄es beatas aīmas. vt ſit in maria gͣ tia ſuꝑ gr̄aꝫ oīm beatoꝝ. Nā reuera ī capite elꝰ rex regū diadema regni poſuit Dyad̓ma certe tā imp̄ciabile. dyadema tā delectabile dyadematā mirabile. ꝙ hͦ om̄i lingue īenar rabile. om̄i ingenio inſcrutabile eſt. Sic gͦ chariſſimi vidiſtis qͣnta gr̄a donorū. quāta loꝝ. qͣnta gr̄a pͥuilegioꝝ. qͣnta gr̄a p̄ mioꝝ affluētiſſima ſit maria. Rogemꝰ ergo ip̄am tantā inuētricē gratiaꝝ. vt ⁊ nos faci at inuenire gr̄am apud dn̄m. per dominuꝫ noſtrū lh̓m xp̄m ⁊c̄. Ue gr̄a plena. Nō ſufficit archange lo gr̄am marie ſimpliciter cōmēdare ſed etiā plenitudinē eiꝰ voluit ſignā ter inſinuare. cū dixit. gratia plena. O vere plena ⁊ plene plena. adhuc certe nō dixerat gabriel. Ecce cōcipies in vtero ⁊c̄. adhuc eti im nō dixerat. ſpūſſanctꝰ ſuꝑueniet in te ⁊c̄ Si ergo an̄ ſuꝑuentōnē ſpirituſſancti. ſi an te cōceptionē filij dei plena fuit maria. qͣꝫto magis poſt. ꝓpter hoc bn̄ de eiꝰ plenitudine ⁊ de plenitudinis eiꝰ gratitudine d̓t Anſel mus Hec milies pleniſſima ab angelo ſalu tata. ſpirituſancto repleta. plenitudine diui nitatis afflata. Bn̄ gͦ plena d̓r maria. plena inqͣꝫ illuminatōe ſapiētie. plena inūdatione gr̄e. plena poſſeſſiōe bone vite. plena vnctio ne miſericordie. plena fecūdatōne ꝓlis pie. plena ꝑfectiōe eccl̓ie. plena reſperſione odo rifere fame. plena reſultatiōe diuine gl̓ie. ple na etiā fruitiōe eterne leticie. Has nouē ple nitudines ꝯſideremꝰ in maria. q̄ nouē ordi nū angelicoꝝ plenitudīes rep̄ſentāt in gl̓ia. Primo ꝯſideremꝰ chariſſimi ꝙ plena eſt maria illuminatōe ſapīe ⁊ ītellectꝰ. Un̄ ipſa bn̄ ꝑ lunā plenā ſignari p̄t. de qͣ d̓r Prouer. vij. Nō eſt vir in domo ſua. abijt via lōgiſſi ma. ſacculū pecunie ſecū tulit. ī die plene lūe reuerſurꝰ. Hic ē vir ille de qͦ Hierem̄. xxxj. Creauit dn̄s nouū ſuꝑ terrā. mulier circū dabit viꝝ. Mulier maria. mulier vtiqꝫ ſexu nō corruptōe. mr̄ virtutꝭ dn̄m nr̄m circūde dit vtero ſuo. circūdedit habitu nr̄o. Hic vir. ſi tn̄(vt ait Ioſephꝰ) viꝝ appellari fas ē. tres domos habet. Imꝑatorie maieſtatꝭ eſt in palatio habere tres māſiones. videlicet cōſiſtoriū. cenaculū. cubiculū. Conſiſtoriuꝫ eſt domꝰ cauſaꝝ. cenaculū ciboꝝ. cubiculuꝫ uietis. Sic imꝑator noſter qͥ imꝑat vētis ⁊ mari. habet domū cauſaꝝ mundū. habet domū ciboꝝ. mō eccleſiā. olim ſynagogam. habet domū quietis rationalē animā. Sꝫ heu vir iſte dn̄s virtutū a domo mūdi. a do mo ſynagoge. a domo aīe valde fuit elōgatꝰ qꝛ lōge a peccatoribꝰ ſalꝰ. Uir ergo iſte ī do mo ſua nō fuit quādo ꝑ Hieremiā ꝯquerē do dixit. Reliqui domū meā. dimiſi heredi tatē meā. Sacculū etiā pecunie ſecuꝫ tulit. quia theſauꝝ miſericordie ⁊ gratie ſue a mū do abſcondit. Sꝫ ecce vir iſte ī die plene lu ne reuerſus eſt. illiꝰ inqͣꝫ lune de qua d̓r Cā ticoꝝ. vj. Pulcra vt luna. Luna gͦ eſt maria. luna plena. maria plēa. Lūe plene maria bn̄ Speculū beate uirginis cōparata ē. q̄ lumīe ſapīe ⁊ veritatꝭ a ſole et nō plene illumīata eſt. Un̄ maria bn̄ illumi nata īterp̄tat̉ ſiue illumīatrix. Ip̄a nāqꝫ lūa ⁊ lucerna nr̄a illumīata fuit a dn̄o. ⁊ illumīa trix fuit md̓o. iuxta illd̓ ꝓpheticū. Qm̄ tu illu mi. lu. m. In hꝰ lune plenitudīe vir reuerſꝰ eſt ī domū qn̄ xp̄s ꝑ carnē veīt in mūdū. O ꝟe mirabil̓ hꝰ lune plenitudo. Ecce ſi Ma ria plena fuit lumīe ſapīe. qd̓ a ſole et̓no re cepit pͥus qͣꝫ ip̄m ꝯcepit. qͣꝫto plenior fuit dū hūc ſolē tā mirabilit̓ ꝯcepit ⁊ tā totalit̓ in ſe recepit. Et iō bn̄ plenitudinē ſapīe marie be atꝰ Bern̄. ꝯmēdās ait. Extruxit ī maria ſibi domū ſapīa celeſtꝭ. q̄ adeo mentē eiꝰ r̄pleuit vt de plenitudīe mētis eiꝰ fecūdaret̉. ⁊ caro ac ꝟgo ſingulari gr̄a eādē ip̄am ſapīam car ne tectā pareret quā pͥus mēte pura ꝯceꝑat Scd̓o ꝯſideremꝰ ꝙ plena ē maria īunda tiōe gr̄e in affectu. Tāta nēpe inundatō gr̄e tāta ꝓfunditas ⁊ magnitudo ī maria fuit vt ip̄a bn̄ mare plenū dici poſſit. Iuxta illud. j. Paral̓. xvj. Tonet mare ⁊ plenitudo eiꝰ S cut ī mari aqͣꝝ. ſic ī maria ſūt ꝯgregatōes ḡ tiaꝝ. Un̄ ſcpͥtū eſt. Cōgregatiōesqꝫ aqͣꝝ ap pellant̉ maria. Dr̄ qͦꝫ Accͣs.j. Om̄ia flumīa intrāt ī mare. Om̄ia flumīa ſūt oīa gr̄aꝝ do na. q̄ intrauerūt in mariā iuxta illud Ecc̄i. xxiiij. In me oīs gr̄a vie ⁊ ꝟitatis ⁊c̄. Ꝙͣ ple nū ſit hͦ mare. qͣꝫ plena gr̄a ſit maria. beatus Hiero. aꝑit dicēs. Bn̄ plena qꝛ ceterꝭ ꝑ ꝑteſ p̄ſtat̉. marie ꝟo ſimul ſe totā infudit plenitu do gr̄e. Hoc gͦ plenū mare audiamꝰ ꝯͣ vicia tonare. Tonet gͦ mare ⁊ plenitudo eiꝰ. tonet plenū mare. tonet plena maria. Tonet ꝯͣ lu xuriā caſtitatem ꝓponēdo ⁊ dicat. Quō fiet iſtd̓ qm̄ vi. nō cog. Tonet etiā ꝯͣ ſuꝑbiā hūi litatē ſentiēdo. ⁊ dicat. Ecce ancilla dn̄i ⁊c̄. Tonet qͦꝫ ꝯͣ ingratitudinē gr̄as agēdo. ⁊ di cat. Magnificat aīa ⁊c̄. De plenitudine hꝰ marꝭ ſil̓r in pͣs. d̓r. Moueat̉ mare ⁊ plenitu do eiꝰ. Moueat̉ mare. moueat̉ maria. mo ueat̉ certe ſuſpirijs ⁊ caſtigatōnibꝰ. moueat̉ lacrimis ⁊ orōibꝰ. moueat̉ elemoſynis ⁊ ali is veneratiōibꝰ. Moueat̉ inqͣꝫ plene vt no bis effundat de ſua plenitudine. Attēdamꝰ qͥd nobis beatꝰ Bern̄. de ea loquat̉. Ait em̄ ſic. Uas liquore plenuꝫ ſi moueat̉ de facili ſubuertit̉ ⁊ effundit liquorē. Sic beata vir go maria ſi moueat̉ p̄cibꝰ effundit liquorē ī nobis. Tertio cōſideremꝰ ꝙ plena ē ma ria poſſeſſionibꝰ bone vite ī effectu. De hac plenitudine vere poſſumꝰ dicere. Domini eſt terra ⁊c̄. Per terrā bene ſignificat̉ maria de qua ſic legit̉ in Iſaia. xlv. Aperiat̉ terraꝫ germinet ſaluatorē. Quid terra humiliꝰ terra vtiliꝰ. Terrā om̄es ſub pedibꝰ ha ⁊ de terra om̄es vitā fouemꝰ. Un̄ em̄ victu ⁊ veſtitū. panē ⁊ vinū. lanā ⁊ linū. ⁊ huiꝰ vite neceſſaria niſi de terra ⁊ de plenitudine ter re habemꝰ. Quid gͦ humiliꝰ. quid vtiliꝰ ra. Similit̓ qͥd humiliꝰ. quid vtiliꝰ Pe Uite nāqꝫ ſpūalis neceſſaria habemꝰ de niſſima terra maria. Et ideo bene beatꝰ nardꝰ ait. Altiꝰ intuemini qͣnto deuotiōis. nobis voluit honorari mariā. qͥ totiꝰ bon plenitudinē poſuit in mariā. vt ꝓinde ſi qͥ ſpei in nobis eſt. ſi qͥd gr̄e. ſi qͥd ſalutis ab ea nouerimꝰ redūdare. Sed a qͦ ⁊ cuiꝰ eſt tāta huiꝰ terre plenitudo. audi. Dn̄i eſt terra ⁊ p nitudo eiꝰ. ⁊ iteꝝ. Meꝰ eſt orbis terre et ple nitudo eiꝰ. Plenitudo terre ꝯſiſtit in fru bus ⁊ diuerſis poſſeſſionibꝰ terre. iuxta pͣs. Impleta eſt terra poſſeſſione tua. Fru ctus aūt ⁊ poſſeſſiōes pleniſſime terre rie ſunt oꝑa. mores. exēpla. ⁊ diuerſa me ſanctiſſime vite marie. Talibꝰ em̄ poſſeſſio nibꝰ eā dn̄s reſpexit. talibꝰ eā bonis īple Un̄ Ecc̄i. xvj. Dn̄s ī terrā reſpexit ⁊ īple eā bonis ſuis. De hac eiꝰ plenitudine Hie ronymꝰ mētionē faciēs inqͥt. Talibꝰ d̓ceba ꝟ̓ginē oppignerare muneribꝰ. vt eſſet gr̄a p na que dedit celis gl̓iam. terris deū. pac refudit. fidē gētibꝰ. finē vicijs. ordineꝫ v moribꝰ diſciplinā Quarto ꝯſideremꝰ riſſimi ꝙ maria plena eſt vnctiōe miſeri die. plena oleo pietatiſ. Unde ip̄a ſign poteſt ꝑ illā mulierē. cui clauſo oſtio de ſue. oīa vaſa intꝰ ꝯgregata facta ſūt miracu loſe oleo plena. ẜm ꝙ Helizeus ei p̄dixet iiij. Regū. iiij. dicēs. Cū plena fuerint tol Mulier iſta eſt maria. q̄ etiā a filio ſuo mu lier appellata ē. Ioh̓. xix. Mulier ecce filiꝰ tu us. Huiꝰ mulierꝭ vaſa ſūt affectꝰ ⁊ effectꝰ de ſideria ⁊ bn̄ficia q̄ oīa oleo miſericordie pl na ſūt ī maria. Un̄ de hͦ oleo beatꝰ Bern̄. be ne ait. Nec miꝝo dn̄a ſi tā copioſo oleo mīe an̄ ſecl̓a ī redēptiōꝫ nr̄am pͥmū ſit ī tea mē artifice fabricatū. Dicamꝰ gͦ cariſſimi dicū marie. Date nob̓ d̓ oleo vr̄o. Petamꝰ oleuꝫ miſericordie eiꝰ in mūdo. ne fruſtra petant EXIIII Fo. in iudicio. Ꝙ aūt domꝰ in qͣ vaſa replebant̉ lauſa fuit. hͦ optime marie ꝯuenit. De cuiuſ clauſura ezechiel ait. Porta hͨ clauſa erit ⁊ n̄ aperiet̉. ⁊ vir nō trāſiet ꝑ ea. qm̄ dn̄s deꝰ iſrl̓ egreſſus eſt ꝑ cā. Porta marie clauſa fuit ſe ra ꝟginali. vir nō trāſiuit ꝑ eā amplexū ma ili dn̄s deus egreſſus eſt ꝑ ea. natiuitate gulari. Sed certe qꝛ ad multiplicatōem olei vaſa etiā vicinoꝝ nō pauca collecta fu erūt. ideo qͦꝫ ꝑ vaſa illa om̄es ſignari poſſūt. qui plenitudinis miſericordie marie parti cipes ſunt. Qui aūt ſint illi. beatꝰ Bern̄ardꝰ declarauit cū dixit. Maria oībꝰ ſinū miſeri cordie aperuit. vt de plenitudine eiꝰ accipi ant vniuerſi. captiuꝰ redēptionē. eger curat onē. triſtis ꝯſolatiōꝫ. peccator veniā. iuſtꝰ gͣti am. angelꝰ leticiā. deniqꝫ tota trinitas gl̓am filij ꝑſona carnis hūane ſub̓am. Quinto chariſſimi ꝯſideremꝰ ꝙ plena eſt maria. fecū datione ꝓlis diuīe. De plenitudine illa ītel ligere poſſumꝰ illud Iſa. vj. Uidi dn̄m ſedē tem ſuꝑ ſoliū excelſum ⁊ eleuatū. ⁊ plena erat domꝰ maieſtate eiꝰ. Domus illa in cuiꝰ ſolio dn̄s ſedit eſt beata ꝟgo. in cuiꝰ mentis ſolio dn̄s reqͥeuit. O ꝟe beatiſſimū. o ꝟe ſtabiliſſi mū ſoliū. ſic̄ d̓r. iij. Re. viij. Firmiſſimū ſoliū tuū in eternū. Hoc ſoliū excelſum ē in ītelle ctu. eleuatū in affectu. Excelſū eſt qͦꝫ ſuꝑ ho mines. eleuatū ſuꝑ hoīes Excelſum inſuꝑ ē in gr̄a. eleuatū in gl̓ia. In ſolio gͦ marie. ī ſo lio inqͣꝫ mētis eiꝰ dn̄s ſedebat. ⁊ domꝰ corꝑi eiꝰ maieſtate ꝟbi incarnati plena erat. De hac ineffabili plenitudine beatꝰ Ambro. ait Bn̄ ſola gr̄a plēa d̓r. q̄ ſola gr̄aꝫ quā nulla alia ꝯſecuta eſt vt gr̄e repleret̉ auctore. C ꝟe felix domꝰ taꝫ felici fecūditate plena. Ait nāqꝫ beatꝰ Bern̄. Bn̄ gr̄a plena q̄ ⁊ ꝟgītatꝭ gram tenuit. ⁊ fecūditatꝭ gloriā acqͥſiuit. Do minꝰ gͦ in ſolio mētis marie ſedit ꝑ gr̄am. et domū corꝑis eiꝰ maieſtate ſua īpleuit ꝑ aſſū ptā natura. Un̄. iij. Re. viij. d̓r. Impleuerat gl̓ia dn̄i domū dn̄i. tūc ait Salomō. Dixit dn̄s vt habitaret ī nebula. Domꝰ gͦ dn̄i ma leta ē gl̓ia diuīe maieſtatꝭ ꝑ nebulā aſ pte a d̓o hūanitatꝭ. illā dico nebulā. d̓ qͣ dr Ecc̄i. xliij. Hedicina oīm ī feſtinatiōe ne bule. ⁊ iteꝝ Ecc̄i. l. Quaſi ſtella matutina in mēdio nebule ⁊c̄. Nā qͣſi ſtella ī nebula eſt ꝟ bū in carne aſſūpta. Sexto ꝯſideremꝰ ca riſſimi quō maria fuerit plena ꝑfectiōe vni uerſal̓ eccīe. Diuerſas ⁊ mirificas ꝑfectōes ⁊ gr̄as ī diuerſis ſanctꝭ ſuis habuit ⁊ habet eccl̓ia. in qͦꝝ plenitudine videt̉ detēta fuiſſe maria. vt vere poſſit dicere illud Ecc̄i. xxiiij In plenitudine ſcōꝝ detētio mea. Reuera ī plenitudīe ſctōꝝ marie detētio fuit. dū ī mi rifica ꝑfectiōe ſua plenitudo ꝑfectōis ſctōrū ſibi nō defuit. Sic̄ beatꝰ Bern̄. declarat cu ait. Merito in plenitudine ſctōꝝ detētio eꝰ cui nec defuit fides patriarchaꝝ. ſpiritus ꝓ phetaꝝ. zelꝰ apoſtoloꝝ. ꝯſtātia martyrū. ſo brietas cōfeſſoꝝ. caſtitas virginū. fecūditas ꝯiugatoꝝ. imo nec puritas āgl̓oꝝ. Scpͥtuꝫ em̄ ē ecc̄i. xxiij. In plenitudine ſcā āmirabit̉ Ad hoc certe in plenitudine ſctōꝝ. nō in ple nitudine impioꝝ detētio marie eſt. qꝛ apud eos qͥ pleni ſunt ſanctitate. nō apud eos qͥ pleni ſunt iniqͥtate maria libēter eſt. Ip̄a qͦꝫ nō ſolū in plenitudine ſctōꝝ detinet̉. ſꝫ etiā in plenitudīe ſanctos detinet ne eoꝝ pleni tudo minuat̉. Detinet nimiꝝ v̓tutes ne fu giāt. detinet merita ne pereāt. detinet demo nes ne noceāt. detinet filiū ne pctōres ꝑcuti at. Ante mariā nō fuit qͥ ſic detinere domi nū auderet. teſtāte Iſaia qͥ dixit. lxiiij. Non eſt qͥ inuocet nomē tuū qͥ cōſurgat ⁊ teneat te. Septimo cōſideremus quō plena ſit maria reſperſiōe odorifere fame Sicut em̄ ager plenꝰ odoriferaꝝ ſpecierū odoribꝰ. ſic maria plena eſt odoriferis fame ſue aſperſi onibꝰ. De hac plenitudine accipiamꝰ qd̓ legi tur Gen̄. xxvij. Ecce odor filij mei ſic̄ odor agri pleni cui benedixit dn̄s. Ager iſte ē ma ria in qua theſaurꝰ angeloꝝ. īmo totus dei patris abſcōditꝰ eſt. Felix qui vēdit omnia que habet ⁊ emit agrū iſtū. Huiꝰ agri pleni. plenꝰ odor. eſt plena marie fama. plenꝰ ho nor. De hͦ beatꝰ Hieronymꝰ ait. Quia mul tis repleta erat ꝟtutū odoribꝰ. manās ex ea fragrabat ſuauiſſimꝰ odor ſpiritibꝰ angelicꝭ De iſto odore ip̄a ſancta gloriādo dicere p̄t Sicut cynamomū ⁊ balſamuꝫ amenitatis odorē dedi. Odor marie fuit ſicut cynamo mū exteriꝰ in cortice cōuerſatiōis. ſicut balſa mus interiꝰ in vnctiōe deuotiōis. ſic̄ mirra in amaricatiōe caſtigatōnis. Fuit qͦꝫ odor marie ſicut cynamonū in actōe. ſicut balſa mū in cōtemplatōe. ſicut mirra in paſſione O ꝟe diues ⁊ nimis diues q̄ p̄ter alia aro mata tā plēa fuit odorifero ſpūſſcī balſamo vt bn̄ d̓ illo ſuꝑ illd̓. ſpūſſcūs ſuꝑueniet ī te. beatꝰ Bern̄. loquēs dicat. Precioſum illud balſamū tāta tibi copia. tātaqꝫ plenitudine influet vt copioſiſſime effluat circumquaqꝫ Speculū beate uirginis Gn̄ gͦ dicere potuit deꝰ pater. Ecce odor fi lij mei ſic̄ odor agri pleni. quaſi dicat. Ecce odor filij mei.i. honor filij plēi ex honore ple ne mr̄is ſue eſt ⁊ fame. Un̄ Hiero. ait. Ho nor maternꝰ eiꝰ eſt qͥ de ea natꝰ eſt Octauo ꝯſideremꝰ chariſſimi quō plena eſt maria re ſultatiōe ſiue exp̄ſſione diuine gl̓ie. iuxta il lud Ecc̄i. xiij. Gl̓ia dn̄i plenū eſt opus eius. Anthonomaſice opꝰ dn̄i mirabile eſt maria de qͦ d̓r Ecc̄i. xliij. Uas āmirabile opꝰ excel ſi. Uere opꝰ mirabile. qꝛ nuſqͣꝫ inuenit̉ ſimi le. Un̄. iij. Re. x. d̓r. Nō eſt factū tale opꝰ ī vni uerſis regnis. Nō vtiqꝫ in regno celeſtiū. nō in regno terreſtriū. nō in regno infernoruꝫ qꝛ nullū tale opꝰ in celo. nullū tale in mūdo. nullū tale in limbo fuit. Hoc em̄ opꝰ plenū eſt dn̄ica gl̓ia. qꝛ ſuꝑ omnē purā creaturā re ſultat ⁊ relucet pleniſſime in maria. Nā p̄ter aſſumptā a v̓bo naturā nullū eſt opꝰ. nulla eſt creatura in qͣ tāta diuine gl̓ie materia re luceat ſic̄ in maria. Gloriā em̄ de reſtaurati one facta in celo. gloriā de redēptione fctā ī mūdo. gloriā de liberatiōe facta in inferno. hꝫ dn̄s ꝑ mariā. hꝫ ꝑ plenitudinē marie Et ideo bn̄ ait Anſelmꝰ ſic. Tibi ſolū loqͦr dn̄a bn̄ficijs tuis plenū eſſe mundū. inferna pe netrauit. celos ſuꝑauit Per plenitudinē em̄ gr̄e tue que in inferno erāt ſe letātur libera ta ⁊ q̄ ſupra mundū ſunt ſe gaudēt reſtaura ta. Plenū gͦ eſt gl̓ia dn̄i opus eiꝰ maria. qꝛ ſi cut d̓r Iſa. vj. Plena eſt om̄is terra gl̓ia eiꝰ Plena vtiqꝫ eſt omis terra. plena ē tota ma ria relucēte in ſe pleniſſime diuīa gl̓ia. Me rito aūt om̄ibꝰ p̄dictiſ gratijs pleniſſima d̓r. que om̄ibꝰ nō ingͣtis gratiſſima credit̉. ſicut beatꝰ Bern̄. on̄dit. qͥ d̓ hͦ verbo Aue gr̄a ple na loquēs ſic ait. Bene plena gr̄a. qꝛ deo et angelis ⁊ hoī grata. hoībꝰ ꝑ fecunditatē. an gelis ꝑ v̓ginitateꝫ. deo ꝑ huilitatē. Nono ꝯſideremꝰ cariſſimi quō plena ſit maria frui tione leticie et̓ne. qͥs em̄ neſciat eā ab his nō excluſam qͥbꝰ filiꝰ eiꝰ dixit Ioh̓. xvj. Petite ⁊ accipietꝭ vt gaudiū veſtꝝ plenū ſit. Si ergo omniū apl̓oꝝ imo oīm cū deo regnātiū gau diū plenū eſt. qͣnto mr̄is dei gaudiū pleniſ ſime eſt plenū. De hac plenitudine beatus Hiero. inqͥt. Plena ſiquideꝫ gr̄a. plena deo. plena v̓tutibꝰ. nō poteſt non poſſidere pleni ter gloriā claritatꝭ eterne. Quid miꝝ ſi letici am ⁊ gloriā plenā ⁊ ſuꝑplenā hꝫ in regno. q̄ gratiā plena ⁊ ſuperplenā habuit in exilio. Quid certe miꝝ ſi tā in celo qͣꝫ in mūdo eiuſ plenitudo ſuꝑ oēm creaturā ſit. de cuiꝰ pi nitudine om̄is creatura vireſcit. Un̄ An mus ait. O femīa plena ⁊ ſuꝑplena gratiap cuiꝰ plenitudinis exundātia reſperſa reui ſcit om̄is creatura. Sic gͦ chariſſimi videri in maria plenitudinē ſapīe illuminatiuā pl nitudinē gr̄e inūdatiuā. plēitudinē vite fru ctificatiua. plenitudinē miſericordie ſubur tiuā. plenitudinē eccl̓ie ꝑfectiuā. plenitud nē fame reſperſiuā. plenitudinē diuine gl̓ expreſſiuā. plenitudinē eterne leticie ſuper greſſiuā. Eya gͦ pleniſſima ꝟgo maria. noc tā inanes. tā vacuos ſic ꝑticipes plenitudis tue facias. vt tādē ad eternā plenitu tingere valeamꝰ. Per dn̄m nr̄m ih̓m xp̄n Ue maria gr̄a plena dn̄s tecū. Oſt ſum eſt ſuꝑ quō maria ꝓpter puriſſi mā vite innocētiā merito ꝑ aue tat̉. oſtēſum eſt qͦꝫ quō ꝓpter copioſiſſimo tie affluentiā merito gr̄a plena cōmemor On̄dēdū aūt nūc eſt quō ꝓpter ſpecialiſſimā dei pn̄tiā merito dn̄s ſecū fore inſinuat̉. Do minꝰ gͦ tecū. O magne gabriel. magnuꝫ qͥ magne marie de magno dn̄o nūcias. Hi gnū eſt qd̓ ei dicis. dn̄s tecū. Sꝫ dic nobi qͣntū vel quō ſecū. Et ecce beatꝰ Augꝰ in ſona gabriel̓ ad hͦ rn̄dens ait. Dn̄s tecū. ſe lꝰ qͣꝫ mecū. dn̄s tecū ſꝫ nō ſicut mecū. ī m licet ſit dn̄s. memetip̄m creauit dn̄s. ꝑ te au tem naſciturꝰ eſt dn̄s. Dn̄s gͦ o maria. ſꝫ qͥ vel qͣntꝰ dn̄s. Dn̄s terre oīm generalit̓. d̓ hoīm ſpēaliter. dn̄s tuꝰ ſingularit̓ o mai Dn̄s inqͣꝫ creature generalit̓ vniuerſal̓. do minꝰ ſpēaliter nature rōnalis. dn̄s ſingi riter aule tue ꝟginalis o maria. Cōſider dū eſt gͦ chariſſimi ꝙ dn̄s iſte de qͦ d̓r. On̄i tecū. ip̄e eſt generalit̓ dn̄s creature vniut lis. Un̄ Iudith. ix. Dn̄s celoꝝ. creator. ⁊ dn̄s totiꝰ creature. Et Sap̄. viij. d̓r Oi dn̄s dilexit illā. Omniū certe vniuerſaomniū inqͣꝫ viſibiliū ⁊ inuiſibiliū. Iſte uerſalis oīm dn̄s ſic cū Maria fuit ꝙ etu ip̄am vniuerſalē oīm dn̄am fec̄. Dn̄am ū celi ⁊ dn̄aꝫ mūdi ꝓpter qd̓ Anſelmꝰ ait. R na celi ⁊ dn̄a mūdi mater eiꝰ qͥ mūdat in tibi ꝯfiteor ꝙ corpꝰ meū nimis eſt īmuo Sꝫ ecce iſte vniuerſal̓ oīm dn̄s ip̄e eſt dn̄s potētiſſimꝰ. dn̄s ſapiētiſſimꝰ. dn̄s opuletin mus. dn̄s indeficiētiſſimꝰ. Dn̄s em̄ ſine pi tētia. dn̄s ſine ſapīa. dn̄s ſine opulētia. dn̄ ſine ꝑmanētia minꝰ ꝑfectꝰ dn̄s eſſet. Un̄o minꝰ impotēs. dn̄s inſipiēs. dn̄s indigens Fo. CXV dn̄s deficiens ſiue nō ꝑmanēs minꝰ repu taret̉. Dn̄s gͦ vniuerſalis ip̄e dn̄s eſt poten tiſſimꝰ volūtate. dn̄s ſapiētiſſimꝰ veritate. dn̄s opulētiſſimꝰ ꝓprietate. dn̄s indeficien iſſimꝰ et̓nitate. Primo attēdite chariſſi mi ꝙ dn̄s vniuerſalis qͥ cū maria eſt cū ip̄e dn̄s potētiſſimꝰ volūtate ſit. bn̄ de dn̄o iſto pph̓a ait. Om̄ia q̄cunqꝫ voluit dn̄s fecit ⁊c̄ vſqꝫ abyſſis. Ergo nec in celis. nec in t̓ris. nec in oībꝰ inferni abyſſis. volūtati tam po tentiſſimi dn̄i reſiſtere quiſqͣꝫ pōt. teſte mar docheo qͥ de iſto dn̄o ait Heſter. xiij. Dn̄e rex om̄ipotēs in ditiōe tua cūcta ſunt poſi ta. ⁊ nō eſt qͥ tue reſiſtere poſſit volūtati. Ec ce maria. qͣntus dn̄s eſt. qͣꝫ potētiſſimꝰ dn̄s eſt qͥ tecū eſt. Et qꝛ dn̄s potētiſſimꝰ poten ſime tecū eſt. iō ⁊ tu es potētiſſima ſecuꝫ. tentiſſima es ꝑ ip̄m. potentiſſima apud p̄m. ita vt vere dicere poſſis illud Ecci. xx. iiij. In hierl̓m ptās mea. Hierl̓m ſignat ec cleſiā triūphantē in celis. ſignat etiā ecc̄iaꝫ militantē ī terrꝭ. Nā vere tā in celis qͣꝫ ī ter ris ptātem hꝫ mr̄ potentiſſima creatoris. qua potentiſſimā cognoſcit Anſel. cū orās ait. Exaudi pia. adeſto ꝓpicia. adiuua potē tiſſima. vt mūdent̉ ſordes mētis mee ⁊ illu minent̉ tenebre mee. Dn̄s gͦ tecuꝫ o maria potentiſſima. Scd̓o attēdite chariſſimi. ꝙ vniuerſalis dn̄s qͥ eſt cū maria ip̄e eſt do minꝰ ſapientiſſimꝰ veritate. Ip̄e em̄ eſt do minꝰ de qͦ in psͣ. dr̄. Magnꝰ dn̄s nr̄ et ma gna virtꝰ eius ⁊ ſapīe eiꝰ nō eſt numerꝰ. O qͣꝫ ſapientiſſimꝰ dn̄s cuiꝰ ſapīam nihil falle re. nihil latere pōt. qꝛ om̄ia manifeſta et oc culta nouit. Oīa vtiqꝫ oꝑa nr̄a bona ⁊ ma la. omīa verba nr̄a bona ⁊ mala. om̄es co gitatiōes ⁊ om̄ia deſideria nr̄a bona et ma la. om̄ia ſcit dn̄s. Un̄ Petrus ait Ioh̓. xxj. ſe tu om̄ia ſcis. Ecce maria. qͣlis dn̄s ē. pientiſſimꝰ dn̄s qͥ tecū eſt. ⁊ qꝛ dn̄s ſa ſimꝰ ſapientiſſime eſt tecū. ⁊ ideo tu entiſſima ſecū. ſapiētiſſima es ꝑ ip̄m Tu em̄ ſignata es ꝑ illā abygail de qͣ dicit̉ pͥmi Reg. xxv. Eratqꝫ illa mulier prudētiſſi ma ⁊ ſpecioſa. Maria tā prudētiſſima tam ſpecioſa fuit ꝙ Anſhelmus de ip̄a auda cter ait. Om̄es theſauri ſapīe ⁊ ſciētie ī ma ria. Dn̄s ergo tecū o maria ſapiētiſſima. Tercio attendite chariſſimi ꝙ dn̄s vni uerſalis qͥ cū maria eſt. ip̄e eſt dn̄s opulen tiſſimꝰ ꝓprietate. ſicut bn̄de iſto dn̄o ꝓpheta feſtatur dicens. Dn̄i eſt terra. ⁊c̄. vſqꝫ. in eo. Dn̄i certe eſt nō ſolū terra ⁊ plenitudo eiꝰ īmo etiā celū ⁊ plenitudo eiꝰ. Tui em̄ domi ne ſunt celi. ⁊ tua eſt terra. qꝛ celū celi domi no. Dn̄i huiꝰ om̄ia ſunt ꝓpria celum ⁊ terra. corꝑalia ⁊ ſpūalia. omīs natura. omīs gr̄a. omīs celeſtꝭ gl̓ia. om̄ia ſunt dn̄i ꝓpria. Do minꝰ ergo ditiſſimus eſt. ſicut etiā apl̓s ait ad Roma. x. Ideo dn̄s oīm. diues in om̄s qui inuocat illū. Ecce maria qͣntus dn̄s ē. qͣꝫ opulentiſſimꝰ dn̄s eſt qͥ tecum eſt. Et qꝛ dn̄s opulentiſſimꝰ. opulentiſſime eſt tecuꝫ. ideo tu es opulētiſſima ſiue ditiſſima ſecū. ita vt vere tibi dici poſſit illd̓ Prouer. xxxj. Multe filie ꝯgrega. diuitias. tu ſuꝑgreſſa es vniuerſas. Filia agnes. filia lucia. filia cecilia. filia agatha. filia katherina. ⁊ multe alie filie. et multe alie ꝟgines ſctē. multe aīe iuſte ꝯgregauerūt diuitias virtutū ⁊ grāꝝ. diuitias meritoꝝ ⁊ p̄miorū. ſed maria vni uerſis diuitijs ſuꝑgreſſa es excellentiſſime vniuerſas. O qͣꝫ diues eſt maria in gl̓ia. q̄ tam diues fuit in miſeria. O qͣꝫ diues eſt in celo. q̄ tam diues fuit in mūdo. O qͣꝫ diues eſt in anīa ſua. q̄ tam diues fuit ī carne ſua. vt etiā beatꝰ Bern̄. exclamans dicat. O di diues in omnes et ſuper omēs Maria de cuiꝰ ſubſtātia modica pars aſſumpta totiꝰ mūdi ſuffecit ſoluere delicta. Dn̄s ergo te cū o maria opulētiſſima. Quarto atten dite chariſſimi ꝙ dn̄s vniuerſalis qͥ eſt cuꝫ maria. ip̄e eſt dn̄s indeficientiſſimꝰ eterni tate. Un̄ habetꝭ Exo. xv. Dn̄s regnabit in eternū ⁊ vltra. Et in Psͣ. de iſto dn̄o dicit̉. Tu aūt dn̄e ineternū ꝑmanes. Ecce maria qͣntus dn̄s eſt. qͣꝫ indeficientiſſimꝰ dn̄s eſt qui tecū eſt. ⁊ ideo qꝛ dn̄s indeficientiſſimꝰ indeficientiſſime eſt tecū. ⁊ ideo tu es inde ficientiſſime ineternū ſecū. Tu em̄ es thro nus ille indeficiens. thronꝰ ineternū. thro nus filij dei. de qͦ pr̄ ꝑꝓphetā ait. Thronus eius ſic̄ ſol in ꝯſpectu meo. ⁊ ſicut luna ꝑfe cta ineternū. Uere ineternū. vnde nō ſoluꝫ vere dicimꝰ. Tu aūt dn̄e ineternū ꝑmaneſ. ſed etiā vere dicere poſſumꝰ. Tu auteꝫ dn̄a ineternū ꝑmanes. Quid mirū ſi maria ip̄a in filio ſuo ꝑmaneat ineternū. cū ēt bn̄ficia marie ī ẜuis ſu. ꝑmaneāt ī et̓nū. Ait eī bea tus Bern̄. In te o maria angeli leticiā. iuſti grām. pctōres veniā inueniūt ineternum. Dn̄s ergo tecum o maria indeficiētiſſima. Gaude nūc maria gaude. Ecce dn̄s poten tiſſimꝰ ſic eſt tecū. ꝙ tu es potētiſſima ſecū. Speculum beate uirginis Dn̄s ſapiētiſſimꝰ ſic ē tecū. ꝙ tu es ſapiētiſ ſima ſecū. Dn̄s opulētiſſiꝰ ſic ē tecū ꝙ tu es opulentiſſima ſecū. Dn̄ſ īdeficiētiſſimꝰ ſic ē tecū. ꝙ tu es indeficiētiſſima ſecum. Eya gͦ potētiſſima domina eſto nobis impotētiſ ſimis auxiliatrix. Eya fapiētiſſima dn̄a eſto nob̓ inſipiētibꝰ auxiliatrix ⁊ ꝯſiliatrix. Eya opulentiſſima dn̄a eſto nobis indigētibꝰ lo cupletatrix Eya indeficientiſſima dn̄a eſto nobis deficientibꝰ ꝑpetuatrix in oī bono. Conſeq̄nter ꝯſideremꝰ chariſſimi ꝙ do minus iſte de qͦ dr̄. dn̄s tecū. ip̄e eſt dn̄s ſpe cialiter creature rōnalis. ſicut ip̄a rōnalis creatura in Psͣ. ait. Dn̄e dn̄s nr̄ ⁊c̄. Domi nus oīm vniuerſalit̓. dn̄s nr̄ ſpecialiter. ſic vtiqꝫ dn̄s nr̄ ſicut d̓r Iſa. xxxiij. Dn̄s iudex noſter. dn̄s legifer nr̄. dn̄s rex nr̄. Dn̄s legi fer nr̄ in mūdo. dn̄s iudex noſter ī iudicio. dominꝰ rex nr̄ nos coronans in celo. Iſte ſpecialis noſter dominus ſic cum maria fu it ꝙ etiā ip̄am ſpecialem nrām dominā fe cit. Quod bene beatuſ Bern̄. recognoſcēs ait. Dn̄a nr̄a mediatrix nr̄a. aduocata nr̄a. tuo filio nos recōcilia. tuo filio nos cōmē da: tuo filio nos rep̄ſenta. Sed ecce iſte nr̄ ſpecialis dn̄s ip̄e ē pijſſimꝰ. dn̄s iuſtiſſimꝰ. dn̄s certiſſimꝰ. dn̄s noīatiſſimꝰ. Dn̄s em̄ qͥ nō eſſet piꝰ in bn̄ficijs. iuſtus ī iudicijs. do minꝰ qͥ nō eēt certus in ꝓmiſſis. dn̄s qͥ non eēt noīatus in ppl̓is minꝰ reputaret̉. Dn̄s gͦ noſter eſt dn̄s pijſſimus liberalitate. dn̄s iuſtiſſimꝰ equitate. dn̄s certiſſimꝰ fidelita te. dn̄s noīatiſſimꝰ famoſitate Prīo ergo attēdite chariſſimi ꝙ dn̄s nr̄ ſpecialis qͥ cū maria eſt. ip̄e eſt dn̄s pijſſimus liberalitate miſcd̓ie ſue infinite. Ip̄e em̄ ē dn̄s de quo ꝓph̓a ait. Tu dn̄e ſuauis ⁊ mitis ⁊ multe mi ſericordie oībꝰ inuocātibꝰ te. Multe miſe ricordie dn̄s in multꝭ beneficijs tꝑalibus ſpūalibꝰ. eternalibꝰ. q̄ ex multa miſcd̓ia ſua ꝯtulit nobis ⁊ ꝯferre nō ceſſat. vtinā tantꝭ dn̄i miſericordijs nō ſimꝰ ingrati. vtinā do mino tā miſericordiſſimo ſimus valde gra ti cū Eſa. qui de iſto dn̄o ait. lxiij. Miſera tionū dn̄i recordabor. laudē dn̄i ſuꝑ oībꝰ q̄ reddidit nobis dn̄s. Ecce maria qͣlis dn̄s eſt. qͣꝫ pijſſimꝰ. qͣꝫ miſericordiſſimꝰ dn̄s eſt qͥ tecū eſt. Et qꝛ dn̄s miſericordiſſimꝰ miſeri cordiſſime eſt tecū. ideo et tu es miſericor diſſima ſecum. vt vere de te dici poſſit illud Eſa. xvj. Preparabit̉ in miſcd̓ia ſoliū eius ⁊ ſedebit ſuꝑ illud in ꝟitate. Soliū diuine miſcd̓ie eſt maria mr̄ miſcd̓ie. in qͦ oēs inpie niūt ſolacia miſcd̓ie. Nā ſicut miſericord ſimū dn̄m ita miſericordiſſimā dn̄am ha bemꝰ. Dn̄s nr̄ multe miſcd̓ie eſt oībꝰ inuo cantibꝰ ſe. et dn̄a nr̄a multe miſcd̓ie eſt oū inuocantibꝰ ſe. Propter qd̓ optime Ber dicit. Sileat miſericordiā tua ꝟgo btā qo inuocatā eā in neceſſitatibꝰ ſuis ſibi memi nerit defuiſſe. Dn̄s gͦ tecū o maria miſeri cordiſſima. Scd̓o attēdite chariſſimi. dn̄s nr̄ ſpecialis qͥ eſt cū maria. ip̄e eſt dn̄o iuſtiſſimꝰ equitate. ſicut bene de dn̄o iſto Psͣ. d̓r. Iuſtus dn̄s et iuſticias dilexit. Et iterū. Iuſtus dn̄s ⁊ rec. iudi. t. Iuſtꝰ certer dn̄s in oībꝰ iudicijs ſuis. in omībꝰ cauſis ī oībꝰ factꝭ ſuis. ſicut iteꝝ in psͣ. d̓r. Iuſtꝰ do minus in oībꝰ vijs ſuis. Dn̄s ita iuſtus eſt in oī via iuſticie. ꝙ ꝓpter nullā ꝑſonā decli nat a via iuſticie. Et iō bn̄ de iſto dn̄o dici Sapīe. vj. Non ſubtrahet ꝑſonaꝫ cuiuſo dn̄s qͥ eſt oīm dn̄ator. nec verebit̉ magnitu dinē cuiuſqͣꝫ. qm̄ puſillū ⁊ magnū ip̄e fecit. ⁊ eqͣliter eſt illi cura de oībꝰ. Ecce maria qͣ lis dn̄s eſt. qͣꝫ iuſtiſſimꝰ dn̄s eſt qui tecūe Et qꝛ dn̄s iuſtiſſimꝰ iuſtiſſime ē tecū id̓ tu es iuſtiſſime ſecuꝫ. Tu em̄ es ꝟga recta. florida. fructifera. Recta īmo recti ma ꝑ iuſticiā ⁊ equitatē. Florida ꝑ ꝟgin tem. Fructifera ꝑ fecunditatē. Que em̄ eē virga recta ſi nō ꝟga aaron eēt recta. Que anīa eēt iuſta ſi nō maria eēt iuſta. Hoceſt qd̓ btūs Bern̄. dicit. Quis inquā iuſtus. ſi nō maria iuſta de qͣ ortꝰ eſt ſol iuſticie. Do minus gͦ tecū o maria iuſtiſſima. Tercio attendite chariſſimi ꝙ dn̄s ſpecial̓ noſte eſt cū maria. ip̄e eſt dn̄s certiſſimꝰ fideli te. ⁊ fideliſſimꝰ certitudine. ſicut ꝓph̓a teſ tur qͥ ait. Fidelis dn̄s in omībꝰ ꝟbis ſuis. Recogitate gͦ verba iſta. qͥbꝰ ꝓmiſit coronā iuſtis. ⁊ gehennā iniuſtꝭ. ⁊ ſcitote ꝙ dn̄s fi delis fidelit̓ ꝟba ſua tenebit. fideliter qd̓ lo cutꝰ eſt implebit ſic̄ de iſto dn̄o d̓r Ezech. xxx. Ego dn̄s locutꝰ ſuꝫ ⁊ faciā. Uerba vti qꝫ ſua dn̄s fideliſſimꝰ fideliſſime tenebit ſi cut ip̄e in euāgelio ſuo dicit. Celum ⁊ terra trāſibūt ⁊c̄. Ecce maria qͣlis dn̄s eſt. qͣꝫ fide liſſimꝰ dn̄s eſt qͥ tecū eſt. Et qꝛ dn̄s fideliſ mus fideliſſime ē tecū. ideo ⁊ tu es fideliſi ma ſecū. Tu em̄ es illa fideliſſima colūbe nōe q̄ int̓ ſummū noe ⁊ md̓m diluuio ſpūa li ſubmerſuꝫ. mediatrix fideliſſima extu Coruꝰ infidel̓. colūba ꝟo fidel̓ fuit. Si Fo. LXVI eua īfidel̓. maria ꝟo fidel̓ inuēta ē. Eua infi deliſſima mediatrix ꝑditōis. maria ꝟo fide liſſima mediatrix ſalutꝭ fuit. Et ideo btūs Bern. ait. Fidelis mediatrix maria. q̄ ſalu tis antidotum viris ⁊ mulieribꝰ ꝓpinauit. Dn̄s gͦ tecū o maria fideliſſima Quarto attēdite cariſſimi ꝙ nr̄ dn̄s ſpecial̓ qͥ cū ma ria eſt. ip̄e eſt dn̄s noīatiſſimus famoſitate. Magni em̄ noīs eſt. teſte Hiere. c. x. qui de dn̄o iſto ait. Nō eſt ſil̓is tui dn̄e ⁊ magnꝰ tu ⁊ magnū nomē tuū. Magnū vtiqꝫ fama et laude nomē dn̄i eſt in oī ppl̓o ſic̄ ꝓph̓a oſtē dit di. Reges t̓re ⁊ oēs ppl̓i. pͥncipes ⁊ om̄es iudices terre. Iuuenes ⁊ ꝟgines. ſenes cuꝫ iunioribꝰ laudēt nomē dn̄i. Noīs autē dn̄i laus ⁊ fama nō ſolū ad oēm ppl̓m ſꝫ etiā ad om̄e tp̄s ſe extēdit. ſicut ꝑ eundē ꝓphetam pꝫ qͥ ait. Sit nomē dn̄i benedictū. ex hͦ nūc ⁊ vſqꝫ in ſeculū. Itē noīs dn̄i laus et fama nō ſolū ad oēm ppl̓m. non ſolū ad om̄e tp̄s. ſed etiā ad oēm locū ſe extendit. ſic̄ iā dictꝰ ꝓph̓a declarās ait. A ſolis ortu vſqꝫ ad oc caſuꝫ laudabile nomē dn̄i. Ecce maria qͣn tus dn̄s. qͣꝫ noīatꝰ dn̄s eſt qͥ tecū eſt. et quia dn̄s noīatiſſimꝰ ſiue famoſiſſimꝰ famoſiſſi me eſt tecū. iō ⁊ tu es famoſiſſima ⁊ noīatiſ ſima ſecuꝫ. Tu em̄ bene ſignata es ꝑ illam Ruth. de qͣ legit̉ ſic. Sit exēplū v̓tutis ī eſ frata. ⁊ hēat celebre nomē in bethleem.i. in eccl̓ia. O celeberrimi noīs maria quō poſ ſet nomē tuū nō eſſe celebre. q̄ etiaꝫ deuote noīari nō potes ſine noīantꝭ vtilitate. Te ſtatur tuꝰ Bern̄. di. O magna. o pia. o mul tū laudabilis maria. tu nec nomīari potes qͥn accedas. nec cogitari qͥdē qͥn recrees af fectus diligentiū te. tu nunqͣꝫ ſine dulcedi ne diuinitꝰ tibi inſita pie mēorie portas in grederis. Maria gͦ frēs optime ſignata eſt ꝑ illā famoſiſſimi noīs feminaꝫ Iudith. de q̄ſcriptū eſt. Hec erat in oībꝰ famoſiſſima. qm̄ timebat dn̄m valde. nec erat qͥ de illa lo ueret̉ ꝟbū malū. Famoſa qͥdē eſt maria ꝓ pter ꝟtutes ⁊ exēpla ſua tā laudabilia. Fa moſior aūt ꝓpter miſcd̓ias ⁊ beneficia ſua tā inenarrabilia. Famoſiſſima vero propt̓ gras ⁊ pͥuilegia ſua tā mirabilia Quid em̄ mirabiliꝰ qͣꝫ eſſe matrē ⁊ ꝟginē ⁊ eē dei ma tre Quid aūt mirū ſi maria de tantꝭ milibꝰ miſcd̓ie ſue beneficijs famoſa eſt in mūdo. q̄ tam famoſa eſt de vnico bn̄ficio ſuo circa theofilū exhibito. Ait btūs Bern̄. Famo ſum ſume tue benignitatꝭ teſtimoniū eſt ꝑ te reſtauratꝰ theophylus o maria. dn̄s gͦ te cū famoſiſſima o maria. Gaude nūc o ma ria gaude. Ecce dn̄s pijſſimꝰ ſic eſt tecū ꝙ tu es pijſſima ſecū. Dn̄s iuſtiſſimꝰ ſic ē tecu ꝙ tu es iuſtiſſima ſecū. Dn̄s famoſiſſimus ſic eſt tecū ꝙ tu es famoſiſſima ſecū. Eya gͦ pijſſima maria nos imꝑios ſalua ꝑ tua mi ſericordiſſimā pietatē. Eya iuſtiſſima nos iniuſtos ſalua ꝑ tuā iuſtiſſimaꝫ equitatem. Eya fideliſſima maria nos ꝑfidos ſalua ꝑ tua certiſſimā fidelitatē. Eya famoſiſſima maria nos infames ſalua ꝑ tuā ſuauiſſimā famoſitatē. Poſt p̄dicta cariſſimi ꝯſide randū ꝙ dn̄s iſte de qͦ d̓r dn̄s tecū. nō ſolū eſt dn̄s general̓r creature vniuerſal̓. nō ſo lum eſt dn̄s ſpecial̓r creature rōnalis. īmo ip̄e etiā ē dn̄s ſingl̓arit̓ aule ꝟginal̓ ſue ſan ctiſſime genitricꝭ. Maria ſingl̓arit̓ tā cor pͥore qͣꝫ aīa eſt aula dn̄i. domꝰ dei ſctīſſima de qͣ in pͣs. d̓r. Domū tuā decet ſctītudo do mine. O ꝟe ſingul̓arit̓ btām domuꝫ q̄ ſola tā ſingularit̓ talē meruit hr̄e dn̄m. Ecce eī btūs Bern̄. ait. Tu ſola digna inuēta es vt in tua ꝟginali aula rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū a regalibꝰ ſedibꝰ veniēs. pͥmā ſibi int̓ filios hoīm māſionē eligeret. Iſte ſingularꝭ ma rie dn̄s ſic ſingularit̓ cū maria fuit. ꝙ etiaꝫ ip̄am tā ſingl̓arit̓ dn̄am fecit. ꝙ nec pͥmā ſi milē viſa ē. nec hr̄e ſeq̄ntē. dū ip̄a ſingularit̓ dn̄i filia. dn̄i mr̄. dn̄i ſpōſa. dn̄i ancilla facta eſt. Maria em̄ filia dn̄i ſingl̓arit̓ generoſa mr̄ dn̄i ſingularit̓ gl̓oſa. ſpōſa dn̄i ſingulari ter ſpecioſa. ancilla dn̄i ſingl̓arit̓ obſeqͥoſa fuit. Si aūt illa tribꝰ ꝑſonis dīnis volumꝰ appropͥare poſſumꝰ dicere. ꝙ dn̄s iſte qͥ tam ſingl̓arit̓ eſt cū maria. ip̄e eſt dn̄s pr̄. dn̄s fi lius. dn̄s ſpūſſctūs. dn̄s trinꝰ ⁊ vnꝰ. Ip̄e eſt dominꝰ pr̄. cuiꝰ maria eſt filia nobiliſſima. ip̄e ē dn̄s filiꝰ. cuiꝰ maria ē mr̄ digniſſima. ip̄e ē dn̄s ſpūſſctūs. cuiꝰ maria eſt ſpōſa iu ſtiſſima. ip̄e ē dn̄s trinꝰ ⁊ vnꝰ. cuiꝰ maria ē ancilla ſubiectiſſima. Maria certe eſt filia ſūme et̓nitatꝭ. mr̄ ſūme ꝟitatꝭ. ſpōſa ſumme bonitatꝭ. ancilla ſūme trinitatꝭ. Primo gͦ attēdite cariſſimi ꝙ dn̄s iſte qͥ tā ſingularit̓ eſt cū maria. ip̄e ē dn̄s cꝰ filia nobiliſſima ē maria. De iſto eī dn̄o ⁊ de illa filia accipi p̄t qd̓ boos dixit ruth. ij. Bn̄dicta es a dn̄o fi lia. qꝛ pͥoreꝫ mīam poſteriore ſuꝑaſti. Uere bn̄dicta a dn̄o filia ē maria. a ſūmo inqͣꝫ do mino cꝰ ip̄a ē filia. O vere nobiliſſimi regꝭ nobiliſſima filia. q̄ tā ml̓tiplici interius or kk 2 Speculum beate uirginis nata es gl̓ia. vt ꝟe de ea dicere poſſit̉. Oīs gl̓ia eiꝰ filie regis abintꝰ. ⁊ id̓o tanqͣꝫ veriſſi ma regꝭ filia ad regnū copioſiſſime eſt tra cta. teſte btō Bern̄. qͥ ait. Tu filia delicata. ⁊ oī gr̄a plena. cariſſima ī delitijs tuis tra cta es ad gl̓iam decorꝭ tui ⁊ in ſignū dilecti onis. Iſta bn̄dicta filia priorē mīam poſte riore ſuꝑauit. Magna eī erga miẜos fuit mīa marie adhuc exulātꝭ ī md̓o. ſꝫ ml̓to ma ior erga miẜos ē mīa eiꝰ iā regnātꝭ in celo. Maiorē ꝑ bn̄ficia īnūerabilia nunc on̄dit hoībꝰ mīam. qꝛ magꝭ nūc videt innūerabilē hoīm miſeriā. Un̄ ꝓ ſplēdore pͥoris miſeri cordie fuit maria pulchra vt luna ꝓ ſplēdo re ꝟo poſteriorꝭ mīe ē electa vt ſol. Nā quē admodū ſol lunā ſuꝑat magnitudīe ſplen doris. ſic priorē marie mīam ſuꝑat magni tudo poſteriorꝭ. Quis ē ſuꝑ quē ſol nō luce at. qͥs eſt ſuꝑ quē mīa marie nō reſplēdeat. Audi qͥd de hͦ btūs Bern̄. ſentiat. ait eī ſic. Quēadmoduꝫ ſol orit̉ ſuꝑ bonos ⁊ malos indifferent̉. ſic maria petita nō diſcutit me rita. ſed oībꝰ ſeſe exorabilē. oībꝰ clementiſſi mā p̄bet. oīm deniqꝫ neceſſitatibꝰ ampliſſi mo miſeret̉ affectu Dn̄s gͦ tecū o maria ſi pr̄ cū filia nobiliſſima. Scd̓o attēdite ca riſſimi ꝙ dn̄s iſte qͥ tā ſingularit̓ eſt cū ma ria. ip̄e eſt dn̄s cuiꝰ mr̄ digniſſima ē maria. De iſto dn̄o et de iſta mr̄e dixit Elizabeth Lu. j. Un̄ mihi hͦ vt veniat mr̄ dn̄i ad me. eſt cui talis filiꝰ decentiſſimꝰ fuit. Ip̄a eſt qͣ maiorē deꝰ facere nō poſſet. Maiorē md̓m poſſet facere deꝰ. maiꝰ celū poſſet facere de us. maiorē mr̄em qͣꝫ mr̄em dei nō poſſet fa cere deꝰ. Un̄ Bern̄. ait. Nec em̄ decebat de um alia mr̄ qͣꝫ ꝟgo. nec ꝟginē aliꝰ filiꝰ qͣꝫ de us. qꝛ nec maior int̓ mr̄es. nec maior int̓ fi lios naſci potuit. Hec itaqꝫ mr̄ ē floris mi ſericordie mr̄ ſolis iuſticie. mr̄ fontis ſapīe. mr̄ regꝭ gl̓ie. Mater inquā eſt eiꝰ. cuiꝰ miſe ricordia ad dilectionē. cuiꝰ iuſticia ad timo rē. cuiꝰ ſapīa ad agnitionē. cuiꝰ gl̓a ad ſpem nos inducit. Maria gͦ mr̄ eiꝰ qͥ effectiue eſt nr̄a dilectio ꝑ miſcd̓iaꝫ. nr̄ timor ꝑ iuſticiā. nr̄a agnitio ꝑ ſapīam. nr̄a ſpes ꝑ gl̓iam. vt vere ip̄a dicere poſſit illud Eccī. xxiiij. Ego mr̄ pulchre dilectiōis ⁊ timoris ⁊ agnitōis ⁊ ſctē ſpei. Sed nūqͥd ſoliꝰ xp̄i mr̄ eſt maria Immo certe qd̓ iocūdiſſimuꝫ eſt. maria nō ſolū eſt mr̄ xp̄i ſingularꝭ. ſed etiā mr̄ oīm fideliū vniuerſal̓. Un̄ btūs Ambro. ait. S xp̄s eſt credētiuꝫ frater. cur nō ip̄a q̄ genm xp̄m credētiū ſit mr̄. Eya cariſſimi oēs nū gaudeamꝰ. nūc oēs gaudēdo dicamꝰ. B dictꝰ frat̓ ꝑ quē maria eſt nr̄a mr̄. ⁊ bn̄dio mr̄ ꝑ quaꝫ xp̄s eſt nr̄ frat̓. Hinc bn̄ An ait. On̄a mr̄ ꝑ quā talē frēm hēmꝰ qͥd grāy qͥd laudis tibi retribuemꝰ. Deꝰ gͦ tecū o mo ria ſic̄ filiꝰ cū mr̄e digniſſima. Tercio at tendite cariſſimi ꝙ dn̄s iſte qͥ tā ſingul eſt cū maria ip̄e eſt dn̄s. cuiꝰ ſpōſa venu ſima eſt maria. Un̄ tā de iſto dn̄o q̄ ſponſa exponi p̄t illud Oſee. ij. Sꝫ te mihi in iuſticia ⁊ iudicio ⁊ in miſcd̓ia. ⁊ miſeratiōibꝰ. ⁊ ſpōſabo te mihi ī fide. ⁊ ſcie qꝛ ego dn̄s. Ecce pulchra ſpōſa. pulchrai iuſticia ⁊ iudicio reſpectu ſui. pulchra īm ſeratiōibꝰ ⁊ mīa reſpectu ꝓximi. pulchra fide reſpectu dei. Pulchra vtiqꝫ in iuſti vite. ⁊ in iudicio ꝯſcīe. pulchra in mīa i fectu. ⁊ in miſeratiōibꝰ in effectu. pulch fide qͣ credidit oīa credēda ſupͣ ſe. ⁊ qͣ credi dit oīa ꝑficienda in ſe. iuxta illud Lu. B nedicta q̄ credidiſti qm̄ ꝑficient̉ ī te ea cta ſunt tibi a dn̄o. Sed ecce ſpōſaſpi maria ſicut formoſiſſima fuit ⁊ ē in ꝯu tione ita etiā dulciſſima eſt in allocutōe ſi d̓r Canti. iiij. Fauus diſ. ⁊c̄. vſqꝫ tua. Oē melliflua ꝟba ſepiꝰ diſtillauerūt dulciſſima marie labia. Que etiā bn̄ lac et mel ſi gua habuit ī duobꝰ ꝟbis q̄ ip̄a gabr ſpondit. Nōne maria lac ſub lingua habu it qn̄ lacteū illud ꝯtinētie ꝟbuꝫ rn̄dit. Qu fiet iſtud. qm̄ virū nō cognoſco. Nōne eti mel ſub lingua habuit qn̄ mellifluuꝫ ill dulcedinis vbū rn̄dit. Ecce ancilla dn̄iſ mihi ẜm v̓bū tuū. De mellifluētia nāqꝫ he ius melliflui ꝟbi ꝑ totū mundū melliflt cti ſunt celi. Maria inſuꝑ mel ſub lin habuit in mellifluis orōnibꝰ ad deū. la ro ſub lingua habuit in lactiuis collati ad ꝓximū. Eya gͦ qͣnti decoris ⁊ qͣnti dul ris eſt illa ſponſa ſummi ꝯſolatoris. Quia inqͥt Augꝰ. Que ē hec ꝟgo tā ſcā vt ad eā ve nire dignaret̉ ſpūſſctūs. tā ſpecioſa vt ean ſpōſaꝫ eligeret deꝰ. Dn̄s gͦ tecū o maria ſponſus cū ſponſa delicatiſſima. Que to attendite cariſſimi ꝙ dn̄s iſte qͥ tam ſin gulariter eſt cū maria. ip̄e eſt dn̄s cuiꝰ anci la deuotiſſima eſt maria. ſicut ip̄amet teſta tur dicēs. Ecce ancilla dn̄i. Maria anciu eſt dn̄i pr̄is. dn̄i filij. dn̄i ſpūſſctī. Quid po Fo. CXVII rū ſi maria ſit huiꝰ dn̄i ancilla. cū etiaꝫ filiꝰ marie ſit huiꝰ dn̄i ſeruꝰ ẜm aſſumptā a ma tre naturā. Ip̄e em̄ in psͣ. ꝯfitet̉ dicens. O dn̄e qꝛ ego ẜuus t. e. ſ. t. ⁊ filiꝰ an̄. t. O qͣꝫ bo na ancilla. ⁊ bonꝰ ancille filiꝰ. Heu qͦt ſunt male ancille ⁊ mali ancillarū filij. Sed qͥd dicit ſcpͥtura. Eijce ancillā ⁊ filiū eiꝰ. Legit̉ Gen̄. xvj. de ancilla ſare ꝙ ꝯcepiſſe ſe vidēs deſpexit dn̄am ſuā. Mala gͦ ancilla agar d̓ fecūditate inflat̉. bona ꝟo ancilla maria de hūilitate fecundat̉. Ancilla illa ſuꝑba dn̄aꝫ deſpexit. ancillā iſtā hūileꝫ dn̄s reſpexit. ſic̄ ip̄a hūiliter recognoſcēs dicit. Reſpexit hu militatē ancille ſue. O aīa xp̄iana dn̄i ancil la. ſic cū maria amplectere fecūditatē vt ne quaqͣꝫ deſeras hūilitatē. Ut gͦ de boni oꝑiſ fecūditate nō infleris. ſed magꝭ de hūilita te fecunderꝭ. attēde hūilē ancillā. reſpice hu milē mariā. Ecce ait ancilla dn̄i. vn̄ Amb̓. Uide inqͥt hūilitatē. vide deuotionē. ancil lā ſe dicit dn̄i. q̄ mr̄ eligit̉ dn̄i. nec repentino exaltata ꝓmiſſo eſt. O vere āmirāda humi litas. ecce nō ſolū dn̄i ancilla ſed etiā ẜuoꝝ dn̄i ancilla qͦdāmō dignat̉ eſſe maria. Ip̄a nāqꝫ ſignata eſt ꝑ illā ab ygail. ꝓ qͣ adducen da cū dauid nūcios miſiſſet. rn̄dit ſic̄ legit̉ j. Reg. xxv. Ecce famula tua ſit in ancillā vt lauet pedes ẜuoꝝ dn̄i mei. Per bn̄dictā an cillā mariā qͣſi tot ſerui dn̄i loti ſunt. qͦt fi deles eiꝰ ſuffragijs a pctīs mūdati ſt̓. Ip̄a em̄ qͣſi tot ẜuorū dn̄i pedibꝰ aquā obtulit. qͦt penitētibꝰ lachrymas cōpūctōis obtinu it. Dn̄s gͦ tecū o maria tāqͣꝫ cū ancilla deuo tiſſima. Dn̄s pr̄ tecū. dn̄s filiꝰ tecū. dn̄s ſpi rituſſctūs tecū. Un̄ Bern̄. Pr̄ inqͥt̉ tecū. qͥ ſuū filiū facit ⁊ tuū. Filiꝰ tecū qui ad cōden dū in te mirabile ſacr̄m. miro mō ⁊ ſibi reſe rat genitale ſecretum. ⁊ tibi ẜuat ꝟginale ſi gnaculū. Spūſſctūs tecū qͥ cū pr̄e ⁊ filio tu um ſctīficat vteꝝ. Dn̄s gͦ tecū. dn̄s certe cu ius filia es qͣ nulla nobilior. dn̄s cuiꝰ mat̓ es q̄ nulla mirabilior. dn̄s cuiꝰ ſponſa es qͣ nulla amabilior. dn̄s cuiꝰ ancilla es qͣ nll̓a humilior vnqͣꝫ fuit. nec eſt. nec erit inet̓nū. Eya gͦ dn̄a. qꝛ dn̄s tantꝰ ac talis. tantū ac ta liter eſt tecū. fac vt etiā ip̄e ꝑ grām ſit nobi Anſelmus. Ominꝰ tecū. His dulciſſimis ꝟbis ille deuotꝰ btē marie Anſel. deuote alludēs ait ſic. Maria obſecro te ꝑ gram qͣ ſic dn̄s eſſe tecū. ⁊ te voluit eſſe ſecū racꝓpter ip̄am ẜm eandē ip̄am grām miſeri cordiā tuā mecum. fac vt amor tui ſemꝑ ſit mecū. ⁊ cura mei ſꝑ ſit tecū. facvt clamor ne ceſſitatꝭ mee qͣꝫdiu ip̄a ꝑſiſtit ſit tecum. ⁊ re ſpectꝰ pietatꝭ tue qͣꝫdiu ego ſubſiſto ſit me cū. ſac vt cōgratulatio btītudinis tue ſemꝑ ſit mecū. ⁊ cōpaſſio miſerie mee ſꝑ qͣntū mi hi expedit ſit tecū. Dn̄s gͦ tecū o maria. Te cū. certe cecū. Tecū fuit tecū eſt. tecum erit. Tecū vtiqꝫ ſic̄ ſol cū aurora ip̄m p̄ueniēte. tecū ſic̄ flos cū ꝟ̓ga ip̄ꝫ ꝓducēte. tecū ſic̄ rex cū regina ad ip̄m ingrediēte. Sol nāqꝫ oī bus lumībꝰ luminoſior. flos oībꝰ floribꝰ p̄ci oſior. rex oībꝰ regibꝰ glorioſior eſt dn̄s ieſꝰ xp̄s. Aurora vero hūc ſolē clariſſima irradi atiōe p̄ueniēs. Uirga hūc florē mirabiliſſi ma emiſſiōe ꝓducēs. Regina ad hūc regeꝫ ſolēniſſima ꝓceſſiōe ingrediēs eſt btīſſima ꝟgo maria. De his ſingul̓ ꝑ ordineꝫ videa Ominꝰ tecū. Tecū certe(mus. ſicut ſol cū aurora de ſole ꝓcedēte ⁊ ortū ſol̓ p̄ueniēte. ⁊ lumīe ſolis dieꝫ initiante. Reuera em̄ aurora md̓i maria a ſole et̓nō ſingl̓arit̓ p̄parata ꝓgrediēs eiuſ dēqꝫ ſolis ortū mirabilit̓ irradiata p̄ueniēſ diē gr̄e tāte ſolis md̓o felicit̓ initiauit. teſtā te btō Bern̄. qͥ ait. Sicut aurora valde ru tilans in md̓m ꝓgreſſa es o maria. qn̄ veri ſolis ſplendore tāte ſctītatꝭ iubare p̄curri ſti. vt vere diē ſalutꝭ. diē ꝓpiciatōis. diē quā fec̄ dn̄s a tāta claritate litiari dignū fuerit. Maria gͦ aurora d̓ qͣ d̓r Cā. vj. Que ē iſta q̄ ꝓgre. vſqꝫ. ꝯſurgēs. Bn̄ aurore cōparat̉ ma ria tā ꝓpter ſe qͣꝫ ꝓpter nos. ꝓpter ſe ſpecialit̓. ꝓpter nos generalit̓. Maria ꝓpt̓ ſe bn̄ cōpa ratur aurore ẜm ſcripturaꝫ. Primo ꝓpt̓ ab ſceſſum noctꝭ culpe. Scd̓o ꝓpt̓ ꝓceſſum lu cis gr̄e. Tercio ꝓpt̓ ortū ſol̓ iuſticie. Quar to ꝓpter locū ſedis gl̓e. Primum in pleniſſi ma eiꝰ ſctīficatiōe. Scd̓m in clariſſima eiꝰ ꝯuerſatiōe. Tercium in mirabiliſſima filij eiꝰ generatiōe. Quartū in gl̓ioſiſſima eius aſſumptione attendamꝰ. Primo attēdi te chariſſimi ꝙ q̄daꝫ felix aurora eſt maria ꝓpter felicē abſceſſum noctꝭ culpe in ſua ſan ctificatiōe. Un̄ Iob maledicēs nocti in qͣ dictū eſt. ꝯceptꝰ eſt hō ait. Obtenebrentur ſtelle eiꝰ caligine. Expectet lucē ⁊ nō videat nec ortū ſurgentꝭ aurore. Quid h̓ ꝑ ſtellas. quid ꝑ lucē. qͥd ꝑ aurorā ſignat̉. Dico ꝙ per ſtellas anīe ſct̄ōꝝ. ꝑ lucē ſctūs ſctōꝝ. ꝑ auro rā regina ſctōꝝ deſignat̉. Stelle vtiqꝫ oēs ſancti ſunt. qͥ ordinē morū ⁊ diſcipline. cur k k 3 Speculum beate uirginis ſum qͦꝫ feruoris ⁊ bone vite nō relinquunt ⁊ ſic ꝯtra diabolū vi pugnaturi ſunt. Und̓ de his ſtellis bene legit̉ Iudicū. v. Stelle manētes in ordīe ⁊ curſu ſuo aduerſus ſy ſarā pugnauerūt. Syſara īterp̄tat̉ tollēs recedentē. ⁊ ſignat diabolū qui quēlibꝫ re cedentē a deo tollit. Per lucē quoqꝫ ſanctꝰ ſctōꝝ ieſus xp̄s ſignat̉. ſicut ip̄e de ſe on̄dit dicēs Ioh̓. viij. Ego ſum lux mūdi. qͥ ſeqͥ tur me nō am. in te. Seqͣmur frēs. ſeꝗmur hanc lucē ne in tenebris ambulātes cada mus in lutuꝫ pctī. ⁊ in foueā inferni. Seqͣ mur aūt nō claudicādo. ẜm qd̓ d̓r. iij. Regū. xviij. Uſqꝫ qͦ claudicatꝭ ī duas partes. Si dn̄s eſt deꝰ ſeqͥmini eū. ſi autē baal ſeqͥmini illū. Per aurorā aūt cuiꝰ ortū nox nō vidit. btā virgo ſignificat̉. cuiꝰ natiuitatē nox ori ginalis culpe nō initiauit. Nox em̄ cui Iob maledicit. nox in qͣ ꝯceptꝰ eſt hō. pctm̄ ori ginale eſt. in qͦ oēs ꝯcipimur. Unde psͣ. In pctīs ꝯcepit me mr̄ mea. Quia gͦ vere om̄s ſctī in pctō ꝯcipiunt̉. ⁊ in pctō naſcunt̉. id̓o bn̄ h̓ d̓r ꝙ ſtelle ꝑ hanc noctē obtenebrant̉. Sed qꝛ xp̄s nec ꝯceptꝰ nec natꝰ in pctō fu it. iō bn̄ h̓ d̓r. ꝙ nox iſta lucē nō vidit. Quia vero btā ꝟgo in pctō ꝯcepta fuit. ſꝫ fine pec cato nata. in pctō orta nō fuit. iō nō aurorā ſed ortū aurore d̓r nox iſta nō vidiſſe. Hoc eſt ꝯͣ illos qͥ ip̄aꝫ nō ſolū ſine pctō natā. ſed etiā ſine pctō ꝯceptā dicūt. Cōtra qͦs btūs Bern̄. arguēs ait. Si an̄ ꝯceptū ſuum ma ria ſctīficari nō potuit. qm̄ nō erat. ſed necī ip̄o cōceptu ꝓpter pctm̄ qd̓ inerat. reſtat vt poſt ꝯceptū in vtero iā exiſtēs ſctīficationē accepiſſe credat̉. q̄ excluſo pctō ſctām fece rit natiuitatē. nō tn̄ ꝯceptionē. Scd̓o at tendite cariſſimi ꝙ q̄dā felix aurora eſt ma ria ꝓpter felicē eiꝰ ꝓgreſſionē in luce gr̄e. iux ta illud. Que eſt iſta q̄ ꝓgredit̉ qͣſi auro. ⁊c̄. Sicut eī lux aurore ꝓgredit̉ creſcēdo ī cla ritate. ſic maria ꝓgrediebat̉ ꝓficiēdo in cla ritate gr̄e ⁊ bone vite. Progrediebat̉ vtiqꝫ ꝓficiēdo in oībꝰ ꝟtutibꝰ vniuerſalit̓. vt ī om ni ꝟtutū claritate eēt qͣſi aurora ꝯſurgens apud ſe. pulchra vt luna apud ꝓximos. ele cta vt ſol apud deū. Progrediebat̉ qͦꝫ profi ciendo in qͥbuſdā ꝟtutibꝰ ſpecialit̓. de qͥbus btūs Bern̄. ait ſic. Feruebat in q̄rēdo gra tiā marie caritas. ſplēdebat in carne ꝟgini tas. in obſeqͥo hūilitas eminebat. Haꝝ ita qꝫ ꝟtutū claritate maria fuit qͣſi aurora cō ſurgens in rutilāti ꝟginitate. pulchra vt lu na in micanti hūilitate electa vt ſol in radi anti caritate. Felix qui hos tres fulgores has tres ꝟtutes marie ſecutꝰ fuerit. per q̄s ip̄a deū ⁊ mgr̄m oīm ꝟ̓tutū ꝯcepit teſtante iteꝝ btō Bern̄. qͥ ait. Hāc inuenit grām ple na iā gr̄a. vt caritate feruida. ꝟ̓ginitate in gra. hūilitate deuota fieret. ſine virili cōm xtione grauida. ſine muliebri dolore puer pera. Tercio attēdite cariſſimi ꝙ q̄dā fe lix aurora ē maria ꝓpter felicē ortū ſolis in ſticie. Sol nāqꝫ iuſticie chriſtꝰ deꝰ nr̄ meo ante aurora ſua maria ortꝰ eſt in md̓o. orr vtiqꝫ abſqꝫ vllo pctī nubilo. ꝓpter qd̓ auro ra illa valde rutilās fuit oriēte fole ſuo. iu ta illud. ij. Regū. xxiij. Sicut lux auror riente ſole mane abſqꝫ nubibus rutilat Lux igit̉ aurore eſt ſctītas marie qͣ ip̄am radiare dignatꝰ eſt ꝓceſſurꝰ de ip̄a ſol iuſti cie. De hͦ bene btūs Bern̄. ait. Recte qͥden o maria aurore officiuꝫ impleſti. Ip̄e eī iuſticie de te ꝓceſſurꝰ ortū ſuū quadā ma tina irradiatiōe p̄ueniēs. in te lucis ſue ra dios copioſe trāſfudit. Lux huꝰ aurorem rabiliter rutilabat. oriente ſole abſqꝫ nubi bus.i. naſcēte xp̄o abſqꝫ origīal̓ pctī obſcu ritatibꝰ. Ecce hic d̓r ꝙ ſol abſqꝫ nubibꝰo Et Exo. iij. d̓r ꝙ rubꝰ abſqꝫ cōbuſtiōe igni ⁊ Dan̄. ij. dr̄ ꝙ lapis ſine māibꝰ abſciditur. Quid gͦ ꝑ ſolē. quid ꝑ ignē. quid ꝑ lapidem niſi xp̄s ſignat̉. Ip̄e em̄ eſt ſol illumināt tellectū. ignis accēdens affectuꝫ. lapis/ mans nos cōtra defectū. Dico ꝙ xp̄s ieſu eſt ſol illuminās ītellectū. iuxta illud Ha lach̓. iiij. Orietur vob̓ timentibꝰ nomē me um ſol iuſticie. Uide ergo ſi timeas dn̄m ſcriptū quippe eſt. Qui timet deuꝫ nihil gligit. Item xp̄s eſt ignis accendens a ctum. ait em̄ apl̓s ad Heb̓. Deus nr̄ igi ꝯſumens eſt. Hic ignis nō ſoluꝫ fuit in bo vteri virginalis. ſed etiā in rubo deuot cordis eſt. Hunc nanqꝫ ignē ſenſerūt qͥ d̓ xerunt Luce. xxiiij. Nonne cor ⁊c̄. Itē xp̄s eſt lapis firmans nos cōtra defectū ſi ben fundati fuerimꝰ ſuꝑ ip̄m. Un̄ Matth̓. vij Deſcēdit pluuia. venerūt flumīa. fla. vent et ir. in do. illā ⁊ nō ce. fundata em̄ erat ſup pe. Ecce nec pluuia heretice eloquētie. nec flumina mūdane ꝯcupiſcētie. nec venti hū mane violentie nocere poſſunt domur men tis ſupra petrā xp̄i fundate. Quid ergo eq ſol ſine nube orit̉. rubus ſine combuſtion ignitur. lapis ſine māu abſcidit̉ niſi ꝙ xp̄s Fo CXVIII qui eſt ſol veritatꝭ. ignis caritatis. lapis fir mitatꝭ ſiue eternitatꝭ. ip̄e cōcipit̉ ⁊ naſcit̉ ſi ne nube pctī original̓. ſine cōbuſtiōe ꝯcupi ſcētie carnal̓. ſine manibꝰ amplexꝰ marital̓. In ꝯceptiōe em̄ xp̄i nec pctm̄ ꝓ is. nec ꝯcu iſcentiā mr̄is. nec amplexꝰ pr̄is inuenies. Ꝙ aūt ꝟgo tā miraculoſe ꝯcepit. hͦ ille face re potuit qͥ alludētia huic miraculo mira bilia multa p̄miſit. ſicut btūs Auguſ. teſtat̉ qͥ ſic dicit. Qui ſcripſit lapideas tabulas ſi ne ferro. ip̄e grauidauit mariā ſpūſctō. et qͥ ꝑduxit panē in heremo ſine aratiōe. ip̄e im regnauit virginē ſine corruptiōe. ⁊ qͥ fecit virgā ſine pluuia germīare. ip̄e fecit filiam dauid ſine ſemīe generare. Quarto attē dite cariſſimi ꝙ q̄daꝫ felix aurora eſt maria r felicē locū eius in gl̓ia. ⁊ ẜm hͦ bene de ora dr̄ Iob. xxxviij. Nunqͥd on̄diſti au locū ſuū. Iā certe aurora nr̄a Maria imit̓ locata in celo. locū tenet viciniſſi mū ſoli eterno. Cōſiderare aūt poſſumꝰ tri plicē marie locū notabilē. Primꝰ eſt qͦ ipſa dn̄m ſuſcepit ſpūalit̓. Scd̓us eſt qͦ dn̄m ſu ſcepit corꝑaliter. Terciꝰ eſt qͦ ip̄am dn̄s re cepit eternalit̓. Ecce triplex locus Marie. Dico ꝙ pͥmus locus qͦ maria dn̄m ſuſce pit ſpūalit̓ eſt mens marie pacificata ⁊ qͥeta ta. ẜm ꝙ psͣ. dicit. Factꝰ eſt in pace locꝰ eius ⁊ habitatio eiꝰ in ſyon. qd̓ interp̄tat̉ ſpecu lū vl̓ ſpeculatio. Ecce qͥcūqꝫ deū mente ſpe culari deſiderat. oportet vt ei in pace men tis locū faciat. Nā ſine pace mētis nemo ve nit ad ſpeculationē ꝯtēplatiōis. vn̄ apl̓s ad Heb̓. xij. Pacē ſeqͥmini cū oībꝰ ⁊ ſanctimo niā ſine qͣ nemo videbit deū. O qͥs enarra re vl̓ etiā cogitare ſufficiat in qͣlibus qͦtidie ſpeculationibꝰ ſctā illa ſyon. ſctā illa mens marie fuerit. dū oīa illa miſteria p̄ oībꝰ mor talibꝰ ſibi nota feruētiſſima ſibi mēte reuo uit. De hͦ bene btūs Hiero. ait. Si qͣ ſunt in vob̓ viſcera pietatꝭ. ꝯſiderate qͦ cruciaba tur amore. qͦve deſiderio eſtuabat hec ꝟgo du reuolueret anīo cuncta q̄ audierat ⁊ vi derat. q̄ cognouerat quātiſue mouebat̉ re pleta ſpūſctō celeſtiū ſecretoꝝ incitamētis Itē locꝰ quo maria cōcepit corꝑaliter eſt vterus marie. de quo accipi pōt illud Gen̄. ij. Fluuius qͥ egrediebat̉ de loco volūpta tis Ieſus chriſtꝰ de vtero v̓ginis ad irrigā du paradiſum. Paradiſus ſpecial̓ eſt ma ria. vniuerſal̓ eſt ecc̄ia. Felix irrigatio vtri uſqꝫ paradiſi ꝑ fluuiū ventris marie ieſum chriſtū. qui ait Eccī. xxiiij. Dixi irrigabo or tum plantationū mearū. Hinc eſt ꝙ bene ſctūs Hiero. loquēs de illis verbis. Uidi ſpecioſaꝫ aſcendentē de ſuꝑ riuos aquarū. ait. Bene de ſuꝑ riuos aqͣrū. qꝛ ſuꝑ aquaꝫ refectiōis educauerat eaꝫ dn̄s ⁊ nutrierat. de qua multi educti riui oēm irrigāt terrā deliciarū. ⁊ infundūt hortū voluptatis. Itē locus qͦ mariā dn̄s ſuſcepit manſu rā eternalit̓ in celo eſt locꝰ gl̓ie. de qͦ dn̄s ad Iob loquit̉. Nunqͥd on̄diſti aurore locū ſu um. qͣſi dicat. nō tū ſed ego. Nō ad te perti net on̄dere aurore marie locū ſuuꝫ in celo. ſed ad me. Bene aūt dicit ſuū qͣſi appropri ando ⁊ diſcernēdo illū ab alijs oīm ſctōruꝫ locis. Hinc etiā bene legit̉. iij. Reg. viij. In tulerūt ſacerdotes archam federꝭ dn̄i in lo cum ſuū. Hic certe locꝰ eſt ſuꝑ oēs choros angeloꝝ. Hic deniqꝫ locꝰ eſt in celo digniſ ſimus. teſtāte btō Bern̄. qͥ ait. Nec in mun do locꝰ dignior virginal̓ vteri thalamo in qͦ filiū dei maria ſuſcepit. nec in celis regali ſolio qͦ mariā marie filiꝰ ſublimauit. Sic gͦ maria ꝓpter ſe bn̄ cōparat̉ aurore. Primo ꝓ pter termīationē noctꝭ culpe in pleniſſima eiꝰ ſanctificatōe. Scd̓o ꝓpter ꝓgreſſionē lu cis gr̄e in clariſſima eiꝰ ꝯuerſatiōe. Tercio ꝓpter ꝓductionē ſolis iuſticie in mirabiliſſi ma filij eiꝰ generatōe. Quarto ꝓpt̓ appropri ationē loci gl̓ie in gl̓ioſiſſima eiꝰ aſſumptio ne. Deinde ꝯſiderādū eſt. ꝙ lucidiſſima ꝟgo maria nō ſolū ꝓpter ſe ſed etiā ꝓpt̓ nos bn̄ cōparat̉ aurore. Nā ſicut in ſcriptura ꝑ aurorā ſignatū eſt. ip̄a nob̓ eſt ad deū medi atrix. ad angelos pacificatrix. ad demones defenſatrix. ad noſip̄os illumīatrix. Pri mo attēdite ꝙ aurora nr̄a maria nob̓ ē ad deū mediatrix. ſic̄ in psͣ. ſignatū eſt vbi dici tur. Tuus ē dies ⁊ tua eſt nox. tu fabricatꝰ es aurorā ⁊ ſolē. Sicut bn̄ btūs Gregꝭ. ait Dies vita iuſti. nox ꝟo vita accipit̉ pctōris. ⁊ iō bn̄ dn̄s filios iſrl̓ p̄cedebat ꝑ diē in co lumna nubis. ꝑ noctē ꝟo in colūna ignis. qꝛ ab ardore ire ſue tanqͣꝫ nubes pios ꝓte git ⁊ tanqͣꝫ ignis impios vrit. Un̄ bn̄ ſol in telligit̉ xp̄s. ſol vtiqꝫ iuſticie. qͥ illumīat ele ctos. ⁊ vrit reprobos. Grauit̉ qn̄qꝫ vrit in mūdo. grauiꝰ aūt in iudicio. grauiſſime au tē in inferno. De hac triplici vſtione intel igi p̄t illud Eccī. xliij. Triplicit̓ ſol exurēs montes.i. ſuꝑbos pctōres. ꝓpter hͦ bn̄ refri geratrice. mediatrice inter nos ⁊ ſolē iuſtū kk 4 Speculum beate uirginis indigemꝰ. Et iō bene pͣs. in p̄dicto ꝟſu au rora inter noctē ⁊ ſole ponit mediā. q̄ certe etiā ordine naturali media eſt. Aurora ita qꝫ eſt beatiſſima ꝟgo maria. q̄ inter noctē ⁊ ſolem. inter hoīem ⁊ deū. inter hoīem inin ſtum ⁊ deū iuſtū ē optima mediatrix. opti ma ire dei refrigeratrix. Teſtat̉ btūs Ber̄. dicens. Securū iā habet hō acceſſum ad deū. vbi mediatorē cauſe ſue filiū hꝫ an̄ pa trem. ⁊ ante filiū mr̄em. Filiꝰ nudato corꝑe pr̄i on̄dit latꝰ ⁊ vulnera. Maria filio pectꝰ ⁊ vbera. Non pōt vllo mō fieri repulſa vbi ꝯcurrunt ⁊ ꝑorant tanta caritatꝭ inſignia. Scd̓o attendite cariſſimi ꝙ aurora nr̄a maria nobis eſt ad angelos pacificatrix. ſi cut ſignatū eſt Gen̄. xxxij. Ubi legit̉ ꝙ ange lus qͥ cū iacob luctabat̉ bn̄dixit eū in auro ra Dicente nāqꝫ angelo. Dimitte me. iā em̄ aſcendit aurora nō dimiſit eum iacob niſi ip̄m bn̄diceret. In aurora lucta fuit int̓an gelū ⁊ iacob. diſcordia fuit int̓ deū. angl̓os ⁊ homīes. Homo em̄ peccādo offenderat creatorē. Offenſo aūt creatore oīs offendi tur creatura. qͣnto magꝭ illa q̄ creatori ma gis eſt ꝯiūcta. Illa gͦ lucta potuit hꝰ diſcor die eſſe figura. Sed certe adueniēte auro ra. adueniēte maria pacificati ſunt angeluſ atqꝫ hō. ita ꝙ in ip̄a aurora. in ip̄a ꝟgīe ma ria angelicā benedictionē ꝯſecutus eſt hō Angelus nanqꝫ dixit. bn̄dicta tu in mu. ad ꝟ̓ginē. ⁊ ꝑ hanc bn̄dictionē ꝟginis hō ꝯſeqͥ tur bn̄dictionē pacꝭ ⁊ ſalutꝭ in filio ꝟ̓ginis. benedictionē vtiqꝫ illā de qͣ apl̓s ait Eph̓. Benedictꝰ deus et pr̄ dn̄i nr̄i ieſu chriſti. q benedixit nos in om̄ī bn̄dictione in celeſti bus in xp̄o. quā etiā bn̄dictionē ip̄e benedi ctus filiꝰ. bn̄dicte ꝟginis cōfirmabit qn̄ di cet. Uenite bn̄dicti pa. ⁊c̄. Iacob gͦ aurore aſcendēti ⁊ nos marie adueniēti gr̄as aga mus ꝓ bn̄dictōne qua cū angelo pacificati ſumꝰ. Merito certe ꝑ aurorā. merito ꝑ ma riā hoīes cū angelis pacificant̉. exqͦ ꝑ mari am ab hoībꝰ angelorū chori reintegrātur. ſicut Anſel. inſinuat dicēs. O femīa mira biliter ſingularꝭ. ⁊ ſingularit̓ mirabilis. per quā elemēta renouant̉. inferna remediant̉. hoīes ſaluant̉. angeli reintegrant̉. Ter cio attēdite chariſſimi ꝙ aurora nr̄a maria nobis eſt ꝯtra demones defenſatrix. ſic̄ ſi gnatū eſt Iob. xxiiij. vbi de homicida et de fure. ⁊ de adultero d̓r. Perfodiūt ī tenebrꝭ domos ſicut in die ꝯdixerāt ſibi. ⁊ ignorauerunt lucē. Si ſubito apparuerit auroro arbitrant̉ vmbrā mortꝭ. Homicida diabo lus. fur diabolus. adulter diabolꝰ eſt. Po micida inquā eſt. qꝛ genꝰ hūanum occidit Fur quia quecūqꝫ poteſt nobis bona ſub trahit. Adulter qꝛ ſponſam dei anīam co rumpit. Heu quāta nob̓ mala hmōi ma lefici. quāta nob̓ mala ſpūs maligni faciūt Perfodiūt nāqꝫ in tenebrꝭ ignorātie. in to nebris obſcuritatꝭ. interiores domos tiū nr̄aꝝ. domos vtiqꝫ de qͥbꝰ in psͣ. dic Deus in domībꝰ eius cognoſcet̉. Perfodi unt certe tentatiōibꝰ ꝑforatiuis domos il las in quibꝰ ille libent̓ habitat qͥ Luce. xix dicit. Hodie in domo tua oportet me ma nere. Perfoſſis autē domībꝰ. ꝑforatis vſqꝫ ad infelicē peccati ꝯſenſum mentibus. he qͣnta mala malefici iſti occidēdo. furando adulterādo cōmittūt in aīabꝰ. Ad euaden da gͦ tanta ꝑicula vtinā nob̓ aurora appar at. vtinā nob̓ maria ſuccurrat. Si en̄ to apparuerit aurora. ſi cito nob̓ adu ⁊ ſuꝑuenerit marie gr̄a ⁊ miſcd̓ia. arbitr tur vmbrā mortꝭ.i. ſic timēt hoīes. ſic tr dant. ſic fugiūt. ſicut hoīes timēt ⁊ fug vmbraꝫ mortꝭ. Propter hͦ bn̄ beatꝰ B ait. Non ſic timēt hoſtes viſibiles quā caſtroꝝ multitudinē copioſam. ſic̄ aeree po teſtates marie vocabulū ⁊ exemplū. fluunt ⁊ pereūt ſicut cera a facie ignis vbicūqꝫ uenerint crebrā huiꝰ nomīs recordati deuotā inuocationē. ſollicitā imitationeꝫ Quarto attēdite cariſſimi ꝙ aurora ſtra maria nob̓ eſt qͦ ad noſip̄os illumi trix ad bene oꝑandū. Operarij ab aſcen aurore incipiūt oꝑari. Un̄ Neemie. iiij q Noſip̄i faciemꝰ opus. media pars nr̄m neat lanceas ab aſcēſu aurore donece diant̉ aſtra. Quo nobis neceſſaria ſunt. vt delicet vt bonis oꝑbꝰ inſiſtamꝰ. ⁊ id̓o bene aiunt edificātes. Noſip̄i faciemꝰ opus. qd̓ opus niſi de qͦ apl̓s ait Gal̓. vj. Dū tp̄s ha be. o. bo. ad oēs. Bene aūt dicūt. noſip̄i ciemꝰ. noſip̄i. nō nr̄i vicarij. Un̄. ij Coꝝ. In oībꝰ exhibeamꝰ noſmetip̄os ſic̄ d̓ niſtros. Sed certe maria nō nutricē a non vicariā. ſed ſꝑ ſemetip̄am exhibuitꝭ miniſtrā. ſicut btūs Augꝰ. teſtat̉ dicēſ. E ria abſqꝫ dubio oꝑe mīſtratrix extitit que vtero geſſit. partūqꝫ ꝑfuſuꝫ aluit ⁊ fouit. in p̄ſepi reclinauit. ⁊ a facie Herodis abſcon dit fugiens in egyptū. ⁊ oēm infantia eius Fo. LXIX nio mentꝭ affectu eſt ꝓſecuta. ita vt vſqꝫ ad mortē crucis ab eiꝰ indubitant̓ nō receſſe ꝯſectatu. nō ſolū greſſibꝰ peduꝫ tanqͣꝫ ꝓ nore filij. veꝝetiā imitatiōe morū tanqͣꝫ ꝓ reuerentia dn̄i. Neceſſariū etiaꝫ nob̓ eſt vi nō ſolū bonis oꝑbꝰ inſiſtamꝰ. ſed etiā vt vi rijs reſiſtamꝰ. ⁊ iō bn̄ addit̉ de lanceis tenē lis. Tenere em̄ debemꝰ lanceā zeli contra impetū vicij. ꝯtra impugnationeꝫ diaboli. carnis ⁊ mundi. De his lanceis bene dicit̉ Hiere. xlvj. Polite lanceas induite vos lo ricis. Lorica iuſticie a malo ꝓtegimur. ſed lancea zeli malū impugnamꝰ. Si lanceā vi cij zeli ꝯtra vicia nō extēdis in mūdo. deuſ lanceā ire ſue ꝯͣ te extēdet in iudicio. Und̓ Sap̄. v. d̓r Acuet irā dirā in lanceaꝫ. O qͣ lis bellatrix fuit maria cū ſctā zeli ſui lācea. Un̄ Bern̄. Tu bellatrix egregia. pͥmo eū qͥ pͥmꝰ euā ſupplātauit expugͣre virilit̓ aggreſ ſa es. vt gͦ bōis oꝑbꝰ fidel̓r īſiſtāꝰ ⁊ mal̓ viri reſiſtāꝰ. neceſſariū nob̓ ē vt marie exēplū piciamꝰ. marie ſuffragiuꝫ imploremus. Tūc qͣſi ab aſcēſu aurore oꝑamur. qn̄ irra diante exēplo ⁊ vita marie. qn̄ irradiāte pa trocinio ⁊ miſcd̓ia marie ad bn̄ oꝑandū in citamur. Bene aūt oꝑari debemꝰ donec e grediant̉ aſtra. hͦ eſt donec anīe nr̄e lucide tanqͣꝫ aſtra exeūtes de corꝑibus euolēt ad aſtra. Sed ſuꝑ oīa aſtra ia egreſſa vel ad huc egreſſura ad aſtra. ſplēdidiſſimū aſtrū eſt aurora nr̄a maria. teſtāte btō Bern̄. qui ait. Tu veri ſolis exp̄ſſiſſima imago int̓ mi lia aſtroꝝ deo aſſiſtentiū ꝟ̓ginali puritate ī cel̓ gl̓ioſa p̄fulgēs. Sic gͦ cariſſimi vidiſtis qͣꝫ ꝯuenient̓ aurora dicta ſit maria. Dn̄s gͦ tecūo maria ſicut ſol cū aurora. Eya gͦ dn̄a aurora ſuauiſſima. dn̄a maria dulciſſima. fac etiā nobiſcū eſſe ſoleꝫ iuſticie dn̄m nr̄m ieſum chriſtū filiū tuū. Amen. Ominꝰ tecū. Uiſo quō dn̄s fuit cū dmaria ſicut ſol cū aurora ip̄m p̄ue niente. Uideamꝰ nunc quō dn̄s ſit cū maria ſicut flos cū ꝟ̓ga florēte. Maria em̄ eſt illa virga de qͣ d̓r Iſaie. xj. Egrediet̉ virga de radice ieſſe. et flos de radice eius aſcendet ⁊c̄. His ꝟbis oculū mētis appona mus. et primo ad virgā. ſecundo ad florem conſiderationē noſtrā dirigamus Prīo ꝯſideremꝰ chariſſimi ꝙ ꝟga iſta. ꝟ̓ga regia ē ẜgo maria. ſic̄ ptꝫ ꝑ bt̄m̄ Amb̓. qͥ beatā ꝟ̓gi ne alloquēs ait. Tuip̄a q̄ dn̄m genuiſti ex populo iſrael. in virgā creuiſti. virga de radice ieſſe ſurrexiſti et floruiſti. virga aaron fronduiſti ⁊ peperiſti. Eſt autē maria virga fumea. virga lignea. virga aurea. virga fer rea. Maria eſt virga fumea incipientibuſ. virga lignea ꝓficientibꝰ. ꝟga aurea ꝯſūma tibꝰ. ꝟ̓ga ferrea incorrigibilibꝰ ⁊ demonibꝰ. Dico ꝙ ꝟgo maria eſt virga fumea incipiē tibꝰ ⁊ penitentibꝰ. De hac virga dicit̉ Canti corū. iij. Que eſt iſta que aſcēdit ꝑ deſertuꝫ ſicut virgula fumi ex aromatibꝰ mirrhe et thuris. ⁊ vniuerſi pulueris pigmētarij. De ſertū eſt cor pctōris. quod vtiqꝫ deſertū eſt a gr̄a ⁊ virtutibꝰ. Fumus aromaticꝰ. fumꝰ ſuauis anīe. eſt aſpiratio ſpei venie. Beata itaqꝫ virgo maria ꝑ deſertū qͣſi virgula fu mi aſcendit quādo ip̄a ſuffragāte cor pctō ris fumū ſpei venie ſuſcepit. Hic autem fu mus generat̉ ex aromatibꝰ mirrhe in ꝯtri tione. ⁊ thurꝭ in ꝯfeſſiōe. ⁊ vniuerſi puluere pigmētarij in multimoda ſatiſfactiōe. Nul ū pijſſima ꝟgo maria deẜtū abhorret. nul lū pctōrē deſpicit. ſed qͦcūqꝫ ꝑtrāſierit. ſua uiſſimū ſpei venie fumū reſpergit. Un̄ op time btūs Bern̄. ſic ait. Pctōrē qͣntūcunqꝫ fetidū nō horres. nō deſpicꝭ. ſi ad te ſuſpira uerit. tuūqꝫ interuentū penitēti corde flagi tauerit. tu illū de deſperatiōis baratro pia māu retrahis. ſpei medicamē aſpiraſ. acto ti md̓o deſpectu materno affectu āplecterꝭ foues nec deſerꝭ. qͦuſqꝫ tremēdo iudici mi ſerū recōcilies. Itē ꝟgo maria ē ꝟga lignea v̓ga florida ꝓficiētibꝰ. De hac ꝟ̓ga d̓r Num̄. xvij. ꝙ ꝟga aaron q̄ vtiqꝫ lignea fuit. flores ſil̓ ⁊ fructū habuit. Per flores ꝟtutes ſigͣnt̉ q̄ poſt trāſitū diabolice hiemis ī cordibꝰ o riunt̉. ſic̄ bn̄ de his floribꝰ d̓r Cāti. ij. Iam hiems trāſijt ⁊c̄. vſqꝫ nr̄a. Trāſeat gͦ hiemſ. trāſeat torpor. qͦ caritas refrigeſcit. et tunc iteꝝ flores vtutū appareāt. O qͣntis floribꝰ ꝟgo florida abundauit. teſte btō Bern̄ qui ip̄am alloquens ait. Tu ſctōrum areola a romatū. a celeſti conſita pigmentario. v̓tu tum omniū floribus delectabiliter vernās es. Sicut autē ꝑ flores virtutes. ita ꝑ fru ctus oꝑa virtutū ſignāt̉. De his bn̄ Mat. vij. dicit̉. A fructibꝰ eorū cognoſcetis eos. Quādo ergo in v̓tutibꝰ ⁊ ꝟtutū oꝑbꝰ ꝑ ex empla ⁊ merita marie ꝓficimꝰ. tunc ꝟgali gnea florida et fructifera nob̓ ē ꝟgo maria. Itē ꝟgo maria ē ꝟga aurea ꝑfectꝭ ⁊ ꝯtēplati uis De hac ꝟga legit̉ ꝙ heſter cūduabꝰ pu ell̓ īgreſſa ad regē aſſueꝝ cū p̄nimio ſtupotͣ. Speculum beate uirginis pene exanīata fuiſſet. extēdit ad eā rex vir gam aureā ad ꝯfortādū ip̄am. Heſter int̓ pretat̉ eleuata vel abſcōdita. ⁊ ſignat aīam ꝯtemplatiuā quā in ꝯtēplatiōe eleuat deꝰ. ⁊ abſcondit in abſcōdito faciei ſue a cōtur batione hoīm. Iſta ꝑ ꝯtēplationē ingredit̉ ad regē xp̄m. Due puelle cū qͥbꝰ ingreditur ſunt due vires aīe. videlicet intellectiua. q̄ p̄cedit ꝑ cognitioneꝫ. ⁊ affectiua. q̄ ſequit̉ ꝑ dilectionē. Anīa aūt q̄ ſic ad xp̄m bn̄ ingreſ ſa fuerit. ip̄a p̄ ſtupore qn̄qꝫ a ſe deficit. duꝫ inacceſſibilē diuīe gl̓ie claritatē. vl̓ terribilē diuīe iuſticie ſeueritatē attēdit. Uirga au re a. ꝟ̓ga regia. eſt illa aurea. illa regia virgo maria. Aurea qͥdē caritate. regia ꝟo nobili tate. Aurea qͦꝫ ꝑ mūdiciā. regia ꝟo ꝑ iuſtici am Aurea inſuꝑ ꝑ incorruptionē ⁊ integr tatē virginalē. regia vero ꝑ dn̄ationē ⁊ po teſtatē regalē. Hec eſt felix ꝟga q̄ ad anīam ꝯtēplatiuā ꝯfortādaꝫ eſement̓ extendit̉. qn̄ felix virgo maria ꝯtēplatiōi ⁊ deuotōi eiuſ dē anīe tā pia ⁊ tā dulcis ingerit̉. ꝙ ex hͦ ip̄a anīa ꝯtra terrorē diuīe iuſticie. ⁊ ad ſplēdo rem diuīe gl̓ie cōfortat̉. Hanc virgā illa cō templatiua Anſelmi aīa ad ſe extendi deſi derauit. qn̄ tam deuote exclamās dixit. O pulchra ad intuēdū. amabil̓ ad ꝯtēplādū. delectabilis ad amādū. que euadis capaci tatē cordis. nunc p̄ſtolare dn̄a infirmā ani mā te ſequētē. Itē virgo maria eſt ꝟga fer rea demonibꝰ ⁊ incorrigibilibꝰ. De hac vir ga nō incōgrue accipi pōt illud psͣ. Reges eos in ꝟga ferrea. O maria ꝟga aurea ꝑfe ctis. ꝟga ferrea duris. virga aurea hoībꝰ. ꝟ ga ferrea ⁊ dura demonibꝰ. arceas demo nes a nob̓. Hoc dn̄a petimꝰ. ⁊ deuote peti mus cū innocētio petente ⁊ dicēte ſic. Aue dei mr̄ alma q̄ ex dignitate qͣ dei mr̄ es im perare potes demonibꝰ. cōpeſce demones ne nos noceāt. p̄cipe angel̓ vt nos cuſtodi ant. Sic gͦ beata ꝟgo maria eſt nob̓ virga fumea in nr̄a ꝯuerſiōe. ꝟga florida ī nr̄a cō uerſatiōe. virga aurea in nr̄a ꝯtemplatiōe. virga ferrea in nr̄a defenſiōe. Hanc virgaꝫ vere cōtemplans ⁊ digne āmirans beatus Bern̄. ait. O virgo virga ſublimis ad quā tam celſitudinē verticē ſctm̄ erigis. vſqꝫ ad ſedentē in throno. vſqꝫ ad thronū maieſta tis. qm̄ in altū mittis radices humilitatis Conſequēter ꝯſideremꝰ cariſſimi floreꝫ huiꝰ virgē. conſideremꝰ inquā in virga re gia. ⁊ in virgine maria quadruplicē floreꝫ. videlicet florē p̄cioſe ꝟginitatis. florem vir tuo ſe honeſtatꝭ. florem miraculoſe fecuno tatis. florem gl̓ioſe īmortalitatꝭ. De flo re pͥmo. Conſideremꝰ cariſſimi in Maria florem p̄cioſe ꝟginitatis. qͥ eſt ip̄a ꝟginita De hoc dicit̉ Iſaie. xxxv. Exultabit ſolic do. ⁊ florebit q̄ſi liliū. Maria ꝯuenient̉ litudo dici potuit. q̄ tam libenter ſolita fuit. quā etiā tanqͣꝫ libent̓ ſolitariā angelu viſitauit. Ideoqꝫ bn̄ beatꝰ Amb̓. ait. gͦ lam in penetralibꝰ quā nemo virorū v ret ſolus. aut reperit ſolam ſine comit ſolā ſine teſte. Quō aūt iſta ſolitudo. qͦmo do maria ꝟgo exultauerit ip̄a dicat. in audiamꝰ. Et exultauit ſpūs me. in deo meo. Hec terre ſolitudo floruit qͣſi liliu virginitatē. Oliliū angelicū. o flos celeſt O vere flos celeſtꝭ quē tantū dilexit apis la ſuꝑceleſtis. Dicit em̄ beatꝰ Bern̄. ꝯ illa q̄ paſcit̉ inter lilia q̄ florigerā inhal patriā. Autor. qn̄ ad ciuitatē nazareth(qd̓ interp̄tat̉ flos) aduoſauit. ⁊ ad ſuaue tem ꝑpetue virginitatꝭ florem ꝑuenit. ſedit. illi inheſit. Flos virginitatis qͣſitor habet folia quot ꝟginitas ꝯditiones ⁊ꝭ nia. O quantū huiꝰ floris corone ꝑ mar ſunt multiplicate. Un̄ beatꝰ Amb̓. ait. C in toto mūdo ꝟ̓gineus flos maria immar ceſſibiles coronas innectat ⁊ ſceptigerā pu doris aulā īmaculato cōſeruet affectu. eo uſqꝫ integritas ꝑſeuerauit ad palmā. vt i puellis tropheū ſanctitatꝭ arriꝑet. ⁊ ꝑ veſt gia mr̄is virginis ad celeſtē thalamū ꝑue niret. Scd̓o conſideremꝰ cariſſimi ī ma ria florē virtuoſe honeſtatis moꝝ ⁊ vite de hͦ qͥd ip̄a dicat audiamus. Dicat gͦ illud Eccl̓i. xxiiij. Flores mei fructꝰ hono ⁊ ho O qͣꝫ pulcher eſt ꝟtuoſe ⁊ honeſte vite flos moꝝ ⁊ diſcipline. Sed certe pluralit̓ d̓r flo res mei. iō dicamꝰ ꝙ tot ſunt in moribꝰ fl res qͦt ꝟtutes. Tot ſunt honeſte vite flor qͦt ſunt ꝟ̓tutes vitā honeſtātes. De his flo ribꝰ dr̄ Canti. ij. Flores apparuerūt in t̓ra nr̄a. De his etiā dr̄ Canti. j. Lectulꝰ nr̄ flo ruit. Ecce flores in t̓ra. flores in lecto inue nimꝰ. Terra mens actiuoꝝ. lectꝰ aūt mens ꝯtēplatiuoꝝ. Terra inqͣꝫē mēs fructificās/ bōa actiōe. Lectulꝰ aūt mēs qͥetē fouēs ī cō templatione. Siue gͦ ſit mens actiua ſiue flos cuiuſlibet v̓tutis qͣſi tot hꝫ folia qͦt ho Fo. LXX na ⁊ meritoria habet oꝑa. O qͣꝫ florida fuit terra qͣꝫ floridus fuit lectꝰ marie. q̄ in flori de vite honeſtate florebat oīm v̓tutū venū te ſicut teſtat̉ btūs Bern̄. dicēs. Tu ſan ꝝareola aromatū o maria a celeſti ꝯſita mētario. virtutū oīm ſpecioſis floribus delectabilit̓ vernās. int̓ qͦrū pulcherrimos triū in te miramur excellentiā. viola humi litatꝭ. liliuꝫ caſtitatꝭ. roſa caritatꝭ hi ſunt. Tercio ꝯſideremꝰ cariſſimi in maria flo rem miraculoſe fecūditatꝭ. Hic flos eſt ip̄e filiꝰ ꝟginis. de qͦ ſpecialit̓ d̓r. Egrediet̉ vir ga de radice ieſſe ⁊ flos de radice eiꝰ aſcen det ⁊c̄. Eya qͣꝫ pulcher h̓ flos egreſſus eſt ſi ne pctō naſcēdo. ⁊ qͣꝫ miſere ꝯtritꝰ eſt qͣi pec cator moriēdo. iuxta illud Iob. xiij. Quaſi flos egredit̉ ⁊ cōterit̉. O qͣꝫ candidꝰ ī egreſ ſione. ⁊ qͣꝫ rubicūdus in ꝯtritione fuit flos iſte. Flos inqͥt angel̓ delectabil̓. flos hoībꝰ ad vitā ꝑutilis. Un̄ Bern̄. ait. Flos ē filiꝰ ꝟginis. flos candidꝰ ⁊ rubicūdus el ex mi. flos in quē deſiderāt angeli proſpicere floſ ad cuiꝰ odorē reuiuiſcūt mortui. Felix ſil ua q̄ ꝑducit hꝰ floris virgā. Felix magꝭ vir ga q̄ ꝓducit hūc florē in ſilua. Felix ſuper oīa flos. ſine qͦ nulla ſilua nec ꝟga felix eſſe pōt. Uere feliciſſimꝰ flos in qͦ ſpūs dn̄i ſic qͥeuit. vt ſine ip̄o nullus grāꝫ ſpūſſctī ha re poſſit. Teſtat̉ hͦ btūs Hiero di. Spi rituſſanctꝰ qͥ in magna ſilua hūani generis requiē nō inuenerat. tandē ſuꝑ hūc florē re quieuit. ita ꝙ abſqꝫ chriſto nec ſapiēs qͥs eē pōt. nec intelligens nec ꝯſiliariꝰ. nec fortis nec eruditꝰ. nec piꝰ. nec plenꝰ timorꝭ domi ni. Hic flos qͣſi tot hꝫ folia qͦt ſunt miniſte ria ⁊ exēpla. Si hūc florē hr̄e deſideras. v̓ gam floris p̄cibꝰ flectas. Si flos ē nimis al tus diuinitate. ꝟga tn̄ eſt flexibilis pietate. Et ſi flos eſt rariſſimꝰ. qꝛ in celo ⁊ in t̓ra nō inuenit̉ niſi vnicꝰ. eſt tn̄ cōmuniſſimꝰ tanqͣꝫ flos nō in orto clauſus ſed in campo omībꝰ trāſeūtibꝰ expoſitꝰ. Et iō bn̄ dicere p̄t xp̄s illud Canti. ij. Ego flos cāpi. Un̄ flos cā pi dicit̉. non ſolū ꝓpter hͦ ꝙ oībꝰ patulus ex ponit̉. ſed etiaꝫ ꝓpter hͦ ꝙ ſine om̄i cultura hūana ꝓducit̉. Hoc bn̄ btūs Bern̄. memi nit. cū dixit. Campꝰ ſine om̄i humano flo ret aminiculo. nō ſeminatꝰ ab aliquo. non defoſſus ſarculo. nō imꝑinguatuſ fimo. ſic bino ſic ẜginis aluus floruit. ſic inuiolata et integra caſta marie viſcera tanqͣꝫ paſcua eterni viroris ꝓtulere. cuiꝰ pulchritudo nō videat corruptionē. cuiꝰ gl̓ia in ꝑpetuū nō marceſcat. Quarto ꝯſideremꝰ cariſſimi florem gl̓ioſe immortalitatꝭ. De hͦ ſignatū eſſe pōt Numeri. xvij. vbi d̓r ꝙ virga aaron flores ſimul ⁊ fructum habuit. In virga a aron recta. ꝟgo maria pōt eſſe figurata. In virga nāqꝫ marie rectitudo. in flore autem corꝑis glorificati pulchritudo. in fructu ve ro anīe eiꝰ beatitudo pōt eſſe ſignata. No tandū em̄ eſt ꝙ caro floret in iuuētute ſicut in Psͣ dicit̉. Mane floret ⁊ trāſit. flos aūt perit in morte ſicut d̓r Iſa. xl. Exiccatuꝫ eſt fenū ⁊ cecidit flos. Refloret ⁊ ī gl̓ioſa reſur rectōne. iuxta psͣ. Refloruit caro mea. Iſte flos glorificatōis corꝑis qͣſi tot habꝫ folia qͦt corpꝰ glorificatū hꝫ dotes ⁊ p̄mia. Et cer te quidā ſctī doctores ꝓbabilit̓ ſentire vi dent̉ ⁊ rōnabiliter ꝓbare nitunt̉. et fideles hūc ſenſum pie amplectunt̉. videlicꝫ ꝙ bea ta maria iā cū corꝑe ſit aſſumpta. ⁊ corpꝰ iā om̄ino cū anīa ſit glorificatuꝫ. De hͦ nanqꝫ Augꝰ. ſic ait. Uera rōne ꝯfitenduꝫ cenſeo maria in xp̄o et apud xp̄m eſſe. In xp̄o. qꝛ ī ip̄o viuimꝰ. mouemur ⁊ ſumꝰ. apud xp̄m ad gl̓am eternitatꝭ aſſumptā. Un̄ digne credi mus letari mariā leticia inenarrabili. aīa ⁊ corꝑe inꝓprio filio ꝑ filiū ꝓpriū. nec vllaꝫ ſeqͥ corruptiōis erumnā. quaꝫ nulla ſecuta eſt tantū filiū pariēdo integritatꝭ corruptio. q̄ oīm integrā ꝑfectāqꝫ genuit vitā. ſit cū illo quē in ſuo geſſit vtero. ſit apud illū illa q̄ ge nuit. fouit et aluit. Illa maria dei genitrix. dei mīſtratrix. dei nutrix. et dei ſecutrix. de qͣ qꝛ aliter ſentire qͣꝫ dixi nō debeo. alit̓ di cere nō p̄ſumo. Scd̓m hͦ gͦ maria iā dicere pōt. Refloruit ca. m. Et ẜm hͦ etiā florē ⁊ fru ctū ſil̓ hꝫ. Florē inquā corꝑis glorificati et fructū ſpūs glorificati. Florē vtiqꝫ in glori oſa corꝑis pulchritudīe. fructū ꝟo in volu ptuoſa aīe btītudine. Notādū etiaꝫ ē ꝙ ẜm qͣdruplicē florē p̄dictū ꝟgo maria qͣdrupli citer ſil̓ habuit florē ꝟginitatꝭ ⁊ fructū fecū ditatꝭ. ſil̓ habuit florē honeſtatꝭ ⁊ fructū hu militatꝭ. ſil̓ habuit in ꝓle florē hūanitatis ⁊ fructū dītatꝭ. ſil̓ habuit florē īmortalitatis in corpore et fructum beate voluptatis in anima. Hos igitur flores chariſſimi in vir ga virginea diligamus. et illos nouos gau diorum flores de horto virgineo colliga mus. quos vidit. quos collegit. quos no bis cōmedauit beatus Bernardus cū ad mariā loquens. dixit. Hortꝰ deliciarū nob̓ Speculum beate uirginis eſt tuꝰ ſctīſſimꝰ vterꝰ o maria. qꝛ ex eo mul tiplicis gaudij flores colligimꝰ qͦtiēs reco limus mēte. qͣꝫ magna ml̓titudo dulcedīs īmenſo orbi inde ꝓfluxerit. O igit̉ dulciſſi ma ꝟgo maria. ecce vere dn̄s tecuꝫ. ſic̄ flos cū ꝟga ip̄m ꝓducēte. fac gͦ vt etiā dn̄s ſit me cū īmo nobiſcū. cōicetqꝫ nob̓ florem iſtū do minū noſtrū ieſum chriſtū. Amen. Ominꝰ tecū. O dn̄a dn̄o cariſſima dn̄o familiariſſima dn̄s tecū. O do mina aptiſſima dn̄o digniſſima. do minꝰ tecū. Tecū certe ẜm ꝙ ſuꝑ dictū ē. ſic̄ ſol cū aurora ip̄m p̄ueniēte. ſic̄ flos cū virga ip̄m ꝓducēte. ſicut rex cū regina in palaciū ingrediēte. Uiſo gͦ quō maria ſit aurora ſo lem et̓nū. ſolē iuſticie p̄ueniēs. viſo qͦꝫ quō maria ſit ꝟga florē et̓nū. florē mīe ꝓferens. Uideamꝰ mō quō maria ſit regina ad regē eternū. ad regē gl̓e ingrediēs. Maria gͦ ca riſſimi ē regina illa ingrediēs. de qͣ. iij. Re gū. x. d̓r. ꝙ ingreſſa ē regina ſaba hierl̓m cū comitatu multo ⁊ diuitijs. Uere regina eſt maria. teſtāte btō Augꝰ. qͥ ait. Hanc ꝟe fa teamur reginā celoꝝ ꝓ eo ꝙ regē peꝑit. Au ctor. Sed de hac regina diſſerui in ẜmōe Aſtitit regina ⁊c̄. iō nūc de eiꝰ ingreſſu diſſe rendū eſt. Cōſiderādū eſt gͦ ꝙ mariā ingre dientē. egredientē. ꝓgredientē. ſuꝑgredien tē inuenimꝰ. Egreſſus eſt nature. ꝑgreſſus gr̄e. ingreſſus gl̓e. ſuꝑgreſſus habūdantie. Egreſſa ē naſcēdo. ꝓgreſſa proficiendo. in greſſa ꝑueniēdo. ſuꝑgreſſa om̄s ſctōs exce dendo. Egreſſa ē ſine pctō. ꝓgreſſa ſine ex emplo. ingreſſa ſine obſtaculo. ſuꝑgreſſa ſi ne t̓mino. Prīo ꝯſidera cariſſime ꝙ īue nimꝰ mariā egredientē ꝑ natiuitatē ſuā ſi ne pctō. Ip̄a nāqꝫ p̄t eſſe vas illud de qͦ dr̄. Prouer xxv. Aufer rubiginē de argēto. ⁊ c̄ grediet̉ vas puriſſimū Rubigo fuit ablata de argēto qn̄ ab originali pctō maria ſctīfi cata fuit in vtero. ⁊ certe ſic egreſſa eſt tanqͣꝫ vas puriſſimū. Hic diſtinguēdū ē vas pu rū. vas puriꝰ. vas puriſſimū. Uas purū in egreſſu fuit. qͥcūqꝫ ex vt̓o ic ſcīficatꝰ ꝓceſſit ꝙ tn̄ fomes tā ad mortale qͣꝫ veniale pctm̄ in ip̄o remāſit. ſic̄ qͥdā dicūt fuiſſe in hiere mia. Uas aūt puriꝰ ī egreſſu fuit. qͥcūqꝫ ex vtero ſic ſctīficatꝰ ꝓceſſit ꝙ ī ip̄o fomēs ẜm ꝙ ductiuꝰ eſt ad effectuꝫ mortal̓ pctī extin ctus fuit. ſꝫ ad veniale remāſit. ſic̄ in btō io hāne baptiſta. de qͦ canit eccl̓ia. Ne leui ſal tē maculare vitā famīe poſſet. Uas vero in egreſſu puriſſimū fuit btā virgo q̄ ex vtero ſic ſctīficata ꝓceſſit. ꝙ in ea vt credit̉ fomes ad effectū tā mortal̓ qͣꝫ venialis pctī nō re māſit ꝓpter hͦ btūs Bern̄. ait. Ego puto. copioſior bn̄dictio ſctīficatiōis in eā deſc derit q̄ nō ſolū eiꝰ ortū ſcīficauerit. veꝝeriā vitā eiꝰ deinceps ab oī pctō cuſtodiuit im munē. Ablata gͦ rubigīe original̓ pctī. egre ſum eſt ex vtero vas purū in hieremia vas puriꝰ in ioh̓e baptiſta. vas puriſſimū in ma ria. Scd̓o cōſidera cariſſime ꝙ īuenim mariā ꝓgredientē ſine exēplo ꝑ grām. Un̄ Canti. vj. Que eſt iſta q̄ ꝓgredit̉ qͣſi aurora ꝯ. p. vt luna electa vt ſol. His tribꝰ lumit ſis vicꝫ aurore. lune. ſoli bn̄ cōparat̉ maria ꝓpt̓ tria ī ip̄a lucidiſſime excellētiſſima. Fu it em̄ in corde ⁊ mēte eiꝰ excellent̓ lucida ꝟ ginitas. Fuit in ꝟginitate eiꝰ excellent̓ luc da fecūditas. Fuit in fecūditate eiꝰ excellē ter lucida ſingularitas. Aurora refrigera tiua ⁊ auibꝰ gͣta fuit iſta ꝟgo maria. Ip̄a ei ꝟ̓ginitate ſua carnis ardoreꝫ refrigerau teſte btō Bern̄. qͥ ad eā loq̄ns ait. Tu aro rē vetite ꝯcupīe ꝟtute caſtitatis in tua ꝟgi nea carne eatenꝰ extinxiſti. vt is in cuiꝰ con ſpectu nec aſtra mūda ſūt tāte mūdicie car nē tuā iudicauerit. vt eā ſue diuine pu agglutinare nō deſpexerit. Ip̄a em̄ ꝟg te ſua auibꝰ celi. angel̓ dei gͣta fuit. quia vt Hiero. ait. Semꝑ eſt angel̓ cognata ꝟẜgin tas. Propt̓ hͦ bn̄ legit̉ Gen̄. xxviij. ꝙ an lus in aurora bn̄dixit iacob. Hic iacob ritū caſtū p̄t ſignare qͥ frēm ſuū.i. corpꝰ ſi ſupplātauit. h̓ nō ſolū a pr̄e. ſed etiā ab at lo bn̄dicit̉ in aurora. hͦ eſt in caſtiſſima gine maria. cui āgelꝰ dixit Luc̄. j. Bi tu in mu. Itē pulchra vt luna fuit ꝟ ria in lumioſa virginitatꝭ fecūditate. Pul chritudo em̄ lune ꝯſiſtit in lumīe recepto ſole. Penſa igit̉ qͣꝫ pulchra luna fuerit ma ria. qn̄ eternꝰ ille ſol totꝰ receptꝰ ⁊ ꝯceptus eſt in ip̄a. Maria gͦ eſt illa luna in nitudine ille vir eccīe redijt. de qͦ Pr vij. dr̄. In die plene lune reuerſurꝰ eſt ī do mū ſuā. Beata ꝟgo fuit luna plena. qn̄ ei d̓ ctum fuit. Aue gratia plena. Item electay ſol fuit maria in lucidiſſima fecunditatꝭ ſin gularitate. quando non homo purus. nor angelus verus. ſed ip̄e dei filius. ip̄e ſol iu ſticie in ſole poſuit tabernaculū ſuuꝫ. dum in maria cōceptus fuit. Ualde certe ſingu lare fuiſſet. ſi ꝟgo purum hoīem cōcepiſſet. LXXI Fo. riulto aūit ſingulariꝰ fuiſſet ſi ꝟgo angelu ꝯcepiſſet. ſꝫ ſuꝑ oīa ſingulariſſimū fuit ꝙ ꝟ ao deū ꝯcepit. deū peꝑit. Propt̓ qd̓ bn̄ bea tus Aug. ait. Merito btā maria ſingl̓ari a nob̓ p̄conio extollit̉ q̄ ſingl̓are cōmertium md̓o p̄buit. cū tm̄ ſe a celi faſtigia ſublima uit. vt vbū in pͥncipio apud deū manēs de ſubna celi arce ſuſciꝑet. Beata igit̉ ꝟgo ma ria ꝑgreſſa eſt qͣi aurora ꝯſurgēs. in imitan da carnis ⁊ mentꝭ ꝟ̓ginitate electa vt ſol in adorāda partꝰ v̓ginal̓ dīnitate. Tercio ꝯſidera cariſſime. ꝙ īuenimꝰ mariā ingre dientē ad gl̓iaꝫ celeſtē ſine obſtaculo. Quis em̄ obſtare poſſet tāte regine cū tāto comi tatu ꝓgrediēti. Ip̄a nāqꝫ ſigͣta ē ꝑ reginā ſa ba. de qd̓r. iij. Reg. x. Et ingreſſa hierl̓m cū comitatu multo ⁊ diuitijs. camel̓ portātibꝰ aromata. ⁊ aurū infinitū nimis. ⁊ gēmas p̄ cioſas. Conſidera in his ꝟbis gl̓iam ingre dientꝭ marie in celeſtē hierl̓m. Cōſidera di co ingredientꝭ excellentiā. ingredientis po tentia. ingrediētꝭ opulētiā. Cōſidera excel lentiā in pͥncipatu. potētiā ī comitatu. opu lentiā in apparatu. Cōſidera certe excellen tiā pͥncipatꝰ regine nr̄e marie in eo ꝙ d̓r. re na ſaba. qd̓ interp̄tat̉ clamor. Maria em̄ eſt regina md̓i. vbi ē clamor gemebundꝰ. ē etiā regina celi. vbi eſt clamor iocūdꝰ. Cla mant em̄ in celo ſic̄ d̓r Apoc̄. iiij. Sanctus ſctūs ſctūs dn̄s deꝰ omp̄s. Hec ⁊ ip̄a regi na clamantiuꝫ cū ceterꝭ clamātibꝰ clamare nō ceſſat. teſtāte Augꝰ. qͥ ait. Tu maria cō ciuis celi ciuibꝰ. ſine fine choris ꝯiūcta an gelicis. archangeliſqꝫ ſociata. indefeſſa voce ictūs ſctūs ſctūs clamare non ceſſas. Hec vtiqꝫ ē regina quā psͣ. deſcribēs ait. Aſtitit regina ⁊c̄. vſqꝫ. varietate. Hāc reginā ad re gnū ſeqͥ pn̄t fiducialiter qͥcūqꝫ ei in mundo ẜuierint fiducialit̓. Un̄ btūſ Bern̄. Preceſ ſit nos regina nr̄a. p̄ceſſit ⁊ tam gl̓ioſe ſuſce pta eſt vt fiducialit̓ ſerui ad dn̄am claman tes. trahe me poſt te dicāt. Itē ꝯſidera ī in greſſu regine nr̄e potētiā comitatꝰ ip̄am ſti pantis. in eo ꝙ d̓r. cū comitatu multo. In greſſa em̄ eſt maria celeſtē hierl̓m cū comi tatu multo potentiū angeloꝝ. Un̄ beatus Hiero. ait. Legimus qͣꝫ ſepe ad funera ⁊ ſe pulturas qͦrūlibet ſcōꝝ angl̓os adueniſſe ⁊ alas electoꝝ vſqꝫ ad celos cū hymnis at qꝫ laudibꝰ detuliſſe. Et pꝰ pauca. qͣnto ma gis credendū ē militiā angeloꝝ celoꝝ cū ſu ts agminibꝰ feſtiue obuiā veniſſe genitrici dei. eāqꝫ ingēti lumine circūfulſiſſe. et vſqꝫ ad thronū olim ſibi an̄ mūdi ꝯſtitutōeꝫ pa ratū cū laudibꝰ ⁊ canticꝭ ſpūalibꝰ ꝑduxiſſe. Itē ꝯſidera in maria opulētiā meritorū in apparatu muneꝝ p̄cioſoꝝ. Attulit nāqꝫ ſecū aurū infinitū dilectōis dei ⁊ ꝓximi. gēmas p̄cioſas ꝟtutū ⁊ donoꝝ. aromata bonoruꝫ opeꝝ ⁊ exēploꝝ. Parū ē em̄ qd̓ de theſaurꝭ marie dico. reſpectu eiꝰ qd̓ btūs Bern̄. ma riā alloquēs dixit. In manibꝰ inqͥt tuis ſūt oēs theſauri miſerationū dn̄i. Abſit vt ceſ ſet manꝰ tua. neqꝫ em̄ gl̓a tua minuet̉ ſꝫ au get̉ cū penitētes ad veniā. iuſtificati ad glo riaꝫ aſſumunt̉. Ingreſſa igit̉ eſt mr̄ dn̄i ad gloriā tanqͣꝫ regina celoꝝ. ingreſſa ē cū mul to comitatu angeloꝝ. ingreſſa ē cū diuitijs innumerabiliū meritoꝝ. Quarto cōſide ra cariſſime ꝙ inuenimꝰ ſuꝑgredientē oēs ſctōs in ſuꝑabundātia meritoꝝ ⁊ p̄mioꝝ ſi ne termīo. iuxta illud Prouer. xxxj. Multe filie ꝯgregauerūt diuitias. tu ſuꝑgreſſa es vniuerſas. Suꝑgreſſa vtiqꝫ es. ſuꝑgreſſa certe es in natura. ſuꝑgreſſa es in gra. ſuꝑ greſſa es in gl̓a. vniuerſas filiaſ vniuerſas aīas. vniuerſas ītelligētias angelicaſ o ma ria. Dico ꝙ maria ī natura ſuꝑgreſſa ē vni uerſas filias hoīm. dū qd̓ natura n̄ admit tit. ꝟgo ꝯcepit. ⁊ ꝟgo peꝑit. iuxta illud Iſa. vij. Ecce ꝟgo ꝯcipiet ⁊ pa. fi. Et nō ſolū hͦ ꝙ ꝟgo filiū ſed etiā ꝙ deū peꝑit ſuꝑ oēm natu rā eſt. Iōqꝫ btūs Hiero. ſic ait. Qd̓ natura nō habuit. vſus neſciuit. ignorauit rō. mēs nō capit hūana. pauet celū. ſtupet t̓ra. crea tura etiā oīs mirat̉ celeſtꝭ. hͦ totū eſt qd̓ per gabrielē marie diuinitꝰ nūciat̉. ⁊ ꝑ xp̄m ad implet̉. Itē ſuꝑgreſſa eſt maria in gr̄a vni uerſas aīas ſctōꝝ. dū nō ſolū gr̄a plena ſed etiā ſuꝑplena fuit. teſte gabriele qͥ priꝰ dixit Aue gr̄a plena. ⁊ poſtea ſubiūxit Spūſſan ctus ſuperue. in te. Si aūt gr̄a plena fuit. gͦ qͥcqͥd ſibi ſuꝑueniēs poſtea ſpūs cōtulit. in vtiqꝫ piꝰ qͣꝫ plena. in hͦ certe ſuꝑplena fuit Un̄ be. Bern̄. ait. Ueniēte iā ſpūſcō plena fibi. eodē qͦꝫ ſuꝑueniēte nob̓ ſupplena ⁊ ſuꝑ effluēs fit maria. Iteꝫ ſuꝑgreſſa ē maria in gl̓a vniuerſas intelligētias angelicaſ. Ip̄a em̄ eſt thronꝰ ille ſaphireus. qͥ ſicut Ezech̓. j. legit̉. ſuꝑ firmamentū angelicū exaltatꝰ ē. Propter hͦ beatꝰ Bern̄. bene ait fic. Aſcen dit plane maria ſuꝑ omne hūanū genꝰ. aſcē dit vſqꝫ ad angelos ſꝫ ⁊ ip̄os quoqꝫ trāſcē dit. ⁊ celeſtem omnē ſuꝑgreditur creaturā. Speculum beate uirginis Sic gͦ cariſſimi maria egreſſa ⁊ ꝓgreſſa et ingreſſa ⁊ ſuꝑgreſſa ē. Egreſſa inqͣꝫ ē naſcē do ad vitā miſeroꝝ. ꝓgreſſa ē ꝓficiēdo ī gr̄a pͥuilegioꝝ. ingreſſa eſt ꝑueniēdo ad regnuꝫ celoꝝ. ſuꝑgreſſa ē excedēdo gl̓iaꝫ oīm btōꝝ Ecce igit̉ dulciſſima virgo maria. ecce vere dn̄s tecū. ſic̄ ſol cū aurora ꝓgrediēte. ſic̄ ſol cū virga florēte. ſic̄ rex cū regina ingredien te. O igit̉ aurora ſuauiſſima fac vt etiā no biſcuꝫ ſit ſol ſapīe. O ꝟga ſublimiſſima fac etiā vt nobiſcū ſit flos gr̄e. O regina poten tiſſima facvt etiā nobiſcū ſit rex gl̓e domi nus noſter ieſus chriſtus. Enedicta tu in mulieribꝰ. Oſtēſuꝫ eſt ſupͣ quō maria ꝓpter puriſſimaꝫ vite innocētiā merito ꝑ aue ſalutat̉. on̄ſum qͦꝫ eſt quō maria ꝓpter copioſiſſimā gr̄e af fluentiā merito gr̄a plena cōmēorat̉. on̄ſuꝫ inſuꝑ eſt quō maria ꝓpt̓ ſpecialiſſimā dei p̄ ſentiā merito dn̄s ſecū fore inſinuat̉. Oſtē dendū aūt nūc eſt quō ꝓpt̓ gratiſſimā ꝑſone ſue reuerentiā bn̄dicta in ml̓ieribꝰ nūciat̉. Ecce igit̉ gl̓ioſus ille archangelus gabriel gl̓ioſaꝫ ꝟginē mariā ſalutās gl̓oſa ſalutati on ip̄am decētiſſime ꝯſumauit in bn̄dicti on dicēs. Benedicta tu in mulieribꝰ.i. bn̄ dicta plꝰ qͣꝫ oēs mulieres. ac ꝑ hͦ qͥcqͥd male dictōis infuſum ē ꝑ euā totū abſtulit bn̄di ctio marie. Dicat gͦ gabriel. dicat. benedicta tu ī muli. Bn̄dicta inqͣꝫ ꝓpter plenitudineꝫ gr̄e in te venerāde. bn̄dicta ꝓpter multitu dinē miſcd̓ie ꝑ te p̄ſtande. benedicta ꝓpt̓ ce ſitudinē ꝑſone ex te incarnāde. bn̄dicta ꝓpt̓ magnitudinē gl̓e ſuꝑ te cumulāde. Prīo penſate cariſſimi quō ꝟe bn̄dicta eſt maria ꝓpter plenitudinē gr̄e in ip̄a venerāde. ſicut aꝑte on̄dit gabriel di. Aue gr̄a plena. dn̄s tecū. bn̄dicta tu in mulieribꝰ. Benedicta tu ī muli. Bendicta tu qꝛ plena eſ tu. Inue niſti em̄ grām apud dn̄m. ⁊ iō tu es benedi cta apud dn̄m. Un̄ btūs Bern̄. optime de hac benedictōe marie dicit. Per te acceſſū hēmꝰ ad filiū. o bn̄dicta int̓ mulieres. inuē trix gr̄e. genitrix vite. mr̄ ſalutis. benedicta tu maria ꝓpter grām. Bn̄dicta inqͣꝫ ꝓpt̓ gra tiā cordis. ꝓpt̓ grām oris. ꝓpter grām oꝑis. Bn̄dicta vtiqꝫ in corde ꝓpt̓ grām donorū. Bn̄dicta in ore ꝓpt̓ grām labioꝝ. Bn̄dicta in oꝑe ꝓpt̓ grām moꝝ. Uere bn̄dicta ē ma ria ꝓpter grām cordis. ꝓpter grām donoꝝ in corde. ꝓpt̓ quā cor eiꝰ fuit delicioſiſſimū ſic̄ paradiſus dei. ita vt de hac bn̄dicōe me rito ītelligi poſſit illud Eccle. xl. Gr̄a ſicur paradiſus in benedictiōe. Ibi dicit interli Fructificās diuerſas ſpecies ꝟtutum. De his felicibꝰ grāꝝ ⁊ ꝟ̓tutū bn̄dictōibꝰ apl̓i dic̄ Eph̓. jͣ. Qui bn̄dixit nos in oī bn̄dio ſpūali in celeſtibꝰ ī xp̄o. Si gͦ gr̄a mētē hu manā in benedictōibꝰ ꝟtutū delicioſam fa cit ſic̄ paradiſuꝫ dei. qͣnto magꝭ delicioſi ma aīa marie fuit ſic̄ paradiſus dei in ben dictōibꝰ donoꝝ ſpūſſctī. īmo certe paradi ſus dei non ſolū mente ſed etiā ventre fui maria. ꝯtinens in ſe lignū vite ieſum xp̄m Un̄ btūs Bern̄. ait Uere paradiſus dei tu es. q̄ mūdo lignū vite ꝯtuliſti. de qͦ qͥ mādu cauerit viuet ineternū. Heu qͣꝫ longe eſt ab hac benedictione marie. cuiuſcūqꝫ mēs no eſt paradiſus dei in benedictōibꝰ gr̄e. ſed ſentina diaboli ī maledictōibꝰ malicie Te lis em̄ ſicut in psͣ. d̓r. Dilexit malediction ⁊ veniet ei. ⁊ noluit benedictōnē. ⁊ elon bit̉ ab eo. Itē cariſſimi benedicta eſt m nō ſolū ꝓpter grām donoꝝ cordis. ſed etiā ꝓpter gr̄am labioꝝ oris. iuxta illud psͣ fuſa eſt gr̄a in labijs tuis. ꝓpterea bene xit te deꝰ ineternū. O qͣnta ī or̄onibꝰ deuo tiſſimis. qͣnta in collatōibꝰ vtiliſſimis gr̄a labijs marie fuit. O qͣnta ad homīes. ꝗnta ad angelos. qͣnta ad dn̄m gr̄a ſemꝑ labijs marie. Ip̄e nāqꝫ deꝰ verba lab eiꝰ libent̓ audiuit. teſtāte btō Bern̄. Quia loquēs ip̄am dicit. Cui placuiſti ex ſilenti iā magꝭ placebis ex ꝟbo. cū ip̄e tibi clam ē celo. O pulchra int̓ ml̓ieres fac me a re vocē tuā. Eya qͣꝫ veraciſſima. qͣꝫ ſince ma ſꝑ fuerūt marie labia. ⁊ iō vere bn̄d eā deꝰ ineternū. Heu qͣꝫ longe ab hac ma rie benedictiōe illi ſunt. qͦꝝ labia labijs ma rie diſſil̓ia ſunt. Illi inqͣꝫ in qͦꝝ labijs nōeſ gr̄a diffuſa ſꝫ malicia ꝯfuſa eſt. ꝓpterea no bn̄dixit ſꝫ maledixit. ⁊ maledicet eos deꝰ in eternū Itē cariſſimi bn̄dicta ē maria nō ſi lū ꝓpt̓ grām donoꝝ cordis. nō ſoluꝫ ꝓpt grām labioꝝ oris. ſꝫ ēt ꝓpt̓ grāꝫ moꝝ ꝯt ſatōis. Et de hac bn̄dictōe accipi p̄t qd̓ ī Hiere. xxxj. Bn̄dicat tibi dn̄s pulchritu do iuſticie mons ſctūs. Mons ſctūs ē maria q̄ bn̄ mōs d̓r ꝓpt̓ excellētiā meri ꝓpt̓ altitudīeꝫ vite ⁊ moꝝ. Hic ē mōs de q ſic̄ ī daniele legit̉. Lapis ſine māibꝰ abſcū ē. dū xp̄s de maria ſine oꝑe maritali natꝰ e Pulcritudo hꝰ mōtꝭ pulcritudo inqͣꝫ iuſſi cie. pulcritudo vite ⁊ moꝝ marie tāta fuit ni Fo. LXX II merito in canticis de ip̄a dici poſſit. Tota ul. es ami. m. ⁊c̄. Pulchra vtiqꝫ in vita. pul chra in moꝝ diſciplina. ⁊ tota pulchra. To ta certe tota. Quō tota. Audi Hiero. ait eī Quicqͥd ī maria geſtū eſt totū puritas ⁊ nplicitas. totū gr̄a ⁊ veritas fuit. totū mi ſericordia ⁊ iuſticia q̄ de celo ꝓſpexit. Tali pulchritudini marie dn̄s merito bn̄dixit. Heu qͣꝫ longe eſt ab iſta bn̄dictōe marie. qͥ cūqꝫ talis ē in oꝑe ꝙ ſicut marie d̓r. Benedi cat tibi dn̄s pulchritudo iuſticie. ſic ei dici pōt. Maledicat tibi dn̄s turpitudo īiuſti e. O qͣnta maledictio erit cū dicet̉. Diſce lite a me maledicti ineternū. Ecce vidimꝰ chariſſima maria ꝙ tu es vere bn̄dicta ꝓ pter plenitudinē gr̄e. Bn̄dicta inquā ꝓpter grām ꝯſcīe ⁊ donoꝝ. bn̄dicta ꝓpter grāꝫ lin gue ⁊ labioꝝ benedicta ꝓpt̓ grām vite ⁊ mo rū. Scd̓o penſate chariſſimi quō ꝟe be nedicta ſit maria ꝓpter celſitudinē ſue bn̄di cte prolis ꝓpter benedictū fructū ſui vētrꝭ. Merito em̄ t̓ra illa bn̄dicta ē. q̄ tā benedi ctū fructuꝫ ꝓfert. Un̄ psͣ. Bn̄dixiſti do. t̓. t. Terra illa ē maria. de qͣ in eodē psͣ. d̓r Ue ritas d̓ ter. or. eſt Ueritas ē xp̄s qͥ ait. Ego ſum via. ꝟitas ⁊ vita. Benedicta ē gͦ hec t̓ra ꝓpter bn̄dictū fructū. Bn̄dicta eſt maria ꝓ pter benedictū filiū. Un̄ be. Ber̄. dicit. Nō qꝛ tu benedicta. iō benedictꝰ fructꝰ ventris tui. ſed qꝛ ille te p̄ueniet in bn̄dictōibꝰ dul cedinis. iō tu benedicta. Igit̉ maria ꝓpt̓ ꝓlē piā benedicta. Bn̄dicta inquā a dn̄o. ab an gelo. ab hoīe. Propt̓ prolē vtiqꝫ benedicta eſt a dn̄o benedictionē eiꝰ oꝑante. bn̄dicta ab angelo benedictōem eiꝰ nūciāte. benedi cta ab hoīe benedictōem eiꝰ ꝓphetāte. Ue re benedicta ꝓpt̓ prolē eſt maria a dn̄o be tionē eiꝰ oꝑante ſiue donāte. Hoc be iatū eſt. ij. Reg. vj. vbi legit̉. Ꝙ bn̄di/ xit dominꝰ obedēdom ꝓpt̓ archā. Obede dom interp̄tat̉ ẜuus ſanguineus. Et bene ſignat xp̄m. qͥ ẜuus nr̄ factꝰ eſt ẜuiēs nobis erꝭ vſqꝫ ad ſanguinē. Propt̓ nos em̄ ſer s ꝓpt̓ nos ſanguineꝰ factꝰ eſt xp̄s. San guineꝰ in dorſo ꝑ flagella. ſanguineꝰ in ca inas. ſanguineꝰ in latere ꝑ lanceā. ieꝰ in manibꝰ ⁊ pedibꝰ ꝑ clauos. Hꝰ ſerui domꝰ fuit maria de qͦ in psͣ. d̓r. Reple pimur ī bonis domꝰ tue. Archa in hac do mo locata xp̄m ſignat. Chriſtꝰ eī ẜuus nr̄. chriſtus vita nr̄a eſt. In archa vrna aurea ⁊ mana. Archa ſctā. carnē ſctāꝫ. vrna aurea aīam xp̄i p̄cioſiſſimā. māna vero diuinita tem duſciſſimā ſignat. Propt̓ hanc archaꝫ ꝓpter ieſum xp̄m filiū marie dn̄s benedixit domui marie. O ꝟe domꝰ benedicta. ex qͣ oīm ꝓceſſit vita. Ait em̄ Augꝰ. Benedicta tu ī mulieribꝰ q̄ vitā viris ⁊ ml̓ieribꝰ peꝑiſti Itē cariſſimi ꝓpt̓ prolē benedicta ē maria. nō ſolū a dn̄o benedictōem eiꝰ oꝑante. ſed etiā ab angelo bn̄dictionē eiꝰ nūciāte. ſicut ptꝫ in gabriele dicēte. dn̄s tecū. Benedicta tu in ml̓ieribꝰ. Quō tecū. Augꝰ. ait. Tecū ī corde. tecū in vētre. iō benedicta tu ſecū. qꝛ ſic eſt tecū. Tecū vtiqꝫ tecuꝫ nō tm̄ ſic̄ crea tor cū creatura. ſꝫ etiā ſicut partꝰ cū paritu ra. Propt̓ partū eī benedicta es an̄ partū. ꝓpter partū bn̄dicta es ī partu ꝓpt̓ partuꝫ benedicta es poſt partuꝫ. Uere bn̄dicta q̄ ſic partū effudiſti. ꝙ ante partū. ⁊ in partu. ⁊ poſt partū ꝟgo ꝑmāſiſti. ⁊ iō p̄cipue bn̄di cta dici meruiſti. qꝛ nō hoīem purū. nō an gelū veꝝ. ſed hoīem ⁊ angl̓oꝝ dn̄m peꝑiſti. Propt̓ qd̓ bene ait Beda ſic. Uere benedi cta in ml̓ieribꝰ q̄ ſine exēplo muliebrꝭ ꝯditi onis cū decore ꝟginitatis gauiſa ē honore parentꝭ. ꝙ qꝫ mr̄ et virgo deum ac dei filiū ꝓcreauit. Itē cariſſimi benedicta ꝓpt̓ pro lē eſt maria. nō ſolū a dn̄o benedictiōeꝫ eiꝰ oꝑante. nō ſolū ab angelo benedictōem eiꝰ nunciāte. ſed etiā ab hoīe benedictōem eiꝰ ꝓpbetāte. ſic̄ ptꝫ in elyzabeth. q̄ exultāte in vtero eiꝰ infante. repleta ſpūſcō ꝓphetādo exclamauit di. Bn̄dicta tu int̓ ml̓ieres ⁊ be ne. fru. vē. t. Iō vtiqꝫ bn̄dicta. qꝛ benedictꝰ fru. vē. tui. ſic̄ ager iō bn̄dictꝰ qꝛ benedictꝰ fructꝰ eiꝰ ē. Maria em̄ frēs eſt ager ille be nedictꝰ de qͦ d̓r Gen. xxvij. Ecce odor fi. m. ſi. o. a. ple. cui be. dn̄s. De hͦ btūs Hiero ait ſic. Bene ager plenꝰ d̓r. qꝛ maria plena gr̄a ꝓnūciat̉. de cuiꝰ vtero credētibꝰ fructꝰ vite ꝓceſſit. O ꝟe ager ſuꝑ oēs agros bn̄dictꝰ ꝓ pter fructu. O vere mr̄ ſuꝑ oēs mres bene dicta ꝓpt̓ filiū. ẜm qd̓ etiaꝫ exclamās beatꝰ Augꝰ. ait. O femīa ſuꝑ femīas benedicta. q̄ virū oīno nō nouit. ⁊ viꝝ ſuo vtero circūde dit. Ecce vidimꝰ o dulciſſima maria. qꝛ tu ꝓpter benedictū filiū ventrꝭ tui es vere be nedicta benedictiōe diuīa. angelica ⁊ hūa na. Heu qͣꝫ longe ab iſta bn̄dictōe marie ſt̓ qͥ ꝓpter maledictū fructū oꝑis ſui maledi ctionē īcurrūt dīnā. angelica ⁊ hūanā dum maledicti a deo. maledicti ab angel̓. male dicti ab hoībꝰ erūt ineternū. Tercio pen Speculum beate uirginis ſate chariſſimi quō vere bn̄dicta ſit maria ꝓpter multitudinē miſcd̓ie ſue. Ip̄a nāqꝫ ꝑ illā Ruth ſignat̉ de qͣ d̓r. Bn̄dicta es a do mino filia. qꝛ pͥorē miſcd̓iam poſteriore ſu peraſti. Prior marie miſcd̓ia fuit quā exhi buit duꝫ adhuc viueret in mūdo. poſterior vero eiꝰ miſcd̓ia eſt quā iā ampliꝰ qͣꝫ ꝑ mille ducētos ānos exhibuit de celo. Poſterior nāqꝫ priorē ſuꝑauit. qꝛ iſta illā multitudine innumerabiliuꝫ beneficioꝝ exceſſit. Quis eſtimare poſſit qͣꝫ ineſtimabilit̓ maria ꝓpter miſcd̓iam ſuā ſit bn̄dicta cū ineſtimabil̓ ſit ip̄a eiꝰ miſcd̓ia. Et qͥs eſtimare pōt qͣꝫ ineſti mabilis ſit marie miſcd̓ia ꝓpter quaꝫ ip̄a tā ineſtimabiliter eſt benedicta. Hinc ē ꝙ be atus Bern̄. exclamās dicit. Quis miſcd̓ie tue o benedicta longitudinē ⁊ latitudinē ⁊ ſublimitatē ⁊ ꝓfundum queat inueſtigare. Benedicta ergo eſt maria ꝓ ml̓tiplici mīa quā per eā hō recipit ⁊ recepit. Benedicta vtiqꝫ eſt. qꝛ ꝑ eā deꝰ homini placabil̓ eſt. be nedicta quoqꝫ ē. qꝛ ꝑ eā hō deo acceptabil̓ eſt. bn̄dicta inſuꝑ eſt. qꝛ ꝑ eā diabolꝰ homi ni ſuꝑabil̓ eſt. Dico chariſſimi ꝙ maria be nedicta eſt. qꝛ ꝑ eā deꝰ homini placabil̓ eſt. ſicut ſignatū eſt in abygail̓ de qͣ legit̉. jͣ. Re gū. xxv. Ꝙ cū dauid offenſus occidere vel let nabal ſtultū. abygail occurrens offenſo placauit eū. Qui placatꝰ dixit. Bn̄dictum eloquiū tuū. ⁊ benedicta tu q̄ ꝓhibuiſti me ne irem hodie ad ſanguinē. ⁊ vlciſcerer me māu mea. Nabal ſtultꝰ ſignat pctōrē. Om nis em̄ pctōr ſtultꝰ eſt. ſed heu ſic̄ d̓r Ecc̄s. jͣ Stultoꝝ infinitꝰ eſt numerꝰ. Abygail ma riā ſignat. interp̄tat̉ em̄ pr̄is exultatio. O qͣnta pr̄is celeſtꝭ in maria. ⁊ marie in pr̄e ce leſti fuit exultatio. cū ipſa dixit. Exultaui ſpūs meꝰ in deo ſalu. meo. Sicut autē aby gail dn̄aꝫ noſtrā. ſic dauid dn̄ꝫ nr̄m ſignat Dauid aūt offenſus eſt ſtulto nabal. qn̄ do minꝰ offenſus ē homī impio. Dauid nabal ſtulto ꝑ abygail placat̉. qn̄ dn̄s impio ꝑ ma riā reconciliat̉. Abygail placauit dauid ver bis ⁊ muneribꝰ. maria placat dn̄m p̄cibus ⁊ meritis. Abygail vltionē tꝑalē. maria ve ro eternalē ꝯuertit. Dū illa humanū. iſta ve ro dīnū gladiū ꝯuertit. Propt̓ hͦ bn̄ ait ber̄ Nemo tā idoneus dn̄a qͥ gladio dn̄i ꝓ no bis manuꝫ obijciat vt tu dei amātiſſima ꝑ quā pͥmū ſuſcepimꝰ miſcd̓iaꝫ de manu dn̄i dei nr̄i. Item chariſſimi maria nō ſolū bn̄ dicta eſt qꝛ ꝑ eā deꝰ homī placabilis eſt. ſed etiā ideo bn̄dicta eſt. qꝛ ꝑ eā hō d̓o accepta bilis eſt. eo ꝙ ꝑ ip̄am benedictā hō benedi ctus eſt. Un̄ bene Iſa. xix. d̓r. ꝙ erit iſrl̓be nedictio in medio terre. cui benedixit dn̄ exercituū dicēs. Benedictꝰ ppl̓us meus ⁊c Mediuꝫ terre cui benedixit dn̄s dici pōs beata ꝟgo in qͦ terre medio īchoata eſt ſale tis nr̄e bn̄dictio. iuxta illud psͣ. Deus au rex nr̄ an̄.ſ. oꝑ. ē ſa. in m. terre. De hoc te medio btūs Bern̄. ſic ait. Maria mira ꝓprietate terre mediū appellat̉. Ad illā em ſicut ad mediū. ſicut ad archanū dei. ſic̄ ac rerū cām. ſicut ad negociū ſeculoꝝ reſpio unt. ⁊ qͥ habitāt in celo. ⁊ qui habitāt ī no. ⁊ qui nos p̄ceſſerūt. ⁊ qͥ nos ſequur Illi qͥ ſunt in celo vt reſartiant̉. qͥ in īferno vt eripiant̉. qui p̄ceſſerūt ꝓphete vt fid inuēiant̉. qͥ ſequunt̉ vt glorificent̉. In go bn̄dicto terre medio. bn̄dictꝰ eſt iſr benedictꝰ eſt dei ppl̓us. dū ꝑ benedictā mr̄em deo eſt acceptꝰ. Quid mirū ſi ꝑbe dictā mariā bn̄dicta ⁊ accepta deo ſit cre tura rōnalis. cū etiā ꝑ ip̄am bn̄dicta ſit o atura vniuerſalis. Un̄ Anſel. exclamās cit. O virgo bn̄dicta ⁊ ſuꝑbn̄dicta. ꝑ cuꝰ be nedictionē benedicit̉ oīs creatura. nō ſo creatura a creatore. ſed creator a creatura Itē chariſſimi Maria nō ſolū bn̄dici qꝛ ꝑ eā dn̄s hoī placabil̓ ē. nō ſolū qͦꝫ b dicta eſt qꝛ ꝑ eā hō d̓o acceptabil̓ ē. ſed eti ideo bn̄dicta eſt. qꝛ ꝑ eā diabolus homini ſuꝑabilis eſt. Un̄ ip̄a ꝑ Iudith ſignata eſt. de qͣ dicit̉. Benedixit te dn̄s in virtute ſu qui ꝑ te ad nihiluꝫ redegit inimicos nr̄o Inimici nr̄i ſunt demōes quos btā ꝟgo a nihilū redegit. dū ⁊ in ſe ⁊ in multis al res eoꝝ cōfregit. ſicut btūs Bern̄. teſt ait. Tu bellatrix egregia. om̄is ante faci tuā militia ſpūaliū nequiciarū in fugā uerſa. Fugiamꝰ ergo frēs ⁊ ꝯfugiami auxiliū mr̄is dn̄i in om̄ibꝰ vexatiōibꝰ ⁊ in pugnationibꝰ diaboli. Ip̄a nāqꝫ eſt inim cis aīaꝝ nrāꝝ terribilis vt caſtroꝝ acies or dinata. Et heu qꝛ multiplex eſt nr̄a mi ꝑ qͣ benedictiōe marie indigemꝰ ⁊ miſci ideo hāc bn̄dictionē inuocemꝰ cū btō Ber qui ſic ait. Sit pietatꝭ tue virgo beneo ip̄am quā apud deū meruiſti gr̄am cere mūdo. reis veniā. egris medelā lis corde robur. afflictis ꝯſolatione nātibꝰ adiutoriū ⁊ liberationē ſctīs tuis cibꝰ obtinēdo. Ecce vidimus o dulcuſi LXXIII Fo. maria. qꝛ tuēs ꝟe bn̄dicta ꝓ tua multiplici ẜicordia. Bn̄dicta inqͣꝫ es. qꝛ ꝑ te deꝰ hoī catꝰ Bn̄dicta es. qꝛ ꝑ te hō d̓o gratificat̉ bn̄dicta qꝛ ꝑ te diabolꝰ ab hoīe ſuꝑat̉. Heu qͣꝫ lōge ab hac marie bn̄dictiōe eſt cuicunqꝫ deꝰ placatꝰ nō eſt. quicūqꝫ deo gratꝰ nō eſt. qͥ cūqꝫ a diabolo ſubiugatꝰ eſt. ⁊ iō talis a deo maledictꝰ eſt. Quarto pēſate chariſſimi qͦ modo ꝟe bn̄dicta ſit maria ꝓpter magnitudi nē gl̓ie ſue. iuxta illud Ezech. iij. Benedicta gl̓ia dn̄i de loco ſuo. Gl̓ia dn̄i eſt gl̓ioſa ma ter dn̄i. q̄ vere bn̄dicta eſt ꝓpter gl̓iam quaꝫ hꝫ de loco ſuo duplici. Bn̄dicta inqͣꝫ de lo co qͦ filiꝰ eiꝰ apud ip̄am reqͥeuit ī vtero. Bn̄ dicta eſt de loco qͦ ip̄a apud filiū reqͥeſcit ī ce lo. Uterqꝫ em̄ locꝰ digniſſimꝰ eſt. ſic̄ patet ꝑ tū Bern̄. dicētē ſic. Nec ī mūdo locꝰ di or ꝟginalis vteri thalamo. in qͦ filiū dei maria ſuſcepit. nec ī celis regali ſolio qͦ mari am filiꝰ marie ſublimauit. Bn̄dicta gͦ eſt ma ria ꝓpter gl̓iam ſuā. bn̄dicta vtiqꝫ ꝓpter gl̓iaꝫ ſuā ſublimiſſimā. copioſiſſimā. ſtabiliſſimā. Bn̄dicta dico ꝓpter gl̓iaꝫ ſuā ſublimiſſimā dignitate. bn̄dicta ꝓpter gl̓iam ſuā copioſiſ ſimā immēſitate. bn̄dicta ꝓpter gl̓iam ſuam ſtabiliſſimā ꝑpetuitate. Dico chariſſimi ꝙ bn̄dicta eſt maria ꝓpt̓ gloriā ſuā excellētiſſi mā dignitate. De hac bn̄dictōe accipi pōt ꝟ bū psͣ. dicētis. Bn̄dices corone anni. be. tu. Nota ꝙ eſt annꝰ eqͣnimitatꝭ. annꝰ ſeueritatꝭ annꝰ benignitatꝭ. Primꝰ annꝰ exulantiū in mūdo. Secūdꝰ eiulantiū in inferno. Ter tiꝰ exultantiū ī celo. Primꝰ annus hꝫ dies ⁊ noctes. Secūdꝰ hꝫ noctes ⁊ nō dies. Terti us hꝫ dies ⁊ nō noctes. Dico ꝙ pͥmꝰ annus zdies ⁊ noctes.i. bonos ⁊ malos. qͥ ſimul ī hͦ mūdo ſunt. Tot aūt ſunt dies ⁊ noctes ī hoc āno qͦt ſunt boni ⁊ mali in mūdo. Se cūdus annꝰ hꝫ ſolas noctes.i. ſolos pecca tores noctibꝰ tenebroſioreſ. Tot aūt ſūt no ctes in hͦ anno qͦt ſunt pctōres in inferno. Tertiꝰ annus hꝫ ſolos dies.ſ. ſolos bonos die clariores. Tot autē ſunt dies ī hͦ āno qͦt ſunt iuſti ī celo. In pͥmo anno eqͣnimitatis. boni ⁊ mali eqͣnimit̓ tolerant̉. In ſcd̓o āno ſeueritatꝭ. mali ſeueriſſime cruciant̉. In ter tio anno benignitatꝭ boni benigniſſime cō ronant̉. Huiꝰ aūt anni bn̄dicti corona ē bn̄ dicta ꝟgo maria. Ip̄a certe eſt corona oīm dieꝝ hꝰ anni. qꝛ ip̄a eſt corona oīm ſctōꝝ ce li. Corona em̄ ſuꝑ caput poni ſolet. ſic Ma ria qͣſi ſuꝑ capita oīm ſctōꝝ locata ē. ſic̄ teſta tur beatꝰ Hiero. dicēs. Exaltari meruit ſuꝑ choros angl̓oꝝ. ⁊ ꝑuenit vltra qͣꝫ nr̄e hūili tatꝭ eſt nat̉a. Filiꝰ certe marie eſt ſūma ſcōꝝ corona. maria ꝟo corona ſub corona. Patꝫ gͦ qͣꝫ ſublimit̉ bn̄dicta ſit corona nr̄a. mr̄ no ſtra maria. Oēs gͦ tā ſublimit̉ bn̄dictā ſeqͣ mur. bn̄dictā vtiqꝫ de qͣ beatꝰ Bern̄. ait. Nō eſt nob̓ hic manēs ciuitas. ſꝫ eā inqͥrimꝰ ad quā hodie maria bn̄dicta ꝑuenit. Itē cha riſſimi bn̄dicta ē maria nō ſolū ꝓpter gloriā eiꝰ excellētiſſimā dignitate. ſꝫ etiā ꝓpt̓ gl̓iam eiꝰ copioſiſſimā īmēſitate. cuiꝰ copia tāta eſt ꝙ ad oēs diſtēdit̉. ⁊ iō merito ab hoībꝰ bn̄di cit̉. ẜm ꝙ de ip̄a ꝑ ſignificatōꝫ d̓r Iudith. xv Bn̄dixerūt eā omēs vna voce dicētes. Tu gl̓ia hierl̓m. tu leticia iſrl̓. tu honorificentia pl̓i nr̄i. Bn̄dixerūt eā vtiqꝫ oēs. Nota ꝙ d̓r om̄es. nā oīs eſt ſignū vniuerſale requirēs tria appellata. Et ecce qͣſi tria appellata ſunt deꝰ. angelꝰ. hō. qͥ mariā bn̄dixerūt. Deꝰ vtiqꝫ bn̄dixit mariā. pr̄ bn̄dixit mariā. ſpūſſanctꝰ bn̄dixit eā. om̄es tres ꝑſone bn̄dixerūt eaꝫ. Angelꝰ etiā bn̄dixit mariā. Prima hierar chia bn̄dixit eā. ſcd̓a bn̄dixit eā. tertia bn̄di xit eā. oēs angeli bn̄dixerūt eā. Hō qͦꝫ bn̄di xit mariā. ꝯiugati bn̄dixerūt eā. vidue bn̄di xerūt eā. v̓gines bn̄dixerūt eā om̄es benedi xerūt eā. Bn̄dixerūt aūt eā dicētes. Tu glo ria hierl̓m triūphātꝭ. gl̓ia inqͣꝫ oīm ſanctoꝝ tu leticia iſrl̓ deū ꝯtemplātis. tu leticia inqͣꝫ oīm angl̓oꝝ. tu honorificētia ppl̓i ꝑegrinātꝭ honorificētia inqͣꝫ oīm ī mūdo iuſtoꝝ. Bn̄ dictꝰ gͦ ſit dulciſſimꝰ filiꝰ tuꝰ o maria. qͥ de co pioſiſſima bn̄dictiōe tua tāta p̄ſtat bona in celo ⁊ ī terra. vt tā angeli qͣꝫ hoīes gratulari pn̄t cū Anſel. qͥ ait. Hec tāta bona ꝑ benedi ctū fructū bn̄dicti vētris bn̄dicte marie ꝓue nerūt Itē chariſſimi maria nō ſolū bn̄dicta eſt ꝓpter gl̓iam eiꝰ ſublimiſſimā dignitate. n̄ ſolū bn̄dicta eſt ꝓpter gl̓iam eiꝰ copioſiſſimā immēſitate. imo etiā bn̄dicta eſt ꝓpt̓ gloriaꝫ eiꝰ ſtabiliſſimā ꝑpetuitate. Ip̄a nāqꝫ ꝑ do mū illā ſignat̉ de qͣ pͥmi Paral̓. xvij. d̓r. Te dn̄e bn̄dicēte benedicta erit ī ꝑpetuū. Uere in ꝑpetuū. ſic̄ etiā in pſalmo d̓r. Propterea bn̄dixit te d̓ꝰ ī et̓nū. Si gͦ o dulciſſima ꝟ̓go maria tu es ꝟe in mulieribꝰ ⁊ ſuꝑ mulieres. imo etiā ſuꝑ viros. imo etiā ſuꝑ angl̓os bn̄ dicta. Bn̄dicta inqͣꝫ propt̓ plenitudinē gr̄e quā inueniſti. bn̄dicta propt̓ celſitudinē ꝑ ſone quāgenuiſti. bn̄dicta propt̓ multitudi nē miſericordie quā exhibuiſti. bn̄dicta ꝓpt̓ Speculū beate uirginis magnitudinē gl̓ie quā ꝑcepiſti. Te igit̉ oni mis bn̄dicta īuocamꝰ. te īploramꝰ. te oramꝰ cū beato Bernardo qͥ te bn̄dictā orans ait. Faco bn̄dicta ꝑ gr̄aꝫ quā īueniſti. ꝑ p̄roga tiuā quā meruiſti. ꝑ miſericordiā quā pepe riſti. vt qͥ mediāte te fieri dignatꝰ ē ꝑticeps ī firmitatꝭ ⁊ miſerie nr̄e. te qͦꝫ intercedēte par ticipes nos faciat beatitudinis ⁊ glorie ſue. Amen. Enedicta tu ī mulieribꝰ. De bn̄dicti on nr̄e ꝟgīs benedicte adhuc dica mus. adhuc audiamꝰ. Felix maria bn̄dicta. infelix ꝟo oīs aīa maledicta. male dicti oēs qͥbꝰ dicet̉. Diſcedite a me maledi cti ī ignē eternū. Maledicta certe oīs aīa vi cioſa. bn̄dicta tu ꝟo maria ꝟtuoſa. Maledi ctionē ꝑ ſeptē vicia capitalia mūdꝰ incurrit. bn̄dictiōꝫ aūt ꝑ v̓tutes ꝯtrarias maria obti nuit. Bn̄dicta gͦ tu in mulieribꝰ o maria. be nedicta vtiqꝫ ꝓ hūilitate ꝯtra ſuꝑbiā. ꝓ cha ritate ꝯtra inuidiā. ꝓ lenitate ꝯͣ iracundiā. ꝓ ſtrēnuitate ꝯͣ accidiā. ꝓ liberalitate ꝯͣ auari ciā. ꝓ ſobrietate ꝯtra gulā. bn̄dicta ꝓ caſtita te ꝯtra luxuriā. Primo audiamꝰ chariſſi mi quō bn̄dicta ſit maria ꝓ hūilitate ꝯͣ ſuꝑ biā. Suꝑbi em̄ maledicti ſunt ſic̄ ſcpͥtū eſt. Increpaſti ſuꝑbos ma. qͥ de. a mā. tu. Con tra hāc ſuꝑbie maledictiōem maria obtinu it hūilitatꝭ benedictiōem. Un̄ ip̄a ꝑ vallē il lam ſignari p̄t d̓ qua. ij. Paral̓. xx. dicit̉. Uo cauerūt locū illū vallē benedictōis. Si oīs humilis eſt q̄dā dei vallis. iuxta illd̓ Iſaie. om̄is vallis exaltabit̉. qͣnto magꝭ vallis fu it maria. q̄ tāta fuit hūilitate ꝓfunda Quid miꝝ ſi ip̄a fuit vallis vallium q̄ fuit humili ma hūiliū. O qͣntis hͦ vallis bn̄dicta bn̄di. ctionibꝰ ē exaltata ꝓ humilitate ſua tā ꝓfun da. tā vtili. tā grata. Un̄ beatꝰ Auguſtinꝰ ait O ꝟe beata huilitas marie. q̄ dn̄m homībꝰ peꝑit. vitā mortalibꝰ edidit. celos īnouauit mundū purificauit. ꝑadiſum aperuit. ⁊ ho minū aīas ab inferꝭ liberauit. Uallis qͣnto hūilior tāto receptibilior eſt aquaꝝ. ſic ⁊ ma ria gr̄aꝝ. Uallis aūt irrigatiōes aquaꝝ reci pit qn̄qꝫ a ſuꝑiori. qn̄qꝫ ab inferiori. A ſupe riori qͥdē ꝑ pluuias de mōte defluētes. Ab feriori ꝟo ꝑ aquas d̓ fonte effluētes. Simi liter humil̓ maria qͣſi de ſuꝑiori ⁊ inferiori. qͣ ſi de mōte ⁊ fonte irrigata ē. cū de diuīa ⁊ hu mana filij ſui nat̉a tāta gr̄aꝝ bn̄dictiōe infu ſa eſt. Hec itaqꝫ bn̄dictio eſt de qͣ legit̉ Iu dicū. jͣ. Ꝙ cū axa diceret pr̄i ſuo da mihi bn̄ dictiōeꝫ. dedit ei pr̄ ſuꝰ irriguū ſuꝑiꝰ ⁊ inſe riꝰ. Axa marie typū gerit. q̄ irriguā a pr̄eccle ſti benedictōꝫ ſuſcepit. Dedit em̄ ei deus o irriguū ſuꝑiꝰ in xp̄i diuinitate. inferiꝰ vero xp̄i hūanitate. Itē ſuꝑiꝰ in mēte. inferiꝰī ve tre. Itē ſuꝑiꝰ in charitate dei. inferiꝰ in char tate ꝓximi. Itē ſuꝑiꝰ in ꝯtēplatiōe. inferiꝰ in actiōe. Uel certe pr̄ eiꝰ celeſtis dedit ei bn̄di ctionē ineffabil̓ irrigui ſuꝑiꝰ in celis. inſer in terris. vt ī celis bn̄dictōꝫ gl̓ie. ī terris fo bn̄dictionē gr̄e poſſidēs bn̄dicta eſſet tā in celo qͣꝫ in terra. ẜm ꝙ beatꝰ Bern̄. innuēs cit. Memēto maria ꝙ xp̄s maledictiōꝫ pu lit crucis qͥ te ſuā mr̄em bn̄dixit in celis. ſꝫ in terris ab angelo bn̄dicta. ⁊ a cūctis terr generatiōibꝰ merito benedicta p̄dicaris. Secūdo chariſſimi audiamꝰ quō bn̄d cta eſt maria ꝓ charitate ꝯtra inuidiā. In di nāqꝫ maledicti ſunt. ſic̄ de inuido carnd̓ Gen̄. iiij. Malediciꝰ eris ſuꝑ terrā q̄ aperu it os ſuū ⁊ ſuſcepit ſanguinē frīs tui de ma nū tua. Cōtra inuidie maledictiōem maria obtinuit charitatꝭ bn̄dictōꝫ. Un̄ ip̄a bn̄ p rā ſignari pōt de qͣ dn̄s dixit Gen̄. xvij. dicā ei ⁊ ex illa dabo tibi filiū cui bn̄di ſum. Sara interp̄tat̉ carbo. hͦ bene Ma ꝯuenit. q̄ tanqͣꝫ carbo ardore charitatꝭ ig ta fuit. Propt̓ qd̓ etiā ip̄a bene ꝑ rubū ardi tem ſignat̉. ꝑ quā fideli cuilibet benedictō tie miniſtrat̉. Unde Deut̓. xxxiij. d̓r. B dictio illiꝰ qͥ apparuit ī rubo veniat ſup put ioſeph. Ioſeph interp̄tat̉ augmētū. ⁊ſ gnificat quēlibet fidelē diuina gra ac Benedictꝰ rubꝰ. ⁊ benedictꝰ qͥ ꝑ incar apparuit ī rubo. ꝑ quē tāta venit ſuꝑ capi fideliū benedictio. Et o ꝟe benedictꝰ carbo tā benedictā flāmā ꝓducēs. benedicta Ma ria. tā benedictā prolē gignēs. Ex illa īqu dn̄s dabo tibi filiū cui bn̄dicturꝰ ſum. Pē gͦ qͣntā maria charitatē ad deū habuerit. deꝰ filiꝰ eiꝰ ſit corꝑalit̓. pēſa etiā qͣntā at mū habuerit cū bonꝰ ꝓximꝰ filiꝰ eiꝰ ſpū ſit. Si aūt filij eiꝰ ſumꝰ. gͦ ⁊ frēs filij eiꝰ Et iō bene de iſta mr̄e benedicta dic̄ ē O benedicta ⁊ exaltata nō tibi ſoli ſꝫ etian nob̓. qͥd eſt. qͣꝫ magnū eſt. qͣꝫ amabile ē qd̓ deo ꝑ te euenire nob̓. qd̓ vidēs gaudeo. qd gaudēs dicere nō audeo. ſi em̄ tu dn̄a es ī dei. nōne ⁊ alij filij tui ſūt frēs dei. T chariſſimi audiamꝰ quō benedicta ſit ria ꝓ lenitate ⁊ māſuetudine ꝯͣ iracūdia cundi em̄ maledicti ſūt. ſic̄ ſcpͥtū ē Gen̄ p Fo. CXXIIII Maledictꝰ furor eoꝝ qꝛ ꝑtinax. ⁊ indigna tio eoꝝ. qꝛ dura. Cōtra hāc ire maledictōeꝫ maria obtinuit māſuetudīs bn̄dictiōꝫ. Cu ius reuera tāta fuit māſuetudo ꝙ nō ſoluꝫ ppria ira caruit. ſꝫ etiā irā dn̄i ad māſuetudi nē ꝯuertit. Un̄ ip̄a bn̄ ꝑ Abigail ſignat̉ cui dauid dixit. jͣ. Re. xxv. Bn̄dictū eloquiū tuū ⁊ bn̄dicta tu q̄ ꝓhibuiſti me ne irē hodie ad ſanguinē ⁊ vlciſcerer me manu mea. Propͥū eſt hͦ māſuetoꝝ māſuetis ꝟbis frāgere iraꝫ offenſoꝝ. iuxta illd̓ Prouer. xv. Rn̄ſio moll̓ frāgit irā. Māſueta abigail māſuetā mari am ſignat. Uis noſſe qͣꝫ māſueta fuerit ma ria. audit beatū Bern̄. Reuolue inqͥt diligē tius euāgelice hiſtorie ſeriē vniuerſam. et ſi qͥd forte increpatoriū. ſi qͥd durū. ſi qͥd deni qꝫ ſignū tenuis indignatiōis occurrerit in maria. de cetero ſuſpectā habeas ⁊ accedere verearis. Ꝙ ſi plena magꝭ om̄is pietatꝭ ⁊ gͣ tie. plena māſuetudinis ⁊ miẜicordie inue neris q̄ ad eā ꝑtinēt. gr̄as age ei qͥ taleꝫ tibi mediatricē benigniſſima miſeratiōe ꝓuidit in qͣ nihil poſſit eſſe ſuſpectū. Dauid chriſtū ſignat qͥ ꝑ māſuētiſſima mariā manſueſcit ⁊ placat̉. ne ſe d̓ pctōre ꝑ mortē eternā vlciſca tur. Om̄is em̄ aīa morti eterna obnoxia an helare nō ceſſet ad tantā marie māſuetudi nē. p qua ip̄a merito eſt bn̄dicta. Dico ergo. Omīs ſpūs moribūdꝰ dicat cū anſelmo di cēte ſic. O tu bn̄dicta ſuꝑ mulieres q̄ ange los vincꝭpuritate. ſanctos ſuꝑas pietate. an helat moribūdꝰ ſpūs meꝰ ad tāte benigni tatꝭ reſpectū. ſꝫ erubeſcit ad tāti nitoris aſpe tum. Quarto audiamꝰ chariſſimi qͦmō bn̄dicta ſit maria ꝓ ſtrēnuitate ꝯtra accidiā Accidioſi eī maledicti ſūt. qͥ oꝑa dei ſtrēnue ⁊ fidelit̓ nō agūt. Un̄ d̓r Hiere. xlviij. Ma dictꝰ qͥ facit opꝰ dei fraudulēter. Cōtra tor pris maledictōꝫ maria meruit rigorꝭ bene dictiōem. Ip̄a nāqꝫ ꝑ illā Iahel ſignata eē poteſt q̄ clauo ſyſarā interfecit. Propter qd̓ Iudicū. iiij. d̓r. Bn̄dicta inter mulieres Ia hel ⁊c̄. Iahel interp̄tat̉ aſcēdens. qd̓ ꝯuenit marie. q̄ nō ſicut accidioſi d̓ſcēdit. ſꝫ ſtrēnue de ẜtute in ꝟ̓tutē de inferioribꝰ ſꝑ aſcendit. Iuxta illud Can̄. iij. Que eſt iſta q̄ aſcendit ꝑ deſertū ſicut ꝟgula fumi. Iſta bn̄dicta Ia hel qͥd fecit. certe clauo tabernaculi ſyſaram interfecit. Syſara excluſio gaudij interp̄ta tur. ⁊ bn̄ diabolū ſignat. qꝛ a gaudio celeſti excluſus etiā alios excludere feſtinat. Imo heu nos oēs excluſerat ꝑ matrē generis hu mani. cuiꝰ excluſiōis maledictio excluſa ē ꝑ bn̄dictā mr̄em ſaluatorꝭ. Un̄ bene venera bilis p̄ſbyter Beda ait. Bn̄dicta tu int̓ mu lieres. ꝑ cuiꝰ partu virgineū a natis mulieꝝ maledictō pͥme matris excluſa eſt. Sed qͥd ꝑ clauū ſignat̉ quo caput Syſare ꝑforatur Quis eſt clauꝰ iſte niſi rigor diſciplīe. Quid eſt em̄ rigor diſcipline accidioſis: niſi qͣſi qui dam clauꝰ in oculis. Rigor vtiqꝫ diſcipline clauꝰ eſt dyabolū acerrime pungēs. clauus eſt dyabolū rigidiſſime ꝯfigens. Benedicta itaqꝫ iahel caput ſyſare clauo interficiēte cō fixit. qn̄ benedicta maria virtutē ſathane ri gore diſcipline in ſe extinxit. Bn̄dicta gͦ īter mulieres iahel. benedicta inter ml̓ieres ma ria. Inter qͣs mulieres. audi Bedā qͥ dicit. Nō ſolū benedicta tu in mulieribꝰ. ſed inter mulieres bn̄dictas maiori benedictiōe ſpe cialiter inſignis Quinto audiamꝰ cariſſi mi quō benedicta ſit maria ꝓ liberalitate cō tra auariciā. Auari em̄ maledicti ſunt. ij. pe tri. ij. Cor exercitatū auari habētes maledi ctionis filij. ⁊ cetera. Cōtra hāc auari male dictiōem maria meruit largitatꝭ ⁊ ꝓfuſiōis benedictiōem. Ip̄a tāqͣꝫ vena fontana ſꝑ fu it effluēs. ſemꝑ larga. ⁊ iō ꝟe bn̄dicta. Iuxta illud Prouerb̓. v. Sit vena tua benedicta. In tꝑalibꝰ vena illa maria plꝰ qͣꝫ larga fuit. qꝛ large ⁊ ꝑfecte om̄ia ꝯtempſit. Un̄ ẜm ex poſitiōem Haymonis. beata dei genitrix lu nā ſub pedibꝰ habuit. qꝛ cūcta tꝑalia deſpe xit. O qͣnte gratie ꝑ hāc venā ad hoīnes de fluxerūt. Sit gͦ o eccl̓ia vena tua benedicta. ꝑ quā tibi tāta affluūt bona. ꝟe vena nobil̓. vena ſpūſancto plena. vena fontiſ vite. vena ſalutꝭ nr̄e maria. Per hāc nāqꝫ venā fontis vite xp̄s ad nos venit. ⁊ ꝑ hāc ad fontē vite ih̓m xp̄m etiā nos venimꝰ. ⁊ ideo vere eſt be nedicta. Un̄ beatꝰ Bernardꝰ ait. Per te ac ceſſum habemꝰ o benedicta inuētrix gratie genitrix vite. mat̓ ſalutꝭ. vt ꝑ te ſuſcipiat noſ qͥ ꝑ te datꝰ eſt nob̓. Sexto audiamꝰ chariſ ſimi quomō bn̄dicta ſit maria ꝓ ſobrietate ꝯͣ gulā. Guloſi nāqꝫ maledicti ſunt. ſicut patet in gula primoꝝ parentū. ꝓ qua ⁊ ip̄i ⁊ totuꝫ genꝰ humanū maledictōem incurrer̄t. Cō tra hāc gule maledictiōem maria obtinuit abſtinētie ⁊ om̄is tēperātie benedictionem. merito em̄ cōtra maledictiōes gule in para. diſo materiali abūdauerūt benedictiōes tē perātie in paradiſo ſpūali. Iuxta illud Ec cleſiaſtici. xl. Gr̄a qͣſi ꝑadiſus ī bn̄dictiōibꝰ. Speculū beate uirginis Tanta gratiaꝝ copia in Maria abūdauit vt etiā ip̄a gratioſa virgo gratia qd̓ammo do dici poſſit. Hec aūt gratia videlicet gra tioſiſſima ꝟgo Maria fuit quaſi ꝑadiſus ī bn̄dictiōibꝰ. Sicut em̄ in ꝑadiſo materiali. gula Eue meruit maledictiōes penaꝝ. ſic in paradiſo ſpūali tꝑantia marie meruit bene dictiōes gr̄aꝝ. Un̄ Augꝰ. ait. Maledictio eue in bn̄dictiōem vertit̉ marie. Sicut aūt gula eue nō ſolū maledictōem in anima. ſed etiā in corꝑe. ſic maria nō ſolū bn̄dictiōem ī corꝑe. ſed etiā in aīa. nō ſolū benedictōꝫ ſpū alem ſꝫ etiā corꝑalē obtinuit. Maledictō eī eue guloſe. fuit parere cū dolore. bn̄dictō au tem marie tēꝑate. fuit parere ſine dolore. te ſte beato Bernardo qͥ ait. Bn̄dicta tu ī mu lieribꝰ q̄ illā generalē maledictōnem euaſiſti qͣ dictū eſt. In dolore paries filios. ⁊ nihilo minꝰ illā qua dictū eſt. Maledicta ſterilis ī iſrael. ac ſingularē ꝯſecuta es benedictiōem vt nec ſteril̓ maneas. nec cū dolore parias. Septimo audiamꝰ chariſſimi quō bn̄di cta eſt Maria ꝑ caſtitatē ꝯͣ luxuria. Luxu rioſis d̓r. Maledictꝰ qͥ dormit cū vxore al terius ꝓximi ſui. ⁊ dicet oīs ppl̓us Amen. ſic d̓r Deūt̓. xxvij. Cōtra hāc īꝯtinētie maledi ctionē maria meruit ꝯtinētie bn̄dictiōem. ſi cut ſignatū pōt eſſe Iudith. xv. vbi d̓r. Bn̄ dixerūt eā vna voce dicētes. Tu gl̓ia hieru ſalē. tu leticia iſrl̓. tu honorificētia ppl̓i q̄ feci ſti virilit̓ ⁊ ꝯfortatū eſt cor tuū eo ꝙ caſtita tem amauerꝭ. ⁊ poſt viꝝ tuū aliū neſcierꝭ. iō. manꝰ dn̄i ꝯfortauit te. ⁊ eris bn̄dicta ī eter nū. In hac caſta Iudith bn̄dictiōe pōt bn̄ dictio marie nō ſolū ſignari ſꝫ etiā ꝑ locuꝫ a maiori ꝓbari. Si em̄ ſic benedicta ē vidua caſta qͣꝫto magꝭ ꝟgo caſta. maxime tal̓ ꝟgo q̄ ⁊ deū parere. ⁊ certe ſic parere meruit ꝙ ꝟ ginitatē nō amiſit. Propt̓ qd̓ bn̄ Beda dic̄. Bn̄dicta eſt incōꝑabiliter q̄ ⁊ diuini germi nis gl̓iam ſuſcepit. ⁊ coronā v̓ginitatꝭ ſerua uit. Notandū aūt eſt ꝙ in ſcripturꝭ īueni mus. Bn̄dictā ꝯiugatā. bn̄dictā viduā. bn̄ dictā virginē. Bn̄dicta ꝯiugata fuit Sara de qua d̓r Thob̓. ix. Dicat̉ bn̄dictio ſuꝑ vxo rem thobie. Bn̄dicta aūt vidua fuit iudith. ſicut on̄ſum eſt. De vidua qͦꝫ bn̄dicta in pͣſ. d̓r. Uiduā eiꝰ bn̄dicēs bn̄dicā. Benedicta ꝟo fuit ꝟgo maria. teſte angelo qͥ dixit. Bn̄ dicta tu in mulieribꝰ. Bn̄dicta gͦ q̄ ꝯiugaleꝫ bn̄dicta magis q̄ vidualē. bn̄dicta maxīe q̄ virginalē amauerit caſtitatē. Bn̄dicta certe que cū ſara ⁊ ſuſanna fuerit caſta ꝯiugalita bn̄dicta magis q̄ cum Iudith ⁊ anna fucri caſta vidualiter. benedicta maxime q̄ cū ma ria fuerit caſta virginaliter. Propter qd̓ be atus Auguſtinꝰ dic̄. Bonū ſuſanne in cōiu gali caſtitate laudamꝰ. ſed tamē ei bonū vi due anne. ac multo magis ꝟginis marie an teponimꝰ. Uere dignū ⁊ iuſtū ē hoc. Digni eſt vt benedicta ſit. que cū viro ſuo viꝝ aliū nō nouit. Iuſtū magis eſt vt benedicta ſit q nec cū viro ſuo nec poſt. viꝝ aliū non nouit. Dignū ⁊ iuſtū eſt vt maxime bn̄dicta ſit que nec ſuū nec aliū viꝝ nouit. ⁊ tn̄ viꝝ tā immē ſum cōcepit. Ideoqꝫ Augꝰ. exclamans dic̄. O femina ſuꝑ feminas bn̄dicta. que viꝝ om nino nō nouit. ⁊ viꝝ ſuo vtero circumdedit. Sic gͦ chariſſimi ꝓ humilitate bn̄dicta bn̄ dicta ꝓ charitate. benedicta ꝓ lenitate. be dicta ꝓ ſtrenuitate. benedicta ꝓ liberalit benedicta ꝓ ſobrietate. benedicta ꝓ caſti maria merito fuit. q̄ humilitate excellentiſſi ma. charitate opulētiſſima. lenitate ſima. ſtrēnuitate feruētiſſima. largita entiſſima. ſobrietate abſtinētiſſima. ꝟginita te ꝯtinētiſſima fuit. Eya ergo tu tā multip citer benedicta. tu tā feliciter ſuperbn̄dicta maria. Oramꝰ vt tua benedictiōe nos n̄ ros abſolutos ab om̄i maledictiōe dig reddas diuina bn̄dictiōe. Per dn̄m noſtrū ieſum xp̄m ⁊c̄. Enedictꝰ fructus vētris tui. Oſten ſum eſt ſupra quō Maria ꝓpter pu riſſimā vite innocētiā merito ꝑ Aue ſalutat̉. quō ꝓpter copioſiſſimā gr̄e affluen am merito gratia plena cōmemorat̉. quō pter familiariſſimā dei p̄ſentiā dominꝰ ſecu fore inſinuat̉. Oſtēdendū aūt nūc eſt quō pter vtiliſſimā ꝓlis ſue excellentiaꝫ. meri benedictꝰ fructꝰ ventris ſui ꝓclamat̉. Ber dictus gͦ fructꝰ ventris tui. o benedicta ma ter filij dei. Hic eſt ille fructus de qͦ ꝓph̓a dic̄ Dominꝰ dabit benignitatē. ⁊ t̓ra noſtra da bit fructꝰ ſuos. Qd̓ exponēs Beda dic̄. De dit dn̄s benignitatē. quia ingreſſui vnis ti ſui virginalis vteri templū ſpūſſctī gr cōſecrauit. ⁊ terra noſtra dabit fructū ſu qꝛ eadē virgo que de terra corpꝰ habuūt um genuit. diuinitate quidē deo patri coeq lem ſed ſibi carnis veritate ꝯſubſtātialē x ſiderandū autē eſt ꝙ fructꝰ iſte fructꝰ gene roſiſſimꝰ. fructꝰ delicioſiſſimꝰ. fructꝰ virtuo ſiſſimus. fructꝰ copioſiſſimꝰ eſt. Fructꝰ ingꝫ LXXV Fo. reneroſitate ſublimiſſimꝰ. fructꝰ delectabi itate deſiderabiliſſimuſ. fructꝰ virtuoſitate vtiliſſimꝰ. fructꝰ copioſitate vniuerſaliſſimꝰ. Primo cōſideremꝰ chariſſimi quō fructꝰ vteri virginal̓ generoſiſſimꝰ ſit. Generoſus quidē eſt. qꝛ de vtero regali eſt. Generoſior aūt eſt. qꝛ de vtero ꝟ̓ginali eſt. Generoſiſſi mus certe eſt. qꝛ de vtero paternali. d̓ vtero inqͣꝫ pr̄is eterni eſt. Dico chariſſimi ꝙ gene roſus eſt fructꝰ iſte. qꝛ de vtero regali. de vte ro inqͣꝫ regis Dauid ꝓdijt ſicut ſibi dn̄s ꝓ miſerat dicēs in pſalmo. De fructu ventris tui ponā ſuꝑ ſedē tuā. Hoc aūt ꝓmiſſū apo tolꝰ teſtat̉ dicēs Roma. j. Qui factꝰ eſt ex ſe mine dauid ẜm carnē. Et certe fructꝰ iſte ge neroſus ⁊ nobilis eſt. nō ſolū ꝓpter regē Da uid. ſꝫ ⁊ꝓpter om̄es illos nobiles reges ꝓge nitores ſuoſ. ꝑ qͦs ẜm genealogiā a matheo deſcriptā ꝓpagatꝰ ī mundū venit. Iuxta il lud Sap̄. xviij. A regalibꝰ ſedibꝰ venit. Itē chariſſimi fructꝰ iſte licet generoſus ſit ꝓpter vteꝝ regalē. generoſior tamē eſt ꝓpter vteruꝫ virginalē. de quo dicit̉. Bn̄dictꝰ fructꝰ vētri tui. vētris vtiqꝫ qͥ ẜm ꝙ in virga aaron ſigni ficatū fuit. florē ꝟginitatis ſimul cū fructu fe cunditatꝭ retinuit. Propter qd̓ bene beatuſ Bern̄. ait. Naſcit̉ xp̄s ex muliere. ſꝫ cui fecū ditatꝭ fructꝰ ſic accedat vt nō decidat flos ꝟ ginitatꝭ. Iſta fructꝰ virginal̓ nobilitas ſicut mirabilior ita excellētior eſt qͣꝫ pͥma. plus qͣꝫ celi exaltent̉ a terra. O ꝟe mirabilis ⁊ inau dita nobilitas. o vere nobil̓ de ꝟ̓gine natiui s. Nobilitas(inqͥt Augꝰ) fuit naſcentꝭ in nitate pariētis. ⁊ nobilitas pariētis ī di itate naſcētis. Itē cariſſimi fructꝰ iſte li cet generoſus ſit ꝓpter vterū regalē. genero aūt ꝓpter vteꝝ ꝟ̓ginalē. generoſiſſimꝰ tn̄ er vteꝝ paternalē. Un̄ de iſto fructu acci pi poteſt illud Oſee. xiiij. Ex me fructꝰ tuꝰ in tꝰ eſt. Originale habet tuꝰ. ſꝫ ſeptuagīta bēt eiꝰ. Dicat gͦ deꝰ pr̄ ad mariā. dicat ad fidelē aīam. dicat ad eccl̓iam. Ex me fructꝰ tuꝰ inuētꝰ eſt. tuꝰ o maria ad hūc fructū ꝓdu cendū electa. Tuꝰ o aīa ad hūc fructū diligē dū illecta. Tuꝰ o eccl̓ia ad hūc fructū ꝑcipiē dum collecta. Tuꝰ inqͣꝫ tuus. Tuꝰ certe cor poraliter ꝑ aſſumptā naturā. tuꝰ ſpiritualit̓ ꝑ gratiā. tuꝰ ſacramētaliter ꝑ euchariſtiā. tu us eternaliter ꝑ gl̓iam. Ex me tamē tuꝰ eſt. qꝛ ex meo vtero genitꝰ eſt ſicut ī pſalmo ſcri ptum eſt. Ex vtero ante luciferuꝫ genui te. O vere nimis admirāda. nimiſqꝫ veneranda nobilitas. ꝙ fructꝰ ventris materni eſt fi lius vteri eterni ⁊ ſapiētia cordis paterni. ſi cut ⁊ beatꝰ Bernardꝰ de iſto fructu ſcribēs ait. Illiꝰ o Maria eris mater cuiꝰ deus eſt pater. filiꝰ potētie ⁊ charitatꝭ erit corona tue caſtitatꝭ. ſapiētia paterni cordis erit fructuſ vteri virginalis. Iſta gͦ fructꝰ generoſiſſimi huiꝰ nobilitas primā ⁊ ſecundā in infinituꝫ ſua dignitate p̄cedit. ⁊ omnē intellectū hūa num ⁊ angelicū cū ſua ſublimitate excedit. Ideoqꝫ bn̄ de hoc fructu dicit̉ Iſa. iiij. Erit germē dn̄i in magnificētia ⁊ gloria ⁊ fructuſ terre ſublimis. In magnificētia ꝓpter rega lem. in gl̓ia ꝓpter virginalē. ſublimis propt̓ eternalē ſiue paternalē generoſitatē Se cundo ꝯſideremꝰ chariſſimi quō fructꝰ vte ri ꝟginalis delicioſiſſimꝰ ſit. Delicioſus qui dem eſt ī odore. Delicioſior in ſpecie. Delici oſiſſimꝰ vero in ſapore. Decorē aūt eius fide odorē ſpe. ſaporē eiꝰ charitate ꝑcipimꝰ. Di co chariſſimi ꝙ fructꝰ marie delicioſus ē ſu aui odore. Un̄ de ip̄o bene poteſt dicere ma ter eiꝰ illud Ecc̄i. xxiiij. Ego qͣſi vitis fructi ficaui ſuauitatē odorꝭ. Fructꝰ vitis eſt ꝓles ꝟginis. Ꝙ tn̄ vere miꝝ eſt. ⁊ mire veꝝ eſt. te ſte Auguſtino. qͥ de hͦ fructu ſic ait. De crea tura creator omniū ꝓcreatꝰ naſcit̉. de riuu lo ſuo fons magnꝰ educit̉. radix omniuꝫ de virgulto ſuo naſcit̉. ⁊ vitis vera palmitis ſui fructꝰ efficit̉. Fructꝰ vitis vinū eſt. odor vi ni delectabilis eſt. Sic certe odor exēplorū xp̄i. odor ꝯſolationū xp̄i. odor ꝓmiſſionum xp̄i valde delectabilis eſt aīme chriſtū ſitien ti. Et iō ſicut odor vini ſitientē. ſic odor xp̄i trahit poſt ip̄m currentē ⁊ dicentē Cātic̄. j. Trahe me poſt te ⁊c̄. Ꝙ nos miſeri heu nō currimꝰ ſꝫ vix ẜpimꝰ. ſignū ē ꝙ de odore hu ius fructꝰ heu parū ſuſcepimꝰ. O ſi olfactū iſaac haberemꝰ qͥ huiꝰ fructus odorē tā lon ge p̄ſenſit. teſte beato Bern̄. qui ſic dic̄. Hu ius odoriferi fructꝰ fragrantiā ſentiebat qͥ dicebat. Ecce odor filij mei ſicut odor agri pleni cui bn̄dixit dn̄s. Itē chariſſimi fructꝰ iſte nō ſolū delicioſus eſt odore. ſed etiā deli cioſior ē ſpecie ⁊ decore. De hoc nota quod dicit̉ Leuit̓. xxiij. Sumetiſqꝫ die primo fru ctus arborꝭ pulcerrime. Primꝰ dies animā illuminās eſt fides. Et certe ſi ſumere debe mus fructꝰ arboris pulcerrime. Arbor pul cerrima eſt Maria. Pulcra quidē in folijs oris. Pulcrior autē in floribꝰ cordis. Pul cerrima vero in pulcerrimo fructu ventris. Speculū beate uirginis De quo beatꝰ Bernardꝰ infert ſic. Si inqͥt fructus ille mortis non ſolū ſuauis fuit ad veſcendū. ſed etiā teſte ſcpͥtura delectabilis aſpectu. quāto magis huiꝰ vitalis fructꝰ vi uificū decorē debemꝰ inquirere. illū inqͣꝫ in quē deſiderāt angeli ꝓſpicere. Pulcer vtiqꝫ fructus xp̄s eſt qͥ ſpecioſus forma pre filijs hominū eſt. Si autē pleniꝰ cognoſcere vo lumus fructꝰ huiꝰ pulcritudinē recurramꝰ ad ip̄aꝫ arborē pulcerrimā. requiramꝰ ip̄aꝫ pulcerrimā eius mr̄em. ⁊ dicamꝰ illud Can ticoꝝ. v. Qualis eſt dilectꝰ tuus ex dilect. o pul. mu. Et ecce ip̄a reſpōdens ſtatim dicit. Dilectꝰ meus candidꝰ ⁊ rubicūdus electꝰ ex milibꝰ. Ip̄a candor lucis eterne. Cādid quidē eſt diuinitate. rubicūdus aūt huma nitate. Candidꝰ quoqꝫ cōuerſatione. rubi cundꝰ paſſione. Ecce qͣꝫ pulcer fructꝰ. ꝓpter hoc bene de ip̄o dicit Auguſtinꝰ. Pulcer in celis. pulcer in terris. pulcer in pr̄e ꝟbū. pul cer in mr̄e caro ⁊ ꝟbum. Hec autē pulcerri ma arbor Maria non ſolū habet pulcerri mū fructū ventris. ſed etiā pulcerrimos ha bet fructꝰ mentis. De quibꝰ apoſtolꝰ ad Ga lath̓. v. ſcribens ait. Fructꝰ autē ſpiritus eſt charitas. gaudiū. pax. patiētia. benignitas. bonitas. longanimitas. māſuetudo. fides. modeſtia. ꝯtinentia. caſtitas. Itē chariſſimi fructꝰ iſte nō ſolū delicioſus eſt odore. ⁊ de licioſior decore. ſed etiā delicioſiſſimꝰ eſt ſa pore. Quod bn̄ illa ſancta aīma experta fu it que Cāticoꝝ. ij. dicit. Sub vmbra illius quē deſiderabā ſedi. ⁊ fructꝰ eius dulcis gut turi meo. Quid miꝝ ſi fructꝰ iſte tam dulcꝭ eſt qui tā altus eſt. Dicit em̄ beatꝰ Bernar. dus. Fructꝰ quanto altior tanto dulcior. tu ſolꝰ dulciſſimꝰ. quia tu ſolus altiſſimus Quomō aūt poteſt altiſſimꝰ eſſe ille fructuſ cuiꝰ breuiſſima eſt arbor. Sed certe arbor huiꝰ fructꝰ maria ⁊ altiſſima ſimul eſt ⁊ bre uiſſima. altiſſima dignitate. breuiſſima hūi litate. Altiſſima in oculis dn̄i. breuiſſima in oculis ſuis Que licet hͦ modo ſit breuis. fru ctus tamē eiꝰ eſt valde dulcis. Unde Ecc̄i. xj. dicit̉. Breuis in volatilibꝰ eſt apis. ⁊ initi um dulcoris habet fructꝰ eius. Si igit̉ fru ctus vētris Marie in olfactu. in viſu. in gu ſtu. delicioſiſſimꝰ eſt. Et ideo vere bn̄dictus eſt. Sicut etiā beatꝰ Bernardꝰ teſtatꝰ ē di cens. Benedictꝰ fructꝰ ventris tui. bn̄dictꝰ in odore. benedictꝰ in ſapore. benedictꝰ ī ſpe cie. Tertio chariſſimi cōſideremus quomodo virginalis vteri fructus ſit virtuoſit ſimus. Nā reuera virtuoſus eſt ad perdito rū ſaluationē. ad ſaluandoꝝ multiplicatio nem. ad multiplicatorū cōſeruationē. Dico chariſſimi ꝙ fructꝰ iſte benedictus virtuo ſus eſt ad ſaluandū ſiue ad ſalutē. propt̓ or etiā fructꝰ ſalutis dicit̉. Unde Eccleſiaſi pͥmo. Corona ſapiētie timor dn̄i. replēs. cem ⁊ ſalutꝭ fructū. Quid eſt qd̓ dicit pacera fructū. fructꝰ ſalutis noſtre et pax noſtra. il le eſt qui fecit vtraqꝫ vnū ieſus chriſtus. Et certe hūc fructū. hanc pacē timor dn̄i reple uit. teſte Iſaia qͥ ait. Et replebit eū ſpiritus timoris dn̄i. Bene aūt dicit̉ fructꝰ ſalutis ſi ne quo nulla ſalꝰ eſt nobis. iuxta illud Ac um. iiij. Nō eſt in aliquo alio ſalus. Et An helmꝰ. Nō eſt inquit ſalꝰ niſi quē tu ꝟgo pe periſti. Tu igit̉ o Maria vere es arbor ſal tis que mūdo portaſti fructū ſalutis. Siꝫ beatus Bern̄ exclamās dicit. O vere celeſtꝭ planta p̄cioſior cūctis. ſanctior vniuerẜ. O vere lignū vite qd̓ ſolū fuit dignū portare ſa lutis fructū. Sed heu multi fructū iſtū ſa lutiferū faciūt mortiferū. fructūqꝫ tam me liferū ſibi cōuertunt in abſinthiū eternum. ſicut Amos qͥnto dicit̉. Cōuertiſti in ar ritudinē iudiciū. ⁊ fructꝰ iuſticie in abſin um. Itē chariſſimi fructꝰ iſte valde eſt vtuo ſus. nō ſolū virtute ſaluatiua. ſed etiā viriu te multiplicatiua. Unde etiā in bono expo nere poſſumꝰ qd̓ ſcriptū eſt. A fructu frumi ti vini ⁊ olei ſui multiplicati ſunt. vt frume tū ad corpꝰ chriſti. oleū ad animā chriſti vi nū ad diuinitatē xp̄i referamꝰ. Fructū quo qꝫ frumēti ad ſacramentū corꝑis xp̄i. Fru ctum aūt vini ad ſacramentū ſanguinis xp̄i Fructū vero olei ad vnguentū ſpirituſſan cti referre poſſumꝰ. Ab hoc ergo fructu tiplicati ſunt filij in eccl̓ia. ⁊ multiplicat eccl̓ia in filijs. Nā om̄es filij ventris eccleſie ſunt hereditas ⁊ merces fructꝰ ventris ma rie. ſicut in pſalmo dicit̉. Ecce hereditas do mini filij merces. fructꝰ ventris. De hoc qͥꝫ beatꝰ Hieronymꝰ ait. Ip̄e dn̄s natꝰ ex vir gine factꝰ eſt fructꝰ vētris. cuiꝰ aſſumpta hu manitas hāc accepit mercedē. vt gētes vo cate in filijs ſint hereditas eius. Itē chari ſimi fructꝰ iſte benedictꝰ non ſolū v̓tute ſab uatiua virtuoſus. nō ſolū virtute multipui catiua virtuoſior. ſed etiā virtute cōſeruati ua virtuoſiſſimꝰ ē. Unde de hoc fructu po ſumus acciꝑe illud Prouerbioꝝ. xi. Fruci LXXVI Fo. fuſti lignū vite. Sicut em̄ lignū vite qd̓ fuit in medio paradiſi terreſtris virtutē habuit ſeruandi vitā nature. ſic certe fructus ven tris marie. qui eſt lignū vite. ⁊ fructus vite ī medio paradiſi eccleſie cōſeruat vitā gratie. in medio paradiſi celeſtis patrie vitam gl̓i Cōſeruat quideꝫ vitā gratie a corruptione culpe. vitā vero glorie a corruptōe omīs mi ſerie. vt ſic recipiamꝰ in fructu marie qd̓ ami ſimus ī fructu adā ⁊ eue. ſicut bene notauit Beda dicēs. Benedictꝰ fructus vētris illi is. ꝑ quē ⁊ ſemen incorruptiōis in agro ſu perne hereditatis quē in adā perdidimus. fructū recipimꝰ. Sit ergo benedictꝰ fructꝰ marie ſalutē dando ſpiritualiter. ſaluādos multiplicādo vniuerſaliter. multiplicatos cōſeruando eternaliter virtuoſiſſimus. Quarto conſideremꝰ chariſſimi quomo do ẜginalis vteri fructꝰ ſit copioſiſſimꝰ. Re uera em̄ tā copioſus eſt ꝙ animā plene pōt reficere. tā copioſus eſt ꝙ om̄ībꝰ poteſt ſuffi cere. tā copioſus eſt ꝙ nunqͣꝫ poteſt deficere In pͥmo quidē copioſus. in ſecūdo copioſi or. in tertio copioſiſſimꝰ eſt. Dico chariſſi mi ꝙ fructꝰ iſte benedictꝰ tam copioſus ē ꝙ animā rationalē quā totꝰ mūdꝰ om̄iſqꝫ cre atura ſatiare n̄ poteſt. fructꝰ iſte ad ſatietatē reficere poteſt. Unde ſcriptū eſt. De fructu operū tuoꝝ ſatiabit̉ terra. Fructꝰ ventris marie eſt fructꝰ operū tuoꝝ dn̄e. Tuoꝝ vti qꝫ tuoꝝ. nō humanoꝝ. non mortaliū. ſꝫ tuo rum. Tuū em̄ dn̄e opus eſt tāte virginis p̄ paratio. tuū opꝰ eſt gabrielis miſſio. tuū opꝰ ſpirituſſancti ſuꝑuentio. tuū opus eſt verbi t carnis vnitio. Caliū operū tuoꝝ domine eſt fructꝰ iſte. quia de talibꝰ operibꝰ quaſi de quibuſdā floribꝰ proceſſit fructꝰ iſte. Unde etiā in nazareth qd̓ flos interpretat̉ bn̄ appa ruerūt flores iſti. Dicit em̄ beatꝰ Bernardꝰ In nazareth nunciat̉ chriſtꝰ naſciturꝰ. quia in flore ſperat̉ fructus ꝓceſſurꝰ. Terra que iſto fructu ſatiat̉ eſt aīma humana q̄ ad mo dum terre ſemꝑ eſt germinatiua. ſiue vtiliū ſiue inutiliū herbaꝝ. id eſt. cogitationū ⁊ de ſideriorū. Iſta inqͣꝫ terra fructu marie ſatia tur ſicut ſcriptū eſt. Satiabor cū apparue rit gloria tua. Quid miꝝ ſi in gloria ſatient̉ hoc fructu fruētes cū etiā in miſeria ſatien tur credentes. Unde Caſſiodorꝰ exclamās dicit. O fructꝰ ille miradilis qui humanuꝫ genus dulciſſima credulitate ſatiauit. Un de non guſtare peccare eſt. Uide ergo qͣꝫ co pioſus iſte fructus eſt qui animā ſatiare po teſt. quā totus mūdus ſatiare nō poteſt Itē chariſſimi fructus iſte benedictus nō ſoluꝫ tam copioſus eſt ꝙ animā inſatiabilē poteſt plene reficere. ſed etiā tā copioſus eſt ꝙ vni uerſitati ſaluādoꝝ poteſt bene ſufficere. Hic enim eſt fructꝰ arboris illiꝰ glorioſe. de qua dicit̉ Dan̄. iiij. Fructus eiꝰ nimiꝰ. ⁊ eſca vni uerſorum in ea. Uniuerſoꝝ certe in dn̄o vi uentiū. quieſcentiū. reſurgentiū. Sicut pul cre ſignatū poteſt eſſe Leuit̓. xxv. vbi dicit̉. Dabo vobis benedictōem meā anno ſexto ⁊ faciet fructus triū annorū. Annus ſextus etatē ſextā. ſeptimus ſeptimā. octauꝰ octauā ſignat. Iſte annus ſextꝰ eſt annꝰ plenitudi nis. ẜm illud apoſtoli Gal̓. iiij. At vbi venit plenitudo tēporis. miſit deꝰ filiū ſuum. ⁊c̄. Hic itaqꝫ annus ꝓtulit fructū dei filiū. fru ctum vtiqꝫ tā copioſum ꝙ per ip̄m anno ſe xto viuentiū. anno ſeptimo quieſcentiū. an nō octauo reſurgentiū habemꝰ om̄es fructꝰ animaꝝ noſtraꝝ. Ip̄e ergo eſt fructꝰ ſuffici ens vniuerſitati animaꝝ noſtraꝝ. qꝛ eſt do minus ſufficiēs vniuerſitati creaturaꝝ Hic autē eſt fructꝰ ventris marie. teſte Auguſti no qui ait. Illa virgo ſingulari gratia puen ta eſt atqꝫ repleta. vt ip̄m haberet ventrꝭ ſui fructū. quē ex initio habet vniuerſitas dn̄m Itē chariſſimi fructus noſter benedictꝰ nō ſolū in hoc copioſus eſt ꝙ animas ſatiādaſ poteſt ad ſatietatē reficere. nō ſolū in hoc co pioſior eſt ꝙ animaꝝ ſatiandaꝝ poteſt vni uerſitati ſufficere. ſed etiā tā copioſiſſimꝰ eſt ꝙ ſatiādis animabꝰ ⁊ angelis nunqͣꝫ pōt de ficere. iuxta illud Ezechiel̓. xlvij. Non defi ciet fructus eiꝰ. O infinita copia. o copia de fectus neſcia Deficere vtiqꝫ nō poteſt copia huiꝰ fructus in eternū. cū ſit copioſiſſime be nedictꝰ in eternū. Ait em̄ beatꝰ Bernardꝰ. Benedictus fructꝰ ventris tui qui eſt bene dictus in eternū. Sic ergo fructus iſte bn̄ dictus copioſus eſt dū ad ſatietateꝫ reficit. copioſior dū ſatiandoꝝ vniuerſitati ſufficit copioſiſſimꝰ dū ſatiādis in ꝑpetuū non de ficit. Uides nūc o lector. vides o auditor qͣꝫ generoſiſſimꝰ. qͣꝫ delicioſiſſimus. qͣꝫ copioſiſ ſimus ſit fructꝰ ventris marie benedictus. Uides inqͣꝫ quomō ſit generoſus ex vtero regali. generoſior ex virginali. generoſiſſimꝰ ex paternali. Uides etiā quomō delicioſus ſit odore. delicioſior decore. delicioſiſſimus ſapore. Uides nihilominꝰ quō v̓tuoſꝰ ſit ad Speculū beate uirginis curandū. virtuoſior ad multiplicandū. v̓tu oſiſſimꝰ ad cōſeruandū. Uides inſuꝑ quo modo copioſus ad ſatietateꝫ. copioſior ad vniuerſitatē. copioſiſſimꝰ ad ꝑpetuitatē. He duodecim ꝯditiōes huiꝰ fructꝰ ſignari pn̄t llos. xij. fructꝰ de qͥbꝰ Apoc̄. xxij. d̓r. Ꝙ an Ioh̓i on̄dit lignū vite afferēs fructꝰ. xi Et qꝛ fructꝰ iſte fructꝰ vite. lignū vite. om̄ibꝰ hoībꝰ ad vitaꝫ ꝓducit̉. iō merito oīs homo ad laudādū huiꝰ fructꝰ auctorē inducit̉. ſic̄ ſcpͥtū eſt. Cōfiteāt̉ tibi ppl̓i deꝰ cōfiteant̉ tibi ppl̓i oēs ter. de. f. ſ. Eya nūc bn̄dicta mat̓ hu ius bn̄dicti fructꝰ. fac vt hͦ fructu fruamur ī eternū. Per eundē fructū dn̄m noſtꝝ ieſuꝫ xp̄m filiū tuū Amen. Enedictꝰ fructꝰ vētris tui. Poſtqͣm tenuiter vidimꝰ de fructu vētris ma rie qͣlis ⁊ qͣntꝰ ſit ⁊ credat̉. videamꝰ mō quoꝝ ſit. ⁊ quibꝰ debeat̉. Fructꝰ nāqꝫ iſte nō ſolū eſt fructꝰ vētris ſꝫ etiā mētis. Fru ctus eſt vētris ſoliꝰ marie. fructꝰ aūt mētis cuiuſlibet fidelis aīe. Fructꝰ vētris ꝑ carnē fructꝰ mētis ꝑ fidē. Un̄ ſanctꝰ Ambroſiꝰ ait. Si ẜm carnē vna mater eſt xp̄i. ẜm tn̄ men tē omniū fructꝰ eſt xp̄s. Om̄is em̄ aīa ꝯcipit dei verbū īmaculata ⁊ īmunis a vicijs Igit̉ ẜm Amb̓. quecūqꝫ mēs hūc fructū ſibi volu erit adeſſe. debet a vicijs īmunis eſſe. Chri ſtus em̄ fructꝰ eſt mētis nō vicioſe ſꝫ ꝟtuoſe nō vicioſe ꝑ ſeptē vicia capitalia ſꝫ ꝟtuoſe cō tra ſeptē vicia capitalia. Fructꝰ gͦ iſte eſt fru ctus humiliū ꝯtra ſuꝑbiā. fructꝰ amātiū cō tra inuidiā. fructꝰ mitiuꝯͣ irā. fructꝰ laboran tiū ꝯtra accidiā. fructꝰ liberaliū ꝯtra auari ciā. fructꝰ abſtinentiū ꝯͣ gulā. fructꝰ ꝯtinētiū ꝯtra luxuriā. Prīo chariſſimi videamus quō fructꝰ iſte bn̄dictꝰ ſit hūiliū ꝯͣ ſuꝑbiam De hͦ em̄ acciꝑe poſſumꝰ qd̓ dr̄. iiij. Reg. xix. Qd̓cūqꝫ reliquū fuerit de domo iuda mittꝫ radicē deorſum ⁊ faciet fructū ſurſū. De do mo iuda fuit beata maria. de domo iuda eſt q̄libet fidelis aīa. Illa corꝑalit̓. iſta ſpūalit̓. Illa ꝑ carnē. iſta ꝑ fidē. Et iō nō ſolū maria ſed etiā quilibet fidelis volēs facere fructū ſurſum debet radicē mittere deorſum. Ra dix aūt deorſum mittēda. humilitas eſt. que ad modū radicis ſemꝑ ad ima tendens eſt. Huiꝰ benedicte radicis arbor quanto fue rit ꝓcerior. tāto radix ip̄a debet eſſe profun dior. Iuxtā illud Ecc̄i. iij. Quanto magnuſ es humilia te in om̄ibꝰ. ⁊ corā deo inuenies gratiā. Alioquin arbor quanto maior eſſet. tanto citiꝰ vento inflatiōis ſubuerter non magna ⁊ ꝓfunda humilitatiſ radiceſi maretur. Penſemꝰ ergo quantū illius ho radix ꝓfunda fuerit que ſic in ſublime eroꝫ uit ꝙ fructū angelis altiorem ferre meruit fructū vtiqꝫ de quo beatus Ambroſius au Ip̄e fructꝰ eſt flos radicis de qua Iſa. 6. iet inquit virga de radice ieſſe. ⁊ flos de rag ce eius aſcēdet. Quecūqꝫ aīma hāc humi tatis radicē deorſum miſerit. ip̄a hūc ſurſu habebit. Surſuꝫ inqͣꝫ in alto intellectu. ſur ſum in alto affectu. ſurſum in cōtemplatio ne. ſurſum in dilectiōe. Sic ergo fructꝰ iſt benedictꝰ humiliū eſt. Ideo maria ſuꝑ op nes homīes fuit hoc digniſſima. qꝛ ſuꝑor nes homīes humilitate fuit radicatiſ Propter qd̓ bn̄ beatꝰ Bern̄. exclaman cit. O virgo virga ſublimis ad quantā tudinē verticē ſanctā erigiſ. vſqꝫ ad thro maieſtatis. quoniā in altu mittis radicē militatis Secūdo videamꝰ chariſſimi modo fructꝰ iſte benedictꝰ ſit amantiū de ⁊ ꝓximū contra inuidā. De hoc accipe ꝑ ſumꝰ illud pͣs. Ecce hereditas dn̄i fi lijn ces fructꝰ ventris. Hoc exponēs beatꝰ Am broſiꝰ ait. Hereditas dn̄i filij. ſunt. qͥ merce ſunt fructꝰ illiꝰ qui de marie ventre proceſſit Multi ergo filij ſunt merces vnici filij qu eſt fructꝰ vētris benedicti. Sed vbi velqi meruit hāc mercedē. Meruit certe naſcen do. meruit in p̄ſepio iacēdo. meruit circūdi ſionē ſuſtinēdo. meruit docēdo. meruit ra ſalutis noſtre exercēdo. meruit mor Meruit inqͣꝫ nobis. xxxiij. annis nobis ẜ uiendo. Et ꝓpter hoc iuſtiſſime hanc merce dē exigit dicēs Zach̓. xj. Si bonū eſt in ocu lis veſtris afferte mercedē meā. Sed certe nō ſolū filij ſunt merces fructꝰ ventris. ſed pſe fructus vētris ſanctiſſimi eſt merces fi lij cuiuſlibet adoptiui. Qui autē ſunt iſti fi lij. audi. Filiorū eſt diligere patrē ⁊ patris fi lios. Filij ergo dei ⁊ filij eccleſie ſunt quicu qꝫ deū ⁊ proximū diligūt. Un̄ apoſtolus ad Epheẜ. v. Eſtote imitatores dei ſicut fi ij ca riſſimi. ⁊ ambulate in dilectiōe ⁊c̄. Et Hat thei. v. dicit̉. Diligite inimicos veſtros. bene facite his qͥ oderūt vos. ⁊ orate ꝓ ꝑſequētit ⁊ calumniātibꝰ vos vt ſitis filij patris veſtti qui in celis eſt ⁊c̄. Tales ergo filij videlicet amatores dei ⁊ proximi ſunt merces huius fructus benedicti. taliūqꝫ filioꝝ merces eii ip̄e fructꝰ bn̄dictus. Sic igitur fructus ſit EXXVII Fo. diligentiū eſt. ⁊ ideo maria ſuꝑ om̄es homi nes fuit hͦ fructu digniſſima. qꝛ ſuꝑ oēs ho mines fuit caritate affectuoſiſſima. Propt̓ qd̓ bn̄ ait beatꝰ Augꝭ. ſic. Quis dubitare po rerit om̄ino in affectiōeꝫ charitatꝭ tranſiſſe viſcera marie in qͥbꝰ ip̄a que deꝰ eſt charitas nouē menſibꝰ corꝑaliter reqͥeuit. Tertio chariſſimi videamꝰ quomō fructꝰ marie be nedictꝰ ſit patientiū ⁊ mitiū cōtra irā. De f̓ accipiamꝰ qd̓ dicit̉ Iob. xxij. Acqͥeſce gͦ illi ⁊ habeto pacē. ⁊ ꝑ hͦ habebis fructꝰ optimos. Acquieſcere ⁊ pacē habere eſt mitiū ⁊ patiē tium. Qui autē tales ſunt. ip̄i ꝑ hec fructus optimos habebūt. Duo aūt optimi ſūt fru ctus. vnꝰ virtutꝭ. alter vētris. Optimus fru ctus mentis eſt charitas. de qua apl̓us ait. Fructꝰ autē ſpūs. Fructꝰ qui ibi enumerā tur alij quidē ſunt boni. alij vero meliores. ꝫ pͥmus qͥ eſt charitas optimꝰ eſt. ꝑ quē alij omēs ſicut oſtēdit Auguſtinꝰ boni ſūt. Op timus aūt fructꝰ vētris eſt chriſtꝰ. Ille nāqꝫ bonꝰ fructꝰ vētris eſt quicūqꝫ in vētre ſancti ficatꝰ eſt. Ideoqꝫ bonꝰ eſt fructꝰ ventris eli zabeth. Melior autē fructꝰ ventris Anne Optimꝰ aūt fructꝰ vētris marie. Bonꝰ autē fructꝰ ventris elizabeth iohānes. Melior fructꝰ anne maria. Optimꝰ fructꝰ marie Ie ſus. Pēſa frater qͥs ſit iſte fructꝰ. ⁊ de qͣ terra ſit ꝓductꝰ. ⁊ videbis ꝙ eſt optimꝰ. Audi hie ronymū qͥ ait. Fructꝰ eſt ꝟgo de ꝟgine. dn̄s de ancilla. deꝰ ex hoīe. filiꝰ ex matre fructus eterni. O felices qͥ in omniū caſtigationū di ſciplina animū tā patientē habēt ⁊ tā ꝑatuꝫ ꝓex hͦ iuſtiſſime ꝯſequunt̉ fructū patiētiuꝫ fructū pacatiſſimū. de qͦ ad Hebre. xij. loqͥt̉ Om̄is inqͥt diſciplina in p̄ſenti quidē nō vi det̉ eſſe gaudij ſꝫ meroris. poſtea aūt fructū pacatiſſimū exercitatis ꝑ eā reddet iuſticie. Exercitatā gͦ patientiā habētes fructū opti mū referūt. iuxta illud Luc̄. viij. fructū affe runt in patiētia. Sic̄ ergo fructꝰ iſte benedi ctus eſt patientiū ⁊ mitiū. ⁊ ideo maria ſuꝑ om̄s hoīes fuit hoc fructu digniſſima. quia ſuꝑ om̄ſ hoīes fuit mitiſſima. ita vt nec ocu lo nec verbo nec facto tenuiſſimū impatien tie ſignū oſtēdit ⁊ patiētiſſima teſte ambro ſio qͥ ait. Nihil toruū in oculis marie. nihil in verbis ꝓcax. nihil in actu verecundum. Quarto chariſſimi videamꝰ quomodo fructꝰ Marie ſit exercentiū ſe ⁊ laborantiū contra accidiā. De hoc dicit̉ Sapientie. iij. Bonorū laboꝝ glorioſus eſt fructꝰ. Querē dus gͦ eſt fructꝰ iſte cū exercitio laboris. ẜm ꝙ apis querit fructū mellis. Fructū inqͣꝫ d̓ quo Ecc̄i. xi. dicit̉. Breuis in volatilibus ē apis. ⁊ initiū dulcoris habet fructꝰ eiꝰ. Con ſidera chariſſime quō apis de orto ad ortū de arbore ad arborē. de flore ad florē diſcur rit ꝓ fructu mellis. ſic ⁊ tu meditatiōibꝰ ⁊ de ſiderijs ⁊ zelo imitāde virtutis diſcurre cir ca exēpla iuſtoꝝ. ⁊ maxime ꝑfectoꝝ. Diſcur re inqͣꝫ de orto ad ortū. id eſt. de ſtatu ad ſta tū. Diſcurre de arbore ad arborē. id eſt. d̓ iu ſto ad iuſtū. De flore ad florem. id eſt. de vir tute ad v̓tutē. de exēplo ad exemplū. Diſcur re maxīe ſuꝑ illū florē in quo inuenies totū diuini mellis fructū. ſuꝑ illū vtiqꝫ florē qͥ eſt ⁊ flos ⁊ fructꝰ. De quo beatꝰ Ambroſiꝰ ait. Flos marie xp̄s ē. qͥ veluti boni arborꝭ fru ctus ꝓ nr̄e ꝓceſſu ꝟ̓tutis nūc floret. nūc fru ctificat in nob̓. Laboremꝰ fratres bn̄ ꝓ hoc fructu. qꝛ bonoꝝ laboꝝ gl̓ioſus eſt fructus Nota gͦ nō quorūcūqꝫ laboꝝ ſꝫ tm̄ bonorū laboꝝ eſt fructꝰ iſte. nō em̄ eſt illoꝝ laboꝝ de quibꝰ d̓r Sap̄. iij. Sapientiā qͥ abijcit ⁊ di ſciplinā infelix eſt. ⁊ vacua eſt ſpes illoꝝ. ⁊ la bores ſine fructū. Sic gͦ fructꝰ iſte bn̄dictꝰ eſt exercentiū ſe in bono ꝯtra accidiā. Et iō maria ſuꝑ om̄es homīes fuit hoc fructu di gniſſima. qꝛ ſuꝑ om̄s hoīes in bono fuit ex ercitatiſſima. ſicut bn̄ oſtēdit Beda qͥ ſuper hoc ꝟbo. Magnificat aīa mea dn̄m. īducit ip̄am ſic loquentē. Totū animi affectū ī agē dis gratiaꝝ laudibꝰ offero totū qd̓ viuo. qd̓ ſentio. qd̓ diſcerno in eiꝰ magnitudine cōtē planda. totū in eiꝰ p̄ceptis obſeruādiſ impē do. Quinto videamꝰ chariſſimi quomo do fructꝰ marie ſit liberaliū cōtra auariciaꝫ ⁊ maxime illorū liberaliū qͥ ꝓ hoc fructu re nunciāt om̄ibꝰ tēporalibꝰ. iuxta illud Can̄. viij. Uir affert ꝓ fructu eiꝰ mille argenteos. relinquēdo ſcꝫ om̄ia. dicit interlinearis. Et iterū gloſa dicit. Per mille ꝑfectio. ꝑ argen tū ome mundanū accipit̉. Qui gͦ ꝑfecte om ne mundanū ꝓxp̄o relinquit. ipſe qͣſi mille argenteos ꝓ hoc fructu tradit. Sed ecce qͥ dare noluerit mille om̄ia relinq̄ndo. det ſal tem aliqua ꝓ hoc fructu pauꝑibꝰ ſubueniē do. vt ſit ſicut oliua fructifera fructū miſeri cordie ferēdo. Quia vero ſummꝰ miſericor die fructꝰ eſt ſumma miſericordia que ē deꝰ. Ideo maria q̄ habet miſericordie fructū co pioſiſſime tulit. Ip̄a ſic̄ oliua fructifera. ip̄a qͣſi oliua ſpecioſa ī cāpis ꝯueniētiſſime fuit. Speculū beate uirginis Propt̓ qd̓ bn̄ Ioh̓es damaſcenꝰ dic̄. Ma ria in domo dn̄i plātata ⁊ īpinguata ſpū. et oliua fructifera oīs ꝟtutꝭ habitaculū facta eſt. Heu qͣꝫ lōge ab iſto fructu miſericordiū ⁊ terrena cōcupiſcētiū ſunt aīe auaroꝝ. De quibꝰ d̓r Luc̄. viij. A ſolicitudinibꝰ ⁊ diu. et volup. vite eūtes ſuffocant̉ ⁊ nō referūt fru ctum. Dicit̉ quoqꝫ Ecc̄s. v. Qui amat diui tias. fructū nō capiet ex eis. Sic gͦ fructꝰ iſte benedictꝰ liberaliū ⁊ tꝑalia cōtemnētiuꝫ eſt ⁊ ideo maria ſuꝑ om̄es hoīes fuit hͦ fructu digniſſima. qꝛ ſuꝑ om̄es hoīes in ꝯtempti tꝑaliū fuit liberaliſſima. teſtāte beato Ber nardo qͥ ait. Quicqͥd maria honoris ī popu lo. quicqͥd reꝝ terrenaꝝ d̓ paterna domo ha bere potuiſſet. om̄ia arbitrata eſt qͣſi ſterco ra vt chriſtū lucrifaceret Sexto videamꝰ chariſſimi quō fructꝰ Marie ſit abſtinētiū ꝯtra gulā. Et de hͦ notemꝰ qd̓ dicit̉ Prouer bioꝝ. xiij. De fructu oris ſui ſatiabit̉ bonis. Fructꝰ marie fructꝰ oris dici pōt. nō ſolum qꝛ oris oratiōe ⁊ doctrina. ſꝫ etiā qꝛ oris ab ſtinētia acquirit̉. De iſto fructu ſatiabit̉ ſpi ritualibꝰ qͥ ꝓ iſto fructu abſtinēs eſt a boniſ tēporalibꝰ. Satiabit̉ bonis de iſto fructu qͥ cūqꝫ eſurit ⁊ ſitit corꝑaliter. magis aūt ſpū aliter ꝓ iſto fructu. Un̄ beatꝰ Bernardꝰ ait. Bonꝰ fructꝰ eſt qͥ animaꝝ eſurienriū ⁊ ſitiē tiū iuſticiā. eſca ⁊ potꝰ eſt. Bene qͥ ꝓ hoc fru ctu eſuriūt in mūdo qꝛ de ip̄o ſatiabunt̉ in celo. iuxta iliud Luc̄. vj. Beati qͥ nūc eſuritꝭ qꝛ ſaturabimini. Hic gͦ ꝓ hoc fructu abſti nentes. ibi erūt de iſto fructu comedentes Un̄ Iſaie. iij. d̓r. Dicite iuſto. quoniā bene qm̄ fructū adinuentionū ſuarum comedet Sic gͦ fructꝰ iſte benedictꝰ eſt abſtinētiū cō tra gulā. ⁊ ideo maria ſuꝑ om̄s hoīes fuit hͦ fructu digniſſima. qꝛ ſuꝑ om̄es hoīes fuit ꝯͣ gulā tēperatiſſima. Propter qd̓ bn̄ Ioh̓es chryſoſtomꝰ ait. Comeſatrix aut vinolenta nūqͣꝫ maria fuit. nō leuis. nō iocoſa. nō cāta trix. nō turpiū ꝟboꝝ amatrix. talia certe intē perantiā ſequi ſolēt Septimo chariſſimi videamꝰ quomō fructꝰ vētris marie ſit cōti nentiū cōtra luxuriā. De hoc em̄ dicit̉ Sa piētie. iij. Felix ſterilis ⁊ incoinqͥnata. q̄ neſ. t. in de. ha. f. in r. a. ſanctaꝝ. In reſpectione inqͣꝫ ꝑ gratiā. magis aūt ī reſpectiōe ꝑ gl̓iaꝫ Et certe fructꝰ ventris altiſſimi. fructꝰ ven tris virginalis merito eſt fructꝰ cōtinentiū ſpecialis. Cū em̄ ꝑ fructū virginis benedi ctum benedicant̉ om̄es fideles generaliter merito cōtinētes benedicent̉ ꝑ ip̄m ſpecio ter. ꝑ quē etiā cōtinentiū regina benedicta pre om̄ībꝰ. vt dicit beatꝰ Bernardꝰ declarā Uere benedictꝰ fructꝰ vētris tui in quo be nedicte ſunt om̄es gētes. de cuiꝰ plenitudi tu quoqꝫ accepiſti cū ceteris. ⁊ etiā diffe tius a ceteris. Ue luxurioſis qͥ nullā pa habēt in fructu virgineo. ve miſeris qui lum habēt ramū qͥ poſſit ferre fructū neū. Un̄ de adultera dicit̉ Ecc̄i. xxiij. Ran eius nō dabūt fructū. Igit̉ fructꝰ iſte beno dictꝰ eſt cōtinentiū cōtra luxuriā. ⁊ ideo mo ria ſuꝑ om̄es fuit hoc fructu digniſſima. ſuꝑ omēs hoīes fuit caſtiſſima. ſicut bene ſtat̉ Chryſo. dicēs. O ineffabilis laus ma rie. magis credebat Ioſeph caſtitati eiusō vtero eiꝰ. ⁊ plꝰ gratie qͣꝫ nature. poſſibiliꝰ qꝛ debat mulierē ſine viro cōcipere qͣꝫ Mari poſſe peccare. O igit̉ maria feliciſſima q̄ p̓ tanqͣꝫ virtuoſiſſima fructu diuino fuiſti di gniſſima. adiuua nos vt virtutibꝰ ad hunc fructū ꝑtingere valeamꝰ. dn̄m noſtꝝ Ihm xp̄m filiū tuū Amen. Enedictꝰ fructꝰ vētris tui. Uidin de bn̄dicto fructu vētris marie qͥs ⁊ qͣlis fuit. vidimꝰ qͦꝫ qͦꝝ ⁊ qualiū Uideamꝰ nūc ad qͦs ⁊ ad qͣles effectꝰ neceſ ſariꝰ ſit. Nā fructꝰ iſtę ꝯͣ malū. fruciꝰ ad bo num neceſſariꝰ eſt. Neceſſariꝰ eſt quidē ꝓpte ſex effectus ꝯtra malū. neceſſariꝰ eſt etiā pro pter ſex effectꝰ ad bonū. Huiꝰ itaqꝫ bn̄dic fructꝰ ſunt duodecim effectꝰ valde vtiles. ſi ue duodecim vtilitates valde notabi quibꝰ merito eiuſdē fructꝰ laudant om̄ mines. iuxta qd̓ ſcpͥtū eſt in pͣs. Cōfiteāt̉ ppl̓i deꝰ ꝯfiteāt̉ tibi ppl̓i oēs. t̓ra dedit fructi ſuū. Primꝰ gͦ fructꝰ effectꝰ eſt expiatio cu pe mortalis. ſcd̓s pacificatio inimicitie capi talis. tertiꝰ ſanatio plage original̓. quariꝰ r leuatio inedie mētal̓ qͣntꝰ euitatio ire iudi alis. ſextꝰ elōgatio pene gehēnalis. ſeptimi renūciatio ſub̓e tꝑal̓. octauꝰ locupletatō aīe rōnalis. nonꝰ ꝯſūmatio vite ſpūal̓. decimus ml̓tiplicatio eccl̓ie vniuerſal̓. vndecimꝰ tegratio ruine empirreal̓. duodecimꝰ ꝑp atio gl̓ie eternal̓ Prīo gͦ chariſſimi fructꝰ marie bn̄dictꝰ neceſſariꝰ ē ad expiatiōꝫ cuū pe mortal̓. De hͦ exponi p̄t qd̓ d̓r Iſa. x. Iſte oīs fructꝰ vt auferat̉ pctm̄ eiꝰ. Oīs ctus ītelligi p̄t ille de qͦ beatꝰ Bern̄. loque ait. In cruce pēdet oīs fructꝰ vite. qꝛ ip̄a af bor vite in medio ꝑadiſi. Oīs gͦ fructꝰ ē tol Fo. LXXVIII frūctꝰ totꝰ illo. Hic fructꝰ ad hͦ datꝰ eſt. ad hͦ natꝰ eſt. ad hͦ paſſus eſt. vt auferat̉ pctm̄ ho minis. Ip̄e em̄. ſic̄ angelꝰ inqͥt Math̓. pͥmo ſaluū fecit ppl̓um ſuū a peccatꝭ eoꝝ. Ipſe qͦꝫ eſt de qͦ Ioh̓es dixit. Ecce agnꝰ dei. ecce qui tollit pct̄ā mūdi. Iſte gͦ agnꝰ. iſte certe fruci tollit pctā mūdi tā mortalia qͣꝫ venialia. vt qͥ ꝑ hūc fructū purgatꝰ a mortalibꝰ eiuſdem fructū portat. purgat̉ ⁊ a venialibꝰ vt fructū abundātiꝰ ferat. iuxta Ioh̓. xv. Omnē qͥ fa cit fructū purgabit eū vt fructū plꝰ afferat. Secūdo chariſſimi fructꝰ marie benedi ctus neceſſariꝰ eſt ad pacificatōem inimici tic capitalis q̄ fuit inter deū ⁊ hoīem. int̓an gelos ⁊ homīes. Und̓ Iſa. lvij. Creaui fru ctū labioꝝ pacē. pacē ei qͥ longe eſt ⁊ qͥ ꝓpe eſt Fructꝰ ventris marie bene poteſt dici fru ctus labioꝝ marie qꝛ dū de labijs ſuis ſtilla uerūt melluflua v̓ba illa. Ecce ancilla dn̄i fi at mihi ẜm verbū tuū. ſtatim cōcepit melli ſluū fructū ſuū. O vere melliflua labia. ſicut d̓r Cātico. iiij. Fauꝰ diſtillās labia tua ſpō ſa. Hoꝝ ergo labioꝝ fructū Ih̓m xp̄m de pater creauit ſiue fecit pacē Pacē inqͣm ei o lōge eſt ꝑ culpā. vt fiat ꝓpe ꝑ gratiā. pacēqꝫ ei qͥ ꝓpe eſt ꝑ gratiā. ne fiat longe ꝑ culpam. p̄e em̄(ſicut apl̓us ait) eſt pax noſtra qͥ fec̄ traqꝫ vnū. Fructꝰ iſte etiā factꝰ eſt pax īter hoīes. q̄ longe eſt in mūdo. ⁊ inter angeluꝫ ꝓpe eſt in celo. vtroſqꝫ pacificauit in pati bulo. iuxta illud Epheẜ. ij. Pacificās ꝑ ſan guinē crucis eiꝰ. ſiue q̇ in celis ſiue q̄ in terr ſunt. Itaqꝫ fructꝰ iſte pax homīs ad hoīem. pax hoīs ad angelū. pax hoīs ad deū factꝰ ē Quid miꝝ ſi ꝑ hunc fructū pacē habeat hō cū deo. cū ip̄e fructꝰ pacificās ſit deus ⁊ hō. Teſtat̉ Beda qͥ ait. Terra noſtra dabit fru ctū ſuū. qꝛ ꝟ̓go maria q̄ de terra corpꝰ habu erat filiū genuit. diuinitate quidē deo patri coequalē. ſꝫ ſibi carnis ꝟitate cōſubſtātialē. Tertio chariſſimi fructꝰ marie bn̄dictuſ neceſſariꝰ eſt ad curatiōem plage originalis graui em̄ plaga imo grauibꝰ plagis homo ī cidēs in latrones vulneratꝰ eſt. dū ꝑ origīa le peccatū tā cecꝰ ad veꝝ. tā infirmꝰ ad bonū ta pnus ad malū factꝰ eſt. Sꝫ he plage per huc fructū ſanant̉. In hac quidē vita in ꝑte ſanant̉ ꝑ gratiā. in futura vero tota in toto ſanabunt̉ ꝑ gloriā. Un̄ bene legit̉ Apocal̓. xxij. ꝙ angelꝰ oſtēdit Iohāni lignū vite per mēſes ſingulos reddens fructū ſuū. et folia ligni ad ſanitatē gentiū. Lignū vite eſt mater vite Maria. vel lignū vite eſt lignuꝫ cru cis. vel etiā lignū eſt ip̄e auctor vite Iheſus xp̄s. qui eſt ⁊ fructꝰ vite. huiꝰ folia ſanatiua ſunt verba ⁊ documēta edificatiua. Si aūt ſanatiua ſunt folia eiꝰ. quanto magis ſana tiuus eſt ip̄e fructꝰ. vt gͦ ꝑ hunc fructū ſane mur accedamꝰ ad arborē eiꝰ. accedamꝰ inqͣꝫ ad Mariā orātes cū Anſelmo. qͥ orans ait. Exaudi me dn̄a. ſana aīam ſerui tui pctōrꝭ ꝑ virtutē benedicti fructꝰ vētris qͥ ſedet ī de xtera om̄ipotētis patris ſui. Quarto cha riſſimi fructꝰ marie benedictꝰ neceſſariꝰ ē ad releuationē inedie ſiue famis mētalis. ne ꝓ pter defectū nutrimēti deficiāt aīmalia dei. Propter qd̓ bene dicit̉ Ioel̓. ij. Nolite time re aīalia regionis. qꝛ germinauerūt ſpecio ſa deſerti. ⁊ lignū attulit fructū ſuū Deſertū qd̓ ſine cultura germīat ⁊ ꝓfert paſtū anima liū. ſignare pōt mariā. q̄ ſine cultura marita li ꝓtulit filiū. qͥ eſt paſtꝰ omniū fideliū. Ideo qꝫ bn̄ de ip̄a dici pōt illud Ezech̓. xxxvj. Ter ra illa inculta facta eſt vt ortus voluptatis. Specioſa huiꝰ felicis deſerti ſunt ſpecioſa germina celeſtiū deſideriorū. ſpecioſe herbe operū bonoꝝ. ſpecioſi flores virtutū ⁊ dono rum. ſpecioſa folia vtiliū verboꝝ. ⁊ certe ſpe cioſus fructꝰ vētris ſui. qui eſt paſtus omni um iuſtoꝝ. Maria eſt deſertū hoc ſpecioſū. Maria quoqꝫ eſt lignū hoc fructuoſum. de quo dicit̉. ⁊ lignū attulit fructū ſuū. O vere mirabilē fructū per quē tam fames qͣꝫ ſitis releuat̉ animarū. ſicut teſtat̉ beatꝰ Bernar dus dicēs. Bonꝰ fructus qͥ animarū eſuriē tium ⁊ ſitientiū eſca ⁊ potus eſt. Nolite ergo timere aīmalia dei. nolite timere fideles xp̄i ꝙ inedia deficiatis cū plena paſcua in deſer to. plenū fructū in ligno. plenū etiā pabulū in p̄ſepio habeatis. Ait em̄ beatꝰ Bernar dus. Natus reclinat̉ in preſepio. vt fideles omēs velut ſancta aīmalia carnis ſue alimē to reficeret. Et beatꝰ Auguſtinꝰ ait. O preſe pe ſplendidū in quo nō iacuit fenū aīmaliū. ſed angelorū inuentū eſt pabulū. Quin to chariſſimi neceſſariꝰ eſt fructus Marie benedictꝰ ad euitationē ire iudicialis. quaꝫ vtiqꝫ certā habet omnis iniuſtꝰ ſicut fructu quo irā iudicij euadere certū vtiqꝫ hꝫ om̄is iuſtus. Unde in pſalmo dicit̉. Si vtiqꝫ eſt fructus iuſto. v. eſt deus in. eo. in terra. eos. id eſt. iniuſtos. ſicut exponit glo. Iniuſtos nāqꝫ iudicabit d̓s ī terra. dū ī iudicio iuſti ī aere erūt. iniuſti vero in terra remanebunt. Speculū beate uirginis quia terrenis ꝯͣ deū adheſerūt. ita vt dicere poſſent Adheſit ī terra vēter noſter. Dn̄s gͦ ibi ſic̄ vtiqꝫ eſt fructus ſuauis iuſto. ſic vtiqꝫ erit iudex gͣuis iniuſto. Ue gͦ eis qͥ fructum tā ſuauiſſimū ꝯuertūt ſibi in iudiciū amariſ ſimū. ſicut d̓r Amos. vj. Cōuertiſtis ī ama ritudinē iudiciū. ⁊ fructū iuſticie ī abſinthiū Fructꝰ iuſticie. fructꝰ iuſti. Iuſtꝰ eſt fructuſ marie. De qͦ certe beatꝰ Iob ait. Iuſtū fru ctum dedit terra ꝟgo. qꝛ veritas de terra or ta eſt. Sexto chariſſimi neceſſariꝰ eſt fru ctus marie bn̄dictꝰ ad elōgationē ſiue decli natiōem pene genēnalis ſiue mortꝭ eternal̓ de qͦ exponere poſſumꝰ qd̓ dicit̉. iiij. Reguꝫ. xviij. Tranſferā vos in terrā fructiferā ⁊ fer tilē vini. terrā panis ⁊ olei ac mellis. ⁊ viue tis ⁊ nō moriemini. In terrā marie vel ī ter rā eccleſie trāſferent̉ qͥ toto corde ad ipſam ꝯuertunt̉. Hec aūt terra valde eſt fructifera ferēs fructū panis vini olei ⁊ mellis domi nū noſtꝝ ih̓m xp̄m. Ip̄e nāqꝫ nobis eſt fru ctus panis ꝯfortātis ꝯtra defectū. ip̄e nobiſ eſt fructꝰ vini ad ꝑfectū. ip̄e quoqꝫ nobis eſt fructꝰ olei illuminātis intellectū. ip̄e inſuper nob̓ eſt fructꝰ mellis dulcorātꝭ affectū. Per hmōi certe fructū viuetꝭ chariſſimi ⁊ nō mo riemini morte eterna Bn̄dicta ſit terra huiꝰ fructꝰ. bn̄dictꝰ ſuꝑ om̄ia ſit ip̄e fructꝰ ꝑ quā exempti ſumꝰ a tātis malis. ſic̄ etiā bene de clarauit Anſel. cū dixit. Quid digne referā genitrici dei ⁊ dn̄i mei. ꝑ cuiꝰ fecūditatē cap tiuus ſū redēptꝰ. ꝑ cuiꝰ ꝑtū de morte eterna ſum exemptꝰ. ꝑ cuiꝰ ꝓlē ꝑditꝰ ſum reſtitutꝰ. ⁊ de exilio miſerie ad patriā ſum reductus. Bn̄dicta in mulieribꝰ. hec omīa mihi dedit bn̄dictꝰ fructꝰ vētris tui ī regeneratione ba ptiſmatꝭ ſui. Ue gͦ om̄ibꝰ ab iſto fructu alie nis. Scriptū nāqꝫ eſt. Om̄is arbor q̄ nō fa cit fructū bo. exci. ⁊ in ignē mittet̉. Septi mo chariſſimi neceſſariꝰ eſt fructꝰ marie bn̄ dictꝰ ad renūciationē ſiue ꝯtēptū ſubſtātie tꝑalis. Un̄ Can̄. viij. d̓r. Uir affert ꝓ fructu eiꝰ mille argēteos. relinq̄ndo tꝑalia dicit in terlinearꝭ. Nā ſic̄ alia gloſa dic̄. ꝑ mille perfe ctio. ꝑ argentū ꝟo om̄e mūdanū accipit̉. vn̄ qͣſi mille argēteos ꝓ hͦ fructu dat. qͥcūqꝫ ꝑfe cte om̄ibꝰ tꝑalibꝰ ꝓ xp̄o renūciat. ⁊ vere me rito ꝓ hͦ fructu oīa tꝑalia feruēter vilipēdit. quicūqꝫ qͣꝫ p̄cioſiſſimꝰ ſit ille fructꝰ diligent attēdit dicēs illud Prouer. viij. Melior eſt fructꝰ meꝰ auro ⁊ lapide p̄cioſo. ⁊ genimina mea auro electo. Uir certe eſt qͥcūqꝫ tā viril̓ eſt. vir aūt ille viriliter ꝓhͦ fructu ꝯtemnorr dꝫ nō ſolū res ⁊ diuitias ſed etiā honores potētias. dicēs illud Iudicū. ix. Nō poſia deſerere dulcedinē meam fructuſqꝫ dulci mos ⁊ ire vt iter cetera ligna pmouear. Sꝫ auiſſimi ſunt fructꝰ xp̄i ⁊ charitas. Ligna ſo uaꝝ ſic̄ dicit gloſa. ſunt homīes infructuo eterno incēdio p̄parati. Igit̉ ꝓpt̓ fructꝰ iſto ſuauiſſimos viriliter ꝯtēnat honores ſupe ligna ſiluaꝝ ꝑiculoſiſſimos. virilit̓ ꝯtemna oīa ꝓpter fructū bn̄dictū. qͥ eſt ſuꝑ om̄ia bn̄ dictꝰ deꝰ in ſecula. Octauo chariſſimi ne ceſſariꝰ eſt fructꝰ marie bn̄dictꝰ ad locur tionē ſiue repletionē aīe rōnalis. ⁊ Prouer. xij. De fructu oris ſui vnu plebit̉ bonis. Dn̄m ieſum nō ſolū fru tris. ſꝫ etiā fructū orꝭ nō incōgrue fate qꝛ ip̄iꝰ oris p̄dicatiōe. oris ꝯfeſſione orꝭ ora tione meremur. Ip̄m qͦꝫ ore exteriori ſun mus ſacr̄aliter. ore qͦꝫ interiori ſpūalit̓ ꝓ qd̓ Hiero. ait. Flos marie factꝰ eſt fructus vt nos illū comederemꝰ. De iſto fructu. vnuſqͥſqꝫ replebit̉ fidel̓ bonis ſpūaliū d tiaꝝ. bonis inqͣꝫ v̓tutū ⁊ gr̄aꝝ. De taliū bo noꝝ repletiōe apl̓s dic̄ Ro. xv. Deꝰ aūt repleat vos om̄i gaudio ⁊ pace ī credēdo abūdetis ī ſpe ⁊ v̓tute ſpūſſctī. O ꝟe btā hu ius fructꝰ plenitudo. qua repletꝰ eſt nō ſolū ager v̓ginis hūc fructu ꝓducētis. ſꝫ etiā cus vniuſcuiuſqꝫ fidelis hūc fructū ꝯti ſicut patet ꝑ beatū Hiero. qͥ ait. Bene ager plenꝰ d̓r. qꝛ plena ꝟgo maria ꝓnunciat̉ī ius vtero credētibꝰ fructꝰ vite ꝓceſſit. ⁊ om̄es de plenitudine eiꝰ accipimꝰ gr̄an tia. Nono chariſſimi neceſſariꝰ eſt fru marie bn̄dictꝰ ad ꝑfectionē vite ſpirituali Un̄ de viro ꝑfectō bn̄ in pͣs. d̓r. Et eriti lignū qd̓ plātatū eſt ſecꝰ decurſus aqͣꝝ ⁊ qꝫ ꝓſperabūt̉. Quid intelligere debemꝰ ꝑt curſus aqͣꝝ. niſi irrigationes gr̄aꝝ. ꝑ qͣs hō dat ſiue ꝓfert fructu ſuū dn̄m ih̓m chriſtuꝫ Tres aūt hic cōditiōes ꝑfecte vite inſinu q̄ hoīem hͦ fructu fructifeꝝ comitāt̉. P ctoꝝ nāqꝫ eſt tꝑs ſuū nō negligere. ꝓpte bn̄ d̓r. Fructꝰ ſuos dabit in tꝑe ſuo. Peri ctoꝝ qͦꝫ eſt in vbis inutilibꝰ nō defluere ꝓ qd̓ bn̄ addit̉. ⁊ foliū eiꝰ nō defluet. Perfecio rū inſuꝑ eſt q̄ ſpūi ꝓſpera ſunt nō obmiti re. ꝓpter qd̓ bn̄ ſubiugit̉. Om̄ia q̄cūqꝫ faci ꝓſperabūt̉. Uel certe ei qͥ hūc fructū ꝑ char tatē tulerit om̄ia ꝓſperabūt̉. qn̄ ſibi omū bonū cooꝑant̉. ſicut ſcriptū eſt Roma. xij Fo. CXXIX Scimus qm̄ diligentibꝰ deū oīa cooꝑant̉ in bonū. Beatus vir qͥ tā ꝑfecte tulerit fru ctū iſtū vt tp̄s ſuū nō trāſeat infructuoſuꝫ. vt verbū ſibi nō defluat ocioſum. vt opus ſibi nō pereat ꝟtuoſum. ſicqꝫ ſit tāqͣꝫ lignuꝫ fructiferuꝫ ſpūalit̓. quēadmodū etiā maria fuit corꝑalit̓. de qͣ btūs Bern̄. ait. O vere li gnū vite qd̓ ſolū dignū fuit portare ſalutis fructū. Decimo cariſſimi neceſſariꝰ ē fru ctus marie bn̄dictꝰ ad multiplicationeꝫ ec cleſie vniuerſal̓. Un̄ d̓r Prouerb̓. xxxj. De fructu manuū ſuaꝝ plātauit vineā. Dn̄s ie ſus ſicut bn̄ d̓r fructꝰ ventrꝭ. qꝛ ventre cōci pit̉. ⁊ ſicut bn̄ fructus oris dicit̉. qꝛ ore ſu mit̉. ita bene fructꝰ manuū d̓r. qꝛ manibus bonoꝝ opeꝝ acquirit̉. manibꝰ qͦꝫ ſacerdota ibꝰ miniſtrat̉. Un̄ fructus iſte pleniſſime ē fructus marie. fructꝰ certe ventrꝭ eiꝰ eſt. qͥa de ventre eꝰ ſingulariſſime natꝰ eſt. Fru ctus etiā oris eiꝰ eſt. qꝛ ore eius dulciſſime cōicatus eſt. fructꝰ quoqꝫ manuū eiꝰ eſt. qꝛ manibꝰ eius deuotiſſime attrectatꝰ eſt. De iſto itaqꝫ manuū fructu maria vel pͥmitiua eccl̓ia ſicut exponit gloſa. plātauit vineā. id eſt eccl̓iam vniuerſalē ꝑ orbē diffuſam. O quō palmites huiꝰ vinee videlicet fideles eccl̓ie. ꝑ hunc fructū multiplicati ſunt. duꝫ rectores eccl̓ie in cordibꝰ fideliū eundē fru ctum ſpūaliter naſci fecerūt. Hinc bene in psͣ. dicit̉. Fecerūt fructū natiuitatꝭ. ⁊ bene dixit eis. et multiplicati ſt̓ nīs. Et qͥa eccl̓ia de oībꝰ generatiōibꝰ eſt ꝑ hūc fructū multi plicata. Ideo virgo hūc fructū ꝓducēs me o ab om̄ibꝰ generatiōibꝰ p̄dicatur beata. ropter qd̓ bene ip̄a ait. Ecce em̄ ex hͦ bea am me dicēt om̄es generatiōes. De qͥbus verbis loquēs Bern̄. inducit mariā loquē tem ſic. Ecce iā video qd̓ futuruꝫ eſt in me. qͥs fructus ꝓcedat de me. qͦt ⁊ quāta bona nō mihi ſoli ſed om̄ibꝰ generatiōibꝰ ꝓueni ent ꝑ me. Undecimo cariſſimi neceſſa. rius eſt fructꝰ marie benedictꝰ ad reſtaura tione ruine empirrealis. ruine inquā facte in celo empirreo. De hͦ notare poſſumuſ ꝙ dn̄s de medulla cedri plātare volens dixit Ezech̓. xxvij. In monte ſublimi iſrl̓ plāta bo illud. ⁊ erūpet vt germen ⁊ faciet fructū. Mons ſublimis eſt ſublimis illa manſio. ſublimis illa ſocietas angeloꝝ. q̄ bn̄ mone ilrl̓ dicit̉. qꝛ iſrael viſio dei interp̄tat̉. Et ec ce angeli ſemꝑ ſunt in viſione dei. teſtāte eo q̄ ait in euāgelio Matthei. angeli eoꝝ ſem per vident faciē pr̄is mei qͥ in celis eſt. In iſto ſublimi monte. in iſta ſublimi angeloꝝ ſocietate deꝰ plātauit illud quod de maſſa ꝑditionis elegit. plātauit inquā medullā ce dri. medullā generis hūani. id eſt om̄es ele ctos dei. quorū quidā in re. quidā ī ſpe plā tati iā ſunt in angelico monte. O vere ſuꝑ om̄ia diligendus fructꝰ ꝓpter quē tā ſubli miter plātatur om̄is electꝰ. Libenter hūc fructū dn̄m noſtrū ieſum chriſtuꝫ portare poſſumꝰ ꝓpter queꝫ inter angelos iā in ſpe plantati ſumꝰ. huic etiā fructui ſemꝑ gr̄as agimus. cuius gr̄a angeloꝝ vniuerſitatem re integramꝰ. Und̓ huiꝰ fructus mr̄ maria bene pōt gloriari ⁊ dicere ꝟba illa que bea tus Bern̄. qͣſi ex ore marie loquēs ait. An gelicarū generationū numerꝰ ꝑ meū gene ratum reintegrabit̉. ⁊ hominū generatio ꝑ adam benedicta ꝑ benedictū fructuꝫ ven tris mei ad eterna beatitudinē regenerabi tur. Duodecimo cariſſimi neceſſariꝰ eſt marie fructꝰ benedictus ad ꝑpetuationem gl̓ie eternal̓. q̄ eterna nō eſſet niſi ꝑ hūc fru ctum cōſeruaret̉. Unde dicit̉ Prouerbi. xj. Fructus iuſti lignū vite. Optime fructus iſte dictꝰ eſt lignū vite. quia ſicut lignū fuit ad ꝯẜuandā vitā naturalē in paradiſo ter reſtri. ſic chriſtꝰ eſt ad ꝯſeruandā vitā eter nalem in paradiſo celeſti. Hec ergo tanta bona que ꝑ benedictū marie fructū cōſeqͥ mur. benedictꝰ ille Anſelmꝰ bene aduertit cū dixit. Hec tanta bona ꝑ benedictuꝫ fru ctum benedicti ventrꝭ bn̄dicte marie ꝑue nerunt. Sic gͦ cariſſimi audiſtis quō bene dictus fructꝰ marie neceſſarius omino eſt. Primo ad expiādā culpā mortaleꝫ. Scd̓o ad pacificandā inimiciciā capitalē. Tercio ad ſanandā plagā originalē. Quarto ad re leuandā inediā mentalē. Quinto ad vitan dā irā iudicialē. Sexto ad declinādā penā gehennalē. Septimo ad ꝯtemnendā ſub ſtantiā temporalē. Octauo ad locupletan dā animā rōnalē. Nono ad cōſūmādā vitā ſpūalem. Decimo ad multiplicandā eccle ſiā vniuerſalē. Undecimo ad reparandaꝫ ruinā empirrealem: Duodecimo ad ꝯſer uādā gl̓iam etrnalē. Et ecce hi duodecim effectus ſiue vtilitates huiꝰ fructꝰ ſignari poſſunt. per duodecim fructus ligni vite. quos omēs habemꝰ in fructu ventris ma rie. De quibꝰ duodecim fructibꝰ legit̉ Apo calip̄. xxij. ꝙ angelus on̄dit Iohāni lignuꝫ mim Tractatus de Preparatione ad miſſam vite afferens fructus duodecim. Adiuua gͦ nos o bn̄dicta in mulieribꝰ. vt ꝑ bn̄dictuꝫ fructū ventrꝭ tui bn̄dictionē hoꝝ duodecī fructuū cōſeqͣmur. Adiuua o ꝟgo fructife ra vt ꝑ fructū tuū his fructibꝰ ita fructuoſi efficiamur ꝙ ꝑ hos fructꝰ fructu tuo frui ꝑ petuo mereamur. Adiuua o dulciſſima vt nobis ꝯcedat dulcedine ſua frui ille libera liſſimꝰ cōicator ſui bn̄dictꝰ fructus ventris tui. Qui cū pr̄e ⁊ ſpūſctō viuit ⁊ regnat deꝰ per om̄ia ſecula ſeculoꝝ. Amen. Deuotiſſimi ac ſeraphici doctoris ſan cti Bonauēture tractatꝰ ſuꝑ gaudioſa am baſiata ꝑ archangelū gabrielē ad excellen tiſſimā atqꝫ glorioſiſſimā ꝟ̓ginē Mariā an nunciata. Speculū marie vocatus. expli cit feliciter. ¶ Incipit tractatꝰ de p̄paratiōe ad miſſaꝫ aſſiſtunt angeloꝝ frequētia ⁊ ſctōꝝ pī doctoris ſeraphici ſctī Bonauēture. D honoreꝫ glo rioſe ⁊ indiuidue trinitatꝭ et ad a Chonorē excellentiſſimi ſacr̄i. ſcꝫ p̄cioſi corꝑis ⁊ ſanguinis dn̄i nr̄i ieſu chri ſti. Deſcribā tibi formā ꝑ quaꝫ potes leuit̓ manuduci ad ꝯtemplationē tanti myſterij ac congrue diſponi ad eiꝰ ꝑceptionē. quam nō raptim ſtrepitu ꝟboruꝫ legere. ſed eius ſenſum efficacit̓ cordi impͥmere debes. ⁊ ex intimo affectu ſingula queqꝫ in toto vel in parte ꝓut ſonāt ſollicite ruminare. Primo igit̉ acceſſurꝰ ad mēſam celeſtꝭ cōuiuij. iux ta apl̓m. Proba teip̄m ⁊ diligent̓ examīa cū qua fide. qͣli ꝓpoſito. quāta caritate. ꝓpter qͦd aut ꝓpter qua cām accedis. vt ſic accedēdo ad mēſam celeſtꝭ cōuiuij iuxta apl̓m. ꝓbes teip̄m diligent̓ examinādo. Attende igit̉ iſta qͣttuor ſingula ꝑ ſe ⁊ vide pͥmo quam fi dē hr̄e debes circa veritatē ⁊ eſſentiā hꝰ ſa cramenti. Credere em̄ firmit̓ debes ⁊ nul latenus dubitare ẜm ꝙ docet eccl̓ia catho lica ⁊ p̄dicat ꝙ in hora exp̄ſſionis ꝟboꝝ xp̄i panis materialis atqꝫ viſibilis aduenienti viuifico ⁊ celeſti pani velut ꝟo creatori ho norē deferens locū ſuū ſcꝫ viſibilē ſpeciem accidentiū ꝓ miniſterio ⁊ ſacramētali ſerui tio relinqͥt. qͦ deſinēte eſſe miro et ineffabili modo in eodē inſtāti iſta ſequētia ſub illis accidētibꝰ veracit̓ exiſtūt. Primo illa pu riſſima xp̄i caro ⁊ ſacrū corpꝰ. qd̓ fabricāte ſpūſctō tractuꝫ fuit de vtero gl̓ioſe ꝟgini marie appenſuꝫ ī cruce. poſitū in ſepulchro glorificatū in celo. Scd̓o qꝛ caro nōri uit ſine ſanguīe. iō neceſſario ē ibi ſang ille p̄cioſus qͥ felicit̓ manauit ꝓ mūdi ſal te in cruce. Tercio cū nō ſit verꝰ hō ab qꝫ anīa rōnali. ꝓpterea eſt ibi aīa gl̓ioſa xp̄i excedens in gr̄a oēm v̓tutē ⁊ gl̓aꝫ ⁊ ptātē ī repoſiti ſunt omēs theſauri ſapīe ⁊ ſcīe dei Quarto qꝛ chriſtꝰ eſt verꝰ deus ⁊ verus hō. iō ꝯſequent̓ eſt ibi deus gl̓ioſus in ma ieſtate ſua Hec om̄ia qͣttuor ſimul ⁊ ſingu la tota ſimul ſub ſpeciebꝰ panis et vini pſ cte continent̉ nō minꝰ in calice qͣꝫ in hoſti nec minꝰ in hoſtia qͣꝫ in calice. nec in vno de fectus ſupplet̉ alteriꝰ. cū nullus ſit. ſꝫ in am bobus integrū cōtinet̉ ꝓpter myſteriū de grandis eſt ẜmo. Sufficit em̄ credere deū veꝝ ⁊ hoīem ſub vtraqꝫ cōtineri ſpec Quare chriſtus tm̄ continet̉ ſub iſtis duabus ſpeciebus. Ed vide qͣꝫ pulchre xp̄s ſub his tm̄ duabꝰ ſpeciebꝰ cōtinet̉. Primo qꝛ panis ⁊ vinū optimū ſunt nutrin tū totiꝰ hoīs. nā panis nutrit carnē ⁊ vin tranſit in ſanguinē. qͥ eſt ſedes aīe. cūdo qꝛ eoꝝ vſus eſt hoī pͥncipalior ⁊c munior eſt ⁊ mūdior ⁊ minꝰ faſtidioſi bet̉. iō puritas ſpūalis refectiōis opo ꝑ iſta ſignificat̉. Tercio qꝛ optime fi rant paſſionē xp̄i q̄ qͦtidie ꝑ hͦ ſacr̄m me rat̉. nā panis ſignificat corpꝰ illud tritur tū. molitū. piſtū in paſſione. decoctū ⁊ aſſu igne dīni amorꝭ in camino.i. ara crucꝭ. ꝟo ſigͥficat ſanguinē qͥ de vua.ſ. xp̄i cor torculari crucꝭ a calcātibꝰ iudeis exp̄ſſus ē Quarto pulchre ſignificāt corpꝰ xp̄im ſticū ſcꝫ eccl̓iam collectā ex multis fidelit p̄deſtinatis ad vitā tanqͣꝫ panis ⁊ vinuꝫ ex multis granis ⁊ racemis. Cū ergo acce dis caue ne dubitādo vacilles ⁊ tanqͣꝫ cec manutentans innitaris baculo arudin ſcꝫ argumētis naturalibꝰ ⁊ rōnibꝰ hūani querēdo quō iſta fieri poſſunt ſicut qͣnda iudei litigabāt. ⁊ quidā diſcipuli ſcanda zati abierūt retrorſuꝫ. Sed ſubijce teipi deo ⁊ captiua mentē tuā ſub iugo fidei qu̓ tantis teſtibꝰ roboratā vides. Quid em di bitationis de hoc ſacramento remanet a chriſto tam exp̄ſſe traditū. ab apl̓is po catū. a ſanctis patribꝰ orthodoxis tot cu Fo. LXXX tenarijs annorū p̄figuratū. tantiſqꝫ cerimo iijs tot miraculis ⁊ ꝓdigijs ⁊ obſeruātijs quaſi teſtimonijs palpabilibꝰ vides cōfir matū. Tolle hoc ſacramētū de eccl̓ia et qͥd erit in mūdo niſi error et infidelitas. et po pulus chriſtianꝰ quaſi grex porcoꝝ diſper ſus et idolatrie deditꝰ. ſicut exp̄ſſe patet in ceteris infidelibꝰ. Sed ꝑ hoc ſtat eccl̓ia. ro boratur fides. viret vel viget chriſtiana re ligio et diuinꝰ cultus. Un̄ inquit chriſtus. go vobiſcum ſum vſqꝫ ad ꝯſummationē uli. Matthei vltimo. Quare chriſtus corpus ſuū dare voluit velatum. Oſt etiā notare debes ꝙ ſic decuit chriſtus in ꝓpria forma viſibilis tibi appare ret. certe ⁊ coacte eū adorares. Aut quō car nales oculi tātā gloriā ferre poſſent. Quis vero niſi inſipiens dicat vt carnē crudaꝫ et homīs cruorem in ꝓpria forma ſua comede re⁊ bibere debeas. Recedat ergo om̄is du bitatio. qꝛ ſicut olim diuinitas in vtero vir ginali latuit. et filiꝰ dei ſub humane carnis velamine viſibil̓ mundo apparuit. ſic ⁊ glo ficata humanitas diuinitati ꝯiuncta ſub rma panis ⁊ vini latet vt nobis mortali bus cōpetere poſſet. De diſcuſſione ꝯſcientie ante cōmunio acram. Et cū quali ꝓpoſito ſeu diſpo e accedendū ſit. Ecundo ꝓba teip̄m cū quali ꝓpoſi to ⁊ diſpoſitione accedis. Iō diſcu E te ⁊ reuolue ꝯſcientie domū et vide ne forte ſit intus aliqua turpitudo in men te vel macula extra in carne qͣ offendi poſ ſunt oculi illiꝰ qui eſt ſanctꝰ ſanctoꝝ. Pri mogͦ rediens introrſus ad iniquitateꝫ tue mentis quāta mala ab ineunte etate cōmi ſiſti. quāta bona neglexiſti. qͣꝫ breuis vita. qͣꝫ incerta mors. qͣꝫ lubrica ⁊ ꝑiculoſa via hu ſus temꝑis rumina. ne forte qd̓ abſit poſt precedentē confeſſionē ⁊ penitentiaꝫ aliqd̓ in te ſit mortale peccatū vel peccādi ꝓpoſitū vnde mortua ſit tua miſera anīa. ac ꝑ hoc a radice chriſti ⁊ eccl̓ie abſciſa. qꝛ ille viuificꝰ panis ⁊ diuinꝰ non p̄ſtat influxum vite nec nutrimentū membris abſciſis et mortuis. teſte ſcriptura q̄ dicit. In maliuolā animā non introibit ſapiētia. nec habitabit in cor pore ſubdito peccatꝭ. vnde a talibꝰ ſumit̉ ſacramentū et nō res ſacramēti id eſt. chriſti gratia et vnitas charitatꝭ eius. comeditur guſtu ſed nō reficit ſpiritū. vadit ad ventrē ſed nō reficit mentē. deglutit̉ ſicut abrotha num ſine ſui leſione. et nō viuificat animaꝫ nec incorporat eā ſibi neqꝫ vnit. ſed potius nauſea cōpellente talē chriſtꝰ euomit velut cadauer putridū beſtijs deuorandū ⁊ aui bus. cū ſcꝫ infelicem animā tradit ſathanę cruciandā. ſicut de iuda ſcriptū eſt. Quoni am poſt buccellā introiuit in euꝫ ſathanas. Quapropter ſi talibꝰ laqueatꝰ es caue ne ꝓ aliqͣ cauſa vel neceſſitate abſqꝫ debita cōtri tione ac ꝓpoſito penitēdi ac ꝯfeſſione p̄miſ ſa accedere ad altare preſumas. qꝛ horren dum eſt incidere in manꝰ dei viuētis. Sed heu quot ſunt hodie ſacerdotes miſeri et ſue ſalutis improuidi qͦ corpus chriſti ī al tari velut carnes pecudū manducāt. et in uoluti ⁊ contaminati abominatiōibꝰ de qͥ bus phas nō eſt dicere ſceleratis manibꝰ ⁊ pollutis labijs ꝯtingere nō verent̉ et oſcu lari filiū dei ⁊ marie virginis vnigenitum. Uerū ſi hoꝝ ſacrificiū ſuſcipit deus. audeo dicere mendax eſt ⁊ ſocius peccatoꝝ. Inſu per qd̓ deterius eſt ad tantā quidā ꝑuene runt iſtis diebꝰ ꝑuerſitatē ⁊ ſtulticiā. vt pu tent infeliciſſimi ſua ſcelera et īmundicias peccatoꝝ que qͦtidie reiterare ꝓponūt(abſ qꝫ penitētia ⁊ ꝯfeſſione) ꝑ ſacrā cōmunio nem qͦtidie celebrātes expiare. Tales non ſunt ſacerdotes ſed ſacrilegi. nō chriſtiani ſed heretici. ꝓfecto ſi fidē rectā haberēt aut peccare timerent aut celebrare ceſſarent. Scd̓o non tm̄ cordis ſed ⁊ corꝑis atten denda eſt mūdicia. id̓o caue ne īmudus ac cedas. nō tm̄ dico de immūdicia volūtaria q̄ mortalis eſt ſed etiaꝫ nocturnali ſiue ca ſuali macula q̄ impedit celebrationem vbi nō eſt magna neceſſitas vel iuſſio p̄ceptoꝝ. Ubi gͦ dicta interueniūt ⁊ dicte macule nō dederis occaſionē vel cauſam ꝑ p̄cedenteꝫ ꝯcupiſcentiā vel inordinatā crapulā. nec ſe cuta eſt notabilis mētis inquinatio ꝑ remi niſcentiā vel illuſionē fantaſticā carnaliuꝫ. credo ꝙ accedere poſſes ſaluo meliori iudi cio. maxime ſi ſingularꝭ deuotio ratione ſo lennitatis vel alterius ſimilis cauſe te tra heret ad celebrādū. Cuſtodire etiā debes udiciciā manuū quantū potes ⁊ oīm mē broꝝ tuoꝝ puritatē. vnde tibi ꝯſulo vt pͦ ce teris hominibꝰ omni temꝑe maxime dum mm 2 Tractatus de preparatione ad miſſam miſſam celebraturꝰ es caueas ab oī tactu nō ſolū turpi ⁊ īmūdo qͥ fit cū pctō. ſed etiā a qͦlibet indecēti ⁊ coinqͥnato. Et totū te re colligas vt nec actuſ nec cogitatio ad aliqd̓ aliud diſꝑgat̉. Et inſuꝑ curā habeas dili gent̓ de mudicia ⁊ nitore paramētoꝝ altarꝭ ⁊ ſacrorū vaſoꝝ ⁊ cū honore ⁊ oī diligentia tractet̉ ille qui eſt angelis ⁊ archangel̓ tre mebundus. ¶ Ex quāta caritate qͣntoqꝫ feruore acce dendū ſit cōmunicaturo. Ercio ꝓba teip̄m ex qͣnta caritate ⁊ qͣli feruore accedis. Non ſolū enim mortalia vitāda ſunt ſed etiā venia lia pctā ꝑ negligētiā ⁊ ociuꝫ multiplicata et etiā ꝑ incōſiderationē ac ꝑ diſtractionē diſ ſolute vite ⁊ male ꝯſuetudinis. licꝫ nō occi dant aīam. tn̄ reddūt hoīem tepidū. grauē ⁊ obnubilatū et indiſpoſitū et ineptū ad ce lebrandū niſi dicti pulueres ⁊ ſtipule veni aliū ꝑ afflatū ſpūs ⁊ flāmā caritatꝭ vētilen tur ⁊ ꝯſument̉ exardeſcēte igne cordis ⁊ ex ꝯſideratiōe ꝓprie vilitatꝭ. Iō caue ne nimiſ tepidus ⁊ inordinatꝰ accedas. ⁊ incōſidera tus. qꝛ indigne ſumis. ſi nō accedis reuerē ter circūſpecte⁊ ꝯſiderate. vn̄ apl̓s. j. ad Co rinth̓. xj. Iudiciū ſibi manducat ⁊ bibit. qd̓ aꝑtiꝰ inſinuat cū ſubdit dicēs. Iō int̓ vos multi imbecilles. ſcꝫ ꝑ fidei incōſtantiaꝫ. et infirmi. id ē. graui pctō ſauciati. et dormiūt multi ſcꝫ ꝑ torporē ⁊ deſidiaꝫ. O qͣꝫ graues anguſtie. o qͣnte anguſtie me vndiqꝫ affligē tes. accedere indigne horrendū eſt iudicit nō accedere ex notabili negligētia vel con temptu dānabil̓ eſt culpa. Beda. Nā cū ſa cerdos eſt abſqꝫ pctō mortali. et in ꝓpoſito bono nō hn̄s legitimū impedimētū. ⁊ non ex reuerentia ſed ex negligētia celebrare o mittit tūc qͣntū in ip̄o eſt priuat trinitatem laude ⁊ gl̓ia. angelos leticia. pctōres venia. iuſtos ſubſidio ⁊ gr̄a. in purgatorio exiſten tes refrigerio. eccl̓iam xp̄i ſpūali beneficio. ⁊ ſeip̄m medicina ⁊ remedio ꝯtra qͦtidiana pctā ⁊ infirmitates. Quia ſic̄ ait Amb̓. Sꝫ qͦtienſcūqꝫ effundit̉ ſanguis xp̄i totiēs in re miſſionē effundit̉. debeo illū ſemꝑ accipere vt ſemꝑ mihi pectā dimittant̉. qͥ ſemꝑ pec eo ſemꝑ debeo acciꝑe medicinā. Iteꝫ pͥuat ſe om̄ibꝰ talibꝰ ꝓueniētibꝰ ex ſacra cōmuni one q̄ ſunt pctōꝝ remiſſio. fomitis mitiga tio. mentꝭ illumīatio. interior refectio. xp̄i corꝑis eiꝰ myſtici incorporatio. v̓tutū robo ratio. ꝯtra diaboluꝫ armatio. fidei certim do. ſpei eleuatio. caritatꝭ excitatio. deuotio nis augmētatio. ⁊ angeloꝝ cōuiuatio. ⁊ nō cōplet ſibi iniūctū magne dignitatꝭ ob ſequiū. nec officiū exercet debite ſeruitu dei. ⁊ tn̄ ſcriptuꝫ eſt. Maledictꝰ qͥ facit or dei negligent̓. Itē ꝯtemnit chriſti p̄cepn de obſeruātia huiꝰ ſacramēti. iō xp̄s cōmni natur. Niſi māducaueritis carnē filij hoī ⁊c̄. Item abijcit viaticū ſue ꝑegrinationis. exponens ſe ꝑiculo mortis. qꝛ niſi recit alimentū corꝑis chriſti ⁊ vite vegetatio efficit̉ ſicut aridū membrū ad qd̓ nō tran mittit̉ corꝑalis cibi nutrimentuꝫ. Ultim quātū in ſe eſt euacuat diuinū cultū ⁊ latri li. ⁊ in itinere nō fuerit ſcꝫ alit̓ impediti nō fecerit phaſe. anīa illa de ppl̓o ſuo ex minabit̉. qꝛ ſacrificiū nō obtulit deo do no tꝑe fuo. Ergo quātū potes toto con ꝑ exercitiū boni oꝑis. lachrymarū ꝯti nē ⁊ deuotiōis flāmā expelle a te oēm rem ⁊ negligentiam ne inueniarꝭ reſpuere tantorū carifmatū dona. QQualiter homo accenditur. et ꝑ que ad celebrandum ⁊ē. I vis accendi ad amorē ꝯſiderato ta mēte iſta duo. Prīo illiꝰ ſūme caritatꝭ incēdiū qͦ ſūma bōitas ⁊ be nignitas ꝓ te vermiculo fetido tam penoſe ſuſtinuit crucis obprobriuꝫ. Scd̓o ſ nobiliſſimi corꝑis cibationē. dulciſt ſanguinis potionē. Primo attēdas beatiſſimā mortē diſcutiēs cām. Cauſa at tē alia nō fuit niſi neceſſitas nr̄e redēpt nis. Omīs aūt lex ꝓ leſe maieſtatis offen one offendentē iudicat reū mortis. Hi rei cā cū pctīs exigentibꝰ eſſemꝰ rei mo ꝓ recōpenſatiōe tanti debiti. miſerās de humane miſerie. ⁊ parcēs nr̄e mortipi ⁊ cōceſſit pͥoribꝰ ꝓ morte hoīm cedem aīaliū. ⁊ offerri ſibi hoſtias ⁊ ſacrificia pla cationis. vt qͦtiens qͥs peccaret totiēs er ꝓ eo neceſſariū hoſtias īmolari q̄ o re erāt ⁊ vmbre donec xp̄s caput hu neris mitteret̉ viua ⁊ rōnabil̓ hoſtia abſa pctō. qͥ ꝓ omībꝰ hoībꝰ ſeip̄m ex amore on ret ad mortē ꝓ nr̄e mortꝭ redemptiōe. S quia nō debuit pluries mori. eo ꝙ illa v mors ſatiſfecit ꝓ pctīs oībꝰ factis ⁊ fienoꝭ ideo ſufficit ꝙ illā vnam hoſtiaꝫ corꝑiole Fo. CXXXI quondā ꝓ nobis ſemel immolataꝫ moriēs relinqueret qͦtidie a nobis ꝓ reſiduis deli ctorū myſtice offerendā deo pr̄i ꝓ cōmuta tione nr̄e mortis cui qͦtidie ſumus obnoxij ꝑ pctm̄. Un̄ Augꝰ. Iterat̉ qͦtidie hec obla tio licet ſemel chriſtꝰ paſſus ſit. qꝛ quotidie amꝰ pctīs ſine quibꝰ mortalis infirmi iuere nō poteſt. Et qꝛ qͦtidie labimur. quotidie ꝓ nobis chriſtꝰ myſtice īmolatur. Hec ille. Propter hͦ quicqͥd agit̉ in miſſa et om̄is ornatꝰ ⁊ cerimonia nihil aliud repre ſentat niſi chriſti paſſionē. ob hͦ ſuꝑ omīa ē neceſſaria xp̄i mortis mēoria in miſſa. Un̄ ip̄e xp̄s Luce. xxij hoc facite in meā cōme mnorationē. Et. jͣ. ad Corinth̓. xj. Quotienſ cūqꝫ māducabitis ⁊c̄. mortē dn̄i annūciabi tis donec veniat ſcꝫ ad iudiciū. Dū gͦ ac cedis dic ex toto corde. Ecce celeſtis pater recolens mortē illā vnigeniti filij tui domi ni nr̄i ieſu xp̄i offero tibi hāc hoſtiaꝫ quam ip̄e olim obtulit ꝓ mea ⁊ totiꝰ mūdi ſalute. Ecce ad altare tue maieſtatꝭ trāſmitto ob lationē viuā. quā tu in miſeratōe multa mi ſiſti ad altare crucis immolādā ꝓ nob̓. Re cordare ergo illiꝰ ſacroſctī ſudoris qͣſi gut te ſanguinis decurrētis in terrā. Reſpice il lam virgineā carnē verberibꝰ crudelit̓ fla gellatā. colaphis ⁊ alapis ceſam. liuoribꝰ tu midā. ſputis maculatā. ſanguine cruenta tā. ſpinis ꝑforatā. clauis cōfixā. lancea vul neratā. Illa ergo pietas q̄ filiū tuū traxit ⁊ vicit vt in ſtatera crucis totiꝰ mundi pctā libraret. ip̄a te cogat pr̄ miẜere nob̓ miſerꝭ Reſpice obſecro nō nr̄a pctā. ſꝫ in faciē chri ſti tui. Nō em̄ in iuſtificationibꝰ nr̄is p̄ces nr̄as ꝓſternimꝰ. ſed in multitudine miſera tionū tuarū. Scd̓o ſi vis ad amorē accē di ⁊ inflāmari ꝯſidera illiꝰ ſacri corꝑis ciba tionē dulciſſimā. ⁊ vide qͣꝫ bonus ⁊ ſuauis eſt ſpūs eius in nobis qͣꝫqꝫ cōgrua et vtilia puldit nobis pr̄ noſter celeſtis viuificantia alimenta. are neceſſe ſit anīe noſtre reciꝑe ſa Uia em̄ rōnalis creatura ad hoc fa cta eſt vt ſit capax ⁊ particeps boni tatis dei. ex qͣ participatiōe viuere ⁊ ad beatū eſſe ꝑuenire debꝫ. ſine qͣ ex ſe ad nihilū tendit et ad mortē ſempiternā. niſi ꝑ qibū viuificantē iugiter vegetet̉ ex partici patione diuīe vtutis ⁊ gl̓ie. Quā participa lione ideo comeſtioneꝫ voco. qꝛ ſicut corpꝰ anīale ꝑ cibū viuificat̉ calefit ⁊ impinguat̉. ſic anīa rōnalis ꝑ ſpiritū xp̄i quo frui debꝫ pleno affectu ⁊ intellectu nutrit̉ ⁊ inflāmat̉. Et ſicut angeli in patria pleno hauſtu bi bunt de ſpū ꝑhenni ⁊ viuo fonte lumīs ac ſatiant̉ ab vbertate domꝰ eius. Sic ſapiē tia ante p̄uidit vt rōnales anīas hominum qͣs tā care redemit et ꝑ grām magnificauit ac effecit ſimiles angel̓ dei. cibaret illo pa ne quo angl̓i nutriunt̉. ſine quo nec illi nec iſti viuere poſſunt. ⁊ hoc ꝑ aliquē modū cō uenientē nobis paruulis. qꝛ impoſſibile eſt nobis comedere cū iſto mortali corꝑe illū panē vite in ſoliditate ꝓprie forme ſcꝫ diui nitatis. Iō vt nobis comeſtibilē cibū p̄be ret ſub forma ꝯuenientiori ſcꝫ panis ⁊ vini corꝑalis dandū ꝓpter ꝯuenientē ſimilitudi nē panis ad panē. ⁊ refectiōis ad refectio nem. vt ſicut angelos viuentes ſpūs cibat verbo increato. ſic mortales homīes cibat ꝟbo incarnato in ſacr̄o ſuſcepto. vn̄ dictuꝫ eſt. panē angeloꝝ māducauit homo ⁊c̄. Et ego ſum panis viuus qͥ de celo deſcēdi ⁊c̄. Itē nota ꝙ ſicut cura eſt deo de corpore anialis cuiuſcūqꝫ ꝓuidere illi cibū cōueni entē. ſic cura eſt eidē de nutrimēto nobiliſſi mi ſui corꝑis myſtici. qd̓ eſt eccl̓ia. cuiꝰ chri ſtus filius dei eſt caput. nec aliūde debꝫ ve getari ⁊ viuere qͣꝫ a capite ſuo. vt oīa mem bra ſcꝫ viri iuſti vnita ⁊ ſibijnuicē coheren tia in xp̄o capite ip̄ius ſpū ⁊ amore nutrian tur ꝑ hoc ſacr̄m vnitatis ⁊ pacis. ac ꝑ hoc ſi cut nō eſt vita corꝑi abſqꝫ incorꝑatōne cibi ꝯuenientis ei. ſic anīe rōnali nō eſt vita ſpi ritualis ſine incorꝑatione et inuiſceratōne huiꝰ cibi ſpūalis ſibi cōuenientis. Un̄ inqͥt xp̄s. Qui māducat me viuit ꝓpter me. Hec autē eſt differētia inter comeſtionē corꝑalē ⁊ ſpūalem. qꝛ ibi cibus comeſtus tranſit in ſubſtātiā ⁊ nutrimentū comedētis. hic ve ro comedēs incorꝑatur xp̄o ⁊ trāſit in amo rem ⁊ vnitatē ſpiritꝰ xp̄i. Ideo dictum fuit btō Auguſtino. Nō ego mutabor in te. ſed tu mutaberis in me. id eſt. in mei ſimilitu dinē. ſcꝫ bonitateꝫ. ſctītatem ⁊c̄. ſicut ignis ferrū ſibi in ſil̓itudinē cōuertit. ¶ Propter qͥd ⁊ ꝓpter quā cauſam cōmuni candū ſit. Uarto ⁊ vltimo ꝓba teipſum ꝓpter q qͥd aut ꝓpter quaꝫ cauſam accedis. Et hic dirige aciē mentis ad duo p̄ cipue. ſcꝫ ad purū affectū ⁊ deſideriū ſct̄m̄. in m 3 Tractatus de preparatione ad miſſam Scd̓o ad debitā intentionē ⁊ ꝓpoſituꝫ ne ceſſariū. Primo vide qͥd deſideres neꝓpter auariciā aut tumorē aut vanā gl̓iam aut cō ſuetudinē aūt alicuiꝰ mūdane cōplacentie. aut tꝑalis fauoris cā accedas ſicut ml̓ti di ebus iſtꝭ abutunt̉ ad ſui ꝑditionē qd̓ eſt da tum ad ſalutē. Ue ve ve dn̄e deꝰ quāti ho die infelices ad ſacros ordines accedunt ⁊ diuina myſteria accipiūt nō celeſtē panem ſed terrenū q̄rentes. nō ſpm̄ ſed lucrū. non dei honorē ſed ſuā ambitioneꝫ. nō ſalutem aīaꝝ ſed queſtū pecuniaꝝ. non xp̄o ſeruire mūdo corde ⁊ corꝑe in ſacris myſterijs ſed deliciari. ditari. ſuꝑbire ⁊ luxuriari de pr̄i monio chriſti ⁊ de elemoſynis pauperū ac eccl̓iaſticas dignitates ambiēdo multis li tigijs ⁊ ſymonijs potiꝰ rapiūt qͣꝫ aſſequant̉. nō vocati a deo ſed impulſi a diabolo tāqͣꝫ datan ⁊ abyron. Tu aūt hō dei dirige vo ta tua ⁊ deſideria ad deū. ⁊ vide qͥbꝰ affectio nibꝰ ⁊ deſiderijs trahi debeas ad ſacra my ſteria celebrāda. Primo te trahet ꝯſcīa ⁊ re morſi delictoꝝ ſperās ꝑ eū qͣſi ꝑ hoſtiā ob lationis ab omni pctō purgari. Scd̓o tue infirmitatis intuitꝰ ⁊ ꝯſideratio. vt eum qͣſi medicinā ad te voces. ꝑ quā ab oī infirmi tate tuearis. Tercio p̄ſſura alicuiꝰ tribula tionis. vt ꝑ eū qͥ oīa pōt ab om̄i aduerſita te citiꝰ libereris ⁊ ꝓtegarꝭ. Quarto deſide riū alicuiꝰ gr̄e vl̓ ſpūalis bn̄ficij impetrādi. vt ꝑ eū cui pr̄ nihil negare poteſt obtineas. Quinto grāꝝactio ꝓ oībꝰ bn̄ficijs tꝑalibꝰ ⁊ ſpūalibꝰ. tibi ⁊ alijs īpēẜ. cū nihil habeamꝰ deo retribuere ꝓ oībꝰ q̄ retribuit nob̓ aliud qͣꝫ calicē ſa. acciꝑe ⁊ ſacrificare hoſtiā laudiſ id eſt. ieſum xp̄m. Sexto caritas ⁊ cōpaſſio ꝓximoꝝ. cū ꝓ ſalute viuoꝝ ⁊ requie defun ctorū nihil efficaciꝰ interpellet qͣꝫ chriſti ſan guis effuſus in remiſſionē pctōꝝ. Septi mo laus dei ⁊ ſctōꝝ. cū nihil habeamꝰ quo poſſimus deū et ſctōs ꝓ ſua dignitate lau dare. qͣꝫ chriſtū ſacramētalit̓ deo pr̄i offerre ⁊ immolare. Octauo dei amor ⁊ dilectio. vt eū inuites ad te. ac ꝑ īuiſceratōnē ſpiritual̓ refectiōis in teip̄o eū delectabiliter ample xeris. Nono ſitis ⁊ deſideriū augende gr̄e. qꝛ hoc ſacr̄m fontē cōtinet grārū ⁊ ſanctifi cationū. ⁊ actorē cōtinet ſalutis dn̄m nr̄m ieſum xp̄m. Ideo dicit̉ euchariſtia. id ē. bo na gr̄a. Cetera vero ſacramēta fluenta ſūt ⁊ riuuli grārum quibꝰ ſanctificamur. Deci mo ardor ⁊ ſuſpiriū qͦ totis viſceribꝰ virtute huiꝰ exceſſiue caritatis ⁊ dulciſſime refe ctionis cupias ſctīficari ab om̄i inqͥnamē to carnis ⁊ ſpiritꝰ ⁊ eripi ab om̄ibꝰ pericul̓ ⁊ tentatiōibꝰ ac inſeꝑabiliter vniri xp̄o ſal uatori ⁊ cōſeruari in ſuo amore. Un̄ inqu xp̄s Ioh̓is xvij. Pater qͦs dediſti mihi. vo lo vt vbi ego ſum illic ſint mecū. vt ſint yni ſic̄ nos vnū ſumꝰ. ego ī eis ⁊ tu ī me vt ſint ꝯſummati in vnū. De latria que ſoli deo debetur. Ecundo dirige mentē tuā ad deb tam intentionē ⁊ ꝓpoſituꝫ circa ea agere debes. Tria autē ſunt q̄ cele braturus intēdere debes. ſcꝫ deū ꝑ latria colere. xp̄i mortē memorari. ⁊ totā eccleſia iuuare. Primo intendas deū ꝑ latriā cole re. Cultus autē latrie eſt honor ſoli d̓o im penſus ſummo creatori ex debito ſeruitu tis quo obligamur nō ſolū nr̄a ſꝫ noſip̄ impendere ꝓ ſuo honore et ꝓ eo mori pedierit ad recognitionē beneficioꝝ ⁊ ſue immēſe bonitatis nob̓ oſtenſe. ⁊ hͦ co trito corde ⁊ ſpū humiliato et toto affectu actu ⁊ habitu. geſtibꝰ et ſignis ꝓſternentes nos ante oculos ſue maieſtatꝭ ⁊ ſacriſ ac muneribꝰ eū venerātes referamꝰ ad omnē ſpem noſtrā ⁊ deſideriū nr̄m tanỉ finem vltimū. ⁊ in eū a qͦ om̄ia ſperātes pter quē om̄ia expectātes ab eo merituꝫ ⁊ retributionē bonoꝝ noſtroꝝ ⁊ maloꝝ retributionē iuſticie ſue ſuiqꝫ benepla De dulia. Lijs quoqꝫ ſanctꝭ exhibet̉ honor deuotio que dicit̉ dulia. q̄ nō eſ tus nec adoratio ſed ſubrogat inuocatio vt ſint apud deū aduocati ꝓ no bis. ⁊ om̄is reuerētia q̄ eis impendit̉ ꝓpter deum cui ſunt cōiuncti exhibet̉. Deus aute debet a nobis in īmenſum timeri ⁊ hono rari ⁊ amari. Primo ex ꝯſideratiōe nipotētie ⁊ iuſticie qui nos pleniſſin dānare pōt ⁊ ſaluare. Eſt etiā ſūme dus. Ex hͦ em̄ timore orit̉ dolor de pecca tis. pudor. ſuſpiria. lachryme. tunſiōes pel ctorū. ſupplicatiōes. ieiunia. diſcipline pere grinatiōes ⁊ hmōi. Scd̓o ex ꝯſideratio ne ſue ſapīe ⁊ maieſtatis ſūme eſt honora dus. Ex hͦ nāqꝫ orit̉ veneratio ⁊ reueretiū genuflectiones ⁊ incuruatiōes. ꝓſtratiots or̄ones. purificationes. ꝯſecratiōes. mul dicia ſacroꝝ vaſoꝝ. paramentoꝝ ornatus: decor. feſtiuitates. celebritates et folenttit LXXXII Fo. tes luminariū. cantꝰ pſalmodie. hymnorū. lectionū ⁊ hmōi. Tercio ex cōſideratiōe bonitatꝭ ⁊ clemētie eſt infinite amādus. Ex hoc aūt amore oriunt̉ gr̄aꝝ actōes. laudes hymni. bn̄dictiōes vota ſctā ⁊ incenſatōes ⁊ huiuſmodi ¶ De intentiōe celebrātis miſſaꝝ ſolēnia. Atendere debes vt ex freq̄ntatiōe diuini cultꝰ nomē dei in nob̓ ſancti ficet̉ vt a nobis ꝑ ſctītatē vite glori ficet̉ in mūdo. vt creſcat in orbe cultꝰ et ho nor dei. vt cognoſcat totꝰ mundus nos eſſe clericos vniꝰ veri dei ⁊ ſaluatorꝭ ieſu chriſti Intendere debes ⁊ mēorari xp̄i mortē. Et de hͦ dictū eſt ſupͣ. Intēdere debes totā ec cleſiā iuuare. vt ſcꝫ ꝓponas deū orare ꝓ pa pa. cardinalibꝰ. priarchis. archiep̄is. ep̄is doctoribꝰ. rectoribꝰ. ſacerdotibꝰ. clericꝭ. mo nachis. religioſis. monaſterijſ. ⁊ oībus xp̄o famulātibꝰ ꝓ regibꝰ. ducibꝰ. pͥn̄cipibꝰ. ceterꝭ nobilibꝰ. ꝓ ꝟginibꝰ. viduis. or phanis. ꝑegri nis. afflictis. captiuis. debilibꝰ. infirmis. et ꝑ om̄i ppl̓o dei. Etiā ꝓ paganis. ſciſmaticꝭ ⁊ hereticis vt ꝯuertant̉ ad deū veꝝ ⁊ ſctē ec cleſie vnitatē. Itē in ſpeciali orare debes ꝓ aliquibꝰ cauſis. caris.ſ. parentibꝰ ꝯſangui neis ⁊ amicis deuotꝭ ⁊ tibi recōmendatꝭ ac in tua or̄one ſperātibꝰ. Iteꝫ ſingulariſſime ꝓ teip̄o. et ſi aliquē p̄dictoꝝ fideliū p̄cipue ꝓpter odiuꝫ vel rancorē excludis. vt non ſit particeps tanti beneficij mortalit̓ peccasᶻ agens cū odio diuina myſteria. De confeſſione celebratis facienda. Is p̄miſſis poſtqͣꝫ ex ruminatione p̄dictoꝝ in meditatiōe tua exarde ſcit ignis in corde tuo euomē ⁊ pur ga feces pctōꝝ tuoꝝ ſpū cōtrito ⁊ humilia to memorās quāta cōmiſiſti cogitatiōe. ver bo ⁊ oꝑe. quāta bona omiſiſti que facere de buiſti ⁊ potuiſti ⁊ veniēs ad ſpūalē medicū ⁊ pr̄em dic pct̄ā nō cōmuni et generali ꝯfeſ ſione. vt quidā duri corde faciūt palliātes folijs ꝟboꝝ in generali ꝯfeſſione ſua enor mīa pctā. et abſqꝫ verecūdia et dolore talit̓ ꝓferētes vt etiā ī plateis poſſent talit̓ abſ qꝫ rubore ꝯfiteri. hec nō eſt ꝯfeſſio. ſed de ceptio ⁊ deriſio. Sed ſi vis ſanari aperi vulnera tua et de ꝓfundo corde enarra cla re et aꝑte q̄ poſt p̄cedentē ꝯfeſſionem egiſti nō ſolū oꝑa ſed ⁊ cogitatiōes ꝑuerſas. qͦrū delectatio mentē maculat. nō ſoluꝫ morta lla ſed etiā venialia grauiora que ꝯſcīam ledunt ⁊ mordēt. Cetera ꝑ modū generalem breuit̓ ⁊ clare expͥme. Deinde ꝑacta penitē tia tibi iniuncta. decanta illos quinqꝫ pſal mos. ſcꝫ. Ꝙͣ dilecta. Benedixiſti. Inclina. Credidi. De ꝓfundis cū ſuis ꝟſicul̓ ⁊ or̄o nibꝰ. Dic etiā ſi tp̄s ſuppetit illā oronē. ſum me ſacerdos. q̄ valde efficax eſt et deuota. poſtea ꝓcedēs ad altare recole xp̄m eunteꝫ ad crucē ⁊ fige cor ad ea q̄ in paſſione geſta ſunt. legas clare et diſtincte ea q̄ legēda ſūt nō multiplicādo collectas nimias nec alia legendo ex deuotione vel arbitrio ꝓprio qͣꝫ quod a ſctīs pr̄ibꝰ inſtitutū eſt. Quō ſacerdos celebrās ſe habeat infra ſacrum canonem. Um autē ꝑueneris ad ſacrum ca c nonē recollige menteꝫ ne ꝑ diuerſa Avaget̉. appone diligentiā magnā in ſignis et actibꝰ. maiorē in ꝟbis. maximā in intentiōe. Primo ꝓpter ꝯtinētiā diuinitatꝭ immēſe. In memēto tā ꝓ viuis qͣꝫ ꝓ defun ctis nō fiat cū voce ⁊ ꝟbis cōmēdatio. ſꝫ tm̄ mente diſcurre ꝑ quaſdā ꝑſonas magꝭ in timas. ceteraſqꝫ recollige ſub cōpendio re ferens intentōnē ad oēs ꝓ quibꝰ antea ora ſti ſiue orare ꝓmiſiſti. Dū aūt ꝑueneris ad Qui p̄die. dirige mentē ⁊ intentionē tuā ad faciendū id qd̓ intellexit xp̄s in ſua cena. et qd̓ intendit ſctā mr̄ eccl̓ia. In cōione autē pauſa pauliſꝑ. et dic nō lingua vl̓ labijs ſed corde. Dn̄e mi qͥs es tu. ⁊ qͥs ſum ego vt p̄ ſumā te mittere in latrinā fetidā corporis mei ⁊ aīe mee. Vt qͥd me feciſti vt tibi iniu riam hāc execrandā facerem. Mille em̄ la chrymarū anni nō ſufficerēt ad tam nobile ſacramentū ſemel digne ꝑcipiendū. quāto magis ego miſer indignꝰ ſum qͦ qͦtidie pec co et incorrigibilis ꝑſeuero. et in pctīs acce do. ſed in infinituꝫ maior eſt miſericordia tua qͣꝫ miſeria mea vnde ꝯfiſus de tua pie tate p̄ſumo te ſumere. Hec em̄ duo maxīe requirunt̉ ad congruā ꝑceptionē ſacramē ti ſcꝫ ꝓfunda humilitas cū annihilatōe ſui et cōpaſſio mortis chriſti. ¶ Quomō ſe habeat ſacerdos poſt cōmu nionem ſacram. Oſt cōmunionē ſi nō ſentis aliquā pſpiritualē refectionē ſignū eſt ſpiri tualis infirmitatis vl̓ mortꝭ. Igneꝫ poſuiſti in ſinū et nō ſentis calorem. mel in ore ⁊ nō ſentis dulcedinē. Si vero ꝯſolati onem ſentis aliquā nō tibi tribuas ſed ſue mm 4 Tractatus de preparatione ad miſſam bonitati immēſe que etiā et malos et indi gnos cōſolat̉. ⁊ dicas in corde tuo. Ad me am miſeriā deteſtandā me cōuicit bn̄ficijs ſuis. Si mihi pctōri talia fecit qͥd faceret ſi vitā meā correxero. Ideo totis viribꝰ volo me mutare ⁊ ſibi ſemꝑ adherere. Hoc aūt non reputes te poſſe tuis viribꝰ ſed auxilio gr̄e eius. Qd̓ ip̄e oībꝰ nob̓ p̄ſtare dignet̉. A. ¶ Explicit tractatus de p̄paratōe ad miſ ſam doctoris ſeraphici ſctī Bonauē. ¶ Opuſculū Bonauē. de inſtructōe ſacer dotꝭ ad ſe p̄ꝑandū ad celebrandū miſſam. O miſſam cele I brandam ſex ꝯſideratōes at tendende ſunt. Primū eſt rō nis diſcretio reſpectu verita tis. vt ſcꝫ ſciat qͥs qͥd reciꝑe debeat. Quid qꝛ veꝝ deū qͥ fecit celū ⁊ terrā. ⁊ veꝝ hoīem qͥ ꝓ nobis pepēdit in ligno. Quis qꝛ hō nō beſtia ꝑ pctm̄. vn̄ p̄ ceterꝭ repellat a ſe ſacer dos beſtialitatē pctī. Scd̓m mentis deuo tio rōne eiꝰ ſctītatꝭ. Debet em̄ ꝯſiderare ꝙ quē recipimꝰ ſctūs ſctōꝝ eſt ⁊ oīs ſctītaꝭ ori go. ⁊ id̓o qͣntū pōt ſctē et deuote accedat ad ip̄m. a ſe expellens oēm pctī rubiginē ꝑ la chrymaꝝ cōpunctionē ⁊ oēm mētis amari tudinē ꝑ orōnis dulcedinem deuotionēqꝫ. Terciū ē animi reuerētia reſpectu maieſta tis. vt.ſ. ad tā excellentē dn̄m vereat̉ accede re tā viliſſima creatura. Si em̄ an̄ imꝑato rē nō eſſet dignꝰ ſtare hō infectꝰ putredine qͣnto magꝭ dn̄m reciꝑe in ſacr̄o altarꝭ indi gnus ⁊ miſer hō. cuiꝰ oēs iuſticie ſunt ſicut pānꝰ mēſtruate. et ſi iuſticie ſunt tales. qͣlia ſunt pctā. equidē indigniſſimꝰ ē ad hoc oīs hō. Conſideret tn̄ ꝙ maior dignatio ſua ꝙͣꝫ dignitas nr̄a. ſua benignitas qͣꝫ miẜia nr̄a. Quartū eſt amor ⁊ deſideriuꝫ cordis rōne ſue bonitatis. vnde multū cauere debꝫ hō ne cū tedio aut corꝑis torpore ad illud ſa cramētū accedat in qͦ ꝯtinet̉ ſūma bonitas ⁊ infinita iocūditas. Un̄ mirū videt̉ quō ī iſta receptōe hō nō liqueſcat amore calore qꝫ. ⁊ quō nō abſorbet̉ ſuauitas dulcore. Cō ſideret ibi corpus dn̄i ſui ſi vult ad amoreꝫ accendi. ⁊ illiꝰ nobiliſſimi corꝑis ⁊ ſangui nis cibationē ſi vult deſideriuꝫ ꝓuocare et tandē refici ꝓuocatꝰ. Quintū eſt ꝓ ſe ⁊ alijs affectuoſa dep̄catio ⁊ hūilis ī ẜmone rōne ſue clemētie. Ab ip̄o em̄ ſecure pōt petere. qͥ dixit. Petite ⁊ accipietꝭ. q̄rite ⁊ inuenietiſ. Et ad hͦ credo maxime iſtud ſacr̄m eſtrc poſtulet̉ venia ⁊ gr̄a impetret̉ in oblatione iſtiꝰ excellentiſſimi holocauſti. Sextuꝫ en totiꝰ hoīs diligētia reſpectu ſue immēſe no bilitatis ſiue nobiliſſime immēſitatis. q em̄ cū diligētia magna qͦs ſeruit alicui b̓no pi ſeculari. tāto maiori diligētia debet ſa cerdos dn̄o ſuo mīſtrare ⁊ oī vigilātia ptr ctare illud digniſſimū ſacr̄m ac ſi nihil fudqi endū eſſet aut nunqͣꝫ aliud facere debere Ecce ibi dꝫ eſſe attentio tota ꝓbatio ens ⁊ diſtincta vt nil ꝯfuſuꝫ aut dim fiat. dꝫ etiā nihilominuſ ꝯtractatio fie uida ⁊ diſcreta ac oī honeſtate ornat ibi om̄ia cū ſūma diligētia oꝑet̉ ſaci Ad hͦ ꝯſulo cuilibet ſacerdoti vt p̄ cete minibꝰ ſe oī tꝑe ab oībꝰ que aliqͦ mō co habitaculū regis ſui polluere pn̄t ſiu ſiue multū tā occaſionaliter qͣꝫ actualit̓ elē get ſe quātū pōt. Tūc aūt p̄cipue cū ac ſam vadit celebrandā a cūctis ſe abſti quātum pōt. ⁊ ſe totū recolligat in ſeip̄ nec ſenſus nec cogitatio ad aliud diffu tur. ſuā ꝯſcīam diſcutiat diligent̓. ⁊ qd̓ nerit lauandū lauetabūdātia lachri vadat ad ꝯfeſſorē ſuuꝫ ⁊ extra euomat venenata. ⁊ īmediate ꝑacta pn̄ia ſi tūc re poterit iteꝝ recolligat ſemetip̄m. ⁊ ad di uinā maieſtatē eleuet mentē ſua. ⁊ ꝯſid diuinā magnificentiā. ⁊ ad ꝓpriā miſer vergat. vt ſic videat qͣꝫ magnus eſt dn̄s paruus eſt ẜuus. īmo vanꝰ ⁊ inutil̓. It qͣntū pōt in deū. ⁊ in ſeip̄o inqͣntū pote nihilū redigat̉. ⁊ cū fuerit abſtractus ⁊ diui nus effectꝰ. qͣſi uihil aliud videat. nihil ud ſentiat niſi deū. ⁊ ꝓpter deū omīa repi vanitatē. tūc cogitet qͣlis fuit erga nos ⁊ ctio dei nr̄i qͥ ſic ꝓ vili re. īmo ꝓ tā deteſtabi li voluit ſic vnire ſibi vilē. ⁊ in ea viliſſin abhoīabiliſſima tā turpia voluit ſuſtin Tūc rumīet illā magnificētiā caritatꝭ ⁊ ilo ineſtīabili ardore īflāmet̉. ⁊ cū ignitꝰ fuerit caritate circadilectū adaꝑiat viſcera pietat ꝓ ſe vilificato afflicto ⁊ letalit̓ vl̓ nerato ꝯpe tiat̉. intra ſe oīa iſta vulnera trāſformet acſi ip̄emet eēt letalit̓ vulneratꝰ. ⁊ magͣ xp̄i vul nera. ⁊ nūc qͣntū in iſto vulnere qͣntū in paſſus ſit meditet̉. Nūc qͣnta fuerīt illa gella extimet diligent̓. Et cū ſic ī iſta medi tatiōe cū xp̄o fuerit crucifixꝰ. qꝛ ī iſto exig maxīe ſacr̄o. Tūc cogitet ꝙ illā nobilē ca nē in crucꝭ ara īmolatā ꝓ nob̓ dignatꝰ ē da Fo. CXXXIII re ī cibū ⁊ ſanguinē eiꝰ effuſuꝫ ꝓ redēptiōe hūani generꝭ de latere ſuo in potū. Nunqͣꝫ credas ꝙ ſāguiſ ille quē recipimꝰ ī altari ſit extra corpꝰ eiꝰ. Sꝫ tn̄ ⁊ effuſuꝫ ꝓ nob̓ ī paſ ſione reciꝑe debēꝰ ſub illa intētiōe. Tūc eiꝰ dilectionē circa nos ꝯſideret ⁊ rumīet illiꝰ magnificētiā ſacr̄i. ⁊ hͦ qͣntū p̄t. qꝛ vix p̄t ali qua iueſtigare ſcintillā tā īmenſi amorꝭ dn̄i in hͦ magnifico ſacr̄o. Et cū bn̄ ruminabit iſtud magnificū ſacr̄m ſaluatorꝭ iā qͣdā dul cedine celeſti inductꝰ hūilit̓ ⁊ reuerent̉ acce dat ad hͦ ſacr̄m. ⁊ cū oī diligētia ꝓſequat̉. ad hibitꝭ ⁊ alijs circūſtantijs qͣs in pͥncipio hꝰ tractatꝰ tractaui. Cū autē reciꝑe debuerit. aliqͣ poterit p̄meditari ſi placet. vtpote di cat ī corde ſuo. Ad illud tā nobile ſacr̄m re cipiendū nō ſufficerēt mille āni ad p̄ꝑatio nē ꝯdignā. qͣntomagꝭ ego miſer ⁊ indignus ſum qͥ qͦtidie pecco. incorrigibil̓ ꝑſeuero et mp̄ꝑatꝰ accedo. Quare dn̄e me feciſti vt ti bi execrādā iniuriā facerē ꝙ te pono ī latri na pctōꝝ aīe mee qm̄ nō ē cloaca magꝭ feti da qͣꝫ peccatrix aīa mea. vtinā hāc īmundā aīam aliqͥs fluuiꝰ cōpūctōis diſcurriſſet. vt ibi nō fuiſſet tanta pctōꝝ ſanies ꝯgregata. On̄e qͥd eſt hͦ. nūqͥd ibi te ponere debeo. ſꝫ in infinitū maior ē mīa tua qͣꝫ nr̄a miſeria. ⁊ iō de tua benignitate ꝯfidēs te p̄ſumo ſu mere. vt ſic infirmꝰ accedā ad medicū dul ciſſimuꝫ. vt tua liberer medicina. Quāto eī plus infirmꝰ ſuꝫ. tāto plꝰ indigeo deꝰ meꝰ. ⁊ in liberatiōe mea magꝭ apparebit tue īmē ſitas pietatꝭ. Accedā ad deū meū ꝯfidēter. qꝛ infinite ſunt mīe eiꝰ ⁊ ſecū fruar bonorū delicijs. ingrediar gͦ ſpōſa ad ſponſuꝫ. ſecū qꝫ volo inſeꝑabilit̓ cōmorari. Nolo ampliꝰ alteri adherere vt cū ip̄o ſolo gaudiū habe am ſine fine. Hec ⁊ alia que dicere voluerit corde dicat nō ore. qꝛ nō credo expedire ibi ꝓferre alia qͣꝫ illa q̄ in canone cōtinent̉. Et ꝙ ẜm meū videre ad efficacit̓ recipien alet cōpaſſio xp̄i ⁊ vilificatio ⁊ ānihila tio ſui. qͣntū p̄t vilis fiat ⁊ indignꝰ in oculis ſuis qͥ reciꝑe debet. Cū aūt ſacr̄m expletuꝫ fuerit cogitet ī corde ſuo pꝰ tā nobilē cibuꝫ ſtercora deguſtare. ⁊ cū ip̄e ſit ſūma io itas nolo de cet̓o affici circa aliquā crea Si aūt affectōem ibi nullā habuit. re et ſignū eſſe īfirmitatꝭ vl̓ mortꝭ. Ignē em̄ poſuit ī ſinu ⁊ calorē nō ſentit. mel poſu it in ore ⁊ dulcedinē nō ꝑcipit. Et iō tal̓ mi ſeria ſuā recognoſcat ⁊ mutet ī meliꝰ vitā ſuam. Si ꝟo refectionē ibi recipit nō ſibi at tribuat ſꝫ infinite diuīe maieſtatꝭ bonitati. q̄ ſe ad bonos ⁊ malos extēdit ⁊ dicat ī cor de. In me dn̄s oꝑat̉ mirabilia ad deteſtati onē miſerie mee ⁊ ad ꝯuincēdū bn̄ficijs ini qͥtatē meā magnā. Nā me mortuū fecit ſen tire ⁊ vermē viliſſimum celeſtia deguſtare. Si mihi pctōri talia fecit dn̄s qͦd faciet ſi correxero vitā meā. ⁊ ꝯtinue voluero ī me liꝰ ꝓmouere ⁊ celeſtibꝰ dedicare meditatōi bus ⁊ ſibi ſoli de cet̓o adherere. qd̓ tn̄ face re potuit auxilio dn̄i nō ꝓpria ꝟtute. ⁊ ſic̄ co gitat ſic oꝑe adimpleat. Oratio. Dn̄e deus meus quō auſus ſum te alloqui viliſ ſima creatura. naꝫ fetidiſſimꝰ ſum. horribil̓ ſum. ſtercꝰ vermiſqꝫ neqͥſſimꝰ ⁊ vaniſſimus hō. Tu aūt deꝰ deoꝝ dn̄s dn̄antiū om̄e bo nū honeſtū ⁊ pulchrū. oīs vtilitas. oīs ame nitas. oīs ſuauitas. fons ſplendoris. fons melodie. fons odorꝭ. fons dulcorꝭ. fons a morꝭ ⁊ intimꝰ dilectōnis āplexꝰ. ⁊ tu rogas me ⁊ ego fugio. de me es ſollicitꝰ. de te n̄ cu ro. mihi ſꝑ ẜuis. ⁊ ego te ſꝑ offendo. te mihi tribuis. ⁊ ego te ꝯtēno. me gͦ vanitatē ⁊ nihil diligꝭ. ⁊ te infinitū ⁊ īenarrabile bonū ſper no. fetorē. horrorē. mortalē dolorē tibi o be atiſſime benigniſſime amātiſſime ſponſe p̄ pono. plꝰ me allicit creat̉a qͣꝫ creator. vani tas qͣꝫ et̓nitas. deteſtabiliſſima miſeria qͣꝫ ſūma felicitas. plꝰ me īquinat ſordes qͣꝫ ele uet pulchritudo. ẜuitꝰ qͣꝫ magnitudo. ama ritudo qͣꝫ dulcedo. Nā meliora ſunt vulne ra diligētꝭ qͣꝫ fraudulēta oſcula inimici. ⁊ tn̄ plꝰ approbo hoc affectu. fraudulēta oſcula qͣꝫ vulnera diligētꝭ. Sed ne remīſcarꝭ dn̄e delicta mea vl̓ parētū meoꝝ ſꝫ pietatis tue viſcera ⁊ dolorē tuoꝝ vulneꝝ. nō ꝙ ego ſed ꝙ tu ꝓ me ſuſtinuiſti ꝯſidera ſi me vt on̄dib diligꝭ. cur me relinqͥs. cur fatigari ꝑmittis. Me gͦ amātiſſime tene tīore. reſtrīge amo re. qͦeta dulcore. dulciſſime ſpōſe neq̄o. ne ſcio. tibi volo ẜuire tibi adherere toto cor de. īmo vix ꝑicula amare. hͦ oꝑari ī me tu po tes. tu ſcis. tu vis ⁊ a me exigis. Quid gͦ de ficiā ī bn̄placito meo l̓ tu ī tuo. Obſecro vt nō p̄ualeat hō ſꝫ d̓s. nolo ī hac ꝯͣrietate de ficere. n̄ ſuccūbere ſꝫ ſuccurre feſtināt̉. viuē do luxurioſe. ⁊ me nīs ⁊ tuas creat̉as laſci ue amādo totā meā ſub̓am diſſipaui. nunc recognoſcēti miſeriā ⁊ penuriā meā fame lico appetitu ad paterne miſcd̓ie viſcera re deunti me oculis tue pietatisⁱ agnoſce ⁊ di mm 5 Pſalterium beate uirginis gnare me radijs tue gr̄e letabūdis occur rere. ⁊ cū amplexibꝰ pacis ⁊ qͥetis largiaris oſcula. Et recognoſco ꝙ in celū ⁊ in totam curiā celeſtem ⁊ eccleſiā romanā. īmo ī om nem creaturā tuam et coram te. te contem pto peccaui et malum coram te feci. ⁊ certe nō ſum dignꝰ vocari filius tuus nec mer cennarius etiā ſeruus. aut aliqua viliſſima creatura. ſed miſerere mei et dele iniquita tem meā. vt iuſtificeris in ẜmonibus tuis ⁊ vincas cū iudicaris. qꝛ dicūt anīe mee non eſt ſalus ip̄i in deo eiꝰ. Obſecro iube vt de tur mihi caritatꝭ ſtola. fidei feruētis anu lus. in calciamētis ⁊ eleuātis ⁊ ꝯfirmantis ſpei ꝓtegātur pedes. vt ſic ebrius tuo ſan guine totꝰ in te reſoluar amore. Intret do lor tuus intima mea ⁊ omnē amorē exꝑiet alienū. ſim tecū crucifixus mūdo. vt ſic mor tuus. vita mea ſit tecū abſcōdita in deo. O vita mea. vita felix que abſcōdita eſt ip̄i mū do et ſatiata ip̄i chriſto in deo centro ſuo qͦ etatur. vnū eſt mihi neceſſariū ⁊ ſolū vnuꝫ quero. Abſcedat ergo fantaſmatū multitu do. vnus eſt dilectꝰ meus. vnꝰ eſt amor me us ieſus chriſtꝰ. deꝰ meus. ſponſus meus. Nihil ergo ſapiat. nihil delectet̉. nihil allici at niſi ieſus chriſtꝰ. totus ſit meꝰ. totus ſim ſuus. et fiat cor meū vnū cū ip̄o. nihil me iu dicans ſcire vel amare vel affectare niſi do minū ieſum chriſtū ⁊ hūc crucifixuꝫ. Ergo bone ieſu recollige me viſceribꝰ. refice vbe ribus. et inebria vulneribꝰ. Euigila gͦ anīa mea ad viſcera cōpaſſionū quibꝰ plorauit ī infantia ſuꝑ hieruſalē. ſuꝑ lazarū et in cru ce. īmo in illis ſuꝑ te ⁊ regrediat̉ fluuius de loco voluptatis ad rigādū paradiſum qui eſt in qͣttuor capita diuiſus. Si em̄ egredi ebat̉ fluuius lachrymaꝝ de loco voluptatꝭ ⁊ omniū deliciaꝝ. quāto magis debet egre di de loco omniū ſpurciciaꝝ. Ergo bone ie ſu ſummis delicijs plenus. ploraſti. euigila etiā anīa mea ad verba inſtructionū. exhor tationū ⁊ ꝓmiſſionū. qꝛ de verbo vite eter ne habes. Euigila ad exprobratōes. vulne ra. illuſiones ⁊ occiſiōes. ad dolores paſſio nis ⁊ cōpaſſionis. Attēdite inqͥt et videte ſi eſt dolor ſicut dolor meꝰ. īmo dn̄e accedaꝫ ⁊ videbo ſi eſt amor ſicut amor tuus. Et iō nihil niſi te ꝓpter te volo amare. Tu domīe me iniquū peſſimū ⁊ ꝯtēptorē tuū viliſſimū fetorē ſtercorū ⁊ horrorē vermiū amaſti tā tū vt tanta ꝓ me dignarerꝭ pati ⁊ ſuſtinere. Et ego te infinitum bonū pr̄em pijſſimū. ſponſum dulciſſimū oīs pulchritudinis⁊ ſuauitatis fontale pͥncipiū nō tm̄ diliga vt ſaltē moriar ꝑ te ꝓ te mūdo. īmo mor ⁊ mihi vt totus tecū affixus ligno. nihil ſen tiam niſi te. vt viuā iam nō ego. viuat aūt in me chriſtus. Quid gͦ retribuā dn̄o ꝓ oībuſ retribuit mihi. Calicē ſa. ac. ⁊ no. do. īuo Sic gͦ calix ꝯtinuus in corꝑe ſaltē ſupba bundātis gr̄e radicet̉ in corde. melos diui ne laudis diffundat̉. qͣre cōtinue ac indeſi nenter in ore laudabo deū meū ī vita mea pſallā deo meo qͣꝫdiu fuero. Iocūduꝫ ſit ei eloquiū meū. ego vero delectabor in dn̄o leuabo ⁊ on̄dā ei faciē mētis. ⁊ in auribꝰ ab ore meo reſonabit īmēſa gr̄aꝝactio et ma gnificētie ſue laudis. Recedāt gͦ de cetero oīa vetera de ore meo ⁊ de aīa mea. qꝛ deu ſcientiarum dn̄s eſt. ⁊ ip̄i preꝑantur cogi tatiōes ⁊ voces. Arcū fortiū ſuꝑabo ⁊ indi ar ꝟtute ex alto. Gaudens gaudebo in do mino ſolū. ⁊ implebit̉ cor meū iubilo. ⁊ om nia oſſa mea exultabūt in deo meo. qꝛ totū me offerā ſaluatori meo. Quieſcet cor meū in dulcedine bonitatꝭ īmēſe. Laudabo cellentiā gl̓ie ſūme ⁊ ſeqͣr veſtigia paſſi acerbe. corpꝰ ꝯculcet̉. cor eleuet̉. Laude ho repleat̉ os meū. vt die ac nocte dei mei ma gnitudine tāte vite irremiſſibilit̓ quieſcāt. Abſcedat vanitas. accedat diuinitas. trāſ formet caritas ⁊ fiam totꝰ diuinus. aperia cor meū. aꝑiant̉ vulnera. iungant̉ intima et fiant vnū cū chriſto. Amen. Rripe illā ⁊ exaltabit te. ⁊ glorificabe Iris ab ea cū illā fueris amplexatꝰ De bit capiti tuo augmenta gr̄aꝝ. ⁊ corona in clita proteget te. Prouerbiorū. iiij. Loria in excelſis deo ⁊ grāꝝactio et vox laudis. q nunc ꝑ ꝓphetica myſteria. nunc oracula de celis lapſa. nunc ꝑ lectionē euꝫ gelicā. nunc ꝑ apoſtolicā tubā multiphari multiſqꝫ modis ad honorē ꝟginis marie gine celoꝝ ac angeloꝝ ſinceriſſime nos in uitat ac incitat. vt ꝑ ip̄ius ſctā me acceptione digniſſima. ex inferno arreptos. āgelice militie nos aſcribat. dn licet Salomon v̓ba p̄dicta de ſapīa ꝓtu rit. ſpūs tn̄ ſctūs illa ad virginē p̄cellentes CXXXIIII Fo. mariā intellectu myſtico reflectit. In quo verbo vos amice chariſſime ad ip̄iꝰ amorē eſt alliciens. veſtrūqꝫ cor ad ip̄ius amplexū varijs ꝓmiſſionibꝰ attrahens ⁊ demulcēs. Aſſignat aūt vobis aſſecutura qͣttuor do na mirifica. ſi tā preclara puella nexu ſpūa li vobis fuerit ꝯiuncta ⁊ brachijs deſideri orū feruentiū a vobis cū magna reuerētia ⁊ deuotione amplexata. Primo affert vob̓ exaltationē ibi. ⁊ exaltabit te. Scd̓o glori ficationē. ibi. ⁊ glorificaberis ab ea. Tercio grāꝝ habundātiā. ibi Dabit capiti tuo au gmenta grārū. Quarto viriditatꝭ ꝑpetue. immarceſſibilē coronā. ibi. Corona inclita teget te. Unde rogo cariſſime ⁊ deſiderā tiſſime ne tā nobilē ⁊ ſpecioſiſſimā ꝟginem pellatis. ne tā admirandā reuerēdiſſimā ginā virginē mariā vilipendatis. Ne ſi a obis ꝯtemptā ſe viderit(non dico tantis fraudemini. verū qd̓ abſit) mala ꝑpetua ī curratis. Quapropter ad obſequēdū ei ſi nū mentis extendatꝭ. ad laudandū ⁊ glorifi candū eā cor p̄parate. linguā laxate ac cele ri famulatu illi placere feſtinate Cōſtat em̄ ꝙ ex ip̄ius acceſſu remanebitꝭ deuotior. ex ip̄iꝰ tactu mūdior. ex ip̄iꝰ amplexū virtute ⁊ gr̄a ꝓfuſior ⁊ nitidior. Et vt tātoꝝ bono rū vobis aliquā occaſionē ꝯferā mitto vo bis ip̄iꝰ virginis ſacratiſſime pſalteriuꝫ ex tillula mee paucule intelligētie gr̄a ⁊ ad orio illius conditū ⁊ cōpactū. in quo di uerſis p̄conijs eā extolletis. Nūc ip̄iꝰ virgi nitatē ⁊ caſtimonia. Nunc eiꝰ fecunditatē ⁊ ſanctimoniā. Nunc eiꝰ largītatē ſiue clemē tiā. Ibi efferetis eā velut plenā om̄i gr̄a. ve lut repletā om̄i ſciētia. velut illuſtratā om̄i ſapīa ⁊ intelligētia. Ibi benedicetꝭ fructuꝫ ſui ventris gl̓ioſi. mēbra corꝑis ſctī. et p̄ro gatiuas anīe om̄i ſctītate pollētes. Ibi ad ipius laudē inuocabitꝭ choros angelorū et ſctōrū nationes hoīm. inſulas gentiū. celū ⁊ pulchritudinē luminariū. ac totū orbem terrarū. Ibi eā rogabitis vt deſtruat vires pūaliū hoſtiū. vt vobis impetret veniam peccaminū. vt vobis reddat placabilē ter ribilem iudicē. ⁊ vt veſtrū finē ſua illuſtret preſentia. vobiſqꝫ obtineat gaudia ſine fine maſura. Igit̉ o chariſſime hoc tantillū me um munuſculū pͥmū vobis oblatū gratan ter ſuſcipite. fructūqꝫ ex eo ꝓferre ſatagite. ⁊ in eo matrē dei frequētiꝰ collaudate. ſi for te pijſſima ſuꝑ vos ſuū cōuertat amabileꝫ vultū. ad ſuū amorē vos recipiens. veſtraꝫ anīam in pn̄ti recreans ⁊ reficiēs. ⁊ in futu ra gloria coronā de lapide p̄cioſo veſtro ca piti ſuꝑponens. ¶ Incipit pſalteriū beate ꝟ̓ginis cōpilatū ꝑ ſeraphicū doctorē ſctm̄ Bonauenturaꝫ epiſcopū Albanēſem. necnō ſctē Romane eccl̓ie p̄ſbyterū cardinalē. in honorē geni tricis dn̄i nr̄i ieſu chriſti totiꝰ humani ge neris ſaluatoris. Eatus uuir qui diligit nomē tuū maria ꝟgo. gr̄a tua anīam eiꝰ ꝯfortabit. Tāqͣꝫ aqͣrū fontibꝰ irrigatū vber. ī eo fructū iuſticie ꝓpa gab̓. Bn̄dicta tu int̓ muliereſ. ꝑ credulitatē cordis ſctī tui. Uniuerſas em̄ femīas vincꝭ pulchritudine carnis. ſuꝑas angl̓os ⁊ arch angelos excellentia ſctītatis. Miſcd̓ia tua ⁊ gr̄a vbiqꝫ p̄dicat̉. deꝰ oꝑbꝰ manuū tuarū benedixit. Gloria patri et filio. Uare fremuerūt inimici nr̄i. ⁊ aduer ſum nos meditati ſunt inania. Prote gat nos dextera tua mr̄ dei. vt acies t̓ribil̓ ꝯfundēs ⁊ deſtruēs eos. Uenite ad eā qͥ la boratꝭ ⁊ tribulati eſtꝭ. ⁊ dabit refrigeriū aīa bus vr̄is. Accedite ad eā in tentatiōibꝰ ve ſtris. ⁊ ſtabiliet vos ſerenitas vultus eius. Bn̄dicite illā in toto corde vr̄o. mīa em̄ illi Omina qͥd(us plena ē terra. Gl̓ia. multiplicati ſunt qͥ tribulāt me. in tem peſtate tua ꝑſeq̄rꝭ ⁊ diſſipabis eos. Diſſol ue colligatiōes impietatꝭ nr̄e. tolle faſcicu los pctōꝝ nr̄oꝝ. Miſerere mei dn̄a ⁊ ſana infirmitatē meā. tolle dolorē ⁊ anguſtiā cor diſ mei. Ne tradaſ me māibꝰ īimicoꝝ meoꝝ ⁊ in die mortꝭ mee ꝯforta aīaꝫ meā. Deduc me ad portū ſalutꝭ. ⁊ ſpm̄ meū redde facto ri ⁊ creatori meo. Gl̓ia patri. Um inuocarē exaudiuiſti me dn̄a. et e ſublimi ſolio tuo mei dignata eſ recor dari. A rugiētibꝰ p̄paratꝭ ad eſcā. ⁊ de mani bus q̄rentiū me liberabit gr̄a tua. Qm̄ be nigna eſt mīa ⁊ pietas tua. in omēs qͥ inuo cāt nomē ſctm̄ tuū. Bn̄dicta ſis dn̄a ineter nū. ⁊ maieſtas tua in ſcl̓m. Glorificate eam om̄es gentes in ꝟtute vr̄a. ⁊ cūcti ppl̓i terre extollite magnificentiā eius. Gl̓ia. Erba mea auribꝰ ꝑcipe domīa. ⁊ ne a uertas a me ſpecioſitatem vultus tul P ſalterium beate uirginis Conuerte luctū noſtrū in gaudiū. ⁊ tribu lationē noſtrā in iubilationē. Corruāt an te pedes nr̄os inimici nr̄i. virtute tua eorū capita conterant̉. Benedicat te oīs lingua. et nomen ſctm̄ tuum confiteat̉ om̄is caro. Spiritꝰ em̄ tuus ſuꝑ mel dulcis. ⁊ heredi tas ſuꝑ mel et fauum. Omina ne in furore dei ſinas corripi me. neqꝫ in ira eiꝰ iudicari. Propt̓ ho noreꝫ noīs tui dn̄a. ꝓpiciet̉ nob̓ fructꝰ gl̓ioſi ventrꝭ tui. De porta inferi ⁊ d̓ vētre abyſſi. tuis ſctīs p̄cibꝰ libera nos. Aꝑiant̉ nob̓ ia nue ſempiterne. vt enarremꝰ inet̓nū mira bilia tua. Quia nō mortui neqꝫ qͥ in īferno ſunt laudabūt te dn̄a. ſed qͥ tua gr̄a vitā et̓ Omina mea in te(nā obtinebunt. ſperaui. de inimicꝭ meis lib̓a me dn̄a. Cōclude ora leonis ⁊ dentes eiꝰ. ⁊ labia ꝑ ſequētiū ꝯſtringe. Nō morerꝭ ꝓpter nomen tuū. facere nob̓ mīam tuā. Splendor vultꝰ tui fulgeat ſuꝑ nos. vt ẜuet̉ ꝯſcīa nr̄a apud altiſſimū. Si ꝑſeqͣtur inimicꝰ aīam meaꝫ. dn̄a adiutorio tuo ꝯforter. ne vibret gladi Omina. dn̄s nr̄ fa(um ſuū ꝯtra me. ctus ē frat̓ nr̄. ⁊ ſaluator nr̄. Ut ignis ī rubo ⁊ ros in vellere. deſcēdit in te eternuꝫ v̓bū dei. Spū ſctō fecundāte. obūbrauit ti bi virtꝰ altiſſimi. Bn̄dictꝰ ſit mūdiſſimꝰ cō ceptꝰ tuus. bn̄dictꝰ ſit partꝰ tuus ꝟgineus Bn̄dicta ſit mūdicia carnis tue. bn̄dicta ſit dulcedo miſcd̓ie cordis tui. Gloria. Onfitebor tibi dn̄a in toto corde meo ⁊ narrabo in ppl̓is laudē ⁊ gloriā tuā. Tibi em̄ debet̉ gl̓ia. ⁊ grāꝝactio ⁊ vox lau dis. Inueniēt grām pctōres apud deū. per te inuētricem gr̄e ⁊ ſalutꝭ. Reſpirēt ad in dulgentiā hūiles penitētes. ſana ꝯtritiōes cordis eoꝝ. In pulchritudīe pacꝭ ⁊ requie opulenta. cibab̓ nos poſt laborē ꝑegrinati N dn̄a ꝯfido ꝓpter(onis nr̄e. Gl̓ia. dulcedinē. mīe noīs ſui. Oculi eius in pauꝑem reſpiciūt. ⁊ manꝰ eiꝰ ad pupillū ⁊ vi duā ſunt extente. Exqͥrite illā a iuuentute vr̄a. ⁊ glorificabit vos an̄ faciē ppl̓oꝝ. Mi ſericordia illiꝰ nr̄oꝝ auferat multitudineꝫ pctōꝝ. ⁊ fecūditatē nobis ꝯferat meritorū. Extēde ad nos brachiū tuuꝫ ꝟgo gl̓ioſa. ⁊ ne auertas a nob̓ gl̓ioſuꝫ vultū tuū. Gl̓ia. Aluum me fac mr̄ pulchre dilectiōis. fons clemētie ⁊ dulcor pietatꝭ. Gyruꝫ terre ſola circuis. vt ſubuenias inuocatibꝰ te. Pulchre ſunt vie tue. ⁊ ſemite tue pacifi ce. In te refulget ſpecies caſtitatꝭ. lumēiu ſticie ⁊ ſplēdor veritatꝭ. Amicta ſolarilum ne ſic̄ veſtimēto. duodecī ſtellaꝝ coronar Sqꝫ quo dn̄a obli(tilans radiāti. uiſceris me. ⁊ nō liberas me in die tri bulationis. Uſqꝫ qͦ exaltabit̉ inimicꝰ meue ſuꝑ me. potētia v̓tutꝭ tue cōtere ip̄m. Aper oculos mīe tue. ne inimicꝰ nr̄ aduerſꝰ nos p̄ualeat. Maguificamꝰ te gr̄e inuētrice quaꝫ ſecl̓a reparant̉. Exaltata ſuꝑ cho angeloꝝ. ante thronū dei ora ꝓ nobis. Ixit inſipiēs aduerſarius nr̄ in cord ſuo. ꝑſeqͣr ⁊ cōp̄hendā ⁊ interficio manꝰ mea. Exurge dn̄a ⁊ p̄ueni eū ⁊ ſu ta eū. deſtrue oēs conatꝰ illiꝰ. Tuā pulchr tudinē ſol ⁊ luna mirant̉. tibi angelice pote ſtates ſeruiūt ⁊ famulant̉. Tuo tactu leniſ ſimo ſanant̉ infirmi. tuo odore roſeo mor tui reuiuiſcunt. Uirgo dei genitrix quē to tus non capit orbis in tua ſe clauſit viſcera factus homo. Gloria patri. Omina qͥs habitabit in tabern dei. aut qͥs reqͥeſcet cū ſenatorib Pauꝑes ſpū ⁊ mundi corde. mites pac atqꝫ lugentes. Recordare dn̄a vt loqͣr nobis bona. ⁊ indignationē filij tui aue a nobis. Amplectamur marie veſtigia catores. ⁊ eiꝰ beatꝭ pedibꝰ ꝓuoluamur neamꝰ eā fortiter nec dimittamꝰ. done ea meruerimꝰ benedici. Gloria. Onſerua me dn̄a. quoniā ſperauiī mihiqꝫ tue ſtillicidia gr̄e impartire. Aluus tuus ꝟginalis et viſcera tua fi dei altiſſimi genuerūt. Benedicta ſint ra tua. quibꝰ lacte deifico ſaluatorē enutri ſti. Confitemini laudes ꝟgini gl̓ioſe. qͥcut qꝫ apud eā grām ⁊ miſcd̓iam inueniſtꝭ Da te magnificentiā nomini eiꝰ. et collaudate ī ſeculū conceptū atqꝫ partū eius. Xaudi dn̄a iuſticiā meā ⁊ amorē. a Aue a me tribulationē meā. Cōfit tibi in voce exultationis. cū magnificab ſuꝑ me miſcd̓iam tuā. Imitamini eā ſancte ꝟ̓gines dei. vt imitate ſunt agnes barbara dorothea et katherīa. Honorificate eaꝫ in voce labiorū veſtroꝝ. ꝑ hoc eius grām aga tha lucia margaretha ⁊ cecilia ſuſceperūt. Sponſum dabit vobis pr̄is filium. et de paradiſi lilijs coronam incōparabiliter ra diantem. Iligā te dn̄a celi ⁊ terre. ⁊ in gētibꝰ no mē tuū inuocabo. Cōfitemini illi in Io. LXXXV hulati corde. et roborabit vos ꝯͣ inimicos vr̄os. Stilla nob̓ dn̄a gr̄am vbeꝝ tuoꝝ. ex manāte lacte dulcedīs tue refice viſcera pi eroꝝ tuoꝝ Religioſi oēs honorate illā. qͥa ip̄a ē adiutrix ⁊ vr̄a ſpecial̓ aduocata. Eſto refrigeriū nr̄m gl̓ioſa mr̄ xp̄i. qꝛ tu es totiꝰ religionis mirabile firmamentū. Gl̓ia. Eli enarrāt gl̓iam tuā ⁊ vngētoꝝ tuo Erū fragrātia in gētibꝰ ē diſꝑſa Reſpira te ad illā ꝑditi pctōres. ⁊ ꝑducet vos ad in dulgētie portū. In hymnis ⁊ pſalmis ⁊ cā ticis pulſate viſcera eiꝰ. ⁊ ſtillabit vob̓ gr̄aꝫ dulcedinis ſue. Glorificate eā iuſti an̄ thro nū dei. qꝛ fructu ventrꝭ eiꝰ eſtꝭ iuſticiā oꝑati Laudate eā celi celoꝝ. ⁊ nomē eiꝰ glorificet Xaudias nos dn̄a(oīs terra. Gl̓ia. ī die tribulatōis. ⁊ p̄cibꝰ nr̄is cōuerte clemētē faciē tuā. Ne ꝓijcias nos ī tꝑe mor tis noſtre. ſed ſuccurre anīe cum deſerue rit corpus ſuum. Mitte angelū in occur ſuꝫ eiꝰ ꝑ quē ab hoſtibꝰ defendat̉. Oſtende ei ſereniſſimū iudicē ſcl̓oꝝ qͥ ob tui gr̄aꝫ ve niā ei largiat̉. Sentiat in penis refrigeriū tuū. ⁊ ꝯcede ei locū inter electos dei. Omina in ꝟtute tua letabit̉ cor noſtꝝ. ⁊ ī dulcedīe noīs tui ꝯſolabit̉ aīa nr̄a. De ſedibꝰ mitte nob̓ ſapīam. ꝑ quā in oī ve ritate dulcit̉ illuſtremur. A carnalibꝰ deſi derijs ꝯcede gr̄am abſtinēdi. vt lumen gr̄e in nr̄is cordibꝰ oriat̉. Ꝙ dulcia diligētibꝰ te eloqͥa tua dn̄a qͣꝫ ſuauia ſunt tuaꝝ ſtillici dia gr̄aꝝ. Gl̓iam ⁊ honorē pſallaꝫ tibi. et in noīe tuo gloriabor in ſeculū. Gl̓ia. Eus deꝰ meꝰ. reſpiciat in me meritis tuis ꝟgo ſꝑ maria Dn̄a mea clamaui ad te ꝑ diē ⁊ noctē. ⁊ feciſti cū ẜuo tuo mīaꝫ tuā. Quia ego ſꝑaui in mīa tua. ſempit̓nuꝫ a me obprobriuꝫ abſtuliſti. Deriſerunt me inimici mei vndiqꝫ. tu aūt ſub vmbra manꝰ tue ꝯtuliſti mihi refrigeriū bonū. Adorent te familie gētiū. ⁊ glorificēt te oēs ordines Ominꝰ regit me ꝟgo dei(angeloꝝ. O genitrix. qꝛ tu amabilē vultū eiꝰ ad me ꝯuertiſti. Bn̄dicti ſūt oculi tui ſplēdidiſſi mi. qͦs digneris miſericordit̓ ꝯuertere ſuꝑ nos pctōres. Bn̄dictū ſit lumē ⁊ ſplēdor fa ciei tue. bn̄dicta ſit gr̄a vultuſ tui. Bn̄dicta ſit mīa manuū tuarū. bn̄dicta ſit emanatio ꝟginei lactꝭ tui. Bn̄dicāt te apl̓i tui. et ꝓph̓e del martyres ꝯfeſſores ⁊ ꝟgīes pſallāt tibi. Omini ē t̓ra ⁊ plenitudo eiꝰ. tu autem ſctīſſima mr̄ cū eo regnas ineternuꝫ. Gl̓iam ⁊ decorē induiſti. oīs lapis p̄cioſus amictꝰ ⁊ oꝑimētū tuū. Splēdor ſolis ſuꝑ caput tuū. lunarꝭ pulchritudo ſub pedibuſ tuis. Sidera micātia ornant ſedile tuum. aſtra te glorificāt iugit̓ matutina. Memē to nr̄i dn̄a ī bn̄placito tuo. ⁊ fac noſ dignos glorificādi nomē tuū. Gloria pr̄i. D te dn̄a leuaui aīam meā. in iudicio dei tuis p̄cibꝰ nō erubeſcaꝫ. Neqꝫ illu dāt mihi aduerſarij mei. etem̄ p̄ſumētes de te roborabunt̉ Nō p̄ualeāt aduerſuꝫ me la quei mortꝭ. ⁊ caſtra malignātiū nō impedi ant greſſus meos. Collide impetū eorū in ꝟvtute tua. ⁊ cū māſuetudīe occurre anime mee Ductrix mea eſto ad patriā. ⁊ me cetui angelorū digneris aggregare. Udica me dn̄a qm̄ ab innocētia mea digreſſus ſū. ſed qꝛ ſꝑaui in te nō infir mabor. Un cor meū igne amorꝭ tui. et cin gulo caſtitatis reſtringe renes meos. Qm̄ mīa tua ⁊ clemētia t an̄ ocl̓os meos. ⁊ dele ctatꝰ ſum in voce laudis tue Dn̄a dilexi de corē faciei tue. ⁊ veneratꝰ ſum ſanctā maie ſtatē tuā. Cōfitemini nomī eiꝰ qm̄ ſctm̄ eſt. enarrāt̉ in ſcl̓m mirabilia eiꝰ. Nocturnꝰ. Omīa illūiatio mea ſit ſplēdor faci ei tue. ⁊ ſerenitas gr̄e tue refulgeat mēti mee. Exalta caput meū et ego pſallā. pſalmū noī tuo decātabo. Ne auer tas faciē tuā a me. qꝛ ſpēm ⁊ decorē tuū a iu uētute mea ꝯcupiui. Te amaui ⁊ exqͥſiui re gina celoꝝ. mīam tuā ⁊ grāꝫ tuā ne ſubtra has a ẜuo tuo. Cōfitebor tibi ī natōnibꝰ. et ¶ ¶ D te dn̄a(thronū gl̓e tue hōrificabo clamabo ⁊ exaudies me. ī voce laudis tue letificabis me. Miſerere mei in die an uſtie mee. ⁊ in luce veritatis tue libera me. Benedicta ſis o domina. in finibꝰ omnibꝰ orbis terre. Sanctuariuꝫ quod firmaue runt manus tue. eſt ſanctū tēplū corꝑis tui Conſcīa tua mūda ⁊ īmaculata eſt. locꝰ ꝓpi ciationis ⁊ habitaculū ſctm̄ dei. Gl̓ia. Fferte dn̄e noſtre filij dei. afferte dn̄e nr̄e laudē ⁊ reuerētiaꝫ. Da v̓tutē ſctīs tuis mr̄ ſcā. ⁊ bn̄dictōnē laudātibꝰ atqꝫ glo rificantibꝰ te. Exaudi gemitꝰ ſuſpirātiū ad te. ⁊ ne ſpernas vota inuocātiū nomē tuuꝫ. Sit manꝰ tua ad ſuccurrēdū mihi parata. ⁊ aurꝭ tua intēdēs ad dep̄cationē meā. Be nedicāt tibi celi ⁊ t̓ra. mare ⁊ orb̓ t̓raꝝ. Gl̓a Xaltabo te dn̄a qm̄ ſuſcepiſti me. ab Ciniqͦ aduerſario liberabis me. Cōuer Pſalterium beate uirginis tere ad me ⁊ viuifica me. de portis mortis reduc me. ⁊ de fluctibꝰ tribulationū q̄ circū dederūt me. Propt̓ imꝑiū ⁊ magnificētiaꝫ dextere tue. ꝯtere ⁊ diſſipa oēs aduerſari os meos. Et ego offerā tibi ſacrificiū lau dis. ⁊ gl̓iam tua deuotiꝰ exaltabo. Exulta te celi ⁊ iocūdare terra. qꝛ cōſolat̉ maria ſer uos ſuos ⁊ paupeꝝ ſuorū miſerebit̉. N te dn̄a ſperaui nō ꝯfundar inet̓nū. in gr̄a tua ſuſcipe me. Tu es fortitudo mea ⁊ refugiū meū. ꝯſolatio mea ⁊ ꝓtectio mea. Ad te dn̄a clamaui duꝫ tribularet̉ cor meū. ⁊ exaudiſti me de ꝟtice colliū et̓norū. Educas me de laq̄o quē abſcōderūt mihi. qm̄ tu es adiutrix mea. In manꝰ tuas dn̄a cōmēdo ſpm̄ meū. totā vitā meā ⁊ diē vlti Eati qͦrū corda te dili(mū meum. gunt virgo maria. pctā ip̄oꝝ a te miſe. ricordit̉ diluent̉. Sctā caſta ⁊ florigera vbe g ra tua. q̄ florē viriditatis ꝑpetue eruperūt. Decor pulchritudinis tue corruptionē nō videbit. ⁊ vultꝰ tui gr̄a in ꝑpetuū nō marce ſcet. Bn̄dicta tu virga ieſſe ſublimis. que te vſqꝫ ad ſedētē in throno dilataſti. O virgo regina ip̄a es via. ꝑ quā nos ſalus de ſuper nis ſedibꝰ viſitauit. Gl̓ia patri. Xultate iuſti in ꝟgine maria. ⁊ in recti tudine cordis collaudate eā. Accedite ad eā cū reuerētia ⁊ deuotiōe. ⁊ delectet̉ cor vr̄m in ſalutatiōe eiꝰ. Impendite illi ſacri ficiū laudis. ⁊ inebriamini ab vberibꝰ dul corꝭ illius. Influit em̄ vobis radios ſue pi etatis. et clarificabit vos fulgoribꝰ miſcd̓ie ſue. Suauiſſimꝰ eſt fructꝰ illiꝰ. in ore et in corde ſapientis dulceſcit. Enedicā dn̄am in om̄i tꝑe. ⁊ nō defici et laus eius in ore meo. Magnificate eā mecū. oēs qͥ impinguati eſtꝭ melle ⁊ lacte recreatiōis eiꝰ. In ꝑiculis in rebꝰ dubijs ī uocate eā. ⁊ in neceſſitatibꝰ inuenietꝭ auxili um ⁊ refrigeriū dulce. Sumite exempluꝫ ꝯuerſationis eiꝰ. ⁊ emulamini ſtudia cari tatis ⁊ humilitatꝭ illiꝰ. Quia ergo dn̄a hu milima fuiſti. verbū increatū ex te carnē ſu. ſcipere coegiſti. Udica dn̄a nocētes me ⁊ ꝯͣ eos exur ge. ⁊ vindica cām meā. Aīa mea ī te le tabit̉. ⁊ tuis bn̄ficijs deuotꝰ exultabo. Gr̄a ⁊ dulcedine tua pleni ſūt celi ⁊ t̓ra. vnde qͣꝫ tuis bn̄ficijs irretiſti nos ſꝑ. Quocūqꝫ em̄ ꝑgimꝰ. occurrit nobis diffuſio tui vteri vir ginal̓. Curramꝰ gͦ chariſſimi ⁊ ita nobilē et dulcifluā virginē ſalutemꝰ. vt in ſue duloe dinis gremio quieſcamus. Ixit iniuſtꝰ vt peccet in abſcōdito. ꝑſe a malo ꝓpoſito diſcedat mrͣ dei. Indi na vultū dei ſuꝑ nos. coge illū pctōribꝰ mi ſereri. Dn̄a in celo mīa tua. ⁊ gr̄a tua diſ ſa eſt ſuꝑ terrā. Potētia et ꝟtus in brachi tuo. robur ⁊ fortitudo in dextra tua. Ber dictū ſit imꝑiū tuuꝫ ſuꝑ celos. benedicta ſu magnificentia tua ſuꝑ terram. Oli emulari in malignātibꝰ dn̄a. fui rē eoꝝ dulcifica ꝑ gr̄am tuā. Spera te in illa religioſi ⁊ clauſtrales. ꝯfidite ini la clerici ⁊ ſecl̓ares. Delectamini in laud illiꝰ. ⁊ exaudiet petitiōes cordis vr̄i. L eſt modicū cū gr̄a illiꝰ. qͣꝫ theſauri arg ⁊ lapides p̄cioſi. Gl̓ia ſemꝑ ſit tibi o re celoꝝ. ⁊ in vllo tꝑe noli nos obliuiſci. Omina ne ī furore arguat me bis veniā obtine de pctīſ. In tuo ſit om̄e deſideriū nr̄m. ſpes nr̄a ⁊ dētia nr̄a. Cor meū ꝯturbatū eſt in me ceſſit lux de viſceribꝰ meis. Illumīa ſpi re tuo cecitatē meaꝫ. dulcifica dulcore tuo ꝯtritionē meaꝫ. Ne derelinqͣs nos dn̄a mī dei. gr̄a tua ⁊ virtus ſit a dextris meis. Ixi cuſtodiā vias meas o dn̄a. cūpe te gr̄a xp̄i mihi fuit data Dulcoret liq̄factū eſt cor meuꝫ. amore tuo inflāt ſunt viſcera mea. Exaudi or̄onē meaꝫ ⁊ dep̄cationē meam. ⁊ ꝯtabeſcāt aduer mei. Miẜere mei de cel̓ ⁊ de altitudie ni tui. ⁊ ne ꝑmittas me in valle miſerie cor turbari. Cuſtodi pedē meū ne ledat̉. ⁊ infi Xpectās expe(ne meo ſit gr̄a tua. Actaui gr̄am tuā. ⁊ feciſti mihi ẜm mul titudinē mīe noīs tui. Exaudiſti p̄ces me as ⁊ eduxiſti me de lacū miſerie. et de fouea inimici. Multa ⁊ mirabilia ſunt dona tus dn̄a. incōꝑabilia ſūt mūera gr̄aꝝ tuaꝝ. Ex ultēt ⁊ letent̉ ſuꝑ te oēs qͥ diligūt te qͥ oden nomē tuū corruāt in infernū. Bn̄dicta ſis ineternū dn̄a. in ſeculū ⁊ in ſecl̓m ſecl̓i. Eata maria intelligit ſuꝑ egenū ⁊ pa perē. in eiꝰ laudibꝰ ꝑmanētē. Dn̄a an geloꝝ regina mundi. mūda cor meuꝫ ig amoris ⁊ caritatis tue. Tu es mr̄ illumia onis cordis mei. tu ēs nutrix refouēs mele meā. Te cupit os meum collaudare. te an ctat mēs mea affectuoſiſſime venerari. A deſiderat anīa mea exorare. qꝛ tuitioni ſūe ſe cōmēdat tota ſubſtātia mea. LXXXVI Fo. Uemadmodū deſiderat ceruꝰ ad fon Ltes aqͣꝝ. ita ad amorē tuū anhelat aīa mea. Quia tu es genitrix vite mee. ⁊ alitrix reꝑatoris carnis mee. Quia tu es lactatrix ſaluatoris aīe mee. initiū ⁊ finis totiꝰ ſalutꝭ mee. Exaudi me dn̄a mūdent̉ ſordes mee. illumina me dn̄a vt illuſtrent̉ tenebre mee. Accendat̉ amore tuo tēpor meus. gr̄a tua expellatur torpor meus Gloria. Udica me dn̄a ⁊ diſcerne cām meā de gēte ꝑuerſa. a ſerpēte maligno ⁊ a dra one peſtifero libera me. Sctā fecunditas tua diſꝑdat eū. btā ꝟ̓ginitas tua ꝯterat ca put eiꝰ. Sctē p̄ces tue corroborēt noſ ꝯtra eū. ſctā merita tua exinaniāt v̓tutē eiꝰ. Per ſecutorē anīe mee mitte in abyſſuꝫ. puteus infernal̓ deglutiat eū viuētē Ego aūt ⁊ aīa nea in terra captiuitatꝭ mee bn̄dicā nomē tuū. ⁊ glorificabo te in ſecula ſeculoꝝ. Omina auribꝰ nr̄is audiuimꝰ. ⁊ pr̄es Onr̄i annūciauerūt nob̓. Quia ineffabi lia ſunt merita tua. ⁊ valde ſtupēda mirabi lia tua. Dn̄a innūerabiles ſunt ꝟtutes tue. ⁊ ineſtimabiles mīe tue. Exulta aīa mea et letare in illa. qꝛ ml̓ta bona ſūt laudatoribꝰ p̄ꝑata. Bn̄dicta ſis regina celoꝝ ⁊ angl̓oꝝ. ⁊ bn̄dicant̉ a deo laudatores magnificētie Ructauit cor meū v̓bū bonū(tue. dn̄a. cū rore mellifluo extitit dulcora tū. Per tuā ſctītatē pctā mea purgent̉. ꝑ tu am integritatē mihi incorruptibilitas con donet̉. Per tuā ꝟ̓ginitatē aīa mea a xp̄o ad amat̉. ⁊ ſibi amorꝭ vinculo ſociat̉. Per tuaꝫ fecunditatē ego captiuꝰ ſuꝫ redemptꝰ. ꝑ tu um partū ꝟ̓gineū de morte ꝑpetua ſuꝫ ere ptus. Per tuā prolē digniſſimaꝫ ꝑditꝰ ſum tutꝰ. ⁊ de exilio miſerie in patriā beati inis ſum reductus. mina refugiū nr̄m tu es in oī neceſ tate nr̄a. ⁊ ꝟtus potētior ꝯterēs inimi cu. Bn̄ficijs tuis plenꝰ ē mūdus. ſuꝑant ce leſtia penetrāt ⁊ īferna. Plenitudīe gr̄e tue q̄ in inferno erāt ſe letant̉ liberata. Obten tu fecūditatꝭ tue v̓ginee. q̄ ſupͣ mūdū ſūt ſe gaudēt reſtaurata. Per gl̓ioſuꝫ tue ꝟgini tatis ſanctiſſime partū hoīes angeloruꝫ fi unt ſocij ⁊ cōciues. Ones gētes plaudite manibꝰ. pſalli te in iubilo ꝟgini gl̓ioſe. Qm̄ ip̄a ē por ta vite ianua ſalutꝭ. ⁊ via nr̄e recōciliatōis. Spes penitētiū ſolamē lugētiū. pax beata cordiū atqꝫ ſalus. Miſerere mei dn̄a miſerere mei. qꝛ tu es lux ⁊ ſpes oīm ꝯfidētiuꝫ ī te. Per tuā ſalutarē fecunditatē. placeat vt pctōꝝ venia mihi concedat̉. Agna es domina et laudabilis valde. rin ciuitate dei celi in vniuerſa eccleſia electorum eius. Aſcendiſti alternantibus hymnidicꝭ angelicꝭ choris archangel̓ ꝯſti pata. roſis et lilijs coronata. Occurrite illi ptātes ⁊ pͥncipatꝰ. obuiate ei ꝟtutes ⁊ dn̄a tiōes. Cherubin throni ⁊ ſeraphin exalta te eā. ⁊ ꝯſtituite eā a dextrꝭ ſpōſi amātiſſimi filij eiꝰ. O qͣꝫ leto aīo qͣꝫ ſereno aſpectu ſuſce piſti eā angeloꝝ ⁊ hoīm deꝰ. ⁊ dediſti ei pͥn cipatū ſuꝑ oēm locū dn̄ationis tue. Udite hec oēs gētes. auribꝰ ꝑcipite qͥ ingredi cupitꝭ regnū dei. Uirginē ma riā honorate. ⁊ inuenietꝭ vitā ⁊ ſalutē ꝑpetu am. Pauꝑes ẜuos tuos dn̄a. felici cōfede ratiōe ꝯiuge xp̄o. Eſuriē paruulorū tuorū. fructu ventrꝭ tui refice ⁊ ſuſtēta. Remāſiſti em̄ incorrupta poſt partū. ⁊ inuiolata poſt filium. Eus deorū marie locutꝰ eſt. ꝑ gabrie lem nunciū ſuuꝫ dicens. Aue gr̄a ple a dn̄s tecuꝫ. ꝑ te ſalus mundi reparatur. Speciē ⁊ decorem tuū. altiſſimi filius con cupiſcit. Adorna thalamū tuū ſyon. p̄para re in occurſum dei tui. Per ſpm̄ em̄ ſanctū concipies. qui tuū partū faciet virgineuꝫ ⁊ Iſerere mei dn̄a. que mr̄(iocūdū. miſcd̓ie nuncuparꝭ. Et ẜm viſcera mi ſericordiarū tuaꝝ. mūda me ab oībꝰ iniqui tatibꝰ meis. Effunde gr̄am tuam ſuꝑ me. ⁊ ſolitā clementiā tuam ne ſubtrahas a me. Qm̄ pctā mea ꝯfitebor tibi. ⁊ coram te me accuſo de ſceleribꝰ meis. Fructu ventrꝭ tui me recōcilia. ⁊ pacifica me ei qͥ me creauit. Uid gloriarꝭ in malicia o maligne ſer pens. et draco infernalis. Submitte caput tuū mulieri. cuiꝰ fortitudine demer geris in ꝓfundū. Contere eū dn̄a pede vir tutis tue. exurge ⁊ diſſipa maliciaꝫ eiꝰ. Ex tingue potenta eiꝰ. et virtutē illius redige r̄ fauillam. Vt viuētes exultemus in nomīe tuo. ⁊ leto anīo dicamꝰ tibi laudem. Ixit inſipiēs īimicꝰ ī corde ſuo. hoīeꝫ eijciā de tab̓nacl̓o filioꝝ d̓i. Egrediar ⁊ ero ſpūs mēdax in ore ẜpentꝭ. ⁊ ꝑ femīam eijciā viꝝ eiꝰ. Sic̄ exaltāt̉ o miſer celi a t̓ra. ſic exaltate ſūt cogitatōes dei a cogitatō bꝰ tuis. Noli extolli de caſu mulierꝭ. qꝛ mulier conteret caput tuū. Tu illi foueā p̄paraſti P ſalterium beate uirginis ⁊ in ſagena illius capieris. Gloria. Omina in noīe tuo ſaluū me fac. ⁊ ab iniuſticijs meis libera me. Ut nō no ceat mihi calliditas inimici. ſub vmbra ala rū tuaꝝ ꝓtege me. O dn̄a mea adiuua me gr̄am tuā largire anīe mee. Uolūtarie offe rā tibi ſacrificiū laudis ⁊ cōfitebor noī tuo qm̄ bonū eſt. Qm̄ ex oī tribulatiōe liberab̓ me. ⁊ īimicos meos deſpiciet oculꝰ meꝰ. Xaudi dn̄a or̄onē meā. ⁊ ne ꝯtēnas de Ap̄catōnē meā. Cōtriſtatꝰ ſuꝫ in cogita on mea. qꝛ iudicia dei ꝑterruerūt me. Te nebre mortis venerūt ſuꝑ me. ⁊ pauor īfer ni inuaſit me. Ego aūt in ſolitudīe expecto ꝯſolatōnē tuā. ⁊ in cubili meo attēdo mīaꝫ tuā. Glorifica manū ⁊ dextrū brachiū tuū. vt ꝓſternant̉ a nob̓ inimici noſtri. Iſerere mei dn̄a qm̄ ꝯculcauerūt me. hoſtes mei. qͦtidie omēs cogitationes eorū in malū contra me. Excita furorem et memēto belli. ⁊ ſuꝑ eos effunde iram tuaꝫ. Innoua ſigna ⁊ immuta mirabilia. ſentia mus adiutoriuꝫ brachij tui. Glorifica no men tuū ſuꝑ nos. vt cognoſcamꝰ qm̄ in ſe culū mīa tua. Stilla nob̓ guttā ſuauitatis. tue. qꝛ tu es pincerna gr̄e dulcoris. Iſerere mei dn̄a miẜere mei. qꝛ para ytū ē cor meū exqͥrere volūtatē tuā. Et ī vmbra alaꝝ tuaꝝ reqͥeſcā. qꝛ delectabile ē mihi refrigeriū tuuꝫ. Manꝰ tue diſtillant mirrhā pͥmā ⁊ digiti tui vngēta grārū. Et fragmen malipunici eſt guttur tuū. ⁊ ſpira men oris tui ſuaue ꝯpoſitū thimiama. Tu em̄ es mr̄ pulchre dilectiōis ⁊ anchora ſpei portus indulgētie ⁊ ianua ſalutis. Ivere vtiqꝫ iuſticiā loqͥmini. iuſticie ⁊ I miſcd̓ie honorate reginā. Ad laudē eī ⁊ gloriā ꝑtinet ſaluatoris. qͥcqͥd honorificū ſue impēſum fuerit genitrici. Roſe martyꝝ te circūdāt o regina. ⁊ lilia virginū ambiūt thronū tuū. Laudate eā ſil̓ aſtra matutina concentū illi facite oēs filij dei. Glorficate eā celi ⁊ t̓ra. mare ⁊ flumīa ac fundamēta or Ripe me de inimicꝭ meis dn̄a(bis. Imūdi. exurge in occurſuꝫ meū regina pietatis. Aurū obriſum in ornamētꝭ tuis. ſardius ⁊ thopaſiꝰ in diademate tuo. Ia ſpis ⁊ ametiſtꝰ in dextra tua. berillus ⁊ cri ſolitꝰ in ſiniſtra tua. Iacinctꝰ ⁊ achates ī pe ctore tuo. carbūculi ſcintillātes ī monilibꝰ tuis. Mirrha thus ⁊ balſamꝰ in manibus tuis. ſaphirꝰ ⁊ ſmaragdꝰ in digitis tuis. Eus repuliſti nos ꝓpter pctā nr̄a an ſertꝰ es nob̓ ꝑ v̓ginē mariā. Inte de ꝓ nobis ſalutifera mr̄ dei. q̄ angelori hoīm ſalutē peꝑiſti. Tu em̄ meſtꝭ exult onē infundis. ⁊ merentibꝰ leticiā ⁊ dulco Letifica nos dulcifluo ſono oris tui erꝭ re tuo roſeo ꝑfunde corda nr̄a. Tonater deſuꝑ ⁊ date illi laudē. glorifica illā terra qī oībꝰ habitatoribꝰ tuis. Gl̓ia. Xaudi dn̄a or̄onē meā. ſuꝑ firmaꝫ Itrā ſtabilias mētē meā. Eſto mihi tu ris fortitudinis. me tuearꝭ a facie crudeli vaſtatoris. Vt caſtroꝝ acies ſis illi t̓rib ⁊ viuus corruat in ꝓfundū inferni. Tu en̄ es rutilans ⁊ decora. nubes rorifera ⁊ ꝯſu gēs aurora. Pulchra es ⁊ clara vt li niſſima. ⁊ tāqͣꝫ ſol refulget ſacer aſpectꝰ Onne dn̄a tibi ſubiecta erit aīa ęq̄ ſaluatorē oīm gēuiſti. Mem ꝑditoꝝ ſaluatrix exaudi planctꝰ cor Infunde gr̄am de theſaurꝭ tuis. ⁊ vn tis tuis placa dolorē nr̄m. Da nob̓ ⁊ leticiā vt ꝯfundas bonoꝝ inimi lue oīa pctā nr̄a ſana oēs īfirmita Eus deꝰ meꝰ. ꝑ mr̄em te glorifi Uirginalit̓ eī te cōcepit. ⁊ ſine āguſ te parturiuit. Bn̄dicta ſis o dn̄a nr̄a ⁊ ꝓ bis aſſiſte an̄ thronū dei. Species ⁊ clari tas in ꝯſpectu tuo. Cuſtodi aīaꝫ meā dn̄a. vt nunqͣꝫ corruat in pctā. Xaudi dn̄a oronē meā cum dep̄cor pauore crudel̓ libera aīam meā. In petra nobis pacē. ⁊ ſalutē in die nouiſſit Bn̄dicta ſis ſuꝑ mulieres. ⁊ bn̄dic ctus ventrꝭ tui. Illumīa dn̄a oculo ⁊ illuſtra cecitatē meā. Da mihi in te ꝯfidē tiā bonā in vita ⁊ in fine meo. E decet hymnꝰ dn̄a nr̄a. in ſyon lau ⁊ iubilatio in hierl̓m. Bn̄dictōeꝫ oin gentiū dedit tibi dn̄s. laudē ⁊ gl̓iam an̄ cō ſpectū ppl̓oꝝ. Bn̄dixit te dn̄s in mīa ſua. e thronū tuū cōſtituit ſuꝑ ordines ang Gr̄am ⁊ decorē poſuit in labijs tuis e lio gl̓ie induit corpꝰ tuū. Coronā radiant poſuit in capite tuo. ⁊ v̓tutū monilibꝰ te de Ubilate dn̄e nr̄e(center ornauit om̄is t̓ra. pſallite hymnū noī eiꝰ da honorificentiā maieſtati eiꝰ. Bn̄dictumū cor tuū dn̄a. cū quo ardent̓ ⁊ ſincerit̉ dei dilexiſti. Reſpice pauꝑtatē meā glo ſa ꝟ̓go. miſeriā ⁊ anguſtiā meā ne ta mouere. Aufer tribulationē meā. dulcinta Fo. CXXXVII languorē meū. Bn̄dicat te om̄is caro. gl̓ifi cet te om̄is lingua. Eus miſereat̉ nr̄i ⁊ bn̄dicat nob̓. ꝑ illā q̄ eū genuit. Miſerere nr̄i dn̄a ⁊ ora ꝓ bis. in leticiā bonā ꝯuerte meſticiā nr̄am lumina me ſtella marꝭ. clarifica me ꝟgo clariſſima. Extingue ardorē cordis mei. re frigera me gr̄a tua. Protegat me ſꝑ gr̄a tua pn̄tia tua illuſtret finē meū. Xurget maria ⁊ diſſipēt̉ inimici eiꝰ. ꝯte rant̉ omēs ſub pedibꝰ eiꝰ. Impetū ini ꝝ nr̄oꝝ diſſipa. deſtrue oēm iniqͥtatem eoꝝ. Ad te dn̄a clamaui ī tribulatiōe: ⁊ ſere naſti ꝯſcīam meā. Nō deficiat laus tua ī ore noſtro. ⁊ amor tuꝰ de viſceribꝰ nr̄is. Pax ml̓ ta diligētibꝰ te dn̄a. aīa eoꝝ nō videbit mor tem in eternū. Gloria. Aluū me fac dn̄a. qm̄ intrauerūt cōcu 1 piſcētiaꝝ aq̄ vſqꝫ ad aīam meā. Infixꝰ ſum ī limo pctī. ⁊ aque voluptatꝭ circūdede rūt me. Plorās ploraui in nocte. ⁊ dies leti cie ortꝰ eſt mihi. Salua aīam meā genitrix ſaluatorꝭ. qꝛ ꝑ te ꝟa ſalꝰ data ē oī md̓o. Duꝫ nūciante angelo fuiſti obumbrata. ⁊ patris ſapīa p̄gnans ⁊ grauidata. Omina ī adiutoriū meū iutēde. ⁊ luce miẜicordie tue illuſtra mētē meā. Do ce nos exqͥrere bonitatē tuā vt enarremꝰ mi rabilia tua. Oſtēde potētiā tuā ꝯͣ inimicos nr̄os. vt ſanctificerꝭ in natiōibꝰ ꝓcul. In ira flāme tue mergant̉ in infernū. ⁊ qͥ ꝯturbant ſeruos tuos īueniāt ꝑditiōꝫ. Miſerere ſer uoꝝ tuoꝝ ſuꝑ qͦs īuocatū eſt nomē tuū. ⁊ ne ſinas anguſtiari eos ī tēptatiōibꝰ ſuis. Nte dn̄a ſperaui nō ꝯfundar ī eternū Cin tua miẜicordia libera me ⁊ eripe me Propt̓ multitudinē iniqͥtatū meaꝝ oppreſ lus ſū vehemēter. Facti ſūt hoſtes mei ī ca pite meo. ſubſannauerūt ⁊ deriſerūt me qͦti die. Uide dn̄a qm̄ tribulor. expāde manꝰ tu as ſuccurre ꝑeūti. Ne morerꝭ ꝓpter gr̄am no ninis tui. vt efficiaris mihi ī gaudiū et ſalu tem. Glor Eus iudiciū tuū regi da. ⁊ miẜicordiā G tuā regine mr̄i eiꝰ. In manu tua ſalꝰ ⁊ ita ꝯſiſtūt. leticia ꝑpetua ⁊ eternitas gl̓ioſa Ceſperge cor meū dulcedine tua. fac me ob liuiſci miſerias hꝰ vite. Trahe me pꝰ te vin cuus miſericordie tue. ⁊ fomētis gr̄e ⁊ pieta tis tueſana dolorē meū. Cōcupiſcētias ſem piternas excita ī aīam meā. ⁊ de gaudio pa radiſi inebria mentē meā. Uā bonꝰ iſrael deꝰ. his qͥ colūt matrē ſuā ⁊ venerāt̉. Ip̄a eſt em̄ ſolatiū nr̄m ī laboribꝰ ſubuētio optima Obtexit caligīe aīam meā hoſtis. in viſceribꝰ meis dn̄a lu mē facoriri. Auertat̉ a me ira dei ꝑ te. placa eū meritis ⁊ p̄cibꝰ tuis. In iudicio ꝓme aſſi ſte. corā eo ſuſcipe cām meā ⁊ mea ſis aduo T qͥd dn̄a repuliſti nos. nec(cata ſubuenis ī die tribulatiōis. Ingredia tur or̄o mea in ꝯſpectu tuo. ⁊ voces gemēti um ne deſpexerꝭ. Tetēdit arcū ſuū ꝯͣ nos in imicꝰ. firmauit dexterā ſuā ⁊ nō eſt ꝯſolator Diſrūpe in nob̓ ligaturā malitiaꝝ ſuaꝝ. ⁊ li bera nos dextera tua. Repelle eū in locū ꝑ ditiōis. ſempit̓na dānatio ſuſcipiat eū. Onfitebimur tibi dn̄a ⁊ laudabimus nomē tuū. fac nos ī tuis laudibꝰ dele ctari. Cātate ei habitatores terre. ⁊ laudem eiꝰ in ppl̓is nūciate. Cōfeſſio ⁊ magnificētia corā illa. fortitudo ⁊ exultatio ī throno illiꝰ. Adorate illā in decore illiꝰ. gl̓ificate opificē pulcritudinis illiꝰ. Recordamī in ſempit̓nū miſericordie illiꝰ. retinete ī mēte virtutes et mirabilia illius. Otꝰ in iudea deꝰ. in iſrael honorificen tia mr̄is eiꝰ. Dulcꝭ eſt memoria eiꝰ ſuꝑ mel ⁊ fauū. ⁊ amor eiꝰ ſuꝑ oīa aromata. Sa lus ⁊ vita ī domo illiꝰ. ⁊ in tabernaculo eiuſ pax ⁊ gl̓ia ſempiterna. Honorificate illā ce li ⁊ terra. qꝛ ſūmꝰ artifex hāc mirabiliter ho norauit. Date illi om̄es creature laudē ⁊ ſtu pendā miſericordiā eiꝰ extollite gͣtulant̉ Oce mea ad dn̄am clamaui. ⁊ ſua gr̄a ī Atēdit mihi. Abſtulit a corde meo meſti tiā ⁊ merorē. ⁊ ſuauitate ſua cor meū dulco rauit. Formidinē meā erexit in ꝯfidentiam bonā. ⁊ ſuo aſpectu mellifluo mētē meā ſere nauit. Adiutorio ſancto ſuo euaſi ꝑicl̓a mor tis. ⁊ de manu crudelis ſubterfugi. Gratias deo ⁊ tibi mater pia de om̄ibꝰ q̄ aſſecutꝰ ſuꝫ de pietate ⁊ miſericordia tua. Ttendite ppl̓e dei p̄cepta dei. ⁊ regine Igratie nolite obliuiſci. Aperite cor ad ī ueſtigandū eā. ⁊ labia ad glorificandū illaꝫ. Deſcēdat amor eiꝰ in cordibꝰ veſtris. cōcu piſcite placere illi. Pulcritudo eiꝰ vincit ſolē ⁊ lunā. ꝯpoſitio eiꝰ ad ornamēta ꝟ̓tutū. Mi ſerere mei regina gl̓ie ⁊ honorꝭ. ⁊ ab om̄i pe riculo cuſtodi mentē meā. Omina venerūt gētes in hereditatē d̓i quas tu meritꝭ tuis chriſto cōfederaſti Sit eloquiū tuū dulce corā ip̄o. ⁊ ꝯiūge me Pſalteriū beate uirginis illi qͥ me redemit. Extēde brachiū tuū ꝯtra hoſtē crudelē. ⁊ denuda mihi verſutiā illiuſ Uox tua dulcis ſuꝑ omnē melodiā. armo nia angelica ei nō valet ꝯparari. Diſtilla mi hi ſuauitatē gratiaꝝ tuaꝝ. ⁊ tuoꝝ chariſma tū fragrantia ⁊ odorē. Ui regis iſrael intēde ad me matrētu am collaudare Exꝑgiſcere de puluere aīma mea. ꝑge in occurſum regīe celi. Sol ue vincula colli tui pauꝑcula aīa mea. ⁊ glo rioſis laudibꝰ accipe illaꝫ. Odor vite de illa ꝓgredit̉. ⁊ om̄is ſalꝰ de corde illiꝰ ſcaturiſat. Chariſmatū ſuoꝝ fragrātia ſuaui. aīe mor tue ſuſcitant̉. Xultate dn̄e adiutrici nr̄e. iubilate ī le ticia cordis vr̄i. Accēdant̉ affectꝰ veſtri in illā. ⁊ inimicos veſtros induet cōfuſione. Imitemur hūilitatē eiꝰ. obediētiā ⁊ manſue tudinē illiꝰ. Om̄es gr̄e radiāt ī illa. capaciſſi ma em̄ fuit capacitas illiꝰ. Currite ad illam cū deuotiōe ſancta. ⁊ de bonis ſuis partici pabit vobis. Eus in ſynagoga iudeoꝝ. de qͣ vt roſa de ſentibꝰ ꝓgreſſa eſt mat̓ dei. Terge fe ditatē meā dn̄a. q̄ ſꝑ rutilas puritate. Fon tē vite influe in os meū. ex quo viuētes aq̄ ꝓ fluūt ⁊ emanāt. Om̄es ſitiētes venite ad illā ⁊ de fonte ſuo gratāt̓ vos potabit. Qui hau riet ex eo ſaliet ī vitā eternā. ⁊ qui bibit ex eo non ſitiet vnqͣꝫ. Omina mea qͥs ſimil̓ erit tibi q̄ gratia ⁊ gloria ſuꝑemines vniuerſos. Sicut exaltant̉ celi a terra. ſic tu p̄celſior cūctꝭ ⁊ ni mis exaltata Uulnera cor meū caritate tua fac me dignū gratia ⁊ muneribꝰ tuis. Liq̄at cura mea in timore tuo. ⁊ ꝯcupiſcētia tua cor meū inflāmet̉. Fac me deſiderare honorifi centiā ⁊ gl̓iam tuā. vt ꝑ te recipiar ad pacem ieſu chriſti. Uā dilecta tabernacula tua dn̄e ꝟtu tum. qͣꝫ amabilia tētoria redemptionis tue. Honorate illā pctōres. ⁊ impetrabit vo bis gr̄am ⁊ ſalutē. Suꝑ thꝰ ⁊ balſamū orō eiꝰ incēſum p̄ces eiꝰ nō reuertunt̉ vacue nec inanes. Intercede ꝓ me dn̄a apud xp̄m tu um. neqꝫ derelinqͣs me in morte neqꝫ ī vita. Benignꝰ eſt em̄ ſpūs tuꝰ. ⁊ gr̄a tua replet or bem terraꝝ. Enedixiſti dn̄e domū tuā. ꝯſecraſti ha Sbitationē tuā. Hec eſt ſpecioſa int̓ fili as hierl̓m. cuiꝰ memoria eſt ī benedictione. Beatiſſimā p̄dicauerūt illā āgeli ſancti. glo rificate illā vtutes ⁊ dn̄atiōes. Populi cꝫ um exqͥrite prudentiā eiꝰ. ⁊ inueſtigate rbe ſauros miẜicordie illiꝰ. Sentite de illa īib nitate. ⁊ in ſimplicitate cordis exqͥrite illa Nclina dn̄a aurē tuā ⁊ exaudi me. con uerte vultū tuū ⁊ miſerere mei. P latio dulcorꝭ tui oblectat aīas ſancto fuſio charitatꝭ tue ſuꝑ mel dulciſſimū. Ir radiatio gl̓ie tue dilucidat intellectū. et in miſerationū tuaꝝ ꝓducit ad ſaluteꝫ. Foro bonitatis tue inebriat ſitiētes. ⁊ aſpectus ciei tue retrahit a peccato. Scirer cognoſ re te eſt radix īmortalitatis. ⁊ enarrare ẜtu tes tuas eſt via ſalutis. Undamēta vite in aīa iuſti. ꝑſeueram in charitate vſqꝫ in finē. Gratia ti leuat pauperē ī aduerſitate. ⁊ inuocatꝭ noīs īmittit ei cōfidentiā bonā. Miſeratio nibꝰ tuis replet̉ ꝑadiſus. ⁊ a terrore tu ſtis ꝯfundit̉ infernal̓. Qui ſperat ī te inu et theſauros pacis. ⁊ qͥ te nō inuocat in vita nō ꝑueniet ad regnū dei Fac dn̄a uamꝰ in gr̄a ſpūſſancti. ⁊ ꝑduc aīas noſ ad ſanctu finē. Omina auxiliatrix ſalutꝭ mee. ī diec maui ⁊ nocte corā te. Ingrediat̉ oratō mea in cōſpectu tuo cōſolare cū facie tua me ſticiā meā Multiplicata ſunt mala in aīma mea. expurga eā de ſordibꝰ ⁊ peccatꝭ. Uirtꝰ tua ꝑſequat̉ inimicos nr̄os. ne nos īp ad ſalutē. Cōfer gr̄am aīme ad reſiſten ꝯforta cor nr̄m ꝯͣ ꝯcupiſcētias carnis. Iſericordias tuas dn̄a in ſempiti decātabo. Ungēto pietatis tue re ꝯtritos corde. ⁊ oleo miẜicordie tu ue dolores nr̄os. Gratioſus tuꝰ vultꝰ mih appareat ī extremis. formoſitas faciei tue le tificet ſpūm meū egredientē. Excita ſpi meū ad amandū bonitatē tuā excita me ad extollēdā nobilitatē ⁊ p̄cioſitatē tuā. A bera me ab om̄i tribulatiōe mala. ⁊ ab omi peccato cuſtodi aīam meā. Omīa refugiū facta es nobis. in cūciꝭ neceſſitatibꝰ noſtrꝭ. Diffuſio gratie tue ꝓducit oꝑatiōes tuas. ⁊ ſtillicidiū dulcor tui affectiōes fac̄ ſanctiſſimaſ. Miſeratōni tuaꝝ dn̄a recordabor. ſacrificiū laudis ⁊ c̄ men leticie pſallā tibi. Qui honorāt te cor nā ꝑhennē ꝓ cinere obtinebūt. ⁊ palliū ia dis ꝓ ſpū meroris. Qui ſperant in te amiti lumine induent̉. gaudiuꝫ ⁊ ꝑpetuā leticia ſortientur. Fo. CXXXVIII Uihabitat in adiutorio matris dei. ī ꝑtectōe ipſiꝰ cōmorabit̉. Cōcurſus ho ſtis nō nocebit ei. ſagitta volās nō tāget eū. Qm̄ liberabit eū de laqueo inſidiātis. ⁊ ſub pēnis ſuis ꝓteget eū. Clamate ad illā in pe riculis veſtrꝭ. ⁊ flagellū nō appropinqͣbit ta bernaculo vr̄o. Fructꝰ gratie inueniet qui ſperauerit in illa. porta ꝑadiſi reſerabit̉ ei. Onū eſt ꝯfiteri ꝟgini marie. ⁊ pſallere O illi gl̓iam ꝓſperitas eſt mētis. Ann ūc are merita eius letificat intellectū. ⁊ imitar oꝑa eiꝰ exhilarat angelos dei. Qui acquirit gratiā eiꝰ agnoſcet̉ a ciuibꝰ ꝑadiſi. ⁊ qͥ habi erit caracterē noīs eius annotabit̉ in libro curge dn̄a ⁊ iudica cauſam noſtrā. et rgētibꝰ in nos libera nos. Ne retra as a peccatore dexterā tuā. ⁊ excipe gladio tuo iacula vaſtatoris. Ominꝰ regnauit decorē induit. matrē qꝫ ſuā ornamēto coronauit ꝟtutū. Ad eat ꝓpiciationē ſuā in nobis mater pa cis. ⁊ viā equitatꝭ doceat ẜuos ſuos. Qui de ſideratis ſapīam xp̄i. ſeruite mr̄i eiꝰ aīmo re uerēti. Quis ſatiſfaciet enarrare oꝑa tua do mina. et qͥs inueſtigabit theſauros miẜicor die tue. Suſtine deficiētes in tēptatiōibus ſuis. deſtina illos in ſortē ꝟitatis. Eus vltionū dn̄s. ſꝫ tu mater miẜicor Ꝙdie ad miſerēdū inflectꝭ Magnificētia tua dn̄a p̄dicat̉ in ſeculū. qͥ aūt colūt te inue nient viā pacis. Seruite illi reuerēter exul tātes. ⁊ ſanabit vos bn̄dictꝰ fructꝰ caſtiſſimi vētris illiꝰ Reſpice dn̄a humilitatē ſeruoꝝ tuoꝝ. ⁊ laudabūt te in generatiōibꝰ ſeculorū Magnifica nomē tuū in multiplicatōe gr̄a tuaꝝ. ⁊ ne ſinas ſeruos tuos ſubiacere Enite exultemꝰ dn̄e nr̄e. iubilemꝰ ſalu O tifere marie regine nr̄e. Preoccupemꝰ faciē eiꝰ in iubilatōe ⁊ in cāticis collaudemꝰ eā. Uenite adoremꝰ ⁊ ꝓcidamꝰ an̄ eā. cōfite amur illi cū fletibꝰ pct̄a noſtra. Impetra no bis indulgentiā plenā. aſſiſte ꝓ nobis ante tribunal dei. Suſcipe in fine aīmas nr̄as. ⁊ introduc nos in requiē eternā. Antate plene gr̄e canticū nouū. cātate Emarie om̄es terrigene orbis. Qm̄ om nes angl̓os ſanctitate p̄cellit. ⁊ natos muli. erū virtutibꝰ mirabilibꝰ ⁊ ſignis. Formoſi tas ⁊ gloria ī vultu illiꝰ. ⁊ gr̄a in oculis eius Afferte illi gl̓iam patrie gentiū. exultate in ea omēs creature dei. Admirabile cōmertium habetis ꝑ eā. ex qua vocati eſtis filij dei excelſi. Gloria. Ominꝰ regnauit exultet maria in om̄i imꝑio dn̄ationis ſue. Adorate eā ciueſ curie ꝑadiſi. exaltate eā v̓gines ſpecioſe filie eiꝰ. Qm̄ eleuata eſt ſuꝑ pͥncipatꝰ ⁊ dn̄atiōes exaltata eſt ſuꝑ angeloꝝ ⁊ archangeloꝝ legi ones. Patriarche ⁊ ꝓphete cōcrepate illi lau dē. cōcentū illi facite apl̓i martyreſqꝫ chriſti Cōfeſſores cū virginibꝰ de cāticis ſyon di cite canticū ei. ⁊ regͣtiamī ei monachi ſancti de acceptis triūphis. ¶Antate dn̄e noſtre cāticū nouū. qꝛ mi rabilia fecit. In ꝯſpectu gentiū reuela uit miẜicordiā ſua. in extremis terre auditū eſt nomē eiꝰ. Recordare dn̄a paupeꝝ ⁊ miſe roꝝ. ⁊ ſuſtēta eos ope refrigerij ſctī tui. Tu aūt dn̄a ſuauis ⁊ verax. patiēs nimis ⁊ miſe ratione plena. Cōculca hoſtes aīaꝝ nr̄aꝝ. ⁊ ꝯtumaciā illoꝝ elide brachio ſctō tuo. Ominꝰ regnauit iraſcāt̉ populi. maria ſub cherubin ſedet a dextris Magna eſt in ſyon gl̓ia tua dn̄a. ⁊ in hierl̓m magnifi cētia tua. Cātate ante eā chori ꝟ̓ginales. et adorate thronū eiꝰ qui ſanctꝰ eſt. In dextera ignea lex. ⁊ in circuitu eiꝰ ſanctorū milia. Pādata eiꝰ ante oculos eiꝰ. ⁊ iuſticie regu la in corde eius. Ubilate dn̄e nr̄e hoīes terre. ſeruite il li in leticia ⁊ iocūditate. In toto aīmo veſtro accedite ad illā ⁊ in om̄ī ꝟtute veſtra ꝯſeruate vias eiꝰ. Inueſtigate illā ⁊ manife ſtabit̉ vobis. eſtote mūdi corde ⁊ apprehēde tis eā. Quibꝰ auxiliata fueris dn̄a erit refri geriū pacꝭ. ⁊ a quibꝰ auerteris vultū tuū nō erit ſpes ad ſalutē. Recordare noſtri dn̄a et nō apprehēdent nos mala. ſuccurre nobis ī fine ⁊ inueniemꝰ vitā eternā. Iſericordiā ⁊ iudiciū cātabo tibi dn̄a pſallā tibi in exultatiōe cordis cū letifi caberis animā meā. Laudabo nomē tuū ⁊ gloriā. ⁊ p̄ſtabis refrigeriū aīme mee. Zela tus ſum amorē tuū ⁊ honorē. ideo defendaſ cām meā ante iudicē ſeculorū. Allectus ſuꝫ gr̄a ⁊ bonitate tua. oro ne frauder a ſpe ⁊ cō fidentia bona Cōforta animā meā in nouiſ ſimis. ⁊ ī carne iſta fac me cōſpicere ſaluato Omina exaudi orōem meā. ⁊(rem clamor meꝰ ad te veniat. Non auertas ſacrū aſpectū tuū a me. neqꝫ abominerꝭ me ꝓpt̓imūdiciā meā Nō derelinqͣs me ī cogita tu ⁊ cōſilio inimicoꝝ meoꝝ. et ne ſinas me nn 2 Pſalteriū beate uirginis cadere in exprobratiōeꝫ illoꝝ peſſimā. Qui cōfidūt in te nō timebūt colubrū tortuoſuꝫ ⁊ qui exaltāt te p̄conijs euadūt manꝰ achi rontis. Per virginalē ꝯceptū tuū da mihi ī te ꝯfidentiā bonā. ⁊ ꝑ admirabilē partū tu um letifica animā meā Enedic aīa mea matri ih̓u xp̄i ⁊ om̄ia p̄cordia mea gl̓ificate nomē eiꝰ. Ne ob liuiſcaris beneficia eiꝰ. ne gr̄am ⁊ ꝯſolatꝰ il lius. Gr̄a eiꝰ pctā relaxant̉. ⁊ miſericordia eꝰ egritudines reꝑant̉. Bn̄dicite ei om̄es ꝟtu tes celoꝝ. glorificate eā chori apl̓oꝝ ⁊ ꝓph̓aꝝ Bn̄dicite ei mare ⁊ inſule gentiū. hymnū di cite ei celi ⁊ habitatores eoꝝ. Enedic aīa mea virgini marie. honor D ⁊ magnificētia eiꝰ in ꝑpetuū. Formoſi tatē ⁊ pulcritudinē induiſti. amicta es domi na fulgēti veſtimēto. De te ꝓcedit pctōꝝ me dela. ⁊ pacis diſciplina ac feruor charitatis Imple nos ẜuos tuos ꝟtutibꝰ ſanctꝭ. ⁊ ira dei nō appropinq̄t nob̓. Iocūditatē eternaꝫ da ſeruitoribꝰ tuis. ⁊ noli eos obliuiſci ī cer tamine mortis. Onfitemini dn̄e nr̄e ⁊ īuocate nomen Aeiꝰ. cātate ei gl̓ioſe narrātes ꝟtutes eiꝰ Laudate ⁊ exultate eā v̓gines filie ſyon. qͥa deſpōſabit vobis regē angeloꝝ. Honorate reginā plenā om̄i gr̄a. ⁊ ꝯtēplemini cū reue rētia ſanctiſſimū vultū eiꝰ. Salꝰ ſempit̓na ī manu tua dn̄a. qͥ te digne honorificauerīt ſuſcipiēt illā. Elemētia tua nō deficiet a ſecū lis et̓nis. ⁊ mīa tua a generatōe ī generatōꝫ Onfitemī dn̄e noſtre qm̄ bonuꝫ eſt. ꝑ cūctas t̓bꝰ terre enarrate miẜicordias eiꝰ. Longe eſt ab īpijs ꝯuerſatio eiꝰ. a via al tiſſimi nō declinauit pes eiꝰ. Fons irrigātꝭ gratie ꝓcedit de ore illiꝰ. ⁊ emanatio ꝟ̓ginal̓ ſanctificās aīas caſtas. Spes de gl̓ia ꝑadi ſi in corde illiꝰ. qͥ deuoto aīo honorauerit il lam. Miſerere nr̄i fulgētiſſima regina celi. ⁊ p̄ſta ꝯſolationē de gra tua. Onfitemini dn̄o qm̄ bonū. cōfitemini mr̄i eius qm̄ in ſeculū miſericordia eiꝰ. Innocētiā ⁊ viā prudētie on̄de nobis dn̄a. ⁊ viā intelligētie indica ſeruis tuis. Timor deiilluſtrat ītellectū. ⁊ amor tuꝰ exhilarat il lum. Beatꝰ vir cuiꝰ eloquiū eſt tibi gratū. il lius oſſa impinguabūt̉ adipe ⁊ pinguedine Eloquiū tuū ſuſtētat aīaꝫ imbecillē. ⁊ labia tua eſurientē aīm refocillāt. Aratū cor meū dn̄a ꝑatū cor meū. lau des tibi pſallere ⁊ cātare. Maior ē caritas tua cūctis diuitijs. ⁊ gr̄a tua ſuꝑ an ⁊ lapidē p̄cioſum. Beatitudo ⁊ iuſticia. nant̉ a deo. qͥ aūt de peccatꝭ ꝯuerſi fueri te pnīe remediū ꝯſequent̉. Emiſſiones no gr̄a ⁊ pax. qui aūt tibi placuerit ꝓcul fiera ditione. Eſto vmbraculū ꝓtectiōis in te ptatiōibꝰ noſtris. expāſio alaꝝ tuaꝝ defen dat nos a deuorāte. Omina laudē meā ne deſpexeris. eth dedicatū tibi pſalteriū dignerꝭ accepr re. Reſpice voluntatē cordis mei. ⁊ affectio meā fac̄ tibi bn̄placentē. Propera ad viſita dū ẜuos tuos. ſub tegumēto manꝰ tue ille ꝯſeruent̉. Illuminatiōꝫ ſpūſſancti ꝑ te ſu piāt. ⁊ refrigeriū ꝯͣ cupiditatꝭ eſtū. Me cōtritos corde dn̄a. ⁊ refoue eos vnget Ixit dn̄s dn̄e nr̄e ſede mr̄ mea a dexteris meis. Bonitas ⁊ ſancti placuerūt tibi. iō regnabis mecū in etern Corona īmortalitatꝭ in capite ſctō tuo. ci fulgor ⁊ claritas nō extinguet̉. Miẜere no ſtri dn̄a mr̄ lumīs ⁊ ſpēdoris. illumin dn̄a veritatꝭ ⁊ ꝟ̓tutis. De theſauris tu funde nobis ſapīam dei. ⁊ intellectū prudē tie ac formā diſcipline. Onfitebor tibi dn̄a in toto aīmon gl̓ificabo te ī tota mēte mea. Oꝑa tue cōmorabūt̉ ⁊ teſtamentū miẜicord an̄ thronū dei. Per te miſſa ē redēptio populꝰ penitēs habebit ſpem ſalutꝭ.I lectꝰ bonꝰ om̄ibꝰ honorātibꝰ te. ⁊ ſorsī inter angelos pacis. Gl̓ioſum ⁊ admirabile eſt nomē tuū. qui illud retinēt nō expaueſcē in puncto mortis. Eatꝰ vir qͥ timet dn̄am. ⁊ beatū cor diligit illā. Iocūdus hō qͥ nō ſatia laude tua. ⁊ a relatu ꝟ̓tutū tuaꝝ nō fatit Exortū eſt in corde illiꝰ lumen dei. ſpūſ ctus illumīat intelligētiā eiꝰ. Diſperge gr̄am tuā pauꝑibꝰ tuis. eſurientes refouer egenos. In memoria eterna fiūt ꝑ te noīa. ab auditu terribili n̄ trepidet cor nr̄m. Pl̓a Audate pueri mr̄eꝫ dei. gl̓ificate ſenti nomē eiꝰ Bn̄dicta ſit maria mr̄ xp̄ſ. ip̄a em̄ eſt via ad patriā ſanctiatꝭ. Excelſus ſu cherubin thronꝰ eiꝰ. ⁊ ſedes eiꝰ ſuꝑ card celi. Suꝑ hūiles vultꝰ eiꝰ. ⁊ ſuꝑ ꝯfidēte ea aſpectꝰ illiꝰ. Mīa eiꝰ ſuꝑ oēm carnē. ⁊ eld moſyna illiꝰ vſqꝫ ad extremū terre. N exitu aīe mee de hͦ md̓o. occurreuū dn̄a ⁊ ſuſciꝑe eā. Cōſolare eā vultu ſan cto tuo. aſpectꝰ demonis nō ꝯturbet illam Fo. CXXXIX Eſto illi ſcala ad regnū celoꝝ. ⁊ iter rectū ad padiſum dei. Impetra ei a pr̄e indulgētiaꝫ pacꝭ. ⁊ ſedē lucꝭ int̓ ẜuulos dei. Suſtīe d̓uo ros an̄ tribunal xp̄i. ſuſcipe cām eoꝝ ī mani Ilexi mr̄em dei dn̄i mei. ⁊(b tuis. lux miſerationū eiꝰ infulſit mihi. Cir cūdederūt me dolores mortꝭ. ⁊ viſitatō ma rie letificauit me. Dolorē ⁊ ꝑiculū incurri ⁊ recreatꝰ ſum gr̄a illiꝰ. Nomē eiꝰ ⁊ memoriale illiꝰ ſit ī medio cordis nr̄i. ⁊ nō nocebit nob̓ ictꝰ malignātꝭ. Cōuertere aīa mea in laudē ip̄iꝰ. ⁊ īuenies refrigeriū ī nouiſſimis tuis. Redidi ꝓpt̓ qd̓ locutꝰ ſū. gl̓iaꝫ tuā dn̄a orbi t̓re. Cōpatere aīe mee ⁊ dirige illā dignare bn̄placitū tuū inſinuare illi. Sta lli teſtamētū pacꝭ ⁊ dilectōis tue. p̄be il genui memoriā noīs tui. De bn̄dictiōe. vētris tui da mihi ſuſtētatiōꝫ. ⁊ de pinguēdi ne gr̄e tue dulcora aīam meā. Diſrūpe vīcu la pctōꝝ meoꝝ. ⁊ d̓ v̓tutibꝰ exorna faciē anīe Audate dn̄am nr̄am oēs gē(mee. ates gl̓ificate eā oēs ppl̓i. Qm̄ ꝯfirmata eſt ſuꝑ nos gr̄a ⁊ mīa eiꝰ. ⁊ ꝟitas illiꝰ ꝑmanet in eternū. Qui digne coluerit illā iuſtificabi tur. qͥ aūt neglexerit illā moriet̉ ī pctīs ſuis. Labia angl̓oꝝ enarrabūt ſapīam eiꝰ. ⁊ oēs ciues ꝑadiſi cātabūt eiꝰ laudē. Bono aīmo accedēteſ ad illā nō capiēt̉ ab āgl̓o d̓uaſtāte Onfitemī dn̄o qm̄ bonꝰ. cōfitemī mr̄i Aeiꝰ qm̄ in ſecl̓m mīa eiꝰ. Amor illius ex pellit pct̄m̄ a corde. ⁊ gr̄a illiꝰ expiat ꝯſcīam pctōrꝭ. Uia veniēdi ad xp̄m ē appropinqͣre ad illiā. qͥ aūt fugerit eā nō īueniet viā pacis Qui obduratꝰ eſt ī pctīs ſepe īuocet illam. ⁊ lux ī ſuis tenebris oriet̉. Qui triſtat̉ ī corde ſuo clamet ad illā. ⁊ dulcorāti ſtillicidio ine Eati īmaculati ī via. qͥ ma(briabit̉. O trē dn̄i imitāt̉. Btī imitatores hūilita s eiꝰ btī ꝑticipes caritatꝭ illiꝰ. Btī ꝑſcruta res v̓tutū illiꝰ. btī ꝯformes imagini illius Btī qͥ ꝯceptū ⁊ ꝑtū illiꝰ venerāt̉. btī qͥ deuo te ei famulāt̉. Btī qͥ in ea hn̄t ſpem ⁊ ꝯfidēti am. btī qͥ ꝑ illā ſuſcipiēt felicitatē ſempit̓nā Etribue ẜuo tuo dn̄a. viuifica me ⁊ fa Qd ciā volūtatē tuā. Incola ego ſū ī terra nihil abſcōdas mihi d̓ amore tuo. Cōcupi uit aīa mea. laudē tuā deſiderare oī tꝑe Tu em̄ ſalꝰ mea ī dn̄o. q̄ me morti adiudicatū li beraſti. Quid ꝓ his retribuā tibi. niſi me to tum dn̄a ſuſcipe me. Egē pone mihi dn̄a volūtatꝭ tue. ſcāꝝ ſanctiſſima ⁊ exqͥrā eā ſꝑ. Deduc me in ſemita miſerationū tuaꝝ mulieꝝ pulcerrīa qꝛ ip̄am volui. Inclina aīam mea ad ſuper noꝝ amorē dn̄a ⁊ nō ad īpudiciciā. Ecce cō cupiui caſtimoniā tuā a iuuētute mea. ī mi .ſericordia tua ꝯfirma me. Et obẜuabo viā teſtimonioꝝ tuoꝝ ī ſeculū. ⁊ ſcrutabor man data filij tui que dilexi. Emor eſto ꝟbi tui dn̄aꝝ pͥmiceria. in qͦ mihi ſpem dediſti Hec ī tēpeſtatū flu ctibꝰ potēter tenuit me. qꝛ eloquiū tuū viui ficauit me. Circūdederūt me viri mēdaces. ⁊ ꝯgregata ſūt ſuꝑ me flagella ⁊ ecce manus tua eripuit me. Cōmunicaui ī bonis om̄ibꝰ timētibꝰ te. ⁊ cuſtodiētibꝰ obnixe mandata tua. Miſeratiōibꝰ tuis plena ē terra. iō viaꝫ iuſtificationū tuaꝝ exquiſiui. Onitatē feciſti cū ẜuo tuo dn̄a. d̓ qua gaudēt angeli. Diſciplinā moꝝ tuoꝝ ⁊ equitatē tua doce me. qꝛ v̓bis tuis p̄ cunctꝭ credidi. Bonuꝫ mihi qꝛ onere tuo hūiliaſti me vt ſeqͣr ꝯuerſatōꝫ tuā. Qui amāt ẜuiēteſ tibi venerabūt̉. qͥ aūt abominatꝰ fuerit eos ruet ī eternū. Ueniant mihi ſꝑ deſuꝑ gutte clemētie tue ⁊ viuā. qꝛ lex tua ſctā meditatio Efecit ī ſemitꝭ tuis aīa mea(mea ē Ꝙ dn̄a. ⁊ niſi miſeratio maxīa eſſet ꝑiſſeꝫ vtiqꝫ ī infirmitate mea. Defecerūt ocl̓i mei ī ꝯtēplatiōe tua. velut vter ī pruina a te viſa ē aīa mea. Scd̓m bonitatē tuā viuifica me. ⁊ nō obliuiſcar ẜmōes tuos. qꝛ tibi adherere bonū eſt. Diſpoſitiōe tua ꝑſeuerat mūdus. quē ⁊ tu cū deo fundaſti ab initio. Tuꝰ totꝰ ego ſū dn̄a ſaluuꝫ me fac̄. qm̄ deſiderabiles erāt laudes tue ī tꝑe ꝑegrinatōis mee. Uomō dilexi legē tuā dn̄a. in ꝯſpectu meo ſꝑ. Suauitatū tuaꝝ affluētia cor meū alienauit a me ⁊ caro mea mirabilit̓ ex ultauit ī te. Ꝙ dulcia pctōribꝰ eloqͥa tua do mina. ſuꝑ oēm melodiā refectio tua dulcis ori meo. Illumīatio greſſibꝰ meis v̓bū tuū ⁊ lumē ineffabile ſemitꝭ meis. Quotiēs ex aſperauerūt me pctōres inferni. qꝛ a carita te tua declinare nolui. ego āt ſꝑaui ī te dn̄a Niqͦs odio habui. ⁊ viā tuā dilexi dn̄a gr̄oſa. Adiuua me ⁊ ſaluꝰ ero dn̄a md̓i ⁊ meditabor honorificētiā mādatoꝝ tuorū. Fac me ſꝑ ſtare ī timore tuo. ⁊ nō tradaſ me ꝟgo calūniātibꝰ me. Uernaculꝰ tuꝰ ſum ego minimꝰ ī familia tua. Cuſtodi me dn̄a a ne gligētibꝰ iudicia iuſticie tue. Cōtēnes om̄s diſcedētes a ſeruitio tuo quia iniuſta eſt cō uerſatio eoꝝ. nn 3 Pſalteriū beate uirginis Irabilia tua teſtimonia mr̄ alma. ⁊ ẜ ¶monibꝰ tuis illumīatū ē cor meū. Uul tū tuū dep̄cabūt̉ om̄s diuites plebiſ. filie re gū collaudāt faciē tuā. Ardēs v̓bū labioruꝫ tuoꝝ vehemēt̓. qͥ ad te ꝓperat ꝑcipiet illud. Arūdo agitata ſū īꝯſpc̄u tuo. tene medn̄a ſb̓ iugo tuo ⁊ n̄ ꝯfūdar Seruiētes tibi plꝰ alijſ inuadūt dracones inferni. ſꝫ tu dn̄a d̓fende Lamaui ī toto corde meo ad te(noſ dn̄a d̓ neceſſitatibꝰ meis clement̓ eripe me. Uocē gemitꝰ mei exaudi dn̄a mea. doce me vt acceptū ſit apd̓ te oī tꝑe. Lōge a neſci entibꝰ te ſalꝰ. qͥ aūt p̄ſtat ī obſeqͥo tuo ꝓcul fi at a ꝑditiōe. Mīa tua rigat vniuerſū. dn̄a ī ſalutari tuo viuifica me. Initiū eloqͥoꝝ tuo rū ꝟitas ī eternū. ⁊ legē tuā īmaculatā non ſum oblitus. Gl̓ia. Rincipes ꝑſecuti ſūt me gͣtis. ⁊ ab īuo catiōe noīs tui trepidat ſpūs malignꝰ Pax ml̓ta obſeruātibꝰ nomē tuū mr̄ dei. ⁊ n̄ eſt ill̓ ſcandalū. Septenis horꝭ decātaui ti bi laudes dn̄a. iuxta eloquiū tuū da mihi ī tellectū. Intret orō mea ī ꝯſpectu tuo. vt nō derelinquā te dn̄a cūctꝭ diebꝰ vite mee. qm̄ vie tue mīa ⁊ ꝟitas. Cōcupiſcā ī eternū lau dare te dn̄a. cū docuerꝭ me iuſtificatōes tuaſ D dn̄am cū tribularer clamaui. ⁊ exau diuit me. Dn̄a libera nos ab om̄i ma lo. cūctꝭ diebꝰ vite nr̄e. Cōtere caput īimico rū nr̄oꝝ. pede inſuꝑabil̓ virtutꝭ tue Vt exul tauit ſpūs tuꝰ ī deo ſalutari tuo. ſic verā di gnerꝭ infundere leticiā cordi meo. Ad dn̄m accede rogat̉a ꝓ nob̓. vt ꝑ te nr̄a pctā deleāt̉ Euaui ocl̓oſ meos ad te mr̄ xp̄i. ꝑ quaꝫ venit ſolatiū oī carni. Auxiliū tuū ⁊ gr̄aꝫ tuā nob̓ impēde ī oī tribulatōne nr̄a. Cuſto di nos dn̄a ꝟgo maria ne pctōꝝ laq̄o capia mur. Nō dormit neqꝫ dormiet pupilla ocl̓i tui. vt tua ſꝑ cuſtodia ꝓtegamur. Angeloꝝ ⁊ hoīum te laudat oīs lingua. ⁊ an̄ te om̄ia ge nua curuant̉. Etatꝰ ſum ī te regina celi. qꝛ te duce in domū dn̄i ibimꝰ. Hieruſalē celeſtis ci uitas. ad marie p̄mia veniamꝰ. Pacē ⁊ īdul gentiā ꝟgo nob̓ īpetra. ⁊ palmā de hoſtibꝰ ⁊ triūphū. Cōforta ⁊ ꝯſolare cor nr̄m. tue dul cedine pietatꝭ. Sic dn̄a nob̓ infūde clemēti am vt deuote ī dn̄o moriamur. D te leuaui ocl̓os meoſ regīa q̄ regnaſ in cel̓. Adiutoriuꝫ nr̄m ī ꝟtute ſit noīs tui. ꝑ te oīa oꝑa nr̄a dirigāt̉. Bn̄dicta ſis in celo ⁊ ī terra ī mari ⁊ ī om̄ibꝰ abyſſiſ. Benedi cta ſit fecūditas tua bn̄dicra ſit hginiuo. mūdicia tua. Bn̄dictū ſit corpꝰ tuū ſancꝫ bn̄dicta ſit aīa tua ſanctiſſima. Iſi qꝛ dn̄a nr̄a erat in nob̓ inueniſſen ꝑ nos ꝑicula ml̓ta. Eſto ꝟgo defenſam nr̄a. ⁊ an̄ deū aduocata ꝓpicia On̄de nob̓s mina mīam tuā. ⁊ ꝯforta nos ī ẜuitio ſāc tuo. Bn̄dicāt te ſctī angeli ī celo. bn̄dicāt. oēs hoīes ſuꝑ terrā. Nō tradas beſtijs a mas ꝯfitētiū tibi. ora te canētiū nō obtura Ui ꝯfidūt ī te mr̄ dei nō timebūt a cie inimici. Gaudete ⁊ exultate oroo diligitꝭ eā. qꝛ adiuuabit vos ī die tribꝰ nis vr̄e. Remīſcere miſerationū tuaꝝ. releua ꝑegrinatōꝫ īcolatꝰ nr̄i. Cōuerte am bilē vultū tuū ſuꝑ noſ. ꝯfunde ⁊ deſtrueoa īimicos nr̄os. Bn̄dicta ſint oīa oꝑa manuū tuaꝝ dn̄a. bn̄dicta ſint oīa ſctā miracula tua Gl̓ia pa. N ꝯuertēdo faciē tuā ſereniſſimā ſi nos. letificabis nos ꝟginea mater Bn̄dicta ſis o ſacrariū xp̄i p̄ cūctꝭ mulit ſuꝑ terrā. Bn̄dictū ſit gl̓ioſum nomē tuu qd̓ os dn̄i mirabilit̓ nomīauit. Nō deficiat laus tua d̓ labijs nr̄is. nec caritas tua de p̄ cordijs nr̄is. Qui te diligūt bn̄dicāt̉ a deo ⁊ qͥ te volūt diligere nō d̓fraudēt̉ a fide. Iſi dn̄a edificaueris domū cordis nī nō ꝑmanebit edificiū eiꝰ. Edifica no gr̄a ⁊ ꝟ̓tute tua vt maneamꝰ firmi ī ꝑpe Bn̄dictū ſit eloqͥū tuū ⁊ bn̄dicta ſinte ba orꝭ tui. Bn̄dicāt̉ a deo qͥ te bn̄dicū ſtoꝝ nūero cōputēt̉. Bn̄dic dn̄a te br̄ tes. ⁊ ne vnqͣꝫ auertas ab eis gr̄oſū vl̓tū Eati oēs qͥ timēt dn̄am nr̄am. ⁊ be om̄s qͥ ſciūt facere volūtatē tuā ⁊b placitū tuū. Bn̄dicti ſūt pr̄ ⁊ mr̄ qͥtes rūt. qͦꝝ memoria ꝑmanet ī ſeculū. Bn̄ eſt vent̓ qͥ te portauit ⁊ bn̄dicta ſint vbera. te lactauerūt. Cōuerte mīam tuā ſuꝑ nos ⁊ dep̄cabil̓ eſto ſuꝑ ẜuos tuos. Intuere et ru ſpice opprobriū nr̄m. aufer a nobis cūctas: iquitates noſtras. Epe expugnauer̄t me a iuuētute mea īimici mei. libera me dn̄a ⁊ vindica mē ab ip̄is Ne des ill̓ poteſtatē in aīam meā cū ſtodi oīa interiora ⁊ exteriora mea. Obtint nobis veniā pctōꝝ. ꝑ te ſpūſſctī gr̄a nob de tur. Fac̄ nos digne ⁊ laudabiliter peniter vt beato fine ad deū veniamꝰ. Placatu tuc ⁊ ſereniſſimū. nob̓ oſtēde glorioſum fructuꝫ ventris tui. Fo. XC audi vocē meā. Fiāt aures tue intēdē ī vocē laudis ⁊ glorificatiōis tue. Libe ra me de manu aduerſarioꝝ meoꝝ. ꝯfunde ingenia ⁊ conatꝰ eoꝝ ꝯͣ me. Erue me in die mala. ⁊ in die mortꝭ ne obliuiſcaris aīe mee Deduc me ad portū ſalutiſ. inter iuſtos ſcri bat̉ nomen meū. Omina nō eſt exaltatū cor meuꝫ. neqꝫ ſublimati ſūt oculi mei. Bn̄dixit te do minꝰ in vtute ſua qͥ ꝑ te ad nihilū redegit in imicos nr̄os. Bn̄dictꝰ ſit qͥ te ſanctificauit. ⁊ mūdā de mr̄is vtero te ꝓduxit. Bn̄dictꝰ ſit q̓te obūbrauit ⁊ ſua gr̄a te fecūdauit. Bene dic nos dn̄a ⁊ ꝯforta nos ī gr̄a tua. vt per te an̄ ꝯſpectū dn̄i p̄ſentemur Emēto dn̄a dauid ⁊ oīm inuocātiū no mētuū Da nob̓ in noīe tuo fiduciaꝫ. ⁊ ꝯfundant̉ aduerſarij nr̄i. Cōſolare nos in terra ꝑegrinatiōis nr̄e. ⁊ releua pauꝑtatem nr̄am. Da nob̓ panē lachrymaꝝ ꝟgo ſancta ⁊ dolorē pctōꝝ in terra incolatꝰ nr̄i. Redde nobis ꝓpitiū benedictū fructū vētris tui. vt ſpūſſancti gr̄a repleamur. Cce qͣꝫ bonū ⁊ qͣꝫ iocūdū. maria dilige C re nomē tuū. Ungentū effuſum ⁊ aro maticū eſt nomē tuū diligētibꝰ ip̄m. Quoni am magͣ ml̓titudo dulcedinis tue dn̄a. quā p̄paraſti diligētibꝰ ⁊ ſperātibꝰ ī te. Eſto refu giū paupeꝝ ī tribulatōe. qꝛ tu es baculꝰ pau peꝝ ⁊ miſeroꝝ. Inueniāt q̄ſo gr̄am apd̓ de um qͥ te ī ſuis neceſſitatibꝰ inuocabūt. Cce nūc bn̄dicite dn̄am om̄es qͥ ſpera Utis ī noīne ſancto eiꝰ. Gaudete gaudio magno qͥ exultatꝭ ⁊ gl̓ificatꝭ eā qꝛ letabimini ab vbertate ꝯſolatōis eiꝰ. Ecce nūc inūdā te vbertate declinabit ī vos ad ꝯſolādum ⁊ letificādū corda vr̄a Bn̄dicite illā oēs ſerui eiꝰ. ⁊ memoriale ſit ī deſiderio aīe vr̄e. Bene dicite illā om̄s angeli ⁊ ſancti dei. laudate in ſecula mirabilia eius. ¶Audate nomē dn̄i. benedicite nomen marie matris eiꝰ. Marie p̄camina fre quētate. ⁊ ſuſcitabit vobis voluptates ſem piternas. In aīa cōtrita veniamꝰ ad illam. ⁊ nō ſtimulabit nos cupiditas peccati. Qui cogitat de illa in trāquillitate mētis. inueni et dulcorē ⁊ requiē pacis. Reſpiremꝰ ad illā in finitiōe noſtra. ⁊ reſerabit nobis atria tri umphantiū. Onfitemini dn̄o qm̄ bonꝰ. qm̄ ꝑ ſuam dulciſſimā matrē virginē mariā datur Encundis clamaui ad te dn̄a. dn̄a ex/ b miſericordia eiꝰ. Impetra nobis dn̄a ami ciciā Ih̓u xp̄i. ⁊ cuſtodi ne ꝑdamꝰ innocēti am noſtrā. Cōprime hoſtē noſtꝝ imꝑio tuo ne feriat in nobis ꝟtutē charitatꝭ Bona na turalia cōſerua in nob̓. ⁊ bona gr̄e ꝑ te mul tiplicent̉. Illumina vias ⁊ ſemitas noſtras. vt noſcamꝰ que beneplacita ſunt deo. Gl̓ia patri ⁊ filio ⁊ ſpirituiſancto. ⁊c̄. Uper flumīa babylōis fleuer̄t hebrei. nos ꝟo ſuꝑ iniqͥtates nr̄as lugeamus Clamemꝰ hūiles ad puerperā ꝟ̓ginē. offera mus ei plāctꝰ ⁊ ſuſpiria nr̄a. Nō inuenit̉ ꝓpi ciatio ſine illa. nec ſalꝰ ſine fructu illiꝰ. Per illā pctā purgāt̉. ⁊ ꝑ fructū illiꝰ aīe dealbant̉ Per illā fit ſatiſfactio pctīs. ꝑ fructū illiꝰ ſa nitas cōdonatur. Onfitebor tibi dn̄a in toto corde meo ⁊qꝛ ꝑ te exꝑtꝰ ſum clemētiā ih̓u xp̄i. Au di dn̄a ꝟba mea ⁊ p̄ces meas. ⁊ ī ꝯſpectu an geloꝝ cātabo tibi laudes. In qͣcūqꝫ die īuo cauero te exaudi me. ⁊ ml̓tiplica ꝟtutē ī ani ma mea. Cōfiteāt̉ tibi oēs tribꝰ ⁊ lingue. qͥa ꝑ te ſalꝰ reſtituta ē nob̓. Ab om̄i ꝑturbatiōe libera ẜuos tuos. ⁊ fac eos viuere ſb̓ pace ⁊ Omīa ꝓbaſti me ⁊ co(ꝓtectōe tua gnouiſti me. ruinā ⁊ trāſgreſſionē meā Copioſa fctā eſt ſuꝑ me mīa tua. ⁊ dilatata eſt ſuꝑ me clemētia. Imꝑfectū meū aſpexit oculꝰ tuꝰ. ⁊ palpebre tue nouer̄t vias meas. Affluētiā deſiderij ſctī habeamꝰ a ſpūſctō. et macula pctī nō turpet ꝯſcīam nr̄am. Sere net corda nr̄a lux mīe tue. ⁊ recreet nos tue Ripe me dn̄a ab om̄i(pacꝭ dulcedo malo. ⁊ ab hoſte inferni defende me. Cōtra me tetēdit arcū ſuū. ⁊ in fraude ſua ī ſidiat̉ mihi. Cōſtringe vires eius malignaſ ⁊ obtūde potēter aſtutias eiꝰ. Cōuerte iniqͥ tatē ipſiꝰ in verticē illius ⁊ in foueā quā fec̄ cadat feſtināter. Nos autē exultemus ī ſer uitio tuo. ⁊ in tuis laudibꝰ gloriemur. Omina clamaui ad te exaudi me. in tende orationi mee ⁊ poſtulatiōi mee. Dirigatur obſecratio mea velut incē ſum corā facie tua. ⁊ in temꝑe ſerotini ſacri ficij ⁊ matutini. Non declinet cor meum in verbis malignantibus. ⁊ nequitie cogitatuſ non ſubuertāt ſenſum meū. Fac me aſſenti re beneplacito cordis. ⁊ tuis actionibꝰ con formari. Gladio intelligētie reuerbera cor meum. ⁊ igniculo charitatis inflamma men tem meam. Gloria patri et filio ⁊ ſpiritui ſancto ⁊c̄. nn 4 Pſalteriū beate uirginis Oce mea ad dn̄aꝫ clamaui. ip̄amqꝫ hu militer dep̄catꝰ ſum. Effudi in ꝯſpectu eiꝰ lacrimā meā ⁊ dolorē meuꝫ ſibi expoſui. Inſidiat̉ hoſtis calcaneo meo. extēdit ꝯͣ me rethe ſuū. Adiuua me dn̄a ne corruā coram eo. fac vt ꝯterat̉ ſub pedibꝰ meis. Educ de carcere aīam meā. vt ꝯfiteat̉ tibi ⁊ pſallat d̓o forti in ꝑpetuū. Omīa exaudi orōꝫ meā. ꝑcipe tuis au ribꝰ ſupplicatōꝫ meā. Perſecutꝰ eſt mali gnꝰ vitā meā. depoſuit ī terra ꝯuerſatōꝫ me am. Denigͣuit me caligīe ſua. ⁊ anxiatꝰ eſt ni mis ſpūs meꝰ. Ne auertas faciē tuā a me. vt nō corruā cū deſcēdētibꝰ ī lacū. Emitte lucē tuā ⁊ gr̄am tuā. ⁊ reꝑa denuo vitā meā ⁊ cō Tuedicta ſis dn̄a q̄ in(ſciētiā meā Oſtruis ẜuos tuos ad p̄liū. ⁊ eos robo ras ꝯͣ inimicū. Fulgure ⁊ coruſcatiōe diſſi pa illū. mitte iacula tua vt ꝯfundas illum. Clarifica de alto manū tuā. ⁊ cātēt ſerui tui laudē ⁊ gl̓am tuā. Eleua de terrenis affecti onē nr̄am de ſempit̓nis delitijs refice viſce ra nr̄a. Cōcupiſcētiā ſuꝑnoꝝ accēde ī cordi bus nr̄is. ⁊ d̓ gaudijs ꝑadiſi veliſ nos recre Xaltabo te mr̄ filij dei. ⁊ ꝑ ſin Agulos dies cātabo laudes tuas. Ge neratio ⁊ ppl̓i laudabūt oꝑa tua. ⁊ mīam tuā inſule expectabūt. Abundātiā dulcoris tui angl̓i eructabūt. ⁊ ſuauitatē tuā ſctī ꝓnūcia būt. Oculi nr̄i ſperāt ī te dn̄a. mitte nob̓ ci bū ⁊ eſcā delectatē. Laudatiōꝫ tuā loqͣt̉ lin gua mea. ⁊ bn̄dicā te ī ſeculū ſeculi. Auda aīa mea dn̄am. gl̓ificabo eam qͣꝫ diu vixero. Nolite ceſſare a laudibꝰ eiꝰ ⁊ ꝑ ſingl̓a momēta recogitate illā. Cū exie rit ſpūs meꝰ dn̄a ſit tibi cōmēdatꝰ. ⁊ in terra ignota p̄ſta illi ducatū Nō ꝯturbēt eū culpe pͥus cōmiſſe. nec inqͥetēt ip̄m occurſus mali gnātis. Perduc eū ad portū ſalutarē. ibi p̄ ſtolet̉ ſecure aduentū redēptoris. Audate dn̄am qm̄ bonꝰ eſt pſalmꝰ. io cunda ⁊ decora ſit illi noſtra laudatio. Ip̄a em̄ medet̉ cōtritos corde ⁊ refouet eos vngento pietatꝭ. Magna eſt virtꝰ illiꝰ. ⁊ cle mentia eiꝰ nullū habebit finē. Precinite et in iubilatiōe. ⁊ in cōfeſſione pſalmū canite il li. Beneplacitū eſt ei ſuꝑ timētes deū. ⁊ ī eis qͥ ſperāt de miſericordia eius. Auda hieruſalē dn̄am. glorifica illā eti amo ſyon. Ip̄a em̄ cōſtruit muros tu os. ⁊ filios tuos benedicꝫ. Gratia ſua te im pinguat pacēqꝫ donat terminis tuis. Emiſit verbū ſuū altiſſimus. ⁊ virtꝰ eius obum brabit illi. Leuemꝰ corda noſtra cū man ad illā vt ſuā influentiā ſentiamꝰ. Audate dominā noſtrā de celis qcl ficate eā in excelſis. Laudate eā on̄ homīes ⁊ iumēta. volucres celi ⁊ piſcean ris. Laudate eā ſol ⁊ luna. ſtelle r cir netaꝝ. Laudate eā cherubin ⁊ ſerapi ni ⁊ dn̄ationes ⁊ poteſtateſ. Laudate eā nes legiones angelorū. laudate eā om̄es or dines ſpirituū ſuꝑnoꝝ. Antate dn̄e noſtre canticū nouū la eiꝰ in cōgregatiōe iuſtorū. Lete li de gloria eiꝰ. inſule maris ⁊ totꝰ orb ⁊ ignis laudēt eā. frigꝰ ⁊ eſtus ſplēdorꝫ lu Exultatiōes eiꝰ in gutture iuſtoꝝ. et laude eius in cetu triumphātiū. Ciuitas dei ioc dare ī illa. ⁊ ꝓ incol̓ tuis frequēta illi car Audate dn̄am in ſanctis eiꝰ. laue eā in v̓tutibꝰ ⁊ miraculis eiꝰ. Lau eā cetꝰ apoſtoloꝝ. laudate eā chor triarchaꝝ ⁊ ꝓphetaꝝ. Laudate eā exero martyꝝ. laudate eā turme doctoꝝ ⁊ꝯ rum. Laudate eā in collegio virginū nentiū laudate eā ordines anachorit. omniū. laudate eā om̄es aīme ciuiū ſuꝑi rum. Om̄is ſpūs laudat dn̄am noſtrā Gl Cantica Onfitebor tibi dn̄a qm̄ ꝑ te pla eſt mihi dominꝰ ⁊ conſolata eſt Ecce dn̄a ſaluatrix mea fiducialite agā in te ⁊ nō timebo. Quia fortitudo mea r laus mea in dn̄o es tu. ⁊ facta es mihi inſi lutem. Hauriā aquas in gaudio de rit ⁊ ſemꝑ inuocabo nomē tuū. Notas fa populis ꝟtutes dn̄e noſtre. quia exce valde nomen eiꝰ. Exulta ⁊ lauda toti humanū. quia talē dedit tibi mediatricē de minus deꝰ tuus. Go dixi circa dimidiū dierū meo Adam ad Mariā vt me chriſto rec liet. Queſiui reſiduū annoꝝ meorū in ama ritudine anime mee. Generatio mea abſa ta eſt. quia pater ⁊ mater ⁊ om̄ia dereli runt me. maria autē aſſumpſit me. Sp bam ī illa mane ſero ⁊ meridie. quaſi leo ſi contriuit om̄ia oſſa peccatorum meoꝝ. tu dn̄a eruiſti animā meam vt non perire ⁊ de manu canis vnicā meam. Domina ſi uum me fac̄. ⁊ laudē tuā cantabo cunctꝭ de ebus vite mee o pia mater dn̄i mei. Fo. XCI Fultauit cor meū in dn̄o. ⁊ exaltatū eſt cornū meū. ī dn̄a mea. Quia fecit mihi magna qͥ potēs eſt. ꝑ Mariā matrē eiꝰ. Nō eſt ſancta vt es dn̄a noſtra. q̄ ſola ſuꝑgreſſa es vniuerſas. Recedāt gͦ vetera de ore nr̄o. ⁊ linguis loqͣmur nouiſ. Exulta ⁊ lauda ma ī ſyon ⁊ hierl̓m. qꝛ maxīa in dn̄abꝰ iſrael. p̄a pauꝑem facit ⁊ ditat hūiliat ⁊ ſublimat tior celo. terra latior. eſt hͨ dn̄a nr̄a. Antemꝰ dn̄e glorioſe ꝟ̓gini Marie. in Uhymnis ⁊ ꝯfeſſionibꝰ bn̄dicamꝰ eā Do mina noſtra om̄ipotēs poſt deū nomē eius currꝰ pharaonis ⁊ exercitū eiꝰ ꝓiecit ī mare. Dextera tua dn̄a magnificata eſt in fortitu dine. qꝛ in multitudine mīe tue ſtrauiſti ad uerſarios meos. De ore leonis liberaſti me dn̄a. ⁊ tanqͣꝫ infantē genitū mr̄ ſuſcepiſti me O dn̄a cariſſima mea velut gallina tege me mirabili poſſeſſiōe tua. Tuꝰ totꝰ ego ſum et om̄ia mea tua ſūt ꝟgo ſuꝑ oīa bn̄dicta. Po nam te ſic̄ ſignaculū ſuꝑ cor meū. quia fortꝭ eſt vt mors dilectio tua. Omina audiui auditiōeꝫ tuā ⁊ obſtu pui. ꝯſideraui opera tua ⁊ expaui. Dn̄a opꝰ tuū circa mediū ānoꝝ viuificaſti illd̓ Cō fitebor tibi dn̄a qꝛ abſcōdiſti hͨ a ſapiētibꝰ. ⁊ reuelaſti ea ꝑuulis. Operuit celos gl̓ia tua ⁊ miẜicordia tua plena ē terra Egreſſa es ꝟ go ī ſalute ppl̓i tui. ī ſalutē cū xp̄o tuo. O bn̄ dicta ī manibꝰ tuis ē repoſita nr̄a ſalꝰ. recor dare pia pauꝑtatis nr̄e. Quē vis ip̄e ſaluus erit. ⁊ a qͦ auertꝭ vultū tuū vadit ī interitū Udite celi q̄ loqͣr de maria. audiat t̓ra vba oris mei. Magnificate ip̄aꝫ mecū ſꝑ. ⁊ exaltemꝰ nomē eiꝰ in ſecl̓m ſecl̓i. Genera tio praua atqꝫ puerſa agnoſce dn̄am nr̄am ſaluatricē tua. Nūqͥd ip̄a eſt mr̄ tua q̄ poſſe dit te. ⁊ ī fide generauit te. Si hāc dimittis n̄ es amicꝰ ſūmi ceſarꝭ qm̄ ip̄e ſine ea n̄ ſalua bit te. Utinā ſaꝑes ⁊ intelligeres ac nouiſſi ma ꝓuideres. Quēadmodū infans ſine nu trice nō poteſt viuere. ita nec ſine dn̄a noſtra poſſis hr̄e ſalutē. Sitiat gͦ aīa tua ad ip̄am tene eā nec dimitte donec bn̄dixerit tibi. Re pleat̉ os tuū laude ſua. decāta tota die ma gnificentiā eius. Enedicite om̄ia oꝑa dn̄e gl̓ioſe. lauda te ⁊ ſuꝑexaltate eā in ſecula. Benedici te angeli dn̄e nr̄e. benedicite celi dn̄e noſtre Genedicat om̄is creatura dn̄am nr̄am. qͣm rex ſic voluit benedici. Benedicta ſis o ſum mi regꝭ filia. que odore preis cūcta lilia. Bn̄ dicta ſis corona dn̄aruꝫ omniū. bn̄dicta ſis gl̓a hieruſalē. Odor tuꝰ ſic̄ agri pleni cui bn̄ dixit dn̄s. Qui in bn̄dicētes te redūdat irri gans om̄ia intima eoꝝ. Qui bn̄dixerit tibi o ꝟgo beata. ſit ille iugiter bn̄dictꝰ. Qui ma ledixerit tibi rōſa cādidiſſima. ſit ille maledi ctus. Nō recedat de domo ſeruoꝝ tuoꝝ. vi ni ⁊ olei abūdantia In noīe tuo omne genu flectat̉ celeſtiū terreſtriū ⁊ infernoꝝ. Benedi camꝰ deū qͥ te creauit. bn̄dictꝰ vterqꝫ parēs qͥ te generauit. Bn̄dicta ſis dn̄a in celo ⁊ in terra. laudabil̓ ⁊ gl̓ioſa ⁊ ſuꝑexaltata ī ſecl̓a. Enedicta ſis dn̄a ⁊ mr̄ dei mei iſrael qͥ ꝑ te viſitauit ⁊ fecit redēptiōem plebis ſue. Et erexit vnicornū ſalutaris caſtitatis tue. in domo Dauid pueri ſui. Sicut locu tus eſt ꝑ os Iſaie ⁊ alioꝝ ſanctoꝝ ꝓphetarū eiꝰ. Salutē ex inimicis p̄ſta virginū ꝟgo. et de manu oīm qͥ nos oderūt pacē nobis tri bue. Et fac̄ miſericordiā ꝓ parētibꝰ ⁊ nobis vt memor ſis teſtamēti omipotētis dei. Qd̓ iurauit ad patres nr̄os. abraā ⁊ ſemini eiuſ in ſecula Sic ſine timore de manu inimico rū noſtroꝝ liberati. qͥete ſeruiemꝰ illi in ſan ctitate ⁊ iuſticia corā te om̄ibꝰ diebꝰ noſtris. Et tu Mariaꝓpheta dei vocaberis. qm̄ nō uiſti ꝙ reſpexit humilitateꝫ ancille ſue. Per quā dedit ſcīam ſalutꝭ plebi eiꝰ ī remiſſionē pctōꝝ eoꝝ. Per viſcera multitudinis miſe ricordie tue. viſita nos ſtella matutina ori ens ex alto. Illumīa tenebras ſedētiū ī vm bra mortꝭ. ⁊ eas luce dilectiſſimi filij tui di gneris inſtellare Miſerere miſericordie mr̄ nobis miſerꝭ pctōribꝰ qͥ retroacta pctā peni tere negligimꝰ. ac multa qͦtidie penitēda cō mittimus. Gl̓ia. E mr̄em dei laudamꝰ. te mariā ꝟginē ꝓfitemur. Te eterni pr̄is ſpōſam om̄iſ terra venerat̉. Tibi oēs angl̓i ⁊ archangeli. tibi throni ⁊ pͥncipatꝰ fideliter deſeruiūt Ti bi om̄es ptātes ⁊ oēſ v̓tutes celi celorum. et vniuerſe dn̄ationes obediūt. Tibi oēs cho ri. tibi cherubin ⁊ ſeraphin exultantes aſſi ſtunt. Tibi om̄is angelica creatura inceſſa bili voce proclamat Sancta Sancta Sā cta maria dei genitrix mater ⁊ virgo. Pleni ſunt celi ⁊ terra maieſtatis glorie fructꝰ ven tris tui. Te glorioſus apoſtolorū chorus. ſui creatoris matrē collaudat. Te beatoꝝ martyrū cetus candidatꝰ. chriſti genitriceꝫ glorificat. Te glorioſus confeſſorū exerci tus. trinitatis templū appellat Te ſanctaꝝ Pſalteriū beate uirginis vlrginū chorea amabil̓. v̓ginitatis ⁊ hūilita tis exemplū p̄dicat. Te tota celeſtꝭ curia re ginā honorat. Te ꝑ vniuerſū orbē eccīa in uocādo ꝯcelebrat. Mr̄em diuīe maieſtatꝭ Uenerādā te verā regꝭ celeſtꝭ puerperā. ſan ctā qͦꝫ dulcē ⁊ piā. Tu angl̓oꝝ dn̄a. tu ꝑadi ſi ianua. Tu ſcala regni celeſtꝭ. ⁊ gl̓e tu thala mꝰ tu archa pietatis ⁊ gr̄e. Tu vena mīe. tu ſpōſa ⁊ mr̄ regis eterni. Tu tēplū ⁊ ſacrariū ſpūſſctī. totiꝰ beatiſſime trinitatꝭ nobile tri clinium. Tu mediatrix d̓i ⁊ hoīm. amatrix mortaliū celeſtiū illumīatrix. Tu agoniſa trix. pugnātiū aduocata. pauꝑm miſeratrix ⁊ refugiū pctōꝝ. Tu erogatrix muneꝝ. ſeꝑa trix ac terror demonū ⁊ ſuꝑboꝝ. Tu mūdi dn̄a celi regīa. pꝰ deū ſola ſpes nr̄a. Tu ſalꝰ te īuocātiū. portꝰ naufragātiū. miẜoꝝ ſolati um. ꝑeuntiū refugiū. Tu mr̄ oīm btōꝝ. gau diū plenū pꝰ deū. oīm ſuꝑnoꝝ ciuiū ſolatiū. Tu ꝓmotrix iuſtoꝝ. ꝯgregatrix errātiū. pro miſſio pr̄iarchaꝝ. Tu ꝟitas ꝓph̓aꝝ. p̄coniū ⁊ doctrix apl̓oꝝ. mgr̄a euāgeliſtaꝝ. Tu forti tudo martyꝝ. exēplar ꝯfeſſoꝝ. honor ⁊ feſti uitas v̓ginū. Tu ad liberādū exulē hoīem filiū dei ſuſcepiſti ī vteꝝ. Per te expugnato hoſte antiqͦ ſūt aꝑta fidelibꝰ regna celoꝝ Tu cū filio tuo ſedes ad dexterā pr̄is. Tu ip̄ꝫ ꝓ nob̓ roga ꝟgo maria. quē nos ad iudicāduꝫ credimꝰ eſſe ventuꝝ. Te gͦ poſcimꝰ nob̓ tuis famul̓ ſubueni. qͥ p̄cioſo ſanguīe filij tui re dēpti ſumꝰ. Et̓na fac pia virgo cū ſctīs tuis nos gl̓ia munerari. Saluū fac ppl̓m tuū do mina. vt ſimꝰ ꝑticipes hereditatꝭ filij tui. Et rege nos ⁊ cuſtodi nos īeternū. Per ſingu los dies o pia te ſalutamꝰ. Et laudare te cu pimꝰ vſqꝫ ī eternū mēte ⁊ voce. Dignare dul cis maria nūc ⁊ ſꝑ nos ſine delicto ꝯſeruare Miẜere pia nob̓. miſerere nob̓. Fiat miẜi cordia tua magͣ nobiſcū. qꝛ ī te ꝟgo ma. cōfi dimꝰ. In te dulcꝭ maria ſperamꝰ. nos d̓fen das ī eternū. Te decet laus. te decet imꝑiū. tibi ꝟtꝰ ⁊ gl̓ia ī ſecula ſeculoꝝ Amē. Uicūqꝫ vult ſaluꝰ eſſe an̄ oīa opꝰ eſt vt teneat d̓ maria firmā fidē. Quam niſi qͥſqꝫ integrā īuiolatāqꝫ ẜuauerit abſqꝫ dubio ī eternū ꝑibit. Qm̄ ip̄a ſola vir go manēs peꝑit. ſola cūctas h̓eſes īteremit Cōfundat̉ ⁊ erubeſcat hebreꝰ qͥ d̓t xp̄um ex ioſeph ſemine eē natū. Cōfundat̉ manicheꝰ qͥ dic̄ xp̄um fictū hr̄e corpꝰ. Palleat oīs qͥ hͦ ip̄m aliūde nō de maria dic̄ aſſūpſiſſe. Ideꝫ nāqꝫ filiꝰ qͥ eſt pr̄is ī diuīs vnigenitꝰ. ē ⁊ verꝰ. vnigenitꝰ ꝟgīs marie filiꝰ. in celis ſinemi terris fine pr̄e. Nā ſic̄ aīma rational̓ ⁊ caro ꝓpter vnionē. de hoīe ꝟe naſcit̉. ita deꝰ eti xp̄s d̓ maria ꝟgine ꝟe generat̉. Induēs q nē de carne ꝟgīs qꝛ ſic genꝰ humanū redim ꝯgruebat. Qui ẜm diuītatē eqͣlis pr̄i ꝟo hūanitatē mīor pr̄e. Cōceptꝰ ī vte nis marie angl̓o annūciāte de ſpūſcō. nō ſpūſſctūs eſt pr̄ eiꝰ. Genitꝰ in mūdū ſine carnis ꝟgīs mr̄is. qꝛ ſine delectatiōe cari ꝯceptꝰ. Quē lactauit mr̄ vbere de celo plē quē circūſtāt angl̓i obſtetricū vice. nūciāt paſtoribꝰ gaudiū magnū. Hic a magis y neribꝰ adoratꝰ. ab herode in egyptū fuga A iohāne in iordane baptiſatꝰ. traditꝰ cap tus. flagellatꝰ. crucifixꝰ. mortuꝰ. ⁊ ſepultus Cū gloria reſurrexit. ad celos aſcēdit S ritūſanctū in diſcipulos ⁊ in matrem miſit. Quā demū ip̄e in celū aſſumpſit. ⁊ ſedetao dexterā filij nō ceſſans ꝓ nobis filiū exor re. Hec eſt fides de maria virgine. quā niſi quiſqꝫ fideliter firmiterqꝫ crediderit. ſaluus eſſe nō poterit. yri eleyſon. xp̄e eleyſon. Chriſtea di nos. Xp̄e exaudi nos. Pr̄ d deꝰ marie ꝯditor glorioſus mi nobis. Fili redēptor mūdi. deꝰ mar lis fecūdator miſerere nobis. Spi deꝰ marie mirabil̓ obumbrator miſer bis. Sancta trinitas vnꝰ deus qͥ mariam zlorificas miſerere nobis. Sctā maria q̄ totū md̓m illumīas. orapn Sctā maria q̄ tuos ẜuos exaltas Sctā maria q̄ ꝓ pctōribꝰ ſupplicas Sctā maria illumīatrix cordiū Sctā maria fons miſericordie Sctā maria ſplēdor ſctē eccīe. Sctā maria flumē ſapientie Sctā maria ab āgelo ſalutata Sctā ma. ꝑ ſpm̄ſcm̄ obūbrata Sctā maria ī cel̓ gl̓ificata Sctā maria rōſa veris ſpecioſa Sctā maria vitꝭ frondēs generoſa Sctā maria dulcis ꝟgo ⁊ ſpecioſa Sctā maria a deo pr̄e ſpōſa electa Sctā maria ꝟbi dei mr̄ p̄electa Sctā maria a ſpūſctō ꝓtecta Sctā maria q̄ deū in vtero ꝯcepiſti. Sctā maria q̄ deū ⁊ hoīem genuiſti Sctā maria ꝟgo virginū ſignifera Sctā maria ꝟga ieſſe chriſtifera Sctā maria arbor vite fructifera. XCII Fo. Sancta maria feminaꝝ pulcerrima Sancta maria humiliū humillima Sancta maria ſanctaꝝ ſanctiſſima Sācta maria ſuꝑ oēs diligētius amāda Sācta ma. ſuꝑ oēs excellētiꝰ magnificāda. Sancta maria mater cōditoris Sancta maria mr̄ redemptoris Sancta maria mr̄ ſaluatoris Sancta maria mr̄ mūdo deſiderabilis Sancta maria inferis terribilis Sancta maria mater amabilis Sancta maria virgo plena gr̄a Sancta maria virgo plena clemētia Sancta maria pia fundēs ſolatia Sancta maria flos ⁊ decꝰ virginalis Sancta maria fluuiꝰ ſapiētialis Sancta maria ſplēdor ⁊ lux orientalis Sancta maria virtutū celi regina Sancta maria domꝰ dei cypreſſina Sancta maria celi feneſtra criſtallina Sancta maria ꝑpetua lucis aurora Hancta maria virgo pulcra ⁊ decora Sancta maria melodia dulcꝭ ⁊ ſonora. Sancta maria delitiaꝝ dei dapifera Ora ꝑ Sctā maria celeſtꝭ curie pīcerna Sctā ma. ꝑadiſi porta ꝑuia nobis Sctā maria placitū dei vmbraculū Sancta maria virginū noua exultatio hancta maria mulierū pͥma bn̄dictio Sancta maria miſeroꝝ pia ꝯſolatio Sancta maria vera ſalꝰ ⁊ beatitudo Sancta maria charitatis magnitudo Sancta maria pietatꝭ latitudo Sancta maria mater orphanoꝝ Sancta maria māmilla ꝑuuloꝝ Sācta maria ꝯſolatio afflictoꝝ Sctā maria cui āgeli obediūt ⁊ obſecrāt̉ Sctā maria nobilis regina celoꝝ Sctā maria cui ſctī ⁊ ſctē ꝯgaudēt ⁊ gͣtulāt̉ Sctā maria quā oīa laudāt ⁊ venerāt̉ Propitia eſto. ꝑce nobis dn̄a Propitia eſto Ab omni malo Ab om̄i mala temptatiōe Ab ira ⁊ indignatiōe dei Aꝑiclitatiōe ⁊ deſperatione Aſuꝑbia p̄cipitāte Libera Ab auaricia deuaſtāte nos dn̄a Apctō ire ⁊ inuidie cruciāte Acarnis tēptatiōe vndiqꝫ anxiāte A pctō gule ⁊ caſtrimargie ꝯmaculāte. Ab incurſu hoſtis malignātis Per dulcorē ⁊ gaudiū de xp̄i īcarnatōe Per dolorē ⁊ āguſtiā de illiꝰ paſſiōe Per gaudiū ⁊ miracl̓m d̓ illiꝰ reſurrectōe Per fidē tuā d̓ ſpūſſcī miſſiōe Libera Per gaudiū ⁊ leticiā d̓ illiꝰ aſcēſiōe nos do Per gaudiū ⁊ leticiā d̓ tua coronatōe mīa In hora mortꝭ deuaſtāte In iudicis diſtricto examine Ab inferni horribili cruciamine Eccatores Te rogamꝰ audi nos. Ut ſanctā eccleſiā pijſſima dn̄a ꝯſer uare dignerꝭ. Te rogamꝰ audi nos. Ut iuſtis gloria pctōribus gratiā impetra re digneris Te ro. Ut tribulatis cōſolatiōem. captiuis libera tionē impetrare dignerꝭ. Te ro. Ut famulos ⁊ famulas tibi deuote ſeruien tes cōſolari digneris. Te ro. Ut populū chriſtianū filij tui precioſo ſan guine redemptū ꝯſeruare dignerꝭ. Te Ut cūctis fidelibꝰ defunctꝭ requiē eternam donare digneris. Te ro. Mater dei Te rogamꝰ audi nos Mater chariſſima ⁊ dn̄a nr̄a miẜere nob̓. ⁊ dona nob̓ ꝑpetuā pacē Amē. kyrie. xp̄e eley ſon. kyrie. Pr̄ nr̄. Et ne nos inducas ī tem ptationē. Ego dixi dn̄a miẜere mei. ſana aīaꝫ meā qꝛ peccaui tibi. Cōuerte mīaꝫ tuā ſuꝑ nos. ⁊ dep̄cabil̓ eſto ſuꝑ ẜuos tuoſ. On̄de potētiā tuā ꝯͣ inimicos nr̄os. vt iuſtificerꝭ ī natiōibꝰ ppl̓oꝝ Miſerere ẜuoꝝ tuoꝝ ſuꝑ qͦs īuocatū eſt nomē tuū. ⁊ ne ſinas āguſtiari eos ī tēpta tiōibꝰ ſuis. Ne ꝓijcias nos ī tꝑe mortꝭ nr̄e ⁊ ſuccurre aīme cū deſeruerit corpꝰ ſuū. Eſto nob̓ dn̄a turrꝭ fortitudīs. ⁊ petra duriſſima ꝯͣ inimicū. Adiuua me dn̄a ne corruā coraꝫ eo. fac vt ꝯterat̉ ſb̓ pedibꝰ meis. Exaudi ora tionē meā ⁊ dep̄catiōeꝫ meā. ⁊ ꝯtēpeſcāt ad Oremus uerſarij mei. Omnipotes ſempit̓ne d̓s qͥ ꝓ nob̓ d̓ caſtiſſi ma ꝟ̓gine maria naſci dignatꝰ es. fac nos ti bi caſto corꝑe ẜuire ⁊ humili mēte placere. Oramꝰ etiā te pijſſima ꝟgo maria md̓i regīa ⁊ angl̓oꝝ dn̄a. vt eis qͦs ī purgatorijs ignis examīat. īpetres refrigeriū. pctōribꝰ īdulgē tiā. iuſtꝭ ꝑſeuerātiā ī bono. Nos qͦꝫ fragiles ab om̄ibꝰ inſtātibꝰ defende ꝑiculis. Per do minū noſtꝝ Ih̓m chriſtū. ¶ Finis huius pſalterij beatiſſime ac gl̓ioſiſſime ꝟginis Marie Corona beate uirginis Sequit̉ corona de beata Maria ꝟ̓gine. ordinata a ſancto Bonauentura. Im iocū ditate memoriā noīs marie celebremꝰ. vt ip̄a ꝓ nobis ītercedat ad dn̄m noſtꝝ Ih̓m xp̄m Amē. Gaude ꝟgo maria mr̄ xp̄i que ꝑ aurē ꝯcepiſti gabri ele nūcio. Ieſus fructꝰ vētris tui ꝑ te detur nob̓ frui in phēni gaudio Amē. An̄. Aue maria. pͣs. Magnificat. Ediatrix dei ⁊ hoīm tu digne magnifi cas dn̄m q̄ ſola ꝯcepiſti filiū qͥ eſt ꝟa ſa lus humiliū. hinc oīm deū q̄rentiū genera tio te beatā dicere ⁊ deuote ſalutare dꝫ dicēſ Aue maria. vſqꝫ. tui. Re. Et beatꝰ vēter qͥ te portauit dn̄e ih̓u xp̄e. ⁊ beata vbera q̄ ſuxi ſti. O igit̉ mediatrix nr̄a maria mater gratie mr̄ miſericordie ꝓ nob̓ queſumꝰ intercede vt ꝟe cōpunctiōis ⁊ deuotiōis gr̄am nobis in ſpirare dignet̉ dilectiſſimꝰ filiꝰ tuꝰ dn̄s nr̄ ie ſus xp̄s Qui cū ⁊c̄. Gaude qꝛ deo plena pe periſti ſine pena cū pudorꝭ lilio. Ih̓s fructꝰ ⁊c̄. An̄. Alma. pͣs. Ad dominū cū. An̄. ¶ Lma redēptorꝭ mr̄ eximia qͥ tua egreſ Aſus eſt clauſtra v̓ginea. cū his pacificuſ factꝰ eſt incola a qͥbꝰ dura ꝑpeſſus eſt ꝟbera vnde digna es o ꝟgo puerꝑa. vt oīs creat̉a te veneret̉ ⁊ bn̄dicat dicēs Aue Re. Et btūſ O igit̉ alma ꝟgo maria mr̄ dei digniſſima ꝓ nobis q̄ſumꝰ intercedere dignerꝭ vt ſanctū ꝓpoſitū qd̓ deo inſpirāte ꝯcepimꝰ ad effectū ſalubriter ꝑducere valeamꝰ. p̄ſtante eodem dn̄o nr̄o ih̓u xp̄o bn̄dicto filio tuo. Qui cuꝫ pr̄e ⁊ ſpūſctō ⁊c̄. Gaude qꝛ tui nati quē dole bas mortē pati fulget reſurrectio. Ieſus ⁊c̄ An̄. Regina celi. ps Retribue ẜuo. An̄. Egina celi letare cū iubilo. nā qͥ pende bat in crucꝭ patibulo. ſurrexit ꝟe ſūmo diluculo. om̄i ablato ꝯtemptꝰ opprobrio. vn̄ digne om̄is hō cū gaudio tibi ꝯgratulari et bn̄dicere dꝫ dicēs. Aue ma. Re. Et beatꝰ vēter ⁊c̄. O igit̉ regina celi digniſſima ora ꝓ nobis deū ⁊ dn̄m nr̄m Ih̓m xp̄m vt nos re ſurrectiōis ſue ꝑticipes efficiat in pn̄ti ꝑ gͣti am ⁊ ī futuro ꝑ gl̓iam. Qui cuꝫ. ⁊c̄. Gaude xp̄o aſcēdente ⁊ ī celū te vidēte motu fert̉ ꝓ prio. Ih̓s fructꝰ ⁊c̄. An̄. Imꝑatrix. pͣs. In cōuertendo. An̄. Mperatrix ⁊ mūdi dn̄a. tuꝰ natꝰ cū qͣn ta gl̓ia nr̄e carnis ſūpta materia. capta p̄da ꝯſcēdit ethera. hinc os cordis plenū le ticia. ⁊ lingua nr̄a exultatōe te collaudera nedicat dicēs Aue ma. Re. Et beatus O igit̉ imꝑatrix ⁊ dn̄a nr̄a benigniſſima. re mr̄is imꝑa tuo dilectiſſimo filio dn̄o no ieſu xp̄o. vt mētes nr̄as ab amore terreſin ad celeſtia deſideria erigere dignet̉. Quix uit ⁊ regnat ⁊c̄. Gaude q̄ poſt xp̄m ſcādis eſt honor tibi gradis ī celi palatio. Ieſus. An̄. Aduocata. pͣs. Ad te leuaui. Duocata miſeroꝝ ad te ſunt ocul rū te aſſumpſit rex celoꝝ ſuꝑ chor geloꝝ vbi cetꝰ beatorū te digne veneret̉ ⁊be nedicit in eternū dicēs Aue. Re. Et l O igit̉ glorioſiſſima dn̄a excelſa ſuꝑ ſye pijſſima aduocata nr̄a ſuſcipe laudū pia camina q̄ ad honorē qͥnqꝫ vulneꝝ filij ad laudē ſancti noīs tui decantauimꝰ nob̓ q̄ſumꝰ intercedere feſtina. quatenꝰ du ciſſimꝰ filiꝰ tuꝰ dn̄s nr̄ Ih̓s xp̄s ꝑ ſuā mno gnā miſericordiā a vinculis pctōꝝ no nos eripiat ⁊ ī ſuo ſancto ſeruitio nos cō uet ꝯfortꝫ ac finalit̓ ꝑſeuerare faciat. nami nihil negans honorat. Qui cū deo ⁊c̄. Finit corona beate ꝟginis ¶ Incipit curſus de paſſiōe dn̄i cōpolitꝰ ⁊ ſancto Bonauētura Ad matutim. Omīe labia mea d aperies Re. Et os meū annū abit laudē tuā. ꝟ. Deꝰ ī adiui riū meū intēde Re. Dn̄e ad adiuuādūmi feſtina. Gl̓ia pr̄i ⁊ filio ⁊c̄. All̓a. Inuitato Chriſtū captū ⁊ deriſum flagellatū ⁊ cruci xum. Uenite adoremꝰ. pͣs. Uenite exulit mus dn̄o. Hymnus. N paſſiōe dn̄i qͣ dat̉ ſalꝰ homī ſitno ſtrū refrigeriū ⁊ cordis deſideriui Portemꝰ ī memoria dolores ⁊op bria. xp̄i coronā ſpineā crucē clauos ⁊ le Et plagas ſacratiſſimas om̄i laude die ſimas. acetū fel arundinē ⁊ mortꝭ amaritus nē. Hec om̄ia nos ſatiēt ⁊ dulciter inebriēt nos repleant ꝟ̓tutibꝰ ⁊ gl̓ioſis fructibꝰ. L crucifixū colimꝰ ⁊ toto corde poſcimꝰ vt nol ſanctoꝝ cetibꝰ ꝯiūges ī celeſtibꝰ. Laus hō nor xp̄o vēdito. ⁊ nr̄i cauſa ꝓdito. paſſo mō tē ꝓ ppl̓o. in aſpero patibulo Amē. An. I ſurrexerūt. pͣsͣ. Quare fremuerūt g Nſurrexerūt in me viri ſine miẜicor nō peꝑcerūt aīe mee ꝟ Reliqͥ domū meā. dimiſi hereditatē meam. Re. Diu Fo. XCIII dilectā aīam meā in manꝰ pctōꝝ. Pater nr̄ Abſolutio. Paſſio dn̄i nr̄i ieſu xp̄i ꝑdu cat nos ad gaudia parad iſi. Amen. Iube dn̄e. Bn̄. Per ſuā paſſionē det nobis dn̄s ſuā benedictionē. Amen. Lectio prima. Pprehēdit pilatꝰ ih̓m ⁊ flagellauit eū. milites plectētes coronā de ſpinis ī poſuerūt capiti eiꝰ ⁊ veſte pupurea circūde derūt eū. ⁊ veniebāt ad eum et dicebāt. aue rex iudeoꝝ. ⁊ dabāt ei alapas ⁊ expuerunt in eū. acceperūt arūdinē ⁊ ꝑcutiebāt caput eiꝰ Tu aūt. Re. Ecce vidimꝰ eū nō hn̄teꝫ ſpeciē neqꝫ decorē aſpectꝰ eius in eo nō ē h̓ pctā nr̄a portauit ⁊ ꝓ nobis dolēs. Ip̄e au tē vulneratꝰ eſt ꝓpter iniqͥtates nr̄as. cuiꝰ li uore ſanati ſumꝰ. ꝟ. Uere languores nr̄os ip̄e abſtulit et infirmitates nr̄as ip̄e porta uit. Ip̄e. Iube. Bn̄. Per v̓tutē ſctē crucis ꝑducat nos dn̄s ad gaudia ꝟe lucis. Amē. ¶Uſceperūt gͦ milites ih̓m ⁊ Lctō. ij. eduxerūt. ⁊ baiulās ſibi crucē exiuit ī eum qͥ dicit̉ caluarie locꝰ. hebraice aūt gol gatha. vbi eū crucifixerūt. ⁊ cū eo alios du os hinc ⁊ inde. mediū autē ih̓m. Ih̓s auteꝫ dicebat. Pr̄ dimitte illis. Nō em̄ ſciunt qͥd faciunt. Tu. Re. O vos om̄es qͥ trāſitis ꝑ viam attendite et videte. Si eſt dolor ſi milis vt dolor meus. ꝟ. Attendite vniuerſi ppl̓i ⁊ videte dolorē meū. Si eſt dolor. Iu be. Benedi. Sanguinis xp̄i aſꝑſio ſit no bis ſempiterna ſalus ⁊ ꝓtectio. Amen. Oſtea ſciens ieſus qꝛ oīa Lctō. iij. ꝯſummata ſunt vt impleret̉ ſcriptura dixit. Sicio. Uas ergo erat poſitū plenuꝫ aceto. Illi ergo ſpongiā plenā aceto iſopo circūponētes. obtulerūt ori eius. Et cū ac cepiſſet acetū. dixit. Conſummatū eſt. ⁊ in clinato capite tradidit ſpm̄. Tu autē. Re. Tenebre facte ſunt dū crucifixiſſent ieſuꝫ ludei. Et circa horā nonā exclamauit ieſus. voce magna. deus meꝰ deꝰ meus vt qͥd de reliquiſti me. Et inclinato capite emiſit ſpi ritū. ꝟ. Exclamans ieſus voce magna alt pater in manꝰ tuas cōmendo ſpiritū meuꝫ Et inclinato. Gl̓ia pr̄i. Et. Ad laudes. Deus in adiutoriū meū intende. ⁊c̄. An̄t. Contumelias. Pſalmus. Sqꝫ quo dn̄e obliuiſceris me in finē Iẜſqꝫ quo nō auertꝭ faciē tuā a me. Ꝙͣ diu ponā ꝯſilia in aīa mea. dolorē in corde meo ꝑ diē. Uſqꝫ quo exaltabit̉ inimicꝰ me ſuꝑ me reſpice ⁊ exaudi me dn̄e d̓s meꝰ. Il lumina oculos meos ne vnqͣꝫ obdormiā in morte. neqn̄ dicat inimicꝰ meus p̄ualui ad uerſus eum. Qui tribulāt me exultabūt ſi motus fuero. ego aūt in miſcd̓ia tua ſpera ui. Exultabit cor meū in ſalutari tuo. canta bo dn̄o qui bona tribuit mihi ⁊ pſallaꝫ no mini dn̄i altiſſimi. Gl̓ia pr̄i. An̄. Cōtume lias ⁊ terrores paſſus ſum ab eis. ⁊ dn̄s me cū eſt tanqͣꝫ bellator fortis. Capl̓m. Ipiritꝰ oris nr̄i xp̄s dn̄s captꝰ eſt ꝓ pecca tis nr̄is. cui diximus. in vmbra tua viuemꝰ in gentibus. Hymnus. Hriſtū ducem qͥ ꝑ crucē redemit nos ab hoſtibꝰ laudat cetus nr̄ letus exul tet celū laudibꝰ. Pena fortis tue mortis et ſanguinis effuſio cordaterant vt te querāt ieſu nr̄a redemptio. Per felices cicatrices ſputa flagella verbera nobis grata ſunt col lata eterna chriſti munera. Noſtrū tangat cor vt plangat tuoꝝ ſanguis vulneruꝫ in qͣ toti ſimus loti conditor alme ſiderū. Paſ ſionis tue donis ſaluator nos inebria qua fidelis dare velis eterna nobis gaudia. A men. ꝟ. Dedit ꝑcutienti ſe maxillā. Re. Fu it ſaturatus obprobrijs. Ad bn̄dictꝰ an̄. Proprio filio ſuo nō peꝑcit deus. ſed ꝓ no bis oībꝰ tradidit illū. K. X. K. Dn̄e. Or̄o Omine ieſu chriſte qͥ hora matutina ꝓ nobis cōſpui et alapis cedi voluiſti. et cū gl̓a a mortuis reſurrexiſti fac nos con tumelias et obprobria ꝓ tui nomīs gloria portare. fac nos reſurgere ad virtutes a vi cijs. vt te videre poſſimus in galilea cū di ſcipulis. Per dn̄m noſtrū. Cōmemora tio de beata ꝟgine. Matutino temꝑe ma rie nunciat̉ ꝙ a iudeis ꝑfidis chriſtꝰ capti uatur. ⁊ toto corde tremuit ⁊ male tractaba tur. ꝟ. Nūqͣꝫ mr̄ ꝑtulit dolores. Re. Vt ma ria filij ꝯſiderans liuores. Oratio. Ietatē tuā q̄ſumꝰ dn̄e qͣ ꝓ nobis mor tē ſubiens temꝑaleꝫ. nec ꝓprio corpori nec materno dolori parcere voluiſti. fac vt nos tue mr̄iſqꝫ paſſionis memores vobi ſcū felicitatꝭ ꝑpetue ſimus participeſ. Qui viuis ac regnas. Ad primam. Hymnus. Deus in adiutoriū meū. Uqui velatꝰ facie fuiſti ſol iuſticie fle xus illuſus genibꝰ ceſus quoqꝫ verbe ribus. Te petimꝰ attentiꝰ vt ſis nobis ꝓpici us et ꝑ tuam clementiā ꝑduc nos ad glori am. Laus. An̄. Faciē meam. Psͣ. Udica me deus ⁊ diſcerne cām meaꝫ Curſus de paſſione do. de gente nō ſctā. ab homīe iniquo ⁊ doloſo erue me Quia tu es deꝰ fortitudo mea. qͣre me repuliſti et qͣre triſtꝭ incedo duꝫ affligit me inimicꝰ. Emitte lucē tuā et veritateꝫ tu am. ip̄a me deduxerūt ⁊ adduxerunt ī mon tem ſctm̄ tuū ⁊ in tabernacula tua. Et ītro ibo ad altare dei ad deū. qui letificat iuuē tutem meā. Confitebor tibi in cithara deꝰ deus meꝰ. quare triſtꝭ es anīa mea ⁊ quare ꝯturbas me. Spera in deo qm̄ adhuc cō fitebor illi. ſalutare vultꝰ mei ⁊ deus meus Gloria patri. An̄t. Faciē meā non auerti ab increpantibꝰ ⁊ conſpuentibus in me Necogitate eū qui talē ſuſtinuit Capl̓m ꝯtra ſemetip̄m a pctōribꝰ ꝯtradictioneꝫ vt nō fatigemini animis vr̄is deficientes. ꝟ Cū malediceret̉ non maledicebat. Re. Et cū pateret̉ nō cōminabat̉. ꝟ. Domīe exaudi or̄onem meā. Re. Et clamor meꝰ. Or̄o. Omine ieſu chriſte qͥ hora diei prima ꝓ nobis pctōribꝰ pilato iudicies pre ſentatꝰ ⁊ marie magdalene apparuiſti. appa re nobis ꝑ internā grām ⁊ da reis verā pe nitentiā. vt de malis q̄ ꝯmiſimꝰ nos diſtri cte iudicemꝰ. ne in extremo iudicio depute mur ſupplicio. ſed tuis fidelibꝰ aſſociemur in celeſtibꝰ. Per dn̄m. Ad terciā. ꝟ. De us in adiutoriū meū intende. Hymnus. Ora qui ductus tercia fuiſti ad ſuppli cia chriſte ferēdo humerꝭ crucem pro nobis miſerꝭ Fac nos ſic te diligere ſctām qꝫ vitā ducere vt valeamꝰ requie frui cele ſtis patrie. Laus. An̄. Dominꝰ. Psͣ. Xandi deꝰ or̄onē meā cū dep̄cor. a ti Amore inimici eripe anīam meaꝫ. Pro texiſti me a cōuentu malignātiū. a multitu dine oꝑantiū iniquitatē. Quia exacuerunt vt gladiū linguas ſuas. intenderūt arcum rem amarā vt ſagittēt in occultꝭ immacula tū. Subito ſagittabūt eū ⁊ nō timebūt. fir mauerūt ſibi ſermonē nequā. Narrauerūt vt abſconderēt laqueos. dixerunt qͥs vide bit eos. Scrutati ſunt iniquitates. defece runt ſcrutātes ſcrutinio Accedet hō ad cor altū. et exaltabit̉ deꝰ. Sagitte paruuloruꝫ facte ſunt plage eoꝝ. ⁊ infirmate ſunt cōtra eos lingue eoꝝ. Cōturbati ſunt om̄es qui videbāt eos. ⁊ timuit om̄is hō. Et annūcia uerūt oꝑa dei. et facta eiꝰ intellexerūt. Le tabit̉ iuſtus in dn̄o ⁊ ſperabit in eo. ⁊ lauda bunt̉ om̄es recti corde. Gloria. An̄. Domi nus tanqͣꝫ ouis ad occiſionē ductꝰ eſt. et nō aperuit os ſuum. Capitulū. Uhriſtus paſſus eſt ꝓ nobis vobis relio quens exemplū vt ſeq̄mini veſtigia eiꝰ q pctm̄ non fecit. nec inuentꝰ eſt dolus in o eiꝰ. ꝟ. Propoſito ſibi gaudio ſuſtinuit q cem. Re. Cōfuſione ꝯtempta. K. X. R Omine ieſu xp̄e qui hora diei O tercia dura ꝓ nobis ſuſtinuiſti ꝟb et corda fideliū tuoꝝ ſctīſpūs infuſion. ciſti flāmantia. da nobis malū qd̓ fecimꝰ: gna caſtigatiōe punire. et flāmas vici noſtrorū lachrymis cōpunctōis extin re. vt dū deforis ⁊ intus affligimur. tuiſ ritus dulcedine ꝯſolari mereamur. Per Ad vj. Deus in adiutoriū meū. Hymu Rucem ꝓ nobis ſubijt ⁊ ſtans in illa. Atijt ieſus ſacratꝭ manibꝰ clauis foſſiſqꝫ edibꝰ. Honor ⁊ bn̄dictio ſit crucifixo fi qͥ nos ſuo ſupplicio redēit ab exilio. L honor. An̄t. Poſuerūt ſuꝑ caput eius ſam ip̄ius ſcriptā ieſus nazarenꝰ rex iude rum. Psͣ. Credidi ꝓpter. Capitulū. radebat autē iudicanti ſe iniuſte. qꝛ cata nr̄a ip̄e ꝑtulit in corꝑe ſuo ſuꝑ lign vt peccatꝭ mortui iuſticie viuamꝰ. cuiꝰ liua re ſanati ſumꝰ. ꝟ. Oblatus eſt qꝛ ip̄e volu Re. Et peccata nr̄a ip̄e portauit. kx. Omine ieſu xp̄e qui hora diei Ore ſexta ꝓ ſalute nr̄a manꝰ in cruce expā diſti. ⁊ quinqꝫ vulnera ꝑtuliſti. ad te ꝯfu entes brachijs miſcd̓ie clementer ſuſc vulnera mentꝭ noſtre tuo ſana medio vt purgati a pctōꝝ ſordibus. templū effici amur ſpūſſancti. Ad. ix. Deus in adii torium meū intende. Eata chriſti paſſio ſit nt̄a liber ꝑ hanc nobis gaudia parata ſinto ſtia. Gloria chriſto dn̄o qͥ pendēs in bulo clamans emiſit ſpiritū mundū uans ꝑditū. Laus hō. An̄t. Et cū. Pi OOce mea ad dn̄m clamaui. voce me ad dn̄m dep̄catꝰ ſum. Effundo in co ſpectu eius or̄onē meā. et tribulationē m am ante ip̄m ꝓnuncio. In deficiēdo ex mne ſpiritū meū. ⁊ tu cognouiſti ſemitas ſnede In via hac qua ambulabā. abſconderu laqueū mihi. Conſiderabā ad dextera⁊ debam. ⁊ nō erat qͥ cognoſceret me. fuga a me. et nō eſt qͥ requirat aīam mea Clamaui ad te dn̄e. dixi tu es ſpēs inti portio mea in terra viuentiū. Intende ſe dep̄cationē meaꝫ. qꝛ humiliatꝰ ſum niinie Fo. XCIIII Libera me a ꝑſequentibꝰ me. qꝛ confortati ſunt ſuꝑ me. Educ de cuſtodia aīam meaꝫ ad ꝯfitendū nomini tuo. me expectāt iuſti donec retribuas mihi. Gloria patri. An̄. Et cū accepiſſet ieſus acetū. dixit. ꝯſumma tū eſt. ⁊ inclinato capite emiſit ſpm̄. Cap̄. Decebat eū ꝑ quē om̄ia ⁊ ꝓpter quē omnia facta ſunt qͥ multos filios in gl̓am adduxe rat. auctorē ſalutꝭ eorū ꝑ paſſionē ꝯſumari ꝟ Tradidit in mortē aīam ſuaꝫ. Re. Et cū viris ſceleratis deputatꝰ eſt. K. X. K. Do mine exaudi or̄onē meam. Oratio. Omine ieſu xp̄e qͥ hora diei nona ꝓ ſa lute nr̄a humana in mortē aīam tuaꝫ tradidiſti ⁊ celos aſcendiſti. viuifica corda nr̄a ꝑ infuſionem tui amoris. vt te diligere menteqꝫ celeſtibꝰ inherere. ⁊ mortē tuā no ſtre carnis mortificatiōe imitari valeamꝰ vt dū tua paſſiōe participes efficimur tue ꝯſolationis nos facias eſſe ꝯſortes. Per. Ad veſꝑas. Deꝰ in adiu. An̄. Dignus es. Taltabo te dn̄e qm̄ ſuſcepiſti me. psͣ nec delectaſti inimicos meos ſuꝑ me Dn̄e deus meꝰ clamaui ad te. ⁊ ſanaſti me. Dn̄e deduxiſti ab inferno aīam meā. ſalua ſti me a deſcendentibꝰ in lacū. Pſallite dn̄o ſancti eiꝰ et ꝯfitemini mēorie ſanctitatꝭ eiꝰ. Quoniā ira in indignatiōe eiꝰ. ⁊ vita in vo luntate eiꝰ. Ad veſpeꝝ demorabit̉ fletus. et ad matutinū leticia. Ego aūt dixi in habū dantia mea. nō mouebor ineternū. Dn̄e in volūtate tua. p̄ſtitiſti decori meo virtutem. Auertiſti faciē tuā a me. ⁊ factꝰ ſum ꝯturba tus. Ad te dn̄e clamabo. ⁊ ad deū meū dep̄ cabor. Que vtilitas in ſanguīe meo. dū de ſcendo in corruptionē. Nunqͥd ꝯfitebit̉ ti bi puluis aut annūciabit veritatē tuā. Au diuit dn̄s ⁊ miſertꝰ eſt mei. dn̄s factꝰ eſt ad lutor meus. Cōuertiſti planctū meū ī gau dium mihi. cōcidiſti ſaccū meū ⁊ circūde di ſti me leticia. Vt cantet tibi gl̓ia mea ⁊ non cōpungar. dn̄e deꝰ meꝰ ineternuꝫ ꝯfitebor tibi. Gl̓ia pri. An̄t. Dignꝰ es dn̄e acciꝑe li brū ⁊ aꝑire ſepteꝫ ſignacula eiꝰ. qm̄ occiſus es ⁊ redemiſti nos deo in ſanguīe tuo. Iidimꝰ ieſum ꝓpter paſſionē mor Cap̄. tis ſue gl̓ia ⁊ honore coronatū vt gr̄a dei ꝓ omnibꝰ guſtaret mortē. Hymnus. Ui p̄ſſura mortis dura ſoluiſti nexus criminū nos ad pacē duc veraceꝫ ieſu pna virginū. In flagellis potū fellis bi biſti amariſſime ꝓ pct̄īs ꝑpetratis et̓ne rex altiſſime. Tue genti recolenti tue mortis ſuppliciū da virtutē ⁊ ſalū tē xp̄e redemptor oīm. In amara crucꝭ ara fudiſti riuos ſan guinis ieſu digne rex benigne. ꝯſors pater ni luminis. Sanguis xp̄i qͥ fuiſti ꝑemptor hoſtis inuidi fac ſitire da venire ad cenam agni ꝓuidi Amen. ꝟ. Diſciplina pacꝭ noſtre ſuꝑ eum. Re. Quia liuore eiꝰ ſanati ſumus Ad magni. An̄t. Receſſit paſtor nr̄ bonus fons aque viue qͥ aīam ſuā poſuit ꝓ ouibꝰ ſuis ⁊ ꝓ ſuo grege mori dignatꝰ eſt. K. x. k. Omine ieſu xp̄e qͥ hora diei Oratio. veſꝑtina diſcipulis tuis corꝑis ⁊ ſan guinis tui tradidiſti myſteria. ⁊ d̓ cruce po ſitus es. depone mentꝭ noſtre vicia et ꝑpe trata ſcelera. vt cū pura ꝯſcientia eadeꝫ ſu mamꝰ myſteria. vt ſint nobis in remediuꝫ hic ⁊ in ꝑpetuū. Per dn̄m. Cōmemoratio ꝟginis an̄t. Regina clemētie virgo mr̄ chri ſti. cū videres filiū tuuꝫ in cruce mori. nullꝰ dolor ſil̓is tuo dolori. ꝟ. Que mr̄is anguſti as poſſet lingua fari. Re. Cū videret filiuꝫ in cruce clauari. Oratio. Omine ieſu xp̄e ꝟ̓ginis marie fili dul ciſſime qͥ cū ꝓditore cenaſti. deinde ca ptus viliter tractꝰ fuiſti. p̄ſta q̄ſumꝰ. vt qui tibi ⁊ tue ſctīſſime genitrici cōpatimur vo biſcū manere ſine termīo mereamur. Qui. Ad cōplet̉. Cōuerte nos deꝰ. Re. Et auer. ꝟ. Deꝰ in adiutoriū. An̄t. Plangēt eū. Psͣ. Omine deꝰ ſalutꝭ mee. in die clamaui ⁊ nocte corā te. Intret in ꝯſpectu tuo or̄o mea. inclina aurē tuaꝫ ad p̄cem meam. Quia repleta ē mal̓ aīa mea. ⁊ vita mea ī in ferno appropinqͣbit. Eſtimatꝰ ſuꝫ cū deſcē dentibꝰ in lacū. factꝰ ſum ſicut hō ſine adiu torio int̓ mortuos liber. Sicut vulnerati dormiētes in ſepulchris quoꝝ nō eſt mēor ampliꝰ. ⁊ ip̄i de manu tua repulſi ſunt. Po ſuerūt me in lacu inferiori. in tenebroſis et in vmbra mortꝭ. Suꝑ me ꝯfirmatꝰ eſt fu ror tuꝰ. ⁊ omēs fluctꝰ tuos induxiſti ſuꝑ me Longe feciſti notos meos a me. poſuerūt me abhomīationē ſibi. Traditꝰ ſum ⁊ non egrediebar. oculi mei languerūt p̄ inopia. Clamaui ad te dn̄e. tota die expꝑandi ad te manus meas. Nunqͥd mortuis facies mi rabilia. aut medici ſuſcitabunt ⁊ confitebū tur tibi. Nunquid narrabit aliqͥs in ſepul chro miſcd̓iam tuā. ⁊ veritatē tuā in ꝑditio nē. Nunquid cognoſcent̉ in tenebris mira bilia tua. et iuſticia tua in terra obliuionis. o o 2 Curſus de cōpaſſione be. uirginis Et ego ad te domine clamaui. ⁊ mane ora tio mea p̄ueniet te. Ut quid dn̄e repellis or̄onem meā. auertis faciē tuā a me. Pau per ſum ego ⁊ in laboribꝰ a iuuentute mea. exaltatꝰ autē hūiliatꝰ ſū ⁊ ꝯturbatꝰ. In me tranſierūt ire tue. ⁊ terrores tui ꝯturbaue runt me. Circūdederūt me ſicut aqua tota die. circūdederūt me ſimul Elongaſti a me amicū ⁊ ꝓximum. ⁊ notos meos a miſeria. Gl̓ia pr̄i. An̄. Plangēt eū qͣſi vnigenitū. qꝛ innocens dn̄s occiſus eſt. Hymnus. Ui iacuiſti mortuus in petra rex īno cuꝰ fac nos ī te qͥeſcere ſctāmqꝫ vitā du . Succurre nobis dn̄e quos redemiſti ſanguine. ⁊ duc nos ad celeſtia eterne pac gaudia. Laus honor xp̄o vendito. Cap̄. Chriſto in carne paſſo. ⁊ vos eadē cogitati on armamini. ꝟ. Et factꝰ eſt in pace locus eiꝰ. Re. Et habitatio eiꝰ in ſyon. Ad nunc An̄t. Saluator mūdi ſalua nos qͥ ꝑ cruce ⁊ ſanguinē redemiſti nos auxiliare nob̓ te dep̄camur deus nr̄. K. X. K. Pr̄ nr̄. ꝟ. Do mine exaudi or̄onē. Re. Et clamor. Or̄o. Omine ieſu xp̄e cuiꝰ ſudor hora com pletorij p̄ triſticia animi factus eſt ſan guineus. ⁊ es ſepultꝰ. a mulieribꝰ es lamen tatꝰ. aufer a nobis triſticiā ⁊ da verā leticiā ⁊ a vanitate ſcl̓i nos veraciter ſepeli. ⁊ educ de oculis nr̄is lachrymas pie cōpaſſionis vt dū deflemꝰ tua. a te ꝯſolari mereamur h̓ ⁊ in celeſti curia. Per dn̄m. ¶ Explicit curſus de paſſione domini. Incipit curſus de cōpaſſione beate vir ginis eiuſdē ſancti Bonauēture. Omīe labia mea aperies. Re. Et os meū. Deꝰ in ac iutoriū meū. Re. Dn̄e ad adiuuan dū ⁊c̄. Inuitatoriū. Cū maria virgine fer uide ploremꝰ in ſepulchro poſituꝫ. Uenite Pſalmus. adoremus. Enite mares femineqꝫ ploremꝰ cum maria ꝟgine planctibꝰ fruamur inti mis facies rigādo lachrymiſ. Cum maria. Cor nr̄m ploret ⁊ oculus nr̄ pungat̉ amo ris ſtimulo. heu mr̄ carens cōtagio tā dul ci priuat̉ filio. Uenite. Innocens ⁊ expers criminis morit̉ miſertꝰ hoīs. merorꝭ ſimus cōſocij cū ſimus cauſa ſupplicij. Cū maria. Gl̓ia virginis filio qͥ in hͦ exilio ſe dedit tor mentis aſperꝭ vitā reddendo miſerꝭ. Ueni te adoremꝰ. Cum maria vir. Hybm Mperatrix clemētie rorem infuno gr̄e in meū cor tam ariduꝫ vt tibiſi placidū. Largire ꝙ ꝯcipiā tecū cordis qr guſtiā flens mortē quā rex patit̉ ꝑ quē mi dus cōſtruit̉. Tuus tractat̉ filius longe latro vilius. irriſus fert ludibria gēte vo tur īpia. Sit honor laus deuotio ieſu ma rie filio tenſo crucꝭ patibulo ꝓ redimenda ppl̓o. Amen. An̄t. Noctem. Pſalm Oſuerunt me in lacu inferiori. me ꝯfirmatus eſt furor. Longe notos meos ⁊c̄. Traditꝰ ſum ⁊ nō egr bar oculi languerūt p̄ inopia. Gl̓ia pr̄i An̄t. Noctē qua xp̄s capit̉ abſqꝫ ſomno xiſti ⁊ ſoporatis ceterꝭ flens vigil pͥm ꝟ. Ceteri cū inter fletꝰ obdormirēt. Re T ſola meſtas celebraſti vigilias. Pr̄ nr̄. v. E ne nos. Re. Sed lib̓. Abſolutio. Noline derelinquere ieſu fili bone fac vt tecū mo ar tali paſſiōe. Amē. Iube. Bene. Pro no bis ora crucifixū ꝟgo decora. Amē. Lcōi Rolem in cruce pendentē meſta mat̓ aſpiciens lacrimat̉ inceſſant̓ peci crū ꝑcutiens plures mouit ad merorē ploratū querulo natū videns cruentat crucis tenſuꝫ patibulo aīam meſte par tūc ꝑtranſuit acriꝰ iuxta vbū ſymeonis heu paſſionis gladius. ſic dū plorat mortē plia quē blaſphemauit ppl̓us ſolus erat cōſola tor eius cuſtos ⁊ diſcipulus. Tu autē. Re Conſolari mr̄ nō potuit. ſic tractatu dens quē genuit. Hec dolorē maiore buit qͣꝫ ſaluator qͥ tot ſuſtinuit. ꝟ. Mo dei videns quē aluit nulla mr̄ ſic vnqͣꝫ do luit. Hec do. Iube. Bene. Mors plis de pr̄is vita nob̓ ſit p̄cibꝰ pie mr̄is. Lciō i Um de cruce depoſitꝰ ad tumulū portat̉ inter dolores anxios. por tes ſic affat̉. ſuſtīete paululū ꝙ dolorē plangam ⁊ meum dilectiſſimum deoſculet mihi meum dilectiſſimuꝫ ſubtrahere nol te. Si ſepeliri debeat me ſecū ſepelite. Ad ceſſit ſic exanimis ſe ſuꝑ corpꝰ iecit ⁊ ſacru vultū lachrymis rigādo madefecit. Tu. at Re. Dū videret ſupplicia ꝓlis exqͥſita. to tur ⁊ anguſtia mr̄ infinita triduano ſpa duꝫ langueret ita. Squalet eiꝰ facies nū tam polita. ꝟ. Pena tā exaſperans nūqͣꝫ audita. longe ſibi carior erat mors qͣꝫ vits Squalet. Iube. Bene. Sic nob̓ pacitio tremendū vgo pudica. Amē. Lcōiij. XCV Fo. Ilij pn̄tia mrͣ deſtituta gabrieleꝫ an gelū ſic eſt allocuta. Aue plena gr̄a mi hi ptuliſti. nūc amaritudine ſuꝫ repleta tri ſti ſubſequent̓ inquiens dn̄s ē tecū. heu ia cet in tumulo nec ē vltra mecū. oīs benedi ctio quā tu ſpōpondiſti mihi. fit ꝯͣria ꝓpter mortē xp̄i. Tu aūt. Re. Cū videret ꝙ clau ſo tumulo pͥuaret̉ tā dulci ſpeculo p̄dilecto ſtans cū diſcipulo. Corde plorat magis qͣꝫ oculo. ꝟ. Lachrimaꝝ fluēte riuulo fletū mo uit aſtanti ppl̓o. Corde. Gl̓a pr̄i. Corde. Ad laudes. Deus in adiuto. An̄. Fit vox. Psͣ. Goſum vermis ⁊ nō hō. obprobrium hoīm ⁊ abiectio plebis. Oēs vidētes me deriſerūt me. locuti ſunt labijs ⁊ moue runt caput. Sperauit in dn̄o eripiet eum. ſaluū faciet eū. qm̄ vult eū. Qm̄ tu es qͥ ex traxiſti me de ventre. ſpes mea ab vberibꝰ nr̄is mee. in te ꝓiectꝰ ſuꝫ ex vtero. Gl̓a pr̄i. An̄. Fit vox nimis flebil̓ vox nimis amara mr̄is qn̄ capit̉ ſua ples cara. Capitulū. Cum audiſſet ꝟgo ꝙ filiꝰ eius captꝰ eſſet a iudeis ⁊ ad anna duceret̉ ianuis clauſis. ſa crū pectus tundere ⁊ lachrymas effundere Glorioſa dn̄a Hymnꝰ.(nō ceſſauit. ꝙ que tua cruciamina. cū barrabas di nittit̉ ⁊ penas xp̄s patit̉. Paſtorē heu ꝑcu tiunt oues diſperſe fugiūt. te ſola cū diſci pulo manēte ſub patibulo. Nec mirū ſi ſis anxia. viſa crudeli furia. te ſciens purā ꝟgi nē genuiſti deū ⁊ hoīem. Sit honor. ꝟ. Nū qͣꝫ mr̄ ꝑtulit tā anxios dolores. Re. Ut ma ria ꝯſiderās filij liuores. Ad bn̄dictꝰ An̄t. Tanqͣꝫ latro capit̉ vndiqꝫ ꝯſtrictꝰ cedit̉ cō ſpuit̉ alapis afflictuſ. o mr̄is anguſtie cū au diret ictus. ꝓ nobis hec tolerās ſit rex bn̄ dictus. psͣ. Bn̄dictꝰ. ꝟ. Dn̄e exaudi. Or̄o. Ropter terrores illiꝰ cōmotiōis quo cor tuū ꝯtremuit ꝟgo btīſſima qn̄ au diſti filiū tuū dilectiſſimū ab impijs captū ligatū ⁊ ad ſupplicia tractū ⁊ traditū. adiu ua nos vt cor nr̄m nūc ꝓ delictis nr̄is ter reat̉ ⁊ moueat̉ ad pnīam ne mortꝭ in hora. ad occurſuꝫ aduerſarij paueat. aut ad aſpe ctū tremēdi iudicꝭ accuſante ꝯſcīa ꝯtremi ſcat. ſed potiꝰ faciē ſuā vidēs in iubilo dele ctetur ineffabilit̓qꝫ letet̉. Preſtāte eodē do mino nr̄o ieſu xp̄o qͥ cū pr̄e ⁊ ſpūſctō vi. ⁊ r. Ad pͥmā. Deus in adiutoriū. Hymnus. Eſu nate de ꝟv̓gine ex miſtico ſpirami ne q̄ mortē crucis paterꝭ ꝯfoſſuſ plagꝭ aſperis. Amore mr̄is anxie nr̄e parcas mi ſerie ſuiqꝫ fletus copia ꝑducat nos ad gau dia. Sit honor. An̄. Stabat maria. Psͣ. Stiterūt reges terre ⁊ pͥnci. Dirum pamꝰ vincula eoꝝ. Qui habitat in cel̓ irridebit eos. Tūc loquet̉ ad eos ī ira ſua. Gl̓ia pr̄i. An̄t. Stabat maria mr̄ pia foris plorans acriter. regē mūdi furibūdi dum it tuaꝝ obſe/ Capl̓m.(tractarēt vilit̓. cro lachrymarū riuꝰ in corde meo lapideo meroris motiuꝰ. Re. Deo gr̄as. ꝟ. Per ma rie lachrymas pr̄ pietatꝭ. Re. Nob̓ verā glo riā cōfer cū beatis. ꝟ. Dn̄e exaudi. Oro. Ropter gemitꝰ ⁊ lachrymas qͥbꝰ affici ebaris ꝟgo dulciſſima qn̄ vidiſti filiū tuū dulciſſimū iudici pn̄tari. acriter flagel lari. varijs illuſionibꝰ ⁊ obprobijs affici im petra nob̓ dolorē ꝓ pctīs nr̄is ⁊ lachrimas ſalutifere ꝯtritiōis. ⁊ adiuua nos ne nobis poſſit inimicꝰ illudere neqꝫ diuerſis ꝓ libi tu ſuo tentatiōibꝰ flagellare. deuictoſqꝫ ſta tuere terribili iudici. ſed magꝭ ip̄i accuſemꝰ ⁊ iudicemꝰ noſmetip̄os de exceſſibꝰ nr̄is et vere pnīe diſciplinis flagellemꝰ vt veniā et grām in tꝑe neceſſitatis tribulatiōis et an guſtie inueniamꝰ p̄ſtante eodē ⁊c̄. Ad. iij. ꝟ. Deus in adiutoriū meū. Hymnus. Ieſu nate de virgine. An̄. Quā putamus. Psͣ. Uoniā ꝓpter te ſuſtinui obprobriū. o peruit ꝯfuſio faciē meā. Extrāeꝰ factꝰ ſuꝫ fratribꝰ meis. ⁊ ꝑegrinꝰ filijs mr̄is mee Qm̄ zelus domꝰ tue comedit me. ⁊ obpro bria exprobrantiū tibi ceciderūt me. Et o perui in ieiunio aīam meā. ⁊ factū eſt in ob probriū mihi. Gl̓ia. An̄. Quā putamꝰ ma tris meſticiā cū videret ꝓlis anguſtiā non dolor eſt vt mr̄is v̓ginis plorātꝭ dei ⁊ hoīs. Cum xp̄s ad locū caluarie duce Capl̓m ret̉ ⁊ crucē ſibi baiularet ſeq̄bat̉ eū mr̄ me ſtiſſimas voces emittens et vberes effun dens lachrymas pectꝰ ſacrum ꝑcutiens. ꝟ. Queſo mihi miſero v̓ginū regina. Re. Te cū flendi lachrymas vberes ꝓpina. Or̄o Ropter anguſtias ⁊ cruciatꝰ qͦs cor tu uꝫ ſuſtinuit ꝟgo beatiſſima qn̄ audiſti filiū tuū dilectiſſimū adiudicatum morti ⁊ crucis ſupplicio. ſuccurre nobis tꝑe infirmi tatis nr̄e qn̄ corpus nr̄m dolore infirmita tis cruciabit̉. ⁊ ſpūs nr̄ hinc ꝓpter inſidias demonū. illīc ꝓpter terrorē diſtricti iudicis anguſtiabit̉. ſubueni inquā nobis dn̄a tūc ne dānatiōis eterne ꝯtra nos ꝓferat̉ ſentē tia aut ne flāmis gehennalibus tradamur oo 3 Curſus de cōpaſſione be. virginis eternalit̓ cruciandi. Preſtante eodē. Ad C ſextā. Deus in adiutorium me. Hymnus. Ieſu nate de virgine. An̄. Ad locum. Psͣ. Ruit tanqͣꝫ teſta virtus mea. et lingua mea adheſit faucibꝰ meis. ⁊ in pulue rem mortis deduxiſti me. Qm̄ circūdede runt me canes multi. cōciliū malignātium obſedit me. Foderunt manꝰ meas ⁊ pedet meos. dinumerauerunt oīa oſſa mea. Ipſi vero ꝯſiderauerunt ⁊ inſpexerūt me. diui ſerunt ſibi veſtimēta mea ⁊ ſuꝑ veſtē meam miſerunt ſortē. Gl̓ia pr̄i. An̄. Ad locuꝫ ſup plicij virgo cū veniſſet poſtqͣꝫ ſuū filiū ⁊ cru cem cōſpexiſſet. augent̉ planctꝰ ⁊ lachrime multiplicant̉ dolores ⁊ anguſtie. Capl̓m. Erecta cruce ieſus aſcendit ⁊ extendit bra chia. manus ⁊ pedes clauant̉. q̄ videns pijſ ſima mater p̄ dolore defecit. ꝟ. Roſa rubēs vertit̉ heu mortis in pallorē. Re. Cū in ter ram fluere ſacrū videret cruorē. Oratio. Ropter doloris gladiū qui ꝑtrāſiuit anīam tuā virgo dulciſſima. qn̄ filiuꝫ tuum dilectiſſimū cernebas nudū in cruce leuatū. clauis ꝑforatum. ac ꝑ om̄ia lacera tum plagis ac verberibꝰ necnō ⁊ vulneribꝰ adiuua nos vt et cor noſtꝝ nunc cōpaſſio nis ⁊ cōpunctiōis gladiꝰ ꝑfodiat diuiniqꝫ amoris lancea vnlneret. ita vt om̄is pecca ti ſanguis effluat a pectore nr̄o a noxijs vi cijs emūdemur. virtutū indumētis decore mur. ſemꝑqꝫ mēte ac corꝑe de hac valle mi ſerie leuemur ad celeſtia. quo tandē cum ꝓ miſſus dies aduenerit ꝑuenire ſpū ⁊ corpo re mereamur. Preſtante eodeꝫ dn̄o nr̄o ie ſu chriſto filio tuo qͥ cū pr̄e. Ad nonam. Deus in adiutorium meū in. Hymnus. Ieſu nate de virgine. An̄. Agnus. Psͣ. Uſcis improperiū meum. ⁊ ꝯfuſionē Ameam ⁊ reuerentiā meā. In cōſpectu tuo ſunt om̄es qͥ tribulant me. improperiū expectauit cor meum ⁊ miſeriā. Et ſuſtinui qͥ ſimul ꝯtriſtaret̉ ⁊ nō fuit. ⁊ quiꝯſolaretur ⁊ nō inueni. Et dederunt in eſcā meam fel. et in ſiti mea potauerunt me aceto. An̄. L gnus mitis caput excutienſ. helyclamat in cruce moriens. plorat mr̄. cum ip̄o patitur. ad clamorem eius fere cōmorit̉. Capl̓m Alamor chriſti matrē anguſtiat nullꝰ plan ctus plangentē ſatiat. eſt vtriſqꝫ compaſſio nam p̄ceſſit ſumma dilectio. ꝟ. Uirgo filiū tuum in cruce cōclauatum. Re. Redde tu/ dere nō valebas virgo caſtiſſima qn̄ ſipe is p̄cibus miſeris placatū. Oratio. Ropter grauamen ⁊ tormentū qͦ to quebat̉ ſpiritꝰ tuus virgo ſanctiſſim qn̄ iuxta crucē filium tuuꝫ p̄ doloribꝰ ra magna clamantē te matrē dilectā ioba cōmēdatā. ī manuſqꝫ dei pr̄is ſpiritū cō dantē attendebas. ſuccurre nobis ī fider te noſtre. ⁊ maxime tunc qn̄ lingua nr̄a ve quiuerit ſe ad te inuocanduꝫ mouere. cu oculi nr̄i lumine priuabunt̉. aures ſu ſcent et obturabunt̉. om̄eſqꝫ vires ſe noſtrorū deficient. memēto pijſſima ⁊ na tūc ꝙ nūc fundimꝰ preces ad aures pietatis ⁊ clemētie et ſubueni nobis in hora extreme neceſſitatis. ac filio tuor ctiſſimo cōmenda ſpiritū noſtrū. ꝑ qu interuentua tormētis ⁊ terroribus. eruamur ⁊ ad deſideratā celeſtꝭ patrie re em̄ ꝑducamur. Preſtante eodeꝫ. Ady Deus in adiutorium meū intende. Aluum me fac deꝰ qm̄ intrauer vſqꝫ ad animā meā. Infixus ſum in mo ꝓfundi. et nō eſt ſubſtātia. Uenit tudinem maris. et tempeſtas dimeri Laboraui clamās rauce facte ſunt fauce mee. defecerunt oculi mei dū ſpero in deu meum. Gloria patri ⁊ filio. An̄. Omis defleat mortē ſaluatoris. glorioſe vgi Capitulum. textu doloris. ihi abſit gloriari niſi in cruce dominit ſtri ieſu chriſti ꝑ quē mihi mūdus cruciſi eſt ⁊ ego mundo. Re. Deo gr̄as. H Aſte parētis viſcera pena toro Caſpera. dum illū quē cōceꝑat ve uerſi verberāt. Illū tractant crudelite dunt. cruentant acriter. hec audiens a matris creſcūt anguſtie. Sed cū ad ducitur. hunc mater triſtꝭ ſequit̉. pectus fundens fletibꝰ afficiens linoribꝰ. Incri ce duꝫ extenditur videns mr̄ ꝙ morit̉. nū lus dolor amarior. nā nulla proles caris: Sit honor laus. ꝟ. Nulla nouit ge anguſtias tam duras. Re. Cuꝫ plas ſpiceret ⁊ capitꝭ puncturas. Ad mag Ani Uirgo paſſo filio penas cordis indicatti plebis in medio dolorē cordis replicat. v gente ſupplicio meſta voce ſupplicat. q̄ quo daꝫ p̄ gaudio cecinit magnificat. Psͣ. O gnificat. ꝟ. Domine exaudi. Oratio Ropter planctū acerbi eiulatus que ꝓfundo pectoris fonte manāte abe creditur in amplexus ruebas exanimi c Fo. XCVI poris filij tui de cruce depoſiti. cuiꝰ genas antea nitentes ⁊ ora rutilantia. mortꝭ con ſpiciebas ꝑfundi palloribꝰ. ip̄mqꝫ totū con cuſſum cernebas liuidū liuoribꝰ. ac ꝯciſum vulnere ſuꝑ vulnus. auxiliare nob̓ vt nunc ſtra plangamꝰ facinora et emplaſtris tētie peccatoꝝ curemꝰ vulnera. dū cor pus noſtrū morte deformat̉. nr̄a tunc ruti let anīa candore innocētie. quatinus digni ſimus frui mellifluis oſculis. conſtringa murqꝫ amoroſis amplexibꝰ ſuꝑ omīa dul ciſſimi filij dn̄i tui noſtri ieſu chriſti. Qui. Ad Completorium. Cōuerte nos deꝰ ſal̓. Re. Et auerte irā tuā. Deus in adiutoriuꝫ meum inten. An̄. Nos mr̄is cōpaſſio. Psͣ. ¶ Duerſum me ſuſurrabāt omēs. Uer bum iniquū ꝯſtituerūt. Etem̄ homo pacis mee. Tu autē dn̄e miſere. Gl̓ia patri An̄t. Nos matrꝭ cōpaſſio ieſu rex inſignis ſeruet a voragine gehēnalis ignis. Hymnꝰ Genitrix egregia cuꝫ iudeos in furia ꝙ chriſtū videres capere cor tuuꝫ cepit tremere. Alta ducens ſuſpiria tu ſequeba ris anxia in fletibꝰ exuberās ad templū vſ Capl̓m. qꝫ ꝓperans. Sit honor laus. epulto dn̄o diſperſiſqꝫ diſcipulis fides iuerſalis eccl̓ie ſolū in dn̄i matre mane bat. ꝟ. Poſt mortē filij virgo cū iohanne ꝑ manebat. Re. Parata ſemꝑ ad carcerem et ad mortē. Ad Nunc dimit. An̄. Paſſiōis gladius virgo carens crimine tuā ꝑtranſi uit animā. om̄i cū grauamine qd̓ ꝓmiſit ſy meon plenus ſacro flamine cum in templo dixit. Nunc dimittis domine. Oratio Ropter ſingultꝰ ⁊ ſuſpiria indicibilia qꝫ lamēta quibꝰ affligebantur intima virgo glorioſiſſima qn̄ filiū tuum vni genitū anīe tue ſolaciū tibi ſublatū atqꝫ ſe pultum videbas. ad nos exules filios eue ad te clamātes ⁊ ſuſpirātes in hac valle la chrymarū. illos tuos miſericordes oculos cōuerte. ⁊ ieſum benedictū fructuꝫ ventris tui nobis poſt hoc exiliū oſtende. tuiſqꝫ ſu fragantibꝰ meritis eccl̓iaſticis. fac ſacramē tis muniri. ⁊ fine beato cōſummari. ⁊ eter nō iudici tandē miſericorditer preſentari. Preſtante eodē dn̄o noſtro ieſu chriſto fi lio tuo qui cū patre ⁊c̄. CExulicit curſus de cōpeſſione heate hoi nis ſancti Bonauenture. ¶ Sequit̉ Salue regina ordinatū ꝑ ſan ctum Bonauenturā doctorē ſeraphicu. Salue. Salue virgo virginū ſtella matutina. Sordidorū criminū vera medicina. Conſolatrix hoīm qͥ ſunt in ruina. O vere peccaminū vere draconina. Regina. Regina regnantiū virgo puellaris. Peperiſti filiū mater ſingularis. Sacratū pallaciū dei cōuocaris. Diuinum auxiliū nobis largiaris. Miſericordie. Fons miſericordie dici meruiſti. Atqꝫ mater gr̄e que concepiſti. Summū regē gl̓ie quē poſt peꝑiſti. Largitorem venie mūdo cōtuliſti. Uita. Uita via veritas eſt de terra nata. Et tua virginitas reſtat illibata. Nam tua humilitas fuit operata. Ꝙ in te diuinitas eſſet incarnata. Dulcedo. Dulcedo dulcedinis fructꝰ benedictꝰ Uentris tui ꝟ̓ginis agnꝰ dei dictus. Cuiꝰ vnda ſanguinis homo derelictꝰ. Lotus labe criminis eſt ⁊ demon victꝰ. Et ſpes noſtra. Et ſpes noſtra ſolida es ꝟgo maria. Ulirga yeſſe florida vt in Iſaia. Rore celi madida dicit ꝓphetia. Pulchra vt nix candida mr̄ dei pia. Salue. Salue lux fideliū fulgens vt aurora. Que es ſupra liliū pulchra ⁊ decora. Omne qd̓ eſt noxium tolle ſine mora. Et dei auxilium ꝓ nobis implora. Ad te. Ad te clamant miſeri multū deſolati. Nobis aures aperi pectoris ſacrati. Ut a fauce inferi ꝑ te liberati. Conſequamur liberi viam tui nati. Clamamus. Clamamꝰ deuotiꝰ ad te ſuſpirātes. Et affectuoſiꝰ te pie p̄cantes. Dele quod interiꝰ male cogitātes. Geſſimus exteriꝰ oꝑe peccantes. Exules. Exules exilio om̄es ſumus dati. Pro parentū vicio gloria priuati. Paradiſi gaudio ⁊ exorbitati. Tuo beneficio ſumus reparati 6o 4 Expofitio miſſe Sonauenture Filij ſuſpirijs ꝓdere coguntur. Mundi ꝓ miſeria ꝑ qua inuoluunt̉. Id damnata vicia ſepe dilabunt̉. Sed miſericordia tua fulciunt̉. Eue. Eue lapſus intulit damnū deſperatū. Et a nobis abſtulit gaudiū beatum. Ut poſt euam cōtulit virgini incarnatū. Quō mortē ſuſtulit diluit peccatū. Ad te. Ad te clamāt iugiter tui famulātes. Et in te fideliter om̄es ſuſpirantes. Iuuamen hūiliter tuū implorātes. Quos miſericorditer audias clamātes. Suſpiramus Suſpiramus fletibꝰ nr̄is ꝓ peccatis. Et multis gemitibꝰ ꝑ nos ꝑpetratis. Sed in te cōfidimus mr̄ pietatis. Uere penitentibꝰ veniā da gratis. Gementes. Gementes recolimus mala retroacta. Que inique geſſimꝰ mente nō coacta. Sed in te ꝯfidimus maria intacta. Ut a te que petimꝰ ſint in nob̓ facta. Et flentes. Uiciorum ſordibꝰ benigne munda. Iunge nos celeſtibꝰ maria iocunda. In hac valle. In hac valle miſeria multū tenebroſa. Hominū ſunt genera multū fedoſa. Nam eorū opera ſunt ꝯtagioſa. Propter facta ſcelera ⁊ obprobrioſa. Lachrymarū. Lachrymarū cumuli nō ꝓſunt vl̓ aque. Cū ſenes ⁊ paruuli ⁊ plebs vnaquaqꝫ. Timeant qd̓ emuli q̄runt circūquaqꝫ. Et frēs huiꝰ ſecl̓i trahūt vſqꝫ quaqꝫ. Eya ergo. Eya ergo digne ad nr̄as mentes Atqꝫ lapſus erige ꝯforta tremētes. Et errantes corrige te pie q̄rentes. Miſeros nos dirige in te ꝯfidentes Aduocata. Aduocata libera coram ſaluatore. Poſtulare ꝓpera cōſuetoqꝫ more. Et ꝓ gente miſera benigno fauore. Natum tuū mitiga materno amore. Noſtra. Noſtra ſpes fideliū ſemꝑ fuit talis. Eſt ⁊ erit omniū mater ꝟginalis. Ut nobis p̄ſidium ciuitas regalis. Sit atqꝫ remediū pulſis ꝓcul malis. Illos tu. miẜicor. ocl̓os ad nos ꝯueru Illos pios oculos ⁊ miſericordes. Conuerte ad famulos in bono diſcordes Et ad malū ſedulos fortiꝰ ꝯcordes. Nr̄e carnis ſtimulos deleas ⁊ ſordes. Et ieſum benedictū fructū. Et ieſum vnigenitū fructū bn̄dictū. Monſtra nob̓ inclitū piū ⁊ nō fictū. Per quē genꝰ ꝑditū a deo in euū victū. Datū in interitū reuixit inuictū. Uentris tui. Uentris tui viſcera ieſum portauerūt. Et beata vbera ip̄m lactauerūt. Cui iudei vulnera dira intulerūt. Et ip̄m poſt ꝟbera cruci tradiderūt. Nobis poſt hͦ exiliū oſtende. Nobis poſt hͦ exiliū benignū oſtende. Ieſum tuum filiū ⁊ nobis impende. Uerū patrociniū ⁊ maternū extende. Cum ad iudiciū erimus defende. O clemens. O clemens clemētia ſumme bonitatꝭ. Adonay filia flos virginitatis. Damnatoꝝ venia mater pietatis. Uirginū leticia ſtola caritatis. Opia. Opia pijſſima regina celorū. Omniū digna ditiſſima dei ſeculoꝝ Uirgo prudentiſſima gēma ꝯfeſſoꝝ. Atqꝫ iocundiſſima laus apl̓oꝝ. O dulcis. O dulcis dulciſſima ſuꝑ faua melle. Cuncta fetidiſſima a nobis repelle. Maria. Maria eximia natū dep̄care. Ut qͥcunqꝫ om̄ia hec vult recitare. In tui memoria ⁊ te collaudare. Dignetur in gloria ſua collocare. ¶ Expoſitio miſſe ſancti Bonauenturt Briſtꝰ aſſiſtens pontifex. Apl̓s ad Hebre di cit illa ꝟba de dn̄o ieſu et vere pontifice Iſte nanqeꝫ penſſ tante dignitatis eſt ꝙ etiā pontifices ⁊ ſ Fo. XCVII cerdotes nr̄i in oībꝰ q̄ in miſſa faciūt ip̄m re p̄ſentāt. Un̄ vt cū maiori reuerētia ⁊ deuo rione ſacroſctā miſſaꝝ ſolēnia audire velitꝭ auid miſſa ſignificet et quō xp̄m tā miſſa qcerdos repn̄tet cōpendioſe dicere vo Sciendū igitur ꝙ ſacerdos pͥmo capiti ī ſupponit qd̓ humerale dicit̉. qd̓ vſ umeros deſcēdit. ⁊ int̓ ꝯſecratas ve cōputat̉. poſtea albam ⁊ cingulo ſe cin git. poſtea manipuluꝫ in leua manu ſumit. poſtea ſtolā longā collo ſuꝑponit. ⁊ eā can cellatā in pectore ad modū crucꝭ iuxta vtꝝ/ qꝫ latus cingulotenꝰ ligamētis applicat. po ſtea caſulā induit. et ſic ad altare procedit. Si qͦs exhis indumētis ꝑ obliuioneꝫ ali qͥd obmitteret grauit̓ peccaret. Quid autē hec ſignificent breuit̓ videamꝰ. Humerale caput cooꝑiens ſignat ꝙ xp̄s qͥ eſt caput ec cleſie diuinitatē in hūanitate abſcōdit. Al ba mūda ⁊ longa magnā xp̄i mūdiciā ſigͣt. qꝛ petrꝰ dicit ꝙ xp̄s pctm̄ nō fecit. nec īuen tus eſt dolꝰ in ore eiꝰ. Hāc mūdiciā xp̄s in baptiſmo nob̓ tribuit. Linea em̄ alba per aquā dealbat̉. ⁊ ecc̄ia ꝑ baptiſmū xp̄i candi dat̉. Cingulus deſignat ꝟginitatē xp̄i ⁊ ſue caſtiſſime mr̄is quā nos hr̄e docuit dicēs. Sint lumbi vr̄i ⁊c̄. Manipulꝰ in leua eſt hūilitas xp̄i in hac vita. vel manipulꝰ in le ia deſignat pugnaꝫ xp̄i ꝓ iuſticia. ip̄e em̄ ꝓ iuſticia pugnauit. mūdū ſuꝑauit. ⁊ diaboli ptātē deiecit. ⁊ idcirco manipulꝰ ī leua cli peū vel pugnā ꝓ iuſticia deſignat. Ad hanc nos hortat̉ xp̄s dicēs. Beati qͥ ꝑſecutionē patiunt̉ ꝓpt̓ ⁊c̄. Stola longa ſuꝑ collū ante cor ⁊ vſqꝫ ad pedes dependēs ſignat obedi entiā xp̄i ⁊ volūtariā ſeruitutē ꝓ nob̓. Ipſe em̄ ꝓ ſalute nr̄a factꝰ eſt pr̄i obediens vſqꝫ ad mortē. mortē aūt crucꝭ. ⁊ hͦ deſignat can cellata ſtola in pectore ad modū crucꝭ. De ſignat etiā crux ī pectore paſſionē xp̄i quam circūferre ꝑuigili meditatiōe debemꝰ. vna cū ſacerdote in corde ⁊ corꝑe ꝑ mortificati one t̓rene delectatōis. Deſignat etiaꝫ crux ante pectꝰ ſacerdotꝭ cācellata ppl̓m iudaicū in ſiniſtrā partē tranſire. qͥ xp̄m occidit ⁊ in ip̄m credere noluit. Populꝰ aūt gētil̓ ī xp̄m credidit ⁊ ſe in dexterā partē ꝑ fideꝫ collo cauit. qd̓ exp̄ſſum ē in Geneſi qn̄ iacob ne potibꝰ ſuis. vicꝫ manaſſi ⁊ effraim bn̄dicēs cancellatꝭ manibꝰ. dexterā ſupͣ iunioreꝫ. ſcꝫ eftraim. leuā vero ſupͣ ſeniorem.ſ. manaſſen poſuit. ⁊ ait. Bn̄dicat deꝰ puerꝭ iſtis. Caſula.i. parua caſa vel domꝰ ſignat celū ⁊ t̓raꝫ. q̄ xp̄s ſua maieſtate implet ſic̄ ip̄e dicit ꝑ ꝓ phetā. Celū ⁊ t̓rā ego impleo. Caſula etiaꝫ deſignat caritatē q̄ diligere debemus ami cos in deo. ⁊ inimicos ꝓpt̓ deuꝫ. ſic̄ xp̄s nos docuit ꝟbo ⁊ exēplo. ꝑ anteriorē ꝑtē caſule deſignant̉ amici. ꝑ poſteriorē inimici Und̓ xp̄s dixit. Diligite inimicos vr̄os ⁊c̄. Dicit̉ aūt miſſa a mittēdo. ⁊ repn̄tat legationē int̓ oīes ⁊ deū. Deꝰ em̄ mittit filiū ſuū xp̄m ī altari. ⁊ iterū mittit ecc̄ia fidelis eundē chri ſtū ad pr̄em vt ꝓ pctōribꝰ intercedat Itē an̄ inceptionē miſſe ſacerdos dicit ꝯfeſſioneꝫ. qꝛ licet ſit nūciꝰ ⁊ legatus fideliū. tn̄ ſe ſcire debet pctōrē eſſe accuſans ſe de pctīs ſuis. ſicut ſcriptū eſt. Iuſtus in pͥncipio accuſa tor eſt ſui. Signat etiā ꝯfeſſio ante miſſaꝫ ꝙ xp̄s ꝓ peccatꝭ nr̄is mortuꝰ eſt. iuſtꝰ ꝓ in iuſtis. vt nos offerret deo pr̄i. et ip̄e chriſtꝰ in ꝑſona pctōꝝ dicit in psͣ. Longe a ſalute mea verba delictoꝝ meoꝝ. q. d. pctā populi mei nō ꝑmittunt me viuere. ſed oportet vt ꝓ pctōribꝰ moriar. ⁊ ſic eos pr̄i meo recōcili ando offerā. Item poſt ꝯfeſſionē ſacerdos accedēs altare illud oſculat̉. ſignās ꝑ incar nationē ⁊ paſſionē xp̄i ſalutē et pacē iudeis ⁊ gentibꝰ ad fidē xp̄i ꝯuerſis eſſe nūciataꝫ. In dextro eī cornu altarꝭ iudei. in ſiniſtro vero gētiles deſignati ſūt. Un̄ ⁊ miſſa ī dex tro cornu inchoat̉. qꝛ ex ſtirpe iudeoꝝ xp̄s hūanitateꝫ aſſūpſit. Btā em̄ ꝟgo maria de regia ſtirpe dauid originē duxit. q̄ de ſpiri tuſctō xp̄m dn̄m nr̄m cōcepit. Tandē cho rus vel ſacerdos introitū miſſe incipit quē oēs aſtātes clerici ꝯcordit̓ cantare debent. Chorꝰ nāqꝫ grece ꝯcordia d̓r latine. Ꝙ āt introitꝰ bis cantat̉ ꝑ hoc deſideriū antiqͦꝝ patruꝫ deſignat̉. in qͦrum ꝑſona Iſa. dixit de incarnatione chriſti quā ꝓphete ⁊ patri arche deſiderabant. Utinā diſrūperes ce los ⁊ deſcenderes. quorū tandē audiēs cla morem dominꝰ venit in mundū. ſicut ip̄e ꝑ psͣ. dicit. Propter miſeriā inopū ⁊ gemituꝫ auperū nunc exurgā ⁊c̄. Item ꝙ introitꝰ bis cantat̉ deſignat ꝙ qui venturꝰ erat. de us ⁊ homo in vna ꝑſona exiſteret. Item ꝙ introitus bis cantat̉ ⁊ in medio ſctā trini tas ꝑ gl̓ia pr̄i collaudat̉. ſignat ꝙ chriſtꝰ de virgine natus introiuit in hunc mundū et fidem trinitatꝭ nobis inſinuans iteꝝ aſcē dēdo introiuit ī celū. quē multi ſcōꝝ imita ti ſunt. qͦ licet hunc mundū ꝑ natiuitatē ⁊ ꝑ o o 5 Expoſitio miſſe Bonauenture ꝓpagationē carnis introierūt ⁊ carnalit̓ de parētibꝰ nati ſunt. tn̄ ꝑ fidē ſctē trinitatꝭ in baptiſmo vel effuſionē ſanguinis ꝓ xp̄o ſūt renati. ⁊ ſic angelicꝭ choris aſſociati. vnde ⁊ kyrie el̓. nouē decantant̉. qꝛ dragma decīa ſcꝫ hūana natura q̄ ꝑdita erat int̓ nouē cho ros angeloꝝ ꝑ incarnationē xp̄i inſtaurat̉. ⁊ qꝛ ſctī angeli de hac inſtauratiōe gratulā tur. hymnꝰ angeloꝝ.ſ. Gl̓ia in excelſis. quē ip̄i in natiuitate xp̄i cantauerūt ꝑ ſacerdo tem letant̓ inchoat̉. hͦ ſignās ꝙ xp̄s ꝓpt̓ hu mani generꝭ reſtauratōnē incarnari digna tus eſt. Que aūt in hͦ hymno ſequunt̉.ſ. lau damus te vſqꝫ ad finē. beatꝰ theleſforꝰ pa pa poſt ſctm̄ Apl̓m Petrū nūero octauus appoſuiſſe dr̄. licet qͦdā ſctm̄ hylariū epiſco pu pictauienſem ⁊ doctorē p̄cipuū hec ap poſuiſſe ꝯtendāt. Un̄ ſciēdū ꝙ cū kyrie el̓. cantamꝰ. dn̄i dei nr̄i miſcd̓iam ꝓuocamꝰ et vt nr̄i miſereat̉ inuocamꝰ. Kyrie el̓. interp̄ tatur. dn̄e deꝰ pr̄ miſerere. xp̄e el̓. dn̄e Ieſu xp̄e fili dauid miſerere. Kyrie el̓. dn̄e ſpūſ ſctē miſerere. ymas em̄ latine ſignat nobis. q. d. eccl̓ia catholica. Sctē pr̄ qui filiū tuū miſiſti vt ex ꝟgine maria naſceret̉ miſerere nobis vt nouē chorꝭ angeloꝝ aſſociemur. xp̄e fili dei viui qͦ de ꝟ̓gine maria naſci di gnatꝰ es miſerere nob̓. Sctē ſpūs qͥ mariā virginē tua gr̄a impleſti qn̄ xp̄m ꝯcepit mi ſerere nob̓. Sic aūt trinitatē ꝑ Kyrie el̓. et axi.xpl̓i ⁊ excelſes f.clccq. x℟ xp̄e el̓. inuocamꝰ ⁊ gl̓ia in excelſis ſubiūgi mus. vt on̄damꝰ eundē deū colere in terris quē angeli venerant̉ in celis. Poſt hͦ ſequit̉ Or̄o. q̄ collecta dr̄. eo ꝙ oēs aſtātes miſſe. ſe debeāt deuote colligere. ⁊ cū ſacerdote fi delit̓ orare Et huic or̄oni p̄mittit̉ ſalutatio ſcꝫ dn̄s vobiſcum. ⁊ hec ſalutatio ꝑtinet ad ſimplicē ſacerdotē. Ep̄i autē qͦ ſunt vicarij xp̄i ſalutare ſolēt ppl̓m ea ſalutatiōe qͣ xp̄s ſalutauit ſuos diſcipulos.i. pax vob̓. q. d. ſi digne ſacris myſterijs intereſſe velitꝭ ſitis filij pacis. De ſalutatiōe minoꝝ ſacerdotū. ſcꝫ dn̄s vobiſcū ⁊ rn̄ſione ppl̓i. ⁊ cū ſpū tuo. ſicut dicit beatꝰ Hiero. cuꝫ ſpū hoīs optat ſpūs dei eſſe. qꝛ in ſpū rōnali creatꝰ eſt ho mo ad imaginē ⁊ ſil̓itudinē dei. Hortatur aūt oēs circūſtātes vt ſecū orēt di. Oremꝰ Iā oēs vanitatē poſtponamꝰ. detractiōes ⁊ ſuſurratiōes malas in ecc̄ia abijciamus ⁊ deuotōi diligētiſſime intēdamꝰ. ⁊ or̄oni ſa cerdotis in miſſa. eo ꝙ ip̄e ſacerdos ſuaꝫ et oīm circūſtantiū or̄onē ⁊ deuotionē in ſua ſupplicatiōe colligat ⁊ ad deū p̄ces fundo quā cū ꝯcluſerit petit vt exaudiri meren pr̄e. ꝑ dn̄m nr̄m ieſum xp̄m. Un̄ ſi exaud ri volumꝰ. dn̄m ad nos clamantē audia in epl̓a. ⁊ eiꝰ p̄cepta īpleamꝰ inqͣntū poſt Piſtola em̄ interdū ex veteri. in dū ex nouo teſtamēto ſumit̉. qꝛ y tus teſtamētū ⁊ nouū de dn̄o ete p̄ceptis loquunt̉. Dicit̉ aūt epl̓a ab epio eſt ſupra. ⁊ ſtola miſſio. qͣi de ſup̄mis miſ Spū em̄ ſctō inſpirati ꝓphete ⁊ apl̓i loq ſunt om̄es. Sciendū ꝙ in qͣrtis ferij tuor tꝑm legunt̉ due lectiōes.ſ. ꝓpheri piſtola. In quibꝰ deſignat̉ ꝙ omēs cleri qͦ ordinandi ſunt ⁊ inueſtiendi ſacris ord nibꝰ in ſequēti ſabbato. eruditi debenteſe in veteri ⁊ in nouo teſtamēto. Uel in duo lectiōibꝰ deſignat̉. ꝙ in corꝑe ⁊ anīa mun debēt eſſe. Ab hac em̄ qͣrta feria vſqꝫ ad ſa batū clerici antiquitꝰ examinabant̉. ⁊iſa bato ordinādi ep̄o pn̄tabant̉. In quo ſa bato qͥnqꝫ lectiones legunt̉. ad deſiguano ꝙ om̄es qͥ illo die ordines cōſequunt̉. illu minatos debēt habere ſenſus. vt popul ſibi cōmiſſum eo meliꝰ regere valeāt. fl ſi cecus cecū ducit ⁊c̄. Debēt ergo in mād tis dn̄i ꝑſeuerare fidelit̓. q̄ eis in lectiōibꝰe epl̓is frequētiꝰ recitant̉. ⁊ ire de v̓tute in h tutē. qd̓ Graduale deſignat. Dicit̉ eī a gra diendo. Un̄ dn̄s cuidā dixit. Si vis adi tam ingredi ſerua mādata. Graduale aū in duobꝰ ꝟſibꝰ termīat̉. qꝛ in duobꝰ p̄cepe caritatis.ſ. in dilectiōe dei ⁊ ꝓximi vniu ſa lex pendet ⁊ ꝓphete. Per caritatē aūt mo rebimur gaudia regni celeſtꝭ. qd̓ in alla de ſignat̉. In celo em̄ ſctī deū laudāt. ⁊ all̓ai terp̄tat̉ laudate deū. Gaudiū aūt ſctē termīabile ⁊ ineffabile dr̄. qd̓ ꝑ neum. all̓a dulce ⁊ lōgū ſatꝭ ꝓpͥe declarat̉. Sꝫ em̄ lōgā notā tonādo pꝰ all̓a ſuꝑ hāclr̄am a. ꝓlixius decātare. q. d. Gaudiū ſctōꝝ in ce lis intermīabile ⁊ ineffabile ē. Ꝙ autē merorꝭ tractū ꝓ all̓a cantamꝰ. in hͦ mere ⁊ triſticiā huiꝰ ſeculi deſignamus. S de ſequētijs. Sequētie dicunt̉ a ſeqr qꝛ antiquū cantū ſecuti ſunt. Fecit. quentias natherꝰ abbas ſctī Galli Quie autē monachi griſei ſequētias nō cātati ip̄i antiquū vſuꝫ nō ſequunt̉ in cantanoo Multi etiā pꝰ abbatē natheꝝ ſeq̄ntias p uas fecerūt. ſicut hermannꝰ ꝯtractꝰ qͥ feb Aue p̄clara. ⁊ Sctīſpūs. ⁊ multi alij quiꝫ XCVIII Fo. noīa longū eēt dicere. Ꝙ aūt d̓r an̄ euāgeli um ſeq̄ntia ſctī euāgelij.i. ſeq̄ntia q̄ legi de bēt ſūt ẜm Mat. vl̓ Ioh̓. dicta. Sequit̉ vi dere qͣre euāgeliū ī aqͦlonari ꝑte legat̉. ⁊ qͦd ꝑ hͦ inſinuat̉. Euāgeliū grece d̓r bonū nūci ans latine. Et qͥd meliꝰ nūciās qͣꝫ ꝙ filiꝰ miſ ſus a pr̄e. dicit. venite bn̄dicti pr̄is mei? Ꝙ aūt euāgeliū ꝯͣ aqͥlonē legit̉. hͦ deſigͣt ꝙ dn̄s ieſus qͦ ꝓ nob̓ incarnari dignatꝰ ē. lucifeꝝ ⁊ oēs aereas ptātes debellare venit Ip̄e em̄ lucifer dixit. Ponā ſedē meā ad aqͥlonē ⁊ ſi mil̓ ero altiſſimo. Cui dictū ē. Quō cecidi ſti ⁊c̄. Igit̉ euāgeliū legēdū ē vt aqͥlo ſurgat ⁊ auſter veniat. qd̓ ē dicere. vt diabolꝰ fugi pūſſctūs adueniat. Solet aūt legens eliū ppl̓m ſalutare ⁊ eiſ ſalutē dn̄i opta reqͣtinꝰ corda circūſtātiū aꝑiant̉ ad audiē da ⁊ īplēda v̓ba ſctī euāgelij. Et rn̄det ppl̓s. Gl̓a tibi dn̄e. qͥ nos ad tuā doctrinā voca re ⁊ tuo ſanguīe redimere dignatꝰ es. Si aūt ſe fideles ſigno ſcē crucꝭ in initio gelij ſic̄ ⁊ legēs euāgeliū. vt ad intelligē da v̓ba ſctī euāgelij ab inanis cogitatiōibꝰ nūdent̉. ⁊ a dn̄o audire mereant̉. qd̓ diſci puli a dn̄o meruerūt audire. Iā vos mūdi eſtis ꝓpter ẜmonē quē locutꝰ ſum vob̓. De bēt etiā ꝟba ſctī euāgelij ſtādo ⁊ denudato capite ab oībꝰ ⁊ ſine baculo vl̓ reclinatorio cū reuerētia et tremore audiri. qꝛ dn̄s nu dā ⁊ aꝑtā ꝟitateꝫ in euāgelio p̄dicauit. Un̄ male faciūt qͥ eo tꝑe genua flectūt vl̓ ī or̄o ne ꝓcūbunt. Dn̄s em̄ ieſus xp̄s dulciſſima ꝟ̓ba ⁊ melliflua p̄dicauit. q̄ etiā ab extrane is cōmēdata ſūt. Un̄ legit̉ in euāgelio Io. Ꝙ qͥdā eiꝰ ꝟba audiētes dixerūt. Nunqͣꝫ lo culꝰ eſt hō ſicut h̓ hō loquit̉. ⁊ mirabant̉ de his q̄ ꝓcedebāt de ore dei De mirabilibꝰ āt ⁊ de ſignis q̄ in euāgelijs legunt̉. ſtatī lecto euāgelio laicꝭ aliqͥd eſſet dicēdū. Poſt hͦ ſequit̉. Credo in vnū. qꝛ oīa q̄ xp̄s p̄dicauit ⁊ euāgeliſte ſcpͥſer̄t firmit̉ credere debemꝰ. Hanc fidē catholicā greci ſymbolū vocāt. Eſt aūt triplex ſymbolū a ſctīs pr̄ibꝰ editū Primū videlicꝫ Credo in deū. qd̓ ad horaſ ſolet dici. Hoc ſymbolū ſctīſſimi xp̄i apl̓i ꝑ ſingl̓as ꝑticulas ꝯpoſuerūt. ⁊ hāc fidē apl̓i totū orbē diuulgauerūt. Sed ſciendū ꝙ huic fidei catholice heretici fortiſſime reſti terūt impugnātes eam. Sctīſſimi aūt ep̄i. xviij. int̓ qͦs btūs Nicolaꝰ d̓r fuiſſe ꝯcilio ni ceno habito pꝰ tꝑa apl̓oꝝ hāc fidē catholi ca ab apl̓is edita diligētiſſime elucidare curauerūt. ⁊ ſymbolū h̓.ſ. Credo in vnū qd̓ in miſſa canit̉ ediderūt. ⁊ in miſſa cātari ſtatu erūt. qd̓ ſtatutū in ꝯcilio ꝯſtātinopolitano a multꝭ ſct̄īs ep̄is nt̓ qͦs d̓r fuiſſe btūs Au gꝰ. valde approbatū ⁊ firmatū eſt. Tercium ſymbolū 4º ad horam pͥmā d̓r.ſ. Quicunqꝫ vultbtūs Atanaſiꝰ alexādrinꝰ ep̄s dino ſcit̉ edidiſſe. Et hec dicta de ſymbol̓ ſuffici ant. Sequit̉ videre de offertorio. Dicit̉ aūt offertoriū ab offerēdo eo ꝙ ppl̓s oblati ones ad altare deferēs deuotū ⁊ fidelē ſe eē deo on̄dat. Nā ſicut ſacerdotes ſolent gau dere ſi multi ad offerendū veniāt. ſic apl̓i gaudebāt qn̄ multi ſe ppl̓i deo offerebāt ⁊ fi dei catholice obediebāt. ſic̄ in actibꝰ apl̓oꝝ legit̉. Solet aūt ſacerdos an̄ offertoriū po pulū ꝑ dn̄s vobiſcū ſalutare. ⁊ ad orāduꝫ ꝑ oremꝰ inuitare. qꝛ ordo ꝯueniēs eſt vt poſt dicationē euāgelij iā lecti ſequat̉ in corde laus. in ore fructꝰ. in oꝑe fides. Preterea ⁊ offerēda d̓r. qꝛ dn̄o ſacrificiū laudis offer tur. Sacerdos em̄ acceptꝭ oblatōibꝰ a po pulis. calicē p̄ꝑatū vino ⁊ aqͣ ⁊ hoſtia a mini ſtris. poſt hͦ liber canōis ⁊ p̄fatiōis ad ſini ſtrā partē defert̉. iuxta qua ꝑtē ⁊ euāgeliuꝫ legi ſolet. ſicut ſuꝑiꝰ dictū eſt. qꝛ gentes do ctrinā xp̄i ⁊ apl̓oꝝ q̄ in ſiniſtro cornu altarꝭ figurate ſunt a iudeis ⁊ deuotiꝰ qͣꝫ iudei ſu ſceperunt. Iudei em̄ exceptis paucꝭ doctri nā xp̄i repulexūt ⁊ apl̓os de iudea eiecerūt Ita vt ip̄i dicerēt iudeis. Uobis quidē ꝟ bum ſalutis miſſum eſt. quia ergo repuliſtꝭ nos. et indignos vos illo iudicaſtis ⁊ eter ne vite. ecce cōuertimur ad gentes. Actuū xiij. Unde ſi vnū lumen tm̄ ad miſſam ha beatur. ante euāgeliū ad ſiniſtrā partē alta ris ponendū eſt. qꝛ cereus fidē ſignat. qꝛ in chriſtū credimus nos qui ex gentibꝰ veni mus. His itaqꝫ peractis calix cum patena adaptat̉. in qͦ vinū cū aqͣ limphat̉. ⁊ cū obla ta adhibita ſuꝑ altare eleuat̉. Sciēdū ꝙ al F tare qͣdrāgulū deſignat crucē xp̄i qͣdrataꝫ. Calix ſepulchꝝ dn̄i. Patena lapidē ſuꝑpo ſitū. Corꝑale ſyndonē mūdā in qͣ inuolutū eſt corpꝰ dn̄i. Rotūditas hoſtie trinitatē et et̓nitatē dei. Rotūditas eī fine caret ⁊ īitio. Eternitas etiā caret initio. ⁊ fine n̄ claudit̉. qd̓ ī fine collctāꝝ qn̄ ꝑ oīa ſecl̓a d̓r declarat̉ Altare qn̄ ab ep̄o ꝯſecrat̉ in qͣttuor cornibꝰ ad modū crucꝭ oleo ꝑūgit̉. Et ecc̄ia ſangui ne chriſti ſimiliter eſt ꝑuncta. Unde cantat̉ de crucꝭ ſtipite. Quē ſacer cruor ꝑunxit ⁊c̄. Expoſitio miſſe Sonauenture Itē altare pānis albis ⁊ mundis cooꝑit̉. ⁊ crux xp̄i in hūanitate eiꝰ in ea pendēte de corat̉. Itē in altari ſctōꝝ reliqͥe abſcōdunt̉. ⁊ in cruce dn̄i maxima myſteria reꝑiūt̉. vicꝫ longitudo. latitudo. ſublimitas ⁊ ꝓfundū. Ꝙ aūt in calice aqͣ admiſcet̉ vino. Nūc di cendū ē. Debet em̄ ī modica qͣntitate vino admiſceri. vicꝫ vt aqͣ oīno abſorbeat̉ a vino Si em̄ qd̓ abſit multitudo aq̄ in calice mi ſceret̉. ita vt vinū vinceret ⁊ eiꝰ ſaporē tolle ret ſacerdos ſanguinē xp̄i nō ꝯſecraret ⁊ ne gligentiā magna cōmitteret. Aqua em̄ de ſignat ppl̓m Uinū xp̄i deitatē. qn̄ aūt aqua admiſcet̉. ppl̓s xp̄o adunat̉. vn̄ valde timen dū ē ne aqͣ obmittat̉. ⁊ cauenduꝫ ne ppl̓s a xp̄o ſeꝑet̉. Hoſtia aūt iuxta calicē locat̉. qͥa xp̄s ꝓ eccīa īmolat̉. Hoſtia etiaꝫ de multis granis ꝯficit̉. ⁊ cū aqͣ adunat̉. ſil̓r ⁊ vinuꝫ ex multꝭ racemis liquat̉. ꝑ que dat̉ intelligi ꝙ xp̄s cū multꝭ mēbris ꝑ aq̄ baptiſmū ſibi cō iūctis vnū corpꝰ efficit̉. Un̄ dic̄ apl̓s ſuꝑ hͦ ꝟ̓bo. Et erūt duo in carne vna. Sacr̄m f magnū eſt. ego aūt dico ī xp̄o ⁊ in eccīa. In feſtis aūt p̄cipuis calix ⁊ hoſtia ſil̓ et altare cū thuribulo incēſant̉. Per qd̓ ſignat̉ ꝙ fi delis ppl̓s vna cū ſacerdote or̄ones ſingl̓as vl̓ ſpeciales ad ſctōs facere debēt qͦꝝ ſolēni tate ſpecial̓r ꝑagunt̉. Sacerdote em̄ in ſo lennitatibꝰ collectas p̄fatiōes. cōitātes in canone mutare ſolēt. ſic ⁊ ppl̓i circūſtantes ſpeāleſ or̄oes d̓o ⁊ ſcīs mittere dn̄t. De his psͣ. in ꝑſona eccīe. Dirigat̉ or̄o mea ⁊c̄. De inde p̄ꝑato calice ⁊ thurificato. ſacerdos ſe hūiliare ſolet ī or̄one ⁊ inclinare. poſtea ad ppl̓m ſe ꝟtens vt ꝓ ſe oret ſilent̓ petit. Quid aūt hͦ ſignificet breuit̓ videamꝰ. In euāge lio legit̉ ꝙ ad p̄dicationē xp̄i multi ꝯuerte bant̉. ita vt phariſei dicerēt. Ecce mūdꝰ to tus pꝰ eū abijt. ⁊ ꝓpter reſuſcitationē lazari collegerūt phariſei cōciliū. vt nō ſolū dn̄m ieſum xp̄m ſed etiā lazarū interficerēt reſu ſcitatū. ꝓpt̓ qd̓ qꝛ xp̄i nondū aduenerat ho ra.ſ. vſqꝫ ad diē palmaꝝ ſe occultabat et ſe creto orabat ⁊ docebat̉. qd̓ ſilētiū ⁊ inclina tio pꝰ offertoriū ſigͣt. Itē poſt diē palmarū diſcipulos orare hortat̉.ſ. an̄ paraſceuēne intrēt in tentationē. qd̓ orare an̄ ſecretaꝫ ſa cerdotꝭ ad ppl̓m ſe ꝟtentꝭ indicat. Secreta aūt occultā or̄onē ſigͣt. in qͣ ſudor ſanguine us de corꝑe eiꝰ diſtillabat. Itē dn̄s nr̄ iude is obiecit ꝙ occiderunt ꝓph̓as ⁊ atſe miſ ſos. cū monita ſua ſꝑnerēt dixit ad eos. Dico vobis. nō me videbitꝭ amodo. donecꝫ catis. bn̄dictꝰ qͥ venit in noīe ⁊c̄. ⁊ ſic abro recedēs vſqꝫ ad p̄finitū tp̄s a pr̄e ſe occu bat. In die aūt palmaꝝ vt dictū ē. ſe eis b milit̓ offerebat in aſino ſedēs. tūc adimo tū eſt qd̓ dixerat. Nā pueri hebreoruꝫ cun multa turba q̄ ꝯuenerat ad diē feſtū pa clamabāt dicētes. bn̄dictꝰ qͥ venit. Et O na ⁊c̄. que oīa ſacerdos in miſſa repn̄tat o poſt ſecretā. ꝑ oīa ſecula. alta voce decāta ⁊ p̄fationē ⁊ ſctūs vſqꝫ ad Oſanna in exo ſis in ecc̄ia ꝓnūciat. Sciendū ꝙ in p̄fati tangit̉ p̄rogatiua nō paruipendēda. Ecc em̄ militans in terrꝭ petit admitti voces as cū ſpiritibꝰ ⁊ v̓tutibꝰ angelicꝭ in cel̓. O vtiqꝫ fit ſi ad monitioneꝫ ſacerdotis cor ſurſum hēmꝰ ad dn̄m. nō ad terrenū de deriū. qꝛ ſine dubio ima ſummis ꝯiūgu ſcriptū eſt em̄. Ubi fuerit corpꝰ illic co gabunt̉ aquile.i. angeli. Cum qͥbꝰ nr̄as ces cū ſpiritibꝰ ⁊ v̓tutibꝰ angelicꝭ. ing miſti petimꝰ ſine fine dicētes ter Sꝫ qꝛ trinus ⁊ vnꝰ eſt deꝰ. ⁊ ideo tribꝰ vicit ctus cantamꝰ. qꝛ deū potentē in celo. inin ferno ⁊ in terra ꝓnunciamꝰ. ita vt in nor dn̄i om̄e genu flectat̉ ⁊c̄. vel ideo ter ſan cantamꝰ. q. d. Omp̄s deꝰ Sctūs es. fidi les tuos in t̓ra ꝓtegēs. Sctūs es ang in cel̓ ⁊ omēs ſctōs inenarrabili ge plens. ⁊ hi exercitꝰ tangunt̉ in hͦ vo baoth. qd̓ interp̄tat̉ exercitꝰ. Bn̄dictꝰ gͦqu venit in noīe dei pr̄is. ⁊ ꝓ ſalute nr̄a carne aſſumere ⁊ crucē ſubire dignatꝰ eſt. C na in excelſis. Oſanna interp̄tat̉ ſalu uifica. q. d. ecc̄ia. Qui potēs es ī excelſis ſa ua nos xp̄e exiſtētes in t̓ris. Ꝙ aūt O nabis cantatur duplex ſtola vel gl̓ia ſcꝫ corꝑis ⁊ aīe ꝑ hͦ inſinuat̉. Hic e no ꝙ ī tribꝰ linguis noīatiſſimis miſſa cā hebrea greca et latina. ꝑ hͦ intelligi dati oīs lingua ꝯfiteat̉. qꝛ dn̄s ieſus eſt in gli dei patris. Hebrea ſunt ſabaoth. oſanna his ſimilia. Greca ſunt kyrie el̓. latina eū gelia ⁊ epl̓e. Titulus etiā crucis hoc repi ſentat.ſ. ieſus nazarenꝰ rex iudeoꝝ. qͥ grec hebraice ⁊ latine ſcriptus fuit. Itē an̄ can nē ſacerdos digitos lauat. ꝑ qd̓ ītellit ꝙ ſolūmō baptizati intereſſe debēt ꝯſ tiōi corꝑis xp̄i. Caueat aūt ſacerdos ned gitos lotos poſtqͣꝫ eos lauit ⁊ exterſit de tero diſiūgat. excepto qn̄ facit ſignū crud ſuꝑ ſacrificiū ſalutare. vel qn̄ hoſtiā tandt. Fo. XCIX dō em̄ dꝫ eiſdē digitis qͥcqͣꝫ niſi hoſtiā tan gere qͦuſqꝫ eos ī calice poſt ſumptiōeꝫ ſacr̄i lauet. Sequit̉ videre de canone miſſe. muē diuerſi ſctī cōpoſuerūt. Sꝫ qͥdā ſcola ſticꝰ romane ecc̄ie ad petitionē apl̓ici regu larit̉ eū ordinauit. Nā fortiſſimā ⁊ ſcīſſimā diſtinctionē quā xp̄s edidit ī medio cano nis. ſic̄ cor homīs ī medio poſuit. Cor em̄ ōīs dr̄ in medio corꝑis poſitū. ſic ⁊ ſacra tiſſima v̓ba cū qͥbꝰ ſacerdos corpꝰ xp̄i ⁊ ſan guinē ꝯficit in medio canonis reꝑiunt̉. qͣſi rege diuīo ī medio exiſtēte. et ſctō exercitu circūſtāte. Multi em̄ ſctī.ſ. Gelaſiꝰ. Dama ſus. Grego. Leo. Sergiꝰ papa. ⁊ cet̓i mul iuerſas dauſulas appoſuerūt. Sꝫ apl̓i lūmō hanc clauſulaꝫ. Qui p̄die. cū pr̄ nr̄ pixerūt. ⁊ ſic miſſam cantauerūt. Canō em̄ diſcrete ⁊ ſub ſilentio legēdus eſt. Diſcrete vt verba canonis nec nimis velocit̉ ſinco pando vl̓ nimis ꝓtrahēdo. circūſtātibꝰ ge neret tediū. Un̄ ecc̄ia ſtatuit vt canon de uote ⁊ ſub ſilētio legat̉. qd̓ ſilentiū hūilitatē xp̄i in ſua paſſiōe indicat. qꝛ corā p̄ſide ſtās diiudicatꝰ nihil dicebat. ⁊ ſicut agnꝰ coram tondente. ſic nō aperuit os ſuū. Eſt autem initium canonis. E igit̉ clemētiſſime pr̄. Ubi notan tIdū eſt ꝙ hec ꝯiūctio igit̉. ad p̄fatio nē ⁊ ad ſctūs refert̉ q̄ an̄ canonē can tata ſūt. q. d. ſacerdos in ꝑſona ecc̄ie. Quia admiſiſti op̄s deꝰ vt te cū ſcīs angel̓ lauda remꝰ ⁊ idē clamaremꝰ. Iō clemētiſſime pr̄ te ſupplices rogamꝰ ac petimꝰ ꝑ ieſum. vti. id eſt. vt accepta habeas hec donaꝝ bn̄di cas. Sciendū aūt ꝙ diuīa ꝓuidētia factuꝫ eſt vt canon ab hac lr̄a T inciꝑet. q̄ ſui for ma ſignū crucꝭ on̄dit in figura. In pleriſqꝫ ſacramētorijs.i. canonū libris. imago cru cifixi depingit̉. vt nō ſolū intellectꝰ lr̄e. veꝝ ⁊ aſpectꝰ figure mēoriā dn̄ice paſſiōis inſpi ret. Lr̄a nāqꝫ T myſteriū crucꝭ inſinuat. di cente dn̄o ꝑ pph̓am. Signa thau ī frontibꝰ viroꝝ dolentiū ⁊ gementiū. ne ab angl̓o ꝑ cutiant̉. Et ꝙ in frontibꝰ ꝑ ꝯfirmatōeꝫ ⁊ vn ctionē dn̄ice paſſiōis deuotiſſime teneamꝰ An̄ ſtatutū ē a ſctīs pr̄ibꝰ. ne qͥſqͣꝫ ſacerdo tu in aliquo altari miſſaꝫ celebraret niſi ibi imago poſita fuerit crucifixi. Quam ſacer dos intuēs ⁊ brachia extenſa in ea cernens. ꝓppl̓i delictis exorādo brachia ſua ad eum extēdere ad modū crucis nullatenꝰ erube ſcal. paulus nāqꝫ dicit. Mihi abſit gloria/ ri niſi in cruce ⁊c̄. Un̄ qꝛ de ſctā cruce vl̓ de ſignis crucis hic mētio habita eſt. pauca d̓ myſterio crucꝭ hic inſerant̉. Ip̄a nāqꝫ crux eſt imꝑiū ſuꝑ humerū ſaluatoris. O ſignuꝫ ineffabile ⁊ ſacramētoꝝ vbertate refertuꝫ. Crux eſt lignuꝫ vite in medio paradiſi. qd̓ qͣttuor euāgelioꝝ flumīa rigāt. Crux eſt ca ritas.i. cubitꝰ in qͥbus ꝯſummata eſt archa id eſt eccl̓ia. Crux eſt ara ſuꝑ quā īmolauit abrahā yſaac filiū.i. pr̄ celeſtꝭ dn̄m ieſuꝫ xp̄m. Crux eſt lignū qd̓ miſſuꝫ eſt ī marath..i. in mūdū. ⁊ dulcorate ſunt aque legꝭ. qꝛ ꝑ crucē diſci mus inimicos diligere. qd̓ vtiqꝫ legi veterꝭ teſtamēti ꝯͣriū eſt. Ip̄a em̄ dicit. Odio ha bebis inimicū tuū. ⁊ oculū ꝓ oculo. dentē ꝓ dente. Crux eſt ꝟga cū qͣ petra ꝑcuſſa eſt..i. xp̄s. ⁊ egreſſa ſūt flumīa largiſſima ſanguīſ ⁊ aque. qͥbꝰ anīe nr̄e ſanant̉ ⁊ lauant̉. Crux eſt palꝰ in qͦ erecto ſerpente eneo.i. xp̄o oēs qͦ eū fidelit̓ aſpiciūt liberant̉ a morſibꝰ ſer pentiū ignitoꝝ.i. diaboloꝝ. Crux eſt citha ra in qͣ nr̄ dauid.i. xp̄s pſallebat qn̄ ī ea pē debat. ⁊ malignoꝝ ſpūum īpetꝰ a ſaul.i. ab hūauo genere refrenabat. Crux eſt duo li gna q̄ colligebat vidua ſareptana.i. ecc̄ia. vt ſibi ⁊ filio panē faceret. qꝛ in cruce panis.i. xp̄s dn̄s decoctꝰ eſt. Crux eſt lignū heliſei. ad qd̓ ferrū de ꝓfundo natauit. qꝛ ꝑ lignuꝫ crucis de abyſſo mortꝭ ſumꝰ extracti. ⁊ hoc ab heliſeo caluo habemꝰ.i. xp̄o in cruce de nudato. l̓ in mōte caluarie crucifixo. Crux eſt lignū de qͦ dicūt iudei ꝑ Hieremiā ꝓphe tā. Uenite mittamꝰ lignū in panē eiꝰ.i. xp̄m ī cruce īterficiamꝰ. Crux ē palma quā xp̄s aſcēdit ⁊ fructꝰ eiꝰ app̄hēdit.i. redēptionem nr̄am. Crux eſt clauis dauid q̄ ianuaꝫ celi aperuit ⁊ nos intromiſit Ꝙ aūt tres cru ces vltra calicē ⁊ hoſtiā ꝑ manꝰ ſacerdotis ſignant̉. qͥd ſignificēt videamꝰ. Signāt em̄ tres traditiōes qͥbꝰ filiꝰ dei traditꝰ ē ī mor tē. Traditꝰ em̄ ē filiꝰ a d̓o pr̄e. ſic̄ dic̄ Apl̓s. Proprio filio ſuo nō peꝑcit. ſed ꝓ nob̓ oībꝰ tradidit illū. hͦ pͥmū ſignū ſignat vbi d̓r. hec dona. Itē tradidit filiꝰ ſeip̄ꝫ. de qͣ traditōe dicit Iſa. Tradidit ī mortē aīam ſuā. et cū ſceleratꝭ reputatꝰ eſt. et hec traditio ſignat̉ cū d̓r. hec munera. Deꝰ em̄ hͦ munꝰ valde li benter acceptat. Itē xp̄s traditꝰ ē a iuda di ſcipulo. et hoc in malo. de qͣ traditiōe dicit Mat. ī euāg. Qui aūt tradidit eū dedit eiſ ſignū di. Quēcūqꝫ oſculatꝰ ⁊c̄. ⁊ hͦ traditio ſigͣt̉ ī hͦ ꝟbo. hec ſcā ſacrificia illibata. qꝛ em̄ Expoſitio miſſe Sonauenture chriſtus ſine pctō natꝰ eſt ⁊ ſine pctō vixit ⁊ innocent̓ occiſus ē. ideo eiꝰ mors ſctā eſt. li cet eū iudas mala ītētiōe tradiderit. Quia addit̉ ſacrificia illibata.i. pͥus nō īmolata. ad hoc reſpicit. qꝛ ſacerdos nouū ſacrificiū in altari poſuit qd̓ adhuc ꝯſecrari debet.ſ. panē ⁊ vinuꝫ. vel illibata.i. intacta. vel īma culata. ⁊ ſic refert̉ ad ip̄m xp̄m. quē peccatū nō tetigit nec fedauit. ſicut dic̄ Apl̓s. Qui pctm̄ non fecit ⁊c̄. Sequit̉. In pͥmis q̄ tibi offerīꝰ ꝓ eccl̓ia tua ſctā catholica. Utile eſt valde ꝓ ſacroſctā mr̄e eccl̓ia orare. Nā qui libent̓ ꝓ ea orat. omniū bonoꝝ eiꝰ particeps fit. Orat aūt ſacerdos cū circūſtantibꝰ et ſe petit exaudiri a pr̄e. ꝑ ieſum.i. ꝓpt̓ ieſū xp̄m filiū ſuū. vt dictuꝫ eſt. q. d. Si nos ꝓpt̓ pctā nr̄a exaudiri nō meremur ſaltē ꝓpter filiuꝫ tuū nos exaudire digneris. vt eccl̓ie tue pa cem tribuas ⁊ eā cuſtodias. qꝛ niſi eā cuſto dieris fruſtra vigilat ⁊c̄. ⁊ pacē nō habebit Digneris etiā eā adunare. qꝛ om̄e regnuꝫ in ſe diuiſum deſolabit̉. ⁊ ſi tu eā nō rexeris ꝑ multa ſciſmata turbabit̉. Sequit̉. Una cū famulo tuo papa nr̄o. Hic eſt notandū ꝙ in oī miſſa apl̓ici memoria hn̄da eſt. qꝛ hͦ eſt ī ꝯcilijs ſtatutū. Debet aūt ſacerdos nō noīare nomē apl̓ici ſed ꝑ memoriā noīare. Sequit̉. Et antiſtite nr̄o.i. ep̄o. Sequitur Et rege nr̄o.ſ. romanoꝝ ſil̓r cordetenꝰ co gitabit. Ecce qͣꝫ fidelit̓ ſacerdos ꝯiūctꝰ deo in miſſa ꝓ eccl̓ia catholica ꝓ iudicio ſpūali ⁊ ſeculari orat. Sequit̉. Et oībꝰ orthodoxis atqꝫ catholice ⁊ apl̓ice fidei cultoribꝰ. Iſta clauſula intelligit̉ de oībꝰ cardinalibꝰ pͥma tibꝰ pr̄iarchis archiep̄is ep̄is p̄latꝭ ⁊ ceter eccl̓ie p̄poſitis vel ſacerdotibꝰ ⁊ eoꝝ ſubdi tis. ꝓ qͥbus in miſſa orāduꝫ eſt. Sequitur. Memēto dn̄e ⁊c̄. Hic attēdēdū eſt ꝙ in hͦ loco ſacerdos tenet̉ orare ꝓ oībꝰ qui ei aliqͣ beneficia impenderūt. Sequit̉. Et oīm cir cūſtantiuꝫ. Ecce hic ſacerdos orat ꝓ circū ſtantibꝰ ⁊ eos deo recōmēdat. q. d. O deus tu eoꝝ fidē ⁊ deuotionē meliꝰ noſti qͣꝫ ego. ergo corrige in eis qͥcqͥd corrigendū in eis inueneris. Seqͥtur. qͣ tibi offerūt. vſqꝫ. deo viuo. q. d. ſacerdos. Omp̄s deꝰ hoc ſacrifi lēſibꝰ ẜm carnē paſſus ē. vt ſenſꝰ nr̄os luū ciū laudis offerūt tibi circūſtātes. ⁊ ꝓ qͥbu orauimꝰ. ꝓ ſe ſuiſqꝫ oībꝰ. vſqꝫ deo viuo ⁊ ve ro. ⁊ reddūt vota ſua. Nota ꝙ pr̄em dn̄i no ſtri ieſu xp̄i vna cū ſpūſctō. deū viuū ⁊ veꝝ appellamꝰ. ad differētiā deoꝝ nō viuoꝝ. nec veroꝝ ſed idoloꝝ quibꝰ gētes ſacrificabāt. Un̄ psͣ. Si mulacra gentiū argentist iterū. Os hn̄t ⁊ nō loquent̉. ⁊ iō qͦͥ nō nec audiunt. quō alios exaudire pn̄t me. Sequit̉. Cōmunicantes. vſqꝫ ieſur Hic extra vnitatē eccīe nō eſt locꝰ offera ſacrificiū. ⁊ ideo memorie ſctōꝝ cōican qͣtinus in cōione ſctōꝝ ſacrificia offeru q. d. eccl̓ia militās in terris. Et ſi nos po pter pctā nr̄a nō meremur exaudiri cōn nione.i. cetu ſctōꝝ. ſcꝫ beate ꝟginis ⁊ martyrū ⁊ ſctōꝝ oīm exaudiri mere Inuocamꝰ em̄ illos. repellere eos non tes. ⁊ qꝛ exauditiōe digni ſunt. nos vno ip̄is exaudire dignerꝭ. Quare aūt cōmen ratio ꝯfeſſoꝝ nō fit in canone ſic̄ ma duplex eſt rō. Primo qꝛ martyr grec teſtis latine. Martyres aūt ſoli none poſiti ſunt. qꝛ teſtes paſſiō ⁊ ꝓ xp̄o martyriū ꝑtulerūt. Scd̓a ra qꝛ canō a beato Gelaſio papal̓ a qͦ ſtico(ſicut dictuꝫ eſt) editꝰ fuit anteo confeſſoꝝ celebrarent̉. Poteſt em̄ ſaci miſſaꝫ cantare de ꝯfeſſore. ſed orete noīet eū in canone. Tandē ſubiūga ſctōꝝ tuoꝝ ⁊c̄. qd̓ vbiqꝫ ſacerdos in ca facere p̄t. Et qm̄ multe filie.i. aīe ſctōꝝ gauerūt diuitias ſctītatꝭ. btā ꝟgo mari pergreſſa ē vniuerſas. Iō pͥma ī ca nit̉. Sequit̉. qͦrū meritꝭ ⁊c̄. ſicut ⁊ orauit dicēs. Memēto dn̄e abra ⁊ iacob. quibꝰ iuraſti ⁊c̄. ac ſi dicat. exaudies. qꝛ ſanctoꝝ memoriam me iubes. Ecce quomō in miſſa ima ſūm iūgūt̉. ⁊ terreſtres qͦdāmō efficiūt̉ ce qꝛ militātes in terris. triūphantibꝰ celis ꝑ or̄onē canonis vniunt̉. Un̄ ſe Hāc igit̉ oblationē. vſqꝫ ibi. Dieſqꝫ tua pace diſponas. que beatꝰ Gri poſuiſſe. ⁊ hec verba ſatis plana ſui mittātur. Sequit̉. Quā oblationē ⁊ē̄ vidēdū eſt qͣre quqꝫ ſigna crucꝭ fiāt ſuꝑca cem ⁊ hoſtiam. Sed ſcienduꝫ ꝙ ⁊ multiplicata ſigna q̄ in canone ſa genera tormentoꝝ q̄ ꝓ nob̓ ſuſtinuitt deſignāt̉. Hec igit̉ ſigͣ ſignificāt ꝙ xp̄oit naret. Paſſꝰ ē em̄ ī viſu ꝑ velatōeꝫ ī at ꝑ deriſiōeꝫ. in guſtu ꝑ fell̓ ⁊ aceti p in odoratu ꝑ fetētiū corpoꝝ qn̄ p co caluarie. in factu ꝑ clauoꝝ ꝯfix in tribꝰ ſignis q̄ in hͦ loco cōiter ſuꝑ culi ⁊ hoſtiā fiūt. poſſunt deſignari tria gui jhoreore Fo. hoīm qͥbꝰ xp̄s venditꝰ eſt a iuda.ſ. ſacerdo es ſcribe ⁊ phariſei. Iſti em̄ xp̄m emerūt ⁊ eū qͣſi maledictū ⁊ ꝓſcriptū tractauer̄t. Sꝫ ſacerdos ecōtrario dicit xp̄m eſſe oblatōeꝫ benedictā. qꝛ bn̄dictus fructus ventrꝭ ma rie Aſcriptā. qꝛ ieſus in ſcpͥturꝭ vocibꝰ pro hetaꝝ p̄ſignatꝰ aſſiſtit ꝓ nobis faciei diui ne Ratā. qꝛ regnū eius durat ſine fine. Qd̓ qutē due cruces ſpecialit̓ ſuꝑ calicē ⁊ hoſti im fiūt ſignat ꝙ iudas venditor ⁊ quidam emptores qͥ ad fidē ꝑ pnīam nō redierunt. poter hͦ corpus ⁊ aīam ꝑdiderūt. In hac au tē clauſula ſubſequit̉. Rōnabilē acceptabi lē facere dignerꝭ. qͣſi ſacerdos dicat. Iudei in veteri teſtamēto obtuler̄t oblationē irra tionalē.i. iumēta muta ⁊ rōne carētia. Sed tu ſctīſſime ⁊ clemētiſſime pr̄ facere digne ris oblationeꝫ nr̄am rōnabilē. vt apud te ꝓ nobis rōnē reddat. Acceptabilē. qͣtinꝰ tibi placeat ⁊ nos tibi acceptabiles efficiat. Ita anis in altari poſitꝰ fiat nobis corpus rꝑa nr̄a viuificet. ne et̓nalit̓ moriamur. ⁊ vinū ſanguis. ꝙ aīas nr̄as ſanctificet. ne ꝑpetue dānemur. ⁊ hͦ dilecti filij tui dn̄i nr̄i ieſu chriſti. qͥ ſcꝫ xp̄s corpus ⁊ aīam ſaluare pōt. Sequit̉. Qui p̄die qͣꝫ pateret̉. hͦ eſt qͦn ta feria an̄ paraſceue. accepit panē in ſctās. vſqꝫ bn̄dixit. Nota ꝙ in hͦ loco ſignuꝫ crucꝭ cū verbo ſonat. Sciendū aūt ꝙ ſctā trini tas in hͦ loco cū ſacerdote panē ⁊ vinū mi rabili ⁊ occulta ⁊ ineffabili bn̄dictiōe his ꝟ platis. Hoc eſt corpꝰ ⁊c̄. Hic ē calix ⁊c̄. citer bn̄dicit panē ⁊ vinum in veꝝ cor pus ⁊ ſanguinē xp̄i mutādo. Sequit̉. Si mili mō. Poſtqͣꝫ aūt ſacerdos hec oīa ꝑagit manꝰ ad modū crucꝭ ad vtraqꝫ cornua alta ris extendit paſſionē dn̄i repn̄tās. ⁊ nihil ominꝰ ꝑ hoc inſinuās ꝙ xp̄s dn̄s ꝓ iudeis ⁊ gentibꝰ paſſus eſt qͥ in vtriſqꝫ cornibꝰ al is deſignati ſūt. vt dictū eſt. ita vt ip̄i ad veritatꝭ redeāt ⁊ fidē catholicā imitent̉ Nunc aūt videnduꝫ eſt qͣre in miſſa ſacer dos corpꝰ dn̄icū in altū leuat ⁊ fidelibꝰ aſtā tibꝰ oſtendit. Orpus dn̄i nr̄i ieſu chriſti multꝭ de cauſis eleuatur a ſacerdote ī miſſa. Quaꝝ pͥma ⁊ p̄cipua eſt ad gratiaꝫ bel pr̄is quā pctīs nr̄is ꝑdidiꝰ obtinendaꝫ. Solo em̄ pctō offendit̉ ⁊ irritat̉. ſicut dicit psͣ. Irritauerūt deuꝫ in adinuētiōibꝰ ſuis. Sacerdos igit̉ eleuat in altari corpuſ xp̄i. qſi d. Opr̄ celeſtis peccauimꝰ ⁊ te ad iracūdiam ꝓuocauimꝰ. Sed nūc reſpice in faci em̄ xp̄i filij tui quē tibi p̄ſentamꝰ ⁊ te ab ira ad miſcd̓iam ꝓuocamꝰ. ne ergo auertas fa ciem tuā a puero tuo. ſcꝫ a filio tuo. ſed me mēto ꝙ dixeris de eodē filio tuo. Hic eſt fi lius meꝰ dilectus in qͦ mihi cōplacui. Cor rige gͦ in nobis miſericordit̉ ꝓpter euꝫ qͥcqͥd inuenerꝭ corrigendū. ⁊ cōuerte nos ad te. et auerte irā tuā a nobis. Scd̓a qͣre eleuatur eſt ad impetrādum ⁊ obtinēdū om̄e bonuꝫ quo in pn̄ti vita ⁊ futura neceſſarij ſumus. Bonū igit̉ qd̓ in hac vita indigemꝰ eſt pax pectoris quā nemo niſi a pctō mortali ſolu tus hr̄e poteſt. Hec eſt pax de qͣ xp̄us dixit diſcipul̓. Pacē meā do vobis. Scd̓m bo nū eſt caritas. ⁊ hec ꝟtus valet ad pn̄tem et ad futurā vitam. Caritas nāqꝫ in hac vita hoīem dirigit. ⁊ ad vitā et̓nā ꝑducit. Unde Ioh̓. dicit. Qui manet ī caritate ī deo ma net. Eleuat gͦ ſacerdos corpꝰ xp̄i. q. d. circū ſtātibꝰ. Si obtinere vultꝭ qd̓ cupitis. paceꝫ int̓ vos habete. ⁊ charitate mutua diligite. qꝛ xp̄s ꝑ mortē ſuā nos d̓o ⁊ angel̓ pacifica uit. ⁊ ꝑ caritatē nob̓ eterna gaudia cōꝑauit Tercio eleuat̉ corpꝰ xp̄i ad remēorandum ius nr̄m qd̓ hēmꝰ in celo iā in ſpe. ſꝫ tandeꝫ habituri ſumꝰ in re. Ius nr̄m qd̓ in celo ha bemꝰ eſt vita et̓nā. Un̄ Io. ī ſuo euāg. poīt verba xp̄i ſic dicentꝭ. Ego veni in mūdū vt om̄es imitatores mei.ſ. vitā habeāt in pre ſenti. ⁊ habeāt habūdantiꝰ in futuro. Un̄ hoc ius nr̄m ſcriptū eſt in priuilegio nr̄o.i. in xp̄o. ⁊ hͦ ſtilo ferreo. qꝛ lancea latꝰ eiꝰ aꝑ tum eſt. ⁊ pedes ⁊ manꝰ clauis ꝯfixe. Unde eleuat ſacerdos corpuſ xp̄i in altari. q. d. O vos angelici ſpūs. qͥ hic pn̄tes aſſiſtitis. te ſtes ſitis ꝙ vita eterna nr̄i iurꝭ eſt. ⁊ ad hoc ꝯfirmandū eleuamꝰ pͦuilegiuꝫ nr̄m.i. xp̄m ꝓ nobis paſſum. Quarta rō eſt. qꝛ eleuatur corpꝰ xp̄i ad on̄dēdā potētiā dei. Magna em̄ eſt potētia dei. qꝛ ad ꝓlationē iſtoꝝ ꝟ̓bo rū. Hoc eſt corpꝰ meū. panis in corpꝰ chri ſti trāſſubſtantiat̉. hec ē mutatio dextere ex celſi. ⁊ trāſcendit oēm ſenſum. Eleuat gͦ ſa cerdos corpꝰ xp̄i. q. d. prius vidiſtꝭ panē in altari. ſed mō ꝯſecratiōe ꝑacta videte verū corpus xp̄i. Si gͦ deꝰ tam potent̓ potuit ta lē mutationē facere. potēs eſt ⁊ nos muta re de culpa ad gr̄am. ⁊ poſtmodū ad gloriā. Quinta rō. qꝛ eleuat̉ corpꝰ ad declarandaꝫ. ſapīam dei. Mira em̄ ⁊ inenarrabili ſapi entia ſe on̄dit xp̄s nobis inuolutū. de qͣ in Expoſitio miſſe Sonauenture uolutiōe dicit nob̓ Iſa. Uere tu es deꝰ ab ſconditꝰ deꝰ iſrael ſaluator. Sciēdū in hͦ lo tum eſt ⁊ depictuꝫ. Ecce dn̄s ieſus i co ꝙ deꝰ ⁊ dn̄s nr̄ ieſus xp̄s multꝭ de cauẜ a nr̄i eſt. Nono eleuat̉ ad chriſtū imita in forma panis ſe abſcondit. Nā ſi in altari ſic appareret ſicut eſt vel ſic̄ in cruce corpus eiꝰ diſtenſum eſt. multi eū ſumere terreren tur. ⁊ irent retrorſuꝫ. iuxta qd̓ in euangelio dictū eſt. Multi em̄ diſcipl̓oꝝ nouoꝝ chri ſtianorū cū audiſſent. niſi manducaueritis carnem filij homīs. ex hͦ territi abierūt re trorſum. ⁊ iā cū illo nō ambulabant. Puta bāt em̄ ꝙ deberēt eū ꝑ mēbra ſecādo diſcer pere. ⁊ ſic māducare. qd̓ vtiqꝫ hūane fragili tati fuiſſet horribile. Sed ip̄e ī cena corpꝰ ⁊ ſanguinē ſuū ſub viſibili ſpecie velauit. et ppl̓is manducandum tradidit. Alie adhuc ſunt rōnes qͣre velat̉ qͣs p̄termitto. Sex to eleuat̉ corpus xp̄i in altari ad on̄dendā eius largitateꝫ. Que em̄ maior largitas qͣꝫ vt hō maducet panē angeloꝝ. Eleuat gͦ ſa cerdos corpus xp̄i in altari. q. d. O fideles xp̄i gaudete ⁊ aſpicite. Hec eſt em̄ celeſtꝭ p̄ benda angeloꝝ quā nobis trāſmiſit largiſ ſimus rex celoꝝ. vt om̄i gr̄a ⁊ bn̄dictiōe re pleamini. ⁊ hoc tangit̉ ibi. vt qͦt qͦt ex hac al taris participatiōe. vſqꝫ ibi. oī bn̄dictiōe ce leſti ⁊ gr̄a repleamur. Sed ve illi qͥ corpus dn̄i. hac.ſ. ſacratiſſimā p̄bendā ſumere non curat. ⁊ ſe ab eo alienat. de quo dicit heliſe us ꝓpheta in libro Regū. Uidebis ⁊ nō gu ſtabis. Multi nāqꝫ vidēt corpꝰ xp̄i ſꝫ heu nō guſtāt. ⁊ ſe ꝑ pctā grauia ab eo alienant. Septimo eleuat̉ corpus xp̄i ad on̄dendā bonitatē xp̄i. Que em̄ maior bonitas. qͣꝫ ꝙ xp̄s dignat̉ captiuus eſſe ī altari. vn̄ ip̄e di cit in ꝑſona Hiere ꝓph̓e. Ecce ego ī manibꝰ vr̄is ſum. qd̓ bonū ⁊ rectū eſt ī ocul̓ vr̄is fa cite mihi. Nota ꝙ dū aliqͦs dux ꝓpter ſuos captiuꝰ tenet̉ nō dimittit̉ niſi det magnā pe cuniā. ſic nec nos xp̄m captiuuꝫ dimittere debemꝰ niſi remiſſionē pctōꝝ nobiſ tribu at. ⁊ regnū celeſte ab eo accipiamꝰ. Eleuat gͦ ſacerdos corpꝰ xp̄i in altari. q. d. Ecce quē totꝰ mūdꝰ caꝑe nō pōt captiuꝰ nr̄ eſt. gͦ euꝫ nō dimittamꝰ niſi qd̓ petimꝰ pͥus obtinea mus. Octauo eleuat̉ corpꝰ xp̄i ad letifican dā eccl̓iam ſctām ꝑ vexillū exercitꝰ. vn̄ oēs qui ſub vexillo militāt. gaudiū ⁊ fortitudi nē accipiāt. In pugna em̄ ⁊ militia oēs ſu mus. Un̄ Iob. Militia eſt vita hoīs. Ele uat gͦ ſacerdos corpꝰ xp̄i in altari. qͣſi electꝭ dicat. Nolite timere. ſecure pugnate. Ecce vexillū nr̄m qd̓ ꝓpter nos in cruce rubi ſequendū. Unde vt pctōres eū ſequin ⁊ nō deſperent de ſpe venie. chriſtꝰ filiuo. patris. latus pr̄i p̄ſentat vt vulneꝝ cͥco ces oſtendat. Un̄ Bern̄. Securū h. ad deū acceſſum. filiꝰ oſtendit vulne ter vbera ⁊c̄. Eleuat gͦ ſacerdos co ſti ac ſi pctōribꝰ ⁊ ceteris chriſtian Ecce filius dei qui pro nobis extenſus eleuatꝰ eſt in patibulo crucis ſequim vt ſaltē aliqͥd pro eo patiamini. qꝛ tā nobis paſſus eſt. Un̄ Petrꝰ in epl̓a. Ch ſtus ꝓ nobis paſſus eſt. gͦ a nobis cōpa dū eſt ei. ita vt paſſiōis eius benefio qͣꝫ obliuiſcamur. Propt̓ qd̓ in cano ditur. Unde ⁊ memores. vſqꝫ. btēꝑ In hoc loco recolit̉ memoria dn̄ice nis. reſurrectiōis aſcenſiōis. Naꝫ po ſigna que hic fiūt deſignant̉ qͥnqꝫ vu xp̄i. ſcꝫ duo in manibꝰ. duo in pedibꝰ. in latere. Ꝙ autē tria ſigna ſuꝑ calice ſtiā cōmunit̓ fiunt. In hͦ intelligi dai. paſſio xp̄i vulnerat caritatem. Reſurreo roborat fidē. Aſcenſio letificat ſpem. lr̄a tangunt̉. qn̄ dicit̉. paſſiōis. reſurre aſcenſiōis. Duo aūt ſigna ſequētia corpus xp̄i ⁊ ſanguinē fiunt deſign rū corꝑis ⁊ anīe īmortalitatē. So ⁊ iuſti qͥ in vulneribꝰ xp̄i nidificāt effici puri ſiue īmaculati. ⁊ vitā eternā tes ⁊ ſalutē ꝑpetuā corꝑis ⁊ anīe Nā et hec in ꝟbis canonis tangunt̉ chriſto ſic ꝓnunciant̉. Hoſtiā purā. quos primū. Hoſtiā ſanctā. quo ad ſcd̓m. I. am immaculatā. quo ad terciū. Panēſ vite eterne. quo ad qͣrtū. ⁊ calicē ſalu tue. quo ad qͥntuꝫ. Eſt em̄ xp̄s hoſti ſuos ſctīficans. hoſtia immaculat las nr̄as purgans. panis vite eter los ⁊ homīes reficiēs ⁊ calice ſui p̄cla guinis inebrians ⁊ ꝑfundens. Sequitt Supra q̄ ꝓpicio. vſqꝫ. īmaculatā hoſti Nota ꝙ in hoc loco tres ſctī veterꝭ teſfin ti noīant̉. ſi Abel Abraam Melchiſede qui figurā paſſionis chriſti. īmo et cent ſanctiſſime ꝓprie rep̄ſentāt. Abel em̄ obti lit munera de pͥmogenitis greguꝫ. ⁊ xjo pͥmogenitū obtulit ī multꝭ frībꝰ agnuli culatū d̓o pr̄i. de qͦ agno dixit Io bapi Fo. CI Ecce agnꝰ dei ⁊c̄. Itē abel a fratre ſuo cayn īnocēter occidit̉. ⁊ xp̄s a fratribꝰ ſuis iudeis ſcꝫ malis ꝑimit̉ ⁊ necat̉. Abraā obediuit d̓o ad īmolādū filiū. xp̄s factꝰ ē obediēſ pr̄i vſqꝫ ad mortē ⁊ ī manꝰ pr̄is tradidit ſpm̄. Mel chiſedechobtulit panē ⁊ vinū. vt in Gen̄. le git̉. Erat em̄ ſacerdos dei altiſſimi. Et xp̄s in altari ſub ſpecie panis ⁊ vini corpꝰ ⁊ ſan guinē ſuū offert deo pr̄i ꝓ nobis ip̄m nobis pacificās. Nā melchiſedech fuit rex ſalē. id ē pacis. xp̄s aūt d̓r in hͦ loco abel rōe innocē tie. Abraā rōne obediētie. melchiſedech rōe clemētie ⁊ ſanctitatꝭ eximie. Un̄ ſequit̉. ſctm̄ ſacrificiū. īmaculatā hoſtiā. Hec verba leo papa canoni addidiſſe legit̉. Supplices te rogamꝰ. In hͦ loco declinatio ſacerdotis ſi gnat inclinatiōꝫ xp̄i qn̄ inclinato capite tra didit ſpm̄. Deberēt gͦ fideles in hͦ loco cū ſa cerdote fideliſſime ſe hūiliare. ⁊ deo aīas ſu ſe ni. Kas ꝑintima ſuſpiri a cōmēdare. Nā in hac clauſula quā leo papa magnꝰ cōpoſuit vſqꝫ ad memēto. tā ꝓfunda ⁊ īꝑſcrutabilia poſi ta ſunt vba. vt de eis beatꝰ Grego. q. de re ī effabili penitꝰ locutꝰ ſit. Dic̄ em̄ ſic. Iube hͦ ꝑferri ⁊c̄. Quis fideliū dubiuꝫ hr̄e poſſit in p̄a īmolatōis hora. ad ſacerdotꝭ vocē celo aperiri. angeloꝝ choros intereſſe. ima ſum mis ſociari. t̓rena celeſtibꝰ iūgi. vnūqꝫ ex vi ſibilibꝰ ⁊ inuiſibilibꝰ fieri. Itē alibi. Uno eo dēqꝫ tꝑe ac mom̄to ⁊ ī celū rapit̉ miniſterio angeloꝝ ad aſſociādū corpꝰ xp̄i. ⁊ an̄ ocl̓os ſacerdotis ī altari videt̉. Hucuſqꝫ Gregori. magnꝰ. Saluo tn̄ occl̓to celeſtꝭ oracl̓i eccīe ſacr̄o. poſſunt hec v̓ba ſimpliciꝰ ītelligi. It be hec i. vota fideliū ſupplicatōes ⁊ p̄ces per ferri ꝑ manꝰ ſancti angeli tui ⁊c̄. Si eī tho bia orāte angelꝰ p̄ces eiꝰ obtulit deo. quāto magꝭ qn̄ xp̄s cū ſacerdote orat ⁊ p̄ces ⁊ ob latōes ppl̓i offerunt̉ in celū. imo ip̄e xp̄s ma gni ꝯſilij angelꝰ p̄ces eccl̓ie in miſſa deo pr̄i offert ⁊ gr̄am refert. Un̄ Amb̓. Nō dubites inqͥt aſſiſtere angelos qn̄ xp̄s aſſiſtit īmola tus. Sequit̉. In ſublime altare tuū. hͦ ītelli git̉ eſſe ſancta trinitas. de qͦ legit̉. Nō aſcen des ꝑ gradꝰ ad altare meū. qd̓ ē dicere. Eqͣ litate trinitatꝭ crede. nō deſcēſionē vel aſcē ſionē ſic̄ fit in gͣdu. Quidā heretici putāt pa tre maiorē filio. ⁊ hi conāt̉ aſcēdere ad alta re. ſꝫ repellunt̉ a filio. qͥ dic̄. Ego ⁊ pr̄ vnū ſu mus. Quidā etiā heretici de hͦ altari conāt̉ deſcēdere putātes ſpm̄ſcm̄ minorē eſſe filio ⁊ pr̄e. ⁊ hi reuerberāt̉ a patre ⁊ filio in ſacra ſcriptura qͣ dicit. Spūs vbi vult ſpirat. Et Io. dicit. ſpūs eſt deꝰ. ⁊ idē dicit̉ in ſymbolo athanaſij. Qualis pr̄ talis filiꝰ. talis ſpiritꝰ/ ſanctꝰ. In ꝯſpectu diuīe maieſtatis tue. Al tare ſancte trinitatis d̓r ſublime. id eſt. inac ceſſibile puro hoī. vel incōprehēſibile. Sed ſacrificiū altarꝭ.ſ. hoſtia ſalutaris dn̄s nr̄ ie ſus xp̄s ꝑ mortē ad hͦ altare coeternꝰ pr̄i in troiuit ſemel. eterna redēptiōe inuēta. ſic̄ di cit apl̓us. ⁊ apparuit vultui dei ꝓ nobis ī cō ſpectu diuine maieſtatꝭ ip̄iꝰ pr̄is. Uti.i. qͣtinꝰ vl̓ vt qͥ ex hac altaris ꝑticipatōe o ſancte pr̄ ſacroſanctū filij tui corpꝰ ⁊ ſanguinē ſūpſeri mus digni ſic̄ decet cōmunicādo. Om̄i bn̄ dictiōe celeſti ⁊ gr̄a repleamur ꝑ eūdē dn̄m nr̄m Ih̓m xp̄m. In his tribꝰ ſignis intelli gi dat̉ ꝙ neceſſe habemꝰ vt dn̄s deꝰ diſtribu at corꝑibꝰ nr̄is caſtitatē. qd̓ in pͥmo ſigno in telligit̉ vbi d̓r. ⁊ ſanguinē ſumpſerimꝰ. Iu ſtus em̄(vt Abacuc ait) ex fide viuit. ⁊ aīma hoīs in ſanguīe eſt. ſic̄ dicit moyſes. Itē ne ceſſe habemꝰ vt deꝰ tribuat nob̓ cognitionē purā. qd̓ in tertio ſigno intelligit̉. qꝛ faciete nus ſuꝑ caput ⁊ pectꝰ impͥmit̉ vbi cogitatio nū ſedes eſt. Ergo ſi ſeruauerimꝰ ⁊ amaue rimꝰ corꝑis caſtitatē. aīaꝝ puritatē. Bn̄di ctiōe ⁊ gr̄a in celis merebimur repleri. Iteꝫ incliuatio ſacerdotꝭ in hͦ loco inclinatiōem capitꝭ xp̄i ī morte ſignat vt dictū eſt. Inclīa to em̄ capite tradidit ſpm̄. ⁊ tale fecit teſtam̄ tum ẜm Amb̓. qͥ dicit ꝙ auctor pietatꝭ ī cru ce pendēs in ſingularibꝰ negocijs pietatis officia diuidebat. ꝑſecutiōem apl̓is. pacē di ſcipulis. corpꝰ iudeis. patri ſpm̄. ꝟ̓gini para nimphū. latroni ꝑadiſum. chriſtianis peni tētibꝰ crucē cōmendabat. Ergo tollamꝰ cru cē eiꝰ. qd̓ ī duobꝰ ſignis q̄ ſuꝑ corpꝰ ⁊ ſangui nē fiūt ītelligit̉. qꝛ ꝑ mortē eiꝰ a duplici mor te.ſ. corꝑis ⁊ aīe liberamur. Si tn̄ ꝯfeſſionē eiꝰ in mēte ſeruamꝰ. qd̓ in tertio ſigno expri mit̉. Nā ſi cōpatimur ⁊ cōregnabimꝰ. ſic̄ dic̄ paulꝰ. Itē in tribꝰ ſignis q̄ in hoc loco fiunt quidā diuerſas paſſiōes xp̄i intelligi volūt corꝑis. ⁊ ꝑ flagella diſſecatōem qͦ ad primū. ſanguīs effuſionē qͦ ad ſcd̓m. faciei velatiōꝫ quo ad tertiū. Un̄ ſic̄ xp̄s ꝑ paſſionē ſuā de hoc mūdo trāſiturꝰ pr̄i ſpūm cōmendauit. Sic et nos fideliū defunctoꝝ de hͦ mūdo ꝑ mortē migrātiū ⁊ in fide catholica decedēti um oīpotēti deo cōmēdamꝰ ꝓpter qd̓ ſubdi tur. Memēto dn̄e ⁊c̄. Attēdendū eſt ꝙ pia mater eccīa nō ſolū ꝓ viuis ſꝫ etiā ꝓ defūctꝭ Expoſitio miſſe Bonauenture in ꝑſona ſacerdotꝭ fidel̓r ītercedit. certiſſime credēs ꝙ p̄cioſus ſanguis xp̄i nō ſoluꝫ ꝓ vi uis ſꝫ etiā ꝓ mortuis ad redēptiōem ꝓſit ⁊ li beratiōem a penis ill̓ dūtaxat. Qui nos p̄ ceſſerūt cū ſigno fidei.i. caritate. In qͦ fide les ab infidelibꝰ diſcernūt̉. De hac liberatō ne d̓t ꝓph̓a ad xp̄m. Et tu in ſanguīe teſtamē ti tui extraxiſti vinctos tuos de lacu inferio ri.ſ. de inferno ſuꝑiori. Zach̓. ix. Nō eſt autē orādū ꝓ eis qͥ ſunt ī inferno inferiori. qꝛ ibi nulla eſt redēptio. ⁊ qͦs ꝓ certo dānatos ſci mus. qꝛ vt d̓t Augꝰ. Si ſcirē pr̄em meū eſſe in inferno vbi nulla ē redēptio. nō plꝰ orarē ꝓ eo qͣꝫ ꝓ diabolo. Orandū eſt gͦ ꝓ fidelibuſ defunctꝭ. Qui dormiūt ī ſomno pacꝭ.i. nul la hereſi vl̓ diſcordia vl̓ impenitētia ab vni tate eccl̓ie ſegregati ſūt. licꝫ forte aliqͣ crema bilia vl̓ correctiōe digna detulerint d̓ hͦ mū do. Et ſacerdos dꝫ pͥmo orare ꝓ pr̄e ⁊ mr̄e. poſtea ꝓ ſibi cōmiſſis. nō tn̄ nominetenꝰ ſic̄ ſupͣ dictū eſt. ſꝫ memorit̓ ⁊c̄. Sequit̉. Oībꝰ in xp̄o qͥeſcētibꝰ ⁊c̄. Illi em̄ mortui in xp̄o re quieſcūt qͥ in xp̄o moriūt̉. ſic̄ in Apoc̄. legit̉. Seqͥt̉. Locū refrigerij in qͦ lazarꝰ euāgelicꝭ habitabat. lucis ⁊c̄.ſ. xp̄s qͥ eſt lux md̓i. Ipſi em̄ eſt lumē viuētiū. Un̄ pͣſ. Ut placeā corā deo in lumīe viuētiū. ⁊ pacꝭ. de qͣ pace dixit ſi meon. Nūc dimittꝭ. vſqꝫ in pace. vt indulge as ꝑ xp̄m dn̄m nr̄m. Qui em̄ indulgētiam ⁊ mīam q̄rit. iudicē placat ⁊ vincit. Seqͥtur. Nob̓ qͦꝫ pctōribꝰ. q. d. ſic̄ dixit ioh̓. apl̓s. Si dixerimꝰ qm̄ pctm̄ nō habemꝰ. noſipſos ſe ducimꝰ. ⁊ ꝟitas in nob̓ nō eſt. Et nō eſt hō qͥ nō peccet licet infans vnius diei ſuꝑ terrā. Multi nāqꝫ ex mīa dei ſine peccatꝭ mortali bus viuere pn̄t. ſꝫ ſine venialibꝰ raro. Seqͥ tur. De ml̓titudine miſerationū tuaꝝ ſperā tibꝰ. Si em̄ latro ī cruce pēdens ꝯtritꝰ ⁊ ꝯfi tens veniā meruit. qͣre nō mereret̉ xp̄ianus miẜicordiā ⁊ veniā pctōꝝ ꝯtritus ⁊ ꝯfeſſus Un̄ ⁊ vocꝭ exp̄ſſio ⁊ cordis tūſio manu de xtera ꝯtritionē ⁊ ꝯfeſſioneꝫ latronis ī cruce pendētꝭ ad dextꝝ latꝰ deo deſignat. Ip̄e em̄ ꝯtrito corde ꝯfeſſus ē. ⁊ ſocio ſuo in ſiniſtro latere pēdēti dixit. Nos qͥdē digna factꝭ reci pimꝰ ⁊c̄. Et rn̄dit dn̄s. Amē dico tibi hodie mecū erꝭ in ꝑadiſo. Un̄ ſequit̉ Partē aliquā ⁊ ſocietatē ⁊c̄. Ioh̓. chryẜ. dic̄ ꝙ latro qͥ ī cru ce deū ꝯfeſſus eſt oēs ſctōs in regno p̄uenit Nec miꝝ ip̄e em̄ dn̄m ī celo regnare ꝯfiteba tur. qͥ ab apl̓o petro ī terra negabat̉. ꝑ qd̓ in telligi dat̉ ꝙ feruēter penitētes interdū tēpi dos ſctōs in regno p̄ueniūt. Beata virea apl̓i adhuc ī terra fuerūt. Sanctꝰ ioh̓es ho ptiſta ⁊ alij pr̄iarche ⁊ ꝓphete adhuc in lo bo detinebāt̉ qn̄ dictū ē latroni. Hodiene cū eris ī ꝑadiſo.i. eris ī gaudio. qꝛ vbi rīs. ibi gaudiū eſt ⁊ ꝑadiſus ⁊ lux ⁊ pax ⁊ io tas. Ip̄e em̄ xp̄s eſt lux ꝟa ⁊c̄. Chriſſe celū illuminat ſic̄ de ſuꝑna hieruſalē dicit Apoc̄. Ip̄e em̄ agnꝰ.i. xp̄s illuminat eā ⁊ſa ctis gaudiū infundit. Un̄. Gaudent ī celio aīme ſanctoꝝ qͥ xp̄i veſtigia ſunt ſecuti qui ſequunt̉ agnū quocūqꝫ ierit. De hac ſocie te in hoc loco d̓r. Societatē donare dici ris cū tuis ſanctꝭ apoſtol̓ ⁊ martyribꝰa dam dicūt hic intelligi Ioh̓em bapi Expoſitores aūt Ioh̓em euāgeliſtā. I em̄ in pͥncipio canonis ſit cū ceteris apoſ lis nominatꝰ. nomīat̉ tamē hic. quia di ci priuilegio gaudet. ſcꝫ apoſtolatꝰ veſti virginitatꝭ. Amoris xp̄i priuilegio ſcd̓m locū ſortit̉ in canone. ⁊ cū Ste qui etiā virgo ⁊ martyr fuit. In ve ſtamēto Iacob patriarcha dilexitꝰ plꝰ qͣꝫ ceteros filios. eiqꝫ duplicē her tribuit quā tulit in arcu ⁊ gladio de amor orū populo. Et chriſtꝰ huic diſcipulo riſſimo filio duplicē hereditatē ⁊ ho buit vt ſupra. Notandū ꝙ ſancta felicita vidua mater in hͦ loco canonis ſanctis he nibꝰ āteponit̉ ⁊ p̄fertur. Et licet h tione antiqͥtatis ſit factū. ita vt pr ginitatis nō deroget̉. Tamē ẜm ꝯ loco dat̉ intelligi ꝙ feruētes ⁊ vere tes ꝟgines tedioſas ⁊ accidioſas exerci diuinis p̄ire conant̉. Unde ſequit̉. Intr rum cōſortiū ⁊c̄. ꝑ xp̄m dn̄m noſtrū. O veniā deſiderat irā iudicꝭ placat ⁊ mu diam ꝓuocat ꝓpter qd̓ quidā penitem Miſerere mei deꝰ ẜm magnā miſerico tuā. Uirginitas aūt ſi humilitatē cuſtodia ⁊ feruorē deuotiōis habeat magna meretꝭ uilegia ⁊ p̄rogatiuas gratiaꝝ. Uirginibon qꝫ ⁊ martyribꝰ ⁊ p̄dicatoribꝰ fidei chri aureola in celeſti patria reſeruat̉. Hec tria genera ſanctoꝝ in hoc loco cano ueniunt̉. Intra quoꝝ. vſqꝫ ad xp̄m do noſtrū. ꝑ quē ſcꝫ xp̄m. hec om̄ia. ſcꝫ pat li. bona creas. Licet em̄ deꝰ pater pio.i. in filio creauerit celū ⁊ terrā ⁊ oēmo natū eorū ⁊ cuncta q̄ fecerat erāt valdebo tamē ſemꝑ eadē bona creat renouādo. qui ad vinū ⁊ panē que in altari offerri debi Fo. CII Un̄ nō ſolū a ſacerdote ſꝫ etiā a ſancta trini rate benedicunt̉ ⁊ ꝯſecrant̉. ⁊ in corpus xp̄i e ſanguinē trāſubſtātiādo viuificant̉. ſic̄ pa tet in ꝟbis que ſequunt̉. Sanctificas viui ficas benedicis. In his tribꝰ ſignis notan̉ tres dies qͥbꝰ dn̄s erat in ſepulcro ⁊ requie uit ab om̄i oꝑe ſuo qd̓ patrarat. Niſi em̄ gra num frumēti. id eſt. xp̄s dn̄s noſter cadēs ī terrā ⁊c̄. ſꝫ quia granū mortuū eſt ⁊ in terra ſepultū. denuo reuixit ⁊ pullulauit ⁊ fructū multū attulit ī electis. Nā ſepultura terraꝫ ſanctificauit. a morte reſurgēs mortuos vi uificauit. ⁊ benedicēdo panem celeſtē viuis multiplicauit. Hec in tribꝰ verbis p̄dictꝭ tā gunt̉.ſ. ſanctificas quo ad pͥmū. viuificas qͦ ad ſecundū. benedicis qͦ ad tertiū. Un̄ ſeqͥt̉. Et p̄ſtas nobis. ſubintelligit̉ ſanctificatōeꝫ vt ſcꝫ ꝑ corpꝰ filij tui ſanctificemur. hāc viui ficatiōem vt ꝑ ſanguinem ipſiꝰ viuificemur. hāc benedictōeꝫ vt ea digne ſumēdo a te be nedicamur Et ex hͦ eſt tibi deo patri om̄ipo tenti om̄is honor ⁊ gl̓ia in vnitate ſpūſſctī. Sciendū ꝙ in hͦ loco in tribꝰ ſignis notan tur tria ꝓpter q̄ xp̄s voluit tres eſſe dies ſue ſepulture.ſ. que ſunt ī celo reſtauraturꝰ. et q̄ in terra reꝑaturꝰ. ⁊ que apud inferos redem pturꝰ. Uel in tribꝰ ſignis huiꝰ loci intelligit̉ ſancta trinitas. ſicut patet in lr̄a. In pr̄e qͥ dem notat̉ auctoritas. In filio eqͣlitas. In ſpūſancto cōmunitas. Ꝙ aūt corpꝰ xp̄i ſuꝑ calicē in ip̄a hora leuat̉ ⁊ cū ip̄o calix ſignat̉ hoc intelligi dat̉ ꝙ mors a xp̄o ſuꝑat̉. vita reꝑat̉. ⁊ gloria dat̉. de hoc patet in verbis ca nonis. Per ip̄m ⁊ cū ip̄o ⁊ in ip̄o. Nota ꝙ in hoc loco miſſa correſpōdet om̄ibꝰ horis ca nonicꝭ. qꝛ om̄ia que xp̄s paſſus eſt in ea rep̄ ſentant̉ ⁊ memorant̉. Chriſtꝰ nāqꝫ in matu tinis paſſus eſt traditionē. ꝯſpuitionē. ala paꝝ ceſiones. tandem a mortuis reſurrexit Hora prima corā pylato deriſiones. inſul tationes. Hora tertia ⁊c̄. ſicut in patris ſapi entia pleniꝰ cōtinet̉. De iſtis ſeptē horis dic̄ ps. Septies in die laudē dixi tibi. ⁊c̄. Iſte ſeptenariꝰ numerꝰ ſignari poteſt in ſepteꝫ ſi gnis crucis q̄ in hoc loco fiūt cū dicit̉ Sā ctificas. viuificas. bn̄dicis. ꝑ ip̄m ⁊ cum ip̄o ⁊ in ip̄o ⁊c̄. Nā qui deū deuote laudāt. ſeptē donis ſpūſſancti replent̉. ⁊ ꝑ patrē ⁊ filiū ſā ctificant̉ viuificant̉ ⁊ bn̄dicunt̉. Ꝙ aūt vlti mū ſignū iuxta labiū calicis fit cū dicit̉. In vnitate ſpūſſancti. deſignat ꝙ qͥ adheret d̓o vnꝰ ſpiritꝰ cū eo efficit̉. ſicut dicit apl̓s. Se quitur. Per om̄ia ſecula ſe. qd̓ alta voce ꝓ nunciat̉. ⁊ corpꝰ dn̄i ſuꝑ calicē ⁊ cū calice le uatur. ꝑ qd̓ intelligi dat̉ ꝙ triſticia apl̓oꝝ de paſſione dn̄i ab eoꝝ cordibꝰ ip̄o reuiuiſcēte fugabat̉. ⁊ gaudiū reſurrectōis annūciabat̉ Sequit̉. Oremꝰ. vt ſic adiuuāte dn̄o a mor te peccati reſurgamꝰ. ⁊ in eadē iteꝝ nō cada mus. quia xp̄s reſurgēs ex mortuis iam nō morit̉ ⁊c̄. ⁊ idcirco peccatū nō dn̄etur nobiſ Nā qui facit peccatū(teſte apoſtolo) ſeruꝰ ē peccati. fugiamꝰ ergo tā horribilē dominuꝫ ⁊ ad miſericordē dn̄m ⁊ pietatis ⁊ dulcedi nis reuertamur. Nā ⁊ pater oīum nō dedi gnat̉ appellari. quia pr̄ miſericordiarū ⁊ deꝰ totiꝰ cōſolatiōis eſt. Reuera em̄ vt deū pr̄eꝫ noſtrū nomīare valeamꝰ. diuina informati ſumꝰ inſtitutiōe. Filiꝰ em̄ qui dicit̉ coequa lis patri hͦ nos docuit. ⁊ ſic frater noſter īſti tuit. Ip̄e nāqꝫ eſt filiꝰ dei ꝑ naturā. nos filij ipſiꝰ ꝑ gratiā. Ergo pater noſter qͥ es in ce lis ⁊c̄. Petimꝰ ergo patrē noſtrū. ⁊ reſpōdēt clerici circūſtantes. Amen. qd̓ ẜm Hieroni mū hebreū eſt. ⁊ ſonat. vt vere ⁊ fideliter fiat. q. d. eccleſia aſtans ſacerdoti ī miſſa. O reue rende ſacerdos qͥcquid in hac oratiōe peti ſti ⁊ optaſti. in te ⁊ in nob̓ veraciter ⁊ fidelit̓ fiat ⁊ cōpleat̉. Sequit̉. Libera nos q̄ſumꝰ dn̄e ab om. ma. p̄te. p̄ſen. ⁊ futurꝭ. vt tui auxi lio ⁊ te miſerāte p̄terita mala deleant̉. p̄ſen tia vincant̉. futura p̄caueant̉. Et intercedē te beata ⁊ gl̓ioſa v̓gine ſꝑ dei geni. maria. vſ qꝫ ꝑ eundē dn̄m ⁊c̄. In hͦ loco canonis t̓tio fit cōmemoratio ſctōꝝ. In hac orōne om̄es ſancti cōp̄hendunt̉ ⁊ includunt̉. qn̄ btē dei genitricꝭ ⁊ ſctōꝝ apl̓oꝝ petri ⁊ pauli ⁊ ādree noīa recitant̉. Oēs em̄ ſancti aut ꝑ caſtitatē aut ꝟ̓tutū firmitatē. aut ꝑ humilitatē. aut ꝑ virilitatē pugne ꝓ iuſticia regna celoꝝ adep ti ſunt. Un̄ in btā maria v̓gine deſignat̉ ca ſtitas. In beato petro v̓tutū firmitas. In ſctō paulo hūilitas. In andrea virilitas pu gne ꝓ iuſticia. vſqꝫ ad mortē. Seqͥt̉. Daꝓpi cius pacē ⁊c̄. Orat ſacerdos cū collecta ꝓ pa ce. ⁊ hͦ ip̄m beatꝰ paulꝰ inſtituit fieri. Sic di cēdo. jͣ. Thy. ij. Obſecro igit̉ primū oīm fie ri obſecratiōes. orōnes. poſtulatōnes. gr̄aꝝ actiōes. ꝓ oībꝰ hoībꝰ ꝓ regibꝰ ⁊ his qͥ in ſub limitate ꝯſtituti ſūt. vt qͥetā ⁊ trāquillā vitā agamꝰ in om̄i pietate. Orat gͦ eccleſia ꝓ pa ce temꝑali ne impediat̉ vel retrahat̉ a pace ſpūali. Sequit̉. vt ope miſericordie tue ad iuti. qͣꝫtū ad interiorē ⁊ exteriorē religionem pp 2 Expoſitio miſſe Bonauenture ꝑtinet. A pctō ſimꝰ ſꝑ liberi. ⁊ ab om̄i ꝑtur batōe. Perturbamur em̄ ſi pctīs mortalibꝰ gͣuamur. ⁊ obcecat̉ cor hūanū. ꝑturbamur qn̄ nr̄o arbitrio relinqͥmur. ⁊ a nob̓ dinīa gͣ tia ſubtrahit̉ ⁊ elōgat̉. qd̓ ne fiat ſacerdos. ꝑ eundē.i. ꝓpter eūdē dn̄m nr̄m Ih̓m xp̄ꝫ pa tris filiū orat. Sꝫ an̄qͣꝫ ſacerdos in hͦ loco ꝑ eundē dn̄m incipiat. calicē diſcooꝑit ⁊ corpꝰ dn̄i ſuꝑ calicē leuat. diuidēs ī tres ꝑtes. vnā ꝑtē in calicē mittēs. duas extra reſeruās. et an̄qͣꝫ vnā ꝑtē in calicē mittat. alta voce Pax dn̄i ꝓnūciat. Tria qͦꝫ ſigna crucis cū corpo re xp̄i in calice ſignat. Et qͥd hͦ ſignificet bre uiter videamꝰ. Et pͥmo qͣre hoſtia diuidit̉ ī tres ꝑtes. quā cām Sergiꝰ papa determi nat ſic. Triforme eſt corpꝰ xp̄i. Pars hoſtie in calicē miſſa corpꝰ xp̄i qd̓ a mortuis reſur rexit ⁊ anīe vnitū eſt mōſtrat. Pars comeſta ambulans adhuc ſuꝑ terrā. Pars in altari vſqꝫ ad finē remanēs. mēbra xp̄i eſſe corpo ra ſctōꝝ. vſqꝫ ad finē mūdi in ſepulcris qui eſcētia deſignat. Diuidit̉ aūt ſub forma pa nis in altari corꝑis xp̄i ſpēs nō eſſentia. dei tate ī ſua vnione ꝑmanēte. q̄ diuidi nō pōt. Sꝫ in qͣ re fiat corꝑis xp̄i diuiſio vl̓ fractio on̄dit Augꝰ. dicēs. Qn̄ xp̄s māducat̉. reficit nō deficit. Nā ⁊ xp̄s carnalē ſenſum diſcipu loꝝ redarguit qͥ putabāt eiꝰ carnē ſic̄ aliā di uidendā in ꝑtes ⁊ ī morſus lacerādā. Diui dit̉ aūt forma vel ſpēs. Cōſecratiōe nāqꝫ ꝑ acta corpꝰ xp̄i ſub accidentibꝰ panis velat̉. q̄ accidētia ſunt color. ſapor. qͣlitas. quātitas. ⁊ forma. Subſtātia nāqꝫ panis ⁊ vini in cō ſecratiōe ꝑ v̓ba xp̄i reſecat̉ ſꝫ accidētia rema nēt. Nā ſi accidētia auferrent̉. ſacerdos miſ ſam nō ꝑficeret ſꝫ terreret̉. vn̄ in hͦ fragilita ti humane ꝯſulit̉. Poſſunt gͦ in tribꝰ ꝑtibuſ euchariſtie tres ſub̓e in xp̄o ſignari. ſcꝫ dei tas. corpꝰ. ⁊ aīa. Ꝙ aūt vna ꝑticula in calicē mittit̉. ꝑ hoc intelligi dat̉ ꝙ caro xp̄i in paſ ſione mortua eſt. ⁊ aīa immortal̓. ⁊ deitas ī paſſibilis. ⁊ hͦ due ꝑticule extra calicē reẜua te rep̄ſentāt. Itē in tribꝰ ꝑtibꝰ euchariſtie p̄t ſancta trinitas deſignari Ꝙ igit̉ ꝑticula ī ca licē mittit̉. duabꝰ extra remanētibꝰ. figurat ꝙ licet īdiuiſibilia ſint oꝑa trinitatꝭ. tamen ẜm Augu. ad ſolū xp̄m ꝑtinet caro. gͦ pars ī calicē miſſa incarnatū ⁊ paſſum ſolū xp̄ꝫ dei filiū deſignat. Due ꝟo ꝑtes extra calicē ẜua te. īmunitatē carnis pr̄is ⁊ ſpūſſctī figurant Nō em̄ pr̄ vel ſpūſſanctꝰ eſt incarnatꝰ l̓ paſ ſus. vt dic̄ Augꝰ. ſed incarnatio ad ſolū xp̄ꝫ pertinet. Ꝙ aūt indiuiſibilia ſancte trinitar ſint oꝑa. ſacerdos innuit cū hoſtiā diuidit. dicens nāqꝫ ad patrē. Per eundē dn̄m nr̄m ieſum xp̄m. vſqꝫ. qui tecū viuit ⁊ regnat. vnā fractionē facit. ac ſi dicerꝫ diuidere videor diuiſibilē. ⁊ ſi xp̄s mortuꝰ eſt ex humilita viuit tn̄ ex ꝟtute diuinitatꝭ. in qua ſemꝑ cū patre exiſtens nunqͣꝫ receſſit a patre. Cū fo dicit. In vnitate ſpūſſancti. hāc euchariſti facit fractionē. ac ſi diceret. licet ſpūſſanctu obumbraſſe ꝟgini legat̉ in ꝯceptiōe filij. tn̄ a patre eternalit̓ ꝓcedens ſpūſſanctꝰ. pr̄emr filiū nunqͣꝫ deſeruit. ſꝫ ſancta trinitas īdiui ſa ꝑmanet. Per oīa ſecula ſecl̓oꝝ. Itē eucha riſtia ī tres ꝑtes diuidit̉. ī hoc tres ꝑtes cor poris xp̄i(qd̓ eſt eccleſia) figurant̉. ſcꝫ caput cū membris. Una ꝑs eſt ip̄m caput.ſc ſtus pͥmitie dormientiū. Altera ꝑs aīeſ rum in celo triūphantiū. Tertia ꝑs in terra militantiū. Ꝙ aūt due ꝑtes ſeorſum extra calicē ſeruant̉. ꝑ hoc intelligi dat̉ ꝙ xp̄us re ſurgens ex mortuis iā non morit̉. mors ill vltra ⁊c̄. ⁊ qui cū ip̄o ſunt ſancti. Un̄ ī Apoc legit̉. Nō eſuriēt neqꝫ ſitiēt ampliꝰ ⁊c̄. Ter tia vero ꝑs in calicē ponit̉. ⁊ ſignat eos qͥ ad huc in pugna vel militia paſſionis huiꝰ mī di exiſtūt. Itē eūchariſtia in tres ꝑtes diui ſa. tres ordines eccl̓ie ſignificat.ſ. virginum viduaꝝ. ⁊ ꝯiugatoꝝ. Due ergo ꝑtes extra ca licē ſeruate. celibatū ⁊ ſanctimoniā vir ⁊ viduaꝝ rep̄ſentāt. Nā ẜm apoſtolū. ꝟ innupta cogitat q̄ dn̄i ſunt. Tertia vero in calicē miſſa ſtatū cōiugatorū ⁊ paſſion deſignat. Un̄ ip̄e apoſtolꝰ dicit. Que āt pta eſt cogitat q̄ ſunt mūdi. id eſt. de p nibꝰ diuerſis cōiugatoꝝ tā in rebꝰ qͣꝫ īa Dic̄ em̄. Tribulatiōeꝫ aūt carnis habe hmōi. id eſt. ꝯiugati. Offert̉ aūt hoſtia x altari. vt ꝟ̓gines ⁊ vidue in ſanctimonia uerent. ⁊ ꝓ adiutorio cōiugatoꝝ ne in tribu lationibꝰ huiꝰ mūdi poſiti deſperēt. Iti chariſtia in tres ꝑteſ diuidit̉. ⁊ offert̉ ad deſignata in his verſibꝰ. Corꝑis in partes xp̄i diuiſio fit tres. Tincta dat̉ viuis. ſe nō tincta ſuꝑniſ. Eſt donāda reis tertꝭ iuſtificādis. Iſti verſus ſic intelligunt̉. ma ꝑs miſſa in calicē offert̉ ꝓ viuis xp̄i qui in miſerijs ⁊ p̄ſſuris huiꝰ mūdi aff tur ⁊ patiunt̉. quatinꝰ deus mitigare di tur afflictiōes eoꝝ. Altera ꝑs extra ca ſeruata offert̉ ad laudē ⁊ ad gloria ſant qui iā triūphant in celo in regno celorum Fo. CIII Tertia ꝑs offert̉ ꝓhis qͥ ſunt ī purgatorio. vt a penis citiꝰ liberent̉ ⁊ abſoluant̉. qͣtinuſ ⁊ ip̄e anime in ſinu abrae. hoc eſt in gaudio ⁊ refrigerio aſſumantur ⁊ gloria ſicut ceteri ſancti ꝑfruant̉. Sequit̉. Anteqͣꝫ tertiā ꝑti culā in calicē mittat. pax dn̄i alta voce ꝓnū gatur. ꝑ qd̓ dat̉ intelligi ꝙ xp̄s a mortuis re ſurgens triplicē pacē diſcipulis annūciauit ſcꝫ pacē tꝑis. pectoris. ⁊ eternitatis. Hec pa cis tria genera deſignata ſunt in tribꝰ ſigni crucis que ſacerdos facit cū corꝑe xp̄i intra calicē dicēs. Pax dn̄i ſit ⁊c̄. ⁊ reſpōdet chorꝰ. Et cū ſpiritu tuo. q. d. Tu nob̓ pacē optas. ⁊ eadē pax cū ſpū tuo maneat. quatinꝰ totūſ in ſpū myſterijs diuinis inſiſtas. ⁊ ſpiritua li gaudio plenꝰ fias. Hec triplex pax in tri bus oſculis deſignat̉. quia ſacerdos altare tribꝰ vicibꝰ oſculat̉.ſ. in pͥncipio miſſe. in me dio. in fine. Nā cū chriſtꝰ naſceret̉ in princi pio tꝑis pacē ſecū attulit. vt ad edictū vniꝰ hoīs deſcriberet̉ vniuerſus orbiſ. Hec pax deſignat̉ in pͥmo oſculo. qd̓ ī initio miſſe ſa cerdos altari impͥmit. Secūda pax ē pecto ris. ⁊ ſignat̉ in ſecūdo oſculo qd̓ ſacerdos fa cit ī canone qn̄ dicit. Supplices te rogamꝰ Chriſtꝰ nāqꝫ cuꝫ mortē ꝓ nobis ꝑtulit no deo ⁊ angelis pacificauit ⁊ pacē pectoris no bis donauit. Et ad hāc pacē cōfirmandam pectꝰ ⁊ latꝰ cū lancea aperiri voluit. ⁊ ad pa cem ſui cordis nos intromiſit. Tertia pax cternitatis figurata eſt in vltimo oſculo al taris. Chriſtꝰ nāqꝫ cōſummatis om̄ibꝰ que de eo ſcripta fuerūt in lege ⁊ ꝓphetis. poſt in celū aſcēdens patri nos recōciliauit. ſic ⁊ miſ ſa ꝑacta pacē eternitatis nob̓ parauit. S notandū ꝙ a dn̄ica oratiōe vſqꝫ ad finē mi ſe īterdū ſilētiū celebrat̉. ⁊ īterdū a ſacerdo te cātꝰ l̓ a clero alta voce īchoat̉. ꝑ hͦ intelligi dat̉ ꝙ xp̄s reſurgēs ex mortuis interdū ſilē tium merorꝭ a cordibꝰ diſcipuloꝝ ꝑ ſuā dul ciſſimā apparitōꝫ ⁊ ſalutationē fugauit. Ali quādo ꝟo corꝑalē p̄ſentiā ab eis auferēs. ſe ⁊ quādo voluit occultauit. Legit̉ etiā chri ſtum infra qͣdraginta dies apparuiſſe decieſ poſt reſurrectionē. ⁊ interim quotiēs voluit ſe occultaſſe. Nā in ipſa die reſurrectiōis qͥn quies. in aſcēſione bis. vt chriſtꝰ ſuā reſurre ctionē cordibꝰ diſcipuloꝝ ⁊ aſcēſionis glori am eoꝝ mētibꝰ īpͥmeret. et vt ip̄i diſcipuli q̄ ſurſum ſunt ſaperēt. nō que ſuꝑ terrā. Cete re aūt apparitiōes intra qͣdraginta dies fa cte ſunt. Hāc aūt viciſſitudinē ſacerdos in miſſa ab oratiōe dn̄ica vſqꝫ ad finē miſſe(vt dictū eſt) ſubtiliꝰ iam cantādo pulcerrime rep̄ſentat. Sequit̉. Agnꝰ dei. qd̓ Sergius papa inſtituit. vt cū fractiōe corꝑis domini deuotiſſime cātetur. Dicitur aūt agnus ab agnoſcēdo. quia matrē ſuā in magno grege ꝑ balatū agnoſcit. Sic chriſtꝰ in cruce poſi tus patrē agnouit ꝑ obedientiā. quia factuſ eſt ei obediēs vſqꝫ ad mortē ⁊c̄. Itē agnouit matrē ꝑ debitā reuerentiā. quia eā dulciſſi mo diſcipulo ſuo iohāni cōmendauit ī mor te. Chriſtꝰ eſt agnꝰ ꝓpter innocentiā. quia in nocēter occiſus eſt. ⁊ ideo plangēdus eſt Iō canit eccl̓ia. Plangēt eū quaſi vnigenitū. qͥ innocēs deꝰ occiſus eſt. Cātamꝰ gͦ ter agnꝰ dei. q. d. agnꝰ dei qui agnouiſti patrē ꝑ obe dientiā. matrē ꝑ reuerentiā. miſerere nobis agnꝰ dei qui tollis peccata mūdi ꝑ innocēti am. dona nobis pacē. Itē agnus dei ter cā tamꝰ vt liberemur a malis p̄teritis p̄ſentibꝰ ⁊ futuris. Poſt hoc oſculū pacis amicꝭ por rigimus an̄qͣꝫ cōicemus. qd̓ Innocētiꝰ pa pa inſtituit In hoc ſignat̉ ꝙ om̄is amaritu do corꝑis a nobis ſeꝑanda eſt. quia ſi ab in uicē diſcordamꝰ. in xp̄i corꝑe nō manemus. ſicut dicit apl̓s ⁊ euāgeliſta Ioh̓es. Om̄is qui odit fratrē ſuū homicida eſt. ⁊ ſcimus ꝙ om̄is qͥ odit fratrē nō habet ꝑtē in regno d̓i Teneamꝰ ergo pacē tꝑis cū ꝓximis. pacem pectoris cū nobiſmetip̄is. ſcꝫ om̄es hoīnes in xp̄o ſinceriter diligēdo. vt pacē eternitatꝭ cōſequamur in celis adiuuāte dn̄o nr̄o Ie ſu ⁊c̄. Poſtea mittit ſacerdos partē hoſtie in calicē dicēs. Fiat hec cōmixtio. Quid autē hoc ſignificet ſuperiꝰ ꝑtractatū eſt. niſi ꝙ ſa cerdos in hac clauſula ſalutē mētis ⁊ corpo ris ſibi ⁊ om̄ibꝰ ſumētibꝰ corpꝰ dn̄i exoptat. ⁊ ad vitā eternā ꝓmerendā ⁊ capeſcendā p̄ paratio ſalutaris fiat. Hec em̄ valde neceſ ſaria ſunt corpꝰ xp̄i ſumere volentibꝰ. vt ſa lutē mētis ⁊ puritatē cordis habeāt ⁊ mun dam cōſcientiā ad vitā ꝓmerendā. Deinde ſequit̉ oratio. Dn̄e ieſu xp̄e. In qua oratiōe petunt̉ tria. a peccatis liberatio. p̄ceptoꝝ d̓i obeditio. ⁊ a deo nunqͣꝫ ſeꝑatio. ſicut patet ī littera. Poſt hāc orōem memoria dn̄ice paſ ſionis breuiter ⁊ memoriter cū om̄i deuoti on habēda eſt cōtrito corde ⁊ cōſciētia nō ficta. Hic attēdendū eſt ꝙ a ſacerdote poſt hāc orationē dicendū eſt ſub ſilētio Amen. qd̓ alibi nō fit in canone niſi poſt pater nr̄ et in hoc loco. Sacerdos em̄ canonē tacite le Laudiſmus crucis amen. excepto qn̄ canonē finit poſt hāc orō nem. dn̄e ⁊c̄. Amē. Finito canone ſacerdos ſe applicat ad ſuſceptiōeꝫ ſacroſancte hoſtie. Quidā em̄ ſacerdotes de manu. qͥdā de pa tena ſumūt. Hi qͥd̓ patena corpꝰ xp̄i ſumūt ſumūt ī latitudīe charitatꝭ. q̄ in patena figu rata eſt. Interim cātat̉ cōmunio. hͦ eſt ꝙ di ſcipuli gaudiū reſurrectiōis mutuo ſibi nū ciauerūt. Poſt hͦ ſeqͥt̉ orō. ⁊ ſignat ꝙ vndecī diſcipuli ī galilea vidētes dn̄m adorauerūt. Laudiſmus de ſancta cruce quem cecini venerabilis Bonauentura epiſcopus cardinalis cordis de viſceribus Recordare ſancte crucis. qui ꝑfectam vitam ducis. delectare iugiter. Sancte crucis recordare. ⁊ in ipſa meditare inſatiabiliter Stes in cruce chriſto duce. donec viuis in hac luce. modo ꝓculdubio Non quieſcas non tepeſcas. in hoc creſcas vt caleſcas. cordis deſiderio Ama crucem mūdi lucem ⁊ habebis chriſtū ducem. per eterna ſecula Cruce corpus circūcinge. hanc cōſtringe manu pinge. cōſignando ſingula Cor in cruce crux in corde. abſqꝫ ſorde ſic cum corde. que tranquillū faciat Lingua crux efficiat̉. crucē promat ⁊ loquat̉ ⁊ nunqͣꝫ deficiat Crux in corde crux in ore quodā intimo ſapore. det tibi dulcedinem Crux in membris dominet̉ ⁊ vbiqꝫ ſituet̉. intra totū hominem Cor a cruce ſorbeatur ⁊ in illā rapiat̉. amoris incendio Diſſipata carnis rixa. mens ſit tota crucifixa ſpiritali gaudio Specialem fer amorē ⁊ precipuū honorē. cruci ſalutifere Cum feruore medullarū. niſu viriū tuaꝝ velis hanc diligere In preclara cruce ſtude ⁊ in ip̄a te reclude. magna cum leticia Chriſto ſis cōfixus cruci vt tu valeas ꝑduci ſecum ad celeſtia Quere crucē quere clauos. quere manus pedes cauos. quere foſſa lateris Ibi plaude ibi gaude. ſine fraude ſumma laude qͣꝫtumcūqꝫ poteris Iſtud pactū non ſit fractum. crux p̄cedat omnē actū. vt ſuccedant ꝓſpera Crux eſt optima medela cōtra zabulontis tela. valde ſalutīfera Sis in cruce xp̄i totus. prompto animo deuotus. iubilo dulcedinis Seruū dei crux defendit cōprehendit ⁊ oſtendit. vitam rectitudinis Cum temptatꝰ ⁊ afflictus. derelictus quaſi victus. ⁊ inter anguſtias Non ſis piger neqꝫ lentus. ſed ſollicite intentus. cruce frontē munias Cum quieſcis aut laboras. quādo rides quādo ploras. doles ſiue gaudeas Quando vadis quādo venis. in ſolatijs in penis. crucem corde teneas Crux in omnibꝰ p̄ſſuris ⁊ in grauibꝰ ⁊ duris. eſt totum remediū Crux in penis ⁊ tormentis eſt dulcedo pie mentis ⁊ veꝝ refugium Crux eſt porta paradiſi. in qua ſancti ſunt cōfiſi. qui vicerunt omnia Crux eſt mundi medicina. ꝑ quam bonitas diuina fecit mirabilia Crux eſt ſalus animaꝝ. verum lumen ⁊ preclarū. ⁊ dulcedo cordium Crux eſt vita beatorum ⁊ theſaurus ꝑfectorum ⁊ decor ⁊ gaudium Crux eſt ſpeculū virtutis. glorioſe dux ſalutis. cuncta ſpes fidelium Crux eſt decus ſaluandoꝝ ⁊ ſolatium eoꝝ aqꝫ deſiderium Crux eſt nauis crux eſt portus. crux delitiaꝝ ortus. in quo florent omnia Itē ſignat ꝙ ī cel̓ ꝓ nob̓ orat. rep̄ſentatione git. ⁊ ideo nemo ei reſpōdet amen. nec ip̄e ſa cerdos in qͦcūqꝫ loco canēs ſubiūgere debꝫ ſue paſſiōis ⁊ vulneꝝ. ⁊ ꝙ poſtea iteꝝ ſe oſte det. Et pꝰ hͦ dic̄. Ite miſſa eſt. ⁊ ppl̓m bn̄dic̄. Qd̓ ſignat ꝙ veniet ī iudicio ⁊ ſe nobis oſte det. ⁊ fidelibꝰ ſuis dabit benedictōꝫ ſuam et tunc leti vadēt ad manſiōes ſuas. de qͥbus dicit̉ in Iohāne. In domo patris mei man ſiones multe ſunt. Ad quas māſiones nos perducat ip̄e pontifex ⁊ ſacerdos. qui cum patre ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat. Amen. Finit expoſitio miſſe ſan cti Bonauenture. Fo. CIIII Crux eſt arbor decorata. chriſti ſanguine ſacrata. cunctis plena fructibꝰ Quibꝰ anime eruunt̉. cum ſupernis nutriunt̉ cibis in celeſtibus Oqͣꝫ felix ꝑmanebis. nunc in cruce ſi ſtudebis. donec mundo vixeris Sine fine letus eris. tu qui ſanctam crucē queris. ſi perſeueraueris ncem quere crucē gere. chriſti crucē intuere. vt amore langueas Iumma fide crucē vide. ⁊ pleniſſime confide donec vitam habeas irca crucem exercere. mente debes huic placere. ⁊ hanc corde ſemꝑ gerere Hoc eſt opus ſalutare. circa crucem laborare. corde ore ⁊ opere Lecordare frater pie. ſeptē vicibus in die. paſſionis domini Per quam ſumus liberati. ⁊ eterne vite dati. ⁊ ſupremo lumini Hanc ſi amas ⁊ honoras. dicas illi certas horas. adhibendo ſtudium Horam primā matutinā. trinam ſextā veſpertinā. nonam completoriū Quando ſedes ſtas ⁊ iaces. quando loqueris ⁊ taces. feſſus cum quieueris Chriſtū queras in quo ſperas. crucifixum corde geras. vbicūqꝫ fueris Diligenter pone mentē. ſuper chriſtū patientem. ⁊ ſibi cōdoleas riſti mortē chriſtiane. plange ſero atqꝫ mane. ⁊ in planctu gaudeas eſpectus qͣꝫ deiectus. rex celoꝝ eſt effectus. vt ſaluaret ſeculum uriuit ⁊ ſitiuit. pauper ⁊ egenus iuit vſqꝫ ad patibulum cordare paupertatis ⁊ extreme vilitatis ⁊ grauis ſupplicij Sies compos rationis. eſto memor paſſionis. fellis ⁊ abſinthij Cum deductus eſt īmenſus. ⁊ in cruce tunc ſuſpenſus. fugerunt diſcipuli Manus pedes ꝑfoderunt. ⁊ aceto potauerunt. ſummū regem ſeculi us oculi beati ſunt in cruce obſcurati. ⁊ vultus expalluit uo corpori tunc nudo non remanſit pulcritudo. decor omnis aufugit Propter hominū peccata. ſua caro cruciata fuit inter verbera Dembra ſua ſunt diſtenta. ꝓpter aſpera tormenta. ⁊ illata vulnera iter magnos cruciatus eſt in cruce lacrimatus. ⁊ emiſit ſpiritum Iuſpiremus ⁊ fleamus. toto corde doleamus. ſuper vnigenitum Qui hec audis ingemiſce. ⁊ in iſtis planctum miſce. ⁊ cordis meſticias Corpus ange. corde plange. mentem frange. manu tange. xp̄i mortis ſeuitias Uirum reſpice doloꝝ. ⁊ nouiſſimū viroꝝ. fortem ad ſupplicia Tibi gratum ſit ⁊ equū. iam in cruce mori ſecū. comꝑati cōuicia Quando vides te afflictum. deſolatū ita victum. ꝙ quaſi deficias Chriſti cogites dolores. graues penas ⁊ merores. ſputa contumelias bone frater quicquid agas. crucifixi vide plagas. ⁊ ſibi compatere Qmni temꝑe ſint tibi quaſi ſpiritales cibi. his gaudenter fruere Crucifixe fac me fortem. vt libenter tuam mortē plangā donec vixero Cecum volo vulnerari. te libenter amplexari in cruce deſidero Dadolorem quaſi rorem. vt te plorē redemptorē xp̄m. qui te renoues ron te plices ſed felices. cicatrices mille vices. tuas in te refoues Cotum ſit quod ego dixi. ad honorē crucifixi. ad laudem ⁊ gloriam Ut meoꝝ peccatoꝝ glorioſus rex celorum. mihi donet veniā. Amen. Incipit ſoliloquiū ſctī Bonauēture d̓ ꝯp̄hēdere cū oībꝰ ſcīs q̄ ſit lōgitudo. latitu ior mētalibꝰ exercitijs. qd̓ dr̄ imago vi do. ſublimitas. ⁊ ꝓfūdū. ſcire etiā ſuꝑeminē te ⁊dyalogꝰ ſctī Bonauēture. Prologꝰ. tē ſcīe caritatē xp̄i. vt īpleamī in oēꝫ plenitu dinē d̓i. Apl̓s paulꝰ vas et̓ne electōis. ſacra Lecto genua mea riū diuīe ſctīficatōis. ſpecl̓m ⁊ exēplar ſuꝑne ad pr̄eꝫ dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. a qͦ oīs pr̄ ꝯtēplatōis. ī ꝟbis p̄miſſis on̄dit nob̓ mētal̓ nitas ī celo ⁊ ī t̓ra noīat̉. vt det vob̓ exercitatōis ortū. obiectū ⁊ fructū. Mētaliſ ẜm diuitias gl̓e ſue ꝟ̓tutē corroborari ꝑ ſpi em̄ exercitatio ſi dꝫ eē pia ⁊ ſalutifera oꝑtꝫ ꝙ ritu eiꝰ ī int̓iori hoīe xp̄ꝫ ꝑ fidē hītare ī cordi habeat potētiā ſuꝑnaturalit̓ ꝯfortanteꝫ. ſa Solilo quium Flectat igit̉ aīma deuota diuine ꝯtemplati vnis amore accēſa. genua mēris an̄ thronū beatiſſime ⁊ incōprehēſibilis trinitatis. pul ſet humiliter ⁊ poſtulet ſapiēter dei pr̄is cō formatricē potentiā. ne labore dep̄ſſa ſuccū bat. dei filij regulatricē ſapīam. ne errore ſe ducta a veritate deuiet. dei ſpūſſancti cōſo latricē pietatē ⁊ clementiaꝫ ne tedio deuicta deficiat. Ome em̄ datū optimū ⁊ om̄e donū ꝑfectū deſurſuꝫ eſt deſcēdens a pr̄e luminū Et ẜm Auguſtinū. Om̄e bonū noſtruꝫ aut deꝰ eſt. aut a deo eſt. Un̄ nō immerito ī om ni boni oꝑis initio ille eſt inuocādus a quo om̄e bonū originaliter ꝓgredit̉. ꝑ quē omne bonū exēplariter ꝓducit̉. ⁊ ad quē om̄e bo nū finaliter reducit̉. Hec eſt illa ineffabilis trinitas. pater. filiꝰ. ⁊ ſpirituſſanctꝰ. quā tan git apl̓us cū dic̄. Flecto genua mea ⁊c̄. vſqꝫ ibi. vt poſſitis. Secūdo on̄dit iſtiꝰ ſaluti fere mētalis exercitatiōis obiectū. Obiectū vero exercitatiōis deuote mētis dicunt̉ eſſe interiora ⁊ exteriora. inferiora ⁊ ſuꝑiora. De bet em̄ aīma deuota ꝑ mētale exercitiū con tēplationis radiū reflectere pͥmo ad interio ra ſua. vt videat qͣliter ſit formata ꝑ naturā. deformata ꝑ culpā. reformata ꝑ gratiā. Se cundo debet cōuertere radiū cōtemplatio nis ad exteriora vt cognoſcat qͣꝫ inſtabil̓ ſit mūdana opulētia. qͣꝫ mutabilis mūdana ex cellentia. ⁊ qͣꝫ miſerabilis mūdana magnifi centia. Debet etiā tertio radiū cōtemplatio nis cōuertere ad inferiora. vt intelligat hu mane mortꝭ ineuitabilē neceſſitatē. iudicij finalis formidabilē auſteritatē. pene īferna lis intolerabilē penalitatē. Debꝫ quarto cō uertere radiū cōtemplatiōis ad ſuꝑiora. vt cognoſcat ⁊ ſapiat celeſtis gaudij ineſtima bilē p̄cioſitatē. ineffabilē delicioſitatē. ⁊ inter minabilē eternitatē. Hec eſt illa crux beata quattuor finibꝰ terminata. in qua o aīma de uota cū tuo dulciſſimo ſponſo Ih̓u xp̄o de bes iugiter meditādo pēdere. Hic ē ille cur rus igneꝰ quattuor rotis cōſummatꝰ. ī quo debes poſt tuū fideliſſimū amicū aſſidue cō templado celi palaciū cōſcendere. Hec eſt il la quadruplex regio. videlicet oriental̓. aqͥ lonaris. occidētalis. ⁊ meridionalis. quā tu o aīma quotidie debes ꝑegrinādo intrare. ⁊ tuū dilectū ſpecialiſſimū in ea ſpeculādo q̄ rere ⁊ inueſtigare vt poſſis dicere cū ſponſa In lectulo meo queſiui ꝑ noctē quē diligit aīma mea. Hec qͣttuor tagit apoſtolꝰ cū ſub iungit. vt poſſitis cōprehēdere cū oībꝰ ſa ctis que ſit longitudo. latitudo. ſublimi ⁊ ꝓfundū. Fructꝰ illiꝰ ſalutifere exercim tionis ſi digne ⁊ laudabiliter exequat̉ eſt fe licitas eterna. que eſt qͥd optimū ⁊ pulcer mū ⁊ ꝑ ſe ſufficientiſſimū. nullo extra gens. In qua videbimꝰ ⁊ amabimꝰ. x mus ⁊ laudabimꝰ in eternū ⁊ vltr benedictꝰ in ſecula. Hūc fructū ꝓn ſtolꝰ quādo ſermonē cōcludit dicēs. Ut. pleamini ī omnē plenitudinē dei. Hāci nitudinē tūc inueniemꝰ quādo de luntati multitudo pacꝭ. ratiōi plen cis. memorie cōtinuatio eternitatis. Ti em̄ deꝰ erit om̄ia in om̄ibꝰ. cū a ratiōe on̄ error. a ꝟitate om̄is dolor. ⁊ a memoria on nis timor receſſerit. ⁊ ſucceſſerit illa quā ramꝰ mira ſerenitas. diuina iocūditas. e na ſecuritas. Hūc tractatū inſtigāte cōſciē tia ꝓpter ſimpliciores quoſqꝫ. ſimplicibꝰ ve bis de ſanctoꝝ dictis cōpilaui ꝑm iuſdā dyalogi. In quo aīma deuo tis eterne diſcipula meditādo interrog homo interior mētaliter loquēdo reſpō Ut autē ad ineſtimabilē cōtemplatōem i us mētalis exercitatiōis ꝑueniamꝰ. ab dio incipiamꝰ. ⁊ patrē luminū humilit uocādo accedamꝰ. genua cordis deuote fle ctamꝰ ante thronū eterne maieſtatis. et an̄ ſoliū indiuidue trinitatꝭ lachrymis ⁊ g tibꝰ inceſſanter clamemꝰ. vt deus pater um benedictū filiū donet in ſpirituſct bis gratiā exercitādi mētaliter. vt poſſ cognoſcere que ſit longitudo. latitudo. ſu limitas. ⁊ ꝓfundū. vt ꝑ hanc ꝑtingamuſ ad eū qui eſt om̄is deſiderij finis ⁊ complemē tum Amen. Capitulū Primum ¶ Quō aīa ꝑ mentale exercitiū debet rad̓ um cōtemplatiōis reflectere ad īterioraſi vt videat qualiter eſt formata ꝑ naturā de formata ꝑ culpā. reformata ꝑ gratiā. A Ic queſo o ho mo ſi poſt deuotā inuocatōeꝫ di uine magnificētie. ⁊ pꝰ hūilē īplo ratiōꝫ et̓ne ſapīe. ⁊ demū pꝰ flebilē ſuppliciti onē ſuꝑne pietatꝭ ⁊ clemētie. gr̄aꝫ exercitādi mentaliter circa quadruplicē materia. vioe licet longitudinis. latitudinis. ſublin tis. ⁊ profunditatis obtinerem. quo or inchoarē ne meritū huiꝰ exercitatiōis am FO. CV terem ſi indebito ordine ignorāter ꝓcederē Ordinis em̄ ignorātia ẜm Ambroſiuꝫ ſuꝑ ſalmū Btī immaculati. ꝑturbat formā me ritoꝝ. nec reputat̉ ẜm cūdē ꝑfecta rei cogni tio in nob̓ exiſtere cū ſcimꝰ qͥd ſit faciendū. ⁊ ignoramꝰ quo ordine ſit ꝓcedēdū. Hō O anima. ẜm Bern̄. ad Eugeniū papa. A re tua cōſideratio inchoet. ne fruſtra extēda ris ad aliena. te neglecta. Idē in meditatiōi bus. Multi multa ſciūt ⁊ ſeip̄os neſciūt. ali os inſpiciūt ⁊ ſeip̄os deſerūt. deuꝫ querētes exteriora deſerētes ſua interiora. qͥbꝰ inte rior eſt deꝰ. Idcirco ab exterioribꝰ ad interi ora redeā. ⁊ ab interioribꝰ ad ſuꝑiora ꝯſcen dam. vt poſſim cognoſcere vn̄ veni aūt qͦ va dam. vnde ſim ⁊ qͥd ſim. ⁊ ita ꝑ cognitōꝫ mei aſcendā ad cognitionē dei. Itē Chryẜ. ſuꝑ Math̓. dic̄. Nō minima ꝑs philoſophie eſt cognitio ſui. Itē Ambr. in hexameron. Co gnoſce te o homo qͣntꝰ ſis. attēde tibi vt cō ſideres qͥd in te intret in cogitatiōe. qͥd exe at in ſermone. Uitā ergo tua o aīma quoti diana diſcuſſiōe examina. Attēde diligēter tū ꝓficias ⁊ quantū deficias. qualis ſisī ribꝰ. qualis ſis in affectiōibꝰ. qͣꝫ ſimil̓ ſis deo ⁊ qͣꝫ diſſil̓is. qͣꝫ ꝓpe ⁊ qͣꝫ longe. Illd̓ ſemꝑ agnoſce ꝙ multo laudabilior ⁊ melior es ſi te cognoſcis. qͣꝫ ſi te neglecto curſus ſiderū. vires herbaꝝ. cōplexiones hoīm. nat̉as aīa lium cognoſceres. ⁊ ſcīam omniū celeſtiū ⁊ terreſtriū haberes. Redde gͦ te tibi. ⁊ ſi nō ſꝑ ſaltē interdū rege tuos affectꝰ. dirige actus. corrige greſſus. Igit̉ aīa tene cōſilia ſctōrū. ⁊ pͥmo radiū cōtemplatiōis cōuerte ad regi onē orientalē. hͦ eſt ad cōſiderationē tue con ditionis. Diligēter igit̉ cōſidera qͣꝫ generoſe aſummo artifice ſis facta ꝑ naturā. qͣꝫ vicio ſe a tua volūtate deformata ſis ꝑ culpaꝫ. qͣꝫ gratioſe a diuīa bonitate ſepe reformata ſis ꝑgratiā Primo gͦ ꝯſidera qͣꝫ generoſe for mata ſis ꝑ naturā. Generoſitas tua natura lis cōſiſtit in hͦ vt eſtimo. qꝛ tibi naturaliter ad tui decorē imp̄ſſa ē imago beatiſſime tri nitatis. Un̄ Anſelmꝰ in ꝓſologion. Fateor dn̄e ⁊ gͣtias ago. quia me creaſti ad tuā ima Ane vt tui memor ſim. te cogitē. te diligam. Bernardꝰ in meditatiōibꝰ. Scd̓m interio re hominē tria in me inuenio ꝑ que deū re colo cōſpicio ⁊ cōcupiſco. Hec tria ſunt me moria. intelligētia. ⁊ volūtas. Cū em̄ dei re miniſcor. in ip̄o cōdelector. Memoria eī eiꝰ ſuꝑ vinū. Cū intelligētia ipſum intueor. qͥntum in ſe ſit incōprehenſibilis. quia princi pium ⁊ finis. in angelis deſiderabilis. quia deſiderāt in eū ꝓſpicere. in ſanctis om̄ibꝰ de lectabilis. inqͣntum in eo aſſidue felices le tantur. in creaturis omnibus admirabilis quia om̄ia potenter creat. ſapitener guber nat. benigne diſpēſat. cū hec intueor ip̄m cō cupiſco. Cū deuꝫ ꝑ voluntatē diligo. me in ip̄m trāſformo. Hec eſt em̄ virtus amoris. vt talē te eſſe oportꝫ quale eſt illud qd̓ amaſ Hec Bernardꝰ. Recognoſce ergo o anima mea qͣꝫ mira ⁊ ineſtimabilis dignitas eſt. eē nō ſolū veſtigiū creatoris. quod eſt cōmune om̄ibꝰ creaturis. ſꝫ eſſe imaginē quod eſt ꝓ priū creature rationalis. Lauda igit̉ aīma mea dominū. lauda deū tuū ſyon. Expergi ſcere ⁊ lauda. exulta ⁊ gaude. quia inſignita es dei imagine. decorata ſimilitudine. parti ceps ratiōis. capax eterne beatitudinis Sꝫ quia hec modica nō immerito forte iudica rent̉ ſi morte finirent̉. exulta ⁊ lauda qꝛ cuꝫ p̄dictis dedit tibi naturā immortalē. ſubſtā tiam incorruptibilē. durationē intermina bilē. vitā perpetuā. Imago em̄ eterne trini tatis nō eſſes ſi termino mortis p̄cludi poſ ſes. Auguſtinꝰ. xv. de ciuitate dei. O anima aduerte ꝙ creator tuꝰ poſt illud eſſe dedit ti bi perpetuū eſſe. poſt hoc dedit tibi viuere. ſentire. diſcernere. ſenſibꝰ te decorauit. ſapiē tia illuſtrauit. Tuā igit̉ pulcritudinē atten de. vt intelligas qualē debeas in te pulcritu dinē diligere. Ꝙ ſi temetip̄am vt expedit cō templari nō ſufficis. cur ſaltē quid de te eſti mare debeas ex iudicio alieno nō ꝑpendis. Spōſum habes de cuiꝰ pulcritudine ſi nō dubitares. ſcires ꝙ tā pulcer tam formoſuſ tam vnicꝰ dei filius tuo aſpectu captus nō eſſet. ſi eū ſingularꝭ decor ⁊ vltra ceteros ad mirādus nō traxiſſet. Hec Auguſtinꝰ. Sꝫ hec fortaſſe o anima nimis ingrata tibi vi dent̉ modica. ꝓpterea audi tertio dignitatē admirabilē. ꝙ tāte eſt ſimplicitatis ꝙ nihil poteſt domū mētꝭ tue inhabitare. nihil po teſt in ea manſionē facere niſi ſimplicitas et puritas trinitatiſ eterne. Ecce quid dic̄ ſpō ſus tuꝰ. Ego inquit ⁊ pater ad eū veniemꝰ. ⁊ manſionē apud eū faciemꝰ. Et alibi ī euā gelio. Zachee feſtinans deſcende. quia ho die in domo tua oportet me manere. Illabi em̄ menti illi ſoli poſſibile eſt qui eā creauit Ipſe em̄ eſt qui intimior intimo tuo eſſe ꝑ hibetur. vt dicit Auguſtinus. Gaude igit̉ Soliloquium o felix aīma ꝙ potes eſſe tāti hoſpitꝭ hoſpi ta. Bern̄. O felix aīma q̄ quotidie cor ſuum mūdat vt inhabitantē deū ſuſcipiat. cuiꝰ ho ſpes nullo bono indiget. qꝛ auctorē omniū bonoꝝ in ſe habꝫ. O qͣꝫ beata aīa apud quā deus ſibi requiē īuenit. q̄ dicere poteſt. Qui creauit me reqͥeuit in tabernaculo meo. Ne gare ſiquidē ei celi requiē nō poterit qͥ ſibi ī hac vita requiē p̄parauit. Hec Bernardus O aīa nimis es auara ſi nō ſufficit tibi tanti hoſpitis p̄ſentia. qꝛ ſcio ꝙ tā liberalis eſt ꝙ cōmunicabit tibi de bonis ſuis. ꝙ tā piꝰ eſt ꝙ ditabit te de donis ſuis. Nullo em̄ modo deceret tantū pͥncipē. ſi hoſpitā ſuā ꝑmitterꝫ indigentē. Adorna igit̉ thalamū tuū ⁊ ſuſci pe regē factorē tuū. de cuiꝰ p̄ſentia exultabit ⁊ letabit̉ tota familia tua. O vere mira ⁊ mꝭ̓ tum admirabil̓ ſentētia. Rex cuiꝰ pulcritu dinē ſol ⁊ luna mirant̉. cuiꝰ magnitudinē ce lum ⁊ terra reuerent̉. de cuiꝰ ſapīa celeſtiu ſpirituū agmina illumināt̉. de cuiꝰ clemētia omniū beatoꝝ collegia ſatiant̉. talis tuuꝫ o anima deſiderat hoſpitiū. tuū cenaculū pl̓ꝰ qͣꝫ celeſte palatiū appetit ⁊ exoptat. Delicie eī ſue ſunt eſſe cū filijs hoīm. Sꝫ ſi hec adhuc te nō mouēt ad laudādū creatorē tuū. ꝯuer te ꝯtemplatiōis radiū ad quartū bn̄ficium. ⁊ cognoſce ꝙ tāte capacitatꝭ eſt palatiū tuū. ꝙ nulla creatura ſufficit ſatiare tuū deſider um. Hugo de ſancto victore. Om̄is iocūdi tas. oīs ſuauitas oīs potētia. om̄is opulen tia reꝝ creataꝝ afficere cor humanū poteſt. ſatiare nō poteſt. Anſelmꝰ. Om̄is creatura que deꝰ meꝰ non eſt. mihi inopia eſt. Et qͣre. Reuera ẜm Grego. in moral̓. Aīa humana que ad deū appetēduꝫ facta eſt. qͥcquid infra deū appetit minꝰ eſt. ideoqꝫ iure ei nō ſufficit qd̓ deꝰ nō eſt. Iā vt eſtimo aīa ſufficiēter vi diſti tuā nobilitatē. q̄ eſt valde laudabil̓. cō uerte nūc radiū cōtemplatiōis ad tuā ſuper ceteras creaturas poteſtatē. q̄ reuera eſt ad mirabilis. Hugo de arra aīme. O aīa mea quid dedit tibi ſpōſus tuꝰ. reſpice md̓m iſti om̄is natura ad hūc finē curſuꝫ ſuū dirigit. Frum fatear ẜm Bernardū. Quāto ꝑfectius vt tuis vtilitatibꝰ deſeruiat. tuiſqꝫ oblectam̄ tꝭ ẜm diſtributionē tēpoꝝ indeſinēt̓ occur rat. Uide iā aīma mea ⁊ diligenter cōſidera ꝙ creator tuꝰ ſpōſus ⁊ amicꝰ totā machinā mundialē ad tuū ordinauit miniſteriū. Ec ce angeli purgāt ⁊ inflammāt tuū affectum. illumināt ⁊ informāt tuū intellectū. ꝑficiūt ⁊ cuſtodiūt tuū ſubiectū. Magna dignitas ē habere tales doctores. ꝯſolatores. ⁊ tl̓es qō ſeruatoreſ. O aīma ſi videre poſſes quanto gaudio. qͣntoqꝫ tripudio aſſiſtūt orantibꝰ. ī terſunt meditātibꝰ qͣnto ſtudio nos ī bono ꝯſeruāt. qͣnto deſiderio nos ⁊ ſalutē noſtrā eternā expectāt. Celū tibi d̓ſeruit ꝑ ſuū mo tum. luminaria celi ꝑ ſuū influxū. ſol cauſa tibi diē. luna illumīat tibi noctē. ignis tēpe rat tibi aerꝭ frigiditatē. aer tibi mitigat ignit internā caliditatē. aqua tibi mūdat fetoreꝫ. mitigat tibi ſitꝭ ardorē. ⁊ fecūdat terre vigo rem. Terra ꝟo te ſuſtētat ſua ſoliditate. r̄cre at ſua fertilitate. delectat ſua amenitate. Ec ce aīma breuiter diſcurriſti ꝑ ſingula ab in ferioribꝰ ad ſuꝑiora. ⁊ inueniſti ꝙ om̄is cre atura ad hūc finē ex diuina ordinatiōe cur ſum ſuū dirigit. quatenꝰ tuis vtilitatibꝰ de ſeruiat. tuiſqꝫ oblectamētis indeſinēter oc currat. Sed caue aīma mea ne nō ſpōſa ſe adultera dicaris. ſi munera dātis plꝰ qͣꝫ af fectū amātis diligis. Auguſtinꝰ in lib feſſionū. Ue tibi ſi oberras in veſtigijs ſi nutus ſuos ꝓ eo amas. ⁊ nō aduertis pur gate mētis intelligentiā. quid innuat la beatiſſima cuiꝰ nutꝰ ⁊ veſtigia ſunt um creaturaꝝ decꝰ ⁊ forma. Adhuc ſi fo ignoras te o pulcerrima mulierū. egredere ⁊ abi poſt veſtigia gregū. id eſt. irrationabil um creaturaꝝ. que ſunt veſtigiū creatorꝭ tui tu vero ſpeculū beatiſſime trinitatis. gͦ om nibꝰ dignior ⁊ excellētior cōprobaris. Et ſce hedos tuos iuxta tabernacula paſto id eſt. cōuerte cogitationes tuas ad choros angeloꝝ. quibꝰ qd̓ammodo ſimilis es ī na tura. ⁊ cōciuis eris in gloria Anima I ſatis ſilui. diu tacui. iam nūc cū verecū rubore ꝯpellor cōfiteri ⁊ dicere ꝙ hāc di tatē modicū aduerti. Amorē meū heu e infelix ⁊ miſera nimis indigne ꝓſtitui. facto rem meū nō ꝓ his om̄ibꝰ glorificaui. deum meū ꝓpter dona ſua nō benedixi. ⁊ nō ado ui eū toto tēpore vite mee. nimis indigi irreuerēter. vane ⁊ negligēter vixi. Et vt dignitatē meā aſpicio. tāto magis vitaꝫ de generē me duxiſſe cōfundor ⁊ erubeſco. Ti meo etenim ꝙ tāto grauior ſit culpa. quāto dignior ⁊ nobilior ſit natura. Formido e tāto grauior ſit offenſa. quāto maior eſt illlꝰ qui offendit̉ excellētia. Pertimeſco ꝙ tanto peior eſt iniuria qͣnto maiora fuerūt illiꝰ cui iniuriā irrogaui beneficia. Heu heu domi Fo. CVI nedeus meus. ex dignitate ſubſtantie iam apendo vilitatē malicie. ex ſpecioſitate natu re cognoſco deformitatē culpe. ex recordati que bn̄ficioꝝ acceptoꝝ. intelligo ingͣtitudi nē factoꝝ meoꝝ. Ue mihi miſere. iā video. iā cognoſco ꝙ qͥcquid a ſūmo datore accepi ad vſum vite. miſerabilit̓ inflexi ad abuſum uitatꝭ ⁊ culpe. Trāquillitatē hūane pac ſum ꝯuerti vane ſecuritatis. ꝑegrinatō nem terre ꝓ inhabitatiōe dilexi patrie. ſalu tem ⁊ pulcritudinē corꝑis redegi ī ſeruitutē voluptatꝭ. vbertatis abudantiā. nō ad neceſ ſitatē corꝑis. ſꝫ ad ſuꝑfluitatē expēdi miſere cupiditatis. tꝑa ſerena ⁊ blādimēta aerꝭ ad amorē mihi ſeruire coegi terrene delectatio nis. Timeo heu ⁊ valde ꝑtimeſco vt ſil̓ me ferire puniēdo debeāt. que vicijs meis ma le ſubiecta ſeruiebāt. Homo O aīa ali qualiter iā ꝑpendo ꝙ bona eſt tua cognitio Ex verbis em̄ tuis ſentio ꝙ nō fuit fruſtra mea ammonitio. Uidet̉ mihi ꝙ lumīe diui no ſis aliqualit̓ illuſtrata ⁊ tactu veri lumi nis mota. Quia ẜm Gregoriū in moralibꝰ. Unuſqͥſqꝫ dū tactu veri lumīs illuſtrat̉. ſi bijpſi oſtēdit̉. vt vnde cognoſcit qͥd eſt iuſti cia. inde erudiat̉ qͥd eſt culpa qua excecatur Un̄ſancti viri quo altiꝰ apud deū virtutuꝫ dignitate ꝓficiūt. eo ſubtiliꝰ indignos ſe eſſe dep̄hendūt. qꝛ dū proximi luci fiūt. qͥcquid eis in ſeip̄is latebat inueniūt. Hec Gregor̄. Igit̉ aīma ſi luce veritatis tacta dignitateꝫ tuā quā actenꝰ nō attēdiſti cognoſcis. ſi cu pam qua creatorē tuū offendiſti intelligis. ⁊ vidiſti qͣꝫ gratioſe formata ſis ꝑ natura. vid̓ nūcqͣꝫ vicioſe deformata ſis ꝑ culpā. Anſel nus. Reduc aīa erumnoſa ⁊ miſera ad me moriā enorme delictū ⁊ ꝑduc in celū vſqꝫ ru gitū ⁊ lamentū. Cogita aīma ꝑfida dei. adul tera xp̄i. qͥd feceriſ. Dereliquiſti in celo caſtū amatorē tuū. cōtempſiſti factorē tuū. repudi aſti ſpōſum tuū. turbaſti deū tuū. irreueren ter tractaſti ſanctū āgelū cuſtodē tuū. Eraſ templū dei. ſpōſa xp̄i. ſacrariū ſpirituſſancti Que eſt iſta ſubita cōuerſio ⁊ repētina mu tatio. de dei ꝟgine facta eſt corruptio ſatha ne. de ſpōſa xp̄i ſcortum execrabile dyaboli. Hec Anſelmꝰ. Recordare o aīa ꝓpter quid vedideris decorē tuū. ꝓpter qͥd abiecerꝭ ho nore tuū. ꝓ qus tā turpiter fedaueris vultū tuū. que tāta bona ꝓ tam vili p̄cio vēdidiſti O aīma quare te tot bonis ſpoliaſti. quare fruſtratātis te honoribꝰ priuaſti. quare tot bona oꝑa neglexiſti. tot annos. tot dies. tot horas ſine fructu vixiſti. Anima Reco gnoſco o hō ꝙ veꝝ loquerꝭ. ⁊ nō īmerito me de tāta trāſgreſſione rep̄hendis. Bernardꝰ O dn̄e deꝰ meꝰ quot tꝑa effluxerūt in qͥbuſ ſine fructu vt aſpicio vixi corā te. quō ſubſi ſtam. quō ad te leuare potero facie meā. in il lo magno ⁊ terribili examīe quādo enume rari iuſſerꝭ om̄es dies meos q̄rens fructuꝫ in eis. O dn̄e deꝰ cur intermiſi te vllo tꝑe ꝟ ſari ī corde meo. te tota mēte amplecti. ī tua dulcedine delectari. Oīa interiora mea vbi tūc erāt quādo tecū nō erant. cū a te habeat om̄is creatura qͥcquid habet deſiderabile. laudabile. delectabile. Hec Bernardꝰ Heu dn̄e. nūc intelligo ſed cōfiteri erubeſco. ſpeci es ⁊ decor creaturarū decepit oculū meū. et nō aduerti. quia ſpecioſior om̄ibꝰ creaturis tu eſ. quibꝰ tantūmodo vnā guttā tue ineſti mabilis pulcritudinis cōmunicaſti. Quis em̄ ornauit celū ſyderibꝰ. aerē volucribus. aquā piſcibꝰ. terra plantis ⁊ floribꝰ. homīes in corꝑe diuerſis coloribꝰ. in mēte varijs v tutibꝰ. Nōne clementiſſime pater ꝑ te illa ce leſtiū ſpirituū agmina varijs donis ſunt or nata. Nōne ꝑ te ſeraphin ardent dilectione. cherubin lucēt cognitiōe. de tuis donis iu dicant throni. de tuis muneribꝰ dominant̉ dn̄ationes inclite. ex tua virtute p̄ſunt prin cipatꝰ. ex tua poteſtate poteſtates demonuꝫ malicias arcēt. ex tua ꝓfunda potētia mira cula faciūt virtutes. ex tuo p̄cepto archange li magnis nūciant maiora. angeli vero mīo ribꝰ ſignificāt minora Sed quid ſunt hͦ oīa niſi tue pulcritudinis modica ſcintilla. O bone Ieſu fons vniuerſe pulcritudīs. igno ſce mihi aīme miſere ꝙ tuā pulcritudinē tā ſero cognoui. tā tarde amaui. propterea mi ſerabiliter oberraui. Dulcedo etiā creatura rum decepit guſtū meū. ⁊ nō aduerti ꝙ mel le dulcior es. Tu em̄ melli ⁊ omni creature dulcedinē ſuam. imo tuā cōmodaſti. et non eſt aliud in creatura dulcedo vel delectatio niſi tue dulcedinis quā abſcondiſti timen tibus te modica demonſtratio. Unde dul cedo omniū creaturarū ſi quis iuſte aduer tat nihil aliud fac̄ niſi ꝙ ad tuā dulcedineꝫ eternā īuitat. O ih̓u fonſ vniuerſe dulcedīs ⁊ pietatꝭ ignoſce mihi ꝙ tuā ineſtimabilem ⁊ mellifluā dulcedinē ī creat̉a n̄ cognoui nec ī terne mētꝭ amore d̓guſtaui. ꝓpt̓ea miẜabilit̓ oberraui ⁊ animā meaꝫ vſqꝫ modo ſiliquis Soliloquium porcoꝝ ſaturaui. ſꝫ heu nunqͣꝫ vt timeo d̓ pa ne filioꝝ tuoꝝ maducaui. ideo ſꝑ in delitijs mūdi ieiuna ⁊ famelica ꝑmāſi. Gregoriꝰ. Qꝛ intꝰ guſtare nolumꝰ paratā dulcedinē. ꝓpte rea ieiuni ⁊ famelici amamꝰ miſeri famē no ſtrā. O dulciſſime ieſu. modo video. modo agnoſco ꝙ om̄is dulcedo tibi cōtraria. fuit mihi afflictio ⁊ magna miſeria. Augꝰ ī li. cō feſſionū. Tu em̄ miſericordiſſime deꝰ etiam in peccatꝭ meis ſꝑ mihi aderas. pijſſime ſu ſtinēs omēs iniquas delectatiōes meas et malas amariſſimis reſpergēs amaritudini bus. docēs ꝑ flagella ſi vellē ſine amaritudi ne delectari. non poſſem niſi in te dn̄e. Hec Augꝰ. Sꝫ heu hāc doctrinā nō intellexi ꝓ pterea oberraui. ſemꝑ tn̄ in delicijs meis in iquis timui ꝓditorē. timui accuſatorē. timui rep̄henſorē. formidaui aliquotiēs ꝯſcīaꝫ. ex paui multotiēſ infamiā. nōnunqͣꝫ abhorrui gehennā. ⁊ tn̄ heu ego miſera int̓ tot tormē ta nō mutaui volūtatē ꝓpriā. Decepit etiam odor creat̉e olfactū meū. ⁊ ignoraui ꝙ odor tuꝰ o bone ieſu redolet ſuꝑ oīa aromata. O bone ieſu fons odorꝭ cuiꝰ ſuauitas fac̄ inde ſinēter poſt te currere. ⁊ infatigabiliter labo rare. Ignoſce mihi ꝙ tā ſero te cognoui. taꝫ tarde in odore vngētoꝝ tuoꝝ poſt te cucur ri. Puto tamē ⁊ ꝑ hͦ me nō excuſo ꝙ odor il lius celeſtꝭ apothece huic terreno fetori qͦ ī fecta erā nō miſcet̉. Decepit etiā ſonꝰ falſus ſiue fallax creaturaꝝ auditū meuꝫ. ⁊ neſciui nec ſenſi qͣꝫ dulcia faucibꝰ electoꝝ tuoꝝ elo quia tua. qͣꝫ ſuauia auribꝰ amicoꝝ tuoꝝ ꝯſi lia tua. qͣꝫ leuia manibꝰ ſanctoꝝ tuoꝝ māda ta tua. O ih̓u fons ſapīe. auctor ſcīe. cōſilia tor caſti ꝯſilij. fac me vel ſaltē modo audire vocē tuā. ſonet vox tua in auribꝰ meis. Cū q̄nta amaritudine recogito ꝙ fefellit me il la vox miſerrima cātantiū et dicētiū. Ueni te fruamur bonis q̄ ſunt. coronemꝰ nos ro ſis an̄qͣꝫ marceſcāt. ⁊ nō p̄tereat nos flos tē poris. Uino p̄cioſo ⁊ vnguētis optimis noſ impleamꝰ. vbiqꝫ relinquamus ſigna leticie. Hāc vocē audiui ⁊ nō intellexi nec aduerti. qm̄ om̄ia vana ſunt ⁊ riſu digna. Om̄ia em̄ hec ⁊ his ſil̓ia cito ꝑtrāſierūt. ⁊ velut vmbra euanuerūt. Quid em̄ vana hec oīa amatori bus ſuis ꝯtulerūt. quē em̄ fructū tūc habu erūt in illis ī qͥbꝰ nūc ꝯfundunt̉ ⁊ erubeſcūt O dn̄e deꝰ meꝰ. lumē cordis mei. panis aīe mee. virtꝰ amaricās mentē meā. nō te ama bā. ⁊ fornicabar abs te. ⁊ fornicāti michi ſonabāt euge euge. Amicicia huiꝰ mūdi forni catio eſt abs te. Oqͥd miſeriꝰ miſero nō mi ſerāti ſuꝑ ſeip̄m Sꝫ inter hec oīa tu aman tiſſime deꝰ mihi ſꝑ aderas. vocē tuā freque ter audiui. inſpiratiōꝫ tuā ſalutiferā ſenſi ſꝫ nō cōſenſi. O quotiēs mihi illud ſalutiſerū ꝯſiliū inſpiraſti. Peccaſti. qͥeſce deſine ⁊ eru beſce. Ad q̄ ego miſera morē ſecuta btī Au guſtini ī libro ꝯfeſſionū. v̓ba ſomnolēta ali quādo reſpōdi. On̄e expecta me modicū ſi ne paululū. modo a vanitate quieſcā. mō do malignitate erubeſcā. om̄ia vana ⁊ mun na derelinquā. Sꝫ heu illud modicū: do nō habebat modicū ⁊ modū. ⁊ paulul longū ibat. Itē Augꝰ de v̓bis dn̄i. Ip̄a. nicies eſt res q̄ multos eternalit̓ occidit naliter in pctīs detinet. qͥ ſe ad vocē dn̄i no corrigūt. Uocē quidē occulte inſpirationis audiūt. ſꝫ vitam nō corrigūt. dicētes. Cras cras. ⁊ ſubito hoſtiū claudit̉. remanetqꝫ pec cator foras extra arcā celeſtis patrie cū vo ce coruina. qꝛ ꝓ peccatis gemere noluito colūba. Gregoriꝰ. Heu qͣꝫ multos ī pec peius ſua felicitas ꝓſtrauit. multos diut na pax inertes reddidit. eoqꝫ illos mox ma lignꝰ hoſtis grauiꝰ ꝑcutit. qͦ longiꝰ qͥctis v negligētes inuenit. Itē Gregoriꝰ. Quo deꝰ vt ꝯuertant̉ diutiꝰ tolerat. nō cōuer duriꝰ dānat. Sꝫ o homo vt tibi mee in citatis hiſtoriaꝫ ꝑfectiꝰ manifeſtē. ꝓfiteo hec om̄ia mee infelicitati nō ſufficiebāt. ſed ad cumulū dānatiōis heu mūdana mollis es tactū meū nimis miẜabiliter deciplebat ⁊ ignoraui ꝙ tā ſuauis o bone ieſu eſſet ī amplexꝰ. tā honeſtꝰ attactꝰ tuꝰ. tā delicioſ ꝯuictus tuꝰ. Cū em̄ te amauero mūda ſum cū tetigero caſta ſum. cū acceꝑo ꝟgo ſū. Tu us o dulciſſime ieſu amplexꝰ nō maculatſ mūdat. tuꝰ attaciꝰ nō inqͥnat ſed ſanctifie O ieſu fons vniuerſe dulcedīs et ſuauit ignoſce mihi ꝙ tā ſero credidi. qͣntū hꝫ deli cioſitatis. qͣntū honeſtatꝭ. qͣntū iocūditatis. qn̄ leua tue eterne ſapiētie ⁊ cognitionis eſt ſub. capite meo.i. rōne. ⁊ dextera tue diuiede mētie ⁊ dilectiōis amplexabit̉ me.i. volūtate Heu me miſerā qͥd vnqͣꝫ tā dulce. taꝫ ſuaut tā delicioſum ⁊ ſalutiferū poteſt exꝑiri. qͣꝫ in ter brachia tāti ſpōſi qͥeſcere. inter oſcula ta ti regis ⁊ amici felicit̓ obdormire. Hāc dub cedinē ſenſerat aīma deuota qn̄ optabatꝰ cens. Oſculet̉ me oſculo oris ſui. ⁊c̄. Nuc bas delicias aīa deuota erat exꝑta quanoo Fo. CVII orabat ardens. et iā pene deficiēs p̄ dilecti ſui ꝯcupiſcētia. dicēs in Canticꝭ. Quis mi hi dette frēm meū. ſugētē vbera mr̄is mee vt inueniā te ſolū foras ⁊ deoſculer te. et iā me nemo deſpiciat. Apprehendā te. ⁊ ducaꝫ te in domū pr̄is mei. ⁊ in cubiculū genitri cis mee. ibi me docebis. ⁊ dabo tibi poculū ex vino ꝯdito. ⁊ ex muſto malagranatoruꝫ meoꝝ. Quis enarrare ſufficeret niſi qͥ men te guſtaſſet. quātū habet hͦ verbū dulcedi nis ⁊ deuotiōis. qn̄ bene ponderat̉ et recte cribratur deuota mente. Un̄ expoſitioneꝫ deuote menti relinquo. Sed o dn̄e deus. ectam dulcia ſunt cogitāti. qͣꝫ dulcia eē ſſunt deguſtāti. Si tā ſuauia ſunt legen ti qͣꝫ cōſolatoria erūt ꝑ affectū ſentiēti. Au guſtinꝰ. Fac me dulciſſime ieſu iniꝰ guſta re ꝑ amorē. qd̓ extra guſto ꝑ cognitionē. fac me ſentire ꝑ affectū. qd̓ ſentio ꝑ intellectuꝫ. Hec Auguſtinꝰ. Eya dulciſſime ieſu trāſfi ge ſaluberrimo vulnere amoris tui medul las aīe mee. vt vere ardeat. langueat ⁊ liq̄fi at. ⁊ ſolo tuo deſiderio deficiat. cupiat diſ ſolui ⁊ eſſe tecū te ſolū ſemꝑ eſuriat panem vite celeſtis. qui de celo deſcendiſti. te ſitiat fontē vite. fontē eterni luminis. torrentē ve re voluptatis. Te ſemꝑ ambiat. te querat. teqꝫ inueniat. in te dulcit̉ requieſcat. Sed eſania. que infernalis furia tanto tem re a me ꝓhibuit talia ⁊ tanta mētis mee ſolacia. tam diuīa gaudia. tā melliflua cōui uia. Dic queſo o hō que eſt tanti mali cau q̄ tanti periculi ratio. que tanti dāni oc o. Homo. Uideo o anīa ꝙ iā fati a laboribꝰ. iā vexata doloribꝰ. vltra inue nire nō valeas cui tantū dānū illatuꝫ aſcri bas. Peto igit̉ vt cū patientia audias ſi ti bi tanti mali cauſam demōſtrauero. ſi tibi tanti dāni inimicū oſtendero. Iam ꝓ par te hoſtē tetigiſti aliqͣliter. tamē forte pͦ dolo re mentis nō aduertiſti. Habes o aīa mea inimicū domeſticū. hoſtē amicū. aduerſari um ꝓpinquū. qͥ tibi malū ꝓ bono reddidit. ⁊ ſub ſpecie amicicie crudelior exiſtēs inimi cus. his om̄ibꝰ ⁊ alijs infinitis bonis te pri uauit. Hic hoſtis ſalua tua reuerētia eſt ca rō infelix ⁊ miſera. multū tamē tibi dulcꝭ et dilecta. Hanc cū pauiſti. inimicū peſſimuꝫ ꝯtra te erexiſti. hanc cū honoraſti. hoſtē cri deliſſimū ꝯtra te armaſti. hanc cū foris va rijs ⁊ p̄cioſis indumētis decoraſti. om̄ibꝰ interioribꝰ ornamētis te ſpoliaſti. neſciens qd̓ dicit beatꝰ Gregoriꝰ in omelia. Un̄ in quit caro ad tempꝰ ſuauit̉ viuit. inde ſpiri tus ineternū torquebit̉ ⁊ ingemiſcet. Et e contra. quo plꝰ caro premit̉. eo plus de ſpe celeſti animꝰ letat̉. Un̄ ꝓ tanta iniuria nob̓ ꝑ te illata cōtinere ampliꝰ me nō valeo. qͥn tantū malū hucuſqꝫ ſub ſilentio ꝑiculoſe ꝑ tranſitū rep̄hendaꝫ. Scio inqͥt Bernardꝰ nimeditatiōibꝰ. o anīa quendaꝫ qͥ ꝑ plures annos tecū vixit. ad mēſam tecū ſedit. cibū de manu tua ſumpſit. ⁊ in ſinu tuo dormi uit. cū voluit tecū colloquiū habuit. hic iu re hereditario ſeruꝰ tuus eſt. ſed qꝛ delica te nimis enutriſti eū. ⁊ virge peꝑciſti. leua uit calcaneū ſuū ſuꝑ caput tuū. ⁊ te in ſerui tutē redegit. O ania miſerabilis et miſera. qͥs te liberabit de vinculo improperij hu ius. Exurgat deꝰ ⁊ cadat armatꝰ. ⁊ contera tur inimicꝰ. Inimicꝰ inquā cōtemptor dei. amicus mūdi. cultor diaboli. Quid tibi vi detur d̓ illo. Si recte ſentis. puto ꝙ mecū dices. Reus eſt mortꝭ. crucifigat̉. Noli er go diſſimulare. noli differre. noli parcere. crucifige crucifige eū. Sed in qͣ cruce. In cruce dn̄i nr̄i ieſu chriſti. in qͣ eſt ſalus. vita ⁊ reſurrectio nr̄a. Recole igit̉ o anīa pͥmor dia tua. attēde ꝙ es inſignita dei imagine. decorata eius ſimilitudine. deſpōſata fide. dotata ſpe. p̄electa charitate. redempta ſan guine. particeps gr̄e. capax beatitudīs qͥd tibi cū carne vnde iſta paterꝭ. ſi diligent̓ cō ditiones eiꝰ aduertis. nunqͣꝫ viliꝰ ſterquili niū vidiſti. ſi eiꝰ miſerias enumerare velis. qͣꝫ onuſta ſit peccatꝭ pruriens ꝯcupiſcētijs. occupata paſſionibꝰ. polluta illuſionibꝰ. cō fuſione plena. ignominia repleta. quid de ea habes aliud qͣꝫ cogitatiōes fedas et im mūdas. Hec Bernardus. Ideꝫ. O anima diuina erubeſce in ſimilitudinē porci com mutari. erubeſce volūtari in ceno q̄ es d̓ ce lo. Idem ſuꝑ Cantica. O anīa donec ī car ne es. inter ſpinas verſaris. ⁊ neceſſe eſt vt tentationū tribulatiōes. ⁊ impugnationuꝫ aculeos grauit̓ patiaris. Unde dicit̉ tibi ī Canticꝭ. Sicut liliū inter ſpinas. ſic ami ca mea inter filiaſ. O candens liliū. o tener ⁊ delicate flos. increduli et ſubuerſores ſūt tecū. ⁊ cū ſcorpionibꝰ habitas. Uide gͦ quō caute ambules int̓ ſpinas. Caro ⁊ mūdus pleni ſunt ſpinis. cōuerſari in his ⁊ nō ledi diuine potētie eſt. ⁊ nō virtutꝭ hūane. Hec Bernardus. Eſt ⁊ alius inimicus fortis ⁊ Soliloquium crudelis. qͥ mira calliditate omniū diſcutit conſuetudines. ventilat curas. ſcrutat̉ affe ctus. ⁊ ibi ſemꝑ q̄rit cās nocēdi vbi quenqͣꝫ viderit ſtudioſiꝰ occupari. Nouit em̄ h̓ ho ſtis antiquus. ab initio hūani generis ini micus. cui ip̄e i lecebras gule ingerat. cui vi rus inuidie infundat. cui blandimēta luxu rie obijciat. cui vana ſuꝑbie incitamēta ꝓ mittat. nouit quē metu opprimat. queꝫ gau dio fallat. quē admiratiōe ſeducat. Habet etiā aliqͦs ſibi obligatos. quoꝝ ad alios de cipiendos ingenijs vtit̉ et linguis. O anīa fragilis ad reſiſtendū. facilis ad cadenduꝫ. difficilis ad ſurgenduꝫ. qͣliter iſtiꝰ crudelis aduerſarij laqueos euadere poterꝭ. quem tantis ſubtilitatibꝰ preditū agnoſcis. Hec Leo papa. Anīa Nunc video. iam pri mitus recognoſco. ꝙ ſicut dicit Augꝰ. con ſuetudo peccati eſt ꝙ nō facile cognoſcit̉ ab eo qͥ ip̄o p̄mit̉. ſed mox cū inceperit ſe quis ab illo alienare. tūc demū cognoſcit in qn ta feditate iacuerat. Igit̉ qꝛ iam aliqͣlit̓ me ip̄am a pctō alienare incipio. et ꝑ hoc me et pctm̄ meū agnoſco. me ampliꝰ a planctu cō tinere nō valeo. O dn̄e deus meꝰ. tu imp̄ſſi ſti mihi amabilē imaginē tuā. ⁊ ego ſuꝑin duxi odibilē imaginē diabolicā. Heu heu miſer homuncio ꝙ demonis imaginē ſuꝑ impreſſi ſuꝑ imaginē dei. Cur nō odi eius imitationē. cuiꝰ ab horreo nomē. Ille ſpon te cecidit. ego volens corrui. Ille nulla p̄ce dente vindicta peccauit ſuꝑbiens. ego viſa eius pena peccaui cōtemnēs. Ille ſemel in innocētia eſt inſtitutꝰ. ego multotiēs ſuꝫ re ſtituta. Ille ſe erexit cōtra eū qͥ ſe fecit. ego me erexi ꝯtra eū qͥ me refecit. Ille deū dere liquit ꝑmittentē. ego fugi deū ꝑſequenteꝫ. Ille ꝑſtat in malicia d̓o reprobāte. ego cui ro a deo miſericorditer reuocāte. Et ſi am bo ꝯtra deū. ille tn̄ ꝯtra nō reqͥrentē ſe. ego vero ꝯtra morientē ꝓ me. Ecce cuiꝰ imagi nem horrebā. cū in multꝭ me inueniā hor ribiliorem. Homo Fuge fuge a me o horribilis ſubſtātia. fuge teip̄am. exterrita a teip̄a. Ne igit̉ ſine rugitu cordis tui tole res horrorē tuū. ſi toleras non te agnoſcis. Nō eſt hec fortitudo. ſed mētis hebetudo. nō eſt ſanitas ſed obdurata iniquitas. Anīa Si me videro. eſt horror intolera bilis. ſi nō videro. eſt mors ineuitabilis. O qͣꝫ infelix qͥ ſibi eſt horribilis. ſed tn̄ multo infelicior cui mors eterna ē ſenſibil̓. Anſelmus ī or̄onibꝰ. O pr̄ patiētiſſime. o rex cle mentiſſime. tegere nō valeo. excuſare neq̄o ⁊ tn̄ ꝯfiteri nō modicū erubeſco. Iā cauſa tantoꝝ maloꝝ inuenio. iā qd̓ pͥus male la it agnoſco. Bernardꝰ in meditatiōibꝰ. Co em̄ meū miſerū dū futurū nō curauit gau diū. nec diuinū q̄ſiuit ꝯſiliū. a ſeip̄o fuit el gatū. ⁊ in amore terreſtriū occupatuꝫ. dūc elapſum fuit ab illis. ⁊ inuolutū iſtis. vani tas ip̄m decepit. luxuria polluit. curioſita abduxit. cruciabat̉ inuidia. torq̄bat̉ iracun dia. diuidebat̉ auaricia. anxiebat̉ accidi ſicqꝫ immergebat̉ oībꝰ vicijs. qꝛ vnū boni qd̓ ſibi ſufficere potuit dereliqͥt. Hec Be Abeant gͦ mitiſſime deꝰ in obliuionē cor te om̄ia male ꝯſumpta mea tꝑa. ⁊ cōcede hoc tꝑis mei reſiduuꝫ forte nimis breue momentaneū ſit tibi honorificū mihi fru ctuoſum. ⁊ ꝓximo edificatoriū. Iā pijſſime deus ꝓpter magnitudinē dāni qd̓ infelixet miſera miſerabilit̓ incurri. video r recogno ſco ꝙ meip̄am ⁊ pctm̄ meū ſufficient̓ vt mn rui deplangere nō valeo. ſi tāta debet eē nō immerito pctī deteſtatio qͣnta fuerit in mi ſera volūtate delectatio Homo Oaīa ſi ꝑ te vt aſſeris nō potes nec ſufficis deli ctum tuuꝫ deplangere. neceſſe habes te ad aliqueꝫ ſctōꝝ cōuertere. An ignoras ꝙ ẜn Bernardū ſecurū habes acceſſum ad deū vbi matrē habes ante filiū. filiū ante pr̄em Mater ꝓ te on̄dit filio pectꝰ ⁊ vbera filius pr̄i latꝰ ⁊ vulnera. Putas ꝙ vlla poterit ibi eſſe repulſa. vbi tot ſunt charitatis indicia. In pericul̓ ergo ⁊ in anguſtijs ac in rebus dubijs mariā cogita. mariā inuoca. Nō re cedat a corde tuo. non diſcedat ab oret Ip̄am ſequēs nō deuias. ip̄am rogans deſperas. ip̄a tenente nō corruis. ip̄a prote gente nō metuis. ip̄a duce nō fatigaris ip̄a ꝓpicia ad veniā ꝑueuis. Hec Bern̄. Anſe mus. Dic igit̉ o anīa cū magna mētis fidu cia. O dn̄a ſi tuus filiꝰ ꝑ te factꝰ eſt frat̓ no ſter. nōne tu ꝑ ip̄m facta es mater nr̄a. Ex ultabo igit̉ et letabor. qꝛ quicqͥd iudicabit̉ de me. pendet ex ſentētia mr̄is ⁊ fratrꝭ mei Hec Anſelmus. Anīa Cū peccauiin filiū. irritaui matrē. Matrē offendere non potui ſine iniuria filij. Quid ergo o hō faci am. quis recōciliabit me filio inimica ma tre quis mihi placabit matrē irato filio. Homo Anſelmus. O anīa non dubites etſi ambo ſint offenſi. aibo tn̄ ſunt clemer Fo. CVIII tes. ambo pijſſimi. Fugiat gͦ reus iram iu ſti dei ad piā matrē. refugiat reus irā offen ſe mr̄is ad benignū filiū. ⁊ dicat. Deꝰ qui fa ctꝰes filiꝰ femine ꝓpter nr̄am miſeriā. femīa q̄ facta es mr̄ dei ꝓpter miſcd̓iam. aut miſe reamini mihi impie peccatrici. aut oſtēdite nagis miſericordē. ad quē ego miſe gere valeā. Hec Anſelmꝰ. Anīa O homo qͣꝫ ſanū ꝯſiliū tuū. qͣꝫ ꝯſolatoriuꝫ eſt mihi miſere verbū tuuꝫ. Quia qn̄ pctm̄ meū recte aſpicio. tūc inuenio. tunc agno ſco ꝙ elemēta ꝑ pctā mea pollui. celos inqͥ naui. aſtra celi obfuſcaui. dānatos in infer nō cruciaui. ſctōs in celo ꝑturbaui. angl̓os mihi ad cuſtodiā deputatos irreuerent̉ ꝑ tractaui. Un̄ ab oībꝰ his auxiliū petere ꝑti meſco. Et qꝛ iuſti iuſte mihi indignati ſunt ad ip̄os confugere nō p̄ſumo. Hō O anīa nimia eſt trepidatio tua. qͣꝫuis placita ſit humiliatio tua. An ignoras ꝙ multi de ſanctꝭ peccauerūt. qͥ qualit̓ nob̓ peccātibus miſereri debeāt. in ſuis magnis pctīs didi cerunt. Cogita moyſen ꝓphetā eximium de diuīa potētia deſperantem. Cogita dauid regē ſctīſſimū ꝯtra diuinā legē adulterio ⁊ homicidio peccantē. Agnoſce ſalomonē ſa pientiſſimū idola vana ⁊ peſſima adorātē. Cognoſce manaſſen regē iniqͥſſimū. qͥ pluſ qͣꝫ omēs reges iſrl̓ peccauerat. qui dicebat. Peccaui ſuꝑ numeꝝ arene marꝭ. et nō ſum dignꝰ videre altitudinē celi p̄ multitudine iniqͥtatis mee. hos ſemꝑ cogita veniā impe trantes. Sed qͥd plura de ſctīs veteris te ſtamenti. Cogita nūc ⁊ aduerte paucos de ſanctis noui teſtamēti. Uide mattheuꝫ ſe dentē ad theloniū pctōrem ⁊ publicanū et aſſumptū in diſcipulū. Uide paulū lapidā tem ſtephanū. ⁊ electū in apl̓m. Uide petꝝ chriſtū abnegantē. ⁊ mox veniā impetrātē. Uide militē chriſtū crucifigentē. ⁊ tn̄ de di uina miſcd̓ia p̄ſumentē. Uide latronem in cruce pendentē ⁊ veniā impetrātē. Poſtre mo cogita o aīa. ꝙ illa famoſa ⁊ īmūda pec catrix maria magdalena. facta eſt tā ſingu laris ⁊ ſpecialis chriſti amatrix. Om̄es em̄ qͦtqͦt modo cū deo regnāt. vel olim ſic̄ nos peccauerūt. vl̓ ſaltem peccaſſe potuiſſent ſi eos diuīa clemētia a pctō nō p̄ſeruaſſet. Qꝛ cuicunqꝫ donatū eſt vt peccare penitꝰ non potuerit. nō eſt hͦ nature ſed celeſtꝭ gratie. Ania Iam nunc ſecure ꝓph̓as ⁊ reges imploro. iā nūc audacter apl̓os ⁊ martyres inuocabo. ꝯfeſſores. v̓gines ⁊ viduas ꝯſtā ter interpello. Sed tn̄ p̄ oībꝰ his ſacratiſſi mā dei genitricē virginē mariā ꝯfidentius adorabo. Scio em̄ ꝙ tā pia dulcꝭ ⁊ ſuauis eſt maria. ꝙ nec noīari pōt qͥn accēdat. nec cogitari qͥn recreet affectū diligētiū ſe. Hec eſt em̄ illa q̄ ſalutē oībꝰ impetrauit. ⁊ totius mūdi reꝑationē obtinuit. Hec Bern̄. Anſ elmus. O femīa mirabilit̓ ſingularis. ⁊ ſin gularit̓ admirabilis. ꝑ quā elementa reno uant̉. infirmi medicant̉. hoīes ſaluant̉ ⁊ an geli reintegrant̉. O femīa gr̄a plena. de cu ius plenitudinis abūdantia reſꝑſa reuiui ſcit omīs creatura. Bern̄. O bn̄dicta geni trix vite. inuētrix gr̄e. mater ſalutꝭ. ꝑ te acceſ ſum habemꝰ ad filiū tuū. vt ꝑ te nos ſuſci piat. qͥ ꝑ te datꝰ eſt nob̓. Excuſet apud ip̄m integritas tua culpā corruptiōis nr̄e. hūili tas tua deo grata o beatiſſima veniā impe tret vanitati nr̄e. O bn̄dicta ꝑ gr̄am quam inueniſti. ꝑ p̄rogatiuā quā meruiſti. ꝑ miſe ricordiā quā peꝑiſti. fac vt qͥ mediāte te di gnatꝰ eſt fieri particeps infirmitatꝭ ⁊ miſe rie nr̄e. te intercedēte nos faciat participeſ gl̓ie ſue. Hec Bern̄. Hō Iam nuncvt eſtimo o anīa mea aliqͣliter meritorie ꝯuer tiſti radiū ꝯtēplatiōis ad videndū qͣlit̓ for mata ſis ꝑ naturaꝫ ⁊ quō deformata ꝑ cul pā. ꝯuerte nūc radiū tuū. iā vt ſpero ꝑ cōtri tionē depurata. ad intuendū qͣlit̓ ſis refor mata ꝑ gr̄am. Scire tn̄ debes ꝙ qͣnto ꝑfe ctius ꝑ ꝯtritōis lauacrū caligo mentis de tergit̉. tāto lucidiꝰ diuīe reꝑatiōis bn̄ficiū ſpeculat̉. Pctm̄ em̄ ẜm Augꝰ. eſt tenebra qͣ intellectꝰ obtundit̉. ⁊ interior hō totꝰ obte nebrat̉. Un̄ neceſſe ē vt tāto ſollicitiꝰ mēta les oculi a peccati tenebra ꝑ cōpunctōis la chrymas ꝯtinue expurgent̉. qͣnto amplius ꝑ hāc ꝯtēplatōis radius obtenebrat̉. Hec Augꝰ. Iam igit̉ o aīa in affectiōibꝰ ſerena ta. dirige radiū ꝯtemplatiōis ad intuendū qͣꝫ ꝓfunda dei clemētia. ⁊ qͣꝫ alta d̓i ſapiētia qͣꝫqꝫ mira dei potētia ſis ꝑ gr̄am reformata Conſidera pͥmo qͣliter ꝑ beneficiū redē ptionis te a pctō originali liberauit. An ig noras ꝙ ꝑ pctm̄ originale eras bonis na turalibꝰ ⁊ ſpūalibꝰ ſpoliata. poteſtati pͥnci pis tenebrarum ſubiugata. a patria tua re pulſa ⁊ alienata. Sed ẜm Bern̄. Singu laris illa maieſtas mori voluit vt viueremꝰ ſeruire vt regnaremꝰ. exulare vt repatriar mus. et ad viliſſima opera inclinatus eſt. qq 2 Soliloquium nos ꝯſtitueret ſuꝑ om̄ia oꝑa ſua. Uenit eī filius homīs q̄rere ⁊ ſaluū facere qd̓ perie rat. Uenit inquā vt te ſuꝑbuꝫ humiliaret. Gregoriꝰ in regiſtro. Ad hͦ vnigenitꝰ dei fi lius formā infirmitatꝭ noſtre ſuſcepit. ad hͦ inuiſibilis nō ſolū viſibilis. ſed etiā deſpe ctus apparuit. ad hͦ ꝯtumeliarū ludibria. il luſionū probra. paſſionū tormenta tolera uit. vt ſuꝑbū nō debere eſſe hoīem doceret hūilis deus. Augꝰ. Om̄ia bona terrena cō tempſit deꝰ. vt ꝯtēnenda mōſtraret. ⁊ om̄ia terrena mala ſuſtinuit. vt ſuſtinēda doce ret. vt neqꝫ in illis q̄reret̉ felicitas. neqꝫ in iſtis timeret̉ aduerſitas. Uenit ſecundo vt te pr̄i recōciliaret. Augꝰ. Cū inimicꝰ eſ ſes patri ego reconciliaui te. cū longe eſſes. ego veni vt reducerē te. cū inter mōtes ⁊ ſil uas errares. queſiui te. inter lapides et li gna inueni te. in humeris meis portaui te. pr̄i meo reddidi te. laboraui. ſudaui. caput meū ſpinis expoſui. manꝰ meas clauis ob ieci. lancea latꝰ meū aperire ꝑmiſi. ſanguinē meū ꝓ te fudi. totqꝫ nō dicā iniurijs ſꝫ aſpe ritatibꝰ laceratꝰ ſum ꝓpter te. ſed heu ꝓpter peccatū tuuꝫ te diuidis a me. Uenit ter cio vt te venditū repararet. Augꝰ. Admire mur. gratulemur. amemꝰ. laudemꝰ. adore mus. qm̄ ꝑ redēptoris nr̄i mortē. de morte ad vitā. de tenebris ad lucē. de exilio ad pa triā. de corruptiōe ad incorruptōnē. de mi ſeria ad gloriā. de luctu ad gaudiuꝫ vocati ſumus. Gregoriꝰ nazanzenuſ. O mira ⁊ in audita ꝑmixtio. qͥ creator eſt fit creatura. qͥ immēſus eſt capit̉. qͥ diues eſt in om̄s. pau per efficit̉. Suſcepit imaginē carnis mee. vt imaginē quā fecerat repararet. vt carneꝫ mortalē īmortalitate dotaret. Exꝑgiſcere nunc o anīa mea. reſpice in faciē chriſti tui. Uide faciē illā quondam ſplendore nimio luminoſaꝫ ꝓpter te velatā ꝯtra charitatem. decore ſpecioſaꝫ. inflatā ꝯtra ſpecioſitateꝫ. dulcore gratioſaꝫ. cōſputā ꝯtra gratioſita tem. amore deſiderabilē. abominabilē con tra deſiderabilitatē. Uide nūc o anīa mea ⁊ diligent̓ ꝯſidera mira et inaudita ꝓdigia q̄ fecit dn̄s ſuꝑ terrā. Deꝰ illudit̉ vt honore ris. innocēs flagellat̉ vt ꝯſoleris. iuſtꝰ cru cifigit̉ vt libereris. agnus īmaculatꝰ occidi tur vt epulerꝭ. ſanguis ⁊ aqua de latere lan ceati emittunt̉ vt poteriſ. Reſpice igitur in preciū redēptiōis. placās offenſaꝫ p̄uarica tionis. inſpice exemplū informatiōis. preſtans amminiculū ſctīficatiōis. aſpice auri lium ꝓtectiōis. reſerās ianuā incarceratio nis. ſuſcipe p̄miū retributiōis. ꝯferens gra tiā iuſtificatiōis. Aſpice o anīa delicata con templādo aſſidue. ⁊ facimitādo ꝑfecte ẜn exēplar ꝯſummate iuſticie. qd̓ tibi in mon te monſtratū eſt. hͦ eſt in chriſti victorioſiſſ ma paſſiōe. An nō ꝯſideras ꝙ delicijs cor poralibꝰ eſtuas. ⁊ chriſtꝰ dn̄s tuus. rex ſponſus tuꝰ. magiſter ⁊ amicꝰ tuus afflic om̄i genere penarū. in om̄i parte ſenſuum ab omī ſtatu hoīm. Rex illuſit. p̄ſes iudica uit. diſcipulꝰ vendidit. apl̓i reliquerūt pon tifices. ſcribe ⁊ phariſei tradiderunt. genti les flagellauerūt. turbe ꝯdemnauerunt a milites crucifixerūt. Bern̄. Caput illud an gelicis tremendū ſpiritibꝰ. denſitate ſpina rū pungit̉. facies pulchra p̄ filijs hoīm. ſp tis iudeorū deturpat̉. oculi lucidiores ſole caligant in morte. aures q̄ audiunt ang cos cantꝰ. audiūt pctōꝝ inſultus. os quo docet angelos. felle ⁊ aceto potat̉. pedes qͦ rū ſcabellū adorat̉ qm̄ ſanctū eſt. cruci cla uo affigunt̉. manꝰ que formauerunt celos ſunt in cruce extenſe ⁊ clauis affixe. corpu verberat̉. latꝰ lancea ꝑforat̉. Et quid plu ra. nō remāſit in eo aliqͥd liberum niſi ſo lingua. vt ꝓ pctōribꝰ exoraret. ⁊ mr̄em diſci ulo cōmedaret. Hec Bern̄. Et quid plu ra. o fidelis anīa ſaluator nr̄ nullis aduer ſantiū hoſtiū tentamētis potuit a nr̄e ſalu tis cura reuocari. Sed qͦ magis eiꝰ nobis oſtendit̉ emulatio. eo grauior nos ſi hanc ſpernimꝰ ſequit̉ dānatio. Anīa O ho mo. iam diu tacui. qꝛ que ꝓpoſuiſti cuꝫ gau dio parit̓ ⁊ luctu deuota mēte recepi Gau dens igit̉ gaudebo in dn̄o. qꝛ me tm̄ dilexit ꝙ vnigenito filio ſuo ꝓpter me nō pepercit. O ineſtimabil̓ dilectio charitatꝭ. vt ancillā īmo nec noīe ancille dignā redimeres filiū tradidiſti. O dn̄e ieſu chriſte qͥ ꝓpter me ti bi nō peꝑciſti. cor meū tuis vulneribus i ſaucia. ⁊ mentē meā tuo ſanguine ita īebri vt quocūqꝫ me vertā ſemꝑ te videā cruciſi xū. ⁊ qͥcqͥd inſpexero mihi appareat tuo ſan guine rubricatū. vt ſic totus in te tendens. nil valeā p̄ter te inuenire. nil niſi tua vulne ra intueri. Hec mihi ꝯſolatio ſit tecum in dn̄e crucifigi. ⁊ mihi ſit intima afflictio qͥd p̄ter te meditari. Hugo de ſctō victo Nulla dilectio maior. nulla charitas ſince rior. nullus amor fortior. mortuus ē ꝓme Fo. CIX innocens. nihil in me inueniēs qd̓ amaret ſed heu qͦtiens hāc mirā circa nos diuīe pi etatis dignationē aduerto. de nimia ingͣti tudīe mea nō modicū ꝯfundor ⁊ erubeſco. Hō Hugo de arra aīe. O aīa dereliqͥ ſti ſponſuꝫ tuū. ꝓſtituiſti amorē tuū. ⁊ ꝓ tan tis bn̄ficijs gr̄as non egiſti. qꝛ vt releuaret te illuc vn̄ cecideras. ip̄e deſcēdere dignatꝰ eſt. ⁊ pie pati qd̓ tolerabas. Cogita gͦ qͣntuꝫ diligat te qͥ nō niſi moriēdo a morte voluit liberare te. Hec Hugo. Un̄ aīa mea. qͣnto bn̄ficia redēptoris recognoſcis digniora. tāto pctā ingratitudinis ſūt deteriora. Ui de gͦ ne ſis ingrata. cui tāta bn̄ficia ſunt col lata. Magnū em̄ eſt pctm̄ ingratitudinis. Quia ẜm Bern̄. Ingratitudo eſt qͣi vent vrens. exiccās riuulos diuīe miſcd̓ie. fontē clementie ⁊ fluēta gr̄e. Attēde igit̉ o anima mea. freq̄nter volue ⁊ reuolue ī mēte illud horribile verbū qd̓ ꝯtra ingratos ꝓfert̉ in ꝑſona ſaluatoris dicentꝭ. O aīa vide qͣnta ꝓte patior. ad te clamo qͥ ꝓ te morior Uide penas qͥbꝰ afficior. vide clauos qͥbꝰ cōfodi or audi improperia quibꝰ ꝯfundor. Sꝫ cū ſit tantꝰ dolor exterior. cruciatꝰ tn̄ interi or eſt grauior. cū tam ingratū te exꝑior. Et alibi Bern̄. ꝯtra ingratos in ꝑſona chriſti inuehit̉ dicens. Popule meus qͥd feci tibi. aūt in qͦ moleſtꝰ fui tibi. rn̄de mihi. qͥd cau ſe eſt ꝙ inimico meo magis libet ſeruire ꝙͣ mihi. Attēde ꝙ ego ſum qͥ creaui te. Ego oī bꝰ bonis ditaui te. Et ſi hec modica viden tur ingratꝭ. ego p̄cioſiſſimo ſanguine meo redemi te. Eya aīma mea. nō recedāt hec: corde tuo. nō diſcedant ab ore. ſꝑ gr̄as age nunqͣꝫ ceſſa vnigenitū dei filiū ꝓ tantis do nis bn̄dicere ⁊ magnificare. Sit tibi dile ctus ꝓ his oībꝰ aliqn̄ faſciculus myrrhe in corde tuo. aliqn̄ iubilus in mēce. laus ī ore. melos in aure. Anīa Iā diutiꝰ me cō tinere nō valeo. Dic queſo. Quid retribuā dn̄o ꝓ om̄ibꝰ q̄ retribuit mihi. Homo O anīa. ſicut dicit Bern̄. in meditatōibꝰ totā vitā tuā debes huic. nō īmerito qͥ vitā ſua ꝓte poſuit. et cruciatꝰ duros ſuſtinuit. ne ⁊ tu eternos cruciatꝰ ſuſtineres. Quid ti bi vel durū eſſe poterit cū recordatꝰ fueris ꝙ ille ſpecioſus in forma dei pro te voluit crucifigi. O qͣꝫ indebita miſeratio. o qͣꝫ gra tulta dignatio. qͣꝫ inopinata dilectio. qͣꝫ ſtu penda dulcedo. regem gl̓e ꝓ deſpectiſſimo vermiculo mori ⁊ crucifigi. O qͣꝫ dulcꝭ ami cus. o qͣꝫ fortis auxiliator. o qͣꝫ prudēs cōſi liator. Anīa O homo fateor ⁊ vere re cognoſco ſi eſſent in me om̄es vite filioruꝫ adā. om̄es dies ſeculi. ⁊ labores oīm hoīm qͥ ſunt. fuerūt ⁊ erunt. nihil eſſet ad cōꝑatio nē illiꝰ qd̓ ſponſus meꝰ ꝓ me ſuſtinuit. qd̓ ꝓ pctīs meis filiꝰ dei tolerauit. Cū gͦ donaue ro ei qͥcqͥd ſum ⁊ qͥcquid poſſum. nōne erit ſicut ſtella ad ſolē. ſicut ſtilla ad fluuiū. ⁊ ſic̄ puluis ad montē. Hec Bern̄. Homo O anīa qꝛ iā ꝯſidero ꝙ depurato cōtem platiōis oculo gr̄am diuīe redēptiōis qua te a pctō originali ſponſus tuus liberauit agnoſcis. adhuc modicū ꝓ deo loqͥ incipiā. ⁊ tibi ad cumulū diuine miſeratiōis qͣliter ip̄am a pctō actuali liberata ſis oſtendaꝫ. Cōuerte igit̉ radiū ꝯtemplatiōis ad bn̄fi ciū iuſtificatōis. ⁊ ꝯſidera dn̄i d̓i tui gr̄aꝫ. qͣꝫ paterne ꝑ occultā inſpirationē te a pctō re uocauit. qͣꝫ dulciter ⁊ qͣꝫ amicabilit̓ alloq̄n do ꝑ interiorē allocutionem te vocauit di cens. Reuertere reuertere ſunamitis. id eſt anīa ꝑ pctm̄ miſera effecta. vel captiuata vl̓ mortificata. Reuertere inquit o aīa ad me. ego ſum creator tuus. Reuertere. ego ſum redēptor tuꝰ. Reuertere ego ſum ꝯſolator tuus. Et ſi hec modica vident̉. reuertere vl timo. qͥa ego ſum tā liberalis remunerator tuus. Reuertere igit̉ ad me. ego ſum qui te tā nobilit̓ creaui. Reuertere. ego ſuꝫ qui te tā miſericorditer ꝑ mortē meā amariſſimā de morte eterna liberaui. Reuertere ad me ego ſum qͥ te bonis ſpūalibꝰ et corꝑalibꝰ tā multiplicit̓ ditaui. Reuertere vltīo ad me o anīa. ego ſum qͥ te iā ꝑ p̄paratā felicitatē tā liberaliter remūeraui. Reuertere inquit a pctō cogitatiōis. reuertere a pctō locutōis. reuertere a pctō actiōis. reuertere a pecca to aſſuefactiōis. Reuertere ad me o aīa. te ſancti cū magno deſiderio expectāt. ⁊ ad tu um aduētū angeli exultant. Reuertere vo cat te expāſis in cruce manibꝰ ieſus chriſtꝰ Reuertere. tuū reditū p̄ſtolat̉ totiꝰ trinita tis abyſſus. O anīa hec fuit vox ſi bn̄ recō lis dilecti inuitantꝭ. Aduerte nūc que fue rit longanimitas expectantꝭ. O quāto tꝑe tuū aduentū expectauit. heu quanto tꝑe te in peccatis tuis tolerauit. O qͦt ⁊ quantos ante tuā ꝯuerſionem in pctīs dānauit. ⁊ te ſemꝑ peccantē miſericordit̓ expectauit. Re uertere adhuc o anīa. chriſtus ī cruce te ex pectans habꝫ caput inclinatū ad te pecca qͥ q ꝫ Soliloquium tricem ⁊ immundā deoſculandā. habꝫ bra chia extenſa ad amplexandaꝫ. manꝰ aꝑtas ad remittendū. corpꝰ extenſum ad ſe totuꝫ impendendū. pedes affixos ad tecū cōma nendū. latus apertū ad te in illud intromit tendū. Eſto ergo o anīa iā columba nidifi cans in foraminibꝰ petre. in cauernis mace rie. ꝑuola manus. ꝑuola pedes. īuola late ri. ibi tuta requies. ibi ſecura quies. Hec Bernardꝰ. Hugo de ſctō victore. O anīa ſi digne cogitare poſſes. qͦt ⁊ qͣles in tui cō paratiōe abiecti ſunt. qͥ tibi datā gratiā con ſequi nō meruerūt. Elegit gͦ ⁊ p̄elegit te ſpō ſus tuus. elegit te in om̄ibꝰ. aſſumpſit ex oī bus. amauit pͦ omnibꝰ. An ignoras qͣꝫ feda pͥus fuiſti. qͣꝫ polluta ⁊ diſſoluta pͥus extiti ſti. Ip̄e te lauit lauacro regeneratiōis. pa uit cibo dulciſſimi corꝑis. Ipſe tibi dedit veſtimēta virtutū. quibꝰ nuditatē tuā tege res ⁊ te adornares. Ip̄e ꝯtulit aromata bo norū operū. quibꝰ fetorē peccati effugares. dedit ſpeculū ſcripture in qͦ faciē tuā agno ſceres. Hec Hugo. O anīa vidiſti longani mitatē expectātis. iam nūc cōuerte radiuꝫ ꝯtemplatiōis ad benignitatē iuſtificantis. Cogita diligent̓ vnde tibi poſt hec omnia tam ineſtimabil̓ gr̄a. vt eiꝰ merearis eē ſpō ſa. in queꝫ deſiderāt angeli ꝓſpicere. Bern̄. Quid ergo retribues dn̄o ꝓ om̄ibꝰ que re tribuit tibi. Tribuit em̄ tibi ꝑ gratiā vt ſis ſocia menſe. ſocia regni. ſocia thalami. Ui de quibꝰ brachijs a te ſit amplexandꝰ. qui bus labijs deoſculādus. qͥ te tanti eſtima uit. vt te ſuo ſanguine mundaret. ⁊ ꝓpter te ſomnuꝫ mortis acciꝑet. Anīa Fateor iam ⁊ recognoſco. experior et intelligo me multo plura his a deo meo recepiſſe. ſed ꝓ his omībꝰ nihil dignū beneficijs tantꝭ deo retribuiſſe. Bernardꝰ in meditatōibꝰ. Mi ſericordias dn̄i ineternū cantabo. qꝛ ſeptē in me miſericordias factas ꝯſidero. ꝑ quas ſuā ineſtimabilē pietatē euidentiſſime reco gnoſco. Primo ꝙ a multꝭ peccatis me con ſeruauit. Secūdo ꝙ me peccantē non ſta tim dānauit. ſed me ꝓlongāte iniquitatem. ip̄e ꝓlongauit pietatē. Tercio ꝙ cor meum īmutauit. vt fierēt ei dulcia q̄ prius erāt a mara. Quarto ꝙ me penitentē miſericor diter recepit. Quinto ꝙ ꝯtinēdi ⁊ emēdan di mihi virtutē p̄ſtauit. Sexto ꝙ dedit mi hi gratiā ꝓmerendi. Septimo ꝙ mihi tri buit ſpem obtinēdi. Dic mihi iā o homo ꝓ pter diuinā clementiā. qͥd ꝓ his om̄ibꝰ do mino meo retribuā. ne fiam indigna ꝑcipi endis ſi ingrata fuero inuēta de perceptis Augꝰ. Quid gͦ retribuā dn̄o. niſi ꝙ diligaꝫ ⁊ gras agam. cōfitear ⁊ laudeꝫ dicā nomini ſuo eterno ⁊ bn̄dicto. Quoniā tā paratꝰ eſt mihi dimittere mala. ⁊ tā ineſtimabilia cō ferre bona. Gratie eiꝰ deputo ꝙ pctā mea qͣſi glaciē ſoluit. gr̄e eius deputo quecunqꝫ mala nō feci. ⁊ ideo oīa mihi reputo dimiſ ſa qͦcunqꝫ a meip̄o duce non ſunt cōmiſſa. Hec Auguſt. in libro ꝯfeẜ. Homo O anīa ſcito ꝙ quicqͥd tibi dilectꝰ tuus cōtu lit. quicqͥd ꝓpter te ſuſtinuit. totū in chari tate ꝑpetua(qua te dilexit) ꝯſūmauit. Un̄ (ſicut eſtimo) nec meliꝰ nec decentiꝰ qͣꝫ ꝑ di lectionē retribuit̉ qd̓ ex ſola dilectiōe ꝯdo natur. Anīa Eya mi dn̄e deꝰ meus. ſi hec ita ſe habēt. qͣntū ego infelix ⁊ miſera di ligere deberem deū meū. qͥ me creauit cum nō eram. redemit cū perierā. ⁊ de multꝭ pe riculis liberauit me. qn̄ errabā reduxit m qn̄ ignorabā docuit me. qn̄ peccabaꝫ corri puit me. qn̄ ꝯtriſtabar conſolatꝰ eſt me. c ſtēti tenuit me. qn̄ cecidi erexit me. quanc iui duxit me. quādo veni ſuſcepit me. Hec ⁊ multa alia fecit mihi deus meꝰ. de quibꝰ dulce mihi erit ſemꝑ loqͥ. ſemꝑ cogitare. ſꝑ gr̄as agere. vtinā ꝓ omnibꝰ beneficijs ſuis poſſem eū laudare ⁊ amare. Cū em̄ ẜm au ctorem de ſpū ⁊ anīa. cūctis ſit p̄ſidens. ſin gulos implēs. vbiqꝫ p̄ſens. cunctoꝝ curam agens. et tā ſingul̓ qͣꝫ om̄ibꝰ p̄uidens. ita mn̄ totū ad cuſtodiā meā occupatuꝫ video. qͣſi omniū oblitꝰ fuerit ⁊ mihi ſoluꝫ intendere velit. Sic em̄ p̄ſentē ſe mihi exhibet. ſemꝑ ſe paratū offert. ſi me paratuꝫ inuenerit. v quocūqꝫ me verto non me deſerat. niſi ege prius deſeram eū. Nec ꝓ his om̄ibꝰ qd̓ illi retribuā habeo niſi tm̄ vt diligaꝫ. Hec au ctor de ſpū ⁊ anīa. Bern̄. O bone ieſu. quo tiens poſt immēſas ⁊ innūerabiles lachry mas. qͦtiens poſt varios ſingultꝰ ⁊ gemitꝰ me ſauciatā ⁊ iam pene deſperantē vnxiſti vnctione miſericordie tue. ⁊ oīno pene defi cientē excepiſti gaudentē. nec dereliqͥſti de venia p̄ſumenteꝫ. Sed ſuꝑ hec om̄ia mihi te bone ieſu amabilē nō īmerito reddit ca lix paſſionis quē bibiſti. opus nr̄e redēpti onis quod ſuſcepiſti. Hoc em̄ eſt qd̓ totum amorē meū vendicat ſibi. hoc eſt quod me am deuotionē blandiꝰ allicit. ⁊ iuſtiꝰ ſtru Fo. CX rit. ⁊ vehementiꝰ afficit. Etem̄ vbi te humi liaſti. vbi te naturalibꝰ radijs exuiſti. ibi ca ritas plꝰ effulſit. gr̄a ampliꝰ radiauit. Hec Bern̄. Adiuro vos(inqͥt anīa in canticꝭ) fi lie hicrl̓m. vt ſi inuenerit dilectū. nūciate ei qꝛ amore langueo. Bern̄. Nō operit aīma quē diligit. qꝛ p̄ſentē oībꝰ credit. qͥ de corde ſuo nō recedit. Augꝰ. Amo te dn̄e. ⁊ impati ens eſt amor. nec lachrymis ſedatur. donec amori det̉ qd̓ amat̉. Nihil eiꝰ meſticiā ꝯſo latur. qͦuſqꝫ nō aſpicit̉ qd̓ deſiderat̉. Aīa Sed nūqͥd o hō ille tenet̉ deū diligere. qͥ ſe gaudet talia qͣlia ego cōmiſi mīme cō miſiſſe Hō O anīa nō te qͥſqͣꝫ irrideat ab eo egrā ſanari oportet. a qͦ ſibi preſtituꝫ eſt vt nō egrotaret. vl̓ forſan vt maiores la bores cautiꝰ euitaret. Et iō deū tantundē īmo reuera ampliꝰ diligat. qꝛ ꝑ quē me vi det tantꝭ pctōꝝ meoꝝ languoribꝰ exui. per eū ſe videt tantꝭ doloribꝰ n̄ implicari. Hec Augꝰ. in li. ꝯfeſſionū. Hiero. Sine amore charitatis qͣꝫuis qͥſqꝫ recte credat. ad beati tudinē tn̄ venire nō poteſt. qꝛ tanta eſt cha ritas vt etiā ꝓphetia ⁊ martyriū ſine illa ni hil eſſe credant̉. nullū p̄miū charitati com penſat̉. Charitas em̄ oīm ꝟtutum obtinet pͥncipatū. Augꝰ. Da mihi te deꝰ meus. red de te mihi. amo te. ⁊ ſi parū eſt amem validi us. Nō poſſum metiri vt ſciā qͣntū deſit mi hi amoris tui ad id qd̓ ſatis ē. vt currat vi ta mea ī amplexꝰ tuos. nec auertat̉ donec abſcondat̉ in abſcōdito vultꝰ tui. Hoc ta men ſcio ꝙ male mihi eſt p̄ter te. ⁊ om̄is co a q̄ deꝰ meꝰ non eſt. mihi egeſtas eſt. Hec lugꝰ. Anīa Nūc gͦ o hō qꝛ ꝓ his oībꝰ dilectū dilectorē meū vt dixiſti diligere de beo. dic q̄ſo quātū aūt quō ip̄m diligā. qͣte nus ſibi viciſſitudinē tante dilectiōis repē dam. Hō O anīa qͣꝫuis ẜm Bern̄. cau ſa diligēdi deū. deꝰ ſit. modus ꝟo diligendi eū ſit ſine modo diligere. poſſumꝰ tn̄ mo dū aliquē ex ip̄is ſacre ſcripture locis inue ſtigare. Ip̄e etem̄ qͥ tibi dilectioneꝫ tribuit modū diligēdi on̄dit qn̄ dixit. Diliges do minū deū tuū ex toto corde tuo. ex tota aīa tua. ⁊ ex tota fortitudine tua. Dilige igitur anīa amore ſingulari deū pr̄em. qͥ te tā no biliter ex nihilo creauit. deū filiū qͥ te tā in eſtimabiliter ꝓ te moriēdo reformauit. de um ſpm̄ſctm̄ qͥ te tā miſericordit̉ ⁊ tā dulcit ſepius ꝯſolādo a pctō ꝯſeruauit. ⁊ in bono ꝯfortauit. Dilige igit̉ deū pr̄em fortiter. vt nullo alieno amore ꝑiculoſe vincarꝭ. dilige deū filiū ſapient̓. vt nullo alieno amore do loſe ſeducarꝭ. dilige deū ſpm̄ ſctm̄ dulciter. vt nullo alieno amore venenoſe inficiaris. Uel alit̓ ẜm Bern̄. Diſce a chriſto o anima chriſtiana. quēadmodum debeas diligere chriſtū. Dilige dulcit̉. prudēt̓ ⁊ fortit̉. Dul citer vt amore illiꝰ oīs amor alius tibi vile ſcat. ⁊ ip̄e ſolus ſit tibi mel in ore. melos in aure. iubilus in corde. Dilige prudent̓. vt amor tuus in eo ſolo ⁊ in nullo alio ꝯtinue inardeſcat Dilige fortiter. vt tua fragilitaſ oīa dura ⁊ aſpera gaudent̓ ꝓ ip̄o ſuſtineat. vt dicas. labor meꝰ vix eſt vniꝰ hore. ⁊ ſi am E plius ē nō ſentio p̄ amore. Hec Bern̄. Hie ronymꝰ. Ita chriſtianꝰ ꝑ amorē in chriſtuꝫ iugit̉ intendat. vt oīa libent ꝓpter ip̄m ſuſti neat donec ad ip̄m ꝑueniat. Hec Hiero. Amemꝰ chriſtū. ⁊ eiꝰ ſemꝑ q̄ramꝰ inherere amplexibꝰ. ⁊ facile videbit̉ om̄e qd̓ eſt diffi cile. Amb̓. O anīa ſꝑ in mēte tua ꝑtracta qͣꝫ dulciter chriſtꝰ te dilexit in incarnatiōe. qͣꝫ prudent̓ in ꝯuerſatiōe. ⁊ qͣꝫ fortit̉ in paſſiōe Hugo. Nulladilectio maior. nulla caritas ſincerior. nullus amor fortior. mortuus eſt ꝑ te innocēs. nihil in te īueniēs qd̓ amaret. Hec Hugo de ſctō vic. Anīa. Dic q̄ſo o hō ſalua reuerētia tua. nō ex curioſitate. ſed ex hūilitate. non ex p̄ſumptōe ſꝫ potiꝰ ex deuotiōe int̓rogo. Et qͥd eſt qd̓ amo cū de uꝫ meū amo. Hō O aīa ſi tua q̄ſtio eēt p̄ſumptuoſa. tūc nimis eēt vicioſa ſed qꝛ ex deuotiōe originat̉. deuotā rn̄ſioneꝫ meret̉. Audi gͦ qͥd dicit ille magnꝰ amator dei. Au gꝰ. in lib̓. ꝯfeẜ. Cū deuꝫ inqͥt amo. non amo ſpeciē aut decꝰ. nō tp̄s. nō candorē lucꝭ iſtiꝰ amicū oculis. nō dulces melodias. nō vn uenta ſuauit̉ redolētia. nō māna. nō mel la. nō mēbra carnis amplexibꝰ acceptabilia nō hec amo cū deuꝫ amo. Sed qͥd amo. A mo lucē qͣndā. qͣndā vocē. quēdā odorē. q̄n dam cibū. quēdā amplexū interiorꝭ homīſ mei. vbi fulget aīe qd̓ nō capit locus. vbi ſo nat qd̓ nō capit tempꝰ. vbi redolet qd̓ non ſpargit flatꝰ. vbi ſapit qd̓ nō minuit edaci tas. vbi heret quod nō diuellit ſatietas. Anīa Dic q̄ſo o hō vel paululū de chari tatis ꝟtute. qͣ cognita ad diligēdū deū for tius animꝰ inardeſcat. Hō. Reuera o anīa charitatꝭ fructꝰ magnꝰ eſt. ſed occultꝰ. Ip̄a em̄ ẜm Aug. in aduerſitatibꝰ tolerat. ī ꝓſperitatibꝰ tēperat. in durꝭ paſſiōibꝰ ē for qͥ q 4 Soliloquium tis. in bonis oꝑbꝰ hilaris. in tentatiōe tu tiſſima in hoſpitalitate liberaliſſima. inter veros frēs letiſſima. int̓ falſos patiētiſſima Ip̄a ē int̓ obprobria ſecura. int̓ odia bene fica. int̓ iras placida. int̓ inſidias innocēs. ī iniqͥtate gemēs. ī ꝟitate reſpirās. Hec Au gꝰ. de laude caritatꝭ. Bern̄. O felix amor ex qͥ orit̉ ſtrenuitas moꝝ. puritas affectuum. ſpōſi inardeſcas. Minꝰ em̄ eū amas fici ſubtilitas intellectuū. ſctītas deſideriorū. claritas opeꝝ. fecūditas ꝟtutum. dignitas meritoꝝ. ſublimitas p̄mioruꝫ ⁊ honoꝝ. O dulcedo amorꝭ. o felix amor dulcedīs. ꝯme dat te cor meū. ⁊ nectare tuo repleant̉ viſce ra aīe mee. Hec Bern̄. Idē. O aīa qͣꝫ dulcꝭ eſt cibꝰ caritatꝭ. qͥ feſſos alleuiat. debiles ro borat. meſtos letificat. Iugū nāqꝫ ꝟitatꝭ fa cit ſuaue. ⁊ onꝰ eiꝰ leue. Ideꝫ. Fateor dn̄e. nō ſuſtinui pondꝰ diei ⁊ eſtꝰ. ſꝫ iugū ſuaue ⁊ onꝰ leue porto. Opꝰ em̄ meū vix eſt vniꝰ ho re. ⁊ ſi plꝰ ē nō ſentio pͦ amore. Sꝫ qͥd plura Hugo de ſctō vic. O aīa tāta ē vis amoris vt talē te neceſſe ē eſſe. qͣle ē illud qd̓ amas Et cui ꝑ affectū ꝯiūgeris in ip̄iꝰ ſil̓itudinē ip̄a qͦdāmodo dilectiōis ſocietate tranſfor maris. Hec Hugo. ¶ Capl̓m III Quō aīa ꝑ mētale exer citiū dꝫ radiū ꝯtēplatiōis ꝯuertere ad exte riora. vt cognoſcat qͣꝫ inſtabil̓ ſit mundana opulētia. qͣꝫ mutabil̓ mūdana excellētia. et qͣꝫ miſerabilis mūdana magnificētia. Anima. Am uideo quo niā miſer ē oīs animꝰ iūctꝰ ami cicia rebꝰ tꝑalibꝰ q̄ cū labore acqͥ runt̉. cū timore poſſident̉. cuꝫ dolore amit tunt̉. Sed btūs ē qͥ amat te dn̄e. ⁊ inimicū ꝓpter te. ⁊ amicū in te. Solꝰ em̄ nullū carū amittit. cui oēs in te chari ſunt. te ꝟo nemo amittit. niſi qͥ te dimittit. qͥ aūt te dimittit qͦ vadit. niſi ad te placido a iratuꝫ. Hec Au gꝰ. Idē. O charitas q̄ ſꝑ ardes ⁊ nunqͣꝫ ex tinguerꝭ. Caritas deꝰ meꝰ accēde me. Iu bes vt amem te. da qd̓ iubes ⁊ iube qd̓ vis. Iubes certe qd̓ ꝯtineā a ꝯcupiſcentia car nis. a ꝯcupiſcētia oculoꝝ. ⁊ ambitōe ſeculi. Auguſ. Minꝰ te dn̄e amat qͥ aliqͥd tecū a mat. qd̓ ꝓpter te nō amat. Amb̓. O hō ame mus xp̄m ⁊ eiꝰ ſꝑ inherere q̄ramꝰ amplexi bus. ⁊ tacile videbit̉ om̄e difficile. Hō Grego. O aīa iā vt video recognoſcis qͣꝫ felix ⁊ qͣꝫ beatꝰ eſt qͥ in ſolo et̓nitatꝭ deſiderio ꝑ amorē figit̉. qͥ nec ꝓſꝑitate extollit̉ nc aduerſitate qͣſſat̉. ⁊ duꝫ nihil hꝫ in md̓o or diligat. nihil eſt in md̓o qd̓ ꝑtimeſcat. Pe Grego. in mora. Cōuerte igit̉ o aīa nūcru diū ꝯtēplatiōis ad ea q̄ ſunt iuxta te. h̓ ē a md̓m iſtū ſenſibilē. vt ip̄m et ea q̄ ſunt ī ip̄ deſpicias. ⁊ eo deſpecto amplius in amor qͥd cū eo appetꝭ. qd̓ ꝓpter ip̄m ⁊ in ip̄o nō di ligas. Tanto eī ẜm Grego. qͥs ab illo ſi nō amore diſiūgit̉. qͣnto inferius deleci ⁊ citiꝰ ad deū ꝯuertit̉. qͥ nō hꝫ in hͦ ſecl̓o vn de delectet̉. Et ẜm glo. ſuꝑ Exodo. Tante qͥs ab īferioꝝ amore diſiūgit̉. qͣnto ad ſol et̓na amāda ſubleuat̉. Cetera igit̉ creatur. tibi vileſcat. vt creator tuꝰ in corde folꝰ dul ceſcat. Augꝰ. Uolue igit̉ ſꝑ ⁊ reuolue. n̄ tn̄ ex auditꝭ ſed etiā ex exꝑtis. nō tm̄ ex dictt. ſa etiā ex factꝭ. qͣꝫ inſtabil̓ ſit mūdana opulen tia. qͣꝫ mutabil̓ mūdana excellētia. qͣꝫ falſa miſerabil̓ mūdana gl̓ia. Om̄e em̄ ẜm Gre qd̓ hic eminet. multo plꝰ merore afficit̉. qͣꝫ honore gaudeat. Gregꝭ. Ecce hꝰ md̓i ama tores nūdinas hꝰ ſeculi ꝑambulāt. alij d uitias. alij honores. alij gl̓iam q̄rētes. Sꝫ qͥd de diuitijs dicā. q̄ cū labore acqͥrunt̉ cī timore poſſident̉ cū dolore amittūt̉. Quic de honore referā. In loco ſublimi poſitus es. nūqͥd nō eris iudicādꝰ ab oībꝰ. lacerādꝰ ab oībꝰ. Nunqͥd in honore ſine dolore. in latiōe ſine tribulatione. in ſublimitate ſit vanitate eſſe qͥs poterit. Quid de gl̓a dicā. Nihil aliud eſt niſi q̄dā vana auriū inflatio Nūquid et ip̄a eſt ſine iudicio. Reſpice qͦs antecedis. ⁊ cogita qꝛ in oībꝰ inuidie ſemīa p̄bes. Totiens angelo apoſtate ſil̓is eē vo lo. qͦtiens p̄eſſe deſidero. Hec Bern̄. H ro. Nihil nāqꝫ ſeculo rebuſqꝫ ſeculi fuga eſt. qͣs cū tenere cupimꝰ amittimꝰ. Uidiſt imꝑatores. vidiſti p̄fectos. vidiſti exercitꝰ. victorias ⁊ triūphos. heri fuerūt. hodie nō ſunt. heri qͣſi flos apparuerūt. hodie qͣſi fe nū aruer̄t. Nihil itaqꝫ bonū ē niſi qd̓ ꝑpetu um eſt. Hec Hiero. Anīa O hō ſi hec ita ſe hn̄t. qͥd eſt qd̓ miſeri hoīes q̄rūt. dun mūdi vanitates appetūt. O qͣntuꝫ excecati ſunt qͥ mūdi gl̓iam q̄rūt. Greg. Nōnulli dū qͦrūdā gl̓iaꝫ cernūt. magnū aliqͥd exiſtimāt atqꝫ vt talia mereant̉ exoptant. Cū ꝟo eos moriētes aſpiciūt eoꝝ qͣꝫ vana ſit gl̓ia cum gemitu fatent̉. ⁊ dicunt. Ecce qͣꝫ nihil eſt hō Hec Grego. Hō O anīa chariſſima ⁊ Fo. CX I quid ſunt mūdana oīa niſi q̄dā van a ſom nia. Et quid ꝓfuit ſuꝑbia aūt diuitiarū ia crātia amatoribꝰ ſuis. Trāſierūt em̄ omīa ranqͣꝫ ymbra ⁊ tanqͣꝫ nauis q̄ ꝑtrāſijt fluctu antē aquā. cuiꝰ nō eſt inuenire veſtigiū. In malignitate em̄ ſua ꝯſumpti ſunt. Heu qͣꝫ plurimi etiā nullū ſignū reliq̄rūt. Ubi ſunt pͥncipes gentiuꝫ. ⁊ qͥ dn̄ati ſunt ſuꝑ beſtias que ſunt ſuꝑ terrā. Qui argentū theſauri zauerunt. ⁊ aurū ꝯgregauerūt. qͥ ciuitates ⁊ caſtra extruxerūt. reges et regna bellādo deuicerūt. Ubi ſapiens. vbi ſcriba. vbi inqͥ ſitor huiꝰ ſeculi. vbi ſalomon ſapiētiſſimus vbi alexāder potētiſſimꝰ. vbi ſamſon fortiſ ſimus. vbi abſalon ſpecioſiſſimꝰ. vbi aſſue rus gl̓ioſiſſimꝰ. vbi ceſares potētiſſimi. vbi reges. vbi pͥncipes inclyti. Quid ꝓfuit eis inanis gl̓ia. breuis leticia. mundi potētia. magna familia. carnis voluptas. diuitiaꝝ falſitas. ꝯcupiſcentie ſuauitas. Ubi riſus. vbi leticia. vbi iactātia. vbi arrogātia. Ecce zeneroſitas ſanguīs. pulchritudo corporꝭ. orma elegāſ. iuuenilis decor. p̄dia. palacia immēſa. ſuppellex. adde ⁊ mundi ſapīam. de mūdo ſunt hec oīa. ⁊ mūdus qd̓ ſuū eſt di ligit. ⁊ tn̄ cū mūdo nō diu ſubſiſtūt. Trāſi bit em̄ mūdus ⁊ concupiſcētia eius. Bern̄. Tu gͦ ſi recte ſapis. ſi tecū lumē oculoꝝ eſt. deſine ſequi que ꝯſequi miſeꝝ eſt. qͥ poſſeſ ſa onerant. amata inquināt. ⁊ amiſſa cruci ant. Tu gͦ relinque hec om̄ia ꝓpter eū qͥ eſt ſuꝑ om̄ia. Hec Bern̄. Fuge gͦ ⁊ confuge o ania ad vrbē refugij hͦ eſt ad vitā religioſaꝫ vbi poſſis de p̄teritis agere pnīam. ⁊ in pre ſenti obtinere gr̄am. ⁊ felicit̓ p̄ſtolari futu ram gloriā. Nō te retardet pctōꝝ ꝯſcientia bi ſuꝑabūdauit iniqͥtas. ſuꝑabundare uit ⁊ gr̄a. Nō pnīaꝝ auſteritas ipſa te reat. Non em̄ ꝯdigne ſunt paſſiōes hꝰ tꝑis ad p̄teritā culpā que remitcit̉. ad p̄ſen tem gr̄am q̄ immittit̉. ⁊ ad futurā gloriaꝫ q̄ pmittitur. Hec Bern̄. Anīa Iā falſi tatē ⁊ inſtabilitatē mūdi agnoſco. ſꝫ neſcio q̄ vinculo detēta adhuc auertere mentē ne queo. Hō Certe ſi diligent̓ o aīa ⁊ pru denter periculū tuū qd̓ de mūdo incurris aduerteres. ꝓculdubio animū a ſeculi va nitatibꝰ cohiberes. Grauis em̄ ⁊ nimis pe riculoſa eſt mūdana ꝯuerſatio. qꝛ ẜm Ber̄. Periclitat̉ caſtitas in delicijs. hūilitas ī di uitijs. pietas in negocijs. ꝟitas in multilo quio. caritas in hͦ nequā ſeculo. O aīa debi lis ⁊ infirma qͣ tā facilis es ad decipiendū. tā prona ad cadendū. tā difficil̓ ad ſurgen dū. An ignoras ꝙ ſicut difficile ē arborem iuxta viā poſitā fructꝰ pucherrimos vſqꝫ ad maturitatē ſeruare. ſic difficile eſt hoīeꝫ iuxta ſeculū viuentē iuſticiā īmaculatā vſqꝫ in finē ꝯſeruare. Hec Chryſo. Itē Auguſ. in epl̓a quadā. Uincula huiꝰ mūdi habent aſperitatē verā. iocunditatē falſaꝫ. certū do lorē. incertā voluptatē. durū laboreꝫ. timi dā quietē. plenā miſeriā. nullā beatitudinē. inanē ſpem. O anīa ſi hͦ in mente portares. mundū ⁊ ea q̄ in mūdo ſunt cōtēneres. Et qͥd eſt chariſſima qd̓ diligis. quid ē qd̓ appe tis. quid ē qd̓ in mūdo querꝭ. Si p̄lationē diligis. qͥd aliud facis niſi ꝙ vitā tuā cōfun dis An ignoras ꝙ mōſtruoſa res eſt gradꝰ ſummꝰ. ⁊ animꝰ infimus. ſedes pͥma et vita ima. lingua magniloqua. ⁊ manꝰ ocioſa. ſer mo multus ⁊ fructꝰ nullus. vultꝰ grauis et actus leuis. ingens auctoritas ⁊ nutās in ſtabilitas. Hec Bern̄. Sed forte diceres. p̄lationē quidē appeto. ſed in ip̄a bene ⁊ ſctē viuere intendo. Laudo. ſed raro qd̓ lauda re valeaꝫ inuenio. Unde ſꝑ timeo qd̓ dicit Grego. in regiſtro. Ita ſibi regentiū ⁊ ſub ditorū merita cōnectunt̉. vt ſepe ex culpa p̄ ſidentiū fiat deterior vita ſubditoꝝ. Et ſe pe ex merito plebiū delinquat vita paſtoꝝ. Si ſapientiā mundi querꝭ. o quāto pericu lo te cōmittis. Bern̄. Heu qͦt ⁊ quātos mū di maledicta ſapiētia ſupplātauit. ⁊ ꝯceptū in eis diuinū extinxit ſpm̄. quē vehementiꝰ dn̄s accēdi voluit. An ignoras ꝙ ſapiētia mūdi terrena eſt. aīalis ⁊ diabolica. inimi ca ſalutis. ſuffocatrix vite. ⁊ mr̄ cupiditatꝭ. Hec Bernardꝰ. Augꝰ. Qui ſine ſaluatore ſalutē vult querere. et ſine vera ſapiētia eſti mat ſe prudentē fieri poſſe. nō ſanꝰ ſed eger eſt. nō prudens ſed ſtultꝰ eſt. et in egritudi ne laborat aſſidue. Qui em̄ creſcit in ſcien tia ⁊ nō in bona vita. elongat̉ a deo. ſicut di cit algazel. Tu ergo ſi ſapiēs eſſe deſideras diſcas in terris. quorū ſcientia ꝑſeueret te cum in celis. Hec Hiero. Hic ſtudeas qͣlit̓ ad ip̄m ꝑuenias. quē ſemel vidiſſe eſt oīa di diciſſe. Hec eſt illa eterna veritas. ſine qua om̄e ſaꝑe deſiꝑe eſt. quā ſolā cognoſcere ꝑ fectū ſcire eſt. Augꝰ. Infelix hō qui ſcit oīa alia te aūt neſcit. Beatꝰ aūt qͥ te neſcit. etiā ſi alia neſciat. Si auteꝫ te ⁊ alia nouit. non ꝓpter illa beatior. ſed ꝓpter te ſolum beatus. qͥ q 5. Soliloquium Anſelmꝰ. Sꝫ fortaſſe diuitias mūdiales. pompas ſecl̓ares. ⁊ delicias carnales o aīa mea diligis. ⁊ ꝓpter hͦ mūdū inuite derelin quis. Sed attēde qͣꝫ caduca ⁊ fragilia ſunt hec. Dic vbi reges. vbi pͥncipes. vbi oīm p̄ dictoruꝫ dilectores. Timeo ꝙ ml̓ti ex ip̄is heu extermīati ſūt. ⁊ ad inferos deſcēderūt Quid nūc eis ꝓdeſt ſuꝑbia. qͥd diuitiaꝝ ia ctantia. Qui em̄ plus diligit mūdū qͣꝫ deū. ſeculū qͣꝫ clauſtrū. gulā qͣꝫ abſtinētiā. luxuri am qͣꝫ ꝯtinētiā ſequit̉ diabolū. ⁊ ibit cuꝫ eo ad eternū ſuppliciū. Augꝰ. Qui florēt felici tate ſeculi. pereūt ꝟtute dei. florēt ad tēpuſ ꝑeunt inet̓nū. florēt falſis bonis ꝑeūt verꝭ tormētis. Idē. Si in hͦ ſecl̓o aliqͥd nos ha bere delectat. deuꝫ qͥ poſſidet oīa expedita mēte poſſideamꝰ. ⁊ in ip̄o habebimꝰ qͥcqͥd felicit̓ ⁊ ſctē deſideramꝰ. Gre. Nec diuiti ob ſunt opes ſi eis bene vtat̉. nec pauꝑem ege ſtas ꝯmēdabilē facit ſi int̓ inopias ſordes pctī nō caueat. Sꝫ adhuc o anīa inuenies qd̓ obijcias dicēs. Mūdū deſpicio. ſꝫ ami cos. parētes ⁊ cognatos derelinq̄re nō va leo. Friuola o anīa eſt hec obiectio. Bern̄. Fidelis ẜmo ⁊ oī acceptiōe dignꝰ. Si im piū eſt ꝯtēnere pr̄em vl̓ mr̄em ꝓpter chriſtū pijſſimū eſt. O dirū pr̄em. o ſeuā mr̄eꝫ. īmo nō parētes ſꝫ ꝑemptores. qͥ te malunt ꝑire cū eis qͣꝫ regnare ſine eis. Hiero. Licꝫ ſpar ſo crine ⁊ ſciſſis veſtibꝰ. vbera qͥbꝰ te nutrie rat mr̄ on̄dat. licet ī limine pr̄ iaceat. ꝑ ꝯtē ptā mr̄em. ꝑ calcatū pr̄em ꝑge ſiccis ocul̓. ⁊ ad vexillū crucꝭ euola. Solū pietatꝭ genꝰ eſt in his fuiſſe crudeleꝫ. Chryſo. An igno. ras o aīa ꝙ qͥ habet ieſum. hꝫ pr̄em et ma trē ⁊ oēm amicū. Quid ſeq̄ris mortuos. ſe quere viuū. ⁊ dimitte mortuoſ ſepelire mor tuos ſuos. Aīa Iā ex ꝟbis tuis o hō ꝑ pendo. ⁊ ex multis exꝑimentis cognoſco. ꝙ etiā mūdus in ſeip̄o aruit. Sꝫ adhuc heu in multoꝝ cordibꝰ floret. qui amaritudīes mūdi diligūt. fugiētē ſequunt̉. labentē am plectunt̉. dic q̄ eſt tante cecitatꝭ rō. Hō O anīa an ignoras ꝙ tā delicata ⁊ tā no bilis es a ſponſo tuo auctore oīm cōdita. ꝙ ſine dilectiōe eſſe nō potes. Hiero. ī epl̓a ad euſtochiū. Difficile eſt hūanā aīam non amare. neceſſe eſt em̄ vt mēs nr̄a ad qͦſcūqꝫ trahat̉ affectꝰ. Und̓ ẜm Bern̄. etiā oportet ꝙ aut in ſūmis aūt ī infimis delecterꝭ. Igi tur ẜm Gre. in mora. Quia ſunt nōnulli qͥ vitā ſuā negligūt. dū trāſitoria appetunt. et eterna nō intelligūt. vl̓ intellecta ꝯtemnūt dolorē nō ſentiūt dū vulnerati ſunt. V heu ſe miſeri in bonis eē putāt. exiliū or patriā diligūt. ⁊ in cecitate qͣſi lumīs cla tate exultāt. Ecōtra electoꝝ mētes dū cun cta trāſitoria qͣſi nulla ꝯſpiciūt. ad qͥd ſum ꝯdite reqͥrūt. Cūqꝫ eoꝝ affectui nihil extra deū ſufficiat. in ſola ꝯtēplatiōe cōditorꝭ qͥe ſcunt. ſuꝑnis ītereſſe ciuibꝰ appetunt. ⁊ ad huc in md̓o poſiti extra md̓m ſurgūt. He Gre. Idē ſuꝑͣ ezechielē. Dulcedo videt̉ eſſe in rebꝰ hūanis. ſed eis qͥ nullaꝫ de celeſtit dulcedinē exꝑti ſūt. Quia dū mens hūan minꝰ eterna intelligit. tāto dulciꝰ in tꝑali reqͥeſcit. Sed ſi qͥs iā cordis lingua guſta uerit q̄ ſit illa dulcedo celeſtiū p̄mioꝝ huic qͣnto dulciꝰ fit qd̓ intꝰ videt. tāto magis in amaritudinē ꝟtit̉ om̄e qd̓ foris ſuſtinet. Anīa Ne q̄ſo o hō ꝓcraſtines mihi ali de mūdāo ⁊ celeſti gaudio ediſſerere. qͣt vtriuſqꝫ natura ꝑfectiꝰ cognita. vnuꝫ vi deſpiciā. ⁊ ad alteꝝ aſſeq̄nduꝫ ſtudioſiꝰ mi extendā. qꝛ puto ꝙ ſic̄ bonū n̄ amat̉ niſi gnoſcat̉. ita malū nō deuitat̉ niſi intellig Hō O aīa eſtimo ꝙ mūdanū g (ſi tn̄ pōt dici gaudiū. ⁊ nō potiꝰ flage cognitū) nunqͣꝫ ꝑfecte cognoſcit̉. niſi cū ꝑfe cte deſpicit̉. Un̄ ſicut a ꝑfectꝭ mūdi ꝯtēpto ribꝰ tradit̉. mūdanū gaudiū potiſſime ꝓpter qͥnqꝫ ꝯtēptibile eſt hn̄dū. Primo ꝙ hꝫy litatē in obiecto. Quid em̄ eſt ſeculi leticia Rn̄det Augꝰ. impunita neqͥcia.i. luxuriari. inebriari. comeſatōnibꝰ vacare. vanita intēdere. ⁊ ꝓ his in hac vita nihil mali ſi ne re. Putāt em̄ mali ſe eſſe in delicijs o nō corrigunt̉ ꝓ ſuis neqͥcijs. Et ignor ſic̄ dicit Augꝰ. nihil infeliciꝰ ē felicitate pe cantiū. qͣ penalis infirmitas nutrit̉. ⁊ mala volūtas roborat̉. Scd̓o hꝫ impuritate in ſubiecto. Anima em̄ peccatꝭ deformata eſt ſubiectuꝫ mundani gaudij. que letat̉ cī malefecerit. ⁊ exultat in rebꝰ peſſimis. bene dicit beatꝰ Hiero. ꝙ ridere et gau re cū hoc ſeculo. nō eſt factuꝫ homīs ſenſa ti. ſed frenetici Reuera o anima cor mūduꝫ nō cum hoc ſeculo immūdo. ſed cū deo ⁊ in deo letū eſt ⁊ iocundū. Tercio hꝫ breu tatem in ſeip̄o. qꝛ gaudiū hypocrite ad in ſtar puncti. Hypocrita eſt hic mundꝰ. cu gaudiū eſt ad inſtar puncti. quod nec latu nec longū nec altum eſt nec ꝓfundū. Auo ſuꝑ Ioh̓eꝫ. Leticia ſeculi vanitas eſt. cum Fo. CXII magno deſiderio ſperat̉ vt veniat. ⁊ nō po reſt teneri cū venerit. O aīma qͣꝫ breuis. qͣꝫ fracilis ⁊ qͣꝫ caduca ē mūdana leticia. Bre nes em̄ dies homīs ſunt. Quarto habēt triſticiā in t̓mīo. qꝛ ducūt heu miſeri ī bōis dies ſuos ⁊ īpuncto ad infernū deſcēdūt. xtrema em̄ talis gaudij luctus occupat. Immo o anīa ſi vales diſcernere. tale gau dium habꝫ ſemꝑ triſticiā admixtaꝫ in actu ſuo. qͥa ſemꝑ neceſſe eſt ꝙ p̄ſumat ſeua ꝑtur bata ꝯſcientia. An ignoras o aīa ꝙ nō diu tius ꝑdurat leticia q̄ eſt in comedendo ⁊ bi bendo qͣꝫ durat triſticia q̄ ē eſuriendo ⁊ ſi tiendo. ſic eſt de om̄ibꝰ alijs. Quinto ha bet miſeriā magnā in affectu ꝓprio. qꝛ eſt ſpi ritualis gaudij impedimētū. O anīa agno ſceqͣꝫ miſer eſt h̓ mūdus. ⁊ qͣꝫ miſerrimi qui ſequunt̉ ip̄m. Semꝑ em̄ mūdana gaudia excluſerūt homines a btā vita. Bern̄. O qͣꝫ vilis eſt qͣꝫ inutilis ē mūdana ꝯſolatio. ⁊ qd̓ plus eſt metuendū. qꝛ vere ac ſctē cōſolatio nis eſt impedimentū. Rennuas igit̉ o ani ma mea in mūdo delectari. ſi vis de d̓i me moria conſolari. Hec Bern̄. Augꝰ. Cetera creatura vileſcat vt creator in corde dulce ſcat. Anīa Iā mundū deſpicio. iam fal ſam leticiā. vera triſticiā. falſam dulcedinē ⁊ verā mundi amaritudinē agnoſco. ⁊ ob hͦ nō immerito hec om̄ia ẜm tuū ꝯſiliū ꝯtem no. Sed qꝛ ſicut aſſeris ſine dilectione eſſe nō valeo. dic queſo qͥd agā. quo me cōuer tam. vbi dilectionē ꝯuenientē inueniā Homo O anīa ſi teip̄aꝫ ꝑfecte cogno ſceres. ex tui ꝯgnitione mundū ⁊ om̄ia q̄ in mūdo ſunt ꝯtēneres. ⁊ diſcere poſſes quaꝫ ꝯſolationē ī tua dilectōe affectare nō īmeri to deberes. O anīa ſi te naturā celeſteꝫ in telligeres. ꝓculdubio terrenā ꝯſolationeꝫ abhorreres. Erubeſce igit̉ cōſolari ī ſceno. que es de celo. Erubeſce in imis delectari. que nō potes niſi in ſummo ſatiari. Natu raes(vt puto) celeſtis. ⁊ celeſtē ꝯſolationē Iſicut eſtimo) naturalit̓ ſi carnal̓ inſania ꝑ mitteret appetis ⁊ reqͥris. Bern̄. O qͣꝫ dulce ⁊ delectabile eſſet. adiūcto diuini amorꝭ cō dimento. ẜm naturā viuere. ſi carnalis inſa nia nos ꝑmitteret. qua ſanata. ſtatim natu ralibꝰ natura arridet. Anīa Et qͥd eſt ꝓ prie ẜm naturā viuere. Hō Proprijſſi me ẜm naturā viuere eſt in terrꝭ celeſtē vita ducere. ab exterioribꝰ ad interiora redire aꝑ interioribꝰ ad ſuꝑna aſcendere. ⁊ facere om̄ia ẜm nobiliſſimū qd̓ eſt in homīe p̄cel lens. hͦ eſt ẜm intellectu. Hec ph̓s. iiij. ethi. Anīa Poteſt ne aliqͥs in terris. ⁊ ī hac lachrymaꝝ valle celeſtē vitā ducere. Ho mō O anīa ſi de meis ꝟbis tanqͣꝫ homīs pctōris dubitas ⁊ mirarꝭ. audi Auguſtinū ⁊ apl̓m paulū. Ecce qͥd dicit Augꝰ. Cū eter num aliqͥd ꝑ cognitionē ⁊ amorē capimus mente iā non in hoc mūdo ſumus. Unde eſt quod dicit apoſtolꝰ. Noſtra cōuerſatio in celis eſt. O anīa mea puto igit̉ ꝙ verius es vbi amas qͣꝫ vbi animas. qꝛ quicqͥd dili gis ip̄a dilectiōis vi in eius ſimilitudinem trāſformaris. Si gͦ celeſtia contēplaris. ſi celeſtia diligis quomō iā nō in celis cōmo raris. que celeſtibꝰ ſpiritibꝰ in vita aſſimila ris. Anīa Heu heu iā me infelicem et miſerā. miſerabiliter multo iā temꝑe exce catam ſentio. que tanto temꝑe ꝑ cognitio nem in temꝑalibꝰ ⁊ terrenis rebꝰ oberraui. Mundanis ⁊ vilibꝰ me ꝑ amoreꝫ alligaui. de quibꝰ paucā conſolationē. multam vero amaritudinē ⁊ deſolationē. modicaꝫ ⁊ val de exilem leticiā. ſed variam ⁊ ſepe magnaꝫ cordis triſticiā ſumpſi. Dic ergo iam que ſo o homo q̄ eſt celeſtis conſolatio. ⁊ ſi quo modo poſſem ad ip̄am ꝑtingere in hac val le lachrymaruꝫ ⁊ miſerie. Quid eſt quod in deo meo inuenio. cū tam libenter ⁊ tam fa ciliter om̄ia ꝓpter ip̄m cōtemno. cū dico in tra meipſum cū gaudio. Deus cordis mei deus pars mea in eternuꝫ. Quid eſt quod in illa breuiſſima hora ī dilecto meo degu ſto. cū om̄ia dura et amara ⁊ aſpera gaudē ter ⁊ hilariter ꝓpter ip̄m ſuſtinere totis viri bus cōcupiſco. ⁊ dico. Mihi adherere deo bonū eſt. Et quis me ſeparabit a charitate chriſti. Homo Scd̓m Bern̄. o anima hec cōſolatio nihil aliud ē qͣꝫ gratia quedā deuotiōis. ꝓcedens de ſpe venie. et guſtus boni. licet exiguus. ⁊ ſuauiſſima quedā de lectatio. qua benignꝰ deus afflictam recre at anīam. qͣ anīa ad deū reqͥrenduꝫ inuitat̉. ⁊ ad diuinū amorē accenditur vehemēter. Hugo de ſctō victore. O anīa qͥd putas eſt tam dulce ⁊ tā ſuane. qd̓ in recordatione di lecti deuotas anīas ſolet tangere. ⁊ tā ſua uiter afficere. vt iam totalit̓ a ſeip̄is aliena ri incipiant. Exhilarat̉ ꝯſciētia. ⁊ in obliui onē venit oīm doloꝝ memoria. exultat ani mus. clareſcit intellectꝰ. cor illuminatur. af fectus iocundat̉. Iā neſciūt vbi ſe eē cōſpi Solilo quium ciunt. ⁊ qͣſi amplexibꝰ amoris aliqͥd intꝰ te nēt: ⁊ neſciūt qͥd ſit. et tn̄ totis viribꝰ tenere ꝯcupiſcūt. Luctat̉ qͦdāmodo delectabilit̓ animꝰ ne recedat ab eo. qͣſi in eo fineꝫ oīm deſiderioruꝫ inuenerit. Hec Hugo. Bern̄. Nonnunqͣꝫ qͣſi clauſis ocul̓ bone ieſu ad te inhiāti mittis mihi ī os cordis. qd̓ nō licet mihi ſcire qͥd ſit. Saporē qͥdē ſentio dulce dinē adeo ꝯfortantē. q̄ ſi ꝑficeret̉ in me. ni hil vltra q̄rerem. Nōne hic ē iubilꝰ cordis. Grego. Iubilus dr̄ ineffabile mētis gau diu. qd̓ nō abſcondi. nō ẜmonibꝰ aꝑiri pōt. Sed tn̄ quibuſdā motibꝰ aꝑit̉. licet nullis ꝓprietatibꝰ expͥmat̉. Un̄ Psͣ. Beatꝰ ppl̓s qͥ ſcit iubilationē. Nō dicit. qͥ loquit̉. ſꝫ qͥ ſcit. qꝛ iubilus qͥdē ſciri p̄t intellectu. ſed dicto ſeu verbo expͥmi nō pōt. Bern̄. Iſtū aūt gu ſtum cū accipio. nullo corꝑis viſu. nll̓o aīe ſenſu. nullo ſpūs ītellectu aduertere me ſi nis quid ſit. cū acceꝑo ⁊ ruminare volo. et dijudicare eiꝰ ſaporeꝫ. ſtatim trāſit dulcor eius. deglutio quidē illud quicqͥd eſt in ſpe vite eterne. ſed oꝑatiōis eiꝰ virtutē diu ru minādo. om̄ibꝰ anīe venis et medullis qͣſi vitalē quendā ſuccū optabā infundere. vt ab om̄ibꝰ alijs affeccibꝰ deſiꝑet. ⁊ illud ſolū ſaꝑet. ſed feſtinat trāſire. ⁊ cū de inqͥſitione vel acceptiōe eius vl̓ viſu formata quedaꝫ liniamenta mēorie geſtio artiꝰ imp̄ſſa com mittere. vel etiā memoriā labilē ſcripto iu uare. experimēto cōgor dicere id euāgelicū Neſcis vn̄ veniat aūt qͦ vadat. Hec Bern̄. Que putas o anīa eſt tā dulcis tāqꝫ ſuauis delectatio. certe hec eſt cōſolatio diuina. Anīa O hō qͥs mihi hͦ tribuat. vt hec tam inexꝑta ꝯſolatio in cor meuꝫ ꝑueniat. vt maloꝝ meoꝝ obliuiſcar. ac mūdanā cō ſolationē deſpiciā. ⁊ a meip̄a felicit̓ aliena ri incipiā. Hō O aīa. magnū eſt qd̓ de ſideras. ineſtimabile donū eſt qd̓ exoptas. Un̄ vt eſtimo hūano ſtudio nō p̄t obtine ri. hūano merito vix p̄t ꝓmereri. ſed a deo hūilibꝰ p̄cibꝰ. ⁊ a digne diſpoſitꝭ ex ſola diui ne pietatꝭ ꝯdeſcēdentia vix pōt impetrari. Ome em̄ aurū in cōparatiōe illiꝰ arena eſt exigua. ⁊ argētū illi cōꝑatū tanqͣꝫ nihilū re putat̉. Aīa O hō dic rogo qͣlis dꝫ eſſe diſpoſitio. q̄ ordinari debꝫ ad impetrāduꝫ orantis affectio. Hō De hac materia multū poſſet dici ab exꝑtꝭ. ſed qꝛ inexꝑtuꝫ me eſſe recognoſco. etiam pauca me dicere erubeſco. Un̄ timeo ne dicat̉ ꝯͣ me. Quare tu enarras qd̓ nō deguſtas. qͣre tāqͣꝫ indi gnus laudas qd̓ ignoras. Anīa Oba noli timere cū reuerētia ⁊ hūilitate q̄ audi ſti ⁊ legiſti deuote ꝓponere. Multi eī dere bus magnis ⁊ arduis alijs vtilit̓ ꝓpoſuer̄t qd̓ nō de ꝓpͥa exꝑientia ſꝫ alioꝝ ſcīa didice rūt. Hō Iā cū aliqͣ audacia loqͣr. N vires qͣs imꝑitia denegat. caritas ſubmi ſtrat. Un̄ ſic̄ Puto ſ meliori iudicio. ſi vi c celeſtē d dinē deguſtādā p̄ꝑare. debes eē depu erercitata? clxxit canluiohe cedo odorat. vſqꝫ ad ebrietatē ſumit̉ ⁊ potat̉. Prīor co ꝙ debes eē depurata a pctīs. ab affec nibꝰ inordinatꝭ. a tꝑali ꝯſolatōe. ⁊ a cre raꝝ inordīata dilectiōe. qꝛ ẜm Ber̄. Err oīno ſi qͥs illā celeſtē dulcedinē huic cinc diuinū illud balſamū huic venenoſo ga dio. chariſmata illa ſpūſſctī hꝰ ſeculi ille bris miſceri poſſe arbitrat̉. Sed poſt talibꝰ aīa fuerit purgata. lachrimoſis gͦ tibꝰ depurata. ⁊ cādidata doloroſis fletib qꝛ dignū ē ſic̄ dicit Augꝰ. ꝙ mens illa ſꝑ īſe dolores īueniat. q̄ derelicto creatoreſ ⁊ ī creatura gaudia q̄rebat. Pulchrei Gre. ī mora. c. iij. ſuꝑ illo ꝟ̓bo. An̄qͣꝫ ꝯm ſuſpiro dic̄. Comedere aīe ē ſuꝑne lucꝭ ꝯtē platiōibꝰ paſci. Suſpirat gͦ an̄qͣꝫ comedat. qꝛ qͥ ſe ī hͦ exilio ꝑ deſiderioꝝ celeſtiū la ta n̄ hūiliat. et̓ne patrie gaudia n̄ deguſi A ꝟitatꝭ em̄ pabulo ieiuni ſūt. qͥ ī hac nationis inopia letant̉. Scd̓o dꝫ mens eſſe exercitata in bonoꝝ ꝑpetratōe. ⁊ ī malo rū ꝑpeſſiōe. Beati eī qͥ lugēt. qm̄ ip̄i cōſola bunt̉. Quia qͦs amor ꝟitatꝭ afficit. refectio ꝯſolatiōis paſcit. Bern̄. O bone ieſu. qͦtiēt poſt innūerabiles lachrymas ⁊ gemitꝰ ſa ciatā aīam meā vnxiſti vnctiōe miſcd̓iet ⁊ nō quā pene deſꝑantē excepiſti. ꝯſolatē de venia p̄ſumentē dereliqͥſti. Ecce quō p̄ ciū reꝝ honeſtaꝝ in ip̄is eſt. Un̄ reuera qͣꝫ uis in initio arta ſit via q̄ ducit ad vitā. ꝓ ceſſu tn̄ tꝑis ineſtimabil̓ dilectōis dulcedi ne dilatat̉. O igit̉ qͣꝫ btā ꝯſolatio q̄ diui tus infūdit̉ laborātibꝰ ꝓ xp̄o. Terciū īdͥ aīa inebriat̉ hac dulcedīe ē mentꝭ eleuatio qn̄ feliciter animꝰ a terrenis abſtrahitura miro qͦdā modo ſupra ſeip̄m. ſupra mūdū īmo ſuꝑ oēm creaturaꝫ eleuat̉. vt iā dicere poſſit aīa. Introduxit me rex ī cellaria ſi Hec eſt illa cella vinaria. in qua introdude Fo. CXIII cia vbibibit de vino ꝯdito ineſtimabilis deitatis. et de lacte albiſſimo incōtamina hilis humanitatꝭ. O anīa hinc bibūt ami ci. ſed inebriantur chariſſimi. O felix ebrie ras quā ſequit̉ mētis ⁊ corꝑis tā caſta ⁊ ſan cta ſobrietas. Hinc efficit̉ aīma more ebrij raudēs ⁊ letabūda in aduerſis. fortꝭ ⁊ ſecū ra in piculis. prudēs ⁊ diſcreta in ꝓſperꝭ. li heralis ⁊ pia in ꝯdonādis iniurijs. ⁊ tandē quieta r ſomnolēta recūbens ī amplexibus diuinis. cū leua ſpōſi ſpōſaꝫ ſub capite ami cabiliter ſuſtētat. ⁊ dextera dilecti dilectaꝫ familiariter amplexat̉. Anīa O hō cō fiteor cū hūilitate ⁊ cū reuerētia. qd̓ accidit mihi aliqn̄ licet heu ꝑraro. ꝙ cū magna vio lentia circa ꝯuerſiōis mee pͥmordia. animū a terrenis abſtraxi. ⁊ ad celeſtia ꝯtēplanda cū conatu nimio eleuaui. Intraui cum tre more. circūſpexi cū rubore. vidi choros an geloꝝ. palacia ⁊ gaudia pr̄iarcharū ⁊ ꝓphe tarū. apl̓oꝝ aſpexi tabernacula. ⁊ martyrū cōuiuia. virginū ⁊ ꝯfeſſoꝝ ſolacia. elemoſy nā videlicet alicuiꝰ ꝯſolatiōis a ſingul̓ pe tij. micas decidētes de menſa dn̄oꝝ deſide raui nec obtinui. Sed qd̓ auditu lamenta bile eſt. mox ab oībꝰ vt ꝑegrina ⁊ incognita repulſa fui. Quid gͦ profuit mihi laborioſa mētis eleuatio. quā nulla ſecuta fuit cōſola tio. Homo O anīa non fuit ſine cauſa repulſio hec tā deſolatoria. Puto ꝙ hec fu it cauſa. qꝛ voluiſti eſſe ſocia ꝯſolatōis an̄qͣꝫ fuiſti ſocia paſſiōis. voluiſti eſſe particeps remuneratiōis anteqͣꝫ imitatrix v̓tutꝭ. Sa tage ergo pͥmo eſſe ſocia angeloꝝ ꝑ purita tem ⁊ innocētiā. ſocia pr̄iarchaꝝ ⁊ ꝓphetaꝝ ꝑ humilitatē ⁊ fidei ꝯfidentiā. ſtude eē filia apl̓orū ⁊ martyrū ꝑ charitatē ⁊ patientiaꝫ. confeſſoꝝ ⁊ virginū ꝑ pietatē ⁊ ꝯtinentiā. ⁊ tunc audacter in hͦ exilio ſalteꝫ cū filio ꝓdi go pij pr̄is elemoſynā obtinebis. Anīa O homo iā qͣꝫ vana ⁊ inſipida ſunt om̄ia traſitoria agnoſco. ⁊ ob hͦ mundū deſpicio. ꝯſolatōnē ſeculi vilipendo. mūdana quoqꝫ gaudia ſicut venena mortifera fugio ⁊ con temno. vitā etiā p̄teritā qͣſi mortuā plango ⁊ mētē meā miſerā gemitibꝰ ⁊ fletibꝰ abluo ⁊ repurgo. et ſi aliqn̄ inter lachrymas ⁊ ge mitus odorē diuine ſuauitatꝭ vel modicuꝫ ſentio. adhuc tamē cibū angeloꝝ et vinum amicoꝝ infelix ⁊ miſera. ieiuna ⁊ ſitibunda nō deguſto. Bern̄. Nō acceſſit adhuc domi ne deꝰ meꝰ cor meū ad multitudinē dulcedinis tue. quaꝫ abſcōdiſti timētibꝰ te. foris em̄ eiꝰ odore vtcunqꝫ ſuſtentor. qd̓ eſt mihi ſuꝑ odorē balſami. cunctiqꝫ generꝭ ſuauia odoramēta. O dn̄e deus. ſi tā nobil̓ ē odor qͣꝫ dulcis eſt tue dulcedinis fapor. Si tan te ꝟtutis eſt modica deguſtatio. qͣntū iocū ditatis habꝫ felix inebriatio. O quis mihi det vt venias ī cor meū. ⁊ inebries illud vi no tuo. et amplectar te deꝰ meus. Hō Scd̓m Augꝰ. o anīa deuota loqͣr ſalua reuerētia. nimis eſtis auara ⁊ vtina nō pre ſumptuoſa. vires vr̄as ꝑpendite. merita cō ſiderate. v̓tutes diſcutite. ⁊ tūc ſi placet ſuf ficiat vobis magꝭ in odore diuinoꝝ vnguē torū cū adoleſcētulis hūiliter currere. qͣꝫ p̄ ſumptuoſe ſuꝑ merita poſtulare. Anīa O homo qͣꝫ durꝰ ⁊ oneroſus es mihi mi ſere anīe ꝯſolator. qͣꝫ parcus(ſi fas eſt dice re) diuine bonitatꝭ es diſpenſator. Auda cter dico. tacere nō valeo. mihi odor nō ſuf ficit. modicꝰ guſtus plene nō reficit ſed affi cit. ebrietatē affectꝰ meus appetit ⁊ requirit Scio qͥ dicit. Bibite amici et inebriamini chariſſimi. ſi depͥmit indignitas petentis. ſpem tamē erigit pietas ꝓmittentꝭ. O ho mo quō dubitare valeo. qͥn paratꝰ ſit dare dona ſua qͥ ꝓ me nō dedignatꝰ eſt pati ma la mea. An ignoras qͥ multos de dei pieta te docuiſti. qd̓ de heato Auguſti. didiciſti. ſic dicente. Erubeſcat hūana pigricia. pluſ vult deus dare qͣꝫ audeat homo poſtulare. Idē de vera religione. Deꝰ dedit nobis pi gnus ſpiritꝰ. in quo ſentiamꝰ eius dulcedi nē. ⁊ deguſtemꝰ ip̄m fonteꝫ vite. in qͦ ſobria ebrietate irrigemur. tanqͣꝫ lignū qd̓ planta tū eſt ſecꝰ decurſus aquaꝝ. Chryſo. Nil oī potentiā dei clariorē reddit. qͣꝫ ꝙ om̄ipotē tes facit eos qͥ ſperant in eo. nā deo ꝑ ſpem innixū animuꝫ. nulla fraus. nulla illecebra poterit. vel ſtantē deijcere. vel duranteꝫ ſu perare. Erubeſcat nūc humana deſperatio et maledicta ſit puſillanimitatꝭ trepidatio. que diuitē ⁊ nimis liberalē in om̄es qͥ inuo cant illū. eſtimat illis qͥ ſpem ꝑfectaꝫ ponūt in illū. ſua poſſe beneficia denegare. Nun qͥd nō pr̄ eternꝰ. apud quē nulla eſt trāſmu tatio. ex ſola liberalitatꝭ īmēſitate filiū ſuū miſit. in qͦ dedit totū qd̓ habuit. totū quod potuit. totū qd̓ ille fuit. Si ꝟo ſua liberali tas. ſuā infinitā bonitateꝫ mō diminueret. forſan nō īmerito nr̄a īfirmitas trepidaret Sed qꝛ ex ſeip̄o. nō ex accidēti dono bonꝰ Solilo quium eſt. ex ſue bonitatꝭ cōicatione nō diminuit̉. ex aliene bonitatis additiōe nō augetur. Homo O anīa magna eſt fides tua. val de fortꝭ es in ſpe ⁊ ꝯfidētia. Et qͣꝫuis ſpes q̄ ꝓcedit ex meritꝭ ꝓprijs ⁊ diuīe clemētie cōfi dentia. meritoria ſit. laudabil̓ ⁊ ſctā. cōſulo tn̄ ſane anteqͣꝫ ad q̄rēdā ebrietateꝫ ſupra te aſcēdas. pͥus ꝑ tui ꝯſiderationē ſalubrit̓ in fra te deſcēdas. vt diſcas tuū ſpōſum reue rent̓ timere anteqͣꝫ incipias ſuū ſecretū cu biculū introire. quē nō ſoluꝫ timere debes cū iraſcit̉. verūetiā cū ſuauiſſime ⁊ delicatiſ ſime blandit̉. Cap̄. III. Quō aīa ꝑ mētale exercitiū dꝫ radiū cō tēplatiōis ꝯuertere ad inferiora. vt intelli gat hūane mortꝭ ineuitabilē neceſſitatē. iu dicij final̓ formidabilē auſteritatē. pene in fernalis intolerabilē penalitatē. Anīa Ic queſo o ho mo breuit̓ que ſint illa īferiora ad q̄ mea ꝯſideratio ē ꝯuertē da. Aſcēdere feſtino. ebrietatē diuīe ꝯſola tionis q̄ro. in īferioribꝰ diu morari nō va leo. Iā dilecta tabernacula tua dn̄e virtutū deſidero. habitare ī atrijs dn̄i totꝭ viribus ꝯcupiſco. Hō Hec īferiora ſūt o anīa mea vt te ꝯuertas. ⁊ videas mortꝭ ineuita bilē neceſſitatē. ⁊ ingemiſcas diuini iudicij infallibilē eqͥtatē ſiue ꝟitatē. ⁊ cōtremiſcas penaꝝ infernaliū intolerabilē aſꝑitatē. ⁊ ex paueſcas. Cōſidera igit̉ freq̄nt̓. volue ⁊ re uolue diligent̓. ꝙ mors non p̄t declinari. ꝙ hora mortꝭ nō p̄t inueſtigari. ꝙ tp̄s a deo p̄ ordinatū nō p̄t īmutari. Iſido. In rebꝰ hu manis nihil certiꝰ morte. nihil incertiꝰ ho ra mortꝭ. Nō miſeret̉ inopie. nō reueret̉ po tentiā. nō reſpicit moꝝ aut generꝭ excellen tiā. nō parcit iuuētuti vl̓ etati. ſenibꝰ ē in ia nuis. iuuenibꝰ ī inſidijs. Aīa Audio ꝙ nr̄m viuere nihil aliud ē qͣꝫ ad mortē trāſi re. cur tꝑalia diligunt̉. q̄ tā incerto tꝑe poſſi dent̉. Cur tāto tꝑe vitā iſtaꝫ deſideramꝰ. in qͣ qͣnto ampliꝰ viuimꝰ tāto plꝰ peccamꝰ. qͣn to vita longior tāto culpa nūeroſior. Quo tidie nāqꝫ creſcūt mala ⁊ ſubtrahunt̉ bōa. Quis eī ꝯſiderare valeat qͣnta mala ꝑ mo mēta tꝑm ꝑpetramus. ⁊ qͣnta bona negligi mus. Grauis ſiqͥdē culpa ē. cū nec bona fa cimꝰ nec bona cogitamꝰ ſed mentē ꝑ īania ⁊ inutilia vagari ꝑmittimꝰ Hō Sicut dicit Grego. Carnales mētes o aīa idcirco tꝑalia diligūt. qꝛ vita carnis qͣꝫ fugitiu mīme ꝑpendūt. Nā ſi velocitateꝫ trāſitꝰ e aſpicerēt. hāc etiā ꝓſperitatē modice dur turā mīme amarēt. Idē. Uita mea na ti ſil̓is eſt. ſiue dormiā ſiue vigilē. ſꝑ vado ſ ſtinꝰ ad mortē. O vita pn̄s qͣꝫ mul pis. q̄ dū fugꝭ nihil es. dū viderꝭ dū exaltaris fumꝰ es. dulcis es ſtultꝭ. am ra ſapientibꝰ. qͥ te amāt nō te cogn fugiūt ip̄i te intelligūt. Alijs t gā vt decipias. alijs breuē vt inducas. Auctor de ſpū ⁊ aīa. ratōe animū nr̄m exerceam. ſtras ꝯſideremꝰ. Cū dolore vneraente uimꝰ. cū labore viuimꝰ. cū timore exi mus. Bern̄. Quot qͦt degimꝰ in hac rec vmbre mortis. in īfirmitate corꝑis. ī. ctu ⁊ in loco tētatōis. ſi diligent̓ aduer triplici incōmodo miſerabilit̉ laboramus Faciles em̄ ſumꝰ ad ſeducēdū. debiles ac reſiſtendū. ⁊ fragiles ad oꝑandū. Aīa Iā video ꝙ inutilit̓ in hͦ tꝑe viuit̉. niſi feſti net̉ ad cōꝑandū meritū qͦ in et̓nitate viu iō nō eēt curādū qͣꝫdiu eēt viuēduꝫ ſꝫ qͣꝫ bn̄ in hac vita oꝑandū. Quia ⁊ ſi alicuio bn̄ viuat ꝯdonet̉. tn̄ vt diu viuat certū ē q nulli ꝯcedit̉. Bern̄. Eſt igit̉ vita ſecura. vbi ꝯſcīa pura. vbi mors ſine formidīe expe tur. cū dulcedine adeſſe optat̉. ⁊ cū deuo ne acceptat̉. Hō O anīa ſi hec ita ſe ha bere intelligis. audi ꝯſiliū meū. ⁊ ī hac vita qͣꝫdiu durat. cōpara tibi vitā illā q̄ ſꝑ du Dū viuis ī carne morere md̓o. vt pꝰ d̓ uere īcipias. Bern̄. Intellige ꝙ venie mortē nullꝰ letꝰ ⁊ hilarꝭ ſuſcipit. niſi qͥ ſe ad ip̄am dū viueret bonis oꝑbꝰ p̄ꝑauit. Attē de ꝙ ẜm Senecā. Inſipiēs.i. pctōr ⁊ cr noſus moriēdo mortē incipit. ſꝫ ſapiēs tuoſus moriēdo mortē vincit. Aīa hō video ꝙ bonoꝝ mors ē btā. mors ve pctōꝝ infelix ⁊ miſera. Hō O anīa ẜm Bern̄. Bona eſt iuſti mors ꝓpter reqͥem. lior ꝓpter nouitatē. optima ꝓpter ſecurit Ecōtra mors pctōꝝ peſſima. ⁊ bene pelſi ma. mala in mūdi amiſſione. peior ī carnis ſeꝑatiōe. ſꝫ peſſima in duplici vermis eti nis ꝯtritiōe. ⁊ qd̓ oīm peſſimū eſt ī diuīe te tēplatiōis pͥuatiōe. Aīa Iā ſatꝭ d̓ mōt te dixiſti. dic modo de ſtatu finalis iudi Hō O anīa facio qd̓ hortaris. ſed ro go audi cū patiētia. Scire debes ꝙ qͣꝫui de morte meditari ſit horribile. de ſtatuſū CXIIII Fo. nalis iudicij cogitare vt eſtimo nō minꝰ eſt formidabile. qꝛ nullꝰ tūc poterit fallere ſa niētiā flectere iuſticiā. inclinare clem̄tiā. de dinare vltiōis ⁊ iuſte retributōis ſentētiā Pern̄. Conſidera igit̉ aīa mea cū tremore. qd erit de te ī die nouiſſimo. qn̄ ꝯͣ te de co atōibꝰ loq̄tur ꝯſcīa. qn̄ te de tuis actōibꝰ ꝙ accuſabūt clemēta. qn̄ ꝯͣte crux chriſti tabit̉ in teſtīoniū. qn̄ v̓bera ip̄iꝰ ꝯͣ te cla mabūt. vulnera eiꝰ allegabūt. claui loquēt̉. cicatrices ꝯq̄rentur. O anguſtie. hinc erūt nctā accuſantia. inde terrēs iuſticia. intus prens ꝯſcīa. ſubtꝰ horrēdū chaos inferni. ſupͣ iudex iratꝰ iuſti iudicij. forꝭ mūdus ar dens. intꝰ iuſticia iudicātꝭ terrēſ. Et ſi iuſtꝰ vir tūc ſaluabit̉. impiꝰ ⁊ pctōr vbi parebūt. in quā ꝑtē ſe p̄mēt. latere erit īpoſſibile. ap parere intolerabile. Anſel. in medi. O anīa peccatrix. lignū inutile ⁊ aridū et̓nis ignibꝰ deputatū. qͥd rn̄debis in illa die qn̄ exiget̉ a te vſqꝫ ad ictū oculi om̄e tp̄s tibi impēſuꝫ qͣliter ſit a te expēſum. Eya eya aīa mea. qͥd tūc erit de cogitationibꝰ vanis ⁊ ocioſis. de ꝟbis leuibꝰ iocoſis et ridiculoſis. de oꝑbꝰ inutilibꝰ ⁊ infructuoſis. Amb̓. ſuꝑ Lu. Ue mihi ſi pctā mea n̄ de fleuero. ve mihi ſi me dia nocte ad ꝯfitēdū tibi nō ſurrexero. iam ſecurꝭ ad arborē poſita ē. faciat fructū qͥ p̄t. fructū qͥdē pnīe. O anima ſiue vigiles ſiue dormias. ſꝑ in auribꝰ tuis illa horribil̓ tu ba reſonet. ſurgite mortui venite ad iudici um. O aīa nunqͣꝫ excidat a tua mēoria. Ite maledicti in ignē et̓nū. venite bn̄dicti ꝑci pite regnū. O qͥd p̄t lamētabiliꝰ ⁊ t̓ribilius cogitari qͣꝫ ite. ⁊ qͥd delectabiliꝰ expͥmi qͣꝫ ve nite. Due ſunt voces. qͣꝝ nihil horribilius vna. ⁊ nihil iocundiꝰ altera poterit audiri. O aīa ſepara te mō a mūdo. vt tunc poſſis manere cū xp̄o. Fuge mō mūdū vt ſequarꝭ deū declina mō prauoꝝ ſocietates ⁊ cōſor tia vt tūc valeas ſeqͥ btōꝝ agmina. Poſt hec oīa ꝯuerte radiū ꝯtēplatōis ad reꝓbo tu tormenta. vide qͣꝫ ſint varia. qͣꝫ aſpera. qͣꝫ intolerabilia. Bern̄. ad eugeniū. Ego hor reo ꝟmē mordacē. ⁊ mortē viuacē. O gehe nalis regio fugiēda. vbi eſt ignis ardēs. fri Ius rigēs. ꝟmis īmortalis. fetor intolerabi lis. ⁊ mallei ꝑcutiētes. vmbre palꝑabiles. cō ruſio pctōrū. innodatio vinculoꝝ. horribi les facies demonū. Augꝰ. in qͦdā ſermone. de ilis qͥbꝰ p̄ꝑabit̉ dolor ꝟmiū. ardor flā mnaꝝ. ſitis ſine potu. fletꝰ ⁊ ſtridor dētiū. lachryme oculoꝝ. vbi mors optat̉. ſed nō da bit̉. vbi nullꝰ ordo ſꝫ ſempit̓nꝰ horror inha bitat. Quiſputas tūc erit meror. q̄ triſticia. qͥs luctꝰ. qn̄ ſeꝑabunt̉ iniqͥ a ꝯſortio iuſtoꝝ ⁊ tradent̉ ptāti demonū. ⁊ ibūt eū eis ī ſuꝑ pliciū eternū. ibiqꝫ ſꝑ erūt ſine fine ī luctu. planctū ⁊ gemitu. ꝓcul a gaudijs paradi ſi. nunqͣꝫ refrigeriuꝫ ſuſcepturi ſed ꝑ multa milia annoꝝ cruciandi. nūqͣꝫ tn̄ heu miſeri liberādi. ib̓i torquēs ⁊ puniēs nō fatigabit̉ ibi qͥ torquet̉ nunqͣꝫ moriet̉. Sic em̄ ignis ille ꝯſumet vt vitā tn̄ ſemꝑ ſeruet. ſic vetera tormenta patient̉ vt ſꝑ innouentur. ſic ſine pe venie ⁊ miſcd̓ie ſemꝑ viuēt. vt tn̄ mori ant̉. ſic moriant̉ vt tn̄ nunqͣꝫ conſumant̉. Anīa O hō qͣre in inferno vt dicis mors querit̉ ⁊ nō inuenit̉. Et qͣre punit̉ eternalit̓ qd̓ cōmittit̉ tꝑalit̓. Hō Quia ẜm Gre go. quibꝰ in hͦ ſeculo vita offert̉ ⁊ nolūt acci pere. in inferno q̄rent mortē ⁊ nō poterunt inuenire. Idē. Iniqui libent̓ voluiſſent ſi ne fine viuere. vt potuiſſēt ſine fine ī iniqͥta tibꝰ ꝑmanere. Ad diſtricti gͦ iudicis iuſticiā ꝑtinet vt nunqͣꝫ careāt fupplicio. qͦrū mens in hac vita nunqͣꝫ voluit carere pctō. Hie ronymus. O mors qͣꝫ dulcis eſſes qͥbꝰ tam amara fuiſti. te ſolū mō deſiderāt q̄ te tam vehement̓ odiebāt. O anīa ſi hec p̄dicta vi dent̉ tibi t̓ribilia. audi q̄ ſūt his oībꝰ gͣuio ra. Chryſo. ſuꝑ mattheū. Si mille gehen nas mihi ꝓponas. nō tm̄ reputo ſic̄ ab illiuſ gl̓ioſe ſocietatꝭ iocūditate expelli ⁊ exoſum fieri creatori. O aīa terribil̓ eſt gehēna ſed t̓ribilior facies iudicꝭ irata. ſed qd̓ oīm vin cit terrorē eſt abtīſſime ⁊ iocūdiſſime trini tatis ꝯtēplatōe elōgatio eterna. Chryẜ. Ex cludi a bonis et̓nis. ⁊ alienū effici ab his q̄ p̄ꝑauit deꝰ diligētibꝰ ſe tātū generat crucia tuꝫ. vt ſi exteriꝰ nulla pena torq̄ret. hec ſola ſufficeret. ⁊ meliꝰ eēt mille milia flāmaꝝ ſu ſtinere qͣꝫ xp̄i faciē māſuetiſſimā iratā vide re. et ab ip̄a eternalit̓ diſcedere. O ſi deꝰ ſic egit cū angelo ſuꝑbiēte qͥd de te erit terra ⁊ cinere. Ille ſuꝑbiuit in celeſti palacio. ego autē in ſterquilinio. Quis non tolerabilio rem in diuite ſuperbiaꝫ qͣꝫ in pauꝑe aſſerit. Ue mihi ſi tam dure et potēter eſt punita ſuꝑbia in angelo qͣliter ī me miſera ⁊ pauꝑ cula eſt iudicanda. O pie ieſu ꝓpter nomen tuū fac mecū miſericordiā ⁊ obliuiſcere ſu perbū ꝓuocantē. reſpice miſeꝝ hūiliter in uocantē. et recognoſce benigniſſime qd̓ eſt Soliloquium tuū. abſterge qd̓ eſt alienuꝫ. Miſerere dn̄e dū eſt tp̄s miſerēdi. ne damnes in tꝑe iudi candi. Uerū eſt ꝙ ꝯſcīa mea meruit dāna tionē. pnīa nō ſufficit ad ſatiſfactionē. Sꝫ certū eſt ꝙ tua miſcd̓ia oēm ſuꝑat offenſio nē. Hec Anſelmꝰ in meditatiōibꝰ. Augꝰ. in medita. Noli dn̄e ſic attendere malū meuꝫ vt obliuiſcarꝭ bonū tuū. O bone dn̄e ſi ego admiſi vnde me dānare potes. tu nō amiſi ſti vnde ſaluare ſoles. Grego. in omel̓. O ſi hō intelligere poſſet qͥd āmiratiōis habet. ecce ſpōſus venit. qͥd dulcedinis. q̄ parate erant intrauerūt cū eo ad nuptias qͥd ama ritudinis. ⁊ clauſa eſt ianua. O anīa qͥd plu ra. Proſper de vita ꝯtēplatiua. Cogita qͣn tū ſit malū a facie xp̄i ſeꝑari. ab illo gaudio diuine ꝯtemplatiōis excludi. btīſſima ſan ctoꝝ oīm ſocietate pͥuari. mori vite eterne. ⁊ viuere morti ſempit̓ne. ꝓfundo fluctuan tis gehenne immergi. edaciſſimis vermibꝰ ineternū dilaniari. nec finiri tribulationes incendij fluctuantꝭ. ſtrepitꝰ pati baratri fu migantis. amara caligine oculos obcecari. nō ſentire qd̓ illumīat. ſed ſentire qd̓ cruci at. Hec Proſper. Augꝰ. Tanta erit ī infer no vis doloris. vt ſe nō ferat alias intentio cogitatiōis. Anīa. Iā timore cōtremi ſco. iam horrore deficio. dic queſo o hō ad qͥd valet tā lamētabilis meditatio. Ho mo. O anīa puto ꝙ p̄dictoꝝ ꝯtinua ⁊ de uota meditatio eſt pctōꝝ medela. ⁊ ad que qꝫ bona agenda ⁊ mala ſuſtinēda ſalutife ra excitatio. Bern̄. in epl̓a qͣdā. Uigilias ti mes. manuūqꝫ tuarū labores. Sꝫ leuia ſi hec meditāti flāmas ꝑpetuas. Recordatio tenebraꝝ facit nō horrere ſolitudinē. ſi fu turā de v̓bis ocioſis cogitas diſcuſſioneꝫ. non diſplicebit ſilentiū. fletus ille ⁊ ſtridor dentiū an̄ oculos mētꝭ ſepe reducti. pares tibi reddūt mattā ⁊ culcitrā. Augꝰ. in qͦdaꝫ fermone. Mens hūana mūdi huius illece bris ⁊ ꝯcupiſcētijs deuicta. fugit laborē. ex petit voluptates. ⁊ vix ad hͦ ducit̉ vl̓ a ſe cō ſuetudines vite pͥoris excludat. Sed cū ce perit cogitare futuri iudicij neceſſitatē ⁊ pe narū eternaliū crudelitatē. voluntariū bel lū indicit paſſiōibꝰ. mota vl̓ ſpe p̄mij. vel ti more ſupplicij. vim facit pͥſtinis deſiderijs. ⁊ violent̓ vincere ſeip̄am ꝯtendit. Hec Au guſtinꝰ. Und̓ ꝟſus. O felix mortale genꝰ. ſi ſemꝑ haberet. Eternū p̄ mente bonū. finē qꝫ timeret. ¶ Capitulū IIII Quō anīa ꝑ me le exercitiū dꝫ radiū ꝯtēplatiōis cōue ad ſuꝑiora. vt cognoſcat ⁊ ſapiat celeſtio dij ineſtimabilē p̄cioſitatē. ineffabilē delicꝫ oſitatē. ⁊ intermiabilē eternitatē. Anima. Am nuncoho mo me miſerā in hac lacrin rū valle ꝓiectaꝫ ſatis terruiſti licet n̄ infructuoſe docuiſti. Miſerere ep nūc mihi miſere. ⁊ faciā ſicut dudū ꝓmiſi ſti. Propone paululū de felicitate ꝑpetuo ſi forte valeā ex hͦ caꝑe aliqͣ mētis ſolacia q alternis vti delectabile eſt. qꝛ ẜm Aucꝰ. ue plectendo ſiue ignoſcēdo ſiue deterrēdo ſiue ꝯſolādo ſꝑ bene agit̉ vt vita hoīm co rigat̉. Attende hō qͣꝫ generoſus ē animꝰ ho minis. ſepe faciliꝰ ducit̉ leuibꝰ ⁊ blandis qͣꝫ terribilibꝰ ⁊ aduerſis. ſepe magꝭ allicit̓ miſſis ⁊ ꝯſolatorijs qͣꝫ cogat̉ minis ⁊ t̓ro bus. Und̓ ſoror nr̄a ſponſa trahi cupie odore celeſtiū vngentoꝝ. ſapore diuino chariſmatū. ⁊ ſic cū ſponſo currere. ⁊ viā ma datorū iā nō ex timore ſed amore delecta liter adimplere. Homo O aīa veꝝ ꝓfiteor qd̓ loq̄ris. ſed heu multi ſunt qͥ deū nolūt imitari ī ꝓſperꝭ. Un̄ neceſſe ē eos de terreri ī aduerſiſ. Multi em̄ ſunt qͥ diuin vl̓ ꝓpter negligētiā vanis occupatōibꝰ dūt. Un̄ vt eſtimo deꝰ ex ſue infinite b tatis īmēſitate. ſꝑ paratꝰ eēt magꝭ ꝯſolat nibꝰ fouere qͣꝫ aſꝑitatibꝰ terrere. ſi hoīes eē diſpoſiti eēt vt ſuā dīnā ꝯſolatōꝫ recipent Que adeo p̄cioſa ⁊ delicata eſt ꝙ nullo mō decet vel expedit vt indifferent̉ oībꝰ tribua tur. Tu gͦ ſi poſt hec tibi ꝓpoſita ad hanc a ſpiras. vide ꝙ habeas purgatū intellectuꝫ ⁊ bene diſpoſitū affectū. Quia ẜm Augu ſummū bonū nō niſi purgatiſſimis mētit cernit̉. Et puto ꝙ multo minꝰ nō niſi valde bene diſpoſitꝭ affectibꝰ deguſtet̉. Amultis em̄ in hac vita valde limpide ſpeculat̉. a q bus etiā mīme deguſtat̉. Un̄ idem Augu Fac me dn̄e p̄cor deguſtare ꝑ affectū. qd̓i telligo ꝑ intellectū. fac me ſentire ꝑ amore qd̓ ſentio ꝑ agnitionē. Anīa Dic que ſo o hō q̄ debēt diſpoſitionē ī affectur in lectu p̄cedere. vt vel ſaltē ad modicā meti ebrietatē valeā celeſtē dulcedinē cōtēplado deguſtare. Iam em̄ dudū in ſpeculatione Fo. CXV mentē exercitaui. ⁊ heu adhuc nunqͣꝫ vt ti neo vel modicā ſtillā illiꝰ celeſtꝭ dulcedini ſenſi. Multa de ſctōꝝ vita ⁊ ꝯuerſatiōe le ti. multa de natura. de oꝑatōibꝰ ⁊ ordinibꝰ eloꝝ. nōnulla etiaꝫ legi de ineſtimabili initatis vnitate. de incōprehēſibili diui nitatis trinitate. plura de btōꝝ oīm ineſti mabili felicitate. Et qn̄ p̄dictis toto ſtudio mentē occupaui. heu adhuc ieiuna ⁊ fame lica ꝑmāſi. ⁊ ſemꝑ cū beato Auguſtino cla maui. Fac me clemētiſſime pr̄ guſtare ꝑ af fectū qd̓ ſentio ꝑ intellectū. ⁊ tn̄ nō profeci. Sepiꝰ etiā longo ſtudio fatigata. et mihi metip̄i irata. clamaui cū ꝓpheta. expectādo micas q̄ cadūt de menſa dn̄oꝝ in aula celi ca. Uſqꝫ quo dn̄e obliuiſcerꝭ me in finē. vſ qꝫ quo auertis faciā tuā a me. Quia ⁊ ſi me indignā ad manducandū filioꝝ panē iudi caui. māducare ſaltē micas minutiſſimas decidētes cū magno deſiderio expectaui ſed heu vt frequētiꝰ aperto ore inhians in vacuū laboraui. Homo O anīa p̄di cta que lamētabilit̓ es ꝯqueſta accidunt ex duplici cauſa. Aliqn̄ ex valde pia ⁊ ſalutife ra diuīe bonitatꝭ diſpenſatiōe. Un̄ Gregꝭ. in moral̓. Differre ſolet pr̄ pius voces pe tentiū ad tempꝰ vt deſideria creſcant. et eo magꝭ exaudiant̉ ad meritū. quo citiꝰ nō ex audiunt̉ ad votū. Idē in omelia. Sancta deſideria ex dilatiōe creſcūt ſi aūt ex dilatī one deficiūt. deſideria nō fuerūt. Deus em̄ iis ꝑpietatē eſt clemētiſſimꝰ. tn̄ aliqn̄ cō igit vt hͦ qd̓ libentiſſime tribuit ꝓtrahit. diſcas magna multū ⁊ ardent̓ deſidera adepta ſollicitiꝰ cū gr̄arūactiōe ꝯſerua Aliqn̄ etiā beneficiū ꝓtrahit ex poſtulā tis inordinata diſpoſitiōe. Bernardꝰ. Er rat oīno ſi qͥs illā celeſtē dulcedinē huic ci neri. diuinū illud balſamuꝫ huic venenoſo gaudio. chariſmata illa ſpūſſancti huiꝰ ſe culi illecebris miſceri arbitrat̉. Sed iam o anīa ne diutiꝰ te ꝓtrahā. nec ampliꝰ te ꝑ ex pectationē affligā. purga intellectū a vanis ⁊ inutilibꝰ phantaſijs. a naturalibꝰ ⁊ curio ſis rōnibꝰ. ab extraneis ⁊ ſcientificꝭ occupa tionibꝰ. Purga etiā affectū a culpa. a culpe ſequela. a culpe occaſiōe vl̓ cauſa. Erige ra tione. dilata ⁊ expande affectionē. intra in zaudiū dn̄i. qd̓ necoculꝰ in hac vita ꝑfecte vidit. nec auris audiuit. nec in cor homini aſcendit. Exardeſce igit̉ o anīa amore ⁊ de ſiderio ſuꝑne vite ſct̄ōrū. vbi eſt actio nō operoſa. reqͥes nō deſidioſa. vbi vita ſine de fectione. laus diuīa ſine ceſſatiōe. Hec Au gꝰ. Bernardꝰ. Gaude igit̉ ⁊ exulta. ac mer cedē laboris tui cōſidera. q̄ reuera ē tā mul ta ꝙ nō pōt nūerari. tā magna ꝙ nō p̄t men ſurari. tā p̄cioſa ꝙ nō pōt eſtimari. tā copio ſa ꝙ nō pōt termīari Aīa O hō multa iam dixiſti in genere. dic q̄ſo ꝑ ſingula ī ſpe cie. qꝛ magꝭ ītelligimꝰ q̄ ſpecialit̓ diſtinguū tur qͣꝫ q̄ generalit̓ expͥmunt̉ Hō O aīa qͥd dicere valeo cū futuꝝ gaudiuꝫ aſpicio. iā pene p̄ āmiratiōe deficio. qꝛ gaudiū erit intꝰ ⁊ extra. ſubtꝰ ⁊ ſupͣ. circū ⁊ circa. Gau debis igit̉ in oībꝰ. gaudebis de oībꝰ. Gau diū tuū vt puto p̄figuratū eſt in apocalypſi ꝑ illā mulierē btām q̄ amicta fuit ſole et lu na ſub pedibꝰ eiꝰ. ⁊ corona. xij. ſtellaꝝ in ca pite eiꝰ. Mulier iſta vt eſtimo eſt aīa beata eterni regꝭ filia. ſpōſa ⁊ regina. Filia ꝑ natu re creationem. ſpōſa ꝑgr̄e adoptionē. regi na ꝑ gl̓ie collationē. Hec bn̄ d̓r amicta ſole qꝛ decorata ſplendore claritatꝭ deifice. cō ronata dignitate felicitatꝭ eterne. In qͣ feli citate ob ſpecialē decorē ſunt. xij. gaudia. ꝑ xij. ſtellas figurata. ꝑ que decorat̉ et ornat̉ felicitas ſuꝑna. Hec gaudia debes tu o a nima qͦtidie deuota mēte trāſcurrere. ⁊ nul lā pn̄tis miſerie ⁊ incolatꝰ ꝯſolationē q̄rere ⁊ ſpe illiꝰ gaudij oēm tribulatōnē vite p̄ſen tis patient̓ et gaudent̓ ſuſtinere. Beda. O anīa nō turberꝭ. ſi mali in hͦ mūdo florent. ⁊ tu pateris. ip̄i gaudēt. tu ꝑturbaris. Mali heu nihil hn̄t ī celeſti gaudio. nec cures tu ſi nihil habuerꝭ in hͦ ſeculo. ſed ſpe illiꝰ gau dij qͦ tendis. qͥcqͥd in via aduerſitatꝭ occur rit. affectꝰ tuus gaudent̓ et patient̓ ſuſtine at. Hec Beda. Bern̄. O aīa ſi te aliqn̄ dele ctant mundana gaudia. falſa hꝰ ſeculi gl̓ia. breuis ⁊ caduca potētia. illic mentē euoca ⁊ oīa reputabis vt ſtercora. Hiero. Curre igit̉ o aīa mea. nō paſſibꝰ corꝑis. ſed affecti bus ⁊ deſiderijs. qm̄ nō ſolū angeli ⁊ beati. ſed ⁊ angeloꝝ ⁊ beatoꝝ dn̄s ⁊ mgr̄ te expe ctat. Expectat te deꝰ pater tanqͣꝫ filiā dile ctiſſimā. deus filiꝰ tanqͣꝫ ſpōſaꝫ dulciſſimā. deꝰ ſpūſſanctꝰ tanqͣꝫ amicā ſibi gratiſſimā. Expectat te deꝰ pater vt heredē vniuerſoꝝ bonoꝝ te ꝯſtituat. deus filiꝰ vt te fructum ſue natiuitatꝭ ⁊ p̄ciū ſui p̄cioſiſſimi ſangui nis deo pr̄i offerat. deus ſpūſſanctꝰ vt ſue eterne beatitudinis ⁊ dulcedinis partici pem te faciat Expectat te illa btīſſima oīm Soliloquium celeſtiū ſpirituū eterni regꝭ familia. vt te in ſuū collegiū ſuſcipiat. Tu gͦ ip̄oꝝ ſocietatē ſuꝑ oīa deſidera. cū magna verecūdia illuc venires ſi eā in hac lachrymarū valle non amaſſes. Quotiens gͦ te vana huiꝰ ſecl̓i de lectat ambitio. qͦtiens viderꝭ in hoc mūdo aliquē glorioſuꝫ. ſtatim ad celū mēte trāſ gredere. ⁊ eſſe incipe qd̓ futura es. Reuera eſtimo o anīa ſi hec celeſtia gaudia iugiter in mēte teneres. de hͦ exilio quoddā ſubur biū celeſtis regni ꝯſtrueres. in qͦ illā et̓naꝫ dulcedinē qͦtidie ſpūaliter p̄libando degu ſtares. Quia cū aliqͥd eternuꝫ mente capi mus. iā nō in hoc mūdo. ſed in celo habita mus. Augꝰ. Tanta eſt o aīma vis tue dile ctionis. ꝙ ibi veriꝰ habitas vbi ꝑ ꝯtempla tionē amas. qͣꝫ vbi ꝑ eſſentiā anīas. Bern̄. Hoc eſt chariſſima anīa regnū dei. qd̓ ītra nos eſt. quod heu miſerabilit̓ negligimus. cū foris ad inania ⁊ vana fuſi ſumꝰ. Gregꝭ. Fuſi ſumꝰ foras. de regno dei qd̓ ītra nos eſt nihil curātes. forꝭ q̄rimꝰ ꝯſolatiōꝫ de re bꝰ vanis et inſanijs falẜ. ita ꝙ iā religiōis antique deuotioneꝫ amiſimus. adeo ꝙ nec ſpeciē ip̄ius retinemꝰ. Tu ergo o anīa eter ni regis filia. audi mente deuota. et inclina aurē tuā ad ſctā et ſalutifera cōſilia. vide ꝑ ꝯtemplationē celeſtis regni ꝯſolationem. obliuiſcere ꝑ ꝯtemptū ⁊ deteſtationē popu lū tuū. ⁊ domū pr̄is tui. hoc eſt mundū. dia bolum. teip̄am. ⁊ oēm vanā ambitionē. Ui de igit̉ ⁊ deuota mente ꝑtracta. qualiter illi diuini ⁊ celeſtes ſpūs. qͥ pn̄tis vite ⁊ miſerie periculū euaſerūt. qͣꝫuis ab illiꝰ eterni ſolis ſplendore ſe nunqͣꝫ poſſint auertere. aliqn̄ tn̄ radiū ſue ꝯtemplatiōis ꝯuertūt ad infe riora. aliqn̄ ad ſuꝑiora. aliqn̄ ad interiora. aliqn̄ ad exteriora. Cōuertūt inquā ad in feriora. ⁊ gaudēt ex triplici cauſa Primo ꝙ tā impios. horribiles ⁊ crudeles hoſtes ꝑ diuinā potentiā ſuꝑauerunt. Scd̓o ꝙ om nes defectus ⁊ pcta. vel ꝑ diuinā ſapientiā vitauerūt. vel iam duduꝫ cōmiſſa correxe runt. Tercio ꝙ tā lamētabiles ⁊ intermīa biles cruciatꝰ eternos ꝑ diuinā clementiā euaſerunt. O anīa qͣnto putas gaudēt qͦti die gaudio. qn̄ tot vident a carne ⁊ mūdo ⁊ diabolo ſuꝑari. tot tam diuerſis peccatꝭ de quibꝰ nunqͣꝫ merent̉ veniā inqͥnari. tot eter naliter ſine fine dānari. Reuera tūc puto ꝙ de morte trāſiſſe ad vitā. vite duplicat gau dium. O dn̄e deꝰ ſi nūc tā graue periculuꝫ eſt in bello. quantū tūc erit gaudiuꝫ de tri umpho. cū poſt deuictū triūphatūqꝫ mun dū. ſubmerſo impio pharaōe et exercitu eꝰ in mari rubro tenēt oēs electi tympanū cū maria pſallētes ⁊ cantātes. laudātes ⁊ bene dicētes dn̄m vna voce dicētes. Cantemu dn̄o. glorioſe em̄ ⁊c̄. Tunc ꝯſtituēt̉ duo che rubin. hͦ eſt duo chori electorū. ſcꝫ innocer tes ⁊ penitētes. clamātes alter ad alteru Sāctꝰ ſctūs ſctūs dn̄s deꝰ ſabaoth. S us qͥ nos a pena ⁊ a culpa tā ſapient̓ iuſtifi cauit. Sanctꝰ deꝰ ſpūſſctūs. qͥ nos tam cle menter ab eternis tormētiſ p̄ſeruauit. P na eſt oīs terra gl̓ia eius. qͥ nos de mun miſeria ad celeſtꝭ regni gaudia euocauit. O anīa qual̓ tibi erit dies illa. cū ad hāc fe licem choreā fueris aſſumpta. ⁊ cū om̄e tor mentū tibi ſi pie vixeris. ſi patient̓ ſuſtinu ris. ꝯuertet̉ in eternū iubilū. Tūc de o bus his laudabis dn̄m deū tuū labijs ex ultatiōis. dicēs. Miſcd̓ias dn̄i ineternuꝫ cantabo. Quo cantico ẜm Augꝰ. in li. de ci ui. dei. qd̓ cantat̉ in laudē gl̓ie chriſti. cuius ſanguine liberati ſumꝰ. nihil erit iocundiꝰ illi ciuitati ⁊ nihil dulciꝰ. Tu gͦ cū tentatio nibꝰ ꝓbaris. cū ꝑſecutiōibꝰ impugnarꝭ. cū qꝫ in hͦ ſeculo varijs tribulatiōibꝰ infeſtarꝭ. tunc mēte in celū euola. et cogita ꝙ hͦ nō eſt aliud niſi eterni gaudij materia. Et tūc ẜn Grego. cōſideratio p̄mij minuit vim fla li. Grego. Si ꝯſideremꝰ que ⁊ qͣnta ſunt nobis ꝓmittunt̉ in celis. vileſcūt anīo o q̄ ſunt in terrꝭ ⁊ reuera nō tm̄ bona q̄ de ctabiliter poſſidemꝰ. verūetiā mala q̄ lamē tabiliter ſuſtinemꝰ. Bern̄. Non ſunt cōdi gne paſſiōes huiꝰ tꝑis ad p̄teritaꝫ culpa que dimittit̉. ad p̄ſentē gratiā que īmitti ad futurā gloriā que ꝓmittit̉. Quā tu tunc o anīa cū gaudio poſſidebis qn̄ ꝑfecte ītel liges ꝙ in mūdo cuꝫ tanto ꝑiculo qͦpleriqꝫ opprimunt̉ vixiſti. ꝙ demonis fallaces aſtu tias quibꝰ multi decipiunt̉ viciſti. ꝙ crucia tus et̓nos qͥbꝰ īnūerabiles affligunt̉ euaſi ſti. Anīa O homo qͣꝫ ſana et ſalutifera eſt hec tua ꝯſolatio. qꝛ cū hec q̄ ꝓpoſuiſti ad uerto. conſolationē ex ſpe nō modicā reci pio. Sed o dn̄e deus. qͥd putas tunc erit cū hoc qd̓ modo ſpero veracit̓ poſſidebo Homo O anīa modica ſunt hec q̄ au diſti. īmo cōparatiue qͣſi nulla ſunt q̄ mem Fo. CXVI te ꝑcepiſti. ſed parūꝑ oculos mentales eri ge. ⁊ quāta ſint gaudia que de his ꝑcipias. q̄ iuxta te ſunt deuota mēte frequētiꝰ vol ue ⁊ reuolue. Attende igit̉ ⁊ ꝯſidera locum ſpecioſum. quē tibi diuīa ſapientia edifica uit. Attende ⁊ victū delicioſum. ornatū cu rioſum. theſaurū p̄cioſum. queꝫ tibi eterna potētia ꝯgregauit. Attende etiā collegiuꝫ famoſum. cū quo de diuīa clemētia mens tua eternalit̓ exultabit. O anīa attende qͣꝫ glorioſa qͣꝫ famoſa qͣꝫ gaudioſa ē iſta do mus dei. ciuitas celeſtꝭ. manſio ſecura. pa tria cōtinens totū qd̓ delectat. Bernardꝰ. Attende qͣꝫ clara qͣꝫ lumīoſa qͣꝫ ſplendida ē ciuitas que nō indiget ſole neqꝫ luna vt lu ceant in ea. ſed ipſe dn̄s ſol iuſticie. candor lucis eterne. lux eiꝰ eſt. ⁊ lucerna eiꝰ agnus. Oanīa attende qͣꝫ alta ⁊ qͣꝫ ſpacioſa qͣꝫ pul chra ⁊ ſpecioſa qͣꝫ decora ⁊ famoſa eſt ciui tas illa. quā ornat ꝑ ſeip̄am trinitas beatiſ ſima. O qͣꝫ glorioſa dicta ſunt de te ciuitas dei O iſrael qͣꝫ magna ē domꝰ dei. et ingēs locus poſſeſſiōis eiꝰ. O anīa illic ꝯtempla re tabernacula patriarchaꝝ ⁊ ꝓphetaꝝ. ha bitacula apl̓oꝝ ⁊ martyrū. cenacula cōfeſſo rum ⁊ virginū. palaciū celeſtiuꝫ ſpirituum. thronū illū beatiſſime trinitatꝭ ſpecioſiſſi mū. O anīa hic licet ſis corꝑe. illic eſto men te. O anīa trāſuola omīa. ſcrutare oīa. viſi ta omīa. ingredere cuncta ꝑ ordineꝫ oſtia. quouſqꝫ ꝑuenias ad ſummi regis palacia. ibi ſit mens. ⁊ hic erit reqͥes. Augꝰ. O anīa in illa ſctā ciuitate libent̓ ſtudeas morari. li benter cōuerſari. qꝛ ibi eſt vita ſine morte. iuuentus ſine ſenectute. lux ſine tenebris. pax imꝑturbabilis. Sedebit em̄ populꝰ meus in tabernaculo fiducie ⁊ in reqͥe opu lenta dicit dn̄s. Scd̓o attende victū de licioſum. ornatū curioſuꝫ. ⁊ theſaurū p̄cio ſum. Et qͥs erit ibi nr̄ cibus. niſi ille agnus beatiſſimꝰ. ille mūdus ⁊ īmaculatus ieſus dei pr̄is ⁊ marie ꝟginis filiꝰ. de quo ſanctꝭ ſpiritibꝰ miniſtrabunt̉ ad oēm ſufficientiā fercula nobiliſſima. Nobilia quidē de ip̄iꝰ candidiſſima hūanitate. ſed nobiliſſima de ipius ſuꝑbeatiſſima diuinitate. Tūc enim ania ingredit̉ ad deguſtandū diuinitatem. egrediet̉ ad p̄libandū humanitateꝫ. et pa ſcua inueniet ad omnē ſufficientiā ⁊ ſatieta tem. Oqͣꝫ beati ſunt qͥ ad cenā nuptiarum cati ſunt. Ibi etiā beata vita in ſuo fonte bibil̓. Un̄ huic humane vite aliqn̄ aliqͥd aſpergit̉ vnde intentatiōibꝰ fortit̉. iu ſte. tꝑanter ⁊ prudent̓ viuat̉. Ibi ſemꝑ ad erit ſitis atqꝫ ſatietas. ſed miro qͦdā modo longe aberit a ſiti neceſſitas. longe a ſatieta te faſtidiū. Inebriabuntur em̄ ab vbertate domꝰ tue. ⁊ torrente voluptatꝭ tue potabis eos ẜm ꝓphetā. Aīa Et qn̄ hoc. Ho mō Eſtimo ꝙ nō pͥus. niſi quādo ille de licioſus pincerna ſummi regis. ſplēdor pa terne glorie. candor lucis eterne. figura di uine ſubſtātie. ſpeculū ſine macula clarita tis deifice. in quē deſiderāt oēs illi celeſtes ſpūs ꝓſpicere. qn̄ talis et tantꝰ p̄cinget ſe. ⁊ faciet illos diſcūbere. et ꝑſonalit̓ traſiens miniſtrabit illis. O anīa hic deuota men te ꝑtracta qͣntū gaudiū tunc illi boni ſpūs ꝯcipiant ex tā ſtupenda dignitate miniſtrā tis. ex tā miranda charitate cuiuſlibꝫ ſoda lis cōuiuātis. ex ferculoꝝ delicioſa opulen tia. ex miniſtroꝝ numeroſa freq̄ntia. ex mu ficorū inſtrumentoꝝ ⁊ alioꝝ pſallentiū can tantiū ⁊ laudantiū regē glorie. deū dei filiū dulciſona reſonāti a. In hoc celeſti magno ſtupendoqꝫ cōuiuio audies angelos iubi lantes. virgines chorizātes. aplos pſallen tes. martyres tripudiāteſ. ꝯfeſſores laudā tes. patriarchas ⁊ ꝓphetas iocūdātes. om nes ſctōs ⁊ electos dei vnanimiter patrem ⁊ filiū et ſpm̄ſanctū collaudātes. et vna vo ce dicētes. Sanctꝰ ſctūs ſanctꝰ dn̄s deus ſabaoth. plena eſt om̄is terra gl̓ia eiꝰ. O qͣꝫ glorioſum eſt regnū in quo cum chriſto re gnant om̄es ſancti. amicti ſtolis albis. ſe qunt̉ agnū quocūqꝫ ierit. O anīa quō pote rit ibi eſſe alicuiꝰ boni carentia. cū tam va ria ſit exultandi materia. Tunc em̄ aperi entur om̄es illi theſauri eterni dei. vbi ſūt om̄es diuitie. om̄es delicie abſcōdite. ⁊ da bunt̉ a pr̄e eterno vnicuiqꝫ varia et p̄cioſa munera ẜm ſua merita. Sꝫ ſi adhuc nō ſufficiunt iſta. attende tercio iuxta te omne ſctōꝝ collegiuꝫ. qd̓ ad beatitudinis tue cu mulū diuīa clemētia ꝯgregauit. Quia nul lius boni ſine ſocio iocūda eſt poſſeſſio. ſic̄ dicit Seneca. Uide igit̉ q̄ lingua. vl̓ qͥs in tellectus caꝑe ſufficiat illiꝰ ſuꝑne ciuitatis qͣnta ſint gaudia. angeloꝝ choris intereſſe cū btīſſimis ſpiritibꝰ gl̓ie ꝯditoris ſemꝑ aſ ſiſtere. ⁊ ab illoꝝ beatiſſima ſocietate nūqͣꝫ diſcedere. ſed ꝯtinue cū ip̄is ⁊ de ip̄oꝝ gau dio in ꝑpetuū exultare. Anſel. Ibi em̄ a ſin gulis om̄es. ibi ab oībꝰ ſinguli cognoſcent̉. rr 2 Soliloquium Nec quenqͣꝫ latebit. qua patria. qͣ gēte. qua ſtirpe. qͥs ꝯditus ſit. Ibi em̄ erit tam beata ⁊ ꝑfecta charitas iuſtoꝝ. ꝙ vnuſqͥſqꝫ intan tū diliget ꝓximū ſuū quātū ſeip̄m. Ex qͦ il lud īeſtimabile ſequet̉ bonū. ꝙ ita vnuſqͥſ qꝫ de alteriꝰ bono vel gaudio gaudebit. ſic̄ de merito ꝓprio. Proinde cū inenarrabilis ſit numerꝰ electoꝝ. qͥſputas narrare ſuffici at gaudiū beatoꝝ. Hec gaudia Hierony mus in fine epl̓e ad euſtochiuꝫ deſcribens ait. Egredere q̄ſo o anīa pauliſꝑ de papili one corꝑis. vt in oſtio ſtans videas dei gle riā ꝑtrāſire. ⁊ pn̄tis laborꝭ ante ocl̓os pin ge mercedē. Qualis tibi erit dies illa. cum maria mr̄ dn̄i tibi occurret choris comita ta ꝟgineis. cū ⁊ ip̄e ſpōſus tibi cū om̄ibꝰ ſan ctis occurret dicēs. Surge veni ꝓpera ami ca mea. formoſa mea. colūba mea. iā hyems trāſijt. imber abijt ⁊ receſſit. Tūc angl̓i am mirabunt̉ de tua gl̓ia dicētes. Que eſt iſta q̄ aſcendit de deſerto. delicijs affluens. in nixa ſuꝑ dilectū ſuū. videbūt te filie ſyon ⁊ laudabūt. Tunc illa centū qͣdraginta qͣttu or milia in ꝯſpectu throni ⁊ ſenioruꝫ tene būt citharas. ⁊ cantabūt cāticū nouū Tūc ſecura in amplexꝰ ſponſi euolabis cū iubi lo dicens. Inueni quē diligit anīa mea te nui eū nec dimittā. Hec Hiero. Tunc filij ſeptē illiꝰ magni Iob. qͥ eſt magnꝰ ſuꝑ oēs qͥ morant̉ in illa beata orientaliū regione. faciēt cōuiuia ſinguli in die ſuo. ⁊ inuitabūt ſororē ſuā. te ꝯſortē ſuā. Et dicēt tibi ſingu li. Bibe nunc ⁊ accumbe cū iocunditate. qꝛ inueniſti gr̄am coraꝫ ſummo pͥncipe. Et tu reſpōdebis cū gaudio dicēs. Bibā ⁊ hilari or fiam. qꝛ magnificata eſt hodie anīa mea p̄ om̄ībꝰ diebꝰ vite mee. O vere īaudita ma gnificentia. o leta ⁊ iocūda excellētia. qual̓ nunqͣꝫ in hͦ ſeculo eſt audita. Puto ꝙ omīs huiꝰ mūdi pompa in cōꝑatiōe illiꝰ eſſet vix modica gutta. Aīa O homo iā diu ta cui. iā ſatis ſilui. qꝛ que ꝓpoſuiſti cū delecta tione ⁊ āmiratione nimia audiui. ne queſo ꝓcraſtines. qͥn ſpecialiꝰ et ꝑfectiꝰ mihi aliqͣ de hoc celeſtiū ſpirituuꝫ cōuiuio exponas. qꝛ iam priꝰ aliqͥd de hoc tetigiſti. ſed nimis cito ꝑtrāſiſti. Hō O aīa mallē iteꝝ qd̓ petis ſub ſilētio ꝑtrāſire. qͣꝫ vel modicū de hoc celeſti ſecreto myſterio ore polluto pro ferre. vel etiā mēte cōciꝑe. qꝛ qͥ adhuc mun dialibꝰ ⁊ ſuꝑuacuis rebꝰ heu ſepiꝰ implicor qͥ adhuc heu heu ſiliqͥs porcorū cū ceteris mūdanis paſcor. de tā familiaribꝰ diuino ſpirituū oꝑatiōibꝰ loqͥ erubeſco nimium cōfundor. Quia tn̄ pijs votis tuis ꝯtra nō valeo ꝓponā breuit̓ qd̓ aliqn̄ ſpū inflica te licet indignꝰ mēte ꝑtracto. Ꝙͣuis em̄ ī la celeſti auſa. vbi plenitudo omīs boni oībꝰ illis ꝑfecta eſt. qͣꝫuis ibi pro differēs meritorū quedaꝫ data ſint excellent̓. nil tn̄ ibi ex ineſtimabilis diuīe pietatꝭ imme ſitate ẜm Grego. poſſidet̉ ſingularit. Om nia em̄ ſunt omībꝰ cōmunia. ꝓpter eū qui om̄ibꝰ eſt om̄ia. Ibi em̄ virgo gaudebit ſctē viduitatis merito. ibi vidua exulta de caſte ꝟginitatis pͥuilegio. ibi cōfeſſor de martyris iocundabit̉ triūpho. ibi marte tripudiabit de ꝯfeſſoruꝫ brauio. ibi ꝓphe laudabit de pr̄iarcharū pia cōuerſatione ibi patriarcha exultabit de ꝓphetaruꝫ fide ⁊ ſpeculatiōe. ibi apl̓i ⁊ angeli gaudebūt de merito omniū inferiorū. ibi omēs inferio res letabunt̉ de gl̓ia et corona ſuꝑioꝝ. Ex illius em̄ ſcte ⁊ ꝑfecte charitatis vinculo fi et. vt vnuſqͥſqꝫ habiturꝰ ſit in alio. quod nō habet in merito ꝓprio. Anīa O homo nec ad huc iſta ſufficiūt mentē meā quieta re. vnde q̄ſo ne ꝑtrāſeas mihi aliqͣ de dicto conuiuio ſigillatim ⁊ diſtincte explicare. Homo O aīa noſti ꝙ balbutit ſumus excelſa dei reſonamꝰ. Ne cū ſimus minꝰ idonei ad intelligēduꝫ. quō poſſumꝰ eſſe ſufficiētes ad loquēo que lippiētibꝰ oculis ꝯtemplamu ſint qͣꝫ intelligant̉. ⁊ veriꝰ intelligant̉ qͣꝫ mant̉ vocibꝰ. Ne te tn̄ diutiꝰ ꝓtrahaꝫ. qͥd imaginat̉ intellectꝰ. licet adhuc modi deguſtet affectꝰ. Puto ꝙ illi ſeptē filij de qͦ bus ſupra memorauimꝰ ſunt oēs ſctī ⁊ ele cti dei ſpūs altiſſimi patris heredes et filij Hi cōuiuia vnuſqͥſqꝫ in die ſuo faciūt. qn̄ ſeinuicē celeſtibꝰ gaudijs paſcunt. In qͦ de meritis ſuis ſinguli iuxta dataꝫ ſibi gl̓iam fercl̓a delicioſiſſima ꝓpināt. Primo igit̉ die pͥmogenitꝰ. hͦ eſt ille celeſtiū angeloꝝ ni rus. qͥ nō īmerito noīe pͥmogeniti cenſ qꝛ priores ſunt creatiōe ⁊ ꝯuerſatiōe ad de um. a qͦ nunqͣꝫ receſſerūt ꝑ pctm̄. ſed ſꝑ īmo bili charitate ſummo pr̄i adheſerūt. ⁊ iſiaꝫ hereditatē btām celeſtꝭ regni pͥores omībꝰ felicit̓ poſſederūt. Iſti tibi o aīa in ſuo ꝯu uio. diuerſa fercula delicioſa ⁊ precioſa ꝓpb nāt. cū vnuſqͥſqꝫ ordo de eo qd̓ excellētiꝰ cepit in munere gaudia ſpecialia admine Fo. CXVII frat. Iam cogita o anīa qͣle tibi ferculū ꝓ pināt illi ſummi ſpūs ſeraphici ordinis. qͥ adeo vicini illi eterno pr̄i ſunt ꝙ inter ip̄os ⁊ hunc nulli alij ſpūs interſint qͥ ip̄m īme diatiꝰ ꝯtemplent̉. ⁊ ſuis bonis eternis ꝑfe ctius ꝑfruant̉. Quale putas hi ꝓpināt gau diū de nature nobilitate. qͣle de ꝯtemplati onis claritate. qͣle de dilectiōis ſinceritate. Hi ergo. hͦ eſt illi qͥ ſeraphin noīant̉. iſtud cōuiuiū ornāt ardore diuīe caritatis. che rubin ſplendore et̓ne claritatꝭ. throni eqͥta te diuine maieſtatꝭ. Hoc etiā cōuiuiū glori ficant dn̄atiōes. de dn̄andi ſuꝑ alios excel lentia. pͥncipatus de p̄cipiendi inferioribꝰ magnificentia. ptātes de auctoritate mali s ſpūs coercēdi. Hoc etiā cōuiuiū ho ficāt v̓tutes de ptāte miracula faciēdi. archangeli de dignitate ſuꝑiora nūciandi. angeli de agilitate minora diuīe ſcīe ſecre ta reuelādi. Ecce vides qͣliter ſinguli men tes beatoꝝ celeſtibꝰ gaudijs paſcut. de his q̄ ab illa ſuꝑceleſti aula ſpecialiꝰ in munere receperūt. Nec eſt mirāduꝫ ꝙ hec p̄dicta et multa alia nob̓ adhuc occultiora illi ſpirit in noſtrū gaudiū nobis ꝓpināt. qͥ tā fidelit tā dulciter tamqꝫ amicabilit̓ in hac lachry marū valle nos cuſtodiūt. ⁊ nos ad illā ex terne beatitudinis patriā ꝑducere totꝭ vi ribꝰ ꝯcupiſcūt. Bern̄. O ſi qͥs cognoſceret quēadmodū p̄ueniūt pͥncipes cōiūcti pſal lentibꝰ in medio iuuenculaꝝ timpaniſtria rū. videret itaqꝫ qͣ cura. quo ve tripudlo in terſunt cantātibꝰ. aſſunt orātibꝰ. inſūt medi tātibꝰ. ſuꝑſunt qͥeſcētibꝰ. p̄ſunt ꝓcurantibꝰ. O anīa ieiuna ⁊ famelica. ſi vel vnā micam q̄ cadit de mēſa dn̄orū in hͦ cōuiuio. aperto mentꝭ ore ſumpſiſſes. puto ꝙ hāc ꝑegrina tionē ex tunc impatient̓ tolerares. Puto ſi vnā guttaꝫ de vino potus eiꝰ deguſtaſſes. oēm huiꝰ ſecl̓i dulcedinē faſtidires. Gregꝭ. in mora. Si cor ſemel in celeſtibꝰ. ꝑ degu ſtationeꝫ ſubaudi figit̉. qͣꝫ abiecta ſint mox cernit̉ que pͥus alta videbant̉. O anīa mea dilecta. de ꝯuiuio pr̄iarcharū ꝓphetaꝝ. apo ſtoloꝝ. martyrū. ꝯfeſſoꝝ. ꝟ̓ginum. qͥ ꝑ alios ſex filios nō īmerito p̄figurant̉. qͥd dicam. Unuſqͥſqꝫ em̄ hoꝝ tot in ꝯuiuio ſuo propo net fercula. qͦt habuit in hac vita virtutum oꝑa. Et qͥs enarrare ſufficiat qͣntū gaudiū qlibet anīa ſuſcipiat de ſctōꝝ pr̄iarcharuꝫ hūilitate ꝑfectiſſima. de ꝓphetaꝝ credulita te certiſſima. de apl̓oꝝ charitate ardentiſſi ma. de martyrū ſtabilitate ⁊ patiētia. de cō feſſorū pietate ⁊ clemētia. de ꝟ̓ginū caſtita te ⁊ ꝯtinentia. Reuera vox ⁊ lingua deficit. qꝛ intellectꝰ caꝑe nō ſufficit. qͣntū ſit gaudi um angelorū choris intereſſe. cū btīſſimis ſpiritibꝰ gl̓ie ꝯditoris aſſiſtere. p̄ſenteꝫ dei vultū cernere. incircūſcriptū lumē videre. nullo metu mortis affici. de incorruptiōis perpetue munere letari. O qͣꝫ felix tibi erit hec dies. cū fueris ad hereditatē patrū tuo rū reuerſa. ⁊ qn̄ ab his om̄ibꝰ cū ineſtimabi li gaudio fuerꝭ aſſumpta. ⁊ ad thalamū ſū mi regis feliciter introducta. Iā nunc exꝑ giſcere o aīa mea. ⁊ cū illa famoſa regina ſa ba. cū aromatibꝰ virtutū. cū theſaurꝭ bono rū operū. cū magno apparatu celeſtiū deſi deriorū. aſcende in illā hieruſalē ſuꝑnam. ⁊ ꝯtemplare diligent̓ ſingula. ⁊ vide ꝙ ꝟitas vincit famā. gl̓ia exuperat omnē loquelā. ſi forte poſſes ex admiratiōis magnitudine extra humanū ſpm̄ rapi. ⁊ miro quodā mo do in diuinū ſpiritū trāſformari. vt dicere inciꝑes cuꝫ petro in magno cordis iubilo. Dn̄e bonū eſt nos hic eſſe. hic pr̄. hic ſoror hic frater. hic patria. O dn̄e ꝑmitte nos h̓ eſſe ⁊ ab hinc nunqͣꝫ diſcedere. Amb̓. Fugi amus o anīa in patriā veriſſimā. qꝛ illic eſt patria ad quaꝫ cōditi ſumꝰ. pr̄a quo creati ſumus. ibi eſt hieruſalē ciuitas ſuꝑna. q̄ eſt mater nr̄a. Anfelmꝰ. O anīa tantꝰ debꝫ eē in hac vita mortali amor ⁊ deſideriū ꝑue niendi ad illud ad qd̓ facta es. ⁊ dolor quia nōdū ibi es. ⁊ timor ne forte nō ꝑuenias vt nullā leticiaꝫ ſentire debeas. niſi de his q̄ tibi aūt auxiliū aut ſpem ꝯferunt ꝑuenien di. Anīa O homo dū hec aliqn̄ cogito dū hec tacita mente mecū ꝑtracto. quid eſt qd̓ tunc interlucet mihi. ⁊ ꝑcutit cor meum ſine leſione. ⁊ inhorreſco ⁊ ardeſco. Auguſ. Intromittor aliqn̄ mētalit̓ in affectū mul tū inuſitatū. neſcio quā dulcedinē. que ſi ꝑ ficeret̉ in me. neſcio qͥd erit qd̓ vita iſta non erit. ſed recidiuo oneroſis ponderibꝰ. et re ſorbeor ſolitꝭ curis. hic eſſe valeo nec volo. illic eē volo nec valeo. miſer vtrobiqꝫ. Hec Augꝰ. in li. cōfeẜ. xj. Hō O aīa puto ꝙ hec celeſtia ſine p̄libatiōe dulcedinis non poſſunt a digne diſpoſitꝭ cogitari. Sꝫ ne ſcio qͥd tuuc erit cū ꝑfecte in re ſine enigma te poterūt deguſtari. Un̄ nō eſt miranduꝫ ſi p̄libatio taliū tibi incutit huiꝰ exilij tediū qꝛ nihil eſt magꝭ amaꝝ qͣꝫ poſtqͣꝫ aīa cōſue Solilo quium uit taliū p̄guſtatiōe ꝯſolari. ſi rurſum ince perit mūdialibꝰ ⁊ trāſitorijs īplicari. Hinc eſt ꝙ aīa laborat. luctat̉ et anxiat̉. illic ſꝑ eſſe cupit. nec ſufficit. hic eē cōpellitur. ſed illic poſt hͦ qd̓ p̄guſtatū eſt aſcendere conat̉. Iā em̄ guſtato ſpū deſipit oīs caro. Uidiſti gaudium beatorum de his que ſunt infra te. ⁊ de his que ſunt iuxta te. Uide modo ſi potes quale gaudium futuruꝫ ſit de his que ſunt intra te. Hō em̄ remunerabit̉ in corꝑe ⁊ in mente. ⁊ iſtoꝝ eterna ⁊ inſeꝑabili vnione. Corpus em̄ nr̄m ex qͣttuor elemē tis eſt cōpoſitū. vnde qͣttuor dotibꝰ erit re munerādū. Terra tūc habebit eternā im mortalitatē. aqͣ oīmodā īpaſſibilitateꝫ. aer maximā agilitatē. ⁊ ignis ſplēdidiſſimā cla ritatē. Tūc fulgebūt iuſti ſicut ſol. et tanqͣꝫ ſcintille ī arundineto diſcurrēt. Abſterget em̄ deꝰ oēm lachrymā ab oculis ſctōꝝ. ⁊ iā nō erit ampliꝰ neqꝫ luctꝰ neqꝫ clamor. neqꝫ dolor. ſed ſempiterna pax ⁊ leticia. In ſem piterna patria corda btōꝝ ſibijnuicē in cla ritate lucēt. ⁊ puritate trāſlucent. ibi vniuſ cuiuſqꝫ vultꝰ aſpicit̉ ⁊ ꝯſcīa penetratur. ibi vniuſcuiuſqꝫ mentē ab alteriꝰ oculis corpu lentia nō abſcōdit. Etiā mox vbicūqꝫ volū erit animꝰ ſtatim aderit corpꝰ. Augꝰ. Si cut em̄ tūc animꝰ ꝑfectiſſime obedit creato ri. ita corpꝰ promptiſſime obtēperabit ſuo motori. Tam potentē tūc faciet deꝰ anīam vt ex eiꝰ beatitudine pleniſſima redūdabit in corpꝰ. ex qͣ redundātia habebit vigoreꝫ impaſſibilitatꝭ. ſplendorē claritatꝭ. aptitu dinē ſubtilitatꝭ. promptitudinē agilitatis. Ibi erunt om̄es ſenſus in actibꝰ ſuis. Ibi em̄ oculus videbit decorē ſpecioſiſſimuꝫ. guſtꝰ ſentiet ſaporē dulciſſimū. olfactꝰ odo rabit odorē ſuauiſſimū. tactꝰ amplexabit̉ obiectū delicioſiſſimuꝫ. auditꝰ immutabit̉ ꝑ ſonū iocundiſſimū. Ibi em̄ cū mens ī ex ultationē rapit̉. lingua in canticum laudis eleuat̉. Anīa O hō audiui iā dudū mi rabilia. ⁊ cū vera ſint hec omīa. qͥd aliud eſt hec pn̄s vita niſi quedā mortis vmbra. Hō O aīa bene dixiſti. qꝛ tꝑal̓ vita eter ne vite cōparata. mors ē potiꝰ dicēda qͣꝫ vi ta. Ip̄e em̄ qͦtidianꝰ defectꝰ corruptōis qͥd eſt aliud qͣꝫ quedā ꝓlixitas mortꝭ. Ergo ſcī viri qꝛ huiꝰ vite breuitatē indeſinent̓ aſpici unt. qͣſi qͦtidie moriētes viuūt. ⁊ iō ſe nō mā ſuros ſollicitiꝰ p̄parāt. qꝛ hec oīa nihil eſſe ex fine ſemꝑ penſant. Sed carnales mentes ideo p̄ſentia diligunt. qꝛ vita carnis fugitiua ſit mīme ꝑpendūt. Nā ſi velocita tem trāſitꝰ eius aſpicerēt. hāc etiā ꝓſpera minime amarēt. Hec Grego. Augꝰ. Rece dat gͦ o aīma amor vite pn̄tis. ⁊ accedat a dor vite aduenientis. vbi nulla aduerſita. turbat. nulla neceſſitas anguſtat. nll̓a mo leſtia inqͥetat. ſed pennis leticia re ſidera qͣnta ſit felicitas futura. vbi erit malū. nullū latebit bonū. vacabitur de laudibꝰ. qͥ erit om̄ia in oībꝰ. Ibi em̄ nll̓a do ſidia ceſſabit̉. nll̓a indigentia laborabit̉ in eſſe nr̄m nō habebit mortē. noſſe noſtꝝ no habebit errorē. amare nr̄m nō habebit of fenſionē. Ibi aberit oīs tarditas. oīs cor ruptio. oīs deformitas. oīs īfirmitas. Ib celū nouū ⁊ terra noua. Ibi ſil̓es erimꝰ ap gelis dei. ⁊ ſi nō etate. certe tn̄ felicitate. Au guſti. O anīa mea illā vitā amplecti debu ras. vbi vita ſine morte. iuuētus ſine ſene ctute. gaudiuꝫ ſine triſticia. pax ſine diſcor dia. volūtas ſine iniuria. lux ſine tenebrie regnū expers cōmutatiōis. Scd̓o ꝯſio quantū gaudeat animꝰ cū reſumpſerit le corpꝰ qͣle iā audiſti. nō tale qͣle cū inge dolore ſuſtinuiſti. ⁊ cū magno certami uiciſti. de qͦ ſepiꝰ tibimet impatiēs pati et iraſcens clement̓ dixiſti. Quis lib me de corꝑe mortꝭ huiꝰ. Non certet. iā ꝑfecte obediens ⁊ ſpūale. Tale inquā le qd̓ tibi erit in ꝯtēplatiōis ſo ne felicitatꝭ augmentū. Anīa Mi ſuꝑ oībꝰ his nō ſufficio. ⁊ p̄ magnitudie miratiōis in inqͥſitōe deficio. U deſidero qͣliter mens q̄ in pn̄ti vi templatiōe ꝑ corpꝰ depͥmit̉. illic ꝑ ip̄m in cō templatiōe adiuuet̉. Hō O anīa ſcru puloſa eſt hec q̄ſtio. ſed qꝛ magꝭ eſt curioſa qͣꝫ deuota. breuis erit rn̄ſio. Anīa em̄ tun ꝟtute diuina aliū habebit modū intelligē di qͣꝫ in via. Nec eſt mirādū ſi ꝓ loco ⁊ tem pore mutat ordinē ⁊ modū agendi creatu re. qͥ eſt fabricator ⁊ auctor vniuerſal̓ natu re. In rebꝰ em̄ mutabilibꝰ tota rō facti cit potentia facientꝭ. Certū eſt ꝙ ip̄a aīa reſumptionē corꝑis appeteret. ſi reſun etiā qͣntūcūqꝫ gl̓ioſum diuinā ꝯtēplati impediret. Nā ẜm Auguſtini ſnīam et do ctrinā. ip̄e anīe ſctē deſiderāt corꝑis reſum ptionē. ⁊ expectāt iteratā vnioneꝫ ip̄ius qꝛ ip̄aꝝ ſine eo nō pōt conſummari felicitas nec ſatiari iocūditas. Adeo em̄ vehemci Fo. CXVIII anīa corpus deſiderat. ꝙ etiā aliqͣliter eius ꝯtēplationē impedit et retardat. Bernar. O miſera caro fetida ⁊ feda vnde tibi hec cl̓ia ꝙ anīe ſctē qͣs deꝰ inſigniuit ſua imagi ne ꝓprio redemit ſanguīe. te deſiderāt. te ex pectant. ⁊ ip̄aꝝ ſine te nō pōt ꝯſummari fe licitas. nec ſatiari iocūditas. Augꝰ. Cū aīa ſͦ corpꝰ nō anīale iā ſed ſpūale receꝑit. ꝑfe ctū habebit ſue nature modum. obediēs ⁊ imperās. viuificata ⁊ viuificās. Tūc ineffa bili felicitate fiet. vt ſit ei gl̓ie qd̓ fuit ſarci ne. O aīa cogita qͣlis tibi tūc erit gl̓ia. cum induta fuerꝭ illa ſtola noua ⁊ ſplendida. or nata oī lapide p̄cioſo.i. corꝑe gl̓ificato. In qͦ tot fulgebunt gēme p̄cioſiſſime qͦt ſūt vir tutes in mēte. Tūc vt puto cantabis cū iu bilo canticū nouuꝫ dn̄o dicens. Gaudens gaudebo in dn̄o. qꝛ induit me veſtimento ſalutis. ⁊ indumēto leticie circūdedit me. ⁊ tanqͣꝫ ſponſam decorauit me corona. Ad huc vide tercio ⁊ diligent̓ ꝯſidera ſi tantuꝫ gaudiū habitura ſis qͣſi de alieno. qͥd hau ries deꝓprio. Quis em̄ enarrare ſufficeret quantū gaudiū. qͣꝫ ſtupendā gl̓iam. qͣꝫ incō prehenſibilē laudē ⁊ magnificentiā habitu ra ſis a trinitate btīſſima. a ſctōꝝ oīm ſocie tate feliciſſima. ꝓ eo ꝙ corpus tuū ꝓpriū tā viriliter ꝑ clipeū caſtitatꝭ ⁊ ꝯtinētie ſuꝑaſti. ꝓ eo ꝙ mundū tā potent̓ ꝑ gladiū pauꝑtatꝭ ⁊ indigentie debellaſti. ꝓ eo ꝙ diabolū peſ ſimū tā fortiter ꝑ haſtā hūilitatis ⁊ obedi entie effugaſti. ꝓ eo ꝙ oībꝰ cogitatiōibꝰ. om nibꝰ affectiōibꝰ. ſingul̓ inordinatis motibꝰ tā virilit̓ reſtitiſti. Aduerte ſi potes quantā laudē habitura ſis ab his qͦs ꝟbo ⁊ exēplo ad meliora ꝓuocaſti. Et qͥd plura. ꝓ ſingul̓ cogitatiōibꝰ. locutiōibꝰ. actiōibꝰ virtuoſis. ſpecialē ⁊ eternalē laudem ſuſcipies. Et id qd̓ tibi in te defuerit. illa celeſtꝭ ⁊ diuina be atoruꝫ ſocietas charitate mutua adimple bit. Quia vnuſqͥſqꝫ habebit ibi in proximo qd̓ ſibi deficit in merito ꝓprio. O aīma hec cogita. hec mente ꝑtracta. cū tibi pie viuen ti inferunt̉ aduerſa. ad hec mēte euola. cum premit corpꝰ. cū fremit mūdus. cū inſidiat̉ diabolus ad hec recurre. his mentē delini re. Quia id qd̓ in p̄ſenti eſt momentaneuꝫ ⁊ leue tribulatiōis nr̄e. ſupra modū ⁊ ī ſub timitate eternū gl̓e pondꝰ in nob̓ oꝑat̉ Sꝫ qe reuera id ſolū ⁊ veꝝ gaudiū ē qd̓ n̄ de cre atura ſꝫ de creatore cōcipit̉. cui oīs cōꝑata aliūde locūditas meror ē. oīs ſuauitas dolor ē. ⁊ poſtremo om̄e qd̓ delectari p̄t mole ſtū ē. ẜm Bern̄. Igit̉ ꝯſulo o aīa ꝙ iā ꝑ pre miſſa tāqͣꝫ excitata. diſpoſita et inuitata ad auctorē tuū te ꝯuertas. ⁊ qͣntū gaudiū ab eo illi beati ſpūs recipiāt diligent̓ ꝯſideres ⁊ aduertas. qꝛ om̄e gaudiū ꝓpoſituꝫ vel eſt accidentale. et ob hoc nō ſatiat ſed excitat. vt eſt illud qd̓ beati ſpūs de his q̄ infra vel iuxta ip̄os ſunt accipiūt. vel eſt ꝯſubſtātia le. ⁊ ob hͦ non ſufficit ⁊ afficit. vt eſt illud qd̓ de his que intra ip̄os ſunt cōcipiunt. Hoc vero gaudiū qd̓ de ſuꝑioribꝰ hauriūt ſoluꝫ ſubſtantiale vocat̉. qꝛ ꝑ hoc ſolū affectꝰ rō nalis creature ſatiat̉. Hugo de ſctō victo re. Om̄is iocūditas. omīs ſuauitas. omīs dulcedo reꝝ creatarū afficere cor hūanum pōt. ſatiare nō pōt. Anīa Dic q̄ſo o ho mo qͣle ⁊ quātū ſit iſtud gaudiū. qꝛ hoc ſo lum deſidero. hoc eſt qd̓ p̄ om̄ibꝰ cōcupiſco qꝛ ſcio ꝙ hec omnia etiā ſi habent̉ ſine illo nō ſolū nō ſufficiūt. ſed etiā anīam ieiunaꝫ. famelicā ⁊ miſerā derelinquūt. Homo Aīa tu querꝭ quale ⁊ quātū ſit iſtud gau dium. Interrogaui om̄ia intima mea. ⁊ mi hi narrare nō ſufficiūt. Anſel. Si eī ſingu la que p̄dicta ſunt bona ſunt ⁊ iocūda. cogi ta mente qͣntū ſit illud bonum delectabile qd̓ ꝯtinet iocunditatē oīm bonoꝝ in ſe. nō qualē in rebꝰ creatis exꝑti ſumꝰ. ſed tm̄ dif ferentē quātū differt creator a creatura. qͥ tanto bono fruet̉. qͥcqͥd volet erit. ⁊ qͥcquid nolet nō erit. Hec Anſelmꝰ. Ceſariꝰ. Bea tam vitā faciliꝰ eſt ꝯſequi qͣꝫ enarrare. cuiꝰ curſus ſine termino. vſus ſine faſtidio. refe ctio ſine cibo. ſub antiqͥs ꝑpetuiſqꝫ gaudijſ ſꝑ noua iocūditas. ⁊ ſine timore amittendi ꝯtinuata felicitas. Hec Ceſariꝰ. Augꝰ. Pre miū v̓tutis eſt qͥ virtutē dedit. eiqꝫ ſeip̄m qͦ nihil maius aut meliꝰ eſſe poſſit reꝓmiſit. Quid em̄ aliud ē qd̓ ꝑ pph̓am d̓r. ego ero il loruꝫ deꝰ. niſi ego ero vnde ſatient̉. ego ero q̄cūqꝫ ab oībꝰ honeſte deſiderant̉. Augꝰ. de ciui. dei. Ip̄e eſt finis deſiderioꝝ nr̄oruꝫ. qͥ ſine fine videbit̉. ſine faſtidio amabit̉. ſine fatigatione laudabit̉. hoc munus. hic affe ctus. hic actus. ꝓfecto erit oīa in oībꝰ. Hec Augꝰ. Puto tn̄ ne diutius te ꝓtrahā. qͣꝫuis reuera ineſtimabile ſit illud gaudiū ⁊ inef fabile. eſtimo tn̄ ꝙ de tribꝰ ꝓueniat ꝙ tri plex gaudiuꝫ illos btōs ſpūs letificat ⁊ de lectat. Gaudent em̄ delectabiliter ī ꝑfecta ⁊ clariſſima diuine claritatis ꝯtēplatione. rr̄ 4 Solilo quium gaudent dulciter in melliflua ⁊ ſuauiſſima diuine bonitatꝭ deguſtatiōe. gaudēt ſempi ternaliter in trāquilla ⁊ ſecuriſſima diuine maieſtatis tentōne. Scis em̄ o aīa ꝙ tribꝰ viribꝰ naturalibꝰ p̄emines in tua ſub̓a. ha bes em̄ vim rōnalē. que nō ꝑfecte illumina tur niſi ꝑ pͥme veritatꝭ apertā cognitionē ⁊ vim ꝯcupiſcibilē q̄ nō ſatiat̉ niſi ꝑ ſumme bonitatis ꝑfectā dilectōnē. vim quoqꝫ ira ſcibilem q̄ nō quietat̉ niſi ꝑ eterne maieſta tis ſecurā cōprehenſionē. De his tribus di cit beatꝰ Bern̄. ſuꝑ Cantica. Qui replet in bonis deſideriū tuū. ip̄e futurꝰ eſt rōni ple nitudo lucis. voluntati multitudo pacis. memorie ꝯtinuatio eternitatꝭ. Quare tri ſtis es o anīa mea ⁊ qͣre ꝯturbas me. Spe ra in deo qm̄ adhuc cōfitebor illi. cū omīs error a rōne. om̄is dolor a voluntate. et a memoria om̄is timor receſſerit. et illa ſuc ceſſerit quā ſperamꝰ mira ſerenitas. plena ſuauitas. ⁊ eterna ſecuritas. O anīa qͣntuꝫ putas gaudēt ⁊ letant̉. qui illud eternitatꝭ ſpeculū iugiter ꝯtemplant̉. in quo om̄ia p̄ terita. p̄ſentia ⁊ futura. que ſumme beatitu dini cōpetunt aꝑtiſſime ſpeculant̉. Augu ſtinus. Dū ad illā ſupernā lucē patrꝭ lumi nū venerimꝰ. totū qd̓ in creaturis eſſe po teſt intelligemꝰ. Anſelmꝰ. Tunc iuſti ſcient cuncta q̄ deus fecit ſcienda. Et quid eſt qd̓ neſcire pn̄t. qͥ ſcientē oīa vident. Anīa Et quō ſimplicitas hͦ ꝑmittit. Homo Fulgentiꝰ. Sicut ꝑ ſpeculū vitreū tri na nobis viſio demōſtrat̉. qꝛ noſip̄os. ip̄m ſpeculū. ⁊ quicqͥd p̄ſens eſt videmꝰ. ſic ꝑ ſpe culū diuine claritatꝭ ip̄m deū ⁊ quicqͥd pre ſens eſt.i. noſip̄os ⁊ creaturas alias cogno ſcemus. Anima. O beata veritas. iam video ꝙ ſine te ſaꝑe deſipere eſt. te ꝟo noſſe ꝑfectū ſcire eſt. Homo O anīa q̄ natu raliter ſcire deſideras. hͦ ſpeculū videre af fecta. in illo ſtudere ⁊ legere deſidera. qͥa h ſemel vidiſſe eſt om̄ia didiciſſe. Ibi reue ra videbit̉ et reputabit̉ ſtulticia. platōnis theoria. ariſtotelis ph̓ia. empedoclis theo reumata. hypocratis ſcrutinia. ptolomei aſtrologia ⁊c̄. quia qͥcquid hic de ꝟitate in telligimꝰ. minima pars eoruꝫ eſt que igno ramus. Sed tūc o anīa videbis ⁊ afflues. ⁊ mirabit̉ ⁊ dilatabit̉ cor tuū. Anima. Et qͥd videbo. Homo Regē celi in decore ſuo. Beda. Splendor eterne pul chritudinis eſt tante ſuauitatꝭ. tanteqꝫ dul cedinis. vt etiā ip̄i angeli qͥ ſole ſunt incom parabiliter clariores. eo ſatiari nō poſſunt Tunc gͦ afflues delicijs in ſtupenda diuīe claritatis cognitōe miraberis in tuiipius delicioſa ꝯſideratiōe. dilataberꝭ in omni creaturarū ꝑfecta ſpeculatiōe. O ꝯtempla tio ſtupenda ⁊ admirabilis. O cōſideratio delicioſa ⁊ delectabilis. O ſpeculatio gau dioſa ⁊ ineffabilis. O qͣꝫ digne dictū eſt de te dn̄e deus meus. Melior eſt dies vna ij atrijs tuis ſuꝑ milia. Quia ẜm Auguſtinū tanta eſt pulchritudo iuſticie. tanta ē iocū ditas lucis eterne. vt etiā ſi non liceret am plius in ea delectari qͣꝫ vniꝰ diei hora ꝓpter hoc ſolū innūerabiles huiꝰ vite dies. plen delicijs ⁊ circūfluentia bonoꝝ tꝑaliū. recte meritoqꝫ deſpicerent̉. Tam pulchra em̄ eſt ⁊ ſuauis. vt ea viſa nihil ampliꝰ poſſet deſi derari. ⁊ omnē vincit dulcedinē. ⁊ oēm exu perat ꝯcupiſcentiā. Anīa Eſt ne aliqͥd aliud cuius viſio delectet. cuiꝰ ꝯtemplati letificet. Homo O anīa qͣꝫuis hec ſola ſufficeret ſi nulla alia adeſſet. eſt tamen ad huc vna vt de aliorū omniū pene innume rabiliū iocūda viſione taceā. que mirabilit omniū celeſtiū ſpirituū mentes letifica miro quodā modo neſcio quo īeſtima gaudio oēm beatā creaturā inebriat. vide re ſcꝫ illius celeſtꝭ regine deificam clarit tē. ⁊ ſue beatiſſime ꝓlis glorificatā humani tatē. Quis o anīa vel cogitare ſufficiat qͣn tū gaudiū generat. illā matrē miſcd̓ie. regi nā pietatis ⁊ clementie videre. iam non re cumbenteꝫ cū paruulo vagiente in p̄ſi iā nō lachrymantē. circūeuntē. q̄rentē centē. nunqͥd quē diligit anīa mea vidiſtis cū ꝑdiderat dilectiſſimū infantuluꝫ in duo. ſed eū nūc inſpicienteꝫ in ſempit zaudio. Iā em̄ nō ꝯturbabit̉ ꝯfugiēs ī egy tū a facie herodis. qꝛ ip̄e aſcēdit in celuꝫ herodes aūt in infernū. Iā nō ꝯturbat̉ cir ca plurima q̄ fecerunt filio ſuo iudei. qꝛ oīa ſubiecta ſunt ei. Iā certe nō eiulantē. voci ferantē. clamantē ⁊ dicentē. Quis mihi det vt ego moriar pro te fili mi Abſalon. cum ſtaret ꝓpe vnigenitū filiū ſuuꝫ pendenteꝫ⁊ morientē iu patibulo. Iam nō lamentanti lachrymabiliter cum ſibi daretur diſcipu lus ꝓ magiſtro. ſeruus ꝓ dn̄o. creatura pr creatore. quaſi alienꝰ ꝓ vnigenito ⁊ dulciſi mo filio. Sed hanc quondaꝫ ꝓpter nos ta miſerā. tantis meroribꝰ plenam. iam nuſe Fo. CXIX neſtimabiliter ſuꝑ oēm creaturā exaltatā. regnantē cū chriſto in trinitatꝭ ſuꝑbenedi cre palacio cantantē. iubilantē ⁊ dicentem. Tenui illū nec dimittā. Uenite ad me om nes qͥ laboratis ⁊ onerati eſtis. ⁊ ego refici am vos. Et illud. Trāſite ad me omēs qui ꝯcupiſcitꝭ me ⁊ a generatiōibꝰ meis adim plemini. O anīa mea mēte deuota ꝑtracta. qͣꝫ ſit plenū om̄i ſuauitate gaudiuꝫ. videre hoīem homīs ꝯditorē feminā oīm ꝯdito ris genitricē. fratrē noſtrū quondā ꝑditū. abiectū ⁊ deſpectū. nunc inuentum. nūc re uerſum. nūc regnantē. nunc om̄ibꝰ imꝑan tem. O quis mihi det te fratrē meū ſugen tē vbera mr̄is mee. vt inueniā te foris ⁊ de oſculerte labijs deuotiōis. āplecter te bra chijs dilectiōis. ⁊ iā me nemo deſpiciat. cū introduxero te in cubiculuꝫ cū dulcedine ſuauiſſime fruitiōis. Hanc fruitionē deſi derabat ille deuotꝰ Anſelmꝰ in meditatio nibꝰ qn̄ dicebat. O dulciſſime puer qn̄ te ſlaſttli videbo qn̄ ante faciē tuā apparebo. qn̄ ſati neiſt abor pulchritudine tua. qn̄ videbo vultuꝫ tuū deſiderabilē in quē deſiderāt angeli ꝓ ſpicere. Ue anīe te nō amanti. te nō q̄renti. q̄ ſi mundū diligit. peccatis ſeruit. nūqͣꝫ eſt quieta. nunqͣꝫ ſecura. Nihil q̄ſo ſine te mihi placeat. nihil dulceſcat. nihil ſpecioſum. ni hil p̄ter te arrideat p̄cioſum. vileſcāt oīa p̄ ter te. qd̓ tibi eſt aduerſuꝫ mihi ſit moleſtū. ⁊ tuū beneplacitū ſit meū indeficiēs deſi deriū. Tedeat gaudere ſine te. d̓ ectet gau dere tecū ⁊ flere tecū. O bone ieſu ſi tā dul ce eſt flere de te. qͣꝫ dulce eſt gaudere de te Hec Anẜ. Anīa O hō iā amore vidē di dn̄m creatorē meū langueo. ardore cer nendi ieſum frēm meū. redēptorē meū de ficio. Iā deſiderio intuēdi illā v̓ginē gl̓io ſam mr̄em redēptorꝭ mei vulnerata inge jlturiſſt miſco. O bone ieſu qn̄ videbo gaudiū me qſipiſtt um qd̓ deſidero. o qn̄ apparebit gl̓ia eiꝰ qͣm ſiuſipſib eſurio. o qn̄ veniet ꝯſolator meꝰ quē expe iiuiū inao cto. Oſi qn̄ inebriabor ab vbertate domꝰ ſipinte eius ad quā ſuſpiro. Iā grauis ē mihi oīs Iiitnti creatura ad videndū. qꝛ nimis incōꝑabili Iliu ter ſuꝑeminet pulchritudo a qͣ ꝓceſſerunt it hec oīa. Homo O anīa expecta cū pa iiiilij tientia. vt creſcāt tua deſideria. qꝛ ſcriptuꝫ eſt modicū ⁊ nō videbitꝭ me. ⁊ iteꝝ modicū ⁊ videbitꝭ me. Anīa O modicū longū o modicū nimis prolixū. qꝛ etſi modica ſūt Trriat vtuta ſintatiuia. Fors O anīa ſi longa ⁊ magna vident̉ tibi tua deſideria quibꝰ eſtuas ad eternā gloriaꝫ et claritatē ꝯtēplandā. qͣnto putas deſiderio eſtuare debeas ad eternā bonitateꝫ ꝑfecte diligendā. ad ſummā maieſtatē eternaliter poſſidendā. Si em̄ hec om̄ia ſumme non diligeres. quomō de viſione gauderes. etſi bene videres ⁊ intelligeres. et tamē ſecura mēte nō poſſideres. quō beata ꝑmaneres. Auguſtinꝰ. Ibi igit̉ vacabimꝰ ⁊ videbimꝰ. videbimꝰ ⁊ amabimꝰ. amabimꝰ ⁊ habebi mus. Ip̄e em̄ eſt finis deſiderioꝝ noſtroꝝ. qͥ ſine fine videbit̉. ſine faſtidio amabit̉. ſine fatigatione in eternuꝫ laudabit̉. Una em̄ ibi et tota virtꝰ eſt amare qd̓ videas. ⁊ ſum ma felicitas eternaliter hr̄e qd̓ amas. Ibi beata vita in ſuo fonte plene ⁊ ꝑfecte bibit̉. Unde miro quodā modo ⁊ de ectabiliter imp̄ſſa ſitis ſimul atqꝫ ſatietas alternat̉. ſꝫ longe a ſiti neceſſitas repellit̉. longe a ſatie tate faſtidiū amouet̉. Hec Augꝰ. Sed ne te iam o anīa diutiꝰ ꝓtraham. audi qͥd de p̄dictꝭ om̄ibꝰ celeſtibꝰ gaudijs dicit ille de uotus Anſelmꝰ in fine ꝓſologion. Excita te inqͥt nunc o anīa mea. ⁊ erige totū intelle ctū tuū. ⁊ qͣntū potes cogita attente. qͣꝫ dele ctabile ſit illud bonū qd̓ ꝯtinet iocundita tē omniū bonoꝝ. Si iocūda eſt vita creata qͣꝫ iocunda eſt creatrix eſſentia. Si iocūda eſt ſalus facta. qͣꝫ iocūda eſt ſalus q̄ fecit om nia. Si amabil̓ eſt ſciētia de creaturꝭ. qͣꝫ de lectabilis eſt illa q̄ eſt de rebꝰ increatꝭ. Cur ergo ꝑ multa vagaris querēdo bona crea ta. Ama vnū ī quo ſunc om̄ia. Si delectat pulchritudo. fulgebūt iuſti ſicut ſol. Si li bertas aut fortitudo. ſil̓es erunt angel̓ dei in celis. Si longa ⁊ ſalubris vita. eſt ibi ſa nitas eterna. Si ſatietas aut ebrietas. ſa tiabunt̉ de gloria. ⁊ inebriabunt̉ ab vberta te domꝰ dei. Si melodia. ibi canunt ange li. Si ſocietas ⁊ amicicia. ibi eſt beatoꝝ ſo cietas ⁊ omniū vna volūtas. Si honores ⁊ diuitie. gl̓ia ⁊ diuitie in domo eiꝰ. Si ſe curitas et certitudo. ibi omniū temporum eterna longitudo. O cor humanū. cor indi gens. cor expertū erumnas. īmo obrutum erumnis. quantū gauderes ſi his omnibꝰ abundares. Interroga intima tua. ſi caꝑe poſſint tantū gaudiū ſuū de tāta btītudine ſua. Sed ſi homo de tāta beatitudine vix capiet gaudiū ꝓpriuꝫ. quō capax erit tanto rum gaudiorū quantus eſt numerꝰ electo tinerarius mentis in deum rum. vbi vnuſqͥſqꝫ tm̄ diligit proximū ſuū quantū ſeip̄m. ⁊ tantū de ſuo gaudio gau det quātū diligit. Ita etiā quiſqꝫ plus abſ qꝫ eſtimatiōe de dei qͣꝫ de ſua ⁊ oīm electoꝝ gaudet felicitate. qꝛ ſicut deū toto corde to ta anīa tota mente diligit. ita ad plenitudi nē gaudij illiꝰ totū cor. tota anīa. tota mēs nō ſufficit. Quia tantū gaudebūt quantuꝫ amabūt. tantū amabūt quantū videbunt. Certe nec oculus vidit. nec auris audiuit. nec in cor homīs aſcēdit quantum te ama bunt ⁊ cognoſcēt ſctī dei. Oro deus meus cognoſcā te. amem te. vt eternalit̓ gaudeaꝫ de te. Et ſi nō poſſum ad plenū in hac vita creſcat ſaltē hic noticia tui ⁊ amor. vt ibi ſit plenum gaudiū. hic ſit in ſpe. ⁊ ibi ſit in re Dn̄e pater ꝑ filiū tuū hic iubes īmo conſu lis petere. ⁊ ꝓmittis acciꝑe. vt gaudiuꝫ no ſtrū plenū ſit. Peto dn̄e quod ꝑ admirabi lem conſiliariū tuū ꝯſulis petere ⁊ ꝓmittꝭ acciꝑe. vt gaudiū noſtrū ſit plenū. meditet̉ de hoc mens mea. ſermocinet̉ os meū. lo quat̉ inde lingua mea. eſuriat anīa mea. ſi tiat caro mea. donec intret in gaudiuꝫ dei mei. qui eſt trinus ⁊ vnus benedictus in ſe cula. Amen. Finit ſoliloquiū ſancti Bonauēture de quattuor mentalibꝰ exercitijs. ¶ Prologus Bonauenture in itinerariū mentis in deum. N principio pri mum priucipiū(a quo cūcte il luminatiōes deſcendūt tanqͣꝫ a patre luminū. a qͦ eſt om̄e datū optimuꝫ. et om̄e donū ꝑfectū) patrē ſcꝫ eternū inuoco ꝑ filiū eius dn̄m noſtrū ieſum chriſtū. vt in terceſſione ſctīſſime ꝟginis marie genitri cis eiuſdeꝫ dei ⁊ dn̄i nr̄i ieſu chriſti. et beati franciſci ducis ⁊ pr̄is nr̄i det illumīatos o culos mentis nr̄e. ad dirigēdos pedes no ſtros in viā pacis illiꝰ. que exuperat omnē ſenſum. quā pacē euāgelizauit ⁊ dedit dn̄s noſter ieſus chriſtꝰ. cuiꝰ p̄dicatiōis repeti tor fuit pater nr̄ ſanctꝰ Franciſcꝰ. in omni ſua p̄dicatiōe pacē in pͥncipīo ⁊ fine annun cians. in om̄i ſalutatiōe pacē optans. in om ni ꝯtemplatiōe ad extaticā pacē ſuſpirans. tanqͣꝫ ciuis illiꝰ hieruſaleꝫ. de qua dicit ille vir pacis. qͥ cū his qui oderūt pacē erat pacificus. Rogate q̄ ad pacē ſunt hieruſaleꝫ Sciebat em̄ ꝙ thronꝰ ſalomonis nō erat niſi in pace. cū ſcriptuꝫ ſit. In pace faciꝰ et locus eiꝰ. ⁊ habitatio eiꝰ in ſyon. Cū igit er emplo beatiſſimi pr̄is nr̄i franciſci hāc pa cem anhelo ſpū querere ego pctōr. qͥ loco i lius pr̄is beatiſſimi poſt eiꝰ tranſituꝫ ſept mus in generali fratrū mīſterio. ꝑ oīa in gnus ſuccedo. ꝯtigit vt nutu diuino ann poſt ip̄iꝰ beati pr̄is trāſitū. xxxiij. ad moni aluerne tanqͣꝫ ad locū quietū. amore q̄ren di pacē ſpūs declinarē. ibiqꝫ exiſtens mente tractareꝫ aliqͣs mētales aſ deū. inter alia occurrit illud mir ī p̄dicto ꝯtigit loco ip̄i btō frāciſe ne videlicꝫ ſeraphalati inſtar crucifixi. In cuiꝰ ꝯſideratiōe ſtatim viſum eſt mihi ꝙͣ ſio illa p̄tenderet ip̄iꝰ pr̄is nr̄i ſuſpenſion in cōtemplādo. ⁊ viā ꝑ quā ꝑue Nā ꝑ ſenas alas illas recte intel ſex illumīationū ſuſpenſiōes. quibuſdā gradibꝰ ⁊ itineribꝰ ⁊ trāſeat ad pacē. ꝑ extaticos exceſſus tie chriſtiane. Uia aūt nō eſt ſimū amoreꝫ crucifixi. qui ac terciū celum raptuꝫ tranſforma ſtum. vt diceret. Chriſto cōfixus ſum cri viuo ego iā non ego. viuit autē it ſtus. Qui etiā adeo mentem Fr ſorbuit. quod mens in carne patuit cratiſſima paſſiōis ſtigmata ī q ante mortē per bienniū deporta es igit̉ ſex alarū ſeraphicarū. inſini luminationes ſcalares. que a creat cipiunt. ⁊ perducūt vſqꝫ ad deum. ad qu nemo intrat recte niſi ꝑ crucifixū. Naꝫ qu non intrat per oſtium in ouile. ſed aſcendit aliunde. ille fur eſt ⁊ latro. Si quis vero hoc oſtium introierit. ingrediet̉ ⁊ egredie tur ⁊ paſcua inueniet. Propter quod di Ioh̓es in Apocalypſi. Beati qui lauāt ve ſtimēta ſua in ſanguīe agni. vt ſit poteſta eorū in ligno vite. et per portas ingredian tur ciuitatē. Quaſi diceret. Ꝙ per conten plationē ingredi nō poteſt hieruſaleꝫ/ nam niſi ꝑ ſanguineꝫ agni intret tanqͣꝫ portam. Non em̄ diſpoſitus eſt aliquo mē do ad contēplatiōes diuinas. que ad men tales ducunt exceſſus. niſi cū daniele ſitni deſiderioꝝ. Deſideria autē in nobis inſia mantur dupliciter. ſcilicet ꝑ clamore oru tionis. que rugire facit a gemitu cordipte Fo. CXX er fulgorē ſpeculatiōis. qua mens ad ra dios lucis directiſſime ⁊ intentiſſime ſe cō uertit. Igit̉ ad gemitū or̄onis ꝑ xp̄m cruci (ꝑ cuiꝰ ſanguineꝫ purgamur a ſordibꝰ oꝝ) primū quidē lectorē inuito. ne for re credat ꝙ ſibi ſufficiat lectio ſine vnctiōe. ſpeculatio ſine deuotiōe. inueſtigatio ſine ammiratiōe. circūſpectio ſine exultatione. induſtria ſine pietate. ſcientia ſine caritate. intelligētia ſine humilitate. ſtudiū abſqꝫ di uina gr̄a. ſpeculū abſqꝫ ſapīa diuinitꝰ inſpi rata. Preuentis igit̉ diuīa gr̄a humilibꝰ et pijs. cōpunctꝭ ⁊ deuotꝭ. vnctis oleo diuine leticie ⁊ amatoribꝰ diuīe ſapīe. ⁊ eiꝰ deſide nflāmatis. vacare volentibꝰ ad deū ma icandū. amandū ⁊ etiā deguſtandum. ſpeculatōes ſubiectas ꝓpono. inſinuans ꝙ parū aūt nihil eſt ſpeculū exterius ꝓpoſitu. niſi ſpeculū mentis nr̄e terſum fuerit ⁊ po litū. Exerce igit̉ te homo dei pͥus ad ſtimu lū ꝯſcientie remordentē. anteqͣꝫ oculos ele ues ad radios ſapiētie in eiꝰ ſpeculo relucē tes. ne forte ex ip̄a ſpeculatione radioꝝ. in grauioreꝫ incidas foueā tenebraꝝ. Pla cuit aūt diſtinguere tractatū in ſeptē capi la. premittēdo titulos ad faciliorē intel zētiā dicendoꝝ. Rogo igit̉ ꝙ magꝭ penſet̉ intentio ſcribentꝭ qͣꝫ opꝰ. magis dictoꝝ ſen ſus qͣꝫ ſermo incultꝰ. magꝭ veritas qͣꝫ ẜmo nū venuſtas. magꝭ exercitatio affectꝰ qͣꝫ eru intellectꝰ. Qd̓ vt fiat. nō eſt haꝝ ſpecu nū ꝓgreſſus ꝑfunctorie trāſcurrēdus ſed moroſiſſime ruminādus. Finit prologus. Incipiūt capitula. Rimū capitulū de gradibꝰ aſcēſio nis in deū. ⁊ de ſpeculatiōe ip̄iꝰ per veſtigia eiꝰ in vniuerſo. Scd̓m de ſpeculatiōe dei in veſtigijs ſuis in hͦ ſen ſibili mūdo. Terciū de ſpeculatiōe dei ꝑ ſuā imaginē. naturalibꝰ potētijs inſignita. Quartū de ſpeculatiōe dei in ſua imagi ne donis gratuitꝭ reformata. Quintum de ſpeculatiōe diuīe vnitatis ꝑ eiꝰ nomen primariū. qd̓ eſt eſſe. Sextū de ſpeculati one beatiſſime trinitatꝭ in eiꝰ nomīe. qd̓ eſt bonū. Septimū de exceſſu mētali ⁊ my ſtico. in qͦ requies dat̉ intellectui. affectu to taliter in deū ꝑ exceſſum trāſeunte. Oncipit ſpeculatio pauperis in deſerto. primum capitulū de gradibꝰ aſcenſionis in deū. ⁊ de ſpeculatione ip̄iꝰ ꝑ veſtigia eius in vniuerſo. Eatus uir cu ius eſt auxiliū abs te. aſcē ſiones in corde ſuo diſpo ſuit in valle lachrymaꝝ in loco quē poſuit. Cū beati tudo nihil aliud ſit qͣꝫ ſum mi boni fruitio. ⁊ ſummū bonū ſit ſuꝑ nos nullus pōt effici beatꝰ. niſi ſupͣ ſeip̄m aſcen dat. nō aſcenſu corꝑali ſed aſcenſu cordiali. Sed ſupra nos leuari nō poſſumꝰ niſi per ꝟtutē ſuꝑiorē nos eleuātē. Quātūcūqꝫ em̄ gradus interiores diſponant̉. nihil fit niſi diuinū auxiliū comitet̉. Diuinū aūt auxili um comitat̉ eos. qͥ petūt ex corde humilit̓ ⁊ deuote. ⁊ hoc eſt ad ip̄m ſuſpirare ī hac la chrymarū valle. quod ſit ꝑ feruentem ora tionē. Oratio igit̉ mater ⁊ origo eſt ſurſum actionis in deū. Ideo Dionyſius in libro de myſtica theologia. volens nos inſtrue re ad exceſſus mentales pͥmo p̄mittit ora tionē. Oremus igit̉ ⁊ dicamus ad dominū deum noſtrū. Deduc me dn̄e in via tua. et ingrediar in veritate tua. Letet̉ cor meum vt timeat nomē tuū. In hac oratiōe oran do illumīamur ad cognoſcēdū diuine aſcē ſionis gradus. Cū em̄ ẜm ſtatū ꝯditionis noſtre ip̄a rerū vniuerſitas ſit ſcala ad aſcē dendū in deum. ⁊ in rebꝰ quedā ſint veſtigi um. quedā imago. quedā corꝑalia. quedaꝫ ſpūalia. quedā temꝑalia. quedaꝫ euiterna. ac ꝑ hoc quedā extra nos. quedā intra nos ad hoc ꝙ ꝑueniamus ad primū principiuꝫ conſiderandū. ꝙ eſt ſpiritualiſſimū et eter num. et ſupra nos. oportet nos tranſire ꝑ veſtigiū quod eſt corꝑale ⁊ temporale ⁊ ex tra nos. et hoc eſt deduci in viā dei. Opor tet etiā nos intrare ad menteꝫ noſtrā que ē imago dei euiterna ⁊ ſpiritualis ⁊ ītra nos. et hoc eſt ingredi in veritatē dei. Oportet etiā nos trāſcendere ad eternū ſpiritualiſ ſimū et ſupra nos. aſpiciēdo ad pͥmum pͥn cipium. et hoc eſt letari in dei noticia et re uerentia maieſtatis. Hec eſt igit̉ via trium dierū in ſolitudine. Hec eſt triplex illumi natio vnius diei. et prima eſt ſicut veſpera. ſecunda ſicut mane. tercia ſicut meridies. Hec reſpicit triplicē rerum exiſtentiā. ſcili cet in materia. in intelligētia. ⁊ in arte diui na. ẜm quaꝫ dictum eſt. fiat. fecit. et factum Itinerarius mentis in deum eſt. Hec etiā reſpicit triplicē ſubſtantiaꝫ in chriſto. qͥ eſt ſcala nr̄a. ſcꝫ corꝑalē. ſpūaleꝫ ⁊ diuinā. Scd̓m hūc triplicē ꝓgreſſum. mēs nr̄a tres habꝫ aſpectꝰ pͥncipales. Unus eſt ad corꝑalia exteriora. ẜm quē vocat̉ anīali tas ſeu ſenſualitas. Alius intra ſe ⁊ ī ſe. ẜm quē d̓r ſpūs. Terciꝰ eſt ſupͣ ſe. ẜm quē dicit̉ mens. Ex qͥbꝰ om̄ibꝰ diſponere ſe debꝫ ad ꝯſcendendū in deuꝫ. vt ip̄m diligat ex tota mente. ex toto corde. ⁊ ex tota anīa. in qͦ con ſiſtit ꝑfecta legis obẜuatio. ⁊ ſimul cū hͦ ſa pientia chriſtiana. Quoniā aūt qͥlibet p̄di ctorū modorū geminat̉. ẜm ꝙ ꝯtingit cōſi derare deū vt alpha ⁊ o. ſeu inqͣntū contin git videre deū in vnoquoqꝫ p̄dictoꝝ modo rū. vt ꝑ ſpeculuꝫ. ⁊ vt in ſpeculo. ſeu qꝛ vna queqꝫ iſtaꝝ ꝯſiderationū habet cōmiſceri alteri ſibi ꝯiuncte. ⁊ hꝫ ꝯſiderari in ſua pu ritate. Hinc eſt ꝙ neceſſe eſt hos tres gͣdus pͥncipales aſcēdere ad ſenariū. vt ſic̄ deꝰ ſex diebꝰ ꝑfecit vniuerſum mūdū. ⁊ in ſeptīo re quieuit. ſic minor mūdus ſex gͣdibꝰ illumi nationū ſibi ſuccedentiū. ad quietē ꝯtēpla tionis ordinatiſſime ꝑducat̉. In cuiꝰ rei fi gura ſex gradibꝰ aſcēdebat̉ ad thronū ſalo monis. Seraphin(que vidit Iſaias) ſe nas alas habebant. Poſt ſex dies vocauit deꝰ moyſen d̓ medio caliginis. Et chriſtus poſt ſex dies. vt d̓r in Mattheo duxit diſci pulos in montē. ⁊ trāſfiguratꝰ eſt ante eos Iuxta igit̉ ſex gradꝰ aſcēſionis in deum. ſex ſunt gradꝰ potētiaꝝ anīe. ꝑ qͦs aſcendi mus ab imis ad ſumma. ab exterioribꝰ ad intima. a tꝑalibꝰ ad eterna. ſcꝫ. ſenſus. ima ginatio. rō. intellectꝰ. intelligētia. ⁊ apex mē tis ſeu ſyndereſis ſcintilla. Hos gradꝰ ha bemꝰ in nobis plātatos ꝑ naturā. deforma tos ꝑ culpā. reformatos ꝑ gr̄aꝫ. purgādos ꝑ iuſticiā. exercēdos ꝑ ſcientiaꝫ. ꝑficiendos ꝑ ſapientiā. Scd̓m em̄ pͥmā nature inſtitu tionē creatꝰ fuit hō habilis ad ꝯtēplatiōis quietē. ⁊ iō poſuit eū deꝰ in paradiſo delici arū. Sed auertēs ſe a ꝟo lumīe ad cōmu tabile bonū. incuruatꝰ eſt ip̄e ꝑ culpā ꝓpriā ⁊ totū genꝰ ſuū ꝑ originale pctm̄. qd̓ dupli citer infecit hūanā naturā.ſ. ignorātia men tē. ⁊ ꝯcupiſcētia carnē. ita ꝙ excecatꝰ homo ⁊ incuruatꝰ in tenebris ſedet. ⁊ celi lumē nō videt niſi ſibi ſuccurrat gr̄a cū iuſticia ꝯtra ꝯcupiſcentiā. ⁊ ſcīa cū ſapiētia ꝯtra ignorā tiā. qd̓ totuꝫ fit ꝑ ieſum xp̄m. qͥ factꝰ eſt nob̓ a deo ſapīa ⁊ iuſticia. ⁊ ſanctificatio ⁊ redēptio. Qui cū ſit dei ꝟtus ⁊ ſapīa. ſit verbum incarnatū plenū gr̄e ⁊ veritatꝭ. gr̄am ⁊ vo tatē fecit. gr̄am ſcꝫ charitatꝭ infudit. que ſit de corde puro ⁊ ꝯſcīa bona. ⁊ fide non t cta. totā aīaꝫ rectificat. ẜm triplicē ij ctū ſupra dictū. Scientiā veritatꝭ e ẜm triplicē modū theologie. ſcꝫ ſymbolio ꝓprie ⁊ myſtice. vt ꝑ ſymbolicā recte ſenſibilibꝰ. ꝑ ꝓpriā recte intelligibili ſticam rapiamur ad ſuꝑmētales exceſſus Quicūqꝫ gͦ vult in deū aſcēdere. neceſſe e vt vitata culpa deformāte naturā. natura les potētias ſupͣ dictas exerceat. ad gr reformantē. ⁊ hͦ ꝑ or̄onē. ad iuſticiā pu cantē. ⁊ hͦ in ꝯuerſatiōe. ad ſcīam illumi tem ⁊ hͦ in meditatiōe. ad ſapiētiā ꝑficientē ⁊ hͦ in ꝯtemplatiōe. Sicut igit̉ ad ſapīaꝫ no mo venit niſi ꝑ grām. iuſticiā ⁊ ſcīam. ꝯtemplationē nemo venit niſi ꝑ medita nē ꝑſpicuā. ꝯuerſationē ſctām ⁊ or̄one uotā. Sicut igit̉ gr̄a fūdamētū ē rectit nis volūtatis. ⁊ illuſtratiōis ꝑſpicue rōi ſic pͥmo orandū eſt nob̓. deinde ſctē vit dū. tercio ſpectacul̓ ꝟitatꝭ ītēdēdū. ⁊ in dendo gradatim aſcēdenduꝫ. qͦuſqꝫ ve ad montē excelſū. vbi videat̉ deꝰ deoꝝ ī ſyō Qm̄ igit̉ priꝰ ē aſcēdere qͣꝫ deſcēder iacob. pͥmū graduꝫ aſcēſionis co imo. ponendo totū iſtū mundū nobis tanqͣꝫ ſpeculū. ꝑ qd̓ trāſeamꝰ ac opificē ſummū. vt veri hebre tes de egypto ad terrā pr̄ibꝰ repr ſimus ⁊ chriſtiani cū xp̄o mūdo ad pr̄e vocat ⁊ dic̄. Z Iicepur me. ⁊ a generatōnil magnitudine en̄ ſcibiliter poterit hoꝝ creato cet aūt creatoris ſumma potētia. ſapien ⁊ beniuolētia in rebꝰ creatis. ẜm ꝙ hͦ tripi citer nūciat ſenſus carnis ſenſi Senſus em̄ carnis aut deẜui rōnabiliter inueſtigāti. aut fidelit̓o aut intellectualit̓ ꝯtemplāti. Cont ꝯſiderat reꝝ exiſtentiā actualē. credēs reru decurſum habitualē. ratiocinās reru lentiā potentialē. Primo mō aſpectu plantis res in ſeip̄is ꝯſiderās. videt in eis pondus. numerū ⁊ menſurā. Pondus quo ad ſitū vbi inclinant̉. numerū qͦ diſtinguū tur. ⁊ menſurā qͣ limitant̉. Ac ꝑ hoc vidē eis modū. ſpeciē ⁊ ordinē. necnō ſubſtape Fo. CXXI rirtutē ⁊ oꝑationē. ex quibꝰ ꝯſurgere p̄t ſi cut ex veſtigio ad intelligendū potentiam. ſapientiā ⁊ bonitatē creatoris immenſaꝫ. Scd̓o modo aſpectꝰ fidel̓ ꝯſiderans hunc nundū. attēdit originē. decurſum ⁊ termi nū. Nā fide credimꝰ aptata eſſe ſecula ꝟbo vite. Fide credimꝰ triū legū tꝑa. ſcꝫ nature ſcripture ⁊ gr̄e ſibi ſuccedere. ⁊ ordinatiſſi me decurriſſe. Fide credimus mundū ꝑ ſi nale iudiciū terminādū fore. In pͥmo potē tiam. in ſcd̓o ꝓuidentiā. in tercio iuſticiam ſummi pͥncipij aduertētes. Tercio modo aſpectꝰ ratiocinātꝭ inueſtigās videt quedā tm̄ eſſe. quedā aūt tm̄ eſſe ⁊ viuere. quedaꝫ vero eſſe viuere ⁊ diſcernere. Et pͥma qͥdeꝫ eſſe minora. ſcd̓a media. tercia meliora. Ui det iteꝝ quedā tm̄ eſſe corꝑalia. q̄dam par tim corꝑalia partim ſpūalia. ex qͦ aduertit aliqͣ eſſe mere ſpūalia tanqͣꝫ vtriſqꝫ meliora ⁊ digniora. Uidet nihilominꝰ quedaꝫ eſſe mutabilia ⁊ corruptibilia. vt terreſtria. q̄ dam mutabilia ⁊ īcorruptibilia. vt celeſtia. ex quo aduertit quedā eſſe īmutabilia ⁊ in corruptibilia. vt ſuꝑceleſtia Ex his gͦ viſibi libꝰ ꝯſurgit ad ꝯſiderandū dei potentiaꝫ. ſapīam ⁊ bonitatē. vt entē. viuentē ⁊ intelli gentē. mere ſpūalē ⁊ incorruptibilē ⁊ intrāſ mutabilē. Hec aūt ꝯſideratio dilatat̉ ẜm ſeptiformē ꝯditionē creaturaꝝ. que eſt diui ne potētie. ſapiētie ⁊ bonitatis teſtimoniū ſeptiforme. Si ꝯſideret̉ cunctaꝝ rerū ori go. magnitudo. ml̓titudo. pulchritudo. ple nitudo. oꝑatio ⁊ ordo. Origo nanqꝫ reruꝫ ẜm creationē. diſtinctionē ⁊ ornatū qͣntuꝫ ad oꝑa ſex dierū diuinā p̄dicat potentiaꝫ. cuncta de nihilo ꝓducentē. ſapīam. cuncta lucide diſtinguentē. ⁊ bonitatē. cuncta lar giter adornantē. Magnitudo aūt reꝝ ẜm molē longitudinis. latitudinis ⁊ ꝓfundita tis ẜm excellentiā virtutꝭ longe lateqꝫ et ꝓ funde ſe extendentꝭ. ſicut ptꝫ in diffuſione lucis ẜm efficaciā oꝑatiōis intime. ꝯtinue ⁊ diffuſe. ſicut ptꝫ in oꝑatiōe ignis. manife ſte indicat immēſitatē potētie. ſapīe ⁊ boni tatis trini dei. qͥ in cūctis creaturꝭ ꝑ poten tia. p̄ſentiā ⁊ eſſentiā incircūſcriptus exiſtit Multitudo vero rerū ẜm diuerſitatē ge neralem. ſpecialē ⁊ indiuidualē. in ſubſtan tia. in forma ſeu figura ⁊ efficacia. vltra om ne humanā eſtimationē. manifeſte triuꝫ p̄ dictarū conditionū in deo. immēſitatē inſi nuat ⁊ on̄dit. Pulchritudo aūt rerū ẜm va rietatē luminū. figurarū ⁊ colorū. in corpo ribꝰ ſimplicibꝰ. mixtis ⁊ etiā cōplexionatis. ſicut in corꝑibꝰ celeſtibꝰ et mineralibꝰ. ſicut lapidibꝰ ⁊ metallis. plantis et anīalibꝰ. tria p̄dicta euident̓ ꝓclamat. Plenitudo auteꝫ rerū ẜm ꝙ materia eſt plena formis. ẜm ra tiones ſemīales. forma eſt plena ꝟ̓tute. ẜm actiuā potentiā. virtꝰ eſt plena effectibꝰ ẜm efficientiā. idip̄m manifeſte declarat. Ope ratio multiplex. ẜm ꝙ eſt natural̓. ẜm ꝙ eſt artificialis. ẜm ꝙ eſt moralis. ſua multipli ciſſima varietate on̄dit immēſitatē illiꝰ vir tutis. artis ⁊ bonitatꝭ. que qͥdē eſt oībꝰ cau ſa eſſendi. rō intelligēdi. ⁊ ordo viuēdi. Or do aūt ẜm rōnē duratiōis. ſituatiōis et in fluentie. ſcꝫ ꝑ pͥus ⁊ poſteriꝰ. ſuꝑius ⁊ inferi us. nobiliꝰ ⁊ ignobiliꝰ. in libro creature inſi nuat manifeſte pͥmi pͥncipij pͥmitatē. ſubli mitatē ⁊ dignitatē quātū ad infinitateꝫ po tentie. Ordo vero diuinaꝝ legū. p̄ceptoꝝ ⁊ iudicioꝝ. in libro ſcripture immēſitatē ſa pientie. Ordo aūt diuinoꝝ ſacramentorū beneficioꝝ ⁊ retributionū in corꝑe eccleſie immēſitatē bonitatis. ita ꝙ ip̄e ordo nos ī primū ⁊ ſummū potētiſſimū ⁊ ſapiētiſſimū ⁊ optimū euidētiſſime manuducit. Qui igi tur tantꝭ reꝝ creataꝝ ſplēdoribꝰ nō illuſtra tur cecꝰ ē. qͥ tantꝭ clamoribꝰ nō euigilat ſur dus eſt. qͥ ex om̄ibꝰ his effectibꝰ deum non laudat mutꝰ eſt. qͥ ex tantis indicijs pͥmuꝫ pͥncipiū nō aduertit ſtultꝰ eſt. Aperi gͦ ocu los. aures ſpūales admoue. labia tua ſol ue. ⁊ cor tuū appone. vt in oībꝰ creaturis de um tuū videas. audias. laudes. diligas et colas. magnifices ⁊ honores. ne forte ꝯtra te vniuerſus orbis terraꝝ ꝯſurgat. Nā ob hoc pugnabit orbis terrarū cōtra inſenſa tos. ⁊ ecōtra ſenſatis erit materia gl̓ie. qui ẜm ꝓphetā poſſūt dicere. Delectaſti me do mine in factura tua. ⁊ in oꝑbꝰ manuū tua rū exultabo. qͣꝫ magnificata ſunt opera tua dn̄e. om̄ia in ſapīa feciſti. impleta eſt terra poſſeſſione tua. ¶ De ſpeculatione dei in veſtigijs ſuis ī hͦ ſenſibili md̓o. Cap̄. II. ⁊ gradus ſcd̓us. Ed quoniā cir ca ſpeculū ſenſibiliū nō ſolum contingit ꝯtemplari deū ꝑ ip̄a tanqͣꝫ ꝑ veſtigia. verūetiā in ip̄is inquantū eſt in eis ꝑ eſſentiā. potentiā ⁊ p̄ſentiaꝫ. Et hoc ꝯſiderare eſt altiꝰ qͣꝫ p̄cedens. ideo hu Itinerarius mentis in deum iuſmodi ꝯſideratio ſecundū tenet locum. tanqͣꝫ ſecūdus ꝯtemplatiōis gradus. quo debemꝰ manuduci ad cōtemplandū deuꝫ in cunctis creaturis q̄ ad mentē noſtrā in trant ꝑ corꝑales ſenſus. Notanduꝫ igit̉ ꝙ iſte mūdus ſenſibil̓(qui dicit̉ macrocoſ mus) intrat ad animā noſtraꝫ. q̄ dicit̉ mi crocoſmus. id eſt minor mūdus ꝑ portas quinqꝫ ſenſuū. ẜm ip̄oꝝ ſenſibiliū apprehen ſionē. oblectationē ⁊ dijudicationē. Qd̓ pa tet ſic. Nā in eo quedā ſunt generātia. que dā generata. quedā regentia hec ⁊ illa. Ge nerantia ſunt corꝑa ſimplicia. ſcꝫ corꝑa cele ſtia. et qͣttuor elemēta. Nā ex elemētis per virtutē lucis recōciliantꝭ ꝯtrarietatem ele mentorū in mixtis. habēt generari ⁊ ꝓdu ci quecūqꝫ generant̉ ⁊ ꝓducunt̉ ꝑ operatio nē virtutꝭ naturalis. Generata vero ſūt cor pora ex elemētis cōpoſita. ſicut mineralia. vegetabilia. ſenſibilia. et corꝑa hūana. Re gentia hec ⁊ illa. ſunt ſubſtātie ſpūales. ſiue om̄ino ꝯiuncte. vt ſunt anīe brutales. ſiue cōiuncte ſeꝑabiliter. vt ſunt anīe rationa les. ſiue om̄ino ſeparate. vt ſunt ſpiritꝰ cele ſtes. qͦs philoſophi intelligētias. nos ange los appellamꝰ. Quibꝰ ẜm ph̓os cōpetit mo uere corꝑa celeſtia. ac ꝑ hoc eis attribuitur adminiſtratio vniuerſi. ſuſcipiēdo a prima cauſa ſcꝫ deo virtutꝭ influentiā. quā refun dunt ẜm opus gubernatōis. qd̓ reſpicit re rū ꝯſiſtentiā naturalē. Scd̓m autē theolo gos attribuit̉ eiſdem regimen vniuerſi ẜm imperiū ſummi dei. quātū ad oꝑa repara tionis. ẜm q̄ dicunt̉ ad miniſtratorij ſpiritꝰ. miſſi ꝓpter eos qͥ hereditatē capiūt ſalutis. Homo igit̉ qui dicit̉ minor mūdus habet qͥnqꝫ ſenſus qͣſi qͥnqꝫ portas. ꝑ quas intrat cognitio oīm q̄ ſunt in mūdo ſenſibili ī ani mā ip̄ius. Nā ꝑ viſum intrant corꝑa ſubli mia ⁊ luminoſa. ⁊ cetera colorata. ꝑ cactū ve ro corꝑa ſolida ⁊ terreſtria. ꝑ tres vero ſen ſus intermedios intrāt intermedia. vt per guſtū aquea. ꝑ auditū aerea. ꝑ odoratū va porabilia. que aliqͥd habēt d̓ natura humi da. aliqͥd de aerea. aliquid de ignea ſeu cali da. ſicut ptꝫ in fumo ex aromatibꝰ reſoluto Intrant igit̉ ꝑ has portas tam corꝑa ſim plicia qͣꝫ etiaꝫ cōpoſita ex his mixta. Quia vero ſenſu percipimꝰ nō ſolū hec ſenſibilia particularia. q̄ ſunt lux. ſonus. odor. ſapor ⁊ quattuor pͥmarie qualitates quas appre hendit tactꝰ. verūetiaꝫ ſenſibilia cōmunia. que ſunt numerꝰ magnitudo. figura quie ⁊ motus. et om̄e qd̓ mouet̉ ab alio mouer ⁊ quedā ſeip̄is mouent̉ ⁊ quieſcūt. vt ſunc anīalia. dū ꝑ hos quinqꝫ ſenſus motꝰ cor porū apprehendimꝰ. manuducimur ad co gnitionē motorū ſpiritualiuꝫ. tanqͣꝫ ctū in cognitionē cauſarū. Intrati quātū ad tria rerū genera in anīam hums nā ꝑ apprehenſionē totꝰ mūdus iſte ſem lis. Hec autē ſenſibilia exteriora ſunt. pͥmo ingrediunt̉ ad aīam ꝑ portas quin ſenſuū. Intrāt inquā nō ꝑ ſubſtātias ſuas ſed ꝑ ſimilitudines ſuas. pͥmo generatas ī medio. ⁊ de medio in organo exteriori ⁊ de organo exteriori in interiori. ⁊ de hoc ī po tentiā apprehenſiuā. Et ſic generatio ſpec ei in medio. ⁊ de medio in organo. ⁊ conue ſio potētie app̄henſiue ſuꝑ illā. facit au henſionē omniū eorū que exteriꝰ anīa prehendit. Ad hāc apprehēſionē ſi ſit re uenientꝭ ſequit̉ oblectatio. Delectat̉ au ſenſus in obiecto ꝑ ſil̓itudinē abſtraci cepto. vel rōne ſpecioſitatis. ſicu rōne ſuauitatis. ſicut in odoratu vel rōne ſalubritatꝭ. ſicut in guſtu et ta appropriate loquēdo. Om̄is aūt delecta eſt ratiōe ꝓportionalitatis. Sed qm̄ ſp es tenet rōneꝫ forme. virtutꝭ ⁊ operatiō ẜm ꝙ habet reſpectū ad pͥncip nat. ad mediū ad qd̓ tranſit. ad termi quē agit. ideo ꝓportionalitas a ſimilitudine ẜm ꝙ tenet ration ſpecioſitas. qꝛ pulch. forme. et ſic dic atiſiuli do nihil aliud eſt qͣꝫ egt uidā partiū ſiti Aut attendit̉ ꝓportionalitas inq net rationē pott. cngnō im ſuauitas. cū virt en rrutis iit naliter excedit recipientē. qꝛ ſe in extremis. ⁊ in medijs delecta ditur ꝓportionalitas inquātū tene efficacie ⁊ imp̄ſſionis. que tūc eſt ꝓporti lis qn̄ agens impͥmendo replet indi patientis. ⁊ hͦ eſt ſaluare ⁊ nutrire ip̄m q maxime apparet in guſtu ⁊ tactu. Et ſicap paret quō ꝑ oblectationē delectabilia ete riora. ẜm triplicē rationē delectādi. ꝑ ſin litudinē intrāt in anīam. Poſt hāc appite ſionē ⁊ delectationē fit dijudicatio. qua ne ſolū dijudicat̉ vtrū hoc ſit albū vel ni qꝛ hoc ſolū ꝑtinet ad ſenſum exteriore ſolū vtrū ſit ſalubre vel nociuum. quia ut Fo. CXXII tinet ad ſenſum interiorē. verūetiam qua dijudicat̉ et ratio reddit̉ qͣre hoc delectat. Et in hoc actu inquirit̉ de rōne delectatio nis. q̄ in ſenſu ꝑcipit̉ ab obiecto. Hoc ē au tem cū querit̉ ratio pulchri. ſuauis et ſalu bris. ⁊ inuenit̉. quia hec eſt ꝓportio equali tatis. Ratio aūt equalitatis eſt eadē in ma gnis ⁊ paruis. nec extendit̉ dimēſionibus. nec ſuccedit ſeu trāſit cum trāſeuntibꝰ. nec motibꝰ alterat̉. Abſtrahit igit̉ a loco. tꝑe et notu. ac ꝑ hoc eſt incōmutabil̓. incircūſcri ptibilis. intermīabilis ⁊ om̄ino ſpiritual̓. Dijudicatio igit̉ eſt actio. q̄ ſpeciē ſenſibilē ſenſibiliter ꝑ ſenſus acceptā. introire facit. depurādo ⁊ abſtrahendo in potentiā intel lectiuā. Et ſic totꝰ iſte mūdus introire ha bet in aīam humanā ꝑ portas qͥnqꝫ ſenſu um. ẜm tres oꝑatiōes p̄dictas. Hec autem om̄ia ſunt veſtigia. in quibꝰ ſpeculari poſ ſumus deū noſtrū. Nā cū ſpecies apprehē ſa ſit ſil̓itudo in medio genita. ⁊ deinde ip̄i organo imp̄ſſa. ⁊ per illā imp̄ſſionē in ſuuꝫ principiū. ſcꝫ in obiectū cognoſcenduꝫ de ducat. manifeſte inſinuat ꝙ illa lux eterna generat ex ſe ſimilitudinē ſeu ſplendorē co equalē. ꝯſubſtantialē ⁊ coeternalē. Et ꝙ il le qͥ eſt imago ⁊ ſimilitudo inuiſibilis dei. ⁊ ſplendor gl̓e. ⁊ figura ſubſtātie eius. qͥ vbi qꝫ eſt ꝑ pͥmā ſui generationē. ſicut obiectuꝫ in toto medio ſuā generat ſimilitudineꝫ. ꝑ gr̄am vnionis vnit̉. ſicut ſpecies corporali organo. indiuiduo rōnalis nature. vt ꝑ illa vnionē nos reduceret ad pr̄em. ſic̄ ad fon tale principiū ⁊ obiectū. Si gͦ om̄ia cogno ſcibilia habēt ſui ſpeciē generare. manifeſte ꝓclamant ꝙ in illis tanqͣꝫ in ſpeculis vide ri poteſt eterna generatio ꝟbi imaginis ⁊ fi lij. a deo patre eternalit̓ emanātis. Scd̓m hunc modū ſpecies delectans vt ſpecioſa. ſuauis ⁊ ſalubris inſinuat. ꝙ in illa pͥma ſpe cie e pͥma ſpecioſitas. ſuauitas ⁊ ſalubritas in qͣ eſt ſumma ꝓportionalitas et equalitas ad generantē. in qͣ eſt virtꝰ. non ꝑphantaſ ma ſed ꝑ veritateꝫ apprehenſiōis illabens. in qua eſt imp̄ſſio ſaluans ⁊ ſufficiēs. ⁊ om ne app̄hendētis indigentiā expellens. Si electatio eſt ꝯiunctio ꝯuenientis cū ſente. ⁊ ſoliꝰ dei ſimilitudo tenet rati one ſumme ſpecioſi. ſuauis ⁊ ſalubris. ⁊ vni tur ẜm ꝟitatē ⁊ ẜm intimitatē ⁊ ẜm plenitu dine replentē omnē capacitateꝫ. manifeſte rideri poteſt ꝙ in ſolo deo eſt fontalis ⁊ ve ra delectatio. ⁊ ꝙ ad ip̄am ex om̄ibꝰ delecta tionibꝰ manuducimur requirendā. Excel lentiori autē modo ⁊ īmediatiori dijudica tio ducit nos in eternā veritatē. terciꝰ ſpe culandaꝫ. Si em̄ dijudicatio habet fieri ꝑ rationē abſtrahentē a loco tꝑe ⁊ mutabili tate. ac ꝑ hoc a dimēſione. ſucceſſiōe ⁊ trāſ mutatione. ꝑ rationē immutabilē ⁊ incircū ſcriptibilē. ⁊ interminabilē. nihil autem eſt om̄ino īmutabile. incircūſcriptibile. ⁊ inter minabile. niſi qd̓ eſt eternū. om̄e autē quod eſt eternū eſt deꝰ vel in deo. Si ergo om̄ia quecūqꝫ certiꝰ dijudicamꝰ. ꝑ hmōi rationē dijudicamꝰ. patet ꝙ ip̄e eſt ratio omniū re rū. ⁊ regula infallibilis. ⁊ lux veritatis. in qͣ cuncta relucēt infallibilit̓. indelibiliter. in dubitanter. irrefragabilit̓. indijudicabilit̓. incōmutabiliter. incoartabiliter. intermi nabiliter. indiuiſibiliter ⁊ intellectualiter. ⁊ ideo leges ille ꝑ quas iudicamꝰ certitudi naliter de om̄ibꝰ ſenſibilibꝰ in noſtrā conſi derationē venientibꝰ. cū ſint infallibiles et indubitabiles intellectui apprehendentis. ſint indelibiles a memoria recolentꝭ tanqͣꝫ ſemꝑ p̄ſentes. ſint irrefragabiles et indiju dicabiles intellectui iudicantꝭ. quia(vt di cit Auguſtinꝰ) nullus de eis iudicat. ſed ꝑ illas. neceſſe eſt eas eſſe incōmutabiles ⁊ in corruptibiles tanqͣꝫ neceſſarias. incoarta biles tanqͣꝫ incircūſcriptas intermīabiles tanqͣꝫ eternas. ac ꝑ hͦ indiuiſibiles tāqͣꝫ in tellectuales ⁊ incorporeas. non factas ſed increatas. eternalit̓ exiſtentes in arte eter na. a qua ⁊ ꝑ quā ⁊ ẜm quā formant̉ ſpecio ſa om̄ia vel formoſa. ⁊ ideo nec certitudina liter iudicari poſſunt. niſi ꝑ illā q̄ nō tm̄ fu it forma cūcta ꝓducens. verūetiā cūcta cō ſeruans ⁊ diſtinguens tanqͣꝫ ens in om̄ibꝰ formā tenens. ⁊ regula dirigēs. ⁊ ꝑ quā di iudicat mens nr̄a cūcta que ꝑ ſenſus ītrāt in ip̄aꝫ. Hec autē ſpeculatio dilatat̉ ẜm cō ſiderationē ſeptem differentiarū numero rū. quibꝰ quaſi ſepteꝫ gradibꝰ cōſcendit̉ in deum. ẜm ꝙ oſtēdit Augꝰ. in libro de vera religione. ⁊ in ſexto muſice. vbi aſſignat dif ferentias numeroꝝ gradatim cōſcendētiū ab his ſenſibilibꝰ vſqꝫ ad opificē omniū. vt in om̄ibꝰ videat̉ deus. Dicit em̄ numeros eſſe in corꝑibus. ⁊ maxime in ſonis ⁊ voci bus. et hos vocat ſonantes. Numeros ab his abſtractos. et in ſenſibꝰ nr̄is receptos. ⁊ hos vocat occurſores. Numeros ab aīa Itinerarius mentis in deum ꝓcedentes in corpꝰ. ſicut ptꝫ in geſticulatio nibꝰ ⁊ ſaltationibꝰ. ⁊ hos vocat ꝓgreſſores. Numeros in delectationibꝰ ſenſuū ex con uerſione intentiōis ſuꝑ ſpeciē receptam. et hos vocat ſenſuales. Numeros in memo ria retentos. ⁊ hos vocat memoriales. Nu meros etiā ꝑ quos de his om̄ibꝰ iudicamꝰ. ⁊ hos vocat iudiciales. qͥ vt dictū eſt neceſ ſario ſunt ſupra mentē tanqͣꝫ infallibiles ⁊ indijudicabiles. Ab his autē imprimūtur mentibꝰ noſtris numeri artificiales. quos tamē inter illos gradꝰ nō enumerat Augu ſtinus. qꝛ cōnexi ſunt iudicialibꝰ. et ab his manāt numeri ꝓgreſſores. ex quibꝰ creant̉ numeroſe forme artificiatorū. vt a ſummis ꝑ media ordinatꝰ fiat deſcēſus ad infima. Ad hos etiā gradatim aſcēdamus a nume ris ſonantibꝰ. mediantibꝰ occurſoribꝰ. ſen ſualibꝰ ⁊ memoralibꝰ. Cū ergo omnia ſint pulchra ⁊ quodāmodo delectabilia. ⁊ pul chritudo ⁊ delectatio nō ſint abſqꝫ ꝓportio ne. ⁊ ꝓportio primo ſit in numeris. neceſſe ē om̄ia eſſe numeroſa. ac ꝑ hoc numerus eſt p̄cipuū in animo cōditoris exemplar. et in rebus precipuū veſtigiū ducens in ſapien tiā. Quod cū ſit om̄ibꝰ euidentiſſimū ⁊ deo ꝓpinquiſſimū. ꝓpinqͥſſime quaſi ꝑ ſeptē dif ferentias ducit in deū. ⁊ facit euꝫ cognoſci in cūctis corporalibꝰ ⁊ ſenſibilibꝰ. dūqꝫ nu meroſa apprehendimꝰ. in numeroſis ꝓpor tionibꝰ delectamur. ⁊ ꝑ numeroſarū ꝓpor tionū leges irrefragabiliter iudicamꝰ. Ex his duobꝰ gradibꝰ primis. quibꝰ manudu cimur ad ſpeculandū deū in veſtigijs. qua ſi ad modū duarū alarum deſcendentium circa pedes colligere poſſumꝰ. ꝙ om̄es cre ature iſtius ſenſibil̓ mundi. animū cōtem plantis ⁊ ſapientꝭ ducūt in deū eternū. pro eo ꝙ illiꝰ primi pͥncipij potentiſſimi. ſapien tiſſimi ⁊ optimi. illius eterne originis. lucꝭ ⁊ plenitudinis. illiꝰ inquā artis efficientis. exemplātis ⁊ ordinantis. ſunt vmbre. reſo nantie ⁊ picture. ſunt veſtigia. ſimulacra et ſpectacula. nobis ad cōtuendū deum ꝓpo ſita. ⁊ ſigna diuinitꝰ data. Que inquā ſunt ſicut exemplaria vel potiꝰ exempla. ꝓpoſita mentibꝰ adhuc rudibꝰ ⁊ ſenſibilibꝰ. vt ꝑ ſen ſibilia que vidēt tranſferant̉ ad intelligibi lia que nō vident. tanqͣꝫ ꝑ ſigna ad ſignata. Significant autē huiuſmodi creature hu ius mūdi ſenſibilis inuiſibilia dei partim. qꝛ deus eſt om̄is creature origo. exemplar ⁊ finis. et om̄is effectus eſt ſignū cauſe ⁊ emplatū exemplarꝭ. ⁊ via finis ad queꝫ du cit. partim exꝓpria rep̄ſentatōne. partimer ꝓphetica p̄figuratiōe. partim ex angelica q peratione. partim ex ſuꝑaddita inſtitutiōe Om̄is em̄ creatura ex natura eſt illiꝰ eter ne ſapientie quedā effigies ⁊ ſimilitudo ſpecialiter illa q̄ in libro ſcripture ꝑ ſpiri ꝓphetie aſſumpta eſt. ad ſpiritualiū p̄figu rationē. Specialiꝰ autē ille creature. in qͣ rum effigie deꝰ angelico miniſterio volui apparere. Specialiſſime vero ea. quam vo luit ad ſignandū inſtituere. que tenet nō ſo lum rationē ſigni ẜm nomen cōmune. etiā ſacramenti. Ex quibꝰ om̄ibꝰ colligi ꝙ inuiſibilia dei a creatura mundi per que facta ſunt intellecta cōſpiciunt̉. ita ꝙē nolunt iſta aduertere. et deū in his omni cognoſcere. benedicere et amare inexcuſa biles ſint. dū nolunt trāſferri de ter in admirabile lumē dei. Deo autē grat ꝑ ieſum chriſtū dominū noſtrū. qui nos de tenebris trāſtulit in admirabile lumen ſu um. dū per hec lumina exteriꝰ data. ad ſpe culū mentis noſtre. in qͦ relucent diuia di ſponimur ad reintrandū. ¶ De ſpeculatōne dei ꝑ ſuā imaginē natu ralibꝰ potentijs inſignitā. Capitulū III. ⁊ gradus tercius. Uoniam autem duo gradus p̄dicti. ducēdo nos in deū ꝑ veſtigia ſua(ꝑ que ctis creaturis relucet) manuduxeri vſqꝫ ad hoc. vt ad nos reintraremꝰ in n tem ſcꝫ noſtraꝫ. in qͣ diuina relucet in Hinc eſt ꝙ iā tercio loco ad noſmetꝭ intrātes. et qͣſi atriū forinſecꝰ relinquentel in ſanctꝭ ſcꝫ anteriori parte tabernaculi co nari debemꝰ ꝑ ſpeculū videre deuꝫ. vb modū candelabri relucet lux veritatꝭ in cie noſtre mentꝭ. in qua ſcꝫ reſplendet ima go beatiſſime trinitatꝭ. Intra igit̉ ad te tn de qm̄ mens tua amat feruētiſſime ſeme ip̄aꝫ. nec ſe poſſet amare niſi ſe noſceret ntē ſe noſceret niſi ſui meminiſſet. quia nihſiē pimus ꝑ intelligentiā quod nō ſit p̄ſenda pud noſtrā memoriā. Et ex hoc adueru animā tuā triplicē habere potentiā nōbut lo carnis. ſed oculo ratōis. Conſidera bi harū triū potentiarū oꝑationes ⁊ hablū dines. et videre poteris deū ꝑ te tanpuci Fo. CXXIII Imaginē. qd̓ eſt videre ꝑ ſpeculū ⁊ ī enigma te. Operatio aūt memorie eſt retētio ⁊ re p̄ſentatio. nō ſolū p̄ſentiū ⁊ corꝑaliū ⁊ tem noraliū. verū etiā ſuccedentiuꝫ. ſimplicium ⁊ ſempiternaliū. Retinet nāqꝫ memoria p̄te rita ꝑ recordationē. p̄ſentia ꝑ ſuſceptioneꝫ. futura ꝑ p̄uiſionē. Retinet etiā ſimplicia ſi cut pͥncipia quantitatū cōtinuaꝝ ⁊ diſcre tarū. vt punctū. inſtans. ⁊ vnitatē. ſine qͥbꝰ impoſſibile eſt meminiſſe aut cogitare ea q̄ principiant̉ ꝑ hec. Retinet nihilominꝰ ſci entiarū pͥncipia ⁊ dignitates. vt ſempiter/ nalia ⁊ ſempiternaliter. qꝛ nunqͣꝫ pōt ſic ob liuiſci eorū dūmodo ratiōe vtat̉. qͥn ea au dita approbet. ⁊ eis aſſentiat. nō tanqͣꝫ d̓ no uo ꝑcipiat. ſed tāqͣꝫ ſibi innata ⁊ familiaria recognoſcat. Sicut ptꝫ. ſi ꝓponatur alicui de quolibet affirmatio vel negatio. vl̓. om̄e totū eſt maius ſua parte. vel q̄cunqꝫ alia di gnitas. cui nō eſt ꝯtradicere. admittit̉ rati one. Expͥma igit̉ retentiōe actuali oīm tē poraliū. p̄teritoꝝ. ſcꝫ p̄ſentiū ⁊ futuroꝝ. ha bet effigiē eternitatis. cuiꝰ ꝑſens indiuiſibi le ad omīa tꝑa ſe extendit. Ex ſcd̓a apparet ꝙ ip̄a nō ſolum habet ab exteriori formari pphantaſmata. verūetiā a ſuꝑiori ſuſcipiē do ⁊ in ſe habēdo ſimplices formas. que nō oſſunt introire ꝑ portas ſenſuū ⁊ ſenſibi liū phantaſias. Ex tercia habet̉. ꝙ ip̄a ha bet lucē incōmutabilē ſibi p̄ſentē. in qͣ me minit inuariabiliū veritatū. Et ſic ꝑ opera tiones memorie apparet ꝙ ip̄a anīa eſt ima go dei ⁊ ſil̓itudo. adeo ſibi p̄ſens ⁊ eum ha bens p̄ſentē ꝙ eū actu capit. ⁊ ꝑ potentiaꝫ capax eius eſt. ⁊ particeps eſſe pōt. Ope ratio autē virtutꝭ intellectiue eſt in ꝑcepti one intellectꝰ terminorū. ꝓpoſitionū et illa tionū. Capit autē intellectus terminoꝝ ſi gnificata. cū cōprehendit qͥd eſt vnūquod qꝫ ꝑ diffinitionē. Sed diffinitio habet fie ri ꝑ ſuꝑiora. et illa ꝑ ſuꝑiora diffiniri habēt vſqꝫ quo veniat̉ ad ſuꝑna ⁊ generaliſſima. qͥ bus ignoratis nō poſſunt intelligi diffini tiue inferiora. Niſi igit̉ cognoſcat̉ quid eſt ens ꝑ ſe. nō p̄t plene ſciri diffinitio alicuiuſ ſpecial̓ ſubſtātie Nec ens ꝑ ſe cognoſci pōt. nili cognoſcat̉ cū ſuis conditiōibꝰ. que ſūt vnum. verū. bonū. Ens autē cū poſſit cogi tari vt diminutū. ⁊ vt cōpletū. vt imꝑfectuꝫ et vt ꝑfectū. vt ens in potētia. ⁊ vt ens in a ctū. vt ens ẜm quid. ⁊ vt ens ſimpliciter. vt ens in parte. ⁊ vt ens totalit̓. vt ens tranſiens. ⁊ vt ens manens. vt ens ꝑ aliud. et vt ens ꝑ ſe. vt ens ꝑmixtū nō enti. ⁊ vt ens pu rum. vt ens dependēs. ⁊ vt ens abſolutuꝫ. vt ens poſteriꝰ. ⁊ vt ens pͥus. vt ens muta bile. ⁊ vt ens īmutabile. vt ens ſimplex. ⁊ vt ens cōpoſitū. cū priuatōes ⁊ defectꝰ nulla tenus poſſint cognoſci niſi ꝑ poſitiōes. nō venit intellectꝰ noſter vt plene reſoluēs in tellectū alicuiꝰ entiū creatorū. niſi iuuet̉ ab intellectu entis puriſſimi. actualiſſimi. cō pletiſſimi ⁊ abſoluti. qd̓ eſt ſimplicit̓ ⁊ eter nū ens. in qͦ ſunt ratōes omniū in ſua puri tate. Quō autē ſciret intellectꝰ hoc eſſe ens defectiuū ⁊ incōpletū. ſi nullaꝫ haberet cō gnitionē entis abſqꝫ om̄i defectu. Et ſic de alijs ꝯditiōibꝰ p̄libatiſ. Intellectū aūt ꝓpo ſitionū. tunc intellectꝰ nr̄ dicit̉ veraciter cō prehendere. cū certitudinalit̓ ſcit illas ve ras eſſe. ⁊ hoc ſcire ē ſcire. qm̄ nō poteſt fal li in illa cōprehenſiōe. Scit em̄ ꝙ veritas illa nō pōt aliter ſe habere. Scit igit̉ veri tatem illā eſſe incōmutabilē. Sed cū ipſa mens nr̄a ſit cōmutabilis. illaꝫ ſic incōmu tabiliter relucentē nō poteſt videre. niſi per aliqͣm aliā lucē oīno īcōmutabilit̓ radiātē. quā impoſſibile eſt eſſe creaturā mutabilē. Scit igit̉ in illa luce q̄ illumīat oēm hoīem venientē in hunc md̓m. q̄ eſt lux vera ⁊ ver bum in pͥncipio apud deū. Intellectū autē illationis tūc veraciter ꝑcipit nr̄ intellectꝰ. quādo videt ꝙ cōcluſio neceſſario ſequit̉ ex p̄miſſis. quod nō ſolū videt in terminis ne ceſſarijs. verū etiā in cōtingentibꝰ. vt ſi ho mo currit hō mouet̉. Hanc autē neceſſari am habitudinē ꝑcipit nō ſolū in rebꝰ enti bus. verūetiā in nō entibꝰ. Sicut em̄ ī ho mine exiſtēte ſequit̉. ſi homo currit. homo mouet̉. ſic etiā nō exiſtente. Huiuſmōi igit̉ illatiōis neceſſitas non venit ab exiſtentia rei in materia. qꝛ eſt ꝯtingēs. nec ab exiſten tia rei in anīa. qꝛ tunc eſſet fictio ſi nō eſſet ī re. Uenit igit̉ ab exemplaritate ī arte eter na. ẜm quā res habēt aptitudinē ⁊ habitu dinē ad inuicē ad illiꝰ eterne artis rep̄ſenta tionē. Om̄is igit̉ vt dicit Auguſtinꝰ in lib̓. de vera religione. vere ratiocinantꝭ lumen accendit̉ ab illa veritate. ⁊ ad ip̄am nitit̉ ꝑ uenire. Ex qͦ manifeſte apparet. ꝙ cōiunctꝰ ſit intellectus noſter ip̄i eterne veritati. dū niſi ꝑ illā docentē nihil verū poteſt certitu dinaliter caꝑe. Uidere igit̉ ꝑ te potes veri tatem. que te docet. ſi te ꝯcupiſcētie ⁊ phan Itinerarius mentis in deum taſmīata nō impediāt. ⁊ ſe tanqͣꝫ nubes in ter te ⁊ veritatis radium nō interponant. Operatio autē virtutꝭ electiue attendit̉ in cōſilio. iudicio ⁊ deſiderio. Conſiliū aūt eſt in inquirēdo quid ſit meliꝰ. hoc an illud Sed melius nō dicit̉ niſi per acceſſum ad optimū. Acceſſus autē eſt ẜm maiorē aſſi milationē. Nullus igit̉ ſcit vtrū hoc ſit illo melius. niſi ſciat illud optimo magis aſſi milari. Nullus autē ſcit aliquid alij magis aſſimilari. niſi illud cognoſcat. Non enim ſcio hunc ſimilē eſſe petro. niſi ſciam vel co gnoſcā petrū. Om̄i igit̉ conſilianti neceſſa rio eſt imp̄ſſa noticia ſummi boni. Iudiciū autē certu de ꝯſiliabilibꝰ. eſt ꝑ aliquā legeꝫ. Nullus autē certitudinaliter iudicat ꝑ le gem. niſi certꝰ ſit ꝙ illa lex recta ſit. ⁊ ꝙ ip̄aꝫ iudicare nō debet. Sed mens nr̄a iudicat de ſeip̄a. Cū igitur nō poſſit iudicare de le ge per quā iudicat. lex illa ſuperior eſt men te nr̄a. ⁊ ꝑ hanc iudicat ẜm qd̓ ſibi impreſſa eſt. Nihil autē eſt ſuꝑius mēte humana. ni ſi ſolus ille qͥ fecit eam. Igit̉ in iudicando deliberatiua noſtra ꝑtingit ad diuinas le ges. ſi plena reſolutione diſſoluat. Deſide riū aūt principalit̓ eſt ip̄ius quod maxime ip̄m mouet. Maxime autem mouet quod maxime amat̉. Maxime autē amat̉ eſſe be atum. Beatū auteꝫ eſſe non habet̉. niſi per optimū et finē vltimū. Nihil autem appetit humanū deſideriū niſi ſummū bonuꝫ. vel quod eſt ad illud. vel qd̓ habet aliquā effi giem illiꝰ. Tanta eſt vis ſummi boni. vt ni hil niſi per illius deſideriū a creatura poſ ſit amari. Que tunc fallit̉ ⁊ errat. cū effigiē et ſimulacrū pro veritate acceptat. Ui de ergo quomō anīa deo eſt propinqua. et quomō memoria in eternitatē. intelligen tia in veritatē. electiua potētia ducit in bo nitatē ſummā ẜm oꝑationes ſuas. Scd̓m autem harū potentiarū ordinē. originem ⁊ habitudinē ducit in ip̄am beatiſſimā trini tatem. Naꝫ ex memoria orit̉ intelligētia. vt ipſiꝰ proles. qͥa tunc intelligimus cū ſimil tudo q̄ eſt in memoria reſultat in acie inte lectus. que nihil aliud eſt qͣꝫ verbū. Ex me moria ⁊ intelligētia ſpirat̉ amor tanqͣꝫ ne xus amborū. Hec tria ſcꝫ mens generans. verbū ⁊ amor. ſunt in ania. quo ad memo riā. intelligentiā et voluntatē. que ſunt con ſubſtantiales. coequales ⁊ coeue. ſe inuicē circū incedentes. Si igit̉ deus perfectꝰ eſt ſpiritꝰ habet memoriā. intelligentiaꝫ ⁊ vo luntatē. habꝫ et verbū genitū. et amorē ſp ratum. qͥ neceſſario diſtinguunt̉. cū vnus ab altero producat̉. nō eſſentialiter. nō ac cidētaliter. ergo ꝑſonaliter. Dū igit̉ menc ſeip̄am conſiderat ꝑ ſe tanqͣꝫ per ſpeculuꝫ cōſurgit ad ſpeculandā trinitateꝫ beatam patris. verbi ⁊ amoris. triū perſonarū q ternarū. coequaliū ⁊ conſubſtantialiuꝫ. ꝙ qͥlibet triuꝫ in quolibet eſt alioruꝫ. vnus tamē nō eſt alius. ſed ip̄i tres ſunt vnus de us. Ad hanc ſpeculationē quā habꝫ ani ma de ſuo pͥncipio trino ⁊ vno. per trinita tem ſuarū potentiarum. ꝑ quas eſt imago dei. iuuat̉ ꝑ lumina ſcientiarū que ip̄am ꝑ ficiunt et informāt. et trinitatē beatiſſima tripliciter rep̄ſentāt. Nam om̄is philoſo phia aut eſt naturalis. aut rōnalis. aut mo ralis. Prima agit de cauſa eſſendi. ⁊ iō d̓ cit in potentiā patris. ſcd̓a de ratiōe intell gendi. ⁊ ideo ducit in ſapiētiaꝫ verbi. ter de ordine viuēdi. ⁊ ideo ducit in bonita ſpūſſancti. Rurſus pͥma diuidit̉ in metꝭ phyſicā. mathematicā ⁊ phyſicā. Et pri eſt de rerū eſſentijs. ſcd̓a de numeris⁊ ris. tercia de naturis. virtutibꝰ ⁊ oꝑat bus diffuſiuis. Et ideo pͥma in pͥmū prin cipiū patrē. ſecūda in eius imaginē filium. tercia ducit in ſpūſſancti donū. Secunda diuidit̉ in grāmaticā. que facit potētes ad exprimendū. logicā. que facit ꝑſpicaces ad arguendū. rhetoricaꝫ. que facit habiles ad ꝑſuadendū ſiue monenduꝫ. Et hec ſimili inſinuat myſteriū beatiſſime trinitatꝭ. Te cia diuidit̉ in monaſticā. iconomicā ⁊ poly ticā. Et pͥma inſinuat primi principij inna ſcibilitatē. ſecūda filij familiaritateꝫ. tercia ſpūſſancti liberalitatē. Om̄es autē iſte ſci entie habent regulas certas ⁊ infallibiles tanqͣꝫ lumina ⁊ radios deſcēdentes a lege eterna in mentē noſtrā. Et ideo mens nr̄a tantis ſplendoribꝰ irradiata et ſuꝑfule ſi ſit ceca. manuduci p̄t ꝑ ſeip̄am ad cō plandā illā lucem eternā. Huiꝰ auteꝫ lucis irradiatio ⁊ conſideratio ſapiētes ſuſpedi in admirationē. ⁊ ecōtra infipiētes qͥ nō cie dunt vt intelligāt. ducit in ꝑturbatione. ve impleat̉ illud ꝓpheticū. Illuminās tu mira biliter a montibꝰ eternis. turbati ſunt om nes inſipientes corde. ¶ De ſpeculatione dei in ſua imagine du nis gratuitis reformata. CXXIIII Fo. Capitulū IIII. ⁊ gradus quartus. Ed quonia z no ſolum ꝑ nos tranſeūdo. veꝝ etiā in nobis ꝯtingit ꝯtemplari pri mū principiū et hoc maius eſt qͣꝫ p̄cedens. ideo hic modus ꝯſiderandi qͣrtuꝫ obtinet ꝯtemplationis gradū. Mirū autem videt̉ cū oſtenſum ſit ꝙ deꝰ ita ꝓpinquus ſit men tibꝰ noſtris. ꝙ tā paucorū eſt in ſeip̄is pͥmū principiū ſpeculari. Sed rō eſt ī promptu qꝛ mens humana ſollicitudinibꝰ diſtracta. nō intrat ad ſe ꝑ memoriā. phantaſmatibꝰ obnubilata. nō redit ad ſe ꝑ intelligentiaꝫ. cōcupiſcentijs illecta. nequaqͣꝫ reuertit̉ ad ſeip̄m ꝑ deſideriū ſuauitatis interne ⁊ leti cie ſpūalis. Ideo totaliter in his ſenſibili bus iacēs. nō poteſt ad ſe tanqͣꝫ ad dei ima ginē reintrare. Et qͦniā vbi qͥs ceciderit. ne ceſſe habet ibideꝫ recumbere. niſi apponat quis ⁊ adijciat vt reſurgat. nō potuit anīa noſtra ꝑfecte ab his ſenſibilibꝰ releuari ad cōtuitū ſui. ⁊ eterne veritatꝭ in ſeip̄a. niſi ve ritas aſſumpta forma hūana in chriſto. fie ret ſibi ſcala reparās priorē ſcalaꝫ. que fra cta fuerat in adam. Unde qͣntūcunqꝫ ſit il luminatꝰ qͥs lumīe nature ⁊ ſciētie acquiſi te. nō poteſt intrare in ſe. vt in ſeip̄o delecte tur in dn̄o. niſi mediante chriſto. qui dicit. Ego ſum oſtiū. ꝑ me ſi qͥs introierit ſalua bitur. ⁊ ingrediet̉ ⁊ egrediet̉. ⁊ paſcua inue niet. Ad hoc aūt oſtiuꝫ nō appropinquamꝰ niſi in ip̄m credamꝰ. ſperemꝰ ⁊ amemꝰ. Ne ceſſe eſt igit̉ ſi reintrare volumꝰ ad fruitio ne veritatis. tanqͣꝫ ad paradiſuꝫ ꝙ ingredia mur ꝑ fidem. ſpem ⁊ charitatē mediatoris dei ⁊ hoīm ieſu chriſti. qͥ eſt tanqͣꝫ lignū vi te in medio paradiſi. Suꝑueſtiēda eſt igit̉ imago mētis nr̄e tribꝰ virtutibꝰ theologicꝭ quibꝰ anīa purificat̉. illuminat̉ ⁊ ꝑficitur. ⁊ ſic imago reformat̉. reficit̉. ⁊ cōformis ſuꝑ ne pieruſalē efficit̉. ⁊ pars eccl̓ie militantis q̄ eſt proles ẜm apl̓m hieruſaleꝫ celeſtꝭ. Ait em. Illa que ſurſum eſt hieruſalē libera eſt que eſt mr̄ nr̄a. Anīa igit̉ credēs. ſperans ⁊ amans ieſum chriſtū. qͥ eſt verbuꝫ pr̄is in tarnatū. increatū ⁊ inſpiratū.ſ. via. veritas ⁊ vita. dū ꝑ fidē credit in chriſtū. tanqͣꝫ ī ver bū increatū. qd̓ eſt verbuꝫ ⁊ ſplendor pr̄is recuꝑat ſpūalē auditū ⁊ viſum. audituꝫ ad ſuſcipiendū chriſti ſermones. viſum ad cō ſiderandū ip̄ius lucis ſplēdores. Dū autē ſpe ſuſpirat ad ſuſcipiendū verbū inſpira tum. ꝑ deſideriū ⁊ affectū recuꝑat ſpiritua lem olfactū. Dū charitate cōplectit̉ verbuꝫ incarnatū. vt ſuſcipiens ab ip̄o delectatio nē. ⁊ vt trāſiens in illud ꝑ extaticū amoreꝫ. recuperat guſtū ⁊ tactū. Quibꝰ ſenſibꝰ recu peratis. dum ſponſuꝫ ſuum videt et audit. odorat̉ ⁊ guſtat et amplexat̉. decantare po teſt tanqͣꝫ ſponſa canticum canticoꝝ. quod factū fuit ad exercitium cōtemplatiōis ẜm hunc quartū gradū. queꝫ nemo capit niſi qͥ accipit. qꝛ magis eſt in experiētia affectua li qͣꝫ in conſideratiōe rationali. In hoc nā qꝫ gradu recuperatꝭ ſenſibꝰ interioribꝰ. ad videndū ſumme pulchruꝫ. ad audiendum ſumme armoniacū. ad odoranduꝫ ſumme odoriferū ad deguſtādū ſumme ſuaue. ad apprehendendū ſumme delectabile. diſpo nit̉ anīa ad mētales exceſſus. ſcꝫ ꝑ deuotio nem. āmirationē. exultationē. ẜm illas tres exclamatiōes q̄ fiunt in canticis canticoꝝ. Quaꝝ pͥma fit ꝑ ſuꝑabundantiā deuotio nis. ꝑ quā fit anīa ſicut virgula fumi ex aro matibꝰ mirrhe ⁊ thuris. Scd̓a ꝑ excellētiā admiratiōis. ꝑ quā fit anīa ſicut aurora. lu na ⁊ ſol. ẜm ꝓceſſum illuminationū ſuſpen dentiū anīam ad ammirandū ſponſum cō ſideratū. Tercia ꝑ ſuꝑabundantiā exulta tionis. ꝑ quā fit anīa ſuauiſſime delectatio nis delicijs affluens. innixa totalit̓ ſuꝑ di lectū ſuū. Quibꝰ adeptꝭ efficit̉ ſpūs noſter hierarchicus ad ꝯſcendenduꝫ ſurſum. ẜm ꝯformitatē ad illā hieruſalē ſuꝑnaꝫ. in quā nemo intrat niſi pͥus ꝑ gratiā ip̄a in cor de ſcendat. ſicut vidit Ioh̓es ī apocalypſi ſua Tūc aūt in cor deſcēdit. qn̄ ꝑ reformatio nē imaginis. ꝑ v̓tutes theologicas. ⁊ ꝑ oble ctationes ſpūaliū ſenſuū. ⁊ ſuſpenſiōes ex ceſſuū. efficit̉ ſpūs noſter hierarchicus. ſcꝫ purgatus. illuminatus. et ꝑfectꝰ. Sic etiā gradibus nouē ordinum inſignit̉. dum or dinate in eo interius diſponit̉ nunciatio. dictatio. ductio. ordinatio. roboratio. impe ratio. ſuſceptio. reuelatio. vnitio q̄ grada tim correſpondēt nouē ordinibus angelo rū. ita ꝙ triū pͥmo dictoꝝ gradus reſpiciūt in mente humana naturā. tres ſequētes in duſtriam. ⁊ tres poſtremi gratiā. Quibꝰ ha bitis anima intrādo in ſeip̄am. intrat in ſu pernā hieruſalē. vbi ordines angeloꝝ con ſiderans. videt in eis deū. qui habitans in eis. omnes eorū oꝑatur oꝑationes. Unde Itinerarius mentis in deum dicit Bern̄. ad eugeniū. Ꝙ deꝰ in ſeraphin amat vt charitas. in cherubin nouit vt ve ritas. in thronis ſedet vt eqͥtas. in dn̄atio nibꝰ dn̄atur vt maieſtas. in pͥncipatibꝰ re git vt pͥncipiū. in poteſtatibꝰ tuet̉ vt ſalus. in virtutibꝰ oꝑat̉ vt virtꝰ. in archangel̓ re uelat vt lux. in angelis aſſiſtit vt pietas. Ex quibꝰ om̄ibꝰ videt̉ deus om̄ia in om̄ibꝰ per ꝯtemplationē ip̄iꝰ. in mentibꝰ in quibꝰ ha bitat ꝑ dona affluentiſſime charitatis. Ad huiꝰ autē ſpeculatiōis gradū. ſpecialiter ⁊ p̄cipue amminiculat̉ ꝯſideratio ſacre ſcri pture diuinitꝰ immiſſe. ſicut ph̓ia ad prece dentē. Sacra em̄ ſcriptura pͥncipaliter eſt de oꝑbꝰ raparatiōis. Unde et ip̄a p̄cipue agit de fide. ſpe ⁊ charitate. ꝑ quas virtuteſ habet anima reformari. et ſpecialiſſime de charitate. De qͣ dicit apoſtolꝰ. ꝙ eſt finis p̄ cepti. ẜm ꝙ eſt de corde puro. conſciētia bo na. et fide nō ficta. Ip̄a eſt plenitudo legis vt dicit idem. Et ſaluator noſter aſſerit to tam legē. ꝓphetaſqꝫ pendere in duobꝰ prece ptis eiuſdē. ſcꝫ in dilectione dei et ꝓximi. q̄ duo innuunt̉ in vno ſponſo eccl̓ie ieſu chri ſto. qui ſimul eſt proximꝰ ⁊ deus. ſimul fra ter ⁊ dominꝰ. ſimul etiā rex ⁊ amicus. ſimul verbū increatū et incarnatū. formator no ſter ⁊ reformator. alpha et o. Qui etiā ſum mus hierarcha eſt. purgans. illuminās et ꝑficiens ſponſam. ſcꝫ totā eccleſiā. et quā libet animā ſanctā. De hoc igit̉ hierarcha et eccleſiaſtica hierarchia ē tota ſacra ſcri ptura. ꝑ quā docemur purgari. illuminari. et perfici. et hoc ẜm triplicē legem in ea tra ditaꝫ. ſcꝫ nature. ſcripture ⁊ gratie. Uel po tius ẜm triplicem partē eius principalem. ſcꝫ legem moyſaicā purgantē. reuelationē ꝓpheticam illuſtrantē. ⁊ eruditioneꝫ euan gelicā perficientē. Uel potiſſimū ẜm tripli cem eius intelligentiā ſpiritualē. ſcꝫ tropo logicam. que purgat ad honeſtatē vite. al legoricam. que illuminat ad claritatē intel ligentie. anagogicā. que perficit per exceſ ſus mentales et ſapiētie ꝑceptiones ſuauiſ ſimas. ẜm tres virtutes p̄dictas theologi cas. et ſenſus ſpirituales reformatos. ⁊ ex ceſſus tres ſupra dictos. ⁊ actus mentꝭ hie rarchicos. quibꝰ ad īteriora regredit̉ mēs noſtra. vt ibidē ſpeculetur deū in ſplendo ribus ſanctorū. et in eiſdem tanqͣꝫ in cubili bus dormiat in pace et requieſcat. ſponſo adiurante ꝙ non excitetur donec de eiꝰ vo luntate ꝓcedat. Ex his autē duobꝰ gradi bus medijs ꝑ quos ingredimur ad cōten plandū deū intra nos. tanqͣꝫ in ſpecul̓ ima ginum creatarū. et hoc quaſi ad modū ala rum expanſarū ad volandum. que tenebā medium locum. intelligere poſſumus ꝙ diuina manuducimur ꝑ ip̄ius anime rar onalis potentias. naturaliter inſitas. quā tum ad earū operationes. habitudines. ex habitus ſcientiales. ẜm ꝙ apparet ex tercio gradu. Manuducimur etiā per ip̄ius an me potētias reformatas. ⁊ hoc gratuitꝭ vir tutibus. ſenſibꝰ ſpiritualibꝰ. ⁊ mentalibꝰ ex ceſſibꝰ. ſicut patet ex quarto. Manuduci mur nihilominꝰ ꝑ hierarchicas operatio nes. ſcꝫ purgatiōis. illuminatiōis ⁊ ꝑfectio nis mentiū humanaruꝫ. per hierarchica reuelationes ſacrarū ſcripturarū nobi angelos datarū. ẜm illud apl̓i. ꝙ lex da ꝑ angelos in manu mediatoris. Et tandeꝫ manuducimur ꝑ hierarchias ⁊ h cos ordines. qͥ in mente noſtra di bent inſtar ſuperne hieruſalē. Quibꝰ on bus luminibꝰ intellectualibꝰ mens nr̄a pleta a diuina ſapiētia tanqͣꝫ domꝰ dei in habitat̉. effecta dei filia. ſponſa ⁊ amica. effe cta chriſti capitis membrū. ſoror ⁊ cohe effecta nihilominꝰ ſpūſſctī templū. fun tum ꝑ fidē. eleuatū ꝑ ſpem. ⁊ deo dedicat ꝑ mentis ⁊ corꝑis ſanctitatē. Quod tor facit ſinceriſſima charitas chriſti. q̄ difi dit̉ in cordibꝰ noſtris ꝑ ſpm̄ſanctū qui da tus eſt nobis. ſine qͦ ſpiritu ſcire nō poſſu mus ſecreta dei. Sicut em̄ q̄ ſunt hoīs ne mo ſcire p̄t niſi ſpūs homīs qͥ eſt in illo. ita ⁊ q̄ ſunt dei nemo ſcit niſi ſpūs dei. In ritate igit̉ radicemur ⁊ fundemur. vt po mus cōp̄hendere cū om̄ibꝰ ſanctꝭ. q̄ ſit lon gitudo eternitatis. que latitudo liberalita tis. que ſublimitas maieſtatis. et qd̓ ꝓfun dum ſapiētie iudicantis. ¶ De ſpeculatione diuine vnitatis ꝑ eine nomen pͥmariū quod eſt eſſe. Capitulū V. et gradus quintus. Uoniam auteꝫ ꝯtingit ꝯtēplari deū. nō ſolū ex tra nos. ⁊ intra noſ. verū etiā ſu pra nos. Extra nos per veſtigiū. intra nos ꝑ imaginē. ⁊ ſupra nos per lumen. qd̓ eſtip gnatū ſupra mentē noſtrā. qd̓ eſt lumē ver tatis et̓ne. cū ip̄a mēs nr̄a īmediate ab ipa XAV Foveritate formet̉. Qui exercitati ſunt ī pͥmo modo intrauerūt iā in atriū an̄ tabernacu lū. qͦ vero in ſcd̓o intrauerūt in ſctā qͥ aūt in cio intrāt cū ſummo pōtifice in ſctāſan rū. vbi ſupͣ archā ſunt cherubin gl̓e. ob nbrātia ꝓpiciatoriū. ꝑ q̄ intelligimꝰ duos modos ſeu gradꝰ ꝯtēplādi dei inuiſibilia ⁊ et̓na. quoꝝ vnꝰ ꝟſat̉ circa dei eſſentialia. a lius ꝟo circa ꝓpria ꝑſonaꝝ. Primꝰ modꝰ pͥ mo ⁊ pͥncipaliter defigit aſpectū in ip̄m eē. dicens. ꝙ qͥ eſt. eſt pͥmuꝫ nomē dei. Scd̓us modꝰ defigit aſpectū in ip̄m bonū. dicens. hͦ eſſe pͥmū nomē dei. Primū ſpectat potiſ ſime ad vetꝰ teſtamētū. qd̓ maxime p̄dicat diuine eſſentie vnitatē. Un̄ dictū eſt moyſi Ego ſum qͥſum. Scd̓m ad nouū qd̓ deter minat ꝑſonarū pluralitatē. baptizādo ī no miue pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſctī. Ideo mgr̄ noſte. chriſtꝰ volēs adoleſcentē qͥ ẜuauerat legē ad euāgelicā leuare ꝑfectionē. nomē boni tatis deo pͥncipalit̓ ⁊ p̄ciſe attribuit. Nemo inqͥt bonꝰ niſi ſolus deꝰ. Damaſcenꝰ igit̉ ſe quēs moyſen dicit. ꝙ qͥ eſt. eſt pͥmū nomen dei. Dionyſiꝰ ſeq̄ns chriſtū dicit. ꝙ bonū ē pͥmū nomē dei. Uolēs igit̉ ꝯtemplari dei inuiſibilia qͦ ad eſſentie vnitateꝫ pͥmo defi gat aſpectū in ip̄m eē. ⁊ videat ip̄m eē adeo in ſe certiſſimū. ꝙ nō pōt cogitari nō eē. qͥa ip̄m eſt puriſſimū. nō occurrit niſi in plena fuga nō eſſe. ſic̄ ⁊ nihil in plena fuga eē. Si cut igit̉ oīno nihil. nihil hꝫ de eſſe. nec d̓ eiꝰ ꝯditiōibꝰ. ſic ecōtra ip̄m eſſe nihil hꝫ de nō eſſe. nec actu. nec potētia. nec ẜm ꝟitatē rei. nec ẜm eſtimationē nr̄am. Cū aūt nō eſſe pͥ uatio ſit eſſendi. nō cadit in intellectuꝫ niſi ꝑ eſſe. eſſe aūt non cadit ꝑ aliud. qꝛ omē qd̓ intelligit̉ aut ītelligit̉ vt nō ens. aut vt ens in potētia. aut vt ens in actu. Si igit̉ non ens nō p̄t intelligi niſi ꝑ ens. ⁊ ens in pote tia nō niſi ꝑ ens ī actu. ⁊ eſſe noīat ip̄m puꝝ actu entis. eſſe igit̉ eſt qd̓ pͥmo cadit in intel ſectū. ⁊ illud eē eſt qd̓ eſt purꝰ actꝰ. Sꝫ hoc nō eſt eſſe particulare. qd̓ ē eſſe artatū. qꝛ ꝑ mixtū eſt cū potētia. nec eſſe analogū. quia mīme hꝫ de actu. eo ꝙ mīme eſt. Reſtat igi tur ꝙ illud eſſe eſt eē diuinū. Mira igit̉ eſt cecitas intellectꝰ. qͥ nō ꝯſiderat illud qd̓ pͥ us videt. ⁊ ſine qͦ nihil pōt cognoſcere. Sꝫ ſicut oculꝰ intentꝰ in varias coloꝝ differen tias. lucē ꝑ quā videt cetera. nō videt. ⁊ ſi vi det nō tn̄ aduertit. ſic oculus mētis nr̄e in fentꝰ in iſta entia particularia et vniuerſalia. ip̄m eſſe extra om̄e genꝰ(licet primo oc currat menti. et ꝑ ip̄m alia) tn̄ nō aduertit. Un̄ veriſſime apparet ꝙ ſic̄ oculus veſꝑtili onis ſe hꝫ ad lucē. ita ſe hꝫ oculus mentis noſtre ad manifeſtiſſima nature. Quia aſ ſuefactꝰ ad tenebras entiū ⁊ phantaſmata ſenſibiliū. cū ip̄am lucē ſummi eſſe intuet̉. videt̉ ſibi nihil videre. nō intelligēs ꝙ ipſa caligo ſumma eſt mentꝭ nr̄e illuminatio. ſic̄ qn̄ videt oculus purā lucē. videt̉ ſibi nihil videre. Uide igit̉ ip̄m puriſſimū eſſe ſi po tes. ⁊ occurret tibi ꝙ ip̄m nō poteſt cogita ri vt ab alio acceptu. ac ꝑ hoc neceſſario co gitatur vt om̄imode primū. qd̓ nec de nihi lo. nec ab alio pōt eſſe. Quid enim eſt ꝑ ſe ſi ip̄m eſſe nō eſt ꝑ ſe. nec a ſe. Occurret etiaꝫ tibi vt carens om̄ino nō eſſe. ac ꝑ hͦ vt nūqͣꝫ incipiēs. nunqͣꝫ deſinēs. ſed eternū. Occur ret etiā tibi vt nullo modo in ſe habēs niſi qd̓ eſt ip̄m eſſe. ac ꝑ hoc vt cū nullo cōpoſi tū. ſed ſimpliciſſimū. Occurret etiaꝫ vt ni hil habens poſſibilitatꝭ. qꝛ om̄e poſſibile a liquo mō habꝫ aliqͥd de nō eſſe. ac ꝑ hoc vt ſumme actualiſſimū. Occurret vt nihil ha bens defectibilitatꝭ. ac ꝑ hoc vt perfectiſſi mū. Occurret poſtremo vt nihil habēs di uerſificatiōis. ac ꝑ hoc vt ſumme vnū. Eſſe igit̉ qd̓ eſt eſſe purū. ⁊ eſſe ſimplicit̓. ⁊ eē ab ſolutū. eſt eſſe primariū. eternū. ſimpliciſſi mū. actualiſſimū. ꝑfectiſſimū. ⁊ ſumme vnū Et ſunt hec ita certa ꝙ nō poteſt ab intelli gente ip̄m eſſe. cogitari hoꝝ oppoſitū. ⁊ vnū horū neceſſario īfert aliud. Nā qꝛ ſimplicit̓ eſt eſſe. ideo ſimplicit̓ primū. qꝛ ſimpliciter primū. ideo nō eſt ab alio factū. nec a ſeipſo potuit. ergo eternū. Itē qꝛ primū ⁊ eternū ideo nō ex alijs. ergo ſimpliciſſimū. Itē qͥa primū. eternū ⁊ ſimpliciſſimum. ideo nihil eſt in eo poſſibilitatꝭ cū actu ꝑmixtū. ⁊ ideo actualiſſimū. Quia primū. eternū. ſimpliciſ ſimū. actualiſſimū. ideo ꝑfectiſſimuꝫ. Tali om̄ino nihil deficit. nec aliqua pōt fieri ad ditio. Quia primū. eternū. ſimpliciſſimum. actualiſſimū. ꝑfectiſſimū. ideo ſumme vnū. Qd̓ em̄ ꝑ om̄imodā ſuꝑabundantiā dicit̉. dicit̉ reſpectu omniū. Qd̓ etiaꝫ ſimpliciter ſuꝑabundantiaꝫ dicit̉. impoſſibile eſt vt ꝯueniat niſi vni ſoli. Unde ſi deꝰ noīat eſſe primariū. eternū. ſimpliciſſimū. actualiſſi mū. ꝑfectiſſimū. impoſſibile eſt ip̄m cogita ri nō eſſe. nec eſſe niſi vnū ſolū. Audi igit̉ iſ rael. deꝰ tuus. deꝰ vnꝰ eſt. Si hec vides in Itinerarius mentis in deum pura mentꝭ ſimplicitate. aliqͣliter ꝑfunde ris eterne lucis illuſtratione. Sed habes vnde ſubleueris in admirationē. Nā ip̄m eſſe eſt primū ⁊ nouiſſimū. eſt eternū ⁊ p̄ſen tiſſimū. eſt ſimpliciſſimū ⁊ maximū. eſt actu aliſſimū ⁊ īmutabiliſſimū. eſt ꝑfectiſſimū et immēſum. eſt ſumme vnū ⁊ tamē om̄imo dū. Si hec pura mēte miraris. maiore lu ce ꝑfunderis. dū vlteriꝰ vides. qꝛ ideo ē no uiſſimū. quia primū. Quia em̄ eſt primuꝫ. om̄ia oꝑat̉ ꝓpter ſeip̄m. ⁊ ideo neceſſe eſt ꝙ ſit finis vltimꝰ. initiū ⁊ ꝯſummatio. alpha ⁊ o. Ideo eſt p̄ſentiſſimū. qͥa eternū. Quia em̄ eternuꝫ nō finit̉ ab alio. nec deficit a ſe ip̄o. nec decurrit ab vno in aliud. ergo nec habet p̄teritū. nec futurū. ſed eſſe pn̄s tm̄. Ideo maximū. qꝛ ſimpliciſſimū. Quia em̄ ſimpliciſſimū in eſſentia. ideo maximuꝫ in virtute. quia virtꝰ quāto plus eſt vnita. tā to plus eſt infinita. Ideo īmutabiliſſimuꝫ qꝛ actualiſſimū. Quia em̄ actualiſſimū eſt. ideo eſt actꝰ purus. Et qd̓ tale eſt. nihil no ui acquirit. nihil habitū perdit. ac per hoc nō poteſt mutari. Ideo immēſum. quia ꝑ fectiſſimū. Quia em̄ ꝑfectiſſimū. ideo nihil poteſt cogitari vltra ip̄m meliꝰ. nobiliꝰ. nec dignius. ac ꝑ hoc nihil maius. et om̄e tale eſt immēſum. Ideo om̄imoduꝫ quia ſum me vnū. Quia em̄ ſumme vnū. iō eſt om̄is multitudinis vniuerſale pͥncipiū. Ac ꝑ hoc ip̄m eſt vniuerſal̓ oīm cauſa efficiēs. exem plans ⁊ terminās. ſicut cā eſſendi. rō intel ligendi ⁊ ordo viuēdi. Eſt igit̉ om̄imoduꝫ nō ſicut oīm eſſentia. ſed ſic̄ cunctaꝝ eſſen tiarū ſuꝑexcellētiſſima ⁊ vniuerſaliſſima et ſufficiētiſſima cauſa. Cuiꝰ virtꝰ qꝛ ſumme vnita ī eſſentia. iō ſūme infinitiſſima ⁊ mul tipliciſſima in efficacia. Rurſus reuertē tes dicamꝰ. qꝛ igit̉ eſſe puriſſimū ⁊ abſolu tū. qd̓ eſt ſimplicit̓ eſſe. eſt primariū ⁊ nouiſ ſimū. ideo eſt oīm origo ⁊ finis cōſummās. Quia eternū ⁊ p̄ſentiſſimū. ideo oēs dura tiones ambit ⁊ intrat. qͣſi ſimul exiſtēs eaꝝ centrū ⁊ circūferētia. Quia ſimpliciſſimuꝫ ⁊ maximū. iō totū ītra oīa. ⁊ totū extra oīa. ac ꝑ hoc eſt ſphera intelligibil̓. cuiꝰ centruꝫ eſt vbiqꝫ ⁊ circūferētia nuſqͣꝫ. Quia actualiſ ſimū ⁊ īmutabiliſſimū: iō ſtabile manēs mo ueri dat vniuerſa. Quia ꝑfectiſſimū ⁊ īmē ſum. iō eſt intra oīa. nō incluſum. extra oīa nō excluſuꝫ. ſupra om̄ia nō elatū. infra oīa nō proſtratū. Quia vero eſt ſumme vnuꝫ ⁊ om̄imodū. ideo eſt om̄ia in oībꝰ. qͣꝫuis on nia ſint multa. ⁊ ip̄m nō ſit niſi vnuꝫ. et hoc qꝛ ꝑ ſimpliciſſimā vnitatē. ⁊ ſe reniſſimā ve ritatē. ſinceriſſimā bonitatē. eſt in eo omī virtuoſitas. om̄is exēplaritas. ⁊ oīs cōm nicabilitas. ac ꝑ hoc ex ip̄o. ⁊ ꝑ ip̄m ⁊ in ip̄o ſunt oīa. Et hoc qꝛ om̄ipotens. omniſciēs. ⁊ om̄imode bonū. qd̓ ꝑfecte videre eſt eē h atum. ſicut dictū eſt Moyſi. Ego oſtendā tibi om̄e bonum. ¶ De ſpeculatōne beatiſſime trinitatis in eius nomīe quod eſt bonū. Capitulū VI. et gradus ſextus. Oſt conſiderati onem eſſentialiuꝫ eleuādus eſt oculus intelligētie ad cōtuitio/ nē beatiſſime trinitatꝭ. vt alter cherub iur ta alterū ſtatuat̉. Sicut aūt viſiōis eſſen tialiū ip̄m eſſe eſt principiū radicale. et no men ꝑ qd̓ cetera innoteſcūt. ſic ꝯtemplatio nis emanationū ip̄m bonū eſt pͥncipaliſſi mū fundamētū. Uide igit̉ ⁊ attende. qͦniaꝫ optimū qd̓ ſimplicit̓ eſt. quo nihil meliꝰ co gitari poteſt. ⁊ hoc tale ſic eſt. ꝙ nō pōt co gitari nō eſſe. qꝛ om̄ino meliꝰ eſt eſſe qͣꝫ nor eſſe. ſic eſt ꝙ nō poteſt recte cogitari qͥn o gitetur trinū ⁊ vnū. Nā bonū dicit̉ diffuſi uum ſui. Summū igit̉ bonū ſumme dif ſiuū eſt ſui. Sūma autē diffuſio nō pot eſſe niſi ſit actualis ⁊ intrinſeca. ſubſtātial̓ et hypoſtatica. naturalis ⁊ voluntaria libe ralis ⁊ neceſſaria. indeficiēs et ꝑfecta. Niſi igit̉ in ſummo bono eternaliter eſſet ꝓdu ctis actualis ⁊ conſubſtātialis et hypoſtati calis eque nobilis. ſicut eſt ꝓducens ꝑ mo dum generationis et ſpirationis. ita ꝙ ſit eternalis principij eternaliter cōprincipi antis. ita ꝙ eſſet dilectus ⁊ cōdilectus. ge nitus ſcilicet ⁊ ſpiratꝰ. hoc eſt pater et filiu. et ſpūſſanctus. nequaqͣꝫ eſſet ſummum bo num. quia nō ſumme ſe diffunderet. Nar diffuſio ex tempore in creatura. nō eſt nū centralis vel punctalis reſpectu immenſi tatis bonitatꝭ eterne. Unde ⁊ nō poteſt ali qua diffuſio cogitari maior illa. ea videlicꝫ in qua diffundens cōmunicat alteri tota ſubſtantiā ⁊ naturā. Non igit̉ ſummuꝫ bo nū eſſet ſi re vel intellectu illa carere poſſet. Si igit̉ potes mentis oculo cōtueri pur tatem bonitatis. que eſt actꝰ purꝰ princip charitatiue diligentꝭ amore gratuito ⁊ bb Fo. CXXVI bito. ⁊ ex vtroqͣꝫ ꝑmixto. q̄ eſt diffuſio pleniſ ſima ꝑ modū nature ⁊ volūtatis. q̄ eſt diffu ſio ꝑ moduꝫ verbi in qͦ om̄ia dicunt̉. et per modū doni in quo cetera dona donantur. potes videre ꝑ ſummā boni cōmunicabili tatē neceſſe eē trinitatē pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſan cti. In quibꝰ neceſſe eſt ꝓpter ſummā boni tatē eſſe ſummā cōmunicabilitatē. ⁊ ex ſum ma cōmunicabilitate ſummā ꝯſubſtantia litatē. ⁊ ex ſumma ꝯſubſtātialitate ſummaꝫ ꝯfiguralitatē. ⁊ ex his ſummā coequalitatē ac ꝑ hoc ſummā coeternitatē. atqꝫ ex om̄i bus p̄dictis ſummā cointimitatē. qua vn eſt in altero neceſfario ꝑ ſummā circūinceſ ſionē. ⁊ vnus operat̉ cū alio ꝑ omimodā in diuiſionē ſubſtātie ⁊ virtutꝭ ⁊ operationis ip̄ius beatiſſime trinitatꝭ. Sed cū hec cō templaris. vide ne te exiſtimes cōprehēde re incōprehenſibilē. habes em̄ adhuc ī his ſex conditiōibꝰ cōſiderare. quod vehemen ter in ſtuporē admiratiōis inducit oculuꝫ mentis noſtre. Nā ibi eſt ſumma cōmuni cabilitas cū ꝑſonarū ꝓprietate. ſumma con ſubſtātialitas cū hypoſtaſum pluralitate. ſumma cōfiguralitas cū diſcreta ꝑſonali tate. ſumma coequalitas cuꝫ ordine. ſūma coeternitas cum emanatiōe. ſumma coin timitas eū emiſſione. Quis ad tantorū mi rabiliū aſpectū nō cōſurgat in ammiratio nē. Sed hec om̄ia certiſſime intelligimus eſſe ī beatiſſima trinitate. ſi leuamꝰ oculos ad ſuꝑexcellentiſſimā bonitatē. Si em̄ ibi eſt ſumma cōmunicatio ⁊ vera diffuſio. ve ra eſt ibi origo et vera diſtinctio. Et qͥa to tum cōmunicat̉. nō pars. idem̄ ip̄m datur quod habet̉. et totū. Igitur emanans ⁊ ꝓ ducens. et diſtinguunt̉ ꝓprietatibꝰ. et ſunt eſſentialiter vnū. Quia igitur diſtinguunt̉ ꝓprietatibꝰ. ideo habēt ꝑſonarū ꝓprietates. et hypoſtaſum pluralitatē. et originis ema nationē. et ordinē nō poſterioritatis ſed o riginis. ⁊ emiſſionē nō localis mutatiōis. ſed gratuite inſpiratiōis. ꝑ rationē auctori tatis ꝓducentꝭ. quā habet mittēs reſpectu miſſi. Quia vero ſunt vnū ſubſtātialit̓. ideo bportet ꝙ ſit vnitas in eſſentia. et forma et dignitate. ⁊ eternitate ⁊ exiſtētia ⁊ incircū ſcriptibilitate. Dū ergo hec ꝑ ſe ſingillatim conſideras. habes vnde veritatē ꝯtemple ris. Dum hec adinuicē confers. habes vn de in admirationē altiſſimaꝫ ſuſpendaris. Et ideo vt mens tua ꝑ admiratōnē in admirabilem aſcēdat cōtemplationeꝫ. hec ſi mul ſunt cōſiderāda. Nam ⁊ cherubin hoc deſignāt. que ſe mutuo aſpiciebāt. Nec hoc vacat a myſterio ꝙ reſpiciebāt ſe ꝟſis vul tibus inꝓpiciatoriū. vt verificet̉ illud quod dicit dominꝰ in Iohāne. Hec eſt vita eter na vt cognoſcant te ſolū verū deū. ⁊ quē mi ſiſti ieſum chriſtū. Nā admirari debemus nō ſolū conditiōes dei eſſentiales ⁊ ꝑſona les in ſe. verūetiā per cōparationeꝫ ad ſuꝑ mirabilem vnionē dei ⁊ hominis in vnita te ꝑſone chriſti. Si enim cherub es eſſen tialia dei ꝯtemplando. ⁊ miraris qͥa ſimul eſt diuinū eſſe primū ⁊ nouiſſimū. eternuꝫ ⁊ p̄ſentiſſimū. ſimpliciſſimū et maximū ſeu incircūſcriptuꝫ totum vbiqꝫ ⁊ nuſqͣꝫ cōpre henſum. actualiſſimū et nunqͣꝫ motū. per fectiſſimū ⁊ nihil habens ſuperfluū nec di minutū. ⁊ tamē immēſum ⁊ ſine termīo in finitū. ſumme vnū ⁊ tamē om̄imodū. vt om nia in ſe habēs. vt om̄is virtꝰ. vt om̄is veri tas. vt om̄e bonū. Reſpice adꝓpiciatorium ⁊ mirare ꝙ in ip̄o principiū primū iunctuꝫ eſt cū poſtremo deus cum homīe ſexto die formato. eternum iunctū eſt cū homīe tem porali in plenitudine temporū de virgine nato. ſimpliciſſimū cum ſummo cōpoſito. actualiſſimū cū ſumme paſſo ⁊ mortuo. ꝑ fectiſſimuꝫ ⁊ immēſum cū modico. ſumme vnū ⁊ om̄imodū cū indiuiduo compoſito. ⁊ a ceteris diſtincto. homīe ſcꝫ ieſu chriſto. Si autē alter cherubes ꝑſonaruꝫ propria contēplando. et miraris cōmunicabilitatē eſſe cū ꝓprietate. et conſubſtantialitatē cum pluralitate. configurabilitatē cū perſonali tate. coequalitatē cum ordine. eternitatem cū ꝓductione. cointimitateꝫ cū emiſſione. qꝛ filiꝰ miſſus eſt a patre. ⁊ ſpūſſanctus ab vtroqꝫ. qͥ tamē ſemꝑ eſt cū eis. ⁊ nunqͣꝫ rece dit ab eis. Reſpice inꝓpiciatoriū et mirare quia in chriſto ſtat ꝑſonalis vnio cū trinita te ſubſtantiarū ⁊ naturaruꝫ dualitate. ſtat om̄imoda ꝯſenſio cū pluralitate volunta tum. ſtat dei ⁊ homīs cōpredicatio cū plura litate ꝓprietatū. ſtat coadoratio cū plurali tate nobilitatū. ſtat coexaltatio ſuper omīa cū pluralitate dignitatū. ſtat condomina tio cū pluralitate poteſtatū In hac autem ꝯſideratiōe eſt ꝑfectio illuminatiōis mētis. dum qͣſi in ſexta die videt hominē factum ad imaginē dei. Si em̄ imago eſt ſil̓itudo expreſſiua. dū mens noſtra contemplat̉ in tinerarius mentis in deum chriſto filio dei qͥ eſt imago dei inuiſibilis ꝑ naturā. humanitatē noſtraꝫ tā mirabilit̓ exaltatā. tam ineffabilit̓ vnitā. videndo ſi mul in vnū pͥmū ⁊ vltimū. ſummū ⁊ imuꝫ. circūferentiā ⁊ centrū. alpha ⁊ o. cauſatū et cauſam. creatorē ⁊ creaturā. librū.ſ. ſcriptū intus ⁊ extra. iā ꝑuenit ad quandā rem ꝑfe ctam. vt cū deo ad ꝑfectionē ſuaꝝ illumina tionū. in ſexto gradu qͣſi in ſexta die ꝑueni at. nec aliqͥd iam ampliꝰ reſtet niſi dies re quiei. in qͣ ꝑ mentis exceſſum reqͥeſcat hu mane mentis ꝑſpicacitas ab omni oꝑe qd̓ patrarat. ¶ De exceſſu mentali ⁊ myſtico. in qͦ requi es dat̉ intellectui. affectu totalit̓ in deuꝫ ꝑ exceſſum trāſeunte. Cap̄. VII. Is igitur ſex cō ſiderationibꝰ excurſis tanqͣꝫ ſex gradibꝰ throni veri ſalomonis. quibꝰ ꝑuenit̉ ad pacē. vbi verꝰ pacificus in mente pacifica tanqͣꝫ in interiori hieroſoly ma reqͥeſcit. tanqͣꝫ etiā ſex alis cherub. qͥbꝰ mens veri ꝯtemplatiui. plena illuſtratōne ſuꝑne ſapiētie valeat ſurſum agi. tanqͣꝫ etiā ſex diebꝰ pͥmis in quibꝰ mens exercitari ha bet. vt tandē ꝑueniat ad ſabbatiſmū quie tis. Poſtqͣꝫ mens nr̄a cōtuita eſt deū extra ſe ꝑ veſtigia ⁊ in veſtigijs. intra ſe ꝑ imagi nē ⁊ in imagine. ſupra ſe ꝑ diuine lucꝭ ſimi litudinē ſuꝑ nos relucentem. ⁊ in ip̄a luce. ẜm ꝙ poſſibile eſt ẜm ſtatū vie ⁊ exercitium mentis nr̄e. cū tandē in ſexto gradu ad hͦ ꝑ uenerit vt ſpeculet̉ in pͥncipio pͥmo ⁊ ſūme ⁊ mediatore dei ⁊ hoīm ieſu chriſto. ea qͦrū ſimilia in creaturꝭ nullatenꝰ reꝑiri poſſūt. ⁊ que oēm ꝑſpicacitatē humani intellectus excedūt. reſtat vt hec ſpeculādo trāſcendat ⁊ trāfeat. nō ſolū mundū iſtū ſenſibilē. veꝝ. etiā ſemetip̄am. in qͦ tranſitu chriſtꝰ eſt via ⁊ oſtiū. chriſtꝰ eſt ſcala ⁊ vehiculū. tanqͣꝫ ꝓpi ciatoriū ſuꝑ archā dei collocatū. ⁊ ſacramē tū a ſeculis abſconditū. Ad qd̓ ꝓpiciatoriū qui aſpicit plena ꝯuerſione vultꝰ aſpicien do ad eū in cruce ſuſpenſum. ꝑ fideꝫ. ſpem ⁊ charitatē. deuotionē. āmirationē. exulta tionē. appreciationē. laudē ⁊ iubilationem. paſcha hoc eſt trāſitū cū eo facit. vt ꝑ virgā crucis trāſeat mare rubrū. ab egypto ītras deſertū. vbi guſtet manna abſconditū. ⁊ cū chriſto reqͥeſcat in tumulo. qͣſi exteriꝰ mor tuus. ſentiens tn̄ quātū poſſibile eſt ẜm ſta tum vie qd̓ in cruce dictū eſt latroni cobe renti chriſto. Hodie mecū eris in paradiſo Qd̓ etiā oſtenſum eſt beato Franciſco qͥ in exceſſu ꝯtemplatiōis. in monte excelſo vbi hec q̄ ſcripta ſunt mente tractaui) ap paruit ſeraph ſex alarū in cruce ꝯfixus. v ibidem a ſocio eiꝰ(qui tunc cū eo fuit) ego ⁊ plures alij audiuimꝰ. vbi in deū tranſūtu ꝯtemplatiōis exceſſum. ⁊ poſitꝰ eſt in e plū ꝑfecte ꝯtemplatiōis. ſic̄ p̄us fuera onis. tanqͣꝫ alter iacob mutatꝰ in iſra om̄es viros vere ſpūales deꝰ ꝑ eū inui ad hmōi tranſitū ⁊ mētis exceſſum. me exemplo qͣꝫ ꝟbo. In hoc aūt trāſitu ſiſ fectus oportet ꝙ relinquant̉ om̄es int ctuales oꝑatiōes. ⁊ apex affectꝰ totꝰ trāſ ratur ⁊ trāſformet̉ in deū. Hoc aūt eſt i ſticū ⁊ ſecretiſſimū. qd̓ nemo nouit niſi q cipit. nec accipit niſi qͥ deſiderat. nec deſide rat niſi quē ignis ſpūſſancti medullitꝰ in flāmat. quē chriſtꝰ miſit in terrā. Et ideo cit Apl̓s hanc myſticā ſapīaꝫ eſſe ꝑſpirū ſanctū reuelatā. Quoniā igit̉ ad hͦ nihil natura. modicū poteſt induſtria paruꝫ. dandū inqͥſitioni. ⁊ multū vnctioni. pari dandū eſt lingue. ⁊ plurimū interne leti parū dandū eſt verbo ⁊ ſcripto. ⁊ totuꝫ dono. ſcꝫ ſpirituiſctō. paꝝ aut nihil dand eſt creature. ⁊ totū creatrici eſſentie. patri filio ⁊ ſpūiſctō. dicendo cū Dyoniſio ad de um trinitatē. Trinitas ſuꝑeſſentialis. perdeus ⁊ ſupoptime chriſtiāoꝝ inſpec theoſophie. dirige nos in myſticoꝝ eloque orū ſuꝑincognitū ⁊ ſuꝑlucentē. ⁊ ſuꝑſubli miſſimū verticē. vbi noua ⁊ abſoluta et in cōuerſibilia ⁊ incōmutabilia theologie m ſteria. ẜm ſuꝑlucentē abſconditum occulte docentꝭ ſilentij caliginem. in obſcuriſſimo (qd̓ eſt ſuꝑmanifeſtiſſimū) ſuꝑſplende ⁊ in qͣ om̄e relucet. ⁊ inuiſibiliū ſuꝑbea lectus. Hoc ad deū. Ad amicū autem cu hec ſcribunt̉ dicat̉ cū eodē. Tu autē o ami ce circa myſticas viſiōes corroborato itu re. ⁊ ſenſus deſere. ⁊ intellectuales oꝑatōes ⁊ ſenſibilia ⁊ īuiſibilia. ⁊ om̄e nō ens ⁊ ent ⁊ ad vnitatē vt poſſibile eſt inſcius reſtitu re ip̄iꝰ qui eſt ſuꝑ oēm eſſentiā ⁊ ſcientiā ti enim teip̄o ⁊ om̄ibꝰ immēſurabili ⁊ abſo to pure mentis exceſſu. ad ſuꝑeſſentialedi uinarū tenebrarū radium. omīa deſeres: ab om̄ibꝰ abſolutꝰ aſcēdes. Si autē qmmi Fo. CXXVII quomō hec fiant. interroga grām. non do ctrinā. deſideriū. nō intellectū. gemitū or̄o nis. nō ſtudiū lectōis. ſponſuꝫ. nō magiſtꝝ. deū. nō hoīe. caliginē. nō claritatē. nō lu iem. ſed ignē totalit̓ inflāmantē. ⁊ in deū ex ceſſiuis vnctionibꝰ. ⁊ ardētiſſimis affectio nibꝰ tranſferentē. Qui quidē ignis deꝰ eſt. ⁊ huiꝰ caminꝰ eſt in hierl̓m. ⁊ chriſtꝰ homo hūc accēdit in feruore ſue ardentiſſime paſ ſionis. queꝫ ſolus ille vere ꝑcipit. qui dicit. Suſpendiū elegit aīa mea. ⁊ mortem oſſa mea. Quā mortē qͥ diligit videre pōt deuꝫ. quia īdubitant̓ veꝝ eſt. Nō videbit me hō. ⁊ viuet. Moriamur gͦ ⁊ ingrediamur in ca iginē. imponamꝰ ſilentiū ſollicitudinibus cupiſcētijs ⁊ fantaſmatibꝰ. trāſeamꝰ cum priſto crucifixo ex hoc mūdo ad pr̄em. vt oſtenſo nob̓ pr̄e dicamꝰ cū philippo ſufficit nobis. Audiamꝰ cum paulo. Sufficit tibi gr̄a mea. Exultemꝰ cū dauid dicentes. De fecit caro mea ⁊ cor meū. deus cordis mei. ⁊ pars mea deꝰ ineternū. Benedictus dn̄s ineternū. ⁊ dicat om̄is ppl̓s. fiat fiat. Itinerariꝰ mentis in deū ſancti Bonauenture. ncipit ꝓlogus in paruū bonū ſctī Bo nture. qd̓ alias incendiū amoris dicit̉ vel regimen ꝯſcientie. vel fons vite. Uigilans uero animā meā tanqͣꝫ frigiditate te nebratā caleſcere conor. quā in deuotiōe deſertā ſcio incendi. ⁊ ingenti ni mirū deſiderio ſuꝑ terrigenas eleuari. Nō em̄ in ocio aduenit mihi affluētia amoris eterni. neqꝫ dū corꝑalit̓ fuerā nimis aggra uatus. ⁊ fatigatꝰ p̄ itinere ardorē ip̄m ſpe ciale potui ſentire. aut etiā īmoderate occu patus ſolacijs vel cuidā vltime diſpoſitiōi deditꝰ. īmo me in talibꝰ refrigeſcere depre hendi donec iterū poſtpoſitꝭ om̄ibꝰ qͥbꝰ ex terius poſſem detineri. ſolūmō ſaluatoris aſpectibꝰ aſſiſtere ꝯtenderē. in interniſqꝫ o doribꝰ īmorare. Iſtū ergo librū offero intu endū nō ph̓is. nō mūdi ſapiētibꝰ. non ma gnis theologꝭ. infinitꝭ q̄ſtionibꝰ implicatꝭ. ſed rudibꝰ ⁊ indoctꝭ. magꝭ deum diligere qͣꝫ multa ſcire conātibꝰ Nō em̄ diſputādo ſed agendo ſciet̉ ars amādi. Arbitror aūt ea q̄ hic cōtinent̉ ab iſtis q̄ſtionarijs. ⁊ in oī ſcī entia ſūmis. ſed ī amore chriſti inferioribꝰ nō poſſe intelligi. vnde nec eis ſcribere de creui. niſi poſtpoſitꝭ ⁊ oblitis cūctis que ad mūdū ꝑtinēt ſolis ꝯditoris inardeſcāt de ſiderijs mancipati. Primo qͥdē vt oēm ter renā dignitatē fugiāt. oēm oſtentationem ſcīe ⁊ vanā gl̓iam odiāt. ac demū pauꝑtati altiſſime ſe ꝯformātes. orādo ⁊ meditādo. diuine dilectiōi iugiter aſſiſtāt. Sic nimi rū apparebit eis interiꝰ igniculus qͥdeꝫ vir tutis increate. ⁊ cōponens cor eoꝝ ad capi endū calorē qͦ cuncta caligo ꝯſumet̉. eleua bit eos in ardorē amabilē ⁊ ameniſſimū. vt tꝑalia trāſcendāt ⁊ thronū teneāt in termi nō trāquillitatꝭ. Quo em̄ ſcientiores ſunt eo aptiores ſunt vel eēt ad amandū ſi ve re ſpernerēt ſeip̄os ⁊ ab alijs ſperni gaude rent. Proinde qꝛ hic vniuerſos excito ad amorē. amoriſqꝫ ſuꝑferuidū ac ſuꝑnatura lem affectū. vtrūqꝫ oſtēdere conabor. iſtius libri titulus incendiū amoris dicat̉. Cce deſcripſi eam tibi tripliciter Prouer bioꝝ. xxij. Cū om̄is ſcīa de beat gerere trinitatꝭ īſigne. p̄cipue illa ſcīa q̄ in ſacra ſcri ptura docet̉. debet in ſe rep̄ſentare veſtigiū trinitatis. Propter hͦ ſapiēs eā tibi triplici ter deſcripſiſſe dicit ꝓpter triplicē ip̄iꝰ intel lectū ſpūalem. moralē ſcꝫ allegoricū ⁊ ana gogicu. Hic aūt triplex intellectꝰ rn̄det tri plici actui hierarchico. ſcꝫ purgatōi. illumi nationi ⁊ ꝑfectioni. Purgatio aūt ad paceꝫ ducit. Illumīatio ad veritateꝫ. Perfectio ad charitatē. Quibꝰ ꝑfecte adeptis. aīa bea tificat̉. ⁊ ẜm hoc ꝙ circa hec verſat̉. ſuſcipit meriti incrementū. In hoꝝ igit̉ triū cogni tione dependet ſcīa totiꝰ theologie. ⁊ meri tū vite eterne. Scienduꝫ gͦ eſt ꝙ triplex eſt modus exercendi ſe circa hanc tripliceꝫ vi am. ſcilicet. Legendo Lectio eſt diffuſior. Meditādo Meditatio ē breuior. Orando Or̄o eſt cōpendioſior. Lectio em̄ huiꝰ triplicꝭ vie totā ꝯtinet ſa crā ſcripturā. īmo fere omnē ſanā doctrinā ſicut on̄ſū ē. sͣ. in tractatu de reductiōe om niū artiū ad theologiā. Quidā aliꝰ liber habet ſic. Sciendū igit̉ ꝙ triplex eſt modꝰ exercendi ſe circa hanc triplicē viam. ſcilicꝫ Paruum bonum meditando. orando ⁊ ꝯtemplando. Rimo meditationis formaꝫ breui I p ꝓ ter libeat intueri. Scienduꝫ er go ꝙ tria ſunt in nobis. ẜm quoruꝫ vſum in hac triplici via exercemur. ſcꝫ. Stimulus cōſcientie. Radius intelligentie. Igniculus ſapientie. Si ergo vis purgari. verte te ad conſcien tie ſtīmulum. Si illuminari. ad intelligen tie radiū. Si perfici. ad ſapientie igniculū ẜm conſiliū beati Dioniſij ad Titum. vbi eum hortatur dicēs. Uerte te inquit ad ra dium ⁊c̄. Ad ſtimulū conſcientie debet ho mo exercere ſeip̄m. hoc modo meditando in via purgatiua. ſcilicet vt mo ſeip̄m exaſperet. ecundo exacuat. Tercio dirigat. Exaſperādus eſt recordatio ne peccati. Nam Exacuendꝰ circūſpectiōe ſui Rectificandus conſideratiōe boni. Peccati autē recordatio dꝫ eſſe in hunc modum. Vt arguat ſe animus Hultiplici negligentia. Multiplici ꝯcupiſcētia. Multiplici nequicia. Fere enim omnia peccata et mala noſtra. ſiue contracta. ſiue acta. reduci poſſunt ad hec tria. CCirca negligentiā auteꝫ attende ꝙ pͥmo debet recogitare homo. ſi in ſe fuerit negli gentia. ſcilicet Cordis cuſtodiendi. Temporꝭ expendēdi. Finis intendendi. Hec enim tria ſunt ab om̄ibꝰ ſumma cū di ligentia obſeruanda. ſcilicet Ut cor bene cuſtodiat̉. Ut tempꝰ vtiliter expendatur. Ut finis debitꝰ in om̄i oꝑe p̄figat̉. Scd̓o dꝫ hō cogitare ſi negligēs fuerit in or̄one. in lectiōe ⁊ in boni oꝑis executiōe In his tribꝰ debet vnuſquiſqꝫ diligēter ac ſollicite ſe exercere ⁊ excolere. vt poſſit fru ctum bonū dare in tꝑe ſuo. eo ꝙ vnū horū ſine altero nequaqͣꝫ ſufficiat. ¶ Tercio debet cogitare ſollicite ſi negli gens fuerit Ad penitendū. Ad reſiſtenduꝫ Ad ꝓficiendū. Debet em̄ vnuſqͥſqꝫ cū ſum ma diligentia deflere culpā cōmiſſam ꝓ pellere tentationē diabolicā. Proficered vna virtute in aliaꝫ. vt ſic poſſit ꝑuenire ad terram ꝓmiſſam. ¶ Circa concupiſcentiā aūt debet cogin re homo ſi in eo viuat ſcilicet Concupiſcentia voluptatis. Cōcupiſcētia curioſitatis. Concupiſcentia vanitatꝭ. Que ſune radices totius mali. ¶ Primo igitur recogītanda eſt ꝯcupiſci tia voluptatis. que tunc in homine viuit ſi fuerit in eo ſcilicet Dulcium Appetitus Mollium Carnaliū Cibaria ſaporoſa. Si hō q̄rat Ueſtimēta delicioſa. Oblectamēta luxurioſa. Que oīa nō ſolū rep̄hēſibile eſt appeter ꝯſenſu. ſed etiā dꝫ hō reſpuere pͥmo mo ¶ Scd̓o recogitanda eſt concupiſcentis curioſitatis ſi viuat vel vixerit in homine. Hoc autē dep̄henditur. Scire occulta Cū qͥs appetit Uidere pulchra. Habere chara. In oībꝰ his eſt viciū auaricie ⁊ curioſitatꝭ. Multū rep̄henſibile eſt hoc in homīe. ¶ Tercio recogitanda eſt ꝯcupiſcētia va nitatis. q̄ tunc viuit in hoīe. ſi in eo fuerit. Fauoris. Laudis. Appetitus. Honoris. Que omnia vana ſunt. ⁊ hominē vanū red dunt. ⁊ ita fugienda ſunt ſicut cōcupiſcētia mulierū. Et de omni tali debet conſcientia arguere cor humanū. ¶ Circa nequiciā autē debet cogitare hō ſi in ſe vigeat vel aliqn̄ viguerit ſcilicet Iracundia Inuidia Accidia. Que faciunt hoīem nequi ¶ Primo cogitanda eſt iracundie necu cia. que conſiſtit Corde Facie vl̓ in In Siḡ vvi Clamore E Uerbo Scd̓o recogitāda eſt neqͥcia inuidit. Proſperitate tabeſcū. Aduerſitate hilareſcit. Que ī aliena Sendicicate rttip Fo. CXXVIII ¶ Tercio recogitāda eſt nequicia accidie. tx qua oriuntur. ſcilicet Suſpitōnes male. Cogitatiōes blaſpheme. Detractiones maligne. Omnis em̄ talis nequicia admoduꝫ dete ſtanda eſt. Ex hac trifaria recordatione triplicata. debet exaſperari ſtimulus cōſci amaricari anīa. vt poſſit homo con Iſo qualiter exaſperari debeat ſti mulus cōſcientie ī recordatiōe pec cati. videndū eſt qualiter ſit exacu endus ſtimulus in circūſpectione ſui. Tria autem debet homo circa ſe circūſpi cere. ſcilicet Diem mortis imminentē. Sanguinē chriſti recentē. Faciem iudicis p̄ſentē. his tribꝰ acuitur ſtimulus conſcientie ntra omne malū. Prīo nāqꝫ acuit̉ dū ꝯſiderat hō diē mortꝭ Indeterminabilis. Quia eſt Ineuitabilis. Irreuocabilis. Quē ſi diligent̓ inſpiciat. diligentiſſime la borabit. vt dū tempꝰ habet purget̉ Negligentia. Ab omni Concupiſcentia. Nequicia. Quis enim moraret̉ in culpa. qui nō ē cer tus de die craſtina. Scd̓o acuit̉ duꝫ ꝯſiderat homo ſangui nem chriſti effuſum. Hūano corde excitando Eodem abluendo Ip̄o mollificādo. Uel effu ſum ꝓ humana immūdicia mūdificanda. ꝓ humana morte viuificāda. ⁊ ꝓ humana ari ditate fecūdanda. Quis em̄ tam hebes vt ꝑmittat in ſe regnare culpā negligētie. con cupiſcentie. vel neqͥcie. qͥ cogitat ſe ꝑfuſum illo p̄cioſo ſanguin Tercio acuit̉ dū ꝯſiderat hō faciē iudicꝭ Infallibilis. Que eſt Inflexibilis. Infugibilis. Nullus em̄ pōt aliqͦ modo fallere eiꝰ ſapi entia. Flectere iuſticiā. Effugere vindictaꝫ Quia gͦ nullū bonū irremuneratū. nullum malū impunitū. qͥs nō acuet̉ ex hac cōſide ratione contra ome malū. Oſt hec videndum eſt quō ſtimulꝰ ꝯſcientie ſit rectificādus in cōſide ratione boni. Tria autē ſunt bona meditanda. in quorū acqͥſitione rectificat̉ ſtimulus ꝯſcientie. ſcilicet. Strennuitas contra negligentiā. Seueritas contra ꝯcupiſcentiā. Benignitas contra nequiciā. His em̄ tribꝰ habitꝭ. fit ꝯſcīa bona. mūda ⁊ recta. Et hͦ eſt qd̓ d̓r Mich̓. vj. Indicabo ti bi hō qͥd ſit bonū. ⁊ qͥd dominꝰ reqͥrat a te. Utiqꝫ facere iudiciū ⁊ diligere miſcd̓iaꝫ et ſollicitū ambulare cū deo tuo. In qͥbꝰ ver bis tangunt̉ illa tria p̄dicta. Sil̓r ⁊ dn̄s hͨ eadē tāgit ī luca di. Sint lūbi vr̄i p̄cincti. ¶ Primo igit̉ inchoandū eſt a ſtrēnuitate. q̄ viā p̄bet alijs. Licet aūt eā ſic deſcribere Strēnuitas eſt qͥdā vigor animi excutiēs omnē negligentiā. ⁊ diſponens aīam ad fa ciendū bona opera. ſcilicet Uigilanter. Confidenter. Eleganter. ceſt q̄ viā p̄bet ad oīa bona ſequētia. Scd̓o ſequit̉ ſeueritas. q̄ eſt quidam vi gor animi reſtringens oēm ꝯcupiſcentiā. ⁊ habilitans anima. ac feruentē reddens eā ad amorem. ſcilicet Aſperitatis. Paupertatis. Uilitatis. Tercio ſequit̉ benignitas. que eſt quidā dulcor anime. excludens omnē nequiciaꝫ. ⁊ habilitans animā. Beniuolentiā. Tolerantiam. Internā leticiā. Et hic ē terminꝰ purgatiōis ẜm viā medi tationis. Nā oīs ꝯſcīa mūda leta eſt ⁊ iocū da. Qui igit̉ vult purgari. v̓tat ſe mō predi cto ad ſtimulū ꝯſcīe. In p̄dicta tn̄ exercita tione a qͦlibꝫ p̄miſſoꝝ p̄t inchoari nr̄a me ditatio. Trāſeundū eſt etiā ab vno ī aliud. ⁊ tādiu īmorādū. qͦuſqꝫ trāqͥllitas et ſereni tas acqͥrat̉ ⁊ ꝑcipiat̉. ex qͣ orit̉ ſpūal̓ iocun ditas. Qua adepta ꝓmptꝰ eſt animꝰ vt ſur ſum tendat. Incipit gͦ via iſta a ſtimulo ꝯſcīe. ⁊ terminat̉ in affectū ſpūal̓ leticie. ex ercet̉ in dolore. ⁊ ꝯſummat̉ in amore. ¶ De via illuminatiua. Ecundo loco poſt viā purgatiuam ſequit̉ illuminatiua. In qͣ ſe dꝫ hō Paruum bonum exercere ad radiū intelligentie. hoc ordine. Nam radius intelligentie. Primo ꝓtendēdꝰ ad mala dimiſſa. Eſt Secundo dilatādus ad beneficia commiſſa. Tercio reflectēdꝰ ad p̄mia ꝓmiſſa. Protenditur auteꝫ radius intelligētie ad mala dimiſſa. dum ſollicite penſant̉ ma la que dominꝰ indulſit. que tot ſunt quot ſunt peccata que cōmiſimus. ⁊ tam magna quantis eramus malis aſtricti. et quantis bonis priuati. Et hec meditatio ſatis pa tet ex precedenti. Nec hoc ſolum attenden dum eſt quanta mala cōmiſimus. ſed etiaꝫ conſiderandū eſt in quanta mala incidiſſe mus ſi dominꝰ ꝑmiſiſſet. Et cum hec dili genter penſantur. per radiū intelligētie te nebre noſtre illuminant̉. Et talis illumina tio cōiuncta debet eē gͣtitudini affectionis. alioquin non eſt illuminatio celeſtis ad cu ius ſplendorem videmus ſequi calorem. Unde gratie hic agende ſunt pro dimiſſio ne malorum cōmiſſorū. vel poſſibiliū com mitti. Infirmitate. Uoluntatꝭ ꝑuerſitate. ¶ Secundo videndū eſt qualiter iſte radi us intelligentie dilatet̉ in ꝯſideratiōe bene ficiorū cōmiſſorū. que quidē ſunt in tripli ci genere. Quedā enim Complementū nature. ſpectāt ad Adiutoriū gratie. Donū ſuꝑabundātie. Ad cōplementū nature ſpectat quod de dit deus ex parte corꝑis. ſcilicet Membrorū integritatē. Complexionis ſanitatē. Sexus nobilitatem. Uiſum ꝑſpicuū. Ex ꝑte ſen Auditum acutū. ſus dedit Sermonē diſcretū. Ex parte aīe dedit Animū bonū. Ad adiutoriū autē gratie ſpectat primo ꝙ dedit gratiā baptiſmalē. Deletur culpa. Reſtituit̉ innocentia. Qua Confertur iuſticia. Et per hoc dignū facit vita eterna. Scd̓o ꝙ dedit gratiā penitentialē. Animi voluntatē. qͣntū ad Tꝑis oportunitatē. Religionis ſublimitatē. ¶ Cercio gꝫdedit graꝫ ſacerdotolie j qn ſj Diſpenſatores doctrine. Diſpenſatores indulgentie. Diſpenſatores euchariſtie. In quibꝰ omnibꝰ ẜm plus ⁊ minus diſpe ſantur verba vite. Ad donū autē ſuꝑabundātie ſpectat ꝙ primo dedit totū mundū. ſcilicet Inferiora ad obſequiū. Paria ad meritum. Superiora ad patrocini Secundo dedit filium ſuum. In fratrē ⁊ amicū. Et hoc In noſtrū p̄cium. In cibū quotidianū. Primū in incarnatione. Secundū in paſſione. Terciū in altaris ꝯſecratione. TTercio dedit ſpiritūſanctū. In ſignaculū acceptatōis Et hoc Et ꝑ hoc fecit animā chriſtianā. Suam amicam. Suam filiam. Uere Suam ſponſam. Hec omnia ſunt mira ⁊ ineffabilia. et in eorū meditatione ad modū ſponſe anīa de bet eſſe deo grata. Tercio circa viam illuminat. dū eſt qualit̓ iſte radiꝰ intelligen tationē eſt reflectēdus. vt ad fontē to ni reuertat̉. recogitādo p̄mia ꝓm derandū eſt ergo ſollicite ⁊ frequ ſandū. ꝙ deus qͥ nō mentit̉. creden gentibꝰ ſe ꝓmiſit veraciter. Amotionē omniū malor Aſſociationē omniū ſanct Impletionē oīm deſiderio qui origo eſt ⁊ finis oīm bonorum. Quici tantū bonū ꝙ Omnē petitionē. Oēm deſiderij dilatatōe Excedit Omnē eſtimationē. Et nos tanto bono dignos reputat. ſibla gimꝰ ⁊ appetimꝰ eū ſuꝑ omnia. ⁊ ꝓpter ſe xt ideo cū om̄ī deſiderio ⁊ affectu ac beniude tia debemus in ip̄m tendere. De via vnitiua ⁊ ꝑfectiua. Fo. CXXIX Oſtremo ſequit̉ qͣliter nos exerce re debemꝰ ad igniculuꝫ ſapīe. Hoc aūt faciendū eſt hͦ ordine. Quia iſte igniculus ſapīe ſollicite ac diligenter. Primo ꝯgregandus. Eſt Scd̓o inflāmādus. Tercio ſubleuandus. Congregat̉ autē ꝑ reductionē affectōis ab omni amore creature. A cuiꝰ amore re uocari debet affectio. Qm̄ amor creature nō ꝓficit. ⁊ ſi ꝓficit nō reficit. ⁊ ſi reficit non ſufficit. Iō oīs amor talis ab affectu debet om̄ino elongari. Scd̓o inflāmādus eſt igniculus iſte. ⁊ hͦ ex ꝯuerſione affectionis ſuꝑ amorē ſponſi. Et hͦ quidē fit. vl̓ comꝑa rando ip̄m amorē ad ſeip̄m. vel ad effectuꝫ ſuꝑnorū ciuiū. vel ad ip̄m ſponſum. Tunc autē hoc fit quādo attendit ꝙ ꝑ hunc amo rem poteſt in nobis ſuppleri omis indigen tia. ⁊ ꝙ per amorē eſt in beatis omnis bo ni abundantia. et ꝙ per amoreꝫ habet̉ ip̄iꝰ ſummi deſiderabilis p̄ſentia. Hec em̄ ſūt que affectū inflāmant. Tercio ſubleuan dus eſt igniculus iſte. ⁊ hoc ſupra om̄e ſen ſibile. imaginabile. ⁊ intelligibile. hoc ordi ne vt homo immediate de ip̄o quem perfe cte optat diligere. Primo meditando diſcat ꝙ ille quē diligit Uiſibilis. Audibilis. Odorabilis. Nō eſt. Guſtabilis. Immo totus Tāgibilis deſiderabilis. Senſibilis. ¶ Secundo cogitet ꝙ ille quem diligendo querit Terminabilis. Figurabilis. Nō eſt Numerabilis Sꝫ toiꝰ de Circūſcriptibil̓/ ſiderabilis. Cōmutabilis. Imaginabilis. Tercio cogitet ꝙ ille quem diligit. Demōſtrabilis. Diffinibilis. Nō eſt Opinabilis Sed totꝰ de Eſtimabilis ſiderabilis. Inueſtigabilis. Intelligibilis. A Exhis autem liquide patet. qualiter ad ſapientiā ſacre ſcripture ꝑueniri poteſt. me ditando ſcilicet Purgatiuam. Circa viā. Illuminatiuā. Perfectiuā. Et nō ſolum ſacre ſcripture ꝯtinētia. īmo oīs meditatio nr̄a dꝫ verſari circa iſta. Nā oīs meditatio ſapiētꝭ aut eſt circa oꝑa hūana. cogitādo ſci licet qͥd hō fecerit. ⁊ qͥd debeat facere. ⁊ que ſit rō mouēs. Aut circa oꝑa diuina. cogitā do ſcꝫ qͣnta deꝰ homini cōmiſerit ꝙ oīa fe cit ꝓpter hoīem. qͣnta dimiſerit. ⁊ qͣnta reꝓ miſerit. ⁊ in hͦ claudunt̉ oꝑa creatiōis. reꝑa ratiōis ⁊ glorificatiōis. Aut circa vtrorūqꝫ pͥncipia. q̄ ſcꝫ ſunt deꝰ ⁊ aīa. qͣlit̓ hec ad inui cem ſunt copulanda. Et in hoc debet ſtare om̄is meditatio nr̄a. qꝛ eſt finis oīs cogni tionis ⁊ oꝑationis. ⁊ eſt ſapiētia vera ī qua eſt cognitio ꝑ verā experientiā. In hmōi autē meditatiōe. tota aīa nr̄a debet eſſe in tenta ẜm vires ſuas. ſcꝫ ẜm rationē et ſyn dereſim. ꝯſcientiā ⁊ voluntatē. Nā in hmōi meditatiōe. Rō ꝑcunctādo affert ꝓpoſitio nem Syndereſis ſentētiando ꝓfert diffini tionē. Cōſcientia teſtificādo infert ꝯcluſio nē. Uolūtas p̄eligendo defert ſolutionem. Uerbi gr̄a. Si qͥs velit meditari circa viā purgatiuā. debet rō querere qͥd debeat fie ri de hoīe. qͥ tēplū dei violauit. Syndere ſis rn̄det. ꝙ aut dꝫ diſꝑdi. aut lamētꝭ pnīe purgari. Conſcīa aſſumit. Tu es ille. gͦ vel oportet te dānari. aut ſtimulis pnīe affligi. Deinde volūtas p̄eligit.ſ. ꝙ recuſat dāna tionē et̓nā. ⁊ aſſumit volūtarie pnīe lamēta Iuxta hūc modū ī vijs alijs incedēdū ē. equitur de orone quō ꝑ eaꝫ veniat̉ ad ſapīam ſacre ſcripture. Oſtqͣꝫ diximꝰ qͣliter ad ſapīam ve ram ꝑuenit̉. legēdo ⁊ meditādo. vi dendū eſt nūc qualit̓ ad ip̄am ꝑue nitur orando. Sciendū aūt eſt ꝙ in or̄one ſunt tres gradꝰ ſiue ꝑtes ip̄am ꝑficiētes. Primꝰ eſt deploratio miſerie. Quoꝝ Scd̓us imploratio miſcd̓ie. Tercius exhibitio latrie. Latrie aūt cultū deo exhibere nō poſſumꝰ niſi ab eo gr̄aꝫ cōſequamur. Miſericordi am vero dei ad dandā gr̄am nō poſſumus inflectere niſi ꝑ deplorationē ⁊ expoſitionē nr̄e miſerie ⁊ indigentie. Nā oīs ꝑfecta or̄o debet hr̄e iſtas tres partes. Nō em̄ ſufficit vna ſine altera. nec ꝑducit ad metā ꝑfectā. ⁊ ideo hec tria ſunt ſemꝑ iungenda. Paruum bonum Deploratio aūt miſerie circa qͣmcūqꝫ mi ſeriā fit. ſiue ꝓ ꝑpetratiōe culpe. ſiue ꝓ amiſ ſione gr̄e. ſiue ꝓ dilatiōe gl̓e. hec tria dꝫ hr̄e ſcꝫ dolorē. pudorē ⁊ timorē. Dolorē ꝓpt̓ dā nū ſiue incōmodū. Pudorē ꝓpt̓ opprobriuꝫ ſiue inhoneſtū. Timorē ꝓpt̓ ꝑiculū ſiue rea tū. Ex mēoria em̄ p̄teritoꝝ orit̉ dolor. duꝫ recordat̉. Quid omiſit. qꝛ precepta iuſticie. Quid cōmiſit. qꝛ ꝓhibita culpe. Quid ami ſit. qꝛ gͣtuita vite. Ex intelligētia pn̄tium orit̉ pudor. duꝫ attēdit. Ubi ſit. qꝛ longe in imo q̄ fuerat ꝓpe ī ſūmo. Qual̓ ſit. qꝛ fedaī luto q̄ fuerat pulchra imago. Que ſit. qꝛ an cilla q̄ fuerat libera Ex ꝓuidētia futuroꝝ orit̉ timor. dū p̄cogitat. Quo tēdat. qꝛ ad ī feros ꝓperat greſſus eiꝰ. Quid occurrat. qͥa iudiciū īeuitabile. iuſtū tn̄. Quid aſſeqͣtur. qꝛ ſtipendiū mortꝭ et̓ne. Imploratio āt miſcd̓ie circa quācūqꝫ gr̄am inuocet̉. dꝫ eē. Cū affluētia deſiderij. qd̓ habemꝰ a ſpūſcō qͥ poſtulat ꝓ nob̓ gemitibꝰ inenarrabilibꝰ. Cū fiducia ſpei quā habemꝰ a xp̄o. qꝛ mor tuꝰ ē ꝓ nob̓ oībꝰ. Cū diligētia īplorādi ſubſi dij. qd̓ q̄rimꝰ a ſctīs oībꝰ. Qn̄ eī hec tria con currūt. tūc īplorat̉ efficacit̓ dīna miſcd̓ia. Affluentiā deſiderij habemꝰ a ſpūſctō er ip̄m ſumus a patre in fi lio p̄deſtinati eternaliter. Per ip̄m renati in baptiſmo ſpiritualiter. Quia Per ip̄m congregati in eccle ſia vnanimiter. ¶ Confidentiā ſpei habemꝰ a xp̄o dn̄o. Obtulit ſe in cruce in terra. Offert̉ a mr̄e eccl̓ia in ſacra Qui ꝓ mēto altaris in ſui mēoriā: nobis Apparet vultui patris in celo in gloria. Diligentiā implorandi ſubſidij a ſanctorū conſortio habemus. Ab angeloꝝ mīſtrantiū patrocinijs A beatoꝝ triūphantiū ſuffragijs. A iuſtoꝝ militantiū meritis. Exhibitio autē latrie ex quacūqꝫ gr̄a de us colatur. debet habere tria. Primo em̄ ob gr̄am impetrandaꝫ de bet cor noſtrū incuruari ad dei reue rentiā ⁊ adorationē. Secūdo debet dilatari ad beniuolen tiā ⁊ gratiarūactionē. Tercio debet eleuari ad complacenti am ⁊ mutuā allocutionē. Que eſt ſponſi ⁊ ſponſe. quā docet ſpūſſan ctus in canticꝭ. In qͣ ſi recto ordine fiatmi ra eſt exultatio ⁊ iubilatio. ita vt ducat̉ ho mo in exceſſuꝫ. ⁊ faciat aīam dicere. Bon eſt nos hic eſſe. Et hic debꝫ or̄o nr̄a termi nari. Nec ante debꝫ hō deſiſtere. donec in grediat̉ in locū tabernaculi admirabil̓ vſo ad domū dei. vbi in voce exultatiōis eſt ſo nus epulantis. Ut aūt incurueris ad re uerentiā. admirare īmenſitatē diuinā. ⁊ in tuere modicitatē tuā. Ut dilaterꝭ ad be uiuolentiā attende benignitatē diuinā ⁊ri de indignitatē tuā. Ut eleuerꝭ ad cōpla centiā. recogita charitatē diuina. ⁊ ꝯſidere tepiditatem tuā. vt ex huiꝰ collatione pue nias in exceſſum mentis. ¶ Sciendum autem ꝙ reuerentiam debe mus exhibere deo tripliciter. Primo tan qͣꝫ patri. Formati. A quo Reformati. Educati. Cruti de ore inimici Scd̓o tāqͣꝫ Redēpti de carcere ī dn̄o a qͦ Conducti in vineaꝫ dn̄i ꝓ munere paradifi. ¶ Tercio debemus exhibere deo reueren tiam tanqͣꝫ iudici. Accuſati. Accuſat em̄ clamo conſcientie. Conuicti. Cōuincit enim eui Corā qͦ dentia vite. Confeſſi. Cōfitet̉ em̄ aſpectꝰ diuine ſapīe vnde ꝯͣ nos d̓ iu re debeat ſnīa ꝓferri. Et pͥma qͥdē reueren tia dꝫ eſſe magna. ſcd̓a maior. tercia maxia. Prima eſt ad modū inclinatiōis Scd̓a ad modū genuflexionis. Tercia ad modū proſtrationis. Prima nos ſubijcimus. Secunda nos deijcimus. Tercia nos abijcimus. Prima reputamus nos paruos. Secunda minimos. Tercia vero nullos. Beniuolentiā autē debemꝰ ſil̓i mō deo tripl̓r exhibere.ſ. magnā. maiorē. maxima. Magnā ꝯſideratōe īfirmitatis nr̄i. Maiorē ꝯſideratōe magnitudinis gratie ſue. Maximā conſideratiōe immēſitat miſericordie ſue. Fo. ¶ AER Dagnam ꝓ cōmiſſis. Maiorē pro dimiſſis. Maximā pro ꝓmiſſis. Hagnā ꝓ cōplemētis nature. Daiorē ꝓ indumētis gratie. Maxima p̄ donis ſuꝑerogātie. Prima cor extenditur. Secūda aperit̉. Cantic̄. v. Aperi mihi ſoror mea. Tercia effundit̉. Tren̄. ij. Effūde ſic̄ aquā cor tuū an̄ ꝯſpectū dn̄i. ¶ Complacentiā aūt triplici modo debe mus deo exhibere toto corde. Primo vt ſic coaptet̉ cōplacētia nr̄a ad deuꝫ. vt vnicuiqꝫ placeat ꝙ ſolꝰ deus placeat ſibi. Scd̓o vt ei hoc placeat ꝙ ip̄e place at ſoli deo. Tercio vt ei hͦ placeat ꝙ ī hac com placentia ceteri cōmunicent. Prima eſt magna. Secūda maior. Tercia maxima. Prima eſt amor gratuitus. Secunda eſt amor debitus. Tercia ē amor ex vtroqꝫ ꝑmixtus. Prima crucifigit̉ mūdus homini. InScd̓a crucifigitur homo mundo Tercia crucifigit̉ homo pro mundo. vt ꝓ omnibꝰ velit hō mori. vt ⁊ ip̄i placeant deo. Et hic eſt gradꝰ ⁊ ſtatꝰ ꝑfecte charita tis. ante cuiꝰ aſſecutionē nemo dꝫ ſe eſtima re ꝑfectū. Tūc aūt hāc ꝑfectionē hō aſſeqͥ tur qn̄ cor ſuū īuenit nō ſolū volūtariū. ſed etiā auidiſſimū ad moriēdū ꝓ ſalute ꝓxīoꝝ ẜm ꝙ apl̓s dicebat. ij. Coꝝ. xij. Libentiſſi me impendar. ⁊ ſuꝑimpendar ego ip̄e ꝓ aīa bus vr̄is. Ad hāc ꝑfectā dilectionē ꝓxi mi nō ꝑuenit̉ niſi pͥus ꝑueniat̉ ad ꝑfectā di lectionē dei ꝓpter queꝫ diligit̉ ꝓximꝰ. qͥ nō ē diligendus niſi ꝓpter deū. Et ꝓpterea ad in telligendā ꝑfectionē in dilectōne dei. ſcien dū eſt ꝙ ſex ſunt gradꝰ qͥbꝰ paulatim ⁊ ordi nate ꝓcedit̉. vt ad ꝑfectionē ꝑueniat̉ Primus eſt ſuauitas. Secundus auiditas. Tercius ſaturitas. Quoꝝ Quartus ebrietas. Quintus ſecuritas. Sextus trāquillitas. Primus itaqꝫ gradꝰ eſt ſuauitas. vt ho ſuo addiſcat guſtare qͣꝫ ſuauis eſt dn̄ſ. Et hͦ quidē fit vacādo ⁊ ſabbatizādo ei ꝑ ſanctas meditatōes. ẜm qd̓ dicit̉ in pͣs. Reliqͥe cogi tationis diē feſtū agent tibi. Qd̓ qͥdē fit qn̄ meditatiōes circa amorē dei. ſuauitatē pa riūt in corde. Scd̓s gradꝰ eſt auiditas. qn̄ ſcꝫ anīa aſſuefieri ceꝑit circa illaꝫ ſuaui tatē. ⁊ naſcit̉ in ea tāta eſuries. vt nihil poſ ſit eā reficere. niſi eū quē amat poſſederit ꝑ fecte. Qd̓ qꝛ nō pōt in p̄ſenti attīgere. quia adhuc longe ē. ꝯtinue excedit ⁊ egredit̉ ex tra ꝑ amore extaticū. clamans ⁊ dicēs illud beati Iob. vij. Suſpendiū elegit aīa mea. ⁊ mortē oſſa mea. Et illud pͣs. Quēadmo dū deſiderat ceruus ad fontes aqͣrum. ita deſiderat aīa mea ad te deꝰ. Terciꝰ gra dus eſt ſaturitas. q̄ oritur ex ip̄a auiditate. Qui ei vehemētiſſime deū deſiderat. ⁊ ſur ſum fert̉. iam om̄e qd̓ deorſum videt. vertit̉ ei in faſtidiū. Un̄ qͣſi ſaturatꝰ nō pōt refecti onē inuenire in aliqͦ citra ip̄m dilectū. Et ſi cut ſaturatꝰ ſi cibū ſumat. incurrit potius abominationē qͣꝫ refectōnē. ſic in hͦ gͣdū cha ritas facit circa om̄e creatū. Prouer xxvij. Anīa ſaturata calcabit fauū. Quartus gradus eſt ebrietas. que orit̉ ex ſaturitate. Ebrietas aūt in hͦ conſiſtit. ꝙ qͥs tāto amo re diligat deū. vt iā nō ſolū faſtidiat ſolaci um terrenū. ſed etiā delectet̉ ⁊ q̄rat tormē tū ꝓ ſolacio. ⁊ amore illius quē diligit dele ctet̉ in penis. opprobrijs ⁊ flagellis. cū apl̓o ij. Corinth̓. xij. Un̄ ſicut ebriꝰ ſeip̄m denu dat ſine pudore. ⁊ ſuſtinet plagas ſine dolo re. ſic in iſto intelligendū eſt. Un̄ Actuū. v. Ibāt apl̓i gaudētes a ꝯſpectu concilij. qm̄ digni habiti ſunt ꝓ noīe ieſu cōtumeliā pa ti. Quintꝰ gradꝰ eſt ſecuritas. que orit̉ ex ebrietate. Ex hͦ em̄ ꝙ anīa ſentit ſe tm̄ ama re deū ꝙ libent̓ ſuſtinet ꝓpter ip̄m om̄e dā nū ⁊ om̄e opprobriuꝫ. iā foras mittit̉ timor. et tantā cōcipit aīa ſpem de adiutorio dei. vt nullo modo exiſtimet ſe poſſe ſeꝑari ab eo. In hͦ gradū erat apl̓s cū dicebat. Quis nos ſeꝑabit a charitate chriſti ⁊c̄. Certus ſum em̄. qꝛ neqꝫ mors neqꝫ vita ⁊c̄. poterit nos ſeꝑare a charitate dei. q̄ eſt ī chriſto ie ſu dn̄o nr̄o. Rom̄. viij. Sextꝰ graduſ eſt vera ⁊ plena tranquillitas ꝑ quaꝫ eſt tanta pax ⁊ reqͥes in anīa. vt quodāmodo ſit in ſi lentio et ſomno ⁊ velut in archa noe collo cata. vt nullo mō ꝑturbet̉. Quis eī p̄t inqͥe tare mentē quā nullus cupiditatis ſtimulꝰ inqͥetat. nullus timoris aculeus agitat. In Paruum bonum iſta mente pax eſt. ⁊ ſtatꝰ vltimus. ⁊ quies. ⁊ ibi requieſcit verꝰ ſalomon. qm̄ in pace fa ctus eſt locꝰ eiꝰ. Et ideo valde ꝯuenient̓ iſti gradꝰ ſignificant̉ ꝑ illos ſex gradꝰ. qͥbꝰ aſcē debat̉ ad thronū ſalomonis. iij. Reg. x. 2. ij Paralip̄. ix. Et ꝓpter hͦ dicit̉ Canti. iij. Aſcē ſum purpureū media charitate conſtrauit. Quia impoſſibile eſt ad iſtā tranqͥllitatē ꝑ tingere niſi ꝑ charitatē. Hac aūt acqͥſita. fa cillimū eſt homini facere om̄e quod eſt ꝑfe ctionis. ſiue agere ſiue pati. ſiue viuere ſiue mori. Studendū eſt igit̉ ad ꝓfectū cha ritatis. cū ꝓfectꝰ eius inducat ꝑfectōnē om nis boni ⁊ ꝯplemētū. Ut igit̉ ſint ad ma nū p̄dicte differētie nota ꝙ qͥ ad hāc ꝑfecti onē vult ꝓficere. debet ꝑ meditationeꝫ ſti mulum conſcientie. Exaſperare. Primo Exacuere. Rectificare. Et ſic ad radiū intelligentie tranſire. Protendendo. Ip̄m Dilatando. Reflectendo. Et ſic ad igniculū ſapientie tranſire. Congregando. Inflāmando. Ip̄m. Subleuando. Et ſic ꝑ orationeꝫ primo debet deplorare miſeriam ſuā. Dolore ꝓpter damnum. Pudore ꝓpter opprobrium. Timore ꝓpter periculū. Scd̓o dꝫ implorare diuinā miſericordiā. Uehemētia deſiderij ꝑ ſpm̄ſctm̄. Fiducia ſpei ꝑ chriſtū crucifixū. Aſſiſtentia patrocinij per ſancto rum ſuffragiū. Tercio debet exhibere latriā. exhibendo. Reuerentiam. Deo. Beniuolentiā. Complacentiā. Ut pͥmo ex parte deī ꝓcedat admiratio di uina. qͣſi maior ꝓpoſitio. Scd̓o ex parte no ſtra ſequat̉ ꝯſideratio qͣſi aſſumptio. Ter cio fiat latrie plena exhibitio. qͣſi cōcluſio. Qui aūt ſic excitauerit ſe ꝯtinue ⁊ intēte. ꝓficiet in charitate ẜm ſex gradꝰ p̄dictos. qͥ bus ꝑuenit̉ ad ꝑfectionē tranqͥllitatꝭ. vbi ē multitudo pacꝭ. ⁊ qͣſi quidā finis qͥetis nr̄e quā dn̄s reliqͥt apl̓is. Unde nota ꝙ apl̓us in qͣlibet ſalutatiōe optabat gr̄am ⁊ paceꝫ. gr̄am tanqͣꝫ primordialē. pacē ſicut comple mentū. Ad thimotheū autē interponit mi ſericordiā que eſt vtriuſqꝫ principiū. ¶ Nota ꝙ in miſſa cogitandū eſt de negli gentia circa corpus chriſti. Nota de ſacramēto ꝙ dn̄s ꝓpter nos ſi totus ibi eſt. ⁊ nos raro vl̓ nunqͣꝫ ibi toti ſu mus ꝓpter eum. Itē ꝙ ibi eſt p̄ciū redēptiōis nr̄e. ⁊ nō libe ramur. ⁊ hͦ ſtat ꝑ nos. Itē ꝙ ibi vere eſt deꝰ ⁊ nō videmꝰ eū. ad que videnduꝫ creatiſu mus. Itē ꝙ ibi eſt paratior ad liberanduꝫ nos. qͣꝫ nos a miſeria liberari Itē ꝙ ip̄e ad ſalutē nr̄am inſtituit hͦ ſacr̄m. ⁊ tā ſtudioſe. Nos vero tepidi. īmo toti frigidi hͦ ꝯſecra mus. Itē ꝙ ip̄e ibi eſt cū angeloꝝ frequētia nos cū magna cordis irreuerētia. Item ꝙ ip̄e ibi ardens eſt ꝓ nr̄a dilectiōe. nos ibi re miſſi in gr̄arūactione. Itē ꝙ ip̄e ibi eſt cibꝰ angeloꝝ ad nr̄am refectionē. ⁊ nos nō gu ſtamus eū ꝓpter nr̄am corruptionē. Iti quicqͥd diſpergimꝰ ꝑ culpā. ip̄e ibi ꝯgre ꝑ gr̄am. nec tn̄ grati ſumuſ. Itē ꝙ ip̄e ſe ibi offert p̄ciū redemptiōis nr̄e ſine tedio. nec tn̄ liberamur om̄ino. Uis gͦ ſcire q̄ ⁊ qͣn ta ⁊ quibꝰ debeas. Primo chriſto oēm vitā tuā ponere. qꝛ ip̄e ſuā poſuit pro tua. ⁊ cru ciatus diros ſuſtinuit. ne tu ꝑpetuos ſuſti neres. Sed cōfer p̄mia om̄is vite filioruꝫ adā. ⁊ oēs dies ſeculi. ⁊ labores oīm hoīm qͥ fuerūt. ſunt ⁊ erūt. nihil erūt ad cōparati onē illiꝰ corꝑis. qd̓ ſpectabile ⁊ etiā ſtupen dū eſt virtutibꝰ ſuꝑnis. in ꝯceptu de ſpiritu ſctō. in ortu de ꝟgine. in vite innocentia. in doctrine affluētia. in coruſcatōibꝰ miracu loꝝ. in reuelatiōibꝰ ſacramētoꝝ. Sicut igit̉ exaltant̉ celi a terra. ſic exaltata eſt vita illiꝰ a vita hoīm. que tamē poſita eſt pro vita nō ſtra. Sicut em̄ nihil ad aliqͥd nullā habet cōparationē. ita vita nr̄a ad vite illius ꝓpor tioneꝫ. Cū illa nulla dignior ſit. noſtra nul la miſerior poteſt eſſe. Cū ergo ei me deuo uero. quid queſo ſum. Nōne ſicut ſtella ad ſolē. gutta ad fluuiū. lapis ad montē. Sed non huic ſoli debitor ſum. cui nihil retri buere poſſum. Exigunt a me p̄terita pecce ta mea futurā vitā meaꝫ. vt faciam dignos fructꝰ penitentie. ⁊ recogitē oēs annos me os ī amaritudine aīe mee. Sed ad hͦ quis idoneus. Peccaui ſuper numerū arene ma ris. ⁊ mul. ſunt pec. mea. et nō ſum dignus CXXXI Io. lhicere celū ⁊c̄. Qd̓ igit̉ ſine numero eſt qͦ do numerabo. Quō ſufficiā. cum cogar dere debitū vſqꝫ ad nouiſſimū qͣdran Sed ⁊ delicta qͥs intelligit. Quātū pe im qͣntūlibet me affligā ⁊ macerem. ꝓ rnomē tuū nō ꝓpter penitētie meritū ꝓ ciaberis dn̄e pctō meo. ait iuſtꝰ. multū ē em̄. Cū igit̉ quicqͥd vis. qͥcqͥd ſapis. qͥcqͥd habes. quicqͥd potes. huic vni rei dedicaue nnqͥd aliqͥd eſt. vel in aliqͥd cōputan Sed ⁊ terciū debitorē oſtendā tibi. nō minꝰ acriter qͣꝫ veraciter ſibi vendi tā tuā. Puto em̄ ꝙ poſſidere defide . quā nec oculus vidit. nec au . regnū oīm ſeculorū. viuere ī ꝑpetuas eternitates. Credo ꝙ qͣlis eſſe angel̓ dei. et in plateis ſuꝑ ruſalē melos angelorū audire. et vi quicqͥd eſt illud vl̓ erit qn̄ deꝰ erit oīa Nōne ad hoc totū te. ⁊ qͣntūcūqꝫ rahere poterꝭ. dare oportebit. Et m̄ia impleuerꝭ. nō tn̄ credas ꝯdignas eſſe paſſiones huiꝰ tꝑis vel corꝑis ad futu rā gloriā que reuelabit̉ in nobis. Quid di ſi quartū debitorē adduxero ī mediū iure primatꝰ tres ſuꝑiores excedere Ecce in ianuis eſt qͥ fecit celū ⁊ terraꝫ. tor tuꝰ. tu creatura. Tu ẜuus. ille do minꝰ. Ille figulus. tu figmētū. Totū gͦ qd̓ es illi debes. a qͦ totū habeſ. Illi p̄cipue do mino qͥ ⁊ fecit te ⁊ bn̄ fecit tibi. qͥ ⁊ tibi mini ſtrat ſideꝝ curſus. aeris tēperiē. iocūditatē terre. fructuū vbertateꝫ. huic reuera totis ullis totis viſceribꝰ ſeruienduꝫ eſt. ne dignatōis oculo te reſpiciat ac de ⁊ conterat te ineternū. Expone igit̉ mihi cui hoꝝ qͣttuor ꝓponis reddere qd̓ de bes. cū vnuſqͥſqꝫ tā interius qͣꝫ exterius ex actor ſit. vt te ſingulariter poſſideat. Eya dn̄e. vim patior. rn̄de ꝓ me. qꝛ hoꝝ qͣt tuor qͥlibet de iure me tenere pōt ⁊ ſuffoca re. In manꝰ tuas cōmēdo ſpm̄ meuꝫ. tu ꝑ ſolue om̄ibꝰ. tu ab omnibꝰ me libera. qꝛ tu es deꝰ ⁊ nō hō. ⁊ qd̓ apud hoīes impoſſibi le eſt. poſſibile eſt tibi dn̄e deꝰ noſter. Sequitur de cōtem platione. quō ꝑ eam ꝑueniendū ſit ad ſapi entia ſacre ſcripture. Oſtqͣꝫ aūt diximꝰ qͣliter ad ſapīam nos exercere debeamꝰ ꝑ meditatio nē ⁊ or̄onē. nūc breuiter tangamꝰ qͣ liter ꝯtemplādo ad verā ſapīam ꝑuenitur. Per ꝯtemplationē nanqꝫ trāſit mens nr̄a ad ſuꝑnā hieruſalē. Ad cuiꝰ inſtar eccl̓ia eſt formata. ẜm illud Exo. xxv. Inſpice et fac ẜm exēplar qd̓ tibi monſtratu eſt in monte Neceſſe eſt em̄ eccl̓iam militātē cōformari triūphanti. ⁊ merita p̄mijs. ⁊ viatores bea tis ẜm ꝙ poſſibile eſt. In gl̓ia aūt triplex ē dos. in qua ꝯſiſtit ꝑfectio p̄mij. ſcꝫ Summe pacis tentio. Sūme veritatis viſio. Sūme charitatis fruitio. Et ẜm hoc diſtinguit̉ triplex ordo ī ſup̄ma hierarchia celeſti. ſcꝫ thronoꝝ. cherubin et ſeraphin. Neceſſe eſt igit̉ vt qui vult ad illā beatitudinem ꝑ merita ꝑuenire. iſtorū triū ſimilitudinē ẜm ꝙ poſſibile eſt in via ſibi cō paret. ſcilicet Soporem pacis. Splendorē veritatis. Ut hab eat Dulcorē charitatis. In his em̄ tribꝰ requieſcit deus. ⁊ habitat tanqͣꝫ in ſolio ꝓprio. Neceſſe eſt igit̉ vnūqͦd qꝫ triū predictoꝝ ꝑ tres gradus aſcendēdi diſtingue re ẜm triplicē viam. ſcꝫ Purgatiuā. q̄ ꝯſiſtit in expulſiōe pctī. Illuminatiuā. q̄ ꝯſiſtit ī imitatiōe xp̄i. Unitiuā. q̄ ꝯſiſtit in ſuſceptōe ſpūſſctī. Ita ꝙ q̄libet via hꝫ gradꝰ ſuos. ꝑ qͦs aſcen ditur ab imo. ⁊ tendit̉ vſqꝫ ad ſummū. Radus aūt ꝑueniēdi ad ſoporē pa cis ſunt iſti ſeptem. Primo occurrit pudor ī recordati one flagicij. Et hͦ quantū ad qͣttuor. ſcꝫ Magnitudinem. Multitudinem. Turpitudinem. Ingratitudinem. ¶ Scd̓o occurrit timor in circūſpectōe iu dicij. ⁊ hoc quadruplicꝭ. ſcilicet Diſſipationis operis. Excecationis rationis. Obduratiōis voluntatꝭ. Condemnatiōis finalis. ¶ Tercio occurrit dolor in eſtimatiōe dā ni. ⁊ hoc ẜm quattuor. ſcilicet Quātū ad amiſſionē diuine amicicie. Quantū ad ꝑditionē innocentie. Quantū ad vulnerationē nature. Quātū ad diſſipationē vite p̄terite. Quarto occurrit clamor in imploratio ne ſubſidij quadruplicis. ſcilicet Paruum bonum Dei patris. Filij redemptoris. Uirginis matris. Accleſie triūphantis. ¶ Quinto occurrit rigor in extinctione fo mitis ſiue incentiui qͣdruplicis. ſcilicet Ariditatis. que eſt deſidia. Peruerſitatis. que eſt malicia. Uoluptatꝭ. que eſt ꝯcupiſcētia. Uanitatis. que eſt ſuꝑbia. ¶ Sexto occurrit ardor in appetitu marti rij. ⁊ ꝓpter quattuor. ſcilicet Remiſſionis offenſe. Propter Purgatiōis macule. Satiſfactiōis pene. ꝑfectionē Sanctificatiōis ꝯcupiſcētie. alias exactiōis ꝯcupiſcentie ¶ Septimo loco occurrit ſopor in obum bratione chriſti. vbi eſt ſtatus et requies. quando homo ſentit ſe protegi ſub vmbra alarum diuinarū. vt non vratur ardore cō cupiſcentie. nec timore pene. Ad quod nō poteſt perueniri niſi per appetitum marty rij. nec ad appetitum martyrij. niſi extinxe rit incentiuum. nec ad extinctionem incen tiui niſi implorauerit ſubſidium. nec ad im plorationem ſubſidij. niſi deploret damnū nec ad deplorationeꝫ damni. niſi timeat iu dicium. nec ad timorem iudicij. niſi recor detur ⁊ erubeſcat flagiciuꝫ. Qui ergo vult habere pacis ſoporem. procedat ẜm ordi nem predictum. ¶ Radus aūt ꝑueniēdi ad ſplendorē veritatꝭ. ad quē ꝑuenit̉ imitatione chriſti. ſunt iſti ſeptem. ſcꝫ Aſſenſus rationis. Affectus compaſſionis. Aſpectus admirationis. Exceſſus deuotionis. Amictus aſſimilationis. Amplexus crucis. Intuitus veritatis. quibꝰ hoc ordine ꝓgrediendū eſt. Primo cōſidera. quis eſt qͥ patitur. et ei ſubdere ꝑ rationis aſſenſum. vt credas fir miſſime ip̄m veraciter. Dei filium Omniū rerū principium. Eſſe. Saluatorē hominū. Retributorē meritoꝝ omniū. ¶ Scd̓o ꝯfidera qͣlis eſt qͥ patit̉. ⁊ ei confi gurare ꝑ cōpaſſionis affectum. ſcꝫ Innocētiſſimo. Ut cōpatia/ Mitiſſimo. ris ei tanqͣꝫ Nobiliſſimo. Amantiſſimo. ¶ Tercio cōſidera qͣntꝰ ē qͥ patit̉ ⁊ ad ip̄n egredere ꝑ admiratōis aſpectū. ⁊ attēde ꝙ Poteſtate. (ip̄e eſt. Specioſitate. Immēſus. Felicitate. Eternitate. poteſtatē adnihilari. Specioſitatē decolorari. Igit̉ admira re immēſam Felicitatē tormentari. Eternitatē mori. Quarto ꝯſidera qͣ de cā patit̉. ⁊ teip̄ꝫ ob liuiſcere ꝑ deuotōis exceſſum. Qꝛ patit̉ ſcꝫ Tua redemptione. Tua illuminatione. Pro. Tua ſanctificatione. Tua glorificatione. ¶ Quinto ꝯſidera. qͣli forma patit̉. ⁊ ipſuꝫ induere ꝑ aſſimilatiōis amictū. Paſſus eſt em̄ ſicut verus agnus. Libentiſſime. reſpectu proximi. Seueriſſime. reſpectu ſui. Stude igit̉ ad habendū habitū ẜm effigi em imitationis chriſti. ſcilicet Benignitatis. Seueritatis. Humilitatis. Perſpicacitatis. ¶ Sexto conſidera quanta ſint que patit̉ ⁊ crucem amplectere ꝑ paſſionis deſideriū vt ſicut chriſtus paſſus eſt Uincula. vt impotens om̄ipotentia Conuicia. vt vilis bonitas. Ludibria. vt ſtulta ſapientia. Supplicia. vt iniqua iuſticia. Sic ⁊ tu conſidera paſſionem crucis hͦ eſt paſſionem Iniurijs in rebus. Cōtumelijs in verbis. Plenam Ludibrijs in ſignis. Supplicijs in tormentis Septimo cōſidera quid ex hoc cōſequi tur ꝙ patit̉. ⁊ veritatis radiū intuere ꝑ ꝯͣte platiōis oculuꝫ. Qm̄ ex hoc ꝙ agnꝰ palſus eſt. ſeptē ſignacula libri aperta ſūt. Apocal. v. Liber iſte eſt vniuerſalis rerū noticia. in qua ſeptē erāt clauſa homini. que qͥdē ſunt CXXXII Fo. ſais hiſti efficaciā reſerata. ¶. De mirabilis. Spūs intelligibil̓. Mūdus hilis. Paradiſus deſiderabil̓. Infer horribilis. Uirtus laudabilis. Rea ulpabilis. vrimo em̄ deꝰ admirabilis manifeſtatꝰ is ꝑ crucē eſſe ſūme ⁊ inſcrutabilis ie ſūme ⁊ irrep̄henſibilis iuſticie. ſū nenarrabilis miſcd̓ie. Sūma eī ſua tia decepit diabolū. Sūma ſua iuſti ſiuit redemptiōis p̄ciū. Sūma ſua edia ꝓ nobis tradidit filiuꝫ ſuum. iligēter conſiderent̉. deū nob̓ cla nanifeſtant. o ſpūs intelligibil̓ nob̓ manifeſta tus e ꝑ crucē. ẜm differētiā triplicē. ſcꝫ. Sit benignitatꝭ. qͣꝫtū ad angelos Quāte. Sit dignitatꝭ. qͣntū ad homīes. Sit crudelitatis. quantū ad de mones. Angeli ꝑmiſerūt crucifigi dn̄m ſuum. Dei filiꝰ crucifixꝰ eſt ꝓpt̓ genꝰ humanū Et hͦ ad crudelē ſuggeſtionē demonū. Tercio mūdꝰ ſenſibil̓ nob̓ manifeſtatꝰ ē ꝑtrucē. qm̄ eſt locꝰ tenebrarū plenꝰ. in quo Cecitas. qm̄ lucē verā ⁊ ſum mam nō cognouit. Sterilitas. qm̄ ieſuꝫ chriſtū Regnat tanqͣꝫ infructuoſū deſpexit. Impietas. qm̄ deū ⁊ dn̄m ſu um ⁊ amicū ⁊ innocentē dā nauit ⁊ interfecit. Quarto paradiſus deſiderabil̓ nob̓ ma nifeſtatus eſt ꝑ crucem. in quo eſt gium totius glorie. ctaculū omnis leticie. Promptuariū oīs opulentie. edeꝰ ꝓpter illā habitationē nob̓ reſti ā factꝰ eſt ꝓ nobis homo. ſcilicet. uo celſitudo abiectionē induit. iuſti atum ſubijt. opulentia egeſtatē ſuſce pit. Nam altiſſimꝰ imꝑator accepit ſeruitu teꝫ abiectā vt ſublimaremur in gloriā. Iu iſſimus iudex ſubijt reatū penaliſſimū. vt ſſtificaremur a culpa. Opulentiſſimꝰ dn̄s ruſcepit egeſtatē extremam. vt locupletare/ mur in co Quinto infernus horribilis manifeſta tns eſt nobis ꝑ crucem. locus vtiqꝫ plenus Egeſtate ⁊ penuria Omni Uilitate ⁊ ignominia Talamitate ⁊ miſeria Unde ſi neceſſe fuit hec chriſtū pati ꝓpter peccati deletionē. multo fortiꝰ oportet hec pati dānatos. ꝓpter iuſtā meritorum ſuorū retributionem. ¶ Sexto manifeſtata eſt nobis ꝑ crucem virtus laudabilis. quantū ſcilicet Precioſa Sit Specioſa Fructuoſa Precioſa. qꝛ potiꝰ voluit chriſtꝰ vitā corꝑalem ꝑdere. qͣꝫ virtu ti contraire. Specioſa. quia in ip̄is ꝯtume Uere lijs relucebat. Fructuoſa. qꝛ vnus actus ꝑfe cte virtutis infernū ſpoliauit. celum aperuit. ꝑdita reſtaurauit. ¶ Septimo manifeſtatus eſt nobis ꝑ cru cem reatus culpabilis. quantū ſit deteſta bilis. cū ad ſui remiſſionē indigeat. Magno precio Grandi piaculo Tam Difficili medicamento. Ecce igit̉ hēs quō ī cruce oīa māifeſtan tur ſi bn̄ ad hec ſeptē reducant̉. Oīa em̄ ad hec ſeptē reducunt̉. Un̄ ip̄a crux ꝟe beata Eſt Splendor veritatis. Quā qui deuote ſibi tollit. ⁊ ſequit̉ chriſtū iuxta modum p̄aſſignatū. nō ambulat ī te nebris. ſed habebit lumen vite. Radus aūt ꝑueniēdi ad dulcorem Mcharitatis ſunt iſti ſeptē. ſcilicet. Uigilantia ſollicitans. Cōfidentia confortans. Cōcupiſcētia inflāmans Excedentia eleuans. Complacentia quietans. Leticia delectans. Adherentia ꝯglutinans. In qͥbꝰ hͦ ordīe ꝓgredi debes. qͥ vis ad ꝑfe ctionē charitatꝭ ⁊ amorꝭ ſpūſſctī ꝑtingere. ¶ Prīo gͦ neceſſe ē vt vigilātia te ſollicitet. ꝓpt̓ ſpōſi ꝓmptitudinē. adeo vt poſſis dice re illud pͣs. Deꝰ deꝰ meꝰ ad te de luce vigi lo. Et illud ſponſe Cāti. v. Ego dormio et cor meū vigilat. Et illud Iſa. xxvj. Anima Paruum bonum mea deſiderauit te in nocte. ſed ⁊ ſpū meo ī p̄cordijs meis. de mane vigilabo ad te. ¶ Scd̓o vt ꝯfidētia te ꝯfortet. ꝓpter ſponſi certitudinē. adeo vt vere poſſis dicere. In dn̄o ꝯfido. Et illud. In te dn̄e ſperaui. Et illud Iob. xiij. c. Etiā ſi occiderit me in ip̄o ſperabo Tercio vt ꝯcupiſcētia te īflāmet ꝓpter ſpōſi dulcedinē adeo vt poſſis dicere Sicut ceruꝰ deſiderat ad fontes aqͣrū. ita deſi. aīa mea ad te deꝰ. Et illud Cant̓. viij. Fortꝭ eſt vt mors dilectio. Et illud. Quia amore langueo. Quarto vt excedētia te eleuet. ꝓpter ſpōſi celſitudinē. adeo vt poſſiſ dicere cū pͣs. Ꝙͣ dilecta tab̓. t. dn̄e ꝟ. Et illd̓ Canti. j. Trahe me poſt te ⁊c̄. Et illd̓ Iob vij. Suſpendiū elegit aīa mea. Quinto vt cōplacētia te qͥetet. ꝓpter ſpōſi pulchritu dinē adeo vt poſſis dicere illud ſpōſe Can ti. iij. Dilectꝰ meꝰ mihi. ⁊ ego illi. Et illd̓ Cā ti. v. Dilectꝰ meꝰ candidꝰ ⁊ rubicūdꝰ. electꝰ ex milibꝰ. Sexto vt leticia te delectet ꝓpt̓ ſpōſi plēitudinē. ad̓o vt poſſis dicere. Scd̓ꝫ multitudinē doloꝝ meoꝝ in cor. m. cōſo. t. le. a. m. Et illud. Ꝙ magna multitudo dul. tue dn̄e. Et illud. ij. Chorinth̓. vij. Repletꝰ ſum ꝯſolatōe. ſuꝑabūdo gaudio ⁊c̄. Se ptimo vt adherētia te ꝯglutinet. ꝓpt̓ amorꝭ ſponſi fortitudinē. adeo vt poſſis dicere il lud pͣs. Mihi aūt adherere deo bonū eſt. Et illud pauli. Quis nos ſeꝑabit a carita te chriſti. In his em̄ gͣdibꝰ ordo ē. nec ſta tus ē an̄ vltimū. nec ad illū ꝑuenit̉ niſi ꝑ gͣ dus int̓medios. ⁊ mutuo ſe pariūt. Et in pͥ mo viget ꝯſideratio. ī ceterꝭ ꝟo ſeq̄ntibꝰ do minat̉ affectio. Uigilātia eī ꝯſiderat qͣꝫ ho neſtū qͣꝫ ꝯferēs qͣꝫ delectahile ſit diligere de um. Et ex hͦ qͣſi nata ꝯfidētia parit cōcupi ſcentiā. ⁊ illa excedentiaꝫ. qͦuſqꝫ ꝑueniat̉ ad copulā. ⁊ oſculū ⁊ amplexū dilecti ⁊ aman tiſſimi. Gradus ꝑtinētes ad purgatio nē ſic diſtinguunt̉. Oſſunt aūt dicti gͣdꝰ alit̓ diſtingui. ⁊ qͣſi in idē redeūt. vt pͥmo diſtīguā tur gradus purgationū ſic. Flagicium erubeſce. Iudiciū cōtremiſce. Damnū ingemiſce. Remediū implora ſubſidiū. Propt̓ Aduerſariū extingue incēdiū. Brauiū anhela ad martyriū. Umbraculū aꝓpxima ad xp̄m. ¶ Gradus ꝑtinentes ad illuminationē ſic diſtinguuntur. Quis patit̉. ⁊ credens captiuare. Qualis qͥ patit̉. ⁊ cōdolens amaricare. Quantꝰ qͥ patit̉. ⁊ ſtupens admirare. Qua de cauſa patit̉. ⁊ ꝯfidens p̄care. Quali forma patit̉. ⁊ ſequēs aſſimilare Quāta q̄ patit̉. ⁊ ardens amplexare. Quid ad hoc conſequit̉ ꝙ patit̉. ⁊ intel ligens contemplare. Grͣdus vie vnitiue ſic diſtinguunt̉. Uigilantia ſollicitet. ꝓpter ſponſi ꝓm ptitudinem. (tudinē. Confidētia corroboret. ꝓpter eiꝰ cert Cōcupīa inflāmet. ꝓpt̓ eiꝰ dulcedineꝫ Te Excedentia eleuet. ꝓpter eius celſitu dinem. (chritudinē. Complacentia alliciat. ꝓpter eius pul Leticia inebriet. ꝓpter amorꝭ eius ple nitudinem. (citudinē. Adherentia cōglutinet. ꝓpter eius for Ut dicat ſꝑ deuota aīa ī corde ⁊ ī ore ſuo. In te ſpero Ad dn̄m In te ꝯſurgo Te accepto In te exulto Tibi finaliter adhereo ¶ Nota ꝙ gradꝰ ꝓficiēdi pn̄t etiā aliter di ſtingui ẜm triplicē differētiā triplicatā tri plici hierarchie ꝯſonā. Nā cuilibet ꝓficere volenti neceſſaria ſunt tria. ſcꝫ. Et hͦ pꝰ lap Amaritudo Gratitudo ſū. Si eī hō Similitudo nō peccaſſet. duo ſufficerēt.ſ. gͣtitudo ⁊ ſil̓itudo. Gratitu do vicꝫ ꝓpter gr̄aꝫ. ſil̓itudo ꝟo ꝓpter iuſticiā Sꝫ nūc etiaꝫ neceſſaria eſt amaritudo ꝓpt̓ medicinā. Pctā em̄ ꝑ delectationē ꝑpetra ta. nō pn̄t purgari aliqͦ mō aūt deleri. niſi e cōtrario ꝑ afflictionē ⁊ amaritudinē. ¶In ip̄a aūt amaritudine debet. Ponderatio maloꝝ cōmiſſoꝝ ꝓpter ꝓprias nequicias. Perpeſſio doloꝝ ꝓpt̓ xp̄i āguſtias. Poſtulatio remedioꝝ. ꝓpter ꝓximi miſerias. ¶ In gratitudine aūt ſil̓i modo debet Admiratio bn̄ficioꝝ ꝓpt̓ creatiōe (onē de pctō. de nihilo Accumulatio meritoꝝ ꝓpt̓ reꝑati Actio gr̄aꝝ ꝓpt̓ ereptōne de īferno Fo. CXXXIII Creatio ad imaginem. fuitem̄ Redēptio ꝑꝓpriū ſanguinē Ereptio vſqꝫ ad celi altitudinē In ſil̓itudine etiā pari modo dꝫ eſſe. Aſpectus veritatꝭ eleuatꝰ ad ſuꝑiora. Affectꝰ charitatꝭ dilatatꝰ ad exteriora. Actꝰ virilitatꝭ ordinatꝰ ad interiora. Eleuatio ad ſuꝑiora debet diligent̓ fieri paſpectū veritatis. ⁊ hoc. Contēplationē dei. intelligentia per Circūſpectionē vniuerſoꝝ. ſcientia ptiuatōꝫ iudicioꝝ. fide formata atio ſeu extēſio circa exteriora dꝫ tent̓ ꝑ affectū charitatꝭ. ⁊ hoc. ppetitu deliciarū celeſtiū. ſapiētia mplexum rōnabiliū. amicicia. Contemptū voluptatū carnalium. .aa ruinatio ſiue exercitatio circa interi ri diligent̓ ꝑ actū virilitatis. ⁊ hoc ggreſſum difficiliū. ſtrēnuitate. Actū laudabiliū. magnanimitate. Implexū humiliū. humilitate. atio aūt in amaritudine. Cōtritio reſpectu ſui. dꝫ eſſe dolo roſa ꝑ triſticiā. ꝓpter mala p̄mētia teip̄m. chriſtū ⁊ ꝓximū. Cōpaſſio reſpectu chriſti. dꝫ eſſe ti moroſa ꝑ reuerētiā. ꝓpter iudicia latētia. ⁊ tn̄ vera licet incerta. ſicut tempus dies ⁊ hora. Cōmiſeratio reſpectu ꝓximi. dꝫ eſ ſe clamoroſa ꝑ ꝯfidentiā. ꝓpter pa trocinia ſꝑ parata ꝑ deuꝫ. ꝑ chri ſtū. ⁊ ꝑ ſuffragia ſanctoꝝ. Iluminatio in ſil̓itudine in qͣ eſt aſpe ctus veritatis pͥme. qui debet Erectus ad incōprehenſibilia. Eſſe Extentus ad intelligibilia. Exinanitus ad credibilia. Inq̄enia eſt affectꝰ charitatis qui debet. Erectus ad deum. Extentus ad ꝓximū. Exinanitus ad mundū. Inqͣ etiā eſt actꝰ virilitatis. qui debet Erectus ad cōmendabilia. Extentꝰ ad cōmunicabilia. Exinanitꝰ ad ꝯtemptibilia. Equit̉ ꝑfectio in gratitudine. in qͣ eſt Uigilantia exurgēs ad canticū. ꝓter beneficioꝝ vtilitateꝫ. Leticia exuitans ad iubilū ꝓpter donoꝝ p̄cioſitatē Beniuolentia accendens ad amplexū. pro pter dantis liberalitatē. Nota ꝙ aſpectꝰ veritatꝭ debet eſſe erectꝰ ad incomprehenſibilia. ⁊ hec ſunt myſteria ſumme trinitatꝭ. ad q̄ erigimur ꝯtemplan do ea. ⁊ hoc duplicit̓. Uel ꝑ poſitionē. vel ꝑ ablationeꝫ. Primū ponit Auguſtinꝰ. ſcd̓m Dioniſiꝰ Perpoſitionē pͥmo intelligimꝰ in diuinis eſſe quedā vt cōmunia. q̄daꝫ vt ꝓpria. quedā vt appropriata. quedā ſunt me dia inter hec ⁊ illa. Intellige gͦ ⁊ ꝯtēpla re ſi potes circa deū cōmunia. ⁊ vide qͦniaꝫ deꝰ eſt Eſſentia pͥma. Natura ꝑfecta. Uita beata. Que neceſſariā habēt ꝯſequētiam. Iterū intende ⁊ vide ſi potes. qm̄ deꝰ eſt Eternitas p̄ſens. Simplicitas replens. Stabilitas mouēs. Que ſil̓r ꝯſequentiaꝫ habēt ⁊ cōnexionē naturalē. Poſtremo attende ⁊ vide qm̄ deꝰ eſt Lux inacceſſibil̓. Mens inuariabilis. Pax incōprehenſibi lis. Que nō tm̄ eſſentie vnitatē. ſed etiā in cludūt ꝑfectiſſimā trinitatē. Lux quideꝫ tanqͣꝫ parens generat ſplendorē. lux autē ⁊ ſplendor ꝓducunt calorē. ita ꝙ calor proce dit ab vtroqꝫ licet nō ꝑ modū ꝓlis. Si er go deꝰ vere lux eſt inacceſſibil̓. vbi ſplēdor ⁊ calor eſt ſubſtātia. ibi hypoſtaſis vere ī d̓o eſt pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſctūs. Que ſunt ꝓpria diuinarū ꝑſonaꝝ. Mens etiā tanqͣꝫ pͥn cipiū cōcipit ⁊ ꝓducit a ſe verbū. a qͥbꝰ ema nat amoris donū. Et hoc in om̄i mēte ꝑfe cta eſt reꝑire. Si gͦ deꝰ eſt mens inuariabi lis. planu eſt in deo eſſe pͥncipiū pͥmū. ver bū eternū. ⁊ donū ꝑfectu. que ſunt ꝓpria di uinarū ꝑſonarū. Pax etiā includit nexū plurimoꝝ. Perfecte autē necti nō poſſunt niſi ſil̓es. Similes aūt eſſe nō poſſunt. niſi ambo a tercio. vel vnꝰ ab altero. Sed in di uinis nō pn̄t ambo eſſe a tercio eodeꝫ mo do. Neceſſe eſt gͦ ꝙ ſi in diuinis eſt vera pax ꝙ ibi ſit pͥma origo. eius imago. et vtriuſqꝫ cōnexio. Deinde in diuinis ſunt appro priata ẜm triplicē differentiā. Prima ap propriata ſūt Unitas. Ueritas. Bouitas Attribuit̉ vnitas pr̄i. qͥa origo. Ueritas fi lio. qꝛ imago. Bonitas ſpirituiſctō. qͥa con nexio. Scd̓a appropriata ſunt. poteſtas. ſapiētia. voluntaſ. Attribuit̉ ptās pr̄i. quia eſt principiū. Sapiētia filio. qꝛ eſt verbuꝫ. Uoluntas ſpūiſctō. qꝛ eſt donū. Tercia aꝓppriata ſunt. altitudo. pulchritudo. dul cedo. Attribuit̉ altitudo patri. ꝓpter vnita De ſeptem itineribus eternitatis teꝫ ⁊ poteſtatē. Nihil em̄ aliud eſt altitudo qͣꝫ ſingularꝭ ⁊ vnica poteſtas. Pulchritudo filio ꝓpter veritatē ⁊ ſapientiā. Nā ſapiētia multitudinē idearū. veritas autē equalita tem includit. Pulchritudo autē nihil ali ud eſt qͣꝫ eqͣlitas numeroſa. Dulcedo ſpiri tuiſctō. ꝓpter bonitatē et voluntatē. Ubi eī ſumma bonitas eſt iūcta cū voluntate. ibi eſt ſumma charitas ⁊ ſumma dulcedo. Eſt igit̉ in deo Altitudo terribilis. ⁊ hic eſt ſtatꝰ erectionis. Pulchritudo mirabilis ⁊ hic eſt ſtatꝰ ꝯtemplatiōis. Dulcedo deſide rabilis. ⁊ hic eſt ſtatꝰ glorificatiōis. Hec eſt igit̉ erectio ꝑ viā affirmatōis. Sed alia eſt eminētior ꝑ viam negatiōis. Quoniā vt dicit Dioniſiꝰ. Affirmatiōes incōpacte ſūt Negatiōes vero licet minꝰ videant̉ dicere. plus tamē dicūt. Et hic modꝰ erectiōis eſt per abnegationē triū. ita ꝙ in negatiōibus illis ſit ordo. incipiendo ab inferioribꝰ vſqꝫ ſuꝑiora. Eſt etiā ſuꝑeminētis poſitiōis in cluſio. Vt cū dicit̉. deus nō eſt qͥd ſenſibile ſed ſuꝑſenſibile. nec imagīabile ſed ſuꝑima ginabile. nec intelligibile. ſed ſuꝑintelligi bile. nec exiſtēs hoc vel hoc. ſed ſuper ome ens. Et tunc veritatꝭ aſpectus fert̉ in men tis caliginē. ⁊ altius eleuat̉. ⁊ ꝓfundiꝰ egre ditur. ꝓ eo ꝙ excedit ſe et om̄e creatum. Et hic eſt nobiliſſimꝰ eleuationis modꝰ. Sꝫ tamē ad hoc ꝙ ſit ꝑfectꝰ. p̄exigit aliuꝫ. ſicut ꝑfectio illuminationem. ⁊ ſicut negatio af firmationē. Hic autē modus aſcendēdi zanto eſt vigoroſior. quāto vis aſcēdens eſt intimior. tanto fructuoſior. quāto affectio ꝓximior. Et ideo vtile valde eſt in illa exer ceri. Vt ergo in hac eleuatiōe veritatꝭ aſpe ctus ſe valeat exercere. nota ꝙ in prima hie rarchia veritas eſt aduocāda ꝑ gemituꝫ et orationē. ⁊ hoc eſt angelorū. Audiēda ꝑ ſtu dium ⁊ deuotionē. ⁊ hͦ eſt archangelorum. Annūciāda ꝑ exemplū ⁊ p̄dicationē. et hͦ ē principatuū. In ſecūda hierarchia veri tas eſt Adeunda ꝑ refugiū ⁊ cōmiſſionem. ⁊ hoc eſt poteſtatuꝫ. Apprehendēda ꝑ zelū ⁊ emulationē. ⁊ hͦ eſt virtutū. Aſſociāda per ſui ꝯtemptū ⁊ mortificationē. ⁊ hoc eſt do minationū. In tercia hierarchia ꝟitas eſt Adoranda ꝑ ſacrificium et laudem. et hͦ eſt thronorū. Admirāda ꝑ exceſſum ⁊ con templationem. ⁊ hoc eſt cherubin. Ample xanda per oſculum ⁊ dilectionem. ⁊ hoc eſt ſeraphin. MNota diligenter p̄dicta. quoniā in iilis ē fons vite. ¶ Finit paruū bonū. vel regim cōſcientie ſctī Bonauēture qd̓ vocat̉ fons vite. ¶ Incipit ꝓlogus in tractatū ſctī Bona uenture doctoris ſeraphici de ſeptē itine ribus eternitatis. Um qui uenit ad me nō eijciā foras Ioh̓. vj. Sanctꝰ Augꝰ. de cognitiōey re vite dicit in pͥncipio. Cum chriſtꝰ veritas ⁊ vita dicat. Hec ē vita eter na vt cognoſcāt te verū deū ſoluꝫ. Conſta ꝓfecto naturā rōnalē ad hͦ ſolū eſſe factā vt factorē ſuū verū deū intelligat. intelligēdo diligat. diligēdo in eo qͥ eſt eterna vita eter naliter ꝑmaneat. ⁊ beate viuat. Ex qͦ cōclu dit di. Diuinitatis gͦ eſſentiā rōnabilit̓ in ueſtigare vt ē poſſibile. eſt ad vitā eternā fe ſtinare. Hanc gͦ negligēdo ignorare eſt vti qꝫ ad mortē indeficientē dānabilit̓ ꝓperare In his ꝟbis on̄dit beatꝰ Augꝰ genera liter eternitatꝭ eſſe duo maneria. Unū qd̓ eſt vita eterna. Alterū qd̓ eſt mors amariſ ſima. Innuit etiā Auguſ. hic in his verbis iſtorū eternorū maneriorū duo itinera. qꝛ ad primū ꝑuenitur ꝑ rationabilē inueſtiga tionē cū amore. Ad ſcd̓m per damnabileꝫ omiſſionē cū dolore. Dominꝰ autem ieſus chriſtꝰ(qͥ eſt via in qͣ imus. veritas ad quaꝫ ꝑuenimꝰ vita in qua ꝑmanebimꝰ) in ꝟbis ꝓpoſitis oſtendit ſpecialit̓ ⁊ pͥncipalit̓ vtrū qꝫ maneriū ⁊ eorū itinera. Unū intrinſecū ⁊ quaſi ſecretū ⁊ eternū in ſe. quia ip̄e eſt ani me patria ⁊ habitatio. vt dicit̉ in libro d̓ ſp ritu ⁊ anīa. Aliud oſtendit maneriū extrin ſecum ⁊ extra ſe. qd̓ eſt eternū anīe exilium in quo ẜm Mattheū eſt fletꝰ ⁊ ſtridor de tium. Itinera autē ad primū maneriū ⁊ in trinſecū dicit dominꝰ eſſe ẜm multiplicem acceſſum ad ſe. Itinera vero ad ſcd̓m ma neriū ⁊ extrinſecū dicit ẜm multiplicē rece ſum a ſe. Unde Augꝰ. in libro ſoliloquioꝝ pͥmo dicit. Deus eſt a qͦ auerti eſt caderet quē conuerti eſt ſurgere. in qͦ manere eſt to ſiſtere. De iſto ergo intrīſeco ſecreto ⁊ ettt nali manerio pͥmo videnduꝫ eſt. poſtea qe Fo. CXXXIIII ineribus quibꝰ accedit̉ ad illud. Circa primū igit̉ ſcꝫ circa intrinſecū ſe retum ⁊ eternale maneriū ſunt ſeptē ꝑ or mnnotāda q̄ ſunt neceſſaria ad dicen n cognitionē. Notandū eſt igit̉ pͥmo lud intrinſecū ſecretū in chriſto dicat̉. ꝯcd̓o qͣliter in illo intrinſeco ſecreto va rie māſiōes diſtinguant̉. Tercio ẜm qͥd homo ad illud intrinſecū ſecretū admittat̉ uarto quibꝰ pedibꝰ ſpūs noſter illud inſecū ſecretū ingrediat̉. Quinto qͣli ter ſpiritꝰ noſter in illo intrinſeco multipli citer eſſe dicat̉. Sexto qualit̓ ſpiritꝰ no illo intrinſeco ſtabilit̉ et ꝑpetuatur. ptimo que ⁊ qͦt ſunt ītinera ꝑ que ad trinſecū ꝑuenit̉ ⁊ intratur. Diſtinctio prima. Rimo nō tan dum eſt qͥd ſit illud intrinſe cū ſecretū ⁊ eternale mane riū in chriſto. De quo ſci endū ꝙ cū in chriſto ſit duplex natura. hu mana ⁊ diuīa. Diuina autē ſit om̄i creatu re maxime intrinſeca. vt ait Augꝰ. ⁊ Hugo ſuꝑ. vij. angelice hierarchie. Ideo intrinſe cū illud in chriſto eſt diuīa ꝑſona in huma nitate eiꝰ abſcōdita. ita ꝙ chriſti hūanitas eſt via ad diuinitatē. Un̄ Auguſt. exponēs llud Ioh̓. xiiij. Ego ſum via dicit. Uerbū aſſumēs humanitatē factū eſt via. Ambu la per hoīem ſi vis venire ad humanitatē. ⁊ ꝑuenies ad deū ſcꝫ ꝑſonā verbi. in qͦ ſunt abſconditi om̄es theſauri ſapiētie ⁊ ſciētie dei. Proculdubio ſi nō eſſet aliqd̓ intrinſe cū in chriſto ſecretū ad qd̓ intrandū inuita ret nos. nō dixiſſet Ioh̓is. x Ego ſum inqͥt oſtium ⁊c̄. vſqꝫ inueniet. Ego ſum oſtiū ſen ſui ꝑ corꝑale obiectū. Uidete inquit manꝰ meas et pedes meos. qꝛ ego ip̄e ſum Luce xx. Ego ſum oſtiū intellectui ꝑ fidē reſera Iſaie. vij. dicit̉. Niſi credideritis getꝭ. Ego ſum oſtiuꝫ volūtati per tharitatē apertū. Caritas nō vult ſcire me diū inter ſe ⁊ dilectū. īmo vt dicit Hugo ſu per. vij. angelice hierarhie. Amor ſiue cha ritas ſuo acumīe om̄ia penetrat donec ad bilectū veniat. Per me ergo oſtiū ſi qͥs in trolerit ꝑ fidē ⁊ charitatē ad meā intrinſe cam ⁊ abſconditā dīnitatē ſaluabit̉. Quia ſiue ingrediat̉ ad meā diuinitatē ꝯtemplā aam. ſiue egrediat̉ ad meā humanitatē imi tandā paſcua vtrobiqꝫ inueniet eterne viri ditatis ⁊ ſalutꝭ. Et de paſcuis hūanitatꝭ in tratur ad paſcua diuinitatꝭ. Qd̓ on̄dit Hu go bene in ꝓlogo ſuo ſuꝑ angel̓. hierar. vbi dicit ſic. Propterea ieſus carnē aſſumptaꝫ in eduliū nobis ꝓpoſuit. vt ꝑ cibum carnis inuitaret nos ad guſtū diuinitatꝭ. In his paſcuis ſponſa ꝯſtituta dixit. Comedi fa uum cū melle meo. Canti. v. Fauū ſicut di cit Origenes eſt cera virginea loculis vel cellulis diſtincta q̄ ſūt melle replete. Quid ergo aliud eſt. Comedi fauū meū cuꝫ mel le meo niſi guſtaui dulciſſimā diuinitatē in cera virginee humanitatꝭ abſconditā cum ip̄o abſconſo. De iſto intrinſeco abſconſo Augꝰ. loquēs ſuꝑ Ioh̓em qͣſi admirando exclamat di. O magnū penetrabile ⁊ ſecre tū dulce. O ſecretū ſine tedio. ſine amaritu dine malarū cogitationū. ſine interpolatio ne tentationū ⁊ dolorū. Hoc eſt gaudiū de quo dicit ſaluator. Intra in gaudiū domi ni tui. Hec Augꝰ. Et ſic ptꝫ intrinſecū do mini ieſu chriſti. Diſtinctio ſecūda. Ecundo videnduꝫ eſt qͣliter in illo intrinſeco chriſti varie māſiones vl̓ maneria diſtinguant̉. De qͦ notan dū eſt ꝙ ꝑ oſtiū intrātes ad interiora domꝰ nō om̄es eqͣliter locant̉. ſed ẜm maiora me rita vl̓ minora ꝑſonaꝝ. Und̓ Bern̄. ſer. lv. Canti. dicit. Unaqueqꝫ anīa deuota inue niet ſibi ſecretū cū ſpōſo. vt dicat illd̓ Iſaie Secretū meū mihi. ſecretū meuꝫ mihi. qͥa nō om̄ibꝰ vno loco dat̉ frui grata ⁊ ſecreta ſponſi p̄ſentia. ſed vt cuiqꝫ paratū eſt a pr̄e. Nō em̄ nos ip̄m elegimꝰ ſed ip̄e nos elegit. ⁊ poſuit nos. ⁊ vbi a deo vnuſqͥſqꝫ poſitus eſt. ibi eſt. Hec Bern̄. Un̄ nōtandū ꝙ qͥ dam ex ingredientibꝰ intrinſecū ſecretū do mini ieſu recipiunt̉ in domū ſctē cōpuncti onis vt maria magdalena in domo ſimo nis Luce. vij. In palaciū ꝯtinue meditati onis. vt dauid qͥ dicit. Meditatio cordis mei in cōſpectu tuo ſemꝑ. In mēſam dulcꝭ refectionis vt petrꝰ. qͥ dicit. Si tn̄ guſtaſtꝭ qm̄ dulcꝭ eſt dn̄s. Pe. j. ca. ij. c. In cubiculū ſolitarie ꝯtemplatiōis vt Ioh̓es qͥeſcēs in pectore dn̄i. Ioh̓. xiij. In amplexꝰ amoro ſe vnionis. vt ſponſo dicit. Canti. v. Leua eiꝰ ſub capite meo. ⁊ dextra illiꝰ amplexabi tur me. Spūs tn̄ ſponſe iā om̄es iſtas mā ſiones viſitauerat. Sed Bern̄. ſer. lv. aliter vv 2 De ſeptem itineribus eternitatis diſtinguit iſtas manſiones. di. Deniqꝫ vna mulier cōpuncta ſecꝰ pedes dn̄i ieſu ſorti ta eſt locū huiꝰ ſecreti. ſed altera ſue deuoti onis fructū ſiue ſecretū ad caput inuenit. ſi tamē altera. Porro Thomas in latere. Io hānes in pectore. Petrꝰ in ſinu patrꝭ. Pau lus in tercio celo ſecreti huiꝰ gratiā ſunt aſ ſecuti. Et ſequit̉. Prior mulier ſtrauit ſibi in tuto hūilitatis. Poſterior in ſolido ſpei. Thomas in ſolido fidei. Ioh̓es in lato ca ritatis. Paulꝰ in intimo ſapiētie. Petrꝰ in veritatis luce. ⁊ ſic apud ſpōſum manſiōes multe ſunt. Hec ſunt ꝟba ſancti Bernardi in euāgel̓. Erāt appropinquātes ad ieſum. Et Hugo de ſctō victore libro. ij. de clau ſtro anīe. c. lx. videt̉ has manſiones diſtin guere qͣſi ad modū diſtinctionis angelica rū manſionū. Un̄ ſuꝑ primū angelice hie rarchie dicit Hugo. Scd̓m illā nāqꝫ ꝓpor tionē qua nūc dona gratiaꝝ different̉ ꝑci pimus merito. poſtea vl̓ hic ꝑ mentꝭ ꝯtem plationē. vel illic ꝑ retributionē in numerū .i. in māſiones tranſimꝰ angelorū. ⁊ etiā ẜm differentiā ꝓgreſſionū ⁊ incremēta illumi nationū. ⁊ ẜm gradus ſpūaliū ꝓfectuum in nobis different̓ trāſimꝰ in numerū angele rū. Et tā Grego. qͣꝫ Hugo in. iiij. libro. c. lx. hec exemplicāt dicentes. Oportet ⁊ in hac vita manētes ꝯformare ſe celeſtibꝰ manſio nibꝰ ꝑ aliquā imitationē qͥ volunt aſcende re ad illas. Un̄ dicit vterqꝫ. Sunt nōnulli qͥ parua capiūt. ſed tn̄ illa pie fratribꝰ nūcia re nō deſiſtunt. Illi itaqꝫ in numerū.i. man ſiones angeloꝝ currūt. Et ſunt nonnulli qͥ diuīa largitate refecti. ſecretoꝝ celeſtiū ſū ma caꝑe valent ⁊ nūciare. quo gͦ iſti niſi int̓ angelorū māſiones deputant̉. Et ſunt alij qͥ mira faciūt ſigna valent̓ oꝑant̉. quo gͦ iſti niſi ad ſuꝑnarū virtutū ſortē ⁊ manſionem cōgruūt. Et ſunt nōnulli qͥ etiā de obſeſſis corꝑibꝰ demones fugāt. ⁊ virtute oratiōis eijciunt. itaqꝫ iſti manſionē ſuā inter pote ſtates ſortiunt̉. Et ſunt nōnulli qͥ acceptis virtutibꝰ electoꝝ hominuꝫ merita trāſcen dūt. ideo electis fratribꝰ pͥncipant̉. vbi gͦ iſti niſi in manſionibꝰ pͥncipū ſortem accipiūt. Et ſunt nōnulli qͥ ſic in ſeip̄is cūctis vicijs ⁊ deſiderijs dn̄ant̉. vt ex vite mūdicia dij in ter homīes vocent̉. quo gͦ iſti niſi int̓ dn̄ati ones currūt. Et ſunt nōnulli qͥ dū ſibimet ip̄is vigilāter dn̄antur. et ſe diſcutiūt ſemꝑ deo inherētes. hͦ in munere accipiūt vt recte alios iudicēt in his velut in throno deꝰ reſidens cūcta mirabiliter examinat et di ſpenſat. quid gͦ iſti niſi throni cōditoris ſui ſunt. ⁊ ad ſupernarū ſediū māſiones aſcri bunt̉. Et ſunt nōnulli qͥ plenitudinē ſciētic accipiunt vt cherubin iure nomīent̉. qͥa di lectione dei et ꝓximi pleni ſunt. Hi ſortem māſionis ſue inter cherubin ꝑcipiunt. Et ſunt nōnulli qͥ ſuperne ꝯtemplatiōis faci bus accenſi in ſolo conditorꝭ ſui deſiderio anhelant. nihil iā in hoc mūdo ſapiunt ſed ſolo eternitatꝭ amore paſcunt̉. terrena qqꝫ abijciunt. cūcta temꝑalia mente tranſcen dunt. amant ⁊ ardēt atqꝫ in ſuo ardore re quieſcūt. amādo ardent. loquēdo alios ac cendunt. ⁊ qͦs loquēdo tangūt ardere ꝓti nus in dei amore faciūt. quid gͦ iſtos niſi ſe raphin dixerim. ⁊ qͦ niſi inter ſeraphin mā ſionis ſue ſortem accipiūt. Sequitur. A hos ergo vicos vt in eis ſine fine ꝑmaneāt venient. qui modū quē prediximꝰ in hͦ ſecu lo ꝓ poſſe ſuo tenēt. Hec ille. Et his cōcor dat Hieronymꝰ qͥ dicit. Parate ſunt in ce lo diuerſe māſiones diuerſis virtutibꝰ. qͥa nō ꝑſone acceptant̉ ſed oꝑa ⁊c̄. Diſtinctio tercia. Ercio videndū eſt ẜm quid homo in illud intrinſecū ⁊ ſecretū domini admittat̉ ⁊ introducat̉ vel intromit tatur. Circa quod notandū ꝙ cū in ho mine ſit corpus ⁊ anīa ⁊ ſpiritꝰ vt dic̄ Ori ge. ſuꝑ Canti. Oportet videre ẜm qd̓ iſto rū triū homo ad illud intrinſecū admittat̉ ⁊ introducatur. De quo ſciendū ꝙ chriſtꝰ dicat vt legit̉ Ioh̓is. ca. iiij. Sp eſt deus. ⁊ qͥ adorat eum in ſpiritu ⁊ veri te. id eſt. in deuotione ⁊ cognitione opor adorare. Hec autē cōueniūt ſpiritui huma no. ergo ẜm ſpiritū oportet adorare ⁊ ītra re. Item cū deo maxime aſſimilemur ẜm ſpiritū. ẜm quē etiā ſumꝰ ad imaginē ⁊ ſimi litudinē dei. et ẜm hoc ſumus capaces dei. vt dicit Auguſt. xiiij. de trinita. ergo ẜm ſpi ritū ingredimur. qͥ eſt ſupremū ⁊ optimuꝫ in homīe. Item ẜm corpꝰ nō poſſumus in gredi illud intrinſecū. cū corpus nō poſſit locari niſi in loco corporali. Item cū ani vt corpus animet neceſſario inſit ei vt fo ma. nec ſic poſſit ſe extendere extra corpul ad eterna. cū Apl̓us ad Philip̄. dicat ca in Noſtra cōuerſatio in celis eſt. non ẜm cor pus ſed ẜm mentē. nec ẜm aīam vt anini Fo. AXXV nipus vt patet ex glo. ideo neceſſe eſt vt ꝑ pm̄ nr̄m tanqͣꝫ optimū ī nob̓ accedamꝰ ad lud ſpeciale intrinſecū ſecretū domini ie ij. qͥa ip̄e miſit ſpiritū ſuū vt ſpiritū noſtrū euaret poſt ip̄m. vt ait Richar. in ꝓlogo li bri de trini. ⁊ qͥa Richar. in libro de exter linatione mali. ca. vltimo dicit. oportet an qͣ introire liceat in illud intimū ſecretuꝫ quietꝭ ⁊ ſup̄me trāquillitatis archanuꝫ vt fiat iſta valde mirabilis diuiſio. nō corpo ris ⁊ anīe diſſolutio. ſed alia hac multo mi rabilior multoqꝫ glorioſior diuiſio. videli cet anīe ⁊ ſpiritꝰ quā in nobis operari ſolet tteſtat̉ Apl̓us ad Hebre. iiij. Uiuus ē ei⁊ efficax. ⁊ om̄i gladio ancipiti pe ior ⁊ ꝑtingens vſqꝫ ad diuiſionen ⁊ſpiritꝰ. Hec ille. Ex quo oportet vi liter iſte ſpiritꝰ ab anīa diuidatur. vt ibꝰ exoneratꝰ aſcēdat ad illud intrin ⁊ ſecretū quietiſ. De qͦ notat Richar. bro de extermīatione mali. ca. vltimo. ⁊ libri de ſpiritu ⁊ anīa. vbi vterqꝫ a predictū verbū Apl̓i ad Hebre. iiij. dicentꝭ. ꝙ ſermo dei ꝑtingit vſqꝫ ad di niſionē ſpiritꝰ ⁊ anīe. cōcordant ꝑ om̄ia. di centes ſic. Nihil in creaturꝭ hac diuiſione mirabiliꝰ cernit̉. vbi illud qͦd eſſentialiter vnū eſt atqꝫ indiuiduū in ſeip̄o quandā di uiſionem patiat̉. neqꝫ in homīe vno alia eſt eſſentia eius ſpiritꝰ atqꝫ eius anīe. ſed vna qꝫ ſubſtātia intelligit̉. ſed tamē ad di tionē ponit̉ gemina nomīatio eiuſdeꝫ eſſentie. Una ſuꝑior per ſpiritū. alia inferi or diſtinguatur. ⁊ hoc per animā. Sequit̉. In hac itaqꝫ diuiſione anīa ⁊ quod anīale eſt in imo remanet. Spiritꝰ auteꝫ ⁊ quod ſpirituale eſt ad ſuprema euolat. et ab infi mis diuidit̉ vt ad ſuprema eleuet̉. ab anīa t domīo iungat̉. quoniā qui ad īo vnus ſpiritꝰ eſt. O qͣꝫ felix di ſſio ⁊ mirabilis ſeparatio. vt quod corpu ſentu eſtr feculentuꝫ deorſum remanet. qd̓ ſpirituale ⁊ ſubtile eſt vſqꝫ ad ſpeculationē piuine glorie ſublimat̉. ⁊ in eandeꝫ imagi ſem tranſformat̉. pars inferior cōponitur ſa ſummā pacē ⁊ tranquillitatē. dum pars ſuperior ſublimat̉ ad gl̓iam ⁊ iocunditatē Hic vterqꝫ ponit. Ex quo apparere poteſt ꝓ quato ſpiritꝰ noſter ab om̄ībꝰ temꝑalibꝰ ⁊etia ab ip̄a anima vel etiā a ſeip̄o diuidii ꝙ tanto facilius ⁊ perfectiꝰ illud ſpirituale nirinecū ⁊ eternale maneriū ꝑfectius accedit ⁊ ingredit̉. Et ideo notanduꝫ eſt ꝙ ſpiritꝰ noſter aliquādo in tantū a corpore anīa diuidit̉ vt ſpiritꝰ in ſpiritu eſſe aſſerat̉ ⁊ quādoqꝫ vt ſpiritꝰ ſupra ſpiritū eſſe dicat̉ ⁊ quādoqꝫ ſpiritꝰ ſine ſpiritu credat̉. Pri mo dico ꝙ ſpiritꝰ humanꝰ quādoqꝫ a cor pore in tantū alienat̉ ⁊ ab anīa diſtrahitur vel diuidit̉ vt ſpiritꝰ merito in ſpiritu eē di atur. Quod oſtēdit Richar. libro. v. de cō templa. ca. xv. loquēs de Iohāne euange liſta dicit ſic. Nōne ſpiritꝰ in ſpiritu eē tunc recte aſſerit̉ quādo exterioꝝ omniū obliui ſcitur. pariter ⁊ ignarꝰ eſt omniū eoꝝ que ī corpore corꝑaliter agunt̉. ⁊ illa ſolū intelli git ꝑ memoriā vel intellectū que inſpiritu ⁊ circa ſpiritū attractant̉. Quare Ioh̓es in Apocal ip̄. bene dicit. Fui in ſpiritu in do minico die. Uel ſicut dicit ibideꝫ Rich̓. An hoc eſt ſpiritū in ſpiritu eſſe. ſemetip̄m intrare ⁊ intra ſemetip̄m totuꝫ colligere. et ea que cōtra carnē ſeu etiā in carne gerunt̉ interim penitꝰ ignorare. Sed Haymo ſu per Apocalip̄. ſic exponit dicēs. Ioh̓es ſic fuit in ſpiritu ꝙ tamē ip̄am carnē funditus nō deſeruit. ſed ſpiritui eternitatis adheſit mens eiꝰ. ⁊ a ſpiritu docēte aſſumptus fuit ſpiritꝰ docendꝰ. ideo tā mirabilia et ꝓfun da vidit. Secūdo dico ꝙ ſpiritꝰ huma nus quādoqꝫ in tantū amoris feruore ſupͣ ſe rapit̉ vt merito ſpiritꝰ ſupra ſpirituꝫ eſſe dicat̉. Unde Hugo ſuper. vij. angelice hie rarchie dicit. Acumen amorꝭ eſt cum om̄ia trāſcendendo deſpicit. Suꝑferuidū autē amoris eſt cū etiā ſemetip̄m ꝯtemnēdo re linquit. ⁊ in cōparatione dilecti ſe deſpicit. et modo miro fit vt ꝑ dilectiōis igneꝫ in il lum ſuſtollat̉ qui eſt ſup̄ ſe. ⁊ per vim amo ris expellatur ⁊ exeat etiā a ſe. nec ſe cogitet dum deū ſoluꝫ amat. Hec ille. Hoc modo Petrus fertur raptꝰ fuiſſe ſupra ſe. quare ī Acti. dicit̉. xij. capl̓o. ⁊ petrus ad ſe reuerſꝰ dixit ⁊c̄. Quod Richar. exponēs libro. v. de ꝯtempla. ca. xij. dicit. Hoc ſane non impru denter dicit̉ ꝙ petrus longe ſuꝑ hoīem fu it. quia longe a ſemetip̄o ⁊ ſupra ſemetip̄m receſſit. alioquin nō erat a quo ad ſe reuer teretur. Tercio dico ꝙ ſpiritꝰ humanus in tantū a ſeip̄o quaſi diuidit̉. vt ſpiritꝰ ſine ſpiritu eſſe dicat̉. Unde. iij. Regū. x. legitur Ꝙ videns regina ſaba ſapientiā ſalomo nis et domū ⁊ habitacula ⁊c̄ nō habebat vl tra ſpirituꝫ. Quod exponens Richardus vy 3 De ſeꝑtem itineribus eternitatis libro. v. de ꝯtempla. ca. xxij. dicit. Nōne re cte dicit̉ ſpiritū ſemetip̄m nō habere qn̄ in cipit a ſemetip̄o om̄ino deficere. ⁊ a ſuo eſſe in ſuꝑmundanū quendaꝫ ⁊ vere pluſqͣꝫ mū danum vel humanū ſtatum tranſire. et mi rabili tranſfiguratiōe ſpiritꝰ ille ab huma no videatur in diuinū deficere. ita vt ip̄e iā nō ip̄e. eo dumtaxat temꝑe quo incipit do mino altius inherere. qui autē adheret d̓o vnus ſpiritꝰ eſt. ⁊ ſic totus illud diuinitatꝭ archanum intrat. clamans cū Pſalmiſta Defecit in ſalutare tuum anima mea. Hec Diſtinctio quarta. Uarto videndū eſt quibꝰ pedibꝰ et Ogreſſibus ſpiritꝰ noſter in illud in trinſecum ſecretuꝫ ⁊ ſpirituale ma neriū ingrediat̉. De quo notanduꝫ ꝙ ſi cut dicit Uercellen̄. ſuꝑ Canti. Pedes no ſtri ſpiritꝰ ſunt intellectꝰ ⁊ affectꝰ. quibꝰ fre quēter anīa deuota carpit itinera eternita tis. Ratio autē huiꝰ eſt. ꝙ ſpiritꝰ noſter ꝑ in tellectū et affectum ſe ad eterna extendit. et ea attingit aliqͣliter. Unde Hugo libro pͥ mo de archa Nōe dicit. Hoc eſt ad deū ten dere et ad ip̄m ꝑtingere. ſemꝑ eum per de ſideriū querere. ꝑ cogitationē inuenire. ⁊ ꝑ guſtum tangere. et cōmentator Hugo ſuꝑ vij. angeli. hierar d. Mentes celeſtes ſiue ſpiritꝰ rationales ad interiora mētis cogni tione ⁊ dilectione accedunt ⁊ proximi fiunt ẜm excellentiſſimā collocationē quam ha bent iuxta deū vbi eſt intrinſecū ſpiritꝰ no ſtri vt ſupra dictū eſt. Sed notanduꝫ ꝙ pedes ſpiritꝰ noſtri oportet eſſe mundos ⁊ puros quia nihil inquinatū intrabit intra ſecretum domini ieſu. et cū pedes ſpiritus humani quādoqꝫ tangāt terram mediāte ſenſualitate. ⁊ etiaꝫ ne puluis terrenus eis adhereat. ideo indigent frequēti lotione et mūdatiōe. vt oſtendit dominꝰ quādo dixit illud Ioh̓is. xiij. Qui lotꝰ eſt non indiget niſi vt pedes lauet. id eſt. qͥ ſine peccato mor tali eſt. nō indiget capitis lotionē. Cuiꝰ ra tio eſt. quia caput noſtri ſpiritꝰ eſt intelligē tia que in viris ſanctꝭ īmediate cōiungitur deo. vt dicit beatꝰ Augꝰ. in ſuo libro de ſpi ritu ⁊ anīa. ideo lotione nō indiget. Nec ta les indigent lotione manuū. qꝛ opera eoꝝ munda ſunt ꝓpter mundiciaꝫ capitis ea in deum ordinātis. ſed indigent lotōne pedū Cuiꝰ ratio eſt ẜm Auguſti. et Orige. Quia impoſſibile eſt hoīem aliquādo nō peccar venialiter. ⁊ nō habere aliquā inordinatio nem in ſua ſenſualitate ꝓpter cōtinuā con uerſationē in terris. ex qua ꝯtrahit̉ aliqu macula impuritatis in affectu. ⁊ ex hoc ru ga obſcuritatis in intellectu. Unde Ori dicit. Ego impoſſibile puto nō contamine ri extrema anīe et infima eius. qͣꝫqͣꝫ quis ꝑ fectus quo ad homīes reputet̉. ideo chariſ ſimi diſcipuli dn̄i ſunt qui ſolū peduꝫ indi gent lotione. Hos pedes bene lotos timu it coinquinari ſponſa quādo dixit Cantic̄. y. Laui pedes meos. Gloſa.i. cogitationes meas. quibꝰ aliquādo terraꝫ tangere ſole bam. quos ſecretis fletibꝰ cōpunctiōis ab lui vt intrare merear celeſtē patriaꝫ. Quō ergo iterū coinquinabo illos. Uercellenẜ dicit. Quomō coinquinabo illos iteꝝ vm. bris ⁊ imaginibꝰ temꝑaliū cū etiaꝫ intelle ctuales oꝑationes ⁊ forme in hoc loco ī ſu per intellectuali exercitio reputent̉ macule ⁊ offendicula. Hec ille. Secūdo notan dū eſt. ꝙ qͥa multa offendicula ⁊ diuerſa in iſtis itineribꝰ eternitatis ſunt quibꝰ ſpiritꝰ noſter impedit̉ ⁊ retardatur ab ingreſſu il lius intrinſeci ſecreti. ideo oportet vt ſpiri tus noſter nō ſolū habeat pedes ab īmun dicijs lotos ſed etiā ad ambulandū exerci tatos ⁊ agilitate veloces. Un̄ Dionyſiꝰ. iij. angelice hierarchie. dicit. Ꝙ pedes in ſcri ptura ſignificāt virtutē motiuā acute pene trantē ⁊ velocem.i. ſemꝑ tendentē in diuīa. ⁊ ſequit̉. ꝓpter quod alatos theologia Iſaie vj. figurauit pedes ſanctoꝝ intellectuū. qd̓ ſignificat reductiuā velocitateꝫ ⁊ ſupernis inuectiuā ab omni terreſtri deprimentem. Hec Dioyniſiꝰ. Horū pedū velocē agilita tem habuit ꝓpheta dauid cū dixit. Qui ꝑfe cit pedes meos qͣſi ceruorū. Qd̓ Grego. ex ponens. xxvj. moraliū. dicit. Ceruus cū iu ga montiū aſcendit. queqꝫ aſpera ⁊ obiecta tranſgredit̉ donec ad ſuꝑiora eleuet̉. n. lum currit ſed etiā ſaltat. ita etiā elector mentes quecūqꝫ ſibi obuia reſpiciūt ꝯtem plationis ſaltu trāſcendūt donec ſe ad ſu perna euehūt. Tercio notandū ꝙ opor tet ꝙ pedes ſpiritꝰ noſtri nō ſolū ad ambū landū ſint expediti ſed etiā ꝑ amorē ad p̄ netrandū acuti. vt ſpiritꝰ potent̓ om̄īa fra ſire poſſit. di. cū Psͣ. ⁊ ī deo meo trāgredia murū. Qd̓ Grego. exponēs. xxvj. mora db cit. Murus eſt omne quod itineri noſtts Fo. CXXXVI ibiicitur cū ad dilectum tranſit̉. quē tranſ credimur cū pre amore ſuꝑne patrie om nia huiꝰ mundi obiecta calcamꝰ. Hec ille. ſicut dicit Auguſtinꝰ in epl̓a ad mace niū. Ire ad deum tanto nobis meliꝰ eſt īto magis ad illū imus quo nihil meli us eſt. Imus autē non ambulādo ſꝫ amā quē tanto habebimus p̄ſentiorē quāto orem quo in eū tendimꝰ habebimꝰ pu rem. Hec Auguſtinꝰ. Greſſus gͦ menta les ⁊ pedes ſpiritꝰ nō ſunt corꝑales ſed ſpi rituales. Et ideo Grego. xxj moral̓. dicit. quippe venire p̄cipit deus nō greſſi rporis ſed ꝓfectibꝰ amoris ⁊ ſpiritꝰ. ate dicente Matth̓. xj. Uenite ad me es qui laboratis. Et Auguſti. ſuꝑ Pſal. Iter tuum volūtas tua eſt. amando aſcendis. negligendo deſcendis. ſtans ī ter ra incelo es. ſi diligis deū. ⁊ ſic patet de pe dibus ſpiritus. Diſtinctio quinta. Uinto videndū eſt qualit̓ ſpiritus nr̄ in illo intrinſeco manerio multi Lpliciter eſſe dicat̉ Circa quod no tandū eſt. ꝙ cū Apl̓us ad Colloẜ. ij. dicat. ꝙ in domīo ieſu ſunt om̄es theſauri ſapien tie ⁊ ſcientie dei abſconditi. quis poteſt in ueſtigare ⁊ enarrare magnitudinē ⁊ multi nem diuitiarū ⁊ deliciarū iſtius ntrin ſeci ⁊ ſecreti cubiculi niſi quantuꝫ quilibet per fidē illuminatꝰ. ⁊ per charitatē inflam matus in illo habitare conſueuerit. ⁊ ꝑ ali qualem experientiā didicerit. Unde dicit Bern̄. in ſermo. xxij. ſuꝑ Canti. ſic. In hͦ ar chanum. in hoc fanctuariū dei. ſi quem for te veſtrū aliqua hora ſic rapi. ⁊ ſic abſcon di contigerit. vt nemo eū noceat vel auocet aut perturbet. vel ſenſus egēs. vl̓ cura pun gens. vel culpa mordens. vel ea certe q̄ dif ficilius amouent̉ irruentia imaginum cor oralium fantaſmata. poterit quidem hic cū ad nos reducitur gloriari dicēs. Intro duxit me rex in cubiculū ſuum. Et ibidem quaſi admirando exclamat dicens. O vere quietus locus eſt quem nō īmerito nomīe cubiculi cenſuerim. in quo deꝰ non turba tus ira. nec velut diſtractꝰ cura ꝓſpicit̉. ſed poatur voluntas eiꝰ bona ⁊ beneplacens ⁊p̄fecta. Uiſio iſta nō terret ſed mulcet. in quieta curioſitateꝫ nō excitat ſed ſedat. nec fatigat ſenſus ſed trāquillat. hic vere quie tus dominꝰ quieſcit. deus trāquillus qui tranquillat om̄ia. ⁊ qͥetū aſpicere quieſcere eſt. Hec Bern̄. Hi qͥ ſecreta iſtius cubiculi ingrediunt̉. ſiue gazophilacij ſecretū inha bitant ꝑ veram fidē ⁊ charitatē magni ſunt qͥa magna audiunt. ⁊ percipiūt magna in troducti in plenitudinē eternoꝝ ⁊ diuino rū theſauroꝝ in illo abſconditoꝝ. Et ideo Bern̄. ſermo. xxxj. ſuꝑ Canti. dicit. Ꝙ hi qͥ magni ſunt fide ⁊ charitate. digni īueniun tur vt inducant̉ in omnē plenitudineꝫ dei. nec in om̄ibꝰ apothecis ſapientie aliquos deus ſcientiaꝝ dominꝰ arcendos cenſet cu pidos veritatis nō conſcios vanitatis. Et infra ſic dicit. Iſtiuſmodi ſapiētibꝰ ſpiriti bus magnꝰ occurrit ſponſus. ⁊ magnifica bit facere cū eis. emittens lucē ſuam ⁊ veri tatē ſuam. eoſqꝫ adducens et deducens in montē ſanctuꝫ ſuum ⁊ in tabernacula ſua. Regem in decore ſuo videbunt p̄eunteꝫ ſe ad ſpecioſa deſerti. ad flores roſaruꝫ. ad li lia cōuallium. ad amena hortoruꝫ. ad irri gua fontiū ⁊ ad delicias cellariorū. ad odo ramenta aromatū. poſtremo ad ip̄a ſecre ta cubiculi. Iſti ſunt theſauri ſapiētie ⁊ ſci entie dei abſconditi penes ſpōſuꝫ. Hec ſūt paſcua vite p̄parata in refectionē animarū ſanctarū. beatꝰ vir qui impleuit deſideriū ſuum ex ip̄is. Hec Bern̄. Sed ꝓculdubio ſi ſpiritꝰ humanus quaſi ab anīa diuiſus. ⁊ corpore qn̄qꝫ illud intrinſecū lucis mane rium ingrediat̉ ſolus. ⁊ intus recipiat̉ redi ens de regione lucꝭ illiꝰ ītrīfeci ad aīaꝫ ⁊ cor pus. ip̄e enarret quales diuitias acceperit. qualia ꝟba audiuerit. ⁊ quales delicias gu ſtauerit. ſi tamē enarrare poteſt. qͥa Gregꝭ. libro. xv. moral̓. dicit. Sepe amantꝭ animꝰ tante ꝯtemplatiōis munere implet̉ vt vide re valeat qd̓ om̄ino loqui nō valeat. Si au tē enarrare nō poterit. ſaltem vt alter moy ſes deſcendens a cōſortio dn̄i in aīa ⁊ cor pore aliqua ſigna ⁊ teſtimonia ſecū ferat te ſtificantia ꝙ in regione lucis fuerat. Dicit em̄ Hugo in libro de tribꝰ dietis ſic circa finem. Ecce dū de illo diuino interne con templationis ſecreto reuertimur quid no biſcum afferre poterimꝰ niſi lucem. Luceꝫ de regione lucis venientes portamꝰ. Hoc em̄ decens ⁊ neceſſariū eſt. vt cū a lucis re gione venimꝰ ad fugandas nr̄as tenebras nobiſcū lucem apportemꝰ. Et qͥs ſcire pote rit ꝙ ibi fuerimꝰ ſi illuminati nō redimus. Sed ſi vidimꝰ patris potentiā. apportemꝰ yy 4 De ſeptem itineribus eternitatis lucem diuini timoris. Si vidimꝰ filij ſapi entiā apportemꝰ lucē veritatis. Si vidimꝰ ſpūſſancti clemētiaꝫ. apportemus lucē dile ctionis. Potētia torpentes excitet ad timo rem. Sapiētia ignorantie tenebris exceca tos illuminet. Clemētia calore caritatꝭ fri gidos inflāmet. Hec ille. Diſtinctio ſexta. Exto videndū eſt qͣliter ſpiritꝰ no ſter cū in illud intrinſecū maneriū eternale fuerit introductꝰ in illo ſta biliat̉ ⁊ ꝑpetuet̉. ita tn̄ ꝙ ad imperiū regis egrediat̉ ⁊ ingrediat̉ ad naturā humanaꝫ imitandā ⁊ ꝯtemplandaꝫ diuinā. De qͦ ſciendū eſt ꝙ ſpiritꝰ noſter in illo archano ſecreto ꝑ veram fidē collocat̉ ⁊ ſtabilitur. ⁊ ꝑ ſanctā charitatē in eodē ꝑpetuat̉. De fi dei collocatione ⁊ ſtabilitiōe dicit Dioniſi us de diuinis nomībꝰ. ca. vij. Ꝙ circa veri tatem vere exiſtentē ⁊ nō erranteꝫ verſat̉ fi des diuina. q̄ eſt ſtabil̓ collocatio credētiū collocans illos in veritate. ⁊ firmās ſimpli cem veritatē intranſmutabili ydēptitate in ip̄is credētibꝰ habētibꝰ cognitionē veritatꝭ. ⁊ ideo credenteꝫ in veritate nihil mouebit. teſte ſcriptura Roma. viij. Nihil mouebit a leticia que eſt ẜm veram fidē. ſed habebit in ea ꝑmanentiā īmobilis ⁊ intrāſmutabil̓ ydēptitatis. Sequit̉. Qui em̄ veritati vni tus eſt ex ip̄a vnione bn̄ nouit qd̓ bene ſen tit. qͣꝫuis multi corripiāt ip̄m tanqͣꝫ mentis exceſſum paſſuꝫ ſiue furioſum. ip̄e tn̄ bene nouit ſeip̄m nō furentē vt errātes ei impo nunt. ſed ꝑ ſimplicē veritatē ſemꝑ eandeꝫ ⁊ eodē modo ſe habentē liberatū ab inſtabi li ⁊ variabili diuiſione cōtra errorem. Hec Dioniſius. Ex his apparere poteſt quomō fides ſpiritū noſtrū in illo intrinſeco mane rio ieſu collocat ⁊ ſtabilitat. Iſa. vij. Si nō credideritis nō ꝑmanebitis. ſcꝫ in deo. Et Euſebiꝰ in glo. ſuꝑ illud Luce. xij. vbi the ſaurus vr̄ eſt ibi ⁊ cor veſtruꝫ erit. dicit ſic. Qui mentē applicauerit ad celeſtia ibi men tem habebit. vt videat̉ ſolo corꝑe cū homi nibꝰ cōuerſari. anīo vero iam ſit aggreſſus manſiōes celeſtes. Hec ille. De charita tis autē ꝑpetuatione. id eſt. qualit̓ ſpiritus noſter in intrinſeco dn̄i ieſu ꝑpetuet̉. No tandū ꝙ cū Ioh̓. in pͥma ca. c. iiij. dicat. Deꝰ charitas eſt. ⁊ qͥ manet in charitate in deo manet. gͦ qͣꝫdiu ſpūs manet in charitate. tā diu manet in deo ſiue ī intrinſeco dn̄i ieſu. ſed ſpūs nr̄ in eternū pōt in charitate ma nere cū adiutorio dei gͦ ineternū pōt mane re in deo. Un̄ in libro de ſpū et anīa d̓r. Ꝙ anīa habet in ſe amorē quo ſemꝑ pōt ſtare cū deo. Ꝙ aūt ſpūs nr̄ in eternum poſſit ſtare cū deo ⁊ manere in charitate oſtendit apl̓s ad Rom̄. viij. vbi dicit. Quis pōt nos ſeparare a charitate chriſti. qͣi dicat. Nemo īmo nulla creatura ſicut ip̄e poſtea ꝓbat. nulla creatura pōt nos eijcere ab illo ītrin ſeco. nec ip̄e deꝰ vult eijcere. vt ip̄e dic̄ Ioh̓. vj. Ꝙͣdiu em̄ ſumꝰ charitate veſtiti licꝫ noſ ip̄os ꝑ pctm̄ eijcere poſſimꝰ. nō tamē diſtā tia locali cū deus ſit vbiqꝫ ſed diſtātia diſſi militudinis. Dicit em̄ Augꝰ. jͣ. de trini. Nō locoꝝ interuallis ſed ſil̓itudine accedit̉ ad deū. ⁊ diſſil̓itudine diſcedit̉ ab eo. Ꝙ auteꝫ nulla creatura poſſit nos ſeꝑare a charita te dei q̄ nob̓ in chriſto dat̉. on̄dit apl̓s ibidē di. Certꝰ ſum ꝙ neqꝫ mors.ſ. quaꝫ minant̉ ſeꝑabit nos a charitate dei. Cuiꝰ rōnē aſſi gnat Augꝰ. de moribꝰ eccl̓ie. d. Licet corpꝰ nr̄m poſſit mori. tn̄ ip̄m qͦ diligimꝰ deuꝫ ſcꝫ anīa mori nō pōt. niſi dū nō diligit deū. cui mors eſt nō diligere deū. ꝙ nihil aliud ē qͣꝫ ei in diligēdo aliqͥd p̄ponere. Alia ē rō ẜm Amb̓. Quia mors erat ſctīs occaſio eundi ad p̄miū ꝓmiſſuꝫ ⁊ qͣſi ianua. gͦ mors nō p̄t nos ſeꝑare a charitate xp̄i. gͦ nō p̄t abijcere ab eo. Scd̓o neqꝫ vita inqͥt apl̓s.ſ. ꝓmiſ ſa p̄t nos ſeꝑare a caritate. Cuiꝰ rōnē aſſigͣt Augꝰ. in libro de moribꝰ eccl̓ie. d. Quia de us eſt fons vite. ſicut gͦ nemo ſeparat a fon te aque ꝓmittendo aquā. ita nemo ſeparat a fonte vite ꝓmittēdo vitā. Und̓ dn̄s dicit Ioh̓. v. Qui credit in me habebit vitā eter nā. Tercio inqͥt apl̓us. Neqꝫ angeli neqꝫ pͥncipatꝰ. neqꝫ ꝟtutes. neqꝫ inferiores. neqꝫ medij. neqꝫ ſuꝑiores poterūt nos ſeꝑar caritate dei. Cuiꝰ rō eſt ẜm Augꝰ. qꝛ ang li cū inheremꝰ deo nō ſūt mente nr̄a potēti ores. īmo toto mūdo ſuꝑior eſt mens inh rens deo. vt ait Aug. de moribꝰ eccīe. Quō ergo ſeꝑabūt nos a charitate xp̄i. ad quan nos etiā hortant̉. gͦ nec nos eijciēt Quar to inquit apl̓s. Neqꝫ inſtātia.i. inſtātes mo leſtie nos a deo ſeꝑabūt. Cuiꝰ rō eſt ẜm Au gꝰ. de moribꝰ eccl̓ie. Quia eo ip̄o eas leuio res ſentimꝰ qͦ ei a qͦ nos ſeꝑare moliunt̉ ar tius inheremꝰ. caritas em̄ oīa ſuſtinet. ⁊ e vita morientiū. ait Augꝰ. de laude caritatꝭ gͦ nō ſeꝑat ſꝫ vnit Quīto inqͥt apl̓s. Neb Fo. CXXXVII futura i. ꝓmiſſio futuroꝝ nos a caritate ſe parabūt. Cuiꝰ rō eſt ẜm Augꝰ. de moribus eccl̓ie. Quia qͥcqͥd boni futuroꝝ eſt certiꝰ ꝓ mittit deꝰ ⁊ nihil eſt ip̄o deo meliꝰ. qͥ ꝑfecte inherētibꝰ ſibi iā pn̄s eſt. gͦ nec talia ſeparāt a caritate. gͦ nec eijciūt a deo. Sexto in qͦt apl̓s. Neqꝫ fortitudo.i. violētia alicꝰ po terit nos ſeꝑare a caritate dei. neqꝫ altitu do i. ꝓſꝑitas. neqꝫ ꝓfūdū.i. adu̓ſitas poter̄t nos ſeꝑare a caritate xp̄i. neqꝫ alia creatu ra. Cuiꝰ rōnē innuit apl̓s in eodē ca. d. Qꝛ bonis om̄ia cooꝑant̉ in bonū. gͦ nō ſeꝑant niſi nos velimꝰ. ꝑ caritatē gͦ q̄(vt dic̄ apl̓us ¶ Coꝝ. xiij) oīa pōt. oīa ſuſtinet. ⁊ nūqͣꝫ ex cidet ſpūs nr̄ in illo intrinſeco vbi eſt fons vite. ⁊ caritas pōt manere ſemꝑ. maxīe cuꝫ charitas volūtates nr̄as ad deū qͣſi ad cen ſuū ꝓpriū inclinet. ⁊ nos ſibi incorpo voluntas ꝑfecte ꝯcordet. que maxime amantiū refectionē ꝯſummant ⁊ ꝑpetuant Un̄ Ioh̓is. vj. dicit dn̄s Eū qͥ venit ad me nō enciam foras. Qd̓ Aug. exponit d. Ue niamus ad deū. intremꝰ ad deū. ⁊ incorpo remur ei. vt nos nō faciamꝰ voluntatē no ſtrā ſed voluntatē dei. ⁊ non eijciet nos fo ras ſcꝫ in exilium tenebrarū eternarū. ſed ſiue ingrediamur ſiue egrediamur paſcua inueniemus noſtrā nutrientia charitateꝫ. que nos ꝑpetuat ī chriſto. quia qui manet in charitate in deo manet. jͣ. Ioh̓is. iiij. Diſtinctio ſeptima. Eptimo poſtqͣꝫ viſum eſt quid ſit il lud intrinſecū ſecretū ⁊ eternale ma T nerium in chriſto. ⁊ qualit̓ in illo in trinſeco varie manſiōes diſtinguuntur. et ym quid homo in illud intromittat̉. Uiſo etia quid ſpūs in hoīe dicat̉. ⁊ quibꝰ pedibꝰ illud intrinſecū ingrediat̉. ⁊ qͣliter humanꝰ ſpūs in illo ditat̉. ſtabilit̉ ⁊ ꝑpetuat̉. Uiden ſtq̄ ⁊ quot ſunt itinera ꝑ q̄ ad illud in ſecū ſecretū et eternale maneriū ſpiritꝰ umanus accedat ⁊ ingrediat̉ Circa qd̓ ſdendū eſt ꝙ(ſicut d̓r in lib̓. de ſpū et anīa uo ſunt loca inter q̄ ſpūs humanꝰ exiſtēs ad vtrūqꝫ ſe mouere pōt ſiue itinerare. De us em̄ eſt in ſūmo. mūdꝰ vero in imo. Ille ſcꝫ deꝰ in eodē ſtatu eternitatꝭ ſue īmobilis exuſtit ideo ip̄e ſolus eſt eternitate mēſura ollis. Cuꝰꝰ rō eſt. qꝛ ſic̄ Boeciꝰ in de ꝯſola tione dicit. Eternitas eſt intermīabil̓ vite tota ſil̓ r ꝑfecta poſſeſſio. q̄ nll̓i creature cōuenit. ſed ſoli deo. vt ptꝫ ꝯſiderāti hꝰ diffi nitiōis ꝑtes. Iſte aūt mūdꝰ curſu mutabi litatꝭ ſue ſꝑ inſtabil̓ fuit. ⁊ iō tꝑe menſurat̉. qꝛ tp̄s eſt menſura motꝰ mutabiliū reꝝ. nō ꝑmanentiū. ſed ſuccedentiū vt ſit. ⁊ iō talia dicunt̉ tꝑalia. Rōnalis aūt ſpūs qꝛ in qͦdaꝫ medio eſt ꝯſtitutꝰ. ſed mediū oportet ꝑtici pare naturā extremoꝝ ꝓpter cōnexionē vni uerſi. ⁊ iō oportet ꝙ ſpūs nr̄ in aliqͦ cōueni at cū eternis. ⁊ in aliqͦ cū tꝑalibꝰ. Cum eter nis ꝯuenit in hͦ ꝙ ẜm ſubſtantiā oīno ē ſta bilis ꝑpetuo. in eternū manens. ⁊ iō qͦ ad hͦ nō menſurat̉ tꝑe trāſeunte. qꝛ illo corrupti bilia mēſurant̉. nec mēſurat̉ eternitate. qꝛ iſ la ſoli deo ꝯuenit. gͦ neceſſario mēſurat̉ mē ſura media.ſ. euo qd̓ eſt q̄dā ꝑticipatio eter nitatꝭ. Un̄ Dioni. de di. no. dicit. ꝙ euū d̓r qͥeta et tota ſil̓ vita. Et Dam̄. li. iij. c. j. dic̄. ꝙ euū nō eſt tempꝰ nec ꝑs tꝑis. ſed qd̓ ſil̓ ꝓtē dit̉ cū eternis ſcꝫ ẜm ꝑpetuationē. Un̄ ī li. de ſpū ⁊ anīa d̓r. Spus humanꝰ qͣdā cōdi tionis ſue excellētia huic mutabilitati que deorſum ē ſuꝑeminet. qͣſi creatꝰ in orizon te eternitatꝭ. ⁊ iō ad illā q̄ eſt apud deū īmu tabilitatē nōdū ꝑuenit. qͣꝫuis ꝑtingere poſ ſit cū angel̓. Spūs eī nr̄ cōuenit cū tꝑalibꝰ in hoc ꝙ ẜm oꝑatiōes aliquas eſt mutabi lis. ⁊ in eis ſucceſſiones patit̉. Un̄ in lib̓. de ſpū ⁊ anīa dicit̉. Si ſpūs noſter in his qui deorſum tranſeūt ſe ꝑ cupiditatē immerſe rit. ſtatim ꝑ infinitas diſtractiones ſiue iti nera rapiet̉. ⁊ a ſeip̄o quodā modo diuiſus diſſipabit̉. et ideo quo ad iſtas oꝑationes temꝑalis efficit̉. qꝛ tꝑe mēſurat̉. De hac in ſtabilitate ⁊ mutabilitate dicit Hugo d̓ ar cha noe ſic. Dū cor nr̄m ſiue ſpūs nr̄ ꝑ deſi deria fluere ceꝑit qͣſi in tot diuiſum eſt quot ſunt ea que concupiſcit. Hinc naſcitur mo tus ſine ſtabilitate. labor ſine requie. curſuſ ſine ꝑuentione. ita vt ſemper ſit inquietus piritus noſter donec illic inherere ceperit vbi deſiderio ſuo nihil deeſſe gaudeat. ⁊ ea que diligit ſemper manſura confidat ⁊ cre dat. Hec ille. Ex quo concluditur ꝙ neceſ ſe eſt ꝙ ſpiritus humanus habeat aliquas operationes que maneāt ẜm ſuā ſubſtātiā. licet vna alteri ſuccedat. qd̓ accidit vbi ſūt operationes intrinſece intellectꝰ ⁊ affectꝰ. maxīe qn̄ in et̓nis figunt̉. qͣs oꝑatōes exer cere poſſꝫ ſpūs hūanꝰ etiā ſi celū ſtaret. vl̓ ſi nullū eſſet tp̄s. vtꝫ ꝑ Aug. nec mirū cum ſit ſpūs hūanꝰ ſuꝑ tꝑ̄s exiſtens in carne tꝑali. yy 5 De ſeptem itineribus eternitatis Dicit em̄ Grego. mora. Subleuata mens id eſt. ſpiritꝰ extra terminos tempoꝝ ducit̉ etiā cū a carne in temꝑe tenet̉. ⁊ in libro de ſpiritu ⁊ anīa. Si ſpūs humanꝰ ab hac in fima diſtractione que deorſum eſt erexerit ſe. ⁊ hec infima deſerēs atqꝫ paulatim ſe in vnū colligens ſecū eſſe didicerit. tanto am plius in vnū colliget̉. quāto magis deſide rio ⁊ cognitione ſurſuꝫ eleuabit̉. donec tan dem omino īmutabilis ſit. ⁊ ad illā veraꝫ ⁊ vnicā que apud deū eſt immutabilitatē ꝑ ueniat vt ꝑpetuo ſine om̄i mutabilitatꝭ vi ciſſitudine reqͥeſcat. iam ī intrinſeco domi ni ꝑfecte collocat̉. Hec ille. Ex his ptꝫ ꝙ ſi cut ſpiritꝰ humanus ex inordinato amore temꝑaliū aggrauatꝰ aſcendit ab eternis ꝑ aliqua itinera iniqͥtatis deorſuꝫ ad tempo ralia. ſic ſpiritꝰ humanꝰ ex ordinato amore eternorū alleuiatꝰ aſcendit ſurſum ꝑ itine ra recte equitatis ad eterna. ⁊ ſicut ille ꝑ ſe ptem itinera obliqͣ deſcendit ad tꝑalia. ita iſte ꝑ ſeptē itinera recta aſcēdit ad eterna. ꝓ pter qͦd itinera eternitatꝭ nūcupant̉. Iti nera ergo eternitatꝭ ducētia ad intrinſecuꝫ ſecretū ⁊ eternale maneriū dn̄i ſunt hec ſcꝫ Eternorū recta intentio. Eternoꝝ ſtudio ſa meditatio. Eternoꝝ limpida cōtempla tio. Eternoꝝ charitatiua affectio. Eterno rū ſecreta reuelatio. Eternoꝝ experimēta lis p̄guſtatio. Eternorū deiformis opera tio. Ad itinerandū autē in his ſepteꝫ iti neribꝰ eternitatis dn̄s amoroſe inuitat ſpi ritū humanū oſtendēs ⁊ ꝓmittens ei ſeptē āminicula cooperātia ad ambulandum in itineribꝰ eternitatis. Iſtā autē inuitationē mens humana diligent̓ aduertat. Quia ſi cut dicit Uercellen̄. ſuꝑ Canti. Nihil eſt qͦd ad cōtinuos ſponſe ꝓfectus eam ꝓmoueat efficacius qͣꝫ deū imitari. ⁊ ab eo inuitari ef fectiue. Hoc qͥdem exercitio ꝯtinuo vnifor miter ꝓficiunt celeſtes ſubſtātie q̄ non ceſ ſant poſt ſpōſum ingredi. Totꝰ em̄ curſus amoris in aſſidua ⁊ cōtinua huiuſmōi inui tatione cōſiſtit. vt in fine libri Canti. patet. dicit gͦ. v. Surge ꝓpera amica m. columba mea. formoſa mea ⁊ veni. Amica. qꝛ amā ⁊ amata. Ego em̄ diligo diligētes me. Pro uer. viij. Columba mea. qͥa ſpū ſimplifica ta Matth̓. x. Eſtote ſimplices ſic̄ colūbe. Formoſa mea. qͥa ad imaginē ⁊ ſimilitudi nem dei facta Gene. j. Surge igit̉ a tꝑ alib ad eterna tendendo. ⁊ ꝓpera. eterna in ueſti gando. ⁊ veni. eternitatē meā ingrediendo. Huiꝰ petitiōis reddit cauſaꝫ. di. Surge pera amica mea ⁊ veni. qͥa iā eſt itinerandi oportunitas tēporanea. qꝛ iā hyems tran ſijt peccati infrigidātis ⁊ ītinera ambulau tiū obliquātis. Quia iam eſt itinerū opta ta facilitas. qͥa iam imber abijt ⁊ receſſit cu re diſtrahentis ⁊ itinerantes impedientis. Quia iā eſt itinerantiuꝫ amena iocūditas. qͥa iā flores apparuerūt in terra nr̄a. Quia iam tempꝰ vernale venit ex p̄ſentia diuini ſolis in terra noſtre carnis. Quia iā eſt p ambulantiū alleuiata agilitas. qͥa iam tem pus putatōis aduenit. quo ſpiritus noſter exonerat̉ ab om̄ibꝰ ſuꝑfluis ⁊ vanis. Quia iam eſt viarū reuelata veritas. qͥa vox tur turis audita eſt in terra nr̄a verbi incarna ti omnē veritatē docentꝭ. Quia iā eſt viati ci deſiderati ſatietas. qͥa ficus ꝓtulit groſ ſos ſuos. ſcꝫ pater fons dulcedinis filium panē om̄is ſuauitatis. ⁊ ſpiritūſanctū potū ſobrie ebrietatis. Quia iā eſt medij odorifi ra ſuauitas. qꝛ vinee florentes odorē ſuum dederūt.i. potētie fecunde dederūt odoreꝫ bone fame ex operibꝰ odoriferis. qͥa bonuſ odor chriſti ſunt. ij. Corinth̓. ij. Igit̉ ſurge. ꝓpera amica mea ⁊ veni. Unde dicit Origꝭ Quis iā nō ſurget. qͥs nō ꝓperet. aut qͥs nō veniet vbi tot vtilitatū inſignia cōcurrūt. Singula iſtoꝝ āminiculoꝝ applicabūt̉ ſin gul̓ ītineribꝰ vt patebit īfra. ⁊ hec itinera ab ſcōdita ſūt a ſapiētibꝰ ⁊ prudētibꝰ hꝰ mūdi. ⁊ reuelata ſūt paruul̓.i. hūilibꝰ. Un̄ abacuc iij. Incuruati ſūt colles md̓i.i. ſapiētes ab itineribꝰ et̓nitatꝭ eiꝰ.i. obliqͣti ſūt avijs reci et̓ni dei. qꝛ qͥ a recta via declināt. qͣnto plus vadūt tāto plꝰ a termīo recte vie recedūt. ⁊ qͣꝫto plꝰ ſe ſapiētes md̓i ab et̓na vitate aue tunt. tāto plꝰ ſtulti facti ī tꝑalibꝰ euanuerūt dicētes. Sol intelligētie nō eſt ortꝰ no laſſati ſumꝰ in via iniqͥtatꝭ. viā dn̄i igno uimꝰ. Sap̄. v. Cū gͦ Augꝰ. xiiij. ⁊. xv. de tri dicat. ꝙ ſpūs nr̄ ad imaginē ⁊ ſil̓itudinē del et̓ni creatꝰ ſit. ⁊ ex hͦ et̓nitatꝭ capax ſit. ⁊ exhͦ ſortiat̉ qͣndā iā ꝑticipationē dū etiā ẜm ſub ſtātiā ⁊ ẜm aliqͣs oꝑationes intrinſecas ſit ſupra tempꝰ. qͥa in euo qd̓ eſt q̄dā eternita tis participatio. vt ſupͣ dictū eſt. iō ſpūs ni humiliatꝰ ⁊ cōtritꝰ ⁊ a deo amoroſe inuita tus ad venienduꝫ ꝑ itinera eternitatis a ſuum intrinſecū ſecretū ⁊ eternale maner um ſecure ⁊ gaudens cū Pſalmiſta petat. CXXXVIII Fo. dicens. Deduc me domīe in via eterna. Rimum igitur iter eternitatis(qͦd eſt eterno rū recta intentio) ſpiritus hu manus deſiderio eternoꝝ ab om̄ibꝰ alleui atus ⁊ ad ꝑambulandū incitatꝰ ⁊ expeditꝰ primo aggrediatur. vnū eternum intēden vnum eternū attendendo. vnū eternuꝫ ediendo. in vno eterno ꝑmanēdo. pro vnū eternum quod eſt optimū ⁊ neceſ ium ⁊ finis quietās ⁊ ꝯſummans multi nem omniū deſideriorū in vnū. quod auferet̉ ab eo in eternū. vt patet Luce x. Sed qͥa nemo itinerat qͥ vias itineris ig at. ideo ad cognitionē iſtius vie ſiue iti is qd̓ eſt eternorū recta intentio. opor ex conſiderare ꝑ ordinē. Primuꝫ eſt. it neceſſitas iſtiꝰ itineris. ⁊ quare alijs lopremittat̉. Secundū eſt. qͥd ſit ⁊ a qua potētia anīe oriat̉. Ter qualiter intētio deiformis et eter Quartū eſt. ꝑ que ſigna inten nplex ⁊ perfecta cognoſcatur. intū eſt qualiter ꝑ intentionē rectaꝫ rinſecū eternum ieſu ſpiritꝰ accedat at̄. Sextū qualit̓ ſpiritꝰ huma niendū ꝑ iter illud ad intrinſecū jeſu dulciter ⁊ amanter ab eo inui Diſtinctio prima. Rimo igitur videndū eſt que ſit ne ceſſitas iſtiꝰ itineris qd̓ eſt eternoꝝ Frecta intentio. et quare alia itinera Circa quod notandū eſt ꝙ cum tio finē actionis ⁊ itineris nob̓ p̄oſtē dat vt dicit Grego. xxviij. moral̓. vbi ſic di cit. Intentio priuſqͣꝫ ſe in actione exerceat. hociā quod appetit cōtemplat̉. Item cū in tentio actionē dirigat noſtrā in operatiōe. vt dicit Grego. ibidē. vbi dicit ſic. Unaq̄qꝫ actio intentionē ſuā qͣſi intuenteꝫ oculū ſe quit. vt dicit Grego. xxviij. moral̓. vbi dicit ſcūt fabrica colūnis. columne auteꝫ fuiciunt̉. ita vita noſtra virtutibus. es vero intima intentiōe ſubſiſtunt. rōnabiliter iter intentiōis alia itine dere debet. Un̄ Grego. ibideꝫ dicit. Uigilanti cura ꝑ cuncta opera intētio no ſtra nobis penſanda eſt. vt nihil temꝑale ī bis queagit appetat. ſed totū ſe in ſoliditatem eternitatꝭ figat. ne ſi extra fundamen tum nr̄e actionis fabrica ponatur. totū o pus in nihilū ſoluat̉. quia etiā ſumma ope ra inaniter fiunt ſi intentiōes cordiū extra eternitatis certitudinē deffectūtur. Hec il le. Et ibidē dicit. Si recta intentio in ope ratione nō tenetur. totū opus amittitur et deturpat̉. ſi auteꝫ recte intendimꝰ. bonum opus efficitur. etiā ſi minus bonū extra vi deatur. Plane ergo patere poteſt iſtius iti neris neceſſitas in ordine reſpectu aliorū. Diſtinctio ſecūda. Ecundo videndū eſt quid ſit inten tio. ⁊ a qua potētia anīe oriat̉. De quo notandū eſt ꝙ ſicut dicit Anſel mus libro de cōcor. preſci. ⁊ li. ar. Uolūtas eſt inſtrumentū ſeip̄m mouens ⁊ om̄ia alia inſtrumēta quibꝰ ſponte vtimur. ⁊ que ſunt in nobis. vt manū. linguaꝫ. viſum. ⁊ cetera huiuſmōi. ⁊ que ſunt extra nos. vt ſtiluꝫ. ſe curim. ⁊ cetera huiuſmōi. ⁊ facit om̄es vo luntarios motꝰ. ip̄a vero ſe ſuis affectiōibꝰ mouet in finē deſideratum. ⁊ ideo ſola vo luntas elicit actum intentionis ꝓprie dicte ⁊ pͥncipaliter. ſed a rōne ſiue intellectu diri gente ſiue dictante. Et nota ꝙ hec inten tio nō ſit ſine amoris deſiderio. qꝛ quanto maior eſt amor finis. tanto vehemētior eſt motus intentiōis in finem. ita ꝙ amor mo uet in finē deſideratuꝫ. ſed intentio omnia ꝑ que amor poteſt cōſequi hunc fineꝫ deſi deratū ordinat ⁊ diſponit ad illius finis cō ſecutionē. Un̄ gloſa ſuꝑ illud Psͣ. In laq̄o iſto quē abſconderūt. dicit. ꝙ pes aīme eſt amor. ⁊ eo mouet̉ anīa ad locuꝫ qͣſi ad ter minū ad quē tendit.i. ad dilectioneꝫ bonā vel malā. quo ſe ꝑueniſſe ad amorē letatur. amor autē eſt actus volūtatis. Ex quo pa tet ꝙ intentio ꝓprie ⁊ pͥncipaliter eſt actꝰ vo luntatis elicientꝭ ⁊ libere ordinantꝭ et mo uentis in fineꝫ ⁊ a ratiōe directus. Et nota ꝙ iſta intentio vt eſt a voluntate ꝑ gratiam formata non ſolū actualis ſed ⁊ habitualiſ facit actū ⁊ opus meritoriū. Cuius ratio ē. quia p̄ter naturalē bonitatē que eſt in actu volūtatꝭ eoip̄o qͦ eſt ens tota alia bonitas ip̄iꝰ eſt ex eiꝰ ſufficienti ordine intētiōis ad debitū finē. Tūc aūt ē ſufficiēs ordo qn̄ ex ꝑte agentꝭ ꝑ intētionē bonam fit ordinatio actꝰ ſui ī debitū finem. ⁊ qn̄ ex parte actus eſt ꝙ ſit ordinabilis ad illū finem. talis em̄ De ſeptem itineribus eternitatis ordo includit bonitatē eſſe in actu que ſibi debet̉ ex obiecto debito ⁊ ex forma debita. que eſt charitas. ⁊ ex circūſtantia et ex de bito fine. Deficiente autē altero iſtorū act vicioſus eſt. Ex qͦ patet ꝙ etiā actus indif ferens ꝑ ordinationē debitā. ⁊ debitū fineꝫ fit meritorius. qͥa intētio recta ſi ſit actuali ter a voluntate elicita mediāte gratia ad dit aliquā bonitatē ſupra habitū cui debet̉ premiū ſubſtātiale. Per actꝰ em̄ volūtatis elicitos ex gr̄a meremur vitā eternam. Ex his etiā ptꝫ ꝙ intentio actualis eſt ꝑfectior ⁊ magis meritoria habituali qꝛ addit ali quā bonitatē ſupra habitualē. Un̄ Gregꝭ. xviij. moral̓. dicit. Sicut lucerna corporis eſt oculus carnal̓ lucens toti corꝑi. ita per radiū intentiōis illuſtrant̉ itinera actiōis. ⁊ Luce. xj. dicit dn̄s. Intētio ſicut lucerna fulgoris illuminabit te. Diſtinctio tercia. Ercio videndū eſt qͣliter intētio re ctificet̉. ⁊ ex hoc deiformis ⁊ quaſi eterna efficiat̉. De quo notandū eſt ꝙ ſic̄ dicit Hugo lib̓. pͥmo de archa noe. Cor homīs qͦd prius amore diuīo ſtabile ⁊ fixū in eternitate ꝑſiſtit. qͥa vnū amando. vnū ꝑmanſit. poſtqͣꝫ autē ꝑ deſideria terre na defluere cepit qͣſi in tot diuiſuꝫ eſt quot ea ſunt q̄ cōcupiſcit. ergo ẜm diuerſitatem cōcupiſcētie ſiue amoris erit diuerſitas in tentionis. Un̄ Bern̄. ſuꝑ Canti. ſermo. xl. oſtendit. ꝙ ſi amās turpia appetit. etiā intē tio turpis erit ⁊ fedans faciē anīe vel ſpūs ⁊ ſi honeſta etiā intētio recta erit. Unde Bern̄. ibidē deſcribit diuerſas intentiōes ẜm diuerſas affectiōes. Primo ergo ẜm Bern̄. eſt quedā intētio ꝑuerſa ⁊ iniqua. vt illa que ꝓcedit ex volūtate affectata carnali ter. ſiue ex amore carnali tendēs ad fineꝫ qͥ cōtrariꝰ eſt vltimo fini ⁊ eterno. vt eſt inten tio illoꝝ qui terrena ſapiūt. quoꝝ deꝰ ven ter eſt. qͥ intendūt gule. vt magis poſſint ex ercere actꝰ luxurie. Talis intētio eſt obſti natoꝝ ⁊ temꝑaliū. Un̄ Bern̄. ibidem dicit. Tendere nō in deū ſed in ſeculū. ſecularis anīe eſt. vt dictū eſt. ⁊ habet tal̓ faciē fetidiſ ſimā fetore peccati. Secūdo eſt intentio quedā ficta ⁊ falſa. vt q̄ ꝓcedit ex voluntate affectata mēdaciter. tendēs in deum appa rent̓ ⁊ falſe ⁊ nō vere. qͥa ꝓpter fauorē homi nū. de qua dicit Bern̄. ibideꝫ. Tendere qͣſi in deum ſed nō ꝓpter deuꝫ hypocrite plane anīe eſt. omnē decorē anīe exterminantis. ⁊ totam illā fedantꝭ ꝓpter turpitudineꝫ by pocriſis. Tercio intētio quedā eſt obli qua ⁊ mercēnaria. vt que ꝓcedit ex volun tate affectata puſillanimit̉ tendēs in deuꝫ nō ꝓpter deū ſed p̄ſentis vite neceſſaria. ex qua recuruat̉ ad ſe. Un̄ mercēnaria eſt. qͥ veris filijs nō cōuenit. vt patet ꝑ ambro dicit in glo. Luce. iij. ſic. Filius qͥ habꝫ ſan ctiſpiritꝰ pignus in ſecl̓ari corde mercedis lucra nō querit. ſed ſeruat ius heredis. De hac intentiōe dicit Bern̄. ibidē ẜmone. xli. ſic. Si autē intentio ſolū vel maxime obvi te p̄ſentis neceſſaria ſe ad deuꝫ cōuertit. nō quidē fece hypocriſis fetidā. puſillanimita tis tamē vicio dicimꝰ obſcurā ⁊ minꝰ acce ptam. eo ꝙ nō querit deū ꝓpter ſe. ideo p̄di cta itinera ſunt obliqua ⁊ temꝑalia nō eter na Quarto quedā intentio eſt recta q̄ eſt ⁊ ꝓpter deū pͥncipaliter ⁊ ꝓpter ip̄m directa. que eſt actuū bonoꝝ. ⁊ hec ꝓcedit ex volun tate affectata ſpūaliter.i. eſtu diuini amorꝭ calefacta. q̄ voluntas ſic eſtuās intentionē ad ꝯſecutionē eterni finis deſiderati ope rando impellit. liq̄faciendo in deū dirigit. nec eā ſiſtere niſi in deo eterno ſinit. Unde Orige. Cant̓. ca. v. dicit. Qui ſctō deſiderio intus eſtuat ad qͦdlibet opus bonū abillis inuenit̉. quia nihil duri in corde.i. in inten tione portat qd̓ nō feruore eſtuātis deſide rij in deū liqueſcat. Hec Orige. Hec tamē intentio ꝑfectū decorem nō habet ꝑ om̄ia. qͥa adhuc circa multa eſt occupata. licet pro pter deum. Unde Bernar. vbi ſupra dicit. Porro in aliud tendere qͣꝫ in deū. ⁊ tamen ꝓpter deum nō ociū marie. ſed marthe ne gocium eſt. Abſit autē vt que huiuſmōi eſt quicqͣꝫ dixerim illā habere deforme. nec ta men ad perfectū affirmauerim ꝑueniſſe de coris. quippe que adhuc ſollicita eſt et tur batur erga plurima. ⁊ nō poteſt terrenorū actuum vel tenui puluere nō aſpergi. queꝫ tamē facile citoqꝫ deterget in hora ſctē de uotionis vel dormitionis caſta intentiōe bone cōſcientie interrogatio ad deuꝫ. He Bernardꝰ ẜmo. xlj. ſuꝑ Canti. Qu intentio quedam eſt recta ſimplex ⁊ ma īmediata et odore finis eterni dulciter al lecta. que eſt cōtemplatiuorum. ⁊ illa ꝓce dit ex volūtate finis eterni affectiua expe rimentaliter. Experimentalis enim odor vltimi finis om̄ia alia aliqͦ mō ꝯtemnereſe Fo. CXXXIX qit. exquo intentionē in nullo alio fine qui re facit. ſed eā quātū poteſt vltimo fini jediate vnit. Dicit em̄ Hugo ſuper. vij. elice hierarchie. ꝙ experiētia eſt mr̄ vel ciſtra intelligētie. ⁊ ꝙ ille optime verita nouit qͥ eā nō audiēdo ſolū. ſed etiā gu do ⁊ faciēdo didicit. In tali em̄ experi a intētio nō ambulat. ſed qͣſi currit. In inqͥt ſponſa curremꝰ vnguentoꝝ tu anti. ij. Hec intentio tēdit in dn̄m ſe mediate quātū poteſt. ⁊ ꝓpter ip̄m. ſed s nō totaliter ꝓpter ip̄m ſoluꝫ. ſed rit ꝓpter ſe meditari ⁊ cōſolari. reti zadhuc aliqͥd de ꝓprio. vt dicit Bern̄. ⁊ ideo tal̓ intentio diuiſa eſt. Talis clamat cū Petro. Ecce nos reliquimꝰ om̄ia ⁊ ſecu te. qͥd ergo erit nobis. Math̓. v. Et sͣ. Inclinaui cor meū ad faciēdas iu iōes tuas in eternū. ꝓpter retributio iā tamē intentionē dn̄s nō repreher nō pͥncipaliter q̄rebat mercedeꝫ. ſed oluntatē. cū multi tales ſint in eterna domo pr̄is. vt ptꝫ Luce. xv. Sexto intē tio quedā eſt īmediata ſimplificata ⁊ deifi ⁊ amore finis eterni totaliter attracta. hec eſt beatoꝝ in patria. ⁊ inde intentio ētio eterna. ⁊ elicit̉ a volūtate affecta formit̉. Deificatio autē(vt dic̄ Bern̄. de diligēdo deū. parū poſt mediū) ni linqͥt in volūtate admixtū vel ꝓprium. otū ꝑ intentionē dirigit in deū. Un̄ di idē ſic. O pura ⁊ defecata intentio vo atꝭ. eo certe defecatior et purior qͦ in ea prio nihil iā admixtū relinquit̉. eo ſua dulcior qͦ totū diuinū eſt qd̓ ſentitur ci deificari eſt. ſic oēm tunc in ſanctis nt in patria humanā affectionē quodā bili modo neceſſe eſt quieſcere. ⁊ a ſe a liqueſcere. atqꝫ in dei penitꝰ trāſfor voluntatē. alioqͥn quō om̄ia in om̄ibꝰ eꝰ ſi in homine aliqͥd de hoīe ſuꝑerit. ebit quidē ſubſtātia. ſed in alia forma. in alla gl̓ia. aliaqꝫ potētia. ⁊ videtur ſentire Seru. hoc impoſſibile fieri niſi poſt reſum ptionē corporuꝫ cū beati adhuc ante reſū ptionē corporū deſiderio naturali appetāt mnionē corpoꝝ ſuoꝝ. Hec Bern̄. Idē ſen .de appetitu corporū. vt ptꝫ lib̓. xv. Diſtinctio qͣrta. Uarto videndū eſt ꝑ que ſigna re Icta ⁊ ſimplex intentio cognoſcatur. Circa qd̓ notādū ē ꝙ huiꝰ intenti onis aliqͣ ſigna ſunt qͣſi exteriora. ⁊ qͦ ad ho mines ⁊ q̄dā interiora. ⁊ qͦ ad ꝯſciētiā. Si gna gͦ exteriora recte ⁊ ſimplicꝭ intentiōis( ẜm Prige. ſuꝑ Canti. c. vij. exponens illud Ꝙͣ pulchri ſunt greſſus tui ⁊c̄. ſunt quinqꝫ) Loquēs gͦ de multa pulchritudine greſſu um intētionaliū dicit. Spōſa calciata pul cherrime incedit. qͣſi rectiſſima intentione. Poſt ſctōrū exempla incedit calciata. ſꝫ hy pocrita nudo pede incedit. qꝛ deū ſequitur corrupta intentiōe. caret em̄ exemplari pel le. vterqꝫ tamē ex fructibꝰ ſuis cognoſcitur. Et ponit ibi qͥnqꝫ ſigna recte ⁊ ſimplicis in tentiōis. ꝑ que illi ab iſtis diſtinguuntur. Primū ſignuꝫ eſt humane laudis dete ſtatio. ⁊ dicit̉ glorificatio. Und̓ Matth̓. vj. Cū facis elemoſynā noli tuba canere ante te. ſicut hypocrite faciūt. De hͦ dicit Chry ſoſtomꝰ. Tuba eſt om̄is actꝰ ꝑ quē oꝑis ia ctantia demonſtrat̉. Secūdū ſignuꝫ eſt ſobria triſticia ⁊ exultatio mētꝭ. Un̄ Mat thei. vj. Cū ieiunatis nolite fieri. Un̄ Ori ge. ibidē. Nō inueni veriꝰ fignum boni cor dis qͣꝫ ſi erūpat foras dulcedine mentꝭ ⁊ fre quētia ſobrie exultatiōis ⁊ triſticie. Ter ciū ſignū eſt ordo correctiōis. vt pͥmo a te ip̄o incipias. ⁊ poſt alios corripias. Unde Matth̓. vij. Hypocrita eijce primū trabeꝫ de oculo tuo. ⁊ tūc videbis eijcere feſtucaꝫ de oculo fratrꝭ tui. Et Origen̄. ibidē. Niſi fallar nihil aliud appetꝭ niſi apparere iuſtꝰ. dū me corripis et te negligis. aut ſi me et te corripis qͣre a me incipis ⁊ nō a te. Quar tū ſignū eſt benignitas cōpaſſiōis. Math̓. xxiij. Ue vob̓ ſcribe hypocrite qͥ alijs clau ditis regnū celoꝝ ⁊ imponitꝭ eis gͣuia one ra ⁊c̄. Gregꝭ. Qui bonꝰ eſt corde. benignꝰ ē cōpaſſiōe. Quintū ſignuꝫ eſt īmobilitas mētis tā in aduerſis qͣꝫ in ꝓſperꝭ. q̄ vt alter Iob acceptat di. Si bona accepimꝰ d̓ ma nū dn̄i. cur nō ſil̓r ⁊ mala c. ij. Un̄ Gregꝭ. ex ponēs illud Iob. j. Erat ſimplex ⁊ rectꝰ di. Simplex ⁊ rectꝰ ē ille qͥ in aduerſis n̄ fran git̉. qͥ ad tꝑalia nō inclinat̉ vl̓ incuruat̉. qui ad ſuꝑiora totus erigit̉. qͥ dn̄i volūtati hui lit̓ ſubijcit̉. hec Gre. Hec Orig. oreuit̓ enu merat d. Ꝙ pulchri ſūt greſſus tui in calca neo tuo filia principis. Si in oꝑibus que agis laudē humanā vitas. ſi ſobrie exultas ſi primo te corripias. ſi alijs benignitatem exhibeas. ſi patientiā in aduerſis oſtēdas. Hec ſunt ſigna exteriora Poſt hec pͥmo De ſeptem itineribus eternitatis videndū eſt de ſignis interioribꝰ recte ⁊ ſim plicis intentiōis. De hͦ nota ꝙ Bern̄. libro de p̄cep. ⁊ diſpen. dicit ſic. Ꝙ interior ocu lus intētiōis vere ſit ſimplex. duo arbitror illi neceſſaria eſſe. ſcꝫ charitatē in intentiōe ⁊ veritatē in electiōe. Prīo neceſſaria eſt charitas in intētiōe. Cuiꝰ rō eſt. qꝛ caritas intentionē ad om̄ia illa q̄ ad finē ſunt pͥnci palit̓ intenta dirigit ⁊ extēdit. et ꝑ hͦ artius vnit. cū in oībꝰ vnū intendit ⁊ ad vnū tēdit ⁊ om̄ia qͣntū p̄t cū illo vnire q̄rit. Un̄ Gre go. in peſtora. di. Caritas diuiſa vnire con ſueuit. cor iuſti diuidi ꝑ multa cōpellit. qd̓ tanto artiꝰ in deo colligit qͣnto illud latiꝰ ꝑ ſctā deſideria ſpargit. Scd̓o ad hͦ ꝙ ocu lus intētiōis ſit rectꝰ ⁊ vere ſimplex reqͥrit̉ veritas ī electiōe. qꝛ illa nō ſinit errare cir ca finē intentū. Un̄ Bern̄. ibidē dic̄. Quō deniqꝫ ſimplex erit oculꝰ intentional̓. cū ig norantia veritatꝭ etiā qͥ bonū diligit et ma lū neſcius agit. Sed illiꝰ nō īmerito oculū ſimplicē duxerim cui neutrū bonū deſit. qꝛ iſta duo oculū intentiōis faciūt ſimplicē.ſ. amor boni ⁊ cognitio veri. Hec Ber̄. Sic igit̉ nec charitas intentionē ſinit ante finē intentū ſtare. nec ꝟitas ſinit eā circa finē er rare. Ueritas em̄ nō amat angulos nec e diuerſoria placēt. ait Bern̄. Igit̉ opꝰ ꝑ intē tionē bonā agit̉ qn̄ illa charitate ⁊ veritate munit̉. ſpm̄ igit̉ rectū innoua in viſceribus Diſtinctio quinta. meis. Uinto videndū eſt qͣlit̓ ꝑ intētionē rectā ⁊ ſimplificatā ſpūs humanus intrinſecū ⁊ eternale maneriū dn̄i ie ſu accedat ⁊ ingrediat̉. De hͦ nota ꝙ cum recta ⁊ ſimplex intētio ſit q̄dā tendētia ſine obliquitate. ⁊ ſimplex ſine admixtiōe in et nitatē a volūtate deſideratā. ⁊ a rōe dictata. ꝯſequēs eſt ꝙ intentiōis tendētia cōtinua eſt eternitatꝭ ꝯſiderate approximatio et at tingentia ꝯtinua. Un̄ Hugo pͥmo li. de ar cha noe. dicit ſic. Hoc eſt ad deū tendere ſꝑ eū ꝑ deſideriū q̄rere. ꝑ cognitionē inuenire ⁊ ꝑ guſtū tangere. Intentio charitate ⁊ ve ritate munita oīa tꝑalia derelinquat. et ad ęterna redeat donec intentio. tentio fiat. vt dicere poſſit. Inueni quē diligit anīa mea tenui euꝫ nec dimittā. donec eū introducā in oēs mentis capacitates tā cōmunes qͣꝫ ſingulares. vbi intētio oībꝰ inferioribꝰ ſuꝑ fert̉. extra mūdū ꝯſtituit̉. in eterniſ colloca tur ⁊ quietat̉. Un̄. Gregꝭ. xxv. moꝝ. dicit ſic Si ſemel in appetitiōe celeſtis patrie forti ſtabilitate animꝰ per intentionē figitur mi nus rerū temporaliū ꝑturbatione vexatu A cūctis quippe exterioribꝰ motibꝰ eandeꝫ intentionē ſuā quaſi quendā ſecretū ſeceſſi petit. ibiqꝫ incōmutabili inherēs ⁊ mutab lia cūcta tranſcēdens. iā ip̄a tranquillitate quietꝭ ſue in domo ſcꝫ in mūdo extra mun dū eſt. Excedit quippe om̄ia ima intentiōe ſummoꝝ. ⁊ cunctis rebꝰ quas nō appetit. li bertate quadā ſuꝑeſſe ſe ſentit. nec tempe ſtatē rerū temporaliuꝫ intꝰ ſuſtinet. qua intuet̉ foris. qͥa terrena omnia q̄ concupi opprimere mentē poterāt. deſpecta ſubtꝰ ia cent. Unde ꝑꝓphetā dicit̉. Statue tibi ſpe culam. qꝛ dū quiſqꝫ ſpeculat̉ ſumm minent infima. Hec Gregoriꝰ. Sꝫ ritus nr̄ in ſe bene ordinatꝰ cū om̄ibꝰ actio nibꝰ in vnū ſe colligat. ſurſum ad eterna tē dat. ⁊ licet qͦ ad aliqͣ inſtabilis ꝑmaneat. in tentione tamē in eternitate ſtabilis ꝑſiſtit. que nō niſi ineternis ſtabilit̓. Dicit Gregꝭ. ⁊ Hugo libro. iiij. de archa noe. Ꝙdiu ho mo ordinē ſue nature tenuit qͣꝫuis ꝑ actio nem variaret̉. interiꝰ tamē ꝑ intentioneꝫ e amorē ſtabilis ꝑmanſit qꝛ vnū intendebat ⁊ ꝓpter vnū om̄ia faciebat. vnū diligebat et omniū voluntatū atqꝫ actionū ſuarū fine ad vnū referebat creatorē ſuū. qͥ ſolus ſuff ciebat. Hec ille. Et Baſiliꝰ exponens illud Luce. x. Porro vnū eſt neceſſarium. dicit. Uniformis eſt vita chriſtiana. ad vnā ten dens intētionē. ſcꝫ gloriā dei. multiformis vero ⁊ varia eſt vita eorū que deforis ſunt ꝓ libitu ſuo variata. Diſtinctio ſexta. Exto videndū eſt qͣliter ſpūs adue niendū ꝑ iter recte ⁊ ſimplicꝭ inten tionis ad eternū intrinfecū dn̄i e ſu. dulcit̉ ab eo inuitat̉. dicēte. ij. c. Cāti. amica mea ꝓpter intentōis tue ſimplicitate Nā tā in qͥete interiorꝭ ꝯtēplatiōis qͣꝫ in ex ercitio exterioris actionis. ⁊ in ꝯſolatōe an gelice allocutiōis me ſolū intēdebas. cun me in lectulo queſiſti. ciuitates circuiſti. vi cos ꝑambulaſti. cuſtodes angelicos ſuſfi nuiſti. Canti. iij. quare ꝑtrāſitis his om bus ſingularis me ſingularit̓ inueniſt nuiſti. Surge. ſi em̄ amica mea es. ſur dum eſt tibi. ꝑ tue intentōis ſtabilitateꝫ ac me inceſſant̓ tendēdo. qꝛ ⁊ ſi me vt amicun inueniſti. nonduꝫ tn̄ ad plenuꝫ cognouipe Fo. CX L Quere ergo faciem meā ſemper cum Psͣ. Quia qui ſine fine eſt amādus ſine fine eſt querēdus. Ait Augꝰ. in gloſa. O columba meappter intentiōis ſimplicitatē ⁊ vnitatē. Una em̄ eſt colūba mea Canti. vj. q̄ vt dic̄ ercellen̄. ibidē. vnica ſimplicē habēs in tū vnde ſignat purā intelligentiā ꝯtem lans diuinā ſimplicē eſſentiā. exquo fim cata magis fuit Matth̓. x. Eſtote ſim es ſicut columbe. Propera ꝓpter inten tiōis tue agilitatē mihi ꝯtinue approximā qͥa ꝑ ꝯtinuā deſiderati finis intentionē qris ꝯtinuā approximationē ad me qui incipiū ⁊ finis Apocal̓. xxj. Principiū eralit̓ creans. finis te finalit̓ quietās. rmoſa mea ꝓpter intentiōis tue deifor ē. Ip̄a em̄ intētio ait dn̄s Luc̄. xj. qͣſi na fulgoris illuminabit te. vt iā nihil ū in te reliquerꝭ qd̓ in te amoroſe nō or aueris ꝓpter qd̓ tota pulchra es amica mea. ⁊ macula nō eſt in te. Canti. iiij. Ueni igit̉ ad meā diuinitatē. qꝛ intentiōis tue tē tia non quieſcit niſi in mea eternitate. q̄ ſecretū meū intrinſecū ⁊ eternale mane riū. Ueni autē. quia iā eſt itinerādi tempo ranea oportunitas. qͥa iam hiems trāſijt. d̓ Uercellenẜ exponēs ait. Hiems mul ici intēperie itinerates p̄pedit. Math̓. ij. Orate ne fuga vr̄a fiat hieme vel ſab Hiemis igit̉ noīe inqͥt Uercelln̄. in unt̉ q̄libet impedimēta vel offendicu erū eternitatꝭ. Hoꝝ aūt itineꝝ offen unt ꝯcupiſcētia carnis. ⁊ ꝯcupiſcē loꝝ. ⁊ ſuꝑbia vite. cū om̄ibꝰ familijs ſuis. ſed hec omīa iā ſunt diminuta. qꝛ iam hlems trāſijt. Hec ille. Et eſtas ſolis eter ni incarnati ꝟbi iā in terra nr̄a apparuit. et la tēporanea itinerādi ē oportunitas. cit Uercellen̄. Hec itinera ſibi car a ꝑ totā ſeriē canticoꝝ ſponſo vo um:i nāte. adiuuāte. ſupportāte ⁊ am plexante. celeſtibꝰ paranimphis obſeqͥa ſua impendentibꝰ. Hec ille. O dn̄e deꝰ veni er bo amica mea. qꝛ iā hiems pctī intētōis tue aſcenſum retrahentꝭ trāſijt. Ueni colūba mea. qꝛ iā hiems peccati intentiōis tue agi iltate retardantꝭ abijt. Ueni formoſa mea ſems pctī intentōnē pulchritudinis eturpantꝭ receſſit. Ueni autem amica mea ꝑ intentiōis tue ſingularitatem. vt me eternalit̓ amplexeris. Ueni colūba mea ꝑ intentiōis tue deiformitatē. vt me eternaliter fruarꝭ. Ego em̄ ꝑpetua dilectiōe dilexi te. Hiere. xxxj. ad quam fruitionē eternam nos ꝑducat qui in eternum regnat eternꝰ deus in eternū bn̄dictꝰ. Amen. Ecūdū iter eter nitatis ꝑ qd̓ ſpūs humanꝰ tē dit ad intrinſecū ſecretū ⁊ eter nale maneriū dn̄i ieſu.i. ad et̓ nā eius diuinitatē eſt eternoꝝ ſtudioſa me ditatio. De qͦ itinere ſunt ſeptē ꝑ ordinē notanda. Primū eſt qͣre iter ſtudioſe me ditatiōis īmediate iter recte intētiōis ſeqͣ tur. Scd̓m eſt qͥd ſit meditatio. ⁊ qͣliter a cogitatiōe diſtinguat̉. Terciuꝫ eſt qͣlit̓ in itinere meditatiōis deꝰ ſpm̄ hūanū illu minet ⁊ ꝯfabulet̉. Quartū eſt qͣliter ſpūs humanꝰ in itinere meditatiōis deū alloqͣ tur. Quintū eſt qͣlit̓ allocutio dīna ītrin ſeca a nr̄a meditatiōe diſtinguat̉ Sextū eſt qualit̓ ſpūs humanꝰ ꝑ iter meditatōis eternitatē ieſu ingrediat̉. Septimū ē qͣli ter ſpūs hūanꝰ ad veniendū ꝑ iter medita tiōis ad eternitatē a ieſu inuitat̉. Diſtinctio prima. Rimo igit̉ notādū eſt qͣlit̓ iter ſtudi Moſe meditatiōis iter recte intentōis ſequat̉. ⁊ q̄ iſtiꝰ itinerꝭ ſit neceſſitas. De quo notandū eſt ꝙ cū radius recte ⁊ ſimplicis intentiōis ſpiritui humano eter num ⁊ beatificū finē om̄is ꝯſolatiōis vl̓ co ſummatiōis qͣi ſpeculatiue p̄oſtendat. Qd̓ neceſſariū eſt. qͥa niſi ſpiritus humanꝰ finē illum aliqͣliter p̄cognoſceret. neſciret qͦ ten deret vel vbi quieſceret. ⁊ niſi illū finem ali qualit̓ deſideraret ⁊ inueniret nunqͣꝫ q̄rere curaret. ſed vagus ⁊ ꝓfugus ſuꝑ terram vt alter cayn a facie domini ꝓiectus nūqͣꝫ ſta bilis ꝑmaneret. vt dicit Hugo libro pͥmo de archa Noe. medi tatio ſtudioſa ꝑ omnia diſcurrēdo ad hurc finē intentū inueſtigā do qͣſi practice querat ⁊ inueniat. ⁊ ſpirituꝫ ad illū cū animi rōne ⁊ exultatione nō deſi ſtat adducere. ideo rōnabiliter īmo neceſſa rio iter meditatiōis īmediate ſequit̉ iter in tentionis. Un̄ Richar. libro pͥmo de archa myſtica dicit ſic ca. iiij. Meditatiōis ſtudi um eſt ſemꝑ quouis induſtrie labore qua libet animi difficultate ardua qͦqꝫ app̄hen dere. obſcura irrūpere. occulta penetrare. donec veritatē diu queſitā inueniat. ⁊ aīm ſiue ſpiritū ad veritatꝭ ꝯtemplationē cū ad De ſeptem itineribus eternitatis miratione ⁊ exultatione adducat. Hec ille. Hec etiā duo itinera mutuo ſe iuuāt. In tentiōi duo ſūt neceſſaria.ſ. amor boni ⁊ co gnitio veri. vt ſupͣ dictū ē. ſꝫ meditatio hec duo augmētat ⁊ ꝯfortat ſuo feruore. qꝛ ẜm Psͣ. In meditatiōe mea exardeſcet ignis. qꝛ intētionē ad cognitionē veri illūiat. et qͦ ad deſideriū boni finis inflāmat. exqͦ inten tio meditationē in finē intētū ⁊ deſideratū rectiꝰ dirigit ⁊ vehemēt̓ īpellit. Itē intētio finē itineris on̄dit. meditatio vero viaꝫ ad ſūma ⁊ eterna pādit. ⁊ q̄ ſint neceſſaria itine ri ꝓuide diſponit. ait Bern̄. in ſer. de ſcō an drea. Ex his ptꝫ qͣre iter meditatōnis ſeqͣ tur iter intentiōis. ⁊ eiꝰ neceſſitas. Diſtinctio ſecunda. Ecūdo vidēdū eſt qͥd ſit cogitatio. ne ſpūs hūanꝰ ꝑ viaꝫ cogitatiōis ꝓ via meditatōis iter arripiat. Opor tet ſcire qͥd ſit cogitatio. ⁊ qͥd meditatio ⁊ qͣ lit̓ inter ſe diſtinguant̉. De qͦ nota ꝙ char. li. j. de archa myſtica. c. iij. dic̄ ſic. S endū ꝙ vnā eandēqꝫ materiaꝫ hn̄tia alit̓ ꝑ cogitationē intuent̉. alit̓ ꝑ meditationē ru minant̉. Multū eī a ſe inuicē differūt hec. qͣꝫuis qn̄qꝫ in materia ꝯueniāt. Et iō dicit Rich̓. ibidē. ꝙ cogitatio eſt ip̄iꝰ anī aſpectꝰ. ad euagationē ꝓnus. Ip̄a em̄ ſingul̓ pene momentꝭ ꝯſueuit ſe ad inepta ⁊ friuola re laxare. ⁊ ſine vllo diſcretiōis freno ad oīa ſe ingerere vel p̄cipitē dare. Meditatio vero vt dicit idē eſt ſtudioſa mētis intētio ad in neſtigandū diligent̓ intendēs. et eſt ꝓuidꝰ animi intuitꝰ ad ꝟitatꝭ inqͥſitionē vehemēt̓ occupatꝰ. Ex his ptꝫ multiplex iſtoꝝ dif ferētia. vt on̄dit Rich̓. ibidē. c. iij. d. Cogita tio ꝑ diuerſa queqꝫ lento pede gradit̉ ſine reſpectu ꝑuentiōis paſſim huc illucqꝫ va gat̉. Meditatio vero ſepe ꝑ ardua ⁊ aſpera ad directiōis finē cū magna anī induſtria ꝑ uenire nitit̉ Scd̓o differūt. qꝛ cogitatio ſerpit. meditatio incedit. ⁊ vt pl̓imū currit. Tercio differūt. qꝛ cogitatio eſt ſine la bore ⁊ fructu. meditatio vero cum labore ⁊ fructu. Quarto differūt. qꝛ cogitatio ſꝑ vagis motibꝰ de vno in aliud trāſit. medi tatio aūt ſꝑ circa vnū aliqd̓ inceſſant̓ ince dit. Quinto differūt. qꝛ cogitatio orit̉ ex imaginatione. ⁊ ideo qn̄qꝫ eſt ſine rōne. Ad cuiꝰ intellectū nota ꝙ ſicut dicit Rich̓. in li. de beniamin. c. xviij. duplex eſt imaginatio Una eſt beſtialis. alia rōnalis. Beſtial̓ ſine vtilitate ⁊ deliberatiōe huc illucqꝫ diſcur rit. qd̓ ⁊ beſtia facere pōt. Rōnalis antē eſ illa q̄ imaginamur diuerſa cōponēdo vl̓ di uidendo ꝓut volumꝰ. qd̓ bruta nō poſſun ſic facere. Meditatio em̄ orit̉ ex rōne. Un̄ qn̄qꝫ tranſit in ꝯtemplationē ꝑ āmiratōen ⁊ exultationē. Hec ille. Et ſic apparet qͥd ſi cogitatio. ⁊ qͥd meditatio. ⁊ qͣliter int̓ſe dif ferunt ⁊ ꝯueniunt. vnū tn̄ ꝓ altero freq̄nter ponit̉. quia cogitatio in meditationē ꝯuer titur dicit Richar. libro. jͣ. c. iiij. Diſtinctio tercia. Ercio qꝛ allocutio diuīa illūinans mirabiliter a montibꝰ eternis men tē hoīm ad ambulanduꝫ ad eterna inducit ⁊ alleuiat viā. Et ideo notādū eſt qͣ liter in itinere meditatiōis deꝰ ſpm̄ hum nū alloquat̉. ⁊ de eternis qn̄qꝫ qͣſi ꝯfabu tur. ne ſicut dicit Bern̄. itinerātes laboril fatigent̉. ſermonibꝰ delectati. Dicit nanqꝫ Bern̄. ſer. xxxj. ſuꝑ Canti. ſic. Deus qͣſi via tor quiſpiā itinerātibꝰ ſeſe aſſociās.i. dis ꝯfabulatiōibꝰ ſuis a labore vie or hoīem releuat ⁊ cōmutat. ita vt eo diſcedē te loquant̉. Nōne cor noſtrū ardens erati nobis. duꝫ loqueret̉ nobis in via. Hec ille. Primo gͦ videndū eſt qͣliter deꝰ in medita tionibꝰ nr̄is cū ſpū noſtro loquaſ̉ ⁊ ꝯfabu letur. De quo notādū ꝙ Dioniſiꝰ in pͥn cipio angelice hierar. dicit. Pr̄ eternꝰ lumē generat ſimpliciſſimū in eſſentia ⁊ ip̄m vni uerſale lumē ab ip̄o pr̄e ꝓdiens ad cōmun candū ſui cognitionē ⁊ participationē non ſolū admittit celeſtes mentes ſed ⁊ ad nos ꝑ diſtributionē bonitatis ſue venit. vt nos ab infimis ſeꝑatos ſuſcitet ad ſui deſideri um ⁊ cognitionē. ⁊ remota mētis diſtracti on cōuertit nos ad ꝯgregantꝭ pr̄is viſio nē eternā. Hec ille. Et hͦ eſt lumē qd̓ ī nat oēm hoīem venientē in hunc mul qͣntuꝫ in ſe eſt. Ioh̓. j. ſed diuīa illumīa inſpirata dei locutio. Un̄ Grego. ij. moral. dicit. Quaſi in audiētibꝰ dicit̉ qd̓ videntibꝰ inſpirat̉. Et Augꝰ. de triplici habitacl̓o di cit ſic. Dei locutio ē occulta inſpiratio. qua mentibꝰ ſuā voluntatē ⁊ ſuā veritatē oſten dit viſibilit̓. Sic ⁊ Grego pͥmo moꝝ. on̄dit ꝙ deꝰ nos alloquit̉ ꝑ inſpirationē mentꝭ in trinſe cā. Un̄ ⁊. xxx. moꝝ. dic̄ ſic. Loquitu qͥppe deus intrinſecꝰ ſilent̓ ſonans inuiſibi li lingua cōpunctiōis. ⁊ qͣnto pleniꝰ intꝰ au ditur. tāto ab exterioꝝ deſiderioꝝ ſtrepue Fo. CXCI lictius audiēs auertit̉. vt cuꝫ ꝓph̓a dauid iicat. Audiā qͥd loquat̉ in me dn̄s deꝰ ⁊c̄. Inhis qꝯuertunt̉ ad cor i. mentē in qͣ de anqͣꝫ in imagine ſua habitare dignat̉. quō ſſit ibi habitaret eternꝰ ⁊ nō loq̄ret̉ de eter nis. Sed nota qͥs hāc dīnā allocutionē udiat. Ad hͦ rn̄det dn̄s in Matth̓. xj. di. Qui hꝫ aures audiēdi audiat. Et Apoc̄. ij byꝫaures audiēdi audiat qͥd ſpūs di ccielijs. Qd̓ exponēs Rich̓. ibidē dicit es audiēdi hꝫ ille qͥ ſpm̄ habet intelli ffectū diligēdi ⁊ ꝓmerēdi ea q̄ di ꝑmittunt̉. Un̄ dn̄s loquēs iudeis dis qͣntū ad auditū interiorē ſiue ſenſū ſpūalem dixit. Quare nō cognoſcitꝭ loq̄laꝫ qꝛ nō poteſtis audire ſermonē meuꝫ. deo n̄ eſtis. ſꝫ ex pr̄e diabolo eſtis. qͥ in tate nō ſtetit. ⁊ iō mēdax eſt. ſed qͥ ex d̓o dei audit. ⁊ ſi qͥs ſermonē meū ẜua nortē nō guſtabit in et̓nū. ſed qͥ viuit enſus interiores ſpūales viuaces. ſꝫ m̄s hn̄t eos exercitatos ⁊ aꝑtos ad iuꝟ̓bū dei. Niſi em̄ ſenſus auditꝰ ⁊ ī excitet̉ ⁊ a ieſu apiat̉. ſpūs nr̄ ſurdus ⁊ mutꝰ ad audiendū efficit̉. vt de talibꝰ dica ud pͣs. Aures hn̄t ⁊ nō audiēt deū in oquentē. neqꝫ em̄ eſt ſpūs in ore ip̄orū eū alloquēdū. His ꝯcordat Gregꝭ. xx ioꝝ. vbi dicit ſic. Uox dn̄i audit̉ cū gre aſpiratio mēte cōcipit̉. cū ſenſualitas te nr̄e ſurditatꝭ rumpit̉. tūc auditꝰ re . De hͦ nota infra. vj. itinere. diſt. iiij. t̓ ſenſus interiores reꝑarant̉ ⁊ ex ocet apl̓s ad Ro. viij. vbi dicit. Si cta carnis mortificaueritꝭ. viuetꝭ. ſcꝫ pm̄. Qui aūt ẜm ſpm̄ viuūt q̄ ſpūs ſūt ūit.i. ſpūalia eiꝰ ſapiūt. Cuiꝰ rō eſt. qꝛ vi icato ſpū viuificant̉ ⁊ ſenſus ſpūs vt ī ſpi alibꝰ exercitent̉ ⁊ delectent̉ in eis. ſcꝫ in libꝰ qd̓ nō ſolū veꝝ ē de ſenſu interio ltꝰ ſed etiā de oībꝰ ſenſibꝰ interioribꝰ. iā ꝓbat̉ in lib̓. de ſpū ⁊ anīa. vbi d̓r ſic. Au exterior ſenſus carnis bono ſuo vtit̉. interior ſenſus qͣſi obdormit. Nō eī cogno ſdit bona interiorꝭ ſenſus qͥ iocūditate exte roiū bonoꝝ capit̉. Nā qui in carne viuit. ī carne ſentit. ⁊ dolores carnis fugit qͣntum olatiōes q̄rit carnis. ſed tal̓ vulne prorſus ignorat. iō nec medicinā q̄ rit eis. Cū aūt mortuus fuerit ſenſus anie q viuit in carne. tūc viuificare incipiet ſenſꝰ interior q̄ſentit ſemetip̄m. vt tūc ſciet dolo res ſuos ſpūs. ⁊ ſentire incipiet ſua vulne ra. ⁊ etiā oblectamēta ſua. ⁊ tanto ꝑfectiꝰ qͣn to intimius. Hec ille. Tales gͦ cuꝫ iam hn̄t interiorē auditū aꝑtū audiūt deuꝫ in ſe lo quentē. vt dicāt illud pͣs. Ignitū eloquiuꝫ tuū vehement̓. ⁊ ẜuus tuꝰ dilexit illud. No ta de hͦ infra itinere. vj. di. iij. Etiā nota ꝙ ſi cut ptꝫ ꝑ Gregꝭ. ij. moꝝ. Deꝰ non oēs eqͣlit̓ alloquit̉ in meditatiōibꝰ ſuis. nec vnūquē qꝫ hoīeꝫ oī tꝑe eqͣlit̓ alloqͥt̉. ſed ꝓut vnicuiqꝫ opus eſt. Quare ⁊ dn̄s diſcipul̓ dixit Ioh̓. xvj. Multa habeo vob̓ dicere ſed nō pote ſtis portare mō. Item ſciendū eſt ꝙ dn̄s multiplicit̓ loquit̉ nob̓.ſ. acriter arguēdo. Apoc̄. iij. Quos amo arguo et caſtigo. Qd̓ Rich̓. ⁊ Haymo exponētes dicūt vt ad illd̓ qd̓ dn̄s ſuadet nos ꝑducat. ꝓponit arguere ⁊ caſtigare qͦs amat. iō libent̓ tolerāda ſunt eius ꝟba ⁊ v̓bera. Terribilit̓ cōminādo Ioh̓. xv. Si qͥs in me nō māſerit mittet̉ fo ras ſicut palmes ⁊ areſcet. ⁊ in ignē mittet̉ ⁊ ardet. Prudent̓ docēdo Ioh̓ xv. Uos dixi amicos. Quare. qꝛ oīa q̄ a pr̄e meo au diui nota feci vob̓.ſ. q̄ neceſſaria ad ſaluteꝫ fuerūt. ait Criſo. Matt. v. Aperiēs os ſu um docebat eos. di. Beati pauꝑes ſpū. qm̄ ip̄oꝝ eſt regnū celoꝝ. Utilit̓ ſuadendo. Apoc̄. iij. Suadeo tibi emere aurū ignituꝫ ꝑbatū vt locuples fias. Per auruꝫ vt dicit Rich̓. ibidē. ſignat̉ charitas. que vt aurum fulget. que dilectiōe feruet. q̄ in tribulatiōe fornacem examinatiōis ſuſtinet. Hec ille. Ueraciter ꝓmittēdo. Ioh̓. xiiij. Qui di ligit me ſermonē meū ſeruabit. ⁊ pr̄ meꝰ di liget eū. ⁊ ad eū veniemꝰ. ⁊ manſioneꝫ apud eū faciemꝰ. Hic tria ꝓmittit. ſcꝫ dilectionē. viſitationē ⁊ manſioneꝫ. Quid maius his. Dulciter ꝯſolando. Canti. v. Comedite amici mei. ⁊ inebriamini chariſſimi. Come dite corpus meū. bibite ſanguinē meum ⁊ inebriamini diuinitate mea. Uerbuꝫ caro factū eſt vt cibꝰ angeloꝝ fieret cibꝰ hoīm. ait Grego. Familiariter ſuſurrando. Iob iiij. Porro dictū eſt ad me verbū abſcōditū ⁊ quaſi furtiue ſuſcepit auris mea venas ſu ſurrij eius. Qd̓ Grego. exponēs. v. moral̓. dicit ꝙ ꝑ verbuꝫ abſconditū allocutio inti me aſpirationis intelligit̉. que menteꝫ ſiue ſpiritū ꝯtingens ſubleuat. ⁊ temꝑales cogi tationes deprimens hanc eternis deſide rijs inflāmat. vt nihil niſi ſuꝑna cogitare li beat ⁊ cūcta inferiora ꝯtemnat. Abſcondi De ſeptem itineribus eternitatis tum igit̉ vbū audire eſt locutiōes ſctīſpūs in corde ꝯciꝑe. quē mūdꝰ audire nō pōt. qꝛ ſpm̄ſcm̄ acciꝑe n̄ p̄t. qͥ ad diligēda inuiſibi lia nō aſſurgit. Hec Greg. Et ſequit̉. Et qͣi furtiue ſuſcepit auris mea venas ſuſurrij eiꝰ. vbi dic̄ Gregꝭ. Suſurriū occulti verbi eſt ip̄a locutio aſpiratōis int̓ne. Uene autē ſuſurrij dicunt̉ eaꝝ cogitatiōes. qͥbꝰ hecip̄a aſpiratio ad mentē ducit̉. Uenas igit̉ ſuꝑ ni ſuſurrij auris cordis furtiue ſuſcipit. qn̄ ſubtilitatē locutiōis intime afflata mēs ra ptim ⁊ occulte cognoſcit. Niſi em̄ ab exteri oribꝰ deſiderijs ſe abſcōdat. int̓na nō pene trat ⁊ occultat̉ vt audiat. ⁊ audit vt occultet̉ Hec ille. Uerba hꝰ dīni ſuſurrij qn̄qꝫ ſic ſt̓ abſcondita et occulta vt in intimis audita extra dici nō poſſint. Unde dicit Gregꝭ. xv. moral̓. Riuuli ſpūaliū donoꝝ ī amātꝭ men te ita de celeſtibꝰ ſubtilit̓ currūt. vt ꝑ os car nis explicari non poſſint. Hec gͦ nemo ſcit niſi qͥ accipit. Apoca. v. vbi dicit Haymo. qͥ ad hͦ p̄deſtinatꝰ eſt. Uel vt dic̄ Aug. ibideꝫ. Qui acceꝑit ꝑ exꝑientiā vel ꝑ reuelationē. Sic igit̉ apparet qͣliter deꝰ ſpūꝫ nr̄m ī me ditatiōibꝰ alloquat̉. Diſtinctio qͣrta. Uarto videndū eſt qͣliter ſpūs no ſter ſiue mens nr̄a in meditatiōibꝰ ſuis deū ſe alloquētē alloquat̉. Cū em̄ deꝰ vt iā ſupra dictū eſt ſpm̄ ſiue mentē nr̄am in meditatiōibꝰ qn̄qꝫ tā amicabilit̓ et dulcit̉ alloquat̉ vt ſpūs nr̄ qͣſi āmirādo cū ꝓph̓a clamēt. Ꝙ dulcia faucibꝰ meis eloqͥa tua. ſuꝑ melori meo. cōdecens ⁊ neceſſe eſt vt ſpūs nr̄ deū alloquēteꝫ ſe hūilit̓ ⁊ dulcit̉ cū reuerētia ⁊ cū gr̄arūactiōe alloquat̉. De hac allocutione dicit Bern̄. ſer. xlviij. ſuper Canti. ſic. Sicut qͦndā moyſes qͣi amicus ad amicuꝫ cū dn̄o loq̄bat̉. ⁊ dn̄s rn̄debat. ita ⁊ nunc int̓ verbū et aīam ac ſi int̓ duos vicinos familiarꝭ admodū celebrat̉ allocu tio. Nec mirū. Ex vno em̄ fonte amorꝭ vni cuiqꝫ influit diligere inuicē ⁊ ꝯfoueri ꝑiter. dulciora gͦ melle volant hincinde totiꝰ in ſi ꝟba ſuauitatis et mutui ferunt̉ aſpectꝰ. ſctī indices amoris. cū dicat alter in Cant̓. Ec ce tu pulchra es amica mea. ⁊ ſtatim altera dicat. Ecce tu pulcher es dilecte mi. Ibid̓. Lectulus nr̄ floridꝰ. Hec ille. Primo igi tur de iſta locutiōe notādū eſt ꝙ deꝰ ſūme affabilis vt ſpm̄ ſiue aīam ad hāc allocutio nē animet ⁊ incitet ip̄e pͥor alloquit̉ eā dul citer inuitādo ad ſe alloquēdū dicēs Canti. v. Sonet vox tua in auribꝰ meis.i. deſi deriū tuū. Et reddit illiꝰ rōneꝫ dicēs Uot em̄ tua dulcꝭ. qꝛ ꝓcedit a fonte dulcedini. inſpirate charitatis. ⁊ ex fonte candide pide veritatis. ideo in ſpū ⁊ veritate ſon in auribꝰ meis. Et qͥa verba tua exteriora dulceſcūt ex dulcedine verboꝝ interiorū. ideo fauus diſtillās ſunt labia tua. Canti iiij. qͣntū ad verba exteriora. qꝛ mel dulcis charitatis. ⁊ lac candentꝭ veritatis ſub lin gua tua abſcōdita ſunt. qͣntū ad verba inte riora. ideo eloquiū tuuꝫ dulce Canti. v. Scd̓o de iſta allocutione nota qͥd ſit os anīe vel ſpūs. qͥd lingua quibꝰ deū alloqui mur. Grego. xv. moral̓. dicit. Qos cordi .i. aīe eſt meditatio ſiue cogitatio. alias ꝓ pheta nō diceret. Labia doloſa in corde et corde locuti ſunt. Ex habundātia em̄ cor dis os loquitur tam ſpūale qͣꝫ corꝑale. ſiue bonum ſiue malū. Lingua vero ſpiritꝰ ſiue anīe quid ſit. oſtēdit Bern̄. ſer. iiij. ſuꝑ Can tica dicēs. Verbū dei eſt ſpūs. ⁊ anīa eſt ſpi ritus. ⁊ habēt linguas ſuas quibꝰ ſibi ſe al terutrū alloquant̉. p̄ſenteſqꝫ ſe indicēt. Et verbi diuini ingua ē fauor dignatōis. An me vero lingua eſt feruor deuotiōis. Et ſe quit̉ ibidē. Elinguis eſt anīa atqꝫ infans q̄ hanc nō habet. ⁊ nullatenꝰ poteſt illi eſſe ẜ mocinatio cū verbo dei. ideo cū verbū h iuſmodi linguā mouet. volens ad anim loqui. nō poteſt anīa nō ſcire vel ſentire ſermonē. Uiuus eſt em̄ ſermo dei ⁊ effic et penetrabilior om̄i gladio ancipiti. ꝑtin gens vſqꝫ ad diuiſionē ſpiritꝰ ⁊ aīe. Et rur ſum cū ſua verba mouet anīa. v̓bū de to minꝰ poteſt latere. nō ꝓpt̓ hoc qꝛ vbi ſens. ſed magꝭ ꝓpter hoc ꝙ niſi ip̄o ſtimulā te deuotiōis līgua mīme ad loquendū mō uetur. Hec om̄ia Bern̄. ⁊ Greg. Tercio neceſſariū puto circa iſtā allocutionē ſpiri tualē ſcire quid ſint v̓ba ſpiritꝰ ⁊ anīe. ⁊ qu ter diuerſimode deū alloqͥtur aīa. De ho cit Grego. v. moral̓. ſic. Anīarū verba ſun ip̄a deſideria. Nā ſi deſideriū ſermo nō eet. ꝓpheta nō diceret. Deſideriū cordis eorum audiuit auris tua. Magnū deſideriuꝫ cit magnꝰ clamor. Tanto gͦ minus clamatqs quāto minꝰ deſiderat. ⁊ tanto maior cem in aure incircūſcripti ſpiritꝰ exp quāto ſe in eius deſiderio plenius funol. Inde dicit Augꝰ. x. lib̓. ꝯfeẜ. Et nota ꝙ ui hil corꝑale in ſpūali allocutiōe imaginud Fo. CXCII ¶Uan̄ Bern̄. ſermone. xlvj. ſuꝑ Canti. di qi Quotiēs legis vl̓ audis verbū eternuꝫ am ꝑiter colloqͥ. ⁊ ſeinuicē intueri. no aginari corporeas voces. vel apparere poreas imagines. qꝛ hec locutio ꝟbi eſt oni. ⁊ reſpōſio anīe eſt admiratio actione. Hec Bern̄. Sed qꝛ Gre oij moꝝ. dicit. Uox aīe ꝑ diſtincta ꝟ̓ba ſe icat dū ſe ꝑ innumeros modos admi qis format. Ideo notādū eſt ꝙ anīa ſi pūs humanꝰ ẜm diuerſa deſideria ⁊ di modos admiratiōis diuerſimode quit̉ in ſuis meditatiōibꝰ. Qui licꝫ niti. tn̄ ad ſeptē reducunt̉. Qn̄qꝫ ū animꝰ alloquit̉ vt deū fideliter oran tqn̄ in meditatiōibꝰ ſuis deſideria ſua in vera fide ⁊ ſincera charitate ſoli deo exhi ſoli deo debet̉. Matth̓. iiij. Domi tuū adorabis. ⁊ illi ſoli ſeruies. Ue ratores ſunt qͥ eū in ſpū ⁊ veritate ad Ioh̓. iiij. Ita ꝙ ꝯcordat cultꝰ exteri riori. Soli aūt deo ſeruit̉ cū totꝰ ho in deū ꝑ intentionē ordinat̉. Ut cre vehemēter admirādo. vt qn̄ cū ſtupo ntꝭ diuinoꝝ operū ⁊ ꝑfectoꝝ magni dinē rimat̉. ꝑ gradꝰ admiratiōis aſcēden do vſqꝫ ad mētis exceſſum. ait Richar. lib̓. v. ca. xv. vt clamet cū apl̓o. O altitudo diui rū ſapiētie ⁊ ſcīe dei ⁊c̄. Et pͣs. Ꝙ magni ata ſunt oꝑa tua dn̄e. Ut pr̄em confi dent̉̓ dep̄cando. vt qn̄ deſideria filialis ne ceſſitatis ad paternā ꝯfidentiā humilit̓ cla cēdo. Pr̄ nr̄ qui es in celis ⁊c̄. In qͦ petitiōes nobis neceſſarie includūt̉ go. xv mora. dicit. Uera poſtulatio nō eſt in vocibꝰ oris ſed in cogitatiōibꝰ cordis Ualentiores voces apud ſecretiſſimas au res dei nō faciūt v̓ba nr̄a ſed deſideria pet Ut donū hūiliter honorādo. vt qn̄ tilē reputās ẜuū nihil boni ſibi aſcri bit. ſed om̄ia a dn̄o largitore oīm ſe gratis reciꝑe cognoſcit. Un̄ Grego. xvj. moral̓. di tit ſicrecitās illud Psͣ. Dixi dn̄o deꝰ meus ts tu qm̄ bonoꝝ meoꝝ nō eges. ⁊ dicit. Ta lis vere nob̓ dn̄s eſt qͥ bono ſerui non indi pet. ſed bona cōfert. Ut iudicē horribili ter timendo. vt qn̄ trepidis deſiderijs rea tu ⁊ infirmitatē ꝓpriā cū cōfidentia infinite mūſcōie inſinuat. dicēs illud Iob. x. Loqͣr In amaritudine anīe mee. vbi dicit Grego. Amaritudo pn̄tis pn̄ie extinguit ſupplicia ſequētis ire. qͣre cōfidenter dicit. Noli me ꝯdemnare. Si autē dicis. nō ꝯdēnabo te. ergo indica mihi cur me ita iudices. Rn̄dꝫ dicens ꝑ apl̓m. Cū a dn̄o iudicamur corri pimur. vt non cū hoc ſeculo damnemur. Ut ſociū familiarit̓ cōfabulando. vt qn̄ anīa diuina allocutiōe refecta ecōuerſo ſe ip̄am cū gr̄arūactione in feruore deſiderio rū ſocialit̓ ſe exhibet. ⁊ familiarit̓ ſe alloq̄n tem alloquit̉. Ꝙ autē ſocietas poſſit eſſe in ter deū ⁊ anīam. dicit apl̓s.j. Corinth̓. j. ſic. Fides eſt ꝑ quā vocati eſtis in ſocietateꝫ fi lij eius. ⁊ pͥma Ioh̓. jͣ. ca. Si in luce ambu lamꝰ ſicut ⁊ ip̄e in luce eſt. ſocietatē habebi mus adinuicē. Ꝙ autē mutuo ſe ⁊ ſocialit̓ alloquant̉ ptꝫ ſupra. vbi d̓r. ꝙ deꝰ qͣſi viator itinerantibꝰ ſeſe aſſociat. ⁊ iocūdiſſimis cō fabulationibꝰ ſuis a labore vie releuat om nē hoīem ⁊ cōmutat ⁊c̄. Ut ſponſuꝫ dul citer ſuſurrādo. vt qn̄ p̄ magnitudine amo ris occulta ⁊ intima deſideria nec ad plenū formare valet nec plene exprimere. Cū em̄ dominꝰ deus cū anīa ſuſurret vt ſupͣ dictū eſt. neceſſe eſt vt anīa cū deo ſuſurret. Su ſurriū autē diuinū vt ait Grego. v. moꝝ. eſt cū anīam tā intima inſpiratiōe alloquit̉ vt ꝑ os carnis exprimi nō poſſit. Sic ⁊ ſuſur rium aīme eſt. vt cū ad intima ſua reducta fuerit ꝑ diuinū ſuſurriū concipiat verba q̄ per os carnis expͥmere nō poteſt. Hoc au tem ſuſurriū nō fit niſi in ſilentio ⁊ in ſolitu dine. Ideo dicit dn̄s ꝑꝓphetā Oſee. ij. Du cam eā in ſolitudinē. ⁊ ibi loquar ad cor eiꝰ. Ducit autē in ſolitudinē vocando eam ad ſua intima vt ſola cuꝫ ſolo loquat̉. in nullo impedita. Un̄ Canticoꝝ vltimo dicit. im pedite. Fac me audire vocē tuam. ac ſi di cat. Ego intimꝰ menti ſum. tu autē exteriꝰ adhuc quaſi longe diſtas. ait Uercellen̄. ⁊ deo vox tua quaſi exterior minus audibi lis tanqͣꝫ frigida. ⁊ ideo minꝰ gratioſa. et iō fac me audire vocē tuam in intimis arden tiſſimorū deſideriorū. Un̄ Uercellen̄. ex ponens idē verbū dicit. Sponſus trahēs ſe ad interiora ſuꝑnarū allocutionū. vt ani mā ad interiora deſiderioruꝫ ꝓuocet. et eo feruētiora deſideria ī ea ſuſcitet. dicit. Fac me audire vocem tuā in intimis tuis. Nō em̄ eſt ſpōſo vox audibilior qͣꝫ feruens deſi deriū ſui. Hec ille. Ex quo ptꝫ ait Uercel lenẜ. ꝙ dn̄s oſtēdit nihil nobis eſſe ſalubri us. nihil in nob̓ eſſe deo iocundiꝰ. nihil in portione marie eſſe ꝑfectiꝰ qͣꝫ in feruore de xx 2 De ſeptem itineribus eternitatis ſideriorū extaticorū in diuinū radiū exten toruꝫ inceſſant̓ exerceri ſemꝑ in ſuꝑnis. io cundādo in intima dei allocutiōe. Ibi au dit verba archana q̄ non licet homī loqͥ. ait Hugo ſuꝑ. vij. angel̓. hierarchie. Diſtinctio quinta. Uinto qꝛ ſimillima ſūt cogitata no ſtre mentꝭ ſermonibꝰ veritatꝭ. ideo neceſſe eſt vt arbitror ſcire qualiter allocutio diuīa a noſtra meditatiōe ⁊ cogi tatione diſtinguat̉. De qͦ notandū eſt ꝙ cū ẜm Augꝰ. de triplici habitaculo. allocu tio dei ſit diuīa inſpiratio qua mētibꝰ nr̄is ſuā voluntatē ⁊ ſuā veritatē inuiſibilit̓ oſtē dit. Meditatio auteꝫ humana ſit ſtudioſa mentis intētio ad inueſtigandū veritateꝫ. diligēter inſiſtens cū labore. ait Richardꝰ. planū eſt ꝙ meditatio humana ab allocuti on diuīa multiplicit̓ diſtinguit̉. Primo diſtinguunt̉ hec. qꝛ allocutio diuīa p̄cedit ⁊ inchoat meditationē humanaꝫ. Dicit em̄ apl̓s. ij. ad Corinth̓. iij. ꝙ nō ſumꝰ ſufficien tes cogitare aliqͥd ex nob̓ tanqͣꝫ ex nob̓. qͣn to minꝰ ſumus ſufficiētes aliquid medita ri ex nobis tanqͣꝫ ex nob̓. cū meditatio ꝑfe ctior ſit cogitatiōe. ſicut dicit Richar. lib̓. j. ca. iij. Sufficiētia autē nr̄a ex deo eſt. Und̓ Eccī. xxxiiij. Cor homīs fantaſias patit̉ ni ſi ab om̄ipotēte iuuet̉ ⁊ illuſtret̉. Niſi gͦ allo cutio diuina ſiue inſpiratio mentē ad me ditandū excitet ⁊ inſpiret ſpiritui qͥd. quali ter ⁊ quādo de diuinis ſit meditandū. hu mana meditatio vana et inutilis remanet. qꝛ in ea nō exardeſcit ignis deuotōnis. ſed ignis vanitatꝭ et cupiditatis. Scd̓o di ſtinguunt̉. qꝛ allocutio diuīa meditationē humanā inſtruit ⁊ verificat. Allocutio enim diuina ex inſpiratiōe diuīa ꝓcedit. a verita te infallibili docens loqui ⁊ meditari cele ſtia. ⁊ ſuꝑnaturalia on̄dit vt ſupra dictū ē. Meditatio autē orit̉ ex rōne hūana. vt di cit Richar. li. j. ca. iij. Qualit̓ ergo rō medi tationē de celeſtibꝰ inſtruet vel verificabit cū ip̄a ſine inſpiratiōe ⁊ vnctiōe que de om nibꝰ docet vt d̓r j. Ioh̓. ij. ca. nō poſſit ſe ex tendere ad ſuꝑnaturales veritates. ⁊ iō cir ca talia ceca ⁊ muta eſt. Qui em̄ de terra eſt de terra loquit̉. Ioh̓. iij. vbi dicit Auguſ. ꝙ homini ẜm ſe ꝯſiderato nō ꝯuenit loqͥ niſi terrena. Talis em̄ ex ꝓprijs loquit̉. ⁊ aīalis homo nō ꝑcipit ea q̄ dei ſunt. Talis iniqui tatē meditatꝰ eſt in cubili ſuo. ait pͣs. id ē. in corde ſuo. de qͦ exeunt furta. homicidia ⁊c diuina aūt allocutiōe adueniēte ⁊ audita ī interiori inſpiratiōe tota meditatio inſtrui tur ⁊ verificat̉. In inſpiratiōe em̄ idē eſt de cere ⁊ illuminare. audire ⁊ videre. Quia ſi cut dicit Greg. ij. moral̓. qͣſi audiri dicit̉ qd̓ videntibꝰ inſpirat̉. Loquēdo veritas doce tur. illuminādo veritas videt̉. Hec ille. ẜ perientia p̄dictoꝝ ptꝫ. Quia cū ex habū tia cordis os loquit̉. tam cordis qͣꝫ corꝑ De corde ſic inſpirato nō exeūt cogitatōes male. furta. homicidia ⁊ cetera talia. ſed me ditatiōes odorifere. verba dulcia. vt talis anīa dicere poſſit illud Canti. jͣ. Faſciculꝰ mirrhe dilectꝰ meus mihi. int̓ vbera mea cōmorabit̉. Dilectꝰ inter vbera.i. in mea mo moria ait gloſa cōmorat̉ ꝑ cōtinuā medita tionē. vt faſciſculꝰ mirrhe q̄ corꝑa a putre dine cōſeruat. ⁊ vermes mortificat ait Ue cellenẜ. ⁊ iō faſciculꝰ mirrhe ſignat ſuauiſſi mā fragrantiā ſanctaꝝ meditationū de d̓o. que mentē a putredine ⁊ corruptiōe morta liū p̄ſeruat. ⁊ vermes.i. offendicula medita tionū mortificat. Talis meditatiōis eloqͥ um eſt dulce. Canti. iiij. Tercio patet di ſtinctio inter allocutiōem diuinā ⁊ medita tionē. qꝛ allocutio dīna meditatōnē hūanā ꝑficit ⁊ ꝯſummat. Dicit nāqꝫ Diony. in pͥn cipio angel̓. hierar. Ꝙ bona naturalia ꝑfi ciunt̉ ꝑ bona ſuꝑnaturalia. De bonis autē naturalibꝰ aīe dic̄ glo. ſuꝑ pͥncipiū Cāt̉ ſic. Om̄es anīe motōnes vniuerſitatꝭ cōditor creauit ad bonū. ſcꝫ eternū. ad qd̓ tn̄ ꝑ ſe ꝑ uenire nō poterāt niſi ſuꝑnaturalibꝰ ꝑfi rent̉. Unde d̓r ibidē. Diſce motꝰ ar natural̓ amoris incēdiū ad melio ferre. ſcꝫ ad ſuꝑnaturales ꝑfectiōes. Mo tus em̄ anīe tā intellectuales qͣꝫ affectuales īter deū ⁊ aīam in meditatiōibꝰ qͣi qͥdā nun cij diſcurrūt. qͥ inutiles ⁊ indigni erūt in cō ſpectu dei. niſi lumīe veritatꝭ ⁊ feruore cari tatis ꝑ diuinū alloquiuꝫ p̄ueniant̉. e ſi homo ex ꝓprijs loquat̉ mendax inu Hec em̄ dona ſuꝑnaturalia faciūt motut mentis tā intellectuales qͣꝫ affectuales de gnos ⁊ acceptos in ꝯſpectu dei tāqͣꝫ filios iude ⁊ hierl̓m. De iſtis nūcijs loquens vt char. li. iiij. de ꝯtemp̄. ca. xiiij. dicit ſic. Que tidie niſi fallor qͥ meditatiōi ⁊ locutiōi inſu ſtitis dei nūcios ſuſcipitꝭ. Quotiens emet abditis ſcripture receſſibꝰ nouos intellect eruimꝰ quid aliud qͣꝫ quoſdā dilectinoli Fo. CXCIII nuncios recipimꝰ huic ſane negocio ſubẜ nit om̄is ſacra lectio. ſagaxqꝫ meditatio. A lnj nanqꝫ legētibꝰ alij meditātibꝰ diuinorū ſecretoꝝ internuncij occurrūt qͥ dilecti no ſtri ad nos mādata ꝑferunt ⁊ de ſingul̓ in ſtruunt. Nō em̄ decet amātes mutua ſtu dia mutuaqꝫ in alterutrū deſideria neſcire. neqꝫ ſufficit eſtuanti anīe. ardentiqꝫ deſide elaudire. Obſecro gͦ manda reman nciꝰ medius inter nos diſcurrat. qͥ ſingulis inſtruat. doceat me nō ſolū jtum meuꝫ. ſed ⁊ de ſtatu tuo. doceat apud te ſit. vel qͥd tibi de me placuerit. e. Sed qual̓ differētia inter nun ros ⁊ falſos ſit. ⁊ quō cognoſcamus Rich̓. lib̓. v. ca. ij. di. ſic. Diuinꝰ nunciꝰ lubio eſt ꝑ quē diuine volūtatis bene citū cognoſcimꝰ. ꝑ quē ad eternorū cō onē illumīamur. ꝑ quē ad eternoꝝ de iū inflāmamur. Hec ille. Ex qͦ ptꝫ iſto iunciorū differētia. Nunciātes em̄ nob̓ int̓ cōtra dei voluntatē vel de mūdanis vel de his q̄ ſunt carnis ſunt falſi nuncij q̄ carnis ſunt ſentiētes. qꝛ caro ⁊ ſanguis re uelauit eis. Alij vero ſapiūt q̄ dei ſunt. quia pater reuelauit eis. gͦ ex fructibꝰ eoꝝ cogno ſcetis eos. Prouerb̓. xxv. Aqua frigida aīe fitienti. bonꝰ nunciꝰ de terra longinqͣ. Sꝫ Bern̄. ſuꝑ. xxxiij. ſuꝑ Canti. alit̓ diſtinguit inter allocutionē diuinā ⁊ meditationē hu manā. di. ſic. Sunt quedaꝫ vba nr̄i ſponſi ad nos noſtre meditatōes de ip̄o ⁊ de eius pl̓a. elegantia. potētia ⁊ maieſtate. ⁊ non ſo lū hec ſed ⁊ cū ver ſamꝰ auida mēte teſtimo nia eius ⁊ iudicia oris eiꝰ. ⁊ in lege eius me mur die ac nocte. ſciamꝰ ꝓcerto adeſſe ſſuꝫ. atqꝫ alloqui nos. vt nō fatigemur laboribꝰ. ſermonibꝰ delectati. Tu ergo cuꝫ alia volui anīo ſentis. nō tuā putes co ionē ſed illū agnoſce loquentē qͥ apud ꝓhetā dicit. Ego qͥ loquor iuſticiā. Sequi tur. Si ſil̓ia em̄ ſunt cogitata nr̄e mentis ſerionibꝰ veritatꝭ in nobis loquentis. nec facile qͥs diſcernit qͥd intus cor ſuū portat. qd ve intus audiat. niſi qͥ prudent̓ aduer tit dn̄m in euāgelio loquentē. Quia de cor ue exunt cogitatōes male. ⁊ illud. Quid co bitatis mala in cordibꝰ veſtris. ⁊ loquit̉ mē daciū qui de ꝓprijs loquit̉. Apl̓s aūt. Non ſumus ſufficiētes inquit cogitare aliqͥd ex nobis tanqͣꝫ ex nobis. ſubaudis. bonū. ſed vett i ia nt. a ex. pea eſt Sequit̉ Cī ergo mala in corde verſamꝰ. nr̄a cogitatio eſt. ſi bona. ſermo dei eſt. Illa cor noſtruꝫ dicit. hec audit ſi bona ſunt. Audiā ait ꝓpheta qͥd loquat̉ in me dominꝰ deꝰ. qm̄ lo. pa. in ple. ſuam. Itaqꝫ pacē. pietatē. iuſticiaꝫ deus in nobis loqͥtur. nec talia nos cogitamus ex nobis. ſed in nobis audimꝰ. Ceterū homi cidia. adulteria. furta. blaſphemias. et his ſil̓ia de corde exeunt. nec illa audimꝰ ſed ea dicimus. Seqͥtur. Fiunt tamē qn̄qꝫ ī cor dibus immiſſiones ꝑ angelos malos. vt in corde iude miſit diabolꝰ ⁊c̄. nec talia de cor de exeunt ſed ei immittunt̉. Quid auteꝫ in his tribuat̉ cordi. vl̓ quid hoſti. ⁊ quando. incertū eſt mihi. ſed hͦ quidē ſine periculo ē Sed ſane aliud eſt vbi ꝑiculoſe īmo dāna biliter errat̉. atqꝫ vbi certa regula p̄figit̉. ne qd̓ dei eſt in nobis. demꝰ nobis. putantes verbi viſitationē. noſtrā cogitationē. Quā tū ergo diſtat bonū a malo. tātuꝫ diſtāt iſta duo a ſe. qͦniā nec de verbo malū. nec de cor de exit bonū. niſi forte qd̓ prius de v̓bo cō cepit. Sciant em̄ inimici gr̄e abſqꝫ gratia. nec ad cogitandū bonū ſufficere cor huma nū. ſed ſufficiētia eiꝰ ex deo eſt. Et ſciāt qͥ cō gitant bonū vocē dei eſſe. nō cordis proleꝫ exiſtere. Uide autē qͦniā verbū dei qd̓ egre ditur de ore d̓i nō reuertit̉ ad eū vacuū. ſed ꝓſperatur. et facit om̄ia ad q̄ miſit illud. v dicere poſſis. ⁊ tu gr̄a dei in me vacua non fuiſti. Sequit̉. Felix mens cui indiuiduꝰ comes vbiqꝫ ſe affabilē p̄bet. cuiꝰ indeſinē ter oblectata ſuauitate facundie. a carnis moleſtijs ⁊ vicijs ſeſe vendicat. omni hora redimēdo tempꝰ a diebꝰ malis. quoniaꝫ ta lis nō ꝯturbabit̉ ſicut dicit ſcpͥtura qͥcquid acciderit ei. Hec oīa Bern̄. Diſtinctio ſexta. Exto videndū eſt qualit̓ ſpiritꝰ no ſter in itinere ſtudioſe meditatiōis intrinſecū ſecretū. eternū maneriuꝫ dn̄i ieſu ingredi conatur. Circa qd̓ no tandū eſt ꝙ cū verbū eternū ſe ſpiritui nr̄o in meditatiōe ſua qͣſi quendā viatorē iocū diſſimis ꝯfabulationibꝰ aſſociet. ip̄m de tē poralibꝰ abſtrahendo. de eternis inſtruen do. ad eterna inuitando. vt ex p̄dictis pate re poteſt. ideo neceſſe eſt vt ſpūs noſter tē poralia fugiat. qꝛ ex hoc eternis appropin quat. ⁊ ad interiora deſerti cū moyſe ītrat. vt de eternis audiat. in ſolitudine medita tionis aſſidue ꝑmaneat. in eterna introeat xx 3 De ſeptem itineribus eternitatis ⁊ cū apl̓o paulo cōuerſatōeꝫ in celis habe at. vt cū Psͣ. dicere poſſit. Ecce elōgaui fu giens. ⁊ māſi in ſolitudine. Qd̓ verbum ex ponēs Bern̄. ſuꝑ Cantic̄. dicit ſic. Nō fuit ꝯtentus exire niſi et longe ſe faceret vt qͥe ſcere poſſet. ⁊ ſi trāſiliſti carnis oblectamen ta vt minime iā obedias cōcupiſcēcijs eiꝰ. nec tenearis illecebris ⁊ curis. ꝑfęciſti ⁊ ſe paraſti te. ſed nōdū te elongaſti. niſi ⁊ irru entia vndiqꝫ fantaſmata corporeaꝝ ſimili tudinū trāſuolare mentis puritate p̄uale as. Hucuſqꝫ noli tibi promittere requiem. Erras ſi circa te inuenire eſtimas locuꝫ ſe cretū quietis ⁊ ſolitudinis. ſerenū luminis ⁊ habitaculū pacꝭ. Hec Bern̄. Sed no ta ꝙ hec ſolitudo meditatiōis in mente eſt humana. vt dicit Grego. iiij. moral̓. vbi di cit ſic. In ſolitudīe manere eſt a ſecreto cor dis terrenorū deſiderioꝝ tumultꝰ expelle re. ⁊ in vna intentiōe eterne patrie amoreꝫ intime quietꝭ anhelare. Sequit̉. A tumul tu rerū temꝑaliū magnū quendaꝫ ſeceſſum petierat. quietā mentē. in qua tanto verius deū cerneret. quāto hunc cū ſe ſolo ſolū in ueniret. Hec ille. Un̄ Psͣ. manens in ſoli tudine illa ait. Expectabā eum qͥ ſaluū me fecit a puſillanimitate ſpūs et tempeſtate. In qͥbus ꝟbis dicit ſe ꝓpheta a duobꝰ ma lis liberatū in ſolitudine. q̄ cōſueuerūt im pedire ambulātes in tenebris eternitatis. ſcꝫ a puſillanimitate ſpiritus ⁊ tempeſtate. Primū eſt interiꝰ. ſcd̓m eſt exteriꝰ. Pri mū ſcꝫ puſillanimitas ē ex defectu fidei ex quo omīa interiora impedimēta oriunt̉. qꝛ ſpūs ſine fide infirmꝰ eſt vſqꝫ ad mortem. Ab hac puſillanimitate in ſolitudīe tm̄ ſal uatus fuit. vt dicat. Quoniā in te eripiar a temptatiōe. ⁊ in deo meo trāſgrediar mu rū. Qd̓ Grego. exponens. xvj. moral̓. dicit Murus eſt om̄e qd̓ itineri nr̄o obijcit̉. ſed murū trāſgredimur. cū p̄ amore illius ob iecta omīa in mūdo calcamꝰ. Scd̓m ſcꝫ tempeſtas eſt ex defectu charitatꝭ. ex qͦ ori unt̉ impedimēta itinerantiuꝫ ab exteriori. qꝛ omīs tempeſtas exterior frequēter ge nerat interiorē niſi aſſit charitas q̄ oīa ſuf fert. Ab hac tēpeſtate in ſolitudīe pͣs tm̄ li beratꝰ fuit vt diceret. qm̄ in ſolitudine expe ctabam ꝑfecit pedes meos tanqͣꝫ ceruorū. Qd̓ Grego. xxviij. moꝝ. exponēs dicit. Ele ctorū mentes cerui dicunt̉. dū queqꝫ q̄ in hͦ mūdo obuiantia obſiſtere ſibi ꝯſpiciūt. cōtemplatiōis ſaltu trāſcendūt. ⁊ more ceruo rū deſpectis terrenarū rerū ſentibꝰ in ſup na.i. eterna ſe euehunt. Hec ille. Igit̉ i hac meditatiōe ſolitaria ſola cū ſolo ſecure ma net a tꝑalibꝰ abſcondita eternis veritatibꝰ meditatiōe fidei ⁊ charitatꝭ feruore viuifi cata ⁊ ſtabilita. Qd̓ etiā Hugo lib̓. iij. de ar cha Nōe on̄dit dicēs. Si ꝑ ſtudiū medita tionis aſſidue cor noſtrū inhabitare ceper mus. iā quodā mō temꝑales eſſe deſtitim ⁊ qͣſi mortui mūdo facti. intus cū deo viui mus. tūc quicqͥd fortuna extra molit̓ fac ꝯtemnimꝰ. qꝛ ibi fixū eſt noſtrū deſideri vbi mutabilitati nō ſubiacemꝰ. Ecce iā ſtu dioſa mentꝭ meditatio intantū ſe exercuitꝫ ꝑfecit ꝙ in ꝯtemplationē trāſiuit. Et hoc ē qd̓ dicit Richar. lib̓. j. ca. iiij. ſic. Ueritateꝫ meditationē diu queſitā tandē inuenta mens ſolet cum auiditate ſuſciꝑe. mirar cū exultatiōe. eiuſdē quoqꝫ admiratōi diu tius inherere. ⁊ hͦ eſt iā meditādo meditati onē excedere. ⁊ ꝑ meditationē in ꝯtēplatio nē tranſire. ſicut etiā cogitatio qn̄qꝫ in me ditationē trāſit. Hec ille. Ex his apparere pōt quō ſpiritꝰ humanꝰ ꝑ meditatōnē eter norū a temꝑalibꝰ recedit ⁊ eternis inheret. vt dicat eū apl̓o. Nr̄a ꝯuerſatio in celis eſt. ad Philip̄. iij. ⁊ cū Psͣ. Tranſiuimꝰ ꝑ igneꝫ ⁊ aquā. ⁊ eduxiſti nos in refrigeriū. Diſtinctio ſeptima. Eptimo videndū eſt qualit̓ ſpiritꝰ humanꝰ ad venienduꝫ ꝑ iter ſtudi oſe meditatiōis ad intrinſecū ⁊ et̓ num dn̄i ieſu ſecretū. ab ip̄o dulcit̉ inuitat̉. dicente Canti. ij. Surge ꝓpera amica mea colūba mea. formoſa mea ⁊ veni. Cuiꝰ in uitationis ſubiūgit allectiuuꝫ di. Ueni. iā eſt itinerādi optata facilitas. Iā em̄ im ber cure temꝑalis diſtrahentꝭ ⁊ impedien tis ambulātes in itinere meditatiōis abijt ⁊ receſſit. ⁊ qꝛ pluuia eſtiualis deſcēdit. ⁊ ve nit in vellus virgineū. colligēdo diſperſio nes meditationum. ad cōgregantꝭ patris vnitatē. ⁊ ſimplificatā et̓nitateꝫ. Dicit erg aīam inuitādo O amica mea ꝓpter med tatiōis tue amoroſaꝫ aſſiduitatē q̄ eſt ince tiua amorꝭ. qꝛ in ea exardeſcit ignis. ait ps Qd̓ Hugo li. iiij. de archa noe exponēs di cit. Sicut ligna ignē nutriūt. ſic cogitatio nes ſiue meditatiōes deſideris paſcūt. qte CXCIIII Fo. a ditit neditatrix et̓noꝝ Faſcicullꝰ rhe dilectꝰ meꝰ mihi. int̓ vbera mea cō jbit̉.i. in memoria mea. ait glo. ſiue me iōe. Surge ꝑ meditatōnis tue extē a tꝑalibꝰ in eternitatē. vt pͥmo egredi cū yſaac in agrū ad meditandū. Se extendas te in celū cū apl̓o ad conuer Philip̄. iij. O colūba mea. pro itatiōis tue columbinā ſimplici Iſaie. xxxviij. Meditabor vt colūba rcellenẜ dicit. ꝙ colūba habet ſimplicē tū. ⁊ ſignat purā ⁊ ſimplicē intelligen xpura autē ⁊ ſimplici intelligētia ori pure ⁊ ſimplices meditatiōes. que ſūt gratiſſime. Propera ꝑ meditatōnis jgilitatē. Quā agilitatē deſiderabat q̄ Quis dabit mihi pennas ſicut colū volabo ⁊ requieſcā. Quā agilitatē ob tinuit cū dixit. Si aſcēdero in celuꝫ tu illic deſcendero ad infernū ades. Si ſum pennas meas diluculo ⁊c̄. O for mea ꝓpter meditatiōis tue pulchrifi uritatē. Meditatiōis em̄ ſedula exer tio circa eterna mentē purificat a tem ilibꝰ abſtrahēdo. ⁊ eā pulchrificat ⁊ for am facit ad eterna extendendo. vt cum Meditatꝰ ſum in nocte. ſcꝫ tem ercitabar. me ad eterna extendē opebā ſpūm meū. nō ſolū a temꝑali giendo. ſed etiā vmbrā tꝑaliū ſil̓itu ⁊ imaginū om̄ino abſtergēdo. De hac ſione ad eternitatē dicit Augꝰ. li. j. de trini. ca. xiij. Mens qͣnto magꝭ ſe extendit ad illud qd̓ eternū eſt. tanto magꝭ ſe exten dillud qd̓ format̉ ad imaginē dei. ⁊ iō eda eſt facies dei ſemꝑ. vt imago ma gis reformet̉. donec ẜm apl̓m in eandē ima ginem tranſformet̉. vt dicat illi deus illud Cantic̄. iij. Ꝙ pulchra es ⁊c̄. Ueni igit̉ ad meū intrinſecū. ⁊ intra in gaudiuꝫ domini ſul. veni iam ingreſſa vt amplius ingredia ris. qꝛ poſt me ingredi nō ceſſabis. Hiere. ij Et huiꝰ amoroſe inuitatiōis ſubiungit pſum allectiuū dicēs. Surge veloci veni. qꝛ imber abijt et receſſit. Quod Uercellenẜ exponēs dicit. Imber ē aqua lalis a celo fugiens. ⁊ in terrā corruēs. faciens. ⁊ in ml̓tas guttas ſeu partes diuidens. lutū generans. ⁊ itinerātes impe diens. ⁊ ſignat affectū cure temꝑalis. qͥa lu bricū ⁊deorſum trahit. ⁊ qͣſi iuſta neceſſita te mentē retrahit a ſuſpendio ſpirituali in eterna ſpectacula. ⁊ ad ſollicite tractāda ne gocia terrena vehemēter vrget. Unde ſpi ritualis mentis feruorē ſepe tēpefacit. vel etiā totaliter extinguit. licet quidā ꝑfectiſſi mi inter maiores exemplo angelico prece dāt ⁊ īcedāt erecti. Exo. xxiij ⁊. xxxij. Infe rius agunt ſurſum erecti. ſcꝫ per rectam et deuotam intentionē. Iſte ymber eſt vitan dus in vſu et intentione. Hec ille. Sed qͥa iſte ymber ſiue aqua hyemalis abijt et re ceſſit. et ymber eſtiualis ſiue aqua ſapiētie ſalutaris aduenit que iter meditatiōis no ſtre ab eternis non impedit ſed promouet. dirigit et perficit. ideo veni. Nam hec aqua eſtiualis ſpiritū tuum in meditationibꝰ ad veniendū ad meam eternitatē ſurſum eri git. ad meā eternitatem ſalire facit. ad meaꝫ eternitatem introducit. Unde Ioh̓is. iiij. dicit ieſus ſol eſtiuus. Aqua quam ego do fiet in eo fons aque ſalientis in vitam eter naꝫ. In his verbis veritas innuit ꝙ aqua eſtiualis a fonte vite oritur. quia apud de um eſt fons vite. ait Pſalmiſta. ⁊ ideo me ditationem noſtrā ſurſum trahit per deſi derium eternorū. quare Pſal. dicit. Siti uit anima mea ad deū fontem viuuꝫ. Se cundo innuit ꝙ aqua eſtiualis ſpiritui no ſtro ad velociter veniendū per meditatio neꝫ multipliciter cooperat̉. tum quia ſitim ſpiritus itinerantis ad eterna quo ad tem poralia extinguit. quia aqua illa fiet in eo fons aque fluentis per omnes valles ani me. qui antem intra ſe habet fontem ſitire non poteſt. ait Criſoſtomꝰ. Item ſpiritui itineranti ad eterna vigorem tribuit. quia eſt aqua viua viuificans omnes potentias anime. Item ſpiritū itineranteꝫ ad eterna non ire ſed ſalire facit. quia eſt aqua ſaltare faciens. Tercio aqua hec eſtiualis ſpirituꝫ itinerantem reformat et perficit. quia ad vi tam eternam introducit. quia nō ſaltat ad temporalia ſed ſalit in vitam eternaꝫ. vt di citur hic. Ad quam vitaꝫ nos perducat pa ter ⁊ filius ⁊ ſpirituſſanctus. vnus deus. be nedictus in ſecula ſeculorum. Amen. Ercium iter eter nitatis ꝑ qd̓ ſpūs humanus ve nit ad intrinſecū ⁊ eternū mane riū ieſu. eſt eternoꝝ limpida cōtemplatio. Ad cuiꝰ itineris maiorē noticiā ſepteꝫ ꝑ De ſeptem itineribus eternitatis ordinē ſunt notāda Primū que ſit iſtius itineris neceſſitas. ⁊ qͣre iter meditatōis ī mediate ſequit̉. Scd̓m eſt qͥd ſit cōtem platio. ⁊ qͣliter deſcriptio eiꝰ intelligatur. Terciū eſt qͣlit̓ ꝯtemplatio a meditatiōe ſpeculatiōe ⁊ intuitiua viſione diſtinguat̉. Quartū eſt qͣliter ꝯtemplatio ẜm diuer ſos gradꝰ diuerſimode a diuerſis diuidat̉. Quintū eſt qͣntā iocunditatē ſpūs hūa nus in itinere ꝯtemplatiōis experiatur. Sextū eſt qͣlit̓ ꝑ iter ꝯtemplatiōis ſpūs eternū maneriū ieſu ingrediat̉. Septi mū eſt qͣliter ſpūs humanꝰ ad veniendū ꝑ iter ꝯtemplatiōis ad ſecretū ieſu inuitatur Diſtinctio prima. Rimo igit̉ videndū eſt q̄ ſit neceſſi tas iſtiꝰ itineris. ſcꝫ ꝯtemplatiōis eternoꝝ. ⁊ qͣre īmediate iter medita tionis ſequat̉. De qͦ ſciendū ꝙ cū medi tatio eternoꝝ ſit quedā inueſtigatio ⁊ inqͥſi tio cū magna animi induſtria veritatꝭ eter norū. nec ab inqͥſitiōe deſiſtat donec qd̓ q̄ rit inueniat qͣntū poteſt. planū eſt ꝙ ſpiritꝰ humanꝰ ꝑ ip̄am meditationē in eternis nō figit̉. nec quietat̉ donec ꝑ ꝯtemplationeꝫ et oſtendat̉ ꝙ ꝑ meditationē q̄rebat̉. ſed qͣꝫci to queſitū inuenit̉ ⁊ ſpūs illi qͣſi acqͥeſcēdo cū āmiratione inherere ceꝑit. tācito medi tatio eſſe deſinit ⁊ in ꝯtemplationeꝫ trāſit ait Rich̓. lib̓. j. de archa myſtica. cap̄. iiij. vbi dicit ſic. Per meditationē veritatē diu que ſitā tandēqꝫ inuentā mens ſolet cū auidita te ſuſciꝑe. mirari cū exultatōe. eiuſdē quo qꝫ āmirationi diutiꝰ inherere. ⁊ hoc eſt iam meditationē meditādo excedere. ⁊ ꝑ medi tationē in ꝯtemplationē trāſire. Propriuꝫ eſt em̄ ꝯtemplatiōi iocūditatꝭ ſue ſpectacu lo cū admiratiōe inherere. Meditatiōi ve ro ꝓpriū eſt ſua ꝓmotione ſemꝑ in vlteriora tendere. Hec ille. Ex his igit̉ patere poteſt iſtiꝰ itinerꝭ neceſſitas. qꝛ motꝰ ⁊ inueſtiga tio meditatiōis imꝑfectꝰ ⁊ minꝰ vtilis ꝑma neret ſine termīo ⁊ quiete ꝯtemplatōis. cū meditatio t̓mīet̉ ⁊ trāſeat in ꝯtēplatōeꝫ tā qͣꝫ in illud qd̓ ꝑfectiꝰ eſt. Ex his etiā ptꝫ or do iſtiꝰ itineris ꝯtemplatōis ad iter medi tatiōis. ex qͦ ſtudio meditatōis ſpūs huma nus ſurgit in iter cōtēplatōis. vt ait Rich̓. ⁊ ꝑ veritatꝭ ꝯtēplationē hō ꝯuertit̉ ad iuſti cia ⁊ ꝯſummat̉ ad gl̓iam. ⁊ ſic ptꝫ pͥmū. Diſtinctio ſecūda. ¶Ecūdo videndū eſt qͥd ē ꝯtēplatio. ⁊ qualiter deſcriptio eiꝰ intelligatur. De quo notādū eſt ꝙ contemplatio ẜm potiſ ſimū ſtatū eſt actꝰ intellectus nō impedit gr̄a ſanati. in et̓na ſpectacula directi. ⁊ āmi ratione ſuſpēſi. Sic videt̉ Rich̓. ꝯtēplatio nē deſcribere li. j. de archa myſtica. c. iiij. vbi dicit ſic. Contēplatio ē libera mētis ꝑſpio cia in ſapīe ſpectacula cū āmiratiōe ſuſpe ſa. In hac deſcriptiōe innuunt̉ qͣt ꝯtēplantibꝰ ſunt neceſſaria. Pr bere ꝯtēplatōis motꝰ ab oībꝰ exoneratꝰ. ⁊ nullo impeditꝰ. vt Rich̓. ibidē dicit. Contē platio libero qͦdā motu ⁊ ẜm ſpontaneū nu tū huc illucqꝫ circūfert̉. ⁊ nullo difficulta obſtaculo a diſcurſiōis ſue impetu impedi tur. qͥn ꝯtemplatiua ꝯtēplet̉ quātuꝫ poteſt. Ex hͦ apparet ꝙ ſpūs ꝯtēplatiuꝰ dꝫ eſſe ſin pctō. qꝛ qͥ peccat ſeruꝰ eſt pctī. ⁊ vincul̓ eius ligat̉ ne ſurſum ferat̉. Debet etiā eſſe liber a deſiderio ⁊ cura tꝑaliū. q̄ ſunt iuga dure ſeruitutꝭ. Liber aūt ſpūs dimittit̉ ꝙꝛ tis t̓renis deſiderijs ab appetitiōe tꝑ in ſecuritate mētis exonerat̉. Hec Grego iij. moꝝ. Scd̓m qd̓ neceſſariū eſt ꝯtēplā tibꝰ qd̓ hic ponit̉ in deſcriptōe ē ꝙ oculꝰ cō templationis ſit ꝑſpicax.i. gr̄a ſanatꝰ Dicit em̄ Hugo commētator ſuꝑ angel̓. hierar. ꝙ triplex eſt oculuſ. Eſt em̄ oculus carnis quo videt homo ea q̄ ſunt extra ſe. et oculꝰ rōnis quo videt homo ea q̄ ſunt intra ſe. ⁊ oculꝰ ꝯtemplatōis quo videt homo ea que ſunt ſupra ſe. Oculus carnis apertꝰ ē ocu lus rōnis lippus. ⁊ oculus cōtemplationis clauſus eſt. Hec ille. Igit̉ neceſſe eſt vt ocu lus ꝯtemplatōnis ꝑſpicax ſit ⁊ ſanel̓. opor tet igit̉ ſcire quattuor. Primo quid oculus ꝯtemplatōnis dicat̉. ſcd̓o qualit̓ oculus ſa natur. tercio qͥd ſit aſpectꝰ eius. quarto qͥd ſit viſio eius. Hec qͣttuor dicit Augꝰ. libro de ſpiritu ⁊ anīa. om̄i anīe neceſſaria eſſe. et oſtendit qͦdlibet eorū dicēs. Spiritꝰ dici mens rōnalis. vbi eſt quedā ſcintilla tan oculus aīe ad qͣm ꝑtinet imago ⁊ cogni dei. Sequit̉. Oculus gͦ anime eſt mens. et hec ab om̄i labe corporis debet eſſe pura ⁊ tunc eſt ſana. Mentꝭ aūt aſpectꝰ eſt ī tellectus vero viſio. Hec omni anime ceſſaria ſunt. id eſt. vt oculos habeat. e nos vt aſpiciat. et vt videat. Sequit̉. nos ocl̓os hꝫcū ab amore taliū cupio purgata ē atqꝫ remota.ſ. ab imagībꝰ. Al cit cū in dei lumīe ocl̓os figit. ſꝫ videt culi Fo. CXCV. iſta ꝯtemplatiōe cōſpicit quanta ſint gau dia quāta leticia. quāta ſerenitas. quāta io cuuditas. Sanitas facit illaꝫ ſecurā. aſpe ctus rectam. viſio beatā. que eſt finis aſpe crus. Hec ille. Iſte eſt oculꝰ ꝯtemplationis de qͦ dicit ſponſus Canticoꝝ. iiij. Uulnera cor meū in vno oculoꝝ tuorū. id ē tua in gentia ſimplificata penetraſti om̄ia. ꝑ gēdo ad cor meū. ⁊ ꝓpt̓ te vulneratuꝫ fu amore intimo quo dilexi te. Terciū dponit̉ in deſcriptiōe cōtemplationis voculus ꝯtemplatiōis in ſpectacula ſa terne ſit directꝰ. qd̓ notat̉ ꝑ hoc ꝙ apiētie ſpectacula. Ex hoc autē pa tet ꝙ Richar. hic nō accipit ꝯtemplationē ſtactus intellectꝰ preciſe ſed etiaꝫ vt ſa oſam dilectionē includit. Nā ſapiētia a ore dicit̉. vt dicit Bern̄. ⁊ obiectū ſapiē jncipale ⁊ primariū eſt ip̄e deus ſub ra eqͣ verū excitatiuū voluntatis ad eius proſaꝫ dilectionē. ⁊ actus ſapiētie eſt cō īplari deū. nō quocūqꝫ modo ſed ex di ne cū quadā experimētali ſuauitate ctu. Igit̉ ſpectacula ſapiētie ſunt co o veri ⁊ amor ſiue ſapor boni. Dicit eī onien̄. ſuꝑ. vij. angel̓. hierar. Ꝙ ſapiē ritur ex amore que ꝓrūpit in lumē co ionis ⁊ ſaporē guſtationis. ſicut ex ca lore ꝓrumpit lux et flāma. Hec ille. Actus igit̉ cōtemplatiōis duo includit. ſcꝫ cogni tionē ⁊ ſaporoſaꝫ dilectioneꝫ. ⁊ dilectio ad iuuat cognitionē. Un̄ ẜm menſurā dilectio ſiſpenſat̉ ⁊ modus manifeſtatiōis. ait ardꝰ. iiij. de ꝯtemplatione ca. xviij. Quartū qd̓ ponit̉ in deſcriptiōe cōtem plationis eſt mentalis ſuſpenſio ex āmira tione cauſata. ⁊ notat̉ in hoc ꝙ dicit āmira tione ſuſpenſa De hac āmiratiōe dicit Ri chardus lib̓. v. de archa myſtica. cap̄. ix. Ex nouitate rei que eſt ſupͣ noſtrā eſtimationē tur āmiratio. ex āmiratione autē accre attentio. et ex attentione cognitio. et ex his mentis ſuſpenſio. qꝛ ſicut dicit ibideꝫ. Dū hūana intelligētia diuino lumīe irra diata intelligibiliū ꝯtemplatiōe ſuſpendit̉. dum in eorū ad miratiōe ad modū aurore diſtendit̉ quāto ſemꝑ ad altiora vel ad mi rabiliora ducit̉. tanto ampliꝰ tantoqꝫ copi bſius ad modū aurore dilatat̉. Unde qͦn to ab infimis fit remotior. tāto a ſemetip̄a putior et ad ſublimia ſubtilior inuenitur. Exquo ſequit̉ ꝙ tanto in ſuꝑioribꝰ diutiꝰ ſuſpenditur. quāto a retrahentibꝰ dilatat̉ ⁊ elongatur. De hoc ſuſpendio dicit Iob. Suſpendiū elegit anīa mea. Qd̓ Uercel lenẜ exponēs dicit ſic. Suſpendium illud eſt extenſio mentis in eterna ſpectacula. vt cū fieri poteſt nunqͣꝫ ex intentiōe vol unta tis ſed ſola interpellatione neceſſitatis aci es mentꝭ inde flectat̉ vt dicit psͣ. Oculi mei ſemꝑ ad dominū. Diſtinctio tercia. Ercio videndū eſt qualit̓ ꝯtempla tio differat a cognitiōe meditatōis ſpeculatiōe. ⁊ ab intuitiua cognitio ne. Hec em̄ quendā ordinē ⁊ gradū habēt inter ſe. Nā cogitatio que orit̉ ex imagina tione tranſit ⁊ terminat̉ in ſpeculationem. Speculatio qͥa partimorit̉ ex rōne ⁊ par tim ex intelligētia trāſit ⁊ terminat̉ in con templationē. Contemplatio autē que orit̉ ex intelligentia tranſit ⁊ conſummat̉ in in tuitiuam cognitionē. Hec em̄ om̄ia in hoc cōueniunt cū fuerint ordinata ꝙ dirigunt in diuinū aſpectū. ſed tamē differūt. et hec differētia predictorū qͣttuor a cōtemplati on poteſt cognoſci per qͣttuor que in con templationis diffinitiōe ponunt̉. quaꝫ Ri chardꝰ ponit in lib̓. ij. ca. iiij. Primo dif fert cōtemplatio a cogitatiōe ꝑ hoc. ꝙ in de ſcriptione ꝯtemplatiōis ponit̉ ꝙ ſit libera. Unde Richar. libro. jͣ. de archa myſtica ca. iij. dicit ſic Cōtemplatio libero volatu. quo cunqꝫ eā fert impetꝰ mira agilitate circūfer tur. Cogitatio autē ꝑ deuia atqꝫ lento pe de ſiue reſpectu ꝑuentōīs paſſim huc illuc vagatur. Et qͥa cogitatio ex imaginatione orit̉ ideo qn̄qꝫ ſine ratiōe mouetur. vt dicit Richardꝰ. ⁊ ideo minꝰ libera eſt qͣꝫ contem platio. q̄ ex intelligētia ꝓcedit ⁊ oritur. īmo cogitatio ratiōi ſubijcit̉ que ē infra intelli gentiā. et per eaꝫ regit̉. Unde Grego. lib̓. j. moral̓. ſic dicit. Cogitatiōes ad moduꝫ an cillarū ratiōi ſubijciunt̉. quia ſi a domo mē tis ad momentum quaſi abſente domina. cogitationū ſe clamor velut ancillarū tur ba multiplicat. vt autē ratio ad menteꝫ re dierit mox ſe confuſio tumultuoſa compe ſcit. et quaſi ancille ad iniunctum opus ſe tacite reprimunt. dum cogitationes proti nus ſe cauſis proprijs ad vtilitatem ſub dunt. Hec Gregoriꝰ. Et fic̄ Richardꝰ li. j. ca. iiij. dicit. Si cogitatio qn̄qꝫ rōe moueat̉ vt ad cognoſcendū aliquid ambiatur. ⁊ ad De ſeptem itineribus eternitatis hoc vehemēter ⁊ fortit̉ inſiſtat iā nō eſt co gitatio ſed modū cogitatiōis cogitādo ex cedit. ⁊ cogitatio in meditationem tranſijt. Scd̓o igit̉ ſciendū eſt ꝙ ꝯtēplatio etiaꝫ differt a meditatiōe ꝑ hoc ꝙ in deſcriptiōe ꝯtemplatiōis ponit̉ ꝙ ip̄a eſt mentꝭ ꝑſpica cia. De qͦ ſciendū eſt ꝙ ꝑſpicacia eſt actꝰ in telligentie. Intelligentia autē vt dicit au ctor libri de ſpū ⁊ anīa eſt ea vis anīe q̄ ſup ponit̉ deo immediate qua de diuinis qͣn tū homini poſſibile eſt cognoſcit̉. Sed ſi cut dicit Richar. de archa myſtica lib̓. jͣ. ca. iij. Ex intelligētia oritur cōtēplatio. ex rati on autē orit̉ meditatio. ex hoc ip̄e oſtēdit quātū cōtemplatio excedat meditationeꝫ. ex quo ptꝫ etiā differētia eoꝝ. Un̄ Richar. dicit ſic. Ecce tria. imaginatio. ratio. intelli gētia. Inter hec intelligētia obtinet ſupre mū locū. imaginatio infimū. ratio mediū. ⁊ omīa que ſubiacēt ſenſui inferiori neceſſe eſt ea ſubiacere ſenſui ſuꝑiori. ſed nō econ uerſo. Un̄ cōſtat ꝙ cuncta q̄ imaginatio vl̓ ratio cōprehēdit ſub intelligētia cadunt. et etiā illa que nec imaginatio vel ratio cōpre hendit. Sequit̉. Uide qͣꝫ late cōtemplatio nis radiꝰ ſe expandat qͥ om̄ia luſtrat. ⁊ quō cōtemplatio ſub vno viſionis radio ad in numera ſe extendit. Sequit̉. Per intelligē tiam ſiquidē ſinus mētis in immēſum ex pandit̉. ⁊ cōtemplātis animi acies acuitur. vt capax ſit ad multa cōp̄hēdēda. ⁊ perſpi cax ad ſubtilia penetrāda. Hec ille. Et pro pter hoc dicit Richar. ibidē. Ꝙ meditatio in cōtemplationē. cōtemplatio in meditati onē tranſit tanqͣꝫ in illud qd̓ ꝑfectiꝰ eſt. id ē aliquē gradū cōtemplatiōis. qui dicit̉ ſpe culatio. qͥ nō eſt ꝑfectus gradꝰ cōtemplati onis. licet vnū ꝓ alio ponat̉. vt ptꝫ. Ter cio ſciendū eſt ꝙ cōtemplatio differt a ſpe culatione ꝑ hoc. qͥa in deſcriptiōe cōtēpla tionis ponit̉ ꝙ fertur in ſapiētie ſpectacu la. De qͦ nota ꝙ ẜm Augꝰ. libro. xv. de trini. Speculatio dicit̉ cū aliqͥd nō in ſe ſed per imaginationē ſuam videt̉. ⁊ in enigmate.i. obſcure. Richar. lib̓. v. de archa myſtica di cit. Ꝙͣuis cōtemplatio ⁊ ſpeculatio ꝓ inui cem ſoleāt poni. ⁊ in hoc ſepe ſcripture ſen tentie ꝓprietatē obnubilēt ⁊ inuoluāt. aper tius tamē ⁊ expreſſius qn̄ veritatē ſine aliqͦ inuolucro vmbrarūqꝫ velamine in ſui pu ritate videmꝰ. Ex qͦ apparet ꝙ cōtemplatio in ſpeculationē ſapiētie clariorē aſpectū ha bet qͣꝫ ſpeculatio ⁊ guſtū ſapidioreꝫ. Unde Richar. ibidē exponēs illud pͣs. Montes exultauerunt vt arietes. ⁊ colles ſicut agni ouiū. dicit. Colles ad agnoꝝ ſil̓itudinē ex ultant qn̄ immēſa illa intime ſolēnitatꝭ tri udia eos vſqꝫ ſupra ſemetip̄os leuat. vt ce leſtiū ſecretorū archana ſaltē ꝑ ſpeculuꝫ in enigmate videre valeāt. mōtes vero qͣſi ad inſtar arietū exultant qn̄ maiores in iocun ditatꝭ ſue exceſſibꝰ in pura ⁊ ſimplici verita te vident. ⁊ minores vt iā dictū eſt vix ꝑ ſpe culum in enigmate videre valēt. Hec ille. Expedit etiā ſcire ꝙ Lincon̄. cōmentator Dionyſij loquēs de ſpeculis ſpūalibꝰ ſup iij. ange. hierar. dicit. Ꝙ ſpecula ſpūalia p ra. clara ⁊ plana ſpūaliter pͥmo recipiūt ra dios ſolares ſibi incidētes īmediate a fon te luminis. ⁊ tale dicit̉ lumē cōtemplatiōis cōtemperatū tamē in oculo ꝯtēplantis. v. infra patebit. ⁊ ſecūdario lumē receptū ſpe cula refundūt in eos qͥ luminis ſunt capa ces. nō tamē ẜm claritatē illā qua ip̄i recipi unt. ſed ẜm cuiuſlibet capacitatē. ⁊ hoc dici tur lumē ſpeculatiōis. qꝛ mediāte ſpeculo ſpūali recipit̉. vel ꝑ ſcripturā. vel doctrinā. vl̓ ꝑ exēpla ab illumīatis ſpecul̓ ꝓcedentia. quēadmodū ſpeculū materiale pͥmo a luci do ſuſcipit radios ſibi incidentes. qͦs refle ctit in oculos ꝯſpicientꝭ. qͦs ocl̓os tāqͣꝫ ſibi iā mediāte ſpecl̓o ꝓporcionatos recipit. qͦs tn̄ in fonte lumīs ꝓpt̓ nimiā refulgētiā ocu lus debil̓ īmediate videre nō potuit. vt ꝑ ad ſenſuꝫ. nec lumē ſpeculare ita efficaci rep̄ſentat lucidū ocul̓ videntꝭ ſic̄ lumē in diate receptū a lucido. vt ptꝫ in ꝑſpectiu in epiſtola Iacobi vbi dicit̉ ca.j. Ꝙ cōſid rans vultū ſuum in ſpeculo ſtatim obliti eſt ⁊c̄. Quarto ſciendū eſt ꝙ ꝯtemplatio differt ab intuitiua cognitiōe ꝑ hͦ ꝙ in de ſcriptione ꝯtēplatiōis ponit̉ āmiratiōe ſu ſpenſa. Suſpenſio em̄ dicit qͣſi qͣndaꝫ vio lentā eleuationē. dū anīa natiue ſue poſſi bilitatis ſuꝑgredit̉ termīos. Un̄ Rich̓. li. v. de archa myſti. c. xiiij. dicit ſic. Procuſdū hio cū aīa ſctā de interno qͦdaꝫ tripudijſ applauſu a ſemetip̄a excutitur. dum ſuꝑ ſemetipſam mentis alienatiōe vrgetur. du in celeſtibus tota ſuſpenditur. dum ange licis ſpectaculis tota immergit̉ natiue po ſibilitatis terminos ſuꝑgreſſa videt̉. ꝓpte qd̓ anīa ꝯtemplatiua freq̄nter ad inferiora dilabit̉. Un̄ ſequit̉ ibidē. Nōne velut terſa Po. CXLVI a terra ſuſpendit̉ qn̄ homo ſuꝑ hoīem duci tur. cui ꝑ exprobrationē a dn̄o dicit̉. Ter ru es ⁊ in terrā ibis. Sequit̉. Terra recte dici pōt qͣꝫdiu luteas inhabitat domos. et terrenū hꝫ fundamētū. Sed Gregꝭ. x. mo ral̓ dicit ſic. Anīa a ꝯtēplatiua vita infirmi tatis ſue victa pondere laſſatur. ⁊ tanto ce lerius labit̉ qͣnto carnis clauſtra trāſgredi ſupra ſemetip̄am ire conat̉. ſed aīa in iue cognoſcēs deū nunqͣꝫ ad inferiora relabit̉ ſed ſine intermiſſiōe ⁊ fatigatiōe de ineternū dulcit̉ intuet̉. qd̓ in corꝑe cor tibili fieri non pōt. De quo pleniꝰ nota ito itinere. Un̄ dicit Diony. v. angel̓. hie chie ẜm cōmentatorē. Deꝰ qui ſemꝑ vni niter ⁊ eqͣliter bonꝰ ⁊ pulcher eſt. ⁊ quia ꝫ in ſe ſimpliciſſime oēm ſpeciē deſide rabilē. ⁊ ẜm om̄ia eſt totꝰ deſiderabilis. iō plenarie intime ⁊ irreuocabilit̓ in ſe trahit oīm ſuoꝝ cōprehenſoꝝ deſideria. Hec ille. n̄es igit̉ iſte differētie ſunt ẜm clarioreꝫ jus clarū aſpectū ad deū. ⁊ qͦdlibet p̄ rū termīat̉ in ſequēs ſe tanqͣꝫ ī ꝑfectiꝰ tiā ꝯtemplatio ꝑficiēdo terminat̉ in in uā cognitionē tanqͣꝫ in ſuā ꝑfectioneꝫ. gloſa Luce. x. dicit. vita ꝯtēplatiua hic incipit. et in celeſti patria ꝑficit̉. qꝛ amor eſt ignis qͥ hic ardere incipit. ſed cū ip̄m queꝫ amat videbit. ampliꝰ in amore igneſcit. Et Grego. in mora. exponēs illud luce. x. Ma ria optimā partē elegit q̄ nō auferet̉ ab ea. dicit. Actiue vite oꝑa cū corpore trāſeunt. tiue autē vite gaudia melius ex fine eſcunt. ⁊ ſic ptꝫ differētia p̄dictoꝝ. Piſtinctio qͣrta. Articulꝰ pͥmus. Uarto videndū eſt qͣlit̓ ꝯtemplati onis iter ꝑ diuerſos gradꝰ vel mo dos ẜm varias ꝯſideratiōes ſctōrū s traditiōes doctorū diſtinguat̉. verius. breuiꝰ. ſecuriꝰ iter ꝯtēplati mnis eligamꝰ. ⁊ ꝑ hoc ad eternū intrinſecū oni leſu veriꝰ ꝑueniamꝰ. Sed ad intelle cū iſtoꝝ hoc p̄notādū eſt. Ꝙ aliud ſūt gra aus ꝯtemplatiōis. ⁊ aliud ſunt gradꝰ ꝑue ſuendi ꝑ diuerſas diſpoſitiōes ad ꝯtēplati on̄e. Pradus ꝯtēplatiōis ſunt quidā ꝓgreſ ſus ⁊ ꝓfectꝰ intellectual̓ cognitiōis ⁊ ſapo rōſe dilectōis ad ꝯtemplādū deū ſub rōne veri ⁊ boni. Und̓ Grego. xxij. moral̓. dicit. Oradus dicunt̉ mēſure creſcentiū virtutū Tales autē gradus ꝓfectuū ſunt īnūerabi les. Gradus autē ad ꝯtemplationē diſpōnētes ſunt illa q̄ adiuuāt ⁊ diſponūt grada tim intellectū ⁊ affectū ad ꝯtemplanduꝫ. et ſic om̄is creatura eſt qͣſi quedā ſcala ꝑ quā gradatim aſcendit̉ ad ꝯtemplandū deum. cū creature ſint create ꝓpter electos. Loq̄n do tamē ẜm cōſuetū modū gradꝰ ꝯtempla tionis dicunt̉ illa incremēta ꝯtēplatiōis. ⁊ ille diſpoſitiōes q̄ magis intellectū et affe ctum cōadiuuāt ad ꝯtēplandū. ⁊ q̄ diſtincta ſunt ⁊ tradita a ſanctꝭ doctoribꝰ. Un̄ Gre go. xxij. mora. dicit. Gradus vocant̉ incre mēta virtutū diſtincte tradita a ſanctꝭ. Ne ceſſitatē autē iſtoꝝ graduū ꝯtemplationis on̄dit Grego. xxij. moꝝ. dicēs ſic Nemo in fima deſerēs repente fit ſummꝰ. qꝛ ad obti nendū ꝑfectionis meritū oportet vt mens qͦtidie in altū qͣſi qͥbuſdā aſcenſiōis gradi bus ꝑueniat. Un̄ ⁊ recte Psͣ. dicit. Ibunt de virtute in virtutē. donec videat̉ deꝰ deo rū in ſyon. Et ideꝫ. Deus in gradibꝰ eiꝰ co gnoſcet̉. ſcꝫ ꝯtemplatiōis. cū ſuſcipiet eam cōtemplator. Similit̓ Lincon̄. ſuꝑ angel̓. hierar. oſtendit neceſſitatē iſtoꝝ graduū ꝑ exemplū dicēs ſic. Sicut oculi carnis infir miores pͥus ſuſcipiūt lumē ſolis obſcuruꝫ et magis coloribꝰ ſuꝑfuſum. Deinde magꝭ ꝯfortati ſuſcipiūt illud a coloratis medijs coloribꝰ. ⁊ poſtea viſu roborato plus ſuſci piūt illud ſuꝑfulgidū coloribꝰ albis. dein de vero plus aucta ſanitate ſuſcipiūt illud fulgentibꝰ coloribꝰ ſuꝑfuſuꝫ vt ſpeculis. et tandē oculis ꝑfecte ſanatis ſuſcipiūt ſolarē radiū. nō autē alicui ſuꝑfuſum ſed in ſe pu rū ip̄m ſoleꝫ in ip̄o puro ſolari lumine irre uerberate cōſpicientes. Sic etiaꝫ oportet mētis oculū infirmioreꝫ pͥus aſſuefieri ad cōſpiciendū lumē ſol̓ intelligētie in groſſio ribꝰ. deinde in ſubtilioribꝰ. donec tandē ex ip̄a luminis datiōe multꝭ multiplicit̓ ſuꝑfu ſa extēdamur ⁊ reſtituamur in ſimplicē ip̄iꝰ radiū. Hec ille. Ex p̄dictꝭ apparet ꝙ tā in ra dioſo lumīe ꝯtēplatiōis ſpeculatiue qͣꝫ ī ſa poroſo guſtū ꝯtēplatōis practice oꝫ paula tim et gͣdatim ꝓficiēdo aſcēdere. ⁊ aſcēden do clariꝰ cognoſcere deū. qꝛ ſicut dicit Hu go ſuꝑ angel̓. hierar. Quāto magis creſcit aſcenſio. tanto magis creſcit cognitio. do nec oculus intellectualis magis ac magis illuminet̉ et confortetur. et affectus menta lis magis purificetur et inflāmetur. et to tus homo exterior et interior in deum or dinetur. ⁊ hoc verius ⁊ ꝑfectiꝰ videtur fieri De ſeptem itineribus eternitatis ꝑ gradus illos qͥ mentē ad ſil̓itudinē cele ſtis hierarchie purgāt. illumināt ⁊ ꝑficiūt. Ait em̄ Hugo cōmētator ſuꝑ. iij. angel̓. hie rarchie. ꝙ oportet ꝙ mens q̄ deū vult ꝯtē plari primū purget̉. poſtea illuminet̉. ⁊ de inde ꝑficiat̉. qꝛ niſi p̄cederet purgatio nō ſe queret̉ illumīatio. ⁊ niſi eſſet illumīatio nō veniret ꝯſūmatio ſiue ꝑfectio. ⁊ tales mag appropinquāt diuinitati. Quāto aūt magꝭ appropinquāt tanto veriꝰ ꝯtēplant̉. Tales autē gradꝰ Diony. in angeli. hierar dic̄ eſſe tam in mēte angelica qͣꝫ in mēte hūana be ne ordinata. Un̄ ẜm ꝯmētatorē linconien̄. ⁊ Hugo. ⁊ Uercellen̄. dicit Diony. Addaꝫ ego ⁊ ex habundāti nō incōuenient̓ ꝙ vna queqꝫ mens angelica vel hūana bn̄ ordina ta hꝫ in ſua ſingulari ꝑſona pͥmas. medias ⁊ vltimas ordinationes ⁊ ꝟtutes ⁊ ſurſum actiōes hierarchiaꝝ illumīatiōes manife ſte diſtinctas. Hec Diony. Hec v̓ba expo nens cōmētator Uercellen̄. ſuꝑ. vj. c. Iſaie ⁊ in ꝓlogo ſuꝑ Canti. dicit ſic. Qualiter in ſingul̓ mentibꝰ hierarchicꝭ diſponant̉ tres hierarchie. ⁊ in ſingul̓ eaꝝ tres ordines iu xta angelicā diſpoſitionē. videlicet ī infima angeli. archangeli ⁊ pͥncipatꝰ videnduꝫ eſt. Per hos em̄ mens bn̄ ordinat̉ ad exterio ra vel reſpectu exterioꝝ. In media mentis hierarchia ſunt ptātes. v̓tutes ⁊ dn̄atiōes. ꝑ hos ordinat̉ reſpectu interioꝝ. In ſūma mentꝭ hierarchia ſunt throni cherubin ⁊ ſe raphin. ꝑ hos ordinat̉ reſpectu ſuꝑioꝝ. Et has nouē ordinatōes vocat Uercellen̄. no uē gradꝰ ꝯtemplatiōis quibꝰ reducimur ī diuinā monadē. Et ꝓſequit̉ ibi de ſingulis gradibꝰ. p̄mittēs ꝙ infima mētꝭ hierarchia cōſiſtit in eiꝰ natura. media ī induſtria. ter cia in gr̄a. q̄ incōparabiliter excedit vtrāqꝫ In prima oꝑat̉ natura. in ſūma ſola gr̄a. in media induſtria ⁊ gr̄a. Et ſequit̉. Infimus ordo infime hierarchie qͥ d̓r angelicꝰ conti net pͥmas ⁊ ſimplices app̄henſiōes natura les tam intellectꝰ qͣꝫ affectꝰ ſine aliqͣ dictati on cōmodi vl̓ incōmodi. q̄ tanqͣꝫ angeli.ſ. nuncij aliqͥd ſimplicit̓ annūciāt. Ecce Uer cellen̄. ſubtilit̓ incipit ab infimo gradu ītel lectualis oꝑatiōis ⁊ affectiōis. q̄ ſunt prime ⁊ ſimplices app̄henſiones. ⁊ aſcēdit paula tim ⁊ gradatim ꝑ cacumīa colliū eternorū vſqꝫ ad ſūmos apices intellectꝰ ⁊ affectꝰ v patebit infra. Medius ordo infime hie rarchie ꝯtinet naturales dictatiōes apprehenſoꝝ vtrū videant̉ cōmoda vl̓ incōmo da. ex his fit āmiratio pͥncipalior qͣꝫ ſit pͥmo Terciꝰ ordo vl̓ gradꝰ infime hierarchi ꝯtinet appetitꝰ vel fugas app̄henſoꝝ ẜm d ctationes cōmodi vl̓ incōmodi. Fuga aūt eſt mali. ⁊ appetitꝰ boni. ⁊ ita iſte ordo p̄ber ducatū inferioribꝰ in diuīa. qd̓ ſignat̉ noī pͥncipatuū. Hec Uercellē. Ecce ꝑ hos tres ordines ⁊ gradꝰ infime hierarchie mentis hūane fit hō bene ordinatꝰ reſpectu exteri orū. dū pͥmi ⁊ infimi gradꝰ intellectꝰ et affi ctus fuerīt bn̄ ordinati. qd̓ fit dū ſibi obie cta ſimplicit̓ app̄hendūt diſcretiue diſcer nūt. ſincere bona appetūt ⁊ mala fugiūt. Un̄ Bern̄. ſuꝑ Canti. dicit. Beata mēs quā to tā ſibi vendicāt ſapor boni ⁊ odiū mali. hoc eſt reformari ad ſapīam. Quartꝰ ordo vl̓ gradꝰ qui eſt infimus in media hierarchia mētis. ꝯtinet volūtarios motꝰ intellectꝰ et affectꝰ a libero arbitrio iā exceptos diſtan tia boni ⁊ mali cū delib̓atōne rōnis exami nātes ⁊ ordinātes mentē qͣntū eſt in ip̄is diffinitiuā ſententiā ad petendū ⁊ q̄rendū totis viſceribꝰ intellectꝰ ⁊ affectꝰ ſūmū bo num. ⁊ ad repellendū oīa obſtacula. Nomē autē ptātis ſignat ordinē ẜm Dionyſium Quintꝰ ordo qͥ eſt mediꝰ medie hierar chie mentꝭ. ꝯtiuet robora ꝟtutū. valida na turaliū ⁊ gratuitaꝝ ad exequēdū fortit̉ qd̓ a ptātibꝰ recte decretū eſt. qd̓ notat̉ nomīe virtutū. Sextus qui ſummꝰ eſt ī media hierarchia mētis. ꝯtinet autētica imꝑia li beri arbitrij. qͥbꝰ apīces intellectꝰ ⁊ affectus tota v̓tute ſuſpendunt̉ ad ſuſcipiendū diui nos ſuꝑaduentꝰ qͣntū poſſibile eſt libero ar bitrio adiuto a gr̄a. Et hmōi ſuſpēdij ⁊ im perij ac libertatis ſublimitas vocat̉ nomi ne dn̄ationū. In iſto aūt ordine mens ad huc ſobria extendit̉ ad radiū ſuꝑioreꝫ vſqꝫ ſummos nature t̓minos. Et infra. Mens itaqꝫ ꝯtēplatiua decurſis ſeriatim qͥnqꝫ ē dibus ꝯtemplatiōis p̄dictꝭ in culmen ſexti aciē figens in ordine dn̄ationū mentꝭ niti in theoricos exceſſus. cupiēs ī ordinē thr norū mentꝭ aſſumi. Hec Uercellen̄. Ecce hos tres gradꝰ medie hierarchie me hūane fit hō bene ordinatꝰ reſpectu in orū.i. ad ſeip̄m. ita vt totū regnū anīe pac ficet̉ dū primo ꝑ gradū infimū poteſtatiū ordinata virilit̓ repellunt̉ om̄ia offendicū la mētis bene ordinate. ⁊ deo ꝯformit ope rāte vt ſine vlla ordīs ꝯfuſiōe ⁊ ꝑturbanioe Fo. CXLVII indat ad finē vltimū ad quem creata eſt. ⁊ nū ſcd̓o ꝑ gradū mediū mens in ꝟtute vali la⁊ incōcuſſa exequit̉ om̄es oꝑatōes intel tus ⁊ volūtatis ſiue affectꝰ. deo ꝯformit̉ nte ad deū ſeu finē intentū ꝯſeq̄ndum nj pōt iuxta grām ⁊ virtutes a deo ac ras. ⁊ dū tercio ꝑ gradū ſummū medie rarchie plena libertate ⁊ in nullo impe dita. ⁊ deo ꝯformit̉ oꝑante vt poſſibile ē in tellectꝰ ⁊ affectꝰ cū omī familia ſua liberi in tterna extendunt̉ gͦ ordinatio interiorꝭ ho minis eſt neceſſaria. qꝛ ſicut dic̄ Hugo ſuꝑ ij ange. hierar. Sicut ſine gr̄a oꝑari vanū eſt ita p̄ter ordineꝫ oꝑari ac ꝯtra ordinē ꝑ um eſt. Et qꝛ ſic̄ dicit Lincon̄. ibidem. pr̄ ptās a deo tradita ad diſponēdū m̄ia ptāti ſue ſubiecta. iō hō interi dinatꝰ ꝑ iſtos tres gradꝰ fit etiā ordi ſpectu interiorū. Septimꝰ ordo ſimꝰ in ſup̄ma vel ſūma hierarchia tis ꝑ mētis exceſſuꝫ ſuſceptiuꝰ eſt diui ꝑaduentꝰ. Un̄ thronoꝝ nomīe cenſet̉. ot ſunt ſinus mētis ſiue capacitates il lius ſuꝑſubſtātial̓ ſolaris radij ſuꝑſimpli ieſſentia ⁊ multiplicis in efficacia. tot mētis. Throni aūt inconcuſſi labilit̓. ⁊ ſunt ſuſceptiui dīni ſu duētꝰ ⁊ ſunt deiformes et familiariter deū in ſe ſuſcipiēdū. Hec Uercellē. ꝟo idē dicit. Subſellia dei.i. ſedilia uant̉ ꝑ dignitatē. collocant̉ ꝑ ſtabilita tē deū aduenientē in ſe ſuſcipiūt ⁊ ferūt. qꝛ ad ſuſceptiōes aꝑti. Hec ille. Octa vido ſiue gradꝰ qͥ eſt mediꝰ in ſumma hierarchia mētis. ſic̄ dicit Uercell̓. cōtinet oīmodā cognitionē intellectꝰ ⁊ affectꝰ. ītel us attracti diuīa dignatione. qͦ nō valet edere ꝑ ſe. ⁊ attracti affectꝰ. affectionē tn̄. ⁊ ſummitatē intellectꝰ attracti nō extendē tis ſimul em̄ attrahunt̉ ⁊ qͣſi coambulant ctꝰ ⁊ intellectꝰ vſqꝫ ad nouiſſimū de ntellectꝰ. qͥ eſt in ſūmitate hꝰ ordinis cherubin. quē intellectꝰ etiā attractꝰ nō ex f. ſed ibi hꝫ ſue cognitionis ⁊ ſui lumīs mationē. Un̄ ordo ſiue gradus ille che rubin vocat̉. Hec ille. Et ſuꝑ ange. hierar. ta. vij. dicit ſic. Ꝙ māifeſtatio interp̄tatōis hulꝰ noīs cherubin. ſignat ꝙ ſubſtātie huiꝰ bedinis ſiue gradꝰ hn̄t virtutē excellent̓ co gnitiuam ⁊ dinīoꝝ miſterioꝝ inſpectiuā. et ſup̄me influitiōis luminū diuīoꝝ poſt ſera pbin ſuſceptiuā pͥncipaliter. ⁊ ꝯtemplatiuā diuine pulchritudinis. quā etiā cōicant in ferioribꝰ. Nonus ordo ſiue gradꝰ qui eſt ſummꝰ in ſūma hierarchia mētis. continet pͥncipalia in deū ſuſpiria ſuꝑintellectuales extēſiōes ⁊ immiſſiōes. feruidos fulgores. ⁊ fulgidos feruores. ad qͦruꝫ oīm ſublimes exceſſus ⁊ excedētes ſublimitates intelligē tia trahi nō pōt. ſed ſolus affectꝰ pͥncipalis deo vnibilis. Sequit̉. In hͦ ordine offerū tur deo or̄ones caſtiſſime. qͥbꝰ deo aſſimila mur. Iſte ordo ſpōſum amplexat̉. et ſponſi amplexibꝰ admittit̉. ſpeculum neſcit. marie partē ꝑcipit q̄ nō auferet̉ ab ea. Luc̄. x. De iſto ordine ſiue gradu ꝯtēplatiuo in inferi ores ordines ⁊ gradus ſeriatim.i. ordinate fluit diuini lumīs inundatio. Hec ille. Ec ce ꝑ hos tres gradꝰ ſuꝑne hierarchie men tis hūane fit hō creatꝰ et bene ordinatꝰ re ſpectu ſuꝑnoꝝ. ſcꝫ re pectu dei. dū primo ꝑ gradū infimū oēs throni ſiue mētis capa citates deo aperiunt̉. ⁊ ab ip̄o inhabitant̉. Et dū ſcd̓o ꝑ mediū gradū om̄s int̓ellectu ales actiōes ad deū ꝯtemplādū intime qͣn tū poſſibile eſt ⁊ veracit̉ dirigunt̉. ⁊ dū ter cio ꝑ ſup̄mū gradū om̄s volūtatis affectio nes ad deū diligendū totalit̓ ⁊ finalit̓ redu cunt̉. vt deū in om̄ibꝰ ⁊ oīa in deo ordinate diligāt. In hͦ gradu fuit anīa ꝯtēplatiua cō ſtituta qn̄ dixit ip̄a Canti. v. Ordinauit in me charitateꝫ. Qd̓ exponēs Uercell̓. dicit. Per ordinē ſeraphicū oēs inferiores ordi nes ſiue gradꝰ participāt lumīa diuīa. ⁊ hic rarchie diſponunt̉.i. inferiora ⁊ exteriora ꝑ media. inferiora reducunt̉ ad ſuꝑiora. ſcꝫ ī deuꝫ ordinata charitate. Unde bene dicit. Ordinauit in me charitatē. Articulus ſecūdus. Ichardus aūt in li. de ꝯtemplatio ne li. j. c. vj. ponit ſex gradꝰ vl̓ ſpecies ꝯtemplatōis qͣſi quaſdā diſpoſitio nes ⁊ itinera ad eternitatē. Et ſic̄ cōmenta tor Diony. infimū gradū intellectual̓ et af fectualis oꝑatiōis q̄ ſunt ſimplices app̄hē ſiones incipit ⁊ inſtituit. ⁊ aſcēdere grada tim docet ꝑ cacumina colliuꝫ eternoꝝ vſqꝫ ad ſūmos apices intellectꝰ ⁊ affectꝰ. vt ſupͣ patuit. ita Richar. ponēdo ſex gradꝰ ꝯtem platiōis inſtituit pͥmū gradū ⁊ infimum in imaginatiōe. q̄ nō eſt aliqͥs gradus intelle ctualis oꝑationis. ſed longe inferior eſt in tellectu ⁊ affectu. ⁊ ab illa aſcēdit gradatim vſqꝫ ad cognitionē increate ꝟitatis. omneꝫ De ſeptem itineribus eternitatis humanū intellectū excedentꝭ. ⁊ etiā vſqꝫ ad exceſſum hūane mētis. Un̄ Rich̓. li. iiij. c. v. dicit ſic. Nos debemꝰ a nouiſſimis inciꝑe ⁊ ſcientie nr̄e ꝓmotionē paulatim ſubleuare ⁊ ꝑ exterioꝝ noticiā ad inuiſibiliū cognitio nē aſcendere. Cū em̄ exterioꝝ ſcīam appre henderꝭ ⁊ in eoꝝ doctrina exercitatos ſen ſus habuerꝭ debes ad altiora aſcendere. et ſpūaliū creaturaꝝ ſcīam cōparare. Hec ille Primū gͦ gradū ſiue infimū Rich̓. dicit eſſe imaginationē. ⁊ ẜm ſolā imaginationē. Un̄ Canti. vj. dicit ſic. Tūc ꝯtēplatio nr̄a ī gra du imaginatiōis verſat̉. ⁊ ẜm ſolā imagina tionē format̉ qn̄ nihil arguēdo q̄rimꝰ. ⁊ ra tiocinādo īueſtigamꝰ. ſed libere mens nr̄a huc illucqꝫ diſcurrit qͦ eā in hͦ genere ſpecu latiōis āmiratio rapit. q̄ orit̉ ex his q̄ ſenſu corporeo hauriunt̉. dū imaginamur qͣꝫ ſūt multa ⁊ varia ⁊ pulchra ⁊ iocūda. Taliū eī forma ⁊ imaginatio in ꝯſiderationē addu cta inferūt ſtuporē ⁊ āmirationē. ſed neceſſa riū eſt hͦ ſcire ꝙ duplex eſt imaginatio. vtsͣ dictū eſt. Dicit nāqꝫ Rich̓. in lib̓. qui dicitur beniamin. c. xviij. Ꝙ imaginatio alia eſt be ſtialis. vt illa qn̄ circa ea q̄ ante vidimus vl̓ fecimꝰ ſine vtilitate ⁊ abſqꝫ om̄i deliberati one huc illucqꝫ vaga mente diſcurrimus. Utiqꝫ hec beſtialis eſt. ⁊ iō ad ꝯtēplationē nō ꝑtinet. Alia ē imaginatio rōnalis. vt qn̄ aliqua imaginamur rōnabilit̓ ex his q̄ vide mus. ⁊ illis ſepe vtimur in ꝯtēplatiōe. Hec ille. Et licet imaginatio nō ſit aliqͥs gradꝰ intellectꝰ. eſt tn̄ ordinata diſpoſitio ad intel lectū. qͥa ſicut dic̄ Rich̓. imaginatio rōni fa mulat̉. ⁊ ideo aliqͣlit̓ gradꝰ ꝯtēplatiōis dr̄. Scd̓us gradꝰ ꝯtēplatiōis ẜm Rich̓. eſt qͥ in imaginatiōe cōſiſtit tn̄ ẜm rōnem for mat̉ atqꝫ ꝓcedit rōcinādo circa ea q̄ imagi tioni p̄ſentant̉. qd̓ fit qn̄ ea q̄ in imaginatio ne verſamꝰ ⁊ ad pͥmū gradū ꝯtēplatōis ꝑti nent rōne querimꝰ. ⁊ inuenimꝰ ⁊ inuēta in ꝯſiderationē cū āmiratione adducimꝰ. In pͥmo itaqꝫ gradu res iſtas imagīamur. In ſcd̓o autē gradu rerū vtilitatē. rōnē ⁊ ordi nem ⁊ ceteras ꝯditiōes rimamur. ſpecula mur ⁊ miramur. Hec itaqꝫ ꝯtēplatio ī ima ginatione ꝯſiſtit ẜm talē rōnem. qͥa circa ea rōcinādo ꝓcedit. Hec ille. Hic gradꝰ eſt ſu perior p̄cedēti gradu. eo ꝙ ratio in eo oꝑat̉. licet cū imaginatione q̄ rōni ſubijcit̉. Dicit̉ em̄ in li. de ſpū ⁊ anīa ꝙ imaginatio ad rō nem nō aſcēdit ſed infra remanēs eā aliqͣli ter deducere pōt. ⁊ qͣſi a longe q̄daꝫ oſtēdit ad que nō pōt ꝑuenire. ⁊ iō bene ponit̉ gra dus ꝯtemplatiōis. qꝛ ꝑ eū ſpūs humanus magꝭ appropinquat ⁊ aſcēdit ad cognitōen vere ꝯtemplatōis qͣꝫ p̄cedēs gradꝰ. Dul ta em̄ rō ꝯcludit ex imaginatiōe. actione aſ ſumpta. q̄ cōtinue aſſiſtit rōni famulando. etiaꝫ ſenſu abſente ſiue qͥeſcente. Tercꝰ gradꝰ ꝯtemplationis vt dicit Rich̓. eſt qͥ ii rōne ẜm imaginationē format̉. Iſto auteꝫ gradu ꝯtēplatiōis tūc veracit̓ vtimur vt i quit Rich̓. qn̄ reꝝ viſibiliū ſil̓itudine. in re rū inuiſibiliū ſpeculationem ſubleuam Sequit̉. Hec ꝟo ſpeculatio in rōne ꝯſ qꝛ his ſolū que imaginationē excedūt ꝑ in tentionē ⁊ inueſtigationē inſiſtit. vt q̄ ſunt inuiſibilia. Dicit̉ aūt iō ẜm imaginationeꝫ formari. qꝛ ex rerū viſibiliū imaginatio in hac ſpeculatiōe fil̓itudo trahit̉ vnd rerū inuiſibiliū inueſtigatiōe animꝰ adiu uetur. Et hic gradꝰ ꝑfectior eſt p̄cedenti ex eo ꝙ iſte ſe extendit ad ꝯtēplationē ir ſibiliū ⁊ ſpūaliū. licet ex imaginatiōe vi liuꝫ ſil̓itudinē trahet in ſui adiutoriū. Un̄ Rich̓. li. de beniamin. c. v dicit ſic. Cū ſcri ptū ſit qꝛ īuiſibilia dei a creatura mūdi ꝑea que facta ſunt intellecta ꝯſpiciunt̉. manife ſte ex hͦ colligi pōt ꝙ ad inuiſibiliū cogniti onē nunqͣꝫ rō ꝯſurgit niſi ei ancilla ſuav licet imaginatio rōni viſibiliū formā rep ſentaret. Per reꝝ em̄ viſibiliū ſpeciē ſurg ratio ad reꝝ inuiſibiliū cognitionē qͦtiens his adiuta illa trahit ad quādā ſil̓itudinē. Sed ꝯſtat qꝛ ſine imaginatiōe corꝑea ne ſtiret ſine qͦrū cognitiōe ad celeſtiū cogn onē vel ꝯtēplationē nō aſcēderet. Qu tus gradꝰ ẜm Rich̓. eſt qͥ in rōne ⁊ ẜm rōnē format̉. qd̓ vtiqꝫ fit cū ſemoto oī officio ima ginatiōis ſolū alijs animꝰ intendit. q̄ ima ginatio nō nouit. ſed q̄ mens ex rōcinatiōe colligit. vel ꝑ rōnē dep̄hendit. Tali em̄ ſpe culationi tunc inſiſtimꝰ qn̄ inuiſibilia nr̄a s ꝑ experientiā nouimꝰ ⁊ ex intelligētia capi mus in ꝯſiderationē ducimꝰ. ⁊ ex eoꝝ co deratiōe in celeſtiū anīoꝝ ⁊ ſuꝑmūd intellectuū ꝯtēplationē aſſurgimꝰ.? Hec aūt ꝯtēplatio in rōne ꝯſiſtit. qꝛ ſenſibi libꝰ ſemotꝭ ſolū ītelligibilibꝰ intēdit. Et qͥdē ꝯtēplatio ab illis vtiqꝫ īuiſibilibꝰ videt̉ initiū ſumere ⁊ fundamētū caꝑequ hūanū animū ꝯſtat ꝑ exꝑientiā intellectuꝫ lē noſſe. ⁊ ꝑ cōem intelligētiā ꝯtēplatioleꝫ Fo. CXCVIII rqorehēdere. ſed tn̄ ꝓ hac ꝑte hec ꝯtēplatio iriā in rōne recte d̓r ꝯſiſtere. qꝛ ip̄a inuiſibi lla nr̄a a rōne cōp̄hēdunt̉. ⁊ in eoip̄o rōcina lis modū mīme ſuꝑgreditur. Hec ille. gradꝰ ꝯtēplatōis ꝑfectior eſt p̄cedēti eo ꝙ tā a corꝑalibꝰ qͣꝫ tꝑalibꝰ magꝭ elō ūs magis in eo purificat̉. ⁊ eternis n̄ Rich̓. ibidē dicit. ꝙ in hac ꝯtēpla tione animꝰ hūanꝰ pͥmuꝫ pura intelligētia vtit̉ q̄ ſemoto oīs imaginatiōis officio ip̄a ligētia nr̄a in hͦ pͥmū negocio ſeip̄am ꝑ mn ingerere videt̉. Hec em̄ ꝑ ſeip̄aꝫ o ⁊ qͣſi ꝑ ſpeciē ꝯtemplatur. Hec ille. uintꝰ gradꝰ ꝯtēplatiōis eſſe d̓r qͥ eſt ſi ōnē. ſed nō p̄ter rōnē. In hac aūt ꝯtē nis ſpeculatiōe mētis ſubleuatione limꝰ qn̄ ea ex dīna reuelatiōe cogno q̄ nulla rōne hūana plene cōp̄hende nꝰ ⁊ nulla rōcinatiōe nr̄a intellige eſtigare ſufficimꝰ. Talia ſunt illa q̄ iitatis natura in illa ſimplici eſſentia mꝰ ⁊ ſcpͥturaꝝ diuīaꝝ auctoritate ap amꝰ. Sequit̉. Ergo ꝯtēplatio nr̄a tūc icit̉ ſupͣ rōem aſcēdit qn̄ id animꝰ ꝑ mē ibleuationē credit qd̓ hūane capacita letas trāſcēdit. Et ſupͣ rōem nec tn̄ p̄t̓ rōnē cenſenda eſt. qn̄ ei qd̓ ꝑ intelligētie aci em cernit̉ humana rō ꝯͣire nō p̄t. qͥn potius facile acqͥeſcit. ⁊ ſua atteſtatōe alludit. Hec Et h̓ gradꝰ eſt ꝑfectior ⁊ ſublimior p̄ce ibꝰ gͣdibꝰ. eo ꝙ iſta ꝯtēplatio ē ſupͣ rōnē Circa qd̓ nota ꝙ ſic̄ dic̄ Rich̓. li. iiij. de ꝯtē ōe. c. ij. Quedā ſūt infra rōnē. vt q̄ ſen iporeo ꝑcipimꝰ. Quedā ẜm ſolā rōneꝫ nt. vt q̄ rōne inueſtigamꝰ. Quedā ſupͣ rō it. vt q̄ vel ꝑ reuelationē vl̓ q̄ nullꝰ ſen corporeus p̄t attingere. ⁊ nulla rō hūa enetrare. ſed tn̄ veracit̓ ea eſſe credimꝰ ſec experimēto nec intellectu cōp̄hen poſſimꝰ. Sextꝰ gradꝰ ꝯtēplatōis ē ꝗ in his ꝟſat̉. q̄ ſunt ſup̄ rōnē. ⁊ vident̉ eſſe p̄ter rōnē ſeu etiā ꝯtra rōnem. In hac vtiqꝫ mna oīqꝫ digniſſima ꝯtēplatiōis ſpecu canimꝰ veracit̉ exultat atqꝫ tripudiat qn illa ex diuini lumīs irradiatione cogno ſcit atqꝫ ꝯſiderat. qͥbꝰ omīs hūana rō recla mat. Talia ſūt pene oīa q̄ de ꝑſonaꝝ trini tate credere iubemur. de qͥbꝰ cuꝫ hūana rō diulit̉ nihil aliud qͣꝫ ꝯͣire videt̉. Iſte gradꝰ ꝯtepſatiōis ꝑfectior eſt oībꝰ p̄cedētibꝰ. eo ꝙ in eo pura intelligētia oꝑat̉ q̄ ad ꝯtēplatio ne dine maieſtatꝭ admittit̉. Un̄ Rich̓. li. iiij. ca. v. dicit ſic. Quātū q̄ſo eſt qd̓ intelligētia hūana qͦtidie ad illos ſuꝑceleſtiū aīoꝝ the oricos exceſſus nitit̉. ⁊ qn̄qꝫ etiā ꝓ diuīe di gnationis bn̄placito ad illa ſūme maieſta tis magnalia ꝯtēplādo ſubleuat̉. Hec aūt ſubleuatio q̄ qn̄qꝫ extendit̉ vſqꝫ ad mentis eleuationē fit ex tribꝰ. qn̄qꝫ ex magnitudīe deuotiōis. qn̄qꝫ ex magnitudīe admiratio nis. qn̄qꝫ ex magnitudīe exultatiōis. vt ſe metipam oīno nō capiat. ſed ſupͣ ſemetip̄aꝫ eleuata in alienationē trāſeat. Magnitudi ne deuotiōis mens ſupͣ ſemetip̄am eleuat̉ qn̄ tanto celeſtꝭ deſiderij igne ſuccendit̉. vt amoris intimi flāma vltra hūanū modum excreſcat. q̄ aīam hūanā ad cere ſil̓itudinē liquefactā a pͥſtino ſtatu penitus reſoluat. ⁊ ad inſtar fumi attenuata in ſuꝑna eleuet. ⁊ ad ſumma emittat. Magnitudīe admira tionis aīa hūana ſupͣ ſemetip̄am ducit̉ qn̄ diuīo lumīe irradiata ⁊ ſūmi ſūme pulchri tudinis admiratiōe ſuſpenſa tā vehementi ſtupore cōcutit̉. vt a ſuo ſtatu funditꝰ cōcu tiat̉. ⁊ in modū fulgoris choruſcantꝭ ex de ſpectu ſui in ſe ad ima deijciat̉. ⁊ tāto ſubli mius ⁊ celeriꝰ ꝑ ſummoꝝ deſideriū reuer berata ⁊ ſupͣ ſemetip̄am rapta in ſublimia eleuat̉. Magnitudine ꝟo exultatiōis ⁊ io cunditatis mens hūana ſupͣ ſemetip̄am ra pit̉ ⁊ a ſe alienat̉ qn̄ intima illa eterne ſuaui tatis habundātia potata. īmo plene inebri ata. qͥd ſit. qͥd fuerit penitꝰ obliuiſcit̉. ⁊ ī alie nationis exceſſu tripudij ſui nimietate tra ducit̉. ⁊ in ſuꝑmūdanū affectū quēdaꝫ ſub quodā mire felicitatꝭ ſtatu raptim trāſfor mat̉. Hi ſunt igit̉ gradꝰ ꝯtēplatiōis ẜm Ri chardum. Articulus terciꝰ. Ed auctor libri de ſpū ⁊ anīa conſi derans qd̓ etiā Diony. dicit in epl̓a ad Titū. ꝙ hō ex duabꝰ naturꝭ con ſtat. anīa ſcꝫ ⁊ corꝑe. Anīa rōnali q̄ ſimplex eſt in eſſentia. et ex corꝑe cōpoſito. vt iuxta vtriuſqꝫ nature ꝓprietatē illuminet̉ diuinis cognitiōibꝰ. ⁊ vt mens eiꝰ puras ⁊ ſimplices ⁊ intimas ſenſibiliū ſignorū intelligentias ſegregantes ab ip̄is ſignis conſpiciat. et vt ſenſualitas eiuſdē ꝑ nature ꝓprietateꝫ coo peret̉ mentali cognitioni. vt ſic ad diuīa ex tendat̉. ⁊ ideo ꝯtemplatiōe oportet vti ſen ſibilibꝰ formis. in quibꝰ diuīa inuiſibilia im mundis.i. carnalibꝰ abſcondant̉ ⁊ ſpūalibꝰ manifeſtent̉. Ideo auctor p̄dictꝰ pͥmū gra dum aſcendēdi in deū dicit eſſe in ſenſuuꝫ De ſeptem itineribus eternitatis oꝑatōne. ꝑ quā ꝯcipiunt̉ res corꝑales. Se cundū in imaginatiōe. ꝑ quā ꝯcipiunt̉ cor poraliū ſil̓itudines. Terciū in rōne. ꝑ quaꝫ ꝑcipiunt̉ reꝝ nature ſiue rōnes. Quartū in intellectu ꝑ quē ꝑcipiūt̉ ſpūs creati. Quin tū in intelligētia ꝑ quā ꝑcipit̉ ſpūs increa tus. Sextū in ſapīa. ꝑ quā aperit̉ ſpūal̓ gu ſtus. Et auctor p̄dictꝰ addit ibidē. Quicqͥd ſenſus ꝑcipit. imaginatio rep̄ſentat. rō in ueſtigat. intellectꝰ iudicat. memoria ſeruat intelligentia cōp̄hendit. id ad ꝯtēplationē adducit. ſed ſapīa guſtare facit. Sequitur. Sic ſit aſcēſus ab inferioribꝰ ad ſuꝑiora. ⁊ a ſummis dep̄hendit ima. ⁊ cū ab inferiori bus ad ſuꝑiora.i. tꝑalibꝰ ad eterna aſcēde re volumus. pͥus occurrit nobis ſenſus tā qͣꝫ primū iter. deinde imaginatio. poſtea rō. intellectus. intelligētia. ⁊ in ſūmo eſt ſapīa. Et ſtatim ſubdit diffinitiōes p̄dictoruꝫ di cens. Senſus eſt ea vis anīe q̄ reꝝ corpo rearū corporeas ꝑcipit formas pn̄tes. que varie ⁊ multiplicit̓ on̄dunt ſuū creatorem. Un̄ Bern̄. ſuꝑ Canti. ſermo. xxxv. dicit ſic. Quid eſt ꝙ hic eſt tāta formaꝝ varietas at qꝫ numeroſitas ſpecieꝝ in rebꝰ ꝯditis. niſi quidā radij diuinitatꝭ. monſtrātes quideꝫ qꝛ vere eſt a qͦ ſunt. nō tn̄ qͥd ſit prorſus dif finientes. Itaqꝫ de ip̄o vero veꝝ vides ſed nō ip̄m verū vnde hͦ genꝰ videndi cōmune eſt. in ꝓmptu em̄ eſt iuxta apl̓m om̄i vtenti rōne inuiſibilia dei ꝑ ea q̄ facta ſunt intelle cta ꝯſpicere. Hec ille. Et hec eſt a tꝑalibus ad eterna ingreſſio. ait Augꝰ. de vera religi one. Scd̓m gradū dicit eſſe imaginatio nē. Eſt aūt imaginatio ẜm eū ea vis anīe q̄ rerū corporeaꝝ corporeas recipit formas. abſentiū pn̄tiū. p̄teritoꝝ ⁊ futuroruꝫ. qn̄qꝫ vt ſic ip̄a int̓ ſenſum ⁊ rōnē qͣſi ancilla inter dn̄m ⁊ ſeruū diſcurrat. ⁊ qͥcqͥd exteriꝰ hau rit ꝑ ſenſum carnis intellectui rep̄ſentat ad obſequiū rōnis. Ex hͦ apparet ꝙ imagina tio ſimplicior eſt ⁊ nobilior potētijs ſenſiti uis. cū ip̄a ſola ſil̓itudines obiectoruꝫ oīm ſenſuū in ſe recolligat. ⁊ qͦ ad aliqͥd qͣſi ab hͦ loco ⁊ hͦ tꝑe abſtrahat. vt ptꝫ ꝑ Rich̓. lib̓. de pr̄iarchis. c. v. ⁊. vj. qͣre imaginatio animā magis facit appropinqͣre eternis qͣꝫ ſenſus exteriores. Unde Rich̓. dicit ꝙ rō ad inui ſibiliū cognitioneꝫ nunqͣꝫ aſſurgeret niſi ei ancilla ſua imaginatio viſibiliū formas re p̄ſentaret. ſine q̄rū cognitiōe ad celeſtiū cō templationē nunqͣꝫ aſcēderet. Merito ergo gradus ꝯtemplatiōis poteſt dici diſpo ſitiue ſaltem. Terciꝰ gradus aſcendēdi ad deū ſiue ꝯtemplādi dicitur eſſe in rōne. Ratio autē ẜm eū eſt ea vis anīe que reruꝫ corporeaꝝ naturas. formas. differētias. p pria ⁊ accidētia p̄cipit. om̄ia in corporea ſed nō extra corꝑa. Abſtrahit em̄ a corꝑalibus q̄ fundātur in corꝑibꝰ nō actiōe ſed ꝯfidera tione. Natura nēpe ip̄iꝰ corꝑis ẜm quā om ne corpꝰ eſt. nullū corpus eſt. Hec rō ſenſu mētꝭ acuit. veraqꝫ a falſis diſtinguit. ⁊ ima ginem dei in ſe cōſeruat. Hec ille. Ex quo apparet ꝙ rō ſenſum ⁊ imaginationeꝫ inc parabilit̓ excellit dignitate. ⁊ excedit ope Unde anīa ꝑ rōnē nō ſolū deū eſſe cogno ſcit. ſed etiā eiꝰ capax fit. vt ptꝫ ꝑ Augꝰ. xiij ⁊. xv. de trini. Nā ꝑ rōnē anīa de deo medi tatur. meditādo cōtemplat̉. deꝰ ꝯtemplatꝰ amat̉. ⁊ vere amatꝰ habet̉. īmo ſicut dic̄ Au guſti. in originali. Hec eſt vis nature diui nitatis vt creature rōnali iā rōne vtenti nō om̄ino ac penitꝰ poſſit abſcondi. vnde ē ve re gradus ꝯtemplatiōis rō. Quartꝰ gra dus ẜm eū eſt in intellectu. Intellectꝰ a ẜm eū eſt ea vis anīe q̄ inuiſibilia ꝑcipi angelos. animā. oēm creatū ſpiritū. ⁊ ſic in tellectus acceptꝰ. ad ꝯtemplatiōem coo rat̉. qꝛ importat quādā intimā ꝯtēplatio Dicit̉ em̄ intellectꝰ qͣſi intꝰ legens. penet em̄ vſqꝫ ad eſſentiā rei qꝛ obiectū intellectꝰ eſt quicqͥd eſt. vt dr̄. iij. de anīa. Accipit̉ etiā intellectꝰ qn̄qꝫ vt eſt virtꝰ intellectual̓. ſ vt eſt habitꝰ pͥncipioꝝ naturaliuꝫ q̄ ſub mine ſunt naturali. ⁊ ſic intellectꝰ on̄dit ritatē infallibilit̓. Dicit̉ nāqꝫ in li. de ſpūet anīa. ⁊ Augꝰ. ij. ſuꝑ Gen̄. ꝙ intellectuali viſi one nunqͣꝫ fallit̉ anīa. aut em̄ tātū intelligi ⁊ verū eſt. aūt ſi veꝝ nō eſt. nō intelligit. ⁊ iō intellectꝰ ſic acceptꝰ dicit aſpectū manife ſtum ⁊ infallibilē circa pͥncipia. ⁊ ſic accepi intellectus etiā cooꝑat̉ ad ꝯtemplationeꝫ Accipit̉ em̄ aliqn̄ intellectꝰ vt eſt donū ſp ſancti. ⁊ ſic intellectꝰ eſt habitꝰ ſuꝑnaturali pͥncipioꝝ ſuꝑnaturaliū. que ſunt arti dei. ⁊ ſic nomināt quādā excellentiā ce tionis penetrādi ad intima cognoſcibilis Unde Grego. lib̓. j. moꝝ. dicit. Inte in die ſuo cōuiuiuꝫ parat in mente. qͥ ꝙ audita penetrat. reficiendo cor. ten eius illuſtrat. Nam ſumen intellectꝰ ſicat ceptū ita ſe habet ad pͥncipia que nobis nr turaliter innoteſcunt. ſicut ſe habet lumcū Fo. CXCIX naturale ad ea pͥncipia que primordialiter ſcimꝰ. ſed lumē naturale infallibilit̓ tes pͥncipioꝝ naturales oſtēdit. It nuꝫ intellectꝰ ſuꝑnaturales veritates ter oſtēdit. Unde intellectꝰ ſic acce verꝰ ⁊ neceſſariꝰ ꝯtemplatiōis gra Quint gratꝰ aſcēdendi ad eterna cmnplādi ẜm eū eſt intelligentia. Eſt ntelligētia vt ibidē dicit̉ ea vis anime mediate ſupponitur deo. cernit quippe p̄m ſup̄mū verū ⁊ incōmutabile. Et infra dicit ſic. Intelligētia eſt vis anīe qua de di uinis qͣntuꝫ homini poſſibile eſt cognoſcit̉ leſtia archana penetrāda. que vt dicit ciꝰ paucoꝝ eſt hominū. Ex qͦ patet̉ ꝙ lligētia excellit intellectū in ſua actione ea differt. ⁊ ꝙ eſt ꝑfectior gradꝰ cōtem onis. Ꝙ etiā Rich̓. videt̉ ſentire. qͥ lib̓. de ꝯtemplatiōe. c. iij. dicit ſic. Per in entiā ſiquidē ſinus mentꝭ in immēſuꝫ dit̉. ⁊ ꝯtemplātis animi acies acuit̉. ax ſit ad intelligibilia cōp̄hendenda. cax ad ſubtilia penetranda. Et nunqͣꝫ platio pōt eſſe ſine viuacitate intelli e. Sequit̉. Etiā quotiēs ꝯtemplātis ius dilatat̉ ad ima. quotiēs eleuat̉ ad ma. quotiēs acuit̉ ad ſcrutāda. qͦtiens itate mira ⁊ pene abſqꝫ mora rapit̉ per mera. ex quadā vi intelligētie hoc eſſe ibitat̉. Hec ille. Sextus gradꝰ con lationis ſiue aſcendēdi ad eterna ẜm ictū eſt in ſapiētia. que ſequit̉ intelligen ſicut dicit idē. vt viſio mētis eſt intel tia ſic mētis guſtus eſt ſapiētia. Illa piat̉. iſta guſtat ⁊ delectat̉ Sed hic notādū eſt ꝙ ſapīa quedā eſt que acqͥ ſita eſt ꝑ ſtudiū humanū que ē virtꝰ intelle ctualis. De qua loquit̉ ph̓us in metaphiſi aſua. Et hec ꝑ rōnis inueſtigationeꝫ inqͥ rit rectū iudiciuꝫ de diuinis. ⁊ actꝰ intelle tiuales ⁊ om̄es oꝑatiōes anīe ꝑficit. ẜm eū ſnatū poteſt. Quia ſic̄ dicit Seneca ī epl̓a t. Sapiens ad oēm incurſuꝫ inuictꝰ ⁊ in tentus eſt. Nā ſi pauꝑtas. ſi luctus. ſi igno nſinia. ſi dolor impetū facit. rō tamē refert intrinſecꝰ. ⁊ cōtra illa ibi. et inter illa ſapiēs plenus eſt gaudio ⁊ incōcuſſus. cū dijs ex pers viuit. Hec ille. Ideo pōt dici aliquis bradus ꝯtemplatiōis. Alia eſt ſapientia q de ſurſum eſt infuſa. vt dr̄ Iaco. iij. Et hͦ eſt donū ſpūſſancti. Et ad iſtā nō ſoluꝫ ꝑti pet em iudiciū rectū ꝯtemplare diuina ſed guſtare ⁊ regulare hūanos actꝰ excellentio ri modo qͣꝫ ſapīa q̄ eſt virtꝰ intellectual̓. vt pote magis de ꝓpinquo deū attingēs. ⁊ ex periens ꝑ quādā vnionē ſpūs ⁊ aīe ad ip̄m vt directa ꝑ regulas legꝭ eterne. De iſta ſa pientia loquēs Bern̄. lib̓. de amore dei dic̄ ſic. Sapiētia a ſapore dicit̉. ſapor autē iſte in guſtu quodā eſt. Guſtū aūt illū nemo ex primere pōt nec etiā ille qui meret̉ guſtare. ſed dicere p̄t. Guſtate ⁊ videte qͦniā ſuauis eſt dominꝰ. Hoc guſtu ẜm apl̓m guſtat̉ dei verbuꝫ. guſtant̉ etiā diuitie ſeculi venturi. Et ſequit̉. Hic guſtꝰ ſi defuerit ſolus. om nes alij ſenſus ſcꝫ ſpūales qͣttuor langue ſcunt. Guſtū autē ſequit̉ quedā ſaporꝭ dul cedo. quā in interiori ſuo ſentiēs anīa quo dā modo ſingulari q̄ ſuſcipit cūcta diſcer nit ⁊ diiudicat. ſeqꝫ ⁊ om̄es ſenſus vegetat ⁊ cōfirmat ſcꝫ interiores. Hi ſunt gradꝰ cō templationis ẜm illū. Articulus quartus. D hos gradꝰ ſiue ſpecies ꝯtempla tionis ſupͣdictoꝝ doctoꝝ qͣi omniū alioꝝ doctoꝝ gradꝰ ⁊ ſpecīes ꝯtem platiōis mediate vel īmediate pn̄t reduci. vt ptꝫ de ſex gradibꝰ ꝯtemplatōis origeniſ. quos declarat ſuꝑ Canti. ij. c. vbi dicit ſic. Contēplatorē verū ⁊ iubilatorē certū te iu dico ſi pͥmo ꝑficiat te actio. Hic Origꝭ. ſub tiliter ꝯſiderat ꝙ vbi vita actiua terminat̉ ⁊ ꝑficit̉. ꝙ ibi vita ꝯtemplatiua ordinate in choatur ⁊ gradatim ſurſum tendit ⁊ ꝓficit. donec in viſionē intuitiuā ꝯſummat̉. Und̓ ꝓprie loquēdo de ꝯtemplatiōe. ꝑfectio acti onis nō eſt gradꝰ ꝯtemplatiōis. ſed pōt di ci ſtatus quidā reſultās a ſumma ꝑfectiōe vite actiue q̄ neceſſario p̄cedit tanqͣꝫ diſpo nens potētias ꝯtemplatiuas ad actꝰ ſuos nō impeditos ſed ꝑfectos. Grego. vj. moꝝ. dicit ſic. Qui arcē ꝯtemplatiōis aſcendere deſiderāt pͥus neceſſe eſt vt in oꝑe actionis ꝑfecte ſe exerceāt. Et ꝓ tanto dicit̉ gradus ꝯtemplatiōis. Scd̓o. ẜm Origꝭ. verꝰ cō templator es ſi in te eſt ſenſuū exterioꝝ re tentio ſiue retractio ad īteriora ⁊ collectio eoꝝ in vnū. Hoc em̄ eſt greges.i. ſenſus be ſtiales minare ad interiora deſerti ꝑ itine ra eternitatis. ait Uercell̓. Hoc fit qn̄ inui ſibilia dei a creatura mūdi ꝑ ea q̄ facta ſunt intellecta ꝯſpiciunt̉. ⁊ ſempit̓na virtꝰ eius ⁊ diuinitas. Hec eſt ſic̄ dicit Augꝰ. li. de vera religione a tꝑalibꝰ ad cterna regreſſio. ⁊ ex De ſeptem itineribus eternitatis vita veteris hoīs in nouū hoīem reforma tio. vt ſupͣ patuit. Tercio verꝰ ꝯtēplator es qn̄ eſt in te oīm imaginabiliū tranſitus. qn̄ mente om̄ia imaginabilia tranſcendis Talis ꝯtemplator ſic̄ dicit Bern̄. ſer. liij. ſu per Canti. fuit qͥ dixit. Elongaui fugiens ⁊ manſi in ſolitudine. Nō em̄ fuit ꝯtentꝰ ex ire niſi longe ſe faceret vt poſſet quieſcere Sequit̉. Trāſiliſti carnis oblectamēta vt minime iā obedias ꝯcupiſcētijs eiꝰ. nec te nearis illecebris. ꝑfeciſti ⁊ ſuꝑaſti te. ſed nō dū elongaſti. niſi ⁊ irruentia vndiqꝫ fantaſ mata corporeaꝝ ſil̓itudinū trāſuolare mē tis puritate p̄ualeaſ. Hec ille. De quo vide ſupra diſ. vj. Quarto verus ꝯtemplator es ſi trāſcendiſti om̄ia rōnalia ꝓpter fantaſ mata ⁊ alia impedimēta ⁊ retardantia ani mā ad ſuꝑiora ꝓperantē. De hͦ dicit Rich̓. li bro pͥmo de ꝯtemplatiōe. c. viij. ſic. Contē platio nr̄a tunc veracit̉ ſupra rōnē aſcendit qn̄ id animus ꝑ mētis ſubleuationē cernit qd̓ humane capacitatꝭ metas trāſcendit. vt ſunt illa q̄ de diuinitatꝭ natura ⁊ de ſimpli ci eius eſſentia credimꝰ. Et licet illa ꝯtēpla tio ſupra rōnē ſit. nō tn̄ p̄ter rōnē cenſenda eſt qn̄ ei qd̓ ꝑ intelligentie aciē cernit̉. hūa na ratio ꝯtraire nō pōt. qͥn potiꝰ ei facile ac quieſcit ⁊ ſua atteſtatiōe alludit. Hec ille. Quinto verꝰ ꝯtemplator es ſi furſū tri ctus es ſuꝑ om̄ia intelligibilia in caligineꝫ ignorātie. Et hic gradꝰ ꝯtemplatiōis eſt de quo loquit̉ Diony. c. j. myſti. theo. dicēs ſic. Adhuc reſtat pͥncipalior dei cognitio q̄ fi gurat̉ in eo ꝙ moyſes ſeparat̉ ab his qͥ lo cū dei ſecū videāt ⁊ ſubtrahit̉ illis viſis ⁊ in trat in caliginē ignorātie Exo. xxiiij. ⁊ vnit̉ incōprehenſibilitati diuine quā non pene trat intelligētia que vere eſt oīm clariſſima. ⁊ in ſe claudit ⁊ ſecretiſſime celat om̄es co gnitiones cōprehēſiuas tanqꝫ in cauſa pri ma oīm. ⁊ ꝑ eam om̄is vnitꝰ deo(qͥ eſt ſupͣ om̄ia) ꝯſtituit̉ in excellētia quā neqꝫ rō in ueſtigat nec intellectꝰ ſpeculat̉. ⁊ ab om̄ibꝰ ⁊ qͣſi a ſeip̄o ſegregat̉. ⁊ ꝑ vnionē dilectiōis q̄ effectiua eſt vere cognitiōis vnit̉ deo intel lectualiter ignoto. cognitiōe multo melio ri qͣꝫ ſit cognitio intellectual̓. in eo ꝙ intel lectualē cognitionē dereliquit. ⁊ ſuꝑ intelle ctū ⁊ mentē deū cognoſcit. Hec Diony. ẜm cōmētatorē Uercellen̄. dic̄. hec reqͥre pleni us ſupͣ. Sexto ꝯtēplator es ſi in te ē vni formis fixio intelligētie pure ⁊ ab om̄ibus oīno denudate. ⁊ ꝯformis affectio volitiue potētie ꝑ om̄ia. in nullo impedite ī vno ſon tali pͥncipio celeſtiū gaudioꝝ. qd̓ eſt deꝰ tri nus ⁊ vnꝰ. Un̄ Orige. ibidē p̄dicta in vnū recolligens dicit. Contēplatorē verū et iu bilatorē certū te iudico ſi pͥmuꝫ te perficiat actio. ſi rōnabilia celeſti motu ꝑcurra intelligibilia felici et illumīata fide cog ſcas. ſi in pͥmo vero ⁊ in fūmo bono intelli gentiā ⁊ voluntatē totā tuā ponas. fugens vnde teneritudinē tuā nutrias. bibas v gaudeas. haurias vnde nunqͣꝫ deficiaſ. ſunt gradꝰ ꝯtemplatiōis ẜm Origenē. Diſtinctio quinta. Uinto videndū eſt qͣntā iocundit qtem ⁊ vtilitatē ſpūs hūanꝰ in itine rę vite ꝯtemplatiue experiat̉. Nam deo ꝑ totū illud iter aſſociat̉ ꝯtinue. P mo gͦ videamꝰ qͣliter ſpūs in hͦ itinere di citer a dn̄o ꝯſolat̉. De qͦ nota ꝙ Lucex. de vita duarū mulieruꝫ legit̉ ſcꝫ marthe et marie. de quibꝰ dic̄ Gregꝭ. li. vj. moꝝ. Oi ꝑ marthā exterioribꝰ obſequijs occupa niſi actiua vita ſignat̉. Que ſtetit. qꝛ ſic di cit gloſa. Vita actiua in laborioſo deſudat certamine. q̄ ⁊ querulabat̉ de ſorore. qꝛ tur bata circa plurima vite actiue. Un̄ Bern̄. ſermo xlj. ſuꝑ Canti. dicit. Cū aīa in actio ne ſua in aliud tendit qͣꝫ in deū. qͣꝫuis hͦ faci at ꝓpter deū tn̄ nō hoc eſt marie ociū ſꝫ mar the negociū. que adhuc ſollicita eſt ⁊ turi tur erga plurima. ⁊ nō poteſt t̓renoꝝ acti vel tenui puluere nō reſpergi quē tamenci to facileqꝫ deterget in hora ſctē deuotionis vel dormitiōis caſta intētio. q̄ eſt intende re ⁊ querere ſolū deuꝫ ꝓpter ip̄m ſolū. qd̓ ꝓ priū eſt ſponſe ⁊c̄. vt ſupͣ pͥmo itinere di. iij Ex quo ptꝫ ꝙ itinerātes in vita actiua fre quēter turbant̉. ſed ſpūs ambulās in itine ribꝰ vite ꝯtemplatiue a deo dulcit̉ cōſolat poſt actiuaꝫ. Un̄ Grego. li. vj. moꝝ. dic̄. ex ꝑ mariā que ad pedes dn̄i reſidebat audi ens verbū dn̄i vita ꝯtemplatiua expr que ex hͦ a dn̄o cōmendata fuit. qꝛ opti partē elegit que nō auferet̉ ab ea. Que aut illa optima pars fuit q̄rit Rich̓. lib̓. pͥmo ī ꝯtemplatione. c. j. vbi dicit ſic. Que eſt pars optima quā elegit maria niſi vacare ⁊ vde re qͣꝫ ſuauis eſt dominꝰ. Nā maria ſec ſecus pedes dn̄i audiuit verbuꝫ illiꝰ.ᵍ mam itaqꝫ ſapientiā dei in carne latitantꝫ quē oculus carnis videre non poteratab Fo. CC diendo intelligebat. ⁊ intelligēdo videbat qa credebat. Et in hūc modū ſedēdo. audi endo ſūme veritatis ꝯtemplatiōi vacabat. equit̉. Hec eſt pars que electis ⁊ ꝑfectꝭ qͣꝫ auferet̉. ⁊ ſane eſt negociuꝫ qd̓ nullo terminat̉. Nā veritatis ꝯtemplatio in cvita inchoat̉. ſed in futura vita iugi ꝑ muitate celebrat̉. Per veritatꝭ ſane ꝯtem plationē homo erudit̉ ad iuſticiā ⁊ cōſūma tur ad gl̓iam. Hec ille. Scd̓o videamus humanꝰ ſpūs ambulās ꝑ itinera vi mplatiue deo familiari amicicia vnit̉ Ioh̓is em̄ vltimo ca. legit̉. ꝙ dn̄s dixit Pe tro. Sic volo eū manere donec veniā. Tu equere. Ubi dicit Augꝰ. ꝙ ꝑ hos duoſ os ſignant̉ due vite. Una actiua ꝑ Pe altera ꝯtemplatiua q̄ ſignat̉ ꝑ iohannē ngeliſtā. De petro ꝑ quē ſignificat̉ acti ita dixit dn̄s. Tu me ſeq̄re. ꝑ imitatio nē ꝑferendo mala temꝑalia. Uita igit̉ acti na petri eſt ī labore. altera ſcꝫ ꝯtemplatiua ioh̓is in requie. Una eſt in oꝑe actiōis. al tera in mercede ꝯtemplatiōis. Prima agit̉ dum facit bonū ⁊ declinat a malo. q̄ tn̄ fini tur. De ioh̓e vero dixit dn̄s. Sic euꝫ volo nanere donec veniaꝫ. Ubi dicit glo. Nolo eū ꝑ martyrium ꝯſummare ſed expectabit placidā abſolutionē carnis ſue. qn̄ ego ve niēs recipiā eū in eternā beatitudinē. Un̄ hec vita ꝯtemplatiua hic inchoat̉. ⁊ in futu ra vita ꝯſummat̉. Hanc vitā dn̄s in iohan ne inchoauit qn̄ volentē nubere. ſibi fami liariter aſſociauit. quaꝫ multis familiaribꝰ ſignis amicicie cōtinuauit donec euꝫ inui tando dulcit̉ in eterna beatitudine ꝯſūma uit. Hec vita ꝯtemplatiua eſt ſummū bn̄fi cium qd̓ cōferri pōt anīe. Habet em̄ ſibi an sꝑfectiſſimas ⁊ ſup̄mas ⁊ vltimas de tiones ꝯſequētes ꝟtutes. dona. beati fudines ⁊ fructꝰ. magnificatiuas ⁊ cōtenti uas ⁊ vnitiuas ſpūs creati rōnalis ⁊ d̓i in treati tanto felicꝰ quāto īmediatiꝰ. ſicut di tit̉ Prigen̄. ſuꝑ Canti. Signa familiarita tis patēt in euāgelio. Tercio videamꝰ qͥ ſter ſpūs humanꝰ ambulās ꝑ itinera vite templatiue vigili ſomno quietat̉ ⁊ illumi nat̉ poſt luctam vite actiue. ſic̄ ptꝫ Gen̄. xx. vlij. de iacob. qͥ poſt luctā ⁊ ſomnū ꝯtempla tionis didicit videre ſpūalia. vt diceret. Ui di dn̄m facie ad facieꝫ. ⁊ ſalua facta eſt anīa mea. Un̄ Hugo lib̓. iiij. de clauſtro anīe. c. xij. dicit ſic. Tunc ex iacob fit iſrael qn̄ poſt ſudatiōes bone oꝑatiōis ꝑuenit̉ ad lucem ꝯtemplatiōis. Tūc exultabit iacob ⁊ letabi tur iſrael. Igit̉ ꝑ iacob luctantē ſignat̉ vita actiua q̄ cōtra vicia luctat̉. In qͦ luctamine ⁊ ſi ſpūs nō mortificat̉. vt plurimū tn̄ infir mat̉ ⁊ fatigat̉. vt clamet cū Psͣ. Afflictꝰ ſum ⁊ humiliatꝰ ſum nimis. Per iſrael vero vi dentē ſignat̉ vita ꝯtemplatiua qͥ in via dor miēs celeſtia ꝯtemplat̉. Quid nāqꝫ eſt dor mire in via ait glo. niſi in p̄ſentis vite tran ſitu a rerū temꝑaliū amore labentiuꝫ ocu los mentis claudere. Hos oculos cōcupi ſcentie aperuit diabolꝰ qͦs innocentia clau ſos tenuit. Hec glo. Iſte ſomnꝰ tm̄ placet deo vt cū conteſtatiōe iuramenti ꝓhibeat tales excitari a ſomno tali ⁊ pauſatione di. Canti. v. Adiuro vos filie hierl̓m ne exci tetis neqꝫ euigilare ⁊c̄. Qd̓ exponēs Origꝭ. dicit. Cōiurationē tuā audiui dn̄e. quā ni ſi fallor ſponſe tue actꝰ ⁊ ſtatus curabat. ſta tus optimꝰ. actus p̄cellentiſſimꝰ tibi incū bens ſine medio. te videns in iubilo. in te quieſcens ſine tedio. de te hylareſcens ſine modo. a te ꝑmanentiā accipiens ſine termi no. Hec ille. Quarto videnduꝫ eſt qͣliter ſpūs humanꝰ ambulans ꝑ itinera vite con templatiue facie pulchrificat̉ ⁊ viſu clarifi catur. Richar. lib̓. de. xij. pr̄iarchis ca. j. dicit Duas vt legimus vxores iacob cognoſcit. Una lya. altera rachel vocabat̉. Lya fuit fecundior. Rachel fuit formoſior. Lya fe cunda ſed lippa. Rachel ſterilis ſed formo ſa. ſingularꝭ. Per lyam ſignat̉ vita acciua. ꝑ rachel vita cōtemplatiua. Ad lyam ꝑtinet flere. dolere. gemere ⁊ ſuſpirare. ⁊ id̓o recte talis vxor lya. hoc eſt. laborioſa vocat̉ ⁊ mi nus videns. Sed ad rachel que interp̄tat̉ viſum principiū vel ociū ꝑtinet meditari ⁊ cōtemplari. diſcernere ⁊ intelligere. Seqͥ tur. Sed qͥd dulcius qͥd ve iocundius po teſt eſſe qͣꝫ oculū mentis ad ſumme cōtem plationē ſapiētie erigere. Ad hāc itaqꝫ con templatōnē cū ratio dilatat̉ merito rachel nomīe honorat̉. Hec ille. Ex hac autē con templatione ſumme ſapiētie facies mentis pulchrificat̉. Exemplū de Moyſe Exodi xxxiij. Cuiꝰ facies ſplendida fuit facta ex cō ſortio ſermonis dn̄i. vt iudei nō poſſent in tendere in eam. Similit̓ ex hac ꝯtemplati on viſus mentis clarificat̉. Exempluꝫ de ſctō Benedicto de qͦ narrat beatꝰ Grego. li. bro dyal̓. ij. Ꝙ cū in or̄one ꝯſtitutꝰ quēdaꝫ yy 4 De ſeptem itineribus eternitatis radiuꝫ diuini ſolis aſpiceret totus mundꝰ ante oculos ſuos adductꝰ videbat̉. vbi vi dit etiā anīam germani ep̄i capuani in ſpe ra ignea in celū ferri ab angelis. Et Greg. dicit ibidē. Quid mirū ꝙ mundū an̄ ſe col lectū vidit qui ſubleuatꝰ in mentꝭ lumine ⁊ cōtemplatione extra mundū fuit. Hec ille Spiritꝰ igit̉ in itinere ꝯtemplatiōis et fa cie pulchrificat̉ ⁊ viſu clarificat̉. De hac cō templatiōe pulchrificante dicit Hugo ſuꝑ vij. angel̓. hierar. ſic. Cōtemplatio eſt deifi ca ſimilitudo. qꝛ dū ꝑ eam illumīati lucen tes fiunt. qͦdāmodo ip̄iꝰ luminis lucentꝭ ſi militudinem accipiūt. Hec ille. Et Grego lib̓. vj. moꝝ. Uita ꝯtemplatiua ſpecioſa eſt in anīa ꝯtēplātis ꝓpter qd̓ dr̄ anīe ꝯtempla tiue. Tota pulchra es amica mea. Cāti. iiij. Quinto ſpūs humanꝰ ambulās in iti neribꝰ vite ꝯtemplatiue dulcit̉ ⁊ multiplici ter reficit̉. Nā cibat̉ primo vt fortificet̉. Co medere aūt anīe ſpūale eſt ſuꝑne lucis cor templatiōibꝰ paſci. ait Grego. v. moral̓. De hac refectiōe dicit Grego. ſuꝑ Ezech̓. parte iij. omel̓. v. ſic. Contēplatiua vita amabilis valde dulcēdo eſt q̄ ſupͣ ſemetip̄am animā rapit. celeſtia aperit. terrena aūt debere eſ ſe ꝯtemptui oſtēdit. ſpūalia oculis mentis patefacit. corꝑalia abſcondit. vt tal̓ cōtem platrix dicat illud Cāti. Ego dormio ⁊ cor meū vigilat. Uigilanti etem corde dormit ꝑ hoc ꝙ dū interiꝰ ꝯtemplādo ꝓficit. ab in quieto corꝑis oꝑe foris qͥeſcit. neqꝫ adhuc tn̄ p̄ſens deꝰ in ſua claritate cōſpicit̉. ſed q̄ dā ſub ip̄a ſpeculat̉ anīa vnde refecta ꝓfici at. ⁊ poſt ad viſionis gl̓iam ꝑtingat. Hec il le. Hanc refectionē anīa ꝯtemplatiua glo riat̉ ſe eſſe expertaꝫ. dicēs Canti. ij. Fructꝰ eius dulcꝭ gutturi meo. Ubi Orige. ſic di cit. Da mihi dn̄e fructū dulcē. fructuꝫ vite aīe mee. altus eſt. attolle deſideriū. benedi ctus eſt. ſanctifica obſequiū. imputribilis eſt. purifica affectū. ſuauis eſt. letifica aīam Item in hͦ itinere vite ꝯtemplatiue ſpūs re ricitur potu inebriantꝭ gr̄e. Unde anīa cō templatiua Canti. v. on̄dit ſe hanc potatio nē inebriantē expertā eſſe cū dixit. Intro duxit me rex in cellā vinariā. vbi gloſa dicit Ꝙͣcito guttur meū dulcedinē gr̄e eiꝰ attin git. ita me recreatā ſpū ⁊ ab amore terreno rū in ſuꝑna tranſlatā ſentio ac ſi in cellā in troducta nouo ſuo meri odore ⁊ poculo in ebriata ſim. Sed hāc refectionē ſpūs ambulans in vijs vite actiue vix ⁊ raro expii Un̄ Augꝰ. in epl̓a ad Heb̓. dicit. Contem platiui nō actiui amare ⁊ guſtare pn̄t ſince rū bonū. ad qd̓ guſtandū neceſſe eſt ceſſar a tumultū mūdi ꝓpter qd̓ eſuriunt ⁊ ſitiunt modo actiui. qꝛ nō habēt guſtꝰ ſenſuꝫ exer citatū. Sexto ſpūs humanꝰ ambulans in itineribꝰ vite ꝯtēplatiue a labore viere leuat̉ ꝑ diuinā allocutionē. Un̄ Luc̄. xxiiij. dicit̉. Nōne cor nr̄m ardens erat in nobis dū loqueret̉ nob̓ in via. Qd̓ exponēs Gre go. dicit ſic. Ex audito ſermone inardeſcit animꝰ. torporis frigꝰ recedit. fit mens in ſu perno deſiderio anxia. audire libet p̄cepta celeſtia. ⁊ quot mādatis inſtruit̉ qͣſi tot faci bus inflāmat̉. Et idē Grego. ij lib̓ moꝝ. di cit ſic. Cū in itinere comes iungit̉. via qͥde nō ſubtrahit̉. ſed de ſocietate comitꝭ labor itineris leuigat̉. Item cū ſpū illo in itinere ambulāte qn̄qꝫ deꝰ ꝯfabulat̉ vt ſupͣ patuit. vbi dicit Bern̄. Deus qͣſi viator quiſpiā iti nerantibꝰ ſeſe aſſociās. iocundiſſimis cōfa bulationibꝰ ſuis a labore vie omnē relenat comitē. ⁊ qͣꝫplura ibi de hoc. Itē cū ſpiritu ambulante in hͦ itinere ꝯtemplatiōis deus habet dulcia ſuſurria. Un̄ Origen̄. expo nens illud Cantico. v. Uox dilecti. dicit ſic. Qn̄ ad cor reduco ꝙ cū ꝯtemplātibꝰ ſua ſu ſurria habet deꝰ. quibꝰ tāto fortius clamat quāto efficacius ſuſurrat. nō ſine admira tione cōmendatā te habeo. ꝙ hanc voceꝫ ⁊ tenuiſti mente. ⁊ cōmēdaſti ore. dicēs. U dilecti ⁊c̄. vbi dicit glo. Gaudeo ꝯſolato vocē eius audiēs. ⁊ dū eius faciē nōduꝫ vi deo. tamē ſubleuato ad celū animo aliquā ſuauitatē future beatitudinis p̄guſto. Ta li igit̉ allocutione ſpiritꝰ a labore vie ſic re leuatur. Septimo ſpiritꝰ humanꝰ am bulans in itineribꝰ vite ꝯtemplatiue vltra om̄ia inferiora mentalit̓ eleuat̉. in celeſtibꝰ floribꝰ ſpiritualit̓ cōmorat̉. ⁊ in ſctā trinita te ineffabilit̓ iocundat̉. Unde Hugo in pͥn̄ cipio tercij libri de clauſtro anīe. ca. v. dicit ſic. Contēplatio clauſtrū anīe dicit̉. in cul ſinu dum ſe recipit animꝰ ſola celeſtia me ditatur. a terrenis ſeparat̉. a turba carnali um cogitatōnū longe ponit̉. dulces carnis re fugit effectꝰ. vagos ſenſuū aſtringit mo tus. in domino delectat̉. angelica dulcedi ne fruitur. legit in libro vite. pro filentio pa cem tenet. in choro virtutū ſeruat conco diam morū. ſummi patris potentiā comū Fo. CCI rat. ſapientiaꝫ filij inueſtigat. ſpūſſancti enignitatē amat. Dum hec tria cōtempla tur tribꝰ modis cōſolat̉. Hec ille. Hos au tres modos cōſolādo poteſt experiri o qͥ in itinere cōtemplationis ambu experit̉ in memoria patrē āmonenteꝫ entē ad verbum ſuū ieſum chriſtum iendū. Quia ſicut dicit Ioh̓is. vj. Ne enit ad me niſi pater meꝰ traxerit euꝫ. ernā inſpirationē. Item conſolatur qͥ erit̉ in intelligētia filiū patris illumina n. ad patrē ſuum cognoſcendū. quia ſic̄ Matth̓. xj. Nemo nouit patrē niſi fili ⁊ cui voluerit filius reuelare. Item con tur qͥ experit̉ voluntatē ſpiritūſanctuꝫ jentē. ad patrē ⁊ filium amplexanduꝫ enduꝫ. quare in amore qui appropriat̉ uiſancto pater ⁊ filiꝰ tenent̉ ⁊ ample ur. Quod oſtēdit Auguſti. vj. libro de ta. ca. vj. Spiritꝰ ambulās in itineri vite actiue ſepe ab huiuſmōi conſola tionibꝰ impedit̉ ⁊ amaritudinibꝰ repletur. de Origenes ſuper Cantica. v. cap̄. di ui terrenis inheret. inuenire non po quod in terrenis latet. ſcilicꝫ ama em ⁊ diſſipationē. Sunt ⁊ alie mul tates contemplationis. Diſtinctio ſexta. Exto videndū eſt quomō ꝑ iter cō templatiōis ſpiritꝰ noſter ad intrin ſecum ſecretū domini ieſu ingredia tur ⁊ ab exterioribꝰ abſcondat̉. qͣꝫuis ex p̄ dictis gradibꝰ cōtemplationis ſatis patere ſet qualit̓ ſpiritꝰ humanꝰ ꝯtemplando rediat̉ in eternū maneriū ieſu. Cū Hu go ſuꝑ primū angel̓. hierar. dicit. ꝙ quāto magis creſcit a ſeip̄o aſcenſio. tanto magis it cognitio donec oculꝰ intellectualis Is ac magis illuminet̉ ⁊ cōfortetur. ⁊ af mētalis magis purificet̉ ⁊ inflāme totꝰ in deo quietet̉. et iſtum aſcenſum docent p̄dicti gradus cōtemplatōnis. pla num eſt ꝙ ꝑ eos poteſt cognoſci qualit̓ ſpi Itus cōtemplatiuꝰ in illud ſecretū intrin ecum dn̄i ieſu ingrediat̉ ⁊ abſcondat̉. Ta ppter iſtiꝰ manerij vtilitatē notanduꝫ ominꝰ dicat Exodi. xxxiij. Nō vide ehō ⁊ viuet. neceſſe eſt vt ſpiritꝰ ꝯtem platiuus mūdo pͥus moriat̉. ⁊ mūdus ſibi moriat̉. ⁊ extūc interna ingrediatur. ⁊ in eis ab icondat̉. Quid eſt autē ſpiritū ꝑ cōtemplationē illud intrinſecū ſecretū intrare ni ſi ab om̄ibꝰ temꝑalibꝰ abſolui ⁊ elongari. et in eterna extendi ⁊ in eis abſcondi cōtinu is ꝓfectibꝰ. donec totꝰ homo exterior ⁊ inte rior in deuꝫ ordinet̉ ꝓut poſſibile eſt ſtatui vie. Unde Grego. lib̓. xiiij. moral̓. dicit ſic. Cōtemplatiōis penna nos ſubleuat. atqꝫ a nobis ad illū erigimur intuēduꝫ raptim. ⁊ intentiōe cordis ⁊ dulcedine ꝯtemplatio nis aliqͦ modo a nobis imus in ip̄m. et hoc ire eſt requieſcere. diſſimilit̓ tn̄ requiei diui ne aſſimilamur. et imitamur requiem dei. Nā ſequit̉ ibideꝫ. Nāqꝫ vt btī ſimꝰ ⁊ eterni. eternū imitabimur ineternū. ⁊ magna nob̓ eſt et̓nitas imitatio et̓nitatꝭ. nec exortes ſu mus eiꝰ quā imitari poſſumꝰ. Hec Gregꝭ. Oportet em̄ veꝝ ꝯtēplatorē mori mūdo vt mūdus ſibi moriat̉. vt ī nullo ꝯtēplatio eiꝰ impediat̉. Dicit em̄ Greg. li. xviij. moꝝ. ſic. Quiſqͥs ſapīam q̄ deꝰ ē videt. huic vite fun ditꝰ morit̉. ne iā amore eiꝰ teneat̉. Talis fu it ille verꝰ ꝯtēplator Paulꝰ qn̄ dixit. Mihi mūdus crucifixꝰ eſt. ⁊ ego mūdo. Qd̓ Gre go. exponēs li. v. moꝝ. dicit ſic. Mūdus qͥ dem ei crucifixus fuerat. qꝛ hunc cordi ſuo iā mortuū nō amabat. ſed ſeip̄m mūdo cru cifixerat. qꝛ talem ſe exhibere ſtuduit. vt ab eo quaſi mortuus cōcupiſci nō poſſet. Et ſeqͥtur. Sancti igit̉ viri ab importunitate deſideriorū temꝑaliū. a tumultū inutiliuꝫ curarū. a clamore ꝑſtrepentiū turbationū ſemetip̄os ſacri verbi gladio mortificare nō deſinunt. atqꝫ intꝰ ante dei faciē in ſinu mentis abſcondūt. Und̓ recte ꝑ Psͣ. dicit̉ Abſcondes eos in abſcondito vultus tui a ꝑturbatione hominū. Quod qͣꝫuis ꝑfecte poſtmodū fiat etiā nūc ex magna parte agi tur. cū a temꝑalibꝰ tu multibꝰ ⁊ eoꝝ delecta tione in interiora rapiunt̉ vt mens eoꝝ dū in amore dei tota tendit̉. nulla mūdi ꝑtur batione laceret̉. Hinc eſt ꝙ Paulus ꝯtem platione mortuos qͣſi in ſepulchro abſcon ditos diſcipulos viderat. quibus dicebat. Mortui em̄ eſtis. ⁊ vita vr̄a abſcondita eſt cū chriſto in deo. Hec ille. Diſtinctio ſeptima. Eptimo videndū eſt qͣliter ſpūs hu manꝰ ad veniendū ꝑ iter iocūde cō templationis ad intrinſecū ſecretū dn̄i ieſu ab eo inuitet̉ Cant̓. v. dicēte. Sur ge ꝓpera amica mea. colūba mea. formoſa mea ⁊ veni. Cuiꝰ inuitatiōis ſubiungit al yy̓ 5 De ſeptem itineribus eternitatis lectiuū dicēs. Ueni. qꝛ iā eſt itinerādi ame na iocunditas. qꝛ flores apparuerūt in ter ra noſtra. Iam em̄ tempꝰ vernale aduenit ex p̄ſentia diuini ſolis incarnati. Un̄ Ori genes ſuꝑ Canti. dicit ſic. Ip̄o ſole iuſticie oriente hyems trāſijt. ⁊ ver fidei calore ſpi rituſſancti terrā ſoluit ⁊ flores virtutuꝫ ꝓ ducit. Ergo o amica mea ꝓpter ꝯtempla tionis tue amoroſuꝫ affectū. vulneraſti cor meū. ſponſa mea. penetrādo dulcifluā dul cedinē in vno oculoꝝ tuoꝝ Canti. iiij. ſicut exponit Uercellen̄.i. intelligētia tua attra cta ⁊ ſimplificata in ꝯtemplatiōe pulchrtu dinis mee. Surge mētaliter ꝑ amoroſe ꝯtemplatiōis ſurſum actionē. vt ſic̄ dic̄ glo ſa ſuꝑ illud Matth̓. vj. Reſpicite volatilia celi. Sola ꝯtemplatiōe iā in celo degas qͣi auis celica nō terrena. O colūba mea ꝓpter ꝯtemplatiōis tue radioſum aſpectū. qꝛ ocu li tui columbarū. Canti. iiij. vbi dicit gloſa Senſus tui ſpūales ꝯtemplatiōe. ſpūaliū rerū excellētia reuerēdi ſunt ⁊ ſimplificati. ideo magis confortati. Propera. Iſaie. xl. Aſſumēt pennas vt aquile. volabūt ⁊ non deficient. Aquila ſic̄ dicit Hugo ſuꝑ. xv. an gel̓. hierar. auis eſt altifera. ⁊ cito volans. et ſignat agilitatē ſpūs ⁊c̄. O formoſa mea ꝓ pter ꝯtemplatiōis tue ſpecioſuꝫ obiectum. Ex pulchritudine em̄ obiecti beatifici mē tes ꝯtēplatrices beatificant̉ ⁊ pulchrifican tur. Un̄ Diony. in angel̓. hierar. dicit. De pulchros facit ſuos cōtēplatores ⁊ amato res. Iuxta illud. ij. ad Coꝝ. iij. c. Nos autē reuelata facie gloriā dn̄i ſpeculātes. in ean dē imaginē trāfformabimur ⁊c̄. Tali cōtē platrici d̓r Canti. ij. Oſtende mihi faciē tu am. Facies em̄ tua decora. nō decore cor porali ſed decore vero ⁊ ſpūali ⁊ interiori. Ueni gͦ de labore ad requiem. de dolore/ ad ꝯſolationē. de labore ad impaſſibilitati Ueni ad interiores theorias vnitiue cō templatiōis tanqͣꝫ ad interiora deſerti. vbi iā apparēt flores.i. ſplendores celeſtꝭ fapien tie. qui ibi apparēt in ꝯtemplatione clara. qͦ prius te latebāt in pͥma deſiderioꝝ extenſi one. Iob. xlij. Auditu auris audiui te. nūc autē oculus meꝰ videt te. Ueni aꝑta ſūt prata. apparuerūt herbe florētes. Prouerb̓ vij. Uarios flores ⁊ odoriferos ⁊ ſpūales eccleſia ꝓducētes. Un̄ Grego. ſuꝑ Ezech̓. parte. jͣ. Omel̓. vj. exponēs illud Gen̄. xxvij Odor filij mei ſicut odor agri pleni dic̄. Aliter redolet flos vue. ꝑ quē ſignant̉ p̄dica tores doctrinis inebriatos. Alit̓ flos olei id eſt. miſericordes. qͥ lucent ⁊ refouēt debi les. Aliter flos roſe.i. martyres exēplis fra grantes. Aliter flos lilij.i. virgines candi dam famā ſpirātes. Aliter flos viole.i. hu miles purpurā celeſtis vite ſeruātes. Alit ſpica.i. ꝑfecti ⁊ maturi. oꝑa bona fructificā tes. dicit Grego. Orige. Quis iā nō ſurga qͥs nō ꝓperet. aut quis nō veniat. vbi toty litatis inſignia ꝯcurrūt. Per illud iter flori de ꝯtemplationis fidelit̓ ⁊ amoroſe ambi lare tribuat nobis qui eſt eternoꝝ via. veri tas ⁊ vita. Amen. Uartu iter eter nitatis ꝑ quod ſpūs humanus venit ad intrinſecū ſecretū ⁊ et num maneriuꝫ ieſu. eſt eternoꝝ caritatit affectio. Ad cuiꝰ itineris maiorē cogn onē ſeptē ſunt notanda. Primo qͣre iter caritatiue affectiōis iter ꝯtemplatōis īme diate ſequat̉. Scd̓o qͥd ſit caritatiua af fectio. ⁊ quō ſit iter ad eterna vt verius cō gnoſcatur. Tercio qͣliter caritatiua affe ctio a naturali affectiōe vel acqͥſita dilectōe diſtinguat̉. Quarto quibꝰ ſignis ⁊ ꝯiectu ris caritatiua affectio qͣlitercūqꝫ manifeſta tur. Quinto qͣlit̓ caritatiua affectio a ſan ctis ⁊ doctoribꝰ ꝑ gradꝰ diuidat̉. Sexto qͣliter ſpūs noſter ꝑ iter caritatiue affect nis eternū maneriū ingrediat̉. Sep qͣliter ſpūs nr̄ ad veniendū ꝑ iter caritati ue affectiōis ad eterna a dn̄o inuitat̓. Diſtinctio prima. Rimo igit̉ videndū eſt qͣliter iter ca ritatiue affectiōis iter ꝯtemplatio nis īmediate ſequat̉. De hoc no ta ꝙ qꝛ affectio caritatiua tanqͣꝫ poſterior ficit ꝯtemplationē. Dicit em̄ Augꝰ. viij. lit de trini. c. penult̓. Ꝙ qͣnto flagrantiꝰ deun diligimꝰ tāto certius ſereniuſqꝫ eū viden ideo caritatiua affectio dꝫ īmediate ſe templationē tāqͣꝫ excellētior ⁊ ꝑfectior. ciens intellectū ꝯtēplatiuuꝫ. Uolūtat tanqͣꝫ poſterior ī ordīe aꝑit intellectuiſuaꝫ ꝑfectionē. Cuiꝰ ſignū eſt. qꝛ volūtas impat intellectui q̄rere ⁊ inuenire noticiā q̄ eſt ꝑſe ctio ītellectꝰ. ⁊ partꝰ mētꝭ. ſic̄ on̄dit Augꝭ ſt. li. de t. c. viij. Et Hug. ſuꝑ. vij. āgel̓. hier̄ die ſic. Dilctō ſuꝑemīet ſcīe. ⁊ maior ē qͣꝫ ītelus tia. Piꝰ eī diligit̉ d̓s qͣꝫ intelligat̉. ⁊ diledis Fo. CCII intrat ⁊ appropinquat vbi ſciētia foris ſtat. Et iſtiꝰ dicti reddit rōnem. di. ſic. Nec mi rū qꝛ dilectio ſemꝑ ampliꝰ p̄ſumit ⁊ ꝯfidit. nꝑ acutū habet penetrās om̄ia. ⁊ ſeq̄ne ī ardentis deſiderij. nec diſſimulare donec ad amatū perueniat. Hec ille. js ꝯcordat Gilbertꝰ porretanꝰ ſuꝑ Can ermo. xxxviij. vbi dicit ſic. Scientia in fat. caritas ꝑflat. caritas intimior eſt qͣꝫ ſci ia. ⁊ ad ſecretiora ꝑtingit. Om̄ia em̄ īte a ꝑflat ſpūs amoris. quo ⁊ ſcrutat̉ pro da dei. Hec ille. Nullū etiā bonuꝫ ꝑfe oſcit̉ qͦd nō ꝑfecte amat̉. ſicut Auguſt. iij. q̄ſtionū. q. xxxv. dicit. Und̓ Eccl̓i. ij. dicit̉. Qui timetis deū diligite illū. ⁊ illumi abit corda vr̄a. Rōnabilit̓ igit̉ caritatiua affectio ſequit̉ ꝯtēplationē tāqͣꝫ ꝑficiēs eā. qͣuis incognita amari om̄ino non poſſint ẜm Auguſtinū. Diſtinctio ſecūda. Ecundo videndū eſt. qͥd ſit carita ua affectio. vt ex hoc ſpūs cogno at qͣliter ip̄a ſit iter ad et̓na. De quo pͥmo ſciendū eſt ꝙ amor. dilectio ⁊ ca ritas in ſcriptura freq̄nter ꝓ eodē accipiun tur. vt dicit Dionyſi. iiij. de dīnis noībꝰ. vbi cit. Cōmunit̉ ⁊ vniformit̉ vtendū eſt in s noīe amoris nomīe dilectiōis ſiue itatꝭ. Et Augꝰ. vj. de trini. dicit. ꝙ ni ud eſt caritas niſi amor boni. Eſt igi endū ſic̄ dicit Diony. iiij. de dīnis no vnꝰ eſt amor increatꝰ qͥ ſua ſuꝑſub li ⁊ vniuerſali appetibilitate ingignit ē creatū om̄ibꝰ rebꝰ. qͥ amor creatꝰ eſ dā inclinatio ⁊ coordinatio amantꝭ ad ī amatū. ⁊ iō Diony. diſtinguit ibideꝫ erſos amores ẜm diuerſas inclinatio nes ad bonū appetibile. di. Qn̄ amorē no ſmꝰ ſiue diuinū ſiue angelicū. ſiue ītel alē ſiue naturalē. deſignamꝰ noīe amo quadā virtutē vnitiuā. vbi dicit cōmen vi. Amor eſt cōnexio ⁊ vinculū qͦ oīm re uerſitas ineffabili amicicia inſolubi lione copulant̉. Et cōmētator expōit ēdeclarat iſtos amores ibidē. Ex qͥbꝰ ma Is qͥd amor ſiue charitas ſit apparebit. Amorē naturalē vocāt inclinationeꝫ ad nſū. qͣ nō p̄ſupponit cognitionē aliquaꝫ. q̄ leſt omībꝰ rebꝰ a creatore indita. qͣ incline tur ad ꝯſeruationē ſui eſſe. qd̓ eſt bonū eis. In Iob xxxvij. frumētū deſiderat nubes deſt naturalē hꝫ inclinationē ad hͦ bonū. Amorē aīmalē vocat inclinationē ad bo nū. q̄ p̄ſupponit cognitōnē ſenſitiuā. ⁊ h̓ tm̄ eſt in his in qͥbꝰ eſt ſenſibil̓ appetitꝰ. vt ī ho mine ⁊ in brutꝭ. Amorē intellectualē vo cat inclinatōnē ad bonū. q̄ p̄ſupponit cogni tionē rōnis. vt cōmētator ait. q̄ eſt in hoīe. ⁊ h̓ amor diſtinguit̉. Quia qn̄ eſt inclinatio ad bonū q̄ nō p̄ſuppōit niſi naturalē cogni tionē bōi abſolute. ⁊ ē a volūtate ⁊ delib̓ati ua reſpectu boni relati ad aliud vt ad finē. vel circūſtans. vl̓ ad aliqͥd aliud. tūc ē amor electiuꝰ. qͥꝓprie d̓r dilectio. Si āt ille amor fit ꝑ quē ſit acceptꝰ deo ⁊ dignꝰ remunera ri in eterna vita. amor caritatꝭ eſt ſiue gra tuitus. ⁊ h̓ amor neceſſariꝰ eſt. vt ſic̄ intelle ctus ꝑ fidē qd̓ eſt lumē ſuꝑnaturale eleual̓ ad btīfici obiecti ſuꝑnaturaleꝫ cognitionē. ita ⁊ affectꝰ ſiue volūtas ꝑ ſuꝑnaturalē ha bitū caritatis eleuat̉ ad btīfici obiecti ſuꝑ naturalē affectionē vt īfra patebit. Amo rē aūt angelicū vocat inclinationē in bonū. q̄ p̄ſuppouit altiorē cognitionē qͣꝫ ſit cogni tio hūana. ⁊ iō angelus fortiꝰ inclinat̉ ī bo nū cognitū ⁊ ꝑfectiꝰ. Un̄ Linconien̄. cōmē tator ſuꝑ. v. angel̓. hierar. dicit ſic. Angl̓i ex rōnis habundātia ſcientes id qd̓ appetunt eſſe vere deſiderabile ⁊ vehemētiſſime ⁊ in time ⁊ totꝭ viribꝰ deſiderādū ⁊ amādū amo re puro. ⁊ nō in aliud tendēte. illud intēdūt ita fortit̉ ⁊ inauertibilit̓ ꝙ illa intētio a nul la ptāte ⁊ potētia intercipi pōt vl̓ impediri. ⁊ ſic amor intellectualiū tēdit in eis inuiſū bonū qd̓ eſt veꝝ ⁊ ſummū bonuꝫ. Hec ille. Amorē ꝟo dīnū Diony. de dīnis no. iiij. ponit p̄exiſtentē ſuꝑſub̓al̓r ī bono ex bono ad exiſtentiā emanatem. qͥ ⁊ rurſus ad bo nū ꝯuertit̉ in qͦ dīnꝰ amor mōſtrat̉. ſic̄ qͥdā eternꝰ circulꝰ hn̄s ſui int̓mīabilitatē ⁊ pͥnci pij carentiā. circūambulātis ꝓpter bonū ex bono ⁊ in bonū ꝑ qͣndā circulationē nō er rantē. ⁊ ip̄e amor in eodē ⁊ ẜm idē ꝓcedens ſꝑ in ſe manet. ⁊ ad ſe reſtituit̉. Hec ille. De iſto amore dicit idē ſic. Audeo ⁊ ꝓ vero di cere. qꝛ ip̄e deus omniū tam pulchro ⁊ bo no amore omniū ꝑ habundantiā habūdā tem ⁊ amatiue bonitatis quaſi extra ſcip̄m fit ꝓuidendo omnibꝰ exiſtentibus. ⁊ ꝑ amo rem ⁊ bonitatem trahitur. ⁊ ex eo quod eſt ſuper omnia ad id quod eſt in omnibꝰ de ducitur ẜm virtutem ſuperſubſtantialē fa cientem extaſim. ſed a ſe ingreſſibileꝫ ꝓpter qd̓ deum zelotē vocāt tanqͣꝫ habundanter De ſeptem ītineribus eternitatis amātē exiſtētiā. ⁊ excitātē mētē ad feruēs de ſideriū ip̄iꝰ. Un̄ amabil̓ ⁊ diligibil̓ dr̄ īqͣꝫtū eſt plenitudo bonitatis et pulchritudinis cūctis apparentibꝰ d̓r deus amor ⁊ dilectio inquātū ip̄e eſt ꝟtus mouens ⁊ qͣſi ſurſum agens om̄ia ad ſe naturalit̓ appetēduꝫ quē admodū adamas quieſcēs facit ferrū mo ueri. Hec Dionyſiꝰ. Ex his om̄ibꝰ ꝯcludit dicēs. Qn̄ ergo amorē nomīamꝰ ſiue diui nū ſiue angelicū. ſiue intellectualē ſiue ani malē ſiue naturalē. deſignamꝰ noīe amorꝭ quādā virtutē vnitinā ⁊ cōcretiuā mouen tem ſuꝑiora ad ꝓuidentiā inferioꝝ ⁊ coor dinatā ad cōtinuā ⁊ mutuā habitudinē in ferioꝝ ad cōuerſionē ad ſuꝑiora. Ex quibꝰ om̄ibꝰ apparere pōt ꝙ amor eſt virtꝰ vniti ua amātis cū amato. Diſtinctio tercia. Ercio ne ſpūs humanus arripiat iter naturalis affectiōis. vel acqͥſite dilectionis ꝓ itinere caritatiue affe ctionis. expedit videre qͣliter affectio carita tiua ſiue gratuita a naturali affectiōe ⁊ ac qͥ ſita dilectiōe vel amore differat vel diſtin guat̉. De quo notādū eſt ꝙ ſic̄ di. Hugo de ſcō victore in lib̓. qͥ incipit Accipe frater cariſſime. Affectus eſt ſpontanea quedā ac dulcis ip̄ius animi ad aliqͥd inclinatio. Et qꝛ ſicut ip̄e dicit ibidē. Scd̓m variā incli nationē affectionū ⁊ motuū variant̉ noſtri amores. ideo vt de om̄ibꝰ affectiōibꝰ ⁊ mo tibus quibꝰ amor nr̄ multiplicit̓ variatur quis illoꝝ maxime ſequēdus fit ⁊ qͣliter vt cōpetent̓ fiat ⁊ reſpuēdus ſit. vel etiā repri mendꝰ ſubtiliꝰ eſt inquirendū. Per hoc pa tebit in qͦ amores iſti cōueniūt ⁊ differunt. Sunt aūt ſicut oppoſiti idē qͥnqꝫ amores ⁊ affectiōes quibꝰ inclinamur ad aliqueꝫ vel aliquid. Primꝰ eſt affectus naturalis. de quo dicit Hugo ibideꝫ ſic. Natural̓ affectꝰ eſt cuiuſlibet ad carnē ſuaꝫ. Nemo em̄ car nem ſuā odio habuit. Itē matrꝭ ad filium. nō em̄ pōt mater obliuiſci infantē vteri ſui Itē homīs ad domeſticū ſuū. Qui em̄ cu ram domeſticoꝝ non habet. fidē negauit. ⁊ eſt deterior infideli. Hunc ſane affectuꝫ ſic̄ nō admittere impoſſibile eſt. ita nō ſeqͥ ſū me virtutꝭ eſt. niſi rōne regulet̉. Semꝑ em̄ iſte affectꝰ mollia ſuggerit. ⁊ ſuaue ⁊ iocun dū. quod terrenū. qd̓ voluptuoſuꝫ. qd̓ deli catū libenter amplectit̉. Qd̓ vero aſperum. qd̓ voluntati ꝯtrariū om̄i horrore refugit. quo circa huiꝰ affectiōis executio amor p uerſus eſt. Hic amor a ſaluatore interdic cū dicit. Qui amat animā ſuā ꝑdet eā. Pr inde ſctūs Augꝰ. dicit. Si male amas tūc odiſti. ſi bene oderꝭ tūc amaſti. Sequitur. Qui em̄ amat ẜm talē affectū vtiqꝫ odit. or qui diligit iniquitatē odit anīam ſuā. qͥ ve ro odit ẜm illū affectū ẜm rōnē diligit. I turale quidē eſt ꝙ hō erga ſe ⁊ ſuos affecti habet. ſed amorē ẜm affectū habere nō de bet. Hec ille. Ꝙ ab iſto affectu naturaliaf fectio caritatiua differat. ptꝫ. qꝛ iſta cū ho mine naſcit̉. illa vero a deo inducit̉. vt dic idē Hugo Scd̓s eſt affectꝰ carnal̓ de dicit idē ſic. Carnalis affectus duplex eſt. Plerūqꝫ em̄ neqꝫ ꝟtus neqꝫ viciū eſt. ſed eſ quedā exteriorꝭ homīs habitudo. animuꝫ intuentis ſibi inclinās facile. Quippe cū al cuiꝰ forma eſt elegātior ⁊ ſermo ſuauior. ve nuſtus aſpectꝰ. etiā ignorātis qualis ip̄eſi ꝓuocat ⁊ ꝑſtringit ip̄m affectū. Hoc in ꝑ ro moyſe apparuit ꝙ ꝓpter elegantē form tribꝰ menſibꝰ cōtra p̄ceptuꝫ pharaonis ab ſcondebat̉. ⁊ a filia ip̄ius pharaonis in fili um fuit adoptatꝰ. Porro ⁊ qͥ ad noxiā vo luptatē in qualibet ſpecie ſuauitatis ma blanda cōpungit. motū carnalis affectus nemo ſani capitis dubitabit. Hic carnalis affectus fuit Dauid ad ſpeciē Berſabee p̄ uenit incautū. p̄uentum diſſoluit. diſſolu tum obruit. Hic affectus ſapientiā ſalom nis abſorbuit ⁊ carnali libidine diſſolu in ſpiritalis fornicatōis baratrū ⁊ neph diſſimā ydolorū culturaꝫ deiecit. Hec ille. Talis affectꝰ nō meretur habere nomen a moris veri. ſed vt dicit Diony. v. de angel̓. hierar. ⁊. ij. de diuinis nomi. eſt longinquū ydolum veri amoris ⁊ plenꝰ anxietate. A ctio auteꝫ caritatiua plena eſt iocundita Unde Richar. de trini. Sicut caritate ni hil eſt meliꝰ. ita ⁊ nihil eſt iocūdius. T cius affectꝰ eſt officialis. de quo Hugo l dem ſic dicit. Officialē affectū dicimus qui meritorū vel obſequioꝝ exhibitoruꝫ quo rundā animos inclinat. qui qͣꝫuis ſit pe culoſus. tamē admittēdus eſt. ne ſis igna vel ingratus ab officio. Cauendus eſt ne tam homini impartiat̉ qͣꝫ vicio. Quid ma gis cauēdū eſt qͣꝫ ne obſequijs vel mūerib illectꝰ aut foueas vicia aut vicioſa. Proin de ī mūeribꝰ vel obſequijs ſuſcipiēdis mab hn̄da ē diſcretio. Et attēdēdū eſt ad ꝑſon F6. CCIII pignitatē vt ſi forte tāti meriti ſit vt affectꝰ fficialis trāſeat in rōnalē. vt quē cepimus igere qꝛ nobis gratus. diligi incipiat̉ qꝛ rtibꝰ adornatꝰ. ⁊ retributio ẜm rōnē nō fectū impendat̉. ſed ⁊ deſideriuꝫ quo ipn̄tia deſiderat̉. vel actꝰ qͦ ip̄a pn̄tia cōbarat̉ rōnē ſequat̉ nō affectū. Iſte qͦꝫ af ijs qͥ hoīeꝫ ſine alterius cauſe reſpectu nte cōplectit̉ ꝑ oīa temperet̉. Ab iſto af fectu multū differt affectio caritatiua. quia iſta q̄rit q̄ ſua ſunt. ꝑ caritatē aūt ſingl̓a ſūt oīm. ⁊ oīa ſinguloꝝ. qꝛ nō q̄rit q̄ ſua ſūt. ait rego. xxviij. li. moꝝ. Quartꝰ eſt affectꝰ nalis. de qͦ Hugo ibidē ſic di. Rōnal̓ af us h̓ eſt qͥ ex ꝯſideratione aliene ꝟtutis rit̉. vicꝫ cū ocul̓ nr̄is cuiuſlibꝫ ꝟtus vel tas explorata vl̓ fama diuulgata mēteꝫ noſtrā dulcedinis ſuauitate ꝑfundit. Sed Hic ē affectꝰ qͥ nos audita triumphali paſſiōe. ſuauiſſima cōpungit deuo memorabiles actus p̄cedentiū qͣſi ulis delectabili meditatiōe depingit ximi dilectionē ꝯtēplatis eiꝰ virtuti t ꝓpter qd̓ ꝯſtat hūc affectuꝫ eſſe Etem nō modicū v̓tutis indiciū amor v̓tutis exqͦ ad actū ꝟ̓tutis exci tur. Hec ille. Ab iſto affectu differt affe ctio caritatiua. qꝛ iſta rōne mediāte ab exē s exterioribꝰ orit̉ ⁊ excitat̉. Affectio vero atiua a ſpūſctō ad amādū etiā pctōres imat̉. ⁊ bonoꝝ exēplis multo dulciꝰ af vtptꝫ ꝑ apl̓m vl̓ ꝑ alios ſctōs Quin ē affectꝰ ſpūalis. ſic dictꝰ. qꝛ vel a ſpū ī tit̉ vel a ſpū orit̉. vel a ſpū inſpirat̉. Et h̓ affectꝰ eſt triplex. qꝛ qn̄qꝫ īmittit̉ a ſpū mali gno. qn̄qꝫ orit̉ a ſpū hūano. ⁊ qn̄qꝫ inſpirat̉ aſpū diuīo ⁊ ſctō. A ſpū maligno affectꝰ im mittit̉ vt dicit Hugo ibidē qn̄ inclinat ali id vicia. Illo affectu maligno filiꝰ da probe in ſororꝭ exarſit amplexꝰ. Iſtū qꝫ affectū miſit in cor iude vt dn̄m traderet fectu inclinat ad queqꝫ turpia. Un̄ Spūs inqͥt fornicatiōis decepit eos exauteꝫ affectio caritatiua differat ab illo pſanū eſt. qꝛ ab illo ꝯͣriat̉. a ſpū autē hūano ta ex innata ingenuitate qͣꝫ ex ſtudioſa ⁊ ex ercitata exqͥſitione oriunt̉ qn̄qꝫ affectꝰ amo ad ſummū bonū diligendū. qd̓ ē ſūme etibile. ⁊ ſūt ſimillimi affectōi caritatiue bratuite. Nā ſi accipiat̉ gradꝰ maximꝰ tatꝭ. qͥ(teſtāte veritate in euāgelio) ē vt aniam ſuā ponat qͥs ꝓ amicis ſuis. ſimileꝫ gradū expuris naturalibꝰ inueniunt̉ mul ti aſcendiſſe. Un̄ Augꝰ. li. j. de ci. dei. c. xviij narrat ꝙ multi vtilitatē reipublice ꝓprie vi te p̄ponebāt. Et exēplificat de hͦ. xviij. li. ca. xviij. Et Tulliꝰ lib̓. jͣ. de officijs dicit ꝙ duo erāt p̄cepta platōnis volētibꝰ reipublice ꝓ deſſe. Primū vt vtilitatē ciuiū ſic tueant̉ vt q̄cūqꝫ agāt ad eā referāt. obliti comodoruꝫ ſuoꝝ. Scd̓m p̄ceptū fuit vt totū corpꝰ rei publice curēt pͥncipalit̓. nedū aliquā partē tueant̉ reliqͣs deſerāt. Aſpū aūt diuīo affe ctus caritatis infundit̉. vt patebit. qͥ licet in multꝭ differat a p̄dictꝭ. in multis tn̄ ꝯuenit cū eis. ꝓpter qd̓ difficile ē diſtinguere inter iſtas affectiōes.ſ. caritatiuā. naturalē ⁊ acqͥ ſitā ꝓpter ſil̓itudinē actuū ſuoꝝ Et tn̄ iſti habitꝰ differūt. qd̓ certū eſt pͥmo qͣntuꝫ ad originē. qꝛ caritas gͣtuita a ſolo deo ſuꝑna turalit̓ infundit̉. Un̄ ad Ro. v. Caritas d̓i diffuſa ē in cordibꝰ nr̄is ꝑ inhabitāteꝫ ſpm̄ ſctm̄. Illa autē.ſ. natural̓ ꝑ naturā cū hoīe naſcit̉. ⁊ altera ꝑ exercitiū acqͥrit̉. Scd̓o differūt qͣntū ad ſubſtātialitatē. qꝛ caritas gratuita ē viuificatiua. purior et feruētior. qꝛ nunqͣꝫ eſt ſine ſpūſctō qͥ dat̉ in ea. neutra aūt aliaꝝ viuificat. Tercio differūt qͣntū ad formalitatē. qꝛ caritas gͣtuita alias ꝟtu tes vl̓ habitꝰ informat ⁊ ꝑficit. vt dic̄ Amb̓. Utriqꝫ aūt illoꝝ manēt informes ⁊ īꝑfecti ſine iſta. Quarto differūt qͣntū ad finis capacitateꝫ. qꝛ caritas gͣtuita ſpm̄ hūanū a culpa educit. in grām ꝯducit. ⁊ deo vnit. et gaudio ꝑhenni ⁊ iubilatiōe ꝯſūmat ⁊ per ficit. Unde Rabanꝰ in quodā ſermone di cit ſic. Caritas ſiue amor diuinuſ eſt ignis in meditatione. mentē purificās a ſordibꝰ viciorū. Lux eſt in or̄one. mentē irradians claritate virtutū. Mel eſt in grārūactione. mentē dulcorās dulcedine diuinorū bene ficiorum. Uinū eſt in cōtemplatione. men tem inebriās iocunda delectatione. Sol eſt ineterna beatitudine. mentē clarificans ſereniſſimo lumine ⁊ ſuauiſſimo calore ex hilarans ineffabili gaudio. in ꝑhenni iubi latione. Hec ille. Nullū iſtorū poteſt perfi cere ſine charitate. nec naturalis amor nec acquiſita dilectio. Bern̄. ſuꝑ Canti. ſermo. l. ſic diſtinguit dicēs. Eſt affectio quā caro ſiue natura gignit. Eſt affectio qua caro re git. Eſt affectio quā ſapīa cōdit. Hec vltīa pͥmā illumīat. ſcd̓am remunerat. pͥma qͥdeꝫ eſt dulcꝭ. ſed turpis. ſcd̓a ē ficca. ſꝫ fortꝭ. ter De ſeptem itineribus eternitatis cia ſuauis ⁊ pinguis. q̄ guſtat qm̄ ſuauis ē dn̄s. Hec ille. Certa tn̄ differētia in his nō poteſt haberi. Diſtinctio quarta. Articulus primus. Uarto igit̉ vidēdū eſt quibꝰ ſignis vel ꝯiecturꝭ caritatiua affectio vt a deo inſpirata eſt qͣlitercūqꝫ cogno ſcat̉. Circa qd̓ ſciendū ꝙ qͣꝫuis mgr̄ ī ſen tentijs li. iij. notificare nitat̉ habitū carita tis di. Caritas eſt ꝟtus gratuita volūtateꝫ in eſſe ſcd̓o ꝑficiēs. in ordine ad actū diligē di ꝓmpte ⁊ facilit̓ ꝓpter ſe ⁊ ſupͣ oīa ſummū bonū. Et licet habitꝰ notificent̉ ꝑ eoꝝ actꝰ. tn̄ vt ſupra patuit. qꝛ actꝰ caritatꝭ ⁊ actꝰ amo ris naturalis ⁊ acqͥſite dilectōis ſunt ſimil limi. ideo nō poſſumꝰ certitudinaliter ſcire vtrū habeamꝰ habitū caritatiue affectiōis qd̓ nō abſqꝫ rōnabili cauſa a deo ordinatū eſt. ⁊ iō oportet nos eſſe cōtentos aliqͥbꝰ ſi gnis ⁊ cōiecturis qͥbꝰ aliqͣlit̓ ꝯfidimus nos hr̄e caritatē gratuitā. Et qꝛ iſta ſigna et cōiecture oriunt̉ ex actibꝰ caritatꝭ quoꝝ ali qui ex ip̄a caritate oriunt̉. aliqͥ ex ip̄a impe rant̉. ⁊ hoꝝ aliqͥ ſunt caritatꝭ incipientiū. et alij ſunt caritatꝭ ꝓficientiū. ⁊ alij caritatꝭ ꝑ fectoꝝ. ꝓpter qd̓ ſctī ⁊ doctores aliqͥ dicunt aliqͣ ſigna eſſe caritatꝭ iā roborate. ⁊ aliqua eſſe caritatꝭ ſigna iā ꝑfecte. Et ſigna carita tis iā genite ſiue infuſe. ſic̄ dicit Bern̄. in ſer mone de oībꝰ ſctīs. ſunt qͣttuor q̄ ibi nume rat di. ſic. Primū ſignū caritatis genite ſiue infuſe eſt dolor de culpa p̄terita. Rō hu ius eſt. Caritas ⁊ culpa mortal̓ opponunt̉. ⁊ ideo ſimul ſtare nō pn̄t in eadeꝫ volūtate. ideo qn̄ caritas eſt in volūtate expellit cul pam ꝑ dolorē ꝯtritōis. Un̄ Aug. ome. vii ſuꝑ Ioh̓em dicit ſic. Radix oīm bonorū eſt caritas. ⁊ radix oīm maloꝝ eſt cupiditas. ⁊ ſimul ambe nō pn̄t eſſe. qꝛ niſi vna radicitꝰ euulſa fuerit. alia plātari nō pōt. Ergo do lor ꝯtritiōis ſignū eſt habite caritatis. cum vtraqꝫ ſimul in volūtate eē nō poſſit. Se cundū ſignū caritatꝭ genite ẜm Bern̄. ibid̓ eſt ſummū ꝓpoſitū cauēdi futura pctā cū ef fectu. Cuiꝰ rō eſt. qꝛ hr̄e ꝓpoſitū cauēdi oīa pctā mortalia cū effectu nec ꝑ amorē natu ralē nec ꝑ acqͥſitā dilectionē pōt diu qͥs hr̄e ſine gr̄a ſiue caritate adiuuāte. Un̄ Augꝰ. li. j. retrac. c. viij. dicit ꝙ volūtas ip̄a niſi gr̄a dei liberet̉ a ſeruitute qͣ facta eſt ẜua pecca ti ⁊ ꝑ gr̄am adiuuet̉ recte pieqꝫ viui a mor talibꝰ nō pōt. licet em̄ ꝓpter libertatē poſſet vitare qͦdlibet pctm̄ mortale ſignatū. nō in̄ ꝓpter infirmitatē pōt diu oīa in cōmuni vi tare qͥn in aliqd̓ incidat. ergo diu eſſe ſine mortali pctō ſignū eſt caritatis iam habite. Sine mortali.i. ſine ꝯſcīa mortal̓. Ter ciū ſignū eſt caritatis genite. ẜm Bern̄. ibi dē eſt delectatio in auditu diuini ſermōie Rō huiꝰ eſt. qꝛ amātes delectant̉ in ẜmoni bus mutuis. ſiue ſint ẜmones inſpiratiſi ue ſcripti ſiue exteriꝰ auditi. vt ex illis capi ant experimētū mutuoꝝ affectuū qͦs ch tas ſilentio tegere nō p̄t. Mos em̄ am tiū eſt(ait Criſo.) vt amorē ſuū ſilentio te gere n̄ queāt. Un̄ ⁊ Gilbertꝰ por ſuꝑ Cāt ſer. xv. Iō caritas inſpiratiōe.i. interna lo cutione nō eſt ꝯtēta. ſed ſacri ſermōis inſti tutiōes velut clipeos vndiqꝫ mēoriter ap prehēdit. ſed nec his ꝯtenta qͣſi vociferan do clamat. Nunciate dilecto qꝛ amore lan gueo. vbi dic̄ glo. Illis volētibꝰ docere. i1 flagrans amore pͥor alloquit̉. Ex his ap ret ꝙ delectatio in auditu ꝟbi dei eſt ſignū caritatꝭ genite. Quartū ſignū caritatꝭ nite eſt ꝓmptitudo boni oꝑis. Rō hꝰ ſigi qꝛ caritas maxīe eſt oꝑatiua. qꝛ ip̄a ē am finis. ⁊ iō imꝑat oēm actū ordinatū vl̓ ordi nabilē in hūc finē. Un̄ Grego. in omel̓. ſui Ioh̓. Si quis diligit me dicit. Nūqͣꝫ amor eſt ocioſus. oꝑat̉ em̄ magͣ ſi ē. ſi aūt oꝑari re nuerit amor nō ē. Et ibidē ꝓbatio dilctōis eſt exhibitio oꝑis. Et Ber̄. ſuꝑ Cant̓. Ma gna res ē amor. ⁊ ſi ad ſuū recurrit pͥnci ſi ſuo origini reducit̉. ſi refuſus ſuo font ex eo ſumat vn̄ iugit̓ fluat. igit̉ oꝑatio bo rū opeꝝ ſignū ē caritatꝭ hīte. Quinti gnū caritatꝭ iā genite ponit Amb̓. in li. d̓ ſil̓i tudinibꝰ vbi di. Ꝙ qn̄ aliqͥs de defectu ali cuiꝰ triſtat̉ ſpūali. ⁊ de ꝓfectu alioꝝ ſpūali le tat̉. ſignū ē caritatꝭ. Et Aug. in vna epl̓a ad hyponēſes di. Qui nō dolet d̓ malo ꝓxin nō eſt ī eo caritas xp̄i. Rō hꝰ ſigni ē. qꝛ cum ẜm Dion̄. caritatis ardor ſit ꝟtꝰ vnitiua. iō nitit̉ oīa liq̄ſcere ⁊ in vnū ꝯflare. vt ī ip̄a vni ant̉. Un̄ Gre. ſuꝑ Eze. dic̄ ſic. Ecce qͣl̓ ē ca ritas q̄ diuerſitates mētiū accēdit. ꝯcrer ꝯflat. ⁊ qͣi ī vnā ſpēꝫ auri reformat. Sꝫ ẜ ꝯflationē vnitiuā defectꝰ ſpūaliū imꝑ ꝓfectus ꝑficit. ideo caritas facit de vno tru ſtari ⁊ de altero letari. Un̄ apl̓s j. ad Con. xiij. dic̄. ꝙ caritas n̄ ꝯgaudet iniqͥtati. ſꝫ ma gl ꝯgaudꝫ ꝟitati. igit̉ triſtari d̓ d̓fcū ſpūali ⁊ gaudere de eoꝝ ꝓfectu ſignū eſt caritai CCIIII Fo. Articulus ſecūdus. Ecūdo quidā tradūt aliqͣ ſigna ca ritatis iā roborate ſiue ꝓficientꝭ. Et Ꝙ licet multa ſint ſigna iſtiꝰ caritatꝭ. tn̄ qͥnqꝫ ſufficiāt magꝭ vtiliora. Primuꝫ igit̉ nū iā roborate ⁊ ꝓficientꝭ caritatꝭ eſt fre uſta ꝯſcīe examīatio. nō ſolū de pec talibꝰ ſed etiaꝫ de venialibꝰ. Rō hꝰ eſt. qꝛ ſic̄ caritas opponit̉ pctō mortali. ruor caritatis opponit̉ veniali. vt ip̄m at ab aīa. ne ſpūiſcō diſpliceat. qꝛ om fficinas mētis viſitat ⁊ mūdat. Und̓ egj. li. moꝝ. ⁊ b̓n in ſer. de penth̓. Spūſ s ꝓfecto monet. mouet ⁊ docet. monet riā mouet volūtatē. ⁊ docet rōem. nec ā pctīpaleaꝫ intra cordis qd̓ poſſidet taculū patit̉ reſidere. ſꝫ ſtatim igne ſub ſſime circūſpectōiſ exurit. Hec ille. De qͦ e Amb̓. ſuꝑ illd̓ Lu. xij. Ueni ignē mit tere. Dicit ignē. qꝛ aurea vaſa dn̄ice domꝰ meliorat. fenū vero ꝯſumit ⁊ ſtipulā. Cum frequēs examīatio ꝯſcīe ſit a ſpūſctō ꝑ iē caritatꝭ. planū eſt qꝛ ip̄a eſt ſignū ro te caritatꝭ q̄ oꝑit multitudinē pctōrū. cd̓m ſignū ꝓficientꝭ caritatꝭ ingenite cōcupīe diminutio. Rō huiꝰ ſigni eſt. qͥa to caritas diligēs deū magꝭ augmētat̉. to magꝭ hō a ꝯcupīa tꝑaliū elongat̉. ex qͦ ip̄a ꝯcupīa intātū diminuit̉. Un̄ Aug. in enchiri. dicit ꝙ minuit̉ ꝯcupīa creſcēte cari ate donecveniat ad magnitudinē qͣ maior eſſe nō poſſit. Ubi aūt nō eſt caritas ibi re at cupiditas. regnat autē cupiditas qn̄ eriū veri ⁊ boni expellit ⁊ ſaporē. Qua t ſapor mali ſiue ꝯcupiſcētia in ho riat̉. ⁊ qͣlit̓ ꝑ ſaporoſaꝫ ſapīam expeſ at̄. Reqͥre infra itinere. vj. di. iiij. Terciū in charitatis proficientis eſt ſenſuum orum ſiue ſpiritualium vitalis exer titatio. Ratio iſtius ſigni eſt. qꝛ ſic̄ exercita liū corꝑaliū ſignū eſt corꝑalis vite. tatio ſenſuū ſpūaliū ſignū eſt ſpūa Sūt nāqꝫ qͥnqꝫ ſenſus interiores ī ſic̄ ſunt qͥnqꝫ ſenſus exteriores ī cor ſic̄ dr̄ in li. d̓ ſpū ⁊ aīa. ⁊ Gre. j. li. moꝝ. ſcit. Hab itare in corꝑe aīam ꝓbāt vitales enſus. ita habitare in aīa ſpm̄ ꝓbat vita ſpi ual̓ Illud ex viſu ⁊ auditu dinoſcit̉. iſtud aritate ⁊ alijs virtutibꝰ ꝓbat̉. igit̉ ex cari ate ſiue dilectiōe q̄ eſt vita aīe ẜm Hugo ne de arra aīe ſenſus interiores viuificant̉ ⁊ xercitant̉. iō ꝓfectꝰ interiorꝭ ſiue ſpūal̓ exercitatiōis ſignū eſt aug mētate dilectiōis q̄ oīa exercet in finē.i. ordinat. De hac exer citatiōe ſenſuū reqͥre ſupͣ di. iiij. Quartū ſignū caritatis eſt ſtudioſa mandatoꝝ dei obſeruatio. Rō huiꝰ ſigni eſt. Quia obẜua tio mandatoꝝ vera ſine caritate fieri nō po teſt. Un̄ dn̄s dicit ſic. Qui diligit me ẜmo nē meū ſeruabit. ⁊ pr̄ meꝰ dili. eū. ⁊ ad eū ve niemꝰ ⁊ māſionē apud eū faciemꝰ. Qd̓ ex ponēs Grego. in omel̓. dicit ſic. In qͦrūdā corda venit ⁊ māſionē nō facit. qꝛ tꝑe tem ptatiōis ab eo recedūt. In qͦrundaꝫ corda venit ⁊ māſionē facit. qͥa ſic amor ſiue cari tas deitatꝭ eos penetrat vt ab amore tꝑe tē ptatōis nō recedāt. Qualit̓ aūt caritate nō ꝓficeret qͥ fontē dilectiōis in ſe hr̄et ⁊ iā ali qualit̓ guſtaret. Un̄ Augꝰ. dicit. Si tū qui verā requiē q̄ poſt hāc vitā ꝓmittit̉ queris etiā hanc int̓ amariſſimas vite hꝰ moleſti as ſuauē iocūdāqꝫ guſtabis ſi eiꝰ qͥ eā ꝓmiſit p̄cepta ſeruādo dilexerꝭ. Et ſic ptꝫ quartuꝫ ſignū caritatꝭ ꝓficientꝭ. Quintū ſignū ca ritatis ꝓficientis eſt diuinaꝝ veritatū ma nifeſtatio. Rō huiꝰ ſigni eſt. qͥa amor eſt ſi gnū cōmunicatiōis. ⁊ ideo amicꝰ reuelat ⁊ cōmunicat amico ſuo ſecreta ſua qͣſi nō cre dens ea ponere extra ſe. ſed in eo qͥ eſt ſicut ip̄e. Amicꝰ em̄ meꝰ eſt qͣſi alter ego. ait qͥdaꝫ Un̄ Richar. lib̓. iiij. de ꝯtemplatiōe. ca. xvj. dicit ſic. Si vis noſcere qͥa ſubtilitas diui narū reuelationū ſit manifeſtū diuine dile ctionis indiciū. audi. iā nō dicā vos ſeruos inquit dn̄s. ſed amicos. qͥa omnia nota feci vobis que audiui a pr̄e. qͥa ex magnitudīe diuine dilectiōis pendet modꝰ diuīe reue latiōis. Et idē dicit ſic. Certū igit̉ ſignū ti bi ſit ꝙ dilectū tuū minus diligis. ⁊ ab illo minꝰ diligeris ſi ad theoricos exceſſus nō dū vocantē ſequi merueris. Ex qͦ ptꝫ ꝙ cre ſcente reuelatiōe creſcit ⁊ dilectio. Et ſignū quintū caritatis ꝓficientꝭ ptꝫ ſic. Articulus tercius. Ercio quidā tradunt quedā ſigna charitatis iam ꝑfecte ꝓut poteſt ꝑfi ci in via. Quia ſicut dicit̉ Prouerb̓. iiij. Iuſtorū ſemita qͣſi lux ſplendens proce dit ⁊ creſcit vſqꝫ ad perfecta diem ſcꝫ ꝑfecte charitatis. Et ideo ſciendū eſt ꝙ in via toribꝰ duplex ē ꝑfectio caritatꝭ. Una eſt ne ceſſitatꝭ ⁊ ſufficiētie. Alia ē pͥuilegiate ſctīta tꝭ ⁊ excellētie. Has ꝑfectōes tāgit ꝓſꝑ li. iij. de vita ꝯtēpla. vbi dic̄ ſic. In hac vita ꝑfctī De ſeptem itineribus eternitatis ſunt illi qͥ ꝑfecte diligūt. qͥ volendo qd̓ vult deꝰ nullis pctīs quibꝰ offendit̉ deꝰ acquie ſcunt. ⁊ ſemꝑ ad v̓tutes hn̄das ſe extendūt. Perfectionē neceſſitatꝭ tāgit cū dicit. Qui volendo qd̓ vult deꝰ. ⁊ hanc hꝫ qͥcunqꝫ ma net in charitate. ⁊ ad hāc ꝑfectioneꝫ inuitat dn̄s Deūt̓. xvj. di. Perfectꝰ eris ⁊ abſqꝫ ma cula corā dn̄o deo tuo Abſqꝫ macula crimi nali.ſ. ait glo. Perfectionē aūt excellētie tā git Proſper cū dicit. Semꝑ ad ꝟ̓tutes ha bendas ſe extendūt. Un̄ bn̄ in epl̓a quadā dicit ſic. Indefeſſuꝫ ꝓficiēdi ſtudiū ⁊ iugis conatus ad ꝑfectōem. reputat̉ ꝑfectio. Sꝫ qꝛ apl̓s ad Rom̄. vij. dicit. Uelle mihi adia cet. ꝑficere aūt nō inuenio. iō plena caritas qͣlis erit in patria nullo mō in via hr̄i pōt. Propter qd̓ ſigna talis ꝑfecte caritatꝭ h̓ nō querunt̉. ſed ſigna ꝑfecte caritatꝭ ꝓut in via haberi pōt q̄runt̉. Eſt igit̉ notādū ꝙ ſigna caritatis ꝑfecte duplicit̓ cōſiderari pn̄t. qͥa quedā habent̉ ex actibꝰ exterioribꝰ. ⁊ q̄dam qͣſi ex actibꝰ īterioribꝰ. ⁊ licet de vtriſqꝫ mul ta aſſignari pn̄t. tn̄ d̓ vtriſqꝫ qͥnqꝫ ad p̄ſens ſufficiāt. Primū igit̉ ſignū extrinſecū ca ritatis ꝑfecte eſt ſi qͥs ꝓ ſalute ꝓximi mor paratꝰ eſt. Ratio iſtiꝰ ſigni eſt qꝛ ſic̄ dic̄ Au gꝰ. lib̓. de gra. ⁊ libe. ar. Parua caritas non ſufficit ad implēda magna mādata. vt ſunt mori ꝓ chriſto vel ꝓ fratribꝰ. ⁊ cetera hmōi. ſed reqͥrit̉ ad hoc caritas magna.i. perfecta Un̄ ſuꝑ epl̓am Ioh̓. dicit Augꝰ. Perfecta caritas hec eſt. vt qͥs ꝓ fratribꝰ ſit mori pa ratꝰ. ſicut ⁊ Orige. etiā exponit illud Cant̓ vij. Aſcendā ad palmā dicit. Volūtas pa tiendi ꝓbauit qꝛ veracit̓ amauit. ⁊ tāto erat amor altior quāto patiēdi ꝓ eccl̓ia volūtas erat paratior. Hec ille. Et dn̄s Ioh̓is. xv. Maiorē hac dilectionē ⁊c̄. Signū igit̉ ꝑ fecte caritatis eſt ſi aliqͥs paratꝰ eſt mori ꝓ ſalute ꝓximi. Scd̓m ſignū extrinſecū ꝑ fecte caritatis eſt ſi inimicos diligit. ⁊ eis ꝓ pter deū bene facit. Rō huiꝰ ſigni eſt. Quia ſicut dic̄ Hugo de arra aīe. Amor tranſfor mat amantē in ſil̓itudinē amati inqͣntū p̄t. nō ſolū qͣntū ad ſubſtātiā ſed etiā q̄ntuꝫ ad oꝑatiōes arduas ⁊ difficiles. Cū gͦ deꝰ ama tur. qͥ diligit inimicos ⁊ bn̄ facit eis vt ipſe oſtendit Math̓. v. di. Diligite inimicos ve ſtros. ⁊ bn̄ facite eis. vt ſitis ꝑfecti ſic̄ et pa ter vr̄ ꝑfectꝰ eſt. ⁊ hͦ nō poſſit fieri ꝑ quālibꝫ dilectionē ſed ꝑ ꝑfectā. qꝛ dicit Augꝰ. in en chiri. ꝙ talis dilectio ꝑfectoꝝ eſt. ⁊ Orig. ſu per Canti. dicit. In exhibitiōe pietatꝭ pba tur magnitudo amoris. iō illud verū eſt ſi gnū. diligere inimicos ꝓpter deū dilectum Terciū ſignū caritatꝭ ꝑfecte extrinſecu eſt. ſi oīa aduerſantia gaudent̓ ſuſcipit ⁊ pa tiēter finit. Rō huiꝰ ſigni eſt. Quia caritas ꝑfecta mentē ab amore huiꝰ vite qͣſi totali auertit. ⁊ occidendo qͣſi inſenſibileꝫ reddit qꝛ penas tꝑales ⁊ mortem ꝯtemnere facit. Un̄ Grego. omel̓. ix. dicit ſic. Fortis eſt mors dilectio. qꝛ ſic̄ mors corpꝰ interim ſic caritas vite eterne ab amore tꝑaliū men tē auertit ⁊ occidit. Nā mentē quā ꝑfecte ca ritas abſorbuerit ad terrena foris deſide ria velut inſenſibilē reddit. neqꝫ ſctūs quili bet nori ꝓ dn̄o potuiſſet in corꝑe. niſi pͥus a terrenis deſiderijs in mente mortuꝰ fuiſ ſet. Hec ille. Caritas em̄ omīa ſuſtinet. ait apl̓s. jͣ. ad Coꝝ. xiij. Un̄ apl̓i ibant gauden tes aꝯſpectu ꝯcilij ⁊c̄. Ex qͦ ptꝫ ꝟitas iſtius ſigni. Quartū ſignū ꝑfecte caritatꝭ extri ſecū eſt. ſi om̄ibꝰ renūciare paratꝰ ſit. ⁊ ſequi xp̄m. Rō huiꝰ ſigni eſt. quia ꝑfecta carit oīa rēnuit q̄ eiꝰ officiuꝫ impediūt. Un̄a oīa arbitratꝰ eſt vt ſtercꝰ vt dilectū lucrifa ceret. Sed tꝑaliū ꝯcupiſcētia maxīe impe dit officiū caritatis. Dicit em̄ Augꝰ lxxxiij. q. xxviij. ꝙ caritatis venenū eſt ſpes adipi ſcendoꝝ tꝑaliū. ⁊ nutrimētū caritatꝭ eſt im minutio cupiditatꝭ. ꝑfectio vero caritatꝭ eſt vbi nulla eſt cupiditas. De hͦ dicit Gre. vii li. moꝝ. c. ix. Sūt nōnulli iuſtoꝝ qͥ ad cōtē plandū culmē ꝑfectōis dū ad altiora inte us appetūt. exteriꝰ cūcta derelinquūt. qͥ rel habitis ſe nodāt. gl̓ia honorꝭ ſe expoliāt. qͥ deſiderioꝝ internoꝝ aſſiduitate ſe affligūt. de exterioribꝰ hr̄e ꝯſolationē nolunt. quibꝰ paulꝰ dic̄. Mortui eſtis ⁊ vita vr̄a abſcōdi ta ē ī d̓o. Hec ille. Et ſic pꝫ ꝙ renūciare oīa ⁊ ſeqͥ xp̄m. eiꝰ voluntatē faciēdo ſignū eſt fecte caritatꝭ. Un̄ Io. pͥ. ca. c. ij. dicit. Qui ẜ uat verbū dei vere in eo caritas dei ꝑfecta eſt. Quintū ſignū ꝑfecte caritatꝭ extrini cū ē. ſi nihil aliud qͣꝫ ſolū deū timuerit. Rō huiꝰ ſigni ē. qꝛ ſic̄ dicit Io. j. epl̓a. c. iiij. Per fecta caritas foras mittit timorē. Qd̓ expo nēs Gilbertꝰ porreta. ẜ. xviij. dicit ſic. Car tas ꝓximi caret liuore. ſed caritas xp̄i carci timore. Hec em̄ nihil penale hꝫ. timor au penaꝫ hꝫ. gͦ in xp̄i caritate nō erit timor ni filialis. Quid em̄ timebit charitas veteres offenſas. qꝛ multitudinē pctōꝝ oꝑit caritas CLV Fo Quid infirmitatem pprie ꝯſciētie timebit ne incidat. qꝛ fortis vt mors dilectio. Quid tē es pxp̄o timebit moleſtias finibiles. quidē ſi eterne fuerint defatigari aut ſaneſcere poterit dilectio ꝯſummata.i. Nō iō amat charitas vt ꝑeat ſꝫ magꝭ forꝭ in eternū ꝑire penalit̓ qͣꝫ pͥuari vſu ris īternalit̓. Hec ille. Ex his patere p̄t iorē expellit charitas ꝑfecta. Quidam ponūt ſignū iſtiꝰ amoris corꝑalis vt fa ciei pallorē. corꝑis languorē. actiōis corpo rem. ⁊ cetera hmōi. Sed illa ſunt ſigna tam mmorꝭ carnalis qͣꝫ ſpūalis. vt cōit̓ ptꝫ. Articulus quartꝰ Ltimo videndū eſt de ſignis intrin ſecis charitatꝭ ꝑfecte. Sūt em̄ q̄daꝫ actiōes charitatꝭ ꝑfecte qͣſi intꝰ manē ſes a charitate elicite vl̓ imꝑate. ⁊ tāto ſunt ra qͣꝫto interiora. Ꝙͣto em̄ charitas ꝑ rtāto acutior. ⁊ ad intima ꝑtingēs. vt o. ſuꝑ. vij. angel̓. hierarch. ideo ꝑfectiores elicit actꝰ. Primū nū intrinſecū charitatꝭ ꝑfecte ſunt ꝓ funda ⁊ ītima ſuſpiria mētis. Rō huiꝰ ſigni pōt eſſe talis. qꝛ qn̄ memoria rei amate inti namētis tāgit. ſtatim ſuſpiria amoroſa qͣſi oſdā nūcios amorꝭ expellit. donec eā pre itia dilecti viſitet ⁊ viſu reficiat. Un̄ Gre goriꝰ v. lib̓ moral̓. adducēs illud Iob. An teqͣꝫ comedo ſuſpiro dic̄. Mēs ad inſpira tionē fulgorꝭ intimi ſuſpirijs vegetata ꝯua qꝛ eū amor ꝟitatis afficit ⁊ refectio cō platiōis paſcit. Tepidꝰ aūt amor hͦ non facere p̄t. ſꝫ amor ꝑfectꝰ. Patꝫ gͦ ꝙ intima ſu piria ſunt ſignū charitatꝭ ꝑfecte. vt idem et Rich̓. dicūt. Secūdū ſignū charitatꝭ ꝑfi cte ſunt alta deſideria. Rō iſtiꝰ ſigni eſt. quia dugꝰ lib̓. xiij. ꝯfeſſi. dic̄ ſic. Om̄ia pōderibꝰ ſuis agunt̉. ⁊ loca ſua petūt. grauia deorſuꝫ vt lapis. ſurſum leuia vt igniſ. Hec extra lo caſua exeūt qͣſi inqͥeta. ſꝫ qd̓ eſt pondꝰ ī cor oralibꝰ eſt amor ī ſpūalibꝰ. Un̄ dicit idem Amor meꝰ pondꝰ meū. eo feror qͦcūqꝫ feror. bono tuo accēdimur ⁊ ſurſum ferimur. Er go qͣnto amor magꝭ accēdit̉. tāto deſideria roſa ꝑfectiꝰ ſurſum ferunt̉. nec qͥeſcunt nec ad locū ſuū.ſ. ad amatū deū ꝑueniat. An̄ ſequit̉. Inardeſcimꝰ ⁊ imꝰ ⁊ aſcēdimus aſcēſiones ī corde ad pacē in hierl̓m. Simi e dic̄ lincon̄. ſuꝑ. iij. angel̓. hierarch. Et gre ib̓. vij. moral̓. dic̄ ſic. Sancti viri cuꝫ ſeriū eternitatꝭ anhelāt. in tāta altitudi ne vite ſe ſubleuāt vt audire iā q̄ mūdi ſunt graue ſibi ac depͥmēs pondꝰ credāt. Ualde em̄ intollerabile eſtimāt qͥcqͥd id non ſonat qd̓ intꝰ amāt. Sequit̉ infra. Et multiplica ta charitate maioribꝰ deſiderijs eſtuāt. ⁊ iaꝫ ꝑuenire ad vitā ſpūs etiā ꝑ cruciatꝰ corporꝭ anhelāt. Ex qͦ ptꝫ ꝙ alta deſideria q̄ in ſum mū deſiderabile tendūt. ſigna ꝑfecte chari tatꝭ ſunt. Idē dic̄ Rich̓. in tractatu de chari tate. Tertiū ſignū ⁊ intrinſecū ꝑfecte cha ritatꝭ ſunt cogitatiōes lāguide. Rō iſtius ſi gni eſt iſta. Fulgētiꝰ in qͦdā ſermone dic̄ ſic. Neceſſe eſt vt qͦ p̄ceſſit dilectiōis theſaurus id eſt. amatū. illic ſequat̉ cogitatōis affectꝰ.i. deſideriū amoroſum. Iō ꝟitas ait. Ubi em̄ theſaurꝰ tuꝰ eſt. ibi ⁊ cor tuū erit. Sequitur Ut gͦ celeſtia theſauriſemꝰ. celeſtia diligamꝰ Uis gͦ noſſe vbi theſauriſaſ. attēde qͥd amaſ attēde ⁊ qͥd cogitas. ⁊ ita fiet vt theſauꝝ tu um ex tuo amore recognoſcas. ⁊ amore tuū iudicio tue cogitatiōis intelligas. Hec ille. Si gͦ cogitatiōis affectꝰ eſt vbi eſt theſaurꝰ amoris.i. amatū. planū eſt ꝙ cogitatio faſti dit om̄e aliud ab amato. Un̄ gloſa ſuꝑ illd̓ Can̄. ij. Adiuro vos fi. hierū. vt annūcietis dilecto. qꝛ amore lāgueo. dic̄ ſic. Pre magni tudine amorꝭ oīa tꝑalia ſunt mihi faſtidiuꝫ vn̄ langueo. Lāguor aūt iſte cauſat̉ ex amo re ꝑfecto. Un̄ Orige. ibidē diſtīguit int̓ amo rē ſimplicē ⁊ ardorē ⁊ languorē. dicēſ. Amāt inqͥt incipiētes. ardēt ꝓficiētes. languēt ꝑfe cti. gͦ cogitatiōes lāguide ſūt ſignū amorꝭ ꝑ fecti. Sil̓e on̄dit Rich̓. infra. Quartū ſi gnū intrinſecū amorꝭ ꝑfecti ſunt expectatio nes tedioſe. Rō huiꝰ ſigni ē. qꝛ ſicut dic̄ lin conien̄. ſuꝑ. vij. angel̓. hierar. Amore tendē te in rē amatā nihil velociꝰ. nihil acutius. ni hil ſubtiliꝰ aut penetrabiliꝰ. qꝛ ſua nat̉a nō qͥeſcit donec ſub̓aliter totā penetrauerit ꝓ funditatē. ⁊ ꝑtrāſierit amabilis totalitatem qͣntū pōt. Et idē. qn̄ curſus iſtiꝰ amorꝭ īper dit̉ vel retardat̉ qͣlitercūqꝫ tota mēs turba tur ⁊ expectatōe attediat̉. Qꝛ ſic̄ dic̄ Rich. lib̓. iiij. de ꝯtem. c. xxj. Amāti omīs mora ni mis lōga videt̉. expectatio oneroſa. clamat cū ſancto Iob. Tedet aīam meā vite mee. Qd̓ exponēs Grego. ix moral̓. dic̄ ſic. Pn̄s vita vileſcere.i. tedere īcipit dū diuinꝰ amor dulceſcere cepit.i. ꝑfici. Un̄ amās ꝑfecte cū tedio qͦdā faſtidit ome qd̓ curſum amorꝭ im pedit. Iō Gilbertꝰ porretanꝰ ẜ. xj. dicit ſic Sicut amor terrenaꝝ occupatōnū īpatiēs De ſeptem ītineribus eternitatis eſt. ſuis ſatis habet inſeruire negocijs. ocio gaudet. quiete fouet̉. ad internā dilectiōem libera tꝑa habere volēs. Sequit̉. O qͣꝫ du rū eſt amāti animū dimidiare cū xp̄o ⁊ mū do. Et qͣꝫ duꝝ eſt in dilectiōis iura ꝑegrīas admittere curas. ⁊ celeſte ſecretū ſecularibꝰ infeſtari turbis. Sequit̉. Amor nihil ma gis vult qͣꝫ amare. Hec ille. Et ſic patet qͣr tum ſignū charitatꝭ ꝑfecte Quintū ſignū intrinſecū ꝑfecte charitatis ſunt affectiōes extatice. Extaſis aūt eſt exceſſus mentis ait Papias. Rō huiꝰ ſigni eſt. qꝛ ſicut dicit Dio nyſiꝰ. iiij. de diuīs no. Amor in deū tendēs eſt faciēs extaſim ſpūs. Et reddit rōem ibi deꝫ dicēs. Quia amor nō ꝑmittit amatores eſſe ſuijpſoꝝ ꝑ mētꝭ ſobrietatē. ſꝫ eoꝝ qͥ amā tur ꝑ mētis exceſſum. ſed illi qͥ ſui non ſunt alioꝝ extra ſe ſunt. Quia ſicut dicit Bern̄. li bro de p̄cep. ⁊ diſpen. paꝝ an̄ finē. Nō eſt p̄ ſentior nr̄ ſpiritꝰ vbi aīat qͣꝫ vbi amat. Qd̓ tamē intelligēdū eſt quantū ad conatū affe ctionis. Huc aūt exceſſum nō poteſt facere niſi charitas ꝑfecta q̄ ꝑ fortē inclinationem cauſat tendētiā vehemētē ī rem amatā. Qꝛ oſtēdit Dyoniſi. ibidē ꝑ exemplū dicens ſic Un̄ beatꝰ Paulꝰ in amore dei magnifice ex cellēs dicit Gal̓. ij. Uiuo ego. iā nō ego. vi uit aūt in me xp̄s. Sequit̉. Hoc aūt dic̄ ve rus amator. ⁊ extaſim paſſus viuēs deo ⁊ nͥ ſibi. Hec exponēs vercellen̄. in ꝓlo. ſuꝑ Cā tic̄. dicit ſic. Uiuo ego vita naturali. iam nō ego ꝑ imitationē exceſſiuā ad eternitatis im menſitatē qͣſi abſorpta ⁊ ſuo officio ſuſpēſa dirigor moueor doceor ⁊ regor vita ſuper ſubſtātiali cui vnior. qua repleor. viuit autē in me chriſtꝰ. id eſt. ſic̄ anima ſobria me regit naturaliter ⁊ diſponit ad omnē actū interi orem. ſic virtꝰ xp̄i cui vnior gratuite me vi uificat ⁊ ad om̄ia diſponit. Sequit̉. Hec di xit ſicut verꝰ amator. Uerꝰ amator eſt qui ī ſolū ⁊ ſumme ⁊ ꝟe diligibile ⁊ deſiderabile ī mediate. ⁊ ꝓpter ip̄m ſuꝑintellectualiter ten dit. Hec ille. Et ſic patet quintū ſignū chari tatis ꝑfecte. Sunt tamē plura alia ſigna ca ritatis ꝑfecte. ſed hec ꝓpter breuitatē ad pre ſens ſufficiant. Diſtinctio qͥnta Articulꝰ pͥmus. Uinto videndū eſt qualiter charita q Otiua affectio a ſanctꝭ doctoribus di ſtinguat̉ ꝑ gradꝰ. Dicit em̄ Auguſti. ſuꝑ can̄. Ioh̓. ſic. Nunqͥd mox vt naſcit̉ cha ritas. iā prorſus ꝑfecta eſt. imo vt ꝑficiat̉ na ſcitur. cū fuerit nata nutrit̉. cū fuerit nutri ta roborat̉. cū fuerit roborata ꝑficit̉. ⁊ cū aq perfectū venerit dicit. Cupio diſſolui ⁊ eſſe cū chriſto. Ex quo patet ꝙ in charitateſunt diuerſi graduſ. Et qꝛ Auguſtinꝰ in epl̓a ad Macedoniū dicit ſic. Tāto nobis melius quāto magis ad deū imꝰ quo nihil meliꝰ et Imꝰ autē nō ambulādo ſꝫ amādo. quē tan to habebimꝰ p̄ſentiorē. qͣnto eundē amoreꝫ quo in eū tendimꝰ potuerimꝰ habere purio reꝫ. Hec ille. Et qm̄ maior ⁊ minor puritas in gradibꝰ inuenit̉ charitatis. ideo de gra dibꝰ eiꝰ videndū eſt. quō ab infimis aſcēda mus ad medios. ⁊ ꝑ medios veniamus ad ſūmos. qꝛ vt ait Gregoriꝰ mora. xxij. Femo repēte fit ſummꝰ. ſed ꝑ gradꝰ ad ſummū ꝑ nitur. Propter qd̓ notandū eſt. ꝙ quic diſtinguēdo gradꝰ charitatis ſiue amoris. tuiti incipiūt ab infimo gradu amoris aſce dēdo vſqꝫ ad gradꝰ amoris violēti. Et qui dam alij docēt aſcēdere vltra ꝑ gradꝰ amo ris violēti vſqꝫ ad gradꝰ amoris ſeraphici Primo igit̉ notandū ꝙ quidā doctor vt Cantuar̄. ſuꝑ canti. incipit rōnabiliter ab i fimo gradu charitatis ſiue amoris gratuiti aſcēdendo ꝑ ſex gradꝰ vſqꝫ ad gradus amo ris violēti ſiue vehemētis. dicēs. Nō omī amor inducit languorē ſiue vulnera hemēs amor. qͥ habet ſex gradꝰ prec quos enumerat ibi dicēs. Prin gradus intēporalis ſiue incōpara eſt cōmunis omniū electoꝝ. Secūdꝰ gra dus eſt incōtaminabilis. ⁊ iſte eſt mūdi con temptoꝝ ⁊ religioſoꝝ. Tertiꝰ gradus eſt amor infatigabilis. ⁊ iſte amor eſt iugiter ꝓ ficiētiū ⁊ cōfeſſoruꝫ. Quartꝰ gͣdꝰ eſt a inſeꝑabilis. ⁊ iſte eſt bonoꝝ cōtemplati Quintꝰ gradꝰ eſt amor inſuꝑabilis. ⁊ iſte eſt chriſti martyꝝ ſiue victorū. Sexiꝰ gͣ dus eſt amor inſatiabilis. ⁊ iſte eſt iugit̓ deſi derantiū. vt ſolitariorū. His ſex gradibꝰ de curſis. ſequit̉ amor violentꝰ inducens lang uorē. Primꝰ gradus charitatis ſiue amo ris ⁊ infimꝰ eſt amor intēporalis. qͥ eſt cōmu nis om̄ibꝰ electis. qͥ eſt tante ꝟtutis ꝙ omne peccatū mortale ab aīma expellit. ⁊ deū ſi omnē creaturā diligit. Et hic gradꝰ et ceſſitatis. vt oſtēdit dn̄s in euāgelio L thei. x. vbi dicit. Qui diligit patrē ⁊ matrem ⁊c̄. nō eſt me dignꝰ. Ergo ſuꝑ om̄ia dili dus eſt deꝰ. Unde Anẜ. monol̓. c. lxxx. d̓ ꝙ creatura rationalis nihil debet diliger CCVI Fo uſiſummā eſſentiā aut ꝓpter illā. Ratio iſti ia eſt. quia in qͦ eſt ſumma diligibilitas. ſū ne debet diligi. hoc aūt eſt deꝰ. Secūdꝰ radus amorꝭ charitatiui eſt amor incōta pilis. ⁊ hic gradꝰ eſt mūdi cōtemptorū te eſt virtutis vt hominē a mundana erſatiōe abſtrahat ne mens polluat̉ ⁊ ne itas ab oꝑe impediat̉. Unde Ioh̓es. j. cano. ſua. c. ij. dicit ſic. Si quis diligit mun dum. nō eſt charitas patris in eo. qm̄ omne n mūdo eſt. aut eſt cōcupiſcentia carnis cōcupiſcētia oculoꝝ. aut ſuperbia vite. itio iſtiꝰ eſt. qꝛ ignis amoris vt dicit Lin n̄. in angel̓. hierarchia. ſeꝑat ethroge vnit homogenia. ſeꝑat em̄ om̄e incon iēs ab amato. Tertiꝰ gradꝰ charitati moris eſt amor infatigabilis. Et iſte eſt iugiter ꝓficientiū ⁊ xp̄i cōfeſſorū. qͥ eſt tante virtutis vt aīam nō ſinat qͥeſcere donec īue niat quē diligit. Unde Can̄. iij. dicit̉. In le tulo meo q̄ſiui ꝑ noctē ⁊c̄. Surgā circūibo ꝑvicos ⁊ plateas querēs quē diligit aīma mea. Qd̓ exponēs Orige. dicit. Querēdus n̄e cū frequētia laborꝭ. nūc in lectulo lu ritatꝭ. nūc ꝑ noctes feruore charita ecta ſuꝑſtitione naturalis rationis. equit̉. Solꝰ amor te inuenit. quia qui te ſat te habet vt amet. amat vt habeat ⁊ ne te in eternū ꝑdat. Hec ille. Quartꝰ gradꝰ ⁊ amoris charitatiui eſt amor inſeꝑabilis Et ſt aſſidue cōtemplātiū. Et hic gradus tutis eſt vt ꝯtinuis ſtimulis agitꝫ mē tēplatoris ad cōprehēdendū dilectū. ectādē dicat. Inueni quē diligit aīma mea. Et dicit Ber̄. Quis te nō teneat domi Ihū qͥ tenentē te ſpe fortificas. ꝑfectōne vras. ꝑſeuerātia cōducis. remuneratiōe yducis. Ego aūt nō dimittā te niſi benedi xeris mihi ⁊ nūqͣꝫ dimittā te. quia nō bn̄di qjs niſi tenentē te. Iſtū gradū videt̉ habuiſ eapoſtolꝰ cū dixit Roma. viij. Quis ſepara los a charitate xp̄i ⁊c̄. Quintꝰ graduſ moris gratuiti eſt amor inſuꝑabilis. et hic eſt xp̄i martyꝝ ⁊ aduerſitatibꝰ nō cedentiuꝫ. qeſt tāte fortitudinis. vt in libro de moribꝰ ecclie dicat Augꝰ. Nihil tā duꝝ atqꝫ ferreuꝫ qd̓ nō igne amoris vincat̉. Et Hieronym in quodā ẜmone dicit. Nihil amātibꝰ durū eſt. nullꝰ labor difficilis. Sequit̉. Amemꝰ ⁊ nos xp̄m ⁊ facile videbit̉ eſſe omne difficile. Ratio huiꝰ eſt. qꝛ ſicut dicit Auguſtinꝰ d̓ ſan cia viduitate. Nullo mō oneroſi ſunt amores amantiū. ſꝫ ip̄i delectāt. ſicut venantiuꝫ aucupantiū ⁊ piſcantiū labores. In eo eīm qd̓ amat̉ aut nō laborat̉. aut labor amatur. Amor aūt reddit minꝰ ſenſibileꝫ. ait Augu. Sextus gradꝰ amoris gratuiti eſt amor inſatiabilis. Et hic eſt iugiter deſiderātiuꝫ. ⁊ ſolitarioꝝ. Hic gradꝰ tāte fortitudinis eſt vt nihil ſibi ſufficiat p̄ter vnū ſolū qd̓ amat. ⁊ ad ip̄m ſemꝑ ampliꝰ in hac vita ſitit ⁊ deſi derat. Ratio huiꝰ eſt. qꝛ ſicut dicit Rich̓. lib̓. de charitate. Charitas iſta ſemꝑ inueīt qd̓ adhuc ꝯcupiſcere poteſt. qꝛ quicqͥd agit deſi deriū ardētis aīme nō ſatiat. ſitit ⁊ bibit. bi bendo ſitim nō extinguit. ſꝫ quo ampliꝰ bi bit. eo ampliꝰ ſitit. Auida em̄ imo ⁊ inſatia bilis aīme ſitis vel eſuries nō ſedat̉ ſed irri tatur. Sequit̉. Quid q̄ſo amore ſceleſtius. moleſtiꝰ. acerbiꝰ. cū ſitim ſuā nec reſiſtendo tēperare nec inebriando poſſit extinguere. Hec ille. Ecce ꝙ iſte gradꝰ amoris iā ſe extē dit ad violentiaꝫ quandā amātis vt clamet cū pſalmiſta. Sitiuit aīa mea ad deū fontē viuū. Unde Can̄. idē dicit. Iſtis ſex gradi bus decurſis. ſequit̉ amor inducēs languo rem. qͥ eſt gradꝰ amoris violēti. Et ideo nūc de illo dicendū eſt. Articulus ſecūdus. E gradibꝰ igit̉ amoris violenti lo quēs Richardꝰ in tractatu de cha ritate dicit ſic. Uis magna dilectio nis. magna virtꝰ charitatis. multi gradꝰ in ea. ⁊ in illis magna differētia. ⁊ quis eos di ſtinguere vl̓ ſaltē dinumerare ſufficit. Et di numeratis aliquibꝰ gradibꝰ idē dicit. Su pra tn̄ om̄es gradꝰ dilectionis eſt amor iſte ardens ⁊ feruēs qͥ cor neceſſicat ⁊ medulli tus trāſfigit vt veraciter dicat. Uulnerata charitate ego ſum. Et ſequit̉. Cogitemꝰ er go que ſit ſuꝑeminētia caritatis xp̄i. que di lectionē parentū vincit. amorē ꝓlis ſuperat affectū carnis trāſcendit vel extinguit. inſu per ⁊ animā ſuā in odiū vertit. O violentia dilectōis. O violētia charitatis xp̄i. O excel lentia ⁊ ſuꝑeminēt. a charitatis xp̄i. Hic eſt de quo loqui volumꝰ de vehemētia charita tis. d̓ ſuꝑeminētia ꝑfecte enumeratiōis aſcē dendo ad oꝑa violēte charitatis. ⁊ inuenio ꝙ charitas vulnerat. charitas ligat. chari tas languidū facit. charitas defectū inducit Quid hoꝝ nō violentū. qͥd hoꝝ nō validū Hec om̄ia Rich̓. Et poſt hoc ꝓſequit̉ dicēs. Primꝰ igit̉ gradus violenti amoris eſt. De ſeptem itineribus eternitatis quando mens deſiderio ſuo reſiſtere nō po teſt qͥn vulneret̉ Nōne tibi corde ꝑcuſſus vi detur quādo ille igneꝰ amoris aculeꝰ men tem hoīs medullitꝰ penetrat. affectūqꝫ trāſ uerberat. intm̄ vt deſideriū ſiue eſtū cohibe re animo nō valeat. deſiderio ardet. affectu eſtuat. anhelat ꝓfunde ingemiſcēs. ⁊ lōga ſu ſpiria trahens vt dicat. vulnerata charitate ego ſum. Sed nota ꝙ amor violentꝰ nō ſo lum vulnerat amatrices aīmas. ſed etiā cele ſtes ſubſtātias. imo etiā ip̄m fontē amoris deū vulnerat. Unde vercellen̄. exponēs illd̓ Cant̓. Filij matris mee pugnauerūt cōtra me. dicit. Filij ſunt ſubſtātie ſuꝑne ciuitatꝭ. ex qua ip̄a aſſidue ſpūalia ꝑcipit alimenta. pugnauerūt cōtra me. pugnātes corporali ter ſpiculis acutis mutuo ſe feriūt ⁊ pūgunt ſic mētes cōtēplatiue ſpiculatōes volatiles feruētia deſideria. ſubtilia ⁊ acute penetra tiua immittūt Primo quidē in ꝑanimphoſ prorſus eiſdē ꝑtranſitis in ſpōſum dirigūt fagittas acutas volatiles. violēti ſcꝫ amorꝭ. vt dicat. Uulneraſti cor meū ſoror mea ſpō ſa. Cant̓. ij. Et ſequit̉. Ex quo a diebꝰ Iohā nis regnū celoꝝ vim patit̉. Math̓. xj. ex tūc em̄ regnū celoꝝ quaſi violenter rapit̉ ab hiſ qui ſtimulo violēti amoris agunt̉. Mētes em̄ celeſtes ad ſimilitudinē pugnantiū his ſpiculationibꝰ ⁊ deſiderijs occurrētes lumi nibꝰ feruidis ⁊ penetratiuis illos ꝑfundūt. ⁊ ad ſui ip̄aꝝ exceſſum quaſi ad quandā ſpi ritualē mortē ꝓuocant quā eligūt oſſa Iob vij. vt viuāt vita ſponſi. Hec vercellen̄. De ſigno huiꝰ amoris Rich̓. vbi ſupra dicit ſic. Hec tibi aīme vulnerate certa ſunt ſigna. ge mitus ⁊ ſuſpiria. vultꝰ pallens atqꝫ tabeſces que om̄ia operat̉ amor vehemēs. Sꝫ poſt ſubiūgit vtilitates iſtiꝰ gradus dicens. In pͥmo iſto gradu ſpiritꝰ iſte intrat ſuper mel dulcis ad aīam. ⁊ inebriat eā intm̄ vt habe re dicat̉ mel ⁊ lac ſub lingua ſua. Et parū pꝰ dicit ſic. Hic eſt ille cibꝰ celeſtis qui egrediē tes de egypto ſolet reficere. ⁊ ꝑ ſolitudinem ducere ⁊ paſcere. Hoc eſt illud māna abſcō ditū qd̓ nemo ſcit niſi qui accipit. nō per do ctrinā ſed ꝑ exꝑientiā. Et hic eſt ille dulcor ſuauitatis ſpūalis. ⁊ tenera ſuauitas que ſo let lactare ⁊ alere ⁊ ad maturitatē paulatim ꝑducere. Et infra. hoc ergo eſtimo ꝑ dilecti onis gradū agit̉ vt dū mens ſepe viſitat̉. ſe pe reficit̉. ſepe inebriat̉. quādoqꝫ ad maiora audiēda ꝓuocatur. ⁊ ad ſecundū gradū cha ritatis diſponit̉. Hec illē. Secundūcra dum amoris violēti inqͥt Richardꝰ dirmmꝰ illū qui ligat. ſicut primū diximꝰ. qui vulne rat. Nōne inqͥt ſine om̄i cōtradictione aīmꝰ ligatꝰ eſt quādo omniuꝫ obliuiſcit̉. vt aliud meditari nō poſſit. quia qͥcquid agat. qͥcod dicat. ſemꝑ hoc mēte reuoluit. phenniqꝫ me moria retinet. hoc dormiēs ſomniat. hoc vi gilans om̄i hora tractat. Unde facile eſt p pendere vt arbitror quomō hic gradꝰ prio rem gradū trāſcēdit. qui mentē homīs ne ad horā quietā eſſe ꝑmittit. Sequit̉. Recre itaqꝫ dictū eſt ꝙ prior gradꝰ ſit qui vulnerat ſecundꝰ ſit iſte qui ligat. licet ergo ligare mi nus ſit quandoqꝫ qͣꝫ vulnerari. tamē maio violētia videt̉ eſſe ſi poſtqͣꝫ aliquiſ percuſſui deijcit̉. deiectꝰ deprehēdit̉. dep̄henſus abdu citur. abductꝰ incarcerat̉. incarceratꝰ cathe natur atqꝫ ligat̉. ⁊ iam om̄ino captiuꝰ tenct̉. Quid hoꝝ queſo maiꝰ ⁊ violentiꝰ. Ille liber eſt. iſte autē a loco in quo detinet̉ recede poteſt. Sic vtiqꝫ qui a ſecūdo gradu vio te charitatis abſorptꝰ eſt quicqͥd agat. q cunqꝫ ſe vertat ab illa vna ⁊ intima ſolio dinis ſue cura auelli nō poteſt. quia li eſt. Hec ille. Sed que ſūt vincula quiſ ritus ſiue animꝰ ſic ligari poteſt. Reſpo idē dicēs. Si vultis audire de charita gante ꝓpheta Oſee. xj. dicit. In funicul̓ adā trahā eos in vinculis charitatis. Sꝫ quid ſunt iſti funiculi adā primi parētꝭ noſtri. ni ſi munera dei. In magna em̄ gloria creatꝰ fuit. Quid igit̉ ſunt iſta charitatis vincula niſi dei beneficia bona nature. bona gratie ⁊ bona glorie. His em̄ beneficētie vinculis debitores obnoxios nos fecit quia naturā cōdidit. gratiam cōtulit. ⁊ gloriā repromiſit. Ecce funiculꝰ triplex. Funiculꝰ autē trij difficile rumpit̉. Seneca dicit. Qui ben cium accipit. libertatē vendidit. Sequit Adiecit aūt dn̄s adhuc noua vincula chari tatis. que manu valida multiplicat ſuꝑ vt nos ſibi artiꝰ aſtringat que enumera poſſunt. Hec ille. Cū his cōcordat vercell̓. qui exponēs eandē auctoritatē dicit ſic. In funiculis adā trahā eos. id eſt. in vincul̓ ca ritatis. Ip̄e ſiquidē deus mentē mouet ī ſe ſuo amore. adducitqꝫ ſuis ꝑticipationibꝰ. qͥ bus ſolū cognoſcit̉. Quāte autē ille ſint qͥs nouit. Richardꝰ igit̉ quaſi cōcludēdo dicit. Sicut in pͥori gradu deguſtata ſuauitas ſe tiat animū. trāſfigitqꝫ affectū. ſic ī hͦ ſecūdo CCVII Fo gradu inſpecta claritas cogitationeꝫ ligat. vt illiꝰ obliuiſci vel aliud cogitare nō poſſit Uincula illiꝰ alligatura ſalutis. Eccl̓i. vj. Ad tertiū itaqꝫ gradū violēti amorꝭ aſcē uādo omnē aliū amorē excludit qn̄ ni eter vnū vel niſi ꝓpter vnū diligit. Se iitur. In hoc itaqꝫ tertio gradu violente charitatis nihil om̄ino ſatiſfacere poteſt p̄ ter vnū. ſicut ⁊ nihil ſaꝑe poteſt niſi propter vnū. vnū amat. vnū diligit. vnū ſitit. vnū cō cupiſcit. ad vnū anhelat. in vnum ſuſpirat. ⁊ vno inardeſcit. in vno reqͥeſcit. vnū ſoluꝫ eſt in quo reficit̉. vnū ſolū ex quo ſatiat̉. nil dul ceſcat. nil ſapit. niſi hoc vno cōdiat̉. Sequit̉ Quicqͥd vltro ſe offerat. quicqͥd ſpōte occur reijcit̉. cito ꝯculcat̉ qd̓ ſuo affectui n̄ vel eiꝰ deſiderio nō deſeruiat. Sed huiꝰ affectꝰ tyrannidē digne deſcribat uoniā om̄e deſideriū expellit. om̄e ſtudiuꝫ excludit. om̄e exercitiū violēter opprimit qd̓ ſue cōcupiſcētie deſeruire nō cōſpicit. Quic at. qͥcquid fiat. quicqͥd cogitet. inuti ntolerabile videt̉ niſi in vnū ſui deſi finē cōcurrat Cū aūt frui poteſt eo qd̓ pm̄ia pariter ſe habere credit. ſine illo rrēt omīa. corꝑe deficit. corde tabeſcit ac langueſcit cōſiliū nō accipit. ratiōi nō ac quieſcit. nullā ꝯſolationē admittit. ſꝫ clamat cū ſponſa. Nūciate dilecto quia amore lan gueo. Can̄. ij. ibi ait gloſa. Pre amoris ma gnitudīe omia tēporalia ſunt mihi faſtidio Sequitur. Tertiꝰ itaqꝫ gradꝰ eſt amorꝭ quādo mēs rapit̉ in deū luminis abyſſum. thumanꝰ animꝰ in hoc ſtatu omniū ex xoblitꝰ penitꝰ neſciat ſeip̄m. totꝰqꝫ trā tin deū ſuū. In hoc itaqꝫ gradu cōpeſcit̉ plene carnaliū deſiderioꝝ turba. Et fit in ce loſilentiū qͣſi dimidia hora. In hoc nāqꝫ gͣ dudū mens a ſeipſa alienat̉. dū in illud diui nū ſecretariū rapit̉. dū ab illo diuini amoriſ incēdio circūdat̉. intime penetrat̉ ⁊ inflāma ir. ſeip̄am penitꝰ exurit. ⁊ diuinū quendaꝫ īffectū induit. ⁊ inſpecte pulcritudini ꝯfigu rata tota in aliā gloriaꝫ trāſit. In hoc ſtatu ima in illū quē diligit liqueſcit ⁊ in ſeip̄a to ta langueſcit. vt dicat. Fulcite me floribꝰ. ſti pate me malis. qꝛ amore langueo. Hec ille. Sed nota ꝙ triplex eſt languor. Primꝰ eſt defectꝰ corꝑis ex intēſione feruoris. amo ris. vel charitatis. Unde gloſa dicit ſic. Iaꝫ alma ſupradictis cōfortata ita in amore dei ardet vt p̄ nimio ardore languor carnis im mineat. Creſcēte em̄ virtute mētis. d̓creſcit fortitudo corꝑis. ait glo. ſuꝑ illd̓ Gen̄. xxxij Angelꝰ dn̄i tetigit neruū ⁊c̄. Itē eſt alius languor charitatis reſpectu temꝑaliū. Un de gloſa ibidē. Ꝙͣto inquit ad amorē ſpōſi ſe accēdit mens. tāto ab amore tēporaliū lā gueſcit. Itē eſt aliꝰ languor reſpectu tri bulationū. Habet eī amor plagas ſuas ẜm Augu. que quādoqꝫ amariſſime infligūtur. De his tribꝰ dicit Origenes ſic. O ſi ſic lan gueſcat ſeruꝰ chriſti in ſpe eterne viſiōis. vt caro preſſa nō laſciuiat. mūdus fallax nō in uoluat. tribulatio vtilis eos cuſtodiat. cum quo ſuis in tribulatiōibꝰ eſt ip̄e deꝰ. pͣs. Cuꝫ ip̄o ſum in tribulatiōe ⁊c̄. Et Richardꝰ con cludēs ī fine dicit ſic. Primꝰ gradus affectū ſauciat. ⁊ ſic ſecūdus ſauciatū ligat. ſic tertiꝰ actionē implicat vt animꝰ circa aliqua occu pari nō poſſit niſi quo eā voluntatis diuine nutus trahit vl̓ impellit. Et ſic qui ad hūc tertiū gradū amoris ꝓfecerūt. nil iā propͥa volūtate agūt. nihil omino ſuo arbitrio re linquūt. ſed diuine diſpēſationi om̄ia cōmit tunt. Hec ille. Sed hic caute intelligas. vt nō cooꝑatiōem totaliter excludas creature Unde Rich̓. idē addit dicēs. Sic̄ artifex li quefactiſ metallis formā quācūqꝫ voluerit imprimit. ſic aīma in illo ſtatu ad omnē di uine volūtatis nutū ſe facile applicat. immo ſpōtaneo quodā deſiderio ad om̄e eiꝰ arbi triū ſeip̄am accōmodat. ⁊ iuxta diuini bene placiti modū omnē volūtatē ſuā informat. vt obediat cū chriſto vſqꝫ ad morteꝫ. Huic em̄ exēplari quilibet ſe debet cōformare qui vult ſumme charitatis gradū attingere. Quartꝰ gradꝰ violēte charitatis eſt vt ait Richardꝰ ibidē. quādo eſtuātis animi deſi derio iā omino nihil ſatiſfacere poteſt. ⁊ id̓o ad defectū ducit. Sequit̉. Quis huiꝰ ſupre mi gradꝰ violentiā digne penſare ſufficiat. quid queſo cor homīs ꝓfundiꝰ penetrat. ve hementiꝰ exagitat. cū ſitim ſuā nec reſiſtēdo temꝑare. nec inebriando extinguere poſſit. In hoc quarto gradu eſt amor inſuꝑabilis quia alij affectui etiā maiori nō cedit. Inſe parabilis eſt qꝛ a memoria nunqͣꝫ recedit. ſingularis eſt. quia ſociū nō recipit. inſatia bilis eſt. quia ei ſatiſfieri nō poterit. Sequi tur. Quāta eſt excellētia ip̄iꝰ amoris qͥ oēm aliū affectū excedit. Quāta queſo vehemen tia que mentē quieſcere nō ſinit. quāto obſe cro violētia charitatis q̄ omnē aliū affectuꝫ 33 3 De ſeptem itineribus eternitatis violenter expellit. quanta ſuꝑeminentia cui omnino nihil ſufficit. O excellentia amorꝭ. O violentia dilectiōis. O charitatis vehe mentia. O emulatiōis ſupereminētia. Et ī fra dicit. In primo gradu aque multe non potuerūt extinguere charitatē. In ſecūdo gradu aīma ponit dilectū ſuū ſuꝑ cor ſuum ſicut ſignaculū. eo ꝙ illum om̄ino obliuiſci nō poteſt. In tertio gradu ſi dederit homo omnē ſubſtantiā ſuā ꝓ dilectiōe. quaſi nihil deſpiciet eā. eo ꝙ in re alia delectari non poſ ſit. In quarto gradu fortis eſt vt mors di lectio. ⁊ dura vt infernus emulatio. eo ꝙ e ſit dulce qͥcqͥd ꝓ d̓o facere vl̓ ſuſtinere poſſit Hic em̄ omnē aliū affectū expellit et vincit. Si em̄ ad aliquid affectū habemus quod ꝓpter deū nō diligimus. ꝓfecto adulterinus affectus eſt. qͥ ſumme charitatis cōſtantiaꝫ frangit. vireſqꝫ eius minuit inquātū ad alie na animā trahit vel impellit. Sequit̉. In pͥ mo igit̉ gradu diligit̉ deꝰ ex corde. In ſecun do ex toto corde. In tertio ex tota aīma In quarto autē ex tota virtute. Et infra dic̄ ẜm aliquē modū aīma in hoc gradu efficit̉ im mortalis ⁊ impaſſibilis. Immortalis. quia a vita ſeꝑari nō poteſt. Certꝰ ſum. inqͥt apo ſtolus. ꝙ neqꝫ mors neqꝫ vita neqꝫ aliqͣ crea tura ⁊c̄. Nōne impaſſibilis ẜm aliqueꝫ mo dum videt̉ que illa dāna nō ſentit. que ī om ni iniuria hilareſcit. ⁊ quicqͥd infert̉ ei ad pe naꝫ. totū p̄ſumit ad gloriā. vt cū apoſtolo di cat. Libenter gloriabor in infirmitatibꝰ me is ⁊c̄. Et apoſtoli ibāt gaudētes ⁊c̄. Nonne hic gradus amoris violēti videt̉ animū ho minis quaſi in amentiā vel in ſanctā inſani am vertere dū nō ſinit eā in emulatione mo dum vl̓ menſurā tenere. Nōne ſumme amē tie videt̉ eſſe verā vitā repellere. ſummā ſapi entiā redarguere. omnipotētie reſiſtere. Nō ne vitā repulit qui ꝓ fratribꝰ a chriſto ſepa rari cupit. ſicut ille qui dixit. Aut dimitte il lis hanc noxā. aut deleme de libro in qͦ me ſcripſiſti. Nōne ſapientiā arguere voluit vel docere qui ad deū loquit̉ dicens. Abſit a te dn̄e vt rem hāc facias ⁊ occidas iuſtū cū im pio. fiatqꝫ iuſtꝰ ſicut impiꝰ. Non eſt hoc tuū facere. Nōne omnipotētie reſiſtere temptat quia irā eius mitigare homo p̄ſumpſit atqꝫ preualuit. quādo dominꝰ ſentētiā mutauit. Ecce in quantā p̄ſumptiōis audaciā ꝯſum matio charitatis ſolet mentē hominis erige re. Hec oīa Rich̓. p̄poſtere tū. Articulꝰ tertius E gradibus autē ſeraphici amoris nūc dicendū eſt. Nō ꝙ nos ſimiles actus amoris exercere ī hac vita poſ ſimus. ſed ꝙ nos ſtudeamꝰ aliqualiter imi tari eos inquantū poſſumꝰ in diuino amo re. Primo igit̉ videamꝰ de amore angelo rum in cōmuni. De quo ſciendū eſt. ꝙ ſic̄ Dyoniſiꝰ dicit. v. āgelice hierarchie. ẜm trāſ lationē vercellen̄. Amorē diuinū angeloruꝫ intelligere oportet immaterialit̓. qui eſt ſu pra mentē ⁊ deſideriū indeclinabile in alid̓. ⁊ irremiſſibile aꝓprio feruore cōtemplatōis diuine. ⁊ ꝑ exceſſum om̄is ſubſtātie in ſolo ſponſi amplexꝰ tendētis. ⁊ nulla anxietate af flicte vt accidit in deſiderijs carnaliū volu ptatū. quaꝝ appetitꝰ plenus eſt anxietate. et infra deſideriū nō volens coerceri vl̓ remit ti ꝓpter ſui fortitudinē. ad id quod appetit et incōuertibilitatē ad id quod nulla actōe va let intercidere. ꝓpter hoc ꝙ pure deū et ſim pliciter deſiderāt. ⁊ nihil eſt quod poſſit eos ab eius amore reuocare vl̓ retardare. Et qꝛ ſemꝑ deus eſt vniformis ⁊ equaliter bonui ⁊ pulcer. ⁊ quia ip̄e habet in ſe ſimpliciſſime omnē ſpeciē deſiderabilē vt ſapientiā. boni tatē. pulcritudinē. eternitatē. omnipotētiaꝫ. ⁊c̄. ⁊ ẜm om̄ia eſt totꝰ deſiderabilis. Can̄. v. Ideo trahit plenarie intime irreuocabilit̓ ī ſe omniū ſuoꝝ om̄ia deſiderabilia cōprehē ſoꝝ. Hec ille. Et cū hoc concordat ille Lin conien̄. cōmentator ibidē dicit ſic. Angeli ex rationis abūdantia ſciētes illud quod appi tunt eſſe deſiderabile. ⁊ vere ⁊ vehementiſſi me ⁊ totis viribꝰ deſiderandū ⁊ amandum amore puro. ⁊ nō in aliud tendente. Illud ī tendunt ita fortiter ⁊ tam inauertibiliter. q illa tentio a nulla potentia intercidi pote vel impediri. ⁊ eſt ip̄e amor tentio ⁊ ꝓgreſt ad aliud. ⁊ amplexꝰ illius adepti. nec aliqui ratione aut modo aliquo retinet̉ aut remit titur eoꝝ tentio in illud aut ꝓgreſſus autil lud adeptū amoris amplexū deſerit̉. Heci le. Ex his apparet quantū amor angeloruꝫ excedit amorē noſtrū. ſaltē quantū ad actuꝫ ⁊ oꝑatiōem Non inueni in ſcriptura ſacras dus amoris angelici diſtincte traditos nuſi feraphin. De quoꝝ amore Dyoniſiꝰ. ca. vij. angelice hierarchie loquēs ponit qͥnqꝫ gra dus vel magis quinqꝫ ꝓprietates dicēs Lo gruū eſt vt in ſupremis ſubſtātijs ordinetꝑ ma hierarchia que ſuꝑ ceteras exaltat̉. ⁊ at Fo. CCVIII eū immediate collocat̉. ad quam tanqͣꝫ proximā principaliꝰ deferunt̉. primo d̓i itiōes ⁊ ꝑfectiones. Et illiꝰ hierarchie pͥmus ſeraphin. id eſt. calefaciētes ⁊ in lentes interp̄tant̉. Sequit̉. Interpreta utē iſtiꝰ nomīs ſeraphin incendētes vl̓ efacientes iuxta naturales proprietates is qui incēdit ⁊ calefacit. nobis ſignificat ernā mobilitatē ſubſtantiaꝝ illius ordīs circa diuina. ⁊ incenſibilitatē ⁊ caliditatem ⁊ acutū ⁊ ſuꝑferuidū. Alia tranſlatio habet. ⁊ excedentē feruorē ſempiterne motiōis eorū in deū que attentiſſima eſt ⁊ irremiſſibilis. aliud deſiderabile nunqͣꝫ declinās Hec a occultiſſima ſunt. ideo linconien̄. cō tator exponēs ea dicit ſic. Ad hos dei pabitus tā excelſos ⁊ a noſtra infir onginquos. ⁊ viſui noſtro tā abſcon ditos exponēdos omino minores ſumus. mile eſt em̄ hoc eſſe de archanis ver ſepaulꝰ in raptu ſuo audiuit que ho mini nō licet loqui. Hec tamē Dyoniſio qͣ ſpecialiſſimo diſcipulo ⁊ celeſti eius ꝯciui us eſt. que iſte vt exiſtimo nō omnibuſ liter ſed puritate intelligētie ⁊ diuiniſ nationibꝰ ⁊ gratia priuilegiatis. ac ꝑ per hoīem eleuatis decreuit cōmuni care. de quoꝝ numero ego nō ſum. tamē cō cabo eainquantū poſſum. Hec ille. ter cōmētator Hugo oſtēdit ſubti ꝝ verboꝝ. ⁊ dicit ſic. Si quod ſen tio dicam. primū hoc fateor qꝛ verba audi ui aut nō homini dicta aut nō dicta ab ho mine. Nam ꝑ hominē ea dici tam magnuꝫ mihi videt̉ vt nihil ampliꝰ homini dari poſ ſit. Et quia forte verba illa ab iſtis nata ſūt qui audiri potuerūt. dici nō debuerūt. Nā ui hoc dicebat vſqꝫ ad tertiū celū ꝑue at ⁊ intrauerat in ꝑadiſum dei. ibiqꝫ ver ba audierat. de verbo quedā ſecreta omino na ſilentio vſqꝫ ad que auris humana ōtingeret que nemo audiret. nemo ſci re. Intus em̄ audiebant̉ ibiqꝫ dicebantur ⁊ nō poterāt exire foras vbi erat homo. ꝓ pterea ab eo qui intꝰ erat ⁊ valde intꝰ intror ſus audiri potuerūt. ſed his qui foris erant dici non debuerūt. ne tamē qui foris erant derelinquātur ſi ab eo qui intus erat nō vo tarent. nata ſunt verba de verbis ſicut de ꝟ lata fuerāt. de verbis que intus ſeruari uerūt. verba que foris proferri debue rant. de immēſis magna. de occultis obſcura. de impenetrabilibꝰ profunda. que a no bis audita ſunt tanqͣꝫ tonitrua. vtrū intelle cta neſcio. Et addit ibidē. Si hec nō guſtā tur. nō amātur. ⁊ ſi nō intelligunt̉ vane au diunt̉. In amore autē fit guſtus. id eſt. expe rientia que eſt magiſtra intelligētie ⁊ noſtra cōſummatio. Hec ille. Igit̉ qui volunt hoc ꝑfecte intelligere primo experiant̉. Narrata aūt difficultate iſtoꝝ verboꝝ. p̄dictoruꝫ do ctoꝝ expoſitiōem videamꝰ vtrorūqꝫ Pri ma igit̉ ꝓprietas ſeraphici amoris ſiue ſup̄ mus gradꝰ ẜm Dyoniſiū eſt ſemꝑ mobile. De quo lincon̄. ⁊ cōmētator Hugo ꝯcordi ter dicūt. Ꝙ auctor volēs oſtēdere ꝓprieta tes amoris qͦ feruēt ſeraphin. ſic̄ ea ſignifica uit ꝑ ignē. ſic eoꝝ deiformes habitꝰ ſignat ꝑ ignis ꝓprietates. Ignis nāqꝫ ꝓprietates ſūt. ſempiterna nō interrupta mobilitas. calidi tas. acumen penetratiuū ⁊ velocitatis acu tum ⁊ ſuꝑferuidū. quia in termino calidū ſi bi eoꝝ que cōtingit eſt aſſimilatiuū. Et in fra ſequit̉. Eadē ignis ꝓprietas que d̓r mo tio amoris. vt eſtimo ſignat actionē ⁊ ama tionē nō interruptā nec finitā quiete vl̓ pau ſatione ab agēdo Que em̄ pōt eſſe alia amo ris motio niſi eius actualis amatio que nō in illis celeſtibꝰ ſubſtātijs ſicut in nobis qn̄ qꝫ quieſcit ⁊ finit̉. ſed ſempiterne agit exiſtes intenta vt nō deſiſtat qn̄qꝫ ab agēdi motiōe ac ꝑ hanc intētionē irremiſſibilis ab aman di intenſiōe ⁊ indeclinabilis ⁊ inflexibil̓ ab amando ordinate amatū. ⁊ indeclinabile ad aliqͥd aliud inordinate amanduꝫ. Sequit̉. Hmōi gͦ ſꝑ motione p̄dicto modo attēta. et ꝑ hͦ irremiſſibilis ⁊ indeclinabil̓ ſꝑ mobilis circa diuīa. pͥmo docet manifeſtatiue cogno minatōꝫ ſeraphin. Hugo cōmētator addit hic. d. ꝙ motio dilectōis q̄ ad ſuꝑiora ē intē ta. ītima ⁊ inflexibil̓ d̓r. ꝓut autē fit ad obie cta.i. inferiora reductiue ⁊ actiue exēplatiuū noīat̉. motꝰ em̄ ille qͥ in ſuꝑiori ē ꝯtēplatio. in inferiori ē oꝑatio. ⁊ ad ſuꝑiora tēdit vt in eis reqͥeſcat. ad inferiora tēdit vt ea ad ſe re ducat. ſurſum charitas mouet̉ vt illic ma neat. deorſū vt redeat. Preterea motio cari tatꝭ ī ſuꝑioribꝰ qͥdē ad inferiores reductiua ⁊ actiua d̓r. reductiua ī eo ꝙ illos ad creato rē ſuū eodē igne caritatꝭ ſuccēdēs cōuertit. Actiua ꝟo ī eo ꝙ illos accepta claritate illu ſtratos ad illiꝰ volūtatē ꝯponit. Propt̓ qd̓ itaqꝫ dilectō illoꝝ ꝯtēplatiua fctā ē inferioꝝ ad ſuꝑiora occaſio tentendi. ⁊ ẜm ſuperiora 33 4 De ſeptem itineribus eternitatis incendēdi tanqͣꝫ recalificās iſta ſcꝫ inferiora ⁊ reſuſcitans in ꝯſimilē caliditatē vt ſemꝑ ar deant. ſed nō equalit̓. Mobile igit̉ amoris eſt vt nō torpeſcat dilectio noſtra neqꝫ tepe ſcat. Hec Hugo ibidē. Secūda ꝓprietas vel gradꝰ ſeraphici amoris eſt inceſſabile ⁊ infinibile. Et hec ꝓprietas amoris differta pͥma. Et cōmētator lincon̄. reddit rōem dif ferētie dicēs. Sic̄ hec ꝑticula. ſemꝑ mobile tollit interruptiōꝫ motiōis in amatiōe. ſic hͦ adiunctū inceſſabile vel infinibile tollit ter minationē duratōis. Uel forte in qt lincon̄ ꝑ hoc ꝙ dic̄ auctor. inceſſabile vel infinibile. intēdit expͥmere hāc ꝓprietatē amoris ad ſil̓i tudinē ꝓprietatis ignis. videlicet ꝙ ſic̄ ignis nō habꝫ terminū in agēdo dū inuenit aptā materiā ī quā poſſit trāſire. Sic amor ⁊ eiꝰ actio nō habēt terminū in agēdo dū inueni unt materiā aptā in quā pn̄t trāſire. deꝰ aūt infinitꝰ eſt. qꝛ infinite potētie. ſapīe. bonitatꝭ iuſticie. ⁊ mīe ⁊c̄. De ip̄o igit̉ dictus amor in ip̄m trāſiens ſꝑ inuenit aptā materiā ī quaꝫ naturalit̓ aptꝰ natꝰ eſt trāſire. ⁊ ignis qui eſt amor aptꝰ natꝰ accēdi. Sequit̉. Amor igit̉ ⁊ amoris motio in diuīa. terminū nō habet in agēdo. Signat̉ igit̉ ꝑ mobile ſꝑ ſempiter nitas pͥuans interruptōꝫ. ⁊ duratōis inter minationē ꝑ inceſſabile ꝟo ⁊ infinibileamo ris ⁊ amatiōis ſignat̉ augmētabilitas pͥuāſ terminū augmētatiōis ſeu intēſionis ⁊ ma gnitudinis. Un̄ verꝰ ⁊ cōſuetꝰ ſermo quo d̓r Modꝰ amādi deū eſt ꝙ ſit ſine mō ⁊ mēſu ra. Secūdo idē declarat dicenſ. Si ſcibilia ſunt infinita. ſaltē ex infinitate ſpecieꝝ nūeo rum ⁊ figuraꝝ. ⁊ his ꝑ ſe accidētibꝰ. ⁊ intelle ctus naturaliter amat om̄ia ſcibilia ſcire ⁊c̄. Tertio idē declarat ꝑ reflexionē amorꝭ ſuꝑ omnē ſuū actū reſpectu oīm v̓tutū. Aduer tendū eſt ꝙ ꝑ p̄dicta duo noīa.ſ. ꝑ mobile et inceſſabile ſeu infinibile ex viẜmonis nō ſi gnat̉ actꝰ ſꝫ ad p̄tactoſ amoris actꝰ natural̓ aptitudo. Hec om̄ia lincon̄. ⁊ ibidē addit di cenſ. Motio igit̉ illoꝝ ſpirituū ſūme diuini tati appropinquātiū inceſſabilis d̓r. ⁊ intēta ꝑ intima ⁊ inflexibilis. qꝛ a ſe ꝑ amoris deſi deriū in deū tendēs ⁊ mobilis ſꝑ eſt. ⁊ nūqͣꝫ in ſe ſubſiſtit ⁊ intēta vt in illū ꝑgat. ⁊ intima vt ad exteriora nō defluat. inflexibilis vt ad alia extra ip̄m ⁊ p̄ter ip̄m non diuertat. mo bile ad inquiſitionē excitat. inceſſabile ad ꝑ ſeuerantiā cōfirmat. Hec ille. Tertia ꝓ prietas ſiue gradus ſeraphici amoris eſt ca lidum. De quo dicit Hugo in cōmento ꝙ h tertio loco ꝯueniēter ponit̉. quia ſicut mo bile p̄cedit vt inquiſitionē excitet. ⁊ inceſſa bile ſequit̉ vt ad ꝑſeuerantiā cōfirmet. ita ca lidum ſequit̉ vt ſenſum viuificet. ⁊ acutū ſe quitur vt ad apprehēdendū penetret. ⁊ vlri mo ſuperferuidū ſequit̉ vt adheſionē ⁊ am plexū quietū manifeſtet. Require plura ibi ſi vis. Linconien̄. autē de calido loquēs di cit ſic. Sicut pͥma actio pōderoſi vel leuis inclinatio ad vniuerſalē locū. ſic actio ſeu potētie amatiue eſt inclinatō ad natura le amabile. Hec tn̄ actio nōdum multipler eſt amatio. ſic̄ inclinatio pōderoſi vel le nondū actualis eſt motio ad locū natur cū frequēter ſit inclinatio ad quietē rei incli nantis altero ꝓhibēte actū motiōis. H igit̉ inclinationē ꝟtutis amatiue puto ſi ficari ꝑ calidū. motionē aūt ad natura amabile amplexādū exiſtimo ſignificar acutū. Ideo ſequit̉. Ip̄aꝫ aūt rei amate plexationē ſemꝑ intētionē ſeu cū illa ad onem. ⁊ in illā quietationē manifeſtari ꝑ ſu perferuidū. Caliditas em̄ naturaliter et clinatiua ſubiecti in dilatationē ⁊ diffuſiō ſui in omnē partē. Gaudiū aūt eſt animi fuſio. ſed amor eſt res que ꝑ ſe ⁊ ſola ⁊ ſua eſt gaudioſa ⁊ dilatabilis. Cū igit̉ amorſ per ſe dilatatiōis ⁊ diffuſiōis participa Quapropter ⁊ inclinatio ad actū amorꝭ inclinatio ad actū dilationis ⁊ diffuſior Unde cōueniēter hec inclinatio nomī lidi eſt expreſſa. Calor nāqꝫ qui intꝰ eſt non videt̉ ⁊ mouet virtutē incendij latētis. ſꝫ qd̓ mouet videt̉. et exqͦ videt̉. intelligimus vim magnā ⁊ violentiā fortē caloris qui latet ⁊ n̄ videtur. Calor iſte ſine tumultū ⁊ actōe ſen ſitiua ad amorē ingredit̉. vt ingreſſus ill ſibi aſſimilet. ⁊ tandē potēter a ſeip̄o eijci ⁊ tandē per calorē totus igneſcat. De iſ gaudioſo amore dicit richardus ſic. Am eſt dulcedo ſaporis intimi. ⁊ quanto arden tius amat. tanto ſuauiꝰ guſtat. Et amor eſt gaudiū ſpei. quia vbi amor. ibi ſpes ſpiritualis amor. ibi eſt ſpirituale gau Quarta ꝓprietas ſiue gradus ſeraphid amoris eſt acutū. Quod exponēs cōmenta tor dicit ſic. Acutū ſignificat quendā impe tum amoris. ⁊ vehementiā deſiderij arde tis ⁊ penetrātis vt ibi ſit vbi eſt ip̄m amatuꝫ cum ip̄o ⁊ in ipſo. vt non ſolum ab ipſo ca lidum ſit. ſed tranſeat acutum in ipſum. Fo. CCIX Poterat em̄ calidū eſſe. ⁊ quaſi de lōge cali nm fieri. vt hoc ⁊ eſſet ſatis amare abſentē pſentē nō videre. vel p̄ſentiſſimū poſſidere ed nō erat iſte amor ꝑfectus niſi acutuꝫ eret ſibi foramē ⁊ trāſiret om̄ia ⁊ penetra ret donec ad dilectū ꝑueniret. imo potius ī dilectū iret. Si em̄ in dilectū non vadis ad huc foris amas. neqꝫ acutū habes dilectio ⁊torpēs diuiſus es manēs extra ⁊ aliꝰ lecto. ⁊ vnū nō efficeris cū ip̄o. Amor au temte vult vnū facere cū ip̄o. ⁊ id̓o penetrat om̄ia ⁊ appropinquat qͣntū poteſt ad vnum ip̄m. Unde ꝓpheta ait. Ubi erat impetꝰ ſpi itus. illuc gradiebant̉. Impetꝰ acutuꝫ eſt. Et infra dicit Acutū nō quieſcit donec ītret etret ⁊ dicat. Tenui eū nec dimittā do troducā eū in domū matris mee. ⁊ in cubiculū genitricis mee. Sed tamē ip̄m ad troductū. nō quolibet modo. vt ſcꝫ ſub t extra apud te. vel ī partibꝰ tuis. ſiue an te hoſtiū domꝰ tue. aut etiā ſolūmodo ī do mo tua. qꝛ hoc nō eſſet ſignū magne dilecti iſi vſqꝫ ad thalamū ꝑueniat ⁊ cubicu īgrediat̉. ⁊ vſqꝫ ad interiora penetret ⁊ nis requieſcat. Ip̄e aūt ingredit̉ vt ⁊ rediaris ad illū. Hec ille. Linconien̄. illud verbū exponit dicens ſic. Acutū dicit̉ tam qd̓ ſubtile ⁊ penetratiuū eſt qͣꝫ quod in motiōe velox eſt. Inhiatiōe autē tendente ī rem amatā nihil velociꝰ. Unde nihil acuti us. nihil ſubtiliꝰ amore. aut penetrabilius. qꝛ natura nō quie ſcit donec naturaliter to nabilis penetrauerit virtutē ⁊ ꝓfun totalitatē qͣntū poteſt. hoc igit̉ exiſti nificari ꝑ acutū. Hec ille Quinta ꝓ as ſiue gradꝰ ſeraphici amoris eſt ſuꝑ lu. Qd̓ linconien̄. exponit. Primo on̄ dit quid ſit feruidū. ⁊ quid ſit ſuꝑferuidum. cergo ſic. Feruere dicunt̉ qͥ impreſſo ca pra ſe ſurſum ferunt̉. ⁊ ꝓprio pondere edeūt. huiuſmodi ſuꝑ ſe leuatiōes ⁊ in pſus viciſſitudinarie feruores dicunt̉ cti itaqꝫ viri qͥ exarſerūt ſanctiſpirituſ gratia. ſe offerūt in deū. ⁊ ex ꝓprio pōdere re cidūt in ſe ab actuali ſupra ſe eleuatōe. Hec viciſſitudinātes cōgrue dici poſſunt ſpiritu ſeruētes. ⁊ qͥ in hoc ſuꝑeminet. ſuꝑabundā ter ſuꝑferuidi dicunt̉. Sed orit̉ queſtio ſſangeli quorū amor defixus in deū non te peſcit ant remittit̉. aut aliquo modo decli ib ip̄o quomō dici poſſunt feruētes. ⁊ ſi ſentes dici nō poſſunt. quomodo ſuperferuidi dicunt̉. Reſpōdꝫ linconien̄. ꝙ poteſt dici ꝙ ſicut dei cognitio in ſe eſt ſicut mane. ⁊ cognitio eiꝰ in creaturis eſt velut veſꝑe. ſic amor in ſe eſt eleuatior. ⁊ amor ipſiꝰ in crea turis depreſſior. Et in hoc vtroqꝫ ipſiꝰ amo re ſeſe naturaliter ad inuicē cōſequente qua ſi quedā viciſſitudo feruor eſt ſpūalis. cuiuſ ſuꝑeminētia eſt eſſe in termino poſſibilis ſi bi intēſionis. Uel forte(inquit Linconien̄) poſſet dici ꝙ amor qͦ deū angeli amplexant̉ ſuꝑferuidus eſt. qͥ eſt intēſus ad ſummū. nō lenteſcit nec remittit̉. ſed īmobiliter p̄ſtat in tentiōis ſue ſummitatē. Si em̄ vis caloris ſurſuꝫ ferētis ꝑtes liquide feruētis ſupra ſe poſſet ea portare ⁊ ſuſtinere in ſua ſuꝑ ſe ele uatione. ita vt neqꝫ caloris remiſſione. neqꝫ ꝓprio pondere relaberent̉ ad inferiꝰ. Liqui dū huiuſmodi vſitato modo loquēdi nō di ceret̉ feruere. ſꝫ veriſſime diceret̉ ſuꝑferuere cū maioris virtutis eſſet id eleuare ⁊ quieta re in ſua eleuatiōe ſupra ſe qͣꝫ id ſolū eleuare abſqꝫ quietatiōe. ⁊ ſtatim laberet̉ inferius. Et ſic patet cognominatio ſeraphin. Docꝫ etiā hec ꝓprietas iſtiꝰ potentie amatiue pri mum actū qͥ eſt inclinatio. ⁊ ꝯſequēter ſecun dū actū qui eſt motio animi ad naturaliter amatū intendēs ip̄m penetrare vt poſſibile eſt. ⁊ deinceps docet tertiū ⁊ vltimū actū iſti us potētie amatiue qͥ eſt cū amato iam ade pto adheſio ⁊ quietatio. Intellige tamē pri oritatē ⁊ poſterioritatē nature. non tēporis. Hec ille. Hugo ꝟo cōmētator exponēs p̄ dictū verbū.ſ. ſuperferuidū. d. Amonet noſ hec res ad magis cogitare de ſuꝑferuido qͣꝫ de calido ⁊ acuto. Noſtis em̄ quō id qd̓ fer uet quadā caloris incēdij ſui violētia iacta tur extra ſe. tollit̉ ſupra ſe. ⁊ facit motiōꝫ ma gnam īuiſibili eſtuatiōe. Qd̓ em̄ pͥus acutū fuit in dilectiōe. obſiſtētia omīa penetrans. ſuꝑferuidū fit. iam bulliēs in ſeipſo ſtare nō valens. Acutū em̄ amoris eſt cū om̄ia tran ſcendēdo deſpicit. ſuꝑferuidū autē cū etiā ſe ipſum cōtemnēdo relinquit. Nā qui hoc ſo lum appetit qd̓ amat in illiꝰ cōparatiōe. etiā ſeip̄m ꝯtemnit ⁊ deſpicit. Neqꝫ em̄ vere hoc ſolū appeteret ſi vel ſemetip̄m cū illo amarꝫ. Non aūt hoc facere poteſt niſi magna ⁊ ſin zularis dilectio. vt pre amore illiꝰ quod ſo lum diligit̉. ille etiā qui amat quodā modo a ſemetip̄o deſpicit̉. Sic ergo miro modo ꝑ dilectiōis ignē ſuſtollit̉ qui etiā ſupra ſe ꝑ vim amoris expellitur. vt exeat etiam a ſe. De ſeptem itineribus eternitatis Quomodo igit̉ feruet ⁊ quō bullit corde qͥ ꝑceptū amoris ſuꝑni ignē dū in illū ſolum qui ſurſum eſt appetendū fert̉ cogitatione et deſiderio extra ſe ꝓijcit̉. ⁊ ſupra ſe eleuat̉. nec ſe cogitat dū illū ſolū amat. Et in fine ꝯclu dit dicens. Ecce diximꝰ mobile illiꝰ dilectio nis inceſſabile ⁊ calidū ⁊ acutū ⁊ ſuperferui dum. ⁊ intentū ⁊ intimū. ⁊ inflexibile ⁊ exem platiuū ⁊ reductiuū. ⁊ actiuū. ⁊ recalificans. ⁊ reſuſcitās. vt ex iſtoꝝ aliquali cogitatione imitemur. vt poſſumꝰ in amando celeſtes ſubſtantias. Diſtinctio ſexta Exto videndū eſt qualiter ſpūs no ſter ꝑ charitatiuā actionē intrinſecū ⁊ eternū ſecretū dn̄i Ih̓u ingrediat̉. Circa qd̓ notandū eſt. ꝙ amare deū eſt ac cedere ad ip̄m. ⁊ intrare ⁊ guſtare quoniā ſu auis eſt dn̄s. Et hoc on̄dit Gregorius. xv. moraliū dicēs ſic. Suꝑiora amare iam ſui ſum eſt ire. dūqꝫ magno d̓ſiderio ad celeſtia animꝰ inhiat. miro modo hoc ip̄m qd̓ acci pere querit. hoc iā deguſtat. Et Gregoriꝰ ſu per Ezech̓. dicit. Quantū quiſqꝫ amat. intm̄ ad ingreſſum regni appropinqͣt. Inquantū vero ingredi negligit. intm̄ recuſat. Rō iſto rum eſt. qꝛ verꝰ amor ſiue charitas nullū pa titur mediū inter ſe ⁊ obiectū qd̓ eſt deꝰ. ſed vehemēter tēdit in ip̄m īmediate. ⁊ ideo nū qͣꝫ quieſcit donec omīa trāſeat. ⁊ ad ip̄m ⁊ in ip̄m veniat. vt Hugo ſuꝑ. vij. angel̓. hierar. dicit. Dilectio ſiue amor impetū ſui ardētis deſiderij ſequēs amato appropinquat qͣntū poteſt. ⁊ eo ampliꝰ ſitiens intrare ip̄ꝫ cupit ⁊ eſſe cū xp̄o. ⁊ tam ꝓpe vt ſi fieri poteſt hͦ idē ip̄m ſit qd̓ ip̄m eſt. ideo ſuꝑ om̄ia verius. ci tius. ꝑfectiꝰ ꝑuenit̉ ad deū greſſibꝰ affectio nū. nō greſſibꝰ pedū. Unde Auguſtinꝰ ī epi ſtola ad Macedoniū dicit ſic. Tāto nobis meliꝰ eſt qͣnto magis ad illū imꝰ. quo nihil meliꝰ eſt. Imꝰ autē nō ambulādo ſed aman do. quē tāto habebimꝰ p̄ſentiorē. qͣnto eūdē amorē quo in eū tendimꝰ poterimꝰ habere puriorē. Hec em̄ charitas vt dicit auctor de ſpiritu ⁊ aīma. eſt via dei ad hoīes. ⁊ via ho minū ad deū. Per charitatē nāqꝫ venit deꝰ ad homīes. venit in homīes. Per charitatē eligūt homīes deū. diligūt deū. ⁊ ad deū cur runt. ⁊ ad deuꝫ ꝑueniūt. Sic familiaris eſt deo charitas vt manſionē habere nolit vbi charitas nō fuerit Et ibidē dicit̉ ſic. Anima nāqꝫ quā dei pietas reſpicit. humilitas ſubijcit. penitētia ducit. iuſticia deducit. obedi entia cōducit. ꝑſeuerantia ꝑducit. deuotio ī troducit. puritas cōiungit. charitas vnit. Sequitur. Habet aīma in ſe amorē quo ſi poteſt ſtare cū deo. Si igit̉ charitatē habe mus. ⁊ deū habemꝰ ⁊ in eo manemus. quia deꝰ charitas eſt. De hac materia reqͥre pluſ in hoc quarto itinere qͣſi ꝑ totū. Diſtinctio ſeptima Eptimo videndū eſt qualiter ſpiritꝰ humanꝰ ad veniendū ꝑ iter charita tiue affectionis ad intrinſecū ⁊ eter num ſecretū dn̄i ab ip̄o amicabiliter inui tur Cant̓. iij. dicēte. Surge propera am mea. colūba mea. formoſa mea. et veni. E huiꝰ inuitatiōis allectiuū ſubiungit dicēs. Ueni. quia iā eſt ambulantiū alleuiata agi litas. quia tempꝰ putatiōis aduenit. id eſt. omniū ſuꝑfluoꝝ ⁊ grauantiū depoſitio. Di cit ergo. Amica mea ꝓpter tuā vnitiuā ca ritatē. Charitas em̄ eſt fortiſſimū vinculuꝫ amicicie. quia ip̄a eſt vinculū ꝑfectionis. ſic̄ dicit apoſtolꝰ ad Col̓. iij. Imo fortis eſt vt mors dilectio. Can̄. viij. Surge ꝓpter di lecti tui attractiuā amabilitatē. Ego hō te mouēdo ſicut amatū ⁊ deſider traho te in vinculis adā ⁊ in funiculis cha ritatis. Ozee. xj. id eſt. in vnitiuis attractio nibꝰ prime dilectiōis. ait Uercellenẜ. O lumba mea ꝓpter charitatis tue ſincerit Charitas ſincera eſt(ait Bernardꝰ in libro de diligēdo deū) qua ꝓximi bonū eque dili gimus vt noſtrū. Nā qui magꝭ aut cer lū diligit ſuū bonū. ꝯuincit̉ nō caſte dili bonū qd̓ propter ſe diligit nō propter ipſuꝫ homo ẜm ꝓphetā cōfitebitur tibi cū benefe ceris ei. Propera ꝓpter charitatis tue ve locitatē. Nihil em̄ velocius eſt amore acuto tendēte in rē amatā. ait lincon̄. ſuꝑ. vij. ange hierar. cui etiā hora breuis lōga videt̉. vt sͣ. O formoſa mea ꝓpt̓ charitatꝭ tue pulcri formitatē. Can̄. vij. Ꝙͣpulcra es ⁊ qͣꝫ d̓cora chariſſima ī delitijs. ibidē dic̄ Orige. Hira bilis laus tua nō ex tuo ſꝫ ex eo qͥ diligit te. Fide eī polles. ſpe nites. caritate luces. iuſ cia ſplēdes. fortitudīe rutilas. prudētia fub ges. tēperātia cādes. Veni ꝑ iter charitatis nō diuiſe. ſꝫ integre. que ſit ex toto corde. ſo eſt. ẜm Augu. toto intellectu ſine errore. et tota aīma.i. ex tota volūtate ſine contradū ctione. ex tota mēte.i. memoria ſine obliuio Si vnū illorū deeſt. integre non venis he Fo. CLX ns autē īuitationis ſubiungit allectiuum. a veni. quia tēpus putatiōis aduenit.i. a aggrauātia ⁊ impediētia ſpiritū itine rantē in itinere charitatis ſunt amota. quia charitas oꝑit multitudinē peccatorū. nō q̄ rit que ſua ſunt. ⁊ alleuiātia itinerātes colla ta ſunt ſcꝫ palmites omniū habituū ꝟ̓tutū. Uercellenẜ exponēs hec verba dicit. In vi teputant̉. id eſt. reſecant̉ ſarmenta. que ſi in pere manerēt. fructū multiplicē ſed minꝰ nō hilem ꝓferrēt. Sic inquit in mēte ſunt ꝟtu tes ⁊ motꝰ qui apti ſunt in vita actiua fructi icare. ſed illi fructꝰ minꝰ reputant̉ reſpectu ctuū vite cōtemplatiue. Luce. x. Maria rimā partē elegit que ⁊c̄. Similiter intel lectus ſpeculatiuꝰ fructificat in diuinoꝝ co tione ꝑ creaturaꝝ inueſtigationē. ſed ille minꝰ nobilis eſt. quia enigmaticꝰ eſt ctu cognitiōis vnitiue. vt patet. vij. de diuinis noībꝰ. vbi dicit Dyoniſiꝰ. Eſt iterū iſſima cognitio dei qua ip̄e cognoſcit̉ orantiā. quādo ſcꝫ mens ab omnibꝰ ī jalibꝰ ⁊ intelligibilibꝰ recedēs. ⁊ tan eip̄am excedēs vnit̉ radijs eterne ſapi entie inſcrutabilis ꝓfunditatis. Et ſequit̉. Quotiēs ergo ſuꝑitellectualiter exercemur diuinū radiū. totiēs opus eſt vt reſecemꝰ ellectuales oꝑatiōes. vt docet Dyoniſiuſ pͥmo de miſtica theologia. ⁊ ſimiliter creatu rarū ſil̓itudines. vt innuit̉ Exod̓. iij. vbi di ciū fuit Moyſi. Solue calciamēta de pedi bus. Pedes ſunt intellectꝰ ⁊ affectus. qͥbuſ ſpiritꝰ noſter eternū deū accedit. vt ſupra di ctum eſt. Qui pedes mūdandi ſunt ab om̄i bus pellibꝰ.i. creaturaꝝ ſimilitudinibꝰ. quoſ nſa dixit ſe lauiſſe Can̄. v. vbi dicit ꝟcel ll̓. Pedes meos id eſt affectū ⁊ intellectū quibꝰ carpſi itinera charitatis laui ⁊ purga ui vel purificaui. quō iterū inquinabo illos vmōris ⁊ imaginibꝰ temꝑaliū. Cū etiā intel oꝑationes ⁊ forme in hoc loco. id tellectuali exercitio reputentur vmi pre roffendicula. Hec ille. Et hec ſufficiāt quarto itinere charitatis Uintum igitur iter eternitatis ꝑ quod ſpiritus noſter venit ad intrinſecū ſecre tum ⁊ eternū maneriū dn̄i Ie ſū eſt eternoꝝ occulta reuelatio. Reuelatio ſes autē eternorū ſunt ſtudioſiſſime cōſide ſanderaſſidue rumināde quia ſicut dic̄ ver cellen̄. ſuper Cātica. c. pͥmo. Aſſidua reuela tionū ſpiritualiū ruminatio prebet aſſiduā cognitionū ⁊ exultationū mentꝭ incremētū ⁊ ex hoc exceſſum eternoꝝ ⁊ ingreſſuꝫ occul torum cōſequit̉. Sunt aūt ad maiorē huiꝰ itineris cognitionē ſeptē cōſideranda ꝑ or dinē Primo qualiter iter occulte reuelati onis eternoꝝ iter charitatiue affectiōis ſeqͣ tur. Secūdo qualiter reuelatio eternoꝝ occulta dicat̉. ⁊ qualiter diſtinguat̉. Ter tio qualiter ꝑ ſenſibilē reuelationē eternoꝝ admittat̉ Quarto qualiter ꝑ intellectua lē reuelationē eternoꝝ ſpūs noſter ad eter na introducat̉ Quinto qualiter ꝑ ſuꝑin tellectualē reuelationē eternoꝝ ſpūs noſter eternitati vniat̉ Sexto qualit̓ ſuꝑintelle ctualis reuelatio eternoꝝ a nobis acquira tur. Septimo qualiter ad iter occulte re uelationis eternoꝝ ſpiritꝰ noſter a domino inuitatur. Diſtinctio prima Rimo igit̉ videndū eſt qualiter iter p Focculte reuelatōis eternoꝝ iter cha ritatiue affectiōis ſequat̉. De hoc p̄t aſſignari ratio talis. Cū ẜm Auguſtinū. xiij lib̓. ꝯfeſſi. Charitas ſiue amor ſit pondus ī clinās amātē ad amatū. ⁊ appropinqͣre facit amato qͣꝫtū p̄t. vt etiā trāſformet amantē in amatū ẜm Dyoni. Ꝙͣto gͦ ꝓpinqͥus ē amās amato. tāto veriꝰ ſubtiliꝰ ⁊ ꝑfectiꝰ ſibi r̄uela tur amatū. Unde Hugo ſuꝑ. vij. angel̓. hie rarchie dic̄. Cōſtat vt qͥ ardentiꝰ diligūt. ꝓ fundiꝰ ꝯſpiciūt. ⁊ ſubtiliꝰ diſcernūt. Et quia magis ꝓfunde ꝓſpiciūt. ꝓculdubio euidētiꝰ cognoſcūt. Ergo rectiſſime qͣꝫto et̓na magꝭ amāt̉. tāto ꝑfectiꝰ cognoſcūt̉. Et ſic ꝟificat̉ v̓bū Rich̓. dicētꝭ li. iiij. de ꝯtem. Ex magni tudine dilectōis pēdet modꝰ diuīe reuelati onis. iō rōnabilit̓ illud iter ſequit̉ p̄cedens iter ex qͦ pēdet modꝰ diuīe reuelatōis. Diſtinctio ſecūda Ecūdo vidēdū eſt qͣlit̓ reuelatio et̓ noꝝ dicat̉ occulta. ⁊ qͣlit̓ diſtinguat̉ De pͥmo notādū ꝙ reuelatio diuīoꝝ d̓r oc culta qꝛ nō niſi ī occulto ꝑcipit̉. Siue em̄ re uelatio ꝓut ē occultoꝝ manifeſtatio ꝑ exteri ores figuras fiat. ſiue ꝑ ſacras ſcpͥturas. ſi ue ꝑ illuminatiōes inſpiratas. ſiue ꝑ collo cutiones exteriꝰ expreſſas. ſemꝑ fit ī occulto vt oſtendit Hugo lib̓. iiij. de archa noe. vbi dicit ꝙ in reuelatiōibꝰ neceſſaria eſt ſecreta hītatio ⁊ mētꝭ collectio ⁊ vnio. Un̄ dicit ſic. De ſeptem itineribus eternitatis Scrutemur ſcripturas⁊ inueniemus vix aut nūqͣꝫ deū fuiſſe locutū in multitudīe. ſꝫ quotiēſcūqꝫ īnoteſcere voluit aliqͥd hoībus nō gētibꝰ ⁊ populis. ſꝫ vel ſingulis vl̓ admo dū paucis ⁊ a cōmuni hominū frequētia ſe gregatꝭ. vel ꝑ nocturna ſilētia. Un̄ in cāpis ⁊ ſolitudinibꝰ ⁊ mōtibꝰ ⁊ vallibꝰ ſe manifeſta uit. ſicut locutꝰ eſt cū Noe. cū abraā. cū iſaac. cū iacob ⁊ moyſe. ſamuele. dauid. ⁊ oībus ꝓ phetis. Et ſeqͥt̉. Quid eſt ꝙ ſꝑ loquit̉ ī ſecre to deꝰ. niſi ꝙ nos ad ſecretū vocat̉. ⁊ ꝙ cum paucis loquit̉ niſi ꝙ nos colligat ſiue vniat Et dic̄ ibidē ſic. Sil̓is rō eſt qͣre deꝰ obſcu re loquit̉ in ſcripturꝭ niſi ꝙ ꝟitas malis ab ſcondat̉ ⁊ bonis reuelet̉. Sil̓e dic̄ deꝰ ī euā gelio. ne margarite pedibꝰ porcoꝝ ꝯculcent̉ Sil̓e dic̄ Dyoni in myſtica theolo. loquēs ad Thimoteū. Ex his patere p̄t ſcd̓m ſcꝫ ꝙ reuelatiōes diſtinguāt̉. Nō em̄ om̄es equa liter a ſenſibilibꝰ abſtrahūt̉. nec equaliter in intellectu exercitāt̉. nec eqͣliter ſuꝑintellectu aliter ſurſum extēdunt̉. iō neceſſe fuit vt qu buſdā fierēt reuelatōes ſenſibilit̓. quibuſdā intellectualit̓. ⁊ quibuſdā ſuꝑintellectualit̓ qͣs reuelatiōes legimꝰ Moyſi factas Exo iij. qn̄ exiuerat egyptū tꝑalē ad īteriora dei ti vt illas nūciaret filijs iſrl̓. de egypto exire deſiderātibꝰ. vt teſtabat̉ clamor eoꝝ ad dn̄ꝫ vt ꝑgerēt iter triū dieꝝ in ſolitudinē. q̄ pn̄t ī telligi tres reuelatiōes. Prima reuelatio ſenſibil̓ ⁊ ſimpl̓r viuētibꝰ fit. egyptū hꝰ mun di exire deſiderātibꝰ. Un̄ qͥbuſdā pr̄ibꝰ fie bant ſenſibiles reuelatōes. vt exēplificat dy oniſiꝰ. c. j. angel̓. hierar. ſic̄ paſtoribꝰ ⁊ quibuſ dā alijs. Hec reuelatio ad intrādū ad et̓na allicit. Secūda reuelatio eſt intellectual̓ q̄ fit intellectualit̓ viuētibꝰ in filijs iſrael de egypto hꝰ mūdi exeūtibꝰ. iā intellectualiter ambulātibꝰ. Et hͨ reuelatio ad et̓na ītrodu cit. vt. iiij. c. patebit. Tertia reuelatio ē ſu perintellectual̓. Et hec tm̄ fit vnitꝭ mētibuſ ⁊ egreſſis de egypto. ⁊ in interioribꝰ deſerti exiſtētibꝰ. vt moyſi. Et hec reuelatio et̓nita ti vnit. vt patebit infra capl̓o. v. Iſtas reue latiōes mens ꝑcipit q̄ in intimis ⁊ imis ſta re ꝯſueuit. ait Rich̓. Et ſic patet ſecundū. ſcꝫ qualiter reuelatio diſtinguat̉. Diſtinctio tertia Ertio vidēdū eſt de qͣlibet iſtaꝝ re uelationū. Et pͥmo de ſenſibili. qͣlit̓ Aſpūs noſter ꝑ eā ad exceſſum et̓noꝝ alliciat̉. De qͣ notandū eſt. ꝙ hec reuelatō fit plebi ſimpl̓r viuēti. de egypto tꝑali iā exi re deſiderāti ad terrā ꝓmiſſe eternitatis Et hec reuelatio vt dic̄ Rich̓. ſuꝑ Apoc̄. ca ij. ſc ſenſibilis ſit duplicit̓. Fit em̄ qn̄qꝫ ꝑ ſigna ſenſibilia. vt qn̄ res videt̉ corꝑalibꝰ ſenſibuſ extra abſqꝫ ſignificatōe myſtica. vt pharao ni ⁊ hmōi. qͥ nullū ſenſū ſpūalē vl̓ myſticū i tellexerūt. Et ſic nō fuit reuelatio facta illis qꝛ vltra ſenſum nihil manifeſtatū fuit Ex ⁊ alia reuelatio ſenſibil̓ ſiue viſio corꝑalis. qē fit ſenſibꝰ exterioribꝰ. vt qn̄ res vident̉ ī qͥ latet ſignificatio myſtica. qͣlis facta fuit ꝑ tribꝰ veterꝭ legꝭ ⁊ noue. vt dictū eſt. ⁊ patꝫ Dyoni. c. iiij. angel̓. hierar. qͥ myſteria nou rūt. vt abraā. iſaac. ⁊ iacob. ⁊c̄. Neceſſitas huiꝰ reuelatōis fuit vt dic̄ Dyoni. ī epl̓a ad Tytū. vt hō qͥ ꝯſtat ex duabꝰ naturꝭ. an ſcꝫ rōnali. q̄ ſimplex eſt ī eſſentia. ⁊ corꝑ cōpoſito iuxta vtriuſqꝫ nature ꝓprietatē ī minet̉ diuīs cognitiōibꝰ. vt ⁊ mēs eiꝰ pur ⁊ ſimplices ⁊ intimas ſignoꝝ ſenſibiliū ligētias fegregate ab ip̄is ſignis cōſpiciat et ſenſualitas eiuſdē ꝑ nature ꝓprietatē coapte tur mētali cognitiōi. ⁊ ſic ad diuīa extend Hec ille. Et ẜm Augꝭ. de ꝟa religiōe. Sꝫ uiſibilia dei a creatura mūdi ꝑ ea q̄ facta ſūt intellecta ꝯſpiciūt̉. ⁊ ſempiterna eiꝰ virtus ⁊ diuītaſ. Et hec ē a tꝑalibꝰ ad eterna r̄greſſio ⁊ ex vita veterꝭ hoīs in nouū hoīnem re matio. Hec ille. Quia iā ſenſualitaſ oro te cooꝑat̉ cognitioni mētali. Hec reuelatio ſenſibilis facta fuit moyſi cū de rubo arden ti dn̄s ſibi ſenſibilit̓ apparuit in ſubiecta cre atura. ⁊ dixit. filijs iſrael dices. Ego ſum deꝰ abraā iſaac ⁊ iacob. hͦ nomē mihi eſt ī etern In hac reuelatiōe ſenſibili on̄dit dn̄s igneꝫ diuītatis. in qͣ verbū paternū on̄dit ſuā ſen ſibilē denoīationē. in qͣ cōiungit eterna cum tꝑalibꝰ. ſpūalia corꝑalibꝰ. patriā exulibꝰ. dic̄. Ego ſum deꝰ abraā iſaac ⁊ iacob. E quit ſum. qꝛ eſſe meū eternū ⁊ īmutabili Qd̓ etiā on̄dit Ioh̓. viij. dicēs. An̄qͣꝫ a fieret ego ſum. Et dic̄ Hieroni. ad Marcti Deꝰ qͥ exordiū nature nō hꝫ. v̓e nomē eſe tie tenuit. Ego ſum deꝰ abraā iſaac ⁊ deꝰ aūt ſum viuoꝝ nō mortuoꝝ. H Ego ſū deꝰ abraā iſaac ⁊ iacob. Ergo abra am iſaac ⁊ iacob viuūt. ſꝫ nō viuunt ī tepa mutabilitate. nō exilij hꝰ calamitate. ſꝫ etna hereditate. qꝛ nomē hͦ mihi ī eternū eſt pi ces gͦ filijs ilrael. Ego ſum deꝰ abraā ſade iacob. eos alliciēdo vt egyptū temporalu Fo CLXI cnaruptibilē ⁊ ꝑegrinū egrediant̉ ad terram hereditatꝭ patribꝰ ꝓmiſſam ⁊ datā. terrā in qꝫ eterne ſtabilitatꝭ ⁊ veritatꝭ.: terrā et̓ne bea ritudinis ⁊ hereditatꝭ. Nā vt dicit Augꝰ. in ẜmone de natiuitate dn̄i. Natꝰ eſt nob̓ xp̄us js mobilitate vt nos ꝑducat ad patris itatē. Factꝰ eſt deꝰ homo vt hō fierꝫ de ujs. Ueniat igit̉ mō nō corꝑaliter ſꝫ mētalit̓ memoria eterna cogitādo. qꝛ ſicut Augꝰ. iiij de tri. c. xvij. cū eterna cogitamꝰ nō ſumus ī hoc mūdo quē iā trāſcendimꝰ. veniat etiā ī eterna ꝯtēplatio. qꝛ. xviij. moral̓. di go. In ſanctis fit eternitas aſpicien jeternitatē. veniat etiā volūtati et̓na mādo. qꝛ ſicut dic̄ Grego. jͣ. moral̓. Unuſ quiſqꝫ electoꝝ adhuc in mūdo poſitꝰ corꝑe nāte. etiā extra mūdū ſurgit. Et. xv. uꝑiora amare iā ſurſum ē ire. cunqꝫ od̓ſiderio ad celeſtia inhiāt miro mo p̄m qd̓ acciꝑe querūt. iā d̓guſtāt. Sic atet qualit̓ ſenſibilis reuelatio et̓norū rna allicit. Diſtinctio quarta Uarto videndū eſt qualit̓ ꝑ intelle ¶ctualē reuelatiōeꝫ eternoꝝ ſpūs no aſter ad et̓na introducit̉. q̄ fit intelle ctualit̓ viuētibꝰ. vt filijs iſrl̓ de egypto huiꝰ mūdi mētalit̓ iā egrediētibꝰ ⁊ ad eterna ten dētibꝰ. Et hec reuelatio nō fit ocul̓ carnis. ſꝫ mētis. vt dic̄ Richardꝰ. Et fit duplicit̓. qꝛ qn̄qꝫ fit qn̄ ꝑ ſpm̄ſcm animꝰ illuminatꝰ for eꝝ viſibiliū ſil̓itudinibꝰ p̄mōſtratis itatꝭ ad inuiſibiliū cognitiōꝫ ducit̉. Ioh̓es vidit ī Apoc̄. ⁊ tn̄ veritateꝫ in cis intellexit Hec reuelatio ad eterna ducit qꝛ ꝑ eā intellectꝰ in inuiſibiliū ⁊ eternorum cognitōꝫ exurgit ⁊ ꝑducit̉. vt dic̄ Richardꝰ. Secūdo mō fit hec reuelatio eternoꝝ ſi ie viſio intellectual̓ vt dic̄ Rich̓. qn̄ ſpirituſ humanꝰ ꝑ internā inſpiratōꝫ ſuauit̉ tactus lulis mediātibꝰ rebꝰ viſibilibꝰ ad celeſtium ognitiōꝫ erigit̉. ſicut vidit ꝓph̓a qui vidit in i. Et Haymo ſuꝑ Apoc̄ ꝯcordat vbi dic̄ Intellectual̓ viſio ſiue reuelatio fit qn̄qꝫ nō ę torꝑales res. nec ꝑ ſil̓es. ſꝫ ip̄a ꝟitas īme nanifeſtat̉ vidētibꝰ. qd̓ ꝓprie electoꝝ ē th. xviij. Caro ⁊ ſanguīs nō reuelauit tibi ſꝫ pr̄ meꝰ qͥ in celis eſt. ꝑ interiorē inſpi rationē ait pͣs. Audiā qͥd loquat̉ in me dn̄s de. Hec occulta reuelatio eternoꝝ videt̉ in nul ꝑ hͦ qd̓ dictū eſt moyſi Exo. iij. qn̄ in īte fioribꝰ deſerti dictū ē ſibi. dices filijs iſrael. Qui eſt. miſit me. hic apparet ꝙ hec reuelatō fit intellectualit̓ viuētibꝰ. qꝛ filijs iſrl̓. ⁊ in in terioribꝰ mētis. qꝛ interiora deſerti ingredi entibꝰ. Un̄ vercell̓. in ꝓlo. ſuꝑ Can̄. dicit ſic. Populo iſraelitico mādatur nomē intelle ctuale.ſ. qui eſt. ſiue. ens. qd̓ eſt emanatio pͥ me exiſtētie a cauſa cauſaliſſima. Et Dam. li. j. c. iij. dic̄. ꝙ qui eſt. pͥncipaliꝰ eſt nomē om nibꝰ noībꝰ dei. q̄ de deo dicunt̉. Totū em̄ in ſeip̄o cōprehēdit velut quoddā pelagꝰ ſub̓e infinitū ⁊ interminatum. His ꝯcordat Au guſtinꝰ. v. li. de tri. c. ij. Et qꝛ illud v̓bū eſt. ſi gnificat pn̄s nūc eternitatꝭ. hͦ qd̓ ambit oēs differētias tꝑis. ꝓut d̓ deo d̓r. iō mentē ſiue intellectū a tꝑalibꝰ ad eterna. a ſenſibilibꝰ ad intelligibilia ducit ⁊ ꝑtrahit. vſqꝫ ad nūc et̓ nitatꝭ qd̓ varietates tꝑis neſcit vt tl̓es dicāt illud Phil̓ Nr̄a ꝯuerſatio in celis eſt Sꝫ ſciendū eſt ꝙ iſta reuelatio intellectual̓ eter noꝝ nō fit niſi intelligētibꝰ ⁊ interiora īgre dientibꝰ. vbi om̄e velū remouet̉ ab eis. Nā reuelatio d̓r qͣſi veli remotio ab oculis ītel lectualibꝰ quā remotiōꝫ petiuit dauid dicēſ Reuela oculos meos ⁊ ꝯſiderabo mirabi lia de lege tua. De hͦ velamīe dic̄ apl̓s. ij. ad Corinth̓. iij. Uſqꝫ in hodiernū diē velamen in lectiōe veterꝭ teſtamēti manet nō reuela tū. qd̓ in xp̄o euacuat̉. Nos aūt reuelata fa cie gl̓iam dn̄i ſpeculātes in eādē imaginem trāſformamur a claritate ī claritatē tanqͣꝫ a dn̄i ſpū. Uelamē gͦ a xp̄o euacuat̉ vt nob̓ pr̄ manifeſtet̉. Matth̓. xj. neqꝫ pr̄em qͥs nouit niſi filiꝰ. ⁊ cui voluerit filiꝰ reuelare. xp̄m aūt ſpūſſanctꝰ clarificat nō in ſe ſꝫ in nob̓. vt ip̄e Ioh̓. xvj. dicit. Cū venerit ꝑaclitꝰ ille me cla rificabit ⁊ docebit vos oīa. qꝛ amor diuinꝰ om̄e velū remouet. ⁊ oēm ꝟitatē docet. Un̄ apl̓s. j. Coꝝ. ij. Nobis aūt reuelauit deus ꝑ ſpm̄ ſuū qͥ oīa ꝑſcrutat̉ etiā ꝓfunda dei. Et j. Ioh̓. ij. ⁊ vnctio docebit vos. oīa.ſ. ſpūſſcūſ Diſtinctio qͥnta Uinto vidēdū eſt qͣlit̓ ꝑ ſuꝑintelle ctualē reuelatōeꝫ et̓noꝝ ſpūs noſter eternitati īnitat̉. Sꝫ hic pͥmo oc currit dubiū. ꝙ ī reuelatiōe iſta ſuꝑintelle ctuali videt̉ includi oppoſitū ī adiecto. quia vt ait Papias. Reuelatio ē manifeſtatio eo rū q̄ fuerūt abſcōdita. ſꝫ abſcōdita reuelant̉ cū intelligūt̉. q̄ aūt intelligunt̉ nō ſunt ſuꝑ intellectualia. gͦ nulla reuelatio d̓r ſuꝑintel lectual̓. Sꝫ ad hoꝝ cognitiōꝫ habēdā eſt notādū ꝙ ẜm ſctōs. auguſtinū. gregorium. AA De ſeptem itineribus etruitatis dyoniſiū. ⁊ alios doctores bonos. hoī a d̓o donāt̉ diuerſi habitꝰ ſuꝑnaturales ad ſuuꝫ finē qͥ eſt ſuꝑnatural̓ cōprehēdendū vl̓ cōſe quēdū. donāt̉ em̄ intellectui habitꝰ ſuꝑna turales ad ſuū finē cognoſcendū. vt fides. ⁊ ſcīa diuinoꝝ ⁊c̄. Donāt̉ etiā volūtati ſuꝑna turales habitꝰ ad deū diligēdū. vt charitas ſiue amor gratuitꝰ ⁊c̄. Sꝫ habitꝰ charitatiſ excellit oēs habitꝰ ītellectꝰ vt fidē ⁊ ſpem et ſcīam ⁊c̄. vt exp̄ſſe on̄dit apl̓s. j. Co. xiij. vbi pͥmo enumeratꝭ aliquibꝰ actibꝰ ⁊ habitibꝰ ī tellectꝰ ⁊ volūtatꝭ. maior aūt hoꝝ infert eſt charitas. Et on̄dit ibidē ꝙ nullꝰ habitꝰ vel actꝰ intellectꝰ eſt meritoriꝰ ſine habitu volū tatis qͥ eſt charitas. ⁊ ꝙ habitꝰ intellectꝰ ali qualit̓ euacuabūt̉ ꝓpter imꝑfectiōꝫ eoꝝ ī pa tria. Habitꝰ aūt volūtatꝭ ꝓpter ſuā ꝑfectiōeꝫ ꝑmanebūt ī patria. ſꝫ ꝑfectiores eliciūt actꝰ vt patꝫ. ⁊ iō actꝰ dilectiōis hic p̄fert̉ actui co gnitiōis tāqͣꝫ ꝑfectior. Un̄ Matth̓. xxij. d̓r. ꝙ dilectio eſt pͥmū ⁊ maximū mādatū. Itē actui dilectiōis ꝯuenit vnire ⁊ trāſformare vt dic̄ Dyoni. de diui. no. vt viſū eſt ſupͣ. hoc aūt nullꝰ attribuit ītellectui ꝓprie. Ex his igi tur ptꝫ plane ꝙ actꝰ dilectiōis excellit ⁊ p̄ce dit actū cognitiōis ītellectual̓ in aliqͦ gradu Inqͣꝫtū aūt eū excellit intm̄ eū excedit attin gēdo deū in aliqͦ gradu dilectiōis. ad quem actꝰ intellectual̓ extēdi nō pōt. qꝛ ſuꝑintelle ctual̓ eſt ſaltē in hac vita. qꝛ in pr̄ia videbi mus deū ſic̄ eſt. vt d̓r. jͣ. Io. iij. Nec obſtat qd̓ dic̄ Augꝰ. Incognita neq̄qꝫ pn̄t amari. qꝛ ē noticia aliqͣ nō intellectual̓. ſꝫ affectual̓ ſeu exꝑimētalis. vt ſtatim patebit. Cū p̄dictꝭ cō cordat Hugo cōmētator Dyoniſij ſuꝑ. vij. angel̓. hierar. dicēs ſic. Intelligas quāta eſt vis veri amorꝭ ⁊ dilectiōis. ſi tn̄ intelligi pōt qm̄ dilectio ſuꝑeminet ſcīe. ⁊ maior eſt ītelli gētia. plꝰ em̄ diligit̉ qͣꝫ intelligit̉. Intrat dile ctio ⁊ appropinqͣt. vbi ſcīa foris ſtat. Et red dit rōne. Quia amor inqͥt p̄ſumēs ⁊ ꝯfidēs amato. ſuo acumine penetrat oīa. impetū ſe quēs ardētꝭ deſiderij ſui. nec diſſimilari va lens donec ad amatū ꝑueniat. ⁊ eo ip̄o āpliꝰ adhuc ſitiēs ītrare ip̄m. ⁊ eſſe cū ip̄o. ⁊ eſſe tā ꝓpe. vt ſi fieri poſſit hͦ idē ip̄m ſit qd̓ ip̄e. Ec ce exp̄ſſe dic̄ ꝙ verꝰ amor dei vnit deo īme diatiꝰ qͣꝫ intellectio. ⁊ qd̓ intellectꝰ nō capit. Sic gͦ talis noticia affectual̓ eſt ſuꝑior ītel lectuali. Cū his ꝯcordat ꝑ om̄ia vercellenẜ. ſuꝑ Can̄. dicēs ꝙ affectꝰ ⁊ intellectꝰ ſiml̓ cō ambulāt vſqꝫ ad nouiſſimū defectū intellectus. vbi hꝫ ſue cognitiōis ⁊ ſui lumīs cōſū mationē. Affectꝰ aūt adhuc ꝯtinet pͥncipalis in deū ſuſpiria. ſuꝑintellectuales extēſiōes. ⁊ immiſſiōes. feruidos fulgores. ⁊ fulgido feruores. ad quoꝝ oīm ſublimes exceſſus ⁊ excedētes ſublimitates ītelligētia trahi non pōt. ſꝫ ſolū pͥncipalis effectꝰ deo vnibilis. et hͦ idē poſt dic̄. Tāta eſt ꝟtus veri amoris et puleri ꝙ nō ſolū facit hoīes ⁊ angelos exce dere ꝓpriā naturā vt in deū aſcēdāt. ſꝫ etiam deū qͣſi naturā ꝓpriā egredi vt ad creaturas qͣſi infra natura ſuā ꝓcedēdo ꝯdeſcēdat. Et hͦ vt dic̄ Dyoni. iiij. de diui. no. audendū eſt dicere ꝓ ꝟitate. cū tn̄ ſit īegreſſibilis a ſe. licꝫ ip̄e ſuā immēſitatē nr̄e capacitati cōtempe eo īmutato. Hec reuelatio ſuꝑ intellectuali eternoꝝ fuit facta moyſi in interioribꝰ deẜti ꝯſtituto. querēti a dn̄o qd̓ ſibi nomen eſſet. Reſpōdit dn̄s in ſubiecta creatura dicens. Ego ſum qͥ ſum. vt d̓t vercel̓. ego ſum eſſe in ſe reflexū. vl̓ entitas. qͣle nomē nō ꝯcipit̉ niſ ab apice pͥncipal̓ affectiōis. q̄ eternitati vnit̉ q. d. Me nemo poteſt cognoſcere niſi ꝑ me ip̄m. Un̄ nomē qd̓ querꝭ eſt mirabile qd̓ no mo ſcit niſi qͥ accipit. Apoc̄. ij. vbi dic̄ Aucꝰ Niſi qͥ acceꝑit ꝑ reuelatiōꝫ vel exꝑientiā. vel ſicut dic̄ Haymo qͥ ad hͦ p̄deſtinatꝰ eſt vt ex perimēto cognoſcat. Ex qͦ patꝫ ꝙ reuelatio hec nō fit niſi mētibꝰ ſeraphicꝭ in interioribꝰ deſerti exiſtētibꝰ.i. in caligine occulti ſilentij in qͣ reuelate ⁊ ꝟe apparet deꝰ ſuꝑintellectua liter. vt dicit Lincon̄. Diſtinctio ſexta Exto cū reuelatio eternoꝝ iſta ſit ſu per intellectual̓. ⁊ iō cogitari nec dici poſſit. vt ſupra patuit. Iō oportꝫ vi dere qͣliter ſit attingēda ⁊ obitnēda. Cir ca qd̓ notandū eſt ꝙ Dyoni. in li. de myſtica theologia volēs thimoteo on̄dere acceſſuꝫ ad iſtā reuelatiōꝫ ſuꝑintellectualē eterno docet eū derelinq̄re oēs reuelatōes ſenſi les. ⁊ om̄es reuelatōes ītellectuales tā natu rales qͣꝫ ſuꝑnaturales. ⁊ oīa ſenſibilia ⁊ īteli gibilia. donec ingrediat̉ caliginē occult̓ tij. in qua reuelate ⁊ ꝟe apparet dn̄s ſu tellectualiter. Ubi Dyoniſiꝰ. c. j. dicit ſic em trāflationē abbatꝭ. Tū aūt amice thimolee ad hoc ꝙ capax fias myſticaꝝ ꝯtēplationuꝫ ſiue reuelationū incorꝑari ſic radio diuino derelinque ſenſus. ⁊ ſenſibilia exercicia ⁊ in tellectuales oꝑatōnes ⁊ om̄ia intelligibila ⁊ forti conatu hic cōprime te. ⁊ ſi eſt tibi pu Fo CCXII ſblle cōſurge ignote ⁊ ſuꝑintellectualit̓ ad vnionē dei. que eſt ſuꝑ omnē cognitionem. Iſtud verbū cōſurge ignote. exponit inco cōmentator dicit ſic. Surge ⁊ reſtitue ognite vt poſſibile eſt ad vnionē dei. i. ſuꝑ omnē cognitionē eſt. que quidem utio vl̓ reſurrectio ſit ꝑ ipſiꝰ ſoliꝰ forte peſideriū ⁊ amorē ſuꝑferuidū. que nulla ra natiua inueſtigatione poteſt eſſe cognita fra dic̄. Ceſſans em̄ in iſta caligine ab one cognitiōis. ſꝫ eſtuās deſideriū ſo dei ꝑfecte ab ip̄o incogniti. ip̄i ſoli vnit̉ gnoſcēs videt in iſta caligine ſuꝑ intelle ad hͦ cognoſcendū nō poſſet intelle umanꝰ ⁊ īnoculatꝰ attingere. nō ꝙ in tellectꝰ dicat̉ inoculatꝰ a pͥuatione potentie viſiue ſꝫ a pͥuatione om̄is actꝰ viſiui dū oci atur in illa caligine. Sequit̉. Et hi ſūt gra aſcēſionis in ſpūalē caliginē ſignati per e ſunt hyſtorice facta Moyſi. Et is ē habēdi ſe in caligine illa donec diui nus radiꝰ vere incircūuelate appareat. ⁊ ſe re nelet dicto modo. Hec lincon. Gradꝰ īgit̉ aſcēſionis iſtiꝰ ſunt. pͥmo derelinquere om nſibilia. ſecūdo om̄ia intelligibilia. ter redi caliginē vbi apparet deꝰ. Cū his at qͣſi ꝑ omīa vercel. cōmētator in cō to ſuo ſuꝑ myſticā theologiā. ca. j. vbi ꝑ eandē hiſtoriā moyſi on̄dit gradꝰ aſcēdendi caliginē myſticā. in qͣ ſe deꝰ incircūuelate re uelat. Un̄ dic̄ ibi. ꝙ moyſes Exod̓. xxiiij. pͥ mo miſſus eſt ſe purgare a multitudine ſen ſibiliū. ⁊ deinde ⁊ a nō puris ſeꝑari. ⁊ pꝰ om dationē audit ſonū buccine ⁊ toni det ⁊ fulgura micātia ⁊ radios ml̓toſ ttētia. ⁊ poſt ſeꝑatus a multitudine po cū aaron ⁊ nadab ⁊ abiū ⁊ ſeptuagin vribꝰ in iſrael tāqͣꝫ rōnabilibꝰ aſcēdit. ⁊tuc fuerūt ſibi reuelata intelligibilia.ſ. et er ne architipie ſiue rōnes exēplares oīm crea turaꝝ q̄ in deo ſunt. quaꝝ intellectuali īſpe ctione deū cognoſcimꝰ. quibꝰ nihil diuiniuſ oculis ītellectualibꝰ ītuemur. Hec ille. Ter no dic̄ ſꝫ adhuc reſtat pͥncipalior dei cogni nio. qͥ figurat̉ in eo ꝙ moyſes poſt p̄dicta ſe Firat̉ ab his qͥ p̄dicta ſecū viderāt. ⁊ ſubtra pit illis viſis. ⁊ intrat in caliginē ignorantie. vt patet Exo. xxxiiij. ⁊ vnit̉ incōprehēſibilita ti diuine quā nō penetrat intelligētia. q̄ om niū clariſſima ⁊ in ſe claudit ⁊ celat ſecretiſſi nē omēs cognitōes cōprehēſiuas. Exēplū bulꝰ plane videt̉ in luce ſtellari quō abſcon ditur in luce ſolari in meridie. Sequit̉. Et om̄is vnitꝰ deo ꝑ eā qui eſt ſuꝑ omīa ꝯſtitui tur. in excellētia quā nec rō inueſtigat. neqꝫ ī tellectꝰ ſpeculat̉. ⁊ quaſi ab om̄ibꝰ talis qua ſi a ſeip̄o ſegregat̉. ⁊ ꝑ vnitionē dilectionis qͣ eſt effectiua ꝟe cognitōnis vnit̉ deo intelle ctualit̓ cū ignoto. ⁊ cū cognitiōe multo me liori qͣꝫ ſit cognitio in eo ꝙ intellectualis eſt In eo ꝙ cognitionē intellectualē derelinqͥt ſuꝑ intellectū ⁊ mentē deū cognoſcit. Hec ille. Ex p̄dictis patere p̄t ꝙ reuelatio ſuꝑ intellectual̓ nō fit ꝑ intelligibilē cognitiōem ſed ꝑ ardentiſſima īmo ſuꝑferuidā dilectio nis exꝑimentalē noticiā. Ex his etiā apparꝫ ſicut dic̄ lincon̄. ꝙ hec reuelatio q̄ fit incircū uelate ⁊ ꝟe abſqꝫ ſymbolis ⁊ imaginibꝰ. ẜm ſui nudam apparitionē ſolū fit his qͥ trāſcen dunt immūda oīa.i. terrena oīa. q̄ amore cō tracta maculāt amantē mentē ⁊ etiā pura q̄ nō maculāt mentē cōtingentē ⁊ qͥ aſcendunt ſuꝑ aſcēſionē omniū ſanctaꝝ extremitatum hͦ eſt. aſcēdunt ſuꝑ om̄es actꝰ om̄is ꝟtutꝭ ap prehēſiue agētis qͣntū poſſibile eſt intenſe. ⁊ derelinquūt omīa diuīa lumīa illuſtrantia. ⁊ introeūt in caliginē. hͦ eſt actualē ignorāti am oīm. Ubi ꝟe eſt vt eloquia aiūt qͥ eſt ſuꝑ om̄ia. ſolū em̄ ibi inuenit̉ ⁊ tenet̉. Qual̓ ibi inuenit̉ nō eſt effabilis. Hec ille. Cui tal̓ re uelatio facta fuerit dicat illud Matthei. xj. Cōfiteor tibi pr̄ dn̄e ⁊c̄. Diſtinctio ſeptima Eptimo videndū eſt qualiter ſpūs humanꝰ ad veniendū ꝑ iter occulte reuelatiōis ad intrinſecū ſecretū dn̄i ab ip̄o inuitat̉ Can̄. ij. dicēte. Surge ꝓpera amica mea. formoſa mea ⁊ veni. ⁊ huiꝰ inui tatiōis ſubiūgit allectiuū dicēs. Quia iam ambulātibꝰ reuelata eſt ꝟitas. qꝛ iā vox tur turis audita eſt ī terra nr̄a.i. vox paterni ꝟ bi reuelātis omnē veritatē in terra hūanita tis noſtre Dic̄ gͦ. O amica mea. ꝓpter ſecre toꝝ reuelatiōem. Ioh̓. xv. Uos dixi amicoſ qꝛ om̄ia q̄ audiui a patre nota feci vobiſ. nō ticia exꝑimētali. dic̄ Grego. ī omel̓. Sur ge ad reuelationū ꝑfectionē a ſenſibili ad iu tellectuale. ab intelligibili ad ſuꝑintellectua le. ⁊ ẜm pͣsͣ. Diſpoſuit aſcēſiones ī corde ſuo in valle lachrymaꝝ. O colūba mea. ꝓpter reuelationū exercitatōꝫ. Can̄. ij. Oculi tui ſi cut colūbaꝝ ſuꝑ riuos aquaꝝ. id ē. vt dic̄ ꝟ cell̓. innitētes aqͥs ſapīe. que deriuant̉ a fon te ſapīe. in qͥbꝰ mētes colubine tāqͣꝫ in puro AA 2 De ſeptem itineribus eternitatis ſpe culo ꝯtēplant̉ reuelatiōes mētē ſimplifi cantes ⁊ purificātes. Propera ꝓpt̓ reuela tionū pleniſſimā effuſionē. Un̄ colūbe q̄ re ſident in mētis ſuſpēdio qͥetate iuxta fluēta pleniſſima. ⁊ ꝑ quā vt dicit vercell̓. qͣꝫtū mor talibꝰ ꝯcedit̉ ad pleniſſimas ſapīe eſſentialiſ copias accedit̉. quaꝝ plenitudo nulla effuſi on diminuit̉. Hec vercell̓. O formoſa mea ꝓpter reuelationū radioſam illūinatōꝫ. Un̄ Iſa. lviij. Implebit dn̄s ſplēdoribꝰ aīam tu am. ⁊ eris qͣſi ortꝰ irriguꝰ cuiꝰ nō deficiūt aq̄ Exēplū de moyſe cuiꝰ facies ex ꝯſortio dn̄i ſplēdida facta eſt. vt videri nō poſſet oculis corꝑalibꝰ. Ueni ꝓpter diuinaꝝ reuelationū certā directiōꝫ. pͣs. Specie tua ⁊ pulcritudi ne tua ⁊c̄. qꝛ vox iā turturiſ audita eſt ī terra noſtra. gemitu amoroſo cantās. Ego ſum via veritas ⁊ vita. Ioh̓. xiiij. Ego ſum via ꝑ quā tutiſſime ibis. ego ſum ꝟitas ad quam certiſſime ibis. qꝛ iā finis enigmatꝭ eſt. Ego ſum vita in qͣ eternalit̓ ꝑmanes. Qui em̄ in uenerit me inueniet vita. Prouer. viij. gͦ ven qꝛ mens qͣſi auis turturea īuenit ſibi niduꝫ ꝯtinue māſionis ab eterno turture p̄ꝑatuꝫ. vbi reponat pullos ſuos.i. om̄es caſtos et amoroſos ꝯceptꝰ caſte mētis. ⁊ caſto ⁊ amo roſo turture.i. v̓bo paterno auditos ꝯceptꝰ ⁊ gemitꝰ. Un̄ glo. dic̄. Turtur eſt xp̄s ama tor caſtitatꝭ. cuiꝰ vox audita eſt ī terra nr̄a.i. in humanitate. in qͣ verbū paternū denūci at nobis ameniſſimū adueniſſe tꝑs verꝭ ⁊ tē pus gr̄e in qͦ nobis reuelabit oīa que audi uit a pr̄e. Ioh̓. xv. dū ſicut dic̄ Grego. Affe ctus nr̄i impͥmunt̉ diuīo amori cui nihil oc cultat̉. Un̄ vercell̓. exponit illud v̓bū dicēs ſic. Turtur eſt ſoliuagꝰ. ⁊ ſignat mētis v̓tutē vnitiuā ⁊ ſuꝑintellectualē. q̄ nidificat ī ame niſſimis locꝭ virētibꝰ ⁊ aſſiduis ꝯtēplatiuis mētibꝰ. ⁊ pullos vt turtur fouet nocte ī ſuꝑ lucēti caligine occulti ſilētij Amē. 9 Alter eter tatis ꝑ qd̓ ſpūs nr̄ venit ad intrī ſecū ſecretū ⁊ eternale maneriuꝫ dn̄i ih̓u eſt eternoꝝ exꝑimentaliſ p̄guſtatio ⁊ noticia. Niſi em̄ eſſet in nob̓ eter noꝝ quedā ſpūalis p̄guſtatio. nō dicerꝫ. pͣs Guſtate ⁊ videte qm̄ ſuauis eſt dn̄s ⁊c̄. Ad maiorē huiꝰ itinerꝭ noticiā ſeptē ꝑ ordinem ſunt notāda. Primo igit̉ vidēdū eſt quid hec exꝑientia dicat̉. ⁊ qͣre p̄cedētia itinera ſe quat̉. Secūdo qͣꝝ potētiaꝝ iſta exꝑimētal̓ noticia dicat̉ Tertio qͣlit̓ ſpūales ſenſꝰ potētiaꝝ ab exꝑim̄tali noticia īpediāt̉ qr to qͣlit̓ īteriores ſenſꝰ ſpūales reꝑāt̉ l̓ refo mant̉. Quinto qualit̓ ꝑ guſtū interior ſpūalē eterna p̄guſtant̉. Sexto qualit̓ q libet ſenſus interior ſpūalis eterna experiat̉ Septimo qualit̓ ſpūs noſter ad venien dū ꝑ iter exꝑientie ad intrinfecū dn̄i īuitat̉ Diſtinctio prima Rimo igit̉ vidēdū eſt qͥd hͦ exꝑientia dicat̉. ⁊ qualit̓ alia itinera ſequatur De qͦ notandū eſt. ꝙ ſic̄ dicit papiaſ ꝙ exꝑiētia idē eſt qd̓ noticia. Un̄ exꝑientia videt̉ eſſe obiecti cuiuſlibꝫ potētie pn̄tialis actꝰ ⁊ noticia. Actꝰ em̄ vitales attingunt ſua obiecta actiue vl̓ paſſiue vl̓ vtroqꝫ mō. ẜm quoſdā. alias potētia nō fieret in actu. Un̄ ſi om̄es hoīes dicūt mihi hͦ eſſe dulce ꝑ hoc nō habeo noticiā exꝑimentalē de illo quātūcūqꝫ ꝓbēt ꝑ rōes. ſꝫ opinionē vel fi vel ſcīam poſſem hr̄e. Sꝫ ſi guſtꝰ meꝰ attigi guſtabile. vl̓ attingit̉ ab illo. tūc habeo noti ciā exꝑimentalē illiꝰ. Sil̓r eſt de guſtu inte riori ⁊ alijs ſenſibꝰ ſpūalibꝰ. Un̄ ſi ego lego vel audio ab aliqͦ ꝙ dulcis ſit dn̄s ꝓpter hoc nō habeo noticiā exꝑimentalē de hͦ. niſi gu ſtus ſpūalis attingat̉ a dulcedine diuīa. dicat cū ſpōſa. Fructus eiꝰ eſt dulcꝭ gutt meo. Can̄. ij. vbi loquit̉ d̓ guſtu ſpūali. vt tet in glo. Et iſta noticia exꝑimētal̓ ꝑfeci moꝝ eſt. Un̄ dicit Bern̄. ſuꝑ Can̄. Quicd de tuis occultis ſcimꝰ o dn̄e Ih̓u aut ſcpͥtu ra docēte. aut te reuelāte. aut certe qd̓ ꝑfectiſ ſimoꝝ eſt guſtādo didicimꝰ.i. exꝑiētia. patere pōt ſcd̓m ſ. ꝙ iſtud iter exꝑimen noticie eternoꝝ rōnabiliter ſequit̉ itinet cedentia. Quid ꝓdeſt nāqꝫ multa cognoſce re ⁊ intelligere nec illa exꝑiri. nec ad aliqu vſum illa habere. gͦ exꝑientie noticia neceſſaria. Unde Hugo cōmentator vij. angelice hierarchie. dicit ſic. Nō facit ꝑ ctum cognitio v̓tutis niſi ⁊ habitꝰ virtu experiētia ſubſequat̉. Magiſtra em̄ int gēdi eſt exꝑientia. ⁊ illa optime iudicij v tatē cognouit. qui eā nō audiēdo ſolū ſꝫ gu ſtando ⁊ faciēdo didicit. Sequit̉. In exper entia nāqꝫ ⁊ habitu virtutis cognitio ꝑfici veritatis. quia in ſola intelligēdi illumi on inchoat̉. Hec ille. Ad hanc exꝑien hortat̉ Petrꝰ prima cano. c. j. dicēs. Si em guſtaſtis qͣꝫ dulcis eſt dn̄s. rationabilit̓ ito qꝫ iter experimētalis noticie eternoꝝ ſequūi Fo CCXIII dcedentia itinera tāqͣꝫ illa ꝑficiēs. Diſtinctio ſecūda Ecundo vidēdū eſt quaꝝ potētiarū ⁊ quoꝝ ſenſuū exꝑimentalis noticia eſſe dicat̉ Circa qd̓ notandū eſt ꝙ ro de ſpū ⁊ aīma d̓r ſic. Duo quidē ī ho nine ſunt ſenſus. vnꝰ interior ⁊ alius exteri vterqꝫ bonū ſuū habet in quo ꝑficitur. enſus exterior reficit̉ in cōtemplatōe hu tꝭ. ſenſꝰ īterior ī ꝯtēplatiōe diuinita opterea em̄ deꝰ factꝰ eſt homo vt to ī hominē beatificaret. ⁊ tota cōuerſio ho ninis eſſet ad ip̄m. ⁊ tota dilectio eſſet ī illo cū a ſenſu carnis videt̉ ꝑ carnē. ⁊ a ſenſu mē tis ꝑ diuinitatꝭ cōtemplationē. Sequitur. Hoc erat totū bonū homīs vt ſiue ingred̓ ir ſiue egrederet̉ paſcua in ſuo factore in uiret. Et īfra dicit. Cū homo ꝯſtet ex car ne ⁊ aīma. ⁊ in carne ſint qͥnqꝫ ſenſus.ſ. viſus auditꝰ olfactꝰ. guſtꝰ. ⁊ tactus. quos tamē nō mouet abſqꝫ aīme ſocietate. ita aīma ſimilit̓ et qͥnqꝫ ſenſus ſuo modo. qꝛ ſpūales reſ orꝑalibꝰ ſenſibꝰ ſꝫ ſpūalibꝰ rimāde ſunt. equit̉. Un̄ diuina vox in Deutero. ait. ete ꝙ ego ſum deꝰ. Ecce ſpūalis viſus. Apoc̄ Qui habet aures audiat qͥd di cat ſpūs eccl̓ijs. Ecce ſpūalis auditꝰ. Et in Guſtate ⁊ videte qm̄ ſuauis eſt dominꝰ. cce ſpūalis guſtꝰ Et apl̓s. Bonꝰ odor xp̄i ſumꝰ. Ecce ſpūalis olfactꝰ. Et ī euāgelio Fi de mulierē ſe tetigiſſe magis qͣꝫ corꝑe on̄dit. s. Quis me tetigit. Ecce ſpūalis tactuſ equit̉. Sic mō cū om̄i cautela ſeruādū eſt qͥd ad corꝑis ſenſus. ⁊ qͥd ad aīe dignita tem ꝑtineat. Hec ille. Ex his plane ptꝫ ꝙ ſi eriētia corꝑaliū fit ſenſibꝰ corꝑalibꝰ. entia ſpūaliū fit in mēte ſpūalibꝰ ſen Diſtinctio tertia Ertio videndū eſt qualit̓ ſenſus no ſtri interiores ſpūales ab ill a experi mētali noticia impediūt̉. De quo otandū ꝙ ſenſus ſpūales dupliciter impe diunt̉ ab exꝑimētali noticia. Unū impedi ū eſt ex natura corrupta. alid̓ eſt ex no egligētia. De pͥmo impedimēto ber nardꝰ ẜmōe. lxvj. ſuꝑ Can̄. dicit ſic. Sapo rem interiorē p̄didimꝰ ab ip̄o pene exordio beneris nr̄i. Un̄ exquo cordis palatū ſenſu carnis p̄ualente infecit virꝰ ſerpentis antiqͥ cepit nō ſaꝑe bonū. ac ſapor noxiꝰ ſubintrat ⁊ inſipiētia mulierꝭ.i. ſenſualitatꝭ ſaporē bōi excindit. qꝛ ſerpētis malicia ⁊ aſtutia mulie ris inſipiētiā circūuenit. Hec ille. Iſte mor ſus ſerpētinꝰ fecit ſenſus interiores langue ſcere ⁊ tabeſcere. Ex tūc em̄ viſus īterior ſpi ritual̓ tenebreſcit. auditꝰ ſurdeſcit. olfactꝰ ta beſcit. guſtus amareſcit. ⁊ tactꝰ craſſeſcit. vt clamet ꝓpheta. Oculos habēt ⁊ nō videbūt aures habēt ⁊ nō audiēt ⁊c̄. Tales manent in tenebris exterioribꝰ carnis. De īpedi mento ſecūdo dicit̉ in libro d̓ ſpū ⁊ aīma ſic. Hoc bonū magnū qd̓ habuit ex duplici ſē ſu.ſ. interiori ⁊ exteriori bene ordinato malū magnū ſecutū eſt. quoniā ꝑdito bono qd̓ in tus erat egreſſa eſt aīa ad bona aliena q̄ fo ris erāt. ⁊ pactū fecit cū delectatiōibꝰ ſeculi. requieſcēs in illis. nō attendēs homo boni ſui interiꝰ abſentiam. eo ꝙ cōſolatiōes ſuas cerneret in bonis alienis. Nā cum exterior ſenſus carnalis bono ſuo foris vtit̉. interior ſenſus qͣſi obdormit. Non enim cognoſcit bona interioris ſenſus qͥ iocūditate bonoꝝ exterioꝝ capit̉. De hoc vide hic ꝓximo mē bro pleniꝰ. qualiter vtrūqꝫ impedimētū tol litur.ſ. experimentalis noticie. Itē in tertio itinere aliqua inuenies de eodē. Diſtinctio quarta Uarto videndū eſt qualiter ſenſus q interiores ſpūales reformant̉ vel re parant̉. Circa qd̓ ſciendū eſt ꝙ cō tra primū impedimētū.ſ. corruptōꝫ nature neceſſe eſt vt a Ih̓u ſenſus noſtri aperiātur anteqͣꝫ eterna experiant̉. Un̄ Bern̄. libro d̓ amore. c. xix. dicit. Dn̄s poſt ſuā reſurrectōꝫ loquēs diſcipulis. ait euāgeliſta Luc̄. xxiiij aperuit eis ſenſum vt intelligerēt ſcpͥturas. Cum em̄ inqͥt Bern̄. ſcripturaꝝ interioreꝫ ſenſum ⁊ virtutē miraculoꝝ ⁊ ſacramētoruꝫ dei ceperimꝰ nō ſolū intelligere ſed etiā qua dā vt ita dicā exꝑientie manu palpare ⁊ tra ctare. quod nō fit niſi quodā ꝯſcientie ſenſu ⁊ experiētie diſciplina. intelligētis ⁊ ſcientis bonitatē dei ⁊ virtutē. qͣꝫ potēti bonitate. cū efficaci virtute in filijs gratie opꝰ ipſiꝰ gratie operat̉. tūc demū ſapiētia qd̓ ſuū eſt exequit̉ tūc quos dignos iudicat. vnctiōe ſua docet de om̄ibꝰ. tūc appoſito bonitatis ſigillo. om nia pectora noſtra vnctiōe illa ⁊ emollit ⁊ ī pͥmit ⁊ ꝯformat. Et ſi qͣ dura. ſi qͣ rigida īue nit. īculcat ⁊ infrīgit. donec leticia dei ſalu taris accepta ⁊ ſapīe ſpū pͥncipaliꝯfirmata. aīa leta ⁊ ſctā decatet ad deū. Signatū ē ſu per nos lumē vultꝰ tui domine. dediſti leti ciam in corde meo. ⁊ idē ſuꝑ Can̄. ſermone AA 3 De ſeptem itineribus eternitatis lxxxvj. Sapiētia aſſidue vincit maliciā id ē cōcupiſcentiā in mētibꝰ ad quas intrauerit. ſaporē mali quē illa inuexit ſapore meliore exterminās. Intrās em̄ ſapiētia duꝫ ſenſuſ carnis infirmat. intellectū purificat. cordis palatū ſanat ⁊ reꝑat. ſanato palato iaꝫ fapit bonū. Sapit ⁊ ip̄a ſapiētia qua in bonis ni hil eſt meliꝰ. Hec ille. Cōtra impedimētum ſecundū. ſcꝫ noſtrā negligentiā. neceſſe ē vt ſenſus exteriores ſopiant̉. ⁊ a ſua vagatione reſtringant̉. quia tunc interiores excitant̉ ⁊ exercitant̉. Unde tertio moral̓. Grego. dic̄ ſic. Si exterior euagatio ſenſus claudit̉. in terior ſenſus aperitur. Cuiꝰ rationē reddit Hugo de archa noe. vbi dicit. Mentes qͣs cure carnales exagitāt nō ꝯprehendūt ſapi dam ſapiētiā. ſed qui minorat̉ actu ipſe inue uit eā. quia dū animꝰ ab exterioribꝰ ad inte riora abſtrahit̉. ad ſeip̄m colligit̉. ⁊ robuſti or ad cōtemplāda celeſtia eleuat̉. ⁊ cū a deſe ctatione exteriori abſtrahit̉. neceſſe eſt vt ali quid ſpūalis gaudij p̄guſtare incipiat. ne ſi om̄ino a delectatiōe māſerit alienꝰ qͣſi ſemē aridū ſine humore ad gramē ſapīe nō ꝯuale ſcat. Sequit̉. Fit gͦ diuina gr̄a inſpirāte. vt mēs ſic abſtracta. ⁊ terrenis deſiderijs exu ta ſtatim qͣdā inſolita leticia ꝑfundat̉ vt am pliꝰ amaꝝ eſſe agnoſcat qd̓ deſeruit qͦ magis dulce ſentit qd̓ īuenit. Sequit̉. Illas mēteſ interne dulcedīs deſideriū trahit. qͣs nullꝰ ꝯcupiſcētie carnal̓ affectꝰ r̄ligauit. Hec ille Diſtinctio qͥnta Uinto vidēdū eſt qualit̓ ꝑ interiorē ¶guſtū ſpūalē eterna p̄guſtāt̉. Circa qd̓ ſciēdū ꝙ niſi guſtꝰ ſpūalis eſſet in nob̓ dn̄s nō diceret. Qui māducat hunc pa nē viuet in eternū. Io. vj. De guſtu eternoꝝ ſpūali d̓t Ber̄. li. de amore dei. c. xix. Mēs ē quedā vis aīme qͣ inheremꝰ deo ⁊ fruimur. Fruitio aūt hͨ in ſapore qͦdā eſt diuīo. Qua re ſapīa a ſapore d̓r. ſapor aūt iſte in guſtu qͦ dā eſt. Guſtū aūt iſtū nemo p̄t digne expͥme re. nec etiā qͥ meret̉ guſtare. ſꝫ p̄t dicere. Gu ſtate ⁊ vi. qm̄ ſu. eſt do. Hec Ber̄. Dic̄ etiam Greg. omel̓. xxvj. Suauitatē eiꝰ nō cogno ſcitꝭ ſi hāc mīme guſtaſtꝭ. Exqͦ gͦ guſtū illum nēo p̄t expͥmere ſꝫ ſolū ꝑ exꝑiētiā noſcit̉. id̓o oꝑtet viā q̄rere qͣlit̓ ſpūs nr̄ ad iſtā guſtꝰ ex periētiā poſſit ꝑtingere. De qͦ notādū eſt ꝙ ih̓s qͥ eſt ſapīa pr̄is ſapida. qꝛ in eo eſt ſapor oīs ſuauitatꝭ ⁊ delectam̄ti. Primū exiuit(vt dic̄ Hugo ſuꝑ ꝓlo. ange. hierar.) ꝑ creaturā mūdi ⁊ manifeſtauit ſe ī oꝑbꝰ ſuis. ⁊ cepera videri viſibilit̓ inuiſibil̓ ꝑ effectū ſuū vit lē. Et ille exitꝰ ſapīe cauſabat ī ſenſibꝰ no exterioribꝰ qͣndā noticiā et̓noꝝ ſciētialē. da ẜm apl̓um. Inuiſibilia dei a creat̉a mundi ꝑͦ ea q̄ facta ſūt ītellecta ꝯſpiciūt̉. ſempiterna qꝫ virtꝰ eiꝰ ⁊ gl̓ia ⁊ diuītas. Et licet illd̓ lum̄ ſapīe aliquē cauſet ſaporē in ſenſibꝰ. vt ptꝫ p pͣs. Delectaſti me dn̄e ī factura tua ⁊c̄. tn̄ il ta delectatio fit ſꝑ ex guſtu ſapiētiali. oleo gͣ tie ꝯdito. nec illa noticia eſt exꝑimētalis ſed diſcurſiua. Scd̓o vt dic̄ Hugo ibidē exiuit ſapīa pr̄is incarnata. ⁊ facta ē lumē in teſta. vt nos illumīaret ⁊ ad pr̄em reuocaret. ille exitꝰ ſapīe ſiue manifeſtatio cauſaba ſenſibꝰ nr̄is īterioribꝰ qͣndā noticiā eternoꝝ credibilē. ſuꝑnaturalē. ⁊ iō notabilior eſt p̄ cedēte qꝛ ſuꝑnaturalia dona ꝑficiūt natu vt dic̄ Dyo. Sꝫ nec illa noticia ē exꝑim lis. qꝛ exꝑientia repugnat fidei. vt pꝫ ꝑ Tn̄ ex noticia fidei firma ml̓tiplex noti ꝯſolatio habet̉. vt pꝫ ꝑ Dyo. de di. no. ca. vbi dic̄ ſic. Fides diuīa eſt ſtabil̓ colloca credētiū. collocās illos ī ꝟitate. ꝯfirmās ſi plicē ꝟitatē ītrāſmutabili idētitate ī ip̄is. dētibꝰ Et credētē in ꝟitate teſte ſcpͥt̉a Rom̄ viij. nihil mouebit a leticia q̄ eſt ẜm verā dē. ſꝫ habebit ī ea ꝑmanētiā īmobil̓ ⁊ intr mutabil̓ idētitatꝭ. Qui eī ꝟitati vnitus eſt ex ip̄a vnione bn̄ nouit qn̄ bn̄ ſentit. qͣꝫuis ml̓ ti corripiāt eū tāqͣꝫ mētꝭ exceſſū paſſū Ter tio vt d̓t Hugo. ſapīa īcarnata q̄ ſe ꝑ ini lia manifeſtat voluit on̄dere quō ip̄a aīo bus ⁊ refectio ē. Et iō carnē aſſumptā not eduliū ꝓpoſuit ī ſacr̄o. vt ꝑ cibū carniſ ad gu ſtū inuitaret diuītatꝭ. Hec ille Egreſſa eſt ſapīa pr̄is ⁊ qͣſi iā panificata. vt etiam dic Ego ſū panis vite. ⁊ pr̄ dat vob̓ panē d̓ celo veꝝ qͥ de celo deſcēdit. Io. vj. Igit̉ ih̓s in ſa cramēto ē verꝰ cibꝰ ⁊ ꝟe guſtabil̓. vt ꝑ guſtū corꝑis eiꝰ ꝑueniat̉ ad guſtū diuīta ip̄e eſt via ẜm hūanitatē ad eiꝰ diu ſupͣ dictū eſt. Sūme āt neceſſariuꝫ eſt ad hͦ vt ad guſtū ītime diuītatꝭ ꝑtingat̉ ꝑ corpuſ eiꝰ ī ſacr̄o. ꝙ ſenſus corꝑal̓ aliqͦ ſēſibili ſign foueat̉ ⁊ determīet̉. ⁊ vt ītellectꝰ lumīe ſuꝑna turali fidei ꝯfortet̉. ⁊ vt volūtas caritate flāmet̉. ⁊ ſic ꝑ ſpūalē māducatiōꝫ corꝑit ad guſtū abſcōdite diuītatꝭ ꝑtingat̉.? ce. h̓ ih̓s dic̄ Io. x. Ego ſū oſtiū. ꝑ meſi qͥs in troierit ſaluabit̉ ⁊ paſcua īueniet. Ego ſuſt oſtiū ſenſui corꝑali ꝑ ſigͣ ſenſibilia mōgtratū Fo CCXIIII Fao ſū oſtiū intellectui ꝑ fidē ꝑfectā reſera Ego ſū oſtiū volūtati ꝑ caritatē feruidā n guſtatū. ⁊ habitatū. Ego inqͣꝫ ſū oſtiū inſui ꝑſigͣ ſenſibilia mōſtratū ī ſacr̄o ꝑ ſen ſibiles ſpēs ſacramētales panis ⁊ vini. q̄ ſi gnificāt ꝑfectā refectiōꝫ. Sigͣ em̄ ſenſibilia aliud faciūt ī cognitōꝫ venire. Un̄ Hu. vbi ſubra d̓t. Ne hūana infirmitas ꝯtactū car ris ī aſſumptōe abhorreret. iō ꝯſueti edulij ſpēbꝰ carnē velauit. vt ſenſus foueret̉ dū cō ſueta ꝑcipit vt etiā intellectꝰ credēdo ⁊ affe diligēdo determīate dirigeret̉ ad cibū quē pr̄ ſanctificauit. Io. vj. ſub ſpēbꝰ pa ⁊vini. q̄ etiā ſignāt ꝑfectā refectōꝫ eſſe in cr̄o vt ait. Itē ego ſū oſtiū intellectui ꝑ fi fectā reſeratū. Un̄ Chry. ī tracta. d̓ ſym holo d̓t. Fides eſt lumē aīe. oſtiū vite. fūda. utꝭ ct̓ne. ⁊ Iſa. vij. Niſi credideritꝭ etꝭ. gͦ ꝑ fidē intrat̉ ad ꝟitatꝭ cogn Un̄ Augꝰ. ſuꝑ Io. dic̄. noli ītelligere vt credas. ſꝫ crede vt ītelligas. Intelligere em̄ eſt merces fidei. Fides mūdet te vt ītel ligere repleat te. Hec ille. Intellectꝰ em̄ hūa nus ſine radio fidei circa diuīa eſt qͣſi cecus Un̄ ipoſſibile eſt ꝙ ītellectꝰ attingat corpuſ iſtit ſub ſpēbꝰ ſacramētalibꝰ niſi lu ꝑnaturali certiſſime fidei illumīet̉ ⁊ dirigat̉ alias nō videbit riuulos flumīs tor rētis butiri ⁊ mellis. Iob. xx. Qd̓ exponenſ Pre. xxx. moral̓. Butiꝝ naſcit̉ ex carne. ⁊ ſigͣt nitatē. mel ꝟo deſcēdit ex aere. et ſigͣt nitatē Ex his duobꝰ deſcēdūt ſeptē ll ꝯtēplatōis hūanitatꝭ. ⁊ ſeptē diuītatꝭ qs ſolū fideles ī tāta plenitudine qn̄qꝫ reci ideāt qd̓ dicere nō valēt. Attīgit e acceſſa. ait Ber̄. ſuꝑ Can̄. ẜmo. lxix. qꝛ intellectꝰ ꝑ fidē illuminatꝰ ⁊ ꝯfortatꝰ attī vitatē indubitant̓ ꝙ xp̄s ꝟe eſt in ſa io. ⁊ diuītas ꝟe eſt in xp̄o. Itē ego īqͣꝫ ve ſum oſtiū volūtati ꝑ caritatē feruidā aꝑ atu ⁊ inhabitatū. qꝛ qͥ māducat meā ⁊bibit meum ſanguinē. ī me manet ⁊ tab ieo. Io. vj. Hec aūt māducatio fit ſpū allter. Hāducare aūt ſpūalit̓ ē attīgere ad fehꝰ ſacr̄i. Res aūt hꝰ ē duplex. vna ꝯtenta tlignata. ⁊ ē xp̄s īteger qͥ ꝯtinet̉ ſub ſpēbus panis ⁊ vini. Alia ē res ſignata ⁊ nō ꝯtēta. et hec eſt corpꝰ xp̄i myſticum. Ille gͦ māducat ſpūalit̓ qͥ xp̄o ꝯiūgit̉ ꝑ fidē ⁊ caritatē. Fides ętinet ad cognitōꝫ. caritas ad refectōꝫ. ideo ctia vnit̉ corꝑi xp̄i myſtico.i. eccl̓ie Ex iſta eī naducatiōe orit̉ attingētia ſpūal̓. alias xp̄o nō īcorꝑaremur dū carnē eiꝰ guſtāꝰ. De iſta aūt incorꝑatiōe Augꝰ. ſuꝑ Io. d̓t. O ſacr̄m pietatꝭ. o ſignū vnitatꝭ. o vinculū caritatꝭ. qͥ vult viuere accedat. credat. īcorporet̉. vt vi uificet̉. Et Hu. ſuꝑ. vij. ange. hierar. dicit ꝙ iſta māducatio d̓r viuifica. qꝛ viuos ſecū effi cit oēs qͥbꝰ ſe māducādū p̄bet. Dicat gͦ mā ducās illd̓ Can̄ v. Comedi fauum cū melle meo. Fauꝰ ſic̄ dic̄ Orig. eſt cera v̓ginea. cel lulis diſtincta. melle repletꝭ. Quid gͦ eſt alid̓ Comedi fauū cū melle meo. niſi māducare corpꝰ ꝟginee carnis dulciſſima diuītate re pletū. ⁊ ſic ꝑ guſtū hūanitatꝭ ꝑuenit̉ ad gu ſtū diuītatꝭ. ⁊ iō ad p̄libamē eternitatꝭ Diſtinctio ſexta Exto notādū eſt qͣlit̓ qͥlibet ſenſus ī terior ſpūal̓ et̓na exꝑiat̉. De qͦ ſcien dū eſt ꝙ Ber̄. li. de amore dei. c. xv. d̓t Sic̄ corpꝰ hꝫ ſuos qͥnqꝫ ſenſus qͥbꝰ aīe ꝯiū git̉ vita mediāte. ſic aīa hꝫ ſuos qͥnqꝫ ſenſuſ qͥbꝰ deo ſiue et̓nis ꝯiūgit̉ mediāte charitate Quare apl̓s d̓t. Nolite ꝯformari huic ſecl̓o ſꝫ reformamī in nouitate ſenſus vr̄i vt ꝓbe tis.i. exꝑimēto ſciatꝭ q̄ ſit volūtas dei bona. bn̄placēs ⁊ ꝑfctā. Sequit̉. Per ſenſꝰ corꝑis veteraſcimꝰ ⁊ huic ſeculo ꝯformamur. Per ſenſū ꝟo mētꝭ renouamur ī agnitiōe d̓i ſiue eternoꝝ. Et infra. c. ix. d̓t. Sic̄ oēs ſenſꝰ cor porales.ſ. viſus auditꝰ odoratꝰ tactꝰ. ſine ſē ſu guſtꝰ infirmāt̉ ⁊ ebetāt̉ ī oꝑatiōibus ſuis ſic an̄ aduētū Ih̓u mediatorꝭ oēs ſenſus no ſtri ſpūales lāguebāt ꝓpt̓ abſentiā guſtꝰ ſpū alis vl̓ ſapiētial̓. q̄ nec dū fuit incarnata. nec qͣſi guſtata. a cuiꝰ guſtu qͣꝫto diutiꝰ abſtinēꝰ. tāto ſenſus īteriores magꝭ deficiūt ⁊ īfirmā tur ī actibꝰ ſuis circa et̓na. Un̄ Gre. xxx. mo ral̓. exponēs illd̓ Iob. xviij. Attenuet̉ fame robur eiꝰ. ⁊ īedia īuadat coſtas eiꝰ. ſic d̓t Ex rōnali aīa hꝫ hō vt ī ꝑpetuū viuat. ⁊ tn̄ hoīs iniqͥ robur attenuat̉ famē. qꝛ aīa eiꝰ nulla in terni cibi refectōe paſcit̉ ⁊ īedia īuadit cōſtaſ eiꝰ. qn̄ ſpūali refectōe ſubtracta ſenſus mētꝭ deficiūt. ⁊ tūc cogitatōes ſuas nec r̄gere nec tueri pn̄t. qꝛ fames īterna ſenſus mētꝭ exte nuat. ⁊ iō ſe forꝭ extēdūt ad tꝑalia ſpretꝭ eter nis q̄ eis nō ſapiūt. Adueniēte aūt guſtu ſapīe ait Ber̄. vbi sͣ. c. xix. tūc ſeqͥt̉ q̄dā dulce do ſaporꝭ. quā ī interiori ſuo ſentiēs aīa mō qͦdā ſingl̓ari q̄ ſuſcipit cūcta diſcernit ⁊ diju dicat. ſeqꝫ ⁊ omēs ſenſus vegetat ⁊ ꝯfirmat. Nā h̓ panis ſpūal̓ eſt d̓ qͦ d̓rS ap̄. xvj. Para tū panē dediſti eis de celo ſine labore omne AA 4 De ſeptem itineribus eternitatis delectamentū in ſe habentē. ⁊ oīs ſaporꝭ ſua uitatē. Et ideo iſte panis ſapiētialis nobis in ſacramēto charitatꝭ exhibitꝰ. maxīe attin gentie eſt. Attingit em̄ om̄es ſenſus interio res intm̄ vt in om̄ībꝰ māducātibꝰ eū mane at ⁊ ip̄i in eo. vt nō moriant̉ in eternū. ſed in eternitate viuāt ⁊ maneāt. Ioh̓. vj. Diuiniſ ſima igit̉ euchariſtia ī ſe habēs delectamen tū omnē ſenſū interiorē attingēs. ſenſum vi ſus ſpūalis excitat ad exꝑiendū eternoꝝ cō templatiōꝫ. ſenſū auditꝰ ſpūalis excirat ac exꝑiendū eternoꝝ affectiōꝫ. ſenſū tactꝰ ſpūal̓ excitat ad exꝑiendū eternoꝝ tētionē. ſenſuꝫ guſtꝰ ſpūalis excitat ad exꝑiendū eternoꝝ p̄ libationē. Niſi iſtis ſenſibꝰ interioribꝰ et̓na aliqualiter ī hac vita exꝑirent̉. Greg. mora. v. nō diceret. Sic eternitas ꝑ inhiantē mē tem ſine ſpē cernit̉. ſine ſono audit̉. ſine mo tu ſuſcipit̉. ſine loco retinet̉. ſine corꝑe tāgit̉. ⁊ cū mens fantaſmata imaginationū corꝑa lium abijcit. iā aliqualit̓ eternā diuinitatem ꝯſpicit. quā ſi nec dū qͥd ſit apprehēdit. agno uit tn̄ certe qͥd nō ſit. Uideamꝰ gͦ de ſin gulis ſenſibꝰ interioribꝰ Primo igit̉ Ih̓s panis vite ī ſacramēto māducat̉ cū vere ī ſe habeat delectamentū om̄is ſuauitatis oīm ſenſuū ſpūaliū. Et cū ip̄e ſit candor lucꝭ et̓ ne ⁊ ſpeculū ſine macula. Sap̄. vij. Attīgēs ſenſum viſus interioris hoīs iā aliqualiter exercitatū. ip̄m excitat ad eternoꝝ recipien dā ꝯtemplatōꝫ vel inſpectiōem. Un̄ Grego. xxiiij. moral̓. exponēs illud Iob. videbit fa ciē eius in iubilo dicit ſic. Pleriqꝫ ꝯtempla tione qͣdā retributiōis eterne. etiā prius qͣꝫ ſpolient̉ carne hilareſcūt. dū in iubilo facieꝫ dei cōſpiciūt. qd̓ fit cū aliquis ſpūalē oculū in radio eterni ſolis figit. ibi lumē viuēs vi det. quia iā om̄i mutabilitatis viciſſitudine atqꝫ obumbratiōe calcata veritati eternita tis inheret. eiqꝫ inherēdo quē cernit ad ſimi litudinē incōmutabilitatꝭ aſſurgit. atqꝫ ī ſe metip̄am auctoris ſui incōuerſibilē ſpeciem dū recipit aſſumit. Que em̄ ad mutabilitatē ꝑ ſeip̄am lapſa eſt. ad īmutabilitatis ſtatum ctus meꝰ candidꝰ ⁊ rubicūdꝰ ⁊c̄. Can̄. v. Ex perimētalit̓ loquebat̉ ait vercell̓. Secun do Ih̓s panis ſacramētal̓ cū ſit v̓bū patris verbū aūt eſt noticia declaratiua cū amore vt ait Augꝰ. li. ix. de tri. attingēs aures ſpūa les in ſacramēto excitat eas ad exꝑiendū al locutionē de eternis. qꝛ quantū inſeeſt ſepꝫ per notificat eterna. ⁊ illumīabit oēm homi nē. Aīma aūt niſi hr̄et aures ſpūales abiles ad audiendū eterna ih̓s nō dixiſſet. Quibꝫ aures audiēdi audiat. Math̓. xiij. ⁊ Inr. Dn̄s aūt(vt dic̄ Gregꝭ. ſuꝑ Ezech̓. omel̓i nō querit aures corꝑis ſꝫ mētis. Et Apor ij. dicit̉ idē. Qui habet aures ⁊c̄. vbid̓r Icr Ille hꝫ aures audiēdi qͥ hꝫ ſenſum ītellice di ⁊ affectū diligēdi ea que ꝓmittunt̉. ⁊ ideꝫ dicit Haymo. Auris carnis tm̄ ad audiee dū ꝯſiſtit. auris ꝟo cordis auditu ſimulrin tellectu viget. Has aures v̓bū patris mul tipliciter alloquit̉. vt ſupra dictū eſt in itine re meditatiōis. Et Augꝰ ſuꝑ Gen̄. ad litgrī dicit. Sapiētia filiꝰ dei nō ceſſat loqͥ occul ta inſpiratōe ad intellectualē creaturā. S Srego. xiij. moral̓. dic̄. Un̄ exterior auduc aperit̉. inde interior obſurdeſcit. Duiꝰ allo cutiōis exꝑientiā habuit qͥ dixit. U cti mei. vbi dic̄ glo. Gaudeo ꝯſolato vocē audiēs. dū eiꝰ faciē nōdū video. tn̄ ſub leuato ad celū aīo aliquā ſuauitateꝫ p̄guſto fut̉e beatitudīs. ⁊ hͦ in pn̄ti ſeculo. Hec glo. Tertio ih̓s panis ſacramētalis. Cu dicit Dyoni. iiij. ange. hierar. exiſtit fo copia ſuſceptionū diuinaꝝ ſuauitatū dens de ſua plenitudine diuiniſſimas grātias. iō olfactū interiorē ſpūalē exci aperit ad exꝑiēdū eternoꝝ odorē. vt Iohes euāgeliſta tāqͣꝫ exꝑtus diceret. Odortuꝰ de mine excitauit in nob̓ cōcupiſcētias et̓nas Sꝫ hic nota qͥd ſit olfactꝰ ſpūalis ii ⁊ in angelis. De hͦ dic̄ lincon̄. cōmētato angel̓. hierar. ſic. De olfactiua ꝟtute diſcre tiua odoꝝ q̄ iniꝰ ſuſcipiēdo agit dic̄ Oyon. ſignare ſuſceptiuū bn̄ redolētꝭ. hͦ eſt bn̄ cōiē plantis gr̄e diuīe. Et. iiij. eccle. hierarch. Dyoni. ſic. Si ſenſibiliū aromatū ſuſc moderata viꝫ olfactiuā noſtrā ſanā d̓ biliter refouet ꝑiter ⁊ intellectualē ſen ſtrū ſpūalis ſuauitatꝭ diſcretiuū ab ap inordinato purgatuꝫ. ſuſceptio diuini bo odoris ſancta delectatiōe nos replebit. H ius odoris exꝑiētiā habuit qͥ dixit. Inodo rem vngentoꝝ tuoꝝ currimꝰ poſt te. vbi dic Bern̄. ſic. Et ſi dn̄s ſuauis vniuerſis. i tn̄ domeſticis. ⁊ qͣꝫto qͥs ſibi familiariꝰ merito ac mētis puritate aperiat tāto eū at bitror recētioꝝ aromatū ⁊ vnctiōis ſuaubo ris ſentire frāgrātiā Porro ī hmōi nō capte intelligētia niſi qͣꝫtū exꝑiētia attīgit Herus Fo. CCXV Deo igit̉ gr̄as qͥ odorē noticie ſue māife ſtat ꝑ nos ī oī loco. jͣ. Co. ij. Quarto ieſus panis ſacramētal̓. Cuꝫ ſit ſūme attingētie. qꝛ ip̄e ſe dat ī cibū. ⁊ manet ī cibato ⁊ cibatꝰ ī eo. vt d̓r Io. vj. ⁊ hͦ in maxīa caritate vbi fit veriſſima attingētia aīe ⁊ dei ſpūal̓. Sꝫ no tandū ꝙ hugo in li. d̓ archa noe. pͥmo dic̄ ſic Ad deū attingere eſt ſꝑ ꝑ deſideriū eū q̄rere ⁊ꝑ cognitionē inuenire. ⁊ ꝑ guſtū tāgere Ex quo patet ꝙ attingētia iſta hꝫ qͦſdā gradus ꝑ quos deꝰ accedit̉ ⁊ inuenit̉ ⁊ attingit̉. non acceſſu locali nec tactu corꝑali ſed ſimilitu dine ſpūali accedit̉ ad deū. ⁊ diſſimilitudine o recedit̉. vt dic̄ Augꝰ. li. vij. de trinitate rimꝰ igit̉ gradꝰ eſt quo deꝰ accedit̉ cū ꝑ deſideriū querit̉. qͣꝫuis em̄ deꝰ vt deſiderat̉ ẜm aliqͥd vt pn̄s nō habeat̉. tn̄ neceſſe eſt vt etiā ẜm aliqͥd pn̄s habeat̉. alias n̄ deſidera ret̉ Dic̄ em̄ Gre. in omel̓. Profecto qͥ deum deſiderat iā hꝫ quē amat. ⁊ tn̄ habitꝰ ampliꝰ querit̉. qꝛ ſine fine eſt q̄rendꝰ. vt ait Augꝰ. ex ponēs illud pͣs. Querite faciē eiꝰ ſꝑ. Se cundꝰ gradꝰ qͦ deꝰ attingit̉ eſt cū ꝑ cognitōꝫ inuenit̉. Cognitio em̄ eſt actꝰ vital̓. Actus aūt vitales attingūt ſua obiecta vt dictū eſt ſupra. al̓s dilectꝰ nō dixiſſet dilecte. Uulne raſti cor meū in vno oculoꝝ tuoꝝ. Can̄. iiij. intelligētia tua penetrāte ait ꝟcell̓. ſꝫ attingē tia manet imꝑfecta niſi id qd̓ pn̄s eſt cogni tioni fiat pn̄s ⁊ volūtati amātꝭ. Quia Augꝰ in epl̓a ad dardanū dic̄. ꝙ qͥdā deū cogno ſcūt qͥ tn̄ deū ꝓpt̓ hͦ nō habēt. qꝛ ſi eū vt deuꝫ cognouerūt. nō tn̄ vt deū glorificauerūt. ait apl̓s ad Ro. jͣ. Tertiꝰ gradꝰ qͦ deꝰ attīgit̉ eſt cū deꝰ ꝑ amorē tenet̉ ⁊ amplexat̉. ⁊ ſpūali ter māducat̉. Hi aūt actꝰ ⁊ gradꝰ ſunt pͥnci piū ip̄iꝰ affectꝰ ⁊ volūtatꝭ. Un̄ Augꝰ. ix. d̓ tri ni. c. vj. dic̄. ꝙ volūtas hꝫ vnū ꝓpriū actū qui eſt actꝰ tenēdi ſiue amplexādi. ⁊ qͣſi poſſiden di. qͦs actꝰ nō p̄t hr̄e intellectꝰ. Nā poſſeſſio nō eſt intellectꝰ cognoſcētꝭ ſꝫ volūtatꝭ hn̄tiſ ſicſanitas ſani nō eſt medici cognoſcētis. ſꝫ ſani eā habētis. Un̄ ⁊ actū guſtandi n̄ habꝫ intellectꝰ ſꝫ volūtas. qꝛ guſtꝰ eſt ī charitate ſi ic Rich. ſꝫ charitas vl̓ dilectio eſt actuſ tꝭ. Nā ſic̄ dic̄ Rich. li. iiij. d̓ ꝯtēplatiōe Sic̄ deꝰ ꝑ memoriā audit̉. ꝑ ītelligēti im videt̉. ita ꝑ affectū amplexat̉ ⁊ attingit̉. Hunc tactū ſpūalē exꝑta fuit q̄ dixit. Leua o capite meo. Leue noīe intelligūt̉ ſplē res intellectꝰ ſpeculatiui qͥ ad guſtū via toris ꝑtinēt. dextre noīe q̄ patriā ſignat ītelligit̉ ſuꝑintellectualis vnitio ad deū. q̄ ſpe culū neſcit. ⁊ qͣſi ad p̄miū inchoat tāqͣꝫ arra ⁊ pignꝰ. ij. Coꝝ. v. nec auferet̉. Luc̄. x. quare dixit ſpōſa Can̄. iij. Tenui eū nec dimittā il lum. poſt tā exceſſiuos amplexꝰ ⁊ ineffabileſ Hec vercell̓. Quinto ih̓s eſt panis ſuper ſub̓alis. ſic̄ pꝫ Mat. Iō gͣtiſſima ⁊ ſufficien tiſſima refectio angl̓oꝝ ⁊ hoīm. vt d̓r ī pſal. Iō attingēs guſtū interiorꝭ mētis. aꝑit euꝫ ad eternoꝝ dulcedinē guſtandā. Un̄ v̓cell̓. ſuꝑ Can̄. dic̄. Nihil ē qd̓ ita gͣtā mētibꝰ p̄ſtet refectionē ſic̄ panis ſuꝑſubſtātialis. Hec em̄ refectio nō fit ꝑ ſpeculū ſꝫ ꝑ diuine dul cedinis exꝑientiā. iuxta ꝙ guſtꝰ ⁊ tactꝰ nō ex ercent̉ ꝑ ſpeculū ſic̄ viſus. ⁊ in hac dei ꝑtici patiōe fundat̉ portio marie q̄ nō auferetur ab ea. Sꝫ hec eſt pͥncipalis ruine antiq̄ re paratio qn̄ in pͥmo adā ſpoliati fuimꝰ ⁊ vul nerati in naturalibꝰ. Hec ille. Ꝙͣuis āt iſte panis habeat om̄e delectamētū ⁊ omnē ſa porē ſuauitatꝭ. ⁊ ſanet om̄s infirmitates no ſtras. ẜm pͣs. nō tn̄ in oībꝰ ſapit eqͣlit̓. Dicit nāqꝫ Ber̄. ſer. xxxij. ſuꝑ Can̄. Deꝰ nō vnifor mit̉ ſapit oībꝰ. Oꝑtet nāqꝫ ꝓ varijs aīe deſi derijs diuīe pn̄tie guſtū variare. ⁊ infuſū ſa porē diuīe dulcedis diuerſa appetētis. aīme alit̓ atqꝫ alit̓ oblectare palatū. Ol̓tū eī dif ferent̓ ſapit iſte panis vite et̓ne reꝓbis ⁊ ele ctis. Un̄ Gre. xj. moral̓. exponēs illd̓ Iob. Aurꝭ v̓ba dijudicat. ⁊ fauces comedētꝭ ſapo rē. dic̄ ſic. Iob ī his ꝟbis aliqͥd d̓ reꝓbis. ali qͥd de electꝭ īnuere videt̉. qꝛ v̓ba ſapīe q̄ reꝓ bi audiūt tm̄. electi nō ſolū audiūt ſꝫ etiā gu ſtant. vt eis in corde ſapiat qd̓ reproboꝝ nō mētibꝰ ſꝫ ſolūmodo auribꝰ ſonat. Alid̓ nāqꝫ eſt cibū noīatim audire ſolūmodo. aliud ꝟo eſt guſtare Electi itaqꝫ cibū ſapīe ſic audiūt vt deguſtēt. qꝛ hͦ qd̓ audiūt ip̄is ꝑ amorē me dullitꝰ ſapit. reprobi ꝟo qualit̓ ſapiat igno rant. Aliud em̄ eſt aliqͥd ſcire de deo. ⁊ aliud qd̓ cognoſcit̉ faucibꝰ intelligētie guſtare. Il la eī dicta ī ſapīe radice ſolidata ſūt q̄ ꝑ viuē di vſum ⁊ actuū exꝑimētū ꝯualeſcunt. Hec Gre. Sꝫ vt ſupͣ dictū eſt oꝑtꝫ volētē guſta re hūc panē ſuꝑſub̓alē hr̄e ſēſus exercitatoſ Hos ſenſus īteriores videt̉ b. augꝰ hūiſſe qͥ x. lib̓. ꝯfeſſ. ait ſic. Quid amo cū deū meum amo. certe nō exteriora. ſꝫ qͣndā lucē ⁊ qͥndā vocē ⁊ quendā odorē ⁊ quendā cibū ⁊ quen dam amplexū interioris hominis mei. vbi fulget aīe mee lumē. qd̓ non capit locꝰ. ⁊ vbi ſonat verbū qd̓ non rapit tempus. vbi olet AA 5 De ſeptem itineribus eternitatis odor quē nō ſpargit vētꝰ. ⁊ vbi ſapit cibus quē nō minuit edacitas. ⁊ vbi heret qd̓ non diuellet ſatietas. Hec amo cū deū meū amo Hec Augꝰ. Ex his ptꝫ qͣlit̓ ſenſus īteriores nr̄i et̓na exꝑiant̉. Un̄ ⁊ Rich. li. de tri. ca. iij. dic̄. Nō dꝫ nob̓ ſufficere illa et̓norū noticia q̄ eſt ꝑ viſū ſolū niſi ⁊ apprehēdamꝰ illā q̄ eſt ꝑ intelligētiā ſi nec dūſufficimꝰ ad illā q̄ eſt ꝑ exꝑientiā. Hec ille. Diſtinctio ſeptima Eptimo vidēdū eſt qͣlit̓ ſpūs nr̄ ad veniēdū ꝑ iter exꝑimētalis p̄guſtati onis et̓noꝝ ad ītrinſecū dn̄i ih̓u īui tat̉ ab ip̄o dicēte Can̄. ij. Surge. ꝓpera ami ca mea. colūba mea ⁊ veni. ⁊ hꝰ inuitationis ſubiūgit allectiuū. d. qꝛ ficꝰ ꝓtulit groſſos ſu os.i. qꝛ iā eſt deſiderati viatici optata ſuaui tas. Tūc nāqꝫ eſt itinerādi ſecuritas. qn̄ iti nerās ſuauit̉ reficit̉. ⁊ itinerātis virtus au gmētat̉. donec cū ꝓpheta ad montē dei oreb ꝑueniat̉. Dic̄ igit̉ o amica mea ꝓpter expe rimētalē mei māducatiōem. Nōne comedi ſti fauū meū cū melle meo.i. dulcedinē diui nitatꝭ cū corꝑe ⁊ ſāguīe mee hūanitatꝭ Hoc em̄ ꝓpriū eſt amicꝭ meis vt comedāt ⁊ bibāt ⁊ inebriēt̉ chariſſimi. Can̄. v. vt corpꝰ meum comedāt ⁊ ſanguinē meū bibāt. ⁊ exꝑientia ī tima mea diuītate inebrient̉. Hoc em̄ ꝓpriū electoꝝ eſt. dic̄ haymo ſuꝑ Apoc̄. Surge ad mea exꝑimētalē cohītatiōꝫ. vt vbi ſū ego ⁊ tu ſis. qꝛ ex hac māducatōe mei tu manes in me ⁊ ego maneo ī te. Io. vj. tanqͣꝫ mihi iā incorꝑata. Ego quidē ī altiſſimis habito. ⁊ thronꝰ meꝰ ī colū. nū. Iō Surge o colū ba mea ꝓpt̓ exꝑientie tue ſimplicē fruitiōeꝫ ⁊ ſingularē. Solū em̄ querꝭ exꝑiēdo frui pre ſentia mea. Un̄ dixiſti. Renuit ꝯſolari aīma mea. memor fui dei ⁊ delectatꝰ ſū. Qd̓ expo nēs Greg. vj. moral̓. dic̄ ſic. Qui de tꝑalium amiſſiōe nō lugeo. d̓ tꝑaliū abūdātia ꝯſola ri neqͣqͣꝫ poſſum. ⁊ tn̄ memoria dei ſolū de lectatꝰ ſū. Si igit̉ tm̄ d̓lectat̉ ī ſola memoria dei. dicat cū Ber̄. Suꝑ mel ⁊ oīa eiꝰ dulcis pn̄tia Proꝑa. ꝓpt̓ exꝑiētie tue ꝑfectōꝫ ⁊ de iectatiōꝫ. Ꝙͣto ei ſpūales delitias plꝰ exꝑirꝭ tāto auidiꝰ appetꝭ eas. ꝓpera igit̉ veīre ad me fontē oīm delitiaꝝ. Nā etiā celeritas ī deſi derio mora ē. vt d̓t Seneca. O formoſa mea. ꝓpt̓ exꝑiētie tue radioſā multiplicatōeꝫ Exꝑiris eī me te viſitātē. pꝰ ꝑietē ſtātē. ꝑ cā cellos ꝓſpiciētē. ī mōtibꝰ ſaliētē. Can̄. ij. Itē exꝑiris me te alloquentē. te odore meo ſꝑ at tingentē. te reficiētē ⁊ amplexantē ⁊c̄. vt pi in cātico amorꝭ ꝑ totū. Un̄ Ber̄. ẜ. lviij. ſn Can̄. dic̄. Attēdite ſpōſe deuotōꝫ atqꝫ ſoler tiā ſiue exꝑientiā ꝙ vigili vtiqꝫ oculo.ſ. expe riētie obẜuat ſpōſi aduentū. ⁊ deinceps oīa ipſiꝰ intuet̉. Uenit em̄ illa. accelerat. approp at. adeſt. reſpicit. alloquit̉. ⁊ nihil hoꝝ momi toꝝ ſpōſe induſtriā fugit. Hec ille. Ueni ig tur ad exꝑientie tue cōſummatōem. qꝛ ficuſ ꝓtulit groſſos ſuos. In qͦ oſtēdit ſue viſita tionis dulce allectiuū. Quid ꝑ ficꝰ ꝯueniēti intelligi p̄t ꝓducentē fructū dulcedīs qͣꝫ pr̄ eternꝰ. pͥncipiū oīs dulcoris qͥ ꝓtulit nobi groſſos infinite dulcedīs ⁊ refectiōis.ſ. ꝟbi ſuū. ⁊ ſpm̄ ſcm̄. ꝯſub̓ales ⁊ coet̓nos. Uerb ſuū infinite dulcedīs ꝓtulit incarnatum. nob̓ eſſꝫ ī redēptiōꝫ. ⁊ panē ſuꝑſubſtātialen vt eſſet nob̓ in refectōꝫ. qͥ deſcēdit de celo no bis p̄paratꝰ. ⁊ habēs in ſe omne delectamē/ tum. ⁊ oēm ſaporē ſuauitatis. vt ꝑ ip̄m dul citer reficiamur ī via ne deficiamꝰ. ſꝫ ad eter nū pr̄em reducamur. Ecce d̓t hug. ſuꝑ pͥmū ange. hierar. Unū ferculū ꝓponit̉ ī mēſa dn̄i ſꝫ noli ꝯtēnere. Cōtinet em̄ in ſe oē bonum. Sꝫ hāc refectōꝫ nō oēs guſtāt. Ip̄a eī vna eſt ⁊ ſingl̓arꝭ. qꝛ cū aliena ⁊ extranea delecta tiōe ⁊ dulcedīe nō ꝑcipit̉. Dr̄ domeſtica. qͥa amicꝭ ⁊ familiaribꝰ tm̄ p̄parat̉. d̓r vnifica qͥa vnū ſecū efficit om̄s qͥbꝰ ſe ſumēdā ⁊ ꝑcipiē dā p̄bet. Hec ille. Ficꝰ etiā pat̓na ꝓtulit no bis ſpm̄ ſcm̄ ꝯſub̓alē ⁊ coet̓nū. qͥ eſt fons in finite dulcedīs. ſaliēs ī vitā et̓nā. Spūs ei meꝰ ſuꝑ mel dulcꝭ. d̓r Ecc̄i. xxiiij. A qͦ oīs du cedo emanat. Un̄ Gre. li. ix. moral̓. d̓t ꝙ vn ctio ſpūſſcī fac̄ ꝯtēnere inferiora ⁊ eleuat ad ſuꝑiora. ⁊ ꝙ dulcēdo eiꝰ h̓ ſentiri p̄t nō dici. Hūc groſſū infinite dulcedīs pr̄ nob̓ptulit dū nob̓ eū ī ſenſibilibꝰ ſignis miſit ⁊ qͦtidi uiſibilit̓ electꝭ mittit̉. qͥ itinerātes ꝑ ſeptē do na qͣſi ꝑ ſeptē dies. ⁊ ꝑ ſeptē r̄fectōes ſpūale nos ad ꝯuiuiū et̓noꝝ colliū ꝑducit. Unde Gre. j. li. mora. d̓t. ꝙ vnūqd̓qꝫ donū ſpūſſctī diē ſpūalē fac̄ in mēte ꝑ ſuā illumīatōꝫ. ⁊ ī qͣ libet die ꝯuiuiū fac̄ ꝑ ſuā dulcedinē. Intel lectus ī die ſuo ꝯuiuiū facit ⁊ p̄parat. qꝛ ī eo ꝙ audita penetrat reficiēdo cor tenebras ē illuſtrat. Sapiētia ī die ſuo ꝯͣuiuiū fac̄. quia mentē eternoꝝ ſpe ⁊ certitudine reficit. Con ſilium in die ſuo cōuiuiū exhibet. quia dum p̄cipitē eſſe ꝓhibet. ratiōe animū replet. For titudo in die ſuo conuiuiuꝫ facit. quia dum aduerſa non metuit trepidāti menti cibos Fo. CCXVI lētie apponit. Sciētia in die ſuo ꝯuiuiū rat. qꝛ in vētre mētis ignorātie ieiuniuꝫ . Pietas in die ſuo cōuiuiū exhibet. qͥa idis viſcera miſericordie oꝑbꝰ replet. Ti 2 in die ſuo ꝯuiuiū facit. quia dū premit ntē ne de p̄ſentibꝰ ſuꝑbiat. de futuro illā pei cōfortat. Hec ille. Et ſic itinerans rnitatē cōfidēter ⁊ velociter īcedit. Et ona ſanctiſpūs ſunt quedā ꝑfectiōes ꝑquas reddit̉ bene mobilis ad eter equendū. ⁊ exercitata ad experiēdū. qͥa om̄ia dijudicat. Ad cuiꝰ eternitatis ꝑientiā nos ꝑducat eterna ſapiētia dictꝰ deus Amen. Eptimū iter eter nitatꝭ ꝑ qd̓ ſpūs nr̄ venit ad intrī ſecū ſecretū ⁊ eternale maneriuꝫ dn̄i ih̓u eſt eternoꝝ meritoria ope iue deiformis.i. diuīe oꝑatiōi ꝯformiſ n̄ oꝑa nr̄a eſſent iter ad eterna. domi nus nō diceret Math̓. xvj. ſe reddituꝝ vni in oꝑa ſua Oꝑa em̄ illoꝝ ſequūt̉ illoſ icit Ioh̓. Apoc̄. xiiij. Ad maiorem aūt huiꝰ itineris noticiā habendā ſeptē ſūt notāda. Primo qͣre iter meritorie oꝑatio p̄cedētia itinera ſubſequat̉. Secūdo natura rōnalis ad hoc facta eſt ꝙ oꝑet̉. ⁊ eternū finē ꝑ hoc cōſequat̉. Tertio qua re homo ẜm duplicē naturā corꝑalē ſcilicet llē oꝑari denotet̉. Quarto qualiter o vtriuſqꝫ nature corꝑalis ſcꝫ ⁊ ſpūaliſ ormis efficiat̉. Quinto qualit̓ diuerſi gradꝰ vtriuſqꝫ oꝑationis vl̓ ſpēs diſtinguāt̉ xto qualit̓ ſpūs ꝑ vtrāqꝫ vitā ſcꝫ acti emplatiuā ad eterna ingrediat̉ Se mo qualit̓ ad veniendū ꝑ iter meritorie oꝑatiōis a dn̄o inuitet̉. Diſtinctio pͥma Rimo qualit̓ iſtud iter p̄cedētia ſeqͣ ytur. Notandū eſt ꝙ cū aliquis ī ſpū alibꝰ exercitatꝰ fuerit ad eterna dire ꝑ rectā rōnem vel intētionē. cū fuerit ī ribꝰ eternitatis expeditꝰ ꝑ frequentē me ditationē. cū fuerit ad eterna directꝰ ad lim pida ꝯtemplatōem. cū fuerit ad eterna īcli ſatus ꝑ feruidā dilectōem. cū fuerit de eter nis inſtructꝰ ꝑ multiplicē reuelationē. cum faerit eterna exꝑtus ꝑ dulcē p̄guſtationē. vt libꝰ patuit ſupra. quid modo reſtat ni eterna ingrediat̉ ꝑ deiformē ⁊ meritori aſū ouationē. Quid nā p̄dicta om̄ia valerēt ſi ea deiformis oꝑatio nō cōſummaret. Noͣ em̄ perfectū facit cognitio ꝟitatis niſi ſubſe quatur habitꝰ virtutis in oꝑatiōe. ait Hu go ſuꝑ. vij. angelice hierarchie. Et in libro d̓ tribꝰ dietis dicit ſic circa finē. Quid nobis ꝓdeſt ſi in deo cognoſcimꝰ maieſtatis celſi tudinē. ⁊ nullā nobis inde colligimꝰ vtilita tem. Si em̄ de illo intimo diuine ꝯtēplatio nis ſecreto reuertimur. qͥd nobiſcuꝫ afferre poterimꝰ niſi lumē exēplaris oꝑationis ⁊c̄. vt ſupra inꝓlogo diſ. v. quare iter meritorie oꝑationis rōnabiliter p̄dicta ſequit̉. Diſtinctio ſecūda Ecūdo ſciendū eſt ꝙ natura rōnaliſ ad hoc facta eſt vt oꝑatiōes propͥas oꝑet̉. ⁊ ꝑ hͦ gratia mediāte finē ſuuꝫ vltimū ꝯſequat̉ ꝓpter hūc em̄ finē cōditꝰ eſt homo. vt opꝰ ꝓpter qd̓ factꝰ eſt oꝑet̉. ⁊ nō ſo lum ne a vita eterna ſiue a ſuo fine excludat̉ ſꝫ etiā ne quaſi naturali ſua ꝑfectione pͥuet̉. Qd̓ lincon̄. cōmentator ſuꝑ. iij. angel̓. hiera. ſic oſtēdit dicens. Facta eſt rōnalis natura nō ſolū ꝓpter inherere deo ꝑ dilectōnē dei. ſꝫ etiā oꝑari ẜm ſacras ordinatōes bene ad ꝓ ximū ex dilectiōe ꝓximi. ⁊ ſi p̄dicto modo n̄ operat̉. tūc fine ꝓpter quē facta eſt caret. cuꝫ neutra dilectio ſine altera ꝑmāeat. ac ꝑ hoc caſſa ⁊ vana eſt. ⁊ ideo indigna ſubſiſtere. eti am ẜm exiſtentiā naturalē ei diuinitꝰ dataꝫ ꝓpter hmōi finē. Sic̄ em̄ ẜm apl̓m. qͥ non la borat nō māducet. ſic ome qd̓ opꝰ ꝓpter qd̓ factū eſt ſue negligētie vicio nō facit. exiſten tie ſue naturalis fulcimēto priuari debꝫ. vt videlicet plenitudinē integrā. ⁊ integritateꝫ plenā exiſtētie naturalis nō retineat. ſic pri mus angelꝰ ⁊ pͥmus homo nō oꝑantes ẜm ſacras ordinatiōes gratie ꝓprie. recedentes volūtarie ⁊ elōgantes ſe a ꝑ ſe ente ⁊ ꝑ ſe eſſe deciderūt in corruptionē natural̓ exiſtentie nō ꝙ ip̄a caderēt in penitꝰ non eſſe. ſed ꝙ ip̄a vt p̄tactū eſt a ꝓprie integritatis plenitudīe deciderūt. ⁊ ꝓpter auerſionē ab illo qui ſoluſ per ſe eſt ⁊ cōuerſionē ad aliud qd̓ ꝑ ſe nō eſt aut deficient̓ eſt. dicunt̉ magis non exiſtere qͣꝫ exiſtere. Hec ille. Et ideo non licet ocia ri a bono oꝑe. Ocia em̄ ſine lr̄is mors ē. ait Seneca. ⁊ viui hoīs ſepultura. Et Bern̄. ī ſermone ad ſolitarios dic̄. Nihil p̄cioſiꝰ tꝑe qꝛ ſicut capillus nō peribit de capite. ſic nec momentū ꝑibit de tꝑe quin oporteat redde re rōneꝫ. Igit̉ natura rōnalis facta ē vt oꝑe tur. ⁊ ꝑ hͦ finē ſuū ꝯſequat̉. De ſeptem itineribus eternitatis Diſtinctio tertia Ertio videndū eſt. ꝙ cū homo ꝯſtet ex duplici natura. corꝑali ſcꝫ ⁊ ſpūali ideo duplices oꝑationes debet ope rari. vt ẜm vtrāqꝫ naturā ad eterna paſſibꝰ oꝑationū dirigat̉ ꝑ intentionē rectā in finē vltimū qui eſt deꝰ eternus. vt ſic totꝰ homo cū tota familia ſua ſpirituali bene ordinet̉ ⁊ pacificet̉ ⁊ regnū efficiat̉ eterno deo. Niſi eī deus regnū ſuū in nobis habere poſſet. ni dixiſſet Luce. xvij. regnum dei intra vos eſt Hoc aūt regnū nō eſt eſca vel potus. ſed iu ſticia ⁊ pax ⁊ gaudiū in ſpūſancto. Iuſticia iuſtificas iudicia cordis ſiue ratōis. pax trā quillans imꝑia facultatis. gaudiū adimplēſ deſideriū volūtatis. Et Gregoriꝰ exponēs illud verbū dicit. Hec ſūt quaſi imago ⁊ ar ra ꝑhennis leticie futuri ſeculi. Iſtaꝝ oꝑati onum tā ſpiritualiū qͣꝫ corꝑaliū ordinē ⁊ di rectionē in finē ſcꝫ deū. bene oſtēdit ⁊ docet auctor libri de ſpiritu ⁊ aīma dicēs. Nobi lis eſt creatura aīma. Ciuitas nāqꝫ dei eſt. d̓ qua tā glorioſa dicta ſunt ꝙ ad imaginem ⁊ ſimilitudinē d̓i facta eſt. Hec ciuitas hieru ſalē merito appellata eſt. quia ad fruendū vi ſione illiꝰ pacis ſumme. q̄ facit vtraqꝫ vnuꝫ creata eſt. Mens eiꝰ paradiſus eſt. in qͣ duꝫ celeſtia meditat̉. quaſi in paradiſo volupta tis delectat̉. Domꝰ etiā ſummi patriſfamili as eſt aīma ꝓpter vnitatē moꝝ. Sponſa xp̄i ꝓpter dilectionē. Templū ſpirituſſancti pro pter ſanctificationē. Sequit̉. Ciuitas regiſ eterni. ꝓpter concordiā ciuiū. Et quia nulla eſt ciuitas abſqꝫ populo. diſpoſuit in ea con ditor noſter populū triplicis gradus. id eſt. ſapiētes ad cōſulendū. milites ad pugnan dum artifices ad miniſtrandū Tiues hu ius ciuitatis ſunt naturales ⁊ ingeniti ani me vigores tanqͣꝫ indigene. quorū diſtincti ſunt gradꝰ. Alij ſuperiores. alij medij. alij in ferioreſ. ad ſimilitudinē angelice hierarchie Superiores ſunt quidā intellectuales ſen ſus. medij rationales. infimi aīmales. quo rum hec differētia eſt. Animalis ſiue ſenſua lis appetit ſenſibilia. Rationalis diſcernit ⁊ diſcretionis oculo aſpernat̉ ea. Intellectu alis ꝑtrahit ea ad diuina. Sequit̉. Intelle ctuales igit̉ ſenſus ſunt tanqͣꝫ anime ꝯſilia rij dicētes ei. Deū time ⁊ mandata eius ob ſerua. ꝓpter hoc eſt enī omnis homo. Ratio nales ſunt milites qui hoſtes cōcupiſcenti arum īpugnant ꝑ arma iuſticie. Animales ſiue ſenſuales ſenſus ſunt tanqͣꝫ ruſticir ar tifices mechanici qui corꝑalibꝰ rudimenti inſiſtūt. ⁊ corpori neceſſaria miniſtrāt. Se quitur. Hanc triplicē vim aīme ſcꝫ ſenſualē rationalē ⁊ intellectualē philoſophi partes aīme vocauerūt. nō integrales ſed vtuales quia potētie eius ſunt. Hec om̄ia in libro n̄ dicto. Tota igit̉ iſta familia pacificata ⁊ q̄l bet in ſuū officiū ⁊ opus ordinata ⁊ directa ⁊ regi ſuo plene ſubiecta. om̄es extranei re gnum aīme turbātes eijciant̉ ⁊ excludātur Extranei aūt ſunt(vt dicit Richardꝰ libro quarto de cōtemplatiōe. c.xv) om̄es cogita tus tā vani qͣꝫ noxij qui nulli noſtre vtilitar ſeruiūt. ⁊ ſimiliter turba inordinatarūa ctionū ⁊ ſolicitudinū. quas om̄es oport cere. vt regis noſtri legibꝰ. ⁊ dilecti nr̄i am plexibꝰ quanto liberiꝰ tanto iocundiꝰ lice inherere. Qui abſterget omnē lachrymā oculis eorū. Ex his apparet ꝙ homo ſcd̓m vtrāqꝫ naturā debet operari. cū ẜm vtrāqꝫ ſit beatificabilis. Diſtinctio quarta Uarto videndū eſt. Cū Dyoniſi vij. eccleſiaſtice hierarchie dicat ꝙ ſcriptura edocemur ꝙ iā in hac vita deiformē vitā inchoamꝰ. quā in celo cōſui mabimꝰ. qualiter vtraqꝫ noſtra operat ſpūalis ⁊ corꝑalis deiformis.i. diuīe oꝑ ꝯformis efficiat̉. Niſi em̄ aliqualit̓ po nos deo pr̄i nr̄o ꝯformit̓ oꝑari tāqͣꝫ filij dn̄ nō dixiſſet. Eſtote ꝑfecti ſic̄ ⁊ pr̄ vr̄ celeſtꝭ ꝑ fectꝰ eſt. Math̓. Sic̄ em̄ imaginē dei pat nr̄i habemꝰ ī mēte vel tenemꝰ. ita etiā vt filij ſimꝰ. dēmꝰ ſil̓itudinē tenere in oꝑati Nā eiꝰ filij ſumꝰ cuiꝰ oꝑa facimꝰ. dicit dn̄i Io. viij. Un̄ ⁊ Dyoni. v. c. eccl̓hierar. dic. t. Uniꝰ cuiuſqꝫ hierarchice.i. bn̄ ordīate ꝑſo ne ꝑfectio ē. ad dei imitatōꝫ ẜm ꝓpriā oꝑat nē reductā eſſe. ⁊ fieri cooꝑatricē. qd̓ eſ us oībꝰ diuinā ingignit ꝯformitatē. ⁊ fac̄ re p̄ſentare diuinā oꝑatōꝫ ī ſeip̄o ẜm qd̓ po bile ē. Iuxta illd̓. j. Co. iij. Dei em̄ adiutore ſumꝰ. Notādū igit̉ ꝙ dyo. v. eccle. hierar dic̄ ne illumīatiōes diuīaꝝ oꝑatōnū ꝯfuſe ⁊ diſtincte videāt̉. iō tā angelici qͣꝫ eccl̓iaſti dus ſūt diuiſi ī pͥmas. medias. ⁊ vltīas ſan ctas oꝑatiōes ⁊ ordīes ẜm hierarchicas di ſcretiōes.i. ordinatas diſtinctōes. Et. cx. an gelice hierarch. dic̄. ꝙ vnaqueqꝫ mens bene ordinata tam angelica qͣꝫ humana habetin ſe primas. medias. vltimas. ſiue infimas Fo. CCXVII pdiationes ⁊ virtutes. ⁊ ſurſumactiones. in quas vnuſquiſqꝫ angelꝰ ⁊ homo hierar hicꝰ ⁊ bene ordinatꝰ percipit ẜm ꝓpriā capa qitatē deipurgationē ⁊ illuminatiōem ⁊ per fectionē que ſunt deiformes oꝑatōnes ope rari eſſe hierarchicos. id eſt. bene ordinatoſ ad ſimilitudinē angelice hierarchie. vt vide icet ẜm ſup̄mas oꝑationes ſimus bn̄ ordi nati ad deū. ẜm medias ſimꝰ bene ordinati ad noſmetip̄os. ẜm vltimas ſiue infimas ſi mus bene ordinati quantū ad exteriora. et ſicerimꝰ totaliter ordinati. ⁊ oꝑationes no eiformes ⁊ deo accepte erūt. quia ꝑ eaſ amur. illuminamur. ⁊ꝑficimur. ⁊ extūc ꝰ idonei ad purgandū illuminanduꝫ ⁊ endū alios diſpoſitiue. qꝛ ſumus coad s dei. qͥ ſolꝰ hoc facit effectiue. De hoc pra itinere tertio ⁊ quarto. Primo vt tanqͣꝫ bene ordinati deiformiter ope ur qͦ ad deū ad ſimilitudinē angelice hie hic. In qua(ſicut dicit Bernardꝰ. v. de ideratione) deꝰ in ſeraphin amat vt cha in cherubin noſcit vt veritas. in thro det vt equītas. Oportet etiā nos qͣn tum poſſumꝰ deū ſummū bonū diligamuſ. ummā veritatē cognoſcamꝰ. vt ſummaꝫ ritatē in nobis teneamꝰ. ⁊ ſic erimꝰ bn̄ or dinati quo ad deū ꝑ deiformes oꝑationes. Quia ſicut dic̄ Lincon̄. ſuꝑ angel̓. hierarch. Intellectꝰ humanꝰ in ſuo ſupremo gr̄a ad iutus habꝫ vt ferueat amore cū ſeraphin. lu ceat ſciētia cū cherubin. ſpiritualis factꝰ iu dicet om̄ia cū thronis Secūdo vt tanqͣꝫ ordinati circa noſmetip̄os deiformes tiōes oꝑemur ad ſimilitudinē medie an cehierarchie. In qua ſicut dicit Bern̄. vbi ſupra. Deꝰ dn̄at̉ vt maieſtas. operat̉ vt ꝟ tuet̉ vt ſalꝰ. oportet vt etiā nos om̄e im llens ꝑticipationē diuine dn̄ationis ſu emꝰ. vt oꝑa omniū v̓tutū ẜm gratiā no bis datā ſtudioſe agamꝰ. vt om̄ibꝰ inordīa tis mōtibꝰ r impulſionibꝰ potēter reſiſtamꝰ ellla vt poſſumꝰ inferioribꝰ cōmunicemus. eſicerimꝰ bene ordinati in nobis ꝑ deifor zoꝑationes. qꝛ ſicut dicit linconien̄. vbi ra. In media hierarchia noſtra oportet ꝙ dn̄emur cū dn̄ationibꝰ. vt fortes ſimꝰ cuꝫ irtutibꝰ. vt ordinati ſimꝰ cum poteſtatibꝰ. Tertio vt tanqͣꝫ bene ordinati ad exterio ra oꝑemur deiformes oꝑationes ad ſimili tudinē infime angelice hierarchie. In qͣ de us vt dicit Bernardꝰ vbi ſupra. regit vt pͥncipium. reuelat vt lux. aſſiſtit vt pietas. opor tet vt om̄ia exēplariter ad primū principiuꝫ reuocemꝰ. vt lumē veritatis verbis ⁊ factis: alijs oſtēdamus. vt oꝑa pietats omnibꝰ de uote exhibeamꝰ. ⁊ ſic erimꝰ ordinati quo ad exteriora ꝑ deiformes operatōes. quia ſicut dicit Linconien̄. vbi ſupra. In vltima no ſtra hierarchia oportet vt pͥncipemur cū pͥn cipibꝰ ſcꝫ media ad primū principiū reducē do. vt reuelemus veritatē cū archangelis. ⁊ pie aſſiſtamꝰ indigēti cum angelis. Vt igit̉ dicit Dyoniſiꝰ. v. ca. eccleſiaſtice hierarchie. diuinitas celeſtes animos pͥus naturaliter mūdat. poſtea illuminat. ⁊ illuminatos per ficit. ad oꝑationes ꝑfectionis deo ꝯformes Hec ille. Diſtinctio quinta Uinto vidēdū eſt qualiter in vtriſ qꝫ operatiōibꝰ diuerſi gradꝰ vel ſpe cies diſtinguant̉. Sed qꝛ de oꝑatio nibꝰ ſpiritualibꝰ ꝓut reſpiciūt vitā ꝯtempla tiuā ſupra dictū eſt in tertio itinere diſtincti on quarta de gradibꝰ cōtemplatiōis. Id̓o modo dicendū eſt de gradibꝰ oꝑationū. ꝓ ut reſpiciūt vitā actiua. Et primo dicēdum eſt de gradibꝰ operationū virtualiū ꝓut or dināt̉ ad proximū. Secūdo vt ordināt̉ in ꝓ priū ſubiectu. ⁊ tertio ꝓut ordināt̉ ad deum Gradꝰ operationū virtualiū ꝓut modo loquor de virtutibꝰ. cōſiſtunt in quattuor ꝟ tutibꝰ cardinalibꝰ. quaꝝ quelibet habꝫ plu res gradꝰ. vt oſtēdit Macrobiꝰ libro pͥmo de quattuor virtutibꝰ. vbi recitat dicta pla tonis. qui diſtinguit qͣttuor genera virtutū. quaꝝ quedā dicunt̉ politice. quedā purga torie. quedā purgati animi. quedā exempla res. Prime ordināt hominē quo ad ꝓximū ſecūde quo ad ſubiectū ꝓpriū. tertie quo ad deū. quarte ꝑficiūt alias. Politice ſunt qͥ bus boni viri reipublice cōſulunt. vrbē tu entur. parētes venerant̉. liberos amāt. ꝓxi mos diligūt. ciues ſuos bene gubernant. Purgatorie virtutes ſunt inquantuꝫ ab his animū ad diuina trahūt Purgatiani mi virtutes ſunt inquantū animū innixum diuīs expeditū tenēt. Exēplares ſiue hero ice ſunt q̄ in ſolo d̓o ſūt. nō vt in nob̓ ſꝫ incō parabilit̓ excellētiori mō a qͥbꝰ oēs ꝟtutes ī nos influūt ⁊ oꝑant̉ ⁊ ꝯſiſtūt. Notādū eſt igit̉ ꝙ macrobiꝰ ibidē quālibet iſtaꝝ ꝟ̓tutū diſtinguit ⁊ diffinit. ꝑ qͣs diffinitōes patent eaꝝ gradus ſiue ſpęcies et proprietates. De ſeptem itineribus eternitatis Primo igit̉ diffiniens prudentiā primaꝫ ⁊ virtutū cardinaliū vt eſt virtus politica di cit. Prudētia eſt ad ratiōis normā vniuer ſa dirigere. Secūdo vt eſt virtus purgato ria diffinit eā ſic. Prudentia eſt mūdū iſtuꝫ ⁊ om̄ia que in eo ſunt diuinoꝝ cōparatione deſpicere. Tertio vt eſt virtꝰ purgati aī diffi nit eam ſic. Prudētia eſt diuina nō quaſi in electiōe alijs p̄ferre. ſed quaſi nihil aliud ſit intuere. qd̓ ꝑfectoꝝ eſt. Exemplarꝭ aūt pru dentia vt eſt in deo. eſt ip̄a mens diuina. vel diuine mētis regula. qua diſponit vniuerſa in celo ⁊ in terra. Hec ille. Ex his apparere poteſt ꝙ pͥmus gradꝰ prudētie vt eſt virtꝰ po litica facit finē in om̄ibꝰ rationabilit̓ opera ri. ⁊ cū hominibꝰ honeſte ꝯuerſari. Secun dus gradꝰ prudentie vt eſt virtꝰ purgatoria mentē altiꝰ erigit. qꝛ dū mūdana deſpicit. et na ſiue celeſtia prudēter appetit. Tertiꝰ gra dus prudētie vt eſt virtꝰ purgati animi mē tem pleniꝰ ꝑficit dū eā in eternis figit. quia ſola eterna appetit. Exēplaris aūt prudētia que in ſolo deo eſt p̄dictos gradus inchoat deducit ⁊ cōſummat. qꝛ om̄is prudētia ꝟa a deo eſt. vt patet. Secūdo Macrobiꝰ ſe cundā virtutē cardinalē.ſ. fortitudinē diffi nit. Et pͥmo vt eſt virtꝰ politica dicens. For titudo eſt que habet mentē ſuꝑ metū erige re ⁊ nihil niſi turpia formidare. Secūdo vt eſt virtꝰ purgatoria diffinit eā ſic. Fortitu do eſt anima nō terreri corꝑis cruciatu du ctu ph̓ie p̄cedente. Tertio vt eſt virtꝰ purga ti animi. eſt paſſiones nō vincere. ſed animo penitꝰ ignorare. Exēplaris fortitudo que in deo eſt. eſt ꝙ ſꝑ idē eſt. nec vnqͣꝫ mutatur Ex his patere poteſt ꝙ pͥmus gradꝰ fortitudīs vt eſt virtꝰ politica hominē facit oēm timo rem ꝓ vtilitate reipublice poſtponere. ⁊ tur pia formidare. Secūdus gradꝰ fortitudīs vt eſt virtꝰ purgatoria. mentē magis confor tat vt nulla pena tꝑalis eā terreat. qꝛ ad ſo la eterna fortiter anhelat. Tertiꝰ gradꝰ forti tudinis vt eſt virtꝰ purgati animi. mentem in eternis figit. quia cū om̄ia cōtraria vice rit. repugnare om̄ino ⁊ cōfidenter ꝯtemnit. Exemplarꝭ aūt fortitudo que in deo eſt p̄di ctos gradꝰ inchoat. deducit. ⁊ conſummat. Ip̄a em̄ attingit a fine vſqꝫ ad finē fortiter. ſuauiter diſponēs om̄ia. Tertio Macro bius virtutē cardinalē tertiā. ſcꝫ temꝑanti am diffiniēs primo vt eſt virtus politica di cit ſic. Temꝑantia eſt virtꝰ que ī nullo moderationis metā excellit. Secūdo vtex tus purgatoria diffinit ſic. Tꝑantia ē relinquere niſi quantū natura reqͥrit. Ter tio temꝑantia vt eſt virtꝰ purgati animi eſt terrenas cupiditates nō reprimere. ſed ob liuiſci. Exemplarꝭ autē tēperantia que ī d̓o eſt. ſic eſt ꝙ in ſe ꝑpetua intētione ꝯuerſa et Ex his apparet ꝙ pͥmus gradus temperan tie vt eſt virtus politica hominē ab exceſſu ⁊ defectu cuſtodit. quia ei mediū virtutis in om̄i oꝑatione oſtēdit. Scd̓s gradꝰ tempe rantie vt eſt virtꝰ purgatoria mentē ad eter na perfecte dirigit quia omnē ſuperfluitatē rerū grauantiū firmiter excludit. Te gradus tēperantie vt eſt virtus purga mi mentē eternis infigit. quia cōcupiſcenti am om̄is inordinati cōcupiſcibilis penitus extīguit. Exemplarꝭ autē tēperantia que in deo eſt p̄dictos gradꝰ temperātie inchoat. deducit. ⁊ perficit. quia om̄i creature nun rum. pondus. ⁊ menſurā tribuit Quar Macrobiꝰ virtutē quartā cardinalē. ſcꝫ iu ſticiā vt eſt virtus politica diffinit dicēs Iu ſticia eſt mundū iſtū deſpicere. ⁊ ſeruare vni cuiqꝫ qd̓ ſuū eſt.ſ. ſibijpſi. ⁊ ꝓximo ⁊ d̓o. Se cundo iuſticia vt eſt virtꝰ purgatoria eſt ad verā ꝓpoſiti viā ꝯſentire. Tertio iuſticia vtē virtus purgati animi eſt cū diuina men petuo federe ſociari. Exēplaris iuſticia deo eſt. eſt ꝙ ꝑhenni lege a ſuꝑna ſui operis ꝯtinuatione nō flectit̉. Hec ille. Ex his pa tet ꝙ pͥmus gradꝰ iuſticie vt eſt virtꝰ polit ca hoīem ab oī iniqͥtate cuſtodit. ⁊ cū om̄ibꝰ pacifice ꝯuerſari docet. Secūdꝰ gradꝰ iuſti cie vt eſt ꝟtꝰ purgatiua mentē ad et̓na dire cte trahit. qꝛ iuſto ordini recte rōis ꝑfctē cō ſentit. Tertiꝰ gradꝰ iuſticie vt eſt virtꝰ pur gati aī mentē in eternis figit. qꝛ illā cuꝫ deo petuo ſociat federe. Exemplarꝭ aūt iuſticia vt in deo ē p̄dictos gradꝰ inchoat. deducit ⁊ ꝑficit. que omnē creaturā ꝑpetua ⁊ inflex bili lege iuſte regit. Ex his aliqualit̓ pꝫ quē gradꝰ oꝑationū virtualiū different̉ ſunt in actiuis ⁊ ꝯtēplatiuis. ⁊ qͣliter ꝑ virtutes. vt ſunt v̓tutes politice hō ordinat̉ i oꝑatōis ſuis qͦ ad ꝓximū. ꝑ v̓tutes vt ſunt purgate rie ordinat̉ quantū ad ſeip̄m. vt ſunt vti purgati animi quantū ad deū. Alias vir tes exēplares q̄ in deo ſunt ſolo ꝑficiunt ym magis ⁊ minus. ꝓut oꝑantes in fide ⁊ cha ritate opera lucis. eas ꝑfectiꝰ vel minus pe cte ꝑticipāt vel imitant̉. Fo. CCXVIII Diſtinctio ſexta Exto videnduꝫ eſt qualit̓ ꝑ vtraſqꝫ oꝑationes.ſ. interiores ⁊ exteriores hoīs. ſiue vite actiue ſiue ꝯtēplatiue nanꝰ ad intrinſecū ⁊ eternale mane īgrediat̉ De qͦ notandū eſt ꝙ ſic̄ ꝑſper in libro de vita ꝯtēplatiua. Licet vita actiua ⁊ ꝯtēplatiua itineribꝰ diſparibꝰ incedāt. ad eandē patriā tn̄ tendūt. Actiua ait ꝓſper habꝫ ſolicitū curſum. ꝯtēplati obꝫ gaudiū ſempiternū. qd̓ nō auferet̉ ab ea in eternū Itē in ꝯtēplatiua vita regnū in actiua regnū acqͥrit̉. Hec.ſ. actiua eplurimoꝝ bonoꝝ copia opeꝝ pulſa nuā. Hec.ſ. ꝯtēplatiua vocat ꝯſummā dos in patriā. In hac ſcꝫ actiua ꝯtēnit̉ mū dus. in illa videt̉ deꝰ. Hec ille. Cū his ꝯcor ugꝰ in ẜmōe de dedicatōe tēpli. vbi di Sic malis oꝑbꝰ qͣi quibuſdā vectibꝰ s vite nob̓ ianua claudit̉. ita abſqꝫ du onis oꝑbꝰ aperit̉. igit̉ nō ſoluꝫ bonis hoīs interiorꝭ ſꝫ etiā bonis oꝑbꝰ ho s exteriorꝭ ꝑuenit̉ ad eterna. qꝛ deꝰ red nicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua Oꝑa eī illoꝝ ſequū tur illos. Apoc̄. xiiij. Qui bona oꝑa facit qͥd alid̓ qͣꝫ ad eterna qͣſi quibuſdā paſſibꝰ tēdit qui eternā vitā querimꝰ. qͥd aliud qͣꝫ q̄dā era agimꝰ ꝑ q̄ ad patriam feſtinamꝰ. ait Grego. xxij. moral̓. Quia qͣꝫuis ī vſu operis ſit tꝑalitas. tn̄ in intētione dꝫ eſſe eternitas. Et notādū. ꝙ ſicut ꝑ oꝑa interiorꝭ homi t ꝑ ꝯtēplationē qn̄qꝫ fit q̄daꝫ p̄libatio e vite. ita ⁊ ꝑ oꝑa exterioris hoīs fit in liqn̄ ſil̓itudo aliqua vel imago et̓ne vite t dic̄ Bern̄. in li. de amore dei. vbi dic̄ ſic lc̄ in ſanctitate vite ⁊ hoīs interiorꝭ ꝯtem platōe ⁊ fruitiōe diuinitatꝭ iā future vite btī tudinē p̄libare ī hac vitā vidēt̉ ⁊ imitari. ſic etiā de corpoꝝ ip̄oꝝ glorificatiōe quā plene ꝑcepturi ſunt in hac vita nō nihil ꝑcipiūt cepta em̄ illa gr̄a quā habitātes in vnū in deo ⁊ deo in ſeip̄is fruunt̉ ip̄iꝰ car ſentiūt viciſſe om̄es ꝯtradictiōes. vt vniuerſa ſubſtātia carnis non ſit eis niſi in ſtrumentū boni oꝑis. Nā ⁊ ſi ipſiꝰ miſerijs ⁊ infirmitatibꝰ ꝯtabeſcūt. ex hͦ ipſo in interiori fortiꝰ ꝯualeſcūt. qn̄ em̄ infirmor. tunc orſum ⁊ potēs. ait apl̓s. Sequit̉. Sen ſus ip̄i nouā ꝑcipiūt quandā ⁊ ꝓpe ſpūalē gͣ liamoculos ſimplices ⁊ aures obtēperātes ⁊ aliquādo in feruore oratiōis tanta cordis ignota quadā fragrātia inſpirat. tāti guſtꝰ ⁊ fi nō guſtando ſuauitas. tanta ꝑ mutuum tactū ſpūalis charitatis incentiuū. fit vt vi deant̉ ſibi intra ſeip̄os ſpūalis gratie cuiuſ dam voluptatꝭ gerere ꝑadiſum. Uultꝰ etiā ⁊ totiꝰ corporis cōpoſitione. vite ⁊ morum ⁊ actuū decore. mutue etiaꝫ ſeruitutis in illis deuotis exhibitiōibꝰ ⁊ pijs ſuſceptiōibꝰ cu iuſdā gratie beneplacito ſibi ꝯueniūt inuicē ⁊ cōuiuūt. vt vere ſit cor vnū ⁊ aīma vna. Ni miꝝ corpoꝝ ſuoꝝ gloriā iā hic inchoant vel inijciāt. ⁊ puritate cōſcientie ⁊ intime cōuer ſationis gratia ꝑfecte habituri eā in futura ⁊ phenni vita ꝓnūciant. Hec Bernardus. Poteſt gͦ humanꝰ ſpūs dicere. Ingrediar ī locū tabernaculi tui. Diſtinctio ſeptima Eptimo videndū eſt qͣliter ſpūs hu manꝰ ad veniendū ꝑ iter deiformis actiōis ſiue meritorie oꝑatiōis ad ī trinſecū ⁊ eternū maneriū dn̄i Ih̓u. ab ipſo amoroſe inuitat̉ dicēte Cant̓. v. Surge ꝓ pera amica mea. formoſa mea. colūba mea. ⁊ veni. Dic̄ igitur. O amica mea ꝓpter oꝑa tionis mee hierarchicā imitatiōem. Can. v. Amica inqͥt mea. qꝛ manꝰ tue ſtillāt mirram Qd̓ exponēs vercel. dic̄ ſic. ꝙ ꝑ manꝰ ſtillan tes mirrā ſignāt̉ oꝑatiōes hierarchice ordi nate. Nā ſic̄ deꝰ ſtillat dona gr̄aꝝ ⁊ ꝑfectōeꝫ oꝑationū pͥme angelice hierarchie ⁊ illa īſtil lat medie. ⁊ media vltīe. vt pꝫ ꝑ totā angl̓icā hierarchiā. ita aīa ī ſuo ſup̄mo a d̓o recipiēſ ſuā ꝑfectiōꝫ ſuaꝝ oꝑationū circa ſuꝑiora. et illa ſtillat ī mediā ꝑfectionē ſuaꝝ oꝑationuꝫ circa ſuꝑiora. ⁊ illa ſtillat ī mediā ꝑfectionē ſuaꝝ oꝑationū reſpectu īterioꝝ. ſic ⁊ illa ſtil lat ī vltimā mētis hierarchiā ꝑfectōꝫ ſuarū oꝑationū reſpectu exterioꝝ. ⁊ hͦ eſt ſtillatio gͣ tuite mirre q̄ oꝑatiōes p̄ſeruat a putredine vane laudis. ⁊ fetore hūani fauorꝭ Sur ge ꝓpt̓ oꝑatiōis tue on̄ſionē rectā. vt pr̄ cele ſtis honorificet̉. ⁊ ꝓximꝰ edificet̉. qꝛ oꝑa tua ſunt plena corā d̓o meo. Apoc̄. iij. Oꝑa ſūt plena corā deo vt Haymo ait qn̄ ꝟtutes da te vicijs non cōmaculātur. et exterius hu mana gloria nō queritur. Plenitudo enim legis eſt dilectio. ait apoſtolꝰ Romano. xiij. O columba mea ꝓpter operū tuoꝝ fecundā parturitionem. Quaſi em̄ columba que eſt auis fecunda. aquas ſteriles mundi fugiēs ⁊ ad meū intrinſecū ⁊ eternuꝫ maneriū qua ſi ad archam ſalutis confugiēs portans ra mū oliue virētibꝰ folijs.i. amoroſā volūtatē De ſeptem itineribus eternitatis plenā oꝑbꝰ bonis. ibi vt colūba fecunda in foraminibꝰ petre nidificās eterna ſecura ꝑ turis oꝑa lucꝭ. Un̄ Ber. ſuꝑ Can̄. exponēs illud v̓bū dic̄ ſic. O amica mea. ſi quietē de ſideras. ſi ſecuritatē affectas. ſi fecūditatem amas. aſſume pēnas ſic̄ colūba ⁊ volās nidi fica in vulneribꝰ ih̓u xp̄i. nuſqͣꝫ qͥes gratior. nuſqͣꝫ ſecuritas tutior. nuſqͣꝫ fecūditas vbe rior. vbi hauries quod pullis mīſtres. Pro pera. ꝓpt̓ oꝑatiōis tue ſpūalē refectōꝫ. Dicit em̄ Orige. ſuꝑ Can̄. De natura boni operꝭ eſt ꝙ ad ip̄iꝰ multiplicatiōꝫ multiplicet̉ etiā dilectio ⁊ delectatio. ⁊ qͣſi quoddam ꝯdimē tū tibi ſpūalis cibi eſt hilaritas bn̄ oꝑatiua Nā bonū oꝑatū facit dulcedinē in guſtu et gaudiū in corde. Et Grego. xxj. moral̓. dic̄. Comedere aīe eſt bonis oꝑbꝰ ſatiari Er go ꝓpera. O formoſa mea. ꝓpter opeꝝ tuorū deiformē ordinatiōꝫ. Deiformis aut ordīa tio vt dic̄ Lincon̄. ſuꝑ. iij. angel̓. hierarchie. eſt renouatio ſpūs rōnalis. ⁊ ꝯfortatio ip̄iꝰ ꝓut poſſibile eſt ẜm tria.ſ. amorē. ſcientiā. et oꝑationē ad deū. ad qd̓ deiforme attīgit nō ſtra poſſibil̓ aſſimilatio ad ip̄m. vt amor re ferat̉ ad ſpm̄. ſcīa ad filiū. oꝑatio ad patrem Sequit̉. Eſt em̄ in nob̓ pͥmo amor boni in genere. deinde ſcīa bonoꝝ ī ſpecie. de quibꝰ ꝓcedit in oꝑationē ſingulariū bonoꝝ ſcito rū ⁊ amatoꝝ. Et qͣſi ꝯcludit dicēs ꝙ rōnaliſ creatura dꝫ vt poſſibile eſt ẜm amorē. ſcīam ⁊ oꝑationē deo aſſimilari. ⁊ ad eiꝰ imitationē reduci deiformit̉. Et veni. ꝓpt̓ oꝑatiōis tue plenā remuneratōꝫ. Merces em̄ mea mecū eſt. dare vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua. Apoc̄. vltimo Ueni gͦ ad me de libano ſpōſa mea. veni co ronaberꝭ. Can̄. iiij. Hoc v̓bū exponēs ꝟcel dicit. Ꝙ oēs tres hierarchie ſpōſe cādore lu cis eterne ꝑfuſe ſunt. qͣſi mōtes eleuati. ⁊ iō ī libanū ꝯuerſe ſunt. qͥ interp̄tat̉ cādidatio. qͣ reter d̓r veni. Primo igit̉ d̓r. veni ſponſa mea de infima hierarchia tua. q̄ ꝑfuſa eſt lu mine ꝟtutū politicaꝝ. ꝑ qͣs charitate iā for matas oꝑarꝭ ordinate circa oīa exteriora ex emplo ⁊ doctrina alios ad me reducendo. Scd̓o veni de media tua hierarchia q̄ ꝑ fuſa eſt lumīe ꝟtutū q̄ dicunt̉ purgatorie. ꝑ qͣs oꝑaris ordinate circa oīa tua interiora. habitꝰ ꝟtutū ⁊ donoꝝ deiformit̉ exercendo ⁊ ꝓficiēdo. vt dictū eſt. Tertio veni de ſu p̄ma tua hierarchia q̄ ꝑfuſa eſt lumīe ꝟtutū que dicūt̉ purgati aī. ꝑ qͣs oꝑaris ordinate circa ſuꝑiora deū ſincerit̓ ꝯtemplādo ⁊ forti ter amādo. ⁊ ſurſū tēdēdo vt coronerꝭ. Pro oꝑbꝰ em̄ infime hierarchie coronaber co rona gaudioſa. Un̄ Ecc̄i. l. Circa te corono fratꝝ qͣſi plātatio cedroꝝ in mōte libano qꝛ de om̄ibꝰ ꝑ exēplū ⁊ doctrinā tuā conuerſis gaudebis. Secūdo ꝓ oꝑbꝰ medie hierar chie coronaberꝭ corona ſpecioſa. Un̄ Apo calip̄. xij. In capite eiꝰ corona. xij. ſtellaru Per duodenariū ſignat̉ vniuerſitas ꝑfectō nis alicuiꝰ. vt pꝫ ꝑ Augꝭ. in li. de ciuitate d̓i. Tertio ꝓ oꝑbꝰ ſup̄me hierarchie corona beris corona gl̓ioſa interminabil̓ eternitat Un̄ Prouer. xxvij. Corona tribuet̉ ei ī gene ratiōe ⁊ generatiōꝫ.i. in ſempiternū. Coro na nec hꝫ pͥncipiū neqꝫ finē ī figura. ⁊ ſignat eternitatē. q̄ nec fine nec pͥncipio clauditur Ueni igit̉ ſpōſa mea. qꝛ mihi ⁊ tibi oīa cōia ſunt. Un̄ Bern̄. ẜmone. vij. ſuꝑ Can̄. d̓ Nō ſunt inuenta eq̄ dulcia ꝟ̓ba quibꝰ j aīe qͣſi dulces adinuicē expͥmūt affectꝰ quē admodū ſpōſus ⁊ ſpōſa. quibꝰ qͥppe oīa cōia ſunt nihil ꝓpriū. nil a ſe diuiſum hn̄tibꝰ. vna vtriſqꝫ hereditas. vna domꝰ. vna mēſa. vnꝰ thorꝰ. vna caro. ⁊ ẜm apl̓m. deꝰ ⁊ aīa vnꝰ ſi ritꝰ. Ultimo dn̄s ſubiūgit huiꝰ ſctē imitati nis dulce allectiuū dicēs. Ueni. qꝛ vinee flo rētes odorē dederūt. qͥ odor iſtiꝰ itinerꝭ me diū facit odorifeꝝ. ⁊ fugat ⁊ expellit venena ta. Quid aūt ꝑ vineas florētes ⁊ odorē ſpar gētes ꝯueniētiꝰ intelligit̉ qͣꝫ fecūde mētꝭ po tentie ⁊ capacitates odorifere illiꝰ ſapideſa piētie pr̄is. q̄ eſt vera vitꝭ. Ioh̓. xv. quā pi leſtis agricola in mētibꝰ humanis q̄ in or vineaꝝ ſacrꝭ inſpiratiōibꝰ plātat. ſacramē vegetat. ⁊ bonis oꝑbꝰ maturat. ꝓut gͣdat ip̄am vineā excolit vt fructificet. Un̄ Hi go lib̓. iij. de archa nōe dic̄ ſic. Hoc eſt vere li gnū vite vbū patris. ſapīa dei q̄ inc ſanctoꝝ tāqͣꝫ in ꝑadiſo inuiſibiliter timorē ſeminat̉. pꝰ ꝑ gr̄am rigat̉. ꝑ dolor morit̉. ꝑ fidē radicat̉. ꝑ deuotiōeꝫ germinat ꝑ cōpunctiōꝫ orit̉. ꝑ deſideriū creſcit. ꝑ cl ritatē roborat̉. ꝑ ſpem viret. ꝑ circūſpect frōdet ⁊ extēdit ramos. ꝑ diſciplinā flo vtutē fructificat. ꝑ patientiā matureſcit. per mortē carpit̉. ꝑ ꝯtēplatiōem cibat. Hecille. Cū igit̉(vt dic̄ Dyoni. iiij. eccl̓i. hierar. Is qͥ eſt ꝟa ſapiētia patris ſit fontana copia ſu ſceptionū diuinaꝝ ſuauitatū. ⁊ refundat de plenitudine ſua diuiniſſimas fragrācias ſi ue odores ad deiformes ītelligētias. in qͣt mētes ſuauit̉ delectate. ⁊ ſctīs ⁊ odorifers Fo CCXIX eptionibꝰ adimplete vtunt̉ intelligibili ēto. penetrāte ad intimos ſuos intelle les ſinꝰ ẜm ſuā diuinā ꝑticipatiōeꝫ. bn̄ riū diſtributionū. planū eſt ꝙ hi qͦs ſa uida ſapiētia inhabitat ſacris ſuſceptionibꝰ quaſi vinee florētes fecundant̉. habitꝰ virtu m ⁊ fructibꝰ bonoꝝ opeꝝ ꝑficiuntur. ⁊ ſic ſuaues odores alijs dant qͦt exēpla odo riferoꝝ opeꝝ euaporāt. Unde Paulus. ij ad Chor̄. ij. dicit. Deo aūt gratias qͥ odorē noticie ſue manifeſtat ꝑ nos ī om̄i loco. Bo nus em̄ odor xp̄i ſumꝰ his qui ſalui fiūt. qui hnono odore recreant̉. ⁊ his qͥ pereūt qui bo num odorē abominant̉. ſicut bufones bo num odorē vinee florētis. De hoc odore re quire ſupra itinere. vj. Uinee igit̉ florētes di cunt̉ fecūde mētꝭ potētie. ⁊ capacitates odo rifere quas celeſtis agricola inhabitās ⁊ ex colens fac̄ eas floridas ⁊ odoriferas. Flori sꝑ verbū veritatis. odoriferas ꝑ ſpm̄ ca tis. Dyoniſiꝰ ſcd̓o de diuīs noībꝰ. ca. ij. it ſic. Ꝙ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctus qͣſi quedā pul atiōes a patre originē habēt. ⁊ quaſi qͥdā res ⁊ ſuꝑſubſtātialia lumīa ab ip̄o lumīe vel patre luminū exiſtūt. Unde agricola ce leſtis dicit. Ueni auſter ꝑfla ortū meum. vt fluāt aromata illiꝰ. Qd̓ verbū exponēs ver cellen̄. dicit. Spōſa hic inuitat̉ ad ꝑfectiōeꝫ hierarchice oꝑationis Auſter em̄ eſt vētus calidus ⁊ purꝰ. ⁊ ꝑ eū poteſt intelligi v̓bum quantū ad puritatē veritatꝭ. ⁊ ſpūſſanctꝰ qͣn tum ad calorē charitatis. dicit igit̉ agricola celeſtis. Ueni auſter. ꝑfla ortū meū. id eſt. ſu ā hierarchiā quā ſpecialiꝰ zelo tāqͣꝫ or voluptatꝭ fecundam oꝑbꝰ veritatis ⁊ feris exēplis. vt ꝓducant vinū germi ẜgines ⁊ virgineas mētes. ⁊ aromata eꝑticipatiōes luminū odoriferorū fra grantꝭ mētis fluāt hierarchice. id eſt. fluan de ſuma mētis hierarchia in mediā. ⁊ d̓ me dia in infimā. vt ſic mens exerceat̉ ad perfe n hierarchice oꝑationis. ſcꝫ vt fortiter ſſanter extēdat̉ ſurſum ad deū ad hau riendū diuinū odorifeꝝ lumē. qd̓ vineā ma ecūdat ⁊ ꝑficit. ⁊ ſecūdo hauſtū lumen ſeꝝ firmiter in ſe cuſtodiat et exerceat. Tertio illud lumē odorifeꝝ alijs om̄ibꝰ ſi ne decremento lumīs ſui veris doctrinis et odoriferis exēplis cōmunicet vt dicere poſ ſit illud Ecc̄i. xxiiij. Ego ſicut vitis fructifi caui odorē ſuauitatꝭ. Tota igit̉ trinitas haſ vineas inhabitat. pr̄ ī mēoria oꝑarios ad la borādū excitās ſacrꝭ īſpiratōibꝰ. filiꝰ ī intelli gentia oꝑarios ad prudēter laborandū cla ris veritatibꝰ illuminās. Spūſſanctꝰ in vo luntate oꝑarios ad laborandū exemplarit̓ feruidis affectionibꝰ inflāmans. Unde ori genes ſuꝑ Can̄. vj. c. dicit ſic. Delicioſus in tuitꝰ memorie ꝑ patrē cōfortate. intelligētie ꝑ filiū illuminate. ⁊ volūtatis ꝑ ſpūmſctūm expedite ad oꝑandū. qꝛ deo exiſtēte in vine is engaddi tāto ero remotior. qͣnto ſterilita ti ꝓpinquior. Et ibidē dicitO amica mea cō uertere in requiē tuā.i. ī deū tuū. vt in te tāqͣꝫ in ſpeculo imaginē ſuā expreſſiuā rep̄ſentet in te ineffabiliter delectet̉. ⁊ familiariter cō gratulet̉. te eleuet innouādo. te innouet de corādo. te decoret amādo. te amet inhabitā do. te a caſu futuro p̄ſeruet p̄cauēdo. ⁊ te le tificet de ꝯuerſione gratias agēdo. Hec ille. Spūs igit̉ noſter ad venienduꝫ iam a dn̄o amoroſe inuitatꝰ. ⁊ ex hoc ad ambulādū p̄ dicta itinera eternitatis vigoroſe animat̉. et amoroſe ⁊ gratioſe a patre tractꝰ competent̓ petit dilectū inuitantē hoꝝ itineꝝ eſſe ſociū ducē. ductorē ⁊ cōuerſatorē. quia ip̄e eſt via veritas ⁊ vita. Ioh̓. xiiij. Ip̄e eſt via ꝑ quaꝫ imus. Iſa. xxx. Hec eſt viā ambulate in ea. Et Auguſtinꝰ ſuꝑ Ioh̓em dicit ſic. Uerbū aſſumēdo hoīem factū eſt via. ambula ꝑ ho minē ⁊ ꝑuenies ad deū. Ip̄e eſt ꝟitas ꝑ quā ꝑueniemꝰ. qꝛ ꝟitas eſt finis enigmatuꝫ. Un̄ Ioh̓. pͥma cano. c. iij. Uidebimꝰ eū ſicuti eſt. Neqꝫ patrē quis nouit niſi filiꝰ ⁊ cui volue rit filiꝰ reuelare. Ip̄e eſt vita in qua ꝑmane bimꝰ in eternū. Prouerb̓. viij. Qui me inue nerit. īueniet vitā.ſ. eternā Dicit igit̉ ſpiritꝰ amans cōfidēter illud verbū Canticoꝝ. vij Ueni dilecte mi ad ſitibundā eternoꝝ inte tionē. quantū ad iter primū.ſ. recte intētiōis ingrediamur in agrū ꝑ deuotā eternoꝝ me ditatiōem. quantū ad iter ſecundū. cōmore mur in vallibꝰ ꝑ limpidā eternoꝝ ꝯtempla tionē quantū ad iter tertiū. mane ſurgamꝰ ad veniendū ꝑ inebriantē eternoꝝ dilectōꝫ quantū ad iter quartuꝫ. Uideamꝰ ſi vinea floruit. ꝑ pullulantē eternoꝝ reuelationē qͣn tum ad iter quintū. ſi flores fructū ꝑturiūt. ꝑ experimētalē eternoꝝ p̄guſtationē. qͣntuꝫ ad iter ſextū. Si floruerūt malapuuica. per colliū eternoꝝ deiformē oꝑationē. quantū ad iter ſeptimū. Sic ibit homo in domum eternitatꝭ ſue. Ecc̄s. vlti. In qua ſic̄ dic̄ au ctor de ſpū ⁊ anīa erit manifeſta viſio. plena De quattuor uirtutibꝰ cardinalibꝰ cognitio. vera dilectio. firma ꝯiunctio. ſocie tas indiuidua. ſimilitudo ꝑfecta. vita beata in eternuꝫ ⁊ vltra in perpetuas eternitates. Odor aūt ⁊ dulcedo p̄libat̉ p̄dictoꝝ ⁊ guſta tur a ſpiritibꝰ ambulātibꝰ in p̄dictis itineri bus exquo velociꝰ currūt. Unde Gregoriꝰ xv. moral̓. dicit. Suꝑiora amare iā ſurſum ire eſt. dūqꝫ magno deſiderio ad celeſtia ho mo inhiat miro modo hͦip̄m qd̓ acciꝑe que rit iā deguſtat. Exqͦ ſpiritꝰ itinerās maxime cōſolat̉. cōſolatꝰ currendo caleſcit. calefaci deuotione molleſcit. mollificatꝰ amando li queſcit. liquefactꝰ feruēdo ſurſum effluit. vt nuſqͣꝫ niſi in eternitate ſiſtere ⁊ quieſcere ve lit. Unde Orige. ſuꝑ Can̄. c. ij. dicit ſic. qua ſi ammirādo Diuine cōſolatiōis dulciſſimꝰ affectus vt audio eſt liquefactio. Liqueſcit em̄ mens cū deuotiōe molleſcit vt ſponſus in ea ſuauiter cubet ⁊ nihil ei dure obſiſtat. Liqueſcit dū deuotiōe caleſcit vt dilectus ea calorē diuini amoris inueniat. vt quaſi qͥ dam cōtactus ſpūalis fiat. qui maximā de lectationē generat. Liqueſcit. quia dū deuo tione ſuꝑeffluit vt deꝰ ſolū plenū dominiuꝫ in ea obtineat. tūc om̄es motꝰ. om̄es niſus. om̄es impetꝰ eius eternitate feliciter termi nat. Hec ille. Ad quā domuꝫ eternitatis nos ꝑducat cōducat ⁊ inducat qͥ eſt trinus ⁊ vnus deꝰ in eternū benedictꝰ. Amen. ¶ Expliciūt ſeptē itinera eternitatis a ſancto Bonauentura doctore ſe raphico compilata. ¶ Incipit tractatus de quattuor virtutibꝰ cardinalibꝰ ſancti Bonauenture. E quattuor u ir tutibꝰ cardinalibꝰ ſunt ꝟtutes politice.i. ſciētie de gubernatio ne ciuitatū. purgatorie. purga ti animi. ac exēplares. Seneca. Quattuor ꝟtutū ſpēs multoꝝ ſapiētū ſentētijs diffini te ſunt. qͥbꝰ animꝰ humanꝰ cōptus ad hone ſtatē vite poſſit accedere. Quaꝝ prima ē pri dentia. Secūda magnanimitaſ. Tertia cō tinentia. Quarta iuſticia. Singule igit̉ ho neſtū ⁊ bn̄ morigeratū faciūt virū. Gregori us. Solidū noſtre mētis edificiū pruden tia. temꝑantia. fortitudo. iuſticia ſuſtinent. In his igit̉ qͣttuor virtutibꝰ tota boni ope ris ſtructura cōſurgit. Unde quattuor paradiſi flumina terra irrigat̉. quia dū his p̄t tuor virtutibꝰ cor infundit̉. ab om̄i deſide rioꝝ eſtū tēperat̉. Cardinales appellant̉. qͥa ſicut oſtiū vertit̉ in cardine ⁊ regit̉. ita his re gitur ⁊ vertit̉ vita homīs. Per virtutes nā qꝫ cardinales rectificat̉ aīma in ſuis viribꝰ. Nam prudētia rectificat vim rationalem. Iuſticia ꝟo rectificat om̄es vires. Ip̄a em̄ iuſticia apprehēdit om̄es virtutes ad ꝓxim. vt eſt liberalitas. ⁊ ordinātes ad ſeip̄um. ſi cut eſt penitētia ⁊ innocētia. Et ordinant ad deū. ſicut eſt latria pietas ⁊ obedien Et ideo iuſticia dicit̉ retinēs om̄es ꝟtu quia nō tm̄ eſt ſpecialis ſed generalis viriꝰ cōprehēdens totiꝰ animi rectitudinē. cum p̄a dicat̉ rectitudo volūtatis. Nota ꝑ virtu tes cardinales homo in om̄ibꝰ oꝑbꝰ in itur ⁊ cōtra vicia armat̉. Primū fit dup ter. quo ad ſe ꝑ prudentiā. ad ꝓximū ꝑ iuſti ciam. Secundū etiā dupliciter. Inpſ ꝑ temꝑantiā. in aduerſis ꝑ fortitudin mat̉. Auguſtinꝰ. Prudētia eſt in p̄cauendis inſidijs. Iuſticia in ſubueniendis miſerijs. Fortitudo in ꝑferēdis moleſtijs. Temꝑan tia in coercēdis delectationibꝰ prauis litice dicunt̉ ꝓut ſunt in recto regimin onis. Purgatorie ꝓut ſunt in victoria vicio rum. ⁊ reſpiciūt ꝑtim interiora. ⁊ ꝑtim exte riora Purgati animi dicunt̉ quādo deuictꝭ vicijs poſſeſſor virtutū quieſcit. raro inſur gētibꝰ motibꝰ prauis primis. Exempla dicunt̉ que in mēte diuina cōſiſtūt. Nā io in deo ſunt ⁊ omniū reꝝ exēplar eſt. N ꝙ quelibet virtꝰ cardinalis poteſt coapt ſingulis virtutibꝰ iā premiſſis. Nā pruden tia ꝓut eſt virtꝰ politica vt ait Hacrobius eſt ad ratōis normā que cogitat ⁊ q̄ agit vni uerſa dirigere ⁊ nihil p̄ter rectū facere vl̓ vel le. Secūdo prout eſt virtꝰ purgatoria ē mū dum ⁊ om̄ia que in mūdo ſunt diuinoꝝ cō templatiōe deſpicere. Tertio ꝓut eſt virtus purgati aī. eſt ſola diuina noſcere ⁊ ea tar nihil ſit aliud intueri. Exemplaris auti ipſa mens diuina cui om̄ia nuda ſunt ⁊ ta. ⁊ diſponit vniuerſa que in celo ſunt ⁊ in terra ſunt ⁊c̄. Primus gradꝰ facit ho minē in omnibꝰ rationabilit̓ operari. ⁊ cum hominibꝰ honeſte cōuerſari. Secūdus mē tem altiꝰ erigit. quia cū mūdana deſpicit. tt na ⁊ celeſtia prudenter appetit. Terciꝰ mele Fo CLXX nlenius ꝑficit dū eam in eternis figit. qͥa ſo neterna celeſtia bona cōcupiſcit. Quartus ſui in ſolo deo eſt p̄dictos gradus inchoat geducit ⁊ cōſummat. qꝛ omīs vera pruden ria a dn̄o deo eſt. Seneca. Quiſquis prudē tiam ſequi deſideras. tūc ꝑ rationē recte vi uas. ⁊ om̄ia prius eſtimes ⁊ ꝑpēſeſ. Si pru dens eſſe cupis in futura ꝓſpectū intende ⁊ que poſſint cōtingere cūcta an̄ ꝓpone: nil ribi ſubitū ſit ſed ante totū ꝓſpicias. Nam iprudēs eſt nunqͣꝫ dicit. non putaui id fi quia nō dubitat ſed expectat. nec ſuſpi catur ſꝫ cauet. Si prudētiā amplecterꝭ. vbi em eris. ⁊ ꝓut varietas exigit reꝝ. ita te modes temꝑi. Sermo tuꝰ non ſit ina d aut ſuadeat aut moneat aut cōſolet̉ ecipiat. lauda parce. vituꝑa parciꝰ Nā ter rep̄henſibilis nimia laudatio ſicut oderata culpatio. Illa ſiquidē adulati iſta malignitate ſuſpecta ē. Si prudēs iimꝰ tuꝰ tribꝰ temꝑibꝰ diſpenſet̉. preſen dina. futura p̄uide. preterita recordare Nam qͥ nō de futuro premeditat̉. in omnia ncautꝰ incedit. p̄pone animo tuo mala fu tura ⁊ bōa. vt illa ſuſtinere poſſis. iſta mode rari Nō ſemꝑ ſis in actu ſed interdū animo tuo dato requiē. Sed ⁊ ip̄a requies plēa ſit ſciētie ſtudijs ⁊ cogitationibꝰ bonis. Nam prudēs nunqͣꝫ marcet ocio. Aliquādo aīuꝫ iſſum nunqͣꝫ diſſolutū habet. Nō te mo t auctoritas dicētis. nec quis ſꝫ quid di attēdito. nec qͣꝫ multis ſed qualibꝰ pla gites. Prudētia eſt bonaꝝ rerum Ꝙ diſcretio vtraqꝫ. cū fuga mali ⁊ ele ctione boni. de qua ꝓcedit circumſpectō do as cautio. Circuſpectio eſt cautela con tioꝝ vicioꝝ qua fugimꝰ auariciā ⁊ caue mus ꝓdigalitatē. Docilitas eſt potētia eru biendi. hoc ordine vt pͥus te ⁊ poſtea alios nſtruas. Cautio eſt prudētia diſcernēdi vi cia. virtutū ſpeciē inferentia. Prudentia ī ſex diuidit̉. In cognitionē p̄ſentiū. Prouer iiij. Precedāt palpebre tue greſſus tuos. id eſt cōſilia tua facta tua p̄ueniant. Secūdo in memoriā p̄teritoꝝ. Czechias. Recogita bo tibi om̄es annos meos ⁊c̄. Tertio in ꝓ uidentiam futuroꝝ. Boetius. Nō ſufficit ī tueri qd̓ ſitū eſt ante oculos. prudētia rerū critus metit̉ In circūſpectionē contrarioꝝ Prouerbioꝝ. xiiij. Eſt via que videt̉ homī ni recta nouiſſima autē illiꝰ ducūt ad mor tem. Quinto in cohibitionē peccatoꝝ Pau lus. Caſtigo corpus meū ⁊ in ſerui: utē redi go. Sexto in exercitationē virtutū. Eccle ſiaſtes. ix. Quodcūqꝫ poteſt manꝰ tua face re inſtāter oꝑare. Secūda virtus cardi nalis eſt temꝑantia. que ꝓut eſt virtus poli tica. eſt nihil appetere penitendū. in nullo le gem moderatiōis excedere. ſub iugo rōnis cupiditatem domare. Secūdo ꝓut eſt pur gatoria. om̄ia relinquere inquantū natura patitur que corꝑis vſus requirit. Tertio ꝓ ut virtus purgati animi. eſt terrenas cupi ditates nō ſolū reprimere ſed penitus obli uiſci. Quarto ꝓut exemplaris que in deo ē. ſic eſt ꝙ in ſe ꝑpetua eſt. in intentiōe conuer ſa eſt. Primꝰ ab exceſſu ⁊ defectu cuſtodit. qꝛ ei mediū virtutis om̄i temꝑe oſtēdit. Secū dus mentē ad eterna ꝑfecte dirigit. quia ſu perfluitatē reꝝ grauantiū firmiter excludit Tertius mentē in eternis figit. quia concu piſcentiā om̄is inordinati cōcupiſcibilis pe nitus extinguit. Quartꝰ predictos gradus inchoat. deducit ⁊ ꝑducit ⁊ ꝑficit. quia omni creature numeꝝ pondus ⁊ menſurā tribuit Seneca. Si cōtinentiā diligis circumcide ſuꝑflua. ⁊ in artū deſideria cōſtringe. Conſi dera tecū quantū natura depoſcat. non qͣn tum cupiditas ſpectat. palatū tuū fames ex citet. nō ſapores. nec ad voluptatē ſed ad ci bum accedas. nec p̄ſentibꝰ delitijs inhere bis. nec deſiderabis abſentes. Si cōtinen tiam dlligis turpia fugito anteqͣꝫ accidant. nec qͥcqͣꝫ aliud magis verēs qͣꝫ teip̄um. om nia preter turpitudinē tollerabilius crede a verbis quoqꝫ turpibꝰ te abſtine. quia licē tia eorū impudentiā nutrit. Si ꝯtinens es opus eſt cōtinue affectiones adulationum repellere. quoꝝ ſermones animū quadā vo luptate reſoluūt. Si cōtinens es. ⁊ animi ⁊ corꝑis motus obſerua ne indecori ſint. nec ideo cōtemnes quia latent. Nā nihil differt ſi nemo videat cū ipſe videas. Cunctis eſto benignus. nulli blandꝰ. ⁊ paucis familiaris omnibꝰ equꝰ. bone fame. neqꝫ ire ſeminator neqꝫ inuidus aliene felicitati. ad iram tardꝰ ad miſericordiā pronꝰ. in aduerſis firmus. in proſperis cautꝰ ⁊ humilis. virtutū occul tator ſicut vicioꝝ. rari ſermonis ſed loquen tium patiēs. Que noſti ſine arrogantia po ſtulanti imꝑties. que neſcis ſine occultatio ne ignorātie. tibi poſtula humiliter impartꝭ ri. Notandū ꝙ temꝑantia eſt virtus cuꝫ potentia reſiſtendi illecebris in nobis impe BB 2 De quattuor uirtutib cardinalibꝰ tus facientibus. ex qua ꝓcedit ꝯtinētia. que eſt virtus ab illecebris caſtitas. ſobrietas. ꝑ citas qua retinemꝰ retinenda. largitas. mo derantia. honeſtas. abſtinentia. verecundia modeſtia. omniū rerū moderatio. Tertia cardinalis virtus eſt fortitudo politica que eſt animū ſupra periculi metū erigere. nihil qꝫ niſi turpia timere. Secūda purgatoria ē animo nō terreri cōtra queqꝫ aduerſa. Ter tio purgati animi eſt paſſiones non ſolum vincere corꝑis. ſed animo penitus ignorare Exemplaris que in deo eſt. ꝙ ſemꝑ ideꝫ eſt nec vnqͣꝫ mutat̉. Ex his poteſt patere ꝙ pri mus gradus hoīem facit omnē metū ꝓ vti litate reipublice poſtponere. ⁊ nihil niſi tur pia formidare. Secūdus magis confortat vt nulla pena carnalis eū terreat. quia ad ſe la eterna fortiter anhelat. Tertius mentem in eternis figit cū cōtraria viderit repugna re animo. ⁊ cōfidenter cōtemnit. Quartus p̄dictos gradꝰ inchoat deducit ⁊ conſūmat Ip̄e attingit a fine vſqꝫ ad finem fortiter. ⁊ diſponit omīa ſuauiter. Seneca. Magna nimitas que et fortitudo dicit̉ ſi inſit aīmo tuo. viues cū magna fiducia. liber. intrepidꝰ alacer. Magnū animi humani bonū eſt fi nem huiꝰ vite intrepidū expectare. Si ma gnanimꝰ fueris nunqͣꝫ iudicab̓ tibi cōtume liam fieri de inimico. dices non mihi nocuit ſed nocendi animū habuit. ⁊ cū ipſum in po teſtate tua videris. vindictā putab̓ vindica re potuiſſe ⁊ non feciſſe Scito em̄ magnuꝫ ⁊ honeſtū vindicte eē genus ignoſcere. Erꝭ magnanimꝰ ſi pericula non appetas vt tem rarius. nec formidas vt timidus. Nā timi dū non facit animū niſi reprehēſibilis vite cōſcientia. Fortitudo eſt immobilis int̓ ad uerſa animi laboꝝ ⁊ periculoꝝ ſuſceptio. q̄ nec aduerſitatis incurſu frangit̉. nec ꝓſperi tatis blandimēto eleuat̉. De qua oritur ma gnanimitas. fiducia. ſecuritas. patientia. ꝑ ſeuerantia. longanimitas. humilitas. man ſuetudo. ⁊c̄. Quarta virtus cardinalis eſt iuſticia politica. que eſt mundū deſpicere. et ſeruare vnicuiqꝫ qd̓ ſuū eſt. ſcꝫ ſibijpſi ⁊ ꝓxi mo ⁊ deo. Purgatoria eſt ad veram viā ꝓxi mi conſentire. ⁊ vniuſcuiuſqꝫ virtutes. ī ſuo vigore ſeruare. Tertio purgati animi. eſt cū diuina mente ꝑpetuo federe ſociari. Exem plaris iuſticia q̄ in deo eſt ꝑhenni lege a ſem piterna operis ſui cōtinuatione nō flectitur Primus gradꝰ ab om̄i iniquitate cuſtodit. ⁊ cum om̄ibꝰ hominibꝰ cōuerſari faci. Ss. cundus mentē ad eterna trahit. quiaius ordine rationis ꝑfecte cōſentit. Tertiꝰ pepe tem in eternis figit. quia illaꝫ cum deo erto no ꝑpetuo federe ſociat. Quartꝰ predicios gradus inchoat. deducit. ⁊ perficit qui om nem creaturā ſua ꝑpetua ⁊ inflexibili lege ſte regit. Ex his patet quomodo per virtu tes cardinales vt ſunt politice homo oro natur in oꝑationibꝰ ſuis quo ad ꝓximo per virtutes que ſunt purgatorie ordir ad ſeip̄m. Purgati animi ad deū. Sen Iuſticia eſt nature decus. tacita ꝯuentis. ¶ Explicit tractatus de quattuor p tutibus cardinalibus editꝰ a ſan cto Bonauentura doctore ſera phico. ¶ Sequunt̉ octo collatōnes ſancti Bon uenture. facte in conuentu tholoſano. Exh ma de verbi incarnatione Ide aīma mea innouata mirabilia veritatis. Hec om̄ia videre poſſum fecit iunctura cōfederās d̓ hominē in verbo quod faci eſt qd̓ fecit deus ⁊ oſtendit nobis. P vis videre eternitatē nouā. quia qͥ fili eſt eternaliter. caro factus eſt temꝑalit̓. Ui de anima mea non poterat te redimere niſi haberet preciū. nec debebat ẜm legē niſi ef ſet ꝓpinquus. Homo ꝓpinquus erat ſed pre cium nō habebat. Deus preciū habe ꝓpinquus nō erat. non debebat niſi ho non poterat niſi deus. Factꝰ eſt ergo deꝰ ho mo propinquꝰ. ⁊ factus eſt noſter Ieſus vit precioſior auro ⁊ homo mūdo obriſo. Iſa. xiij. Sacculū pecunie tulit ſecū. quia deus homo in carne apparuit. ⁊ verbū in carne qͣ ſi pecuniā in ſacco abſcondit ⁊ hominē reuꝫ redemit. Secundo admittit immēſitas breuitatē. quia verbū abbreuiatū fecit ſuper terrā. Uerbū inqͣꝫ diuinitate im ſum. eſt poſitiōe preſepij abbreuiatū. anima mea dulcia mirabilia ⁊ omnino tioi neceſſaria. Tua neceſſitas non minus qͣꝫ di filio ſupplebat̉. ſed tua poſſibilitas non capt ebat immēſum ⁊ maior erat neceſſitas qͣꝫ ca pacitaſ. Propter quod mirabilis diſpēſato Fo CEXXI tonſilij charitatis diuine ꝓuidit vt ſcꝫ daret nobis filiū quo indigebamꝰ. ⁊ paruulū quē capere poteramꝰ. Ideoqꝫ paruulꝰ natꝰ ē nō bis ⁊ filiꝰ datus eſt nobis. Tertio admit tpulcritudo obſcuritatē. quia qͥcqͥd iocū tatis habeo ſi nō poſſum videre tā immē ſe charitatis donū. quid mihi ꝓdeſt. Unde in noſtro Ih̓u aꝑta eſt illa faciēs in quā de ſiderāt angeli ꝓſpicere ſacco mortalitatꝭ no ſtre. vt nō ſoluꝫ viſibilē cerneremꝰ inuiſibili ſpecie. ſꝫ nobis ſimilē amaremꝰ in nr̄a carne Ande Apoc̄. vj. Factꝰ eſt ſol ſicut ſaccus ci licinus. Sol iuſticie xp̄s deus noſter. qui ē endor gl̓ie ⁊ figura ſubſtātie patris. Ad ebre j. Specioſior plane ſole ⁊ ſuꝑ omnē poſitōem ſtellaꝝ luci cōparatus inuenit̉ ior. ⁊ tamē ꝓpter nos factꝰ eſt quaſi ſaccus cilicinus ꝓpter aſperitatē. Quarto admit rit celſitudo abiectiōem. imperiū ſeruituteꝫ. quādo nō ad me ſed infra me deſcēdit. quā odie iacuit ad pedes animaliū ille cuiꝰ loſi pedeſ vix erāt acceſſibiles altiſſimiſ angeloꝝ. Ecce ip̄e benedictus deus omnia fecit ex parte ſua vt eū habeamꝰ. fit homo vt ei attineā. fit paruꝰ vt eū accipiā. fit viſibilis vt eū agnoſca. fit humilis vt eū attingam. Quinto fortitudo admiſit infirmitatē. ſa ntia ſimplicitatē. Ego ſum reus ⁊ coram eius ſapiētia venire erubeſco. Ego aduerſa rius ⁊ ideo ab eius potētia cōtremiſco. Cō miſſa mea īquit paueſco ⁊ ante te erubeſco. Ideo mira d̓i benignitas que ſemꝑ magni ficauit benefacere nobis. ſuā abſcōdit ſapiē n in ſimplicitate ne erubeſcā comparere titudinē in infirmitate. ne pertimeſcā ac cedere. Ip̄e em̄ eſt qui portat om̄ia verbo ꝟ tutis ſue. Ip̄m inqͣꝫ tale verbū factum eſt ca nō ſolū homo paſſibilis. ſed etiā in par tate mihi ſimilis. ⁊ carne mortal̓ Se xio iuſticia ſubijt reatū. quia ne dicas quic pderit accedere nec negociū meū contingat īplere. Hec aūt eſt mea neceſſitas. quia īceptꝰ ſum in omni malo ⁊ priuatꝰ omni bono ꝓpter culpā meā ⁊ debitā penam ⁊ in digeo a malo releuari ⁊ in om̄i bono reſtitui Et ideo ſtupendo cōſilio iuſticia ſubijt rea tum vt iuſtificemur a malo. opulentia defe ctum vt locupletemur in bono. Eū enim q nō nouerat om̄ino peccatū. ſcꝫ innocentē ie ſum qui peccatū nō fecit. nec inuentus ē do ius in ore eius. Fecit deus peccatū ꝓ nobi ſa eſt. peccati noſtri reatū ſibi impoſuit. Do minus poſuit in eo iniquitates omniū no ſtrū. vt efficeremur iuſticia dei in illo. O ꝟe felicem neceſſitatē. quia exquo deꝰ homo ie ſus noſtrū reatū aſſumpſit ſoluendū. vel ne ceſſe fuit deū odire ſeip̄m. quod eſt impoſſi bile. vel recōciliari hominē reū. quod qͥdeꝫ eſt deo acceptabile ⁊ ab ip̄o intentū. Se ptimo ſubijt opulētia egeſtatē vt locuplete mur in regno. Scitis gratiā dn̄i noſtri Ie ſu xp̄i. quoniā cū eſſet diues ꝓpter nos ege nus factꝰ eſt vt illius inopia diuites eſſemꝰ. Q quantū deberemꝰ eſſe locupletati. quibꝰ deus tm̄ dedit ꝙ nudꝰ ⁊ pauper remāſit. Ui de felicē neceſſitatē in qua ſe poſuit ꝓ nobis Amore noſtro ebriꝰ benedictus ieſus. quia neceſſe eſt hominē reſtitui in regnū. vel Ie ſum regē a regno exulare priusqͣꝫ ip̄e nr̄am aſſumpſit inopiā. ⁊ ſimul in vnū conueniūt diues ⁊ pauꝑ. Sic ergo anima mea tuꝰ Ie ſus deꝰ eternus aſſumpſit nouitatē vt ei at tineas. immēſus breuitatē vt eum accipias Pulcritudo obſcuritatē vt eū attingas. ſa pientiſſimꝰ ſimplicitatē ne erubeſcas. For tiſſimus infirmitatē ne cōtremiſcas. Iuſtiſ ſimus reatū vt iuſtificeris a malo. Opulen tiſſimus defectum vt locupleteris in bono Hec Ubertinus. De timore dn̄i Bernardꝰ Qua ſapiētie ſalutaris fons vite et initiū ſapiētie timor domini eſt. Op time refrigerās animā. in omnibus noxijs deſiderijs eſtuātē. iacula inimici po tens extinguere. ⁊ ꝑ omīa pietati ꝓximoruꝫ timor dn̄i p̄ferendus eſt. Qui timorē domi ni ſemꝑ habet pre oculis vie eius pulcre. et om̄es ſemite eius pacifice. Stat propoſitū dei. ſtat ſemita pacis ſuper timētes eū. ip̄oꝝ ⁊ diſſimulās mala ⁊ remunerās bona. Vt miro modo eis bona ⁊ mala cooperentur ī bonū. In veritate didici nil tā efficax ad gͣti am ꝓmerendā. retinēdā recuperādā qͣꝫ ſi oī tꝑe corā deo īueniarꝭ. nō altū ſaꝑe ſꝫ timere Beatꝰ es ſi cor tuū triplici timore repleuerꝭ vt timeas qͥdē ꝓ accepta gr̄a lōge ampliꝰ ꝓ amiſſa. lōge plꝰ ꝓ recuꝑata. Time gͦ cū arri ſerit gratia. time cum abierit. time cū denuo reuertit̉. Cum adeſt time ne indigne opere ris ex ea. Si receſſerit multo magis timen dum. qꝛ vbi tibi deficit gratia ibi deficis ⁊ tu Time ergo ſubtracta gratia tanqͣꝫ mox ca ſurus. Time quia reliquit te cuſtodia tua. Pro om̄i temꝑe time deū ⁊ ex om̄i cord̓ tuo BB 3 Collationes ſancti Bonauenture Tunc demū ſi plene ſi perfecte timueris da bit tibi ſaporem charitatis. De obedientia T igitur obediētia religioſi deo ſit acceptabilis. Ideo debet eſſe prom Apta ſine dilatione. deuota ſine dedi gnatione. volūtaria ſine contradictiōe. ſim plex ſine diſcuſſione. perſeuerās ſine ceſſati one. ordinata ſine deuiatione. iocunda ſine turbatione. ſtrenua ſine puſillanimitate. vni uerſalis ſine exceptione. Qualiter nos au dimus noſtros ſuꝑiores. taliter noſtras ex audit deus orationes. Hec Auguſtinus. Ut autē melius valeas eſſe obediens. cogi ta ſemꝑ quādo vox precipiētis ſonat in au ribus tuis. ꝙ vocē iſtam nō tanqͣꝫ ab homi ne audias. ſed tanqͣꝫ ab ipſo deo. Item non eſt obediens ſed negligēs qui ſecunduꝫ ex pectat mandatū. Itē Bernardꝰ. At pa rum eſt eſſe ſubiectū deo. niſi ſit omni crea ture humane ꝓpter deū. ſiue abbati tanqͣꝫ p̄ cellenti ſiue ab eo prioribus cōſtitutis Tgo pplus dico paribꝰ ſubdere. ſubdere ⁊ minori pus. Et ſi vis in iuſticia eſſe perfectuſ. vade ad minorem. ſubdere inferiori iuniori incli nato. Nota Climachꝰ. Si quis erga patrꝭ ſubiectionē ſuam conſcientiā ad ſummum poſſedit mundā. iſte de cetero per ſingulos Sies mortē quaſi ſomnum. magis vero vi ttam expectans nō conturbatur. cognoſcēs In ſolido quia nō ipſe in temꝑe ſeparationis ſed qui preeſt reddet ratiōem. Idem. Quā do abſente eo qui preeſt vultū ipſius imagi namur. hūc nobis aſtare putantes. ⁊ omnē collocutionē vel ſermonem vel cibū vel ali ud quippiā eum ſuſpicamur odire in nobiſ auertimuſ. tūc cognoſcamus quia legitimā ꝯbedientiā vere exequimur. De verecundia. Eſcio an quicqͣꝫ gratiuſ verecundia ad ornatum in moribꝰ hominū eſſe queat. Ꝙͣ pulcra hec ⁊ qͣꝫ pulcra gē ma in vita ⁊ vultū adoleſcētis. qͣꝫ vera et mi nime dubia bone nuncia ſpei. bone indolis eſt index. virga diſcipline eſt illi qui puden dis affectibus imminēs. lubrice etatis mo tus. actꝰqꝫ leues coerceat. reprimat inſolen tes. Quid ita turpiloquij ⁊ omnis deincepſ turpitudinis fugitans. Soror continentie eſt indiciū columbine ſimplicitatis teſtis ī nocentie. lampas pudice mentis iugiter lu cens. ⁊ nihil in ea turpe vel indecorum reſidere attemptet. ꝙ nō ilico probat. Illa ex pugnatrix malorum. ⁊ ꝓpugnatrix puritati innate. ſpecialis glorie cōtinentia eſt. fame cuſtos. vite decus. virtutis ſedes. virtutum primitie. nature laus. ⁊ inſigne totius hone ſtatiſ. Quid tam amicū verecūdo animo qꝫ ſecretum. Sed quid tam propriū verecun die. qͣꝫ proprias vitare laudes. vitare iactā tiam. Quid tam indecoꝝ. maxime adoleſce ti. qͣꝫ oſtentatio ſanctitatis. De taciturnitate Ilentij amicus appropinquāt deo ⁊ latenter colloquens a deo illumi natur. Sollicitus de exitu circum/ cidit ſermonē. ⁊ qui luctum anime poſſide quaſi ignem auertit multiloquiū. Hec Cli machus Bernardꝰ. Bonum ſilentiuma iactantia. bonū a blaſphemia. bonū a mur mure ⁊ detractione. Sileat a nobis ling maledica lingua blaſphema. lingua mag loqua. quoniā bonū eſt in hoc triplici ſilen tio ſalutare dn̄i preſtulari. Ita cum ab his taceas ne dederis ſilentiuꝫ deo. loquere illi contra iactantiā in confeſſione. vt obtincaſ veniam de p̄terito. loquere in gratiarūacti on contra murmurationē. vt amplioreꝫ in uenias gratiā in preſenti. loquere in oratio ne contra diffidentiā. vt conſequaris glori am in futuro. Confitere inqͣꝫ preterita pec cata. ⁊ pro p̄ſentibus gratias age. ⁊ deīceps ora ſtudioſius ꝓ futuris. vt ne ipſe quide ſileat. a remiſſione. ab immiſſione. aut apꝫ miſſione. Item. Iuge ſilentiū ⁊ ab om̄i ſtre pitu ſeculariuꝫ perpetua quies. cogit cele ſtia meditari. Porro continentie labor et ri gor diſcipline. pſalmorū ⁊ hymnoꝝ dulcedi ne releuantur. Pudor de preteritꝭ noue cō uerſationis tēperat auſteritateꝫ. venturi ti mor iudicij pio cedit charitatis fraterne ex ercitio. Tedium ⁊ accidiā procul pellit ſa ctarū varietas obẜuationū. labor ⁊ lateb ⁊ voluntaria paupertas hec ſunt monacho rum inſignia. hec vitā ſolent nobilitare mo naſticam De deuotione Bernardus. Enuat conſolari anima mea in alie nis. ſi vis in dei amore delectari. de licata ſiquidē conſolatio eſt. nec om nino tribuit̉ admittentibꝰ alienam. Cuius mens ad alienas inhiat conſolatōnes. ⁊ nō penitus renuit in caducis ⁊ tranſitorijs cō ſolari. ipſe ſibi profecto ſubtrahit celeſtis g Fo. CCXXII ſim conſolatiōis. Errat omnino ſi quis ce leſiem illā dulcedinē huic carni diuinum il Ind balſamū huic veneno cariſmata illa ſpi ritus miſceri poſſe huiuſmodi illecebris ar hitratur. Non amat veritas angulos. ī me dio ſtat diſciplina omniū. omnium ſtudijs ctat̉. Item ſancta aīma ſola eſto vt ſoli ues teipſam quē ex omnibꝰ elegiſti ti ge publicuꝫ. fuge domeſticos. ſecede imicis ⁊ intimis. nihil tibi ⁊ turbis. ni hil cum multitudine ceterorū. Ipſum obli uiſcere populū tuum. ⁊ domū patris tui ⁊ cō cupiſcet rex decorē tuum. Secede ergo. ſed enō corpore. ſed intētione ſꝫ deuotiōe itu. Solus es ſi cōmunia non cogi affectas p̄ſentia. ſi deſpicias quod ipiūt. ſi faſtidias quod om̄es deſi urgia deuitas. ſi damna nō ſenti as. ſi non recorderis iniuriarū. Cibus aīme gratia dei dulciſſimus. ſane ⁊ omnē habenſ atē ⁊ delectamētum ſaporis. non mo ctat ſed reficit ⁊ medetur. Quat̓tu ſigna que oſtendūt preſentiā gratie n primis ſi cor in ſe eſt pacatum ⁊ qui quia in nulla re requieſcit. ⁊ impletur in ſolo deo qͣꝫuis ⁊ cetera affici qui oſſunt. implere autē nō poſſunt. Se cundum quādo mens ⁊ animus ad deuoti onem inclinari ſe ſentit. Tertiū in preſentia tie tūc plus ſolito facies hominis hyla benignam ſe oſtēdit Quartum ē fere idelicet cū in motibus exterioribꝰ plꝰ homo eſt compoſitꝰ atqꝫ ordinatus. De diligentia Num eſt qd̓ multos a perſecta ⁊ fer yuenti emendatiōe retrahit. Horror Vdifficultatis ſeu labor certaminis. Cuoniā vero illi maxime pre alijs in virtu tibus ꝓficiunt. qui ea que ſibi magis cōtra auia ſunt. virilius vincere nituntur. vbi homo plus ꝓficit ⁊ gratiā ampli biem meret̉. ibi magis ſeip̄m vincit ⁊ in ſpi ritū mortificat. Duo ſpecialiter ad magnaꝫ emendationē iuuāt. videlicet ſubtrahere ſe nolenter. ad quod natura vicioſe inclinat̉. ⁊ ſiter inſtare ꝓ bono quo amplius quiſ et. Ꝙ nociuuꝫ eſt negligere vocatiōis ſne propoſitū. ⁊ ad non cōmiſſa ſenſum īcli rare. Religioſus qui ſe intente ⁊ deuote in ſanctiſſima vita ⁊ paſſione domini exercet. omna vtilia ⁊ neceſſaria ſibi abundant̉ ibi inueniet. nec opus eſt vt extra Ieſum aliqͥd querat. Religioſus feruidꝰ omnia bene por tat ⁊ capit que illi iubent̉. Religioſus negli gens ⁊ tepidus habet tribulationē ſuꝑ tri bulationē ⁊ ex om̄i parte anguſtiā. quia inte riori conſolatiōe caret. ⁊ exteriorē querere ꝓ hibetur. Religioſus extra diſciplinā viuēs graui patet ruine. Qui laxiora querit ⁊ re miſſiora. ſemꝑ in anguſtijs erit ⁊c̄. vt patet ī deuoto libello de imitatione dn̄i noſtri ih̓u chriſti De diſciplina. Rimo omniū iugo diſcipline inſolē tia morū domanda eſt quouſqꝫ di rius ac durius ſenioꝝ attrita legibꝰ humiliet̉ et ſanet̉ ceruicoſa voluntas. bonū qꝫ in ſe nature qd̓ ſuꝑbiendo amiſerat. obe diendo recipiat. Accedit nimiꝝ diſciplinatiſ moribꝰ bonū nature. quo reddit̉ homo ſua uis ⁊ mitis. homo ſine querela. neminē cir cumueniēs. neminē cōcutiens. neminem le dens. nemini ſe ſuꝑextollens aut preferens O qͣꝫ cōpoſitū reddit omnē corporis ſtatuꝫ nec nō et mēbris habitū. diſciplina ceruicē ſubmittit. ponit ſuꝑciliū. cōponit vultum. li gat oculos. cachinnos cohibet. ſtringit gu lam. irā ſedat. format inceſſum. Nā de mo nachis ordinatis ⁊ inordinatis dic̄ abbas paſtor ſic. Qui queruloſus eſt. monachꝰ nō eſt. Qui malicia in corde tenuerit. monachꝰ non eſt. Qui iracundꝰ eſt. monachꝰ non eſt Qui elatꝰ ⁊ verboſus eſt. monachus nō eſt. Qui ꝟe eſt monachus ſemꝑ eſt manſuetus humilis. charitate plenus. ⁊ timorē dei ſem per ⁊ vbiqꝫ pre oculis habet vt non peccet. Itē Ioh̓es abbas mōtis ſynai dicit. Mo nachus eſt qui ſolū que d̓i ſunt agit cogitat ⁊ loquit̉. xp̄o vnitus in om̄i temꝑe loco ⁊ ne gocio. Monachꝰ eſt violētia nature indeſi nens. ⁊ cuſtodia ſenſuū indeficiēs. Mona chus eſt ſanctificatū corpꝰ. expurgatum os ⁊ illuminata mens. Et qͥſputas eſt fidelis ⁊ prudēs monachꝰ qͥ ſub obediētia ſublectōe ⁊ labore doloreqꝫ calorē ſuū cuſtodit inextī guibilē. ⁊ vſqꝫ ad ſuū exitū ignē igni. ⁊ feruo rē feruori. ⁊ amorē amori. ⁊ deſideriū deſide rio. ⁊ ſolicitudinē ſolicitudini quotidie non ceſſauit. Un̄ ⁊ Bern̄. Ille vere eſt monachꝰ qui deuotionē tenet in choro. patiētiā in ca pitulo. diſciplinā in labore. meditatiōꝫ in le ctione. feruorē in orōe. caſtitatē in tēptatiōe tollerātiā ī aduerſitate. hūilitatē ī ꝓſꝑitate. Expliciūt octo collatiōes s. Bonauenture BB 4 Alphabetū religioſorum ¶ Incipit alphabetū paruū boni monachi in ſcola dei. ordinatū a ſancto Bonauētura doctore ſeraphico. Ias tuas domi ne demonſtra mihi ⁊ ſemitas tu as edoce me. Obſecro te deꝰ me us doce me vias bone vite ꝓ ſa Magiſter lute anime mee. Lectio prima Ama neſciri ⁊ pro nihilo reputari. hoc tibi ſalubrius eſt ⁊ vtilius qͣꝫ laudari ab homi Lectio. ij. nibus. Beniuolus ſis omnibꝰ boniſ ⁊ malis ⁊ nul li oneroſus. Lectio tertia. Cuſtodi cor tuū ab euagatione. os tuuꝫ ab ocioſa locutione. ⁊ ceteros ſenſus ſub rigo re diſcipline. Lectio quarta Dilige ſolitudinē ⁊ ſilentiū. ⁊ inuenies quie tem magnā ⁊ cōſcientiā bonam. Ubi em̄ multitudo. ibi frequēter ſtrepitus et magͣ diſtractio cordis. Lectio quinta Elige paupertatē ⁊ ſimplicitatē. ⁊ cum pau cis ſis cōtentus. ⁊ nō facile murmurabis. Lectio ſexta Fuge homines ⁊ ſeculi rumores. quia non potes eſſe ſatis deo ⁊ hominibꝰ. eternis et tranſitorijs Lectio ſeptima Gratias age deo ſemꝑ. corde ⁊ ore qualiter cūqꝫ tibi ſuccedit in grauamine ⁊ dolore Nā deus om̄ia ꝓuide diſpenſat in mundo vero ⁊ recto iudicio ab eterno. Lectio. viij. Humilia te in omnibꝰ ⁊ ſub omnibꝰ. ⁊ inue nies gratiaꝫ ab hominibꝰ. eris quoqꝫ deo acceptus ⁊ hominibꝰ dilectus. ⁊ dyabolus fugiet citius propt̓ humilitatis virtutē ſi bi valde contrariā. Lectio nona In om̄i opere bono habeas intentionē pu ram ad placendū deo. qui inſpector ē cor dis. ⁊ diligit iuſtos ⁊ puros. Lectio decima Kariſſimos reputa amicos ⁊ patronos qͥ te premūt ⁊ vituperāt. ſi eī recte ſapis ⁊ cō ſideras. lucrū inde acquires. nam ꝓſunt ti bi in bono qui obſunt in malo. Lectio. xj. Labore ⁊ dolore cū gemitu ⁊ fletu acquirit regnū dei. delitijs ⁊ honoribꝰ ꝑditurpara diſus. Lectio. xij. Magnū donuꝫ dei eſt pauperē eſſe in ho mundo ꝓpter chriſtū. ⁊ infimū tenere locu Magna ſuꝑbia altū petere graduꝫ. ad ta ſemꝑ dyabolus ſuadet. honores am re. fugere deſpectū. vt cadat aſcenſor eius retrorſum cū ad breue dn̄atus fuerit pau perū. Minima dona ꝑmagna reputa. exiſ ⁊ dignus maiora acciꝑe. Lectio. xiij. Neminē ſpernas. nulli noceas. afflictorege no condoleas. ⁊ nunqͣꝫ te extollas. Lectio. xiiij. Omne tempꝰ cū deo vtiliter expendas. Ili hil em̄ precioſiꝰ temꝑe in quo ꝓmereripo tes regnū dei in ꝑpetuuꝫ. Omnibꝰ quo te amabilē. benignū. ⁊ affabilē ſine diſſolu tione exhibeas. Om̄ia bona ad laudē dei referas. ⁊ ſine conſilio ⁊ deliberatione nil facias. Lectio. xv. Primo ſemꝑ quere in oꝑe tuo an deo place at vel diſpliceat. nec timore nec amore age cōtra conſcientiā tuā. In dubijs ad ſeptu ram ⁊ obedientiā p̄lati tui recurre. nec tibi ipſi nimis cōfide. Prius diſce tacere qͣꝫ lo qui. potiuſqꝫ velis inſtrui qͣꝫ docere. Turi us eſt em̄ velle latere qͣꝫ apparere. Lectio. xvj. Quecūqꝫ ad te non ꝑtinent de his nō iudi ces. nec te intromittas vt ſemꝑ pacē habe as. Qui cōmunia ſectatur ⁊ ſingularia vi tat magis diliget̉ ⁊ citius ad bonū fineꝫ ueniet. Qui tempeſtiue facit quod deb letior poſtea erit. Lectio. xvij. Reuertere ad interiora cordis tui. ⁊ claude oſtia oris tui ne vagari incipias per varia deſideria mundi conſilio dyaboli. Nocent mala audita. temptāt pulcra viſa. turbant illata vituperia. Recede ergo ab homine iracundo. indocto. diſſoluto. ⁊ mane in ſie tio cum deo. Lectio. xviij. Sobrius eſto in victu. modeſtus in vt tu. prouidꝰ in verbis. honeſtus in mor maturus in conſilio. fortis in aduerſiſhe milis in opprobrijs. ⁊ humilis in proſper. gratus in beneficijs. hilaris in deſpectib. patiens in doloribꝰ. diſcretus in omnibus agendis. Fo. CCXXIII Lectio. xix. Time deum offendere in minimis negligē rijs ⁊ defectibꝰ tuis. Noli preſumere in bo nis. nec deſperare in aduerſis. Timor dei facit recedere a peccato. ⁊ ſollicitat in bono oꝑe. vt bonū bene fiat. Totū te deo cōmit te ⁊ qd̓ tibi ē graue. fiet cito portabile. Pax tua in patiētia multa. Leuis eſt om̄is tri bulatio ꝓ vita eterna. Lectio. xx. Uende deo om̄ia cōmoda tua. ⁊ dabit tibi ſolatia meliora gratia adueniēte in vna ho ra. Nemo ditior. nemo liberior eo. qͥ ſe ad om̄ia deo dat. ⁊ chriſtū amādo emit. qui mundū cruce redemit. Lectio.xxj. Xp̄s ſit vita tua. lectō tua. meditatio tua. lo cutio tua. Ip̄e deſideriū tuū. lucrū tuū. to ta ſpes tua ⁊ merces tua. Si aliud queriſ qͣꝫpure deū. damnū patieris. laborabis et requiē non inuenies. Lectio.xxij. os ⁊pſalmos canere monachoꝝ eſt ⁊ coꝝ. quibꝰ cōgaudent angelorū chori ātes deū iugiter in regno celoꝝ. Ser aīe uire carni mors cibꝰ vermiū. nidus demo num. vita pecorū. fomes morborū. cor ruptio corpoꝝ. inquinatio morū. perditio bonorū. acquiſitio multoꝝ malorum ⁊ do lorum. Seruire deo. beatitudo anime. ſa nitas corꝑis. prudentia ſpiritus. vita cele ſtis dulces ymnos deo cantat qui ī tribu latione ſua deū ſemꝑ laudat. Initium ⁊ fi nis omis boni religioſi. deum corde ama re ore laudare. ⁊ fratrē ſuum exemplo edi ficare. Lectio. xxiij. Eachee frater deſcende de altitudine ſecu laris ſcientie. veni ⁊ diſce in ſcola dei viaꝫ hūmilitatis. manſuetudinis. ⁊ patientie. ꝑ quam poſſis chriſto docente ad eterne be atitudinis gloriā ſecure ꝑuenire. Amen. Concluſio Scribe monache alphabetū iſtud in corde tuo. quaſi in libro vite. ⁊ per ſingulos dies cartulā illam inſpice. ⁊ bonos mores aſſue ſce pauca ſunt verba. ſed magna hn̄t my ſteria ⁊ perfectorum oꝑa. Ornant exteriūi ⁊quietāt interius. Aꝯtemptu ⁊ ſuijpſiꝰ ab negatione incipit vita boni religioſi mo nachl. ⁊ proficit vſqꝫ ad contemplationem mūdi¶ Finit alphabetū ꝑuum boni mo nachi in ſcola dei. ordinatū a ſan cto Bonauentura. Incipit alphabetū religioſorum incipientiū. ordinatū a ſancto Bonauentura doctore ſeraphico. Ama paupertatē. ſis vilibus contentꝰ Bonis ſemꝑ actibꝰ iugiter intentus Caue multiloquiū. ſtudeas ſilere Deum om̄i temꝑe p̄ oculis habere Eſuriem amplectere. gulā refrenādo Fratrūqꝫ cōuiuia ſegniter ſectando Gaudere cū gaudentibꝰ. cū flētibꝰ plorare Humilibꝰ cōſentiēs. maiores honorare In omnibꝰ obediens. p̄latoqꝫ parebis Karitatē inſuꝑ cū om̄ibꝰ tenebis Lumbos ſtringe lubricos dn̄i timore Mundās cordis oculū caſto cū pudore Nihil ſeruans ꝓpriū nudū ſequēs xp̄m Onus leue ſufferēs. mundū vincēs iſtum Paſſum xp̄m recole corde gemebundo Querēs dei gloriā nil aliud in mūdo Reſiſtendo vicijs orando feruenter Sacramentū ſumere debes reuerenter Tu motū mentis cōprime irā mitigando Uanaqꝫ colloquia ſollicite vitando Xp̄o frui cupiēs. cellam frequētabis yeſum ſuꝑ omīa ſic dulciter amabis Zelo dei feruens charitatis igne ⁊ in te peccantibꝰ ignoſcas benigne Non nomen ſed factum Nō v̓bū ſꝫ adiectū fac̄ beatū Incipit miſtica the ologia doctoris ſeraphici ſancti Bonauen ture ordinis minorum a quibuſdā aſcripta Heinrico de palma. a quibuſdā alijs. a plu ribus tamē aſcribit̉ ſancto Bonauenture. Ie ſyon lugent eo ꝙ non ſit qui vadat ad ſolē nitatem. Licet Hieremias propheta dixerit hoc verbum captiuitatem populi ſui deplo ranſ. tn̄ hoc poterit ſpeculator qͥſqꝫ ītelligēs Niſtica theologia exclamare. tantā captiuitatē animaꝝ tātaꝫ declinationē a ſemitis iuſticie ⁊ vijs equita tis in mūdo vniuerſo diſcernēs. Uic em̄ di cūtur amantiū deſideria animaꝝ. quibꝰ ad deū ⁊ ad ſupernā ciuitatē hieruſalē ſuꝑ om nem rōnem ⁊ intellectū. etiā in terreno cor pore habitātes aīe ſubleuant̉. Que vie etiā lugere dicunt̉ eo ꝙ non ſit qui ad tantaꝫ ſo lennitatē aſpiciat. Eo ꝙ abiecta vera ſapien tia. tam clerꝰ qͣꝫ populꝰ mundanis delitijs vel inutilibꝰ curioſitatibꝰ ſe immergat Sed quod multo magis eſt dolendū ⁊ cordis la chrymis inceſſabiliter lamentandū. ꝙ mul ti religioſi. ml̓ti etiā viri famoſi reputati(ve luti quondā populꝰ iſraeliticꝰ relicto cultu creatoris ſui manufactis ydolis ſeruierūt) Sic relicta vera ſapiētia qua deus ſolꝰ per fecte interiꝰ colit̉. ⁊ a ſolis amantibꝰ adorat̉ diuerſis ſciētijs ⁊ fabricationibꝰ multiplici um argumentoꝝ inuēticijs quaſi quibuſdā ydolis miſerabiliter mentē impleuerūt. In quibꝰ ſic abſorbent̉ dyabolo inſtigāte. et ſic mens ipſoꝝ in iſtis totaliter poſſidet̉. vt ve ra ſapiētia locū in eis non inueniat. Nā hac peſſima occupatiōe quā deꝰ dedit filijs ho minū infeliciter captiuant̉. ita vt non ſit ſpi raculū quo ſuū creatorē anima ꝑ flammige ras amoris affectiones cōtingat. Nō enim ad hoc animaꝫ creauerat vt contra ſuā ge neroſitatē multitudine quaternoꝝ ouinaꝝ pelliū repleret̉. ſed ad hoc vi eſſet ſedes ſapi entie. ⁊ in ip̄a rex pacificus ciuitatis ſuꝑne. ſcꝫ deus altiſſimꝰ reſideret. Sapiētia enim hec que miſtica theologiadicit̉. a paulo a po ſtolo eſt edocta. a Dyoniſio ariopagita ſuo diſcipulo cōſcripta que ideꝫ eſt qd̓ extenſio amoriſ in deū. ꝑ amoris deſideriū. quātum diſtat ortus ab occidēte. omniū creaturarū ſcientiā incōparabiliter p̄excellit. Nā alias ſciētias mūdi doctores edocent. ſed hec a ſo lo deo immediate. nō mortali homine ſꝫ ſpi ritu edocet̉. Iſta diuinis illuminationibꝰ ⁊ diſtillatiōibꝰ celeſtibꝰ ſcribitur in corde. illa vero penna anſeris ⁊ atramento ſcribitur ī pelle. Iſta vero dicit ſufficit. nā ꝑ iſtā animꝰ cauſam inuenit. ſcꝫ deū creatorē ſuum. et in ip̄o qui eſt fons bonitatis totiꝰ ⁊ beatitudi nis immediatiſſime cōquieſcit. Alia ꝟo nū qͣꝫ dicit ſufficit. Nam iuſtū iudiciū eſt vt qui non curādo de ſumma ſapientia. a ſūma ve ritate deuiat. veluti totus in tenebris inuoſ uatur. ⁊ ſic per vana ⁊ deuia anima infatua ta humanis inuentionibꝰ inſenſata diſcur rat. Item iſta affectū inflammat. intellectuꝫ illuminat. alia vero qͣꝫpluries īueniēs ex ve ra ſapiētia cor eleuatū inflat. qͣꝫ pluries vo rijs opinionibꝰ ⁊ diuerſis erroribꝰ intelle ctum obtenebrat. Suaſio Gitur relicta humana ſapiētia. curi oſitate ſciētie inutilis. argumentati onū ⁊ opinionū capturis. religioſa anima ꝑ amoris accenſionē ad fontē omni um deſiderādo aſcēdat in quo ſolo reperiat veritatē. Sed qꝛ hec ſumma ſapiētia nō po teſt ab homine edoceri. ſubdit̉ quomodo qͥ libet quātumcūqꝫ laycus in ſcola dei exiſtēt hanc ſapientiaꝫ ab ip̄o immediate recipiat ſuꝑ omnē intellectū. per amoris affectum quā nullꝰ philoſophꝰ. nulluſqꝫ alius ſcola ris ſeculariſqꝫ magiſter nulla humana ītel ligentia quātūcūqꝫ ſtudeat apprehēdit. Riplex eſt igit̉ via iſta ad deū.ſ. pur gatiua. qua mens ad diſcendā ver ſapientiā diſponit̉. Secūda vero i luminatiua dicit̉. qua mens cogitando ad amoris inflammationē accēdit̉. Tertia vni tiua. qua mens ſuꝑ omnē intellectū rationē ⁊ intelligentiā a ſolo deo ſurſum dirigit̉ flā ſicut videmus in pōtibꝰ dum fiūt ꝙ pus li gna ſupponunt̉ vt firmitas muri lapidei ſu erius edificet̉. ⁊ ꝑfecto edificio iā ligna ſup zoſita penitꝰ āmouent̉. Sic ⁊ mens cū pri mo ſit in amore imꝑfecta. poſt ad amoris fectionē meditādo cōſurgit ⁊ cum ꝑ mul exercitiū in amore vnitiuo fuerit cōfirn ⁊ ꝓpter multas flāmigeras amoris affe nes ſiue aſpirationes ſupra ſeipſam creato ris ſui dextera ſubleuata. citius qͣꝫ cogitari poſſit ſine omni cogitatione p̄uia vel comi tante quotienſcūqꝫ placet. centies vel mille ſies de die vel de nocte in deo afficitur. ad ip̄m ſolū poſſidendū innumerabilbꝰ deſide rijs aſpirando. Sic em̄ quilibet nouꝰ diſci pulus ad perfectionē huius ſcientie grada tim aſcendat. vt primo ī via purgatiua que eſt puerilis ⁊ incipientiū ſtudioſiſſime ſe ex erceat. que ſic incipit. Iuſticia ⁊ iudiciū pre paratio ſedis tue. Poſtea autē per menſem vnum vel duos. ẜm ꝙ diuino ſuperirradia te lumine ſibi videbitur expedire ad amo rem cogitando conſurgat. Ꝙ ſi preſum ptuoſum forte alicui videatur ꝙ anima mn uoluta peccatis multiplicibꝰ audeat a xp̄o Fo. CCXXIIII qnoris petere vnionē. in ſeip̄o cogitet nihil ſe piculi. Dū primo oſculat̉ in pede ꝑ pctō recordatōꝫ. Scd̓o ī manu ꝑ bn̄ficioꝝ ollatoꝝ recognitōꝫ. Tertio aſcēdat ad Iſi amorꝭ ip̄m ſolū deſiderādo ⁊ ip̄i ſoli ribꝰ flāmigerꝭ adherēdo. vt ẜm ꝙ ſubſe ēter videbit̉ dicēdo orōnem dn̄icā. ꝓut ꝑ am mēs cogitādo ꝯſurgit. ordinate aſcē arto ſe exercēdo ẜm viā illā q̄ illumi 32. q̄ ibi īcipit. Nox illuīatio mea in cijs meis. Cōſcēdit aīa ad ml̓to eminē idū ⁊ ſtatū. in qͦ etiā qͦtiēſcūqꝫ vult ſi ogitatiōe p̄uia in deo afficit̉. qd̓ ad ū nō pōt aliqͣ hūana induſtria edoceri. cēdo ꝑ viā purgatiuā ⁊ illuminatiuaꝫ cꝑimētalit̓ ꝑcipit ſolo d̓o interiꝰ dirigē pocēte. qd̓ nō p̄t via aliqͣ mortali vel elo ētia reſerari. qd̓ nec ariſtoteles nec plato aliqͥs mortal̓ aliqͣ ph̓ia vl̓ ſcīa p̄t nec po tuit nec poterit ītelligere. qd̓ ſolꝰ amor docꝫ eriꝰ vt diſcat oīs rōnal̓ aīa a ſūmo docto ⁊ et̓no acqͥrere ſcīam. in qͣ oīs rō ⁊ ītellectꝰ deficit. ⁊ affectꝰ ꝑ amorē diſpoſitꝰ trāſcēdēs hūanā intelligētiā ſuꝑenatat. ſola amo nitiui regl̓a ad ip̄m qͥ eſt fons totiꝰ bo nitatꝭ ſpm̄ dirigēte. Hec igit̉ ē myſtica the ologia.i. occultꝰ ẜmo diuinꝰ qͦ mens ardore diſpoſita līguis affectionū xp̄m ſuū dilectū occulto alloqͥt̉. in cuiꝰ myſtico tractatū ſic ꝓ cedit̉. Prīo manifeſtat̉ via purgatiua ī qͣ de clarāt̉ tria. Prīo quō aīma purgari debeat. Scd̓o quō ꝟa orōe gr̄e abudātiā impetrat̉ Tertio quō pctōr plenā de pctīs indulgēti am ꝯſeqͥt̉. Scd̓o duo manifeſtāt̉. Prīo de via illumīatiua ſubdit̉. vbi pͥmo docet̉ quō mēs yſualit̓ ꝑ dn̄icā orōnem meditādo ad amore ꝯſurgat. Scd̓o quō ꝑ eādē viā in ex poſitiōe orōis dn̄ice oīs ſcpͥtura anagogice tū referēdo ī deū ſpūalit̓ exponat̉. Tertō termīat̉ de via vnitiua q̄ incipit ibi. O ſa pſetia q̄ ex ore altiſſimi ⁊c̄. Ubi pͥmo māife ſtat qͣꝫta vite ſublimitas ⁊ qͣꝫta v̓tutū ꝯſum matio ꝑ myſticā ſapīaꝫ ad hͦ vt magꝭ appeta tur ab ip̄is exercētibꝰ acqͥrat̉. Ꝙ ſi forte ali cili legēti nimis difficile videat̉. vel ꝓpt̓ ſcīe p̄fuditatē. vl̓ ꝓpt̓ ꝟboꝝ obſcuritatē. tn̄ tāgat ſeriia viā q̄ eſt ſuꝑ oēm ītellectū exerceat ſe ī via purgatiua ⁊ via illumīatiua ſubſeq̄nte. ti exꝑiet̉ ⁊ ītelliget ī ſeip̄o ſolo d̓o iteriꝰ inte qͥc qͥd de tertia via īueniet ī ſcpͥto. vel nadiēt ab aliquo. Nā in hac ſapīa neceſſe eſt vt in ſeip̄o pͥmo ꝑcipiat exꝑimētalit̓ ꝟitateꝫ. ⁊ deinde ſnīam oīm ꝟboꝝ q̄ ad myſticā ſapi entiā ꝑtinēt in cōparatōe cuiuſlibet doctrīe facillimā iudicabit Hec em̄ ſapīa ī hͦ differt ab om̄ibꝰ alijs ſciētijs. qꝛ in hac pͥmo opor tet vſum hr̄e in ſeip̄o qͣꝫ ꝟba intelligere. ⁊ pra ctica hic p̄cedit theorica. In alijs ſciētijs ne ceſſe eſt pͥmo v̓ba intelligere qͣꝫ q̄ addiſcitur ſcīa habeat̉. Que inqͣꝫtū a nobiliori doctore acqͥrit̉. intm̄ citiuſ poſſidet̉. ⁊ ita fit vt in ip̄a aliqͥs deo docēte ſit ꝑfectior diſcipulꝰ qͣꝫ in aliqua liberaliū artiū ꝑfecte intelligēs ma giſter. vl̓ in arte mechanica bonꝰ faber Se cūdo ſcꝫ in illo loco. Accedite ad eū ⁊ illu. ⁊c̄ docet̉ quō ꝑ om̄es creaturas tā ſuꝑioreſ qͣꝫ inferiores aīma rōnalis ad amorē creatorꝭ obtinendū ꝑfecte inſtruit̉ Tertio ip̄iꝰ my ſtice theologie textꝰ manifeſte exponit̉. in qͦ licet ſint pauca verba. tn̄ eſt qͣſi infinita ſnīa. Qua ꝑfecte intellecta tā libroꝝ btī Dyoni ſij difficultas qͣꝫ totiꝰ veterꝭ ⁊ noui teſtamen ti ſenſus myſticꝰ verus amantibꝰ eluceſcit. Nā ſicut ab vno fonte deriuāt̉ plures riuu li. qͥ qͣſi in infinitos fluuios deriuant̉. ⁊ ſicut ab vno pūcto cētrali ꝓcedūt qͣſi īfinite linee ſic intellectꝭ illis pauculis ꝟbis q̄ ibi expo nunt̉. in qͥbꝰ ſpūs edocet̉ quō vniri d̓o debe at ī ſuo ſūmo apice ꝯſtitutꝰ. ⁊ ibidē exꝑimen talit̓ īueniet totiꝰ ſapīe originē. Ex qͣ ꝯiūcti on mēs de inferioribꝰ ſciētijs p̄clare intelli gēdis ſacre ſcpͥture expoſitōibꝰ ꝟ̓bis idone is ī p̄dicatiōe ad inflāmāda corda audiētiū fidel̓ diſcipulꝰ ml̓tiplicit̓ ⁊ affluētiſſime eru dit̉ Quarto ſubdūt̉ octo induſtrie ī qͥbuſ aīa ad acqͥrēdā iſtā ſapīaꝫ. ⁊ ꝯẜuādā habitā ſagacit̓ edocet̉. Ultīo ꝯͣ aliqͦs ſciolos hāc ſu p̄mā ſapīaꝫ īpugnātes ⁊ dicētes ꝙ nūqͣꝫ cō ſurgit affectꝰ niſi p̄meditādo ⁊ cogitādo. diſ putatō ſb̓dit̉. auctoritatibꝰ ⁊ rōibꝰ ip̄oꝝ er rorꝯuīcit̉. ⁊ hꝰ ſapīe ꝟitas efficaciꝰ enodat̉ ꝙ ſine media p̄eūte diſcretōe ſꝫ ſolo amorꝭ ve hiculo ſuꝑ ſeip̄aꝫ qͦtiēſcūqꝫ vult exꝑimētal̓r aīa ſb̓leuat̉. qd̓ nec rō ītelligit nec ītellectꝰ ſpe culat̉. ſic̄ ibi d̓r. guſtate ⁊ videte. De via purgatiua Uſticia ⁊ iudiciū p̄paratio ſedis tue ⁊c̄. Cū em̄ aīma ꝑ mētis affectū ad ꝑfectā ſpōſi celeſtis vnionē ꝑuenire deſiderat. neceſſe eſt vt qͥ pane angeloꝝ qͦ be ati ſpūs reficiunt̉ in gl̓ia adhuc ī miſeria de gens qͣſi quibuſdā micis cadentibꝰ appetit ſatiari. triplici officio angeloꝝ qͣſi gradatim aſcēdēdo in miſſiōe diuīe influētie ſubleuet̉ Miſtica theologia Cū em̄ dicat beatꝰ Dyoni. in hierarchia angl̓oꝝ. ꝙ triplex ſit angeli officiū.ſ. purga re. illuminare. ⁊ ꝑficere. oportet vt aīma que vult aſcēdere ad illū altiſſimū panē in p̄ſen ti in quo mētes angelice abſorbent̉ in gl̓ia. velut eoꝝ imitatrix pͥmo purget̉. ſecūdo di uinis fulgoribꝰ illuminet̉. tertio ꝙ in ſupre ma apice affectiue cōſtituta vnitiui amoris culmine ꝑficiat̉. Primo gͦ dicendū eſt de pͥma via.ſ. purgatiua. que eſt qͣſi puerilis ⁊ ī cipientiū. ꝑ quā mens adhuc rudis diſpo nit̉ ſine mortaliū hominū documēto ſol̓ in ſiſtēs doctrinis celeſtibꝰ vt exꝑimētalit̓ qͣꝫqͣꝫ ſit ſimplex vel laicꝰ ad practicā nō ad theo ricā illuminatōꝫ. diuina māifeſtatōe neceſſa rio ſubleuet̉. Ante em̄ qͣꝫ illa ſapīa q̄ deꝰ eſt beatiſſimꝰ in ſpū rōnali veluti in domo pro pria ꝯquieſcat. iuxta illud. Aīa iuſti ſedes ē ſapīe. oportet vt de ip̄a iudiciū ⁊ iuſticia fiat Iudiciū vt ſic̄ a creatore ſuo ſe auertēdo.(ſi cut fit in om̄i pctō mortali) ip̄m ꝯtēpſit cre atorē ꝓ creatura lamētabiliter relinquēdo. ſic ip̄a humiliet̉ totalit̓. vt humiliatio ip̄iꝰ in cipiētis. intm̄ ip̄iꝰ clementiā ꝓuocet inqͣntū ipſiꝰ ꝯtemptꝰ diuinā ꝯtra ſe ſnīam in pecca tis an̄rioribꝰ ꝓuocauit. oportet etiā vt ibi ſit iuſticia. vt illa aīa que aliqn̄ delectatōꝫ crea toris in delectationē creature pctīs ſuis exi gentibꝰ cōmutauit ꝙ intm̄ doleat. vel ſaltē ſe nō dolere doleat vt diuīe iniurie ẜm iudici um ip̄iꝰ tā miſericordis videat̉ ẜm hūanaꝫ iniuriā aliquatenꝰ ſatiſfactū. iuxta illd̓. Ꝙ tum glorificauit ſe ⁊ in delitijs fuit. tm̄ date illi tormentū ⁊ luctū. vt ẜm artē medicine ꝑ duo ꝯtraria.ſ. ꝑ humilitatē ꝯtra priſtinū cō temptū ꝑ dolorē de peccatis ꝯͣ priſtinā dele ctationē. qi naſcēs denuo illi qͥ eſt fūma ma ieſtas ⁊ indeficiēs bonitas ꝑ vnitiuū gluti nū ardētiſſimi amorꝭ vniat̉. Dicendū eſt er go quo humiliatio ⁊ dolor de pctīs quadā neceſſitate ꝯgruēte acquirat̉. Et licet hͦ via purgatiōis pueril̓ aliquibꝰ videat̉ maxīe re ſpectu ſequentiū. tn̄ niſi ꝑ iſtā mens circa di uina negociari accedēs. ſolicita ⁊ attēta per trāſeat. nunqͣꝫ in pn̄ti vita ad cognitionē de diuinis. nec ad ardorē vnitiui amorꝭ practi ci poterit accedere. nec ab iſtꝭ inferioribꝰ ſu os poſſeſſores deuorātibꝰ ſeq̄ſtrari. De modo purgatiuo Ic gͦ debet aīa ſe humiliare vt pͥmo recolat pctā ſua ī aliquo loco occul tiſſimo. ⁊ maxīe in ſecreto noctꝭ ſilen tio. ⁊ maiora ſuccincte ne diabolꝰ ſibi īfer ad d̓lectatiōꝫ vn̄ debuit hr̄e medicinā fa ſuā dirigēdo in celū. ⁊ ꝓut poteſt. ſic mai peccata ſua vſqꝫ ad decē vl̓ duodecim co deo qͣſi ip̄i loquēdo enumeret ⁊ enumer do ſuſpiret. ip̄m deū in om̄ibꝰ exaltādo ⁊ ſe in om̄ibꝰ depͥmēdo ꝓut poterit. dicēdo. Do mine ih̓u xp̄e vl̓ quocūqꝫ mō ſibi meliꝰ pla cuerit. Ego ſum ille pctōr nequiſſimꝰ. miſer rimus. infelicior. nequiſſimiſ abomina or. qͥ tuā maieſtatē in tot ⁊ tātis crimini offendi vt illa enumerare nō ſufficiā. ſic̄ nec arena maris p̄ multitudine numerari ꝑ ⁊ ibi ſuſpiret vel gemat ꝓut efficaciꝰ po Quia ſic̄ lima oꝑat̉ in ferro vt in qͣlibet ſingulari fricatiōe aliqͥd de ip̄iꝰ ferri rubigi ne expellat̉. ſic qd̓libet ſuſpiriū vel gemitꝰ a quid de rubigine pctī etiā poſt infuſionen gr̄e relictū eliminat. Et ſic magꝭ acmi ſe purgās ad ꝑcipiēda qͥ ratio nō inu vel intellectꝰ ſpeculat̉. diuino ſubſidie ſiderio eleuet̉. Et vt intentiꝰ dolore ꝯſt tur. animꝰ ad ſui ꝯfuſionē ⁊ humiliatie uina bn̄ficia pͥmo in generali. ſecūdo in ciali attētiſſime corā deo ꝓut meliꝰ poter bi ingrato diuinitꝰ collata recordet̉. Pri ꝙ ip̄m quo ad ſpēm tā nobilē creaturā d̓ ni hilo ſic creauit dicens. Nōne tu dn̄e me ad imaginē tuā cū nihil antea eſſem in tā nob le eſſe ꝓduxiſti. vt te tenerē ꝑ gr̄am in pn̄ti⁊ te facie ad faciē ꝯtēplarer in gl̓ia. ⁊ ego ītn̄ ꝓuocaui diſtrictū iudiciū tuum vt niſi mil ſubuenias magꝭ nō naſciqͣꝫ ad lucē p̄ſentis vite ꝑduci mihi miſero ꝓfuiſſet. Secundo bn̄ficiū incarnatiōis recordet̉ ſic dicēs. Nō ne tu dn̄e es ille rex altiſſimꝰ angeloꝝ. intm̄ p̄ me teip̄m adnihilās vt noſtras miſerias ⁊ ꝑegrinatiōes itineris ad ſimilitudinē cuiū dā pauꝑis humilit̓ ſuſtineres. Et egoꝰ nō me humiliādo ſꝫ intm̄ impudēter ext lendo tuā maieſtatē ꝯtēpſi. in miſerias hui vite momētaneas te fontē totꝰ beatitudinū cōmutādo. qͦ ergo fugiā. ſi aſcēdero in celuꝫ tu illic es. ſi deſcēdero ad infernum. ades. De ſecūdo aliquātulū inſiſtēſto ꝑci ad tertiū.ſ. ad recordatiōꝫ dn̄ice paſſiō dicēſ. Nō ſuffecit tibi dulciſſime dn̄e ih̓u xpe ꝙ intm̄ teip̄m incliuares vt manēs deꝰ car nis mortal̓ humanitatē aſſumeres. ſꝫ imſu per ꝓpt̓ vniuerſoꝝ mortaliū miſerias ſubi uādas tā dira vbera. cā innumerabilia vut nera tolleraſti. vt a plāta pedis vſqꝫ ad ynē Fo. CCXXV nō eſſet mēbrū in corꝑe tuo qd̓ nō ſanguīe tuo ſacratiſſimo ſpargeret̉. Quid gͦ faciam miſerrimꝰ ꝙ mortꝭ tue ſum cauſa nō tm̄ vi cem ꝓvice nō rependēs. ſed te in fecibꝰ me puocās vt digno iudicio deberet contra lepugnare totꝰ orbis terraꝝ. a ſūmo celi cardine vſqꝫ ad vltimū cētrū inferni. Sur gant gͦ creature om̄es ⁊ veluti dn̄o ꝓprio fa ātes de me vindicēt ſuū ꝓprium dn̄m ⁊ torē ⁊ ibi cogitet de paſſiōe dn̄i aliqͣntu ꝑ vulnꝰ lateris vſqꝫ ad ꝯtactū diuini is occulte latentꝭ interiꝰ ꝑ exꝑimentū a ris attingere mereat̉. Hec em̄ tria ſūt in ſerali q̄ nō ſibi tm̄ ſed ⁊ oībꝰ alijs altiſſi ꝯdonauit. Que inqͣntuꝫ ſunt genera intātū indicāt maiorē diuinā clemēti Poſtea cogitet in ſpeciali q̄ ſibi non ijs p̄ter totiꝰ ꝯſolatiōis ſubſidiū cō tulerit. quē maxīe ad religionē fratꝝ mino rū diuīa clemētia ꝓuocauit. qm̄ iſta via pur gatiua ſolū eſt eoꝝ qͥ a vita ſecl̓ari veluti co lumba vel turtur in deſertū in ſeceſſum vi delicet ꝯtēplatōis(licet adhuc debiles) ſu os auolare nitunt̉ amotionē omīs lortal̓ qͦ ad iudiciū ꝯſcientie neceſſa ponens. Beneficia ſpecialia. Rimo gͦ recogitet qͦt digniores qͦt Ꝙ potētiores qͦt etiā ad habūdantio rem influentiā diuīe gr̄e magꝭ mul tiplicit̓ p̄paratos reliqͥt ip̄e altiſſimꝰ in miſe rijs ⁊ mūdanis voraginibꝰ inuolutos. et te nebris miſerie cōuocauit ad ſuā incō bilē veritatē Scd̓o nō tm̄ reſpectu le moderne ſibi beneficiū collatū re tet. ſed ⁊ illud diuinū bn̄ficiū reſpectu nalis miſerie ꝑtractet. qꝛ multi qͥ non qntū ip̄e diuīe maieſtatꝭ ocl̓os offen uerūt ſempit̓ne maledictiōis penis ꝑpetu is detinent̉. ⁊ ip̄e qͥ multo plus idē merue rat. nō meritꝭ ꝓprijs ſed dono ꝯditorꝭ gͣtui to ad gr̄e radiū in pn̄ti vocat̉ et ad p̄mium etne beatitudinis in futuro. Sil̓itudineꝫ duoꝝ latronū recolēs. qͦruꝫ vnꝰ ab aliqͦ re be terreno ꝯdignꝰ ſuſpendit̉. alter ꝟo plus liore delinquēs ſola regꝭ terreni clemētia ttet meritꝭ ꝯtradicētibꝰ. ip̄i efficit̉ cōmēſa la dl̓am nō ignominiā reportādo. Ter tollūd ad qd̓ vocat̉ recolat. qꝛ eū non ad edulabtī Auguſtini vl̓ benedicti redēpto nſs srareuocauit. ſed ad illā ſacratiſſimam ſua ſpemet elegit qn̄ ductꝰ eſt in deẜto vbi qͣdraginta diebꝰ ⁊ noctibꝰ cōtinuis ieiuna uit. ⁊ in maxīa pauꝑtate ꝑ mūdū p̄dicauit. ⁊ ſaluti oīm ardētiſſime intendit Et p̄curſor uus ꝓprie inſtituit ip̄aꝫ in ſeip̄o ẜuās ⁊ no bis ſeruādū mōſtrauit. Intantū alijs regi minibꝰ ſublimior regula inqͣntū doctrinaꝫ humanā diuinū eloquiū p̄excellit. Sꝫ ⁊ ſic ꝑſiſtens in or̄one nō tm̄ cogitet in ſeip̄o ſed ad deū īmediate dirigat eloquiū ſuū tā pec cata ſua qͣꝫ bn̄ficia in generali ⁊ ī ſpeciali hu milit̓ referēdo. tn̄ cū quodā ordīe iſta l̓ alia ẜm ꝙ ip̄m dn̄s intꝰ docuerit recolēdo. Sic ꝑ recordationē pctōꝝ ⁊ diuīoꝝ beneficioꝝ ꝯfuſis iā viā hūiliatiōis incipiat ſic dicens Dn̄e pr̄ totiꝰ miſeratiōis nō poſſuꝫ tibi ſatiſfacere de malis q̄ corā te miſerabilit̓ ꝑ tractaui. nō tibi rn̄dere valeo ad beneficia q̄ mihi miſerrimo ꝯtuliſti. ſed qꝛ me īterfi cere nō debeo nec valeo. tu me infelicē inter fice. ſed ſi tibi hͦ nō placet mitte angelū tuū gladiatorē qͥ de me vindictā accipiat. Sed ſi hͦ ꝓpter miſcd̓iam nō vis adīplere qd̓ me rui. qꝛ me interficere nō poſſum. tn̄ hͦ qd̓ in me eſt facio. me qͣſi latronē tuū tibi reddo ī ꝑpetuū ſeruientē. nūqͣꝫ diebꝰ meis vlteriꝰ a tuo ſeruicio recedentē. Tūc ꝓſternat ſe ī faciē ⁊ qͣntūcūqꝫ poterit ſeip̄m hūiliet depͥ mendo. ⁊ altiſſimū offenſuꝫ exaltādo. et in qͣntū humiliꝰ intātū etiā citiꝰ et habūdātiꝰ gr̄am diuīe miſcd̓ie ꝓuocabit. Et tūc de ne ceſſitate oportet ꝙ qn̄ pijſſimꝰ pr̄ videt ip̄m ſic corā ſe hūiliatū. dolorē ꝯferat de peccatꝭ vl̓ ſaltē dolorē qꝛ nō dolet. vt ꝑ iſta duo cō tra duo p̄dicta anīa purgata recuꝑet iā qͦn dā qd̓ erat deꝑditū. ⁊ ſibi qn̄qꝫ ml̓to ampliꝰ qͣꝫ antea idip̄m reſtauret̉. Sꝫ ſi etiā dolorē nō poterit qͦ ad effectū cōſeqͥ ꝑ ea que dicta ſūt. tn̄ qͣlibet nocte ſuccincte hͦ teneat qd̓ di ctū eſt. qꝛ creatori ſufficit qn̄ hō facit qd̓ in ſe eſt. necnō ip̄e dn̄s rei exitū expectās qn̄qꝫ ſe ſubtrahit vt ⁊ iſta faciēs dolorē nullū vel ꝯſolationeꝫ īueniat vt eiꝰ patiētia ad tp̄s ꝑ diuinā ſuſtinentiā cōprobet̉. ⁊ vt ſibi poſtea amplior ꝯſolatio ⁊ de pctīs ꝯtritio diuini tus cōferat̉. Sed qꝛ q̄ p̄dicta ſūt nō pn̄t fieri ſine gr̄a ſpeciali. ſequit̉ de impetratiōe gr̄e ꝑ modū orādi ꝓut ad vitā purgatiuā ꝑ tinet. Sicut em̄ oculo corꝑis vl̓ ſenſuali d̓ ioculatoribꝰ in curijs magnatū cernit̉. ꝙ cu piētes aliqd̓ tꝑale cōmodū a pͥncipe incōfu ſibilit̓ obtinere. pͥmo ip̄m multiplicit̓ cōmē dāt. deinde qd̓ intēdūt ſibi poſtulāt condo C C Miſtica theologia nari. ſic ⁊ nouꝰ ioculator ſpūal̓. mūdū dece ptorē deſpiciēs dꝫ ordinate ꝓcedere. Cū eī deꝰ in ſe ſit innoīabil̓. ip̄m tn̄ in ſuis effecti bus noīamꝰ. ⁊ ꝑ ip̄os ip̄iꝰ magnificētiā col laudamꝰ. Primo em̄ ẜm ꝙ ip̄e ē oīs crea templātes in gl̓a.ſ. mētes angelicas ⁊ hūa nas. ⁊ ip̄as ꝯtēplatōe ſue indicibil̓ pulchri tudinis quā vidēt ſic̄ eſt btīficās ī hͦ ab ip̄is oēm eliminās ptāteꝫ. Tercio adhuc iſto ſubmiſſiꝰ ꝓut ad oēs creaturas ſe hꝫ. quibꝰ ip̄e tāqͣꝫ altiſſimꝰ imꝑat. ⁊ oēs tā rōnales qͣꝫ irrōnales ſue obtemꝑāt maieſtati. Quar to reſpectu nobiliſſime creature q̄ eſt hō. et pͥmo reſpectu eoꝝ qͥ ſūt in caritate famulā tiū ſuo creatori. in hͦ ꝙ ip̄is adhuc degētibꝰ in hac vita miſerie ſuꝑpoſitꝰ pr̄ ſuppoſitꝭ fi lijs ml̓ta encenia int̓naꝝ ꝯſolationū veluti q̄dā future dīne btītudīs ſiue btīficatōnis indicia hoībꝰ qͣi nihilū exiſtētibꝰ veluti filijſ altiſſimꝰ p̄on̄dit. Quīto ⁊ vltīo reſpectu exiſtētiū ī pctīs qͥbꝰ in qͣntiſcūqꝫ pctīs diuti us ſua ſcelera ꝓtelātes extiterint pulſātibꝰ ad ianuā dīne pietatꝭ. ip̄os dīna clemētia ī ſinū ſue caritatꝭ recolliget. ⁊ ꝑpetratꝭ pctīs ſic indulget vt ſepiꝰ ab ip̄o quē ſic abhoīabi lit̓ offenderūt qn̄qꝫ plꝰ qͣꝫ innocētes vberio ra ⁊ p̄cioſiora bn̄ficia illapſa celitꝰ ꝯſequāt̉. In his em̄ dīna bōitas ex pͥmordiali diffu ſionis gr̄e māifeſtatōe vſqꝫ ad feces exiſten tiū in pctīs on̄dit̉ Et hͦ qͥnqꝫ breuit̓ in qͥnqꝫ his vocabul̓ includūt̉.ſ. bonꝰ. pulcherrimꝰ dn̄s. dulcꝭ. miſericors. Et poſtqͣꝫ in his cō mēdatꝰ fuerit illud qd̓ intēdit plenariaꝫ re miſſionē de ꝑpetratis ſceleribꝰ ſecure pote rit poſtulare. Iſte em̄ modꝰ poſtulādi et orādi edocet̉ vbi ſpōſus dicit ſponſe. Uox tua dulcꝭ ⁊ facies tua decora.ſ. ꝑ interioreꝫ purgatōem obtenebrātē caliginē expellen do. ⁊ vox dulcꝭ. vt in qͦlibꝫ v̓bo ſpōſus et̓nꝰ in aliqͦ ſpālit̓ cōmēdet̉. Et hͦ ꝓprie appellatio nes ſūt cātica cāticoꝝ. ⁊ intm̄ a ꝑte anīe. vt qn̄cūqꝫ mens ad deū ſe erigit. in ip̄is voca bul̓ inuolutā dulcedinē īueniat. ne ꝑ multi loqͣs enarratōes ⁊ vocales ꝓlatōes animꝰ in tāto colloqͥo euaget̉. ſꝫ in his illectꝰ vl̓ al lectꝰ infra ſe total̓r adunet̉. Sic gͦ dicat qͦti ens pot̓it bono mō iſti ꝯſil̓i. bone. pulcher rime. dn̄e. dulcꝭ miẜicors. miſerere hꝰ pctō ris quē redemiſti ſanguīe tuo p̄cioſo. In hͦ ſolū attēdēs ꝙ ſibi de mal̓ ꝑpetratꝭ ꝑcat cle mētia faluatorꝭ. nō qd̓ in qͦlibꝫ ꝟboꝝ inciu dit̉ theorice ſpeculādo ſꝫ affectuoſe orādo p̄t illa vl̓ ꝯſil̓ia dicere ꝓut dicēs nouerit ma iorē affectōeꝫ ī iſtꝭ vl̓ ꝯſil̓ibꝰ reꝑire. Sꝫ ad hͦ vt mēs deſiderij ꝯpletōꝫ obtīeat ncc̄e ē ip̄aꝫ dīnā influētiā imitari. vt ſicut ip̄e ſol ſpūat hirl̓m ciuitatꝭ ſuꝑne qͣntū eſt de ſe bonos malos radijs bōitatꝭ ſue illuſtrat. ſic nō ti ꝓꝓpinqͥs ſꝫ ꝓ oībꝰ ill̓ qͥcūqꝫ ſūt btīſſime tri nitatꝭ imagīe inſigniti totꝭ viſceribꝰ dep̄cet̉ illiꝰ clem̄tiā ſaluatorꝭ. vt fic̄ oēs creauit. redēit. ita oībꝰ indiſtīcte dignet̉ miẜicor ſubueīre. Et ī hͦ irrefragabil̓r citiꝰ d̓ ſericordiā ꝓuocabit l̓ obtīebit inqͣꝫtū creatorꝭ vniuerſoꝝ ⁊ oīm mortaliū red ptorꝭ veſtigia(ſuā caritatē ſuꝑ oēs btīſſime diffundetꝭ) fuerit imitatꝰ. niſi qn̄qꝫ ad horā ꝓ ſe ⁊ ꝓ alijs. ſingl̓aribꝰ or̄oibꝰ coartet̉ peri tio. lꝫ ſꝑ caritas hēat ſe diffundere. eū fectuoſū modū quē ꝓ ſe. ēt ꝓ oībꝰ exor licitꝰ alleget. qͣꝫtū ē de modulo ſue ꝑuita ſic d. Bone. dn̄e. pulcherrīe. dulcꝭ. miẜico miẜere oīm pctōꝝ qͦs redēiſti p̄cioſo ſāguie tuo. Et tūc inqͣꝫtū pot̓it hēat iſtā imagi tionē qn̄ dic̄. miẜere. vt totꝰ mūdꝰ ſuo cr tori inclinet̉ ꝑ veꝝ cultū ⁊ reuerētiā ꝯdigi Sꝫ qꝛ mēs oīa iſta nō p̄t p̄ nimia carn litate ⁊ v̓tibilitate ꝓut eēt expediēs īper re. oꝫ ꝙ ad īſtar illoꝝ qͥ hn̄t aliqd̓ magi curie regal̓ palacio vl̓ ſūmi pōtificꝭ expe re. qͥ vidētes ſe n̄ poſſe ꝓpoſitū ꝯſeqͥ ade aliquē magnū de curia. vt qd̓ ꝑ ſen̄ pn̄ mediatorꝭ int̓cedētꝭ reuerētia īpetret̉. ſ ille pauꝑ aliquē magnū ⁊ p̄excellētē īue rit qͥ has ꝯditōes hēat vt ſit hūil̓ ad audiē dū p̄ces paupeꝝ. gl̓oſus ī curia. vt cū ip̄oſi ncc̄e fuerit ml̓ti alij ꝓ alio int̓cedāt dilectꝰ ſūmo pōtifici. vt eiꝰ dilctōe aſtrictꝰ nihil v lit̓ penitꝰ denegare abſqꝫ vlla calūnia. pauꝑ ſuū deſideriū obtīebit. Sꝫ qꝛ iſta int̓ ſctōs alios in ſuꝑlatīo gͣdu excellētiſſime ī btā v gine reꝑiunt̉ ad ip̄aꝫ ꝯfugiat ſic d̓. Luc miſericordiſſima p̄ oībꝰ alijs. hūiliꝰ pctō bus te inclinās. potentiſſima. qꝛ ꝑ te ru angelice reꝑant̉. ꝑ te ſctīs vite ianua aꝑ ⁊ iō te clamāte ꝓ pauꝑe tecū omēs pit a mabūt regi et̓no amatiſſimo. quē tuis ſ vberibꝰ allactaſti. ⁊ iō ineffabili glutino ritatꝭ tibi ꝯiūctꝰ ē. Rogo vt ꝑ te mea ſubleuet̉. vt ſic ꝑ te de pctīs meis ꝓpria ſ gationē obtineā. vt tādē ip̄m in iſto andt ꝯſtringā. quē tu totꝭ viſceribꝰ dilexiſti. eut Fo. CCXXVI jut ei. Aue maria qͣdragīta vicibꝰ vl̓ qͥnqͣ nta. ſꝫ t̓cio nūero ſi voluerit diuidēdo. vl̓ Ilil̓e ꝓut ſibi meliꝰ videbit̉. Hoc qͣi ī ſignū oīs ⁊ ſpūal̓ homagij reddēs ei qͦtidie ꝓ uto. ip̄aꝫ n̄ in pictura ꝑietꝭ nec ī ſculptu nea. ſꝫ ī celo attēte ⁊ affectuoſe ſalutāt aꝫ imediate ſuā faciē dirigēdo. Hec ē urgatiua ⁊ ip̄iꝰ expeditio q̄ ml̓to plus ide p̄t citiꝰ recolligi qͣꝫ ſcpͥto vl̓ ꝟbotenꝰ rari hāc purgatōeꝫ recordet̉ incipiens ⁊ ſuccincte ⁊ ꝟa ſibi latiſſima via cito ibit. Prologꝰ de via illūiatiua. Er viā purgatiua mēſ ad illūiatiuā imediate erigit̉. ẜm illd̓ pͣs. dicētis. Aſcēſiōes ī corde ſuo diſpoſuit ī val . qꝛ ꝑ gemitꝰ ⁊ lacrīas aīa a rubigi rū abluit̉. ⁊ ꝑ hͦ īmediate ad ſuſce nē dīni radij p̄ꝑat̉. Cuiꝰ ncc̄itas ſic ap ret pͥmo a ꝑte recipiētꝭ. nā ſic̄ ī ſpecl̓o ma ali videmꝰ ꝙ ſi ſit ibi flatꝰ vl̓ aliqd̓ obte brās. facies hūana qͣꝫuis ſe ei obijciat n̄ ultat. Sꝫ cū abſterſū fuerit. ī ip̄o faci ana aꝑꝑet. vt ſi ēt ſpecl̓m rōne hūana tad īſtar ſp̄s ꝑ illd̓ qd̓ in ſeip̄o recipit ē ſil̓itudo repn̄tās cogͦſceret. Sic ci nali ſpū erit elimīata caligo offuſcās iā ſol ſpūal̓ gr̄e ſue radios īmittit. qͥ qͣꝫtū ē de ſe eqͣlit̓ oībꝰ ſe infūdit. īmo qd̓ plꝰ ē. qꝛ ſic liꝰ ſolis material̓ ſtat īmobil̓ ad feneſtrā ſtatī cū ſibi aꝑtū ē nūqͣꝫ retrocedēs nunqͣꝫ de ſua naturali bōitate ſe retrahēs. ſꝫ potiꝰ domū int̓iorē pͥꝰ obſcuratā irradiat. ſic ve rus ſol iuſticie cītatꝭ ſuꝑne cꝰ ſol iſte mat̓ial̓ obſcurā gerit ſil̓itudinē l̓ imaginē. nihil ali ud expectat ēt īmobilit̓ p̄ſto ſtās ad ianuaꝫ niſi vt ꝑ aliquā abſterſionē ſibi aditꝰ p̄ꝑare tur vt ī mēte veluti ī lectulo felicit̓ ꝯqͥeſcat lū ſplēdorū irradiatōes. aīaꝫ ſibi de ta inſigniēs. ⁊ ſic a ꝑte recipiētꝭ ⁊ a ꝑ is irradiatio ſpūal̓ purgatōem cō Sꝫ hͦ idē māifeſtat̉ ꝑ ip̄oꝝ diſtantiū dem vnitiuā. Sic̄ eī in ſapīa dr̄. ip̄a ſa ſetid ē cādor lucꝭ et̓ ne ⁊ ſpeculū ſine macu vt aliqͣ ꝯſimilata ꝯformitas qn̄ ꝑ ve orꝭ vnionē mēs hūana cādori lucꝭ et̓ t. ⁊ pͥus ſemota ab ip̄a oī obtenebran te caligīe ſpeculo ſine macula ꝯformet̉ l̓ cō piret. Un̄ oꝫ pͥmo ꝙ mēs ſit qͣi ſpeculū ſ ne macula. ⁊ ſtatī ad ſuſcipiēdū lucꝭ ſplēdo ſes diniores diſponit̉. ⁊ ſic cū fuerit curata ttnē ſapīe ꝯformet̉. Sꝫ de qͦ lumīe intelli vnr̄ ꝙꝫ mēs anagogice ꝯſurgēs ad t̓ciam viā Inſtiuā erigit̉ ſciendū ꝙ ſic̄ ſol material̓ vi det̉ in corꝑe t̓mīato inferiꝰ vt ip̄m videmꝰ ī pariete. videt̉ ēt ī radio ſuo.ſ. in aere. videt̉ ēt in ſeip̄o vt in fonte ſolari. Sic radiꝰ dīnꝰ ēt ſpūi apꝑet tripl̓r. Apꝑet eī in ſacra ſcpͥtu ra qn̄ ſub cortice lr̄e ꝑ aliqd̓ donū intelligē tie ſenſꝰ anagogicꝰ īuenit̉. qͦ mēs ſic̄ ꝑ q̄ndā radiū ad amorē ſui creatorꝭ multipl̓r ⁊ mi rabilit̓ erudita erigit̉. De iſto radio qͥ facit ſꝑ ſplendere ſpm̄ btūs Diony. ī diui. no. ſic dic̄. Indicibilia āt caſto ſilētio venātes ad illuceſcētes nob̓ in ſcīs eloquijs ſplēdores exercemur ⁊ ab ip̄is illūiamur. Scd̓s ra diꝰ a ſole ſpūali miſſꝰ reſplēdet in ſpū. ⁊ his ſolis radijs mēs et̓nis ſpectacul̓ ſuſpēſa cū qͣdā ēt āmiratōe ad meditādū de ſuꝑcele ſtibꝰ erudit̉. de rōibꝰ et̓nis vl̓ et̓na generati one. vl̓ nexu ſpūſſctī ⁊ de hmōi. qꝛ ſic̄ ꝑ ſola res radios reſplēdētes ī aere nō ꝑ aliqd̓ ali ud lumē ſenſibile oculꝰ mat̓ialis ad ꝯtēpla tionē ſolis erigit̉. ſic oculꝰ intelligentie ꝑ ra dios īmiſſos a ſole ſpūali nō ꝑ aliquā aliaꝫ diſciplīatā ſcīaꝫ. vl̓ mortal̓ doctorꝭ īduſtriā ad cognitōem occultoꝝ ſuꝑceleſtiū eleuat̉. Et de hac btūs Diony. ad titū ſcribēs dic̄. Uerte te ad radiū. q. d. Nō aliū doctorē. nō aliud exēplar aſſumas ad ꝑcipiēda dīna. ſꝫ ītra teip̄m ingredere. ⁊ ꝑ radios tibi datos deſuꝑ ad ꝯtēplatōem dīnoꝝ artiꝰ te exerce qꝛ ſic̄ rōnalis ſpūs nobilior eſt inferioribꝰ creaturꝭ cet̓is. ſic nobiliꝰ ꝑ īmiſſos bōitatis radios aꝑꝑet dīna ſapīa ī ip̄o. De tercio ꝟo radio vbi ip̄e fons totiꝰ btītudīs apꝑet (qd̓ raptu fit) p̄t̓ mitto(qd̓ fit. qn̄ mēs rapit̉ a corruptōe ⁊ ſenſificatōe mēbroꝝ carnaliū remota. qͣꝫtū poſſibile ē. gr̄a trahēte naturā dono cōditorꝭ gͣtuito mēs ad ſuꝑna rapit̉. p̄m facie ad faciē ꝯtēplās. cꝰ gl̓oſo aſpectu ſuꝑna curia iocūdat̉). De pͥmo radio lati tante ſub ſcpͥtura ē pn̄s intētio ꝑ quē ad a morē vnitiuū aſcēdit̉. Scd̓s radiꝰ amo rē ſepiꝰ comitat̉. qꝛ qͣꝫto plꝰ ꝑ affectōes amo ris mēs fonti lumīs appinqͣt intm̄ efficaciꝰ veluti ip̄i vicinior(ſicuti d̓ aurora ꝯſurgen te vidēꝰ ꝙ pͥmo ꝑtes ꝓpinqͣs illūiat) radijs dīnioribꝰ adīplet̉. Per viā ꝟo t̓ciā qn̄ mens ſuſpirijs inſatiabilibꝰ ſuſpirat dilecto tota lit̓ vniri. ad t̓ciā irradiatōeꝫ in qͣ plꝰ agit̉ qͣꝫ agat dīnitꝰ ſubleuat̉. ⁊ ſibi diutiꝰ ſuſpiranti dr̄ a dilctō. Amice. aſcende ſuꝑiꝰ. De hac btūs Diony. ī myſtica theologia. poſtqͣꝫ di xit. Cōſurge ignote ad eiꝰ vnitionē q̄ ē ſupͣ mentē ⁊ cognitōem. vbi tradit amorꝭ vniti ui practicā. vbi.ſ. ad ineffabile myſteriū con CC 2 Miſtica theologia ſurgit affectꝰ qd̓ igͦrat intellectꝰ. poſtea ſub dit. d. ad thimotheū ſic. Sic eī oīa a te au ferēs ⁊ ab oī irretētibili ⁊ abſoluto. munde ad dīnaꝝ tenebraꝝ radiū ſurſū agerꝭ Un̄ ⁊ in ꝯſurrectōe vnitiui amorꝭ dic̄. ꝯſurge. qͥa ſil̓ ibi oꝑat̉ natura ⁊ gr̄a. poſtea dic̄. ſurſum agerꝭ. qꝛ ibi n̄ natura ſꝫ gr̄a mēs ad exꝑimē talē ⁊ īmediatā cognitōem celeſtiū eleuat̉ ⁊ ꝑ illā animꝰ ad iſtā diſponit̉. Sꝫ qꝛ d̓ via illūiatiua ē pn̄s intētio. dicēdū ē quō lumē in ſcpͥturꝭ aꝑꝑet. Deinde quō ꝑ iſtud lumē ad t̓ciā viā.ſ. vnitiuā aſcēdamꝰ. Et ꝙ omībꝰ pateat ꝙ in oī ſcpͥtura ſctā iſte radiꝰ latitat velut lumē ī teſta. ſubdit̉ exēplū in vno.ſ. in or̄one dn̄ica. vt ſil̓ ex vniuerſo nouo ⁊ veteri teſtamēto ab vniuerẜ ꝟitatꝭ diſcipul̓ cōpro bet̉. ⁊ vt nō ſit aliqd̓ v̓bū qd̓ non colloquijs ſponſi ⁊ ſponſe interiꝰ repleat̉. Sequit̉ de via illuminatiua. Xx illuminatio mea ī delicijs meis ⁊c̄. Nox em̄ h̓ vocat̉ obſcurꝰ cortex ſcpͥture exterior. l̓ etiā oīs inſenſibil̓ creat̉a ꝑ quam mēs īteriꝰ irradiat̉ ad hͦ ꝙ anagogice ī vni tiui amorꝭ delicijs ꝯqͥeſcat. Uia eī purgati ua rn̄det ordini āgeloꝝ. nā ibi tūc pͥmo pur gat̉ aīa ad hͦ ꝙ pͥmo d̓s in ip̄a veluti in loco md̓o reſideat. Iſta āt vt dictū ē rn̄det cheru bin. cherubin plēitudo ſcīe interp̄tat̉. tm̄ āt ꝑ artē hꝰ theorice ſcīe lumē acqͥrit̉. ⁊ tāta ſa piētie dilatatō ī ſcpͥturꝭ vt qͦt ꝟba ī nouo ⁊ ve teri teſtamēto. qͦt creature in md̓o. tot hēat aīa intelligētias l̓ ẜmōes. totū ad deum ad pūctū amorꝭ oīa referēdo. vt poſtea appare bit. t̓cia āt.ſ. vnitiua rn̄det ſeraphin. qͥ inter p̄tat̉ ardēs. ibi eī in tāto ardore fert̉ anīa in deū vt maxīe corpꝰ ꝑ extēſionē affectuum ⁊ motuū qn̄qꝫ mirabilit̓ affligatur. Ciēdū ē ꝙ triplex ē anagogia Una q̄ eſt d̓ deo ī ſe vt mētes celeſtes btī ficās in gl̓a. vt dr̄ d̓ dauid. qͥ erat qͥ dā hō ad lr̄aꝫ. qͥ dr̄ optimꝰ ꝓpugnator. ⁊ mo ralit̓ ſigͣt aīam. q̄ ita dꝫ virilit̓ pugͣre ꝯͣ dia bolū. ꝯͣ ip̄m etiā inſurgēdo. ꝯſpuēdo. ne ſe ip̄aꝫ ꝑmittat tā vili dn̄o ſubiugare. ⁊ a dul ciſſimo ih̓u xp̄o ī ꝑpetuuꝫ ſeꝑari. Dauid ēt dr̄ golyā ꝑcuſſiſſe. ſigͣns allegorice dn̄ꝫ ih̓m xp̄m qͥ diabolū ſuꝑauit. pacē ppl̓o ſuo acqͥ rens ⁊c̄. Dicit̉ ēt dauid pulcher aſpectu. in eſtimabilē pulchritudinē dīne ſub̓e ſigͣns. in ſue pulchritudīs viſiōe leticia indicibili letificantꝭ in reqͥe btītudinis et̓ne oēm mētem angelicā ⁊ hūanā. Un̄ ī Io. xiij. ca. di. Hec ē vita et̓na. vt ꝯgnoſcāt te ſolū deū ve rū. ⁊ quē miſiſti ih̓m xp̄m. Et hͦ ē anugoci ca expoſitio. ẜm ꝙ deū btīficātē reſpicit Alia ē anagogia q̄ reſpicit ecc̄iam militās inqͣntū ī ſpōſi āplexibꝰ total̓r inauertibi ꝑſeuerat vt hirl̓m ad lr̄am q̄dā dr̄ ciui Hierl̓m.n. ciuitas optīe munita ⁊ fe mis murꝭ circūdata dicebat̉. ⁊ ſigͣt in delē aīam moralē. q̄ dꝫ īteriꝰ muniri a ꝟtutū gr̄e ⁊ amorꝭ. ſine qͥbꝰ armis nullꝰ potuit nec poterit diabolo reſiſtere ad ſanti. q̄ etiā dꝫ exteriꝰ murꝭ fortibꝰ circūc ta eſſe. ⁊ hͦ in honeſta ꝯuerſatōe. ſuū mortificatiōe qͥbꝰ amorꝭ vni tis ītegritas inexpugͣbilit̓ ꝯẜuat̉. in hͦ ꝙ ſedes regni dr̄. ecc̄iam ventui lium ſub xp̄o pͥncipe figurabat. in qͣ ip̄e rex pacificꝰ. ſub cꝰ ꝑſona qͦndā d̓ Iſa. Deus legifer nr̄. ip̄e veniet et ſa nos. regens militātē ecc̄iam exemple v̓bo doctrīe. Tercio hirl̓m inter ſio pacꝭ. qd̓ ecc̄iaꝫ triūphātē ſignat. habitatores pacifici. qꝛ illiꝰ felici pn̄t lantur dicētes ⁊ clamātes(gaudio tatꝭ et̓ne ſuꝑpleniſſima p̄mia admir Melior eſt dies vna ī atrijs tuis ſuꝑ in Et hec eſt anagogica expoſitio. Quio a nagogia. ꝓprie dr̄ anagogia idē qd̓ ſurſum actio. Ubi ēt recte int̓ ſurſū actū ⁊ illuꝫ ac quē ſupͣ ſe aſpirādo ardētiꝰ eleuat̉ diſtātia anotat̉. Un̄ ꝓprie neqꝫ int̓ btīficantē altiſſi mū ⁊ illos qͦs ip̄a pax ꝟa beatificat. neqꝫ ſili ecōtra ē ꝓprie ſurſū actio extēſiua. ſed poriꝰ tāqͣꝫ cū rege exn̄tes felicit̓ in thala trāquillitate āmirabili ꝯqͥeſcūt. ⁊ ſe iā in ip̄o exn̄tes ad ip̄iꝰ vnionē vl̓ imitati onē deſiderabilē vlteriꝰ nō aſpirāt. Sꝫ ꝓprie ſpōſe adhuc a ſponſo ꝑegrināti cōpe tit. q̄ adhuc tāqͣꝫ diſtās ip̄i inſatiabilibꝰ ſu ſpirijs vniri deſiderat. qd̓ in ſeꝑatōe ames corꝑe in trāquillitate vite pleniſſime obti nebit. ẜm quā ſapīam anagogicā currut c tica cāticoꝝ. cū dicit. Oſculet̉ me oſculo oij ⁊c̄. ⁊ illud. Trahe me poſt te ⁊c̄. Et iſ ni dilecte mi ⁊ egrediamur ī agꝝ ⁊c titiōes nihil aliud ſūt qͣꝫ ignita ſuſpi quiete affectōes. dilectū ad ſui ſurſū feliciꝰ obtinēdā ardētiꝰ ꝓuocātes.? ex ꝑte ſpōſi ad ſpōſam. cū dicit. Aperi mhi ſoror mea. ſpōſa mea. ⁊ iteꝝ dicit. Uenidu bano veni ⁊c̄. ⁊ iteꝝ dic̄. Surge ꝓpera am ca mea ⁊c̄. Que ſpōſi colloqͥa nihil alſud ie Fo. CCXXVII fradiatiōes ſcintillātes emiſſe ab ip̄o. af fictū ad ardētiora deſideria ⁊ inqͥeta ſuſpi ria importune incitantes. Er qͥd arſanagogica acqͥrat̉. acqͥrit̉ ei iſta ars magꝭ ꝑ amorꝭ vnionē ẜm quā vt dictū ē pn̄s ē intētio. hāc vbiqꝫ īclu ſaꝫ ī ſacra pagīa on̄dētes. exēplū ponamꝰ in vno. vt ſil̓e ī alijs ſacre pagīe locꝭ idē on̄dat̉ ngiꝰ hͦ exēplū ꝓtrahā. pͥmo ſubdit̉ in dn̄ica. pr̄ nr̄ ⁊c̄. Sic̄ eī ī ſenſu lr̄ali artificial̓r ꝓcedēdo. ſic ēt ī anagogico pͥmo captat̉ beniuolētia in fūdētꝭ. ſcd̓o petitiōes ſuas ml̓tiplicat. Sꝫ pͥmo ab ip̄a dilectꝰ ī tri bꝰ p̄cipue cōmēdat̉ captādo ip̄iꝰ beniuolen tiā ī ſuis petitōibꝰ. vt ſua bn̄ficia ꝯferēti dn̄o bēs idē dn̄s fauorabilior hēat̉. Primo fecte ⁊ ſpūal̓ generatōis pͥncipiuꝫ. ſcd̓o vt ſue bōitatꝭ velut qͦddā diffuſiuū. tercioī habitaculi ⁊ māſiōis dignitate diuū qͥ tāqͣꝫ rex p̄cellēs hītare dignat̉ vbi ē firmū hīta ue tab̓naculū ⁊ decore ml̓tiplici inte oratū. Primū ꝑ pr̄. ſcd̓m ꝑ nr̄. terciū Imp̄cat̉ pͥmo illud qd̓ ē ẜm ꝓprieta buli anagogice ad ſenſū miſticū trāſ ferēdo. Uerbi gr̄a. Pr̄ ad lr̄aꝫ nihil aliud ē niſi qͥ de ſe aliqͥd emittēdo filiū ꝓgenerat. ſic anagogice trāſferēdo veriſſime pr̄ ille d̓r q̄ tn̄ nō natural̓r ſꝫ adoptiue ml̓tos filios generat a ſe germē amorꝭ d̓ificātꝭ emittēdo qͦmēs ꝑfctā natiuitate gignit̉. qn̄ viuere iā in va vita incipit. ſine qͦ a nat̉a qͣꝫtū ad verū amē nihil penitꝰ efficit̉. veriꝰ ⁊ efficaciꝰ ꝓgre diēs qn̄ de d̓o ꝟo qͥ eſt ꝟa vita naſcit̉ ꝑ amo reqͣꝫ qn̄ de nihilo qͣꝫtū ad eē nature ī natiui tate capabili duxit pͥmordialē originē. a qͦ n̄ tm̄ vt pͥncipio affluētiſſimo vitā emittendo celutꝰ generat̉. ab ip̄o ſenſū ⁊ motū ſpūalē re cipies. qͥ ꝟe vite pͥncipal̓r atteſtāt̉. ſꝫ vſqꝫ ad pfectā etatē claritatis et̓ne. ⁊ qn̄ ip̄e videbit̉ acie ad faciē micas panis ꝯſolatōis int̓ne recipies.ſ. d̓i corroborātꝭ ⁊ ꝯfortātis amorē ab ip̄o pr̄no affectu miẜicordit̉ educat̉. ⁊ hͦ l iportat hͦ ꝙ dic̄ pr̄. miſtice occultatū vt ſotiꝰ vite fontale pͥncipiū. Sequit̉ nr̄. vbi laudat̉ ip̄iꝰ btītudīs īcluſe diffuſio. q. d. Tu es ille qͥ rōe tue latiſſime bōitatꝭ n̄ ſingl̓areſ ꝑſonas ꝯſideras. ſꝫ oēs rōnales ſp̄s qͣꝫtuꝫ et te eꝑ īmiſſos a te radios ad te trahis. vt nō aliqͦ qͣꝫtūcūqꝫ excellētiori ⁊ p̄clara religi onē eminētes te fontaneā bōitatꝭ originē ſi bi appriare valeāt. ſꝫ vt nō ſit mēs hūana vl̓ angelica q̄ ſe abſcōdat a calore tuo naturalit̓ abſtractiuo. ⁊ hͦ ꝑ nr̄ anagogice īportat̉. De triplici ꝓprietate. Sequit̉. qͥ es ī ce lis. Hic captat̉ beniuolētia a rōe exceſſiue l̓ p̄celſiue māſiōiſ. Celū int̓ alia p̄cellit tripli ciꝓprietate. Eſt.n. ꝯtinue mobile. firmū ⁊ va rijs ſyderibꝰ ī ip̄o refulgentibꝰ adornatū. hͦ ad ſenſū anagogicū trāſferēdo ſpōſa ſpōſū in ſuo cubiculo collocāſ. ī ſecreto cordis a mario dꝫ hac ꝓpͥetate triplici adornari P mo ꝙ ſit firma. ⁊ ẜm hͦ loqͥt̉ ſic. O dulciſſime tu qͥ es ī cel̓.i. illaꝝ mētiū thalamū inhītās interiorē iā n̄ tm̄ pn̄tial̓r. potētialit̓. eſſentia lit̓. vt ī alijs creaturꝭ. ſꝫ ꝟe teip̄m qui es ho ſpes iocūditatꝭ ⁊ ſolacij ſenſibilit̓ ⁊ familia rit̓ repn̄tās. his qͥ ob amorē tuū efficaciꝰ ob tinēdū. valefaciētes cet̓is delctātōibꝰ dede rūt libellū repudij. ⁊ tibi ſoli qͥetāti mentes ī amore viuētes. ꝯtinuata ſuſpiria īpedimē tis reſecatꝭ. glutino amorꝭ ſuauiſſimi colli gati. tibi firmiſſime ⁊ ineradicabilit̓ adheſe rūt. vt ſit ēt ī ip̄is fortꝭ vt mors dilectio. vt ī cāticis can̄. ad ſuā radicatōem firmiorē ſpō ſa ꝓclamās ad paranymphoꝝ ſubſidia. ſcꝫ angl̓oꝝ qͥbꝰ tāqͣꝫ ſocijs adiuuat̉ ita di. Ful cite me floribꝰ. ſtipate me malis vos qͥ vide tis eū facie ad faciē. vr̄is ꝯſolatōibꝰ ip̄m ad mihi ſubueniēdū vberiꝰ ꝓuocando. qꝛ lan gueo calore vnitiuo. eſtuās ip̄m totalit̓ am plecti deſidero quē adhuc pauꝑcula ī miſe ria exn̄s tā iocūdū dn̄m exꝑimentalit̓ p̄co gnoſco. De ſcd̓a ꝓpͥetate. Seqͥt̉ alia ꝓ prietas. ꝯtinue mobile. tūc em̄ mētē ꝟiſſimꝰ ſpōſus et̓nꝰ certiſſime viſitat ⁊ eam inhītat qn̄ nō iā laborioſa tarditate ī vnitiuis mo tibꝰ. ſic̄ cū eēt in ſtatus īcipiētꝭ exordio ſe ſur ſū erigēdo affligit̉ ſꝫ diuturno exercicio tā tā agilitatē affectōnū dīno meret̉ bn̄ficio. ⁊ gr̄am effluētiſſime largitatꝭ acciꝑe. vt qͦtiēſ cūqꝫ vult qͣi ſine afflictōe inqͥetatiua ſuoruꝫ deſiderioꝝ dilcōmētꝭ vt ſurſū ardent̓ agat̉ afficit̉. tūc ip̄aꝫ d̓s v̓tutū ſpūal̓r inhītat. nō tn̄ actu ꝯtinuo(qd̓ ē ſuꝑ vires ꝯditōis hūa ne ꝓpt̓ laxatōes ꝟtutū). ſed ꝯtinua abilitate motꝰ amorꝭ ẜm libitū ſuū eliciēte facilitat̉. ⁊ affectꝰ motui firmamēti ſil̓at̉. Un̄ qͥ ī pͥmis lento gͣdū ⁊ debili. vago ⁊ tepido ad modū teſtudiſ ābulabat. nūc currendo celerit̓. ita vt mōtes ⁊ colles.i. dignitates tā eccl̓iaſti cas qͣꝫ mūdanas ip̄as vilipendēdo trāſiliat ⁊ hͦ ē. qꝛ ī ꝑte exaudita ē eiꝰ petitio cū īteriꝰ voce ſuſpirioꝝ diutiſſime ꝓclamet. ita. tra he me pꝰ te. Quia gͦ tracta ē ab illo qͥ ſolꝰ p̄t C C 3 Miſtica theologia ip̄am ſup̄ ſe eminentiꝰ eleuare. pͥus lenta. iā currit ī odore vngētoꝝ ſuoꝝ. qꝛ nimirū ar dentioribꝰ deſiderijs ſolito ad ſpōſi āplexꝰ erigit̉. qꝛ de encenijs hierl̓m ciuitatꝭ ſuꝑnc veluti qͥbuſdā micꝭ cadētibꝰ de mēſa dn̄oꝝ ſuoꝝ q̄ exꝑimentalit̓ p̄ceſſerūt deguſtauit. Quia gͦ nō tm̄ ſpōſo aꝑuit. ob cꝰ amorē mū dana gaudia ip̄am offuſcātia ꝯculcādo re ſpuit. ſꝫ pulſanti ad oſtiū cupiēti ītroire in occurſū ꝑrexit. ī affectōes flāmigeras ꝯſur gēdo. qͥ nō ꝓpt̓ ſeip̄m ſꝫ ꝓpt̓ ip̄aꝫ intrādo īha bitat. cibū ſolide affectōis apportans. vt ce net cū ea ⁊ ip̄a ſecū. Sic em̄ ī loco cōtinuo mobili dilectꝰ reqͥeſcit. Seqͥtur de t̓cia ꝓprietate. diuerſis ſyderibꝰ adornatū. Cum em̄ v̓tutes efficatiore ꝟtute ſiue purgatiore indigeāt. nōdū plene floridꝰ ⁊ p̄clarꝰ dilectꝰ mentē inhītat. cū inordīatio viriū. ⁊ īmode ſta delctātio ſenſuū mētē nubiloſa caligine obtenebrēt. ⁊ qꝛ lippos adhuc hꝫ ocl̓os n̄ ē accepta acceptiōe gͣtiſſima et̓no Iacob qui deꝰ altiſſimꝰ ē. cꝰ pedibꝰ oīa ſūt ſubiecta. vt ab ip̄o in copulā deſpōſatōis īdiuiduā aſſu mat̉. Quare. qꝛ nll̓a ꝯueniētia lucꝭ ad tene bras. ſꝫ cū ꝟtutes ſūt purgate lumīe ꝟtutū clariori ab interiori īmūdicia. vt mēs ꝟtu tū ſplēdore fulgeat. ſic̄ firmamētū ſyderibꝰ reſplēdeat. ita vt ſue irradiatōnis claritate ml̓tiplici ⁊ dignitate ſui lumīs aſpectu ſpō ſi ad ſui placidā ꝯſpectōem ꝓmoueat. vt ēt lumīoſa gr̄e ⁊ ꝟtutū in mēte ml̓tiplicata cla ritate placitas exteriꝰ ī ꝯſpectu hoīm faciat apparere. ⁊ ſic ip̄m dilectū altiſſimū ī ſuo de core iā ꝓuocat. vt ip̄am familiariꝰ inhītare dignet̉. Qd̓ cito aſſeqͥtur cū ip̄e dilectꝰ iſtd̓ ampliꝰ qͣꝫ ip̄a deſideret vt pͥus mēdica. mō regina. pͥus mūdanis delicijs intēta miſe rabilit̓ ſedebat ad ſiniſtrā. mō trāſformati on amorꝭ trāſeat ad dextrā. Que etiā pͥus offuſcata ⁊ īuoluta pctō leuitatꝭ mō p̄cioſiſ ſimi amorꝭ auro textū induit̉ veſtimētū. pͥꝰ ſordida diuerẜ vicijs. mō formoſa ꝟtutum fulgētiū ml̓tiplici colore refulgeat intantū vt paranymphi.i. amici ſpōſi.ſ. angl̓i purga tionē victorioſaꝫ acceptātes. dicat ſponſo. Aſtitit regīa a dextrꝭ tuis ī veſtitu deaura to. Captata beniuolētia ſubdit̉ de petiti Anctificet̉ nomen tuū(onibus. Septē petit. qͦꝝ prima qͣttuor boni adeptionē. alia mali remotioneꝫ re ſpiciūt. Prīo em̄ petit int̓ illa qͣttuor. vt di lectū ſuū ſine ꝯͣrio retardāte poſſideat. Se cūdo vt nō ī aliqͦ ſe obliqͣns limites regl̓aꝝ ꝟitatꝭ trāſiliat. Tercio vt ip̄e btīſſinꝰs ſibi id qd̓ ip̄a ſentit. ſed oībꝰ alijs pctōri ip̄iꝰ mīam īnoteſcat. Quarto vt ī ꝯſecuii ab ip̄o bn̄ficijs ꝑ ip̄iꝰ māuductiuā ſuſtētatōnē inauertibilit̓ ī oībꝰ ꝑſeueret. Prīo vt dicu eſt vocabuli ꝓprietas aſſumit̉ ad ſenſū a gogicū trāſferēdo ſctm̄. ⁊ idē ē qd̓ ſine Sine t̓ra gͦ efficiat̉ nomē tuū ī me. qd̓ no mē ē mirabile. Un̄ ī li. Iudic̄ Quid q̄rꝭ p mē meū qd̓ ē mirabile. Tūc eī mūdanis licijs deturpātibꝰ ⁊ imbuta t̓renis deſide rijs aīa male viuēs ī amore. trāqͥllitatē ſere nā ingentē ītelligere cordis leticiā necſen re vllatenꝰ potuit. qꝛ erat hō ⁊ nō deꝰ carna lis ⁊ nō diuinꝰ. amore deificāte eſt ab h oībꝰ ſeꝑatꝰ cū eqͥs. t̓renis.ſ. affectōil inſenſatꝭ ⁊ carnalibꝰ deſiderijs trah ẜm illud Iſa. xxxj. Egyptꝰ hō ⁊ nō deꝰ Sꝫ cū extenſiōibꝰ ignitꝭ a iqͣntulū ad exꝑimē lē ⁊ diuiniorē leticiā mēs amātis attins cū nōdū t̓renis affectibꝰ ſe ſentiat expeo qꝛ ad hͦ ꝟtus ꝓpria nō ſufficit. ſciēs ſe duo traria ſil̓ nō poſſe poſſidere. t̓renā pondero ſitatē ob carnē corruptibilē inferiꝰ attrabē tē petit a dilecto inſtātiꝰ remoueri. cū pͥor oblectatio reſpectu dignitatꝭ ſeq̄ntꝭ leti iā vileſcat. cū rōe oppoſitōis ſpūal̓i tis priorꝭ gaudij denudat amaritu radiꝰ int̓ior lꝫ nō ſit in ꝑfecta plenitud mūdi deceptōem ⁊ turpitudinē aꝑtꝰ n feſtet. vt ſic rubigīe ꝯſūpta. igne amorꝭ effecta. pēnis affectōnū fuꝑiꝰ eleuata pefacta admirabilē in pn̄ti certiſſime ſenti at. quē aduenā igͦrabat. vt ꝑ ml̓tas affectio nes ⁊ ꝯtinuata deſideria ml̓to tꝑe deſide ratū īueniēs dicat āmirās p̄ gaudio. Uere tu es deꝰ abſcōditꝰ. tūc em̄ nomē qd̓ ē mi bile ſcīficat̉ qn̄ ī ſua petitiōe exaudit̉. vt remota.i. carnalitate ſolꝰ ſpōſus cū ſola ſp ſa mirabil̓r pn̄tet̉. Sequit̉ ſcd̓a petitio. Dueniat regnū tuū. Tūc eī regnuꝫ dei ī aīaꝫ vēit ꝑpetuo ſolio ſtabilitū qn̄ intātū ꝟtꝰ ardētꝭ amorꝭ p̄ualeti ſpū vt nō ſolū inordīatōes int̓ioꝝ ſenſuum velociſſima inſurrectōe virilit̓ cōpͥmēs dn̄a totiꝰ regni ſpūal̓ appareat. ſꝫ cū v̓tute ip̄ius amorꝭ oīa acta iudicio rōis pn̄tant̉. vt ilud qd̓ plꝰ dilecto placere decreuerit ſꝑi actu exerceat. iā ſe cū ſuo corꝑe ī obſe ſiꝰ dilecti adnihilās ꝑ radios immiſſos ab ip̄o p̄cogitās q̄ bn̄placita ſūt illi. ⁊ ip̄a cui Fo. CCXXVIII diſcretiōe inauertibilit̓ exequat̉. ⁊ ſi non ſꝑ actu. bora tn̄ ꝯſueta faciat or̄onē niſi aliqͣ d̓ cā exteriori vl̓ maiorꝭ obediētia p̄peditus. volūtas tn̄ ī ꝯſpectu dilecti apꝑeat n̄ īanis. vt iā in oībꝰ nō q̄rat q̄ ſua ſt̓ ſꝫ q̄ dei ẜm apo ſtolū. vt iā in ip̄a regnet ſolꝰ deꝰ. cū iā ſeip̄aꝫ volūtas ſacrificiū medullatū obtulerit. qͥa iuſtū ē vt in ip̄o a qͦ creata ē finalit̓ ꝯqͥeſcat ip̄e ſolꝰ in ip̄a reſideat. vt ſub ip̄iꝰ regno re intacta. vt ī ip̄o refrigeriū ſuaue īueni icat p̄ gaudio. Sub vmbra illiꝰ queꝫ deſideraui ſedi. ⁊ ſubdit rōem. qꝛ fructꝰ eiꝰ dulcis gutturi meo. Tūc em̄ ꝟe regnū ad .qꝛ ſub vmbra illiꝰ altiſſimi ſed et qͥ eſt gū⁊ dn̄s dn̄antiū. quē ip̄a ꝑfecte obti net qn̄ vt dictū ē volūtatē ſua ẜm ꝙ hūane llitati cōpetit deo totalit̓ ꝯſecrauit nul eature penitꝰ ſubiacēdo. Tercia peti tio. Cū em̄ ꝟe nō diligat. niſi quē diligit ⁊ velit eū ab oībꝰ venerari. petit ſpōſa(que ū ſignat̉ vt dictū ē) vt id qd̓ ſentit. alijs ribꝰ qͥ ꝑt̓rā denotant̉ miſericordit̓ īno it. vt ip̄e qͥ ſolꝰ eſt colēdus. ⁊ inſatiabilit̓ adorādꝰ. ſic ſe benignū pccōribꝰ reuelatiōe exhibeat vt ſcintillā ꝟitatꝭ ⁊ ſtillaꝫ rorꝭ. ip̄m vnice attingētis ip̄oꝝ mētibꝰ imꝑtiendo di ſtribuat. vt oīs lingua exardeſcētis affecti onis int̓ior qͣ ſolꝰ ſpūs creatꝰ ſpm̄ increatū alloquit̉ ꝯfiteat̉ exꝑimētalit̓ cogͦſcēdo vbi ē ineffabile indiciū ꝙ dn̄s nr̄ ih̓s xp̄s in gl̓ia eſt dei pr̄is. diligētibꝰ ip̄m. ⁊ de relinquētibꝰ trena gaudia ad multo illis p̄cioſiora mu nera multipl̓r ꝯferēdis. Scd̓a rō qͣre in pris eē dr̄. vt ꝑ amorꝭ deſideria vere di ntē ip̄m ad ſue integritatꝭ vnitatē miſe rdit̉ erigēdo. ſue ſollicitudini cōꝑatiēs in ſinuſuo īmobilit̓ collocet ſic̄ dn̄s dic̄. in caritate dilexi te. ideo attraxi te mi Iat volūtas tua ſic̄ in celo.ſ. firmo. ꝯtinuo. mobili. diuerſis lūibꝰ ador nato. vt dictū ē anagogice reducen no. ⁊ ī t̓ra.i. pctōribꝰ.ſ. qͥ nō īmerito t̓ra ꝓprie nolant̉. qꝛ longe a regiōe ignis ſunt poſiti. ꝑ culꝰ ꝯſūptōnē purgatiua anīa leuigat̉. vt in tris exn̄s celeſtes amādo ⁊ deſiderando bbtineat māſiōes. qꝛ vbi amat ibi ꝓprie in pabitat. Hoc nomē t̓ra nō p̄t exponi ana bogice ꝑ eſſentiaꝫ ſꝫ tm̄ ꝑ cām. qꝛ ſic̄ amor ē cauſa vt mens oīa bona ꝑ amorē obtineat. ſicabſentia illiꝰ ē cā oīs defectꝰ.ſ. penalis ⁊ tuipabilis.i. venial̓ ⁊ mortal̓. Et hͦ eſt qd̓ di ctū eſt ꝙ pctōr t̓ra dr̄. qꝛ a leuitate amoris igniti diſtantiꝰ elongat̉. ⁊ in talibꝰ q̄ culpaꝫ dicūt. vel dicūt de ſe defectū eſt ars alia ex jonendi anagogice. vl̓ qꝛ ꝓprietatē de ſe nō habēt q̄ ſponſe tendentiā ad dilectū reſpici at. qꝛ hec exponunt̉ ꝑ amoris abſentiaꝫ. ſic̄ alia creatura vel ſcriptura aliquā ꝓprietateꝫ habꝫ in ſe incluſam. qua ſponſa ad ſpōſum erigit̉. ad ſenſum anagogicū tranſferēdo. vt ſic̄ vnitiui amoris pn̄tia fit cā omnis boni. ſic eiꝰ abſentia occaſionalit̓ eſt pn̄tia omīs mali. nō ꝙ carentia ſit aliqd̓ in ſpū. ſed qꝛ ꝑ carentiā amoris anīa nō hꝫ retinaculū iam vaga ꝑ deuia. qꝛ effrenata diſcurrit. ⁊ incur rit omnē miſeriā. ⁊ nō īmerito. qꝛ denigra ta eſt ſuꝑ carbones facies eiꝰ. ⁊ intantū vi luit regio dyademate priuata.ſ. deo omni potenti amatori ſuo. vt om̄es amici eiꝰ ſpre uerūt eā. ſcꝫ angeli. ⁊ facti ſunt ei inimici. qꝛ iā nō eſt ip̄is mētibꝰ celeſtibꝰ ꝯformis affini tate amoris. iō ip̄i ſcꝫ anīe inimicari dicunt̉ qꝛ a ſui ſubſidio.ſ. deo om̄ipotēti pͥuata re gali ſignaculo. elongata. Non igit̉ īmerito dr̄ ꝙ anīa caret omni bono cū amore pͥuat̉. qꝛ iniqͥtates ſue diuiſerūt int̓ ſe ⁊ deū ſuuꝫ. ſcꝫ illū quē nec oculus vidit nec auris audi uit. nec in cor homīs aſcēdit quē p̄ꝑauit de us his qͥ diligunt illū. Subtilit̓ ergo ⁊ lu culent̓ iſta meditent̉ quō ꝑ cām vel ꝑ eſſen tiā vl̓ amorē ſalientē in vitā eternā claritatꝭ eterne ampliorē radiū ⁊ gaudiū haurientē quō etiā iſta que nūc dicta ſunt manifeſtiſſi me cōprobant̉. Quarta petitio. Anē nr̄m ⁊c̄. Pro ſe em̄ et ꝓ alijs ꝑ augmentū amorꝭ ſurſum agi deſi derat. vt ſupͣ ſe eleuata fonti totius beatitudinis exiſtēs ꝓpinquior. ſic in verbo refectibili ſatiet̉ vere. vt in ip̄o immutabilit̓ cōfirmata. delectationē inferiorē miſerabi lem tanqͣꝫ ea nō indigēs de cetero nō mēdi cet. Scit em̄ ꝙ ſtatī ad creature vel carnis ꝯſolatōem q̄rendo ꝓlabit̉ ſi nō refectiōe ſu perceleſti. pane vicꝫ angeloꝝ qͥ ē amor. cuiꝰ hauſtu ſugēs delicias in fonte btītudinis et̓ne ꝯtinue aliqͣntulū ſatiet̉. iō panē petit. id ē augmētū amorꝭ. qͦ ſolo infirma ſolidan tur. ⁊ debilia fortificant̉. ⁊ famelica ſatiant̉. ſed petit ip̄m hodie. ſed qͦtidianum p̄mittit ordinate ꝓcedēs. Quotidianū nomīat. qꝛ nec ꝑ diē nec ꝑ horā nec ꝑ inſtās p̄t mēs ve ra vita viuere. niſi ſtilla rōris viuificāte ꝯti nue ꝑfundat̉. qꝛ ſic̄ anīa eſt vita corporū. ſic CC 4 Miſtica theologiaamor vita ſpūum. De qͣ ⁊ etiā de his ꝓ qͥbꝰ anīa nō ſufficit. paranymphi dilecto referē do gr̄as dicūt illi. Uitā petijt a te ⁊ tribui ſti ei dn̄e. q̄ nō eſt ad tp̄s momētanea. vt eſt vita corꝑis. ſed ī lōgitudinē dieꝝ vſqꝫ in ſe culū ⁊ in ſecl̓m ſecl̓i ꝑmanebit. qꝛ amor quo ſpōſa viuēdo total̓r adamauit ſpōſū nō de ficiet in fut̉o. ſed tm̄ augmētabit̉. vt cōpleat̉ ẜmo ꝓpheticꝰ quē ip̄e altiſſimus ꝑ os Iſaie edidit. xxxj. d. Dicit dn̄s cuiꝰ ignis ē ī ſyon. ⁊ caminꝰ in hierl̓m ⁊c̄. Uel alit̓ p̄t dici ẜm ꝙ de mēte anagogica ē pn̄s intētio. Niſi.n. ſemel ī die pane ſenſibili corpꝰ reficeret̉ ani male. corꝑalis fortitudīs amitteret vigorē. ſic niſi mens ī motibꝰ amorꝭ vnitiui femel ī die aſpirādo ad oſculū ſe extēdat(niſi for te qn̄qꝫ in agrū ad ſe exercendū exiuerit. vl̓ aliqͣ modeſta reqͥe corꝑali vl̓ aliqͣ de cā ſpū ali). vix eſt qͥn in ſeip̄a efficiat̉ tepida. ⁊ de ꝑ fectōne ſue altitudīs qͥd nō amittat. nec mi rū. qꝛ ſpōſus p̄ſtolat̉ ad oſtiū. d. Surge ꝓpe ra amica mea et veni. Si gͦ in nimia more ꝓtelatōe ſe abſentat ip̄e nō īmerito īdignat̉ ⁊ ab ip̄a ſe ſubtrahit ad tp̄s ſepiꝰ. Et lꝫ ita intenſo habitu vt pͥus hūc diligat. tn̄ dicit. Queſiui ꝑ noctē quē diligit aīa mea. queſi ui nec īueni. Hoc ē ꝓprie ꝑ noctes q̄rere vi delicꝫ ꝑ creaturas ꝯſurgere ⁊ dilectuꝫ ī eiſ dē q̄rere. vt qͥdā dicere voluerūt. ꝙ q̄rere ꝑ noctes erat q̄rere ꝑ creaturas vl̓ ꝑ veſtigia creaturaꝝ. ſed hͦ anagogico ⁊ vnitiuo mo tui nō ꝯuenit. cū fine oī ſpeculo affectꝰ amo re ſubleuāte. ip̄i fonti bonitatꝭ et̓ne inhere at. Sed tūc ꝑ noctē dr̄ q̄rere. qn̄ aliqͣ d̓ cau ſa mens ī ſuis ſurſum actōibꝰ impedit̉. vt ī quē pͥmo lucide ⁊ expedite et p̄clare ſine te nebra mouebat̉ qn̄qꝫ caliginoſaꝫ ſe ſentiat. vt etiā affectꝰ a cogitatōe fantaſtica ī illo in quē mouet̉ vix valeat ſeꝑari. qd̓ fit qn̄qꝫ ꝓpt̓ ſuā negligentiā. vl̓ alijs de cauſis. vt poſtea apparebit. Queſiui gͦ ⁊ nō īueni ī tāta agili tate affectionū ardētiū vt ſolebā. Petit etiā hodie. hͦ eſt. in pn̄ti vita rōne et̓nitatꝭ que eſt ſimplex ⁊ vnica. q̄ in amore viuētibꝰ incipit in pn̄ti. qꝛ amor ille qͦ ſpōſus ī vita iſta dili git̉ idē eſt nūero cū illo qͦ in et̓nitate btīfica toꝝ oīm vniet̉. ⁊ hͦ eſt qd̓ dr̄. hodie. qd̓ vnita tem ⁊ claritatē ſignat. ⁊ iō pn̄s vita dr̄ vt di ctū eſt in rōe ꝯtinuatōis. pn̄s dr̄. qꝛ cū amo re inheret veriꝰ ⁊ veraciꝰ vino ⁊ pane refici tur. qͣꝫ aliqd̓ corpꝰ alij corꝑi ſenſibili ꝑ aliqd̓ glutinū vl̓ vinculū materiale copulet̉. Et hͦ eſt qd̓ ait diuinꝰ apl̓s aſpirantꝭ aīe vnitiue ſuſpiria collaudās. Qui adheret deoyn pus ē ⁊c̄. Bene gͦ debēt pn̄tia nō immer appellari. vbi nō tm̄ pn̄tialit̓ ſpōſa dilecti a ſtat aſpectibꝰ. ſed cū ip̄a vnū a diuino apl̓o hierarcha iſtiꝰ ſapīe noīat̉. Hodie etiā lucē importat. qꝛ tūc ſibi ꝟe orit̉ ſol iuſticie. cum radijs ſolaribꝰ ad ſuꝑiora inſtruit̉ eleuari. ⁊ iō in canticꝭ aurora meret̉ appellari. Ubi Que ē iſta q̄ ꝓgredit̉ quaſi aurora ꝯſure Tūc eī pane vite iā incipit refici. cū ad mo dū aurore creſcēdo in amorē eleuādo v̓tute ip̄iꝰ amorꝭ in motibꝰ egrediētibꝰ ſe ſentit ex perimētalit̓ ſurſū agi. Qd̓ exꝑimentū ne fa cultas errādi indoctꝭ ⁊ puerꝭ det̉ nihil ali ud ē niſi expeditio motuū ⁊ ſurrectio ardē tiſſima ꝑ eoſdē. qd̓ nō minꝰ a mēte exercita ta ꝑcipit̉ qͣꝫ oculus corꝑal̓ bouē ſenfibilem trāſeuntē ꝑ ſemitā ꝯtēplet̉. Qd̓ gͦ ſibi iā inci pit̉ ad pn̄s ſupponit̉ cū in ſequētibꝰ hͦ argu mentꝭ irrefragabilibꝰ cōprobet̉. Quia gͦ ſi bi iā incipit̉ et̓nitas ⁊ ſponſi pn̄tia. ⁊ luxēt refulgere interiꝰ dic̄ de talibꝰ magnus hie rarcha apl̓s. Nr̄a ꝯuerſatio in cel̓ eſt. qꝛ e iā latio ſolis iuſticie ſuꝑ terrā.i. mētē ama tē adhuc terreſtri corꝑi fociatā. ꝑ qd̓ licet a ſui tendētia multipl̓r retardet̉. tn̄ flante au ſtro manuductiue dīne inſpiratōis ꝑ radi os diuinitꝰ īmiſſos ad diuiniora ſuſcipien da deſuꝑ aꝑit̉. cū maxime a ꝑte inferiori re ſpectu mūdanoꝝ delectabiliū obturat̉. ⁊ h ſuꝑior portio q̄ deo vnit̉ a ꝑte inferiori tre ſtri nō celica ml̓tas īportunitates ſentiet piſſime l̓ īuita. Claudat gͦ qͣntūcūqꝫ aff oſtiū ne ad īferiora reſpiciat. ſꝫ ad diuine ſurſū actōem fidel̓r ad hͦ aſpiret. vt ſibi a di lecto dicat̉ iā cenante cū ip̄a. Ortꝰ cōcluſus es ſoror mea ſpōſa. ortꝰ ꝯcluſus. fons ſigna tus. qͥ ortus dr̄ florēs rōſa odorꝭ. qͥ io cluſus dr̄. vt nullꝰ aduerſariꝰ vl̓ ꝓpir particulā veri amorꝭ obtineat. niſi ille de dicit. qͥ ſolus rōe ſue floride honeſtatꝭ nihū aufert penitꝰ ſꝫ potiꝰ reficit. de ſeip̄o iocun dū ꝑhibēs teſtimoniū d. Ego flos cāpi ⁊ li liū ꝯualliū. qͥ nō extra ip̄aꝫ ſꝫ potiꝰ interio rē hītationē appetēs. ⁊ ad hͦ efficaciꝰ īplē mēti pauꝑcule altiſſimꝰ ſe īuitās vt ip̄aꝫ nō ⁊ pane reficiat.i. ꝯſolatōeꝫ iocūde dinita tis tribuat ſic. d. Aperi mihi ſoror mea. amt ca mea. colūba mea. qꝛ caput meū plenueſt rore. iā ꝯditōem ꝓuocatricē appōit ⁊ multi plicē ip̄aꝫ ml̓tipl̓r ⁊ dulcit̉ ꝓuocando. vt et Fo CCXXIX nre dilecti plēa deſignatio hēat̉. ꝙ ꝑ ip̄m n̄ fteterit qͥn mēs ꝓfūdis bn̄ficijs donis ⁊ ful ibꝰ plenarie repleat̉. Caput plenū rore ſic̄ a capite deſcēdit motꝰ ⁊ ſenſus ra īferiora q̄ vite ꝟacit̉ atteſtant̉. ſic ab ip̄o altiſſimo qͥ caput ē totiꝰ ecc̄ie. vita a morꝭ ⁊ ſenſus leticie vnitiuis mentibꝰ illa Quinta petitio. buntur. Equit̉. Et dimitte nob̓ debita no ſtra ⁊c̄. Ubi reqͥrit ſpōſa a tribꝰ īſtā Ctius lib̓ari. Prīo a malo culpe veni . qꝛ mala mortalia elōgata ſūt ab ip̄a ꝓ rip̄iꝰ radicatōeꝫ ī deo ab ip̄a dilecto. ſe oa malo ꝑiculi. qd̓ ē vtrūqꝫ. ⁊ culpe ⁊ pe eſpiciēs. tercio a malo pene ꝑ qd̓ cōtra ctū in culpaꝫ freq̄nt̓ incidimꝰ. Prīo a malo venialiū q̄rit ſollicite lib̓ari qd̓ nō niſi ꝑ do nū amorꝭ poterit ab ip̄o totaliter obtineri. uia em̄ mēs lumīs nihil hꝫ niſi inqͣntuꝫ ando ſe a ſuo ſole ſpūali ip̄i p̄ꝑate ſe ina ibilit̓ infundente irradiatōem recipit. ꝟo ꝑ inordinatōes viriū īterioꝝ vl̓ in tas delectatōes ſenſuū q̄rens alibi requi qͣꝫ ī fonte bonitatꝭ vl̓ beatitudīs aliqͣn nab ipſo obliquatur et obliquata di itur. niſi ab ip̄o lumine fonte clarita lluſtret̉(aīma em̄ ꝑ venialia aliqͣntulū uſcat̉) ſil̓r a ſuo deſiderio q̄rēs alibi de ari qͣi ille ſibi nō ſufficeret qͥ ſola viſione pulchritudīs ſue ⁊ attactu dulcedīs reficit oēm mentē angelicā ⁊ hūanā. nō īmerito a ſuo deſiderio re tardat̉. Petit gͦ attētiſſi me lib̓ari ne a ſuauibꝰ deſiderioꝝ eloquijs ſponſus ad ſui ſubſidiū vl̓ ſubuētōeꝫ voca tus retrahat̉. ⁊ iō ſub ꝑſona ip̄iꝰ gementis trenas cogitatōes extirpare radicitꝰ nō va ntꝭ dr̄ ī libro Sapīe. corpꝰ qd̓ corrumpit̉ ggrauat aīam. ⁊ t̓rena inhītatio deprimit ſenſū ml̓ta cogitātē. Cū em̄ multa de īferi bribꝰ cogitat ⁊ voces creaturaꝝ recipit affi cientes īteriꝰ intāto a ſūmis ſubuētōibꝰ di ſiantiꝰ elongat̉. Quia inqͣꝫtū mēs plꝰ circa ſerſa cogitādo diſtrahit̉. intāto minꝰ in nte btitudīs adunat̉. ⁊ tūc corpꝰ aīam ag grauare dr̄. qꝛ qͦdlibet hoꝝ ad ſibi locū na turalit̓ cōpetentē tēdit. iō ē in pugna conti niua. ⁊ eſt mentꝭ aggrauatio. qꝛ aīa tēdit ad deū qͥ ſolus eſt ſibi locꝰ ſufficiēs. corpꝰ vero fone ponderoſitatꝭ ſemꝑ hꝫ circa terreſtria delectari. Uel alit̓ p̄t dici. ne ꝓpter ſuā ob fu ſcationē ⁊ obliquationē a decorāte lumine in tanti ſponſi pn̄tia quā intimis viſceribꝰ amplecti deſiderat indecent̓ ornata iudice tur ab ip̄o cū minꝰ ſpecioſa ſpōſa eiꝰ illi ap pareat. qͥ in ip̄a ſolū pulchritudinē interio rē ad ſibi ſpōſaꝫ aſſumēdā ſpecial̓r ꝯtēplat̉ qͥa tūc eſt acceptū eiꝰ eloquiū qn̄ ꝑ mētis in teriorē pulchritudinē ſuꝑce eſti pulchritu dini ꝯformat̉. De qͣ ip̄am p̄cipue āmonet ī canticꝭ dulciter alloquēs hāc. Uox em̄ tua dulcꝭ ⁊ facies tua decora. qꝛ tuꝰ affectꝰ non ſapit niſi celeſtia. ⁊ facies tua nō ē ī ml̓titu dine venialiū vl̓ carnalibꝰ affectōibꝰ detur pata. iō tuū mihi ſuaue ē colloquiū. cū hͦ cla mo. te ꝑ pulſū affectōnū alloquēs. ⁊ facies tua decora ⁊ ad dignitatē nuptiaꝝ regaliū p̄ꝑata. qꝛ nō ē macula ī te. q̄ tn̄ nō niſi ꝑ ſan ctu amorē extīguit̉. Quia cū mēs ꝯſurgen do ad vnionē q̄ īmediate ꝑ motū amorꝭ ac qͥrit̉ mēs pͥus obliqͣta rectificat̉. vt ꝑ iſtam rectificatōem ⁊ ꝯſurrectōeꝫ affectꝰ tāqͣꝫ gut ta aque q̄ cadēs ī ignem ſibi culpa venial̓ ꝑ ſui ꝯcreſcētiā vl̓ adunatōeꝫ īportunū nullo mō valeat ingerere nocumētū. Illa etiā de bita cognoīat qͥbꝰ obligati ꝓpt̓ illā rōne iu ſta alicꝰ pene debitores efficimur. cū mēs ī ip̄o qͥ ē ꝟa btītudo minꝰ delectat̉. cū ex deli beratiōe alibi qͣꝫ ī ip̄o reqͥes appetit̉. qͥ ſolus mētis hūane deſiderio ē pleniſſimꝰ ⁊ ſuffi ciēs ꝯſolator. ita vt ip̄amet ꝟitas d̓ ſua ple nitudine ꝓteſtet̉ ad ſuā ſufficiētiā alios ꝓ uocādo. d. Uenite ad me oēs qͥ laboratis ⁊ onerati eſtꝭ ī ſuꝑioꝝ affectionuꝫ laborioſo exercicio. ſꝫ tn̄ dulci. qꝛ cū ꝓpt̓ elōgatōnē in colatꝰ miſerie ⁊ dilatōeꝫ gl̓e oneratos vos eē dicitꝭ. ⁊ corporee ſarcine corpulenta ſub̓a retardari. ⁊ ego reficiā vos nō aliꝰ. qͥ ſuꝫ ſa piētia et̓na oriens ex alto. qͥ diuinas ꝯſola tiones veſtra deſideria quietātes non tm̄ in futuro ſed impartiar etiā in pn̄ti. Nā qͥa mitis ſum ⁊ humilis corde. ideo ꝓuocanti bus meā affluentiā ꝑ ꝯtinua deſideria me inclino. nō pauꝑes deſpiciēs. qꝛ hūilis ſum corde. qꝛ inqͣꝫtū t̓renis diuitijs mēs fuerit pauꝑior intātuꝫ ad regales nuptias veluti ꝯformior ſuꝑ humane nature limites mihi vniēdo citiꝰ eleuabo. Qd̓ vos nō ꝑ ſpecula tionē attēdatꝭ. ſꝫ videte ꝑ guſtū īteriꝰ p̄eun tē. qꝛ nō videbitꝭ niſi ẜmonē ꝓph̓e īpleueritꝭ ſic dicentꝭ. guſtate ⁊ videte qm̄ ſuauis ē do minꝰ. qꝛ tūc erit reqͥes. ⁊ ꝓpͥe murmur aſpi rātis aīe iā ceſſabit. cū creatorē ſeip̄a maio rē ī ſeip̄a p̄ſenẜit qͥeſcētē. ⁊ hͦ ē qd̓ poſtea dr̄. Et inuenietis requiem animabus veſtris. CC 5 Niſtica theologia ⁊ tunc amorꝭ iugū erit leue ⁊onꝰ facile. Nā iugū amoris ſua dignitate ⁊ iocūda alliciē tia ſic ligat interiꝰ volūtatem. vt nihil pene ſentiat qͥ ceruicē ſuā ſuppoſuerit ad hͦ iugū ſuauiſſimū ſuſtinendū. nā ꝯͣ ꝯſuetudinē ali orū iugoꝝ illud manifeſtiſſime in ſuis ſuſti nentibꝰ cōprobat̉. nā aliud iugū trahentes ab ip̄o ceruices inclināt inferiꝰ. iugū aūt il lud intātū ſuſtinētes eleuat vt cōmorātes in t̓ra faciat in celeſtibꝰ hītare. vt ſupra noſ metip̄os extendendo ſpūum ꝯciues faciat ſuꝑnoꝝ. Iō ꝟe leue dr̄. qꝛ ab inferioribꝰ mē tē alleuias ⁊ ip̄m ad ſuꝑiora ſupͣ ſeip̄m ſta tuendo eſt leuigās. Suaue ēt dr̄. qꝛ ip̄m ſu ſtinēs viuit vita angeloꝝ nō hoīm. Qd̓ mō imꝑfectiꝰ ſed ī ſeꝑatōe corꝑis ⁊ aīe pleniſſi me felicit̓ obtinebit. Uel iō ſuaue dr̄. qͥa in tāta leticia ⁊ iocūditate intiorꝭ aīe facit vitā iſtā amarā deducere. qꝛ ſibi iā vita gl̓e inci pit vt iocūditas mētis penalitates corꝑis ꝓpt̓ ſui habūdātiā exuꝑet abſorbēdo. Leue etiā dr̄ ꝓpt̓ int̓ioris aīe pinguedinem veluti quē pinguē ⁊ pinguedīe repletā carbonibꝰ ī verū appoſitā. vt frigorꝭ egeſtas vl̓ eſtas vl̓ calor importunꝰ nō ſibi ingerāt aliqd̓ nocu mentū vt merito p̄ſentiat qd̓ ſibi antea ſpō ſus ꝓmiſerat. d. Ego ꝓtector tuꝰ ſum. cū iu go meo ſuaui allicerꝭ. ⁊ merces tua magna nimis cū me ī gl̓a videbis. meip̄m nō aliud tūc tue militie ſtipendiū recipies. ſꝫ nimis. qꝛ tuū gaudiū nūc tibi vſqꝫ ad cōpletam co gnitionē ſubtrahe. ſed cū meū iugū ſuſtīes paꝝ in miẜia. qͣlis ero in gl̓a miſericordit̓ ti bi cōmunico. Equit̉. Et ne nos ⁊c̄. Tūc em̄ mēs in tēptatōem inducit̉ qn̄ tātꝭ blan dicijs vl̓ ſeducijs mēs illaq̄ata vol uit̉. vt iā in ꝑte ꝯſentiat huic nephario oꝑi ad qd̓ inclinari a ſeductore verſutiſſimo in ſtantiꝰ āmonet̉. Petit gͦ ſponſa nō de dile cti ꝯtinua ſubuentōe diffidēs ſꝫ carnis hu mane fragilitatē ꝯſiderās vt ab iſto ꝑiculo liberet̉. qͦ tunc ſcit ſe firmit̓ liberari. qn̄ beni gniſſimo ꝓtectori ꝑ radiātiſſima amorꝭ de ſideria pn̄tat̉. ⁊ iō obnixe ſꝑ intendit ꝑ affe ctiones ſurſū agi vt illū mereat̉ attingere. ⁊ ſuis affectōis clamoribꝰ ꝓuocare. de cuius miſcd̓ia ꝯfiſa hoſtiū cuneos tēptatores for tiſſimos ꝯſpuēdo ob dilecti ꝯfidētiā vilipē dit. qͥ ſibi iā dudū ꝑ ps. ꝓmiſerat. qͥ ī me ſpe rauerit liberabo eū. ꝓtegā eū qm̄ cogͦuit no men meū. Itē alia eſt rō. vicꝫ ꝓpt̓ importunas hoſtiuꝫ īſidias qͥ intm̄ ẜm ꝙ aduerſari ꝑmittunt̉ ꝯcurrētes ī ſpōſaꝫ inſaniūt inqͣꝫ tū creatori īmediate ſubiecta ſe ab ip̄oꝝ do minio diſtātiꝰ elōgauit. ⁊ qd̓ fortiori tēpta tiōe nō p̄ualēt. ml̓tiplici īportunitate ⁊ fre q̄ntia tēptatōis ml̓tiplicꝭ hāc furibūdiꝰ p ſequūt̉. ſꝑantes hͦ ꝙ iordanis adhuc īflua ī os eoꝝ ⁊ ſternāt ſibi auꝝ qͣi lutū. Tūc em̄ iordanis īfluit ī os d̓monū qn̄ riuulo amo ris a fonte bōitatꝭ vl̓ btītudīs et̓ne exeūte ꝑ quē vita deſcēdit ī ſpm̄ int̓rupto veluti ſe cretiſſimo aqueductu ꝑ ꝑtes corꝑis riuul mūdanaꝝ cupiditatū ⁊ vnde p̄cipitātes d̓ gnitatū terreſtiuꝫ. ſuffocato balſamo affe ctuoſi amorꝭ ꝑ quē aīa ī ſuis deſiderijs lo quit̉ īpetuoſis fluctibꝰ aīam repleuerint ⁊ tūc auꝝ qͣi lutū ſternit̉ qn̄ amor ſuauiſſimꝰ creatorꝭ ſuo decore aīam pulchrificās ⁊ di gnitate p̄excelſa inſigniēs. ī amorē creature faciē ſuꝑiorē aīe ſordidantē lamētabil̓r cō mutat̉. Iō liberari ſe poſtulat. ip̄m deſi rijs ꝓuocādo. vt ſibi ille iā nolit deficere cuiꝰ amorē efficaciꝰ obtinēdum t̓rena gau dia ⁊ regnū diaboli cōculcauit. Et iō ſibi ꝑ pph̓am deſiderāti dilectꝰ repromiſit. vt vicꝫ ſuā petitōem nō ſolū exaudiēs. ſed ī ſua tē ptatiōe tāqͣꝫ felix dux ⁊ comes ſua iocunda pn̄tia ip̄am total̓r liberabit. ⁊ ꝓvictoria ⁊ fi delitate ip̄iꝰ pugnādo ip̄aꝫ corona gl̓e p̄mi ab it. ſic. d. Clamauit ad me ⁊ ego exaudiam eū. Cū ip̄o ſum ī. ⁊c̄. Tercia rō ē ꝓpt̓ quaꝫ petit a ꝑiculo liberari. qꝛ mēs vnita deo iā nō q̄rit q̄ ſua ſūt. felicē inſeq̄ns mgr̄m qͥ fa cit ſolē ſuū oriri ſuꝑ bonos ⁊ malos. ⁊ pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ īiuſtos.i. bonitatꝭ ſue radios ī bonis ſubmittēs. ⁊ deinde ꝑ ip̄os ad ſeip̄ꝫ attrahēs. ſuꝑ malos ēt expectans forinſeo ſic̄ radiꝰ ſolarꝭ ad feneſtrā clauſaꝫ expectat de nat̉a bonitatꝭ ſue nullatenꝰ retrocedēs. ſꝫ pulſans ꝯtinue. ne ꝑ defectū ip̄iꝰ ꝯferentꝭ vllus ſp̄s rōnal̓ xp̄ianꝰ vicꝫ. infidel̓ aliqͥs vl̓ iudeꝰ dīni amorꝭ īopiā patiat̉. Qui gͦ fideli diligit laboret attētiꝰ tā orōe īteriori qͣꝫ eti ſpūali qͦdā exercitio cū viderit ml̓tiplicē. vl̓ vt planiꝰ ⁊ veriꝰ ꝓferā infinitā ſtragē aīarū vt om̄es ad vitā amoris mutui ſuſcitent̉. ⁊ excecati ocul̓ interioribꝰ ad cognitōeꝫ ꝑue niāt lucidiſſime ꝟitatꝭ. Quia gͦ mens vnita deo rōe amicicie a dilecto p̄t qͣꝫ pl̓ima bn̄ti cia pcōribꝰ īpetrare. qꝛ fideliū ac ꝟaciū am coꝝ ē ꝑ oīa idē velle ⁊ idē nolle. ⁊ cū ad hͦ dat oꝑaꝫ ſolicitā. p̄t multā orādo ⁊ obſecrando Fo CLXXX dilectū auferre p̄dā ab hoſtibꝰ. ⁊ in hͦ indi gnationē furibūdā incurrere. ⁊ iō petit ꝓ oī hꝰ ab ip̄oꝝ laq̄is lib̓ari. Sꝫ vltīa ē rō ẜm lagꝭ cōuenit pn̄ti tractatui. qꝛ exꝑimēto guit qͣꝫ ſuaue ſit dilectū tā benignū dili gere. hͦ morte amarius reputat ꝙ ī modico tātillo ꝯſentiat. vt a tā felici ꝯſortio nec mō nec īꝑpetuū ſeꝑet̉. īmo ēt ītolerabile dedecꝰ vtmēs q̄ ſentit pie q̄ ſit iſta iocūditas. aurē inclīare ad īimicoꝝ colloqͥa. mūdana gau dia. vl̓ t̓renas diuitias dignet̉ tāqͣꝫ qͥd ſit ꝟe bonū n̄ exꝑimētal̓r cogͦuiſſet. cū ip̄a maxīe felicit̓ edocta anīas peccatrices iurgauerit qꝛ ab iſta fontali bōitate miẜabil̓r receſſer̄t Arguet te malicia tua. ⁊ auerſio tua ī creꝑabit te. Poſtea ſubdit rōeꝫ. d. Scito ⁊ vide qꝛ duꝝ ⁊ aſpeꝝ ē reliqͥſſe te dn̄m deuꝫ tuū. duplicē īfelicitatē ip̄aꝫ ſignificās incur riſſe. qꝛ ꝑ maliciā creature īferiori īuerecū de adheſit ꝓpt̓ delctātōeꝫ hūanā. iuſto d̓i iu on̄ oblctātōeꝫ ſꝫ amaritudinē potiꝰ re tabit. vt qͥ ſatiari voluit ī ip̄is delctātio nibꝰ creaturaꝝ. īfinitꝭ amaritudībꝰ repleat̉. qꝛ qͣꝫto d̓lctāto mūdana ſp̄s ſecreta īgredit̉ tāto venēo peſtifero lam̄ tabil̓r aīa adīplet̉. n̄ tm̄ malicia. qͣ ſpreto creatore creat̉e adhe ſit. ſua īferiori vilitate arguit. ſꝫ diuiſio a fō te totiꝰ btītudīs increpat. qꝛ ſic̄ ip̄e ē ſūmuꝫ bonū ⁊ ſolū. ⁊ iō oīa dicunt̉ bōa inqͣꝫtū ip̄m cōpletiꝰ ꝑticipāt. Qd̓ n̄ bn̄ ꝑticipat bonū. n̄ dꝫ aliqd̓ appellari. qd̓ tn̄ īpoſſibile ē. ⁊ ſic ip̄e ſons iocūditatꝭ ⁊ leticie riuulos ſue btītu dinis mētibꝰ īpartit̉. ⁊ ẜm recipiētiū p̄ꝑatio nē qͥbuſdā minꝰ qͥbuſdā magis miẜicordit̉ ſe ifundit. Qn̄ gͦ aīa diuidit̉ a fonte illo ſine q̄ nihil ē gaudij niſi inqͣꝫtū ab ip̄o īferiꝰ de riuat̉. nō ē miꝝ ſi aīa diuiſa ab ip̄o triſtꝭ effi cit. qꝛ aq̄ductꝰ amorꝭ ꝑ quē iocudant̓ anīa a treatore exꝑimētalit̓ leticiā obtinebat int̓ tiſus rūpit̉. ⁊ iō ꝯtinuo torpore cū ſe mēs ī fra ſeip̄am recolligit increꝑat̉. qꝛ abſciſa nō ſentit illū a qͦ tota iocūditas emanat ⁊ deſcē uit ⁊ aīa iſta ꝯſiderās. inaudita leticia circū aat. ⁊ ſingl̓are gaudiū comitat̉. a qͦ ꝑiculo ꝑ affectōes ⁊ dilecti deſideria totalit̓ expedit̉ ?victorioſiſſime liberat̉. qꝛ ꝓpter illd̓ qd̓ ſen tit ſubiectas ſibi delicias vilipēdit. intātuꝫ de inimicꝭ triūphās. vt qd̓ ſibi credūt infer re ad ignominiā. ip̄a exinde ꝑ virilē inſurre cuionē ī ip̄is ampliorē dilecti gratiā ⁊ vnio nem ſtrictiorem ⁊ coronaꝫ glorie conſequa Equit̉. Sed lib̓a nos a malo Amē Petit h̓ lib̓ari a ml̓tis ꝓnitatibꝰ ex citātibꝰ ad pctm̄. qꝛ cū ſupͣ oēm eſti mationē mēs exꝑimētalit̓ edocta ad ītimio rē vnitionē aſpiret. ⁊ ad dilectū ſuū ſurſum agi deſideret. tn̄ qn̄qꝫ rōe corꝑis t̓reſtris et carnis inimicātꝭ. ſp̄s ſurſū actiōi intētꝰ a cel̓ ad ſēſuū ꝯcupiſcibilia appetēda obliquat̉. ⁊ qn̄qꝫ nitēs ſup̄ ſe erigēdo hītare ꝑ amorē in celo. qn̄qꝫ īuenit ſe ꝑ cognitōeꝫ ī luto. Quia gͦ hͦ execrabilit̓ teſtat̉ vt mēs q̄ eſt totiꝰ trini tatꝭ ſacrariū libidinoſas allocutōes recipi at. l̓ ad aliud īuerecūde ex deliberatōe ſe in clinet. ꝓpt̓ qd̓ ſpōſo cōtēptibil̓ hēat̉. petit ab iſtꝭ ml̓tiplici deſiderio lib̓ari. nō ꝓpt̓ penā vī tādā q̄ ſibi debeat̉. ſꝫ ne obfuſcatōeꝫ incur rat qͣ poſſit ī aliqͦ a ſuo dilecto minꝰ app̄cia bil̓ iudicari. Un̄ oꝫ ꝙ ad illū benigniſſimū pr̄eꝫ ꝑ quē ē ī vita amorꝭ generata ſic aureꝫ affectꝰ inclinet. ⁊ ocl̓m ītellectꝰ aꝑiat interiꝰ vt tāto ardore dilcōis pr̄i ſpūali adhereat ⁊ ad eiꝰ māſionē aſpiret. vt ꝓ ip̄iꝰ amore obli uiſcat̉ patriā ⁊ ꝑentes. vt ſine ꝯtaminatōne vniuſcuiuſqꝫ cauſati alt̓iꝰ vel creati ꝟgineo decore adornata. illi celeſti ſpōſo ꝯcupiſci bil̓ hēat̉. cui ēt ille altiſſimꝰ cōicari cupiēs. ip̄aꝫ ad imaginē ſuaꝫ creauit ex nihilo. totiꝰ t̓nitatꝭ imagīe inſignitā. ad ſibi ſolū tā ī via qͣꝫ in pr̄ia igniti amorꝭ obſequiū īpendēdū. Audiat gͦ iugit̓ ꝑ dauid ꝓph̓am ip̄iꝰ āmoni tionē dulciſſimā īuitātis. Audi filia ⁊ vide ⁊ incli. au. ⁊c̄. ⁊ ita ml̓tiplicatꝭ ſuſpirijs ꝑ a morꝭ efficaciā plēarie pot̓it obtīere. qꝛ pͥma natītate qn̄ aīa īfūdit̉ has corruptōes a car ne recipit qͥbꝰ ſepe ad īferiora ꝓlabit̉. ſic ecō uerſo ſcd̓a natiuitate qͣ ꝑfecte ī deo naſcit̉ ꝑ fecta exiſtit. ordīe p̄poſtero caro aſꝑgitur a mēte interiori pinguedīe. vt ꝑ quā aīa in pͥ ma natītate fuerit ſauciata in ſcd̓a eiꝰ pun cta effectu amorꝭ vngēti odoriferi diſtillātꝭ pͥus ꝯͣria. ab ip̄a recipiat ſanitateꝫ. vt mens rōe obediētie īferioꝝ viriū iā ꝑte reforma ta ⁊ ſuo pͥmordiali pͥncipio ꝯcordās regnet ī carne celitꝰ obtēta victoria. ſponſo laudes debitas referēdo decātet ꝓ dulci bn̄ficio ex audita.ſ. īmiſſiōe ignis ī ſpū ⁊ rorꝭ in carne. penalitates ip̄iꝰ fetidas extinguētis iā ip̄m ſpōſū ī affectu lib̓tatis poſſidēs. iam in luce ambulās. iā de ſomno carnis exꝑrectꝰ ip̄iꝰ ſubſidio. iam ad ip̄m ꝯſurgēs attentiꝰ vigi lat. dicēs. Deꝰ deꝰ meꝰ ad te de luce vigilo. Sitiuit ī te ⁊c̄. Cū.n. iā ē a penalitatibꝰ libe Niſtica theologia ratꝰ affectꝰ. vt ip̄is nō ſubiaceat. vigilare ad ianuā ip̄iꝰ īcipit ardētiꝰ. affectōibꝰ ꝯcupiſcē do intētiꝰ. vt ab ip̄a intētōe iā caro ſilere īci piat ⁊ ſpūi ꝯſentire cui diebꝰ oībꝰ aīa fuerat inimica. Sic gͦ pꝫ ꝑ ſil̓e datū ī vno. qͣꝫ mira bil̓ ſcīa abſcōdit̉ ī ſcpͥturꝭ. qͣꝫ lata. qͣꝫ ꝓfunda. qͣꝫ ſaporoſa. qͣꝫ nobil̓ qͣ docet̉ ſpōſa ſe ab in ferioribꝰ ſeꝑare. vt regalibꝰ nuptijs gͣta ⁊ ac cepta ī poſteꝝ hēat̉. Nullꝰ gͦ ābigat qͥn totꝰ textꝰ noui ⁊ vet̓is teſtm̄ti ẜm viā anagogi cā de ſpōſi ⁊ ſpōſe colloquijs l̓ eoꝝ altricati onibꝰ amore p̄uio. lumīe ꝯcomitāte valeat explicari. Nec ſolū ſcpͥture ſꝫ ēt oēs creatu re q̄cūqꝫ ſint ab vltīo cētro īferni ꝓprijſſime ad hͦ idē induci valeāt cū iſtā ſapīaꝫ ⁊ iſtas nobiliores ꝓpͥetates ī ſe occultata hēant. q̄ facilit̓ pōt deſuꝑ irradiāte lumīe enodari. Equit̉ de via illūītiua. Illūiatiua duplex eſt. practica ⁊ theorica. Prīo dicēdū d̓ practica. q̄ mēs actual̓r co gitādo ꝯſcēdit ad deū. ſcd̓o dicet̉ de theori ca quō oīs ſcpͥtura ad deū anagogice redu cat̉. Dicto ꝟo quō ſenſꝰ anagogicꝰ latītat ī ſcpͥtura. dicēdū ē quō ꝑ iſtā viā illūiatiuam aſcēdit̉ ad vnitiuā. ⁊ iſte decurſꝰ fundat̉ ſuꝑ hͦ v̓bū pͣs. In meditatōe mea exarde. ig. ⁊c̄. Quia adhuc mēs ꝓficiēs ē indiſpoſita ad hͦ ꝙ expedite ferat̉ affectōibꝰ anagogicꝭ in di rectū. oꝫ c. prīo aliqͣntulū meditet̉ eo mō qͦ dictū ē vt ꝑ cogitatōeꝫ p̄uiā aliqͣntulū inci piat ſcintillādo affici ī illū ī quē ī t̓cio ſtatu ſine oī cogitatōe ꝯcomitāte l̓ p̄uia qͦtiēſcūqꝫ vult ſine obſtaculo ſurſū eleuet̉. ad quā ex peditōꝫ cū ꝑfecte pot̓it attingere oīs ab ip̄a ſapīa ī ſua ꝯſurrectōe cogitatio l̓ meditatio abſcidet̉. qꝛ cogitatio ibi n̄ ē niſi vt ꝑ ip̄aꝫ af fectio accēdat̉. Sic gͦ vſualit̓ ꝑ meditatōeꝫ p̄dictā ꝓficiat. pͥmo ſic̄ dictū ē ꝓprietatē vo cabuli ad ſenſū anagogicū trāſferat. poſtea illud ad amorē reducat. t̓cio ꝙ ī ip̄o d̓o affi ciat̉. Uerbi gr̄a. Pr̄. i. tu es ille qͥ filios ſpi rituales ꝓgeneraſ mediāte viuificatiuo ger mine. tūc gͦ ero ꝟe filiꝰ tuꝰ qn̄ te ꝟo amore cō ſtringā. o qn̄ diligā te. ꝯſtringā te itimis vi ſceribꝰ. Sil̓r ꝑ hͦ ꝙ dr̄ nr̄.i. tu ēs ille qͥ latiſſi me diffūdis bōitatē. ſi gͦ ꝟe te amarē tūc ali qͥd ī me tue latiſſime diffuſionis ſtillares. q qn̄ te tā ardent̓ amabo vt tua lata bonitas ī me aliqͣntulū apꝑeat. Sil̓r ꝑ hͦ ꝙ dr̄ ī cel̓. ⁊ ſic de alijs oīa anagogice trāſferēdo. ⁊ ſic ꝑ meditatōem p̄uiā ꝑ iſtas aſpiratōes affe ctio amorꝭ paulatī accēdit̉. ⁊ ſicut ſtuppa ra dio ſolari expoſita prīo exiccat̉ ⁊ ſtatī accen dit̉. ſic ꝑ iſtas aſpiratōes dilectū ꝓuocātes ad mētꝭ eleuatōeꝫ magꝭ ac magꝭ accēdit̉ vſ qꝫ qͦ ad vnitiuā eleuationē affectio ſuſto lat̄ Sic dicat̉. Pr̄ nr̄ qͥ es ī cel̓. ẜm igit̉ ꝟr dictā ſic dicat̉. pr̄. i. tu es ille ⁊c̄. vtsͣ. S qͥ es ī cel̓. o aīa mea miſerabil̓ qn̄ ad īſtarce li clara efficierꝭ ⁊ nitida vt diuerſaꝝ ꝟtutu ſyderibꝰ adornata. tūc.n. bone pr̄ ī me hīta re dignant̓. ⁊ libent̓ te ſentiā qn̄ te amore ar dētiſſimo ꝯſtringā. ⁊ ꝑ flāmā amorꝭ aīa mi ſerabil̓ plena fecibꝰ expurgabit̉. ſtatī in me tūc certiſſime ſubītrabis ⁊ md̓m ꝯſcīe mee hoſpitiū inuenieſ. Seqͥt̉. ſctīficet̉ no. tu. O bone pr̄ qn̄ tua noticia ſctīficabit̉.i. ſinet̓ra efficit̉ in nob̓ miſerꝭ. qd̓ tūc erit qn̄ oī carna litate depulſa tu ſolꝰ ſuꝑ oīa diligeris. o qn̄ igit̉ te tenebo. nō.n. tūc t̓ra ī me locū hēbit. qn̄ tū dulcꝭ pr̄ ꝑ tuā grām ⁊ amorē ī me ha bitab̓. Adueniat reg. tuuꝫ. Ue mihi pctōri vult qn̄qꝫ ī me hītare ⁊ regͣre īanis gl̓a qn̄qꝫ guloſitas. qn̄qꝫ luxuria. Sꝫ nolo regͣre me niſi te pr̄ bone. tūcꝟe ī me regnares ſi re te ardent̓ amarē. naꝫ in ſolo amore ardē ani veluti in ꝓprio hoſpitio reqͥeſcꝭ. o qn̄ igi ꝑ glutinū amorꝭ ardētiſſimi te tēbo vt ī me regnare incipias. ⁊ ſolꝰ ad regnādū ī regno meo tenebroſo aduenias. Fiat volū. t. ſi. in ce. ⁊ in t̓. Tūc.n. volūtas tua pͥmordial̓r effi ciet̉ in me qn̄ ẜm fragilitatē hūanā ego mi ſer ꝟmis t̓renꝰ. tue volūtati oīno ꝯſentiam ſic̄ illi btī ſp̄s qͥ in cel̓ te facie ad faciē ꝯtēplā tur. Sꝫ qͥs me dulciſſime deꝰ tibi faciat cō ſentire niſi ſola amorꝭ vehementia. q̄ ꝯͣrias volūtates ꝯiūgit. ⁊ hoīem nouit ī teip̄ diligerꝭ ꝯformare. ⁊ miro mō trāſfori claritate in claritatē Qn̄ igit̉ te o bone dn̄e ex toto diligā ⁊ glutino dilectōis vnitꝰ tibi ſoli ꝯſentiā. Panē nr̄m qͦ. ⁊c̄. O panis āge loꝝ qn̄ tua refectōne dulciſſima reficiar. in hͦ em̄ āgeli bt̄i viuūt in pr̄ia inqͣꝫtū bone pr̄ affectōibꝰ flāmigerꝭ te ꝯtingūt. O qn̄ panē amorꝭ hēbo vt d̓ eodē cibo ī pn̄ti nutriar qͥ angl̓i ſctī ī gl̓a ſatiāt̉. vt d̓ micis cōedā q̄ ca dūt d̓ mēſa dn̄i mei. o bone pr̄ hūc panē de nob̓ ſꝑ. qꝛ inqͥetuꝫ ē cor nr̄m donec hͦ celeſt pane aliqͣꝫtulū ꝯfortet̉. qͥ iō qͦtidianꝰ dr̄ qrꝛi qͣntū plꝰ cōedit̉ intm̄ deſiderio qͦtidiano re ficit habūdātiꝰ. Et dimitte nob̓ debita no ſtra ⁊c̄. O bone creditor quādo debita pec catorum meoꝝ quoqͦmodo eē dimiſſa cō gnoſcā. nā ſicut pctm̄ meū me tibi reddidū Fo. CLXXXI fnimicū a te me miſeꝝ ſeꝑando. ſic amor me vniēdo tibi oīa dimitti cogeret ⁊ te mihi qͦn dā offenſū placatū efficeret ⁊ redderet gra tioſū. O qn̄ igit̉ te amore ꝯtingā vt oī pctō niſſo mihi placatū noticia exꝑimētali te iā. Et ne nos ⁊c̄. O bone pr̄ hͦ peto n̄ de bonitate diffidens tibi inſeꝑabil̓r colligari amorꝭ glutino ſciēs ꝙ exqͦ odor tue dilcōis me miſeꝝ ad ſe trahit facil̓r. tāto ligamīe li gatꝰ ſum aſtrictꝰ oīa ꝯͣria vilipendēdo. ⁊ te olo inuēto tibi inſeꝑabil̓r adherebo. o qͥs iuuabit me vt te ſolū aſtringā qͥ ſolꝰ bonꝰ ⁊ dulcꝭ es hoſpes aīe mee. mō turbidū ſecuꝝ efficias. Sꝫ libera nos a malo Amē. A ma lo nō tm̄ pene infernal̓ ſꝫ ⁊ purgatorij. n̄ tn̄ peto vt effugiā tormēta. ſꝫ ne diu ī pur orio detētꝰ nimis ꝓte et̉ deſideriū meū faciē tuā plenā gr̄aꝝ vidēdi ī quā āgeli deſi derāt ſꝑ ꝓſpicere. Sꝫ ſi ego te ardent̓ dili gerē tūc amor recōciliās penā īfernalē ꝓ of fenſa debitā abſolueret ſi te amarē. ſic flam ma amorꝭ pctōꝝ rubigīes exureret. vt ī vlti mo mortꝭ exitu affectōibꝰ flāmigeris expur gatꝰ. ad te diu deſideratū ſine dilatiōe meꝰ ſpūs euolaret. Igit̉ qn̄ te hͦ ardore diligā qͥ ⁊ penā excutiat ⁊ a dilatōe abſoluat. Quod ip̄e p̄ſtare dignerꝭ ⁊c̄. Seqͥt̉ de via vnitīa Icto de via illūiatiua ⁊ quō actua dlit̓ ꝑ ip̄aꝫ ad vnitiuā aſcēdit̉. Seqͥt̉ de via vnitiua q̄ ſit. Scd̓o de ꝑſua ſiōibꝰ ad ip̄aꝫ. Tercio d̓ induſtrijs qͥbꝰ mēs firmiſſime ſolidat̉. ⁊ hͦ ꝑtinet ad practicā e ad vſū. Ꝙ ēt ſi aliqͥs ſimplex neſciat ordina re ſaltē quoqͦmō doleat. ſcd̓o etiā ſi neſciat meditari in ſcpͥtura vt dictū ē ſaltē aſpiret ad amorē. d. ſꝑ ī ſuis or̄onibꝰ. O dn̄e qn̄ te dulciſſimo amore ꝯſtringā. ⁊ ſic qͣꝫtūcunqꝫ ſimplex vl̓ laicꝰ pot̓it ꝑ dolorē de pctīs velu ti ꝑ oſculū pedis. ꝑ recordatōnē bn̄ficioruꝫ veluti ꝑ oſculū manꝰ vſqꝫ ad oſculū oris qd̓ eſt ī deſideriū amoris attingere. d. Oſculet̉ me oſculo orꝭ ſui ⁊c̄. ⁊ hͦ iā p̄ſūptuoſa nō iu dicabit̉ ſi pͥmo ī oſculo pedis ⁊ manꝰ ſe exer ceat ⁊ poſtea ī alio tꝑe ad oſculū orꝭ aſpiret. Sapīa q̄ ex ore ⁊c̄. Hec autē via o) vnitiua ſumit̉ in v̓bis iſtꝭ vbi dr̄. O ſapīa q̄ ex ore altiſſimi ꝓdiſti. attin pes a fine vſqꝫ ad finē fortit̉. ⁊ diſponēs oīa ſuauit. veni ad docēdū nos viā prudentie. derba em̄ ſūt aſpirātꝭ ecc̄ie ⁊ deſiderantis eaoceri ab ip̄o qͥ ē fons totiꝰ bonitatꝭ ⁊ ori So. Licet em̄ ꝟba iſta ꝓprie ſint de ip̄a ſapīa increata q̄ eſt dei filiꝰ vt poſſit intelligi in cꝰ exitu et̓no ſūmi pr̄is effluētia bōitatꝭ appa ruit. tn̄ h̓ de iſta ſapīa ꝓut tꝑaliter mittit̉ ſe ip̄am rōnali ſpūi manifeſtās ē pn̄s intētio. q̄ deſcribit̉ a btō Diony. ariopagita docto re egregio in. vij. de diui. no. ſic dicēte. Sa piētia ē digniſſima dei cognitio ꝑ igͦrantiā cognita ẜm vnionē q̄ eſt ſuꝑ mētē qn̄ mens ab oībꝰ alijs recedēs poſtea ſeip̄am dimit tens vnita ē ſuꝑſplēdētibꝰ radijs inſcruta bili ⁊ ꝓfūdo ſapīe illūiata. Hec eſt illa ſapīa xp̄ianoꝝ ⁊ totiꝰ trinitatꝭ īcluſa ⁊ deifica dif fuſione dīnitꝰ illapſa fidelibꝰ qͣ mētes amā tiū celeſti rore ꝑfuſe nō aliqd̓ emolimētum tꝑale. nō aliqͣ dona ſpōſi.ſ. grām. v̓tutē l̓ glo riā. ſꝫ ip̄m qͥ ē totiꝰ deiformis emanationis pͥncipiū ſcintillātibꝰ affectōibꝰ. inſatiabilibꝰ deſiderijs. vnitiuis aſpiratōibꝰ ip̄m ſolū tā gere vl̓ ſtringere nō aliud affectātes. ip̄i vni ri deſiderāt. Cōſurrectio gͦ ꝑ vnitiui amorꝭ affectōes flāmigeras ſuꝑ ome officiū intel lectꝰ in ſup̄mo affectiue apice ꝯſtituta. ip̄a ē ſapīa intēta ad pn̄s q̄ idē eſt qd̓ miſtica the ologia. qͣ ip̄a mēs ignita linguis affectōnū occultiſſime dilectu alloquit̉. q̄ n̄ alicꝰ mor tal̓ induſtria reſerat̉. ſꝫ ſolū dīna miẜatōne ſeip̄aꝫ māifeſte ꝓdit. q̄ in his ꝟb̓ laudat̉ ꝓut ē et̓na. inqͣꝫtū rōe ſue īmēfitatꝭ a fine vſqꝫ ad finē attīgit. Sil̓r ꝓut eſt tꝑal̓ inqͣꝫtū ſuauit̉ cuncta diſponit.ſ. rōnales ſp̄s. Quō gͦ ꝑ hāc rōnal̓ ſp̄s ab ip̄a felicit̓ inſtructꝰ reſpe ctu oīm ſuauit̉ diſponat̉ dīno deſuꝑ irradi ante lumīe on̄demꝰ. Prīo reſpectu ſuꝑcele ſtiū. cū em̄ ī ip̄a btīſſima trinitate ſit a pr̄e fi liꝰ egrediēs. ab vtroqꝫ ſpūſſctūs amor verꝰ ꝓcedēs. ꝯnectēs pr̄em ⁊ filiū. ſic a fonte bo nitatꝭ ſuꝑne ſapīa vnitiua ꝓcedēs mēti ad hūc viāti inferiꝰ illapſa. vniēdo ip̄aꝫ cōne ctit increato ſpūi. vt ſic̄ pr̄ ⁊ filiꝰ licet ſint di ſtincti. tn̄ vnū dicūt̉ rōe amorꝭ cōnectētꝭ. ſic ꝑ iſtā ſapīam qͣ ſola mēs ſup̄mo ſpūi īheret tāta nobilitate(icet nihil ſit) ꝑfrui ꝓmeret̉. vt vnū dicat̉ eē cum illo ab apl̓o ſic dicente Qui adheret deo vnꝰ ſp̄s eſt. Hec aūt ordi natio nō tm̄ apꝑet rōe ordīs ꝑſonaꝝ ꝑ vni tiui amorꝭ ſapīaꝫ acqͥſitā ſꝫ rōe dīnoꝝ actu um. qꝛ cū iſti duo actꝰ ſint coet̓ni ⁊ ꝯſubſtā tiales ī ip̄o btīſſimo d̓o. vicꝫ ſeip̄m cogͦſcere ⁊ ſeip̄m diligere. ī hͦ ꝙ mēs ī ip̄o ardēt̓ ⁊ īfal libili cogͣtōe ꝑ ardorē cogͦſcit veluti ī amorꝭ īardeſcētꝭ meridiāo calore recubās ⁊ ardēs ī ip̄o qͣi īdicibili ardore ſe diligit. ⁊ ꝑ hͦ ip̄ꝫ īti miꝰ n̄ tm̄ ꝑ creat̉aꝫ ſēſibilē ip̄i ꝓut poſſibile ē ꝯformat̉ ⁊ ī ip̄m amore deifico trāſformat̉ Niſtica theologia Sic mēs diſpoſita exp̄ſſiſſima et̓noꝝ actu um ē imitatrix. ſꝫ n̄ tm̄ vt ē ordo ꝑſonaꝝ. nͨ tm̄ actuū dīnoꝝ et̓nitas. ſꝫ ip̄e d̓s btīſſimꝰ ē totiꝰ creat̉e tā mētꝭ āgelice qͣꝫ hūane. tā crea ture ſenſibil̓ qͣꝫ inſenſibil̓ fontale pͥncipiuꝫ. Un̄ ⁊ ī hͦ ſolū īſinuat̉ excellētia creature qn̄ in id pͥncipiū a qͦ hūit originē pͥmordialē re uertit̉. qꝛ rōnalis ſp̄s ab ip̄o īmediate cōdi tore creatꝰ ip̄iꝰ t̓nitatꝭ inſignitꝰ imagīe āpli ore dignitate cet̓as īferiores excellit. ⁊ tunc dīno iudicio ꝑfectꝰ ⁊ reformatꝰ exiſtit qn̄ ꝑ amorē exceſſiuū cogēteꝫ limites trāſcēdere nat̉ales ip̄i vnit̉ extatica amorꝭ ꝯſurrectōe a qͦ pͥmordialit̓ exiuit. vt iā circulꝰ et̓nꝰ ī ip̄o apꝑere īcipiat. ad illū a qͦ exiuit pͥmordialit̓ reuertēdo. Sꝫ ⁊ ip̄e ꝯditor et̓nꝰ n̄ tm̄ ē to tiꝰ creat̉e pͥncipiū ⁊ origo. ſꝫ ⁊ oīa ſuis rōibꝰ et̓nis ſic ordīe incōcuſſibili regulāt̉. vt oīa q̄qꝫ dīna regulāte ꝓuidētia final̓r ī ſuis or dinibꝰ ꝯqͥeſcāt. ſic mēs ꝑ ītimas affctōes cō ſurgēs qͦdā medio mirabili ip̄aꝫ carnē irro rādo ꝑfūdit ſaltē qͦ ad hͦ vt īnata corruptio paulatī ſic debilitet̉ ī ip̄a inqͣꝫtū mēs ꝑ ardē tiꝰ exercitiū ad ſuꝑna extēdit̉. qm̄ dīna mi ſeratōe hac victoria ꝑfruit̉. vt inqͣꝫtū ꝑ amo rē integꝝ ſe ſubijcit ꝓpͥo creatori intm̄ caro ſpūi ſubiecta nat̉ali inditōi. ip̄iꝰ iuſſiōi ob tēꝑet. dīno iudicio ꝯſeqͣt̉. vt ſic̄ mēs ē ꝯcors ſui ꝯditoris ꝑ amorē ꝓuecta. ſic ſeqͣt̉ corꝑis ſubiectī ⁊ mētꝭ ꝯcordia vt ī ꝓpͥo corꝑe veluti in regͦ p̄ſideat ⁊ dicat cū pͣs. Sitiuit ī te aīa m. qͣꝫ mul. ti. ca. m. Sꝫ ⁊ ip̄e aliſſiimꝰ creator nō tm̄ voluit creature p̄eſſe vt factor. l̓ dn̄a ri vt rector. ſꝫ ēt a fine tꝑꝫ qͣi a celſitudīe ma ieſtatꝭ exiliēs cū miſerꝭ ꝑegrinari īſtituit. tā dē in ꝑegrinatōis t̓mīo ad ſuꝑnas māſiōes ꝯſcēdit. ſꝫ ⁊ ip̄i ſic exiſtēti ī carne reuertēti in celū mēs ꝑ extaticū amorē diſpoſita cōfor mis efficit̉. q̄ ī ſua pͥmordiali creatiōe lib̓a a ſuo creatore ꝓgredit̉. Sꝫ ⁊ corruptōi cor poree ncc̄itas ꝯiūcta. ſubiecta ml̓tiplici ẜui tuti mēdica efficit̉. ſꝫ ī poſteꝝ ſuꝑceleſti īmiſ ſione diuturno aſpiratōnū ardentiū exerci cio eleuata iā qͦdāmō areā et̓ne felicitatꝭ ꝑ tingit. qꝛ vbi amat ibi inhītat. ⁊ ī illo ad q̄m tēdit deſiderioꝝ īportuna tēdētia veluti in naturali t̓mīo ꝯqͥeſcit. ⁊ ſic qͥ in pͥncipio al tiſſimꝰ exn̄s. ſcd̓o qͦ ad ſtatū hūanū mēdicꝰ. tercio gl̓ificatꝰ aſcēdēs in celū apꝑuit ip̄i ꝑ vnitiua ſapīam ꝯformat̉ vt merito dicat̉ in apoc̄. de ꝟis amātibꝰ iā qͦdāmō ſibi reddita ꝑ purgamētū flāmei amoris īnocētia pue rili. Hi ſequūt̉ agnū qͦcūqꝫ ierit. Sꝫ tn̄ nō tm̄ in reſpectu ip̄iꝰ ꝯditorꝭ ꝑ iſtā ſapīaꝫ mē vniēs in amore modis p̄dictꝭ diſponit̉ ſed etiā reſpectu iubilantiū btōꝝ in gl̓a. qͦ ad h̓ ꝙ vita. reqͥes et̓na q̄ ē deꝰ btīſſimꝰ. finis vni cus. deſideratiſſimꝰ. īmediatꝰ ꝯſtituit̉ vtriſ qꝫ. Sꝫ in hͦ tn̄ ē dr̄a ꝙ mēs gl̓ificata iā ī eo ꝑ aſſiſtētiā pn̄tialit̓ ꝯqͥeſcit. hec.i. mēs corpi vnita inſatiabilibꝰ deſiderijs veluti abſens ſurſū trahit̉ ineffabili ardore vt tm̄ ſibi in timiꝰ vniat̉ aſpirat. et iſta dicat. Trahe me oſt te. in odore vngētoꝝ tuoꝝ currimus. illa.i. mens gl̓ificata dicat. Introduxit me rex in cellā vinariā ⁊c̄. Itē illa mens ſuꝑna ꝯiūctōe cū ſpōſo ꝑfectiſſime iā obtēta felici tate indicibili delectat̉. mēs ꝟo iſta ꝯiūcta hac ſapīa licet tēdat ſuꝑiꝰ tn̄ qͣꝫtuꝫ ē de ſuis motibꝰ anagogicꝭ in ip̄o actuali exercitio ſi ne oī mulcebri vnctōe vl̓ delectatōe ꝯſiſtit. ſed potiꝰ ē ibi miro mō corꝑalis afflictio ſꝫ in hͦ ſolū leticia ꝙ in iſta actuali tēdētia di recte ⁊ ſine aliqͣ obliqͣtōe ꝯſurgit veluti la pis ad cētrū inferiꝰ ī ip̄m btīſſimū qͥ eſt ſue dignitati locꝰ vnicus naturalit̓ corrn̄dēs. Un̄ multi decipiūt̉ ī hac ph̓ia minus exꝑti exiſtimātes ī motibꝰ anagogicꝭ celeſti dul core mētē cōſurgentē multipl̓r irrorari. ci eꝯͣrio mēs laborioſiſſima ſurſū actōe agat̉ ⁊ ex extenſiōe ſp̄s ſit q̄dā corꝑis eneruatior ſpūalis ſeꝑatio. ⁊ mēbroꝝ ēt corꝑaliū ex īpe tuoſitate motuū anagogicoꝝ ꝓtēſio. ẜm il lud Iob. Suſpendiū elegit aīa mea ⁊ mor tē oſſa mea. Un̄ īpetꝰ anagogicos eorpꝰ ſu ſtinere n̄ poſſet ſine magͣ afflictōe niſi gau diū ſp̄s de ip̄iꝰ directa tēdētia tēꝑaret. Iteꝫ mens btā ꝯtinuo ⁊ indiuiſibili exercitio in ip̄o ſūmo bono veluti et̓no dulcore afficit̉. hec tn̄ īterſcalari ⁊ intēſo in ip̄m ꝯſurgit. cū ius motꝰ rectiſſime eſt ad īſtar emiſſiōis deris ſcintillātꝭ. ſi ille īmiſſiōes ex lib̓a vo tate ꝓcederēt. qꝛ illi motꝰ anagogici ſūt qͣi ſubitanei vt ſtatī pꝰ ꝯſurrectōem mēs īfra ſeip̄am inferiꝰ ꝓlabat̉. iteꝝ ⁊ iteꝝ ꝯſurgit eſ iteꝝ infra ſeip̄m cadit. Itē mēs gl̓ificata in ip̄o cꝰ pulchritudinē facie ad faciē cōtēpla ardentiſſima vnitōe cōiungit̉. ⁊ lꝫ ibi ſint ſi mul vnitio ⁊ dilectio. tn̄ cognitio naturalit p̄cedit dilectōnē. ſꝫ mēs hͦ huic ꝯſurrecti actual̓r intēdēs(ꝓut ē h̓ intētio oīs rōnis ītelligētie) ſuiſ motibꝰ radicitꝰ r̄ſcīdit officit nā ītellectꝰ ex cōicatōe carnis corrupte fata ſijs ē admixtꝰ. iō dꝫ ī ꝯſurrectōe amorꝭ amo ueri. ſed ī patria purgabit̉ in qͣ carnis cor ruptio deponet̉. ⁊ iō ꝑ ſolā affectꝰ igniti co Fo. CCXXXII ſurrectionē erigit̉. qꝛ ibi affectiua ītelligētia incōꝑabilit̓ p̄excellit vt iā cito ꝓbabit̉. Et tibis ⁊ multꝭ alijs mēs anagogice con gēs a mētibꝰ gl̓ificatꝭ incōꝑabilit̓ exce dat̉ tn̄ mediante iſta ſapīa vtraqꝫ eadē vita celeſti viuificat̉. ⁊ eodē pane deſiderabi traqꝫ reficit̉. ſꝫ ⁊ ꝑ iſtā eandē ſapīaꝫ ad cō nitatē ꝓut poſſibile ē ſpūi viatori mēti ngelicꝭ ordīate diſponit̉. qꝛ ip̄e angelꝰ ē ītellectual̓ ab oī corꝑali dep̄ſſiōe peni tus abſoluta. gaudioꝝ lucꝭ et̓ne imꝑmuta aritate abſorptꝰ. ſed cū dīna ſapīa do uito ſue irrefragabil̓ bonitatꝭ mēti vi anti affectionū extēſarū noticia exꝑimētali pn̄tē denūciat. ocl̓os ītelligētie aꝑit propinqͣtōis ad ip̄am. qꝛ ip̄e in ſe ꝓ ſime eſt lux ⁊ claritas. ⁊ exinde ex eo ꝙ ip̄i qͥ ē ſuꝑior ſtrictiꝰ ꝑ amorꝭ ꝯtactum it̉. nō īmerito plꝰ reſcindit̉ carnal̓ affe ctio. ⁊ exinde ī carne ſuꝑ carneꝫ extēſa mag nagꝭ abſorbet̉. ⁊ ſic ꝑ deſideria amorꝭ vi ucēs angelicā dicat cū apl̓o. mihi viue xp̄s ē ⁊ mori lucꝝ. Inqͣntū gͦ mens ꝑ pe affectionuꝫ in ip̄o qͥ eſt ꝟa vita aſpirat ētiꝰ qͥetari. intātū minꝰ carnali affectōe ꝯiūgit̉ cū ſentiat ea q̄ ſūt ſpūs. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ma ac magꝭ in d̓o abſorbet̉. ⁊ ſic qͦdāmō per ī ſapīam licꝫ miſera qͦ ad tria p̄dicta ī ma gna tn̄ diſtātia vitā angelicaꝫ imitat̉. Sꝫ ꝑ iſtā eandē ſapīam rōnal̓ ſpūs ordīatiſſime infra ſeip̄m diſponit̉. qꝛ illud ſignū mēdica tionis hūane īfallibile cōꝓbat̉ qn̄ ī alia cre atura extra ſeip̄am egrediēs tendētie ſue ⁊ ſul etiā appetitꝰ regimē exiſtimat reꝑire. qͥa lēs hūana ceterꝭ viſibilibꝰ creaturis ex tior iudicet̉ ip̄am eminentiꝰ ⁊ pleniꝰ ſa a ſuꝑceleſtꝭ inhītat. qꝛ ē imago. cet̓a ꝟo gia. Tūc gͦ cū theſauꝝ dīne ſapīe aīa occultatū reſeratū dīna bōitate in ſeip̄a ꝑ cepit. iā nō egena alteriꝰ delectabil̓ mēdici fulcit̉. iā nō a ſui pͥmordiali nobilitate enerās. infra ſeip̄am incluſaꝫ qͣdā iocū uitate relicta ex intimiore vnitiōe cū deo cō tinua iocūditate letat̉. d. cū dīno Iob. no lens ab ipſo de cet̓o ſeꝑari. In nidulo meo inoriar. ⁊ ſicut paima multiplicabo dies. ⁊ ſo tantū diſponit anīam inqͣntū facit ip̄am intra ſeip̄aꝫ qͥeſcere alienā mēdicitatē extir pans. ſed etiā rōe p̄cioſitatꝭ ſuijp̄iꝰ exiſtentꝭ in mēte. inqͣnto em̄ nobilior ſeu ſanꝰ poſſeſ ſus habitꝰ. intāto plꝰ ſpūs angelicꝰ. qꝛ ſi om nes theſauri. om̄e p̄cioſū delectabile. qͥcqͥd oculꝰ poteſt videre. rō inueſtigare. intelle ctus ꝑciꝑe. nihil ip̄a mēs rōne ip̄iꝰ qͣ ſolus deꝰ ī corde poſſidet̉ reputat. ſꝫ corā oī ſapi ente affirmat. tāqͣꝫ lutū eſtimabit̉ auꝝ in cō paratiōe illiꝰ. Quare. qꝛ tāta ē nobilitas in ip̄a ⁊ dignitas ⁊ attrahētia. vt oīa q̄ deſide rant̉. huic nō valeāt cōꝑari. Nobilitas ēt ip̄iꝰ nō tm̄ apparet rōe ſuij ip̄iꝰ exiſtentꝭ ī ſpū ſed ⁊ rōne alioꝝ multoꝝ gratuitoꝝ vl̓ gratꝭ datoꝝ vel acqͥſitoꝝ q̄ magis int̓ cet̓a appeti bilia iudicant̉. Per ip̄aꝫ em̄ certificat̉ fideſ. corroborat̉ ſpes ⁊ caritas inflāmat̉. Cer tificat̉ em̄ fides in hͦ ꝙ mēs ſenſibilit̓ ſe ſen tit trahi infallibili noticia ī illuꝫ qͥ eſt ſolus deſiderij quietatiuū. ⁊ hͦ ſcit ita vere l̓ veriꝰ qͣꝫ oculus material̓ videat materiale obie ctū. Et gͦ cū illū ī quē tēditꝭ iſtꝭ ꝯſurrectōibꝰ infallibilit̓ ſic cognoſcit iā qͦdāmō mēs cer tificat̉ ꝙ ille eſt verꝰ deꝰ. verꝰ dn̄s queꝫ fide colit. vl̓ etiā cū incipiētes ⁊ ꝓficiētes ad iſtā ſapīam habeāt ꝑ bn̄ficia incarnatōis ⁊ paſ ſionis ꝑtingere. ⁊ ꝑ huiꝰ ꝯſiderationē ī ipſa diuinitate affectꝰ magꝭ ac magis inflāmat̉. oportet ꝙ mens cū iā eſt in ip̄a ſapīa actua lit̓ eleuata ꝙ recto ordīe ad illud ꝑtingat. ⁊ ſic ex ꝯſequēti cōnexionē dīnitatꝭ ⁊ huma nitatꝭ cognoſcat. Sed ⁊ cū mens ꝑ iſtā ſa pietiā de multꝭ q̄ ad fidē ꝑtinēt(licet adhuc miſera(certificet̉ ad plenū. ſciat q̄libet fide lis aīa ꝙ exqͦ mens ad iſtā ſapīam ꝑtingit. ſi oēs mūdi ſapientes. oēs ph̓i ꝓteſtarent̉ ⁊ ꝯfiterent̉ ⁊ dicerēt. tua fides nō ē ꝟa fides. qͥnimo deciperis. ip̄e ꝯͣrio reſpōderet. Uoſ oēs fallimini. ⁊ ego ſolꝰ verā fidē teneo. mul to feliciꝰ qͣꝫ ꝑ rōnes ⁊ inueſtigatōes. ꝑ amo ris vnitionē hn̄s in corde infallibile firma mentū. vt dicat cū apl̓o. Scio cui credidi ⁊ certꝰ ſum ⁊c̄. ſic certificat̉ fides ꝑ hāc ſapīaꝫ Sꝫ ⁊ corroborat̉ ſpes. qꝛ cū ſpes ſit cer ta expectatio future btītudīs. intātū ꝑ iſtaꝫ ſapīaꝫ corroborat̉. vt iā qͣi de obtinēda fu tura gl̓a nō timeat. qꝛ ſic videmꝰ. ꝙ qͣnto do micelli alicui pͥncipi diut̉niori exercicio fa miliariꝰ obſequūt̉. fit vt quē pͥmo timebāt vt dn̄m ex qͣdā faīliaritate iā timor ad reue rētiā maieſtatꝭ reſiliēs penitꝰ euaneſcit. vt de ip̄iꝰ faīliaritate ⁊ bōitate ꝯfidentes nul latenꝰ ſe credant ab ip̄o de cet̓o ſeꝑari Iſto mō ad ītellectū anagogicū referēdo. mens prius trepida per affectiones et deſideria vnitiuam familiaritatem conſequitur. vt ipſius dilecti dono in ipſa quedam mera Miſtica theologia ꝯfidentia relinquat̉ vt oīs tīmor pungitiuꝰ niſi ꝑ modū cautele ab ip̄a radicitꝰ extirpet̉ vt dicat cū apl̓o. Quis me ſeꝑabit a chari tate xp̄i. fames an gladiꝰ ⁊c̄. īmo etiā nec in ſtantia nec futura. Per iſtā etiā ſapīaꝫ in flāmat̉ caritas. integrat̉ ⁊ ꝑficit̉. qꝛ cū ip̄e de us beatiſſimꝰ ſit ignis cōſumēs. intātum a ſpū viatoris oīmodā frigiditatē expellit in qͣntū ꝑ amoris extenſiōes ip̄i interiꝰ appro pinquat̉. qꝛ cū ſic ꝑ modos anagogicos ad ip̄ius intimiorē vnitionē aſpirat ſolis ſpū alibꝰ radijs exurentibꝰ ſe exponit. et veluti ſtuppa a ſolaribꝰ radijs expoſita ab igne de ſuꝑ īmiſſo accendit̉. Un̄ iſte ſol mentes dr̄ exurere tripl̓r. qꝛ ⁊ ip̄e ꝑ ſe augmētat ardo rē ī ſpū ⁊ mediāte ardore obſtacula reſecat q̄ amorē īpediūt vt ardentiꝰ inflāmet̉. ipſe ſpūalia bn̄ficia ſuꝑaddit quibꝰ ip̄e amor in ip̄o ꝑficit̉. Itē ip̄e facit mentē exurere ad hͦ ꝙ ardētiſſime ip̄e deꝰ vnice diligat̉. Exurit etiā iſta ſapīa mentē vt in oēm ꝓximū ſicut ī ſeip̄m hͦ amore ferueat. vt iterū ip̄a inſatia bilibꝰ deſiderijs vſqꝫ ad pleniſſimā vnitio nē aſpirare languida nō deſiſtat. nō tm̄ ꝟtu tes ꝑ iſtā ſapīam ꝑfectū obtinēt pͥncipatuꝫ. ſed ⁊ mens om̄i ph̓ie. oī inueſtigatiōi rōnis om̄i ſpeculatiōi. theologice etiā inqͥſitiōi p̄ ponit̉. Natural̓ em̄ ph̓ia ip̄am cām oīm ꝑ hͦ qd̓ apparet in ſenſibilibꝰ creaturꝭ cognouit creatorē. affirmās infallibili argumento ꝙ tanta creaturarū bonitas. tā mirabilis or do. tāta earundē īmenſitas nō niſi ab vno om̄ipotētiſſimo creatore ꝓdijt. ẜm illd̓ apl̓i Inuiſibilia dei a creatura mūdi ꝑ ea que f cta ſunt ītellecta ꝯſpiciunt̉. ſempit̓na eiꝰ qͦꝫ ꝟtus ⁊ diuinitas. ⁊ ſic venit ph̓s ad cogniti onē. Sed cū totꝰ mūdus nihil ſit in cōꝑati on ſpūs rōnalis ẜm ip̄iꝰ ſapīe increate ꝓ teſtationē dicentꝭ. Ludens erā in orbe ter raꝝ ⁊ delicie mee eſſe cū filijs hoīm. Un̄ to tus mūdꝰ eſt ſicut paruꝰ ludꝰ in qͦ paululuꝫ apparet pulchritudo reſpectu mentꝭ ange lice vel hūane. Un̄ qͥa nihil de intimis mē tis ꝯditiōibꝰ habuerūt ſtricta ⁊ mendica ē naturalis cognitio. ⁊ huic ſapīe qͣntum di ſtat ortꝰ ab occidente incōꝑabilit̓ ſubſterni tur. Itē reſpectu ꝯſideratōis methaphiſi ce vel theorice q̄ ambe ſub rōne entis vl̓ eiꝰ differentiaꝝ vel practicaꝝ intentionuꝫ. ſcꝫ ſub rōne vniꝰ veri vel boni deū ſimpliciſſi mū app̄hendunt. Mens aūt ꝑ iſtā ſapīam ſub nulla rōne p̄dicta ſine aliqͦ cogitatu cō comitante vel p̄cedēte motū amoris habꝫ apicē ip̄iꝰ affectiue ip̄m qͥ eſt ſummū bon app̄hendere modo indicibili. ad quā ap benſionē nec intellectꝰ ꝯſurgit nec intellior tia ſpeculat̉. Quō aūt hͦ fit et quō intellecrꝭ poſſit diuidi ab affectu in theorica huiꝰ po ctice on̄dit̉. ⁊ de his q̄ ad hͦ ꝑtinēt ſuꝑ illud myſtice theologie. Conſurge ignote ⁊c̄. Uidēdū eſt quō reſpectu inferiorū mēs ſuauit̉ diſponat̉. reſpectu em̄ corꝑis ſubie cti. dictuꝫ eſt ſuꝑiꝰ qn̄ ſumme ſapīe regenti mundū mens ꝑ iſtā ſapīaꝫ ꝯformat̉. ſed addendū vlteriꝰ. ꝙ ſicut ſeſſor in equo ꝟi te freni iumentū ſibi ſubiectū vertit ad libi tū ad dextrū vel ſiniſtrū. ſic cū mens piſ ſapīam erecta non curuata exiſtat in cor ꝟtute ip̄iꝰ amoris veluti in qͦdā freno ſpū li ſenſuū exterioꝝ repͥmit inordinatōes ad nutū ⁊ ad imꝑiū ip̄ius ad quē te ut pōt meliꝰ om̄e regimē tā in viribꝰ ſibꝰ equalit̓ regulet̉ ⁊ faciet ī ſuo ſubiecto ta bernaculū ẜm exēplar qd̓ ſibi in mōte hoc monſtratū eſt. ẜm ꝙ dīno moyſi(vt habet̉ in Exodo) ſub typo diuina ſapīa īperauit Sed etiā ꝑ iſtā ſapīam mens reſpeci niū mūdanoꝝ diſponit̉. qͥbꝰ ꝑ ip̄am ve me dn̄at̉. Qd̓ ſic apparet. Si em̄ aliqͥs ꝑ ceps terrenꝰ vniuerſo orbi p̄eſſet. ⁊ hr̄et delicias. diuitias ⁊ honores. qͦt om̄es mor tales habuerūt ab initio mūdi. ⁊ in his ob lectari diſponeret iā ip̄is ſubijceret̉ duꝫ ab eis quietē vel aliquā beatitudinē vel ꝑfeci onē quā nō hꝫ d̓ ſe obtinere appeteret. Qu ergo in his delectat̉ ip̄is vere ſubijcit̉. Se lus gͦ ille eſt dn̄s qͥ ſic om̄ia inferiora vilipē dit vt nihil terrenū ꝑ amorē inquietū ꝯtin gat. qͥa tūc in vilipenſionē oīa ſub ſuis pedi bus ꝯculcant̉. In hoc gͦ regno dn̄at̉ aīa ci nō alibi q̄rens requiē. ſuꝑnis deſiderijs ſe extendit. di. cū apl̓o. Omīa reputaui vt ſter cora vt xp̄m lucrifacerē. Idcirco petri paulus gl̓ioſi pͥncipes t̓re vocant̉. Si po etiā dictū eſt filijs iſrl̓ ab ip̄a veritate in cōfuſibilit̓ ꝓmittēte ſic. Om̄is t̓ra quā cal cauerit pes veſter vr̄a erit. Si gͦ qͥs vilipen dit cū calcat oīa. multo veriꝰ qͣꝫ mūdi prin cipes om̄ibꝰ dn̄at̉. Sed ⁊ ꝑ hanc ſapīan ſpectu inimicoꝝ ſuauit̉ diſponit̉. tū rō reptionis eoꝝ. tū rōne fortitudīs. Sa em̄ verſucia inſtantiꝰ inimici ꝑuigilatꝰ deo mentē vnitā a ſuo dilecto valeat ſeꝑ ſed ꝑ iſtā ſapīaꝫ liberant̉. qꝛ hauſtu amor Fo. CCXXXIII anti luminis appropinqͣt. ⁊ ex ip̄a appropin muatiōe diuis radijs neceſſario illuſtrat̉. qͥ bns etiā ꝟſutiſſimas tēptatiōes ⁊ palliatas ſub ſpecie bonitatꝭ p̄tētas cito ⁊ ſagaciter dep̄bendit. tūc hoſtꝭ ſagacitas ꝯfutat̉. quia ẜm ꝙ in ꝓuerbijs d̓r. Fruſtra iacit̉ rethe an̄ oculos pēnatoꝝ qͥ ꝑ affectōnū deſideria vo lant ſic̄ nubes ⁊ qͣſi colūbe ad feneſtras ſu ic̓legit̉ in Iſaia. Diſponit̉ etiā reſpectu fortitudīs. qꝛ tāta vehemētia ip̄i inherꝫ diligit veracit̉. vt potiꝰ milleſies ſe ꝑmit iugulari qͣꝫ ſemel ex deliberatōe dilecti ſam incurreret. ⁊ ad iſtā fortitudinē ob idū habꝫ iſta duo coadiutoria. vt velu pria familia ip̄iꝰ dilecti creatoris diri extera ꝓtegat̉. ẜm illud Sapīe. Iuſto rū aīme in manu dei ſunt. ⁊ illud a parte ſui qꝛ ſi in fortiſſimis tēptatiōibꝰ ab inimicis ꝓ pelleret̉ intēſiꝰ. veluti puer ꝯſurgit ad mr̄em ito ⁊ ꝯſurgit cū ab alieno timet ledi. Sic ns in fortiſſimis tēptatiōibꝰ ad ſubſidi um illiꝰ quē diligit ad ip̄m aſpirās intēſius recurrit. ⁊ iſte modꝰ vincēdi demones inter alios eſt p̄clarꝰ. Per iſtā ſapīam tꝑantie ꝟ tus ducit̉ ad ꝑfectū. ex hͦ em̄ eſt in tēperātia na ꝙ hō ī gula vl̓ luxuria vl̓ alijs car ecebris omiſſa ꝟa delectatōne q̄ eſt ex nctiōe dei ⁊ aīe miſerabilit̓ delectat̉. Cū ulto maior ſit illa delectatio q̄ eſt ī d̓o. ti carne. ſicut deꝰ melior eſt qͣꝫ vlla cre atura in qͣ carnales hoīes delectant̉. ¶ In qͣntū em̄ de ꝟa illa delectatiōe mens ſenſibi liter exꝑit̉. intm̄ vehemētiꝰ carnalē delecta tionē reſpuit ⁊ illū inueniēs ī lectulo amorꝭ qͥ eſt ꝟa iocūditas. ſic dic̄. Mihi aūt adhe rere deo bonū eſt) Igit̉ hac habita ab ipſa cetera alia de facili vilipēdit Per myſticā etiā ſapīam iuſticia ꝑfecta acquirit̉. qꝛ ꝟa iu ſticia hec eſt. reddere deo qd̓ ſuū eſt. ⁊ ſibi qd̓ ſuū eſt. ⁊ ꝓximo ſuo qd̓ ſuū eſt. Primo em̄ ꝑ ſſta ſapīam vnitiuā reddit̉ deo qd̓ ſuum eſt ria ꝑ quēlibet motū ꝯſurrectōis aīa conſti tuit an̄ deū. ꝑ affectiōꝫ etiā amorꝭ anima q̄ rit q̄ dei ſunt nō q̄ ſua ſunt. nā aliter non eſt a dilectio niſi plꝰ dilectū qͣꝫ ſeip̄m amās di ligat. ip̄e amor etiā ip̄am qͥeſcere nō ꝑmittit. niſt in eo quē diligit. qꝛ ſicut pondꝰ lapidis nō ꝑmittit ip̄m qͥeſcere donec ad terrā ſuuꝫ ibcū naturalē ꝑueniat. ſic nec amor ſpūalis ꝑmictit in alio qͣꝫ in ſolo deo qͥeſcere. qͥ eſt oī um ſpirituū vltra quē nihil deſiderat̉ termi ſſus natural̓. Nō tm̄ reddit̉ deo qd̓ ſuuꝫ eſt ꝑ iſtā ſapīam. ſꝫ ⁊ aīe reddit̉ qd̓ ſuū eſt. ī eo ꝙ ꝑ gr̄am ꝑficit̉ in ſeip̄a. Quia ẜm ph̓m. aīma ꝑficit̉ ꝟtutibꝰ ⁊ ſciētijs. igit̉ tūc eſt ibi ſūma aīe diligētis ꝑfectio. qn̄ ille qͥ eſt fons totiꝰ ſapīe. ⁊ oīs ſapiētia ſine ſciētia creata tā in ſu perioribꝰ qͣꝫ in inferioribꝰ ab ip̄o emanauit. ſpūaliter ꝑ ſeip̄m mentē inhabitare dignat̉. Un̄ veriꝰ qͣꝫ aliqͥs in loco materiali ſedeat. habitat deꝰ in aīa ip̄a que diligit ip̄m. et hoc ſpūali habitatiōe vt dictū eſt qꝛ ip̄e caritas eſt. ⁊ qͥ eſt in charitate q̄ eſt verꝰ amor in deo manet ⁊ deꝰ in eo. vt in canonica Ioh̓. legit̉. Per hāc igit̉ reddit̉ ꝓximo qd̓ ſuū eſt. et in eodē amore qͦ diligit̉ pr̄ ⁊ filius. Ex hͦ em̄ ꝙ aīa ſuū creatorē diligit. omnē etiā rōnalem creaturā diligit. q̄ ip̄iꝰ patris eterni eſt ima gine inſignita. Ex eo eī ꝙ pr̄ diligit̉. ex eo ve nit feruēs aīaꝝ ſola dilectio. ex eo em̄ multi plicant̉ orōes ꝓ animabꝰ deꝑditis liberan dis. Ille etiā idē amor gemitꝰ ml̓tiplicat vt aīe ad ꝓpriū creatorē reuertāt̉ vt ſcꝫ mortue peccatū. ꝑ vitā gr̄e diuīe ſuſcitent̉. Sicut Hieremias clamat dicēs. Quis dabit capi ti meo aquā ⁊ ocul̓ meis fontē lachrymarū vt plorē ſuꝑ īterfectos ppl̓i mei die ac nocte. Quō etiā ꝑ hāc diſponit̉ reſpectu meriti ẜm omnē affectionē theologicā planuꝫ eſt. qꝛ quotiēſcūqꝫ mēs ī deū immediate moue tur. vitā eternā totiēs ꝓmeret̉. ⁊ quotiēſcū qꝫ vult aīa ſic diſpoſita pōt actualiter affici velociſſimis motibꝰ. tn̄ interciiſs. ⁊ plꝰ qͣꝫ di cere valeā eleuari meret̉ in gl̓ia in qualibet ꝯſurrectōe iſtoꝝ. ⁊ qꝛ ſingulari merito eſt re ſpōdens gl̓ia ſingularꝭ excepta ſub̓ali coro na de viſione pulcritudīs diuine. ꝯſtat ꝙ ꝑ hāc ſapīaꝫ ſibi corone īnumerabiles cumu lant̉. Cōcludēdo gͦ a primis ſic ꝑ iſtā ſapi entiā mēs ignita ꝑficit̉. vt ad inſtar circuli q̄ eſt ꝑfecta figura inter alias ī p̄ſenti ⁊ in futu ro mens a ſenſibilibꝰ egreſſa reuertendo in idē quaſi ꝓtractiōe ab eodē pūcto in eundē punctū dirertiſſima ordinatōne regreditur O gͦ ſapiētia eterna. qꝛ nullꝰ mortaliū pōt manifeſtare iſtā ammirabilē ⁊ increatā ſapi entiā q̄ a te fonte vite īmediatiſſime ꝓcedit. Ueni ad docēdū nos viā prudētie. qꝛ cōtra vſum aliaꝝ ſcīaꝝ in iſta ſapīa practica prece dit theoricā. Primo gͦ ſubdit̉ de practica. qͣ mens purgat̉ in pͥma via. In ſcd̓a illumīat̉. In tertia ꝑficit̉ vt hec ſapīa ẜm triplicē viā vltime hierarchie rn̄deat.ſ. purgatiua thro nis. illumīatiua cherubin. vnitiua ſeraphin DD Niſtica theologia Quia gͦ hec ſapiētia vt dictū eſt ꝑſuaderi p̄t ab homīe ſꝫ nō doceri. iō ſubdit̉ hec triplex via ꝑ quā quilibet qͣntūcūqꝫ ſimplex doctri nā iſta celeſtē nō humanā qͦ ad vſum diuini tus obtinebit. Tu beatiſſime deꝰ altiſſi me qͥ natura es inuariabil̓. incōmutabilis ꝑ te ſtans. oīm bonoꝝ ꝟtus pͥncipalit̓ ꝯditi ua. qͥ aſpectu tuo angl̓os reficis. tu qͥ es in creata ſapīa. q̄ mētes angelicas ⁊ celeſtes tu is radijs p̄claris irradias tāqͣꝫ viuifica ꝟtꝰ. ita amatores tuos adimples vt ab infimis ſeꝑatos ſuſcites nos ad tui deſiderium ⁊ co gnitionē. ⁊ remota oī mētis diſtractiōe con uertas nos ad aggregātis pr̄is vnitatē qͥbꝰ in horrea claritatis eterne diſperſiones cō gregas iſraelis. Amen. Equit̉ gͦ pͥmo q̄ ſit iſta ſapīa. Scd̓o de ꝑſuaſtōibꝰ ad ip̄am. Tertio d̓ in duſtrijs ꝑ qͣs mēs in ip̄a firmiſſime ſolidet̉. ⁊ hec ꝑtinēt ad practicā.i. ad vſuꝫ. ꝙ etiā ſi aīma ſimplex fuerit ita ꝙ neſciat ordi nare. ſaltim aſpiret ⁊ quoqͦ mō doleat. Se cūdo etiā ſi neſciat meditari in ſcriptura. vt dictū eſt. ſaltē aſpiret ad amorē. d. ſemꝑ ī oī bus ſuis orōibꝰ ⁊ petitiōibꝰ. O dn̄e quādo te ſtrictiſſimo amore ꝯſtringā. ⁊ ſic qͥntū cū qꝫ ſimplex vl̓ laicꝰ poterit ꝑ dolorē de pctīs veluti ꝑ oſculū pedis. ꝑ recordatiꝰꝫ bn̄fici orū. veluti ꝑ oſculū manꝰ vſqꝫ ad oſculū orꝭ qd̓ eſt in deſiderijs amoris aſcēdere dicens. Oſculet̉ me oſculo oris ſui. Et hec iā p̄ſum ptuoſa nō iudicabit̉. ſi pͥmo in oſculo pedis ⁊ manꝰ ſe exerceat. ⁊ poſtea in alia hora ad oſculū oris. Equit̉ de tertia via. Accedite ad eū ⁊ illuminamī ⁊c̄. Cū em̄ deꝰ beatiſſi mus lucē inhabitet īacceſſibileꝫ. ẜm ꝙ ait diuinꝰ apl̓s. Cuꝫ oīs rōnalis creatura diſtet ab ip̄o gradibꝰ infinitꝭ. ad hͦ ꝙ lucꝭ et̓ ne ſuꝑpulcris claritatibꝰ illuſtret̉. neceſſe eſt aīam qͣſi a ſe egredi. ⁊ gratuito bn̄ficio crea toris ſuꝑiꝰ eleuari. vt ſit aliqͣ approximatio ⁊ aliqͣ aſſimilata ꝯformitas inter creaturā re cipientē ⁊ ip̄m benigniſſimū influentē. ideo dicit diuinꝰ pph̓a. Accedite ad eū ⁊ illumina mini. vt illud p̄cedat ⁊ īmediate illuminatō ꝯſequet̉. ibi gͦ tāgit cōplete iſtiꝰ libri materiā in qͦ curſu extraneo qͣſi ꝯͣ om̄es diuīos ⁊ the ologicos tractatores nō ꝑ ſpeculū creature vl̓ ingenij inueſtigatiōe vel intellectꝰ exerci tio docet ad cognitiōꝫ īmediatā creatorꝭ at tīgere. ſꝫ ꝑ amorꝭ vnitiui aſpiratōes flāmige ras. qͥbꝰ nō tm̄ qꝛ deꝰ eſt ſꝫ etiā qͥd ſit deꝰ ha atiſſimꝰ ip̄e pͥncipiū totiꝰ beatitudinis ⁊ ori go infallibiliter adhuc degētes in miẜia p̄ guſtamꝰ. q̄ intm̄ excedit cognitōꝫ rōis vl̓mm telligētie. vt dicet̉ poſtea. inqͣntū ſol cunctis alijs planetꝭ pulcrior. ⁊ ſtella matutina cer ris ſyderibꝰ fulgētibꝰ fulgētior vniuerſis. qͣ reuelant̉ abſcōdita. qͣ reſerant̉ occulta. q̄ nō humanis ⁊ terrenis fac̄ amantē intēdere ſꝫ potiꝰ ſupra ſeip̄m eleuatū īmediate diuinis ⁊ celeſtibꝰ inſiſtere diſciplinis. Quia gͦ amor eſtuās ad vnionē dilecti aſpirat ardētiꝰ ſi ſum trahit ſpūm vt fonti veri lumīs appr pinquet. qͥ ſolꝰ facit accedere ad illū qͥ eſt ori ens ex alto. hos qͥ in tenebriſ ⁊ ī vmbram tis ſedēt illumināſ. vt ꝑ ip̄m motiua ⁊ co tiua cōpletiſſime ſuas ꝑfectiōes obtincāt mens ardore amorꝭ ⁊ decore luminis a ſuo dilecto miſericordit̉ decoret̉. qm̄ nō ſoluꝫ ꝑ amorē vnitiuū gl̓ia eterne beatitudīs in re ceſſu ſpūs a corꝑe poſſidet̉. nec ſolū vitā ce leſtē ducere ꝯtingit in terrꝭ. nō tm̄ humanā ſuis ſurſum extēſiuis ſiue exceſſiuis actōibꝰ mentē interiꝰ ſollicitāt. ſꝫ inſuꝑ in aīa incō parabilit̓ ꝑ amorꝭ vnitiui deſideria ꝑfectio ampliorꝭ cognitiōis relinquit̉ qͣꝫ ſtudēdo vl̓ audiēdo vel ꝑ rōnis exercitia cōquiratur. In hͦ ergo pn̄ti oꝑe qd̓ a me ad declaran dū beati Dyoniſij myſticā theologiā cōſcri bit̉ eſt pn̄s intētio on̄dere theorica ibi īclu ſam. quō aīa creatori ſuo inhereat. ⁊ ip̄i effi caciꝰ veluti dilecta dilectiſſimo radicabi vniat̉. Ubi v̓ba pauciſſima ſunt. ſꝫ infin ſentētia ſicut manifeſtiſſime in ſequētibꝰ ap parebit. qꝛ in hac vnitiua ſapiētia nō ab eo qd̓ extra in ſcripta redigit̉. ſꝫ ab eo qd̓ intus ꝑcipit̉ mētis extenſa vnitio. ad ſuū dilectiſſi mū cupiētis attingere. ip̄iꝰ dono gratuito re cipit incrementū. Stilꝰ aūt iſtiꝰ libri ſim pliciter ⁊ pure anagogicꝰ eſt. niſi quādoqꝫ ꝓ pter piū auditorē ad inferiꝰ aliqd̓ qn̄qꝫ de ſcēdat. ad ſenſuꝫ anagogicū manifeſtiꝰ expli candū. vt ſolū pure amātes hāc ſupremā ſa pientiā vnitiuā in ſeip̄is ꝑcipiāt. ⁊ a mūdiſ pientibꝰ vl̓ mūdana amātibꝰ neqꝫ quo ad i tellectū neqꝫ quo ad affectū vllatenꝰ capia Finis aūt eſt attēdere quomō aīa ad ſpō ſi vnionē totis viſceribꝰ debeat aſpi arra glorie ⁊ dyadema nuptiaꝝ rege leat ꝑciꝑe in pn̄ti. qd̓ om̄is rationalis ſi tanqͣꝫ ſuā beatitudinē debet appetere. ꝓple qͥnqꝫ ratiōes que ante pͥncipale vidēdū. ad Fo. CCXXXIIII quidius recipiendū que in ſequētibꝰ dicen turplixius p̄mittunt̉ Prima igit̉ rō ſumi tur reſpectu rōnaliū creaturaꝝ ⁊ mūdano actuū. tres alie reſpectu ꝑfectōis ip̄aꝝ aꝝ q̄ ꝑ vnionē amoris in pn̄ti felicit̓ ob tinet̉. Ultima rō rōe ꝯtinuatiōis ꝓfectus ⁊ augmēti quo mēs ſeip̄a fortior efficit̉ ſemꝑ. ⁊ pamore dilecti ad maiora ſꝑ ſeip̄am extē dere cupiēs. donec in receſſu ip̄iꝰ a corꝑe ſi bi ſol iuſticie ip̄m viſura facie ad faciē ſic̄ eſt oriat̉. In pͥma em̄ inſipiētia omniū mortali um ⁊ maxime religioſoꝝ on̄dit̉. Sic̄ em̄ qͥ dam ſanctꝰ dicit. Uniuſcuiuſqꝫ artꝭ īduſtri petitor cūctos labores ⁊ ꝑicula atqꝫ di dia eqͣnimiter libēterqꝫ ſuſtētat. ⁊ hoc ī colis ⁊ negociatoribꝰ. ⁊ in militibꝰ exem ſenſibili cōprobat̉. Nā ⁊ agricola nunc idos ſolis radios. nūc pruinas ⁊ glacieſ eclinās. terrā infatigabilit̓ ſcindit ⁊ in nitas agri glebas freq̄nti ſubigit vomē teā cūctis ſentibꝰ expurgatā. vniuerẜqꝫ germinibꝰ abſolutā. in modū ſolubil̓ arene exercēdo ꝯminuat. hūc ſolū finē intendēs.ſ. ceptionē copioſaꝝ frugū. exuberantiū ſe ciij. nō alias adeptuꝝ ſe eſſe ꝯfidens qͦ vel tā ſecurꝰ ducere vl̓ ſuā poſſit ſub̓aꝫ am Si gͦ tot laboribꝰ. tot calamitatibꝰ ī ceſſant̓ eſtuat vt poſſit terrenꝰ terrena ſuſci re ꝑ modicū tꝑis in ip̄is quietudinē īuē us. nō īmerito om̄is aīa totiꝰ trinitatꝭ in ilta imagine. ⁊ maxīe religioſus qͥ ad hoc inendū efficaciꝰ vt deo eterno vniat̉. ſtri ctius p̄ alijs ſe ſuccinxit. In qͦ tanqͣꝫ in fon te beatitudīs leticiā in pn̄ti ⁊ gl̓iam in futu ro ꝑ vnitiua deſideria poterit exhaurire Et ſi in pͥncipio aliqͣ forſitan difficultas vel car ni repudiata intollerabilitas videat̉. tn̄ cito in ta iocūdo dilecto deſideratā requiē pote rit inuenire. qꝛ in ingreſſu eſt via artiſſima rn̄ Salomonē in lib̓. Sapīe dicenteꝫ. In paucis vexati. ī multꝭ bn̄ diſponent̉. ⁊ nō ī merito. qꝛ ille citiſſime a qͦ om̄e gaudium et oīs iocūditas emanauit. Scd̓o videmꝰ ꝙ illi qͥ negociationū ſolēt exercere cōmercia. nō incertos pelagitimēt caſus. nulla diſcri mina phorreſcunt dū ad finē queſtꝰ ſolicite attēdentes hͦ oīa ꝑpeti hilariter ꝓuocāt̉. Ꝙ ſitales corpꝰ ⁊ aīam tāto ſubijciūt diſcrimi ni inceſſant̓. qͣꝫto deberet rōnalis ſpūs īceſ labili deuotiōe inardeſcere. vt illū ſuauiſſi ſnū inueniret qͥ ſua iocūda pn̄tia ꝑ amorem vnionis obtēta. oēm ab ip̄o eliminaret egeſtatē. ⁊ oēm ab ip̄o inopiā remoueret. et non vltra ip̄ꝫ vagari ꝑmitteret. nō vltra oblecta mēta adulterina ī creaturis alijs mēdicarꝫ cū ip̄e beatiſſimꝰ inueniret̉ exꝑimētalit̓ ho ſpitatꝰ qͥ eſt om̄is mētis tendētie ſufficiētiſ ſimus qͥetator. De qͦ dic̄ aīa cū ip̄iꝰ ſentit io cundā pn̄tiam Iob. In lectulo meo mori ar ⁊ ſic̄ palma multiplicabo dies. nolēs iam ad ꝯſueta diſcurrere iā hūana ꝯſolatiōe nō indiget. qꝛ iā illi vnita eſt in qͦ oīm languoꝝ ſuoꝝ tā corꝑaliū qͣꝫ ſpūaliū inuenit ſaluber rimā medicinā. Tertio etiā videmꝰ ꝙ hi qͥ militie mūdialis ambitiōe libidinoſa īflā mant̉. dū ꝓſpiciūt honoꝝ ac potētie finē. ex ercitia ꝑegrinationū vel ꝑicula non ſentiūt. nec pn̄tibꝰ erūnis belliſqꝫ frāgunt̉ dū ꝓpoſi tū ſibi dignitatꝭ finē cupiūt obtinere. Si gͦ in tot miſerijs inuoluunt̉ vt ad modicū tꝑiſ laudibꝰ hoīm vēto inanis gl̓ie eleuent̉. hoc ſufficiēs p̄miū reputantes ꝓ om̄ibꝰ ꝑpeſſis multipl̓r tā in ſpū qͣꝫ in corꝑe fatigatiōibus Quid dignū poſſit ꝑagere mēs rationalis creaturaꝝ nobiliſſima. reſpectu tn̄ ſui crea toris mēdica. vt ad illa tāta dignitatꝭ p̄mia ꝑueniret vt illi a qͦ creata de nihilo pͥmordi alem originē habuit ī amoris vnitiui deſi derijs vniret̉. ⁊ tāto honore ī ꝯſpectu crea toris digna valeat iudicari vt minus qͣꝫ mu ſca. minꝰ qͣꝫ nihil. pͥncipis vite ſpōſa. regꝭ an geloꝝ dilecta ꝓprijſſime valeat appellari. et ad tantū honorē ab altiſſimo creatore mi nima ꝓuocet̉. ſic dicēte in cāticis. Aperi mi hi ſoror mea colūba mea ⁊c̄. Dicto quō ꝑ actꝰ mūdanoꝝ ⁊ ſeculariū mēs ad tāta dile cti gaudia ꝓuocat̉. Dicēdū eſt quō ꝑ creatu ras rōnales ⁊ irrōnales ad quieſcēdū ī ſuo creatore multiplicit̓ excitat̉. Primo in ſenſi bilibꝰ. Scd̓o in vegetabilibꝰ. Tertio ī aīatꝭ rōnantibꝰ ⁊ irrationātibꝰ. Uide quia ad iſtud eduliū ad qd̓ aliqͣ exꝑimentali noticia aīal brutū guſtui delectabile exeſtuat. cur rēdo cū impetu ſine diſcretōe accelerat. Cū gͦ rōe p̄dicta mens habeat vnū ſolū delecta bile obiectū in quo ꝟa requies ⁊ oīs ſatietaſ parit̓ cōbinant̉. diuīo iudicio miſera iudica tur. vt tāto delectabili ſibi p̄ſentialit̓ ⁊ īmu tabilit̓ exiſtenti miſera defraudet̉. cū bruta ad ſuū delectabile cū tāta feſtinatōe accele rent ſenſibilit̓ obtinēdū. ⁊ iſta nō vult facieꝫ ſuā erigere ad illā verā ſapīam vnitiuā de qͣ ab increata ſapiētia in libro Sapīe d̓r. Oīa mihi bona venerūt parit̓ cū illa. Dic̄ eī oīa. DD 2 Miſtica theologia vt nihil in mēte ipſiꝰ pn̄tia remaneat incom pletū. Dic̄ bona. nō bonū dicit vt multipli cationē in mēte diligētis diuinoꝝ beneficio rum inſinuet. Uenerūt dic̄ ꝑ hoc non a ſe ſi gnans ſꝫ ab illo obtinere.ſ. ex influētia ip̄iuſ dilecti miſericordit̓ influētis. Dicit pariter. cū in ſeip̄a aīma nihil boni habuerit. et ſi qͦd fuit multiplici amaritudine replebat̉. cū illa dicit. vt nō ſolū poſſeſſione ip̄iꝰ vnitiue ſapi entie mens interiꝰ impinguet̉ ⁊ medullaruꝫ ip̄iꝰ multiplicatis fructibꝰ irroret̉. Sed et multa dilecti encenia.ſ. ſplēdores ⁊ diſtillati ones multiplices pn̄tiam vnitiue ſapientie comitant̉. vt tā ꝑ ip̄am qͣꝫ cū ip̄a mēs experi menta gl̓ie obtineat in p̄ſenti. Miſerabilis gͦ debet aīma reputari ſi illud qd̓ videmus in ſenſibilibꝰ. nos rōnales non facimꝰ ⁊ re ſpectu momētanei delectabilis pigritantes circa inferiora lamētabiliter occupati. cōtra etiā cordis humani generoſitatē impudent̉ ⁊ miſerabilit̓ dormitemꝰ. Hoc etiā apparet ī vegetabilibꝰ vt in arboribꝰ q̄ vt ſtabiles ſint ⁊ in cōcuſſione ventoꝝ immobilit̓ maneant in terra. radices īmittūt ꝓfundiꝰ ab humo re ipſiꝰ terre in qͣ figunt̉ recipiētes fortifica bile nutrimentū. vt etiā ramos ſuꝑiꝰ emit tētes ꝓpter immiſſionē firmiſſimā ſine ſui cō fractione in ſuo loco firmiſſime ꝑſeuerent. Sic mēs ꝑ amorē vnitiuū ſupra ſe erectaꝑ penetratiuas affectionū radices in eo cui ꝑ amorē vnit̉ radicata infigit̉. in qua infixiōe vnionis ſtille roris eterni exhauſte ꝑ amorē maxīe rōne redūdantie ip̄iꝰ fontis omniuꝫ delitiaꝝ ⁊ plenitudīs ꝑ importunitatē vni tiui amoris qͣſi quibuſdā radicibꝰ ad ſtipitē affectꝰ deſcendūt inferiꝰ. mentē ſic fortifican tes in ip̄o vt inauertibilit̉ ad ſpōſuꝫ ſine ob liquitate ꝓfectu ꝯtinuo aſcēdat. vt etiā cor roboratiōe motuū amoris qͥ hic radices ꝓ prie nominant̉ rami ceteraꝝ potētiarū oīm ꝑfundant̉. ⁊ inde ſic fortificata vt non iā ad modū arūdinis ſpūaliū ventoꝝ turbine qͣ tiatur. Et ſic̄ humor arbores facit vireſcere florere ⁊ fructificare. ⁊ nihil hoꝝ ſine virtute ip̄iꝰ humoris arbor material̓ obtineret pe nitus. ſic ⁊ humor amoris facit florere altio ribꝰ ad magis placēduꝫ dilecto cōceptiōibꝰ qͣꝫ plurimis. ⁊ fructū opeꝝ ſine exinanitiōe. ferre folia ꝟboꝝ nō de ariditate mūdanoꝝ niſi ea vilipēdendo. ſꝫ d̓ his q̄ placēt illi quē diligit facit amor viriditate ꝑpetua appare re vt illiꝰ ꝓmiſſionis veritatē exꝑimētali no ticia in ſeip̄is ꝑcipiāt. quā iā dudū degēs in terris ⁊ cū miſeris habitās dilectꝰ promiſe rat dicēs. Mēſurā bonā ⁊ ꝯfertā ⁊ coagira tā ⁊ ſuꝑeffluentē dabūt in ſinū veſtrū. Hoc em̄ ꝓmittit deꝰ altiſſimꝰ aīe aſpirāti. q̄ ad in ſtar inſenſibiliū materialiū arboꝝ ꝑ amoris motꝰ ignitos in ip̄o infigit̉. ⁊ qd̓ videt in grr atura qͣꝫ expertē ⁊ inſuſceptibilē delectatōis ⁊ iocūditatꝭ cognoſcit. hͦ ip̄a miſera appetat. cui tot delectabilia p̄mia a collatore oīm ꝓ mittunt̉. ⁊ que ſint iſta in ſnīa p̄dicta inſinu ātur. Menſurā dicit. qꝛ cuilibet ſe ad ſuā ī fixionē ſollicite diſponēti dat̉ amor. id eſt. ī fecti amorꝭ vnitio. que mēſura ꝓprie d̓r. Naꝫ ip̄a ſola quātitas aīe menſurat̉ vt deſide tam ꝑfectiorē vnionē citiꝰ ⁊ efficaciꝰ appre dat. ardentiꝰ qͦꝫ amare deſideret. ⁊ ẜm ſuo rū deſiderioꝝ mēſurā apportādo ſecū ence nia ip̄e altiſſimꝰ pauꝑcule ſe infundit. q̄ vere bona affectū mētis erigēdo deo eterno dili gentē vniēs nō bono ꝑ ꝑticipatiōem ſed ſū mo bono. ampliori bonitate mentē ſibi vi tā deificās. vt eo ſola bona dicatur ⁊ meli om̄is mēs angelica ⁊ humana. in qua am trāſformās creaturā in creatorē abund or redūdauerit. vt iſte ſolꝰ nobiliſſimꝰ hab tus. bonꝰ anthonomaſice debeat nomin qꝛ in eo qͥ ſolꝰ bonꝰ eſt ẜm ip̄iꝰ ſnīam fa deū ſua extēſione deifica aīam trāſfor cuiꝰ fructū multiplicatiōe ⁊ exuberāti abui dātia vires ⁊ ꝟtutes aīme ꝑfundēs vt rōne redūdantie ip̄iꝰ nihil maneat vacuū. ⁊ ideo cōferta ſtatim d̓r. Sꝫ etiā qꝛ ex pn̄tia vnit. ui amoris ex qͣ totꝰ homo reſpergit̉ eſt ibi q̄ dam virtutū creatio. vt vna motū alteriꝰ p̄ occupare cupiat. ideo coagitata d̓r Et quia verꝰ amor tāqͣꝫ ignis eſtuās nō pōt ſic adhi bitadiligētia cooꝑiri cineribꝰ. qͥn ſꝑ quo aliqͥd calorē emittēdo alijs emīeat. ſic a ſuꝑeffluentiā oꝑat̉ vſqꝫ ad v̓ba exteriꝰ. qꝛ d̓ his circa q̄ vertit̉ mētis affectio v̓ba libēt ꝓferunt̉ ip̄a mens quadā limitatiōe amorꝭ p̄ponderās vt os qd̓ eſt nunciꝰ quo mēs p̄ mittit qd̓ ſentit interiꝰ ꝓferat diuina nō hi na. celeſtia nō terrena. Unde pōt dici mēſu ra amoris ẜm quā affectꝰ potētias ſuas di rigit multiplici exhauritiōe corroborat. vir tutes creatas ad oꝑandū exagitat. vt etiam ad ea que ſūt exteriꝰ ſe extendēs ſua digna tiōe ⁊ ex deliberatiōe loqui vel facere niſid̓ ꝑtinentibꝰ ad ip̄am ſuū poſſeſſorē nō ꝑmit tat vllo modo. Inde gͦ dꝫ aīa lamētabiliter Fo. CCXXXV epcitari vt laboret inſtantiꝰ.ſ. vt pͥncipiuꝫ in reptiōis vbi quaſi tota eſt vnitiue ſapientie nifficultas aggrediat̉ audaciꝰ. vt tāto citiuſ nēs immobilis ī loco ſibi cōnaturali ſue ordiali origini naturalit̓ cōpetēti firmiſ ſime radicet̉. Dicto quō ꝑ exempla ſenſi hiliū ⁊ vegetabiliū mens ad ſuū delectabile obiectū debeat excitari. ⁊ in ſuo loco natura Ii inauertibilit̓ radicari. dicendū eſt quomō a inanimatoꝝ ad idē efficaciꝰ excitet̉ n̄ia corꝑalia locis ſibi cōpetentibuſ ruant̉. ſic ſpūalia ſcꝫ mētes angelice ⁊ hu mane locū habēt ꝓpriū nō ad inſtar corꝑali um dimenſionū ſꝫ ſue ꝯtēdentie ⁊ ne redigā nihilū ip̄a ſua dextera ꝯtinentē. Sic̄ orpꝰ ratiōe ſue pōderoſitatis ſtatim ad locū naturalē vt in ip̄o quieſcat naturaliter deportat̉. ſic mens donec ꝑfecte ꝯſtringat il lum qͥ ſua dignitate nō poteſt nō appeti per pondꝰ amorꝭ vſqꝫ ad ipſiꝰ vnioneꝫ a ſuꝑnis collatā. ſine qͥete vaga. ſine refectiōe fameli ca mēdicabit quātucūqꝫ extraneis delitijs vel honoribꝰ occupet̉. tamē nullatenꝰ ſatīa niſi illū cuiꝰ eſt imitatrix imago. ipſuꝫ actū amoris quē vnicū naturaliter ap petit fuerit aſſecuta. ⁊ niſi in ſigno iugis leti cie ī ip̄a ſe pn̄tem annūciet. metis importu na tēdentia nō quieſcit. Et hoc in Ioh̓. euā gelio. c. vj. inſinuatū habemꝰ a diuino petro p̄ ceteris amāte ardentiꝰ. ſic dicēte. Uiderat vbiqꝫ inopiaꝫ ⁊ in ip̄o ſolo cui loquebat̉ entialiter ꝑfectaꝫ quietē inueniens dicit. Pn̄e ad quē ibimꝰ. verba vite eterne habes dn̄m vocat. qꝛ ip̄m colit om̄i poſtpoſita cre ra. poteſt em̄ appellare dn̄m. cū amor nō iuet̉ ad aliud ſꝫ ꝯuertat̉ ad ip̄m a qͦ tāqͣꝫ a fonte pͥmordialit̓ emanauit Et ſic dic̄. Ad quē ibimꝰ. qͣre vero nō eſſet recedenduꝫ ab eo in ꝑſona amantiū ſubdēs efficaciſſimam rōem. Verba vite eterne habes. non verba oris exteriꝰ ſed mētis interiꝰ. tuas diſtillatō nes multiplices immittēdo. qͥbꝰ multo effi caciꝰqͣꝫ ꝑ argumēta vel creaturas vel q̄cūqꝫ verba vite eternē incognita gaudia tuiſ atoribꝰ manifeſtas. vt ipſa ſentiētes ẜm nū apl̓um cetera om̄ia vt ſtercoraā repu vt te lucrifaciāt. Quarto reſpectu ra tionalium. Cū naturalit̓ aīma ẜm ſuas po tentias obiectꝭ cōpetētibꝰ ꝑfici deſideret. ſcꝫ ad arduū. veꝝ. ⁊ delectabile aſpiret ſe exten dedo ſuꝑiꝰ vt illi ineffabili vniat̉ qͥ eſt ſūma maieſtas. incōmutabilis ꝟitas. indeficiens bonitas. De iſtis breuit̓ ꝑtrāſeo. quia d̓ hiſ inferiꝰ oportet determīare ꝓlixius. Tamen ad pn̄s ſic verā arduitatē increatā eſſe aīma nō reputet in eis in quibꝰ quātūcūqꝫ alijs p̄ excellēs artioribꝰ honoribꝰ eleuet̉ ip̄am ne ceſſe eſt tā mētis qͣꝫ corꝑis vt ſenſibiliter cō probamꝰ mēdicitati. ⁊ ſubiectiōi multiplici ſubiacere. Sꝫ tūc ſolū mens in obtētu vere arduitatis ꝯgaudet qn̄ ꝑ intimā amorꝭ vni onē tāta libertate ꝑfruit̉ q̄ nō poteſt cogno ſci niſi ab illis qͥ ip̄am exꝑimētali noticia p̄ ſentiūt. vt diabolū nō timeat. mortalē homi ne nullatenꝰ ꝑtimeſcat. vt tumultꝰ pene eter ne nō ſentiat. vt ſuſceptionē mortis ample ctēdo gaudeat. vt que immediate ꝑ veram vnitionē creatori ꝓprio ſe ſubiecit in om̄ibꝰ liberā ip̄iꝰ ꝓmiſſionē ꝯſequat̉ dicētis in Io. Si filiꝰ dei vos liberauerit vere liberi eritiſ Tūc eī vere filiꝰ dei liberat qn̄ dexterā amo ris ip̄am extēdendo porrigit. vt ip̄i inhere at om̄i creatura ſuppoſita nihil ſub deo pēa le amāti in vnitiuis deſiderijs dn̄et̉. Et hec eſt rō. qꝛ in loco tuto ꝑ infixionē amoris ſe firmiter collocauit. nihil aliud timet extrin ſecū nec etiā ip̄m in qͦ habitat cū amor fami liaris minas illiꝰ quē diligit facit obliuiſci. Un̄ dicit ip̄a ꝟitas in Ioh̓. Hec locutꝰ ſum vobis vt in me pacē habeatis. in mūdo aūt preſſurā habebitꝭ. tūc em̄ quādo dn̄s mēti loquit̉ ⁊ ſeip̄m ꝑ ſpiritaliū influitionū collo quia pn̄tē denūciat. ſtatim pax ſequit̉ qꝛ ip̄e eſt ab om̄i ſeruitute radicitꝰ liberatꝰ. qͥ etiaꝫ altiſſimꝰ mūdanis p̄ſſurā habendā ꝓmittit qꝛ dignū eſt vt qͥ venerādiſſime maieſtati ſe ip̄m ꝑ amorē veꝝ nō ſubijcit. ab om̄i creatu ra miſera cōculcet̉ vt om̄is creat̉a ſuū vindi cet creatorē. illū afflictiōe multiplici ꝯculcā do. qͥ nolēs eī ꝑ amorē ſubijci. dn̄m ꝓpriū de relinquēs. adherēs vilitatibꝰ alijs quaſi ille nō eſſet verꝰ deus vilipēdit. Un̄ qͣnto aīma inheret ꝑ ardentiorē amorē intimiꝰ deo ī tā to efficaciꝰ ab omī ſubiectiōe libera ī regno ꝓprio feliciꝰ iocundatur Dicto ꝙ ibi eſt ve rus honor in illiꝰ amoris vnione repoſitus in quo eſt totiꝰ ſubiectiōis pͥuatio. Dicēdū quomō ratio in ip̄o inuenit veritatē. ſꝫ quia p̄ſentis ſpeculatiōis eſt ꝙ vera illuminatio ex amore relinquit̉. ideo dicendū eſt quomō volūtas in ip̄o ⁊ nō in alio ꝑfectiſſime ſatie tur. cū ad ipſiꝰ ꝑtigerit in pn̄ti exiſtēs viatrix beatiſſima vnionē. tamē ſicut diffuſiꝰ dicet̉ poſtea cū mēs ī ſeip̄a ignobiliori nō qͥeſcat. OO 3 Miſtica theologia ſibi cōſolatio vel delectatio terrena nō ſuffi cit. licet in ip̄is quādoqꝫ ꝯtra ſua naturalia lamentabilit̓ occupet̉. Et hoc. quia om̄e de lectabile ſi veꝝ eſt quietat deſideriū fiue ten dentiā appetentē. ſed om̄e terrenū quātū cū qꝫ ſuauiꝰ eſtimari valeat appetitū relīquit fa melicū. ⁊ niſi forſan ad horā totaliter inqui etū vt apparet ſenſibiliter in omnibꝰ. gͦ ī mū danis oblectatiōibꝰ nunqͣꝫ appetitꝰ tendētia ꝯquieſcit. Quidnā gͦ mens p̄dicta faciet. Unū.ſ. ſolū reſtat. vt ad ip̄iꝰ p̄ſentialē vnio nem acceleret quē ſolū ſeip̄a meliorē īuenit. qui ſolꝰ habet theſauꝝ iocūditatis in ſeipſo abſconditū. quē cū quis ꝑ exꝑimentalē no ticiā inuenit. vadit ⁊ vēdit omīa p̄ gaudio. ⁊ emit agrū illū. Ager em̄ dicit̉ amoris vniti ui planicies. in qͦ mens currit ꝑ ignota deſi deria pedibꝰ affectionū fulcita. in quo the ſaurꝰ abſconditꝰ inuenit̉. quādo ꝑ amorꝭ ex ercitia ille qui eſt ꝟa iocūditas ꝑ ſpiritualeꝫ noticiā vel enceniū aliquod ſpūale p̄ſens eē ſenſibiliter cōprobat̉. ꝓ cuiꝰ amore adepto mens hilarit̓ cetera omīa vilipēdit. cū quis vel qualis ſit ille quē diligit in affectu perce ꝑit. cū ſe ſupra ſe ad ip̄m directe extēdit dile cti dextera ſubleuatꝰ vt ea que pͥuſ audierat veriꝰ qͣꝫ illa que ſenſibiliter cōſpicit manife ſtius cōprobent̉. nō immerito ꝓpter hoc dic̄ ſermo dauiticꝰ. Melior eſt dies vna ī atrijs tuis ſuꝑ milia. qͥa dū ꝑ atria planiciei amo ris mens aſpirādo ꝑcurrit celeriter plꝰ ſen tit in vna die de mētali leticia qͣꝫ in milibꝰ di erū valeat in variaꝝ reꝝ ineptis oblectatiōi bus exꝑiri. ⁊ diē in atrio nominat. qꝛ mens dū nō ꝑ iſtā planiciē ꝑcurrit ſciat ſe ml̓tipli ci obtenebrante caligine obfuſcari Equit̉ de obiecto rōnali qd̓ etiā veri tas dicit̉. Iſta em̄ veritas rationali ſpiritui reſpōdens nō in ꝟitate crea ta ꝯſpicit̉. qꝛ om̄is veritas a falſitate. a dece ptione. ab opinione eſt penitꝰ elongata. ⁊ nō ibi de veritate increata fit mētio. ſed de crea ta hic loquit̉. qꝛ ꝓpter hoc ꝙ veritas ignorat̉ ideo accōmodat̉ falſitas. ideo ſequit̉ d̓ceptō ideo multiplicat̉ opinio. Et hoc eſt. qꝛ veri tas occulta nō poteſt cognoſci niſi in lumi ne deſuꝑ radiāte. ſcꝫ quo abſcōdita diuina ī telligimꝰ tanqͣꝫ mediate lumine ſicut mate riali lumīe dirigēte viſualē radiū ad obiectū ſenſu exteriori corꝑalia ſenſibilia indecepti biliter capiunt̉. Si ergo lumē diuinū defi ciat iam creata veritas in mendaciū ꝯuerte tur. nō ꝓpter defectū ip̄iꝰ ſed ꝓpter vel rema nentē cecutiētis mētis obfuſcatiōem vel ī ſe ꝑciꝑe intelligibilis veritatꝭ radiū nō valērit Cū gͦ ẜm ꝙ ſenſibiliter videmꝰ quaſi oīs ve ritas ſit maxime de diuīs(niſi illa quibꝰ dem acquieſcimꝰ) in dubitatōem vel o onē cōuerſa. iam nō pure ꝑ humanā docti nā veritatē mens rōnalis apprehēdit. Ut ē inueniat veritatē. ad amorꝭ vnionē ꝓperet. ⁊ verius qͣꝫ corpꝰ ꝑ materiale vinculū vl̓ arri ficiale glutinū vel incaſtraturā labore opa toris induſtrij corꝑi alij cōiungat̉. mens p amoris oſculū vnit̉ illi(ẜm diuinū apl̓um qui lucē inhabitat inacceſſibilē. ⁊ tūc ſibi lectū ſuū timore filiali timēti pariter ⁊ amā ti ꝓmiſſionē diuini ꝓphete Malachie ꝯſed̓ tur dicētiſ. Uobis timētibꝰ no. me. oriet̉/ iuſticie. tūc diuinā miſericordiā ſupradi miſericordit̉ cōſequet̉. Accedite ad eū ⁊ il minamī. Cuiꝰ reddit in ſeptimo diui nominū dyoniſiꝰ rōnem. Quia qn̄ me ca illa que ſunt create veritatis addiſcēda ī mergit affectū finalit̓. nō vnit̉ illi vt ſuo ſplē dore ml̓tiplici decoret̉. qui facit ſolē ſuū ori ri ſuꝑ bonos ⁊ malos. ſic dicēs. qn̄ mens om̄ibꝰ alijs recedēs. ſeip̄m poſtea dimitt vnita eſt ſuꝑſplendētibꝰ radijs. ꝓfunde ꝑſcrutabili ſapīe illuminata. Unde pͥus cit vnitaqͣꝫ inſcrutabili ſapiētie illumīata om̄i mēti inſinuet ꝙ nō niſi mediāte vnio amoris mentē ſummo ⁊ inacceſſibili cali tis veritas quo ad ꝓfunda ⁊ īſcrutabilia pe nitus cognoſcat̉ Equit̉ vltimo.ſ. de ꝓfectu mētis ligētis ꝓ amore dilecti ad maior extēdere diligētis vel cupiētis. Nō em̄ ſicut humani ph̓i qͥ illa q̄ quoqͦmod pere poterāt intellectu. faſtu ſuꝑbie infi attribuere ꝯtempſerūt illi fontali principio a quo in mentibꝰ oīm rationaliū ſpirituum omis veritatꝭ radiꝰ emanauit. ſꝫ ecōtrario inquantū ſenſibilibꝰ mens maiori d̓ſiderio inardeſcit. qꝛ ꝑ verā ſapīam mēs edoct aſcit e ꝑ ſui merita que ip̄a poſſidꝫ nullatenꝰ p ſe obtinere. in gratiaꝝ laudibꝰ collatori niū ſe diffundit. vt inqͣntū ab ip̄o ampli recepit. in tāto ſe humiliorē ī ſuis ocul̓ ſe re putādo abijciat. vt nō furti diuino iudicio arguatur. vt ea in quibꝰ nihil habet ſibi tri buendo ꝓprij animi elatōne inaneſcat. Iſta ergo ſunt duo brachia qͥbꝰ mediantibꝰ me tis ſurſumactio affectuū multipliciū r̄cipit Fo. CCXXXVI ſncrementū. qꝛ ab vna ꝑte ſeip̄am diſponē ao p̄parat. ab alia ꝑte diuinā influentiā ꝓ ando ip̄iꝰ dono gratuito ꝑuenire ad ma q ⁊ copioſiora p̄mia ꝓmeret̉. In hoc em̄ ꝙ ip̄a que habet nō ſibi attribuit ſed om̄ia redigit ad laudē omniū largitoris cōcauita tem in ſe exarat cōtra ſeip̄m veriꝰ ꝓpugnan qua pluuia diuinaꝝ gratiaꝝ exuberanſ tes ⁊ colles trāſiliens. locis humilioribꝰ ſe infundit. vt qͣꝫto maioriſ humilitatꝭ fuerit cōcauitas. intato amplioris gr̄e ſuſceptibi lis habeat̉. ⁊ hoc. qꝛ omīs creatura inqͣntū ſuū recognoſcit pͥncipiū ſeip̄aꝫ annihilat. vt que de nihilo creata eſt. intāto plꝰ recogno nagnificentiā creatoris. cū ip̄i ſoli eſſe ⁊ bonū attribuat. iam nō immerito dici tur. Deꝰ ſuꝑbis reſiſtit humilibꝰ aūt dat gͣti Aliud aūt eſt brachiū etiā a ꝑte dexte uuant̉ mētis deſideria vt ardentiꝰ ſoli ens in ip̄iꝰ exercitijs exerceat̉. quia duꝫ ꝑamoris vnionē aīma ſentit que dei ſunt ꝓ it in laudē ipſiꝰ multimodā. que laus mia exceptis amoris exercitijs ad cō ndū collaudāti ad maiora ꝓuocat largi ē dū in ꝑſona taliū collaudantiū dic̄ Io nes in Apoc̄. Benedictio claritas ⁊ ſapi a ⁊ gr̄aꝝactio ⁊c̄. Unde frequēs benefi ꝑcogitatio eſt quaſi q̄dā tuba intonanſ in auribꝰ dilecti vt ſibi ampliora cōdonent̉. Iſta em̄ beneficioꝝ diuinoꝝ frequēs medi tatio ſtimulat ip̄m vt ſe totaliter diffundat in ardentioribꝰ obſequijs affluētiſſimi crea atoris. Unde Dauid in ꝑſona taliū dic̄. Ir mēditatōe mea exardeſcet ⁊c̄. qꝛ dū diuīa be neficia meditādo recogitat intm̄ ad ample ctenda maiora ꝓ amore cōferentis animus inardeſcit. Icto de his ꝓpter que vnitiua debet ab oī rōnali ſpiritu cōcupiſci. ⁊ ꝑ cō ſequēs illa in qͥbꝰ ip̄a ſapiētia deter minata diffuſiꝰ ꝯtinet̉. pn̄tis intētionis eſt quirere quō vnitiua ⁊ myſtica ſapiētia vale at obtineri. tria pͥncipaliter in hoc oꝑe oſte delēs Primo de ſapiētia ip̄a in generali ẜm palternatim duplex intellectꝰ theorice ī ſcri pturis cōſcribit̉. Secūdo de myſtica theo quantū ad ſui p̄paratiōem. id eſt. de re dis obſtaculis vt pͥus inuia in ſubſe queti planiſſima habeat̉. Tertio de vnitiua fapiētia in ſeip̄a cōſiderata. Dicto ꝙ ratō naturalis ſpūs niſi ſummo bono inhereat. nō poteſt in alio aliquo qͥetari. Dicendū eſt de induſtrijs ꝑ quas amor ardentiꝰ incitat̉. ⁊ iuuat̉ vnitiuū deſideriū ad hoc ꝙ dilectuſ ip̄m erigēdo. oculo reſpiciat pietatis. ⁊ hͦ in telligit̉ ꝑ hoc qd̓ dicit̉ poſtea. Inſpectrix di uine ſapiētie. Ad quā notādū cū bona aſſue factio ſit hoīs ardui poſſeſſi īitiale pͥncipiuꝫ qͣttuor ibi de neceſſitate cōcurrūt. ad hoc ꝙ ꝑfecte reſpiciat̉ diuinitꝰ. ⁊ vnitiuā deſidera tiſſimā ꝯſequat̉. quoꝝ vnū eſt interiꝰ in mē te. ſecundū a corꝑe. tertiū a loco. quartū a tꝑe Primo em̄ ſicut videmꝰ ꝙ qn̄ ſol fulget ī virtute ſua in meridie reuerberant̉ oculi a ſolaribꝰ radijs ⁊ etiā obfuſcant̉. iō neceſſe ē ad hͦ ꝙ fontē ſolis directe aſpiciat vti qͦdaꝫ ordīe. Prīo videlicet claꝝ aliqͦd aſpicere vl̓ etiā ip̄m ſolē in ortu cōſurgētis aurore. dein de ip̄m circa horā tertiā. poſtea etiā ꝑ aſſue factionē ip̄m poterit in meridie videre. ſic mens poſtqͣꝫ iā om̄ia terrena dimiſit. poſt qͣꝫ etiā a gaudijs mūdanis ſe penitꝰ ſeq̄ſtra uit. tn̄ eſt inuoluta multiplici obtēperāte ca ligine. que adhuc nō ꝑmittit ferri ſpm̄ expe ditis motibꝰ ī obiectu. Sibi gͦ neceſſaria eſt induſtria. qꝛ nemo repēte fit ſummꝰ. vt ſiue habeat deuotiōeꝫ ſiue nō. ſiue ſentiat ſe cali dū vel frigidū. tn̄ vt poſtea ꝓlixiꝰ dicet̉. pul ſet ad oſtiū diuīe bonitatꝭ affluentiſſimā mi ſericordiā obſecrādo. vt illū dilectū ꝑ amo rē eſtuātē ſentiat. qͥ ip̄am creauit ad ſuā ima ginē ad ſibi ſoli amorꝭ obſeqͥa impēdenda. nō gͦ a ſuo ꝓprio ꝓpoſito deſiſtat. ſꝫ tm̄ pulſet ẜm ſue ꝑuitatꝭ modulū donec ꝑ qͥetē amorꝭ vocē dilecti ſuauiꝰ audiat ꝯſolātē. Ecce ego ip̄e ſum. vt habet̉ in Io. Et hͦ eſt qd̓ d̓t bear Dyoni. in d̓ diuinis nō. Scd̓a induſtria eſt. vt cū in pͥncipio ml̓tū elongatū ab ardo re vnitiui amorꝭ ſe ſentiat ꝑ quē dꝫ dilecto ꝯiūgi.(qꝛ hͦ eſt ſupra mortal̓ hoīs facultatē ꝙ miſera ⁊ diſtās tāti amorꝭ vnionē appetat) neceſſe ē vt illos qͥ in epytalamio cū ip̄o letā tur ī gl̓ia totꝭ viſceribꝰ orādo inclinet vt illū qͥ iā nō ip̄m amāt ſꝫ ardēt in ip̄o totaliter ꝑ ip̄oꝝ ſupplicatōꝫ ſcintillā ardoris exiſtēs in miſeria reciꝑe mereat̉. nō ardorē ip̄oꝝ deſi derās ſed d̓ micis q̄ cadūt de mēſa dn̄i ad in ſtar catuli deſiderat ſatiari. ⁊ maxīe cuꝫ iſta duo dederit ẜm pſalmiſte ꝯſiliū dicētis. Le uaui oculos meos ī mōteſ ⁊c̄. ſtatim ſubdit Unde veniat auxiliū mihi. cū Iob ꝯſilium obliuioni nō dederit. ⁊ ad aliquē ſctōꝝ ꝯuer tere. qꝛ licꝫ tāqͣꝫ regales ꝯſortes om̄s mētes āgl̓ice ⁊ ſci excellētiores ſint attētiōe p̄cipua DD 4 Miſtica theologia exorandi. tamē vnū ſpecialē habeat cui p̄ci puum impēdat obſequiū. vt cū ſemꝑ nō poſ ſit ad diuina intēdere illos ſuos defectꝰ im pleat qͥ in celeſti gloria ipſiꝰ ſemꝑ aſtat aſpe ctibus. qui videt eū reuelata facie. quem ip̄e laudat inceſſanti iubilo. hꝰ ꝑ ſuffragia amo rem cōſequi deſiderans qui qͣntū etiā de ſe vix eſt dignꝰ ad plantā pedis dilecti ſui ocu lum eleuare. Sꝫ quia ibi dictū eſt ꝙ mētes angelice ⁊ ſancti beati in gl̓ia ſunt precipue dep̄cādi cū illa felix ciuitas ex hominibus ꝯſtat ⁊ angelis. ip̄os angelos reuereri non negligat ſꝫ vocē audiat Raphaelis loquer tis ꝓ Tobia adhuc calliganti dicētis. Ego obtuli orōem tuā dn̄o. hoc ſibi dicens in ꝑ ſona aīme aſcēdere cupiētis. Hi ſunt enim expeditiſſimi ꝑanymphi qꝛ mentiū pias af fectiones dilecto offerūt vt ſuis miſeratiōi bus de ſua naturali bonitate imꝑmutabili ter incluſis defectū ſupplere debeat. Hi ſūt qui nobis tot inſignia impendūt obſequia qui noſtre beatiſſime redemptiōis in incar natiōe verbi mediatores pacifici extiterunt qui nobis pacē de celo redditā nunciauer̄t. creatoris ⁊ creature iā pace reformata ꝑ vi te pͥncipem dn̄m noſtrū Ieſum xp̄m ip̄m ꝓ nobis collaudādo. gratias reddēdo. ſolen niter beata gaudia humano generi redden do. ſiue nūciandi iocūdi nuncij affuerunt. ⁊ ſuū angelū a diuina bonitate a ſua primor diali origine ad ſui cuſtodiā deputatū reue reatur. dep̄cando attentiꝰ vt ip̄e pauꝑ attin gere valeat ꝑ amorē illū in cuiꝰ amplexibus ipſe abſorptꝰ luce inacceſſibili felice beatitu dine iocundat̉. vt audire valeat illud quod Danieli ꝓphete in ꝑſona anime diligētis di citur ab eodē. qꝛ vir deſiderioꝝ es tu. Quid em̄ poterimꝰ illi beatiſſimo cōductori ⁊ cō ſolatori noſtro reſpōdere qͥ tam dulciter ad monet vt creatori ſuo ꝑfecte etiā aīma inhe reat. ſi in charitate debilis. ſi abſciſa ꝑ pecca tum eſt ab ip̄o. ꝙ ad fontē vite mortua iam aīma reuertat̉. qͥ mentē ꝑfectā tot ſplendori bus ea q̄ ip̄e ꝑcipit ip̄i obijciens multꝭ mo dis irradiat. ſuis excitatiōibꝰ accēdit. ſuo cō ſortio magna leticia iocundat̉. ⁊ maxime cū ẜm ſuā paruitatē mens facta eſt cōformior. cū idem ſaꝑe deſiderat in quo ille totalit̓ ab ſorbetur. Tūc em̄ facilis eſt tranſitꝰ vt mēs ea que ſibi angelꝰ obijcit recipiat quādo nō tm̄ in natura ſed etiā in gratia eſt proporti onabilis ꝯuenientia. quādo eſt eiuſdē amo ris affinitas. licet vnus minus alio radicet Et ſicut eſt impoſſibile arenā maris et ſtel las celi ab homīe enūerari. ſic ſunt ipſiꝰ bn̄fi cia circa nos infinita. Ip̄e em̄ eſt orantibuſ aſſiſtens. eūtes cōcomitās. dormiētes ꝓre gens ⁊ defendēs. Equit̉ de tertia induſtria que eſt in mō quo ad corpꝰ quantū ad orātes in vnitiuis deſiderijs exiſtēdi. ⁊ tan̄ modū multiplicē orādi nobis exp̄ſſum ī ſa cra pagina videamꝰ. Primꝰ in Moyſe erectꝰ in corꝑe manus extētas ad celū erige bat. Secūdꝰ Salomonis in li. ij. Para lip̄. vj. qui genibꝰ flexis faciē ſuā verſam ad terrā manꝰ ad celū dirigebat Tertiꝰ eſtin nouo teſtamēto in beata Magdalena que ꝓſtrata ad terrā in faciē beatos pedes beni gni redemptoris lachrimis rigauit Quar tus ī ſedēdo quē habemꝰ in Ioh̓. ab ip̄a ma gdalena dū ip̄a ſedebat ad pedes dn̄i in ſilē tio plus orās interiꝰ in deſiderio cordis qͣꝫ ī labijs oris exteriꝰ Quintꝰ a dūo ieſuxp̄o qui pr̄em vt ab eo calix paſſionis ſi poſſibi le eſſet trāſiret exorauit. Sextus ī cruce quādo manibꝰ extentis erectꝰ corꝑe pr̄i ſpi ritum cōmendauit Septimus ab apl̓i Ieſum ad patrē aſcendentē deſiderio reue tendi ad ipſos in corꝑe erecti facie verſa ad celū orabat interiꝰ. Cū ergo ẜm diuerſas af fectiones vel cogitatiōes diuerſus modꝰ re periat̉ ab orātibꝰ oportunꝰ. tamē in iſta ſpe cialiter neceſſe eſt ꝙ corpus totaliter ſit ere ctum ⁊ facies verſa ad celū ſuperiꝰ. quia diſpoſitionē actōis ſpiritui reſpondentē matur. Unde ſi mens quādo ſe extēdit ī ar dore motuū. vnionē dilecti deſiderās. faci em̄ verſus terrā inclinaret. impediret̉ actua lis tendētia. vel in ꝑte maxima ceſſaret. cu ip̄m deſiderādo appetat qui eſt ſupra ipſi ineffabiliter collocatꝰ. ẜm beatū Dyoniſiū bi in myſtica theologia deſiderata gaudia p mittēdo dicētē. ſurſū agerꝭ ad illuꝫ qͥ eſt ſup oēm ſub̓aꝫ ⁊ cognitōeꝫ. Un̄ vl̓ corꝑe totalu erectꝰ ſtādo vl̓ genibꝰ flexis neceſſe ē mēt modos anagogicos ꝯſurgere rōe ꝯuenie ſic̄ dictū ē. ẜm ꝙ etiā videmꝰ in illis qͥ d̓ aliqͣ materia cogitāt ſubtiliꝰ ſe ꝓfundādo. vl̓ etiā in his qͥ loquūt̉ de arduis ē neceſſaria cor porꝭ diſpoſitio. vt ſꝑ ſe īterioribꝰ qd̓ ē exter ꝯfiguret. tamē in meditādo vel flēdo ꝓ pec catis p̄t ibi eē alia diſpoſitō corꝑal̓. vt ad ſūt tudinē publicani t̓rā reſpiciat inferꝰ. qͦ ſuū Fo. CCXXXV II henignū redemptorē cōtra ſe ad iracundiā quocauit. Et ſil̓r ẜm alia ſpūalia exercitia meditādo vl̓ cogitādo p̄t eē diſpoſitō alia ⁊ a Talis in anagogica actione neceſſaria diſpoſitio que dicta eſt ſuperiꝰ. qꝛ cuꝫ ar do afficit̉ vnionē deſiderās loqͥt̉ ad euꝫ ēte ⁊ veluti ſi eū videret facie ad facieꝫ go licet ſit vbiqꝫ. tamē vt eſt in celo di tat̉ amātis eloquiuꝫ. Cū ergo loquat̉ ad quē in celis adorat. ſuperiꝰ eſt neceſſe fa n cōuertere. cū ibi eū deſiderādo ꝓuocet p̄m totaliter trāſformari. Dicto de ī duſtria. que eſt ī diſpoſitōe corꝑis ad hoc vt citiꝰ reſpiciat̉ ab illo cui ſolū placere ꝯcupi Dicendū eſt de quarta induſtria que eſt e tꝑis. Sicut em̄ videmꝰ in neceſſitu orꝑis ꝙ eſca ſibi cōpetēs ſemel vl̓ bis tꝑe ſuo ꝓpinat̉. ſic aīma q̄ in amore vi uere deſiderat. hora debita ⁊ tꝑe ꝯgruo lum s ſuos accingēdo ſe p̄paret. ⁊ tꝑs oratiōi tituat. vt mens pane ⁊ vino in tali amore efecta. quotidiano ꝯuiuio nō priuet̉. cū ml̓ to nobiliꝰ multo ſuauiꝰ ab amāte illud īue niat̉ ꝯuiuiū qͣꝫ ī paſtu corꝑis carnis refectō ſentiat̉. nō eī dignū eſt vt dn̄a melliflui amo ris prandij lāgueſcat inedia ⁊ garrule famu le hora debita ⁊ tꝑe oportuno carnale deſi deriū impleat̉. Et ꝙ talis ſit tꝑis oportuni tas manifeſtū eſt. qꝛ ſicut ex frequēti bn̄age re relinquit̉ habitꝰ in anīa ſic cū mens elege tꝑs orōni maxime de nocte ſpecialit̓ de tatū. ẜm illud dauiticū ꝓpheticuꝫ. Et nox illumīatio mea in delitijs meis. quedā affa bilis cōplacētia in mēte remanet. vt ſꝑ ſuū exercitiū illa hora impleat in qͣ ſe ad deū di rigere ꝯſueuit. ⁊ ſi etiā qn̄qꝫ diſtat vt nō ī ho ra aſſueta ꝓpter aliqd̓ aliud impedimētum mes ſe in orōne extēdat. a ſeip̄a arguit̉. et nō modicū qn̄qꝫ affligit̉. ſi ꝓ cauſa minꝰ hone ſta remaneat. qꝛ iā hora ꝑtranſijt in qͣ mens dllecto inherere ꝯſueuerat. ſibi firmā amorꝭ refectionē miniſtrāti. ⁊ ſpūalis leticie odori fera pocula ꝓpināti. Si aūt de hora cōpētē ti ſit queſtio qͦ mens diuinis laudibꝰ ſe extē dat. audi dn̄m ꝑ ꝓph̓am loquentem. In die madauit dn̄s miẜicordiā ſua ⁊ nocte cāticū elꝰ qd̓ maxīe d̓r. qꝛ tūc minꝰ videt̉ ab om̄ibꝰ hoībꝰ. qꝛ tūc quaſi om̄ia ſilēt tumultuantia. maxime qꝛ tūc dormit populꝰ chriſtianꝰ. cū ius ratiōe charitatꝭ cauſam debet aſſumere nō tm̄ affiniū ſed oīm filioꝝ baptiſmatis vt ip̄e tūc vigilet viſceroſis oratiōibꝰ ꝓtegēdo. vt leo circūiens querēs quē deuoret in ipſis nō p̄ualeat quos pr̄ omniū viuentiū imagi ni filij ſui ꝯformauit. Tūc em̄ ad amplexuꝫ dn̄i ſui īardeſcꝫ cōfurgere. ſtet ꝑuigil cuſtos qui de nocte ꝓ qͦlibet vt pater ſuꝰ ſeip̄um im molauit hoſtiā viuentē Sequit̉ de quin ta induſtria q̄ eſt ratiōe loci. Cū em̄ antiquꝰ ſeductor ꝑ piū laboris initiū. ⁊ ꝑ alios effe ctus videat ꝙ mēs a ſui dominio totalit̓ vo lens recedere aſpirās ad regnū. multo no bilius ſub alis dilecti deſiderās ꝓtegi. ad eꝰ dominiū ſe trāſferri eiꝰ felicitati inuidēs tē ptando circuit. vt quē ſub ſpecie aperte mali cie nō poteſt deciꝑe ſub ſpecie boni. ſuſpirā tē ad alta miſerabilit̓ decipiat. ſic ei obijciēs. Ueritas in euāgelio ſuos diſcipulos āmo net. Luceat lux veſtra corā hoībꝰ vt videāt oꝑa veſtra bona ⁊ glorificēt pr̄em v. qͥ ī celis eſt. Tu gͦ debes in loco publico ⁊ aꝑto inſi ſtere oratiōi vt alij ſimpliciores ꝑ tuū exem lū manuductiue ſuꝑiꝰ attrahant̉ iuſticia ⁊ ſanctitate. nō ſolū tuū ꝓfectū ꝓpriū deſid̓res ſꝫ ꝑ te multitudo nō modica ad cōſimile ti bi ſpūale exercitiū multo plꝰ exēplo vite qͣm ꝟbo doctrine eminentiꝰ ꝓuocet̉. Ideo locꝰ occultꝰ requirat̉ vt ex illo ꝑ qd̓ debet cōſeqͥ vnitiui amoris gl̓iam ꝑ obmiſſionē circum ſtātie nō incidat in ruinā. nō tm̄ ꝓpriā ſentē tiā ſꝫ creatoris ſui audiat in euāgelio fideli ter edocentē. Cū oraueris intra cubiculuꝫ tuū ⁊ clauſo oſtio ora patrē tuū qui eſt in cel̓ qꝛ licꝫ ꝑ modicū tꝑis ab hoſte maligno orāſ in publico. pacifice relinquat̉. vt ip̄iꝰ p̄dicta ammonitio ī corde orātis radicet̉ amabiliꝰ tn̄ poſtea timeat ne orōem ſuā ponat in ore hominū ⁊ tanqͣꝫ meliorē ſe alijs reputās vl̓ ſanctū ſe iudicās. ſic interiꝰ inaneſcat. vt ſi bi dicat̉ a dn̄o. Tu vero odiſti diſciplinam meā. euāgelij cōſiliū nō tenendo. ⁊ proieciſti ſermones meos retrorſum. ſcꝫ multipliciuꝫ cōſolationū attēte orantiū quibꝰ ſolꝰ deus ī mēte tanqͣꝫ ip̄is loquēs ſe p̄ſentē annunciat vt vnde cōſurgēdo ſuperiꝰ collatori reſpon dere debuerat gratiaꝝ actiōes multimodaſ ꝓ beneficio nō ſuis meritis ſꝫ gratis exhibi to. retrorſum ꝓijciat ſe ad fauorē humanuꝫ in laude hominū proſternendo. Et licꝫ hec induſtria ꝓpter inſtantia ⁊ multimoda peri cula attēte ab omnibꝰ obſeruari debeat. ta men nouꝰ amās de nouo cōſurgere cupiēs cū magͣ cautela cuſtodiat cū adhuc habeat arūdineū amorē qꝛ ml̓tū plꝰ ſiue maiꝰ ꝑicl̓m Niſtica theologia īminꝫ eī qͣꝫ illi qͥ ī duello ſpūali diutiꝰ ſe exer cēs tāqͣꝫ clipeo amorꝭ iā ꝓtectꝰ iā aꝑtꝭ ocul̓ cognoſcēs machinatiōes hoſtiles veluti ex pertꝰ miles de inimico ꝑſecutore nouit ſaga cius triūphare. qꝛ tūc ſecuriꝰ pōt ſe alijs on̄ dere qͥ pōdere amorꝭ cor ſuū interiꝰ in dn̄o ꝓ tectore benigno nō ſine multis laboribꝰ col locauit. Dicto de qͥnta induſtria qua di uinā amās inſpectiōꝫ occaſionalit̓ ꝓmeret̉. Dicēdū eſt de alia q̄ eſt ex multiplicatōe ſpū aliū. qꝛ ẜm ꝙ videmꝰ in materiali refectione aīaliū corpoꝝ ſi aliqͥd ceterꝭ magꝭ delectabi le ad veſcēdū ꝯtinueꝓpinet̉ cū ex eiuſdē cōti nua ⁊ diuturniori replicatiōe guſtꝰ ſenſibi lis fatiget̉ nouoꝝ alioꝝ refectiōꝫ appetēs. ſi cet pͥmū ſuauiꝰ qͣꝫtū in ſe eſt ab oībꝰ iudicet̉. ⁊ qn̄ plꝰ recentiū epulaꝝ ſuꝑuenerit copioſi or multitudo. ſatiabiliꝰ qͣꝫ in vno reficitur ⁊ plꝰ interiꝰ ingerūt̉. ſic mens ſi horā quā ſibi ad diuīa colloqͥa dedicauit totalit̓ in extēſi uis ſiue exceſſiuis motibꝰ aſpirās ad ſponſi vnionē expēderet ꝓpt̓ fatigatōꝫ corꝑis nō ſu ſtineret ſpūs. cū ſic̄ dictū eſt ex amorꝭ īportu na tēdentia nō modica afflictio imo maxīa capiti ⁊ pectori qͥbꝰ ampliꝰ ſpūs radicat̉. ⁊ ꝑ ꝯſequēs mēbris alijs corꝑis īgerat̉. iō epu las recētes ſibi multiplicet. ⁊ maxīe circa t̓a vnū p̄cipuū ⁊ p̄claꝝ. ⁊ duo alia adiacētia co mitent̉. pͥncipale ſit deuotiſſima orō ⁊ caſtiſ ſima affectio qͣ ſpōſo ꝓpter ſeip̄m vniri deſi derat. Sꝫ ad hͦ pͥmū principiū maxīe incip entibꝰ ſit cogitatio de paſſiōe dn̄ica neceſſa ria. quō ꝓ pctīs nr̄is radicitꝰ extirpādis rex gl̓ioſus ſeip̄m obtulit. intm̄ ꝓ nob̓ deo pr̄i obediēs vt morte crudeliſſima dānaretur. ita vt a plāta pedis vſqꝫ ad verticē nō fuerit in eo ſanitas. ⁊ nō eſſet ꝑs q̄ nō ſanguine ſa cratiſſimo reſꝑſa vniuerẜ aſpiciētibꝰ appare ret. Un̄ cogitatio de carne ē ad ingrediēdū ad diuinitatē amorꝭ interiꝰ latitātꝭ ianua. et in ſignū illiꝰ latꝰ ſuū ſacratiſſimū ferro lācee aꝑiri voluit. vt nō niſi ꝑ plagas illiꝰ mens ī diuinitatꝭ intimis radicet̉. qꝛ ẜm ꝙ dicetur alibi. cogitatio de paſſiōe ⁊ refectio in eadeꝫ dignitati aīe non ſufficit. ſꝫ ſolū ille qͥ carnis velamīe ſeip̄m ab humanis aſpectibꝰ abſcō debat. Ideo diuinꝰ apl̓s ammonet oēm ani mā ſuꝑ ſe cōſurgere aſpirantē. Chriſto inqͥt ſemel in carne paſſo ⁊ vos eadē cogitatōe ar mamini. qꝛ iā ml̓tū diuinitati beatiſſime ap propinquat qͥ humanitati ip̄i vnite ꝑ cōꝑa ſionē imitatricē paſſionis ꝑtractādo tā precioſa vulnera interiꝰ cōformat̉. ꝙ tūc ſine a quo retinaculo cogitationū de carnis po on poterit dimittere. quia iā finē in ꝑte ſecutus ſolū in ip̄o intimꝰ deſiderat radica ri. ꝓ cuiꝰ obtētu de plagꝭ oſtiarijs cogitaba illud eſt exercij principiū ſpēale. Sequit̉ d̓ tertio ſubſequēte.ſ. quo nō modicū diuina miſericordiā ſiue reſpectiōꝫ miſericordit̉ p uocabit. hͦ eſt alioꝝ pctōꝝ expoſitoꝝ hoſti in peccatꝭ obdormitorū in fecibꝰ. in deliti mortuoꝝ cōpaſſio. In hͦ em̄ apparet filial̓ et amoroſa dilectio qn̄ illis cōpatiēdo qͥ ad pa tris ſui imaginē creati ſunt vt illū imitātes in vita regnēt ſancti in gl̓ia. videat ſic miſe rabiliter alios laceratos. ⁊ alios ſic exceca tos recognoſcat. vt vix vnicꝰ maxime d̓ ad ultis inter centū inueniri valeat qͥ illū vid re in gl̓ia mereat̉. in quē deſiderāt angeli p ſpicere. cū ſibi illud decretū obſtupeſcēduꝫ ediderit. qͥ mihi miniſtrat me ſequat̉. qꝛ cūqꝫ viuēs homo ſedulū famulatū p̄ſtite ſiue altiſſimo in bonis ſiue dyabolo in pe catis. iuſto dei iudicio poſt receſſū aīe a ce pore illiꝰ glorioſis vl̓ miſerabilibꝰ agmini cōiunget̉ cuiꝰ cōplebat dū viueret volūt Si gͦ materiali gladio videā aliquē cor liter iugulari vl̓ ꝑforari. vel cuiuſcūqꝫ potē tioribꝰ pedibꝰ ſuffocari. naturali affectu mi ſerie ip̄iꝰ cōꝑatior. Quō gͦ mēs ſe dicat pr̄eꝫ amare rōnaliū ſpirituū. cū tot filios ſua inſi gnitos imagine videat crudeliſſimoꝝ hoſti ſtiū pedibꝰ ſuffocari ⁊ illuc eos introducere vbi oēs gutte aquaꝝ ⁊ folia arboꝝ citiꝰ cer to numero redderēt̉. qͣꝫ deſiſtāt lamētabilit ꝓclamare illa v̓ba q̄ dn̄s ſibi ꝑ Iob virū di uinū p̄dixerat. Pereat dies in qua natꝰ ſum ⁊ nox in qua dictū eſt. ꝯceptꝰ eſt hō. ⁊ poſtea īmediate Cur exceptꝰ genibꝰ. cur lactatꝰ vbe ribus. cur egreſſus de vtero nō ſtatim perij Rationē huiꝰ rei duplicē reddit ſibi diuin ꝓpheta. Prima erit ex mirabili cruciatu in corpꝰ ⁊ anima qͣꝫdiu deꝰ erit in gloria inſi punient̉. qꝛ pariter deliquerūt. Dic̄ Iſa. Uermis eoꝝ nō moriet̉. ⁊ ignis eoꝝ non ex tinguet̉. qꝛ vermis eſt remorſus cōſciētie qͥ penam doloris ſenſibilē. ⁊ penā damn rere meruit. in eternū dolens de perp tis in ſeculo. que iā non proſunt. ſed ſingu lariter dolorem incutiunt. ẜm ꝙ deſ dominus in libro Sapientie proteſt Quid nobis profuit ſuꝑbia ⁊c̄. Sꝫ ⁊ dāni ꝯminat̉ altiſſimus ꝑ Iſa ꝓph̓aꝫ dices Fo. CCXXXVIII Tollat̉ impiꝰ ne videat gloriā dei. Et bene ip̄m vocat impiū. qꝛ ſolꝰ amor mentē in pro pria pietate facit vitā deducere. quo verus cultor creatori ꝓprio exhibet̉ Digno ergo d̓i iudicio a beatiſſima fruitiōe illiꝰ ſeparando tollit̉. qui dū vixit in corꝑe nō ſe ſic p̄paran do diſpoſuit vt bonitati increate amorꝭ vin cōiungeret̉. Tūc em̄ vere tollit̉ quādo iēs ī tenebris a felici diuiſiōe diuīe pul idinis peccatꝭ ſuis exigētibꝰ ſeparatur. hoc eſt qd̓ ſequitur. ne videat gloriā dei. Qui vita brutali vixit in terris nō eſſꝫ iuſtū iciū ꝙ vita angelica in cognitiōe veritatꝭ ne ⁊ amore beatitudinis increate in qui zcōſiſtit gl̓a in celis iubilās ꝑfruat̉. quō oiā hilaris apparebit qͥ tot patris ſui be niſſimos filios vidit in tā ineſtimatꝭ do ibꝰ cruciari. Ideo dicebat diuinꝰ apoſto lus ad Chor̄. Sollicitꝰ nō ꝓ vno tm̄ ſed ꝓ om̄i cōgregatiōe fideliū. Quis em̄ infirma ego nō infirmor. qͥs ſcandaliſat̉ et ego ror. Quia mēbrū viuū ⁊ efficax. ⁊ vnitū xp̄o capiti nō videt̉. qui dolores cōmembro rū ſuoꝝ ⁊ eoꝝ vulnera inſanabilia nō p̄ſen tit. Hec gͦ diuina induſtria nō modicū cele ſtē ad ſe inclinās clementiā. vt ſapiētia oriēſ ex alto inferiꝰ ꝓfundat̉. qͥ ad hoc totꝭ tā obſe crationibꝰ qͣꝫ pijs affectiōibꝰ cōꝑaſſione lini tis tā verbis ignitis in p̄dicatiōe ad ppl̓um ī om̄ibꝰ laborās attētiꝰ vt diuina maieſtas ī iiſſiōe ſapiētie ⁊ doctrine vel fidei ſic mi corditer inclinet̉ vt omnis creatura ꝓ qͣ pnceps gl̓ie in terris dignatꝰ eſt apparere qͥ cūqꝫ ſit ab oriēte in occidentē. ab aquilone ſeptētrionē xp̄ianꝰ iudeꝰ vel gentilis ſic ad cognitiōꝫ ꝟitatis ꝑtingat. vt illiꝰ felici ctio nō pͥuet̉. qͥ nō ꝓ vno tm̄ ſꝫ ꝓ omnibꝰ ſelp̄m in ara crucis imp̄ciabile p̄ciū ꝯdona uit. ⁊ illiꝰ beata viſiōe nō careat. ad quē ſolū ꝯtemplādū ⁊ amandū creata eſt. vt ⁊ mens patre benignū dn̄m noſtꝝ Ih̓m xp̄m ſecta fi deſiderās ſupportet pijs oratiōibꝰ attētis ⁊ acceſis pct̄ā omniū viuentiū vt illi confor mnet qui ouē ꝑditā in ouile claritatis eterne portas in ꝓprijs humeris pr̄i ſuo reſtaura uit. Nō em̄ diuinꝰ ꝓpheta Hiere. fuit tanqͣꝫ mnembꝝ mortuū ſꝫ viuū ⁊ efficax. qui vidēs Iū populū a rege neqͥſſimo tā atrociter ſuf ſocari dicebat. Quis dabit capiti meo aqͣm ⁊ oculis meis fontē lachrymaꝝ vt plore ſu per interfectos ppl̓i mei die ac nocte. Nabu thodonoſor emdyabolū. babylon cōfuſionem tartareā. Hieremias aīam deo vnitaꝫ ꝑ amorē ꝓprijſſime ſignat. Sic̄ em̄ moyſes qͥ ſolꝰ vir fuit. licet eſſet mitis in gēte ſua ⁊ ce teris māſuetior appareret. manꝰ ſuas leuās ad celū oratiōis ignite clipeo ⁊ haſta amorꝭ fortitudinis extēta vſqꝫ ad celū deū exerci tuū attingente. ꝓmeruit vt virtute ip̄iꝰ iſra el populꝰ Amalech ſuꝑaret. ſic etiā eiuſdeꝫ ꝟtute amoris qͦ deo erat vnitꝰ eundē ppl̓um ſic ꝓtexit. vt dn̄s ei diceret. dimitte me vt po pulū iſtū deleā. qꝛ ſic̄ dn̄m affectuoſe orōis vinculo ligauerat ne ppl̓o iſrael pena condi gna criminibꝰ inferret̉. Si em̄ duo pͥncipiſ alicuiꝰ negociatores famulātes exiſterent. ⁊ alter eoꝝ ſꝑ circa cōmodū ꝓpriū negociaret̉ attentiꝰ. alter ꝟo vtilitatē totiꝰ familie domi ni ſui ſe effundēs ſollicite ꝓcuraret. citiꝰ a do mini ſui largitate potiora bn̄ficia acciperet. qͣꝫ ille qͥ de ſingl̓ari ꝓfectu pijs circa afflictoſ carēs viſceribꝰ. ſeruili fidelitate lucra ſpēa lia ꝓcurauit Iſta duo tāqͣꝫ duo ꝯcomitātia iocuda mētis deſiderātis tendētiā adiuuāt vt a ſuo deſiderio ⁊ tēdentie termīo nō frau det̉. Primū gͦ ⁊ p̄cipuū p̄cedit. vt dictū eſt.ſ. affici circa paſſionē ⁊ plagas redēptoris. ꝑ q̄ ad ꝑfecta inherētiā ſub intramꝰ tn̄ ſepe iaꝫ ceſſat. maxime in qͥbuſdā qn̄ mens ī ipſa di uinitate ſine impediēte obſtaculo via iā aꝑ ta ꝑ exarationē ſuꝑioꝝ ardentiū poteſt dile cto ſolito ꝑfectiꝰ adherere. Sꝫ iſta que eſt ex cōpaſſione ꝓximi reſpectus diuini ꝓuo catrix cōpaſſio nūqͣꝫ ceſſat. īmo mēs qͣꝫto ar dentiꝰ afficit̉. tāto ip̄m orat attētiꝰ vt ip̄e mi ſeroꝝ viſceribꝰ vulneratis ſalubrē miſericor die ⁊ pietatꝭ adhibeat medicinā vt inꝯſum mata iuſticia exiſtēs dicat cū btō Iob. Sē per creuit mecū miſeratio. ⁊ ab vtero egreſſa eſt mecū. Tūc eī ſꝑ creſcit miẜatio qn̄ nō ꝓ prijs affectōibꝰ ſpūali iocūditate attēdit ꝯti nue. ſꝫ infeliciū miẜie ꝯdeſcēdit. Tūc ab vte ro ſecū egredit̉ ab illo īſtāti.ſ. qn̄ ab emana tione fecūditatꝭ diuīe vitalē amorē mēs reci pit qͦ pͥmitꝰ natꝰ diuīo ꝯſpectui ⁊ ꝟtutibꝰ an gelicꝭ apparuit ad ip̄oꝝ vitā ꝯſil̓em trāſfor matꝰ Ultima īduſtria ē q̄ in ſapīa anago gica dinoſcit̉ ab ip̄iꝰ amatoribꝰ totꝭ viſceri bꝰ amplectēda qꝛ ſi om̄e ꝯfuſū ⁊ inordinatū eo ipſo corruptibile ⁊ īſtabile iudicat̉. ſimilit̓ ecōuerſo oē ordinatū ſtabile ⁊ ſue ordinatio nis decētia iudicabit̉ ſtabilitū Idcirco diſci ul̓ ꝟitatꝭ ē cū diuturniori exercitō ſagacit̉ laborādū cū ſuaſ orōes l̓ pſalmos l̓ imnos l̓ Niſtica theologia quecūqꝫ alia dixerint. vt ſtabiliāt in ſe nūeꝝ dicendoꝝ. Itē qͥd pͥmo. qͥd ſecūdo. qͥd t̓tio. niſi fraterna charitate vel neceſſitate aliqua vel obediētia maioris aliquantulū retardē tur. ſemꝑ id ⁊ eo mō quo decreuerint ſtude ant adimplere. qꝛ ex iſto felici exercitio r̄lin quit̉ quedā abilitatio in mēte. de qͦ ſepe aīmꝰ nō modicū ꝯtriſtat̉ ſi aliqua negligētia vl̓ ī ertia ꝯſuetū exercitiū derelinquat. immo ꝙ in pͥncipio ip̄iꝰ exercitij ſpūalis laborioſum videbat̉ ſpūi poſtmodū quaſi verſum in cō ſuetudinē ſuo d̓core alliciat. vt iā frigiditaſ verſa in calorē. tarditas in velocitatē. maxi me qꝛ amore vnitiuo trahit̉. exꝑimēto infal libili cōprobet̉ Un̄ in cāticis ſpōſa petit tra hi dicēs. Trahe me poſt te. Et ſtatī ſubdit̉. In odore curremꝰ vngentoꝝ tuoꝝ. quia ex qͦ amor attractiuꝰ ⁊ ſurſum actiuꝰ in ſup̄mū affectꝰ iam inflāmādo immittit̉ in ip̄aꝫ ſpō ſam in ſui dilecti deſiderātiſſimū ſinū collo cando. iam mira agilitate currere incipit vt quotiēſcūqꝫ voluerit vnitiui amoris deſide rio veluti quodā ardore ſibi ſparſo diuinitꝰ in ip̄m ardentiſſime ſe extēdit. Icto de ꝑſuaſionibꝰ ⁊ induſtrijs qͥ bus mēs ſuꝑ intellectū ad ꝑcipien dā ſcīam vnitiuā attingit. ſubdit̉ ip̄a ſapīa a deo īmediate edocta a magiſtro hie rarcha Paulo apl̓o tradita. a dyoniſio ario pagita ſtilo anagogico ⁊ occulto conſcripta ip̄am ad Thimotheū veritatꝭ diſcipulū de ſtināte. ⁊ ſic dicēte. Tu aūt thimothee ami ce circa myſticas viſiōes forti ꝯcertatiōe ſen ſus derelinq̄. ⁊ intellectuales oꝑatōes ⁊ oīa ſenſibilia ⁊ intellectualia. ⁊ oīa exiſtētia et nō exiſtētia. ⁊ ſic̄ eſt poſſibile ignote cōſurge ad eiꝰ vnitionē q̄ eſt ſuꝑ omnē ſub̓am ⁊ cogniti onē. etenī exceſſus tuijpſiꝰ ab om̄i irretētibi li ⁊ abſoluto. mūde ad ſuꝑſubſtātialē diuīa rū tenebraꝝ radiū ſurſū agerꝭ. Uideas aū vt nullꝰ indoctorū iſta audiat. ⁊c̄. In hͦ v̓bo Pauli apl̓i ſapīa ſup̄ma includit̉. ⁊ culmer totiꝰ ꝑfectiōis vt poſſibile ē in via. ⁊ tota ꝓ funditas libroꝝ dyoniſij ariopagite qͦ perfe cte cognito qͥcqͥd eſt ſuꝑ intellectū in libris dyoniſij leuiꝰ om̄i eſtimatiōe efficit̉. Unde iſta ꝯſurrectio q̄ ꝑ ignorātiā d̓r nihil alid̓ eſt niſi īmediate moueri ꝑ ardorē amoris ſine om̄i creature ſpeculo abſqꝫ p̄uia cogitatiōe ſine etiā motu intelligētie cōcomitāte. vt ſo lus affectꝰ tāgat. ⁊ in ip̄o actuali exercitio ni hil cognoſcat ſpeculatiua cognitio. ⁊ ille eſt oculꝰ qͦ ſpōſus in cāticis a ſpōſa d̓r villiera ri. Qd̓ ⁊ vnū eſſe ꝑhibet̉ ip̄iꝰ teſtimonio dicē tis. Uulneraſti cor meū ſoror mea ſponſaī vno oculoꝝ tuoꝝ. Un̄ cū ſit triplex cognitō vna videlicet q̄ ꝑ ſpeculū creaturaꝝ ſenſibi liū reſpicit. q̄ docet̉ a Richardo d̓ ſancto vi ctore in archa myſtica. vbi ꝑ. xlij. ꝯſideratio nes olim in ppl̓o iſraelitico ab egypto ad ter ram ꝓmiſſionis veniēte exp̄ſſiſſime figura tas docet ꝑuenire. ⁊ ꝑ ſex gradꝰ aſcēdere ad oīm creatorē. Alia eſt q̄ intelligētie exercitio ꝑ immiſſionē ſpūaliū radiorū docet pͥmam cām ꝑ effectū cognoſcere ⁊ in om̄e exēp ꝑ ꝯſideratiōꝫ exēplarꝭ ad veritatē īmuta ꝑuenire. De qua Augꝰ. in lib̓. de magiſt ⁊ ꝟa religione intelligēti fac̄ nō modicā ꝑ tionē. Alia eſt iſtꝭ multo excellētior ꝑ am ardētiſſimū vnitiuū q̄ actualit̓ ſine om̄i n dio animū diſponēte ardētiſſime fac̄ in d ctum ſuis extēſionibꝰ ſurſū actiuis ꝯſi re. q̄ myſtica theologia tradita in apice ctiue ꝯſurgit. q̄ cōſurrectio ignorata vel ignorātiā d̓r. vt remoto om̄is imaginati ratōnis intellectꝰ vel intelligētie exercitio ꝑ vnitionē ardētiſſimi amoris id ſentiat in p̄ ſenti qd̓ intelligētia caꝑe nō ſufficit. imo potiꝰ eſt. om̄is ſpeculatiua cognitō totalit ignorat. ꝙ inqͣnto ſeraphin nobilior eſt che rubin. inqͣntū amor verꝰ om̄ī habitu ab ori gine pͥmordiali indito vl̓ gratis dato vel gͣ tum faciēte ꝑfectior Inqͣntū potētia moti ua potētia cognitiua excellētior. ītm̄ cogni tio ꝑ amorē vnitiuū qͣꝫtū ad diuino tiſſima penetrāda omī cognitiua appi on p̄clarior eſt. Un̄ ⁊ hec a beato dyoniſ incōparabilit̓ om̄s aliaſ excedēs diffinit̉ ſ Sapiētia ē dei diuiniſſima cognitō ꝑ igno rantiā cognita. ⁊ nō tm̄ p̄clarior. imo etiā eſt vniuerſalior ⁊ vtilior alijs ſciētijs cognitio nibꝰ ⁊ apprehēſionibꝰ d̓r. Qui nō tm̄ affecti ſupra ſe erigit. ⁊ amore extatico ꝑfecte vnit ſpōſo altiſſimo creaturā. ſꝫ inſuꝑ itm̄ eleuat intellectū vt ml̓to plꝰ om̄i prudētia ⁊ cogni tione diuīs fulgoribꝰ illuſtret̉. qͣꝫ aliquo ig nij exercitio valeat obtineri. Unde de illa di cit Dyoniẜ. in. vij. de diuīs noībꝰ. Hāc igit̉ irrationabilē ⁊ amentē ⁊ ſtultā ſapīam exce dentē. laudātes dicimꝰ. ꝙ eſt oīs mētis ⁊ ra tionis ⁊ oīs ſapīe ⁊ prudētie cauſa. ab ip̄ae om̄e ꝯſiliū. ab ip̄a eſt etiā oīs cognitio ⁊ pru dentia. ⁊ in ip̄a ſunt om̄es theſauri ſapiētie ⁊ ſcīe abſcōditi. vbi ꝑ ſapīam ⁊ cognitiōem Fo. CLXXXIX ompleta vtriuſqꝫ potētie ꝑfectio denotat̉. pam em̄ vocat irrōnabilē. qꝛ nec ip̄am rō hēdit nec rōne īueſtigādo vtit̉. amentē vocat.i. ſine mēte ⁊ ſine ītellectu. qꝛ nec ip̄a in ſuo exercicio vtit̉ ītellectu. qꝛ vſqꝫ ad minā cognitionē intellectꝰ ꝑuenire nō Stultā tē vocat. qꝛ ſine vſu oīmode lligētie ī affectu iſta ſapīa ꝯſurgit quaꝫ nulla intelligētia penitꝰ app̄hēdit. In ꝟ bis em̄ ꝓpoſitis a Dionyſio ꝑfecte tradit̉ hͦ ia ſubdit̉ pͥmo qͥd ſit amouendum. ſcd̓o ō ꝯſurgendū. Et cū etiā in iſta ꝯſurrecti nia ſit in ſtatu duplici.ſ. vt ꝑficiēs ⁊ vt j. Primo ſubdit̉ qͥd remouēdū in pri ſtatu. ibi. ſenſus de relinque. ſcd̓o cōſur tio. qn̄ dr̄ cōſurge ignote. vſqꝫ ibi. etem̄ ſſus tuijp̄ius ⁊c̄. Myſticas em̄ viſiōes ellat ip̄e Dionyſiꝰ in tota ph̓ia ſua que iſcendit oīs entis ꝯſideratiōes qn̄ ītelle ctiua cognoſcit ex ip̄o affectu p̄cedente nec tra. ⁊ iſta eſt veriſſima ⁊ certitudinal̓ co io ab om̄i errore ⁊ opīone et fantaſtica ptiōe penitꝰ elōgata. Un̄ ⁊ hec q̄ dicta ⁊ q̄ dicent̉ ſiue in theorica ſiue ī practi cahꝰ ſapīe que affectiue directōeꝫ ꝯſpiciūt ſine dubitatōne ⁊ opīone corā totiꝰ mundi ph̓is ⁊ doctoribꝰ irrefragabilit̓ affirmant̉. ⁊ id̓o hec cognitio myſtica vocat̉.i. occulta. tū iuci ad ip̄aꝫ recipiēdā ſe diſponunt. tū cculte ꝯſiſtit in corde. vt nec ſtilo nec ꝟ bo ad plenū valeat enodari. In illa myſti ca cognitiōe vbi affectꝰ dn̄at̉. iubet̉ ⁊ ſenſus ⁊ intellectus radicitꝰ derelinqui. Primo a parte ip̄arū viriū app̄hendentiū. vbi dicit. ſenſus ⁊ intellectuales oꝑatōes. ſcd̓o a par te ip̄oꝝ obiectoꝝ. ſcꝫ ſenſibiliū ⁊ intelligibi cū dicit. ſenſibilia ⁊ intelligibilia. Sed abſurdū illd̓ videat̉ ſenſus debere dere īqui. ſubdit̉ rō. qͥa iſta ſapīa nō eſt ſic̄ alia ſcia. q̄ eſt ex p̄exiſtenti ſenſibiliū cognitōne. ſed eſt potiꝰ deſuꝑ ẜm regulā beati Iacobi dicentꝭ. A qͦ hec ſapīa vocat̉ om̄e bonū. om ne datū optimū. ⁊ om̄e donū ꝑfectū deſur ſum eſt deſcēdens ⁊c̄. Si om̄e donū. mul io fortiꝰ hec ſapīa q̄ eſt optima portio ma rie que amorꝭ dilecti igne ſuccenſa ardebat deliderio. qꝛ igit̉ hec app̄henſio eſt deſuꝑ ⁊ nō ſubtꝰ iubet̉ ſenſus exterior extirpari. qd̓ nō tm̄ de ſenſuū exterioꝝ officio intelligē aū eſt ſed etiā de ſenſibꝰ interioribꝰ. qꝛ nec ſub rōne dulcis vl̓ odorabilis ſiue olfacti bilis qd̓ idē ē. vl̓ pulchri l̓ melodioſi vl̓ ſuauis ip̄e deꝰ beatiſſimꝰ app̄henditur. cū hec omīa app̄henſione rōnis p̄nia dirigant̉. et hec vnitiua app̄henſio ſit ſup̄ mentē ⁊ rōnē ſicut dictū eſt. oportet gͦ ſpeculatiuuꝫ diſci pulū hāc alibi haurire ſapīaꝫ qͣꝫ in eis que app̄henſionē ſpeculatiue cognitōis reſpici unt. ⁊ in hͦ apparet huiꝰ ſapīe mira ⁊ app̄ci anda nobilitas. ⁊ eiuſdē diuītas. Et qͣre di uiniſſima in diffinitōe Dionyſij appellat̉ in hoc ꝙ anīa qͣſi ſeip̄am expoliare neceſſe eſt ⁊ amorē diuinitꝰ collatū affectui veluti pe diſſequū inſectari. ⁊ ꝑ iſtā diuinā ſurſū acti onē intellectui habituali cognitōe cū tactu amoris relicta diuiniſſima informari non tm̄ de ſimplici app̄henſione ip̄oꝝ ſenſuum intelligendū eſt. ſꝫ etiā de delectatiōe eorū dē ꝓut motiuā reſpiciūt. qꝛ hec eſt ip̄iꝰ ſapīe qͣi ſumme p̄paratiuū ꝙ a ſenſibꝰ exterioribꝰ inordinata delectatio ī creatura ꝓut meliꝰ poterit efficacit̓ reſcīdat̉. vt quoqͦmodo de us finis mediatꝰ vl̓ īmediatꝰ vel finis vlti mus reqͥratur. qꝛ qͣnto plus ī ip̄is īmergit̉. tanto debiliꝰ ad diuīa ꝯſurgit. vt dicat cum Psͣ. Rēnuit ꝯſolari aīa mea. a qͦ etiā reddit̉ illiꝰ rēnuitōis delectationū rō. ab eo ſic di cente. ⁊ delectatꝰ ſum ⁊ exercitatꝰ ſum ⁊ de fecit ſpūs meꝰ. ſupple dū ſe exercet mēs mo tibꝰ anagogicis ad dinīa ⁊ directa tēdentia ſuij p̄iꝰ ad deū delectat̉. deficit ſpūs ab his delectatōibꝰ que ſibi a ſenſibꝰ corꝑis exteri us inſtigatōe diabolica offerunt̉. Qd̓ etiaꝫ de delectatōe ſenſuū īterioꝝ dicendū ē. qͥa nec ab ip̄o vero diligente debꝫ diligi dulce do. vl̓ ſuauitas cōcupiſci. qꝛ ip̄e ſolus appe titur. niſi qn̄qꝫ hac de cauſa ip̄am dulcedi nem vl̓ ſuauitatē appetat. vt ad intimiorem vnionē efficacius affectꝰ ⁊ importuniꝰ inar deſcat. Un̄ tota iſta ſapientia eſt in ardenti deſiderio collocata. vbi oē ens vl̓ vis ⁊ offi ciū ītellectualis virtutꝭ extirpari ⁊ derelin qui p̄cipit̉. Nā qn̄qꝫ vis intellectualis mul ta de diuinis participat. maxime qn̄ theo rijs diuinioribꝰ illuſtrat̉. Sed qͥa alia vis eſt in mente multo illa eminētior. cuiꝰ mo tibꝰ mens ignita erigit̉ ad ſapīam ꝓfundio rem. tū rōne ſuꝑioris apicis ip̄ius affecti ue. tū rōne ardoris ip̄am ſuꝑius erigentꝭ. qͥ ſuꝑ habitꝰ gratuitos ⁊ infuſos rōe ſue im portune extenſiōis ⁊ dignitatꝭ in rōnali ſpi ritu obtinet pͥncipatū Un̄ cōmētator Uer cellenẜ ſuꝑ myſticā theologiā. ſic dicit. In hoc libro aliū et incōꝑabilit̓ ꝓfundiorem E E Miſtica theologia modū cognoſcēdi deū tradidit ſuꝑintelle ctualē ⁊ ſuꝑſubſtātialē. quē iō gētil̓ ꝓphetia nō app̄hendit. qꝛ nō q̄ſiuit nec eſſe putauit. nec vim ẜm qua diffundit̉ in aīa dep̄hēdit. Putauit em̄ ſummā vim cognitiuaꝫ ineſſe intellectui. cū ſit alia q̄ nō minꝰ excedit ītel lectū qͣꝫ intellectꝰ rōem. vl̓ rō imaginatōem ſcꝫ pͥncipalis affectio. ⁊ ip̄a ē ſcintilla ſinde reſis. q̄ ſola vnibilis eſt ſpūiſctō.i. dīno. Et hac de cauſa cū incōꝑabilit̓ totius intelle ctus ſuſpēdat officiū mentꝭ ſup̄ma affectio ab ea ſecludi p̄cipit̉ nō tm̄ oꝑatōes ꝓut ex eunt a viſenſitiua vl̓ intellectiua eliminari iubent̉. ſed etiā obiecta ip̄arū omīa ſenſibi lia ⁊ ītelligibilia pͥmo ea q̄ ſenſu exteriori ꝑ cipiunt̉. Cū vero rōnalis creatura conſtet ex duplici natura. corꝑali.ſ. ⁊ ſpūali. vtraqꝫ habet ſibi obiectū rn̄dens. cū ẜm cuiuſlibꝫ capacitatē et̓na veritas ꝑcipiat̉. quō ſenſibi les hoīes ſunt qͥ nō niſi ſenſibilia cognoue rūt veluti ẜm hn̄tes intellectū obtuſuꝫ ⁊ af fectū recuruū. ideo nec bonitatē nec verita tē diuinā in ſe ꝑcipiūt. Sed ⁊ tn̄ ne ſint om nino exꝑtes cognitōis diuīe poſuit deꝰ al tiſſimꝰ ſenſibiles creaturas. vt īuiſibilia d̓i ꝑ ea q̄ facta ſūt intellecta ꝯſpicerent̉. vt ẜm dauiticū ẜmonē aliqͥs excuſatōem nō habe at. vt ſe abſcōdat a calore eiꝰ. cū egreſſꝰ bo nitatis ip̄iꝰ a ſūmo vſqꝫ ad ſūmū in oībꝰ cre aturis reſplēdeat. ſed a filijs voluit increa ta ſapīa iſta ſenſibilia amoueri. vt multo fe liciꝰ. multoqꝫ veriꝰ in thalamo affectꝰ ſecre tiori interiꝰ ī lectulo amorꝭ collocatū ſenti ant. quē iudei ⁊ ceteri ph̓i ꝑ creat̉as diſcur rendo mēdicāt. Un̄ ab ip̄a veritate verus orans in ſpū ingredi infra cubiculū vbi īue niat theſaurū occultū p̄cipit̉. nō tm̄mō ſen ſibilē ꝓut ſenſui exteriori rn̄dꝫ. ſed etiā ꝓut eſt obiectū ſenſuū interioꝝ. nec ſub rōe app̄ henſiua ip̄iꝰ btīſſimi dei ꝓut eſt dilectꝰ pul cherrimꝰ ⁊ ſuauis ꝑ mentꝭ deſideria anago gica appetat̉. ne ip̄a anīa q̄ velut filia hꝫ ſoli deſiderio ꝯditoris inherere. refectionē ſuā veluti mercenaria īpudent̓ inqͥrat. niſi rōe ſuꝑius dicta.ſ. vt in ip̄m aliqͦ dulcedinis vl̓ ſuauitatꝭ nutrimēto allecta inſaciabilius ⁊ ⁊ īmenſiꝰ inardeſcat. Intelligibilia em̄ ge neralit̓ euelli admonent̉. qꝛ ẜm ꝙ alibi dici tur cū omēs hoīes naturalit̓ ſcire deſiderāt in nulla tn̄ ſcīe noticia vl̓ cognitiōe rōnalis ſpūs tendētia ꝯqͥeſcit. niſi pͥme veritatis io cunda cognitiōe letet̉. quā ſolā īuenit nobi litati hūane intelligētie rn̄dentē. Si ē ſci at oēm naturā elemētoꝝ cōplexiōes corpo rū. virtutē aſtroꝝ. cū omīa illa viliora ſunt rōnalis ſpūs penitꝰ nō quieſcit. ſed potius ſic labit̉. vel etiā luxuriat̉ cū ydolo creature ſeip̄a infimiorꝭ(niſi redigat ad finē vltimū inuoluat̉. Cū etiā tante nobilitatis ſit ſpū vt ſpecies angelicas etiā faſtidiat penitꝰ cō ſtrictus ⁊ errabundus niſi quoqͦmō ad co gnitionē illiꝰ a quo exijtꝭ originalit̓ ⁊ victor ⁊ triūphans ꝟtualit̓ reuertat̉.&etiaꝫ ſi om̄ia creata vellēt ſcire reducēdo ad fineꝫ debitū. vt ꝑ illa creator cognoſceret̉. ab ip̄ tn̄ reſpectu illiꝰ ſapīe totū oportet relinō qꝛ mens īmediate ip̄m ꝑ ineffabilē c onē relictū ex amoris vnitiōe cognoſcit. E de illa cognitiōe in myſtica theoria ẜm ꝑ ciā trāſlationē ſic dr̄. ꝑ vnitionē dilectōi eſt effectiua vere cognitōis vnit̉ deo inti ctualit̓ ignota. cognitione multo melior ſit aliqͣ intellectual̓ cognitio ⁊c̄. nō tm̄ in ligibilia in qͦ verbo reſpectu exercitij iſti oīs finalis cōplacētia cognitōis de oī crea atura tā inferiori qͣꝫ ſuꝑiori relinqͥ ꝑſuad ⁊ etiaꝫ exiſtētia ⁊ nō exiſtētia. ꝑ que duo oīs modus ſpeculatiuꝰ app̄hēdēdi diuinā na turā excludit̉. Exiſtētia hic dicunt̉ rōes ex ne in mēte diuīa quibꝰ aliqͥd extractū in cre atura inferiꝰ corrn̄det. qꝛ ordinatiſſimꝰ ꝓce dendi modus in hūanis ad diuīa certitu dinalit̓ reꝑit̉. qn̄ mens ſup̄ ſe ꝓuecta mouet īmediate in deū veluti in t̓minū ſine eti cōmixtiōe alteriꝰ cuiuſcūqꝫ creature ſuꝑ ris vl̓ inferiorꝭ. Quia gͦ ꝯſiderādo rōnes et̓ nas mens inqͣntū ab ip̄is egredientē crea turā cōſiderat intātuꝫ a ꝑte altera infra ip̄am ſinit̉ vt nō totalit̓ ſuꝑ ſeip̄am inte liter erigat̉. qꝛ ergo ſapīa vnitiua oēm cōtē plationē vel ꝯſiderationē in ſuis motibus creature relinqͥt. ad ſuū vnicū intelligibule ſupͣ ſeip̄am aſpirās. iō reſpectu ip̄iꝰ exiſter tiū(lꝫ ſit nobil̓ contēplatio) dimitti p̄cipi cū ſit ibi aliqua incuruatio ⁊ ꝑceptio natu ralis. ⁊ iō mens ꝑ iſtā relatiua contēplatu nē nō relinquit oīmodā hūanā app̄hen nem vt oīno veluti ꝑ aliā mens ſuꝑ nati les limites collocet̉. Sed ⁊ nō exiſtētia iu bent̉ āmoueri reſpectu aſcēſionis illiꝰ ſapie Nō exiſtētia ꝟo hic appellant̉ ẜm q̄ nihil ex emplatū ī creatura reꝑit̉. vt omīs ꝯfidera tio de trinitate ⁊ ordine ꝑſonaꝝ. quia illud nunqͣꝫ in creaturis apparet exemplatum e Fo. CXC aliqͥs generet aliquē qͥ ſit idem qd̓ ip̄e. qͦruꝫ qlibet ſit vere exiſtens ſub̓a. nunqͣꝫ ꝙ amor cōnectens aliqͦs ſit equal̓ ⁊ exiſtens ſub̓a cū ip̄is amantibꝰ. Ita gͦ ſpeculatio int̓ ſpecula tiuas ꝯtemplatōes excellētiſſima relinqui iubet̉. nō qͥa bona nō ſit ⁊ nobilis. ſed qꝛ eſt alia ſuꝑior app̄henſio ī mēte hūana ꝑ quā ſolā excellētiſſime ſup̄mꝰ ſpūum attingat̉. q̄ ſola optima portio marie dr̄. alia vero ꝑ ra chel ſignat̉. contēplatio vero ſenſibil̓ in cre aturis ꝑ lyam. ⁊ hec eſt rō. qꝛ intātuꝫ mens diuiniꝰ ad ſuꝑceleſtia ⁊ eminētius attingit tū ip̄is magꝭ appropinqͣt vl̓ in ip̄m de timiꝰ trāſformat̉. ꝙ qꝛ nulla eſt cōtē platio ſpeculatiua que hꝫ ꝟtutē trāſforman di. ſed ſolꝰ amor extēſiuus deificās. ideo il lus diuīa app̄hendit ad cuiꝰ pedē nul emplatio cognitiua ſꝫ potiꝰ qͣi de lon ge ꝓſpiciens aliquatenꝰ ſe extēdit. Ideo in vij. de dīnis nomībꝰ ſic dr̄. oportet aūt vide re mentē noſtrā hr̄e ꝟtutē ad intelligendū ꝑquā inuiſibilia reſpicit. vnitionē aūt exce dentē mentꝭ naturā ꝑ quā cōiungit̉ ad ea q̄ ſunt ſupͣ ip̄am. ẜm hac igit̉ differētiā opor tet intelligere nō ẜm noſip̄os ſed totos noſ ip̄os īſtitutos ⁊ totos deificatos ⁊c̄. Ꝙ qͥa ita derelinq̄re eſt difficile. ideo cōcertatiōe ⁊ forti conatu mentꝭ iſta reſecari iubentur. Dicto de his q̄ oportet derelinqͥ neceſſa rio. ſubdit̉ de ip̄a cōſurrectōe vnitiua. vbi pͥ mo notat̉ cōditio cōſurgentꝭ qn̄ ꝑ ignoran tiā dr̄. ⁊ ip̄a cōſurrectio extēſiua. vbi dr̄. con ſurge. Et illud qd̓ ip̄a ꝯſurrectio ſolū ⁊ p̄ci pue aſcēdit. cū dr̄. ad eius vnitionē que ē ⁊c̄. Sed cū omīs app̄henſio iā dicta ſit extra cā ꝯſurrectionē. cū in illa oportet eſſe antiā. iō totalit̓ oculū intellectꝰ reſcin portet q̄ in ip̄a ꝯſurrectōe ſꝑ vult il ud app̄hendere ad qd̓ tendit affectio. Un̄ maxima aduerſatio in iſta ꝯſurrectōe eſt ve hemens inherētia intellectꝰ cū affectu. quā in̄ reſcindere neceſſe eſt ꝑ magnū exerciciū cuiꝰ cauſe dicte ſunt ſuꝑiꝰ. qꝛ vel fantaſtice vl̓ circūſcriptibilit̓. vl̓ modo limitato appre bendit. ⁊ quō hͦ poſſit fieri dr̄ in myſtica tho gia ſuꝑ illud. Cōſurge ignote. qꝛ ibi ele tio eſt vehemētia tendētie affectꝰ q̄ intel lectu poſt ſe relinqͥt. pura gͦ affectiua cōſur rectio nunqͣꝫ eſt niſi totalit̓ intellectiuꝰ ocu lus reſcindat̉. ⁊ hͦ eſt qd̓ in ip̄o myſtice theo logie pͥncipio dr̄. Oīno aūt ignorata nota tione omīs cognitōis. ⁊ meliꝰ vnit̉ ex eo ꝙ nihil cognoſcit ſuꝑ mentē eleuata cognitio Un̄ hec eſt neceſſaria ꝯditio ad iſtā eleua tiſſimā app̄henſionē ꝙ in ip̄a eleuatiōe va cet omīs cognitio ſpeculatiua. qꝛ ip̄a eſt ig nota inte lectui. et ip̄am relinqͥ neceſſe eſt ſi ad cognitōnē ſuꝑ mentē deſiderat ꝑuenire Et quātū in ip̄a cōſurrectiōe intellectus ſe cōmiſcet affectui tm̄ eſt h̓ de īpuritate. ⁊ in qͣntū plus intellectiuꝰ oculus totalit̓ exce cat̉(qd̓ fit nō niſi ꝑ magnū exerciciū ⁊ labo rem) intātū oculus affectiuꝰ ī ſuis extēſio nibꝰ liberiꝰ ⁊ īcōparabilit̓ eminētiuſ eleuat̉. Et ꝑ qualecunqꝫ exēplū materiale illud p̄t videri in aſpiratōe ⁊ reſpiratōe anhelitꝰ. qꝛ ſic̄ ex interioribꝰ ſine om̄i deliberatōne ꝓce dit iſta emiſſio. ſic ſine deliberatōe affectus ignitꝰ qͥ eſt ſuꝑ omnē intellectū tendit ad il lū cui ſoli ꝑfectiꝰ vniri deſiderat. ⁊ habꝫ ſuā actionē ab om̄i intelligētia totalit̓ ſepara tam tanta latitudīe a ꝑte ſuꝑiori ⁊ ꝓmptitu dine coadiutꝰ. vt mira velocitate motuū ci tius etiā qͣꝫ cogitare valeat rōe ad inſtar a ſpirantꝭ ⁊ reſpirantꝭ ꝯſurgat. Cuiꝰ vt ſupra dictū eſt velocitate motuū ardore extēſiuo ⁊ importuniſſimo eorūdē ſic̄ mendicās nul lius valorꝭ reputat̉ ⁊ reſcindit̉. licꝫ impor tune ſe miſceat oīs ſpeculatiue cognitōnis exerciciū. qd̓ qꝛ nō pōt dici. nec ſufficient̓ ꝟ botenꝰ explicari ẜm illud myſtice theologie iij. Nūc aūt ab inferioribꝰ ad ſup̄mū aſcen dens ẜm mēſurā aſcenſiōis ꝯtrahit̉ ⁊ poſt oēm aſcenſionē totꝰ ſine voce erit ⁊ totꝰ vni etur ineffabilit̓ ⁊c̄. Quia doctrinā huiꝰ p̄cla re ſapīe ſibi ſoli increata ſapīa reẜuare volu it. vt ſciat oīs mortal̓ creatura ꝙ eſt doctor in celo qͥ ſolā ſapīam verā ſuis ſcolaribꝰ ꝑ ce leſtes īmiſſiōes ⁊ ſue claritatꝭ radios mani feſtet. Scd̓a rō eſt. vt om̄es ſapiētes mū di ꝯfutet. cum ſimplex vetula vl̓ ruſticꝰ pa ſcualis ad iſtiꝰ ſapīe ꝯſurrectōeꝫ ꝑfecte poſ ſit attingere. dum tn̄ mō p̄dicto ſe p̄paret ꝙ nulla p̄habita ſcīa vl̓ mortali induſtria app̄ hendit. Tercia etiā rō ī libro ſapīe dr̄. qꝛ oīm ſuꝑboꝝ ⁊ ſublimiū collaꝓpria ꝟtute cal cauit. qꝛ qͣntūcūqꝫ p̄clarꝰ qͣntūcunqꝫ clericꝰ oībꝰ alijs gl̓ioſior exiſtat. fimbrias hꝰ ſapīe nō attingit. q̄ ſuꝑ mētē eleuata cognoſcit̉ ni ſi ꝑ viā puerileꝫ.ſ. purgatiuam. ſuppoſito ꝙ mortalit̓ peccauerit. ad vnitiuaꝫ ſe p̄paret. dolens ⁊ gemēs ꝙ collatoreꝫ totiꝰ ſapīe ad indignatōem ꝯͣ ſe pctīs anterioribꝰ ꝓuoca uit. Colla gͦ ſuꝑboꝝ ⁊ ſublimiū vſqꝫ ad hu E E 2 Niſtica theologia militatē puerorū incipientiū neceſſe eſt in curuari. Un̄ eſt ibi illud ꝓpheticū impletuꝫ in quo ſapīa ſapientiū reprobat̉. ⁊ ſola pur gatiue inferiorꝭ hūilitas ab illo ſup̄mo exi git̉. qͥ deponit potētes de ſede ⁊ exaltat hu miles. Subdit̉ etiā reſpectu cuiꝰ fit illa cō ſurrectio. cū dr̄ cōſurge ignote.ſ. ad vnitōeꝫ illius altiſſimi. qͥ ſuꝑ mentē ⁊ cognitionē. ⁊ hec cā partim ſuꝑ dicta eſt. quia nec ibi gr̄. nec gl̓a l̓ dimiſſio pene. l̓ aliqͥd aliud reqͥrit̉ iſtꝭ d̓ſiderijs ſurſū actiue ꝯſurrectōiſ. ſꝫ ip̄e ſolus cui ſoli ꝓpter ſe in ꝯculcatiōe vehemē tiū deſiderioꝝ mens vniri aſpirat. qui ſub iſta app̄henſione obtentꝰ ꝓut ab affectu tē dente ꝑcipit̉ ſupͣ omnē mentē hūanaꝫ ⁊ co gnitionē attingit̉. vt nō ſolū eſſe ip̄m abſo lute reſpiciat̉. ſed ⁊ modꝰ app̄hendēdi ip̄m qꝛ vt dictū eſt quādo affectꝰ tangit̉ ſuꝑ mē tem ducit̉ ⁊ rōnē. Un̄ tota iſta ſapīa in hͦ ſo lo ꝑficit̉. vt ip̄a affectiua in ſuo ſup̄mo api ce ꝯſtituta ꝑ abſciſioneꝫ totiꝰ intellectualis oꝑatōis nihil aliud qͣꝫ ſoli deo vniri deſide rat. ⁊ qꝛ hoc ē difficile. ſubdit̉ ꝓpt̓ hoc. Et ſic̄ eſt poſſibile. vſqꝫ quo poſſit cum psͣ. dicere. Diſrupiſti dn̄e vincula mea. tibi ſacrifica bo hoſtiā laudis. Quia cū p̄dicta impedi mēta mediāte diuīo auxilio(ſcꝫ om̄ia ſenſi bilia ⁊ intelligibilia. ⁊ maxīe īmixtio intelle ctiue q̄ ſemꝑ vult app̄hendere illū in quē tē dit affectꝰ) ꝑfecte ſiue extenſiōis vnitiue vin cula dirumpunt̉. tūc libera ip̄a affectiua ve luti q̄dā auicula ſolis pēnis affectionū ar dentiū ꝓuecta tanta libertate ꝑfruit̉. vt qͦti enſcūqꝫ vult moueat̉ ardentiſſime in deuꝫ. ſic etiā vt orās affectionū deſiderio in men tis affectu qͣntū poſſibile eſt ī via ſic attente exoret. ac ſi ip̄m videret facie ad faciē. qn̄qꝫ etiā vt ſupͣ ip̄am mens erecta motu ⁊ cōſui rectione qͣi totalit̓ extra corpus videat̉. ⁊ iō dicit ſic̄ poſſibile eſt. Quia nulla mens niſi īmiſſione diuīa hͦ ꝑcipit ẜm illud in pͥmo d̓ diuīs nomībꝰ. Nā ſuꝑſubſtātialē ſcīam ig note ſuꝑſubſtātialitatꝭ q̄ ſup̄ rōnē ⁊ intelle ctū ⁊ ſub̓am ip̄am ip̄i tribuere conuenit tm̄ ad ſuꝑius reſpiciēti q̄ntū theoricoꝝ eloqͥo rum radius ſe īmittit ad ſplēdores ſuperi ores etiā. qd̓ idē eſt ꝙ illa ſcīa q̄ eſt ꝑ ignorā tiā. vt dictū eſt. ſoliꝰ dei doctrina ꝑcipit̉. ⁊ in qͣntū plus affectꝰ de theoricꝭ eloquijs.ſ. di uinis influitōibꝰ qͥbꝰ mens cū dilecto gar rula iocundat̉ recipit. intātū deus ſolus in mente intimiꝰ ſe īmittit. vt ip̄e qͥ eſt ꝟa ſapīa ꝑ diuiniores radios p̄clariꝰ cognoſcat̉ p ſtea ſubdit̉. Etem̄ exceſſus tuupiꝰ qꝛ nōp creaturā ſapīa vnitiua funditꝰ eradicari urgit. ſed ip̄m ſpecialit̓ ītellectū mortific ⁊ ſoli dīne influētie ſe ſubmittit. ⁊ de illo er. ceſſu apl̓s dicit ad Corinth̓. Siue mētes cedimꝰ deo ⁊c̄. ⁊ ꝑ iſtū ꝯtinuatū exceſſum io ne amorꝭ aīa efficaciorē ꝯſequēs ſeꝑat ⁊ purgatōem ꝑ ſuas extenſiōes flāme ꝯſumētes rubigīes efficaciꝰ ꝓmeret̉ qͣꝫ pri mo cū ꝑ iſtā incipit ꝯſurgere. qꝛ ſicut eſt plex purgatio.ſ. ꝑ aquā ⁊ ꝑ ignē ī corꝑal ſic ⁊ in ſpūalibꝰ. qꝛ via pͥma purgatiua ꝑ do lores ⁊ frequētes attritōnes purgat ⁊ p chrymas. ſed multo efficaciꝰ illa q̄ eſt ꝑ ce ſurrectōem ardorꝭ. Un̄ ꝑ iſtū exceſſuꝫ ar ris iā leuis ab oī irretētibili.ſ. mūdano lectabili ⁊ abſoluto.ſ. ab oī aliena affectō mūdus ad dīne incōp̄henſibilitatꝭ clari tē iā penitꝰ ablatꝭ obſtaculis ⁊ abſolutꝰ ſ a vinculis agilime ſurſuꝫ agit̉. Un̄ iſte do ꝯſurgendi. Prīo oportet ꝙ ⁊ ꝯſiderati nē ⁊ amorē ſenſibiliū derelinqt ⁊ ꝯte tionē oīm intelligibiliū ⁊ purꝰ ꝯſurg ctus ſine admixtiōe ītellectꝰ in illuꝫ quē i ſua tendētia cognoſcit qͥetatiuuꝫ de vt ip̄i intimiꝰ vniat̉. Et ꝑ iſtā diutur motuū anagogicoꝝ ꝯſurrectōem ma magꝭ affectus extēdit̉. ⁊ qͣi qͥbuſdā flām ſcintillis mens purgat̉ efficaciꝰ. ⁊ ab amo re carnaliū alibi reqͥem īueniēs. ſine carni murmuratiōe neceſſario ſequeſtrat̉ mi plus qͣꝫ antea. ⁊ exinde affectꝰ puris mo fit agilior. vt qͦtienſcūqꝫ vult ſine medit intellectꝰ p̄uij ardētiſſime moueat̉. V mo dicit cōſurge ignote. ⁊ poſt hͦ dic̄. ſu agerꝭ. qͣi diceret. ꝙ ī pͥncipio exercicij ꝯſur ctionū anagogicaꝝ affectꝰ apex cū diff tate ꝯſurgit. ſect ꝑ amorē exceſſiuū ipi ſe. ⁊ ꝑ efficaciorē purgatōem qͣi ſine diſ tate ad libitū ꝯſurgit. ⁊ motuū agilitate rabilit̓ leuigat̉. vt licet in ip̄o motu anag co natura ⁊ amor ꝑiter ꝯcurrāt. tn̄ effi iā remotꝭ impedimētꝭ ⁊ exinde maiori im ſione deſuꝑ adueniente. multo plꝰ ardora morꝭ qͣꝫ vigor affectꝰ natural̓ facilitatē ⁊ ab litatē motuū incōparabilit̓ oꝑet̉. ⁊ hoc eſt q dicebat̉. cūcta auferēs ⁊c̄. vbi duo maxime q̄ oportet derelinqͥ tangunt̉. ſcꝫ ome irrete tibile ⁊ oē abſolutū. quoꝝ pͥmū reſpicit ane ctum. qꝛ in quocūqꝫ afficit̉ creato illi nece ſitate cōiungit̉. ⁊ ꝑ ꝯſequēs irretitur. ⁊ tuūc Fo. CXCI ninus agilis ad cōſurrectionē diuīoꝝ effi citur. ſed nō tm̄ irretentibile ſed om̄e abſo lutū dr̄ Abſolutū dr̄ omne quod ſua ꝓpria forma cognoſcit̉ hn̄s eſſe diſtinctū. cuiꝰ om nē ſpeculationē vl̓ cōtemplationē amoueri neceſſe eſt. qꝛ ſic̄ om̄e irretētibile īmūdū red iffectū dū in creatura ſeip̄a viliori dele affectꝰ. ita ꝑ ſcd̓m īmūdus efficit̉ intel lectus.i. tenebroſus. qꝛ dū tm̄ hūana ſcien tia ſpeculatiua replet̉. in cōparatōe illius ſa piētie q̄ eſt ꝑ ſuꝑſplendētes diuīos radios qͣi quadā obtenebrāte caligine obfuſcatur. Sed ⁊ illud verbū vltimū nō tm̄ de agilio ri ꝯſurrectōe eſt. ſed ⁊ de cognitōe ſuprema ip̄iꝰ intelligētie. qꝛ ẜm ſapīam btī Dionyſij illa ſola vera eſt cognitio de dīnis q̄ experi mētali noticia ſurſū actiue ꝯſurrectōis re uit̉. Un̄ diuīa miſeratiōe ẜm ꝙ cōpetit genti hͦ accidit. vt qn̄ mens ꝑ multorū poꝝ curricula aſpirauit. vt ſuū dilectū niꝰ ſibi cōiuncta ardētiori vincl̓o amo ris ꝯſtringeret ad modicū ꝓut capax eſt ꝓ ut fit in raptu viſio beata cōcedit̉. maxīe cū ab irretentibili ⁊ abſoluto ſit mūda. ⁊ erigi tur tūc ad diuīaꝝ tenebrarū radiuꝫ.ſ. lumē diuīe incōprehenſibilitatꝭ q̄ ibi vocat̉ tene bra ẜm ꝙ in epl̓a dr̄ ad Thy. ſic. Diuīa cali go lumen eſt inacceſſibile in qͣ habitare deꝰ dr̄. ⁊ īuiſibil̓ quidē exiſtēs ꝓpter excedenteꝫ claritatē ⁊c̄. Un̄ ſapīa illa eſt in mente ante cognitōem. ⁊ ſic diutiꝰ aſpirāti a dilecto dr̄ Amice aſcende ſuꝑiꝰ. Un̄ pͥmo dr̄. cōſurge ⁊ibi ſurſum agerꝭ. qꝛ in cōſurrectōe vnitiue ſapīe natura oꝑat̉ ⁊ gr̄a. in iſta aūt ſuprema oꝑatōe intelligētie ſola gr̄a eleuās īmedia niſſime oꝑat̉ qͣntū ad ip̄am eleuatōem raptꝰ ꝓut mens ſic in corꝑe erigit̉. vt a ſenſibꝰ cor porꝭ ſequeſtret̉. cū in iſta vltima intelligen tie eleuatiōē tā ītellectiua qͣꝫ affectīa potiſſi me officiū conſūmatū. nō ꝑ modū patiendi ſed agēdi actuū ſuoꝝ obtineāt. Poſtea dr̄. Uide aūt ne qͥs indoctorū iſta audiat. Et hoc qͥdem āmonet in fine pͥmi de dīnis no minibꝰ. ſic ſcribēs ad thy. loquēs de cogni tione ꝑ amorē preuiū. d. Apponamꝰ in ſctīs ſctā. ẜm dīnā traditōeꝫ collocātes. ⁊ ip̄a ab indoctoꝝ vſibꝰ ⁊ deriſionibꝰ auferētes ma gis ip̄os illos ſi talit̓ ſunt. tales qͥdeꝫ homi nes ab impugnatōe dei ī hoc liberātes ⁊c̄. Hoc idē ſepiſſime āmonet in alijs librꝭ ſu is. Et hec eſt rō quā ip̄e aſſignat ſtatim po ſſea qꝛ putāt ea q̄ ẜm ip̄os eſt cognitōne co gnoſcere eū qͥ ponit tenebras latibulū ſuū. qꝛ nō pn̄t deū app̄hendere niſi ſub rōne bo ni vl̓ veri vl̓ dulcꝭ. ⁊ ſic de alijs. Et iſta ſapīa anagogica eſt quedā theorica ꝑ ſe diſtincta ⁊ diuerſa ab om̄ī ſpeculatiua ſapīa. q̄ omnē rōnis app̄henſionē trāſcendit. Et qꝛ mul ti ſapiētes ⁊ doctores hoc videre nō p̄ualēt. hanc ſummā ſapīam irridēt. ⁊ in hoc ꝑ ꝯſe quēs deū altiſſimū collatorē huiꝰ ſapīe im pugnāt. Iō cū beato Dionyſio ſed qd̓ ma gis cū dn̄o ieſu xp̄o rogo illū qͥcūqꝫ hoc ſcri ptū inſpexerit ne indoctꝭ huiꝰ mūdi docto ribꝰ ph̓is carnalē vitā ducentibꝰ vllatenus manifeſtet. niſi hac via puerili velint inciꝑe ſcꝫ purgatiua via. ⁊ citiꝰ qͣꝫ aliqͥs eſſet non tm̄ in aliqua liberaliū artiuꝫ. ſed ī arte me chanica induſtriꝰ oꝑator. in ſeip̄is ſola diui na īmiſſione gradatim aſcēdentes oīa que dicta ſunt multo meliꝰ ⁊ multo iocūdꝰ ex perimētali noticia veraciſſima approbabūt Sed hec ſcribere volui ad hͦ ꝙ minꝰ exꝑti in iſta ſapīa corroborato itinere ſemitas di rigant ſcientes ꝙ citiſſime īuenit̉ ꝙ ſi in pͥn cipio purgatōis vl̓ extatice ꝯſurrectōis dif ficultas mirabil̓ ſentiat̉. tn̄ in paucꝭ vexati citiſſime ī multꝭ bene diſponent̉. ita vt expe rimēto videāt om̄e qd̓ oculus nō vidit nec auris audiuit. nec in cor hoīs aſcēdit. hͦ etiā in pn̄ti videre pn̄t qͥ ip̄i ꝑ dilectionē huiꝰ ſu preme ſapīe inherebūt. vt iā mēs dicat. Te neo eum nec dimittā. ſed licꝫ ab indoctꝭ qͣſi ſtulta hec ſapīa videat̉ ſubdit̉ theorica. vbi ꝑ rōnes ⁊ argumēta ꝓcedit̉. vt quō mēs cō ſurgere valeat. quō remouēda obſtacula. qͣ vnitiōe media. ⁊ multa alia q̄ ad hͦ ꝑtinēt ad ꝯfutatōem hūane ph̓ie. Sed ⁊ ne aſcenſus tante ſapīe videat̉ irrōnabil̓ argumētꝭ tam naturalibꝰ qͣꝫ theoloycis qͣꝫ anagogicꝭ ſum ptis a rōnibꝰ et̓nis euidentiꝰ diſputat̉. Et ideo ſapīa Dionyſij difficillima videt̉. quia modꝰ ꝓcedēdi ſuꝑ oēm rōnem exiſtit. ⁊ ſola ſpūſſctī influitōe ꝑcipit̉ maxīe de dīnis no minibꝰ. vbi dr̄ ꝙ nō aſſeuerat̉ hec doctrina in ꝑſuaſionibꝰ hūane ſapīe ꝟbis. ſꝫ ī demon ſtratiōe a ſpūſctō more ꝟtutꝭ in ſup̄mo api ce ẜm quā ineffabilibꝰ ⁊ ignotꝭ ineffabiliter ⁊ ignote cōiungit̉ ⁊c̄. Qn̄ ergo ſpūſſcūs mo uet apicē affectiue. ẜm Psͣ. tange montes ⁊ fumigant. tunc tota ꝓfunditas ſapīe Dio nyſij vbi intellectū accedit. ſuꝑ omnē diſci pline alteriꝰ leuitatē certiſſima ⁊ leuiſſima cōprobat̉. Et ideo amātiſſima. quia ſine oī E. E 3 Miſtica theologia dubitatione ⁊ opīone ꝓcedit. ⁊ ideo qꝛ pri mo oportet cognoſcere practicaꝫ qͣꝫ theo ricā vt illa leuiſſima cognoſcat̉. iō theorica oꝑatiuā conſequit̉. Pax ergo omībꝰ amato ribꝰ vere ſapīe ⁊ diuīe bonitatis influentia Queſtio. concedat̉. Amen. D manifeſtationē illoꝝ occultoruꝫ ⁊ myſticoꝝ que dicta ſunt ſuꝑ veri tate querit̉ difficilis queſtio. in qua cuilibet intelligēti veritas huiꝰ ſapiētie ma nifeſtius illuceſcit. Querit̉ igit̉ vtrum ſcꝫ anīa ẜm ſuū affectū poſſit aſpirando vel de ſiderādo moueri in deū ſine aliqͣ cogitatōe intellectus p̄uia vel cōcomitante. Uidet̉ ꝙ ſemꝑ ſit neceſſariū p̄cogitare anteqͣꝫ ꝑ extē ſionē amoris affectꝰ moueat̉ in deū. Primo auctoritatibꝰ ſic. qꝛ dicit̉ in Psͣ. In medita tione mea exardeſcit ignis. ergo pͥmo opor tet ꝙ mens p̄meditet̉ cogitando anteqͣꝫ in ip̄m dilectū igne amoris cōſurgendo ꝑ af fectionē. affectꝰ interiꝰ inardeſcat. Itē Au guſtinꝰ. Inuiſa poſſumꝰ diligere. incogni ta aut nequaqͣꝫ. ergo pͥmo oportet rōcinan do vl̓ intellectual̓r cogitādo cognoſcere an teqͣꝫ affectu amoris aliqd̓ diligat̉. cogitatio igit̉ affectionē amoris neceſſario precedit. Hoc ideꝫ ꝓbat̉ rōnibꝰ. ⁊ pͥmo rōne ſum pta in diuinis ſic. Anīa em̄ in deū quē dili git ꝑ amoris deſideriuꝫ actualit̓ ſe extēdēs vocat̉ deifica vel deificata in.vij. de diuinis nomībꝰ. nā ẜm ꝙ poſſibile eſt creature ꝑ ex tenſionē amorꝭ trinitati ſuꝑexcellentiſſime ꝯformat̉. Sed in trinitate ita eſt. ꝙ ẜm or dinem nature pͥmo eſt pater qͥ eſt ſūma po tentia. ſcd̓o filiꝰ qui eſt pr̄is noticia vl̓ ſūma ſapīa. tercio eſt ſpūſſctūs qͥ eſt verꝰ amor. gͦ ſic erit in anīa que ꝑ extenſionē amoris ẜm modū ſue paruitatis vt poſſibile eſt trinita tem beatiſſimā nitit̉ imitari. ꝙ pͥmo ibi erit de ip̄o ad quē tendit aliqͣ cogitādo vl̓ intel ligendo noticia anteqͣꝫ amorꝭ deſiderio in ip̄m poſſit aſpirādo ꝯſurgere. gͦ cogitando cognoſcere ſemꝑ p̄cedit affectionē amoris. Itē ẜm ꝙ dicit beatꝰ Dionyſiꝰ. ecc̄ia mi litans imitat̉ ẜm ꝙ poſſibile eſt eccl̓iam tri umphantē. ergo ania fidel̓ volens ꝑ amorē ꝯſurgere gradatim. ẜm ꝙ eſt in ordinibꝰ an geloꝝ ꝯſurgit. ⁊ maxime mētes amantiū vl time hierarchie ꝯparant̉. in qͣ ſūt tres ordi nes. ſcꝫ throni cherubin ⁊ ſeraphin. Igitur neceſſariū eſt in anīa ꝯſurgere actualit̓ vo lente. ꝙ tres ꝓprietates vl̓ officia iſtorū triū ordinū imitet̉. Primo ꝙ ſit thronꝰ. i. x cc ra ſcꝫ mūdanos honores. carnales affe ones. terrenas deliciaſ. vt ſolus deꝰ iā ſed p̄parata in ip̄a reſideat penitꝰ derelinqu Scd̓o ꝙ ſit cherubin qd̓ intelligit̉ ple tudo ſcīe. ⁊ hoc fit mediāte lumine diuin īmiſſo. qͦ mediante mens ſupͣ intellectuali cogitādo ẜm humanā intelligentiā diuin cognoſcit ⁊ celeſtia apprehendit. Poſte oportet ꝙ ſit feraphin. qͥ eſt orco ſup̄mu ꝙ in illū quē iā mens cherubica cognoui poſtea affectꝰ ip̄m ſolū deſiderādo non ud. ꝑ affectōes flāmigeras inardeſcat. ⁊ eſt ſeraphin qͥ interp̄tat̉ ardens. Cū eī cho rubin. cui appropriat̉ cogitantꝭ cognitio or dīate p̄cedit ſeraphin qͥ interp̄tat̉ ardor a moris. igit̉ ſic erit in aīa que hͦ triplex offio um angelicū nitit̉ imitari ꝙ ꝑ cogitationeꝫ cognoſcere p̄cedit actualiter ardere. vt ſi cogitatōe p̄uia nullatenꝰ ꝯſurgat amor fectio. Itē anīa ꝑ amorē cōſurgens niti illis beatꝭ mentibꝰ ſctōrū qͥ contēplant̉ d facie ad faciē ꝯformari. ſed illis illic pͥn videre qͣꝫ amore inherere. qꝛ niſi illā in bilē plenitudinē intelligēdo cognoſceremt. nullatenꝰ ip̄i ignitis affectōibꝰ in qͣrū t ctatione btītudo cōplet̉ inauertibilit̓ rerent. iō niſi nobis pͥus eſſet cogitat cognitio qͣꝫ affectio amorꝭ iā nō cōforn mur mentibꝰ ſctōrū in gl̓ia. qꝛ ſic viden uinā pulchritudinē vt in ip̄a ꝑ amoreꝫ ſui omnē intelligentiā interiꝰ affectōnibꝰ dele ctent̉. in his ergo intelligere p̄cedit a Iteꝫ ẜm ꝙ aīa in ſuis potētijs ord ſic eodē mō naturalit̓ ordinate vid̓r mo ri. ſed ego video ꝙ a ſua pͥmordiali cre anīa tres hꝫ potētias naturalit̓ diſtine ſcꝫ memoriā, intelligentiā ⁊ voluntatē. E moria nihil aliud eſt in nob̓ qͣꝫ intētio d̓ ne ſil̓itudinis. Intelligētia eſt in nob̓ illi mediāte qͦ naturalit̓ nō inueſtigādo necī tiocinādo q̄libet anīa ſuū creatorē cogno ſcit. Volūtas eſt illa potētia ꝑ quā aīa ſunꝫ creatorē diligit ⁊ in ip̄m naturalit̓ tēdit. ⁊ e. iſto vltimo eſt rō qͣre affectꝰ humanꝰ nō po teſt ſatiari ad plenū t̓renis diuitijs. delicijs ⁊ honoribꝰ. cū in ſolū deū tēdat. vt in ip̄o fi naliter cōquieſcat. Cū igit̉ potētie intellige tie in qͣ eſt cogitatio vl̓ cognitio p̄cedit po tentiā voluntatꝭ naturalit̓. in qͣ eſt ardor vi amoris affectio. igit̉ motꝰ intelligētie. qui e cogitare p̄cedit motū voluntatꝭ qͥ ē amara Fo. CXCII nullꝰ igit̉ intellectꝰ ſine cogitatōe p̄uia po terit amorꝭ affectiōe ꝯſurgere qͣntūcūqꝫ ig nitis affectōibꝰ vt diuinitꝰ eleuet̉. Iteꝫ hͦ idem videt̉ in app̄henſiua ⁊ ī motiua ſenſi bili. Nā pͥmo neceſſariū ē. vt illd̓ ad qd̓ ima ginarie diligēdū moueor. ꝙ illud antea ſen ſibilit̓ p̄cognoſcā. ante igit̉ oportet me cōp̄ hendere oculo exteriori vl̓ alio ſenſu aliqd̓ de ectabile qͣꝫ in ip̄o delecter vt illud hn̄dū deſiderem. Igit̉ ſic erit in cognitiua ⁊ moti ua rōne ſuꝑioꝝ ꝙ deū ſiue aliqd̓ aliud dele ctabile anteriꝰ cogitē. qͣꝫ ad ip̄m poſſim in riꝰ affectōibꝰ aſpirare. vl̓ in ip̄o aliqͣtenus ctari. gͦ p̄cogitare ſꝑ p̄cedit amore cō gere. Itē ẜm ꝙ dic̄ beatꝰ Dionyſiꝰ in pͥncipio myſtice theologie in ꝯſurrectōe a moris oportet oēm intellectū derelinque re ⁊ cogitatōeꝫ de creaturꝭ ſenſibilibꝰ. ⁊ etiā tam de deo qͣꝫ de angel̓. ſed illud ponere vi tſtultiſſimū. qͥd em̄ faciat animꝰ ſi nō po it cogitare de deo vl̓ trinitate vl̓ angelis Uidet̉ etiā tunc eſſe ī nube vl̓ in mari. qͣi cī ſemꝑ cognitio intellectꝰ ip̄ꝫ amorē dirigat. alit̓ em̄ ſapīa myſtica nō videt̉ ſapīa ſed ab uſio vl̓ ſtulticia. Itē om̄e illud qd̓ appre hendit̉. app̄hendit̉ ſub aliqͣ intentiōe entis ſcꝫ aut vt vnū. aut vt veꝝ. aut vt bonū. gͦ de us quoqͦmō app̄hendat̉. app̄hendet̉ ſub rō ne entis vt eſt ſūma vnitas. aut vt eſt ſūma veritas. aut etiā vt eſt ſūma bonitas. Cum igit̉ nullo iſtorū modoꝝ poſſit apprehendi ꝑ cogitationē. nā ſi app̄henderē vt vnū rteret me cogitare de vnitate. ſi vt verū eritate. ſi vt bonū de bonitate. igit̉ cum oris app̄henſio app̄hendat deū inqͣntū onū. oportet neceſſario ꝙ pͥus ibi ſit co itio p̄uia de ip̄a bonitate. qͣꝫ in ip̄aꝫ actu alit̓ ꝑ amoris affectiōeꝫ moueri. gͦ ⁊c̄. Cō tra. Uidet̉ ꝙ ſine cogitatōe p̄uia vl̓ cōcomi tante affectꝰ ꝑ amore diſpoſitꝰ libere moue atur in deū. ⁊ pͥmo auctoritate magni hie rarche dionyſij in pͥn. myſtice theologie di centꝭ ad Thy. ſic. Tū aūt amice thymotee. circa myſticas viſiōes forti cōtritōe ſenſus derelinque. ⁊ intellectuales oꝑatōes ⁊ om nia ſenſibilia ⁊ intelligibilia ⁊ omīa exiſten tia ⁊ nō exiſtentia. ⁊ ſicut poſſibile eſt igno ſe conſurge ad eius vnitionem que eſt ſu per omnem ſubſtantiā ⁊ cognitōeꝫ ⁊c̄. Cū igit̉ ẜm hͦ in ꝯſurrectōe amorꝭ myſtica opor let derelinquere oēm intellectualē oꝑatōeꝫ vlcognitōem. ⁊ ſolū ẜm vnitōem amorꝭ affectuoſi ꝯſurgere. qͣ eſt ſuꝑ oēm intellectuꝫ ⁊ cognitōem. Igit̉ ſine cogitatōe p̄uia vere amans amoris affectōe cōſurgit. In tercia tranſlatiōe Dionyſij dr̄ in myſtica theolo gia ꝑ vnitōem dilectōis q̄ eſt affectiua vere cognitōis. vnit̉ deo ītellectualit̓ ignota co gnitione multo nobiliori qͣꝫ ſit cogitatio in tellectual̓. ⁊ in eo ꝙ cogitatōem intellectua lē derelinquit ſuꝑ intellectū ⁊ mentē deū co gnoſcit ⁊c̄. Cū igit̉ vt ibidē dr̄ d̓us nō poſ ſit cognoſci ꝑ intellectualē cogitatōem. co gnoſcit̉ veriſſime ꝑ tactū amoris. igit̉ vt pla ne dr̄ neceſſe eſt oēm intellectuꝫ derelinq̄re ⁊ ſolū ꝑ amoris affectū ī deū ꝯſurgere. Itē dr̄ in. vij. de dīnis nomībꝰ. oportet aūt vide re nr̄am mentē hr̄e ꝟtutē ad intelligendū ꝑ quā intelligēda inſpicit. vnitōem aūt exce dentē naturā mentꝭ ꝑ quā cōiungit̉ ad ea q̄ ſunt ſupͣ ip̄am. ẜm hanc igit̉ dīna oportet ī telligere non ẜm nos ſed nos totos. totos ip̄is ſtatutos. ⁊ totos deificos ⁊c̄. Igit̉ licꝫ in humanis pͥmo oportet ītelligere qͣꝫ affici in vera tamē ⁊ exꝑimētali cognitōe diuīoꝝ oportet pͥmū ſentire ꝑ amore qͣꝫ ip̄m deū qͥ ſentit̉ intelligēdo cogitare. gͦ oportet cōſur gere ꝑ amorē vt ex iſto ſtatu cognitōis ī ip̄a mente vera cognitio relinquat̉. nā illud ſcꝫ de diuinis qd̓ exꝑimētalit̓ ſentit affectꝰ. ve re etiā intelligit intellectꝰ. Itē in eodē ca pitulo dr̄ de myſtica ſapīa ſic. Hanc igit̉ ir rōnabilē ſtultā ⁊ amenteꝫ ſapīam excedent̉ laudantes dicimꝰ ꝙ eſt oīs mentꝭ ⁊ rōnis ⁊ omīs ſapīe ⁊ prudētie cauſa. ⁊ ī ip̄a eſt om ne cōſiliū. ⁊ ab ip̄a omīs cognitio ⁊ pruden tia. ⁊ ī ip̄a theſauri ſapīe ⁊ ſcīe abſcōditi ⁊c̄. Cū igit̉ ip̄am irrōnabilē vocet. nō gͦ per rō num īueſtigatōeꝫ ꝓcedit. ⁊ cū ip̄am ſtultam appellet. nō ꝓcedit ſic̄ alia ſcolaſtica ſciētia. Nā ordinate ꝓcedēdo pͥmo ꝯgͦſcimꝰ om̄e il lud qd̓ diligimꝰ. ſi gͦ miſtica theologia pͥmo rōnes cogitādo vl̓ meditādo ꝓcederet ſi cut videmꝰ in alijs nō ſtulta a btō dionyſio vocaret̉ nec amens.i. ſine mēte. nā ſine om̄i mentali cogitatōe vl̓ meditatōe affectꝰ amo ris accendit̉. igit̉ ex affectu amorꝭ relinquit̉ in mente cognitio nō ecōuerſo ⁊c̄. Itē Psͣ. Guſtate ⁊ vidēte ⁊c̄. Cū igit̉ guſtare affectū reſpiciat amorꝭ. videre aut intellectꝰ cogita tionē vl̓ meditatōem. gͦ pͥmo oꝫ motu amo ris ꝯſurgere qͣꝫ occultiſſimū deū ītellectua lit̓ cogitādo cognoſcere. nā hec ē regula ge neral̓ in myſtica theologia ꝙ primo oꝫ hr̄e EE 4 Miſtica theologia practicā qͣꝫ theoricā.i. vſum exercicij ī corde qͣꝫ ip̄iꝰ rei vl̓ eoꝝ q̄ dicunt̉ hr̄e noticiam. Itē illud idē apꝑet autoritate cōmētatorꝭ Uercellenẜ ſuꝑ myſticā theologiā dicentꝭ. Iſtud ſapīe negociū ſenſus imaginatōis. rōnis. intellectꝰ. tā practici qͣꝫ theorici vſus ⁊ officia ſuſpēdit. ⁊ excludit oēm ītellectuꝫ ⁊ om̄e ītelligibile ⁊ ens ⁊ vnū ⁊ verū. ⁊ trāſcē dit ſpeculū ⁊ enigma. ⁊ ip̄i dīno ſpūi apiceꝫ affectōnis pͥncipal̓ dīna dignatōne vnit ⁊c̄ Igit̉ nō reqͥrit̉ in myſtica affectōe aliqͣ cogi tatio vl̓ cognitio ītellectꝰ Itē hͦ idē ꝓbat̉ ꝑ rōnē in dinis ſumptā. qꝛ mens rōne ꝑfici tur ẜm ꝙ gradatim aſcēdēdo ordīate ad di uina ꝯſurgit. ſed ego video ꝙ ī ip̄a diuītate ſunt tres ꝑſone.ſ. pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſctūs. pr̄ ē ſumma potētia. filius ſumma ſapiētia. ſpi rituſſanctꝰ amor cōnectēs. ſꝫ ſpūſſctūs qͥ ē verꝰ amor ẜm naturā ⁊ etiā ẜm nr̄am ītelli gentiā. nō ẜm tp̄s eſt vltīa ꝑſona ī dīniſ. Nā pͥmo eſt ītelligere pr̄em generātē. ſcd̓o filiū genitū. tercio ſpmſctm̄ ꝓcedētē ab vtroqꝫ. vltimꝰ gͦ ⁊ nobis ꝓpinqͥor eſt ſpūſſctūs. cū ē anīa gradatim aſcēdendo ordinate ꝓficiat oportet ꝙ hēat pͥmo amorē qͥ appropriatur ſpūiſctō(qꝛ ſpūſſctūs nob̓ eſt affinior) an teqͣꝫ habeat intelligētiā cogitādo. vl̓ etiā ſa pientiā q̄ appropriat̉ filio. amoris igit̉ affe ctio p̄cedit cogͦſcere. ⁊ nō ecōuerſo. Item aīa ẜm ꝙ a deo fonte totiꝰ btītudinis reci pit influentiā ad inſtar eccl̓ie triūphantꝭ ꝑ ficitur. ſꝫ ꝯſtat ẜm Diony. ꝙ ordo ſeraphin qͥ interp̄tat̉ ardens pͥmo vberiꝰ ⁊ ꝑfectiꝰ re cipit influentiā a deo qͣꝫ ordo cherubin qͥ in terp̄tat̉ plenitudo ſcīe. gͦ affectꝰ ꝑ ardorē a moris qͥ rn̄det ſeraphin pͥmo ⁊ pͥncipaliter afficit̉ ⁊ mouet̉ in deū qͣꝫ intellectꝰ illud qd̓ affectus deſiderat cogitādo ītelligit. qd̓ in telligere rn̄det cherubin. gͦ pͥmo affectꝰ mo uetur ī deū ſine cogitatōe p̄uia intellectꝰ ſꝫ potius ip̄m ſeqͥtur. Itē ſpūs rōnalis re cipit a deo influentiā prīo ⁊ pͥncipalit̓ inqͣn tū ip̄i eſt affinior. ſꝫ affectꝰ maxīe ꝑ amoreꝫ diſpoſitꝰ eſt ſup̄mꝰ in rōnali ſpū. ⁊ ꝑ ꝯſeq̄ns ſpūi increato ꝓpinquior. igit̉ tangit̉ apex af fectus a deo ꝑ īmiſſioneꝫ igni amorꝭ in ſpū tanqͣꝫ deo ꝓpinqͥor an̄qͣꝫ habeat ip̄m app̄hē dere intellectꝰ qͥ eſt potētia. multo plꝰ affe ctu a creatore ſup̄mo diſtātior. igit̉ ſꝑ moue tur pͥmo affectꝰ in deū qͣꝫ intellectꝰ cogitan do intelligat. Itē cū deꝰ qͣi gradibꝰ infi nitis diſtet a qͣlibet creatura ad hoc ꝙ ip̄e ī iſta miſeria aliquātū cognoſcat̉. oꝫ aīam ſic appropinqͣre eideꝫ vt quoqͦmodo attinga ab ip̄a. cū gͦ ſolus amor faciat aīam appro pinquare ad deū ꝑ ſui extenſionē. igit̉ in tū mens amat attentiꝰ intātū fonti lun appropinquat. ⁊ per cōſequens inquantuꝫ ꝓpinqͥor ē fontilūis ꝑ amorē. ītātū plꝰ ītelle ctꝰ illumīat̉ ab eo ꝑ cognitiōeꝫ pͥmo igit̉ dīnis ē ardēdo amare qͣꝫ intelligendo co gnoſcere. Hic ſoluunt̉ argumenta. Olutio. Dicendū ẜm beatū ꝑ nyſiū in pͥncipio myſtice theolo ſapīa iſta dr̄ ſolū xp̄ianoꝝ. Unde fi dei cognitionē ſupponit ⁊ caritatꝭ fūdame tū. Un̄ nullus mortal̓ qͣntūcūqꝫ ſit ph̓s vo ſciens hanc ſapīaꝫ q̄ eſt ī ſup̄mo affectu mē tis hūane facultatē trāſcendens nec potuit nec poterit app̄hēdere rōnū īueſtigatōe vl̓ intelligētie exercicio ſꝫ ſolis filijs a ſolo p tre et̓no ꝯſolationē expectātibꝰ. pr̄no etian affectu miſericordit̉ reſerat̉. ⁊ iō myſtica. io eſt clauſa vl̓ occulta dr̄. qꝛ a paucꝭ cogn Un̄ notādū ꝙ duplex ē modꝰ app̄l di ẜm duplicē naturalē potentiaꝫ ꝑtin di. ⁊ hͨ eſt potētia intellectꝰ. ⁊ potētiā amādi q̄ affectꝰ dr̄. qͥbus deū app̄hendit qͥ ē ſūma veritas ⁊ fūma bonitas. Un̄ intellectu ap prehendimꝰ veritatē. affectu attingimꝰ bo nitatē. Scd̓m hec duo ē dupᵗ ex via excel lentie. Una q̄ dr̄ ꝯtēplatio. ⁊ hͦ figurat̉ ꝑ ra chelem q̄ dr̄ venuſta aſpectu. qn̄ mens.ſ. lu mine deſuꝑ infuſo dīnitꝰ hꝫ meditādo l̓ co gitādo ſolū celeſtia ꝯtēplari Alia ē ī affectu ⁊ hͦ dr̄ ardor amorꝭ. qn̄.ſ. igne ſpūſſctī deſu miſſo aīa flāmigerꝭ affectōibꝰ ad ſolū deu aſpirās ip̄m ſolū deſiderat. vt ſibi ꝑſtrici rē amorē intimiꝰ vniat̉. ⁊ hͦ dr̄ optia pori marie q̄ ardebat deſiderio. vt dr̄ in Ioẜ Un̄ ſic̄ nouū teſtamētū p̄ſtātꝰ eſt veteri. via amorꝭ ſiue ꝑfectōis q̄ eſt ī ardore amē q̄ eſt deſignata ꝑ mariā ē nobilior oī medi tatiōe vl̓ ꝯtētōe ītellectuali q̄ deſignat̉ ꝑ ra chelē. Sꝫ notādū ꝙ ad hͦ ꝙ ꝟitas effica ciꝰ videat̉ ꝙ duplex ē ꝯtēplatio in ītellectu. Sil̓r ⁊ ardor amorꝭ dupl̓r acqͥrit̉ ī affe q̄dā em̄ ē meditatio l̓ ꝯtēplatio ab īferi bꝰ ad ſuꝑiora. q̄dā ecōuerſo.ſ. defcēdens. ſuꝑioribꝰ ad īferiora. De pͥma det̓miat Ri chardꝰ de ſcō victo. ī archa myſtica. on̄des ꝑ qͣdragītaduas meditatōes l̓ ꝯſideratōes in creaturꝭ quō mens lumīe ītelligētie dees Fo. CXCIII rata ad cognitōem ſūmi creatoris dꝫ attin gere. ⁊ ſic̄ iſraeliticꝰ ppl̓s ꝑuenit ab egypto ꝑ ꝗdragiutaduas māſiōes ad t̓rā ꝓmiſſiōis. ſic aīa fidel̓ ꝑ illas qͣdragintaduas ꝯſidera tiōes in ſex gͣdibꝰ ordīatas vſqꝫ ad cogniti oneꝫ ſūme ꝟitatꝭ attingit oī rōnali ſpūi ad optatā. Alia ꝟo ꝯtēplatio ē ecōuerſo ꝓce dens. nā mēs lumīe deſuꝑ īmiſſo ẜm regu las ꝟitatꝭ ⁊ rōnes et̓nas qͣs ẜm dīnas illu mīatōes in ſeip̄a ꝑcipit meditādo de īferio ribꝰ creaturꝭ iudicat. ⁊ ẜm ꝙ āpliori lumīe aīa deſuꝑ irradiādo infundit̉. ſic intāto īfal libiliꝰ ẜm illas cās ⁊ rōes q̄ ſunt idē qd̓ deꝰ īs creatura exēplata ⁊ ideata pͥmordia juit ꝟitatē in creaturꝭ ⁊ in oībꝰ affectibꝰ multo meliꝰ qͣꝫ rōcinando animꝰ ꝑſcrutat̉. n̄ intelligēdū ē qͥn iſta ꝯtēplatio in affe net̓mīet̉. alit̓ nll̓a eēt. de iſtis vero nihil n̄s. Multo eī excellētior ⁊ ml̓to amabi ⁊ ad obtinēdū facilior ē ardor amoris. ad iſtū ardorē amoris ē duplex modꝰ īgēdi. vnꝰ ſcolaſticꝰ ⁊ cōis. aliꝰ myſticꝰ ⁊ tꝰ. Primꝰ em̄ ē ꝑ modū inqͥſitōis ⁊ ele uatiōis. ⁊ incipit̉ ab inferioribꝰ vſqꝫ ad ſū mū ꝑ exerciciū diuturniꝰ aſcēdēdo Uer bi gra. modꝰ em̄ amādi deū ꝑ meditationē p̄uiā iſte eſt. Primo em̄ fidel̓ diſcipulꝰ ſen cteriori ſiue oculo ꝯſpicit creaturas ex ores. deinde etiā aliqͣntulum aſcēdēdo d̓ iā ꝑcepit oculo exteriori ī imaginatōe re oſitu ꝯſeruat. deinde magꝭ eleuādo rōci ndo ⁊ ꝯferēdo vna cā creatrix oīm neceſ rio inuenit̉. ⁊ ſic ꝑuenerūt ph̓i ad cogniti onē dei. Nā ip̄i vidētes tantā creaturarum magnitudinē tā decorā ordinatōem. tantā litatē earūdē ꝑ hͦ ip̄i ⁊ qͥlibet aliꝰ vnū cre orē potentiſſimū. ſapientiſſimū. optimuꝫ libilit̓ cognouerūt. ⁊ hͦ ꝑ potētiam aīe vrē ſenſu exteriori ⁊ imaginatōe que rō ncupat̉. Deinde ex iſta ꝯſideratōe crea turarū qͥdam habitꝰ ꝑ p̄dicta in intellectu relinquit̉. vbi pͥmordiale fundamētū crea turarū relinquit̉ ⁊ eſſe nō tm̄ ꝑ ꝯſpectioneꝫ creaturarū. ſed ꝑ irradiationē ⁊ illuminati one īmiſſam qͦdāmodo mens a deo ad con templāda dīna p̄clariꝰ eleuat̉. ⁊ hͦ potentia vocat̉ ītellectiua ſiue intellectꝰ q̄ ſolū in me uitatōe pura ꝯſiſtit. Ultimo oīs medita tio vl̓ ꝯtēplatio ſine affectiōe amorꝭ ſubſe quēte parū ꝓdeſt aut nihil. Un̄ dic̄ Augꝰ. ꝙ licet ſꝑ volitādo cogitare ⁊ amādo inhe rere vt ſꝑ cognitio vl̓ meditatio p̄cedat affectionē amorꝭ. ſcd̓o etiaꝫ aīa fidel̓ ſine oībꝰ alijs creaturꝭ ꝑ ſolā cognitōnem īmiſſam a deo ī ip̄o afficit̉. Aliꝰ aūt modꝰ ꝯſurgēdi in deū ē ml̓to his oībꝰ nobilior. p̄dictꝭ etiaꝫ ad hn̄dū facilior. ⁊ hͦ eſt ſapīa vnitiua que ē in amorꝭ deſiderio ꝑ affectōes flāmigeras ſuꝑiꝰ aſpirādo. q̄ diffinit̉ a btō Diony. ī. vij de dīnis noībꝰ ſic. Sapīa ē diuiniſſima d̓i cognitio ꝑ ignorantiā cognita ẜm vnitionē ſuꝑ mentē qn̄ mens ab om̄ibꝰ alijs recedēs poſtea etiā ſeip̄am dimittēs vnita ē ſuper ſplendentibꝰ radijs inſcrutabili ⁊ ꝓfundo ſapīe illuminata. Un̄ in hac ſapīa ẜm ꝙ di citur ī pͥncipio myſtice theologie ſic ſenſus ⁊ ſenſibilia derelinq̄ ītelligibilia ⁊ nō ītelli gibilia ⁊c̄. Un̄ iſta ſapīa ſine oī īueſtigatiōe vl̓ meditatiōe p̄uia amantꝭ affectū ſurſum trahit. Un̄ non ibi oportet cogitare nec de creaturꝭ nec de angel̓ nec de trinitate. qͥa hͨ ſapīa n̄ ꝑ meditatōꝫ p̄uiā ſꝫ ꝑ affectꝰ deſide riū hꝫ aſpirādo ꝯſurgere Sꝫ notādū ꝙ iſta ſapīa alio mō ītelligit̉ in ꝓficientibꝰ. alit̓ in ꝑfectꝭ. Proficiētes em̄ neceſſe hn̄t ſe pur gare ꝑ viā q̄ dicta ē.ſ. ꝑ hūilitatē ⁊ ꝯtritōem ⁊ illuminatōnē ꝑ modū or̄onis. ⁊ poſtea a liquātulū cogitando ip̄i deo deſuꝑ inflam manti occurrere. nō tn̄ meditando de deo l̓ angelis. vt dictū eſt. ſed ꝯſurgēdo ẜm illaꝫ viam q̄ īmediate ſeqͥtur viā purgatiuā ī ex poſitione minori de pater nr̄. q̄ eſt or̄o ī ſpū ⁊ veritate. Sed poſtqͣꝫ affectꝰ ſe exercendo diuturnius vel cogitādo ẜm ꝙ ibi dr̄ dili gentiꝰ ſe erexerit. tūc dimittit̉ oīs cogitatio vl̓ meditatio ⁊ ſolū ꝑ amorꝭ deſideriuꝫ qͦti enſcunqꝫ vult vel de die vel de nocte. intus vel extra ad vnitionē ip̄iꝰ dilecti ſoluꝫ aſpi rans animꝰ ꝯſurgētis ſe erigit. ⁊ ibi amoris affectio p̄cedit cogitationē. nā illud qd̓ ſen tit affectꝰ vere ītelligit ītellectꝰ. ⁊ ſic̄ dictuꝫ ē de ꝯtemplatiōe ꝙ duplex eſt. Una q̄ aſcen dit alia q̄ deſcēdit. ſic in affectōe amoris. nā ẜm viā ſcolaſticā q̄ dicta eſt aſcēdit̉ ab infe rioribꝰ creaturꝭ vſqꝫ ad affectū amorꝭ. in ſa pientia aūt myſtica cōtrariū eſt. nā ille verꝰ amor qͥ eſt ſpūſſctūs tercia ꝑſona ī dīnis et vltima reſpectu ordīs ꝑſonaꝝ nobis ē ꝓpin quior ⁊ pͥma in cōſurrectione affectiua ī de um. Un̄ ip̄e ſpūſſctūs ꝑ ignē amoris tāgit ⁊ inflāmat ſup̄mū affectiue apicem. ⁊ indici biliter ſine om̄i cogitatiōe vel rōnis diſcre tione ad ſe trahit. Un̄ ſic̄ lapis ſuo pondere trahitur ⁊ fert̉ naturaliter ad ſuū centrum E E 5 Miſtica theologia inferiꝰ. ſic apex affectꝰ ſuo pondere et dire ctione īmediate ⁊ ſine aliqͣ obliquatōe. abſ qꝫ om̄i p̄uia vl̓ cōcomitāte cogitatiōe ſurſū fert̉ in deū. Un̄ illa potētia que eſt affectꝰ ⁊ ſup̄mū in ſpū hoīs ſpūiſctō īmediate amo ris vinculo eſt vnibilis. Et hec potētia vt eſt ſup̄mū in ſpū qͣi ab omnibꝰ ignorat̉. niſi ab illis in qͥbus ab igne ſctīſpūs īmediate affectꝰ tangit̉ ⁊ mouet̉. Un̄ Dionyſiꝰ hanc virtutē vocat īmediate motā a ſpūſctō. ⁊ ẜm iſtā ꝓcedit tota ip̄a myſtica theologia. ⁊ dic̄ ſic. Eſt ⁊ nunc a nobis lex p̄diffinita. verita tem de deo docēs nos aſſeuerare nō in ꝑ ſuaſibilibꝰ humane ſapīe verbis. ſed in de monſtratiōe a ſpū more theoricaꝝ virtutū ẜm quā ineffabilit̓ ⁊ ignite. ineffabilit̓ ⁊ ig note cōiungimur ẜm meliorē nr̄e intellectu alis ꝟtutis ⁊ oꝑatōis vnionē ⁊c̄. Unde ẜm iſtā virtutē motā a ſpūſctō īmediate ē mul to maior de deo cognitio qͣꝫ ꝑ omnē intelle ctum vl̓ rōnē inueſtigādo. Un̄ pͥmū tangit̉ ſup̄mus apex affectꝰ ẜm quē mouet̉ ꝑ ardo rem in deū. ⁊ ex iſto ꝯtactu relinquit̉ in mē te veriſſima cognitio intellectꝰ. nā illud ſo lum qd̓ ſentit de diuinis veriſſime app̄hen dit intellectꝰ. vt dr̄ in fine principij myſtice theologie. ſic ꝑ vnitionē dilectōis que ē af fectiua vere cognitōis vnit̉ deo intellectua liter ignoto ⁊c̄. Ex qua etiā vnitiōe ingeniū ad inueſtigāda occulta mirabilit̓ clareſcit. ꝑ hanc etiā imaginaria ⁊ fantaſtica dirum punt̉. ꝑ hāc etiā ſenſuū exteriorū inordina tio qͣi quodā retinaculo interiori refrenat̉ vſqꝫ etiā ad carnis ſenſualitatē. corruptōeꝫ corpoꝝ peſtiferorū mortificando affectus ibi. ignite affectꝰ redundat. nā quāto mens plus aſpirādo erigit̉. tanto plus debilitat̉ ip̄ius carnis male inflāmantis corruptio. Per hoc ꝓ magna ꝑte ſcolaſtici ⁊ myſtici do ctoris diuerſitas ptꝫ. nā ẜm diuerſos intel lectus vtriuſqꝫ ꝓcedūt argumēta. Reſpōdet̉ ad rōnes prius factas. Unc rn̄dendū eſt ad rōnes priꝰ fa ctas. Ad pͥmū dicendū ꝙ illud. ī meditatōe mea exar. ignis ⁊c̄. intelli git̉ in ꝓficientibꝰ. nā qꝛ in talibꝰ nōdum ad huc ardor amorꝭ habūdat. ꝓpter hoc opor tet ꝙ aliquātulū affectꝰ meditādo ẜm illaꝫ viā que dicta eſt in expoſitōe minori dn̄ice or̄onis. nō aūt cogitādo de angelis. de ſuꝑ celeſtibꝰ. de deo vl̓ trinitate efficaciꝰ excitet̉. qd̓ tn̄ in tercio ſtatu in via vnitiui amorꝭ ꝑfecto iā exercitato cogitatio p̄uia dimittit. ſicut videmꝰ in pontibꝰ. ꝙ in pontꝭ edifica tione ligna lapidibꝰ ſupponunt̉. poſtea ian ꝯſtructo edificio muri lapidei firmitate ꝑfe cta cūcta ligna amouent̉. qꝛ ſine ip̄oꝝ obſe quio ſtructura muri lapidei pōt ꝑſtare īmo bilis. Sic etiā h̓ in ꝓficientibꝰ cogitatio p̄ dicto mō p̄mittit̉. deinde ſequit̉ affectio a moris. qua ꝑfectōe obtenta totiꝰ cogitatio nis vl̓ meditatōis p̄uie vl̓ cōcomitantꝭ ob ſequiū vt ſupͣ dictū eſt āmouet̉. Ad ſcd̓ dicendū ꝙ illud bene ꝯcedimꝰ. Inuiſa ꝑ ſumꝰ diligere. incognita nequaqͣꝫ. nā ſapi myſtica ſupponit cognitōem dei. Un̄ in cipio myſtice theologie vocat̉ ſapīa xp̄iar rū. Uel alit̓. qꝛ duplex eſt cognitio. vna p̄ce dit amoris affectū. In pͥmo em̄ affectu ve ꝓceſſu ẜm viā ſcolaſtica cōmunē. eſt ibi pri mo cognitio ꝑ creaturas de deo vl̓ ꝑ intell ctum anteqͣꝫ in ip̄o amoris affectio accēda tur. ⁊ ẜm hoc illud Auguſtini ītelligit̉. S in ꝓceſſu myſtico ẜm Oīonyſiū amoris ctus intellectꝰ cogitationē p̄cedit. vt dic eſt. ⁊ de vtraqꝫ loquit̉ ꝓph̓a dauid. Un̄d ad pͥmū dic̄. In meditatōe mea exar. ig De alia. Accedite ad eū ⁊ illumi.ſ. ꝑ co onē veritatis. ⁊ iſta cognitio eſt certior ma ⁊ infallibilior. ſic̄ multotiēs aliqͥd qua ſigna que vident̉ in ip̄o eſſe delec ad veſcendū cognoſcit̉. ex qͣ cognitiōe vt comedat̉ appetitꝰ videntꝭ qͣꝫ pluries deſcit. poſtea qn̄ illud guſtat̉ amplior ⁊ cer tior cognitio ex ipſo guſtu relinquit̉ qͣꝫ i eſſet q̄ ip̄m guſtū p̄ceſſerat. ſic ⁊ in his eo. modo intelligit̉. Ad terciū in diuinis ⁊c̄. dicendū. ꝙ veꝝ eſt ẜm modū cōem ⁊ ip̄a aīa actualit̓ cōſcendēte. ẜm aūt ꝓceſſum myſti cū cōtrariū eſt. ⁊ ſic ꝓcedit iſta obiectio alt rius partꝭ. qd̓ ptꝫ in ꝓceſſu ip̄oꝝ argumēto rū. Per hͦ patꝫ aliud de cherubin ⁊ ſera phin. veꝝ eſt qͣntū ab infimis ſuꝑiꝰ aſcēde do. ⁊ ſic cogitatio p̄cedit amorē. ſic̄ cheri p̄cedit ſeraphin. ꝯͣriū aūt eſt deſcēdēdo. nā pͥmo ⁊ pͥncipalit̓ recipit influentiā a deoſe raphin qͣꝫ cherubin. ⁊ ſic ſil̓r deſcendēdo p mo mouet̉ affectꝰ ꝑ amorē ī deū qͣꝫ illud qd̓ ſentit affectꝰ ꝑcipiat intellectꝰ. ⁊ ſic currit ſe cūda ꝑs ꝯͣrie ꝑtis. Ad qͥntū dicēdū ꝙ nō eſt ſil̓e de beatꝭ ⁊ viatoribꝰ. Naꝫ beati ip̄an claritatē lucis eterne vident facie ad facieꝫ abſqꝫ vlla āmixtiōe fantaſtica vl̓ corꝑis cor ruptione. ob tenebrante caligine. vl̓ medio Fo. CXCIIII contēplantes. ⁊ ideo eſt ibi ſūma ordinatio qꝛ nullū eſt ibi impedimentū. iō pͥmo natu raliter intellectꝰ diuinā pulchritudinē ap prehendit qͣꝫ in ip̄a affectꝰ vnione indiſſo lubili delectet̉. In viatoribꝰ licet amēt exi ſtentes in corꝑe. tamē ſicut dic̄ ph̓us intel lectus humanꝰ eſt fantaſie āmixtꝰ. iō omne intelligibile ⁊ maxīe ſummuꝫ intelligibile qd̓ eſt deꝰ ip̄e fantaſtice app̄hendit. ꝙ ſi etiā pamorē ⁊ illumīationē diuinitꝰ īmiſſaꝫ ab intellectu āmixtio fantaſtica ſeꝑaret̉. ſemꝑ tamē intellectꝰ qͣntūcunqꝫ celitꝰ illuminet̉. deū modo finito ⁊ limitato app̄hendit. qui tn̄ īmenſus ⁊ infinitꝰ eſt. et iō om̄is intelle ctualis cogitatio ſemꝑ eſt impura ⁊ īmūda Et ideo in pn̄ti ſi vera ſit cōſurrectio myſti ca iubet ip̄am Dionyſiꝰ ab amoris affectu lit̓ ſequeſtrari. ⁊ ꝑ ſolū ardoris amorē rgere. qꝛ ⁊ ſi totꝰ ſit deſiderabil̓ ſicut in canticꝭ dr̄. nō tamē totus cōp̄henſibil̓ nec ī pn̄ti nec in futuro. Et inqͣntū efficaciꝰ ī ip̄a cōſurrectōe om̄is intellectiua cognitio re ſcindit̉ intantū ardoris affectꝰ veluti liber ſupenatans citius qd̓ deſiderat app̄hēdit. Et hoc ſumme cauendū eſt vt nulla cogni tio intellectual̓ ſe amoris vnitiui cōſurrecti one admiſceat. Ad ſextū dicenduꝫ eſt. ꝙ ſolutū eſt ẜm duplicē modū conſurgendi ꝑ amorē vt dictuꝫ eſt. neqꝫ de trinitate neqꝫ d̓ angelis. Per illud idē ſoluit̉ ſeptimū Ad octauū dicendū eſt. ꝙ licet modꝰ cōſurgen di myſtice ſtultꝰ ⁊ irrōnabil̓ ignorātibꝰ hāc ſapiam videat̉. tamē ſapientiſſime ⁊ mira ꝓ lit ordinatiōe. nā ſolo pondere ⁊ diſcreti ſe amorꝭ affectꝰ verius ⁊ certiꝰ ⁊ infallibi lius in ip̄m quē diligit fert̉ qͣꝫ oculus corpo ralis aliqd̓ ſenſibile videat. vel intellectus poſſit de deo ꝑ cogitatōem aliquā app̄hen dere veritatē. Si querit̉. qͥd igit̉ cogita bo cū de deo cogitare nō debeā nec de an gelis dicendū ꝙ ſolū aſpirat ⁊ cogitabit. vn̄ ac tūc ſine aliqͣ cogitatōe de deo vl̓ de alijs ſi mens ẜm viā purgatiuā eſt aliqͣtenꝰ p̄pa rata ſi neſciret alia dicere niſi hͦ mō ꝯſurge re dicens ſic. O dn̄e qn̄ te diligā. qn̄ te con ſtringā. ſi hoc ſepiſſime frequentaret citiꝰ ſe ſciret exꝑimētalit̓ inflāmari qͣꝫ ſi de ſecretiſ ſimis celeſtibꝰ ⁊ et̓na generatiōe vl̓ ꝓceſſio ne milies cogitaret. Und̓ iſta eſt optima ſtulticia. de qͣ dicit beatꝰ Dionyſiꝰ ſic. Hāc ſgit ſtultā ⁊ irrōnabilē ⁊ amentē ſapīam ex tedent laudātes dicimꝰ. ꝙ oīs eſt mentis ⁊ rōnis ⁊ prudētie cā. ſic̄ dictū eſt ſuꝑiꝰ in op ponēdo. Ad nonū dicēdū. ꝙ deꝰ ẜm ꝯſur rectionē illiꝰ ſapīe app̄hendit̉ ꝑ modū entꝭ. nec vt vnū. nec vt verū. nec vt bonū. Sꝫ qn̄ iſta vis anīe ſup̄ma q̄ eſt apex affectꝰ tangit̉ ab igne amorꝭ illo motu ⁊ tactu ſcintillat aſ fectus aſpirādo in deuꝫ. iō beatꝰ Dionyſiꝰ iſtos doctores ſcolaſticos ⁊ ſpeculatīos cō futat. qꝛ omīa ſe ſcire exiſtimat. cū tn̄ de ve ra ſapīa qͣ mens ad deū trahit̉ parū aut ni hil niſi forte cōiecturādo vl̓ opinando co gnoſcāt. ⁊ talibꝰ nō debere vllatenꝰ iſtā ve rā ſapīam ꝓpalari. ad Thy. ſcribēs dicit ſic. Uide aūt ne qͥs indoctoꝝ iſta audiat. In doctos dico qͥ exiſtētibꝰ ſunt firmati ⁊c̄. ⁊ in tales irridēs ſic infert ſtatim poſt qͥ ſua eſti matione credūt dīna ꝑciꝑe ingenio vel ſcīe plenitudine. ſic indoctos aūt dico ⁊c̄. ⁊ poſt vere putātes ea q̄ ẜm ip̄os eſt cognitiōe ſci re eum qͥ ponit tenebras latibulū ſuum ⁊c̄. Et hͦ eſt. qꝛ iſta cognitio eſt totalit̓ ſupͣ men tē. ⁊ vbi om̄is intellectꝰ deficit qͥ nō app̄hē dit niſi ſub rōne veri vel boni. Myſtica ve ro theologia ꝑ apicē affectōis docet diſcipu los veritatis ꝯſurgere ꝑ amorē. īmo quod plus eſt nunqͣꝫ actualit̓ mens poſſet iſtꝭ mo tibus ꝯſurgere ſi aliqͥd cogitaret ꝯſurgens īmo mirabilit̓ deprimeret̉ a ſua eleuatione affectio. ſed potiꝰ intellectiuā qͣi pediſſequā ſubtractā relinquit inferius. ⁊ ſine ſui obſe quio ad dilecti vnionē conſurgit motibus ſurſum actiuis. ab ip̄a eminentius eleuata plus diſtat ab ea qͣꝫ ab ortu ſolis meridies. ⁊ hoc quotienſcunqꝫ vult de die ſiue nocte centies vel milleſies ſi corpus poſſet ſuſti nere. ⁊ ꝙ ita ſit. exemplo materiali ad p̄ſens vtar vt valeas intelligere. Conſidero mo tum lapidis ſuo pondere naturalit̓ deſcen dentis ad centruꝫ. Sic ꝑ pondus amoris affectus diſpoſitꝰ in deū ſine om̄i cogitatio ne vel deliberatiōe ꝯſurgit veluti in ſuū cē trum ſe extēdens. ⁊ motibꝰ iſtis ſe eleuat in cōtinuo deſiderio. cuius conplementum et intuitus quietem in eterna beatitudine ob tinebit. niſi quādoqꝫ ad modicū temporis ſicut eſt in raptu diuina ſubleuatione ſupͣ ſeip̄m non natura ſed gratia ſublimet̉. Sꝫ ſi hoc non poteſt percipere doctor ſpecula tiuus vel ſcolaſticus diſcipulus audiat ab apoſtolo qui fuit prīcipalis hierarcha hu ius ſapientie quā nullus ſapiētiū grecoruꝫ intelligere potuit. quoniā hec ſapiētia ſolū Faſcicularius ſpiritali examinatiōe cognoſcit̉. De qͣ loqui cute meditando. Cogita ⁊ vt ſentirenia. tur Coꝝ. d. Spūs nr̄ ſpūi diuīo vnitꝰ ſen tit q̄ ſunt eiꝰ. ⁊ hec ſapīa eſt quā int̓ ꝑfectos loquebat̉. Un̄ hoc eſt illud qd̓ dn̄s ꝓmiſit apl̓is cum dixit. Induimini v̓tute ex alto. Un̄ ſicut ſacerdos induit ſe a capite. ſic aīa induit̉ a ꝑte ſūmi affectus. Un̄ pͥmo tangit̉ igne ſpūſſctī qͣꝫ aliqua cogitatio veniat. Pa tet gͦ euident̓ ꝙ anīa vere amās pōt conſur gere in deū ꝑ affectū accenſo amorꝭ deſide rio ſine aliqͣ cogitatione preuia ⁊c̄. ¶ Explicit myſtica theologia ſctī Bona uenture doctoris ſeraphici. ¶ Incipit faſciculariꝰ doc. ſeraphici ſancti Bonauēture de exercicijs ſpūalibꝰ. Cire debes q qͣꝫuis omīa q̄ in diuīa ſcriptu ra reꝑiunt̉. īmo celū ⁊ t̓ra ⁊ om nia que ī eis ſunt de deo loquant̉ ⁊ inſtruāt nō tn̄ omīa ꝯueniūt ad vtilit̓ meditandū. ſꝫ ea debes potiꝰ ad meditandū ſuſciꝑe vnde ampliꝰ timore cōcutierꝭ vl̓ accenderꝭ ad a morē. Sunt aūt quedaꝫ generalia circa que frequētiꝰ exercitia deuoti verſant̉. vide licet mēoria pctōrū qua cōpungunt̉ ad cō punctionē vel dolorē. Memoria mortisī vt omīa huiꝰ mūdi oblectamēta gl̓am ⁊ ho norē altū ſtatū vilipendāt accendunt̉. M. moria extremi examīs. qͣ inflāmant̉ ad bo na oꝑa ꝑagēda. vt tūc cū iuſtꝭ mereant̉ acci pere pͥmiū meritoꝝ. Memoria penarū in fernaliū. qua oīa illicita licet dubia reſpu ant timore tormētoꝝ Memoria celeſtꝭ glo rie. vt hic qͥeſcant ⁊ exultent in ſpe. ac vt illic ſint digni gl̓a nitant̉ ſe verꝭ v̓tutibꝰ adorna re. Memoria bn̄ficioꝝ dei. ⁊ maxīe bn̄ficij incarnatōiſ. ne gr̄e largitori īueniant̉ ingra ti. Ut aūt de his cogitare eo promptiuſ ad manū valeas. habeas aliqͣ generalia vn̄ tu valeas plura elicere. De vno qͦqꝫ p̄miſſo rū hic inſerunt̉. vt data occaſiōe ſapienti ſa pientior fiat. ⁊ ex paucꝭ plura eliciat ſic̄ ipſi cōgruit cogitāti. Eſto igit̉ anīal mundū ruminās ⁊ reuoluēs ea ⁊ ip̄is ſil̓ia in corde tuo vt ita inutilia ⁊ vana poſſis a memoria. remouere. Qualit̓ fiat mēoria pctōꝝ T tibi de memoria tuoꝝ pctōꝝ na v ſcat̉ cōpunctio. talibꝰ ſtimulis te cōdiligent̓ ſtude qͣntū vnūqͦdqꝫ pctm̄ deo di ſpliceat. Reuoſue ꝙ ſuꝑbia eiecit lucifeꝝ celo. Inobediētia adā de paradyſo ꝓiecit Luxuria ſubuertit zodomā ⁊ gomorram. pene totū mūdū in diluuio ſubmerſit. Xp̄. ꝓ pctō mortē ſuſtinuit amariſſimā. ne pctm̄ inultū remaneret ⁊ ſue iuſticie nō ſatis fie ret. Cogita ſcd̓o ꝙ deꝰ alit̓ iudicare non poterit qͣꝫ oꝑa nr̄a merent̉. Eſt em̄ deꝰ eou tas quedā intelligibil̓. incōuertibil̓. atqꝫ in declinabil̓. nō minꝰ maloꝝ pena qͣꝫ btōr gl̓a. Igit̉ tibi reddet iuxta oꝑa tua. Nō igit palliemꝰ vl̓ blādiamur nobis. quia non eſt ita durū ⁊ deus eſt miſericors. Cogita de peccatis tuis p̄teritꝭ ante cōuerſionē. cogi ta qͣꝫ multa ſunt in locutiōe. opere ⁊ conſer ſu. In cogitatione tot ſunt ꝙ nequeas nu merare. Cogita qͣꝫ turpia precipue ad car nalia. in qͥbus tamē minus īmoreris ne de lectatio ſurrepat. Cogita qͣꝫ grauia qͥbꝰ de um offendiſti. ⁊ rurſum xp̄m qͦdāmō fixiſti. Cogita de peccatꝭ poſt cōuerſi tuaꝫ. ꝙ ſemꝑ tam negligens tā tepidus annis ſine ꝓfectu fuiſti. ⁊ vide de ſingul is criminibꝰ. numera ea ſi potes in cōſpe dn̄i. ⁊ pete veniam de p̄teritis. adiutoriū de p̄ſentibus. cautelā cōtra futura. Deinde cogita inquanto ſatiſfeciſti ꝓ iſtis. certus ꝙ quicqͥd hic nō reddiderꝭ ī futuro a te exige tur vſqꝫ ad minimū quadrantē. Nu malū impunituꝫ erit. ſicut nec alique num irremuneratuꝫ. Demum cogita ꝙ iudicia dei ſunt inſcrutabilia. neſcis ſi in gratia. neſcis ſi vere cōuerſus. quid in te la teat quod deuꝫ nō latet. ſed offendit. ſi ꝑſeueraturus. Hec rumina. hec co ſi bene ſentis ea non altum ſapies de teip̄o. caue tamen deſperationē ſi ꝓfundius hu iuſmodi meditatōnibꝰ te īmerſeriſ. atqꝫ it huiuſmodi meditationes digere vt nō ab ſorbearis triſticia nimia ⁊ deiectiōe. ſed vt inſtigeris ad vite emendatōeꝫ ⁊ tolerantia omniū tribulationū. Generalis mocꝰ ad formādii medui ones de morte. E morte tua ita poteris formare meditationes tuas. Primo vt ho ram mortis ſemper ſuſpectam ha beas. Cogita ꝙ improuiſe mors veniet quia ſicut tur qn̄ minime putab̓. qn̄ mine Fo. CXCV diſpoſuiſti. quando adhuc diutius viuere ſperabas. ⁊ tamen adhuc multa agere co gitaſti ꝓut experientia quotidiana te ſatis ſufficient̓ docet et docuit de pluribus tibi is. Reuolue deinde ordinē qͦ ad mortē ienit̉. ⁊ habe te nōnunqͣꝫ ſic̄ ſi ſtatim eēs moriturꝰ. ⁊ meliꝰ ſenties que ſequunt̉. Co gita igit̉ qualit̓ p̄cedit mortē grauiſſima in firmitas. cuiꝰ alie infirmitates nō ſunt niſi ſic̄ p̄cones. vide grauitatē huiꝰ infirmitatꝭ. Cogita horrorē naturalis inclinatōis ap petentꝭ ꝑmanere. Cogita deinde cū iā ho mo ſentit ſe hīc trāſituꝝ. ſiue medicꝭ hͦ dicen tibꝰ. ſiue ſi ip̄e ꝑ ſe ſenſerit. qͣntus tūc erit cla mor cōſcīe. qͣntus remorſus in eo qͥ ſe non diſpoſuit. Tūc em̄ ip̄a pctā ad memoriā cō int ⁊ cogita de ſingul̓ pctīs tuis ⁊ paſſio ꝓprijs ſingularit̓. qͣntū tūc de eis dole bis qꝛ nō viciſti. Cogita ſi tali articulo mor tis eſſes ꝯſtrictꝰ ⁊ vicijs ⁊ ꝯcupiſcētijs liga tus. qͣnto deſiderio deſiderares vnā horaꝫ vl̓ annū ſanitatꝭ ꝓ emendatōe. Cogita ho mo cū ad illā horā venerꝭ. ⁊ hinc traſibis. ⁊ tp̄s p̄teritū cōparauerꝭ ad et̓nitatē ad quā trāſibis. qͣꝫ breue tibi videbit̉. tota vita tua apparebit tibi breue ſomniuꝫ. ⁊ ita tibi erit totū tempꝰ ac vita. ac ſi ꝑ modicū ſpaciū pu ta iter medie leuce ꝑrexiſſes. Cogita etiam q̄ntꝰ erit dolor ille. cū vides ꝙ ꝓpt̓ tā paruā delectationē illa ſempit̓na gaudia amiſiſti. Logita qͣꝫ amara erit ſeꝑatio cuꝫ ab his q̄ vicioſe dilexiſti ſepareris. puta ab honore tuo. qͥ hic ī alto ſtatu totꝭ viribꝰ honorē q̄ſi ſti ⁊ a voluptatibꝰ. ⁊ ſic de alijs. Conſidera diſpoſitionē morientꝭ quō totū corpus ni greſcit ⁊ rigeſcit. oculi contabeſcūt. Cogita quō demones ſint ibi tāqͣꝫ rugiētes parati ad eſcam expectātes. deinde imagīare quō ania īegreſſu a corꝑe ſuo cū incipit ꝯſidera re regionē ignotā ꝙ tot demōes eā expectēt qͣꝫ inuite exiret. qͣꝫ libent̓ rediret ad corpus ſuū. ſed nō p̄t. qꝛ clauſe ſunt feneſtre ſenſuū zaditꝰ vitales. Cogita quō tūc ſinguli ſp̄s vicioꝝ ad eā occurrēt q̄rētes ſua ī eis. Spi ritus ſuꝑbie. ſuꝑbiā. ſpūs luxurie q̄rit luxu ria qͥlibꝫ q̄ ſua ſunt. ⁊ ſic de alijs Ultimo aduerte quō aīa egreſſa de corꝑe ſtatim ſta tuit an̄ tribunal iudicꝭ et feret̉ ſnīa que ex hoc tuc vſqꝫ in et̓nū non reuocabit̉. Et vbi cūqꝫ tūc lignū ceciderit ibi manebit. Demū cogita ꝙ tandē corpꝰ tradit̉ ſepulture ⁊ ꝑpe tue obliuioni. hoſpes h̓ fuit vnius noctis ⁊ abijt. ⁊ memoria eiꝰ receſſit a t̓ra. Poterꝭ aūt modū hunc ꝯͣriū ſumere d̓ morte iuſto rū. nā iuſti vidētes ſe de hͦ mūdo migratu ros gaudēt in teſtimonio cōſcīe. exultāt ꝙ liberant̉ de iſtis miſerijs. qꝛ hic nō fuerāt li gati cōcupiſcentijs. nō dolent hinc exire. et ſic de alijs. Generales modi ad formandū medita tiones de penis infernalibꝰ. Tpenis īfernalibꝰ. imaginare ip̄m infernū ẜm quaſdā ſil̓itudīes a ſan ctis ſuꝑ hoc poſitaſ. Aſpice igit̉ cha os horribiliſſimū. lacū ſubterraneū. puteū ꝓfundiſſimū. ⁊ totū ignitū. Itē imagina re ciuitatē magnā ⁊ horribilē ⁊ penitꝰ tene broſam obſcuriſſimis ⁊ t̓ribiliſſimis flam mis ſuccenſaꝫ. clamātibꝰ. vlulantibꝰ ⁊ plan gentibꝰ vniuerſis p̄ inexplicabilibꝰ dolori bus. ⁊ ſil̓es ſil̓itudines poterꝭ cogitare. Co gita de penarū acerbitate. Dicit̉ eī ignis ille ad ignē noſtrū tanti eſſe calorꝭ quāti no ſter ignis ē ad depictū Et ita cogita d̓ frigo re ⁊ fetore. Huiꝰ penalitatꝭ acerbitas patꝫ ex ſtridore dentium. ex gemitu ⁊ planctu ⁊ blaſphemia. ⁊ ſic de alijs. Cogita de pe narū multiplicitate. Ibi em̄ eſt ignis inex tinguibil̓ obſcuriſſimꝰ. frigus intolerabile fetor horribil̓. tenebre palpabiles. Ibi erit pena in om̄i ſenſu. In viſu ꝑ horribiles vi ſus ⁊ aſpectꝰ demoniorū. In auditu per la mentabiles gemitꝰ ⁊ clamores de miſerabi li ſocietate ⁊ crudelitate tortorū ſine oī mi ſericordia. in torquēdo nō fatigant̉ nec ad miſcd̓iam cōmouent̉. Inſultabūt dicenteſ. vbi nūc gloria. vbi nunc altꝰ ſtatus. vbi ſu perbia. Cogita quō nūc ibi ꝑ membra qͥbꝰ quis peccauit eiſdē puniat̉. ⁊ omībꝰ mēbriſ malus penā ſuſtinebit. Cogita etiā de pe na interiori. videlicꝫ remorſu interiori con ſcīe ⁊ vermis eoꝝ qͥ nō moriet̉. Quis po teſt ſufficient̓ cogitare quātū doleant ꝙ illā pena modicis laboribꝰ ⁊ breui tꝑe nō eua ſerunt. Itē interne paſſiōes maxime regna bunt ī eis. erunt em̄ maxime iracūdi ⁊ inui di: ⁊ erūt ita ſimul ſic̄ canes rabidi. Iteꝫ re cordabunt̉ prioꝝ delectationū ad augmen tū pene. Unde ibi lamentabunt̉ dicentes. Quid nobis ꝓfuit ſuꝑbia. Cogita de dura tione penarū. ꝙ ſcꝫ nunqͣꝫ ſit finē habitura Non poſt mille milia annorū. īmo nō poſt tot annos quot anni pn̄t in milibꝰ numera ri. quia nulla ibi redēptio. nullꝰ ibi finis. Faſcicularius Generales modi meditandi circa extre mum iudiciū. E extremo examīe cogita qͣntꝰ tūc fiat terror. Ip̄a em̄ angelica tuba. mirabilia. t̓rēda ſcꝫ fulgura choru ſcationes ꝑcutiēt corda hoīm ⁊ pauere faci ent. Cogita ſi potes magnitudinē ire iuſti iudicꝭ venientꝭ ꝯͣ eos qͥ eum offenderūt. Et qͣntū mali terrebunt̉. Imaginare quō et qͣꝫ amara fiet ibi diuiſio. Ponent̉ omēs iuſti. humiles. mites ad dexterā. Suꝑbi. inuidi luxurioſi ⁊c̄. ad ſiniſtrā. āmodo nō ꝯiūgēdi. Nūc ſunt duo ī mola vna. in domo vna ⁊c̄. ⁊ vnꝰ aſſumet̉ ⁊ vnus relinquet̉. Cogita qͥd timoris. ⁊ qͥd horroris. qͥd amiratōnis erit ſuꝑbis. elatis huiꝰ mūdi cū ſe abiectos vi derint. ⁊ pauꝑes. viles ⁊ deſpectos. qͦs inſa nos putabāt ad dexterā xp̄i in gl̓ia viderīt aſſiſtentes. Tūc pnīam ītra ſe agētes dicēt. Ecce hi quos habuimus in deriſum aliqn̄ Ecōtra iuſti ſtabūt in magna ꝯſtātia aduer ſus eos qͥ ſe anguſtiauerūt Cogita quomō oīꝫ opeꝝ ibi ⁊ cogitatōnū fiet redditio. Hie ruſalē ſcrutabit̉ in lucernis.i. hi qui appare bunt velut ſctī inueſtigabunt̉ ibi. ⁊ qͥcqͥd in eis occultū fuerit ad lumen veniet. Teſtes erūt diabolꝰ qͥ on̄det nobis oīa q̄ fecimus. vbi ⁊ qn̄ ⁊c̄. Itē ꝓpriū ſcelus. ⁊ toiꝰ mūdꝰ da bit teſtimoniū ꝯtra pctōres. Cogita qͦmo do xp̄s exhibebit paſſiōis ſue inſignia. ⁊ qͦ mo ꝑ illā xp̄s exprobrabit ꝙ eā ꝯtēpſimus. Cogita de illo horribili tonitruo ⁊ irreuo cabili ſnīa. Ite maledicti ⁊c̄. Cogita d̓ dul ciſſima inuitatōe iuſtoꝝ ad ſempit̓nā cenā ꝑ illā vocē Uenite ⁊c̄. Cogita qͣꝫ magna ſint oꝑa miſcd̓ie ⁊ pietatꝭ. cū ea ſolū xp̄s ad iudi ciū ſuum adducere videat̉. Cogita ꝙ iuſti ibūt in vita et̓nā. iniuſti ī ſuppliciuꝫ ſempit̉ nū. Et hec duo loca ꝑ chaos magnū diuiſa ſemꝑ ꝑmanebūt. Generales medi tationes de gloria celeſti. Egaudijs ſuꝑceleſtibꝰ imagīare lo cum illū ꝑ imaginarias ſil̓itudineſ a ſctīs ꝓ noſtra capacitate inuētas Eſt em̄ ciuitas ex auro puriſſimo. gēmiſqꝫ p̄cioſis mirabilit̓ conſtructa. ſingule porte ex ſingulis margaritis. ⁊ campꝰ ſpacioſiſſi mus ac ſpecioſiſſimꝰ oīm florū pulchritudi ne decoratꝰ. Ibi eſtatis amenitas. ibi odo ris ſuauitas ⁊c̄. Cogita quātū potes qͣntū erit gaudiuꝫ ex viſione ſctīſſime trinitatꝭ in qua relucet exemplar omīs pulchritudīs. omīs bonitatis. omīs ſuauitatꝭ. qͣꝫ vidēde omīa ſcienda ſcies. ⁊ quicqͥd volueris hab bis in illa. In illa em̄ viſione beatificaberꝭ Cogita de viſiōe hūanitatꝭ xp̄i. qͥ hic fuit ꝓ pter nos pauꝑ ⁊ vilis hō. ibi ſublimis deꝰ ⁊ homo. Cogita de gaudio qd̓ habeb̓ ibi ex ſocietate gl̓oſe ꝟginis. omniū ſcōrū. apl̓oꝝ martyrū. confeſſoꝝ. ꝟ̓ginum. ⁊ de cuiuſlibꝫ gaudio gaudebis ⁊ tu. Cogita de dotibus qͥs ibi corpꝰ tuū recipiet. q̄ ſunt īmortalitat impaſſibilitas. ſumma agilitas. ⁊ maxima ſpecioſitas. Cogita de dotibꝰ anīe qͥbꝰ ipſa anīa replebit̉. que ſunt plenitudo ſcīe ⁊ leti cie. Cogita de iſtꝭ dotibꝰ. qͣꝫ multa alia cōſe queris. videlicꝫ ſecuritatē. qua nō timebis eijci. nō timebis a temptatōe vinci. inde ti bi libertas ſumma. inde ſanitas. inde volu ptas. inde amicicia. inde honor. inde cōcor dia. Et breuit̓ habebis ibi quicqͥd voluerꝭ. ⁊ quicqͥd noluerꝭ nō habebis. Breuis modus meditandi circa benefi cia dei. T circa beneficia dei innumera ali quē modū habeas meditādi ⁊ me moriā tuā reformādi. Scias ꝙ in his triplici cōſideratiōe potes tuas medita tiones variare ⁊ dilatare. vt nūc tua quideꝫ meditatio verſet̉ circa ip̄m bn̄factorē. nunc circa teip̄m cui bn̄fecit. nūc circa ip̄a benefi cia q̄ tibi multiplicit̓ elargit̉. Confidera ꝙ ip̄e bn̄factor tuꝰ dn̄s deꝰ ita tibi bn̄facit. vt nihil a te repetat. nec te nec aliqͣ creatura in diget. Cōſidera ꝙ ſit īfinite potētie. cuiꝰ p tētiā declarat vniuerſitas ⁊ ml̓titudo crea turaꝝ ſuaꝝ. Cōſidera ꝙ ſit īmēſe ſapīe. ⁊ hͦ attēde ex pulchritudīe ⁊ ordīe totiꝰ vniuer ſitatꝭ. Attēde igit̉ qͣnte fit bonitatꝭ. ſi h̓ talis tantuſqꝫ dn̄s modicū enceniolū tibi tribu it. īmo qͣnte bonitatꝭ ꝙ tantꝰ de tantillo di gnet̉ cogitare. Cōſidera qͣꝫ ſollicita ſit tāta maieſtas circa te ī tribuendo bn̄ficia mō qͥ tibi magꝭ expedit. ab et̓no diſpoſuit tibi ea dare. ab et̓no ⁊ ſemꝑ actualiſſime cogitauit ⁊ talia tibi bn̄ficia p̄ordinauit. Ita ſollicitꝰ circa te ſic̄ circa integrū orbē vl̓ vniuerſita tē creaturarū. Ita em̄ hīc magnꝰ rex tibi ⁊ circa te intendit ac ſi vacaret ſingulis. Et h affectū tuū nō modicū ad gratitudinem ⁊ amorē accenderet ſi ſingula beneficia diui na toti generi hūano collata. ita tibi attra heres ⁊ ita te ex eis ad gratitudinem inter ligeres obnoxiū. ac ſi tibi ſoli fuiſſēt collata Fo. CXCVI Uerbi gr̄a. ac ſi ꝓ te ſolo crucifixus. factꝰ homo ⁊c̄. ꝓpter te ſolū creaſſet celū ⁊ terraꝫ. Ethͦ docet nos Eriſo. Affectu etiā tāto be neficia illa dat ꝙ ſi etiā qͥd mīmū daret gra nū merito deberet eſſe. Perpetua inqͥt ate dilexi te. ⁊ ex ꝑpetua ⁊ maxīa carita nat ſua bn̄ficia. Attende qͣꝫ ſis vilis. qͣꝫ enꝰ malicijs ⁊ ꝯcupiſcētijs ſicut tibi ſupe tis eſt on̄ſuꝫ cū diceret̉ de diſcuſſione ppria cognitōe ⁊ de mēoria peccatorū. Circa bn̄ficia forma duplicit̓ meditatio rimo circa hͦ ꝙ mala tua benigne ti iſit. Scd̓o ꝙ innūerabilia tibi cōtu na ⁊ munera. Dimiſit em̄ tot mala qͦt De qͥbꝰ ſupͣ dictū eſt. īmo dimiſit tot re potuiſti. a qͥbꝰ te p̄ẜuauit. Attende zanimit̉ te expectauit in pctīs ⁊ non it ſic̄ meruiſti. Circa bn̄ficia āt que ibi cogita qͣꝫ ml̓ta. qͣꝫ bona. qͣꝫ vtilia. na qͥs enūerabit ea. qͥs intelliget. qͥs Attamē vt hic habeas modū cogi gita quō dedit tibi dona nature. do e. dona ſuꝑexcellētie Percurre aliqua de ſingul̓. nā in qͦlibet ſunt multa bona val de. De dono nature ē ꝙ creauit te in tꝑe ab eterno te diſpoſuit creandū. nō crea te pecus ſed hoīem. dedit viſuꝫ. auditū ngul̓ creauit ſenſibꝰ ea q̄ ſibi cōgru ectamēta. Itē dedit aīam īmortalē. edit rōnē. ingeniū. induſtriā. qͣ oīa ma iIlla pōt intelligere. Dedit mentē vel in ī qͥ immateriales ſpūs deū ⁊ angelū Ieret. ꝓpter te oīa in t̓ra creauit. Oīa a ad tuā vitā. oīa anīantia ad tuū nu ntū. Dona gr̄e. Primo ꝙ volūtatē o auerſaꝫ ad ſe reuocauit. ⁊ ei gr̄am ficatōis infudit. q̄ ſolū ab eo deſcen edit voluntatē vt velles te emendare locū ordīauit vt poſſis. Ad donū ellētie ſpectat ꝙ ꝓpter te fecit filiū ſu carnari vt eſſet amicꝰ tuus. frat̓ tuus ter te mortuꝰ eſt ⁊ crucifixus. ⁊ ſeip̄m n altarꝭ ſacr̄o. Miſit tibi ſpm̄ſctm̄. ⁊ naculū acceptatōis. in priuilegiū a ſoris. in anulū deſponſationis. Cogita qͣꝫ nūlta ab initio egit mirifica cū genere hūa ſo ꝓpter genꝰ hoīm locutꝰ eſt cū patribꝰ. ap paruit īfigurꝭ. loq̄bat̉ in ꝓph̓is. Eduxit de corpto. induxit in t̓raꝫ ꝓmiſſiōis. ⁊ infinita mirabilia. Ut qͥd aūt hec omīa fecit niſi vt ꝑ figuras. ꝑꝓphetas intellectū tuū in cogni nione veri illumīaret ⁊ affectū tuū detrahe ret ad amorē boni. De cena dn̄i ⁊ preparatione ad ſuſcepti onem corꝑis chriſti. Ed ſuꝑ omīa qͦtidie ⁊ maxime dn̄i ci corꝑis ſacramēta ſūpturꝰ. memo riā facias illiꝰ deuotiſſimi myſterij qd̓ in cena dn̄i pͥmitꝰ erat inſtitutū. Siqui dē poſtqͣꝫ agnū paſchalē typicū cū ſuis diſci pulis dn̄s ieſus comedit more iudeoꝝ. tūc veꝝ agnū paſchalē comedēdū dedit. Con ſecrauit em̄ corpus ſuuꝫ atqꝫ diſcipul̓ ſuis tradidit ad manducandū. quibꝰ ⁊ ptātē tra didit idip̄m ꝯſecrandi alijſqꝫ tribuendi. O vere magna munificētia. o inaudita largi tas o caritas ſuꝑexcellens. qͥ ſeip̄m dat qͥd poterit negare. qͥd vltra faceret. omīa q̄ po tuit ꝓ nobis fecit. omīa q̄ habuit nobis de dit. dedit regnū ſuū. dedit ⁊ ſeip̄m. ideoqꝫ in hac cena dicebat. Hec qͦtienſcūqꝫ feceritis in mei cōmemorationē facite. In memoriā ſcꝫ eorū que ꝓ te in carne geſſi. ꝙ ꝓpt̓ te de riſus. illuſus. crucifixꝰ ſum. In mei inquit memoriā hoc ſacr̄m oīm ſacramentoꝝ ex cellentiſſimū egrotꝭ eſt medicina. ꝑegrināti bus dieta. debileſqꝫ ꝯfortat. valentes dele ctat. languorē ſanat. ſanitatem ẜuat. fit ho mo māſuetior ad correptionē. patiētior ad laborē. ardentior ad amorem. ſagacior ad cautelā. ad obediendū ꝓmptior. ad gr̄arū actionē deuotior. Aduerte tn̄ ꝙ effectus ſacramētoꝝ ſolet eſſe ẜm diſpoſitōeꝫ ⁊ p̄pa ratōnē ſuſcipientiū. Neqꝫ em̄ iudas p̄miſſa dona ſuſcepit qui corpus dn̄i ſuſcepit(ſi tn̄ ſuſcepit) Ideoqꝫ tibi ſūmoꝑe ſtudendū eſt vt quantū potuerꝭ ante ſuſceptionē digne te p̄pares. Qui em̄ corpus ⁊ ſanguinē do mini indigne ſumit. iudiciū ſibi māducat ⁊ bibit. Tria aūt ſunt q̄ exigit a te huiꝰ ſa cramēti digna ſuſceptio.ſ. corꝑalē mūdiciā puritatē cōſcientie. ⁊ actualē deuotionem. Corꝑalis aūt mūdicia aliqn̄ ex decenti. ali qn̄ ex neceſſario reqͥſita. Puritas aūt cōſcīe p̄ſertim a criminibꝰ ip̄a eſt neceſſaria. Ideo vide vt ante ſuſceptionē huiꝰ ſacr̄i cōtritio nē habeas. atqꝫ ſi fieri pōt an̄ cōſpectuꝫ dn̄i hūiliter lachrymas fundas qͥbꝰ te laues a pctīs tuis que feciſti. ⁊ q̄ omiſiſti. ⁊ que face re potuiſti corde. ore ⁊ oꝑe. Actualē aūt de uotionē in te faciunt timor ⁊ amor. Timor incutit reuerentiā. Amor aūt deſiderium ⁊ affectū. hēas reuerētiā ⁊ timorē. Terribi lis em̄ ē hͦ mēſa ad quā cū debita reuerētis Faſcicularius ⁊ ꝯgrua vigilātia neceſſe ē vt accedas. Si qͥdē in hac ſacerdotali mēſa nūc pn̄s ē xp̄s. ⁊ qͥ vltimā cenā cū apl̓is cenauit. ip̄e iſtā qͦꝫ ꝯſecrauit. Nō em̄ hō eſt qͥꝓpoſita.ſ. paneꝫ ⁊ vinū corpus xp̄i facit ⁊ ſanguineꝫ. ſed ille qͥ ꝓ nobis crucifixꝰ eſt xp̄s. ſacerdotꝭ ore ꝓfe runt̉. ⁊ dei ꝟtute ⁊ gr̄a cōſecrant̉. Quō tu igit̉ ad illā menſaꝫ. ad pn̄tiā xp̄i ad tactum dei filij intrepidꝰ audes accedere. quem io hānes baptiſta tāgere ꝯtremiſcit. Petrus apl̓orū pͥnceps a ſe p̄ formidine repulit di cens. Exi a me dn̄e. qͥa homo pctōr ſū. Co gita ꝙ iſte quē tu ſumis erit iudex tuus. Ti me igit̉ ne ſi indigne ſūpſeris ⁊ ſine reuerē tia poſt mortē inuenias iratū cū ad eius tri bunal pn̄tatꝰ fuerꝭ iudicandꝰ quē tremunt ptātes adorāt dn̄atōes. Deniqꝫ cogita ꝙ li cet mille milibꝰ annoꝝ te ad hͦ ſacr̄m ꝑ pu ras or̄ones. ſctīſſimas p̄ꝑatiōes p̄parauerꝭ nihil eſſet ad ꝯdignā ſuſceptōem. etiā ſi ha beres merita oīm ſctōꝝ. q̄nto magꝭ tu qui ſine deuotōe. ſine p̄ꝑatiōe accedis. Itē at tende ꝓpriā vilitatē modo ſuꝑiꝰ dicto. ⁊ repu tabis te indignū. ⁊ acqͥres reuerentiā ꝯgru am. ⁊ hͦ valet maxime ꝓ huiꝰ ſacramenti ſu ſuſceptiōe vt qͣntū poterꝭ fias vilis in ocul̓ tuis. Habe etiā deſideriū ad huiꝰ reuerēdi ſacramēti ſuſceptōem. Panis em̄ iſte vt di cit Augꝰ. eſuriē q̄rit homīs interioris. Di uerſi aut diuerſimode affectū ad ſuſceptio nē huiꝰ ſibi formāt ſacr̄i. Aliqͥ em̄ trahunt̉ amore vniōis xp̄i vt dilectū in ſe ſepiꝰ āple xent̉. aliqͥ trahunt̉ deſiderio ſanatōis paſſi onū ſuarū ⁊ maloꝝ deſiderioꝝ. vt eū qͣi me dicū aduocent ꝑ quē ab om̄i infirmitate cu rent̉. Aliqͦs trahit ꝯſcīa delictoꝝ. eo ꝙ hͦ ſa cramentū inſtitutū eſt in remiſſionē pctōꝝ. aliqͦs trahit amor ⁊ cōpaſſio ꝓximi vt ſuc currāt ꝑ hanc hoſtiā viuis ſil̓ ⁊ defunctis. Ut aūt deſideriū tuū accendat̉ cogita ꝙ xp̄s oīm ad ſe accedentium dolores tulit ⁊ oēs infirmitates nr̄as ip̄e portauit. Muli er accedēs retro ſanata eſt. peccatrix pedes oſculās eſt mūdata. chananea dū īportune ſequit̉ eſt exaudita. Leproſi accedētes cu rati ſunt. demoniaci. paralytici ⁊ cūcta na ture mōſtra dū accedūt ⁊ credūt ſalutē ꝯſe quunt̉. Nā ꝟtus ex illo exibat ⁊ ſanabat om nes. Publicani ⁊ pctōres accedētes veniā merent̉. nec eoꝝ ꝯuiuia deſpexit. Igit̉ cum fecerꝭ qd̓ in te eſt accede ī fide ⁊ fiducia ſpe rans de infinita dei pietate. Debes etiā p̄cipne an̄ huiꝰ ſacr̄i ſuſceptōem deuotiſſi me xp̄i paſſionē ꝑcurrere. nā ſpecialit̓ in mo moriā paſſiōis hͦ ſacr̄m legit̉ inſtitutū. S aūt q̄ris qͦ te affectu magꝭ debeas excoler timoris.ſ. ⁊ reuerētie. an amorꝭ ⁊ deſiderij an debeas vt multi cū īportuna deſiderij fe ſtinātia anhelare. an vt nōnulli reuerētie timorꝭ magnitudine. magnitudinē ſacr̄i ar tendēs ⁊ ꝓpriā infirmitatē ꝯſiderās magi debeas affectu retrahi ⁊ elōgari Ad hoc ſctī rn̄derūt vtꝝqꝫ affectū cōmēdātes. uſcuiuſqꝫ ꝯſcīe qͥd ei meliꝰ viſum fueri linquētes. Feſtinauit ſiquideꝫ zacheus vt dn̄m gaudēs in domū ſuā ſuſciꝑet. Centu rio ꝓprie infirmitatꝭ ꝯſciꝰ repulit eū dicens Dn̄e nō ſum dignꝰ vt intres ſub tectū meū Unū tn̄ eſt qd̓ omībꝰ generalit̓ tutū videt̉. vt ſcꝫ ex reuerētia timētes ſpem ⁊ deſideriū nō relinquamꝰ. vt ex ſpe ⁊ fiducia nō amit tamꝰ timorē ⁊ reuerentiaꝫ. Sed ſꝑ īter hec vtraqꝫ ꝯfidētes ⁊ timidi fluctuemꝰ Ait etiā ſctūs Gregoriꝰ. nihil nob̓ ſecuriꝰ qͣꝫ ſubſpe timere. Simplicit̓ tn̄ loquēdo dubiū nō ē qͥn melior ſit affectꝰ amorꝭ qͣꝫ timorꝭ. ſed qd̓ eſt ſimplicit̓ melius. in caſu eſt ſepe peius ⁊ pluribꝰ periculoſius. De generali materia exercendi in paſſi on domini. Irca paſſionē dn̄icā in qͣ te p̄ ceterꝭ exercitijs ardentiꝰ ⁊ deuotiꝰ exerce bis. vt ea q̄ in ſacris euāgelijs le ris ad tuā deuotionē meliꝰ ſcias reflect ⁊ dirigere ad ꝓpriā vtilitateꝫ. Scire debes ꝙ tria ſunt in qͥbꝰ tua ꝯſideratio circa mor tē ſaluatoris nr̄i ſpacioſiſſime ſpeculatur. Sunt aūt hec tria opus. modꝰ. ⁊ cauſa. Opus vt ip̄am paſſioneꝫ ſic̄ facta a ſanctis euāgeliſtis narrat̉ ſtudioſa ⁊ deuota mente ꝑtractes. ⁊ īuenies xp̄i mirabilē patientiā ⁊ excitaberꝭ tu ad cōꝑaſſioneꝫ. Cū aūt ſacr̄m diuīe ſcꝫ paſſiōis hiſtoriam in mēte tua re uoluis vt ad lr̄am materiā nr̄e redēptiōit ꝯtēpleris. diligent̓ debes ad hͦ niti. vt qͦtiēs audis ieſum l̓ xp̄m hoc feciſſe l̓ ſuſtinuiſie. ꝑ nomē ieſus in mēte tua repn̄tet̉ nec ſo deus nec ſolū hō nec ſola deitas vl̓ hūc tas. ſed ī mente formabis ꝯceptū ꝑſone vni us q̄ ſimul eſt deꝰ ⁊ hō. ⁊ in qͣ deitas ⁊ hūan tas ſine eſſentiaꝝ ꝑmixtiōe in vno ſuppoſi to ꝯuenerūt. Itaqꝫ xp̄s vl̓ ieſus cū dr̄. de homo ⁊ ꝑſona deitatꝭ ⁊ hūanitatꝭ deſignat Ita qͥcqͥd deꝰ feciſſe dr̄ hoīeꝫ feciſſe firmit Fo. CXCVII ide catholica retinemuſ. qͥcqͥd hō ſuſtinuit eū credamꝰ ⁊ cogitemꝰ ſuſtinuiſſe. Verbi r̄a. Cū legis xp̄m fleuiſſe ſuꝑ lazaꝝ vl̓ hie ruſalē. in mēte ꝯcipies nō nudū hoīem. qm̄ tūc minꝰ mirabile eſt hoīem fleuiſſe. ſic cum audies xp̄m in cruce pepēdiſſe nō homineꝫ ſolū in mēte cogita ſꝫ hoīem deū ⁊ ampliuſ berꝭ. ⁊ multo plꝰ ad deuotiōꝫ accēderꝭ ueberꝭ ad cōpaſſionē. Et quidē om̄ibꝰ libꝰ ih̓s vel xp̄s deū hoīem repn̄tat. ſed o illud lucidiꝰ ⁊ clariꝰ attēdere poteris. tāto eris deuotior in xp̄i vita. morte. mira culis ⁊ factis. Secūdo circa opꝰ paſſiōis xp̄i vt magis accēdaris ad cōpaſſionē. de diligēter aduertere quotiēſcūqꝫ legerꝭ. paſſiōe xp̄i aliquas penalitates xp̄o ī dē genere penalitatꝭ. ſeu eodeꝫ ge xxp̄m in paſſione ſua vltra omnē atiōem fuiſſe afflictū. qd̓ ex multꝭ cau terꝭ ꝯſiderare q̄ te vt paſſiōis xp̄i ama ē ſentias multū mouebūt. ſi bn̄ cōſi nuſqͥſqꝫ hō in eodē gradu penalita inꝰ ve patit̉ quāto penā plꝰ minus ſerit. vt notū eſt. Tāto em̄ qͥſqꝫ penaꝫ faciliꝰ ⁊ acriꝰ ſentit qͣꝫto natura fuerit viua tior. ⁊ ſenſus eiꝰ faciliꝰ ꝑcipit. Sꝫ xp̄s erat vi uaciſſimꝰ. ideo q̄libet pena ei inflicta erat ei grauiſſima. Cogita gͦ ſi illa crucifixio et illa lauatio manuū ⁊ pedū. de qͣꝓpheta ait Fo derūt manꝰ me. ⁊c̄. alteri fuiſſet cuiuis ho nini intolerabil̓. qͣꝫ grauior ⁊ acerbior xp̄o in ſua natura delicatiſſima ⁊ nobiliſſima et aciſſima. Itē erat pēa eo grauior qͦ a pe ſuo ppl̓o īflicta. cui merito dicere po Popule meꝰ qͥd facere debui tibi ⁊ nō ū aūt qͥd peiꝰ mihi retribuere pot̓as ſti. Itē pena xp̄i erat in om̄i ſenſu ⁊ in ymi mēbro. ſic̄ inuenies ſi bn̄ opꝰ paſſionis te tractauerꝭ. Itē deuote imaginare ī ſe xp̄i pena itatē q̄ forte exteriori pena no erat minor. īmo forſitan multo maior. q̄ interior pena cauſabat̉ in eo ex zeli feruore phūano genere. ī qͦ tn̄ qͦ ad maiorē ꝑtē vide pat paſſiōꝫ ſuā fore īutilē Itē h̓ interior pēa ſufrexit ex maxīa cōpaſſiōe ſue dilectiſſime Itē ex nr̄a cecitate ⁊ ingratitudīe Cū egeris vl̓ in mēte reuoluis quō xp̄s fu ge latꝰ. deriſus. illuſus. ꝯſputꝰ. crucifi rtus. ⁊c. noli ſolū cogitare de pena exteriori. ſꝫ ſta dn̄m Ih̓m reſpice in talibꝰ penis qua ſpoiemdeū exteriꝰ ſūma penalitate afflictū detia vltra qͣꝫ humana mēs cōprehēdere p̄t interiꝰ tribulatū ⁊ doloroſum. Et vere ſi ita reſpicis xp̄m in qͣuis afflictiōe ꝯſtitutum ſi nō ꝯdoles valde mirandū eſt. Cū reuera ſi ꝑfecte cōprehēderes aīal brutū ita inexpli cabili pena affligi humanitatꝭ aſpectu ꝯpa tererꝭ. qͣnto magꝭ dn̄o deo. Et hec de opere Circa modū aūt patiēdi ſi diligēs fueriſ ⁊ deuote rimarꝭ īuenies p̄cipue humilitatē mititatē. ⁊ generalit̓ oīm v̓tutū exēplar imi tandū. Vt aūt modū patiēdi in xp̄o ī te me lius ſentias. debes ī om̄ibꝰ q̄ de paſſiōe xp̄i legis vel cogitas ſꝑ in mēte tua reuoluere qͦ modo xp̄s ſe habuit in ꝟbis. in rn̄ſionibus in factis in penis. quō ſe habuit tā interiꝰ qͣꝫ exteriꝰ. ⁊ quō illa ꝓut loco ⁊ ꝑſonis cōgrue bat optimo mō formabat. ⁊ hͦ poterꝭ in euā gelio inuenire. vl̓ certe ſi ibi nō eſt exp̄ſſum ex teip̄o forma. Nā nullꝰ xp̄ianꝰ ignorat qͥn in om̄ībꝰ optimo mō ſe habuit. Igit̉ de mo do ita debes cogitare cū vbi gr̄a legis. Ste tit ih̓s an̄ pylatū p̄ſidē ⁊c̄. Cogita pͥmo mo dū ſtatōis qͣꝫ humilis fuit. forte inclinato ca pite. demiſſis oculis. Deinde de mō ꝓlatio nis ꝟboꝝ qͣꝫ leni ⁊ dulci voce d̓prompſit. ita vt te d̓lectaret audire aliquē hoīeꝫ ita loq̄n tem. Nā vox eiꝰ minꝰ dulcꝭ qͣꝫ facies decora Deinde cogita quō interius ſe habuit. ⁊ pla nū eſt ꝙ ſtetit cū ſūma humilitate. nō habēſ inuidiā ꝯtra pilatū ⁊ iudeos ſed cōpaſſionē Sic cogita qn̄ iudei clamauerūt crucifige ⁊c̄. quō xp̄s ea audiuit. certe ſūmo dolore et ex cōpaſſione ⁊ zelo. ⁊ tn̄ exteriꝰ humiliter ſe habuit. ⁊ ſic om̄ia ꝑtractās imitare moduꝫ xp̄i ſe habēdi ẜm locū ⁊ tꝑa. ⁊ inuenies oēm virtutē in xp̄o ⁊ optimū modū qͦ ſe hr̄e po tuit. Maxīe aūt diligēter attēde modū qͦ ī terius ſe habuit cōpaſſione ⁊ zelo. Circa tertiā ſcꝫ cām ita ſemꝑ lege ⁊ cogita de paſſi on redēptoris tui vt ſcias qꝛ tu es cauſa. Paſſus eſt em̄ ꝓpter tuā redēptionē. illumi nationē. iuſtificationē. ⁊ glorificatōeꝫ. ita ſꝑ attrahe tibi ⁊ hͦ beneficiū qͣſi ſit ꝓte ſolo paſ ſus. vt ſupra dictū eſt. Ita cogita ſꝑ vt quid qͥd legerꝭ vel cogitaueris qͣſi dicat xp̄s. hoc feci vt ſequarꝭ veſtigia mea. Te humilieſ. pa tiens ſis. tolles crucē tuā ⁊ ſequarꝭ me. qꝛ n̄ eſt ſeruꝰ ſuꝑ dn̄m ſuū. Paſſio xp̄i breuit̓ collecta ad modū faſci Primꝰ faſciculꝰ dn̄ica die culoꝝ Aſciculꝰ mirre dilectꝰ meꝰ mihi. īter vbera mea cōmorabit̉. loquit̉ aīma deuota deſignās xp̄i amaritudineꝫ Faſcicularius ſe ſimul collectā iugit̓ in ſuo pectore circū ferre. Ut aūt tu etiā quicūqꝫ memoriā tuā ꝑ meditationē mortis xp̄i reformare deſide ras in ꝓmptu habeas faſciculos. qͥ ī memo ria tua cōmorent̉. paſſionē xp̄i hic tactaꝫ ſo lūmodo ordine euāgelioꝝ inſeruimꝰ cōpen dioſe. vt ex illis paucꝭ ẜm illa tria que dicta ſunt opꝰ. modū ⁊ cauſam habeas materiaꝫ copioſe meditādi. ⁊ de paucis plurima col ligas. Cogita igit̉ quō ſolēni illa cena de qͣ ſupra dictū eſt celebrata. ⁊ hymno dicto xp̄ſ deꝰ ⁊ homo vidēs appropinqͣre tꝑs ſuū ſur rexit vt iret ad montē. hoc eſt opus qd̓ fecit Cogita igit̉ vt ſupra dictū eſt de modo quō ſe habuit intus ⁊ extra. Eundo fugā diſci puloꝝ p̄dixit. Petrū aſſeruit ſe ter negatuꝝ ⁊ alia que loquebat̉. hoc iteꝝ opꝰ. Cogita q̄ modo exteriori ꝟba illa deprompſit. ⁊ quali interiori ꝓtulit affectu. ſic facias vbiqꝫ. nec opꝰ ſemꝑ eſt repetere. Aſſumpto petro iaco bo ⁊ ioh̓e ait. Triſtis eſt aīa m. vſqꝫ ad mor tem. Relictis illis ſolꝰ orat in mōte. Finita tertia vice orōne ex imaginatiōe mortis ⁊ ī terno dolore ⁊ timore factꝰ eſt ſudor eius ſi cut ſanguiſ. innuēs ineffabilē penā per hoc Nā de nullo tale aliquid legimꝰ. Tūc ange lus vnꝰ ſuū dn̄m ꝯfortauit. Cogita quomō xp̄s inimicꝭ ſuis obuiauit ⁊ ſpōte ſe obtulit ⁊ verbo ſuo eos in terrā ꝓſtrauit. Deinde a iuda oſculat̉. a iudeis capit̉. trahit̉. vincitur ⁊ ad domū anne deducit̉. Et om̄es diſcipu li fugerūt. Et hic ſit tibi faſciculꝰ vnꝰ memo rie cōmēdandꝰ. Et hic ſi placet potes aſpi cere xp̄m quis ſit iſte qͥ iſta patit̉. ⁊ te ſubdaſ ei ꝑ rōnis aſſenſum Crede igit̉ ⁊ cogita ip̄ꝫ eſſe veraciter dei filiū omniū pͥncipiū. ſalua torē oīm. ⁊ retributorē omniū. Faſciculus ſecūdus N domo anne ꝯfeſſus veritatē a ẜ uo nequā ꝑcutit̉. Cogita hic opus. modū ⁊ cauſam vl̓ ſaltē aliqͦd eoꝝ ſi cut tibi ꝯgruit. Deinde in domo caiphe ſcri be ⁊ phariſei expectabāt adducit̉. illudit̉. et ꝑcutit̉ tāqͣꝫ blaſphemꝰ Falſum teſtimoniū querit̉ ⁊ nō inuenit̉. a pōtifice adiurat̉. a pe tro ter negat̉. ſꝫ xp̄s reſpiciēs petrū exire et flere amariſſime cōpulit. Mane facto ad pylatū vinctꝰ ducit̉. Cogita modū qͦ ip̄i euꝫ ducehāt qꝛ peſſime tanqͣꝫ latronē ⁊ malefi cū ⁊c̄. Iudas vidēs ꝙ petebāt xp̄m ad mor tem tm̄ in ſeip̄o doluit ꝙ tā dulcē homineꝫ tradidit vt ſe laqueo ſuſpēderet ⁊ retulit pecuniā. cū qua emptꝰ eſt ager ſicut p̄dixit hie remias. corā pylato multiplicit̓ innocente accuſat̉. mittit̉ ad herodē. ab eo vt fatuꝰ illu dit̉ ⁊ irridet̉. Hic diligētiſſime ꝯſidera qͣlis eſt qui patit̉ ⁊ ei ꝯfigurare vt cōpatiaris in nocentiſſimo. mitiſſimo. amātiſſimo ⁊ nobi liſſimo. Et h̓ ſit faſciculꝰ ſecūdus Faſciculꝰ tertius. Oſt hoc petētibꝰ iudeis dimittit py platꝰ barrabā ⁊ tradidit ih̓m ad cru cifigendū victꝰ importunitate iude orū ⁊ timore ceſaris. Tūc ieſus more ⁊ ſce mate regꝭ multiplicit̓ illudit̉. clamide indu itur. ſpinis coronat̉. arūdine ꝑcutit̉. vt rer deriſum adorat̉. Hic homo cogita moduꝫ attēde cauſam quō ſcꝫ xp̄s ſe habuit et quō iudei ſe habuerūt. cām quare tāta ſuſtulit. vadēs vt crucifigat̉. ꝓpriū portat patibuluꝫ ppl̓us ſequebat̉ ⁊ mulieres flētes qͥbus a Nolite flere ſuper me. ⁊c̄. In mōte caluar crucifigit̉. Et h̓ diligēter ꝑtracta modū cru cifixionis. Aut em̄ pͥmo crucem erexeri xp̄s aſcēdit ad cruce. aut certe crucē poſ runt ī terrā ⁊ ibi eū clauis affixerūt. Nā modꝰ nō apparet. Et hic tertio ſpecialiꝰ uenit ꝯſiderare qͣntꝰ eſt iſte qͥ tāta patitur ad ip̄m poſſet egredi ꝑ ammiratōis aſpectū qꝛ immēſus ē poteſtate. ſpecioſitate. felicita te. ⁊ eternitate. Admirare igit̉ maieſtatē an nihilari. ſpecioſitatē decolorari. felicitatem tormētari. eternitatē mori. Et hic tertiꝰ fa ſciculus. Quartus faſciculus Endēs xp̄s ī cruce ſitit. Cogita quō xp̄s pēdet. cogita modū ⁊ cau ſam. cogita ꝙ ſitit. orat ꝓ crucifixo bus. blaſphemat̉ in cruce. irridet̉ a p̄terei bus. a pͥncipibꝰ. a latrone. tytulꝰ veriſſimꝰ ⁊ indelibilis. Ih̓s nazarenꝰ rex iudeoꝝ ſcribi tur. Stat mat̓ ieſu doloroſa ſub cruce. qu reſpexit ⁊ Ioh̓i cōmiſit. Fiūt tenebre. de gnans tandē qͣnta ſua eſſet pena ⁊ ꝙ huma nitas fuit deſerta. ī eo ꝙ nulla fuit redūda tia ſuꝑioꝝ viriū in qͥbꝰ fruebat̉ ad inferio res qͥbꝰ patiebat̉. Clamabat Hely hely ⁊cͣ Accepto aceto. ꝯſūmatis iā om̄ibꝰ cū nihi reſtabat agendū clamās alta voce tradidi ſpūm. innuēs ꝙ qͣꝫdiu vellet. tādiu viueret ⁊ ꝙ nullꝰ aīam ſua a ſe tolleret. ſꝫ ꝙ ip̄e ſpō te eā poneret. Et hic debes ꝯſiderare qua forma paſſus eſt aſſimilatōis amictu. Pal ſus eſt em̄ ſicut verꝰ agnꝰ liberaliſſime rip ctu ꝓximi. ſeueriſſime reſpectu ſui. obedieū CXCVIII Fo. yſſime reſpectu patris. prudētiſſime reſpe maduerſarij. Stude igit̉ ad habendū ha hitū ſcd̓m effigiē modi ſe habēdi.ſ. benigni is ſeueritatꝭ. humilitatꝭ. ⁊ ꝑſpicacitatis. hic ſit faſciculus quartꝰ Faſciculus qͥntus Atronū oſſa ꝯfringunt̉. xp̄i os non cōminuit̉ ne figura de hͦ euacuetur Latꝰ eius aꝑit̉ vn̄ ꝑfluūt eccleſie ſa mēta. velū ſcindit̉. ſepulcra mortuorum n̄ inde mortui in die reſurrectiōis eſurgerēt. Hic cōſidera qͣntus ꝓ te paſſus eſt. ⁊ crucē amplectere ꝑ paſſiōis de eriū. vt ſicut ip̄e paſſus eſt iniuriā. ꝯuicia ia. ſupplicia. ſic ⁊ tu paſſionē xp̄i imitā plectere ꝓ eo omnē paſſionē plenā in gꝯuicijs. ludibrijs. ⁊ ſupplicijs. Et hic ulus quintus. Faſciculus ſextus Aſſio xp̄i nō ſolū reformat memori am ꝑ deuotā meditatiōꝫ. nec ſolū in flāmat deſideriū ad deuotōꝫ. qͥnimo illuſtrat intellectū ⁊ ducit ad cogni ritatꝭ. Siquidē in vniuerſitatie ōe ſeptē erāt clauſa an̄ xp̄i paſſionē. in eiꝰ paſſiōe reſerata. De qͥbꝰ intelli ſtilld̓ Apoc̄. Aꝑta ſunt ſigͣcula ſeptē iū ſignaculū fuit deꝰ ammirabil̓. qͥ manifeſtatꝰ eſt eſſe ſūma ſapiētia. ī bolū decepit. Sūma iuſticia inqͣn iuit redēptiōis p̄miū. Sūma miſeri ſa qꝛ tradidit ꝓ nobis filiū. Secun gnaculū fuit ſpūs intelligibil̓ qͥ mani feſtatꝰ eſt ꝑ paſſionē qͣnte ſit benignitatꝭ qͥn dangelos qͥ ꝑmiſerūt xp̄m crucifigi. edignitatꝭ qͦ ad hoīes. nā ꝓpt̓ eos xp̄ſ ſcifixꝰ qͣnte crudelitatꝭ qͦ ad demōes. in deū ſuū fecerāt crucifigi Tertiū ſi naculū eſt mūdꝰ ſenſibilis. qͥ in morte xp̄i ꝓ locꝰ tenebraꝝ. In qͦ regnat cecitas. verā nō cognouit. In qͦ regnat ſteri tas qꝛ xp̄m infructuoſum reputauit. Im pſetas qꝛ innocētē ꝯdēnauit Quartū ſigͣ tulū fuit ꝑadiſus qͥ ꝑ crucē apparet eſſe locꝰ gue. leticie. ⁊ opulētie. in eo ꝙ xp̄s ꝓpt̓ eiꝰ re ſniutionē factꝰ eſt vilis pauꝑ ⁊ miſer Quī io ꝑ mortē xp̄i infernꝰ manifeſtatꝰ eſt eſſe ple nus omī egeſtate. vilitate. ⁊ pauꝑtate. quia ſihec paſſus eſt ꝓpter pctī deletiōeꝫ. multo magis dānati hec patient̉ ꝓpter iuſtā opeꝝ retributiōꝫ Sextū ſignaculū fuit ꝟ̓tꝰ lau dabilis q̄ ꝑ crucē xp̄i ꝓbat̉ eſſe p̄cioſa. ſpeci oſa ⁊ fructuoſa. Precioſa qꝛ xp̄us an̄ voluit vitā corꝑalē ꝑdere qͣꝫ ꝯtrariari v̓tuti. Spe cioſa qꝛ in ꝯtumelijs relucebat. Fructuo ſa qꝛ vnꝰ ꝑfectꝰ actus xp̄i v̓tutꝭ infernū ſpo liauit. celū aperuit. ꝑditū reſtaurauit Se ptimū ſignaculū ꝑ crucem aꝑtū eſt. ⁊ ī eo ꝙ apparuit reatꝰ culpabilis qͣꝫ deteſtabilis ſit cū ad ſui remiſſionē indigeat tā magno pre cio. tā grādi piaculo. tā difficili medicam̄to Faſciculꝰ ſeptimus nō paſſionis ſed re ſurrectionis. Ertia aūt die xp̄s victor mortis re ſurrexit ⁊ nos reſurrecturos mon ſtrauit. Si igit̉ xp̄o paſſo fuiſti cō paſſus. nūc reſurgēti ꝯgaude. Cogita deuo te qualit̓ aīa xp̄i ad infernū deſcēdit. Quid ibi egit ⁊ de gaudio ſanctoꝝ patꝝ ⁊ triſticia demonioꝝ. Cogita de timore cuſtodū. Co gita de cuſtodia angeloꝝ circa ſepulcruꝫ. qͦ cū nūc refert̉ vnꝰ ſolꝰ ſedere. nūc ſtare ſupra lapidē. nūc in ſepulcro. nūc duo. ⁊ hi diuerſi mode. ꝑ qd̓ on̄dit̉ multitudo angeloꝝ circa ſepulcrū. ⁊ varia viſitatio mulieꝝ. Cogita qͦ modo amor ⁊ deſideriū magdalenā ⁊ alias femīas frequēter cogebat currere ⁊ ſepulcꝝ dn̄i viſitare. Cogita de varijs xp̄i apparitio nibꝰ. Cogita de dulcibꝰ eiꝰ colloquijs cū di ſcipulis. Cogita cur xp̄us voluit in galylea apparere niſi vt debeas a vicijs trāſmigrare Un̄ paſca tranſitꝰ ſꝫ ⁊ in galilea. id eſt. trāſ migratiōe ⁊ mutatiōe corpoꝝ noſtroꝝ in re gno celoꝝ xp̄m videbimus poſt generalem reſurrectionē. Oſt quadraginta dies reſurrectōiſ aſcēdens xp̄s in altū captiuā duxit captiuitatē ſctōꝝ pr̄m. Meditare d̓ gl̓ioſa ꝓceſſiōe aſcēdentiū cū xp̄o. nā ſancti ſequebāt̉. angeli veniētes obuiabāt. ⁊ tūc in ter ſe q̄ſtiōes illas formabāt. de qͥbꝰ Iſaias Quis eſt iſte qͥ venit ⁊c̄. Cogita de triſticia apl̓oꝝ ⁊ angeloꝝ gaudio. Cogita de angel̓ redeūtibꝰ ⁊ apl̓os ꝯſolātibꝰ. Diſce tu aſcēde re ad xp̄m ſꝫ ꝑ aſcēſiones pͥus dictas vt re linqͣs hic viciū. qꝛ nullū viciū aſcēdit cū ſal uatore. vt dicit Auguſtinꝰ. Einde de celo dn̄s in linguis igne d Dis miſit ſpm̄ſcm̄. Uide quō deinde apoſtoli fuerūt ꝯfortati ⁊ in charita te fundati. Meditare cur ſpūſſctūs in igne cur ī linguis. cur ī vtriſqꝫ ſimul. ⁊ cur ī alijs creaturis apparuit. ⁊ ſtude ꝓprietates reruꝫ taliū in te hr̄e. Cogita effectꝰ ⁊ dona ſpūſſci F F 2 Faſcicularius ⁊ multa ſil̓ia circa ſpūſſctī miſſionē. ſignaqꝫ militātis ſub gula.ſ. ſomnū. cordis duriciā. ocioſitatē. riſus ꝓcacitatē. cōtradictionem ⁊ inſenſibilitatē. Nota de duobꝰ neceſſarijs veris bellato ribus. ya nūc milites xp̄i bellū ſpūale īgreſ ſuri induite vos armatura dei. arri Apite gladiū ⁊ ſcutū. gladiū virilitatꝭ ⁊ ſtrenuitatꝭ. ſcutū patiētie vt ſitis patiētes in ſuſtinēdo eoꝝ impetꝰ ⁊ dolores De certamine ꝯͣ gulā Idet̉ aūt incipiēdū certamen pͥmo ꝯtra gulā. qꝛ qͣꝫdiu gula in nob̓ dn̄a tur. alioꝝ vicioꝝ certamīa magꝭ oc culta videre nō poſſumꝰ. Itē vt Grego. dic̄ Multi qn̄qꝫ ardua ⁊ magna incipiūt ſꝫ qͥa gulā nō vincūt. ea que fortiter egerūt. turpi ter ꝑdunt. Qui em̄ neqͥt in ꝓpria terra. id eſt naturali carne debellare. quō vincet ī terra longinqua. Eſt aūt gula inordinatꝰ ⁊ īmo deratus appetitꝰ cibi. Remediū gule Mnia illa q̄ faciūt aīam interiꝰ vti liter occupari in viribꝰ aīalibꝰ ⁊ q̄ eiꝰ deſideriū īternū augēt. remedia ſūt ꝯtra gulam. īmo cōtra om̄ia vicia carnalia. Hinc eſt qd̓ dic̄ Hiero. ad ruſticū. Ama ſci entiā ſcripturaꝝ ⁊ vicia carnis nō amabis. Hinc eſt ꝙ dic̄ Ioh̓es Climachꝰ etiā ī hac materia exꝑtiſſimꝰ ꝙ carētia dolorū ⁊ obli uio mortis eſt occaſio gule. Breuit̓ quelibꝫ vacātia vl̓ vacuitas a deſiderijs boniſ. a me ditatiōibꝰ. ſunt origo vel augmētū p̄cipuuꝫ vicioꝝ carnaliū. Remedia igit̉ ſūt timor mortꝭ iudicij ⁊ inferni bn̄ cordi impreſſus ſi hō interiꝰ occupat̉ circa deſideriū regni ce loꝝ. deſideriū ꝑfectiōis. īmo qd̓libet bonuꝫ internū deſideriū. vt deuotio. maxīe cōpun ctio lacrime. orō. hec em̄ intꝰ cor hoīs occu pant. Et ẜm Hieronimū deſideriū deſide rio. affectꝰ affectu expellit̉. De ꝟtute ſobrietatꝭ ⁊ de eiꝰ gradibꝰ Obrietas arcē ꝯcupiſcibilitatꝭ ꝯͣ gu lam deberet cuſtodire. Eſt em̄ ꝟtus qͣ corꝑis alimēta cū moderamīe ad mittunt̉. Et dꝫ ſobrietas p̄cipue eſſe vigil ꝯtra gulā. videt ne excedat ī cibi qͣlitate. ſꝫ d̓ quātitate difficile diſcernit̉. Hic tn̄ in omi bus pōt eſſe ꝯtinētie finis. ne qͥs iuxta men ſurā capacitatꝭ ſue ſaturitatꝭ oneret̉ inglu uie. Primꝰ gradꝰ ſobrietatis eſt vt patien ter ſuſtineas ⁊ feras cū nō poterꝭ hr̄e cibuꝫ vel potū ad libitū. Secūdus eſt etiā vel le his q̄ poſſunt hr̄i amore ſobrietatꝭ paup tatis ⁊ boni exēpli carere. Tertiꝰ poſſe a ſtinere ſine difficultate ab habitis delectabi libus. De pugna ⁊ natura luxurie Igulā nō vicerꝭ ſꝫ ip̄a te vicerit ſta tim aduocat ſororē ſuā.i. luxuriā. cu ius aduētꝰ indicia ſunt q̄ ꝑ naturaꝫ eiꝰ poterꝭ agnoſcere. Statim em̄ in vi cōci piſcibili accēdit amorē ⁊ inclinatōꝫ ⁊ affectū ad femīas. aut ſuſcitat motꝰ in carne. ⁊ hͦ po tes videre ꝑ motꝰ carnis ⁊ titillatiōes. Ali qn̄ magis ī aīa ꝑ affectiōꝫ ⁊ inclinatiōeꝫ ad actū illicitū vl̓ ad ꝑſonā affectu illicito. Et hūc modū affectꝰ potes ꝯſiderare ꝑ imagi nes mulieꝝ ī te depictas. De remedijs luxurie Ontra illud viciū eſt certamē lōguꝫ ⁊ duꝝ. īmo ꝟo viribꝰ nr̄is hͦ ſpecialit̓ nō poſſumꝰ ꝑficere. Un̄ radicale re mediū ẜm Augꝭ. in pluribꝰ locis libri cōfeſ ſionū de ꝯtinētia ⁊ alios ſctōs eſt. vt hō cor ſuū hūiliet ⁊ cognoſcat ꝓpriā fragilitateꝫ. currat ad miẜicordiā dei. Sūt quedā media q̄ magꝭ luxuriā remouēt ab aīma. vt ꝯtritio ſpūs. frequēs orō. ꝯtinua meditatō mortis. inferni. ⁊ ſimiliū p̄miſſoꝝ. Horū re medioꝝ rō patet ex his q̄ dicta ſunt d̓ gula Itē rep̄ſſio interioꝝ affectionū ⁊ malaꝝ co gitationū. qd̓ fit maxīe ꝑ alia deuota ⁊ ſpūa lia deſideria. Itē ſunt q̄dā remedia q̄ magꝭ reſtringūt luxuriā. abſtinere a carne. ⁊ ieiu niū. Maxime aūt eſt tenēdū ꝯͣ hoc vicium equale moderatūqꝫ ieiuniū. Itē opꝰ manu um inſtabiles cordis ꝑuagatōes coercens Sūt quedā q̄ directe iuuāt ꝯtra vtraqꝫ.i. luxuriā tā in carne qͣꝫ in aīa ſic̄ ē cuſtodia di ligēs ſenſuū. Hi em̄ ſunt feneſtre ꝑ qͣs hͦ vi ciū intrat. Itē fuga ſocietatꝭ mulieꝝ. nec fa miliaritatē hr̄e cū eis. nec ſolꝰ cū ſola maxie in ſecreto loco loqͥ. nec domos eaꝝ ẜm hie ronimū frequētare. Primꝰ gradꝰ caſtita tis eſt. vt virilit̓ cū labore abſtineas ab actu carnis. cū ꝓpoſito ſic manēdi. ⁊ neges ſꝑ cō ſenſū motibꝰ illicitꝭ. Secūdꝰ vt ꝑ reme dia p̄dicta ⁊ alia ſil̓ia caro tua ſpūi tuo ſub iuget̉ vt rariꝰ tēpterꝭ ⁊ faciliꝰ tēptatio cedit. imꝑando magꝭ qͣꝫ reluctādo. Tertiꝰ gͣdꝰ caſtitatꝭ ē. ita domitas hr̄e ꝯcupiſcētias car nis. vt vix rariſſime ⁊ tenuiſſime ſentias et Fo. CXCIX talēte induiſſe affectū vt cū nauſea ⁊ horro re inde audias vt loquaris. De phylargiria vel auaricia. Oſt luxuriā ſequit̉ phylargiria vel auaricia q̄ paſſio vexat tepefactos ī ſeruitio dei. Nā raro impugnat cer gitime. p̄ſertim ſi ſub alteriꝰ degunt ¶ Remediū tibi ſit vt ſciēs aliquā artem emanuū victū ⁊ veſtitū ꝯquirēs. illis ētus. Iō deo ꝯfide qꝛ nō relinqͥt ſpe ntes in ſe. Sūma remedioꝝ. ſi vis auari Im ad plenū vincere. relinque omīa q̄ ha hbes ⁊ alteriꝰ cure te cōmitte. cū alijs viuēs ī iuni. Huic aūt vicio in pͥncipijs obſta. admittas deſideriuꝫ cuiuſqꝫ rei. Sic̄ cviciū in pͥncipio facile vincit̉. ita ſi ſe mittit̉ pōt cūctis difficiliꝰ excludi. imꝰ gradꝰ qͦ ꝓficis ꝯtra hͦ viciū in ꝯtē ptu mūdi eſt. nihil hr̄e iniuſti. ⁊ diuitijs nō abuti ad pctm̄. ⁊ elemoſynā facere Secū dus eſt nihil hr̄e ſuꝑfluū. ſꝫ neceſſarijs eſſe tū. Sꝫ multi neceſſitatē ſuā valde am cāt. ſꝫ nō eſt tutū vt hō in multꝭ ſibi ꝯfi otiꝰ alteri. Tertiꝰ eſt nihil poſſide ūdo ſꝫ dūtaxat caꝑe vſum neceſſa equēter pati penuriā. cibo. potu. ⁊ De ira ⁊ remedijs eius Ria p̄dicta vicia arcē ꝯcupiſcibilita tis oppugnāt. Quartū aūt viciū qd̓ eſt ira debellat vim iraſcibilē. ⁊ ē no ciua beſtia ſibi nocēs ⁊ alios ſcādalizans. virꝰ mortiferū animā interficiēs. ⁊ ſpm̄ſan ellēs. Cū aūt ira vim iraſcibilē ob ſtatim introducit ibi ſuā familiam q̄ ixa. tumor mētis. ꝯtumelia. clamor. i atio. ⁊ blaſphemia. Remedia ꝯͣ iram iſta. pͥmo os tacēdo cōprimere ⁊ accen lāmā in corde ſuffocare Nota aūt ꝙ mb̓. in li. de officijs verꝰ p̄liator eouſqꝫ timorē meditationēqꝫ mortis ⁊ ſimiliuꝫ ⁊ naxie deuotā cōpunctiōꝫ(qͣ ẜm Climachū ta extinguit̉ ira ⁊ īdignatio ſic̄ ignis aqua notꝰ ire deberet repͥmere ⁊ māſue facere vt mnoꝝ trāquillitas vſu quodā ⁊ affectiōe ⁊ ꝓ poſito in naturā ꝟtat̉. Multū iuuat ꝯͣ iraꝫ ſquotiēs qͥs in ira receſſerit iā ſopita ꝯmo lione ſeip̄m dure redarguat ⁊ cōprehēdat ⁊ humilit̓ reū ſe det toto corde ab illis veniā pttēs qͥs offendit Gradꝰ aūt qͥbꝰ ꝯtra irā aſcendit̉ patēt ex dictis. Primꝰ eſt ire reſiſte re cohibēdo linguā. mēbra ⁊c̄. ne excedat fo fia Secūdꝰ eſt cū hō iā ꝑ exercitia didic̄ nō turbari ex aduerſis. ſꝫ eſt quaſi in loco mu nito nō curās ea q̄ ſibi fiāt ꝯtraria. Tertiꝰ eſt gaudere ⁊ in tribulatiōibꝰ gl̓iari cū aſſūt ⁊ deſiderare cū deſunt. De inuidie natura ⁊ ortu eius. Uintū certamē eſt ꝯtra īuidiā quā Obeatꝰ Gregoriꝰ ponit int̓ vicia capi talia. eo ꝙ ex ſui rōne habet ꝙ alia vi cia inde ſequant̉. Licet Caſſianꝰ ⁊ Iſidorꝰ eā inter capitalia non enumerēt. eo forſitan ꝙ ip̄a ex vicio capitali ſuā ducit originē Vt aūt huiꝰ vicij naturā ꝑ ſuū effectū in te com p̄hendas ſcire debes ꝙ inuidia eſt dolor d̓ bono alteriꝰ. Inuidie em̄ obiectū eſt bonū fraternū inqͣntū eſt ſibi malū. Hoc aūt con tingit dupliciter vel tripliciter. Uno modo inqͣntū ſibi īminet malū. vt ſi inuidemus ꝙ inimicꝰ noſter vl̓ aliqͥs qͥ nobis nō placꝫ fit noſter p̄latꝰ timētes ne nos d̓pͥmat. ⁊ hoc in caſu ſtaret ſine pctō. Alio mō qn̄ reſpicimꝰ bonū ꝓximi nō ꝙ ſibi inuidemꝰ illud. ſꝫ qͥa dolemꝰ illud nob̓ abeſſe. ⁊ hͦ eſt interdū bo nus zelꝰ. Tali em̄ inuidia debemꝰ om̄s ten dere ad humilitatē. charitatē ⁊ obedientiaꝫ Alio mō fit iſtud inqͣꝫtū bonū fratris eſt di minutiuū nr̄e p̄cipue gl̓ie Un̄ īuidia eſt p̄ci ue circa illa in qͥbꝰ gl̓ia cōſiſtit. Un̄ genera liter vaneglorioſi ⁊ puſillanimes ſunt īuidi qꝛ iſti timet minui gl̓iam ſuā. illi timēt facili ter ſuꝑari. Hec inuidia vbicūqꝫ venerit fili as ſuas ſecū adducit. q̄ ſunt odiū. ſuſurratō detractio. exultatio in aduerſis ꝓximi. ⁊ af flictio in ꝓſperis eius. Quō ad dilectiōꝫ ꝓximi deuenit̉ Auidiam ꝟo dilectio ꝓximi expellit Iō de ip̄a dilectōe ꝓximi aliqͣ dicāꝰ. Et pͥmo qͥbꝰ medijs dilectiōꝫ inter nos mutuo ſeruare poſſumꝰ Deinde quō qͥ libet ſe talē exhibere debeat vt ⁊ ip̄e diligat̉ ab alijs ⁊ alios ip̄e diligat. Et ex his ſuffici entia remedia īuidie apparebūt. De pͥmo ſcias ꝙ ꝑfecta ꝟa ⁊ indirupta dilectio ſolū ī ter tales inuiolabilit̓ ſeruat̉. qͥ ſunt vniꝰ ꝓpo ſiti. vniꝰ nolle ⁊ velle. ⁊ qd̓ammō vicijs oībꝰ expurgati. vt in xvj. collatōe pr̄m d̓r. ⁊ ita ſū ma dilectio erit ī pr̄ia. ⁊ fuiſſet ꝟa in ꝑadiſo ſi nō pͥmꝰ hō cecidiſſet. Attamē ſunt q̄dā re media qͥbꝰ dilectio int̓ nos acqͥrit̉ ⁊ ſeruat̉. ⁊ ſi nō ꝑfecta. Primū eſt qd̓ etiā inuidie ē ſūmū remediū vt vnuſqͥſqꝫ toto corde oīa q̄ mūdi ſūt ex qͥbꝰ ꝯtētio. rixa vl̓ inuidia oriri p̄t cordialit̓ d̓ſpiciat ⁊ calcet. ſiue ſint diuitie F F 3 Faſcicularius ſiue honores. Scd̓m. ne qͥs ſapiēs ſibi ſeqͣ tur ꝓpriā ſuā volūtatē nulli acqͥeſcēs. ⁊ hͦ cau ſat maxīe diſcordiā ⁊ rācorē. Tertio vt ſci at q̄ vtilia ſūt ac neceſſaria poſtponēda bo nō charitatꝭ. Nā ſi habeā fidē ita vt mōtes trāſferā. Si linguis hoīm loqͣr ⁊ angelorū. charitatē aūt nō habuero nihil mihi ꝓdeſt. Iō ſuꝑ oīa exercitia in om̄ibꝰ oꝑbꝰ p̄ oībuſ debemꝰ q̄rere fraternā charitatē. Nec eſt ali qͥd qd̓ tm̄ angeli ⁊ dn̄s angl̓oꝝ in nob̓ inue nire deſiderāt. ſic̄ fraterna vnionē ⁊ mutuā caritatē. Quartū vt vnuſqͥſqꝫ ſumoꝑe ira cundiā ⁊ alia qͥbꝰ frēm offendit caueat ⁊ de uitet. ⁊ ſi qn̄ ꝯͣ fratrē exceſſit. hūilit̓ ſatiſfaci at. ſi qn̄ frat̓ ꝯtra eū rancorē ſine cā ꝯcepiſſꝫ qͣꝫtū in ip̄o eſt ſtudeat pacificare. Hec habē tur in collatōe pr̄m. xvj. De accidia Extū certamē eſt ꝯtra accidiā. Cuiꝰ natura eſt vt tediū boni generꝫ. ani mi torporē cauſet. mentē gͣuet triſti cia. ad ſomnū ⁊ diſſolutiōꝫ inclinet. horrorē loci. ⁊ celle faſtidiū. fratꝝ ꝯtēptū ⁊ aſpernati onē gignit. nil oꝑis libet. maxīe ſpūal̓. Naꝫ interdū opꝰ manuale arripit vt poſſit ſpūa lia orōes ⁊ ſil̓ia relinq̄re Huiꝰ filie ſūt ma licia. i volūtas machinādi malū. deſperatō puſillanimitas. rācor.i. odiū inueteratū. tor por circa p̄cepta dei. euagatio mētis circa il licita. Sūmū remediū ꝯtra accidiā ē. nū qͣꝫ tedere ſꝫ repugnādo accidie obuiare ⁊ vī cere eā laborādo. Attamē hō p̄t oꝑa ſua va riare vt nūc oret. nūc legat. nūc meditetur ⁊c̄ vt ſi vnū nō ſapiat. ſapiat ſaltē aliud ſic̄ febri citāti habēti guſtū infectū apponunt̉ multa fercula. Itē ꝯtra tediū cordis valꝫ varietaſ actiōis. Itē valet ꝯpūctio. Qui enī luget ſe ip̄m nō nouit accidiā. Ait Climachꝰ. Liget̉ gͦ iſte tyrānꝰ memoria offenſionū ⁊ delictoꝝ ⁊ ꝑcutiat̉ oꝑe manuū ⁊ intēta meditatōe fu turoꝝ bonoꝝ. De triſticia ⁊ pugna ꝯtra triſticiā Ota ꝙ triſticia mala ē duplex. Nam qn̄qꝫ triſticia d̓r generalit̓ ita ꝙ ꝟſet̉ circa oēs paſſiōes. nā in oī paſſiōe ē inuenire triſticiā ⁊ delectatōꝫ ẜm ꝙ ſuū ob iectū adipiſcit̉ vl̓ ab ea repellit̉. Et hāc triſti ciā ſuꝑabis inqͣntū ſingula vicia extirpaue ris. ſi multū multū. ſi paꝝ paꝝ. oīno autē ſi oīno ip̄am necas. ſꝫ ad hͦ qͥs idoneꝰ. Alia ē ſpēalis circa diuīa tediū. ⁊ iſta p̄t cōp̄hendi ſub accidia. Triſticie origo difficult̓ eſt cognoſcibil̓ eo ꝙ taꝫ multas habeat origines oīa met vicia ⁊ affectōes. Cōtra hͦ duo vicia accidiā ⁊ triſticiā pugnat charitas dei q̄ nū qͣꝫ eſt ocioſa ꝯͣ accidiā. Ad quā charitatē triplici gͣdu ꝑueharꝭ. Primꝰ ſic vti licitꝭ con ceſſis vt tn̄ illicita deuites. Scd̓s eſt feruē tiori deſiderio oīa q̄ dei ſunt ſtudioſe facere in ſe. ⁊ ī alijs ꝓmouere. Tertiꝰ ē tāto affectu eſtuare ad deū ꝙ qͣſi ſine ip̄o viuere n̄ poſſit Ualet etiā ꝯͣ triſticiā deuota ꝯfabulatio in bona ſocietate memoria benignitatꝭ ⁊ mi ſericordie dei. Itē deuotꝰ cātꝰ. vt d̓t Iacobꝰ De vana gloria I oīa p̄dicta vicia vicerꝭ qd̓ ſine ma ximis laboribꝰ ⁊ multꝭ doloribꝰ nō fit. ſi tn̄ fit tūc ampliꝰ a vana gl̓ia ca uere debes. Hec eī occulte vtutibꝰ ſe īgerit ita vt vix a ſpūalibꝰ ſꝑ valeat ꝯp̄hēdi. Hec eſt multiformit̓ vana. ſꝑ ⁊ ī oībꝰ vanitatē in gerēs ī veſtitu. ī apparatu. in loq̄la. ī tacitur nitate. Si veſte p̄cioſa indutus fuerꝭ. ade ſi humil̓ fuerꝭ. ampliꝰ gl̓iat̉. ſi loq̄ris. gauo vn̄ dixerꝭ. ſi taces. laudat te velut humile Ip̄a ſꝑ ſuggerit ⁊ magnū deſideriū ing ad illa in qͥbꝰ laus ⁊ honor ꝯſiſtit. et gna ꝑicula ⁊ labores. ⁊ maiorē fort dat ſuis amatoribꝰ qͣꝫ ſpes beatitudīs ve p̄liatoribꝰ. Hec eadē beſtia fuggerit gͣdū ricatꝰ. p̄ſbyterij. ⁊ dyaconatꝰ. Si qͥs tn̄ l vellet cogere. nā ꝑ ſe n̄ vult. ne ipſe appete videat̉. Uide ſuꝑ hͦ exēplū libro de inſtit cenobioꝝ caſſiani. Nō pn̄t varietates hꝰ be ſtie explicari. ſꝫ vbicūqꝫ eā ꝓiecerꝭ ſꝑ ſtat acu leo recto ſic̄ tribulꝰ. Ip̄a eſt ſic̄ alleū quotiē vnū tegmē remouerꝭ alid̓ adhuc iniꝰ hal vbi aūt ip̄a ītrauerit. mr̄em doloſam ſeq̄ tur filie ꝑuerſe. q̄ ſūt inobediētia. ꝯtētio. ia ctantia. hypocriẜ. ꝑtinacia. diſcordia. nouo rū p̄ſumptio ſeu īuētio. Quā vanā gl̓iam ſi vincere d̓ſideras. caue ſūmo ſtudio ne qͥcqͣꝫ intētōe gl̓e īcipias facere. cogitās illd̓ ſalua torꝭ. Receper̄t mercedē ſuā. Et illud. Om̄ deꝰ diſſipauit oſſa eoꝝ qͥ hoībꝰ placēt ꝯfuſi ſūt. qm̄ deꝰ ſpreuit eoſ. Itē illud. Si adhuc hoībꝰ placerē. xp̄i ẜuꝰ nō eēm. Scd̓o debe res niti illd̓ qd̓ bōa intētōe īcepiſti. ſil̓i cuſto dia ab inqͥnatōe gl̓ie cuſtodire. Itē qͥcqui ſingl̓are ē ⁊ vn̄ laus ⁊ gl̓ia poſſꝫ ꝯqͥri ſꝑ vit dū eſt bellāti ꝯͣ hāc beſtiā. Nā pͥncipiū pͥua tiōis vane gl̓e ẜm climachū eſt cuſtodia orſ ⁊ amor hūil̓ ſocietatꝭ. ignominia ꝯſūmate corā ml̓titudīe miẜabilit̓ adinueīri. Chryl̓. Fo. CC qnicū vane gl̓ie remediū. orare deū vt ip̄e De pugna ꝯͣ ſuꝑbiā te liberet. Ltima aggrediēda ē ip̄a ſuꝑbia. vi cioꝝ regia. vicioꝝ radix. v̓tutū oīm deuoratrix. q̄ tāte ē fortitudīs ⁊ ſeue ritatꝭ vt lucifeꝝ eijceret d̓ celo. Attamē puer pauid ī dn̄o ꝯfidēs ꝑ hūilitatē goliā qͣntali eſſꝫ ſtature enormitate erectꝰ ꝓſtrauit. āt ſuꝑbia duplex. vna ſpūal̓ pulſans.ſ. oſos d̓ ꝑfectōe. alia carnal̓. q̄ minꝰ ꝑfcōs t de aliqͣ excellētia exteriori. Nā prime vrde ſuo magͣ merita ſibi depīgere. ſpi ē gr̄aꝫ attribuere ſibi. qͣꝫtū deꝰ eū dili ogitare. mirari ꝙ nō faciat mirabilia. bari ꝙ deꝰ n̄ dat ſibi neſcio qͥd ſpāle. ali elut carnales deſpicere. Et hͨ eſt ml̓tuꝫ loſa ⁊ plꝰ qͣꝫ vicia carnalia. Nullū viciū d̓ita oēs ꝟtutes exhauriat. cūctaqꝫ iu a ⁊ ſctītate hoīem expoliet quēadmodū hpꝰ ſuꝑbie malū. Qui āt hꝰ neqͥſſimi ſpūs la vult euadere. dꝫ ī ſingul̓ in qͥbꝰ ſe ſen tutibꝰ ꝓfeciſſe dicere ex ſnīa. Gr̄a d̓i ſū id qd̓ ſū. ⁊ cogitare deū eē qͥ oꝑat̉ in nobis ⁊ ⁊ ꝓficere ꝓ bona volūtate. Itē diligēt̓ erare qꝛ bona nr̄a nō ſūt a nob̓ ſꝫ dona de qͥbꝰ diſtricte ſumꝰ rōꝫ reddituri. Itē nraqͣꝫ multꝭ mal̓ ſunt ꝑmixta. tepidi hypocriſi ⁊c̄. Itē ꝯſiderare qͣꝫ ml̓ta ſint in nob̓ mala ⁊ vīcioſa. Itē attēdere melioreſ hoīes ⁊ angl̓os. vt ita ī cōꝑatione vile us nobis. De ſuꝑbia carnali Arnal̓ aūt ſuꝑbia his īdicijs demō cſtrat̉. Eſt clamoſa dū tacꝫ amara ⁊ ī dignabūda. ⁊ īdiſſoluta ī leticia. Ri ſus eiꝰ irrōnabil̓ ⁊ ſine cā. ī triſticia ſua ē ſe uera. dura. rep̄hēdit cū rācore nō ex ꝯꝑaſſio ne pb̓a ꝓfert paſſim ſine aliqͣ cordis gͣuitate t pōderatōe. Expers patīe. caritatꝭ. aliena act̉ īiuriat. ſꝫ puſillanimit̓ īiuriā patit̉. llt̓ alijs obedit. exhortatōꝫ r̄ciꝑe ſper ria volūtate ꝑmanēs. ſꝫ vult ꝓpria ſta lūqͣꝫ alteriꝰ diffinitōi acqͥeſcere. n̄ vul ꝯilliū ab aliqͦ reciꝑe magꝭ ſibi credēs qͣꝫ ſapi Hꝰ remediū pͥmū ē obediētia ſim ord̓ ſuſcepta ⁊ hūilit̓ exhibita. Scd̓ꝫ nō cordis affectu frībꝰ nr̄is hūilitatē eamꝰ. ī nullo eos led̓re acqͥeſcētes Itē ſe nitī exercere nos ī hūilibꝰ oꝑbꝰ vilibꝰ ⁊ de tꝭ officijs. puta mīſtrare ī cōqͥna. lauare ellas. purgare domū. ſꝑ vilia officia eli hūil̓ hītu. hūilibꝰ geſtꝭ īcedere. Hec ſi ī etudinē venerīt cor ad hūilitatē īclināt. Itē honorē fugere magꝭ ſꝑ eligere mīſtrare qͣꝫ mīſtrari. ſuꝑba vocabula ⁊ nom̄ iactātie etiā aꝓpria familia d̓uitare. Itē oīa ſigͣ ⁊ q̄qꝫ facta iactātiā l̓ vanitatē p̄tēdētia declinare. Hūilitas q̄ ꝯͣ ſuꝑbiā pugͣt tres hꝫ gͣdꝰ. Pri mꝰ ē vt hō ſeip̄ꝫ cognoſcat īfirmū. īopē boni vicioſū. et ſi qͦs alios hꝫ defectꝰ. ⁊ n̄ eleuet ſe ſup̄ ſe. Scd̓s ē cū hō ſe d̓ſiderat ab alijs re putari qͣlē ſe ip̄e noſcit ī ꝟitate.ſ. vilē. īopē. ſu ꝑbū. ⁊c̄. Tertiꝰ ē qn̄ hō etiā ī magnis ꝟtuti bꝰ ⁊ honoribꝰ n̄ extollit̉. ⁊ nihil ſibi ex hͦ blā dit̉. totū ī illū refundēs a qͦ totū accepit. ⁊ ei ītegrū reſtituēs. Tal̓ fuit hūilitas xp̄i ⁊ tal̓ angl̓oꝝ ⁊ ſctōꝝ ī gloria Finit faſciculariꝰ ¶ Incipit tractatꝰ ſancti Bonauenture d̓ ſeptem gradibꝰ cōtemplationis Ontemplatiuorij aqͥlinos obtutꝰ acui. ⁊ ip̄orū ſpūale palatū ꝑfūdi dapibꝰ ſuꝑne dulcedi nis affectās. ſeptē gͣdꝰ eo gl̓ioſiſſimos qͦ ſcīa exꝑiētie ꝓbatiſſimos ī mediū cēſui d̓ducen dos. reẜatōe qͦꝝ odorifera ꝯfido ꝙ tā ītelle ctui ſplēdorꝭ copia. qͣꝫ affectui d̓ifici dulcorꝭ affluētia pijſſime mr̄is thearchice exalabit. Primū igr̄ dicāꝰ ignē. ſcd̓ꝫ vnctōꝫ t̓tiū exta ſim. qͣrtū ſpeculatōꝫ. qͥntū guſtū. ſextū qͥeteꝫ ſeptimū gl̓aꝫ. Prīo ei aīa ignit̉. ignita īungi tur. vncta rapit̉. rapta ſpecl̓at̉ l̓ ꝯtēplat̉. ꝯtē plās guſtat. guſtās qͥeſcit. hͦ ī via pn̄t aqͥri. n̄ tn̄ ſubito ſꝫ gͣdatī. Citiꝰ āt hͦ exꝑit̉ qͥ freq̄ntiꝰ ſpūalibꝰ ſe exercet. Septīꝰ ī pr̄ia ꝯfert̉ abū dātiꝰ his qͥ ſe ī p̄cedētibꝰ gͣdibꝰ exercuer̄t. Ig nis ē vehemēs diuī calorꝭ l̓ amorꝭ feruor ex camīo ſuꝑſplēdētꝭ hierl̓ꝫ flabellatꝰ Hꝰ ignif calor ꝯtēplatiui ſiue ſcī actiui viri aīaꝫ cū ſe ad orādū deū effud̓rit ī ꝯſpc̄u d̓i. ſubito eaꝫ vald̓ ꝑlucido ſplēdore irradiās qͣꝫpl̓imū ig nit. ⁊ arētes motꝰ affectōeſqꝫ accēdit maloſ qꝫ ꝯcremat ⁊ exufflat. tēporē īflāmat. ⁊ torpo rē exꝑgiſcere fac̄. atqꝫ ip̄aꝫ totā aīaꝫ velut ve ſꝑtinū qd̓dā ⁊ pīguiſſimū holocauſtū dīno ꝯſpectui repn̄tat. ītuet̉ tūc ⁊ gaudꝫ. d̓s adeſt ⁊ pauet illa. Ille īmiſſū ignē augꝫ vt magis caleat. illa ortas affectōes colligenſ nutrit. vt eo āpliꝰ magꝭ reddat̉ īcēdiū. q̄ abūdātiuſ ſubmīſtrat̉ mat̓ia accēdēdi. Suꝑ hūc gͣdū edē fixit qͥ p̄t dicere cū ꝓph̓a. Cōcalu meū ītra me. ⁊ ī medi. m. exar. ig. Et ita flāmatū ē cor meū ⁊ renes mei ꝯmutati ſūt. Unctio ē velut qͥdā roſeꝰ liqͦr qͥ ꝑ totam ani mā ſe diffundens ip̄am erudit. corroborat F F g De ſeptem gradibꝰ cōtemplationis ⁊ ꝯfortat. diſponēs eā ſuauiter ad veritatis luculētias ſuſcipiēdas atqꝫ parit̓ ꝯtemplā das. Hac celica vnctiōe ꝑlinitꝰ fuerat qͥ di cebat. Unxit vnctiōe miſericordie ſue. De qua rurſum dic̄ dauid. Sicut ros hermon qͥ deſcēdit in montē ſyon. Hermon interp̄ tat̉ lumē exaltatū. Habet aūt ſignare infini tiſſimā ieſu bonitatē. Ip̄e etenī de ſe dicit. Ego ſum lux mūdi. Que quidē lux d̓ terra in crucē. de cruce vero fuit ſuꝑ pulcritudinē celoꝝ omniū exaltata. ita vt licet ſꝑ potuerit nūc aūt ꝯuenientiꝰ ꝓpter ſue humanitatꝭ ſu perpulcrificā claritatē adiectā dici queat ſu perſplēdens candor. ⁊ ſuꝑcandēs ſplendor illiꝰ eterne ⁊ feliciſſime regionis. Ros igit̉ mōtis huiꝰ deſcēdit in montē ſyon.i. cōtem platiui viri mentē. ipſiꝰ p̄cordia tā irrigādo fecundās. qͣꝫ fecūdando irrigās. ⁊ calorem ſcꝫ primi gradꝰ leniter tēperās. ne plꝰ arde at qͣꝫ oportet. Quod em̄ purificat ignis cō cremādo. hoc vnctio mulcet ſuā pinguedi nem ꝑfundēdo. vt capificilior ſit diuinorū ⁊ pulcrificoꝝ radioꝝ ab eternaliter oriente aurora ditiſſime emanātiū. quibꝰ quidē ſa lubriter pluſtrata ita ẜm apoſtolū docet̉ de om̄ibꝰ. vt nequaqͣꝫ quiſqͣꝫ ibidē locꝰ ignorā tie tenebris pateat. vbi fulgeat copia tā glo rioſi luminis. Extaſis eſt deſerto exterio re homīe ſuijpſiꝰ ſupra ſe voluptuoſa q̄daꝫ eleuatio ad ſuꝑintellectualē diuini amoris fontē. mediātibꝰ ſurſum actiuis virtutibus ꝓ viribꝰ ſe extēdens. Uirtutes ſurſum acti uas voco humilitatē ⁊ puritatē. Humilita te etenī fit exterioris homīs deſertio. purita te vero interioris homīs ſurſum actio. quē quidē ad fontalē ꝓducēs radiū ibidē hau rit ſanctas thearchici amoris ⁊ inolitas in fluitiones. Quaꝝ gratia poſterioꝝ oblitus ad āteriora empyrei ⁊ ſuꝑlucidiſſimi taber naculi ſe extēdit. Eſt eī extaſim faciēs amor diuinꝰ. nō dimittēs ſuijpſoꝝ amatores eſſe ſed amandoꝝ. vt teſtat̉ ſecretoꝝ dei cōſcius dionyſiꝰ. Igit̉ ſi in vera ⁊ nō ficta dei chari tate ſumꝰ ⁊ amore. in ſancta extaſi ſumꝰ. īte riorē hoīem ad anteriora extēdente. exterio ris vero ſicut poſterioris obliuiſci faciente. Speculatio eſt beatoꝝ ⁊ ſuꝑceleſtiū. ⁊ ſo li deo ſcibiliū diuitiaꝝ intellectualis ⁊ affe ctualis pia inueſtigatio. Cōtemplant̉ autē hi duo. ſcꝫ intellectꝰ ⁊ affectus. ſꝫ intellectu longe diſſimiliter ab affectu. Cū em̄ anim cōtemplatiuꝰ ſenſibꝰ ſpiritualibꝰ ſuſpenſis. ſyndereſim in ſpecula eterna extendit. aper intelligētie ⁊ principalis affectio pariter fe runt̉ mutuo in diuina ſe ꝓmouentes ⁊ eqͣli ter aſcēdentes illa ſpeculado. hec deſiderā do. Precurrēte autē intelligētia nec ingre di queunte. vtpote ꝑ ſpeculū videns. forio remanet. Affectio vero que neſcia eſt ſpecu li intrans vnit̉. ẜm illud. Qui adheret deo vnꝰ ſpiritus eſt. Ingreſſoqꝫ intellectu qͥ an te conatu ſuo ingredi nō poterat. a ſupereſ ſentiali ⁊ ſuꝑintellectuali deifica bonitate hilariter excipit̉ affectio ip̄a. Suſceptamqꝫ ſuperferuide ip̄am deſiderantē ⁊ ſe ſurſum ꝓ viribꝰ impingentē. ip̄am in ſe ꝓfundiꝰ tra hens tam intelligētie ſuperclaroꝝ radiorū pulcrificans claritatē fontani ſplendoriſ. qͣꝫ affectioni thearchici ⁊ ſuꝑimmenſi ſaporis ſuauiter ſanctū deſideriū nutriens. ſuauita tem ſuꝑlucidiſſimā elargit̉. Poſtea illis guſtantibꝰ. illā magis deſiderantibꝰ. ma ſeip̄am diuina bonitas immittit. ⁊ abundā tius ſuperfulget. quoniā multū diligunt il lam ſummā veritatē. hoc ſummū bonū. Fe lix nimis qui huiꝰ gradus collē attingit. hic plane angelificatus in p̄ſenti. futurā iam in choauit vitam. Ex quibus fuerat qui dice bat. Nos autē reuelata facie gloriā dei ſpe culantes. in eandeꝫ tranſformamur imagi nem a claritate in claritatē. tanqͣꝫ a domini ſpiritu. Ubi potiſſime diuinus ille apoſto lus vtilitatē expreſſit cōtemplatiōis. Quid enim eſt reuelata facie gloriā domini ſpecu lari. niſi remota omni impuritate facieꝫ no ſtre intelligētie velante. gloriā dei. id eſt. taꝫ ſuperignotā ⁊ ſimpliciſſimā ⁊ ſuperſplēden tem eternitatis claritatē. qͣꝫ ſuperineffabilē ⁊ humanis mentibꝰ non capificilē omnino ſuperceleſtiū ſubſtantiarū ſupertranquilliſ ſimā pacē. pie. pure. deuoteqꝫ rimari. Quid vero eſt taliter ſpeculantes in eandē imagi nem trāſformari. niſi quia cauſa ſuꝑactiue ſuauitatis ſunt hec eadē que imaginati ſu mus. vt nos a nobis abſtractos ⁊ in ſeipſa abſorptos. ita torrente voluptatis nos po tant. vt neceſſe ſit de terrenis in celeſtes. de carnalibꝰ in ſpirituales. de hominibꝰ in qd̓ ammodo angelos tranſformari. Sic erge intelligo verbū. in eandē imaginē tranſfor mari. id eſt. in eadē imaginata. Bene auteꝫ dicitur a claritate in claritatem tanqͣꝫ a do mini ſpiritu quia ab ip̄o domini ſpiritu ma nuducti ſuꝑſanctiſſimis diuinis ſplēdoribꝰ Fo. CCI idimplemur. ⁊ ꝑ hͦ de cognitiōe in cognitōꝫ pficimꝰ. ſicut ꝑ ꝓphetā dicit̉. In lumīe tuo videbimꝰ lumē. Hec cōtemplatio vel inue ſticatio qͣſi nihil hꝫ ꝑiculi vel laboris. ī ani mo pio puro ⁊ vacāte. habet vtilitatē ineſti mabilē. etiā ſi nihil inueſtiget. Guſtꝰ autē eſt ſuꝑineſtimabilis diuīe dulcedinis p̄ſua lis quedā ⁊ inolita p̄libatio. ex cellario ſan tiſpūs in ſanctoꝝ ꝯtēplatiuoꝝ aīas diſtil Prelibatio dico. qm̄ ꝑ modicū valde ē lobis ex iſta tā ſuꝑ magna multitudine diuīe dulcedinis tribuit̉. qd̓ ꝓuiſiue ⁊ ſuꝑī effabili thearchica bonitate fieri nō eſt du biū Dū em̄ ſtillatim eternis ⁊ ſuꝑſuauibꝰ il ifluitiōibꝰ recreamur. frequētiꝰ noſip̄oſ ōibꝰ extēdimꝰ. atqꝫ ad cumulos oīmo enitudinis anhelamꝰ. Ꝙͣuis aūt vtrū iūt tn̄ plꝰ alliciūt qͣꝫ reficiūt diuine ille tiōes. efficiūt em̄ eſuriē. nō ſaturitateꝫ it. Beneficio huiꝰ gradꝰ cognitio expe tribuit̉. ꝑ quā ſuꝑceleſtiū ſubſtātiaruꝫ cognitiōi cōformamur. Quicqͥd em̄ diuine nētes nouerūt. hͦ illiꝰ experiētia ꝓbauerūt. Quia ſic̄ ſol terris. ſic ip̄a ſimplici cognitiōi p̄lata eſt. Glorioſi ⁊ felices illi qͥ ſuꝑ v̓ticem hꝰ gradꝰ eleuati ſunt. Eructāt plane hi ab undantiā ſuauitatū eternaꝝ nuptiarū. va t ⁊ vidēt qͣꝫ ſuauis eſt dn̄s. Quies eſt aīme mira quedā ⁊ ſuauis trāquillitaſ infuſam nobis ex frequētia oratiōis dul cedinē ꝯcreata. Solis valde ſpūalibꝰ expe etia huiꝰ quietis cōcedit̉. quibꝰ ⁊ dat̉ etiaꝫ qs ſuꝑceleſtes ſubſtātias ꝯtemplādo tra cendere. Suꝑignota em̄ bonitas ip̄is fa laris ſeip̄am eis immittit. ⁊ ip̄i tota ꝟtu atato ſinu ſancti deſiderij potēter ſuſci ſeatas immiſſiōes. aīmalibꝰ ⁊ p̄ſump uoſis om̄ino incognitas. Sic igit̉ puris inctoꝝ ꝯtemplatiuoꝝ animabꝰ. tā inſueto nūtrimēto ditiſſime adimpletis ſplēdeſcit oꝝ ratio. dulceſcit cōcupiſcētia. hylareſcit raſcibilis. ex dilectiōe quoꝝ deifica illā qͥe iō ambigimꝰ emanare. Hic gradꝰ glo orr p̄cioſior eſt. qͦ vltimo modo gradui ſolū patrie eſt appropinqͣt De ſeptimo tacendū cēſui qͣꝫ loquēdū. qm̄ nulli vi aſceſus ſiue viſio huiꝰ gradꝰ patere po iuit niſi illi ce eſti paulo qui ſe raptū vſqꝫ ad buluſmodi ꝑ ſacrā ſcripturaꝫ aſſerit. Felix certe ſuꝑdulciſſime ⁊ glorioſiſſime virginiſ ſſiarie aīa cui hoc datū eſt in via quod nulli ſanctoꝝ aliquādo poſſederūt. Portauit ergo illā gloriā a qua portant̉ ceteri Aſcendit illa gradū hūc ꝑ fidei cognitionē. deſcendit ille ad eā ꝑ carnis aſſumptionē. Quid hūc gradū. hanc gl̓iam cenſeā dicis. Nihil alid̓ qͣꝫ ip̄m quē peꝑit. quē lacte virgineo educa uit. manibꝰ eburneis ꝯtrectauit. dulciſſimo gremio fouit. pudiciſſimo vultū blandieba tur. caſtiſſimo amplexū ꝯplexa eſt. dominū noſtrū Ieſum xp̄m. qui eſt benedictꝰ in ſe cula ſeculoꝝ Amen. Finit tractatus ſancti Bonauen ture ordinis fratrū minorū de ſe ptem gradibꝰ cōtemplationū. ¶ Incipit tractatulꝰ ſancti Bonauenture de qͥnqꝫ feſtiuitatibꝰ pueri ieſu. Um ſom uirorū venerabiliū(quos in eccleſia d̓i diuina irradiatio amplius illu ſtrauit. ⁊ celeſtis deuotio abun dantiꝰ inflāmauit) ſentētiā ⁊ doctrinā. dul cis ieſu meditatio. verbi incarnati diuīa cō templatio. deuotā aīam ſuꝑ mel ⁊ om̄ia vn gentoꝝ fragrātia odoramēta ſuauiꝰ ⁊ dulci us inebriat. ꝑfectiꝰ ꝯſolat̉ ⁊ cōfortat. hinc eſt ꝙ cū me a cogitationū incidentiū tumultū paululū ſubtraxiſſem. ⁊ intra memetipſum cogitarē tacitꝰ qͦd de diuina incarnatiōe in hoc tꝑe in mēte ꝑtractarē vn̄ aliquā ꝯſolati onē ſpūalē reciperē. in qua diuinā dulcedi nem in hac lachrymaꝝ valle ꝑ ſpeculū d̓gu ſtarē. vt ea aliquantulū deguſtata. tꝑalem ⁊ fantaſticā cōſolationē ꝑfectius faſtidirem. ī cidit mēti mee ſecretiꝰ ꝙ aīma deuota bene dictū dei patris verbū ⁊ filiū vnigenitū me diāte gr̄a ſpūaliter poſſet ꝟtute altiſſimi ꝯci pere. parere. noīare. cū beatꝭ magꝭ querere ⁊ adorare. ⁊ demū deo pr̄i ẜm legē moyſi ī tē plo feliciter p̄ſentare. ⁊ ſic tāqͣꝫ ꝟa xp̄iane re ligionis diſcipula qͦnqꝫ feſta q̄ de puero ie ſu agit eccl̓ia mēte deuota cū om̄i reuerētia valeat celebrare. Igit̉ ſic̄ humilit̓ ꝯcepi. ver bis hūilibꝰ ꝯſcpͥſi. ꝯcordātias auctoritatuꝫ breuitatꝭ cā p̄termiſi In qͦ tractatu breui ⁊ hūili ſi vl̓ modicū deuotōis meditādo dul ciſſimū ih̓m qͦs legēdo ꝯcipiat. ip̄m tāqͣꝫ om niū bonoꝝ pͥncipiū fontē ⁊ auctorē laudet. gl̓ificet ⁊ bn̄dicat. ſi nihil vl̓ minꝰ ſufficient̓ ⁊ digne ſcribēti. vl̓ forte ſibi minus deuote ⁊ humilit̓ legenti īputet ⁊ aſcribat. De quinqꝫ feſtiuitatibꝰ puert ieſu Prima ſolēnitas de cōceptiōe pueri ih̓u. Rimo igit̉ purgato ītellectu ꝯtritio nis lauacro r inflāmato ⁊ eleuato af fectu dilectiōis igniculo. caſtꝭ medi tatiōibꝰ. deuotꝭ cogitatiōibꝰ ꝑtractandū eſt qualit̓ iſte benedictꝰ dei filiꝰ xp̄s ieſus ſit a deuota mēte ſpūaliter cōcipiendꝰ. Cū ani ma deuota. vel ſpe celeſtis p̄mij. vel timore eterni ſupplicij. vel tedio in hac lachrymarū valle diutiꝰ ꝯmorādi. mota ac ſtimulata no uis inſpiratiōibꝰ viſitat̉. ſanctis affectiōibꝰ ī flammat̉. meditatiōibꝰ celeſtibꝰ anxiat̉. ⁊ tā dem abiectis ⁊ deſpectis veteribꝰ defectibꝰ ⁊ priſtinis deſiderijs. nouo viuēdi ꝓpoſito a patre luminū. a quo om̄e donū optimuꝫ. ⁊ datū ꝑfectuꝫ. ſpūaliter ſpū gratie fecundat̉. qͦd alid̓ agit̉ qͣꝫ ꝙ ſuꝑueniēte ꝟtute altiſſimi. ⁊ obumbratōe celeſtꝭ refrigerij carnales cō cupiſcētias mitigat. mētales oculos ad vi dendū cōfortat ⁊ adiuuat. pater celeſtis di uino quodā ſemīe aīaꝫ grauidā facit ⁊ fecū dat. Poſt hūc ꝯceptū ſacratiſſimū pallet in facie ꝑ verā humilitatē in ꝯuerſatiōe. faſtidi um cibi ⁊ potꝰ ꝯcipit in mēte plenario mū dialiū cōtemptu ⁊ abiectiōe. deſideria vari ant̉ in affectiōe ex diuerſoꝝ bonoꝝ ꝓpoſita ī tentiōe. aliqn̄ etiā infirmari ⁊ egrotare inci pit aīma in ꝓprie volūtatis abiectiōe. Iam em̄ incedit triſtis ⁊ turbulēta ꝓpter veterem delictoꝝ ꝑpetrationē. ꝓ tꝑis omiſſiōe. ꝓ ho minū adhuc in mūdo mudialiter viuentiū ſocietate ⁊ ꝯuerſatiōe. Iam paulatim gra ue ⁊ tedioſum incipit eſſe om̄e qd̓ foris eſt. ⁊ foris cernit̉ qd̓ intus ꝑcipit̉ ⁊ audit̉. O fe lix cōceptus quē talis ſequit̉ mūdi ꝯtēptus ⁊ celeſtiū oꝑationū appetitus. Iā qͣꝫuis ad huc modico guſtato ſpiritu deſipit caro cū gemitū. Iā aīma cū maria mōtana aſcende re incipit. poſt talēqꝫ cōceptū faſtidiunt̉ ter rena. deſiderant̉ celeſtia ⁊ eterna. Iā fugere incipit ſocietatē illoꝝ qͥ terrena ſapiūt. ⁊ ap petit familiaritatē eoꝝ qͥ celeſtia ꝯcupiſcunt Iā incipit aīma cū maria miniſtrare eliza beth. hͦ eſt illis qͦs diuina gr̄a amplius ꝑ di lectiōꝫ inflāmat. Et hoc valde notabile ml̓ tiſqꝫ neceſſariū eſt. qͣnto magis ſe a md̓o ab ſtrahūt. tāto familiariꝰ ſe bonis amicabiles ⁊ familiares reddūt. vt tāto ampliꝰ ip̄is ma loꝝ ꝯſortiū deſipiat. qͣnto dulciꝰ bonoruꝫ ⁊ ſpūaliū honeſta ꝯuerſatio eoꝝ affectū affic̄ ⁊ inflāmat. Quia ẜm beatū Grego. qͥ ſcō vi ro adheret. accidit vt ex eiꝰ aſſiduitate viſionis. vſu locutiōis. exēplo ꝯuerſatiōis acc dat̉ in amore ꝟitatiſ. pctōꝝ tenebras fugi amore diuīe lucis inardeſcat. Unde Iſid̓. Bonorū ſocietatē require. Accidit em̄ vt ſi fueris ſociꝰ ꝯuerſatiōis. eris ⁊ ſociꝰ virtutū. Hec cogitet fidelis aīma qͣꝫ caſta. qͣꝫ ſancta. qͣꝫ deuota fuerint illaꝝ ſanctaꝝ colloquia. qͣꝫ diuina ſalutifera cōſilia. qͣꝫ mirāde ſancti tis mutue ſocietatꝭ oꝑa. dū vnaq̄qꝫ aliā v bo ⁊ exēplo ꝓuocabat ad meliora. Sictu o deuota aīma facias. ſi te de ſpūſctō ꝯcepiſſe noua celeſtꝭ vite deſideria ſentias. fuge ma loꝝ ꝯſortia. aſcēde cū maria. quere viroꝝſi ritualiū ꝯſilia. imitari ſtude ꝑfectoꝝ veſtio ꝯtemplare bonoꝝ ꝟ̓ba oꝑa parit̓ ⁊ exempla fuge ꝑuerſoꝝ venenoſa ꝯſilia. q̄ ſꝑ ꝑuertere querūt. impedire appetūt. lacerare non deſi ſtunt. noua ſanctiſpūs inſpirata deſideria. ⁊ ſepe ſub ſpecie boni ⁊ pietatꝭ virꝰ īfundū impie tepiditatꝭ. dicētes. Nimis magnū eſt qd̓ incipis. nimis arduū qd̓ ꝓponis. intole rabile qd̓ facis. vires tibi nō ſuppetūt. virtu tes naturales deficiūt. caput ꝯfundit̉. oculi deſtruunt̉. infirmitates diuerſimode nutri unt̉. ptiſis. paralyſis. calculꝰ ⁊ vertigo capitꝭ oculoꝝ caligo. ſenſuū hebetudo. ratōis ob nubilatio. viriū deſtructio. his om̄ibꝰ ſubia. cebis niſi ab inceptis abſtineas. ⁊ cōmodo corꝑali ampliꝰ intēdas. ſtatū tuū nō decent talia. ꝑ hec diminuit̉ honor tuꝰ ⁊ reuerētia. Uides ꝙ iā factꝰ ē magiſter diſcipline ⁊ me dicus corꝑis qͦ nec mores ꝓprios cōponere nouit. nec curare ꝓpriā infirmitatem mētis Heu heu qͦt ⁊ qͣntos maledicta mūdialiuꝫ ꝯſilia ſupplātauerūt. ⁊ cōceptū in eis ꝑ ſpm̄ ſanctū dei filiū extinxerūt Hec eſt illa potio miſera ⁊ mortifera. ꝑſuaſio dyabolica. que ī multꝭ ſpūalē ꝯceptū impedit. in pleriſqꝫ cō ceptū iam ꝑ ꝓpoſitū formatū. vel ꝑ votū iā ꝑ fectū interficit ⁊ extinguit. Sꝫ ſunt ⁊ alij o vident̉ ⁊ forte ſunt boni ⁊ religioſi. ſꝫ tamen ſalua eoꝝ reuerētia nimis timidi. nō atten dētes nōdū abbreuiatā manū dn̄i vt ſalua re nequeat. nec cōſiderātes nondū diminu tam pietatē altiſſimi qͥn iuuare valeat. habē tes zelū dei. ſꝫ nō ẜm ſcīam. dū ex cōpaſſiōe corꝑalis afflictōis. vel forte ex timore natu ralis defectiōis. dū alios vident virilit̓ age re. qd̓ ip̄i iā dudū bonū ⁊ ſanctū iudicabat. ⁊ tamē nō audebāt inchoare. retrahunt ho mines ab oꝑbꝰ ꝑfectiōis. Diſſuadēt ea que excedūt ſtatū vite cōmunis. deſtruūt ſancta. Fo. CCII pllia diuine inſpiratiōis. quoꝝ cōſilia rōe rite quāto magis ſunt auctētica. tāto magꝭ hnueniunt̉ ꝑiculoſa. Alij dicūt ⁊ multū calli de ex antiqui hoſtis adinuentiōe obijciunt. Si talia vel talia feceris. ſanctꝰ ⁊ bonus re licioſus ⁊ deuotꝰ iudicaberꝭ. Et cū in te nō um ſit qd̓ eſſe in alijs putaris. in ꝯſpectu iiudicis tua magna grauia ⁊ horren ccata cognoſcētis. reꝰ eris ⁊ amittꝭ me ritū oꝑis. ⁊ ſimulator ⁊ hypocrita reputabe ris Talia ⁊ ſimilia exercitia dicūt d̓bere eſſe qͥ nihil mali fecerūt. qͦ ſancte ⁊ innocē ixerūt. qͥ om̄ia ꝓpter deū dimiſerūt. qͥ to pꝑe vite ſue deo ꝑfecte adheſerūt. Sꝫ deo deuota ⁊ dilecta aīa deuita. mon tem aſcēde cū maria Paulꝰ nō ſine peccatis vixerat nō diu deo ſeruierat quādo in terti um celū rapiebat̉. ⁊ dn̄m facie ad faciē ꝯtem Haria magdalena tota ſuꝑba. to tioſa. tota mūdanis vanitatibꝰ intē nis cupiditatibꝰ dedita. nō lōge poſt des ieſu inter apl̓os ſanctos ſedit. Et ētione deuota doctrinā ꝑfectōis audi ima omniū in modico tꝑe videre de eruit. alijſqꝫ v̓ba veritatis ꝯſtanter ꝓ poſuit. Nō em̄ eſt ꝑſonaꝝ deꝰ acceptor. non pēſat nobilitatē generis. nō diuturnitatem multitudinē oꝑis. ſꝫ feruorē ampli aritatē maiorē deuote mētis. Non ēſat qualis aliqn̄ fuiſti ſꝫ qͣlis eſſe amo Un̄ taliter ꝯſulentiū cōſilia eēt p̄henſibilia ſi nō excuſarent̉ ſimpli licet nō approbāda Tu ergo o anima piuino ſemīe grauida. fuge indocta cōſilia. ſſno habes oculos linceoſ. noli abijcere hu manos. meliꝰ eſt partē habere qͣꝫ toto care remalū eſt ꝑdere ꝓpter ꝑdidiſſe. ⁊ ſtultuꝫ eſt ſolie pficere ꝓpter d̓feciſſe. ſi nō potes ſalua niꝑ innocentiā. ſtudeas ſaluari ꝑ penitētiā. ſno pōtes eſſe katherina vel cecilia. nō ꝯtē nas eſſe Maria magdalena vel egyptiaca. di ꝑdidiſti iuuentutē. noli amittere ſene ſi vixiſti in maris fluctibꝰ. moriaris in is ſinibꝰ. Igit̉ ſi te ſentis ſancto ꝓpoſi dei dulciſſimū filiū ieſum cōcepiſſe. predi lia venena mortifera fuge. ⁊ feſtina deſide ria ⁊ affecta more ꝑturiētis feliciter ad ꝑtuꝫ ꝑuenire. Sꝫ notandū eſt ꝙ beata ꝟgo non tatim poſt ꝯceptiōeꝫ peꝑit filiū. ſꝫ decurſis nouē mēſibꝰ genuit xp̄m qd̓ nō vacat a my ſterio. qꝛ nō eſt om̄i ſpūi credēdū. Sꝫ o aīa deuota qn̄ nouis illuſtratiōibꝰ vel reuelationibꝰ illuſtraris vel illuminarꝭ inſolitis in ſpiratibꝰ. magne ꝑfectiōis ꝓpoſitꝭ intrinſecꝰ inflāmaris. nō ſtatim de tuo ꝯſilio ad opus ꝓpera. ſꝫ bene tecū ⁊ cū bonis ⁊ potiſſime cū illis qui in talibꝰ ſunt exꝑti delibera. vtrū q̄ inſpirata ſunt liceāt. deceāt. ⁊ expediāt. vtrū dictis ꝓphetaꝝ ſint ꝯſona. vtꝝ doctrīs apo ſtoloꝝ ⁊ ſanctoꝝ doctoꝝ aliqualit̓ ſint ꝯtra ria. ⁊ etiā vtꝝ exēplis ſanctoꝝ ſint ſimilia vl̓ diſſimilia. ⁊ ad opꝰ feſtina. l̓ ſtatim abſoluas te ab his in tua ꝯſciētia. qꝛ ꝑiculoſum eſt ta les inſpiratiōes diu ⁊ frequent̓ in mēte cō ciꝑe. ⁊ tn̄ ad affectū boni oꝑis modicū vl̓ ni hil ꝓperare. Secunda ſolēnitas de natiuitate pueri Ecūdo igit̉ attēde ⁊ ꝯſidera qualit̓ benedictꝰ dei filiꝰ ſpūaliter naſcat̉ in mēte. Naſcit̉ em̄ cū poſt ſanū ꝯſiliū poſt diſcuſſum ſufficiēter negociū. poſt īuo catū diuinū patrociniū. ſanctū ꝓpoſitū ꝑdu cit̉ ad effectu. cū iam aīa incipit agere. oꝑe ꝑ ficere. qd̓ diu ꝑtractauit in mēte. cū iam inci pit viriliter agere qd̓ iā dudū ꝓponebat ꝑfi cere. ſꝫ tn̄ ſemꝑ formidabat inchoare. qͦa ti mebat deficere. In iſta beatiſſima natiuita te angeli iubilāt. deū glorificāt. pacē p̄dicāt Quia dū qd̓ diu mēte cōceptū eſt ad effectū boni oꝑis ꝑducit̉. pax interior reformatur. Nō em̄ in regno aīme pax diuina bn̄ gerit̉. quādo caro ſpūi ⁊ ſpūs carni reluctatur. qn̄ pūs ſolitudinē. ⁊ caro affectat multitudinē qn̄ ſpūm xp̄s. ⁊ carnē mūdus. qn̄ ſpūs q̄rit quietē cōtemplatiōis cū deo. ⁊ caro appetit honorē p̄latiōis in ſeculo. Ecōtra poſtqͣꝫ ca ro ſpūi ſubiugat̉. poſtqͣꝫ bonū opꝰ qd̓ diu ꝑ carnē eſt impeditū ꝑducit̉ ad effectu. pax et exultatio interior reformat̉. In iſta natiui tate nō audit̉ clamor lamētabil̓. nō ſentitur dolor lachrymabil̓. nō ꝑcipit̉ cruciatꝰ miſe rabil̓. ſꝫ āmiratio de ītegritate. exultatio de nouitate. d̓i gl̓ificatio d̓ ſtrenuitate. O qͣꝫ be ata natiuitas quā tāta ſeqͥt̉ angl̓oꝝ ⁊ hoīm iocūditas. O igit̉ qͣꝫ dulce ⁊ delectabile eſſꝫ naturā oꝑari. ſi īſania nos ꝑmitterꝫ. qͣ ſana ta ſtatī naturalibꝰ gr̄a arridet. iā exꝑit̉ ꝙ ve rū eſt illud euāgelicū dictū. Tollite iugum meū ſuꝑ vos ⁊ diſcite a me qꝛ mitꝭ ſū ⁊ hūil̓ corde. ⁊ īuenietꝭ requiē aīabꝰ vr̄is. Iugū eī meū ſuaue ē ⁊ onꝰ meū leue Sꝫ notāduꝫ eſt h̓o aīa deuota ſi te hͦ iocūda d̓lectet nati uitaſ. debes eē pͥmo maria. nā maria īt̓p̄tat̉ De quinqꝫ feſtiuitatibꝰ pueri ieſu amaꝝ mare. illumīatrix ⁊ dn̄a. Eſto gͦ ama rum mare ꝑ lachrymoſam ꝯtritiōeꝫ. vt pro peccatꝭ ꝯmiſſis amariſſime doleas. vt d̓ bo nis omiſſis ꝓfundiſſime īgemiſcas. de die bus neglectis ⁊ ꝑditis inceſſant̓ te affligas Eſto ſecūdo illumīatrix ꝑ honeſtā ꝯuerſa tionē. ꝑ ꝟ̓tuoſam oꝑationē. ⁊ ſtudioſam ali orū in bono informatiōꝫ. Eſto tertio domi na ſenſuū. carnaliū ꝯcupiſcētiaꝝ. oīm oꝑati onū tuaꝝ. ⁊ om̄es actiōes ẜm rectū dictam̄ rōnis faciaſ. ⁊ ī om̄ibꝰ tuā ſalutē ⁊ ꝓximi edi ficatōem. diuinā laudē ⁊ gl̓iam appetaſ ⁊ re quiras. Hec eſt illa felix maria q̄ ꝓ pecca tis ꝑpetratis dolet ⁊ ingemiſcit. que ꝟ̓tutibꝰ fulget ⁊ clareſcit. q̄ carnalibꝰ delectatōibꝰ do minat̉. Ab iſta maria ih̓s xp̄s cū gaudio ſi ne dolore abſqꝫ labore ſpūaliter naſci nō de dignat̉. Poſt hāc felicē natiuitatē cognoſcit ⁊ guſtat qͣꝫ ſuauis eſt dn̄s ih̓s. Reuera ſua uis eſt qn̄ nutrit̉ ſanctis meditatiōibꝰ. quā do balneat̉ deuotis ⁊ calidis lachrymaruꝫ fontibꝰ. qn̄ inuoluit̉ caſtis deſiderioꝝ vela minibꝰ. portat̉ ſancte dilectiōis ī amplexibꝰ oſculat̉ crebris deuotiōis affectibꝰ. ⁊ ꝯfouet̉ in interiorꝭ mētis ſinibꝰ. Nō em̄ ad hͦ naſcit̉ vt abijciat̉. ſꝫ vt cū ſumma diligētia more re galiū infantiū cuſtodiat̉ Hic nota fideliſ aīma ꝙ in te ꝯtingūt illa ſigna ſpūaliter. q̄ ī xp̄i natiuitate ꝯtigerūt viſibiliter. Multis em̄ ſignis ⁊ ꝓdigus ẜm doctoꝝ ſnīam ⁊ do ctrinā eſt illa bn̄dicta natiuitas cōprobata Nā in ciuitate romana muri tēpli pacꝭ fun ditus corruerūt. Sodomite in toto orbe morte ſubitanea interierūt. Uinee engaddi illa nocte floruerūt ⁊ fructū balſami ꝓtule rūt. Fons aq̄ mutatꝰ eſt in fontē olei ⁊ flu xit vſqꝫ in tyberim. ⁊ manauit tota nocte il la. Stella magna apparuit q̄ formā pulcri pueri habuit. ⁊ ī capite crux ſplēdebat Treſ ſoles apparuerūt in oriēte. ⁊ paulatim ī vnū corpꝰ ſolare ſunt redacti. In die media cir culus aureꝰ apparuit circa ſolē. ⁊ ī medio cir culi ꝟgo pulcerrima pueꝝ geſtās ī gremio. Et qͥd plura. Iſtā natiuitatē beatiſſimā an geli mirabilit̓ p̄dicabāt. paſtores nūciabāt aīmalia bruta cognoſcebāt. Ecce iā vidiſti qualibꝰ ſignis ⁊ ꝓdigijs eſt viſibilit̓ mōſtra ta natiuitas ſaluatorꝭ. Sꝫ iam aduerte di ligēter fidelis aīma q̄ cupis eſſe ieſu mat̓ ex gra. vtꝝ in te ſpūaliter īnouata ſint hͨ ſigna. immutata mirabilia. vt ſic poſſis aliqualit̓ certificari de hac natiuitate ſalutifera. Aduerte diligēter. cōſidera frequēter an aliqͥd in te corruerit. Tēplū hͦ eſt appetitꝰ vane am bitiōis ⁊ ſuꝑbie. vtꝝ ceciderit ydolū.i. affe ctus falſe poſſeſſiōis ⁊ auaricie. Utrū ne adͥ huc incurrūt ſodomite.ſ. carnalis delectati onis ⁊ ꝯcupiſcētie. Hec ſunt qͣſi pͥma ſigna iſtiꝰ natiuitatꝭ ſalutifere. qn̄ iā aīma ſe ſe euacuatā ab ambitiōe ꝑ v̓tutē humilita alienatā ab auaricia ꝑ deſideriū paupta purgatā a macula luxurie ꝑ amorē caſti Poſt hec ꝯſidera cū magna diligētia vti adhuc floreat aliqͥd vinea balſami.i. mulri tudo ſanctaꝝ affectōnū. vtꝝ fluat fons olei id ē. de tuo corde exeāt oꝑa miẜicordie. vtꝫ ille tres ſoles.i. tres theologice ꝟtutes ori ant̉ in oriēte.i. in deuota mēte. ⁊ vniant̉ īte ſe mutua federatiōe. Uide etiā ſi ſtella no ue claritatꝭ.i. diuīe cognitiōis adhuc aliqͦd fulgeat. Si circulꝰ aureꝰ iuxta ſolē.i. ſancta affectio iuxta cognitionē appareat. Si ꝟs cū puero illic ſedeat.i. ſi oro pura cū deuo ne ſincera in affectiōe ꝑmaneat. Poſt hͦ om nia ſi adorēt aīmalia.i. ꝑfecte obediat ſenſi tiua. Si querūt reges.i. deſiderijs ⁊ affeci onibꝰ nouis ad ih̓m mouent̉ ꝟtutes in ctuales. Si angeli.i. om̄es habitꝰ ꝟtuo mētis hilaritatē iubilēt. ꝓpter mētis trā titatē pacē nunciēt ꝓpter cordis ſerenita ieſum p̄dicēt. Et poſtremo ſubtilit̓ ꝯſidere ſi paſtores.i. ſancte meditatōes paruulū tū ieſum tibi datū in p̄ſepio inueniāt. Pr pe eſt ꝯſciētia inferiꝰ clauſa ꝑ ꝯtemptū mū danoꝝ. ſuꝑiꝰ aꝑta ꝑ deſideriū eternoꝝ. Hic eſt locꝰ reqͥetiōis pauꝑis regis. Illic pꝰ na tiuitatē a mr̄e reponit̉. ibi a paſtoribꝰ īuenit̉ O felix p̄ſepe q̄ ꝯtines. Regē gl̓ie in te inue nio vt iumētū. ⁊ refectoriū angeloꝝ. d̓ te pa ſcunt̉ bruta aīalia. ⁊ reficit̉ aīma deuota. te licet impropͥe tn̄ felicē p̄dico. ſꝫ multo felici orem dico deuotā ꝯſcīam. q̄ nō eſt id qd̓ tu ꝑ eſſentiā. Sꝫ tn̄ ꝯtinet ſpūaliter qd̓ tu ꝯti nebas corꝑaliter. Tertia ſolēnitas de impoſitiōe nomīs pueri Ieſu. Ertio ꝯſiderandū qualit̓ ille beati ſimꝰ infantulꝰ ſpūaliter natꝰ ſit no minādꝰ Et puto ꝙ nō poteſt noīari cōgruentiꝰ qͣꝫ ieſus. qꝛ ſcriptū eſt. Uocatū ē nomē eiꝰ ieſus. qd̓ vocatū eſt ab angelo prꝭ uſqͣꝫ cōciꝑet̉ in vtero. Hoc eſt nomē ſacrati ſimū aꝓphetis ꝓphetatū. hͦ eſt nomē ẜtuoſū gratioſum. gaudioſum. delicioſū. glorioſū. Fo. CCIII Iriuoſum qꝛ ſuꝑat hoſtes. ꝯgregat ciues nat vires. reuocat mētes. Gratioſum. qͥa n̄o habemꝰ fidei fundamētū. ſpei firma nentū. charitatis augmentū. iuſticie cōple nentū. Gaudioſum. qꝛ iubilꝰ in corde. me qs in aure. mel in ore. ſplēdor in mēte. No m vtiqꝫ delitioſum qd̓ paſcit cogitatū. le irplatū. vngit inuocatū. reficit ſcriptū. in tlectū. Nomē reuera glorioſum. qd̓ de cis viſum. ſurdis auditū. ſermonē mu itā mortuis. ⁊ greſſum claudis. O no benedictū qd̓ on̄dit tantū ꝟ̓tutum effe cum. O aīa ſiue ſcribas ſiue legas ſiue do itas ſiue aliud qd̓cūqꝫ opꝰ facias. nihil tibi pidt nihil tibi placeat niſi Ieſus. Nomē cit̉tuū infantulū in te ſpūaliter genitū Ie lIs. Habeat ſibi ꝙ nomīat̉ dei filiꝰ. ſplēdor orie. imago ſubſtātie. verbū patris. virtuſ tētis. heres vniuerſoꝝ. rex regū. do oꝝ. Habeat ſibi ꝙ d̓r xp̄s.i. vnctus bn̄ qꝛ inꝓphetā vt claruit in doctrine eru iōe in pugilē ſicut patuit in diaboli d̓be ione. in ſacerdotē ſicut on̄dit in patrꝭ re ō̄cilliatione. in regē ſicut mōſtrabit in p̄mi orum retributiōe. Habeat hec om̄ia ſibi cū eatꝭ cōmunia. Sit tm̄ tibi Ieſus. id ē tor ī huiꝰ vite incolatu ⁊ miſeria. Sal uet inqͣꝫ te a mūdi vanitate q̄ te impugnat. monis falſitate q̄ infeſtat. a carnali fra ate quete cruciat. Clama deuota inter iot huiꝰ vite flagella. O ieſu ſaluator mūdi ſalua nos. qͥ ꝑ crucem ⁊ ſanguinē redemiſti nos ſalua inqͣꝫ dulciſſime ſaluator ꝯfortan odebilē ꝯſolando flebilē. adiuuādo fragi emn ꝯſolidādo inſtabilē. Sꝫ heu vnum eſt īfletu referā. qd̓ nō vacat a myſterio. ꝙ tim vt naſcit̉ circūcidit̉ ⁊ nominat̉. ſꝫ ges dies octaua expectat̉. Puto ꝙ ꝑ ariū qͥ in octenario includitur. vni as diuinaꝝ ⁊ moraliū ꝟtutū cū vnita nculo pacis figurat̉. Quia poſtqͣꝫ om ortitudinē aduerſa tolerauit. ꝑ iuſti ſa mileros ⁊ egētes ſuſtētauit ꝑ tꝑantiā cō upiſcētias ſuꝑauit. ꝑ prudentiā mūdi ⁊ an qui hoſtis inſidias declinauit. Adhuc pꝰ ſe fidē deū omniū creatorē intellexit. per pem in eū tāqͣꝫ remuneratorē in om̄ibꝰ oꝑi ſuis aſpexit. ꝑ charitatē eū tāqͣꝫ omnit ioꝝ largitorē toto corde dilexit. Et de nū die octauo circūciſis ab aīa om̄ibꝰ fan zimaginatiōibꝰ. om̄ibꝰ vanis ⁊ inuti gitatiōibꝰ. pacatis om̄ibꝰ aīe motibꝰ. ⁊ inordinatis affectiōibꝰ. ꝑ exercitiū ꝯtēpla tionis in dn̄o dulciter requieſcit. Tūc pu er noīat̉. tūc dulce nomē ieſus imponit̉. tūc eiꝰ dulcedo ſentit̉ ⁊ guſtat̉. tūc exꝑit̉ ꝟtuteꝫ. tūc ꝑcipit iocunditatē. O qͣntā ſepius ſenſit dulcedinē poſt illā beatā noīs impoſitiōeꝫ illa felix mater natural̓ ⁊ vera mater ſpūaliſ virgo maria. qn̄ ꝑcepit in hoc nomīe demo nia eijci. cecos illuminari. infirmos curari. mortuos ſuſcitari. miracula cumulari Sic certe tu o anīa mater ſpūalis merito debes gaudere ⁊ exultare qn̄ tu ꝑcipis in te ⁊ ī alijſ ꝙ tuꝰ benedictꝰ filiꝰ Ieſus demones fugat in peccati dimiſſiōe. cecos illuminat in vere cognitiōis infuſione. mortuos ſuſcitat in gͣ tie collatiōe. infirmos curat. claudos ſanat paralyticos ⁊ ꝯtractos rectificat in ſpiritu ali cōfortatiōe. vt iā efficiant̉ fortes ⁊ virileſ ꝑ gr̄am. qͥ pͥus erāt debiles ⁊ infirmi ꝑ cul pam. O qͣꝫ felix ⁊ beatū nomē qd̓ tantā me ruit habere v̓tutē ⁊ efficaciā. Aliqn̄ letificat aliqn̄ vſqꝫ mētis ebrietatē infundit. ⁊ ſuam dulcedinē cōmunicat. Quarta ſolēnitas de magoꝝ adoratiōe Uarta ſolēnitas q̄ cōſiſtit in mago rū adoratiōe. Poſtqͣꝫ etiā aīma iſtuꝫ dulciſſimū pueꝝ ꝑ gr̄am ſpūalit̓ cō cepit. peꝑit ⁊ noīauit. tres reges.i. tres aīme vires que bn̄ reges dicunt̉. que iā carni pͥn cipant̉. ſenſibꝰ dn̄ant̉. in ſolis diuinis ſtudi is ſicut decet vere reges occupant̉. puerū iā ꝑ effectꝰ multiplices eis reuelatū in ciuitate regia. hͦ eſt in totiꝰ mūdi machina eſtimant eſſe querendū. Querūt igit̉ meditatiōibꝰ. re quirūt affectiōibꝰ. interrogāt deuotis cogi tatiōibꝰ. vbi eſt qͥ natꝰ eſt. Uidimꝰ ſtellā eiꝰ ī oriēte. vidimꝰ claritatē eius fulgentē ī deuo ta mēte. vidimꝰ ſplendorē eius radiantē in intimis aīme Audiuimꝰ eius vocē q̄ eſt dul ciſſima. Guſtauimꝰ eiꝰ dulcedinē q̄ eſt ſua uiſſima. Percepimꝰ eiꝰ odorē ſuauiſſimum Exꝑti ſumꝰ eiꝰ amplexū delicioſiſſimū. Iā herodes redde rn̄ſum. oſtēde dilectū. mon ſtra infantulū deſideratū. Propter tuā glo riam videndā nō venimꝰ ꝓpter tuā gratiaꝫ obtinendā nō ꝓperauimus. ꝓpter tua maie ſtatē adorandā nō feſtinauimꝰ. Tua enim gratia ip̄iꝰ eſt factura. tua maieſtas ip̄iꝰ crea tura. tua iocūditas ſua eſt potētia. tua opu lentia ip̄iꝰ vmbra. tua nobilitas. tua magni ficentia eſt ſue infinite bonitatis ⁊ nobilita tis modica ſcintilla. In te inuenimꝰ qͦ ip̄m De quinqꝫ feſtiuitatibꝰ pueri ieſit cognoſcimus amamꝰ ⁊ deſideramꝰ. non in quo requieſcere debeamꝰ. Tuꝰ honor ⁊ de cus eſt ſui decoris nutꝰ. Dic igit̉ ne ꝓtrahaſ vbi eſt qui natꝰ ē. Ubi eſt ergo lōgitudo bre uis. magnitudo leuis. altitudo ſubdita. la titudo anguſta. Ubi lux lucēs. aqua ſitien panis eſuriēs. Dic nobis vbi potētia regit̉ ſapiētia inſtruit̉. virtꝰ ſuſtentat̉. verbū pr̄is lactat̉. Dic nobis vbi eternꝰ dei filiꝰ infans inueniet̉. Ubi ſplēdor pat̓ne glorie pānis ī uolutus cernit̉. Ubi audiemꝰ in cunabul̓ vagientē qui eſt miſeroꝝ cōſolatio. Ubi vi debimꝰ inter brachia infantulū baiulatū. q eſt angeloꝝ ⁊ hominū. celoꝝ ⁊ creaturaruꝫ omniū cōſeruator ⁊ ſolidatio. Hūc deſide ramus. hūc querimꝰ. O dulciſſime. o amā tiſſime puer eterne. infans antique. quādo te videbimꝰ quādo te inueniemꝰ. quādo an̄ faciē tuā apparebimꝰ Tedet gaudere ſine te delectat gaudere tecū ⁊ flere tecū. Omne qd̓ tibi eſt aduerſum nobis eſt moleſtū. tuū be neplacitū eſt noſtꝝ indeficiēs gaudiū ⁊ deſi deriū. O ſi tam dulce eſt flere de te. qͣꝫ dulce erit gaudere de te. Ubi gͦ es quē querimus Ubi es quē in om̄ibꝰ ⁊ p̄ om̄ibꝰ deſideramꝰ ⁊ affectamꝰ. Ubi es qͥ natꝰ es rex iudeoruꝫ. lex deuotoꝝ. dux miſeroruꝫ. lux cecoꝝ. vita morientiū. ſalꝰ eterna eternaliter viuētium. Et ſequit̉ reſpōſio ꝯueniens. In bethleem iude. Bethleē domꝰ panis. Iuda ꝯfitens interp̄tat̉. Ibi em̄ xp̄s inuenit̉ vbi poſt con feſſionē criminū panis celeſtis vite. id ē. do ctrina euāgelica audit̉. rumīat̉. ⁊ deuota mē te retinet̉. vt oꝑe impleat̉ ⁊ alijs adimplen da ꝓponat̉. Ibi puer ieſus cū maria matreī uenit̉. vbi poſt lachrymoſam ꝯtritiōeꝫ. poſt fructuoſam ꝯfeſſionē dulcedo celeſtis cōſo lationis aliquādo inter abūdantiſſimas la chrimas d̓guſtat̉ vbi oratio quē pene deſpe rantē inuenit. gaudentē ⁊ de venia p̄ſumen tē derelinquit. O felix maria a qua Ih̓s cō cipit̉. de qua ieſus naſcit̉. ⁊ cū qua tā dulcit̉ ⁊ gaudēter ieſus inuenit̉. Sed notāduꝫ eſt hic ꝙ ieſus queſitꝰ legit̉ a regibꝰ. ⁊ hoc vt ip̄m cū om̄i reuerētia adorarēt. A doctori bus vt ab ip̄o veritatis documēta cū ſum ma diligētia audirēt. A ſpōſa vt ſue ſuauita tis dulcedinē ꝑ ſecreta colloquia deguſtarꝫ A maria matre vt ip̄m ꝑditu reꝑiret. et ab ea ſe ampliꝰ nō alienaret. Sic vos o reges hoc eſt. deuote aīme vires naturales queri te cū regibꝰ terrenis vt adoretiſ. munera of feratis. Adorate cū reuerētia. quia creator ⁊ redēptor ⁊ remunerator. Creator in natu ralis vite formatiōe. Redēptor in ſpiritual̓ vite reformatōe. Remunerator in eterne vi te collatiōe. O vos reges adorate cū reue rentia qꝛ rex potētiſſimꝰ. Adorate cū dece tia. quia magiſter ſapiētiſſimꝰ. Adorate cū leticia qꝛ pͥnceps liberaliſſimꝰ. Adorate in qͣꝫ gaudēter quia eſt dux equitatis. Adora te decēter. quia eſt lux veritatꝭ. Adorate fer uenter. quia eſt fax charitatis. Nec ſufficia vobis oratio niſi cōcomitet̉ oblatio. Offer te inqͣꝫ aurū dilectionis ardētiſſime. Offer te thus cōſolationis deuotiſſime. Offerte myrrhā cōtritionis amariſſime. Aurū dile ctionis ꝓpter bona collata. Thus deuoti nis ꝓpter gaudia p̄parata. Mirrhā ꝯtritio nis ꝓpter peccata ꝑpetrata. Aurū offerte et ne diuinitati. Thus aīme ſanctitati. Mir rham corporꝭ paſſibilitati. Querite etiaꝫ o reges cū doctoribꝰ vt vobis pandat ſecrete ſue inſcrutabilis ſapiētie. vt oſtēdat magno lia ſue ammirabilis potētie. vt vos doceat beneplacita ſue volūtatis ⁊ ꝯplacētie. Que rite inqͣꝫ cū reuerentia quomō om̄ia tā po tenter de nihilo creauerit. quomō cūctatā ſapiēter ī vniuerſo ordinauerit. quomodo ſingula tā clementer ſuo ineſtimabili bono decorauerit. Querite humiliter ſi homī fas eſt in hac vita inueſtigare qualiter ille tres ꝑſone coequales ⁊ coeterne ſubſiſtāt ī vna ⁊ indiuidua ſubſtātia. ⁊ hoc in trinitate be atiſſima. Qualiter ille tres ſubſtātie videli cet carnis ⁊ aīme ⁊ deitatis cōueniāt ī vna ꝑſona. ⁊ hoc in xp̄i incarnatōe ſacratiſſima Qualiter ab eterno pater a nullo. filiꝰ a pa tre ſolo. ſpirituſſanctꝰ ab vtroqꝫ. Ip̄e quem queris doctor eſt ⁊ cognitor om̄is veritatꝭ. a quo om̄is veritas principaliter queritur Poſt quē veritas exēplariter ꝑducitu quē omis veritas finaliter reducit̉ ⁊ or tur. Ip̄e eſt doctor qui docet omnē ver tem. Ueritatē vite. quā in multis deſtruxit lutoſa guloſitas. veritatē doctrine quā heu ī pleriſqꝫ excecauit voluptuoſa vanitas. ve ritatē iuſticie. quā effugauit ꝑiculoſa auidi tas. Querite ergo vos reges deuoti ieſum vt vos doceat omnē veritatē. Ueritatē vite vt ſciatꝭ qualiter voſip̄os vtiliter regere de beatis. Ueritatē doctrine vt cognoſcatꝭ qͥ liter ſubiectos laudabiliter dirigatis. Ue ritatem iuſticie vt intelligatis qualiter deo Fo. CCIIII truiliter ſeruiatis. Querite etiā Ieſum ali quando cū ſpōſa dilectiſſima in orto delici rum. vbi deambulat cū adoleſcētulis. vbi lia colligit cū virginibus. vbi comedit fru ns pomorū ſuoꝝ cū iuuenculis. Querite la vinaria vbi cenam ſuā preꝑauit. ad ſuas ſpecialiſſimas amicas(que ſequū n̄ quocūqꝫ ierit) tm̄ inuitauit. vbi p̄cin ex faciet eas diſcūbere ⁊ trāſiens perſo terminiſtrat eis. vbi amminiſtrat fercu a de pinguedine ſue eterne nobiliſſi cretiſſime diuinitatis. vbi ꝓpinat po erte illic bibūt amice. ſed inebriant̉ chariſ ſerite tandē in cubiculo. vbi requi onſa inter amplexus ⁊ oſcula. vbi cubat in meridie quādo ſplendor eterne ve ſecretiſſima ſue ꝓfunde ⁊ inſcrutabili e. Ibi donat altiſſima munera ſue ſū cōparabilis magnificētie. Ibi iocat̉ indit̉. ibi cōſolat̉. ibi dilectā alloquit̉ Pete qd̓ vis ⁊ dabit̉ tibi. O qͣꝫ feliceſ i Ieſum in hoc cubiculo ſecretiſſimo in qui hoc cubiculū intrare preſumūt. iuci eū in orto delitiaꝝ inueniūt. ſed res in cella vinaria reperiūt. pauciſſi vero nō niſi ſecretiſſimi amici cubiculuꝫ intrare p̄ſumunt. Quia ſcriptū eſt. Adiuro vos filie hieruſalē ne ſuſcitetis neqꝫ euigila re faciatis dilectā donec ip̄a velit. Unde ſuf ficiat vos o reges qͥ adhuc terrena ſapitis. qui adhuc temꝑalia diſponitis ꝙ Ih̓m ali poſt diligentē inquiſitiōem in preſe ieniatis. Ueſtra em̄ ꝯſcientia adhuc pite nō eſt facta ortus deliciaꝝ vbi florent meditatiōes. redolēt virtuoſe opera bi vigēt delicioſe affectiōes. Nec fo ſe minꝰ ꝑfecte dici poteſt cella vinaria vbi il ſa celeſtia fercula odorant̉. illa vina angeli ci guſtant̉. quibꝰ amici aliquādo hic in ter na ꝯſolātur. Sed heu minime vt timeo di ipoteſt cubiculū omnibꝰ creaturis abſcon ditū ſoli ſpōſo preꝑatū ſtratū ⁊ ornatū. vbi ponſus cū ſponſa. dilectꝰ cum dilecta reqͥ ficit inter ſecreta ⁊ indicibilia ſui familiariſ eſcula. vbi ſepe audiunt̉ talia ⁊ taꝫ archana que quidē intelligunt̉ ſed nō dicunt̉. qͥa for te vel exprimi nequeūt. vel ab hominibꝰ ẜm hominē viuentibꝰ percipi nūqͣꝫ poſſūt. S tamen ex abūdantia diuine pietatis aliquā do ip̄m poſt fletū ⁊ planctū. poſt luctū ⁊ ge mitum. poſt poſitū ſeculare negociū ad mo dicum vidiſtis in orto deliciaꝝ. vel forte qd̓ magis verū eſt ante fores adhuc vob̓ clau ſas ꝑ foramen inſpexiſtis in cellā vinariam ⁊ vidiſtis ſpōſum ornatū ⁊ ſuccinctū. tranſe untē. miniſtrantē. ꝓpinātem ſuis amicis va ria fercula ⁊ vina deliciaꝝ. ⁊ ſtatim ignota ⁊ incognita. nec adhuc ad talia admittenda. per ianitores expulſi ⁊ repulſi fuiſtis. et ite rato heu ad ſolita ⁊ mūdana redijſtis. Sed tamen poſt hoc ad cor reuerſi. nō immemo res illiꝰ iocunde ſocietatis quā gaudio cor dis in orto deliciaꝝ aſpexiſtis. Necnō ⁊ illiꝰ beatiſſime iocūditatis ⁊ ſolēnitatis quā de ſolatam ꝑ rimulā inſpexiſtis. de qua neſcio quale ſolatiū. ſed tamē tale quod exuperat omnē ſenſum ⁊ omne huiꝰ mundi cōuiuiuꝫ per ſpiramentū modicū ſenſiſtis. Tūc cum Maria matre Ieſum perditū cū dolore et merore querite. Currite cū planctu ⁊ gemi tu poſt Ieſum querendū. Querite tūc ⁊ flē tes dicite. O quādo te inueniemus cōſola torem quē expectamus. Quādo te inuenie mus gaudiū noſtrū quod deſideramꝰ. O ſi anima noſtra adhuc redire ſemel valeat. ⁊ ſi nō ad amplexus ⁊ oſcula. ſaltem vbi re dolet ortus d̓liciaꝝ. ⁊ ſuauiſſime fragrat cel la vinaria. Iam aīma per teipſam quere di lectum tuū quē cōcepiſti. tuus eſt filiꝰ quem genuiſti. ⁊ quare dimiſiſtia quo tot ⁊ tam ī ſolita gaudia ſuſcepiſti. O vos reges incliti vos principes ⁊ defenſores ⁊ cooperatores mei. Uos hactenꝰ queſiuiſtis vt regem qui vos ſua gratia coronaret. vt doctorē qͥ vos ſua ſapiētia illuſtraret. vt cōſolatorem qͥ ſua clemētia vos reficeret Nunc ſuꝑeſt vt ego q̄ ram filiū quē perdidi dilectuꝫ. quem amiſi amantiſſimū Ieſum meū. quē heu infelix ⁊ miſera ī templo dimiſi. poſtqͣꝫ denuo ad va na ⁊ falſa ⁊ inania me cōuerti. Heu me dere lictam ⁊ deſolatā ⁊ omni ignominia plenaꝫ reliquit. Quare ſuis conſilijs nō acquieui. Quare in ſuis monitis nō permāſi. Quā diu ſuam p̄ſentiā per veraꝫ ſolatiōem ſenſi. affuit mihi omnis boni abundantia. qͣꝫdiu ipſum habui om̄ibꝰ bonis abundaui. Sꝫ heu qͣꝫ infelix ⁊ qͣꝫ miſerabilis propter pau pertatem amiſi diuitias. propter aſperitatē poſtpoſui delicias. propter curā et ſollicitu dinem dereliqui quieteꝫ magnam ⁊ ſpiritꝰ dulcedinem. propter alienū neglexi meip̄m GG 2 De quinqꝫ feſtiuitatibꝰ pueri ieſu propter hominē regendū perdidi deū me um. dilectū meū. conſolatorē meū. dulciſſi mum Ih̓m filiū meū. Quid ergo faciam. qͦ vadam. vbi querā. vt iterato ipſum inueniā Aliquotiēs propter p̄dicta ipſum amiſi. ſꝫ denuo adiuuante ⁊ reuelāte clementiſſimo patre miſericordiaꝝ deo. in cuiꝰ vinea labo ro. cuiꝰ voluntati de conſilio maiorū deſer uio. ad cuiꝰ gloriam ampliandā me dulcis ieſu ſolatijs per occupatiōem cordis ſepiuſ priuo. propter cuiꝰ honorē cōſeruandū va rijs tribulationibꝰ me expono. ipſo ex ſoli ta pietate auxiliāte. perditū cū ingenti cor dis gaudio poſt varios ſingultus ⁊ gemi tus etiaꝫ inter abūdantiſſimas lachrymas reperi ⁊ inueni. O vtinā ip̄um adhuc ſemel taliter inuenirē. puto ꝙ amplius nō dimit terem. ſed totis viribꝰ retinereꝫ. Quid ergo faciam. Surgā ⁊ querā quem diligit aīma mea. poſtqͣꝫ occupatiōes ⁊ ſollicitudines di mittam. ad orandū me conferā. Et ſi hͨ non ſufficiunt inter cognatos ⁊ notos. id eſt. ſpi rituales ⁊ deuotos ip̄m queram. Ip̄i ſunt ī quibus habitat. ipſi ſunt cū quibus mora tur quando ab alijs amittit̉. Hi ſunt cum quibꝰ tanqͣꝫ in ſolitudine latitat. quādo ip̄ꝫ a me miſer ſtrepitus cogitationū fluctuan tium fugat Heu quādo illis ſimilis fui. tūc habui. tūc tenui. tūc amplexatus ⁊ oſculatꝰ fui Ieſum. quē nūc curis diſtracta. ſollicitu dinibus occupata ⁊ afflicta lamentabilicet amiſi. Dicite ergo o vos religioſi. vos ab ſtracti. vos ſolis diuinis meditationibꝰ de diti. num quē diligit aīma mea vidiſtꝭ Cer te ſcio ꝙ habetis. ſcio ꝙ bene ſcitis. quia ſer titis ⁊ gaudetis. Reddite ergo in charitate quod nō amittitis. cōmunicate quod non dimittitis. Et ſi in me propter diſtractōem ad horam feruor dilectionis tepuit. habitꝰ tamen dilectiōis vt ſpero non ceſſauit. Et ſi propter occupatiōem familiarē dilecto al locutiōem intermiſi. a charitate tamen ipſiꝰ non receſſi. Et ſi propter proximorū vl̓ mo dicam edificatiōem ip̄i tota mentis intenti on non adheſi. deſideriū tamen reuerten di in mente habui. Et reuera vt verū fatear non ad gloriā dico ſed tm̄ ad reuocandum ad dilectū perditū humiliter allego. non ꝓ pter meū lucrum ſed ꝓpter ſuū conſiliū. non propter meā ambitiōem. ſed propter ſuam eternam gloriā ⁊ honorem. nō propter pre lationis laudē. ſed proximoꝝ ſalutem. curꝭ ⁊ ſollicitudinibꝰ dedita. Quare ergo prope hoc ꝙ pia intentione etiā quaſi ⁊ gemēs fa cerem. dilecti p̄ſentia ſaltem aliquādo. et ſi raro conſolari non debereꝫ. Non eſſꝫ equū ſed ſi fas eſſet dicere iniuſtū ⁊ impiū. quo pijſſimus Ieſus nō ſtatuit. quod diuīa lex nuſqͣꝫ approbauit. Sepe enim ꝓpter ami voluntatē dulcis amici p̄ſentia intermit tur. vt poſtmodū cum ampliori amborū io cunditate reparet̉. Sic ⁊ ego propter ip̄m aliquando deſerui. Si propter ſuā gloriaꝫ ampliandā. labores. perſecutiōes. detracu ones. impugnationes ſuſtinui. Si his om nibꝰ ⁊ his ſimilibꝰ etiam vſqꝫ ad defectū re pleta fui. ⁊ ad ipſum gernens ⁊ amēs redeo nunquid ipſiꝰ ſolatio vt vel modicū in tri bulatione reſpirē carebo. Quid ergo eſt. Di lectus meus loquit̉ mihi. Quid eſt quod ꝑ ipſum in euāgelio clamatur. Uenite ad me omnes qͥ laboratis ⁊ onerati eſtis ⁊ ego re ficiam vos. Nunquid ego qui propter ho norem eiꝰ diei pondus ⁊ eſtus ſuſtineo. ſal tem poſt laborē de micis que cadūt de men ſa dominoꝝ ſuorū refici non debeo. Abſit ergo ne ſolūmodo vobiſcū o vos ꝯtempla tiui morabitur dilectus. ⁊ laborans agrico la ſit cōtemptus ⁊ abiectus. Oportet tamē ſicut ſcriptura teſtatur laborantē agricolaꝫ aliquando de fructibꝰ celeſtis patrie p̄liba re. et hoc ne deficiat in labore. Sic apoſto li inter varia opprobria. martyres inter fla gella. virgines inter cruciatꝰ ⁊ verbera ſen ſerunt dilecti ſolacia. Ibāt gaudentes a cō ſpectu concilij. collaudantes ⁊ benedicētes dominū. quoniā digni habiti ſunt pro no mine Ieſu contumeliā pati. Sic confeſſo res et heremite. monachi ⁊ anachorete. pꝰ vigilias ⁊ ieiunia inter lachrymas et gemi tus fenſerunt diuina gaudia. Sic rectores doctores. et eccleſiarum fideles p̄lati. poſt qͣꝫ laboribus ⁊ curis ſunt extenuati. de beni gnitate dulcis Ieſu ip̄orum pijſſime dulci ter ſunt corda refecti. Non em̄ Maria ih̓m frequenter habuit ſola. ſed etiam a martha poſt predicatiōem hilariter et gaudenter re ceptus fuit. Ego ergo in domino confidēs et de diuina clementia tam multipliciter ꝓ bata et exemplariter oſtenſa preſumēs. dul ciſſimum Ieſum aliquando queram cum maria matre in templo. aliquando cū ſpon ſa in cubiculo. aliquando cū diſcipulis ī cō ſiſtorio. aliqn̄ cū regibꝰ in diuerſorio. Fo. CCV Quinta ſolennitas de p̄ſentatione pue Ieſu in templū. Uinto ⁊ vltimo conſideret fidelis anima qualiter natus paruulꝰ per diuerſorū operū cōſummatiōem ⁊ nominatꝰ per celeſtiū dulcedinuꝫ ſtatiōem. ⁊ queſitꝰ ⁊ inuentus adoratꝰ noratus. per ſpiritualiū munerū p̄ſen ōem in templū ſit p̄ſentandus domino rendus. ⁊ hoc per debitarū gratiarum otam ⁊ humilē actionē Igitur poſtqͣm panima mater Ieſu ſpiritualis per iſtiꝰ edicti filij cōceptiōem purgata per peni tiam. poſtqͣꝫ aliqualiter iam poſt natiui em cōfortata per gratiā. poſtqͣꝫ etiam eſt per impoſitiōem benedicti nomīs con ta medullitꝰ. ⁊ tandē in adoratione cuꝫ heſt informata diuinitus. quid aliud iſi vt in celi ſancti hieruſaleꝫ portet̉. pplū diuinitatis p̄ſentet̉ deus dei et rginis filius. Aſcende igitur ſpiritual̓ ma qnō iam in montana. ſed in celeſtis hieru lem habitacula beate trinitatis ⁊ indiui ue vnitatis. Flecte humiliter mentis ge a in ſuperne ciuitatis palacia. Ibi ante ūī eternitatis deo patri filiū tuum re a laudādo. glorificando. ⁊ bn̄dicen rē ⁊ filium cū ſancto ſpiritū. Lauda ilo deū patrē. per cuiꝰ inſpiratiōem opoſitū concepiſti. Glorifica cum o deū filiū. per cuiꝰ informationē cō inpropoſitū opere ꝑfeciſti. Benedic tifica ſanctū ſpiritū. per cuiꝰ conſolati mnem in bono exercitio hactenꝰ perſtitiſti. na deū patrē in omnibꝰ donis ſuis s tuis glorifica. quia ip̄e eſt qui te de ſeculo per occultā inſpiratōem euocauit. di Reuertere reuertere ſunamitis. reuer reuertere. Deū filium tuū in omnibus s magnifica. Ip̄e enim eſt qui te de is ſeruitio per ſecretā ſuaꝫ informa berauit dicens. Tolle iugum meuꝫ ſper te. Iugū demonis abijce. Iugū ſuuꝫ amariſſimū. iugū meum ſuauiſſimū. Iugu ſuum ſequit̉ cruciatꝰ eternus ⁊ tormenta. iu bum meū ſequit̉ fructus ſuauiſſimus ⁊ re qules opulenta. Iugū ſuū ſi quando dulce pinem exhibet. falſa eſt ⁊ momentanea. ſcꝫ ducedo. Iugum meū quādo dulcedinem tonfert ⁊ leticiā vera eſt ⁊ ſalutifera. Ip̄e ſu ds ſeruitores modicuꝫ aliquando extollit. ſt in eternū confundat. Qui autē honorifi cat me ſic ad momentū humiliat̉. vt eterna liter glorietur ⁊ regnet. Iſta fuit doctrina qͣ te dei filius aliquādo per ſe. aliquādo ꝑ ſu os doctores ⁊ amicos reformauit. a demo nis falſa ꝑſuaſione. a carnis ⁊ mundi blan da deceptione liberauit. Deum ⁊ ſpiritūſan ctum ſemꝑ benedic ⁊ ſanctifica qui te ꝑ ſuaꝫ conſolatiōem mellifluaꝫ in bono conforta uit dicens. Uenite ad me om̄es qui labora tis ⁊ onerati eſtis ⁊ ego reficiā vos. Quali ter enim o aīma tenera ⁊ delicata fragilis ⁊ infirma. delicijs mūdi aſſueta. gaudijs hu ius ſeculi tanqͣꝫ fecibꝰ vinarijs more porco rum inebriata. qualiter potuiſſeſ inter tot ⁊ tanta antiqui hoſtis retia. inter tot falſa cō ſilia. inter tam varia impedimēta. inter taꝫ innumerabilia amicoꝝ conſanguineorum ⁊ aliorū propinquoꝝ a via morū vulneran tium iacula in bono perſtitiſſe. qualiter po tuiſſes tot funibꝰ peccatoꝝ circumamplexa in bono profeciſſe. ſi non ſpirituſſancti gra tia fuiſſes miſericorditer adiuta ⁊ ſepiꝰ dul citer conſolata ⁊ refecta. In ipſum igitur re funde om̄ia opera tua. tibi nihil retine. Dic cum pura ⁊ deuota mentis intentiōe. Om nia opera mea operatꝰ es domine. In con ſpectu tuo nihil ſū. nihil poſſum. de tuo mu nere eſt ꝙ ſubſiſto. ſine te nihilagere poſſuꝫ Tibi clementiſſime pater miſericordiarum quod tuū eſt offero. tibi cōmendo. tibi com mitto me indignam ⁊ ingratā omnibus do nis tuis per te mihi collatis humiliter reco gnoſco. Tibi laus tibi gloria tibi gratiarū actio. o beatiſſime pater maieſtas eterna. qꝛ me per tuā infinitaꝫ potentiā de nihilo cre aſti. te laudo. te glorifico. tibi gratias ago. o beatiſſime fili. claritas paterna. quia me ꝑ tuam eternā ſapiētiam de morte eterna li beraſti. te benedico. te ſanctifico. te adoro. o beatiſſime ſpiritus alme. quia me per tuaꝫ benedictam pietatē ⁊ clementiam de pecca to ad gratiam. de ſeculo ad vitam religioſā de exilio ad patriam. de labore ad requiem. de merore ad iocundiſſime ⁊ delicioſiſſime beate fruitionis dulcedinē reuocaſti. Quā dulcedinē nobis dulcis Ieſus ꝯcedat Qui cum patre ⁊c̄. Finit tractatus domini ſancti Bo nauēture doctoris ſeraphici de qͥn qꝫ feſtiuitatibꝰ pueri ieſu. G G 3 De eccleſiaſtica hierarchia ¶ Incipit tractatꝰ ſancti Bonauenture do ctoris ſeraphici. de eccleſiaſtica hierarchia. Prima pars Quiſibilia dei ꝑ ea que facta ſunt intellecta cōſpiciunt̉. vt ait apoſtolꝰ ad Roma. j. g. Sempiterna qͦqꝫ eiꝰ virtus et diuinitas. A ma gnitudine em̄ ſpēi et creature cognoſcibilit poterat creator hoꝝ videri. Sapi. xiij. c. Ex quo apparet manifeſte ꝙ humanꝰ intellectꝰ ad inuiſibiliū et intellectualiū ꝯtemplatiōꝫ aſcendere nō poterit niſi ꝑ viſibiliū et ſenſi biliū cōſideratiōꝫ dirigat̉. Impoſſibile nā qꝫ eſt(vt dic̄ Diony. in hierar. angl̓ica. ca. j.) alit̓ nob̓ lucere diuinū radiū niſi varietate ſacroꝝ velaminū anagogice circūuelatū. iō theologia poeticꝭ ſacris informatōibꝰ vſa ē vt ex reꝝ viſibiliū ſil̓itudinibꝰ allegorice lo cutiōes et myſtici intellectꝰ trāſſumptōnes forment̉. et ſic ſenſibilibꝰ ⁊ viſibilibꝰ ſpūalia et inuiſibilia coaptent̉. Huiꝰ rei gr̄a p̄ſens opuſculū et ſi laborioſum. mihi tn̄ et alijs ꝑ uulis ī xp̄o lac petētibꝰ vt ſpero nō infructu oſum. offero ad edificatōꝫ domꝰ dn̄i qui eſt ſublimis gl̓ioſus in ſecula ſeculoꝝ. In quo agit̉ de ꝓprietatibꝰ reꝝ naturaliū qͣs ẜm ꝑui tatē mea nūc tropologice. nc̄ allegorice. nec nō et qn̄qꝫ anagogice rebꝰ ſpūalibꝰ cōꝑaui. iunioribꝰ relinquēs materiā exercitij. ſenſi bilia īſenſibilibꝰ. et carnalia ſpūalibꝰ coaptā di. et cū reꝝ naturaliū ꝓprietates ip̄aꝝ ſequā tur ſub̓as ẜm ip̄aꝝ diſtinctiōeꝫ ſub̓aꝝ et or dinē erit diſtinctio et ordo ꝓprietatuꝫ. qͣs in alio opuſculo ꝑ ſe poſitas et diſtinctas po teris ꝑ ordinē reꝑire. Rimo igit̉ d̓ ſpūali ſub̓a actu et potē tia a materia ſeꝑata eſt agēdū. cuiꝰ ꝓ prietates et differentias in p̄cedenti opuſculo traditas poterꝭ diligētiꝰ intueri. ſꝫ qͣntū ad pn̄s ſpectat negociū. eſt notādū ꝙ int̓ pͥncipalē et ꝓpriā ſignificatōꝫ angelꝰ me taphorice ad ſignificādū diuerſa ī ſacra ſcri ptura eſt trāſſumptꝰ. qꝛ vt beatꝰ ait Gregꝰ. noīe angeli nūc xp̄s. nūc iuſtꝰ. nūc gr̄a ſeu ꝟ tus figuralit̓ nūcupat̉. xp̄s igit̉ rōne aſſum ꝑte hūanitatꝭ d̓r angelꝰ ꝓpt̓ miſſionē. Ange lus em̄ mittit et mittit̉. ſic xp̄s a pr̄e ī mūdū miſſus ē. Iſa. vj. Quē mitta et qͥs ibit nobiſ Matth̓. xv. Nō ſum miſſus niſi ad oueſ do mus iſrl̓. Et in Ioh̓. vij. Honorifico euꝫ qͥ me miſit. Exod̓. xxxiij. a. Mittā vobis ange lum p̄curſorē vt eijciā amorreū ⁊c̄. ⁊ Exo xi iiij. Ecce ego mitto angelū meū qͥ p̄cedat te ⁊ cuſtodiat te in via ⁊ introducat in terrā ⁊c̄ Un̄ xp̄s ſic miſſus more angeli alios miſit. Matth̓. x. Ecce ego mitto vos ſicut oues ⁊ Luc̄. x. Rogate dn̄m meſſis vt mittat op rarios ⁊c̄. Iō d̓r Iudic̄. vj. dixit angelꝰ dn̄i ad gedeonē. Uade ⁊ ſcito ꝙ miſero te ⁊ libo rabis iſrael. ⁊ in Hiere. j. Ad om̄ia quecun qꝫ mittā te ibis ⁊c̄. Secūdo ꝓpter illumi nationē. Angelꝰ em̄ illumīat ⁊ illuminat̉ ſi xp̄s diuinitatꝭ lumine repletꝰ ad illuminan dū ſedētes in tenebris ⁊ vmbra mortis mn do eſt datꝰ. Ioh̓. j. Lux in tenebris lucet. Iſa. xlix. Dedi te in lucē gentiū vt ſis ſalꝰ Apoc̄. xviij. a. Uidi angelū aliū deſcēdēte de celo habentē poteſtatē magnā ⁊ terra il lumīata eſt a gl̓ia eiꝰ. ⁊c̄. Et in Actibꝰ. xij. angelꝰ dn̄i aſtitit ⁊ lumē refulſit in habita lo carcerꝭ. Nā vbi xp̄s eſt. tenebra eſſe nō p̄t Tertio ꝓpter purgationē. qꝛ angelꝰ pur gat ⁊ purgat̉. ⁊ xp̄s in matris vtero diuīa ꝟ tute ab omi īmūdicia fomitis eſt purgatus ⁊ actu ⁊ potētia ab om̄i corruptōe vicij libe ratꝰ. ⁊ fide corde credētiū purificat ⁊ ad toti us mūdicie puritatē nos informat In cuiꝰ rei figura d̓r Iudic̄. xij. dixit angelꝰ ad ma nue. Abſtineat puer ab omī immūdo. vinū ⁊ ficerā ⁊c̄. iſa. vj. Uolauit vnꝰ ad me ex ſera phin ⁊ dixit. Ecce tetigi labia tua. ⁊ auferet̉ iniqͥtas tua ⁊ mūdabit̉ pctm̄ tuū. Quar to ꝓpter ꝑfectionē. qꝛ angelꝰ ꝑficit ⁊ ꝑficit̉. et xp̄s nō ſolū eſt purgatꝰ a malo. īmo ꝑfectuſ eſt in om̄i bono. ⁊ eſt cā totiꝰ nr̄e ꝑfectionis. Luc̄. vj. e. Perfectꝰ om̄is erit ſi fuerit ſic̄ ꝑ giſter eiꝰ. Un̄ in ſignū ſūme ꝑfectiōis terrena fugere docuit. In cuiꝰ rei fi xit angelꝰ ad Iacob Gen̄. xxxj. Sur dere de terra hac reuertens ī terrā nat tis tue ⁊c̄. h̓ angelꝰ eſt xp̄s qͥ monet vt de ter renis fugiamꝰ. ⁊ ad terrā viuentiū īgredi ſe ſtinemꝰ Quinto ꝓpt̓ mediatiōꝫ. Nā ange lus int̓ deū ⁊ hoīes eſt mediꝰ. ⁊ hͦ ꝯgruit xp̄o qͥ eſt mediator dei ⁊ hoīm. mūdū.ſ. deo recō ciliās ⁊ ad pr̄is amiciciā nos reducēs. ⁊ pre nob̓ ꝯtinue ītercedēs.j. Ioh̓. jͣ. Aduocatum habemꝰ apud pr̄em xp̄m Ih̓m qͥ interpellat ꝓ nob̓. Iob. xxxiij. Si fuerit ꝓ eo angelꝰ ſo quēs. miſerebit̉ eiꝰ ⁊ dicet. libera aīam eiꝰ ne deſcēdat ī corruptōꝫ. Sexto ꝓpter myſti cā refectiōꝫ. Nā angelꝰ diuīo alimēto reple Fo. CCVI tus nos reficit ⁊ xp̄s pr̄is cōplēdo volūtatē reficit̉. Ioh̓. iiij. Meꝰ cibꝰ eſt vt faciā volun ratē eiꝰ ⁊c̄. Et ſic refectꝰ et ſpūalit̓ ⁊ ſacramē taliter nos reficere non deſiſtit. Sapīe. xvj Angeloꝝeſca nutriuiſti ppl̓m tuū ⁊ ꝑatū pa nē de celo p̄ſtitiſti. iij. Re. xix. cetigit eū ange lus ⁊ dixit. ſurge ⁊ comede. Septimo ꝓp ter inferioꝝ regimē ſiue gubernatōꝫ. Ange loꝝ enim regimī hͦ inferiora deputāt̉. vt in .xvij. In vnāquāqꝫ gentē p̄poſuit re es ⁊c̄ ⁊ hͦ angelo magni ꝯſilij.i. xp̄o ꝯue qͥ oīm electoꝝ mētes in ſua cuſtodia ſu it ⁊ tutela. Ioh̓. xvij. d. Quos dediſti mi go cuſtodiui et nemo ex eis perijt niſi fi lius ꝑditiōis. ⁊c̄. Ecc̄s. v. Ne dicas corā an gelo nō eſt ꝓuidētia ⁊c̄. Exo. xiiij. Tollēs ſe angelꝰ dn̄i qͥ p̄cedebat caſtra filioꝝ iſrl̓. abijt poſt illos ⁊c̄. qꝛ xp̄s qͥ om̄es p̄ceſſit doctrīa ⁊ exēplo oēs ſequit̉ cuſtodie bn̄ficio. Pſal. nittit angelꝰ dn̄i ⁊c̄. Bern̄. O qͣꝫ deſide ues angelici ciuitatꝭ ſue ruinā reſtaura rio qͣꝫſolliciti vt veniāt lapides viui qͦmo do diſcurrūt medij int̓ nos ⁊ deū gemitꝰ nō ſtros portātes nō dedignāt̉ nob̓ fieri ſocij. qͥ ꝓnob̓ iā ſunt mīſtri. Expectat nos creata iā illa ml̓titudo. ve tibi qͥcūqꝫ es qͥ redire iā deſideras ad lutū reuerti ad vomitū. In qͦ uis diuerſorio angelo tuo reuerētiā age ne audeas illo pn̄te qd̓ me vidēte nō auderes. Noīne augeli iuſtꝰ intelligit̉. ⁊ p̄cipue vir ſpūalis ⁊ religioſus ⁊ oīs litteratꝰ ſeu p̄latꝰ pangelo cōꝑat̉. ſic Ioh̓es baptiſta ꝓpt̓ p̄di catiōis excellentiā ſpūalis vite eminētiā an pelꝰ a dn̄o nūcupat̉. Matth̓. xj. h̓ eſt de quo ſcriptū eſt. Ecce ego mitto angelū meū. ⁊c̄. ſtē Ioh̓. in Apoc̄. rectores ſeptē eccl̓iaꝝ an pelos vocat. Apoc̄. jͣ. ⁊. ij. et. iij. c. ⁊. jͣ. Co. iiij. pectaculū facti ſumꝰ mūdo ⁊ angelis h. Et. vj. a. An neſcitꝭ qꝛ angelos iudi cibimꝰ Et. xj. b. Mulier habeat velamē ſu per caput ſuū ꝓpter angl̓os Cōparāt̉ aūt vri iuſti angel̓ ꝓpter ſeptē. Primo ꝓpter mū dicia cordis ⁊ puritatē ꝯuerſatiōis. Nā an om̄ī corpulētia ⁊ ꝯditiōe carnea eſt Spūs em̄ carnē et oſſa nō hꝫ. Sic iuſtꝰ nihil hꝫ in ſe admixtiōis carnal̓ de tatōis. īmo ſic̄ adeps ab om̄i carne ſeꝑat̉ Ccci.xlvij. pͣs. Qui facit angelos ſuos ſpūſ ⁊cͣ. Ideo legit̉ angelus carnes cōſumpſiſſe Iudic̄. vj. Extēdit angelꝰ dn̄i ſummitatē v̓ be et tetigit carnes aſcēditqꝫ ignis de petra tcarnes azimoſqꝫ panes ꝯſūpſit. Uir eīm ſpūalis cū ꝟ̓ga penitētie qͥcqͥd in eo carnali tatis eſt ꝯſumere ſolet ⁊ ꝑ omīa abolere. Itē ſcd̓o ꝓpter limpiditatē diuine cogni tionis. Angelꝰ em̄ deiformē habꝫ intellectū. Unde eiꝰ intellectꝰ deo immediate cōiungi tur ⁊ influētia occulti lumīs illuſtrat̉. Sic vir iuſtꝰ ſuū ſenſum ⁊ intellectū deo reddit ꝯformē ⁊ nō de ſe p̄ſumit ſꝫ vt ampliꝰ mere atur ꝑ fidē illumīari ⁊ ꝑfectiꝰ in diuinis in ſtrui ſe deo ſubijcere n̄ poſtponit. ij. Co. x. c. Deſtruētes ꝑ arma ſpūalia oēm altitudinē extollentē ſe aduerſus ſcīam dei. ⁊ ī captiui tatē redigētes oēm intellectū in obſeqͥū chri ſti. j. Thi. iij. Qd̓ manifeſtū eſt in carne iuſti ficatū eſt in ſpū. apparuit angelis. p̄dicatum eſt in gētibꝰ. Itē tertio ꝓpter humilitatem ſubiectiōis. Nā inferior angelꝰ ſubeſt ſuꝑio ri ⁊ obedit ſine murmure ⁊ indignatōne. qꝛ ſuꝑior p̄eſt ſine tyrānica inferioꝝ oppreſſiōe. In qͦ notat̉ qͣnta debeat ꝯformitas eſſe int̓ imperiū p̄latoꝝ et obedientiā ſubditorum Nā ſicut p̄latoꝝ monere eſt cū māſuetudīe ita ſubditoꝝ eſt humilit̓ iuſtis iuſſionibus obedire. ſic̄ d̓r ad Heb̓. vlt̓ e. Obedite p̄po ſitis veſtris ⁊ ſubiacēte eis. Ip̄i em̄ vigilāt ꝓ aīabꝰ vr̄is vt cū gaudio hͦ faciāt nō gemēteſ Un̄ in ſignū talis obediētie d̓r in Zacha. ij. Aliꝰ angelꝰ egrediebat̉ in occurſum angl̓i qͥ loq̄bat̉ in me ⁊ dixit. Curre ⁊ loq̄re ad pue rū iſtū ⁊c̄. Ecce cū qͣnto moderamīe maior p̄cipit ⁊ cū qͣnta hūilitate alter eiꝰ imꝑio acqͥ eſcit. j. Pet̓. j. e. aīas nr̄as caſtigātes in obe diētia charitatꝭ ⁊ fraternitatꝭ amore ſimpli ci ex corde. Itē qͣrto ꝓpter rectitudinē in tentiōis. Nā angelꝰ vt dic̄ Gregoriꝰ in om̄i ſuo oꝑe deū inſpicit. et nihil aliud qͣꝫ diuine volūtatis regl̓am diligit vl̓ reqͥrit. ita eī ex teriora diuino nutu angeli ꝑagūt ꝙ mentiſ aciē ab ip̄o nō deflectūt. Iō d̓r Math̓. xviij ꝙ angeli eoꝝ ſꝑ vidēt faciē pr̄is. Gregoriuſ SSemꝑ vidētꝭ om̄ia faciē intuēt̉ qͥ nulla in tētiōis diſſimilitudīe ab ip̄iꝰ pn̄tia remouēt̉ ij. Regꝭ. xix. Tu dn̄e mi qͣſi angelꝰ dei es. fac qd̓ būplacitū eſt tibi. qꝛ qͥ deuꝫ ꝟa intētione cordis diligit. ab ip̄iꝰ volūtatis bn̄placito n̄ recedit. Itē qͥnto ꝓpter ſedulitatē ⁊ diligē tiā admīſtratiōis Angelꝰ em̄ ad ſctōꝝ mini ſteriū ꝯtinue d̓putat̉. ⁊ ſub̓e ſue agilitate ad ꝑagendū q̄libet iniūcta ſubito ꝯcitat̉. Om nes em̄ ſunt admīſtratorij ſpūs miſſiꝓpter eos qͥ capiūt hereditatē ſalutis. Sic abſqꝫ dubio viri angelici angeloꝝ numero aſcri G G 4 De eccleſiaſtica hierarchia bunt̉ qͥ ꝓ alioꝝ ſalute laborꝭ miniſteria aſſu mere nō verent̉. Iſaie. xviij. Ite angl̓i velo ces ad ppl̓m ⁊c̄. Un̄ magnū obtinēt angl̓oꝝ officiū qͥ docēdo ⁊ īducēdo vite exemplo ad deū errātes alliciūt ⁊ ꝯuertūt. de qͦ Ia. vlti. Qui ꝯuerti fecerit pctōreꝫ ab errore vie ſue aīam eiꝰ ſaluabit a morte ⁊c̄. tal̓ fuit angelꝰ qͥ dixit ad agar Gen̄. xvj. Reuertere ⁊ hūiliare ſub māu dn̄e tue ⁊ noli timere ⁊c̄. tal̓ etiā fu it angelꝰ de qͦ dic̄ manue Iudic̄. xij. c. Obſe cro dn̄e vt mittas angl̓m vt veīat iteꝝ ⁊ do ceat nos qͥd d̓ puero qͥ naſciturꝰ eſt facere d̓ beamꝰ. Itē ſexto ꝓpt̓ ꝯtinuitatē dulcedīs ꝯtēplatiōis. Angelꝰ eī ſic admīſtrādo d̓o ſer uit ꝙ ꝓpt̓ hoīm ẜuitiū a ꝯtēplatōis ītimis n̄ recedit vt d̓t Greg. Nā qn̄cūqꝫ ad exteriora exeūt. ab īteriori ꝯtēplatōe nō recedūt. qꝛ il lum ſꝑ aſpiciūt qͥ pn̄s eſt qͦcūqꝫ vadūt. Sic vir ſpūal̓ talit̓ circa exteriora ſe occupat. vt deuotōis ſpm̄ nō extinguat. Un̄ qn̄ extrīſe cus ꝑ bonoꝝ exercitatōnes opeꝝ fatigat̉ in corꝑe. ītrinſecꝰ reficit̉ in mēte. Un̄ O ſee. xij. b. In fortitudīe ſua directꝰ ē cū angl̓o. ⁊ iua luit ad āgl̓m ⁊ ꝯfortatꝰ ē. fleuit ⁊ rogauit eū. Gen̄. xxviij. Uidit angl̓os deſcēdētes ⁊ aſcē dētes ꝑ ſcalā ⁊c̄. Scala ſic̄ ibi d̓t glo. cuiꝰ ca cumē tāgebat celū ſigͣt xp̄m qͥ eſt via recta ꝑ ducēs ad deū. ꝑ hāc ſcalā deſcēdūt viri ſpūa les cū angel̓ mīſtrādo. aſcēdūt ⁊ ꝯtēplando Dan̄. vij. Milia miliū mīſtrabāt ⁊c̄. Ioh̓. jͣ. Uidebitꝭ angl̓os aſcēdētes ⁊ deſcēdentes ſuꝑ filiū hoīs. Itē ſeptīo ꝓpt̓ fixū ⁊ ſtabilē motū dilectōis qͦ amor āgelicꝰ tāqͣꝫ ignis ſi ne termīo ī deū mouet̉. iō ſepiꝰ angl̓i ī ſpecie ignis legūt̉ apparuiſſe vt ī Exo. iij. a. apparu it dn̄s.i. angelꝰ in qͦ erat dn̄s ī flāma ignis d̓ medio rubi. ⁊ videbat ꝙ rubꝰ ardebat ⁊ nō ꝯburebat̉ ⁊c̄. Rubꝰ eſt vir ſpūal̓ ſpinis pnīe circūplexꝰ. mediū rubi ē cor viri iuſti de cuiꝰ medio erūꝑe dꝫ flāma īextinguibil̓ charita tis. Can̄. vl. Lāpades eiꝰ lāpades ignis at qꝫ flāmaꝝ. pͣs. mīſtros ſuos fac̄ flāmā ignis hͦ igne cor accēſū ardet ⁊ nō ꝯburit̉. qꝛ nulla aduerſitate frāgit̉. nullo etiā mortꝭ metu ab illo quē diligit ſeꝑat̉. ij. Re. xiiij. ſic̄ angelus dn̄i ſic ē dn̄s meꝰ rex. qͥ nec bn̄dictōe nec ma ledictōe mouet̉. Iō d̓r Act̉. vij. d. Angelꝰ do mini apparuit moyſi ī igne rubi. ⁊ ī Iudi. xij. Angelꝰ dn̄i cū flāma ꝑit̓ aſcēdit ī celū Itē angelꝰ d̓r gr̄a dei ſiue ꝟtꝰ. Hūc angelū dn̄s mittit qn̄ alicui gr̄am infundit. Dan̄. iij. an gelꝰ dn̄i deſcēdit ī fornacē ⁊c̄. oīs enī eſtꝰ ꝯcu piſcētie ac fomitꝭ īcentiuū extinguit̉ qn̄ āge lus ī fornacē mittit̉.i. qn̄ diuīa gra cordi in fundit̉ ⁊ v̓tꝰ aīe inſpirat̉. Uirtꝰ em̄ d̓r qͣſi vi rū tuēs. vl̓ qͣſi virēs intꝰ. qm̄ duplicē hꝫ effe ctū. nā aīam ſua pn̄tia tuet̉ ac ꝯẜuat ⁊ ornat atqꝫ decorat. ſic̄ angelꝰ hoīeꝫ cuſtodit ⁊ ẜuat aīam etiā illumīat ꝑficit ⁊ informat. iō dicit̉ in Act̉. vij. Uider̄t vultū ſtephani qͣſi vultū angl̓i. ⁊ Heſter. xv. Uidi te dn̄e qͣi āgl̓m dei Ualde eī mirabil̓ es ⁊ facies tua plēa gr̄aꝫ Dr̄ gͦ gr̄a angelꝰ d̓i ꝑ quē mēs hūana ꝑfectiſ ſime cuſtodit̉. ꝑ quē pctm̄ expellit̉ ⁊ ptās de monū ī aīa euacuat̉. Exo. xxxiiij. Angelꝰ me us p̄cedet te ⁊ cuſtodiet ī via ⁊ eijciet amor reū. chananeū ⁊c̄. ſeptē noīa gētiū ponit. ꝑ q̄ ſeptē pͥncipalia pctā ītelligit q̄ ſuꝑueniēs gͣ tia eijcit penitꝰ ⁊ excludit. Et ſūt nouē gene ra gr̄aꝝ q̄ ꝯꝑatōꝫ hn̄t ad nouē ordīes ange loꝝ. qͣꝝ vſu ad angl̓oꝝ eqͣlitatē ꝑuenit̉. Pria git̉ gr̄a eſt gr̄a dilectōis ſiue caritatꝭ Luvj Si diligitꝭ eos qͥ vos diligūt q̄ ē vob̓ gr̄a j Io. iij. Maiorē gr̄aꝫ n̄ habeo qͣꝫ vt audiā fi lios meos in ꝟitate ābulare. Iſta gr̄a a d aīe īmiſſa ip̄aꝫ inflāmat ⁊ ꝑ feruorē amo ordini ſeraphin ip̄aꝫ aſſiml̓at ⁊ ꝯformat. vn̄ in Lu. Ignē veni mittere ī terrā. ⁊ qͥd volo niſi vt ardeat. ⁊ ī Trenis. ij. De excelſo miſ ignē ī oſſibꝰ meis Scd̓a gr̄a ē gr̄a ſapīe diuīe cognitōis. ꝓuerb̓. iij. Inuenies gr̄aꝫ ⁊ diſciplinā bonā corā d̓o ⁊ hoībꝰ. Ecc̄i. xx. In me oīs gͣ. vite ⁊ ꝟitatꝭ. ꝓuerb̓. xxij. E auꝝ ⁊ argētū ē gr̄a bona. ⁊ Ecc̄i. xx. Uir ſa piēs amabilē ſe faciet gr̄e aūt fatuoꝝ effūdē tur. Hec gr̄a mētē illumīat ⁊ ītuitū anīe ad deū vidēdū ꝑ fidē abilitat ⁊ īformat. pͣſ. Pre ceptū dn̄i lucidū illuīans ocl̓os Per hac gͣ tiā ordo cherubī in aīa collocat̉. qn̄ mens a ſenſu carnali abſtracta ad ſuſceptōꝫ diuī lu mīs ꝑ cognitōꝫ ꝟitatꝭ p̄ꝑat̉. pͣs. Aſcēdit ſuꝑ cherubī ⁊ volauit ⁊c̄. Ezech. xxviij. Tu che rub plenꝰ ſapīa ⁊ decore Tertia gr̄a ē ꝯtē platōis ſiue ſpūal̓ delectatōis q̄ ex plenitu dine diuīe dilectōis ⁊ cognitōis ī aīa gene rat̉. Exo. xxxiij. dn̄e ſi īueni gr̄aꝫ corā te oſt de mihi faciē tuā ⁊c̄. ⁊ Ecc̄i. xl. Gr̄aꝫ ⁊ ſpēꝫ ſiderabit oculꝰ. ⁊ ſuꝑ hͦ virides ſatiōeſ. He gr̄a mētē qͥetat ⁊ pacificat ⁊ velut ſedē qͥetiſſi mā ad diuī ſuꝑaduētꝰ ſuſceptōꝫ p̄ꝑat ⁊ coapꝰ tat. ⁊ ſic thronoꝝ ordinē repn̄tat. aīa etiā lu ſti ſedes ſapīe ē. Ecc̄i. xxiiij. Thronꝰ meꝰ in colūna nubiſ. Colūna nubea ē aīa ꝑ ꝯtēpla tiōꝫ ſuſpēſa ⁊ eleuata. ī qͣ dei filiꝰ tāqͣꝫ ī trono CCVII Fo. redeſcit Quarta gr̄a ē benigne ſeueritatiſ fue ſeuere liberalitatꝭ ad bn̄ p̄eſſendū Ma ena eī gr̄a dei ē ꝙ p̄lati ſic exequāt̉ ꝯͣ delin quētes iuſticiā vt benignitatē ⁊ mīaꝫ nō di mittāt. Ecc̄i. xxxij. a. Curā illoꝝ habe vt or nētū gre accipias ⁊ corona ac dignitatē jris. ⁊. xxxv a. Retribuet gr̄aꝫ qͥ offert ſi ginē. ⁊ qͥ fac̄ mīaꝫ offert ſacrificiū. ⁊. xliiij. it hoīes mīe ītuētes gr̄aꝫ ī ocul̓ oīs car Hec gr̄a ordīat p̄latos r̄ſpectu ſuoꝝ ꝝ vt ſciāt qͣlit̓ ſe debeāt īferioribꝰ cō jre. ⁊ ſine tyrannide dn̄ari. Ecc̄i. xxxij rē te poſuer̄t noli extolli. eſto ī illis qͣi ip̄is. ⁊ ſic ꝯfigurat̉ ordī dn̄ationū. ad Col̓. iiij. Dn̄i qd̓ iuſtū ē facite ẜuis vr̄is. ſciē ⁊ vos dn̄m habetꝭ ī cel̓. j. Pe. v. Nō vt ntes ī clero. ſꝫ forma gregꝭ fcī ex aīo. ⁊ cū rit pͥnceps paſtoꝝ ꝑcipiētꝭ īmarceſſibi ronā gl̓ie. Quīta gr̄a eſt hūilitatꝭ ad obediēdū. Ecc̄i. iij. Ꝙto magnꝰ es tāto pſ e hūilia ī oībꝰ ⁊ corā deo īuenies gr̄am. qm̄ nagͣ eſt potētia dei ſoliꝰ ⁊ ab hūilibꝰ hono .j. Pe. v. Hūilibꝰ dat gr̄aꝫ. Hec gr̄a or ſubditos r̄ſpectu ſuoꝝ ſuꝑioꝝ vt d̓bi uerētiā eis īpēdāt. Ecc̄i. xxxij. Audi ta preuerētia accedet tibi bona gr̄a. ⁊ ſic egraꝫ ordī pͥncipatuū anīa ꝯformatur agnꝰ eī pͥnceps ē cui ꝓpria volūtas n̄ pͥn cipat̉. Ecc̄. x. Prīcipatꝰ ſenſati ſtabilis erit. Iob̓. xxix. h. ſenes aſſurgētes ſtabāt ⁊ pͥnci pes ceſſabāt loqͥ. ⁊ digitū ſuꝑponebant ori c. Gen̄. xxij. b. pͥnceps d̓i es apud nos. uener̄t pͥncipes ꝯiūcti pſallētibꝰ. ⁊c̄. Sexta gr̄a ē patīe ⁊ lōganimitatꝭ. j. Pe. t. Hec ē gr̄a ſi ꝓpt̓ d̓i ꝯſcīaꝫ ſuſtīet qͥs triſtici as patiēs īiuſte. q̄ eī gr̄a ē ſi peccātes ſuffer tis. Ecc̄i. ij. in dolore ſuſtine ⁊ ī hūilitate tua patiaꝫ habe. Hec gr̄a docꝫ r̄ſiſtere tēptatōi b ⁊ aduerſas demonū coercere poteſtates Eccs. x. Si ſpūs ptātē habētꝭ aſcēderit ſu per te ne dimiſerꝭ locū tuū. Locū ſuū dimit ſt q̄ ꝑ impatīam demoni cedit cū dicat pe trꝰ. Reſiſtite diabolo ⁊ fugiet̉ a vob̓. Un̄ ꝑ patiam ꝯformat̉ hō ordī ptātū. Maxīa em̄ ptas ē ꝑ patīaꝫ ſeip̄m. md̓m. ⁊ diabolū ſuꝑa re. puer. xvj. Melior ē vir patiēs viro forti ⁊q dn̄at̉ aīo ſuo expugnatore vrbiū.jͣ. mach ij. Accingimini viri potētes ⁊c̄. ⁊ pͣs. Accin bere gladio tuo ſuꝑ femur tuū potētiſſime. Septīa gr̄a ē pudicicie ⁊ caſtitatꝭ. Sap̄. riūj Nēo p̄t eē ꝯtinēs niſi d̓s det Et hͦ d̓i do ſueſt Gr̄a eī ſuꝑ gr̄aꝫ ē mulier ſctā ⁊ pudorata. Ecc̄i. xxvj. Itē Deūt̉. xxiiij. Si n̄ inue niet ml̓ier gr̄aꝫ corā viro ſuo ꝓpt̓ aliquā fe ditatē. abominabil̓ erit ml̓ier hmōi. Gr̄a eī dei a luxurioſo penitꝰ d̓negat̉. Hec gr̄a ho minē fac̄ ꝟtuoſū vt virilit̓ oēs motꝰ ſenſuali tatꝭ rebellātes ꝯterat ⁊ allidat. pͣs. Uirilit̓ agite ⁊ ꝯfortet̉ cor vr̄m Et hͨͦ ꝟtꝰ refert̉ ad or dinē ꝟtutū qͦꝝ ē officiū naturā lapſā vl̓ cor ruptā miraculoſe reꝑare. n̄ eī eſt maiꝰ mira culū qͣꝫ ī carne p̄ter carnē viuere. hͦ eī nō eſt hūane nat̉e ſꝫ angl̓ice. vt d̓t Hiero. pͣs. De xtera dn̄i fec̄ ꝟtutē. dex. do. ⁊c̄. Octaua gͣ tia eſt eloq̄ntie ad docēdū. pͣſ. Diffuſa ē gͣ. in la. tu. ꝓuer. xxij. b. ꝓpt̓ gr̄aꝫ labioꝝ hēbit ami cū regē. In ꝓuer. In labijs ſenſati īueniet̉ gr̄a. Hec gr̄a ordīat aīaꝫ ad gͣdū archange loꝝ. qͦꝝ ē docere. Dan̄. viij. Gabriel fac ītelli gere viſiōꝫ. ⁊. c. ix. ſ. Egreſſus ſū vt docerē te ⁊ ītelligeres. Mal̓. iij. Labia ſacerdotū cu ſtodiūt ſcīaꝫ ⁊c̄. Nona ē gr̄a mīe ⁊ pietatꝭ ad ꝯpatiēdū Ecc̄i. xxix. Elemoſina gr̄aꝫ ho mīs ꝯẜuabit qͣi pupillā. ⁊. xx. Fatuo.i. aua ro n̄ erit amicꝰ. ⁊ n̄ erit gr̄a ī bonis illiꝰ. Hec gr̄a ꝯformat mētē ordī angl̓oꝝ. qͥ oēs ſuas gr̄as nob̓ cōicāt. qͥ bonis nr̄is ꝯgratulātur Lu. xv. Maiꝰ eſt gaudiū ⁊c̄. ⁊ nr̄is miſerijs ꝯpatiūt̉. iſa. xxxiij. Angl̓i pacꝭ amare flebūt ⁊ Iud̓. ij. Aſcēdit angeꝰ d̓ loco flētiū Cū ẜꝫ dionyſiū. hierarchia ſit ſacraꝝ ⁊ rōnaliū re rū ordīata ptās. debitū ī ſubditis retinens pͥncipatū. manifeſtū ē triplicē eē hierarchiā ẜm triplicē ordinatā a d̓o ptātē.ſ. diuinam. angelicā ⁊ hūanā. Eſt itaqꝫ pͥma hierarchia ſuꝑceleſtꝭ ſiue diuīa. q̄ ꝯſiſtit ī tribꝰ increatiſ ꝑſonis. Scd̓a ē celeſtꝭ ſiue āgelica q̄ ꝯplet̉ ī bonis angel̓ ⁊ beatꝭ. Tertia ē ſubceleſtis.ſ. hūana. q̄ in p̄deſtinatꝭ hoībꝰ ꝑficit̉. ⁊ p̄cipue in p̄latꝭ. Hec aūt hierarchia hūana ad ſil̓i tudinē celeſtꝭ hierarchie ordīata ē et diſpo ſita et ẜꝫ maiorē vl̓ minorē gr̄e ſiue ptātis ꝑ ceptiōꝫ ī maiori vel mīori ſiue ī excellētiori ⁊ inferiori gͣdu ordinatiſſime ꝯſtituta. Un̄ ī Iob. xxxviij. Nūqͥd noſti ordinē celi. aut ra tiōꝫ eiꝰ pones ī terra ⁊c̄. Noſſe celi ordinē eſt cognoſcere ſuꝑnaꝝ ꝟtutū ordinatiſſimam diſpoſitōꝫ. Eiꝰ rationē in terra ponere. ē vi tā et officiū hoīꝫ qͣꝫdiu in terra ſūt ẜm ſil̓itu dinē celeſtiū ſpirituū ſancte et reuerēter or dinare Un̄. ix. ſūt ordines ordinādoꝝ. ſic̄ ix ſūt ſcī ordīes āgl̓oꝝ Eſt eī ordo ep̄oꝝ p̄ſb̓oꝝ diacōꝝ ſb̓diacoꝝ acolitoꝝ exorci. lect. pſaꝝ. hoſtiarioꝝ. ſic̄ moyſi dictū eſt Exo. xxv. In GG 5 De eccleſiaſtica hierarchia ſpice ⁊ fac ẜm exēplar qd̓ tibi ī mō. mon. eſt. ⁊ Sap̄. ix. d̓r. Dixiſti me edificare tēplū ⁊ al tare ẜm ſil̓itudinē ſancti tabernaculi qd̓ p̄ paraſti ab initio ⁊c̄. ⁊. jͣ. Paral̓. xxviij. Om̄ia inqͥt dauid euener̄t ad me ſcpͥta māu dn̄i vt intelligerē oꝑa exēplarꝭ Nr̄a itaqꝫ exēplaria ſunt ſcōꝝ angl̓oꝝ agmina ordinata vt.ſ. ẜm ip̄oꝝ ordinatōꝫ diſtinctiōꝫ ⁊ oꝑatiōꝫ. nr̄am qͣꝫtū poſſibile ē ordinemꝰ ꝯuerſatōeꝫ. vt igit̉ illa omittāꝰ rōe difficultatꝭ ⁊ ꝓlixitatꝭ q̄ dic̄ diony. in eccīaſtica hierar. hͦ ſufficiat de hoc iſta vice ꝙ eccl̓ia militās ī ſuis mēbris diſ ponit̉ ẜm ſil̓itudinē eccl̓ie triūphātis. ⁊ hͦ q̄ ad ordinatōꝫ. qͦ ad ſcīam. ⁊ qͦ ad actōꝫ Eſt eī hierarchia vt d. dio. ordo diuīꝰ ſcīa ⁊ actꝰ. dei forme ſimilās ⁊ ad inditas ei diuinitꝰ illūi natiōes ꝓporcionalit̓ aſcēdens. In ordine notat̉ diſtinctio illoꝝ qͥ ꝑ ordinatū officiū a dn̄o maiorē vl̓ minorē recipiūt ptātē. In ſci entia notatur diſcretio. in actione vero mi niſteriū. Sine ordine em̄ p̄ſumptio ē actio. ſine actōe negligētia ē ordo. ſine ſcīa ⁊ diſcre tione eſt actio rep̄henſibil̓ ⁊ ordo inutil̓. ⁊ iō tam in ordine qͣꝫ ſcīa ⁊ actōe ⁊ hoīm ⁊ ange loꝝ ptās dei vniformitatē imitat̉. ⁊ ẜm mo dū ⁊ mēſurā ſue illumīatōnis ī ordine ſuo ꝓ ficit. et recte diſcernēdo ⁊ bn̄ oꝑando ad dei ꝯformitatē qͣꝫtū poſſibile ē aſcēdit. tūc vero angl̓oꝝ hierarchie qͥbꝰ ꝑ imitatōꝫ ⁊ vite con formatōꝫ dū tres electoꝝ hoīm ordines ẜm trinas ꝯditiōes ſiue differētias ſingul̓ ap propͥatas cōꝑant̉. Et hi tres ſaluādoꝝ ſtatꝰ ſignificāt̉ ꝑ illos tres qͦs dic̄ ezechiel liberā dos Ezech̓. xiiij. Si fuerīt ī ciuitate hi treſ viri.ſ. daniel noe ⁊ iob. nū liberabūt aīas ſu as. Daniel qͥ abſtinētie merito obtinuit in telligētiā viſionū. tipū gerit clauſtraliū ⁊ re ligioſoꝝ qͥ ꝯtinue gr̄a ⁊ excellētia abſtinētie qͣ nō ſolū abſtinēt ab illicitꝭ. veꝝ etiā a licitꝭ ꝯceſſis merēt̉ ampliꝰ illumīari. Noe autē qͥ archā gubernauit formā gerit p̄latoꝝ ꝑ qͦꝝ ſcīaꝫ ⁊ regimīs induſtriā electi īarcha eccīe ꝯſtituti a diluuij.i. pctī ꝑiculo merēt̉ libera ri. Per iob ꝟo cetꝰ actiuoꝝ et ꝯiugatorum numerꝰ poterit deſigͣri. pietatꝭ oꝑbꝰ mīa cō probatꝰ. Iob em̄ fuit cōiugatꝰ. Tres igit̉ ſūt ordines electoꝝ.ſ. religioſoꝝ ſiue ꝯtem platiuoꝝ p̄latoꝝ ⁊ actiuoꝝ. De his dicitur Mat. xxiiij. duo erūt ī lecto in agro ⁊ ī mo la. Nā illi qͥ ſunt ꝯtēplatiui ī cubiculo diuīe ſuauitatꝭ reqͥeſcūt. qͥ ꝟo p̄lati ſunt in agro re gimīs correctiōis. p̄dicatōis officio ſe expo nūt. ſꝫ qͥ ꝟe ſubditi ſunt ⁊ actiui laborē mo le nō renuūt ⁊ a boni exercitio nō deſiſtunt ⁊c̄. Iſte igr̄ triplex ſtatꝰ ſaluādoꝝ ꝑ qͣndā an ꝓpriatiōꝫ videt̉ eē ꝯꝑabilis triplici ſtatui ā geloꝝ Int̓ qͦs ẜm ordinū differētiā qͥdā ſūt pͥmi. qͥdā ꝟo vltimi. ſꝫ qͥdā ītermedij pͥmi q. dē ordīs hierarchici debēt eſſe tres ordīes. ſcꝫ angeli de ordine ſeraphin qͥ amorꝭ incē dio p̄ ceterꝭ feruēt. cherubin qͦꝫ qͥ cognitōis pͥuilegio gaudēt. ⁊ throni qͥ iuſticie ꝑpēdicu lo de alijs p̄eminēt. angelis hoꝝ triū ordi nū qͥ officio ⁊ dignitate ſunt ceteris ſublim ores ꝯꝑabiles ſunt viri ſūme ꝑfectōis. reli gioſi videlicet et clauſtrales. qͥ tāto maiorit meriti eſtimant̉. qͣꝫto ad altiorē vite ꝑfectōꝫ ex voti ꝓpoſito obligant̉. Et iō nomē ⁊ offi cium angl̓oꝝ qͥ deo ſūt viciniores ſibi vē cant. qͥ amorꝭ incēdio inflāmati ac ſapien dono p̄diti diuīe iuſticie ſe ꝯformāt. Un̄ d̓r ſeraphin.i. ardētes vl̓ incēdentes ꝓpter in cenſionē et feruorē charitatꝭ. Cherubin ꝓpi plenitudinē celeſtꝭ ſapīe et cognitiōeꝫ diuīe ꝟitatꝭ. throni ꝟo ꝓpt̓ amorē iuſticie et ꝑpen diculū eqͥtatꝭ Dicūt̉ igr̄ pͥmo ſeraphin qꝛ angeli illiꝰ ordīs diuini amorꝭ incēdio p̄cete ris inflāmati alioꝝ ſūt inflāmatiui. ſic relig oſi qͣſi ignei. illos ad amorē dei ⁊ ꝓximi īflā māt. ad qͦꝝ corda nūc v̓bo nūc exēplo appro pinquāt. Ecc̄i. xlvij. Surrexit helyas ſicut ignis. ⁊ ẜmo eiꝰ ſic̄ facl̓a ardebat. ⁊ Luc̄. vlt̓. Nōne cor nr̄m ardēs erat ī nob̓ ⁊c̄. et iō an geli ordīs ſeraphī nō ſolū dicūt̉ calidi īmo ſuꝑferuidi. Nā qͥ feruet calorꝭ violētia. nunc extra ſe iactat̉. nūc sͣ ſe tollit̉. ſic mēs religio ſa ī dei amore feruida nūc ſupͣ ſe ꝑ deuotōꝫ rapit̉. infra etiā vt qn̄ ſuijpſiꝰ obliuiſcit̉. nūc ad ꝓxīm inflāmādū diffundit̉ et dilatat̉. ī ſe ſtare nō valēs. nūc volēs alios attrahere. ⁊ ſibi īcorꝑare ſatagit et conat̉. Iob xxxix. fe uēs et fremēs abſorbebit terra pͣs. Qui fac̄ angl̓os ſuos ſpūs et mi. ſu. flāmā ignis. et ī Apoc̄. x. a. Uidi angl̓m cꝰ facies erat v et pedes eiꝰ vt colūna ignis. Iō d̓r Iſa Uolauit ad me vnꝰ ex ſeraphī et ī manueiꝰ calculꝰ ignitꝰ quē tulerat d̓ altari. ⁊ tetigit os meū ⁊c̄. Itē ſcd̓o qꝛ ī ſe mobiles alioꝝ ſu motiui Un̄ ⁊ volaſſe legūt̉ ī Iſa. ſic religioſ ſpū diuīe dilectōis moti mobiles ſūt iuſſis ſuꝑioꝝ ſine more diſpēdio obtꝑando. ⁊ alij exemplū obedientie relinquendo. tales cere imꝑata nō ꝓcraſtinant. ſed velut vo cres ad om̄e qd̓ p̄cipit̉ aduolant ⁊ feſtinant Fo. CCVIII deo de veloci taliū obediētia d̓r Iſaie. lx. ni ſunt iſti qͥ vt nubes volāt. ⁊ Iſaie. xviij angeli veloces. ⁊ Sap̄. vij. Om̄ibꝰ mo mobilior eſt ſapīa. Ezech̓. j. Quocūqꝫ at ſpūs rote leuabant̉ ſequentes eū. ſpūs n̄ vite ⁊c̄. Spūs vite eſt charitas q̄ vita ē me. qͥ em̄ nō diligit manet in morte. jͣ. Io iiij. Spūs quidē vite pͥncipiū eſt motus atiōis in corde. Un̄ ſi fuerit ſpūs vite ī le mobilē efficit hoīem ⁊ agilē ad quāli ictorioſam actionē. Prouer. xxj. Uidi īem velocē in oꝑe ſuo. ⁊c̄. Itē tertio nti ſunt ⁊ penetratiui. penetrāt em̄ ꝯtem ido ad interiora velamīs.i. ad ſecretiſſi peitatꝭ. ſic ꝯtemplatiuoꝝ affectꝰ ꝑ deſi ſemꝑ in deū tēdit. ⁊ extra ſe nō effluēſ iud p̄ter ip̄m ⁊ extra ip̄m non diuertit. ci. xxiiij. Gyꝝ celi circuiui ſola. ⁊ ꝓfundū penetraui. ⁊. j. Coꝝ. ij. Spūs oīa ſcru tiā ꝓfunda dei. Et Iob. xxviij. Om̄e im vidit oculꝰ eiꝰ. ꝓfunda fluuioꝝ ſcru Tā acutꝰ ⁊ penetratiuꝰ fuit paulꝰ qͥ utatōe celeſtiū archanoꝝ vſqꝫ ad ce rtiū introiuit. Sap̄. vij. acutꝰ ſcꝫ Iti arto ſūt inferioꝝ ⁊ ſuppoſitoꝝ reductiui. qͦs ſeraphin igne charitatis accēdūt. ad eū qͥ ſurſū eſt deducūt ⁊ ꝯuertūt. Sic affe ri ſpūalis igne charitatis ſuccenſus xtēdit ad deū ꝑ ꝯtemplatiōem. nunc ꝟo ad ꝓximū ꝑ cōpaſſionē. Ad deū mouet̉ vt in eo ꝯquieſcat. Ad ꝓximū vt ip̄m ad de um reuocet ⁊ reducat. Iac̄. vlt̓. Si erraue rit qͥs a ꝟitate ⁊ ꝯuerterit eū aliqͥs. ſcire de bet ⁊c̄. Leuit̓. xix. Si errauerit bos vel aſi reduc eū ⁊c̄. Itē qͥnto actiui ⁊ exēpl lui. qꝛ nō ſolū inferiores accendūt. ve etia ⁊ ordinate diligēdi formā tribuūt. quia angelos inferiores informāt qualit̓ ꝑ amo rem ꝑfectū redeāt in deū. ⁊ ẜm ſuꝑiora ꝓfici ant ⁊ incedāt. Et hͦ ꝓprie religioſis cōgruit. quos dn̄s ſecularibꝰ poſuit ī exēplū. vt ẜm poꝝ imitatiōem mores prauos corrigant. Aꝯteptis terrenis celeſtia appetāt ⁊ acqͥrant ⁊yſa. nudꝰ ⁊ diſcalciatꝰ datꝰ eſt ī ſignū tentū egyptijs ⁊ ethyopibꝰ ⁊ quibuſdā ilijs. Iſaie. xx. Uita itaqꝫ religioſoꝝ exem piar eſt mūdanoꝝ. Similiter vita ⁊ cōuer ſatio ſancta p̄latorū forma eſt ⁊ reformatio rite ſubditoꝝ. Deūt. xvij. Deſcribet ſibi rex deuteronomiū legꝭ. ⁊ accipiet exemplar a ſa terdotibꝰ leuitice tribꝰ. ⁊ habebit ſecū ⁊c̄. Et cach. xiiij. d. Adā exēplū meū ab adoleſcētia mea. et Ioh̓. xiij. d. Exēplū dedi vob̓ ⁊cͣ. et. jͣ. Thi. iiij. f. Eſto exemplū fideliū in v̓bo ī fide et in caſtitate. Mali aūt ſctōꝝ angl̓orū omiſſo exēplo ſe exhibēt exēplar ꝑditionis. ſic̄ Achaꝫ qͥ miſit exēplar altarꝭ damaſci in hierl̓m. iiij. Re. xvj. d. Qd̓ quidē vident̉ face re aliqͥ de modernis. qͥ hoc ſeculo nequā ſe ꝯformāt. relictis et abiectꝭ patrū et regule ī ſtitutꝭ. vt dici poſſit illud Iob. xvij. Poſuit me qͣſi in ꝓuerbiū vulgi et exēplū ſū. Relin quūt alijs exēplū culpe. erūt poſterꝭ exēplū pene. Ezech. v. Eris opprobriū et blaſphe mia exēplū et ſtupor cūctis gētibꝰ. et. ij. Pet̓. ij. b. Ciuitatē ſodomoꝝ in cinerē redigens euerſiōe dānauit. exēplū eoꝝ qͥ impie acturi ſunt ponēs ⁊c̄. ⁊ canonica iude. Ciuitates fi nitime ſil̓i mō exfornicate. ⁊ abeūtes pꝰ car nē alterā. facti ſūt exemplū ignis et̓ni penaꝫ ſuſtinētes. Itē ſexto angeli ordinis ſera phin ſūt holocauſti purgatiui. qꝛ nō ſolum ſunt purgati a corruptiōe mali. īmo ab īꝑfe ctiōe oīs boni. in qͥbꝰ nulla adeſt mali corru ptio. nec de eſſe alicuiꝰ boni ꝑfectio ꝯpbat̉. ⁊ hͦ potiſſime ꝯgruit virꝭ angelicꝭ ⁊ ꝑfectis qͥ ſe dn̄o medullatū holocauſtū penitꝰ obtule runt. qͥ velut angeli ignei ī ſe etiā leuiorꝭ cul pe maculā nō admittūt. īmo oēm mali ſpe ciē in ſe ⁊ in alijs annihilāt et ꝯſumūt. Ma lach̓. iij. Erit qͣſi ignis ꝯflās. ⁊ ſedebit ⁊ pur gabit filios leui Ecc̄i. iiij. De negligētia pur gate cū paucꝭ. nec ſolū ſunt puri ⁊ immuneſ a corruptiōe mali. veꝝ etiā ab imꝑfectōe bo ni. Deūt̓. xxxiij. Perfectio tua et doctrīa tua a viro ſctō ⁊c̄. Sic etiā dictū eſt abraā Gen̄ xvij. Ambula cora me et eſto ꝑfectꝰ. iō dicūt ſeraphin ad iſaiā Iſaie. vj. Auferet̉ iniqͥtas tua. et peccatū tuū purgabit̉. in qͦ notat̉ pur gatio om̄is mali Et ſequit̉ in eodē capitulo Iſa. vj. adhͦ erit decimacio. et ꝯuertet̉ ⁊ erit in on̄ſionē ſic̄ terebintꝰ et ſicut quercꝰ expā dens ramos ſuos. ſemen ſanctū erit qd̓ ſte terit in ea. Ecce ꝑfectio totiꝰ boni que conſe quit̉ purgatiōem mali Itē ſeptimo ſūt il luminatiui et omis tenebroſe obſcuritatis fugatiui. luciformē em̄ et illuminatiuam ha bent ꝓprietatē. vt dic̄ Dionyſiꝰ. qd̓ virꝭ ſpūa libꝰ potiſſime cōuenit. quos deus velut lu minaria in firmamēto. id eſt. in eccl̓ia collo cauit. qͥbꝰ d̓r Ioh̓. viij. Uox eſtis lux mūdi. et ideo om̄es tenebras in ſe et in alijs diſcu tiunt. et lucis ſpūales radios vndiqꝫ circū ſpargūt. Iob. xxxviij. Per quā viā ſꝑgit̉ lux De eccleſiaſtica hierarchia Et ad Epheẜ. v. Ut filij lucis ambulate in dilectiōe. Et ad Phil̓. jͣ. Inter qͦs lucetꝭ tā qͣꝫ luminaria ⁊c̄. ⁊ Dan̄. xij. Fulgebūt iuſti ſiue docti ſic̄ ſplēdor firmamēti ⁊c̄. Noīe igit̉ ſeraphin qͥ deo immediatiꝰ ꝯiungunt̉ ⁊ in diuinis laudibꝰ voces frequētiꝰ emitte re dinoſcunt̉. viri religioſi ⁊ ſpūales nō im merito intelligunt̉. qͥ viciniores ſunt deo ꝑ ꝯtemplatiōem ⁊ laudis ꝯtinuatiōem. ſicut d̓r Iſa. vj. Clamabat alter ad alterū ⁊ dice bant. Sanctꝰ ſanctꝰ ſanctꝰ ⁊c̄. ⁊ ꝓpter chari tatis incenſionē. cuiꝰ exceſſus ſiue incenſio plus exigit̉ in ip̄is qͣꝫ in alijs. p̄ſertim cū ipſi ſint altare dn̄i in quoꝝ corde ⁊ corꝑe iuge ſa crificium dn̄o īmolat̉. ⁊ ideo ignis in hoc al tari eſt cōtinue accēdendus. vt patet Leui tici. j. Ignis ⁊c̄. De iſtis autē angelis or dinis ſeraphin ſeptē ſpecialiter exprimūtur ſcꝫ ꝙ ſtabat. ꝙ duo erāt que ſtabant. ꝙ bis ſex alas habebāt. ꝙ ſe velabāt. ꝙ volabant. ꝙ clamando requiē nō habebāt. ꝙ tollētes lapidē ignitū de altari labia Iſaie emunda bant. Iſta om̄ia exigunt̉ in viris angelicis ⁊ ſpiritualibꝰ quo ad ſtatū ꝑfectionis. Ꝙ nāqꝫ duo fuiſſe dicunt̉ refert̉ ad mutue co habitatiōis aſſociatiōem. ſiue ad mutuam gemine charitatis exhibitiōem. quia inter pauciores qͣꝫ inter duos eſſe nō pōt oſten ſio charitatis. Luc̄. x. Miſit binos ⁊ binos ante faciē ſuā ⁊c̄. Ecc̄ſ. iij. Melius eſt duos eſſe ſimul qͣꝫ vnū. habēt em̄ emolimentū ſo cietatis ſue ⁊c̄. Ideo duo angeli miſſi ſūt fi mul ſodomā. Gen̄. xix. quoꝝ vnus gentē ꝑ uerſam ſubuerteret̉. alter vero iuſtū Loth cum ſua familia liberaret. Ad vtrūqꝫ mini ſteriū complendū vnꝰ angelus ſuffeciſſe po tuiſſet. duos tamē ſimul miſit dominꝰ vt ſo cietatē mutuā in angelis ⁊ hominibꝰ cōmen daret. ⁊ ad augmentū ⁊ cōſeruatiōem chari tatis ſocietatē eſſe neceſſariā demonſtraret Psͣ. Ecce qͣꝫ bonū ⁊c̄. ideo dicunt̉ duo fuiſ ſe in agro. duo in lecto. Matth̓. xxiiij. Ꝙ aūt ſecūdo ſuꝑ templū ſtabāt. ſcꝫ ꝙ nō ſede bant. nō iacebāt. ſed fixi ⁊ erecti ſuꝑ vtrūqꝫ pedē ſtabāt refert̉ ad erectā affectionis ⁊ in tentionis eleuationē ad celeſtia. ⁊ ad fixam ac immobilē eternoꝝ cōtemplatiōem. Psͣ. Stantes erāt pedes noſtri. in a. t. hierl̓m. Hiere. vj. State ſuꝑ vias veſtras ⁊ videte interrogate que ſit via bona. Et ī pſalmo. Mane aſtabo tibi ⁊ videbo. Et Abacuc. ij. Suꝑ ſpeculā meā ſtabo ⁊c̄. Sap̄. xviij. Ce lum attingebat ſtās in terra. Ideo d̓r ange lus ſtetiſſe iuxta arā templi ⁊c̄. Apocal̓ vin. Tertio biſſenas alas habebāt. quia ſer erāt vni. ſex alteri. ⁊ hͦ habet referri ad pleni tudinē opeꝝ charitatis ⁊ miſericordie q̄ in ceſſario ſuꝑ obſeruatiōꝫ decalogi ſuꝑerogā tur. qͥbꝰ viri ſpūales velut duodecim pēnis ſiue alaꝝ fulcimētꝭ a terrenis ad celeſtia ele uant̉. Sex itaqꝫ ale vniꝰ ſunt ſex oꝑa miſeri cordie q̄ exhibent̉ ꝓximo reſpectu corꝑis.ſ. reficere eſurientē. potare ſitientē. cooperire nudū veſtimētū nō habentē. viſitare infir mantē. recolligere pauꝑem trāſeuntē hoſpi cio. ſepelire morientē. De qͥbꝰ d̓r Mat. xxv. ⁊ Thob̓. jͣ. ⁊. ij. Sex ꝟo ale alterius ſunt ſex oꝑa ſpūalia ꝓximo exhibita ex ꝑte mētis.ſ. ꝯuertere errantē. inſtruere ignorantē. ad gͣ tiā ſuſciꝑe penitentē. diligere ꝑſequentē. ar guere delinquentē. defendere innocentem. Talibꝰ alis a dextris ⁊ a ſiniſtris electoruꝫ mentes ad celeſtia eleuant̉. Psͣ. Si aſſum. pſero pēnas meas diluculo ⁊c̄. Ezechiel̓ jͣ. Pēne eoꝝ erāt iuncte alteriꝰ ad alteꝝ ⁊c̄. Et Apoc̄. xij. Date ſunt ei ale vt volaret ī deſer tū a facie draconis ꝑſequētis. Ꝙ autē ſe raphin velabāt faciē ⁊ pedes. refert̉ ad hū religioſoꝝ intētionē. nō em̄ intēdūt ſua m rita ꝓpt̓ hoīm laudē publicare. ſicut faciunt hypocrite qͥ ſtāt in angulis plateaꝝ orātes vt videant̉ ab hoībꝰ. Math̓. vj. ſꝫ vt d̓o pla ceant qͥ videt in abſcondito. ſtudent bona que faciūt occultare. Math̓. vj. Neſciat ſini ſtra tua qͥd faciat dextera. Caput itaqꝫ cor pus ⁊ pedes velāt ⁊ tegūt qͥ nec in pͥncipio. nec in fine. nec in medio de bonis q̄ facit laudari appetūt ab hoībꝰ vl̓ reqͥrūt. S raphin qͥnto dicunt̉ volaſſe. ⁊ hͦ refert̉ ad ꝑ fectionē iuſtoꝝ ⁊ meritoꝝ ml̓tiplicatōꝫ. Nā auis volās ꝑ ml̓tiplicatū alaꝝ motū ⁊ ſepiꝰ iteratū aera petēs a terra ſe elōgat. Sic vi ri ſancti nō ꝑ ociū ⁊ torporē. īmo ꝑ bonoruꝫ oꝑm exercitiū ⁊ laborē relictis terrenis ce leſtibꝰ appropinquāt. pͣs. Quis mihi dabit pēnas ⁊c̄. Clamor ſexto ſeraphin iugē ſi gnificat diuīe laudis ſine intermiſſiōe cōti nuationē. ſic ꝯtinue ꝓrumpūt electi ex deſi derio vidēdi deū. pͣs. Ad videndū in boni tate electoꝝ tuoꝝ. ad letādū in leticia gentiſ tue vt lauderis cū here. Clamabāt aut ſera phin. ſanctꝰ ſanctꝰ ſanctꝰ. iō eī ꝓrūpūt electi p̄cipue r̄ligioſi ī triplicē laudē d̓i. qꝛ ip̄e ſcūs ſcōꝝ electos ſuos ſcīficat ab amore md̓anoꝝ Fo. CCIX parādo ⁊ ſeꝑatos in via meritoꝝ ꝓmouē o. ⁊ in fine ia ſanctificatos ꝑ ſanctificatōiſ ſummatiōem in gl̓ia p̄miando. Eſt itaqꝫ iter laudādꝰ. qꝛ efficit hominē ſanctuꝫ ⁊ Iundū in penitētia. ſanctiorē in iuſticia. ſā riſſimū vero in gl̓ia ſempiterna. Ioh̓. xvij. tifica eos ī veritate vt ⁊ ip̄i ſanctifica ꝯſummati ī vnū ſic̄ ego ⁊ tu vnū ſu Ꝙ ꝟo ſeptimo labia Iſaie polluta culo tangebāt ⁊ mūdabāt. habꝫ refer anctoꝝ ⁊ religioſoꝝ miẜicordiā ⁊ cō nē qͣ ꝑ gr̄aꝫ ip̄os ſanctificantē ī ſe pur cularibꝰ etiā ⁊ alijs immūdiſ pctōribꝰ iētes feruētiſſimis ⁊ deuotiſſimis ora ī ſuffragijs eoꝝ ſanctificatōi cooꝑant̉. cmoyſes ſuis p̄cibꝰ mariā leproſam ⁊ ī ati ⁊ mūdicie reſtituit. vt patet xij. ⁊ Iob vlt̓. Seruꝰ meꝰ iob orabit aciē eiꝰ ſuſcipiā vt vob̓ nō īputet̉ ſtul icia. Et ſeqͥt̉. Cōuerſus eſt dn̄s ad pnīam cū oraret ꝓ amicꝭ ſuis ⁊c̄. Ex qͦ patꝫ ma e ꝙ ml̓tū cooꝑant̉ bonoꝝ ſuffragia ad oꝝ iuſtificatōem ⁊ emēdatiōem. Et h raphin dicta ſufficiāt. it viri ꝑfecti ꝯfigurant̉ ordini ſe raphin ꝓpter excellētiā feruētiſſime dilectiōis. ita aſſimilant̉ ordini che ꝓpter plenitudinē ſapīe ⁊ p̄rogatiuaꝫ iſſime cognitiōis q̄ in virꝭ ſpūalibuſ it̓ p̄ ceteris relucere. Cherubin qͥppe udo ſapīe īterp̄tat̉. qd̓ abſqꝫ dubio vi ualibꝰ cōuenit. ꝑ qͦꝝ corda ſpūs ſapīe iſſime ſe diffundit. jͣ. Coꝝ. ij. Sapiē mur int̓ ꝑfectos. ſꝫ nō ſapīaꝫ pͥncipū culi q̄ deſtruet̉. ſꝫ loqͥmur ſapīam in nyſterio abſcōditā. quā nemo pͥncipū huiꝰ mūdi cognouit. ⁊c̄. Iſtiꝰ ſapīe celeſtꝭ radi ſs ꝑ ſpūmſctm̄ in cordibꝰ viroꝝ ſpūaliū diſ ſundit̉ ſic̄ ibidē ſequit̉. Nobis aūt r̄uelauit dē ꝑ ſpm̄ſcm̄ ſuū. qꝛ ſpūs ſcrutat̉ omnia ⁊c apia nō eſt mundana q̄ inflat ſꝫ illa q̄ t. Prima em̄ eſt terrena. de qͣ d̓r Luc̄. tri. Prudētiores ſunt filij huiꝰ ſeculi filijs ſuqͥ ⁊ hec eſt in auaris ⁊ negocioſis. p̄terea ē miinalis. de qua ad Roma v. Prudentia mors eſt. hec eſt in voluptuoſis. quia letia nō inuenit̉ in terra ſuauiter viuē lum Iob. xxviij. Eſt inſuꝑ diabolica. et hec eſt in ſuꝑbis ⁊ in inuidis. de quibꝰ Iſaie. v. de qui ſapiētes eſtis in oculis veſtris ⁊c̄. ⁊ n hiere. iiij. Sapiētes ſunt vt faciant ma la ſed in maliuo ā animā nō introibit ſapientia. Sap̄. j. Iō ad verā ⁊ ꝑmanentē ſapiē tiam q̄ de ſurſum eſt recurrendū eſt. Hec eī eſt pudica. pacifica ⁊ modeſta ⁊c̄. Iacobi. iij Nā mentē quā inhabitatꝭ purificat ⁊ pacifi cat ⁊ qͥetat. Et iō iſtiꝰ ſapiētie plenitudo ꝑfe ctoꝝ mētes angelis ordinis cherubin pa rificat ⁊ ꝯfigurat. Iō d̓r Malach̓. ij. Labia ſacerdotꝭ cuſtodiūt ſcīam ⁊ le. de ore eiꝰ re qꝛ angelꝰ dn̄i exercituū eſt. Et in hꝰ rei figu rā d̓r Exo. xxv. Duos qͦꝫ cherubin facies ex vtraqꝫ ꝑte oraculi. cherub vnꝰ erit ī lat̉e vno ⁊ cherub alter in latere altero ⁊c̄. Iſtud ora culū eſt cor hūanū in qͦ oꝑtet deū adorare ī ſpū ⁊ veritate. Ioh̓. iiij. In qͦ quaſi a ſiniſtrꝭ erigit̉ cherub qͦ ad ſcīam in humanis. vt ſcꝫ ſciamꝰ qualit̓ in medio hꝰ praue ⁊ ꝑuerſe na tionis ſapiēter ꝯuerſemur. in alia ꝟo ꝑte d̓ꝫ eſſe cherub qͦ ad ſapīam neceſſariā in diuīs vt ſcꝫ ẜ. ſpm̄ diuine ſapīe nos celeſtibꝰ cō formen nr̄. ⁊ ſic cherubin vocabulū in pn̄ti ⁊ in futiᵐo ſcīam ſignificat. Pn̄t itaqꝫ viri ꝑ fecti dici cherubin ꝓpt̓ multa q̄ ẜm traditōꝫ beati dionyſij iſtꝭ angel̓ ſpēalit̓ appropͥant̉. ⁊ pͥmo ꝓpt̓ deificā viſionē. iō em̄ deiuidi dicūt̉ qꝛ diuini lumīs influētia pͥmo ⁊ pͥncipalit̓ irradiāt̉ qͣ in dei viſiōe ſublimiori gl̓a extol lunt̉. Et hͦ iō. nā viri ſpūales angel̓ qͥdē che rubin cōꝑabiles deū vidēt ꝑ cognitiōeꝫ ⁊ ꝑ ꝯſcīe mūdiciā. ſibi adherēt īſeꝑabilit̓ ꝑ amo rem. ⁊ ſic de nūero cherub efficiūt̉. ad quoꝝ eqͥparantiā ſe deueniſſe vite ⁊ gr̄e merito di noſcūt. j. Paral̓. xxviij. Auꝝ puriſſimū dedi vt fieret ex eo ſil̓itudo cherubin ẜm oꝑa exē plarꝭ ⁊c̄. Auꝝ puriſſimū purā ſignificat cō ſcientiā ⁊ mundā q̄ in viris ſpūalibꝰ potiſſi me inuenit̉ ꝓpt̓ quā vita angelica in ea ſil̓is potiſſime reꝑit̉. Nā nulla creatura puritati angelice in pn̄ti poterit adeqͣri q̄ ip̄iꝰ angeli cam puritatē quantū in ſe fuerit ꝯtempſerit imitari. Itē ſecūdo ꝓpter ſingularē diuini lumīs ſuſceptōꝫ. qꝛ lux diuīa ſuꝑ ip̄os trāſ fuſa ip̄os ſingularit̓ illumīat. vt oībꝰ ſub ſe ꝯſtitutis ip̄is mediātibꝰ euidētiſſime ſe on̄ dat. ꝓpter qd̓ cherubin plena fuiſſe oculis le gunt̉. Ezech̓. j. ⁊. x. ⁊ Apoc̄. iiij. qꝛ viri angel̓ cherubin cōꝑati circūſpectiōis gr̄a ⁊ ꝓuidē tie dono circūdati. ſunt vndiqꝫ luminoſi vt non ſolum ꝓpria. verū etiā ⁊ accendāt vigilā ti ſtudio aliena. Et ideo forſan facies che rubin mutuo ſe legunt̉ reſpexiſſe quia vnꝰ/ quiſqꝫ alterius debꝫ eſſe oculꝰ ⁊ alieno ꝑicu lo velut ꝓprio cū diſcretōis moderamīe ꝯͣire De eccleſiaſtica hierarchia Itē tertio ꝓpter ſibi infuſe ſapīe cōmuni cationē. Nā occultū ſup̄me ſapiētie donum ſiue lumē qd̓ diuinitꝰ accipiūt ad alios trāſ fundūt. ſic iuſti talentū qd̓ ex dei diſpēſatōe recipiūt nō ponūt ſub modio ſꝫ ſuꝑ cande labrū. qd̓ om̄ībꝰ qͣntū in ſe eſt cōmunicāt eqͣ liter ⁊ exponūt. Sap̄. vj. Sacramēta d̓i nō abſcondā. ſꝫ ponā in lucē ſcīam ⁊ nō preter ibo veritatē ⁊c̄. Ueꝝ erubeſcere pn̄t inuidi ⁊ emuli qͥ donū dei nitunt̉ ſibi ſolū vēdica re. Cōtra qd̓ Nūe. xj. Quid inqͥt emularis ꝓ me. qͥs tribuet vt om̄is populꝰ ꝓphetet. et det ſingulis ſpūm ſuū. Itē quarto ꝓpter diuine qͥetis p̄paratiōem. Un̄ Dionyẜ. eos diuīe qͥetis hoſpites ſiue receptores cogno minat. ex eo em̄ ꝙ lumē capiūt. locꝰ luminiſ fiunt. Qui igit̉ ꝑ amorē ⁊ quietē cōſciētie d̓o deſuꝑ veniēti in ſuo affectu locuꝫ p̄parant. angel̓ cherubin ſe ꝯformāt. iō forſan dicit̉ ſe dere ſuꝑ cherubin. qꝛ quos qͥetos humiles ⁊ māſuetos inueniet in ip̄is familiariꝰ requi eſcit. Iſa. xj. Requieſcet ſuꝑ euꝫ ⁊c̄. Psͣ. In pace factꝰ eſt locꝰ eius. ⁊ in ſyon h. e. Iſa. lxvj. Suꝑ quē reqͥeſcet ſpūs meꝰ. niſi ſuꝑ manſ. ⁊c̄. Itē qͥnto ꝓpter īmediatā ſecrete dei ſa pientie circuitiōꝫ. Nā angeli cherubin īme diate quidē deo aſſiſtūt ꝑ incōmutabilitatē ꝯtemplatōis ⁊ veritatꝭ. circueūt tn̄ ſemꝑ ad mirando ⁊ laudādo incōprehenſibilē ꝓfun ditatē diuine maieſtatꝭ. Nā qͣnto cōtempla tionis acie ꝓfundiꝰ diuinitatꝭ ſecreta cōpre hendere ſatagūt. tāto ſe minꝰ cōprehendiſſe ꝑ om̄ia recognoſcūt. Sic reuera eſt de ꝑfe ctis qͥ nōdum ſe cōp̄hendiſſe arbitrant̉. īmo quāto vident̉ eſſe ꝟtutibꝰ ⁊ gratijs ꝑfectio res. tāto ſe reputāt om̄ibꝰ inferiores. ⁊ cum aliqͥ reputāt eos vſqꝫ ad dei ſecretiora iā pe netraſſe vix putāt ſe adhuc talia inchoaſſe. Ecc̄i. xviij. Cū ꝯſūmauerit hō tunc incipit. Luc̄. xvij. Cū om̄ia bn̄ feceritis. dicatꝭ ẜui inutiles ⁊c̄. Itē ſexto ꝓpter deifici alimen ti vnificā repletiōem. qꝛ nō eſſet ꝑ om̄ia bea tus angeloꝝ ſtatꝰ ſi multa de ſecretis dei ca perēt intellectu. ⁊ tn̄ vacui remanerēt ī affe ctu. Iō dicit ꝙ multa quideꝫ ⁊ inaudita de dei ſecretis intelligūt. ſꝫ ſinguli ſummā refe ctiōem ſpūalē qua deo incorporant̉ inueni unt. ⁊ ꝑ internā dulcedinē diuine volunta ti vniti ab ip̄o nō recedūt. Sic viri ſpiritua les multa capiētes intellectu vberiꝰ ſe ⁊ ali os reficiunt quāto ꝓfundiora de occultꝭ di uine ſapiētie apprehēdunt. Hieremie. xxxj. Inebriabo aīmas ſacerdotū pinguedie ⁊c̄ Et Iſaie. lv. Audite ⁊c̄. Iſtiꝰ alimenti dulce dinē tāto iuſti ꝑfectiꝰ recipiūt ⁊ ſentiūt. qͣn to ſenſus corꝑis ⁊ affectiōes cordepuriꝰ cu ſtodiunt atqꝫ regūt. Ideo abraā priꝰ ange lorum pedes abluebat quos temꝑato cibo reficere diſponebat. Gen̄. xviij. Afferā pau xillum aque ⁊ lauent̉ pedes veſtri ⁊c̄. S. em̄ boni ⁊ mūdi ad eſum angelicū admi tur. Sapīe. xvj. Preꝑaſti populo tuo eſca angeloꝝ ⁊c̄. Itē ſeptimo ꝓpter ſitus collo cationē. Nā ſuꝑne virtutes ex parte dexte re collocātur. demones vero ſiniſtrā tene re vident̉. Ezech̓. x. Cherubin ſtabāt a de xteris domus ⁊c̄. Et hoc eſt ꝓpriū electorū ⁊ perfectoꝝ vt ſint filij dextere ſicut munda ni filij ſunt ſiniſtre. Nam oues a dextris. he di vero a ſiniſtris ī iudicio locabunt̉. Mat thei. xxv. In cuiꝰ rei figurā abraā dexteraꝫ tenuit. Loth vero tenēs ſiniſtram in ſodo mam declinauit. Gen̄. xiij. Ideo etiā poſuit iacob manū dexterā ſuꝑ caput manaſſe. ſini ſtram vero ſuꝑ caput effraim. Geneſis. xlij Manaſſe obliuio. Effraim ꝟ̓o frugifer vel fructificatio interp̄tatur. Qui hic gauden bonis tꝑalibꝰ quibꝰ applaudit mūdus. ſun effraim. ⁊ putāt ſe dexterā felicitatis obtine re. Psͣ. Beatū dixerūt populū cui hec ſunt. Religioſi vero qͦs obliuiſcit̉ ⁊ abijcit mū ſiniſtrā hr̄e partē a reprobis oppināt̉. S piētie. v. Hi ſunt qͦs aliquādo habuimus ī deriſum ⁊c̄. ſꝫ in fine cancellabunt̉ manꝰ qͥa mali finiſtrā cū rubore obtinebūt. boni ꝟo cum honore dextrā obtinuiſſe ſe gaudebūt quando dicet̉. Amice aſcende ſuperiꝰ. ⁊ erit tibi honor corā ſimul diſcumbētibꝰ alijs ī cipientibꝰ obtinere nouiſſimū locū cum ru bore. Item octauo ꝓpter inferiorū exci tatiōem. Nā angeli ordinis cherubin infe riores angelos excitant in diuine ꝯtempla tiōis admiratōꝫ. ⁊ qd̓ d̓ deo ꝑ cognitōis do num ꝑcipiūt. inferioribꝰ innoteſcūt Et hoc ꝯuenit religioſis verbo ⁊ exēplo ſecl̓ares al licere ad laudē ⁊ cognitionē creatoris. Eze chiel̓. x. Cū ambularēt cherubin ibāt parit̉ ⁊ rote iuxta ea ⁊ cū eleuarēt alas ſuas vt ex altarent̉ d̓ terra nō reſidebāt rote ſed iuxta erant. ſtantibꝰ illis ſtabāt ⁊c̄. Ex quo mani feſtum eſt ꝙ ex profectu vel defectu religio ſorum ⁊ clericoꝝ dependet ꝓfectus vl̓ defe ctus laicoꝝ. Iudith. viij. Et nūc frēs vos qͥ eſtꝭ p̄ſb̓i ī ppl̓o dei ex vobis pēdet aīa illoꝝ. Fo. CCX Itē nono ꝓpter diuine volūtatis manife ſtationē. Nā mediātibꝰ angelis cherubin di uina volūtas in ſuꝑioribꝰ innoteſcit. Ideo vr Nūe. viij. gͦ. Audiebat vocē loquentis ad ſe deppiciatorio qd̓ erat ſuꝑ archa inter du as alas cherubin. inde ⁊ loquebat̉ ei. Sic religioſi ⁊ litterati viri ſunt qͣſi interp̄tes d̓i ad aures ſimpliciū laicoꝝ ⁊ ip̄oꝝ laicoꝝ ad aures dei. Exo. xix. Moyſes retulit verba dn̄i ad populū. ⁊ vice verſa ppl̓i ad deū. Et ch̓. j. Sonꝰ alaꝝ cherubin erat qͣſi ſonꝰ ꝝ multaꝝ quaſi vox ſublimis dei. Nā verba populoꝝ referūt ad deū in orō ratiaꝝactiōe. ⁊ verbū dei annūciāt po julo ī p̄dicatiōe. Uideat igit̉ ꝙ fideles ſint interp̄tes. nō amore. nō odio vel timore ali culꝰ ꝑſone ⁊ diuinū ꝯſiliū peccatoribꝰ occul tantes. Talis interpres fuit Paulꝰ qͥ dicit Actuū. xx. Nihil ſubtraxi vobis vtilium qͥn annūciarē vobis ⁊ docerē publice teſtificāſ om̄ibꝰ pnīam ⁊ fidē ⁊c̄. Itē decīo ꝓpt̓ ſpeci n̄ cuſtodie paradiſi deputatiōem. Nam rubī velut ianitoribꝰ cuſtodia ianue pa radiſi fuit deputata. vt patet Gen̄. iij. g. Col locauit cherubin ⁊ flammeū gladiū atqꝫ ꝟſa tilem ad cuſtodiendā viā ligni vite. Et hoc ſeꝓpriū officiū religioſoꝝ ⁊ doctorū torū. vt tā ex vite merito qͣꝫ ex officio viā artā que ducit ad vitā in ſe cuſtodiant. ⁊ alijs oſtēdere nō deſiſtāt. vt dicere poſſint il ud Hiere. v. Hec eſt via ambulate in ea. ſꝫ bꝫ eſſe ſine gladio verſatili ⁊ flammeo Ertiꝰ ordo pͥme hierarchie vocatur ordo thronorū. in qͥbꝰ diuina iuſti Acia potiſſime reqͥeſcit. ꝑ quoꝝ mini terium diuīe equitatis excellētia benigne ⁊ ter iudicās vniuerſa hoībꝰ innoteſcit. dic̄ p̄s. Sedet ſuꝑ thronū qͥ. iu. iu. Et . Unꝰ eſt altiſſimꝰ creator oīm potēs uēdus nimis. ſedēs ſuꝑ thronū domi deꝰ. Un̄ hi angeli in quibꝰ deꝰ reſidet cta ſubiecta ordinat ⁊ diſponit dicunt̉ iproni quia ſicut thronꝰ ſubijcit̉ reſidēti. ſic Ingeli illiꝰ ordinis diuine iuſticie ſunt ſub exquo p̄ſidētis auctoritas declaratur. ꝝ ſubiectoꝝ thronoꝝ. id eſt. angeloruꝫ bumilitas cōmendat̉. Nā ſuꝑ humiles ſpi ritu dn̄s requieſcit. Et ideo viri ſpirituales ⁊ꝑfecti ſiue ſint religioſi ſiue p̄lati ſignificā tur ꝑ thronos ratiōe iuſticie ⁊ humilitatis. ſicūt ꝑ cherubin ꝓpter excellentiā ſapientie. ⁊ ſicut ꝑ ſeraphin ratiōe charitatis. Nā illa que de thronis ꝑ appropriationē dicunt̉. in viris ſanctis ꝑ imitatiōem diuine iuſticie ī ueniunt̉. De ꝓprietatibꝰ aūt thronoꝝ d̓t dio nyſius. ꝙ ſunt ſedes dei altiſſimi. compacte id eſt. ꝯueniēter ꝯiūcte. ab om̄i libere ſubie ctione diuini ſuꝑaduētus ſuſceptiue. deife re. ⁊ ab om̄i extremitate remote ⁊c̄. Et he cō ditiones qͣꝫuis ꝓprie dicant̉ de angel̓ tertij ordinis. ꝯueniūt tn̄ ꝑ appropͥationē virꝭ ſā ctis qui poſſunt dici viri ignei vel flammei quo ad ꝑſpicuitatē cognitiōis ⁊ feruorē ca ritatis. Dan̄. vij. Thronꝰ eiꝰ flamma ignis. ibi gloſa Origenis. Thronꝰ dei ſunt mona chi ⁊ heremite ⁊ ꝯſimiles qͥ in vno loco de gentes d̓o militare ſtudēt. nec ꝑ loca diſcur runt in quoꝝ quietꝭ cordibꝰ quieſcit deuſ. qͥ bene flāma nuncupat̉. qꝛ dilectiōe dei ⁊ ꝓxi mi ⁊ deſiderio celeſtis patrie inflāmant̉. Di cunt̉ etiā throni eburnei ꝓpter mundiciam cordis ⁊ candorē innocētie ⁊ caſtitatis. Un̄ ſignificant̉ ꝑ thronū eburneū quē fecit Sa lomon de ebore grandē. ij. Paral̓. x. ⁊. iij. Re gū. x. Nā in cordibꝰ eburneis.i. mudis ⁊ ca ſtis dn̄ſ requieſcit qͥ paſcit̉ inter lilia donec inclinent̉ vmbre ⁊ aſpiret dies. Et ideo in ꝟ ginali vtero velut in throno eburneo diui nitas nouē mēſibꝰ reqͥeuit. Can̄. v. Uent̓ tu us eburneꝰ. diſtinctꝰ ſaphiris. Ille inqͣꝫ vē ter de quo Luc̄. x. Beatꝰ venter qͥ te porta uit. Qui vtiqꝫ fuit eburneꝰ vēter vl̓ thronuſ qͣntū ad extinctionē fomitis ⁊ ꝯcupiſcentie tā originalis qͣꝫ actualis. ⁊ quo ad pͥuilegiū ꝯtinētie ſingularis. Itē ſunt throni gem mei. varijs ſcꝫ gēmis ⁊ lapidibꝰ p̄cioſis inſi gniti quantū ad mētis cōſtantiā ⁊ patientie firmitatē. Ezech̓. j. Sil̓itudo throni quaſi aſpectꝰ ſaphiri. et Apoc̄. iiij. Sedes erat po ſita in celo ⁊ ſuꝑ ſedē ſedēs. ⁊ aſpectꝰ eiꝰ qua ſi aſpectꝰ lapidis ſmaragdi. Saphirꝰ eſt ſo lidus lapis celeſtis ⁊ aerei coloris. ⁊ ſignifi cat illos qͥ firmi ſūt ⁊ ſtabiles ꝯͣ extrinſecas mūdi tribulatiōes. ⁊ hͦ ob ſpem eternorum ⁊ bonoꝝ celeſtiū futuroꝝ. ſic̄ fecit Eleaza rus. ij. Machabeoꝝ. vj. qͥ dixit. Dn̄e tu ſciſ qꝛ cū a morte poſſem liberari duros corꝑiſ ſuſtineo cruciatꝰ. ẜm aliā ꝟo trāſlationē ꝓpt̓ timorē tuū hͦ libent̓ patior. Smaragdꝰ ꝟo qͥ lapis ē mūdꝰ ⁊ ꝯͣ impetuoſum ſanguinis influxuꝫ vtilis ſignificat illos qui in amore caſtitatꝭ roborati īnatas repͥmūt ī ſe corꝑis paſſiones. ſic̄ fecit apl̓s. j. Coꝝ. ix. Caſtigo De eccleſiaſtica hierarchia corpꝰ meū ⁊ in ſeruitutē redigo. ⁊c̄. Iaſpis ꝟo qͥ eſt gēma fugās fantaſmata. illos ſigni ficat qͥ temptationes demonū ſuꝑant. ⁊ ip̄o rum fantaſticas vincunt illuſiones ⁊ decli nant. ſicut apoſtolꝰ qui dixit. Nō ignoramꝰ aſtutias eiꝰ ⁊c̄. Et talibꝰ gēmis. id eſt. viris ſolidis ī fide ⁊ oꝑe ꝟtuoſis p̄parat dn̄s tro nū ſuū. ſic̄ d̓r de hierl̓m celeſti. tronꝰ dei dice bat̉. Math̓. v. in Thob̓ penul. Ex ſaphyro ⁊ ſmaragdo edificabit̉ ⁊ ex lapide precioſo. ⁊c̄. Itē throni ſunt nubei ꝑ cōpaſſioneꝫ ⁊ pietatē in quibꝰ dn̄s reſidēs velut de qͥbuſ dum nubibꝰ pluēs ꝑ ip̄as ſubuenit miẜijs afflictoꝝ. Ecc̄i. xxxv. g. Specioſa eſt dei mi ſericordia in tꝑe tribulatōis. qͣſi nubes plu uie in tꝑe ſiccitatis. ⁊ Prouerb̓. xx. g. Miſe ricordia ⁊ veritas cuſtodiūt regē. ⁊ robora bitur clemētia thronꝰ eiuſ. De hͦ throno d̓r Ecc̄i. xxiiij. Thronꝰ meꝰ in columna nubis Itē iuſti dicunt̉ throni dn̄i. ſꝫ qͣſi aurei ꝑ incorruptibilē iuſticiā ⁊ inflexibilē eqͥtatem Nā auꝝ incorruptibile eſt ⁊ vix flexibile. ſic iuſtia Sap̄. j. Iuſticia ꝑpetua eſt ⁊ īmortal̓ ⁊c̄. Et in eodē. iij. Iuſti in ꝑpetuū viuent. ⁊ ideo in eis velut in throno aureo firmo ⁊ ſo lido dn̄s requieſcit. ſic̄ Aſſuerꝰ qui ī throno aureo ⁊ in ſolio regni ſui reſidebat. Heſter xiiij. d. Prouer. xxv. a. Aufer iniquitatē ⁊ im pietatē de vultū regis ⁊ firmabit̉ Poſſūt etiā dici iuſti throni ſyderei ſiue ſtellei. ⁊ hoc ꝑ trāquillitatē ꝯſciētie ⁊ ꝑfectā cordis hūili tatē. Nā quāto homīs cōſcientia humilian do ſe magis indignū reputat. tāto circa cele ſtia obtinenda āpliꝰ ſe coaptat ⁊ ad deū in ſe ſuſcipiendū tāto eſt abilior. qͣnto in ſui ꝯſi deratiōe humilior iudicat̉. Psͣ. Thronꝰ eiꝰ ſicut ſol in cōſpectu meo. ⁊ ſicut luna ꝑfecta ⁊c̄. Sol quidē ⁊ luna cōputant̉ inter ſidera q̄ qͣꝫuis corꝑali dimēſione ⁊ ꝟtuali effectu ⁊ oꝑatione ſint maxia. tamē minima ẜm ſenſ aſpectū iudicant̉. Et hͦ humilibꝰ cōgruit. q qͣnto in mūdo minꝰ reputant̉. tāto ſunt ma iores. Sapīe. v. Habuimꝰ eos in deriſum ⁊ ī ſimilitudinē īproperij ⁊ finē illoꝝ ſine ho nore. ⁊ ecce quomō cōputati ſunt inter fili os dei ⁊c̄. Sancti itaqꝫ viri qͥ tā multipli ci cauſa dei dicunt̉ throni. angelis tertij or dinis cōparant̉ ꝓpter altiſſime pauꝑtatis ꝓ feſſionē. Nā illud reputamꝰ altius quod eſt a centro remotiꝰ. Tales ſunt pauꝑes ſpiri tu quoꝝ eſt regnū celoꝝ. Matth̓. v. Qui cū terrenis nihil cōmune poſſidēt. ⁊ ideo ſuꝑi orem in celeſtibꝰ locū habent. ij. Chor̄. vij. a. Altiſſima eoꝝ pauꝑtas abūdauit in diui tias ſimplicitatis eoꝝ ⁊c̄. Alta quidē ē pau pertas q̄ tollit ſuꝑſlua. Altior q̄ diſtribuit. licita ⁊ ꝑmiſſa. Sꝫ altiſſima ſibi ſubtrahit etiā neceſſaria. ſicut illa vidua q̄ in gazophi lacio de ſuis neceſſarijs duo dedit minuta Marci. xij. Altꝰ eſt igit̉ pauꝑ ſpū ſuperflua abijciēs. ſic̄ Abraā Gen̄. xiiij. qͥ dixit. iuro ti bi ⁊c̄. Altior ꝟo a licitis abſtinēs. ſic̄ dauid ē abſtinuit ab aqͣ qn̄ ſitiuit. ij. Para. xxiij. Sꝫ altiſſimꝰ eſt ea q̄ vident̉ neceſſaria nō admi tenſ. Iſa. lviij. g. Suſtollā te ſuꝑ altitudinē terre. ⁊ cibabo te hereditate iacob pr̄is tui. ⁊cͣ. Itē throni angeli ſūt cōpacti.i. ꝯueniē ter aptati ⁊ ꝯiūcti. qꝛ mutue caritatꝭ iūctu rā aliqͣ relaxāte iniuria nō deſerūt ſꝫ ẜm na ture ſue ⁊ gr̄e capacitatē dn̄i ſuꝑueniētē ap tiſſime recipiūt. ⁊ receptū de ſe vlteriꝰ nō re pellūt. Et hͦ ꝯuenit ſanctis viris ⁊ ꝑfectꝭ vt ſint cōpacti ſic̄ throni ꝑ mutue charitatis ⁊ affectiōis indiſſolubilē cōpaginationē. ſꝫ in oībꝰ ſe deo coaptātes ſibi ī ſuis affectibꝰ in mutabilē p̄parēt māſionē. Ad Epheẜ. iiij Creſcamꝰ in charitate ī illo qͥ eſt caput ex qͦ totū corpus ip̄i cōꝑattū eſt ⁊ cōnexu ꝑ oēm iuncturā ⁊c̄. Nā in illis qui ſunt vniti ⁊ cō pacti in charitate ſine omi ſciſſura ⁊ affectio nis ſeꝑabilitate deus pacis requieſcit ⁊c̄. Itē ab om̄i ignominioſa ſubiectōe ſunt liberi quantū ad omnimodā ſeruitutꝭ pec cati euacuationē Nam throni qͣꝫuis d̓o ſint ſubditi. nō tamē ſeruiliter ſunt oppreſſi tāto magis ſunt liberi qͣnto ei magis ſunt ſubie cti cui ſeruire eſt regnare ⁊c̄. Seruitꝰ itaqꝫ nimis ignominioſa ⁊ turpis eſt peccare Nā qui facit peccatū ſeruus eſt peccati. vt dicit apoſtolꝰ. Deo vero ſubijci ⁊ eius iuſſis ob temperare ſūma eſt libertas ⁊ iam cū Chri ſto in ſpiritu cōregnare. Ad Romanos. v. Liberati a pctō ſerui facti eſtis iuſticie ⁊c̄. Ueri ergo ſerui ſunt in quoꝝ mentibꝰ ꝑ ma liciam regnat dyabolꝰ. Sed vere liberi ſūt quoꝝ corda ꝑ gratiā inhabitat deus Itē ſunt deiferi ꝑ legis diuine voluntariā ſup portationē. Nā tūc deū ferre dicimur qn̄ fi dei ſue p̄ceptꝭ volūtarie ſubijcimur. ad Col loẜ. v. Glorificate ⁊ portate deum in corde ⁊ corpore veſtro. Tanqͣm ergo throni deum ferimus quando preceptorū ſuorum one ra comportamus. Cant̓. iij. Ferculum fec ſibi Salomon ⁊c̄. Itē diuini ſuꝑaduētꝰ Fo. CCXI ptiui. ⁊ hͦ ꝑ oīmodā volūtatis cū d̓o cō lationē. Nā ad illos deꝰ ſine obſtaculo lit vbi ꝯtradictionē volūtatꝭ improbe gnoſcit. ⁊ iō thornū cordis oportet di lere ⁊ aptare ſi ip̄am in nob̓ voluerimꝰ re Sap̄. j. Nō habitabit ī corꝑe ſubdi ctīs. ⁊ iō ſola domꝰ cordis eſt p̄ꝑanda ⁊ da. ne forſitā ad nos declināſ recedat hronū vel ſedē paratā nō īueniat. iiij. giiij. Uir dei ſctūs eſt iſte qͥ trāſit ꝑ noſ faciamꝰ ergo ei cenaculū ⁊ ponamꝰ ī eo le ulū mēſam ⁊ ſellā ⁊ candelabꝝ. vt cū vene rit maneat apud nos ⁊c̄. Itē throni angeli m̄i extremitate ſunt remoti. qꝛ ei qui ne ⁊ pͥncipio eſt. in qͦ nō ē reꝑire ex: re itatē īmediate ſunt ꝯiūcti. ⁊ hͦ refert̉ ad ꝟ̓ tis mediatōem ſiue virtutꝭ exiſtentꝭ ī me io electionē quā viri ſctī angelorū exēplo gūt. ⁊ ab extremitate vicioꝝ ſe ſubtrahen dytutis mediū tendūt. ⁊ bonis et̓nis extremitate ſūt ꝑ ꝟtutis oꝑa ſe ꝯiun unt. In medio ſe tenēdo ꝓficiūt qͥ ꝑ fideꝫ ⁊ charitatē mediatori dei ⁊ hoīm adheren do ab ip̄o ꝑ volūtatis diſcreꝑantiā nō rec dunt. In medio ſe tenent qͥ om̄ibꝰ indiffe rent̓ ſine acceptiōe ꝑſone iuſticiā exhibent. ij. Paral̓. xix. Nō eſt apud deū iniqͥtas neqꝫ ꝑſonaꝝ acceptio. neqꝫ cupido munerū ⁊c̄. ⁊ Prouer. xviij. Acciꝑe ꝑſonā impij ī iudicio nō eſt bonū ⁊c̄. hi mediū nō tenent ſꝫ ad ex litatē tendūt. ⁊ iō throni dei non ſunt qͥ ꝑſonā potentꝭ ⁊ amici ſunt mūera tri ntis. Prouer. xix. ⁊ Iſa. lix. Corruit in platea vitas. ⁊ cā pauꝑis nō potuit ingredi ad eos. Boni ꝟo ⁊ electi iō throni dei ſūt. qꝛ pauꝑibꝰ ſic̄ diuitibꝰ eqͣlit̓ ſe exponūt. Pro uer. xxix. Qui ī ꝟitate iudicat pauꝑes thro in et̓nū firmabit̉ ⁊c̄. Iteꝫ throni ici deo p̄ſidenti nō coacte ſed ſponta nee ſunt ſubiecti. ⁊ id̓o eorum miniſterium potins eſt felicitatis qͣꝫ neceſſitatis. ⁊ hͦ re ur ad voluntariā electoꝝ obediētie ſub ionē. Coacta em̄ ſeruicia deo nō placēt. oꝝ. ix. Nō ex neceſſitate ſed ex hylarita c. ⁊ in Psͣ. Volūtarie ſacrificabo tibi ⁊c̄. ⁊ Exo. xxxv. d. Obtulerūt mēte promptiſſi ſna ⁊ deuota pͥmicias dn̄o ⁊c̄. In corde ita h oeuoto ⁊ ex deuotiōe ad obediēdū ꝓm pto dijs ſuauit̉ velut in throno requieſcit. In cuiꝰ rei figurā ſpūſſcūs ſic̄ columba de ſcendit ⁊ reqͥeuit ſuꝑ caput dn̄i qn̄ ioh̓i vo intarie ſubditus ab ip̄o voluit baptizari. Luce. iij. ⁊ Ioh̓. j. Uidi ſpm̄ qͣi columbā de celo deſcendentē ⁊ manentē ſuꝑ eū ⁊c̄. Pa tet itaqꝫ ex p̄dictꝭ qꝛ in viris ſct̄īs ⁊ religio ſis ille t̓plex ordo celeſtis ꝑ qͣndā aſſimila tionē ꝯfigurat̉. ex qͥbꝰ cōuincit̉ ꝙ ſubſequē tis hierarchie triplex ordo in bonis recto ribꝰ ⁊ p̄latis ꝑ qͣndā exp̄ſſam ſil̓itudinē re perit̉. Nā media hierarchia cōtinet dn̄atio nes. v̓tutes ⁊ ptātes ẜm Dionyſij ordinati onē. Nā dn̄atōes vſum dn̄andi edocēt. ꝟtu tes vigorē cōformādi ſe deo inferioribꝰ viri lit̓ exhibent. ptātes maliciā aduerſarioruꝫ cohibent atqꝫ arcēt. Iſtis tribꝰ angeloꝝ or dinibꝰ. quoꝝ noīa ſonant in dn̄ium ꝟtutē ⁊ ptātem omīs p̄latōis auctoritas corrn̄det Nā omīs p̄latio eſt ꝓpter tria pͥncipaliter a dn̄o ordinata. qꝛ ꝑ ip̄os vult deꝰ hoīes ꝑ fi dem veritatis ⁊ mores ſctītatis ad dei ſil̓i tudinem reformare. vel lites reſcindere ac diſcordes ad cōcordiā reuocare. aut coer cere rebelles ⁊ maliciā reformare. Ad moꝝ diſciplinā ⁊ correctionē eſt inſtituta digni tas ſacerdotalis. ad reformandā ꝯcordiaꝫ int̓ hoīes ⁊ pacē cōẜuandā ordinata eſt au ctoritas iudiciaria. ad maliciā coercendam cōceſſa eſt ptās ſecularꝭ. imꝑial̓ ſcꝫ ⁊ regal̓. Prima auctoritas eſt pure ſpūalis. Tercia eſt pure tꝑalis. ſed media eſt mediocris. ſcꝫ partim ſpūalis. partim tꝑalis. Illi igit̉ qui p̄minent in miniſterio pontificali ſiue ſacer dotali. aſſil̓ant̉ ordini dn̄ationū. Qui vero ex officio p̄cellūt in auctoritate iudiciali. cō formitatē hn̄t cū ordine v̓tutū. Sed qͥ ali os trāſcendūt in potētia ſecl̓ari cōfigurant̉ ordini ptātū. de quibꝰ ꝑ ordinē aliqͣ ſūt bre uiter in mediū ꝓferenda. Secunda pars. Omīationes ita d qꝫ dicunt̉ angeli pͥmi ordinis me die hierarchie. Sic aūt ẜm Iſi. nuncupant̉. qꝛ inferioribꝰ angel̓ dn̄antes. eos inſtruūt ⁊ informāt qͣlit̓ in p̄latōis offi cio debeāt ſubditoſ ad deificā ſil̓itudinē re uocare. ⁊ ſine tyrānide ſubditoꝝ facta libe ralit̓ ordinare. Un̄ dicit Diony. Nomīatio dn̄ationū abſolutā ⁊ liberā anagogē abſqꝫ vlla tyrānica diſſil̓itudine liberalit̓ ſeueraꝫ ⁊ ab om̄i ſubiectōe ignominioſa remotā de clarat. q. d. Sicut ꝑ anagogen.i. ꝑ excellen tiā vniuerſalē ſuꝑ alios angelos ſine ſubie ctione eleuant̉. ita ꝑ nullā tyranideꝫ ad de HH De eccleſiaſtica hierarchia preſſionē aliorū inclinant̉. quorū domina tio ⁊ liberalis eſt ⁊ ſeuera. que liberal̓ in be nignitate. ſeuera in ptāte. ⁊ hoc ꝓprie conue nit p̄latis qͥ in ſpūalibꝰ ſingularit̓ dominā tur. ſicut ſacerdotibꝰ ⁊ ep̄is qui in ſpūali of ficio iudicant̉ omībꝰ digniores. Dicunt̉ ita qꝫ illi qͥ preſunt pure in ſpūalibꝰ dn̄ationes qꝛ verū dn̄ium eſt qn̄ ſuperant̉ vicia ac vir tuoſa opera in regno aīme ſiue eccl̓ie domi nant̉. non auteꝫ poſſunt extirpari mala vt bona efficacit̓ dominent̉ niſi ꝑ prelatoꝝ mi niſteriū quibꝰ celitꝰ collata eſt auctoritas. vt ꝑ ip̄oꝝ officiū ⁊ ſacramētoꝝ myſterium euacuent̉ vicia. ⁊ mores in hoībꝰ corrigant̉. ⁊ ſic ſubditorū mentes ꝑ morū diſciplinam ad deiformē ſimilitudinem reforment̉. Et ideo apud p̄latos anīaꝝ iſtius dn̄atōis au ctoritas a domīo eſt relicta. vt ip̄is coope rantibꝰ peccati ſeruitꝰ penitꝰ auferat̉. et ve ra libertas ſpūs electis mentibꝰ ꝑ ip̄oꝝ mi niſteriū cōferat̉. Sapīe. ix. In ſapīa tua cō ſtituiſti hominē vt dominaret̉ creature tue que a te facta eſt vt diſponas orbeꝫ terre in equitate. ⁊ in directione cordis ⁊ in iuſticia ⁊c̄. q. d. ideo dominiū homini ſuꝑ hoīeꝫ cō tuliſti vt cor auerſi homīs ꝑ iniuſticiā me diante iuſticia ad deū iterato dirigat̉. Re cognoſcant igit̉ pontifices chriſti ac ſacer dotes ꝙ a dominatore vniuerſe t̓re recepe runt ſupremū dominiū ⁊ a diebꝰ ſeculi. nō ſolū homībꝰ īmo et angelicꝭ ſpiritibꝰ penitꝰ inauditū. qꝛ vt dicit Bern̄. nec regibꝰ nec ſe culi huiꝰ poteſtatibꝰ legit̉ attributū. vt illd̓ cōficiat quotidie ꝯſecratꝰ in ſacerdotem in altari quod dei filiꝰ diuinitatꝭ ꝟtute ꝑfecit in cena paſchali. vbi fuit remunerans ⁊ mu nus. cibans et cibus. cōuiua et cōuiuiū. of ferens et oblatū. Iſtud donū prelatis eſt collatū nō ad turpem queſtū extorquendū nec ad ſuperbiendū vel ſubditos qͣlitercū qꝫ opprimendū. ſed potius ad vere liberta tis ſtatū per ſacerdotū officiū ⁊ ſacramen torū myſteriū reducendū. Zacha. vj. Se debit et dominabit̉ et erit ſacerdos in ſolio ſuo. ⁊ erit conſiliū pacis inter eos. ⁊ erūt co rone memoriale in templo dn̄i. Dicunt̉ igit̉ chriſti ſacerdotes dn̄ationes. non quia de bent domīari in clero vt ſuꝑbiant ſed vt for mā gregi ex animo ſe oſtendāt et ad angelo rū conformitatē verbo ⁊ exēplo ꝓmoueāt ſubditos et adducāt.jͣ. Petri. v. nō vt domi nantes in clero ⁊c̄. Illi igit̉ qui plenā in ſpiritualibꝰ a domīo receperunt auctoritateꝫ nō īmerito domīationibꝰ cōformant̉. ⁊ hoc p̄cipue ꝓpter illa q̄ appropriata de iſtꝭ ange lis recitent̉ Primo ꝓpter clericalis aucto ritatis libertatē. nā in hoc iſtoꝝ angeloꝝ gnitas cōſiſtit ꝙ nullius pedeſtris ſubie onis opp̄ſſiōe oppreſſa ſit vt dic̄ Dionyſiꝰ. et hoc quidē clero cōuenit qͥ libertatem nō modicā laicis om̄ino ⁊ pedeſtribꝰ incōpara bilē a dn̄o recipere meruit. vt dici poſſit il lud Psͣ. Nō fecit taliter om̄i natōi Un̄ on niū ium̄toꝝ ⁊ reptiliū et ēt volatiliū dn̄atio eſt vniuerſalit̓ clericꝭ et viris ſpūalibꝰ attri buta. Gen̄. j. Dn̄amini piſ. ⁊ volu. ⁊c̄. et De utero. xv. Dn̄aberis omībꝰ natiōibꝰ ⁊ nullꝰ tibi dn̄abit̉. Itē ſcd̓o ꝓpter p̄eſſendi mo dū ⁊ dn̄andi qualitatē. Nā angeli illiꝰ ordi nis ſic inferioribꝰ p̄ſunt ꝙ nullā tyrannicaꝫ violentiā illis qͥ ſibi ſubiecti ſunt inferunt ſed ſimplicit̓ eis in omībꝰ ꝯdeſcendunt. qd̓ vtiqꝫ clericꝭ cōuenit vt talit̓ ſe habeāt cir laicos ꝙ eoꝝ vita videat̉ hr̄e cōformitat ad angelos ſupͣdictos. Iteꝫ tercio ꝓpte ip̄oꝝ clericoꝝ celeſtē intentionē ſiue intenti onis puritatē. Nā iſti angeli dicunt̉ a Dio nyſio ſurſum actiui. qꝛ cōuerſi ex ſuo ordīe alios inferiores ꝯuertūt ⁊ ꝑfecti in ſe alios ꝑficiunt et alios ex ſuo lumīe illumīare ſa tagūt ⁊ intendūt. Et iſtud manifeſtū eſt eē angelicū. vt illi qͥ p̄ſunt verbo ⁊ exemplo al liciant ꝯuertendos. ⁊ ꝑficiant ꝑficiēdo. ſic cortina cortinā trahat. ⁊ qͥ audit dica ni. Apocal̓. vlt̓. qꝛ qͣlis eſt dn̄s vel rector ci uitatis. tales ſunt qͥ habitāt in ea ⁊c̄. quarto ꝓpter officij clerical̓ neceſſariā li ralitatē. Nā angeli iſtiꝰ ordinis dicunt̉ libe rales et ſeueri. qꝛ benignitatē habēt ⁊ ſeue ritatē in liberalitate. ſic et p̄lati ordinis ec cleſiaſtici liberales ſunt ī caſu neceſſario pa rit̓ ⁊ ſeueri. Liberales quidē ⁊ benigni cir ca humiles et ꝓuidētes. Duri vero circa re probos et rebelles. qꝛ qͦs nō poſſunt cenſū ra eccleſiaſtica reducere ad veritateꝫ vt benignitatē. nitunt̉ reducere ꝑ ſeuerita ſic legit̉ Apl̓us feciſſe ad Titum ⁊ ad Thi motheū. cum dixit. Increpa obſecra ⁊c Item qͥnto ꝓpter quandā vite ⁊ morū ſe cularibꝰ diſparitatē. qꝛ ſicut dicunt̉ angelt dominationū om̄i.ſ. diſſimilitudine fegre gati. qꝛ nihil indecēs nihil inhoneſtū diui ſil̓itudini cōtrariū in angel̓ illius ordinū inuenit̉. et hoc vtiqꝫ angelice puritati cōſo Fo. CCXII um eſt. vt qͥ alios tangūt ⁊ alijs corrigen lo dn̄ant̉. nō ſubiaceant vicijs qͥbꝰ verboꝝ mnorſibꝰ aduerſant̉. ſicut faciūt illi qͥ p̄dicāt q̄furandū furant̉. ⁊ qͥ dicunt nō mechan lechantur. Roma. ij. de qͥbꝰ Iſa. xxviij lite illuſores qͥ dn̄amini ſuꝑ ppl̓m meū. Cales ſunt hypocrite qͥ multa dicūt ⁊ im onunt alijs ⁊ ſuū digituꝫ nō apponūt. qui illuſores ſunt. qꝛ decipiūt qͥbus adu Iſa. iij. Popule meꝰ qͥ te beatū dicunt c. Item ſexto ꝓpter ſtatꝰ poteſtatū dn̄a llitatē. nā illi veri ſūt dn̄i qͥ ita dn̄ant̉ alijs yſunt etiā dn̄i ꝓprie voluntatꝭ. ſic̄ de iſtꝭ an ic̄ Dionyſiꝰ. ꝙ ſunt verā dn̄ationem nent̓ deſiderātes. ꝙ vtiqꝫ iſtis cōgru ī alijs p̄ſunt ꝙ ꝓprie cōſcientie dn̄ium ittunt. Prouerb̓. xvj. Melior ē pati ro forti ⁊ qͥ dn̄at̉ ⁊c̄. Nequaqͣꝫ eī ſunt andi dn̄atores hoīm alioꝝ qͥ ẜui ſunt ū. Gen̄. iiij. Sub te erit appetitus tuꝰ aberꝭ illiꝰ. ⁊. iij. Sub ptāte viri eris. nabit̉ tui Itē ſeptimo ꝓpter fixam ilē affectꝰ īmutabilitatē. ſicut dr̄ d̓ do natōibꝰ ⁊ ad nullū vane apparēs ſꝫ ad ve ens totalit̓ ſunt cōuerſi. qꝛ ad nullū ⁊ trāſitoriū ſe cōuertunt. ſed ſꝑ illū q̄ zeſt. deū ſcꝫ aſpiciūt. ⁊ ſibi in oībꝰ pla piſcunt. Nō igit̉ clericꝭ cōuenit va inſanias mūdi falſas aſpicere. qui ri vero ſemꝑ debēt aſſiſtere. ⁊ dn̄ato dn̄ationū nomē vel officiū ſe eſtimāt ere. Thob̓. iiij. Nunqͣꝫ in tuo ſenſu ſu iā dn̄ari ꝑmitte ⁊c̄. Patet igit̉ ꝙ digni ias clerical̓ q̄ in ſua radice ꝯſiderata eſt pe ꝫſpūalis. merito eſt ꝯſona ordini do itōis q̄ ſic p̄cedit alios īferiores ordi nes ꝙ illos illumīat. ꝑficit ⁊ purgat. ⁊ tamē ab illis nō illuminat̉ nec ꝑficit̉ nec purgat̉ cut ſpūs dignitate ⁊ officio p̄cellit cor ſic ptās ſpūalis dignior eſt qͣꝫ ſecularꝭ. o bene ſortit̉ nomē dn̄atōis. Un̄ rega lis ptās ſubiacet ptāti ⁊ auc̄tati ſpūali. ſic̄ ī Pe. ij. dr̄. Uos eſtis gens ſcā regale ſa tiū ⁊c̄. nā temꝑale regnū velut qͦddaꝫ lectu ſubiacet ſacerdotio ī nouo teſtamē to ſed in veteri teſtamēto ſacerdotiū ſubfu ſt regno. Un̄ dr̄ Exo. xix. Elegi vos in po lū peculiarē in ſacerdotale regnū ⁊c̄. vbi nū ponit̉ ſubſtātiue. ſed ſacerdotiū ad llue. ⁊ ideo reges tūc poterant amouere ab officio ſummos ſacerdoteſ. ſic̄ ſalomon amouit abyathar. ij. Reg. ij. d. Iam ꝟo poſ ſunt ſacerdotes ⁊ pontifices ex cā amouere reges ⁊ deponere imꝑatores. ſic̄ ſepius acci dit ⁊ viſum eſt. qn̄ ſcꝫ eorū malicia hoc exi git ⁊ reipublice neceſſitas ſic reqͥrit. ſummꝰ vero pontifex penes quē pͥma in terris reſi det auctoritas nō a rege. nō a pͥncipe ſecula ri. nō ab homīe iudicat̉. ſed ſoliꝰ dei iudicio reſeruat̉. Spūalis em̄ homo iudicat om nia ⁊ a nemine niſi a ſolo deo iudicat̉. Sed vt poſſint tales ꝑſone liberius ſpūalibꝰ va care vt nunc ꝑ verbi vite p̄dicationeꝫ. nunc vero ꝑ ſacramentoꝝ miniſtrationē populū ſibi ſubditū ad deiformē ſimilitudīeꝫ refor mare. neceſſe fuit alios aſſumere in partem ſollicitudinis qͥ in diuerſis negocijs ⁊ cau ſis eis aſſiſterent. ⁊ onus eoꝝ ſubportarēt. temꝑalia em̄ ſpūalibus ſunt annexa. ⁊ de acile ſpūale officiū impedirēt. niſi cauſas ⁊ lites ex temꝑalibꝰ orientes aliqͥ ꝑ iuſticiā de ciderent ⁊ diffinirent. ideo dixit Iethro ad moyſen Exo. xviij. Ultra vires eſt negoci um. ſolus ſuſtinere nō poterꝭ. eſto tu popu lo in his q̄ ad deū ꝑtinent. vt referas que di cunt̉ ad deū oſtendaſqꝫ cerimonias ⁊ rituꝫ colendi deū. viāqꝫ ꝑ quā ingredi debeāt et opus qd̓ facere debeant. Prouide gͦ viros potētes ⁊ timentes deū in qͥbus ſit veritas ⁊ oderint auariciā. ⁊ cōſtitue ex eis qui iudi cent ppl̓m in omni temꝑe. Leuiuſqꝫ tibi ſit partito ī alios onere. Et tales ſunt decani. p̄poſiti. archidiaconi ⁊ qͥcunqꝫ iudices ſiue ordinarij ſiue delegati qͥ lites ſopiunt ⁊ de cidentes cauſas. diſcordes ad ꝯcordiaꝫ re uocant et reducunt. et tales ſua officia ꝓui de et virilit̓ exequētes ꝯformitatē hn̄t cum ordine ꝟtutū qui ſequit̉ ordinē dn̄ationuꝫ. nā ſine ꝟtute nō poteſt tale expediri officiū. Irtutes itaqꝫ dicunt̉ angeli ſcd̓i or dinis medie hie rarchie. qͥ ſic vocant̉ vt dicit Dionyſiꝰ. ꝓpter fortē ⁊ īmu tabilē virilitatē ad ſuſceptionē diuīaꝝ illu minationū. nullatenꝰ infirmā ſed viriliter in dei imitationē reductā. deiformē motuꝫ non detelinquentē. ſꝫ firmit̓ fetentē in ſuꝑ eſſentialem et potentificā ꝟ̓tutem deiformi ter ꝓuenientē. Hec omīa figuratiue intelle cta ſunt ad illos qͥ iudicandi recipiūt pote ſtatem referenda. Nā vt pax et cōcordia in chriſti eccl̓ia habeat̉ iuſticia a domīo eſt or dinata. Iuſticia em̄ et pax ſe inuicē conco mitantur. Psͣ. Suſcipient mōtes pacē po pulo et colles iuſticiā. quia non eſſet pax in HH 2 De eccleſiaſtica hierarchia montibꝰ. id eſt. in ſuꝑbis homībꝰ niſi eēt iu ſticia in collibꝰ.i. in bonis ⁊ humilibꝰ p̄latꝭ ac iudicibꝰ in quibꝰ virilitas ſiue ꝟtuoſitas angelica requirit̉. vt nec benedictōe nec ma ledictione a rectitudine iuſticie moueātur. ſicut de dauid. ij. Reg. Tu autē domine mi rex es ſicut angelꝰ dei qͥ nec maledictōe nec benedictione mouet̉. Fortis igit̉ et virilis debet eſſe iudex. ne timore. odio vl̓ amore a vigore iuſticie deflectat̉. Eccl̓i. vij. Noli q̄re re fieri iudex niſi virtute valeas irrumpere iniqͥtates. ne forte expaueſcas faciē poten tis. ⁊ Sap̄. vj. Audite reges ⁊ iudices qui iudicatis terrā. vobis data eſt virtꝰ ab altiſ ſimo ⁊c̄. et Eccl̓i. xliiij. Homīes diuites in virtute pulchritudinis ſtudiū habētes pa cificantes in domibꝰ ſuis. Sunt igit̉ virtu tes quo ad virilē iuſticie executionem. Psͣ. Uirilite agite. Item ꝓpter ꝟtuoſaꝫ iuſti cie defenſionē. nā pro iuſticia agonizare et vſqꝫ ad mortē certa ꝓ iuſticia ⁊c̄. Nā quādo ſubditi vident p̄latos puſillanimes trepi dos de facili ꝑterrent̉. Zacha. xiij. Percuti am paſtorē ⁊c̄. Hiero. Hunc ſcito nullū eſ ſe chriſtianū qͥ nec metuit nec ꝯcupiſcit. E zech̓. iij. Vt adamantē ⁊ ſilicē poſui te ne ti meas eos ⁊c̄. In ſilice duro. ⁊ adamante ſo lido et om̄is ferri attractiuo. ſignificat̉ iudi cis cōſtantia ⁊ fortitudo cui ſemꝑ aſſocian da eſt patiētie māſuetudo. que qn̄qꝫ attra hit etiā in malicia obſtinatos. viriliter igit̉ dicunt̉ viri angelici virtutū celeſtiū imitato res eſſe iuſticie ꝓpugnatores. ne dici poſſit illud Ezech̓. xiij. Nō aſcendiſtis ex aduerſo nec oppoſuiſtis vos ⁊c̄. Itē virtutibꝰ celi cōparant̉ ꝓpter diuīe ſapiētie. imitationem quā ſemꝑ debent iudices ī ſuis ſentētijs p̄ oculis retinere. Humana em̄ iuſticia diui nā debet ꝓut eſt poſſibile imitari. ⁊ ne erret ꝑ ignorātiā diuīo lumīe illuſtrari. Sapīe v. Diligite lumē ſapiētie qͥ p̄eſtis popul̓ ⁊c̄. ne dicat̉ illud Hiere. v. Forſitan pauꝑes ⁊ ſtulti ignorāt viam dn̄i ⁊ iudicium dei ſui. Ibo igit̉ ⁊c̄. ⁊ Iſa. lvj. Neſcierūt ſaturitateꝫ ipſi paſtores ignorauerunt intelligentiam. et ideo dr̄ de virtutibꝰ ꝙ virilit̓ ꝑ ſuſceptio nē illuminationū reducunt̉ ad dei imitati onē. Nā qui a deo illuminant̉ ſine offendi culo ip̄ius iuſticiā exequunt̉. Psͣ. Dn̄e in lu mine vultꝰ tui ābulabūt. ⁊ in iuſticia tua ex altabunt̉. Item ꝓpter celerē cauſe pauꝑe rū determīationē. Nā vera iuſticia cum fuerit nota iudici nō eſt ab executiōe retardā da īmo ſtatim diffiniēda ⁊ ꝓmulganda al p̄cipue in cauſis pauperū quaꝝ dilatio eis multiplicit̓ eſt nociua. ⁊ ideo dr̄ ꝙ virtutes deiformē motū nō derelinquūt. qꝛ virtuo ſi iudices ꝯgnita cauſa pauꝑis iudicare nō differunt. ſic̄ nec deꝰ de quo dr̄ Eccī. xxxv. Dn̄s nō elongabit. ſed iudicabit iuſtos et faciet iudiciū. ⁊ fortiſſimꝰ nō habebit ī illis patientiā ⁊c̄. Nā ſine more diſpendio ſūt in nocentes abſoluēdi. rei vero puniēdi. Itē per voluntariā auaricie fugā. et mu nerū declinationē. Nā munerū cupidit. multū ſolet eneruare vires iudicioꝝ. E xxiij. Nō accipies munera que excecāte prudentes ⁊ ſubuertūt verba iuſtoꝝ. ⁊ De utero..xvj. g. Nō accipies ꝑſonā neqꝫ mune ra qꝛ excecāt ⁊c̄. ⁊ ideo eis ꝯgruit qd̓ dicit̉ d̓ virtutibꝰ ꝙ ad potentificā ⁊ ſuꝑeſſentiale. virtutē ꝓueniunt. id eſt. in ſuis motibꝰ r o ribꝰ ſolum deū ⁊ nō ꝓpriū cōmodū attēdi Sic ꝟtuoſi iudices ⁊ p̄lati nihil faciūt p pter lucrū. ſed omīa ꝑagunt ꝓpter deū. qu nō hominū eſt iudiciū ſed diuinū. jͣ. Par tip̄. xix. b. Uidete inquit qͥd faciatꝭ. nō enim hoīm exercetꝭ iudiciū ſed dei ⁊c̄. Iteꝫ ꝓpt̓ celerem ⁊ virilē oppreſſorū liberationē. naꝫ iudex ꝟtuoſus innocent̓ oppreſſos viriliter eripit. ⁊ facienti iniuriaꝫ totꝭ viribꝰ ſe oppo nit. Prelati em̄ ⁊ iudices angeli funt. et an gelorū officiū gerunt. quoꝝ miniſteriū ē de mones coercere a violentia et ab obſeſſis corꝑibus virilit̓ remouere. Thob̓. vij. Ap prehendit raphael demoniuꝫ ⁊c̄. ⁊ Dan̄. vj. Miſit deꝰ angelū ſuū ⁊ cōcluſit ora leon ⁊c̄. Tanqͣꝫ demōes ſunt crudeles impij ranni. innocētū ⁊ paupeꝝ oppreſſores. Iſa. xix. Dabo eos in manꝰ dominoꝝ crudeliū ⁊c̄. Hiere. vj. Crudelis eſt ⁊ nō miſerebit̉. et ideo ꝟtuoſū eſt taliū inſolentiā repͥmere. et vi oppreſſos ꝑ iuſticiā liberare. Prouer. xx iiij. Erue eos qui ducunt̉ ad mortē. ꝙ ſi di xeris vires mihi nō ſuppetūt ⁊c̄. ⁊ Iob. xxix Eo ꝙ liberaſſem pauperem vociferanteꝫ. et pupillū cui nō erat adiutor. Conterebaꝫ molas iniqui. et de faucibꝰ illiꝰ ⁊c̄. ⁊. jͣ. Regu xvij. Paſcebat ſeruus tuus gregeꝫ patris ſui. et veniebat leo vel vrſus ⁊ tollebat arie tem de grege. ⁊ ꝑſequebar illos ⁊ ꝑcutieba ⁊ eruebam de ore eorū ⁊c̄. et ideo dr̄ in Ia. jͣ. Iudicate pupillo. ſubuenite oppreſſo Item ꝓpter aliene fame vel pecunie ab Fo. CCXIII late et debite vel ſubtracte plenariā reſtitu tionē. et ī hoc aſſimilat̉ eoꝝ officiū miniſte rio ẜtutū. qꝛ per angelos illiꝰ ordīs fiūt mi racula et membra corꝑis a ſuis vſibus de pauperata ⁊ deprauata in ſtatū pͥſtinuꝫ re ſtaurant̉. Et hoc cōuenit iudicibꝰ et p̄latis. famā proximi iniuſte leſam et poſſeſſioneꝫ vel pecuniā vi ablataꝫ integre reſtaurare ꝑ ſententiā. ⁊ ip̄os leſores ad ſatiſfactionē cō pellere et emendā. Et hoc figurat̉ in. j. Re. xxx. e. Eruit dauid omīa que tulerāt amale ite. nec defuit quicqͣꝫ de ſpolijs. ſed omīa cūqꝫ rapuerāt retulit ⁊ reduxit. et. ij. ij b. Quē reddet ī quadruplū ⁊c̄. S mon. audita cauſa duaꝝ ml̓ieꝝ ſuꝑ ra ſpueri. reddidit infantē mr̄i ſue. iij. Re. Et tm̄ de eccl̓iaſticꝭ. Sicut aūt p̄la īales et iudices ī ſuis officijs cōformi habēt ad domīatōnes ⁊ ꝟtutes. ſic re ges ⁊ pͥncipes ſeculares celeſtes debēt imi tari poteſtates. Nā poteſtates dicunt̉ ange li quoꝝ potētia ſpeciali aduerſe poteſtates nt̉. ne tantū ledant quātū deſiderāt. e dic̄ Dionyſiꝰ. Sanctaꝝ ptātum co gnomīatio docet potentē ⁊ bene ornatā ⁊ ī cōfuſam circa diuīas ſuſceptōes ordinatio nē. nō tyrannice īferiora v̓tute poteſtatiua p̄cipitantē. ſed potent̓ in diuīa reducenteꝫ ⁊ ad potentificā cauſalē potentiā quantum fas eſt aſſimilantē ⁊ ad deuꝫ qͥ princeps eſt is poteſtatꝭ ẜm hierarchicā diſpoſitōeꝫ riora cōuertentē. diuinā ⁊ lucentē potē tia in īferioribꝰ reſplendere facientē ⁊c̄. Un de ageli illiꝰ ordinis refrenāt ⁊ coercēt om nes hierarchicā p̄latōis et ſubiectōis ordi nationē impediētes. Unde p̄latōis poteſta ſem a ſubditꝭ cōtemni nō ꝑmittūt. ⁊ ſubdi tos per violentiā ab iniqͥs dn̄is opprimi nō nt. īmo om̄i iniurie iſtorū ⁊ illorū obui otentiſſime ⁊ reſiſtunt. In his omībꝰ debent reges ⁊ pͥncipes ſeculares ſanctas ⁊ celeſtes intueri ptātes. ſcꝫ vt ſapienter re bant. ordīate viuant. ⁊ potent̓ malū repri ſſiant ⁊ vindicēt. innocentibꝰ parcāt. ⁊ iniu ri ꝑſonis miſerꝭ nō ꝑmittāt. vt etiā de pta ptāte nō ſuꝑbiant. ſed potiꝰ humi ibꝰ ꝯdeſcendāt. Iſte cōditōes in habētibꝰ platem requirunt̉. qꝛ huiuſmōi reges ⁊ pͥn tipes a d̓o recepiſſe ptātē hmōi dinoſcunt̉. Vrdinata igit̉ erit ptās ſecularꝭ ⁊ ẜm ſimi litudinē celeſtiū ptātū diſpoſita ſi ī poteſta ſe coſtituti fuerit ſapiētes.ſ. nō ẜm voluntatis impetū. ſed ẜm rōnis gubernaculuꝫ ī ſingulis ꝓcedentes. ſicut dr̄ Prouerb̓. jͣ. Au diens ſapiens ſapiētior erit. ⁊ intelligēs gu bernacula poſſidebit. ideo ſalomon in pͥn cipio regni ſui petiuit ſapīam. iij. Re. iij. vbi dixit. Domīe deꝰ tu me feciſti regnare ꝓ pa tre meo. ⁊ ego ſum puer paruulꝰ ignorans egreſſuꝫ ⁊ introitū meū. Da gͦ ſeruo tuo cor docile vt poſſit iudicare populū tuum ⁊ di ſcernere int̓ bonū ⁊ maluꝫ ⁊c̄. Sicut eī nec in ſpūali iuriſdictōe ſic nec ī temꝑali ſine ſa pientia ⁊ diſcretōe eſt agendū. ideo p̄cipit̉ in Deut̓. xvij. Cū ſederit rex in ſolio regni ſui faciet ſibi d̓ſcribi deut̓onōij ꝟba. ⁊ accipiat exemplar a ſacerdotibꝰ leuitice tribꝰ. et ha bebit ſecū ⁊c̄. Ideo ꝓuecte etatis homīes ⁊ ſenes ſolebant eligi in pͥncipes ⁊ in reges qꝛ nō in pueris ſed in antiqͥs ſapīa reperit̉ ꝓpter hoc roboam ꝑdidit regnū. qꝛ iuueniſ exiſtens derelicto cōſilio ſenioꝝ. iuuenū cō ſilio acquieuit. iij. Reg. xij. Ecc̄s. x. Ue ter re cuiꝰ rex eſt puer ⁊c̄. Itē ſimiles ſūt po teſtatibꝰ celeſtibꝰ ſi ornati moribꝰ ⁊ vitaꝫ bo nam ⁊ innocenteꝫ ſubditꝭ oſtendant. Nihil em̄ prodeſt veſtiri purpura. diademate inſi gniri. gēmis lucētibꝰ ſplendere. ⁊ moribꝰ in cōpoſitꝭ ſordeſcere ⁊ fetere. ideo dicunt̉ po teſtates bene ornatā ⁊ incōfuſaꝫ accepiſſe a dn̄o ptātem. Nā ſicut dic̄ poeta. Uirtꝰ non querit̉ extra. Nō eget exteriꝰ qͥ moribꝰ intꝰ habundat. Nobilitas ſola eſt animū q̄ mo ribꝰ ornat. Dn̄s itaqꝫ nō attendit in poten tibꝰ mundi vl̓ carnis nobilitatē ſiue corpo ris ſiue habitꝰ venuſtatē. ſed nobilitatē mo rū ⁊ ꝯſcientie puritatē. j. Reg. xvj. d. Non re ſpicias vultū eius neqꝫ altitudineꝫ ſtature eius. qm̄ abieci eū neqꝫ iuxta intuitū homi nis ego video ⁊c̄. Itē ptātibꝰ ſunt ſimileſ qꝛ amore iuſticie aniati. omnē maliciā ſunt in reprobis vindicātes. ⁊ pacē ꝑturbantes publicā ꝑſequētes. ſicut de iuda. j. Mach̓. iij. dr̄. Perſecutꝰ eſt in vijs. ꝑſcrutās eos qͥ populū cōturbabant ⁊ ſuccendit eos flam mis ⁊c̄. Eſt em̄ ptās regū et pͥncipum inter homīes a domīo ordīata vt ip̄oꝝ metu ma lorū audacia refrenet̉. que qͥdem tm̄ inuale ſceret ꝙ ſi nō reſiſteret ptās publica. etiā hu mana ſocietas penitꝰ diſſiparet̉. Iō dr̄ Ro ma. xiij. a. Omīs anīa ſublimioribꝰ poteſta tibꝰ ſubdita fit ⁊c̄. jͣ. Machab̓. iij. Accingimi ni et eſtote filij potētes. et eſtote parati. quia meliꝰ eſt mori ⁊c̄. Iō etiā dr̄ Exo. xviij. Eli HH 3 De eccleſiaſtica hierarchia qͥ nō tyrannica crudelitate ſed potiꝰ hūana īmo angelica benignitate ſubditos regunt ⁊ cuſtodiūt innocētes. vt ptꝫ Heſter. xiij. a. Cū pluribꝰ gentibꝰ imꝑarē ⁊ vniuerſuꝫ or bem mee ditōi ſubiugaſſem. nolui nequaqͣꝫ abuti potētie magnitudīe. ſed cū clementia ⁊ lenitate gubernare ſubiectos vt abſqꝫ ter rore vitā trāſigētes optata pace fruerent̉. ⁊ ideo de ptātibꝰ dr̄ ꝙ nihil ab eis tyrānice ꝑ ficit̉. ſed oīa cū māſuetudine ꝑagunt̉. Eccī. iij. Itē ptātes ſunt qͥ ſeip̄os ꝯſiderant et de ſuſcepta ptāte nō ſuꝑbiūt. īmo quāto vi dent̉ alijs eſſe magꝭ auctoritate et potentia trāſcendētes. tanto habūdantiori hūilitate ſunt alijs ꝯdeſcendētes. ſicut dic̄ Eccl̓i. iij. Quāto maior es tāto plꝰ te hūilia ī omībꝰ. ſicut ip̄e dei filiꝰ qͥ omībꝰ p̄fuit. oīm potentiſ ſimus ſe in omībꝰ exhibuit infirmiorē. ma lens potiꝰ ꝑ humilitatis māſuetudinē qͣꝫ ꝑ ptātis fortitudinē mundū miſerū ꝑducere ad ſalutē. Psͣ. Nō in fortitudine equi ⁊c̄. Il le igit̉ illis potētiſſimis ⁊ ſuꝑnis ſpiritibꝰ ī ſil̓ior qͥ alios benigne regendo eſt humili or. Dan̄. iiij. Cognoſcāt viuētes qꝛ dn̄abit̉ excelſus in regno hoīm ⁊ humillimū homi nē ꝯſtituet ſuꝑ eū. Eccī. x. In manu dei po teſtas vniuerſe terre. Itē pacē generalis ec cleſie ſunt potentiſſime ꝓcurātes. Nā tan ta ſubeunt mala hoīm ꝙ nequaqͣꝫ dei eccle ſia in pace ꝯquieſcit niſi potētifica regū et pͥncipū ꝓuidentia ſubueniret. ij. Mach̓. iiij b. Uidebat ſine ꝓuidētia regali impoſſibi le dari pacē rebꝰ. nec ſimoneꝫ poſſe ceſſare a ſtulticia ſua ⁊c̄. Et ideo recognoſcere debēt pͥncipes ſeculares ꝙ idcirco gladiū portāt. vt ꝑ auctoritatē ⁊ poteſtatē illis ꝯceſſaꝫ pax eccl̓ie vniuerſalit̓ tueat̉. ⁊ humana audacia mētu potētie pͥncipū reſtringat̉. Rom̄. xiij. Uis nō timere ptātem. bonū fac ⁊ habebiſ laudē ⁊c̄. Itē lucentē dei potentiā ſunt ī iſtis inferioribꝰ reſplendere faciētes ſicut d̓ poteſtatibꝰ dic̄ Dionyſiꝰ. qꝛ ſicut in eis re lucet diuīa bonitas ⁊ veritas et ptās medi antibꝰ angel̓ ſuꝑioribꝰ. ita ptātes āgelos in feriores reducūt ad ꝯſil̓es gr̄e ⁊ glorie par ticipationes. Tales vtiqꝫ debēt eſſe huius mūdi poteſtates. vt nunc ꝑ iuſticiā ⁊ ſeueri tatē. nunc vero ꝑ clementia ⁊ benignitatem populū ſimplicē ad dei reducant cognitio nem ⁊ potentes ad inuiolabilē legū diuine iuſticie obſeruatiōꝫ. Eccl̓i. xliiij. Dominan tes in poteſtatibꝰ ſuis homīes magna vir tute ⁊ prudentia p̄diti. Psͣ. Fecit ſolē in po teſtatē diei. lunā ⁊ ſtellas in poteſtatē noci q. d. ſicut ſol poteſtate illumīat ⁊ ꝑficit dieꝫ. luna vero decorat noctē. ſic boni prelati ad modū ſolis ꝑ exempla benignitatis et cle mentie alliciunt ad amorē. ⁊ ꝑ rigoreꝫ iuſti cie formidinē incutiūt ⁊ terrorē. Per timo. rem quidē a tenebroſis operibꝰ reuocāt per clementiā ⁊ amorē ad bonuꝫ ꝓuocan exhylarant ⁊ cōfortant. Prouerb̓. xix. Si cut fremitꝰ leonis ita ⁊ regis ira. ⁊ ſicut ro ſuꝑ herbam. ita hylaritas eiꝰ. merito igitur nomīe poteſtatū intelligunt̉ reges ⁊ prin pes ſiue dn̄i ſeculariū et mundanoꝝ. qui eſt obediendū in his que ad ſuū ꝑtinēt pͥn cipatum. vt ptꝫ Roma. xiij. ⁊. jͣ. Pe. ij. Ser ui obedite dn̄is veſtris. ⁊ in eodē. Siue re gi tanqͣꝫ p̄cellenti ⁊c̄. Tercia pars. 19171 Itīa hīci archia ẜm Dionyſiuꝫ. cōtinet pͥncip archangelos et angelos. Et tres ordines referunt̉ ad ſtatū ſubiectōn ſicut p̄cedentes tres reſpiciūt ſtatū p̄lati nis. In ſubditꝭ aūt tria ꝯſiderant̉. ſcꝫ obe dientia reſpectu dei ⁊ p̄lati. ⁊ vite innocētia reſpectu ſni. ⁊ miſcd̓ia reſpectu ꝓximi. vt ſic viuant iuſte quo ad deū. ⁊ p̄latis eiꝰ exhibē do obediētiā debitā ⁊ reuerentiā. ſobrie ad ſe. innocent̓ viuēdo ⁊ ꝯſeruādo vite mū diciā. ⁊ pie qͦ ad ꝓximū. ei liberalit̓ ſubueni endo ⁊ impartiēdo miſcd̓iam. Un̄ qͥ maio rū ſuoꝝ imꝑio hūilit̓ acquieſcūt pͥncipatibꝰ ꝯfigurant̉. Qui ꝟo vite ꝯtinētiā ẜuant ⁊ in nocent̓ viuūt archangel̓ aſſimilant̉. Sꝫ il li qͥ oꝑbꝰ pietatꝭ ⁊ elemoſyne ſua pctā redi mūt ⁊ indigētibꝰ liberalit̓ ſubueniunt ange los imitāt̉. Subditi igit̉ hūiles ⁊ ꝟe obe dientes pͥncipatibꝰ. ꝯtinētes ſiue īnocenteſ archangel̓. miſericordes ⁊ penitētes angel cōparant̉. Rincipatꝰ aūt dicūt̉ angeli vt dicit Iſido. qͥ p̄ ceterꝭ poſſidēt donū reue rētie. vn̄ eoꝝ miniſteriū ē docere ho mines exhibere vnicuiqꝫ reuerentiā ẜm dū ſuū. vt ſic̄ dn̄ationū ſubſidio ſuꝑiore onere regimīs adiuuant̉. ita ſubditi ſctō pͥncipatuū p̄ſidio ad obediēdū fuis ſuꝑſo Fo. CCXIIII in puocent̉. De iſtꝭ qͥdē dicit Diony. Sci qͥncipatꝰ ad prīcipalē prīcipatuꝫ deiformit̉ motiui ⁊ īferioꝝ ordinatōe ſcā ⁊ ꝯueni reductiui ⁊ ad ſuꝑpͥncipalē oīs princi paiꝰ principē totalit̓ ꝯuerſiui. ⁊ ordīatiōis eiꝰ manifeſte oſtēſiui ⁊c̄. Iſtꝭ igit̉ angelis ſil̓es ſunt vere obediētes. per volūtarie rei imꝑate adīpletōnē. vt.ſ. ſic̄ deſiderāt ſibi p̄ eſſe ſine tyrānide ⁊ opp̄ſſione. ita libēti aīo ono obediētie ſciāt ⁊ velint ſubeſſe ſine ellione animi ⁊ volūtatis ꝯtradictōe. nā ſicut tyrānica ſuꝑioꝝ oppreſſio p̄latiōis iu violat. ita ſubditoꝝ inſolentia obediētie īcipatū deſtruit ⁊ eneruat. Qui ergo ſu aioribꝰ humilit̓ obtemꝑant ꝑ donū re tie in ſe prīcipatuū ordinē rep̄ſentant ic̄y. Principes iſrael qͥ volūtarie vos liſtis diſcrimini bn̄dicite domino ⁊c̄. Itē ſcd̓o ꝑ debitā reuerentie exhibitōeꝫ ui honorē. honorē. cui timorē. timoreꝫ xiij. flexione in aſſurrectiōe. Leuit̓. xix. Coraꝫ cano capite ſurge ⁊c̄. De his oībꝰ di Iob. xxix. Senes aſſurgentes ſtabāt. prin cipes ceſſabant loqui ⁊ digitū ſuꝑponebāt ſuo. vocē ſuā cohibebāt duces ⁊c̄. Itē cio ꝑ humilē diuīe ptātis recognitioneꝫ dum ſuis ſuꝑioribꝰ obediunt. dei ptāteꝫ lis quibꝰ obtemꝑant recognoſcūt. Un̄ ini nō obediūt. ſed potiꝰ deo quē in ho e ꝯſiderāt ⁊ attendūt. Unde Alexāder ſcedo redargutꝰ a ſuis principibꝰ ꝙ ſum mū ſacerdotē iudeoꝝ. ſicut principem ado raſſet. Rn̄dit. qꝛ nō hoīem adoraſſet ſꝫ deū in homīe. qͥ ſibi in tali effigie in ſomnis ap paruiſſet. ⁊ totiꝰ orbis principatū ſibi ꝓmi ſiſſet. Et ideo nō eſt attēdendꝰ hō qͥ p̄cipit ⁊ imꝑat. ſed deꝰ qͥ p̄cipientiū corda inhabi tat. ⁊ legē obediētie ip̄is mediantibꝰ p̄cipit ⁊ demādat. ad Col̓. iij. Serui obedite dn̄is veſtris nō ad oculū ſeruientes qͣſi placētes homnibꝰ. ſed qd̓ facitis ex anīo oꝑamini ſic̄ dn̄o ⁊ nō ſicut homībꝰ. ⁊. jͣ. Coꝝ. vij. Nō ego cpio ſed in me dn̄s. ⁊. ij. Coꝝ. xiij. An expe fimentū queritꝭ eius qͥ in me loquit̉ chriſtꝰ Homo igit̉ nō eſt niſi organū ꝑ qd̓ deꝰ loqͥ uf. Exo. xix. Ego veniā ad te ī caligine nu bis. vt audiat me ppl̓s loquentē ad te. ⁊ cre uat tibi in ꝑpetuū. Et iō nō homī facit iniu ria q nō obedit ſed deo cuiꝰ ordinatōi reſi ſtit. Roma. xiij. Sicut gͦ pͥncipatꝰ medianti bus ſuꝑioribꝰ ordinibꝰ ad obediēdū ſum nō principi. donū reuerentie recipiūt. ⁊ idē donū ad reducendos inferiores ꝑ obediē tie legē eis cōmunicāt ⁊ trāſfundunt. ſic ho mines qͥ principatibꝰ ſunt ꝯformes medi antibꝰ ſuis ſuꝑioribꝰ ad ſuꝑprincipem oīs ptātis.ſ. ad deū totalit̓ cōuertunt̉. ⁊ ip̄iꝰ im perio humerū ſubijciētes ad dignitatē pͥn cipatuū ⁊ āgeloꝝ ꝯſortiū obediētie merito reducunt̉ Iſa. ix. Factꝰ eſt pͥncipatꝰ eiꝰ ſuꝑ hūerū eiꝰ ⁊c̄. Itē qͣrto ꝓpter libertatis ꝟe acqͥſitionē. Nullꝰ em̄ ꝟe liber eē poterit qui nō ẜm pͥncipatuū aſſimilatōeꝫ obediētie le gibꝰ penitꝰ ſe ſubiecerit. Nā qͥ vere obedi ens eſſet oēm creaturā ſibi ſubicibilē īueni ret. Nā omīs creatura. vt dicit Augꝰ. homī obediret ſi ſimplicit̓ creatoris imꝑio obedi ret. īmo ip̄e deꝰ nihil penitus ſubtraheret ab hoīs obediētia ſi ſe nō ſubtraheret a di uina. Et hoc ptꝫ. qꝛ qͣꝫdiuantiqui ſuis p̄ce ptis ſimplicit̓ ⁊ p̄ciſe obediebāt. etiā deū o bedire humanis iuſſionibꝰ verſa viciſſitu dine ſentiebāt. vt ptꝫ Ioſue. x. Nō fuit poſt vel ante tā longa dies. obediente deo voci homīs ⁊ pugnate ꝓ iſrael. Unde ptꝫ ꝙ qui vere eſt obediēs ſummū principē deū ſibi ſubijcit ⁊ habere ꝯformitatē cū ſūmis prin cipibꝰ ſe on̄dit. Itē qͥnto ſubditi ⁊ in ſub iectōis ſtatu ꝯſtituti ꝯfigurant̉ ordini pͥnci patuū. ꝓpter ſuoꝝ ſuꝑioꝝ modeſtā ſupporta tionē. qꝛ ſi ſubditi ſpū ſuꝑbie inflati p̄latoꝝ officio reſiſterent modis oībꝰ ſpūalē eccl̓ie principatū impedirēt. Et iō in officio p̄lati onis ꝯſtitutꝭ nō eſt leuit̓ derogādū nec eis facilit̓ detrahendū. qꝛ hͦ oīno ꝯtrariat̉ offi cio principatꝰ. Exo. xxij. Dijs nō detrahes ⁊ pͥncipi ppl̓i tui nō malediceſ. ⁊ Prouer. xvj Uerboſus diſſipat prīcipes. Et iō ſic̄ non decet ſubditū obloqui p̄lato. ſic non expe dit ip̄m maioreꝫ de facili adhibere fidē. qn̄ ſiniſtra vl̓ detractoria dicuntur de ſubdito ſeu mīſtro. Prouer. xxix. Prīceps qͥ libent̓ audit ꝟba mēdacij. oēs mīſtros hꝫ impios ⁊c̄. Itē ſexto ꝓpter exp̄ſſam diuīe dilectio nis oſtenſionē. De prīcipatibꝰ em̄ dr̄ ꝙ ſūt ſuꝑſubſtātialis ordinatōis manifeſte oſtē ſiui. id eſt. ordinate dilectionis. Nam ſupe riores ordines quibus mediantibus ſuas recipiunt illuminationes ſingulari modo diligunt. ⁊ in ſignū amoris inferiores ange los ad ſuꝑioꝝ ꝯformitatem ordinatiſſime ꝓmouent ⁊ reducūt. Et hoc cōuenit bonis ſubditis vt ſuis p̄latis obediant vt domīo deo. ⁊ eiſdē nō ex timore ſed ex amore reue HH 4 De eccleſiaſtica hierarchia rentiā ⁊ honorē exhibeant ⁊ impendāt. Ec cl̓i iij. Filij ſapiētie eccl̓ia iuſtoꝝ. ⁊ natio eo rū obedientia ⁊ dilectio. et ad Heb̓. vltimo Obedite p̄poſitis veſtrꝭ ⁊ ſubiacete eis. vt cū gaudio hoc faciant ⁊ non gementes ⁊c̄ Ecc̄i. xxv. d. Timor dn̄i initiū eſt dilectio nis. Talis timor reuerētie debet̉ prelatis ⁊ non ſeruilis. De quo dicit̉ ad Roma. xiij Uis nō timere poteſtatē ⁊c̄. Unde tales qͥ ſuos diligunt p̄latos. a domino verſauice ſingulariter diligi ꝓmerent̉. Eccī. iiij. Eris tu velut filius altiſſimi obediens. et miſere bitur tui magis qͣꝫ mater. et Iudicū. v. Ani ma mea diligit pͥncipes iſrael ⁊c̄. Iteꝫ ſe ptimo ꝓpter voluntariā correctiōis ſuſcepti onē. Nā qui angelicꝭ pͥncipatibꝰ in vita ⁊ in moribꝰ aſſimilant̉. libenter ſuſtinent corre ctionē. ⁊ correcti nō ad iram vel odiuꝫ pro uocant̉. Quicqͥd em̄ dn̄atiōes ⁊ poteſtates pͥncipatibꝰ influunt vel infundūt. hoc beni gno affectu pͥncipatus recipiūt ⁊ admittūt Eccī. ij. Quicqͥd tibi applicitū fuerit accipe ⁊ in dolore ſuſtine. et in humilitate tua pa tientiā habe ⁊c̄. Nā correctio ſiue diſcipli na eſt anīe medicina. que ſi ad tempꝰ vulnꝰ mordeat tamē ſanat. Et ideo prudēs non odit medentē. īmo diligit ⁊ ſuſtinet corrigē tem. Prouerb̓. xxviij. Qui corripit hoīem. gratiā poſtea inueniet apud eū magis qͣꝫ il le qͥ per lingue blandimēta decipit. Iob. vj Increpationē dn̄i ne oderis. qꝛ ip̄e vulne rat et medet̉ ⁊c̄. Ex quo ptꝫ ꝙ homīes aſpe ri ⁊ amari qͥ nolunt corripi nō poſſunt ſana ri. Prouerb̓. xxix. Homo qͥ dura ceruice ſe corripientē cōtemnit. repentinꝰ ei ſuꝑueni et interitꝰ. ⁊ ſanitas eū nō ſequet̉. Amos. v. Oderūt in porta corripientē. ⁊ ꝑfecte loq̄n tem abhomīati ſunt ⁊c̄. Stulti ſunt tales qui obloquunt̉ ⁊ murmurāt cōtra diſcipli nam. Iſa. xxxij. Stultus ſtulta loquet̉. ſcꝫ murmurando cōtra p̄latos ⁊ corripientibꝰ ſe detrahendo. et ſequit̉. pͥnceps vero ea ē digna ſunt pͥncipi cogitabit ⁊c̄. Qd̓ vtiqꝫ fa cit qͥ cogitatū ſuū ſic diſponit et ordinat vt omīa velit ſuſtinere patient̓. ⁊ corrigēti nō reſiſtat. Talis princeps fuit Iob. qn̄ dixit. Hec ſit cōſolatio mea vt affligens me do lore nō parcat. In ſubditꝭ vero nō ſoluꝫ exigit̉ obedientia reſpectu p̄lati īmo et vite mūdicia ⁊ innocētia reſpectu ſui. Mūdos em̄ ⁊ īmaculatos ſubditos ⁊ mīſtros requi rit dn̄s. ſimilit̓ ⁊ p̄latus. Psͣ. Ambulans in via īmaculata hic mihi mīſtrabat ⁊c̄. taleo fuerūt pueri dauid. vt ptꝫ. j. Regū. xxj. 5 mundi ſunt pueri a mulieribꝰ manduce ⁊ rn̄dit dauid. Cōtinuimꝰ nos ⁊ vaſa pue rorū ſctā ſunt. Exigit̉ autē in eis triplex mū dicia. ſcꝫ mūdicia cordis. nā beati mundo corde ⁊c̄. Matth̓. v. Prouerb̓. xxi. Qui dili git cordis mūdiciā ⁊c̄. Itē mūdicia oris Iob xvj. Hec paſſus ſum abſqꝫ iniquitate cū haberē mūdas ad deū preces. iō ange legit̉ mundaſſe labia yſaie. vt ptꝫ Iſaie. vj. Itē mūdicia corꝑis. Iſa. lij. Mūdami ni qͥ fertis vaſa dn̄i. ⁊ Iob. viij. Si mundꝰ et rectus inceſſeriſ. ⁊ ad Titū. ij. d. Ut mur daret ſibi ppl̓m acceptabilē ⁊c̄. ⁊. j. Coꝝ. a. Mundemꝰ nos ab inqͥnamēto carni ſpūs ꝑficientes ſanctificationē. Sic ſan ficati ⁊ mūdi aſſimilant̉ ſanctꝭ archange qͥ pͥncipatibꝰ īmediatiꝰ ſociant̉. ⁊ archan lus ad ꝟ̓ginē eſt trāſmiſſus. vt ꝑ hͦ on̄deret̉ ꝙ magna eſt cōuenientia int̓ virgineā caſti tatem et archangelicā dignitatē. Dic autē archangeli qui ad nunciāda maio ſummo pͥncipe tranſmittunt̉. qͥ inter ange los īferiorꝭ ordinis pͥncipatū habere dino ſcunt̉. qͥ a principatibꝰ accipiūt illumīatōes quas poſtea angelis manifeſtāt. Et id̓o di cit Dionyſiꝰ. ꝙ ordo angelorū cōmunicat cū pͥncipatibꝰ et ordinibꝰ ſuꝑioribꝰ quā ad ſuſceptionē illuminationū ⁊ ſui ad ſuꝑ pͥncipale pͥncipiū ꝯuerſionē. cōmunicat etiā cū inferioribꝰ ꝑ ip̄oꝝ ad deū reductionem. Nā vniti deo mediantibꝰ alijs ordinibus ſuꝑioribꝰ ꝑ amorē angelos inferioris ore nis. ⁊ homīes nitunt̉ vnire deo quēadm dum et ip̄i ſunt vniti. ⁊ ideo vnificā et ſim plificam dicunt̉ habere virtutē. Unde ſta tus cōtinentiū merito cōparat̉ ordini arch angelorū qͥ per vite mundiciā merent̉ obti nere illius ordinis dignitatē. ſicut dicit do minꝰ Matth̓. xxij. In reſurrectōe neqꝫ nu bent neqꝫ nubent̉. ſed erūt ſicut angeli dei. Cōformes igit̉ debēt eſſe archangel̓ qͣn tum ad ꝯſcientie puritatē. vt.ſ. eoꝝ mens ⁊ ꝯſcientia ab imaginatiōe et appetitione car nalitatis ſit remota ſicut natura archange lica ab omni tali cōditōe eſſe dinoſcit̉ alie na. Et ideo non ſolū expedit talibus a car nis paſſiōibꝰ abſtīere. veꝝ etiā illecebrā car nis ſaltē in mēoria nō tenere Lu. vl. Sp̄s carnē ⁊ oſſa nō hꝫ. ⁊ ī pͣs. Qui fac̄ āgl̓os ſu os ſp̄s. In cꝰ rei ſignū p̄ceptū ē filijs caath. Fo. CCXV ꝙ mundarēt altare a cinere ⁊ inuoluerēt il Iud purpureo veſtimēto ⁊ poneēt cum va ſis miniſterij. Caath. dolens vel penitens interp̄tatur. Filij itaqꝫ caath filij ſunt peni tentie ⁊ doloris qͥ altare ꝓprij cordis debēt emundare. non ſolum ab igne luxurie īmo etiaꝫ et cinere. id eſt. a reliquijs īmundicie. ſcꝫ a memoria ⁊ cogitatiōe. ſicut dr̄ Gen̄. xix Nec ſtes in om̄ī circaregione ⁊c̄. et tunc di ierunt huiuſmodi cū vaſis tabernaculi gnis receptaculis īuolui.i. ſanctoꝝ arch gelorū ſocietati adequari. ſi videlicꝫ fue rint in purpureo cōtinentie veſtimēto vn ęinuoluti. Iteꝫ ſecūdo ꝓpter officij di tatē. Nam int̓ celeſtiū ſpirituū miniſte egunt̉ archangeli habuiſſe in om̄ibꝰ di ra. vt patet ī Gabriele. qui ꝟ̓ginitatis ū p̄dixit de virgine naſcituruꝫ. Similit̓ michaele. qui populū iſraeliticū p̄dixit de captiuitate babylonica exiturū. Dan̄. x. ſimiliter ⁊ in Raphaele. qͥ miſſus ē ad tho piam curandū. qui p̄dixit ſe demoniū fuga vtptꝫ Thob̓. vj. Fumus eiꝰ extricat zenꝰ demonioꝝ ⁊c̄. Et in iſtꝭ tribꝰ offi uilegiatis vident̉ hr̄e cōtinentes aſſi ionē cū archangel̓ p̄taxatis. Nam cō tia ſanat a vulnere ꝯcupiſcētie mentē ūalem reparat in anīo viſionē. Nā libi do affectū corrūpit ⁊ ſauciat. intellectū ve ro obtenebrat ⁊ excecat. vt ptꝫ in ſamſone. qui ꝑ libidinē ⁊ vires corꝑis amiſit. ⁊ exocu latus ab hoſtibꝰ fuit. Iudic̄. xvj. Idē etiam ptꝫ in illis ſenibꝰ. de quibꝰ dr̄ Dan̄. xiij. Ex arſerūt ī cōcupiſcētia eius. ⁊ euerterūt ſen ſuū. ⁊ declinauerūt oculos ſuos. vt nō it celū neqꝫ recordarent̉ iudicioꝝ iu Si vir archangelicꝰ. ꝯtinens.ſ. ⁊ mū aus raphaelis cōſilio piſcē arripit. ⁊ contra us infirmitatē cordis ⁊ fellis parti ponere nō deſiſtit. Piſcis eſt chriſtꝰ dic̄ glo. ſuꝑ fineꝫ Ioh̓is vlt̓. Piſcis aſ ſt chriſtꝰ paſſus. Cuiꝰ cordis particu ia l. dilectio in ꝑforatione cordis nob̓ oſten ſa eſt potiſſime ad fugā ⁊ declinationē om nis malicie motiua. Fellica aūt paſſionis ciuſdē amaritudo eſt oīs turpitudinis ꝯcu piſcētie purgatiua ⁊ cecitatꝭ ac caliginis ſpi At abſterſiua. Ad tale collirium mittit Apoē. iij. dicēs. Inunge oculos tuos tolurio ⁊c̄. Cōtinētia etiaꝫ a babylonica pruſione liberauit ⁊ libertati gl̓e filioꝝ dei ſſos imitatores reſtituit vl̓ reſtaurauit. et iō archangelꝰ michael qͥ ppl̓o captiuo p̄fuit annūciaturꝰ ppl̓i liberatōem. danieli ī veſti mentꝭ lineis ſe on̄dit ⁊ auro mūdo cinctus fuit. Dan̄. x. b. In quo dat̉ nob̓ intelligi ꝙ il li ſoli ab vltima corruptōe nature ⁊ gr̄e libe rabunt̉. qͥ hoc duplici mūdicia ſcꝫ mentꝭ et corꝑis veſtiunt̉. Ecc̄s. ix. Om̄i tꝑe ſint veſti menta tua candida ⁊c̄. ⁊ Apocal̓. Beatus qͥ cuſtodit veſtim̄ta ſua ne nudꝰ ambulet. Ad hoc etiā ꝯtinētia diuīe inhabitatōi hominē p̄parat. qꝛ deꝰ mētes caſtas inhītat ⁊ freq̄n tat. ⁊ iō archangelꝰ gabriel mūdiſſimus ad mariā mūdiſſimā eſt ſpecialit̓ deſtinatus. ⁊ aduentꝰ auctoris totiꝰ mūdicie nūciatus. ⁊ hoc vt omīs ꝯſcientia hic aduertat. qꝛ mū dus deꝰ mētes īmūdicie ſubditas nō ſub intrat. Sap̄. j. Nō habitabit ⁊c̄. Item vi ta ꝯtinētie aſſimilat̉ dignitati archangeli ce ꝓpter corꝑis aſſumpti q̄litatē. Nā angelꝰ cū ſit incorporeus nō niſi ꝓpter noſtrā īſtru ctionem corꝑis aſſumit effigiem ſiue repre ſentationē. Et iō archāgelꝰ apparēs ẜm hu mane capacitatꝭ app̄henſionē ⁊ caſtitatꝭ cō mēdatōem mortalibꝰ ſe on̄dit. ſic̄ ptꝫ in Da niel̓. x. vbi d̓ michaele iudeoꝝ pͥncipe ⁊ arch angelo ẜm ꝙ dic̄ glo. ſuꝑ illud. vir veſtitꝰ li neis ⁊ cinctꝰ auro obrizo apꝑuit. cuiꝰ corpꝰ fuit qͣi criſolitꝰ. ⁊ facies eiꝰ qͣi ſpecies fulgu ris. ⁊ oculi eiꝰ vt lampas ardens. ⁊ brachia eiꝰ ⁊ pedes ſicut ſil̓itudo eris candētꝭ. Hec quidē de archangelo michaele ſūt dicta. ſic̄ expreſſe dicit glo. cuiꝰ ibidē cōmendat̉ cor pus. deſcribit̉ etiā ⁊ veſtitus. nam veſtis li nea candida et circa renes deaurata. corpꝰ etiā fuit gēmeum. igneū et eneum. In quo oſtendit̉ ꝙ duplex eſt cōtinentia. ſcꝫ corpo ralis. que quidē cū difficultate acquiritur. difficilius retinet̉. ſed difficillime īmo im poſſibiliter vſqꝫ in finē ſine gratia cuſtodi tur. Ueſtis itaqꝫ linea ſiue cadida refertur ad caſtitatis honeſtatem. qua hominis ani mꝰ mirabiliter decorat̉. deaurata vero ad eiuſdem refert̉ cōtinentie charitatē ſiue p̄ cioſitatē. cui om̄is virtus ineſtimabilis vel incōparabil̓ reputat̉. Eccī. xxvj. Nō ē equa ponderatio ꝯtinentꝭ aīe Iſa. xiij. Precioſi or erit vir auro. ⁊ hō mūdo obrizo. Ꝙ fuit ſil̓is criſolito lapidi.ſ. maris effigiem prefe renti. igni ſiue fulguri. ⁊ eri candenti. oīmo dam ſignificat mentis puritatē. que qͥdem acquirit̉ per amaritudinē contritōis. ⁊ hoc criſolito deſignat̉. ⁊ per inflāmationē dele De eccleſiaſtica hierarchia ctationis. ⁊ hoc in igne vel fulgure figurat̉. et ꝑ inuincibilē inſtantiā ⁊ continuationem operatiōis. ⁊ hoc īere candente demōſtrat̉ ⁊c̄. ⁊ hoc eſt qd̓ dicit̉ Ezech̓. j. Erat aſpectuſ animaliū qͣſi aſpectꝰ ſcintille eris candentꝭ. ⁊ ſicut ſplēdor ignis ⁊ fulgurꝭ coruſcantis. ⁊ quaſi viſio marꝭ ⁊c̄. Item cōparant̉ cō tinentes archangelorū ordini ꝓpter vnifi cam ſimplicitatē. Nā vniti per gratiā et a morē alios nitunt̉ inferiores ad diuinā re ducere vnionē. vt dicit Dionyſiꝰ. Et hͦ pro prie cōuenit cōtinentibꝰ qͥ diuīe ſimplicita tis ſequētes puritatē diuiſas carnaliū affe ctiones nitunt̉ abſtrahere ab illicitis et re ducere ad mentꝭ ⁊ corporis caſtitatē. quia cortina cortinā trahit. ſicut dr̄ Aꝑocal̓. vlti. ⁊ in Ezech̓. j. Erant autē penne cōiuncte al terius ad alteruꝫ ⁊cͣ. Ideo angeli ſe mutuo exhortant̉ ad ſanctitatē. Iſa. vj. Clamabat alter ad alterū dicēs. Sanctꝰ ſanctꝰ ſctūs ⁊c̄. j. ad Thimo. iiij. Eſto exemplū fideliuꝫ in verbo. ī conuerſatōe. in fide ⁊ caſtitate. Item ꝓpter ſingulareꝫ quā habēt cū do mino familiaritatē. Nā archangeli ſpecia liſſime dicunt̉ domīo aſſiſtere. ſicut ſibi pre ceteris magꝭ familiares. Luce. j. Ego ſum gabriel qͥ aſto ante deum ⁊c̄. ⁊ in Thob̓. xij. Ego ſum raphael vnꝰ ex ſeptē qͥ aſtant an te deū. Et vtiqꝫ cōtinentibꝰ cōuenit. qui ra tione vite incorrupte domīo familiariꝰ vi dent̉ adherere. ſicut de innocentibꝰ dicitur Apocal̓. xiiij. Uirgines em̄ ſunt. ⁊ ſequunt̉ agnū quocūqꝫ ierit. Ideo Ioh̓es ꝟgo per manens maiorē familiaritatē cum virginis filio habuit ⁊ cōtraxit Sapīe. vj. Incorru ptio facit ꝓpinquū deo. Ltimus ordo eſt angeloꝝ. Un̄ an geli ſunt celeſtes ſpūs vltimā hierar chiam ꝑficientes. qͥ īmediate ſe ha bent ad eccleſiaſticā hierarchiam vt eā pur gent. ꝑficiant ⁊ illumīent. vt ip̄is medianti bus ſit ſurſum ad deū actio. cōuerſio. cōmu nicatio ⁊ vnitio. vt dic̄ Dionyſiꝰ. Eſt auteꝫ angelus nomē officij nō nature. ſemꝑ eniꝫ ſpūs ſunt. ſed cū mittunt̉ angeli vocantur. Unde illumīatiōes quas ex ſuꝑioribꝰ acci piunt ad nos deferunt. ⁊ ẜm diuerſos gra dus vitam humanā ordināt ⁊ diſponunt. ⁊ ad diuinā cognitionē nos adducūt. Unde ſicut alijs ordinibꝰ ſubſunt. ita homībꝰ pre ſunt. ⁊ ideo ſurſum ſe extendūt ꝑ dilectōem deorſum ꝓgrediunt̉ ꝑ hominū gubernationem. Et iſtis angel̓ potiſſime aſſimilātis boni ſubditi quo ad exerciciū miſcd̓ie ⁊ cō paſſionis. qꝛ em̄ nos diligunt. iō dona gra tiarū que a deo recipiūt nobiſcū diuidūt. et diligūt quantū in eis eſt. laborāt vt ad di uine gr̄e participationē nos ꝑducāt. Et qͣꝫ. uis deo aſſiſtant ꝑ cōtemplationē. mouent tn̄ ad nos ꝑ dilectionē. ⁊ que ī ſecreto ꝯtem plationis hauriūt. ſanctꝭ anīabꝰ cōmunicāt ⁊ trāſfundūt. Sic viri ſpūales angel̓ ſe cō figurātes oꝑbꝰ pietatꝭ intendunt. ⁊ ſua in digentibꝰ diſtribuūt liberalit̓ ⁊ impendūt. Cccl̓i. xliiij. Iſti ſunt viri miſcd̓ie ⁊c̄ hoc do cuit Thob̓. iiij. Si multū tibi fuerit liben ter tribue. ⁊ ſi exiguū tibi fuerit. etiā exiguū impartiri ſtude. Prouerb̓. xv. Per miſeri cordiā ⁊ fidem ⁊c̄. Matth̓. v. Eſtote miſe cordes ⁊c̄. Talis fuit Iob. qͥ dixit. Al tia creuit mecū miſeratio. ⁊ de vtero ē ſa eſt mecū. Et ille eſt vere miſericors qͥ to tum ſuū cor impendit miſerijs ꝓximor Iteꝫ angelus qꝛ nō dependet a mate corꝑali trāſiens ꝑ materialia ⁊ ſenſibilia. ip̄is non coartat̉. nec ī aliquo coinqͥnatur. ſic boni actiui trāſeuntes ꝑ bona tꝑa lam ab illis ꝯtrahūt infectionē. Nā i corda nō dependēt a t̓ra. Psͣ. Diuitie ſi af fluant nolite cor apponere. Nō ſic eſt d̓ aua ris quoꝝ affectus om̄ino depēdet a terre nis. Psͣ. Conglutinatꝰ eſt in t̓ra venter nr̄. Ioh̓. Qui de t̓ra eſt de t̓ra loquit̉. Iſa. xxix. De t̓ra muſitabit eloquiū tuum. ⁊ Eccl̓i. x. Nihil ē iuiqͥus qͣꝫ amre pecuniā. Itē an gelus illis qͥ magꝭ ei ſeſe cōformāt ⁊ viciniꝰ appropinqͣnt. plꝰ ſe cōicat. ⁊ iō cōꝑatur Gen̄. j. ⁊ Lu. j. ⁊ Act̉. xij. Nā ſic̄ lux traſp tia ⁊ dyaphana manifeſtiꝰ illumīat ꝯtracta aūt ⁊ t̓reſtria ꝓpt̓ groſſitudinē ſibi reſiſtēteꝫ nō penetrat nec īmutat. ſic lux angelica ſibi appropinqͣntes ꝑfectiꝰ illumīat ⁊ illuſtrat. ⁊ iō vbi obſtaculū īprobe volūtatꝭ īuenit per hmōi affectū t̓renū ⁊ groſſū ſe nō diffundit Sap̄. j. Spūs diſcipline effugiet fictū I qͦ ꝑ xp̄m angelicū inſtruimur qͣntū in nob̓ eſt omībꝰ benefacere. ſed p̄cipue domeſtio fidei humanitatꝭ obſequiū ꝓpenſius exhibe re. et p̄cipue illis qui nobiſcū maiorem ha bent in ꝟtuoſis operibꝰ conformitatē. Ec cl̓i. xij. a. Si bn̄ fecerꝭ ſcito cui bene feceris. Pauꝑ em̄ iuſtꝰ iniuſto p̄ponēdus eſt. qͣꝫult temꝑe neceſſitatꝭ bonis ⁊ mal̓ ſit elemoſina facienda. Luce. vj. Omni petenti te tribus. Fo. CCXVI Ideo etiā in figura ignea legunt̉ angl̓i ap ruiſſe Ezech̓. jͣ. Dan̄. vij. Iudic̄. xij. iij. Re ix. ⁊. iiij. Regū. ij. quia vis ignea omnia trat et oībꝰ purificat. ⁊ tn̄ ꝑfectius illa iutat q̄ ſubtiliora ſunt. ⁊ in ſua ſub̓a pu ⁊ ad ſuſceptōem ſue imp̄ſſionis ſunt liora Itē angeli velocitate ſua natu ubito ⁊ in tꝑe in intelligibili oꝑant̉. iō rantur ventꝭ. Ezech̓. jͣ. ⁊. iij. Reg. xix. et .iiij. ⁊ in Psͣ. Uolauit ſuꝑ pēnas ven ā ventꝰ velocit̉ agens nō valet deti bito venit. ⁊ ſubito recedit. ⁊ cāꝫ mo cognoſcimꝰ. ⁊ vbi ſe occultat. nō vi c⁊angeli. In hoc etiā aſſimilant̉ vi cordes angel̓. qꝛ ſtatim qn̄ pauꝑis tiā ꝑcipiunt manū adiutricē. ⁊ taqͣꝫ iunc occulte. nūc manifeſte ad ſubue Dichael. qͥ ſubito ⁊ occulte ſic̄ ventus bleuationē inopie ſui populi ꝓſiliuit. i. iiij. Cor inopis ne afflixerꝭ ⁊ nō pro as datū anguſtiāti. Iob. xxxj. Si ex are feci oculos vidue. Un̄ exēplo ange truimur feſtinant̉ ⁊ occulte ſiue inin ilit̓ pauꝑi ſubuenire. Et hoc ē ꝯtra los qui pauꝑibꝰ bene ꝓmittunt. ſed ꝓ n nō ꝑducunt ad effectū. Contra qꝛ erb̓. iij. f. Ne dicas amico tuo. va ere cras dabo tibi. cū ſtatim po Itē virtꝰ angelica vniformit̉ eſt s ⁊ indefeſſa. id̓o ſemꝑ depingunt̉ ma homīs iuuenis. ⁊ hoc ꝓpter viuifi ingeloꝝ virtutē ſemꝑ cōualeſcentē. et deficientē. vel ad antiqͣtōnē ꝑtingen deficiunt. ſicut faciūt aliqui qui libe ſe cōuertunt in ſenectute. ⁊ tunc potiſ a ⁊ p̄digi ſunt in iuuētute. ſed ad auari ſe īhorrea ꝯgregant ⁊ temꝑalia coadu īado morti vicinius appropinquāt. xij. Hac nocte repetent anīam tuam vir angelicꝰ nunqͣꝫ torpeſcit ab exer operū charitatis. īmo tanto plus ꝓfi virtutibꝰ quāto procedit amplius in ſicut de Aſer dicit̉ Deuter. xxxiij. Si luuētutis tue. ita ⁊ ſenectus tua. et Senectꝰ mea in miſcd̓ia vberi. ſicut Caleph cū eſſet octogenarius ita fortꝭ fu gradiendū ⁊ pugnanduꝫ. ſicut temꝑe entutis. ⁊ in Psͣ. Renouabit̉ vt aquile lauentꝰ tua ⁊c̄. Item angeli habēt virtu ſem motiuā ſemꝑ in diuīa ꝓcedentē. ⁊ ideo angelialati ⁊ pennati deſcribunt̉ Ezech̓. jͣ. ⁊ Iſa. vj. Alis em̄ ⁊ pennis a t̓ra volucres eleuant̉. ſic boni ⁊ angelici viri alis gemine charitatis ab amore terrenoꝝ affectu ⁊ vo luntate ſeparant̉. ⁊ ad celeſtia mente ab om ni cura terrenorum expedita eleuant̉. Iſte ſūt due ale que date ſunt mulieri vt fugeret in deſertū. Apocal̓. xij. ⁊ Iſaie. xl. Aſſument pennas vt aquile. Et ideo deſcribunt̉ an geli in figura aquile. ⁊ ſignificāt ſublimem aſcenſum angelorū ⁊ hominū in diuina. qn̄ que ſurſum ſunt diligūt. ⁊ nō que ſuper ter ram. Alas quidē nō aquile. ſed potius mil ui habēt impij raptores et auari. pauperuꝫ oppreſſores. quibꝰ nō eleuant̉ ad celum. ſed potius deprimunt̉ ad infernum. Zacha. v. Date ſunt ei ale milui. et delata eſt in cam pum ſennaar. quod īterpretatur fetor. ⁊ ſi gnat infernū. vbi deferunt̉ impij duplici a la adiuti. ſcilicꝫ ala cupiditatis. ⁊ ala mali gnitatis. de qͥbus Hiere. ij. In alis tuis in uentꝰ eſt ſanguis pauperū. Item angeli tanta lege obedientie ſunt aſtricti ꝙ nunqͣꝫ ad aliud deflectunt̉ niſi ad illud ſolū ad qͦd dei ip̄is p̄ſidentis nutu ⁊ imperio ducunt̉. ⁊ ideo in figura equorū ſepius deſcribunt̉. Nam ſic̄ equus circūducit̉ freno. ſic ip̄i di uino imperio circumagunt̉. Ita viri ſancti in ſtatu ſubiectionis cōſtitut: velut equi ad dei laudē infrenati ab obedientie legibus nō recedunt. ſꝫ nunc ſe exhibent deo tanqͣꝫ albos equos ꝑ vite mundiciā ⁊ caſtitatem. nunc etiā nigros ꝑ humilitatem. nunc ru beos ſiue igneos per feruidā caritateꝫ. nūc varios per multiplicꝭ meriti diuerſitatem. De his equis dicit̉ Zacha. ij. ⁊ Apoca. iiij. ⁊. iiij. Regū. ij. ⁊ Iob. xxxix. Quis prebebit equo fortitudineꝫ. ⁊ Prouerb̓. xxij. Equus parat̉ ad bellum ⁊c̄. ⁊ Zacha. x. Ponam du ces iuda qͣi equū glorie in bello. Et. ij. Ma chab̓. x. Apparuerunt aduerſarijs de celo vi ri quinqꝫ in equis. frenis aureis decori ⁊c̄. ⁊ in his puritas ꝯſcientie. ⁊ ductilitas obe dientie deſignant̉. nam talibꝰ frenis dei iu menta refrenantur. quia a voluntatis pro prie impetu voluntarie coartant̉. Iaco. iij. Equis frena in ora mittimus ad conſenti endū nobis ⁊ om̄e corpus eorū circumferi mus ⁊c̄. Item angeli qͣꝫuis ad diuerſa et contraria ſint miſſi. tn̄ in ſe ꝯͣrijs affectōibꝰ ⁊ animi motibꝰ non afficiunt̉. ⁊ iō veſtim̄ta varia ſꝫ aureis zonis ꝯſtricta hūiſſe dicūt̉. De eccleſiaſtica hierarchia Za. iij. ⁊ apoc̄. j. f. ⁊. vij g. ⁊ Dan̄. x. Nā ange lus hꝫ virtutē ẜuandi firmit̉ ⁊ coadunandi ⁊ ſuas ⁊ ſubditoꝝ affectōes. vt ſingule ⁊ vni uerſe in deuꝫ iuſtificent̉ ⁊ ad ip̄m reducant̉ ſic̄ veſtes ne decidāt circa corpꝰ zona colli gant̉. ⁊ hoc ꝓpriū eſt exiſtētibꝰ in actiua vita vt qͣꝫuis corꝑa circa diuerſa ſint diſtracta. corda tn̄ quo ad intentionē finis ſꝑ in dn̄o ſint vnita. ſic̄ fuerūt corda diſcipuloꝝ Act̉. iiij. Erat omībꝰ cor vnū ⁊ anīa vna in dn̄o. Uaria ip̄a veſtimēta varia ſunt ꝟtutū oꝑa q̄ zona charitatꝭ q̄ eſt vinculū ꝑfectōis ad fi nē vnicū vniunt̉. Luc̄. xij. Sint lumbi vr̄i p̄cincti ⁊ lucerne ⁊c̄. lumbi qͥdē cingulo ca ſtitatis. ſed pectꝰ zona aurea charitatꝭ Ec cl̓i. xlv. Circumcinxit eum zona iuſticie ⁊c̄. Item qn̄ ad exteriora mittunt̉ or̄ones ⁊ merita ſinguloꝝ vl̓ demerita ſub certo iuſti cie pondere ⁊ mēſura ad deū reducere phi bent̉. vt ptꝫ Thob̓. xij. Iō inſtrumēta men ſurādi ⁊ pōderādi ī māibꝰ geſtar̄ vidēt̉ Eze. xv. a. Apoc̄. xxj. e. ⁊ Amos. vij. c. qͥbꝰ ſunt ſi miles viri iuſti. qͥ nō ſolū ꝓpria veꝝ etiā alie na nitunt̉ apud deū in or̄onibꝰ ⁊ gr̄aꝝ actio nibꝰ hr̄e recōmēdata. Eandē em̄ menſurā gr̄e ⁊ gl̓ie a iuſta dei ꝓuidētia ꝓfuturā deſi derāt quā exꝓprio merito a ſūmo iudice iā expectant. ij. ad Thimo. iiij. De reliqͦ repo ſita eſt mihi corona iuſticie ⁊c̄. Quarta pars. Ocauit deus fir mamentū celū ⁊c̄. Uiſo qͣlit̓ ordi nes angelorū figuratiue poſſint adaptari diuerſis ordinibꝰ hoīm electoꝝ. nunc ad intuēdas celi ⁊ celeſtiū corpoꝝ ꝓ prietates eſt breuit̓ trāſeundū. Et cū ſit ml̓ tiplex celū. ex ꝯſideratōe ꝓprietatū corporū celeſtiū. multiplicē poſſumꝰ elicere myſticū intellectū. Dicit̉ em̄ Deut̓. x. e. En dn̄i dei tui celū eſt ⁊ celū celoꝝ ⁊c̄. ibi dic̄ glo. Non nulli dicūt. vij. eſſe celos Primū aereū. ſcd̓ꝫ ethereū. terciū olimpū. qͣrtū igneū. qͥntū fir mamētū. ſextū aqueū ſiue criſtallinū. ſepti mū empireū. Noīe igit̉ celoꝝ ītelligere poſ ſumꝰ ſtatū ⁊ dignitatē tam hoīm qͣꝫ angelo rū electoꝝ. quoꝝ ꝯuerſatio in celis eſt. Cel itaqꝫ noīe qn̄qꝫ in ſcriptura intelligit̉ puri tas angeloꝝ. qn̄qꝫ dignitas ſctōꝝ. qn̄qꝫ po teſtas ſiue auctoritas. qn̄qꝫ ſublimis vita ⁊ ꝯuerſatio iuſtoꝝ. qn̄qꝫ occultatio diuīoꝝ iu dicioꝝ. Celo igit̉ primo.ſ. empireo puritas angelica cōparat̉. de qͦ dicit Baſiliꝰ celū pr mū eſt nat̉a ſimpliciſſimū de corpulētia bens naturā ſubtiliſſimā ⁊ tā ſolidiſſim pͥmū mūdi inferioꝝ ꝯtentiuū ordinatiuuꝫ ⁊ informatiuū. qd̓ ꝓpter ſuā dignitatē ē ſin gulare dei ſedes ſiue habitaculū nuncup tū. Hec oīa beatiſſimis ſpiritibꝰ cōgruūti qͥbꝰ ſingularit̓ reqͥeſcit deꝰ ꝑ aptiſſ dinatiſſimā volūtatis ꝯformitatē. Celū mihi ſedes eſt ⁊c̄. Psͣ. Dn̄s in celo ſe des eiꝰ. ⁊ iteꝝ. Dn̄s ī celo parauit ſedē ſua ⁊ Apoc̄. iiij. Apertū eſt oſtiū iu celo ⁊ ſupͣ dē ſedens ⁊c̄. Dicunt̉ itaqꝫ angeli celū ꝓp oīmodā incorruptōem ⁊ nature ſue puri tē. nihil em̄ hn̄t corpulētie qͥ ab oībꝰ corꝑ paſſiōibꝰ ſunt diuiſi. iō dr̄ Exo. xxiiij. ſub pe dibꝰ eiꝰ. qͣi opꝰ lapidis ſaphiri ⁊ qͣi celum. ſerenū eſt. Un̄ ſic̄ celū ſe renū ſerena ē ⁊ pu ra natura angeloꝝ cui nulla prorſus adhe ret oppilatio carnaliū paſſionū. nulla at git infectio motuū vl̓ affectionū. It cūdo ſubtiliſſimi ſunt qͣntuꝫ ad intellig ꝑſpicacitatē. Psͣ. Qui fecit celos ī ītellec Quia qͣnto ſunt deo viciniores. tāto ī ſecre tis dīnis ⁊ archanis dei ſunt ſubtiliores et ad videndū oīa in ſpeculo aptioreſ. Eꝫ xxviij. Plenꝰ ſapīa ⁊ decore ⁊c̄ Itē te ſolidiſſimi ſunt qͣntū ad nature incorrup ꝑpetuitatē ⁊ fixā ac ſtabilē in deo volunta Iob. xxxviij. Tu forſitan cū eo fabricatꝰ es celos. qͥ ſolidiſſimi qͣi ere fuſi ſunt. ibi gloſa. Angelici ſpūs qͥ in celeſtibꝰ ſunt ꝯditi ꝑ ce los expͥmunt̉. qͥ ab integritate etiaꝫ accepte fortitudinis nulla mutabilitatꝭ rubigīe cō ſumūt̉. iō dr̄ ī Ezech̓ j. Firmam̄tū qd̓ erat ſuꝑ caput anīaliū erat qͣi aſpectus criſtalli. Criſtallus firmā ſolidītatē hꝫ ⁊ radiū ſolis in ſe recipiens ignē emittit. ſic dīni ſpūs ſo liditatē hn̄t in ꝯſtātia ꝟtuoſe actōis ⁊ ꝑſꝑ cacitatē in ꝑceptōe dīne illumīatōis. Apo xxij. on̄dit mihi fluuiū aque viue tāqͣꝫ criſta lū ꝓcedentē de ſede dei. ꝑ fluuiū criſtallinū de ſede ꝓcedentē poſſumꝰ ītelligere habū dantiā ꝟtutis ⁊ gr̄e quā diuīa ꝟtus ꝑ ange loꝝ miniſteriuꝫ in nobis oꝑat̉. Itē qͣrto quantitate ſunt maximi nō ꝑ dimēſionē ſꝫ ꝑ virtutē ⁊ ptātē. Immēſam em̄ hn̄t altitu dinē qͦ ad diuīoꝝ p̄ceptorū īmenſam lati tudinē qͦ ad cōpletiſſimā dilectionē. maxi mā ꝓfunditatē qͦ ad ſecretoꝝ cognitionem. Eccī. xliij. Altitudinis firmamētū pulchri tudo eiꝰ ⁊c̄. Iſa. xl. Quis mēſus eſtpugillo Fo. CCXVII quas. ⁊ celos palmo ponderauit. Glo. vt iuīa manꝰ celeſtiū ſpūum potētiā ponde oꝝ ꝟ̓tutes numerat ⁊ mēſurat litate ſunt lucidi ſicut celi ꝑ ſcīe ⁊ ſa tie claritatē. Naꝫ celeſtes ſpūs illumi t̉a fonte pͥmi lumīs ꝑ ſapīe receptionē. celo hn̄tem ptātē magnā. ⁊ illumīata eſt gl̓ia eiꝰ. ⁊ Luce. ij. Angelꝰ dn̄i ſtetit lloſ. ⁊ claritas d̓i d̓ celo circūfulſit eoſ ctu. xij. Angelus dn̄i aſtitit et lumen ⁊c̄. Itē ſexto figuratōe ſunt ſperi nuatōis ꝯtemplationē. qꝛ mens an aa fonte pͥmi luminis pͥmas recipit in ōes qͣs poſtea ad alios diffundit ⁊ diſ idendo ⁊ cōicando illos quibꝰ cōicat ad reuocat ⁊ reducit. Un̄ affectꝰ angelicꝰ it̓ mouet̉. qꝛ pͥmo mouet̉ in deū ⁊ d̓ ximū ꝑ dilectionē. ⁊ iteꝝ a proximo ū ꝑ dilectōis extenſionē ⁊ cōti zech̓. j. Ibāt ⁊ reuertebant̉ in ſi ilguris coruſcantꝭ. In qͦ nota ularis in angelica affectione. ur em̄ ſic̄ ibi dic̄ glo. ab igne exit. ⁊ diſ ns ſubito ad ignē tanqͣꝫ ad matricem pūs angelicꝰ a deo gr̄e influentiā ionē recipit ⁊ cōicando alijs ꝑ gra actionē ad deū qͥ eſt ignis ꝯſumēs re nō deſiſtit. exit miniſtrādo redit ⁊ lau do ⁊ ꝯtemplādo. Eccī. xxiiij. Gyruꝫ celi liui ſola ⁊c̄. Psͣ. Circuiui ⁊ īmolaui ī ta us hoſtiā vocifera. ⁊c̄. Apoc. vij. Om geli ſtabāt in circuitu throni. ⁊ Eze Splendor erat ī circuitu eiꝰ. Itē no ſitu ſunt ſup̄mi. nō ꝑ circūſcriptio ę dignitatē. nā dignitate nature ⁊ of ccellūt alias creaturas. ſic̄ celū alia p̄ jnto deo ꝑ familiaritatē ⁊ gr̄aꝫ ſunt lores. Iob.xxvj. Suſpice celū ⁊ cō plare ethera ꝙ altior te ſit. ibi glo. In ce nethere ſuꝑnas acciꝑe poſſumꝰ pote s. qͥs iubemur vt intueamur. vt cū an cōs ſpūs longe a nob̓ diſtare ꝯſpicimꝰ. ocreatore ſpūum qͣntū differamꝰ co ſcamꝰ. Itē octauo oīm inferioꝝ ſunt ītiui qͣntū ad caritatē. Nā ex affectu di angeli hoībꝰ electꝭ admīſtrant et in detinent ⁊ ꝯſeruāt ſic̄ dr̄ in Psͣ. An lis ſuis deꝰ mādauit d̓ te vt cuſto. te ⁊c̄. et terū. Immittit angelus dn̄i in circuitu ⁊c̄. Sap̄. j. ⁊ hͦ qd̓ ꝯtinet oīa ſcīam hꝫ vocꝭ. He ſter. xiij. Dn̄s es oīm illoꝝ q̄ ambitu celi cō tinent̉. Itē nono oīm inferioꝝ ordinati ui. Nā circuli celi ordinate ſe interſecāt. ⁊ hͦ inferiora nūc calore nūc frigore ordinant ⁊ īmutant. ſic celeſtes ſpūs in ſe ordīati alioꝝ ſunt ordīatiui. Iob. xxxviij. Nūqͥd noſti or dinē celi aut rōnē eiꝰ pones in t̓ra ⁊c̄. Ordi nē celi noſcere eſt diſpoſitōem ſuꝑnaꝝ ꝟtu tū videre. Rationē eiꝰ ponit in t̓ra qͥ vitā ſu am diſponit ẜm celeſtia. ⁊ angeloꝝ patroci nio affectionē ſuā erigit ad et̓na. Hiere. xxx f. Templū iuxta ordinē ſuū fundabit̉ ⁊c̄. ad Gal̓. ij. Ordinata eſt lex ꝑ angl̓os in manu mediatoris. Ex his igit̉ nouē celi ꝓprieta tibꝰ manifeſtū eſt angelicā naturā ī ſcpͥtura celū aptiſſime nūcupari. Celoꝝ etiā nomīe apl̓i ſctī pn̄t merito deſignari. de qͥbꝰ Iob xxvj. Spūs dn̄i ornauit celos. vbi dic̄ Gre go. Niſi apl̓i xp̄i ꝓmiſſa paracliti dona ꝑce piſſent. nullo ꝟtutꝭ decore claruiſſent. Hec vitā celeſtē ⁊ cōuerſationē ſpūaleꝫ aduoca uit Iſa. lij. Poſui ꝟba mea in ore tuo vt plā tes celos ⁊c̄. Hi ſunt celi qͥ vbiqꝫ enarraue rūt gl̓aꝫ dei qͥ celos ſtabiliuit prudentia cu ius rore nubes ꝯcreſcūt. Prouer. iij. Nam ſctōꝝ apl̓oꝝ vita ꝑiter ⁊ doctrina vniuerſꝰ mūdus qͣi rore qͦdā ſalutifero medullitꝰ ir rigat̉. Deut̓. penult̓. Caligabūt celi rore. ibi dicit glo. Tūc apl̓i fuerūt qͣi celi rore pleni n̄ ſubtili ⁊ ſuaui doctrina xp̄i celitꝰ ſunt ī buti. Nō em̄ fructificat qd̓ hꝰ roris ꝑfuſio nō fecūdat. Iō Iſa. pn̄tia apl̓oꝝ deſiderās exclamat. xlv. dicēs. Rorate celi deſuꝑ. ⁊ nu bes plu. ⁊c̄. Fuerūt itaqꝫ apl̓i qͣi celi ſed ae rei in ip̄oꝝ vocatiōe. qn̄.ſ. a t̓rena ꝯuerſati one eleuati. diuinis laudibꝰ ⁊ ꝓximoꝝ ꝓfe ctibꝰ a dn̄o ſunt deputati. Nā aer a t̓ra ele uat̉ ⁊ ſub̓e ſue ſubtilitate celo aſſimilat̉. Et ꝓpter ꝯformitatē quā hꝫ in celo ſepiꝰ ī ſcpͥtu ris aerꝭ interſticiuꝫ celū nūcupat̉. ſic̄ Mat. xiij. Aues celi comederūt illud. ⁊ ī pͣs. Su per eā volucres celi hītabūt Iob. xij. Uo latilia celi docebūt te. Nā apl̓i doctoreſ fid̓i ꝟtutū pēniſd̓ t̓rēis eleuati p̄dicatōis diſcur ſu ꝑ md̓m vniuſū circūuolauer̄t. ⁊ velut celi acrei nūc tonātes minis. nunc pluētes do ctrinis. nūc miracul̓ coruſcātes ſopitoꝝ cor da in pctīs ſalubrit̓ cōmouerūt. ſic̄ ſcpͥtuꝫ ē in psͣ. Illuxerūt coruſcatōes tue orbi t̓re. vi dit ⁊ cōmota eſt t̓ra. ⁊ Iudic̄. v. t̓ra mota eſt celi diſtillauerūt aqͥs. Itē celi.ſ. etherei ſt̓ De eccleſiaſtica hierarchia facti in ip̄oꝝ ꝑfectiōe. ſiue in ꝑfecta vite xp̄i imitatiōe. Ether eī naturā ignis imitat̉. ig nis eſt xp̄s qͥ eſt ignis ꝯſumēs. Deut̓. iiij. cū ius puritatē tā in vita qͣꝫ ī doctrina apl̓i pꝰ eoꝝ vocationē ꝑfectiſſime ſunt ſecuti. Ioh xxxv. Suſpice celū ⁊ intuere ⁊ ꝯtemplare e thera ⁊c̄. q. d. Cōſidera ethereā ⁊ celeſtē cō uerſationē ī apl̓is qͥ exēplo xp̄i oīa cōtēpſe rūt in t̓ris vt ſuo regi eſſent ſil̓es qͥ hītat in ſuꝑnis. Prouerb̓. viij. Qn̄ p̄ꝑauerat celos aderā. qn̄ ethera firmabat ſurſuꝫ. Itē ce li ignei ſūt effecti ī ſpūſſctī miſſiōe qn̄ a xp̄o vocati. ⁊ ip̄iꝰ veſtigia pleniſſime imitati. ig ne celeſti in aduentu ſpūſſctī ſunt repleti. ⁊ qͥcqͥd in eis fuerat infirmitatꝭ vl̓ imꝑfectōiſ in iſtiꝰ ignis pn̄tia penitꝰ eſt ꝯſūptuꝫ. So pho iij. In igne zeli mei deuorabit̉ oīs t̓ra ⁊c̄. Tren̄. iij. De excelſo miſit igneꝫ in oſſibꝰ meis.i. caritatꝭ feruorē in apl̓is. ꝑ qͦꝝ igneā ꝯuerſationē vniuerſal̓ eccīa amore xp̄i ē vn diqꝫ inflāmata. Zach̓. xij. Ponā duces iuda ſic̄ caminū ignis ī lignis. ⁊ ſic̄ facē ignis in feno. ⁊ deuorabūt ad dexterā ⁊ ſiniſtrā om nes ppl̓os ⁊c̄. Duces iuda fuerūt apl̓i pͥmi tiui qͥ dicunt̉ eccl̓iaꝝ pͥncipes ⁊ belli xp̄i tri umphales duces. qͥ caritatꝭ camino ſuccēſi qͥcqͥd fuit in ſe ⁊ in alijs ligni. ſtipule vl̓ feni oīno annihilauerūt. ⁊ ppl̓os credētes ꝑ fidē ⁊ amorē xp̄o incorporātes in igneā ⁊ celeſtē ꝯuerſationē trāſtulerūt. Leuit̓. ix. g. Egreſ ſus ignis a dn̄o deuorauit holocauſtū ⁊ li gna ⁊ adipes ſuꝑ altare. ⁊. iij. Reg. xviij. Ce cidit ignis dn̄i de celo et vorauit holocau ſtū ⁊ ligna ⁊ lapides. puluerē qͦꝫ ⁊ aquā que erat ī aqueductu lambēs. oīa em̄ pctā mor talia ⁊ venialia carnalia ⁊ ſpūalia velut pul uerē ⁊ ligna ſpūs ignite caritatꝭ ꝑ apl̓oꝝ mi niſteriū ī hoībꝰ ꝯſumebat ⁊ ī celeſtē ac igne am naturā ꝯuertebat. Iteꝫ qͣi celi ſideret refulſerūt in miraculoꝝ ꝑpetratōe. qn̄.ſ. di uino ſpū repleti miraculis claruerūt ⁊ veri tatē fidei quā docebāt ꝓdigioꝝ oſtenſione. ⁊ celeſtis ꝟ̓tutis approbatiōe tā efficacit̉ af firmarūt ꝙ nec ſapiētes mūdi nec etiā tyrā noꝝ gladij fulgorē fidei extinguere potuer̄t Abacuc. iij. Ibāt in ſplendore fulgurantis haſte tue. Nā fulgore miraculoꝝ qͣſi cū ha ſta petrꝰ ⁊ paulꝰ ſimonē magū deijciebant. ⁊ neronē romanoꝝ pͥncipē ꝟtuoſis oꝑibus deuincebāt. Iudic̄. v. De celo dimicatū eſt ꝯtra eos. ſtelle manētes in ordine ſuo ⁊c̄. et tot itaqꝫ ſyderibꝰ refulſerūt qͦt miraculis et ꝟtnoſis oꝑbꝰ claruerūt. iōdr̄ Gen̄. j. ꝙ fecu deus ſtellas ⁊ poſuit eas in firmamēto ce vt lucerent ⁊c̄. ⁊. xv. Suſpice celū ⁊ nume ſtellas. ſic erit ſemē tuū. Eccī. xliij. Specici celi eſt gl̓a ſtellaꝝ. Itē criſtallini effectiſt celi in ip̄oꝝ paſſione. qn̄ nulla iniuria. nul la tormenti violentia potuerūt a fide chri ſti diuidi vel auelli. vt ptꝫ Rom̄. viij. vbi dr̄. Quis nos ſeꝑabit a caritate xp̄i. Un̄ fide quā dicebant ꝑ paſſionis ꝯſtantiā robora bant. ⁊ ad mortendū ꝓ fide alios anīabāt Ezech̓. jͣ. Similitudo firmamenti qͣi aſpe ctus criſtalli horribiliſ. Criſtallus pͥmo eſt aqueus ⁊ fluidus. ſed ꝑflante vento coadu natione partiū fit ſolidus atqꝫ durꝰ. aque ⁊ fluidus fuit petrꝰ qn̄ ad vocē ancille dum mori timuit auctorē vite ſe noſcere denega uit. ſed ꝑ venti flatū.i. ꝑ ſpūſfctī aduentū fu it ip̄e in firmitatē criſtallinā ſubito indura tus qn̄ dixit Actu. v. Nos nō poſſumꝰ non loqui q̄ vidimꝰ ⁊ audiuimꝰ. Eccī. xliij. Gcla uit criſtallus ex aqua. Celi vero empirei fa cti ſunt in eoꝝ glorificatiōe. nā celū em um totū ſplendidū eſt. nihil hn̄s tenebꝰ qd̓ ſctīs glorificatis ꝯuenit. qͦrū ſplēdor ce li ſplendorē ſuꝑauit. Thob̓ vlt̓. Luce ſplen dida fulgebiſ Eccī. xliij. Uas caſtroꝝ ī fir mamento celi reſplendens gl̓ioſe. Dan̄. xij. Qui docti fuerint fulgebūt ſic̄ ſplend mamenti. Sap̄. iij. Fulgebūt iuſti et t ſcintille diſ. ⁊c̄. Iſa. lviij. Implebit ſplendo ribꝰ oſſa tua ⁊c̄. Patet itaqꝫ ꝙ merito ſa apl̓i dicti ſūt celi. qͥbꝰ aſſimilari debēt p̄ ip̄oꝝ fucceſſores. noīe em̄ celoꝝ ītelligit̉ au ctoritas iudicꝭ ⁊ p̄latoꝝ. qͥ ſic̄ in officij digni tate. ſic in merito ⁊ vite ſctītate celeſtē apl̓o rū ꝯuerſationē deberēt in ſeip̄is exhibere. Auctoritas eī apl̓ica ī celeſtibꝰ ſacr̄is diſtri buēdis in ꝟbi vite mīſterijs exponēdis. ī ſo piendis litibꝰ ⁊ iudicijs faciēdis ad ecc̄iarū p̄latos eſt ex ordinatōe dn̄ica diriuata. Ce leſtis igit̉ debēt eſſe v̓tutꝭ ⁊ nature qͥ ſe ⁊ alt̓ os debēt de celeſtibꝰ expedire. In hꝰ rei fi gurā dn̄s māna de celo pluit. Exo. xvj. de celo docuit. Exo. xx. f. Audiſtꝭ ꝙ de celo ſo cutꝰ ſum vob̓. de celo etiā leges ⁊ iudicia he breoꝝ ppl̓o ꝓmulgauit. vt ptꝫ Deut̓. v. ⁊ Ex odi. xx. vt ſic celi nomīe nos patent̓ īſtrue ret ꝙ officiū ꝯficiendi panē vite. docēdi et ⁊ iudicādi alios. nullus ſibi aſſumeret. leſtē naturā ſcīa ⁊ moribꝰ nō hr̄et. Pro qd̓ dic̄ psͣ. Annūciabūt celi iuſticiaꝫ eiꝰ No Fo. CCXVIII em̄ pn̄t annūciare dei iuſticias hoīes impij terreni. Psͣ. Pctōri dixit deꝰ qͣre tu enar js iuſticias meas. Sed celi. i. celeſtes viri irū cōuerſatio in celis ē. ad celeſte officium t digni. Dicunt̉ aūt p̄lati celi ꝓpt̓ plura. imo qꝛ ſunt lumīoſi ⁊ lumīs diffuſiui ſic̄ qd̓ bonis p̄latꝭ ꝯuenit qͥ ſunt lumīoſi ī ꝯſcīe puritatē. ⁊ lumen ad alios diffun ꝑdoctrinā ⁊ ſctē ꝯuerſatōis claritatē. qͥ it dn̄ſ. Uos eſtꝭ lux mūdi. ⁊ ī Mat. v. ant oꝑa vr̄a corā homībꝰ. ⁊ Eccī. xliij. ecies celi gl̓ia ſtellaꝝ mūdū illuminās Iic lucidi fuerūt apl̓i ⁊ alij pr̄es pͥmiti ptꝫ in moyſe. qͥ ex ꝯſortio dei in mōte 1ꝯtraxit claritatē in facie ꝙ eiꝰ vultuꝫ terāt iudei intueri. Exo. xxxiiij. Plu aūt p̄lati moderni tꝑis hāc claritateꝫ erūt. Un̄ dici p̄t illud Hiere. iiij. Aſpe los ⁊ nō erat lux ī eis. ⁊ Iſa. xiij. Splē celi nō expandet lumē ſuū. ⁊ Ezech̓. xx Cū extinctꝰ fuerꝭ nigreſcere faciā celos. qꝛ p̄lati nec in vita nec in ſcīa ſunt lumi j iō nō eſt mirū ſi ſubditi fuerīt tenebro iē Thob̓. qͥ dixit. In tenebris ſedeo ⁊ lu celi nō video. Amos. viij. Tenebreſce tiā t̓rā in die lumīs ⁊c̄. Itē ſcd̓o vni ut ſunt motiui ⁊ in ſuo motu velociſſi elū em̄ ē mobile ⁊ inqͥetū. cuiꝰ motꝰ ē ibilis ſuꝑ mediū.i. ſuꝑ axem. in quo lit̉ bonoꝝ platoꝝ diligētia ⁊ ſolicitudo a curā ⁊ ſalutē ſuoꝝ ſubditoꝝ. qͥ more ce p̄dicando mouent̉. Eccī. xvj. Celi celorū ouebunt̉ in ꝯſpectu eiꝰ. Uirtꝰ em̄ moti eli rapit firmamētū ab oriēte in occidē teꝝ redit de occidēte ad orientē. ſic vir ectꝰ a qͥete ꝯtēplatōis ꝓcedit ad laborē p̄ atōis. ⁊ iteꝝ ꝑacto exercicio oꝑis ꝓcedit ando. ſic̄ fecit moyſes qͥ poſtqͣꝫ fregerat vi llū ⁊ corripuerat ppl̓m ait ad ppl̓m. Pecca s pct̄m̄ maximū. reuertar ad dn̄m. ſi quo quiuero ip̄m dep̄cari ꝓ ſcelere iſto. Re ſeriuſqꝫ ad dn̄ꝫ ait. Obſecro dn̄e aut dimit cihācnoxā ⁊c̄. Exo. xxxij. Sic aūt obſe intes libent̓ exaudit deꝰ. Oſee. ij. In die la ego exaudiā celos. ⁊ celi exaudiēt terrā. ehͦ motu circulari dr̄ Ezech̓. j. Ibāt ⁊ re rtebant̉ in ſil̓itudinē ful ⁊c̄. ⁊ in Iob. xx xij. Luſtrauit cūcta ꝑ circuitū ⁊c̄. ⁊ Ecc̄s. uſtrans vniuerſa ī circuitu ꝑgit ſpūs ⁊ ī circulos ſuos reuertit̉. ſed mouēdo ſe ⁊ cir deundo celū ſꝑ voluit̉ circa axem. cui inni ſens mediū nunqͣꝫ derelinqͥt. Axis eſt chriſtus cui ꝑ intentionē ⁊ amorē ſꝑ adheret et innitit̉ vir ꝑfectꝰ. ⁊ talis mediū v̓tutꝭ nō de ſerit qͥ mediatori dei⁊ hoīm in oībꝰ ſuis oꝑi bus ſe ꝯiūgit. Itē tercio celū ꝯtinuatiōe ſui motꝰ eſt pͥncipiū generatōiſ ⁊ corruptio nis effectiuū. ⁊ hͦ ꝓprie ꝯuenit p̄latꝭ qͥ filios gr̄e ꝑ euāgeliū dn̄o generāt ⁊ ꝟ̓tutū germīa in ſubditoꝝ cordibꝰ radicātes. viciū extra hūt ⁊ extirpāt ⁊ iur̄ doctrīe ſalutarꝭ irrigāt ⁊ fecūdāt. Iſa. lv. Quō deſcēdit d̓ celo īber ⁊ nix ⁊ inebriat terrā. ⁊ īfundit eā ⁊ germīare facit ip̄am. ſic v̓bū qd̓ ꝓcedit ⁊c̄. ⁊ ī Ioele. iij. Celi dabūt rorē ſuū. ⁊ t̓ra dabit fructū ſuū Si celi tꝑe nr̄o eſſent roriflui.i. p̄lati eſſent dono celeſtꝭ ſapīe repleti tūc vtiqꝫ ppl̓ares ⁊ ſubditi fructiferi fierēt ⁊ fecūdi. ſed qꝛ p̄lati aridi ſunt ⁊ duri. iō nō ꝓficiūt ſubditi. Deū tero. xxviij. Sit celū ſuꝑ te eneū. ⁊ t̓ra quaꝫ calcas ferrea. ⁊ ſequit̉. De celo deſcēdat ſuꝑ te cinis. Itē qͣrto cęlū eſt ſideꝝ errantiuꝫ rep̄ſſiuū. nā violētia ſui motꝰ planetas eua gantes retrahit ⁊ motu diurno ab oriēte in occidentē poſt ſe rapit. Stelle errātes ſub diti ſunt peccātes. cano. iude. Sidera ſunt errātia qͥbꝰ ꝓcella tenebraꝝ reẜuat̉. ⁊ Iob iij. Obſcurent̉ ſtelle caligine eiꝰ ⁊c̄. ibi Gre go. Quos ſerpēs tortuoſus durꝰ ꝑ maliciā ad necē ꝑcutit fuiſſe latētes hypocritas ve lut ſtellas caliginoſas on̄dit. vt qͣles interiꝰ fuerint latent̓ in ꝓſperꝭ. euident̓ pateat ī ad uerſis. De his ſtellis Iob.xxv. ſtelle nō ſūt mūde in ꝯſpectu eiꝰ. Hoꝝ ſideꝝ motū inor dinatū celi i. iuſti p̄lati celeſtiſ legis iudicio repͥmūt. qn̄ taliū exceſſus corrigūt ⁊ corre ctos ad frugē melioris vite ꝓuehūt ⁊ cōpel lunt. j. Theẜ. vlt̓. Corripite inqͥetos. psͣ. Ce li diſtillauerūt a facie dei iſrl̓ ⁊c̄. Tūc cele ſtes animi nō furoris grandinē ſed imbris dulcedinē ſtillāt qn̄ diuinā clementiā circa pctōres intuentes nō cū ſeueritatꝭ impetu. ſed blandientꝭ animi affectu mentes corri gunt ⁊ caſtigāt. Psͣ. Corripiet me vir iuſtꝰ in miſcd̓ia ⁊ increꝑabit me ⁊c̄. Hierem̄. x. g. Corripe me ⁊ nō ī furore ne forte ⁊c̄. Itē qͥnto celū eſt inferioꝝ informatiuū. īferiora em̄ ſūt ī ſuꝑioribꝰ tāqͣꝫ in ꝓprijs formiſ. vt di cit ph̓s. qꝛ ẜm varias corpoꝝ imp̄ſſiōes fi gurant̉ ⁊ formant̉ ſpecies īferiores. ⁊ hͦ p̄la tis ꝯgruit qͦꝝ vita vite ſubditoꝝ dꝫ ī om̄ībꝰ eſſe forma ſic̄ dicit Pe. in can̄. j. v. forma fa cti gregis ex aīo ⁊c̄. ⁊. ij. ad Theẜ. iij. d. Ipſi ſcitis qͣlit̓ oportet vos imitari nos. qm̄ non II 2 De eccleſiaſtica hierarchia inquieti fuimꝰ ⁊c̄. ⁊ ſequit̉. nō qͣi nō habueri mus ptātē ſed vt noſmetip̄os daremꝰ vob̓ formā ad imitādū nos. ⁊ ad Phil̓. iij. Imi tatores mei eſtote ⁊ obẜuate eos qͥ ita am bulāt ſic̄ hētis formā nr̄am. Forma em̄ de bēt eſſe ſubditoꝝ in doctrina ꝟitatꝭ. Ro. ij. e Cōfidis te eſſe ducē cecoꝝ. mgr̄m infantiū hn̄tē formā ſcīe ⁊ veritatꝭ in lege. ⁊. jͣ. Theſ. j Forma facti eſtꝭ oībꝰ credētibꝰ in macedo nia. Itē in mūdicia caſtitatis. jͣ. ad Thi. iiij. In oībꝰ p̄be temetip̄m exēplū in ꝯuerſatōe fide ⁊ caſtitate. Itē in excellētia hūilitatis. Eccī. xxxviij. In brachio ſuo formabit lutū ⁊ an̄ pedes ſuos curuabit ꝟ̓tutē ſuaꝫ. Prīa forma īformat aīam ex ꝑte rōnal̓. ſcd̓a ex ꝑ te ꝯcupiſcibil̓. t̓cia ex ꝑte iraſcibil̓. Sed ne aliqͥd ī ſubditꝭ relinquat̉ nō formatū īfor mādi ſūt a ſuis ſuꝑioribꝰ vltīa forma.ſ. for ma ꝑfectiſſime caritatꝭ. de qͣ dr̄ Sap̄. viij. a Amator factꝰ ſuꝫ forme illiꝰ. Iſtiꝰ forme ī preſſor fuit paulꝰ cū dixit. Imitatores mei eſtote ſic̄ filij cariſſimi. ⁊ ābulate in dilcōne. Ad tales informatōes celeſtes ī ſubditꝭ ī primēdas inuitauit deꝰ moyſen cum dixit. Fac oīa ẜm formā q̄ tibi in mōte mōſtrata eſt. Act̉. vij. f. ⁊ Exo. xxv. Oꝑa itaqꝫ p̄latoꝝ velut q̄dā exēplaria celeſtia obijciēda ſunt ocul̓ ſubditoꝝ. Psͣ. Qm̄ videbo celos t. o. d. t. Itē ſexto celū ē oīm motuū inferioꝝ dimēſiuū. Nā motꝰ celi ē pͥmuꝫ tꝑis ſubie ctū ⁊ oīm motuū inferioꝝ mēſura. Un̄ qui motū corꝑis celeſtꝭ nō ꝯſiderat ī cōputati on tꝑis multū errat. Sic auctoritas ⁊ iu riſdictio p̄latoꝝ regl̓a ē ⁊ mēſura ſubditoꝝ nā inxta ordinatū motū voluntatꝭ ſuꝑiorū moueri debēt corda ⁊ volūtates inferioꝝ. Ip̄oꝝ em̄ ē officiū ſubiectoꝝ corda diſcute re. ⁊ de ſingl̓oꝝ factꝭ rōem ⁊ cōpotū exigere qꝛ de factꝭ ſubditoꝝ reddituri ſūt rōem qn̄ dicet̉ illud Hiere. xiij. Ubi ē grex qͥ datꝰ ē ti bi. pecꝰ inclitū tuū. Ezech̓. iij. De manu tua reqͥrā. ⁊. iij. Re. xx. Cuſtodi virū iſtū qͥ ſi ela pſus fuerit erit aīa tua ꝓ aīa illiꝰ. ⁊ ad He bre. vl. Ip̄i ꝑuigilāt. qͣi reddituri rōeꝫ ꝓ aīa bꝰ vr̄is. iō motꝰ ⁊ affectōes oportet mēſura re. ⁊ cogͦſcere merita ſingl̓oꝝ ſic̄ dic̄ ſalomō. Diligent̓ cogͦſce vultū pecorꝭ tui. ne.ſ. ꝯtin gat errare ī reddēdo rōnem. Iob. xxxviij. Quis enarrabit rōnem celoꝝ ⁊c̄. Difficile vtiqꝫ ē enarrare qͣꝫ diſtrictā reqͥret a p̄latis de ſubditꝭ rōem. qn̄ dicet vnicuiqꝫ. Redde rōem villicatōis tue. Iſa. xxiiij. g. Uiſitabit dn̄s ſuꝑ militiā celi in excelſo. ⁊ ſuꝑ reges qͥ ſunt ſuꝑ t̓rā. Itē ſeptīo celū aqͣꝝ ſuꝑioꝝ ⁊ inferioꝝ ē diſcretiuū ſic̄ dr̄ Gen̄. j. Po firmamētū in medio aqͣrū. ⁊ diuiſit aqͣs aqͥs. ⁊ ſignificat p̄latos eccīe qͥ fidei firmi te ⁊ fortitudīs robore ꝯtēplatiuos qͣi ſui riores aqͣs ſurſuꝫ tenēt ne labant̉ ad īferio ra. ⁊ ſecl̓aribꝰ negocijs ſe implicēt. ⁊ ſecula ribꝰ īplicitos qͣi aqͣs mobiles ſub ſe coercū ne trāqͥllitatē ꝯtēplatiuoꝝ ꝑturbēt. Diſcer nūt etiā int̓ bonos qͥ celeſtē hn̄t puritateꝫ ⁊ malos qͥ carnalē hn̄t fluiditatē. ſpūales ſcꝫ ſurſuꝫ tenēdo ꝑ ꝯſolationē. carna es depri mēdo ⁊ ꝯpellendo ſubire correctōem. Ui ta etiā p̄latoꝝ int̓ vitā ꝯtemplatiuā ⁊ actiuā qͣi in medio firmata eſt. ⁊ qͣi ex vtraqꝫ cōpa cta eoꝝ etiā diligētia ſe dꝫ int̓ponere medi am int̓ hꝰ mūdi diuites ⁊ tyranos. et inter pauꝑes ac infirmos. ne ſināt violentiā di uitū trāſire in opp̄ſſionē paupeꝝ. nec in lentiā paupeꝝ in fraudē ⁊ ꝯtēptū poten ſiue ſuoꝝ dn̄oꝝ. iō ī ꝑſōa bōi p̄lati dr̄ de ſeph Eccī. xlix. f. Natus ē hō pͥnceps firma mētū gentꝭ. ſtabilimētuꝫ ppl̓i ⁊c̄. Propͥe ig noīe celoꝝ ſignificat̉ in ſcpͥturꝭ ptās p̄lato rū qͥ auctoritate ⁊ potētia xp̄i eccīam diſpo nūt ⁊ gubernāt. ſicut celi inferiora md̓i ele menta ordināt ⁊ īmutāt Celi etiā dicunt̉ religioſi ⁊ ꝯtēplatiui. celoꝝ etiā noīe intelli git̉ ſctītas religioſoꝝ ſiue celeſtꝭ ⁊ ſublim ꝯuerſatio ꝯtemplatiuoꝝ in qͦꝝ mētibꝰ p ficis ⁊ quietꝭ dīna virtꝰ tanqͣꝫ in cel̓ ſingula rit̓ reqͥeſcit. Iſa. vlt̓. Celum mihi ſedes ē ⁊ t̓ra ⁊c̄. De his celis dicit psͣ. Cōfitebunt̉ ce li mirabilia tua dn̄e. Hi celi ſūt clauſtrales ⁊ ꝯtemplatiui qͥ ad celeſtē vitā dīna gr̄a ele uati in dīne laudis ꝯfeſſiōe cōtinue ꝑſeue rāt. qꝛ ſic̄ dicit glo. an̄ ſuā ꝯuerſatōeꝫ ad pe nitentiā heri fuerāt vorago ebrietatꝭ. hodie ad deū ꝯuerſi effecti ſūt ornamētū ſobrieta tis. heri cenū luxurie. hodie decus tꝑar heri blaſphematoreſ. hodei d̓i laudato heri ẜuiebāt creaturꝭ. hodie effecti ſūt ſerui creatoris. Dicunt̉ aūt tales celi ꝓpt̓ plu ra. Prīo ꝓpter remotiſſimā ab amore t̓reno rū elongatōem. Nā celū eqͥs ſpacijs a cen tro t̓re ē remotiſſimū. ſic cōtēplatores cele ſtiū ab oī cura tꝑali abſtracti locuꝫ ſibi ven dicāt ſuꝑiorē. deo.ſ. ⁊ angel̓ ꝓpiorē. ſicut dic̄ aīa ꝯtemplatiua. Eccī xxiiij. Ego in altiſſi mis habito ⁊c̄. Prouer. xxv. Celū ſurſuꝫ et fra deorſum. ſic cor regū inſcrutabile ſ. iuē Fo. CCXIX ntabilis ē affectio illoꝝ qͥ bene ſe regunt. a carnalibꝰ p̄t exꝑiri qͥd dulcedis de d̓o ꝯ ſentiūt qͥ ꝯtemplatōis volatu ꝑ celeſtia iffundūt. iō via aquile in celo a ſalomo ifficilis iudicat̉. Prouer. xxx. qꝛ qͦd ꝯtē iue mēteſ in raptu ꝯtēplatōis de diuīa ilcedine hauriūt a mūdi amatoribꝰ igno fEccī. xvij. Uirtutē altitudinis celi ipſe cit. De iſtiꝰ celi altitudine iā multi cor j celeſtē gr̄am paruipendētes ad a oꝝ velut canes ad vomitū redie ōis ſue altitudinis iā obliti mun iꝰ īmundicijs adheſer̄t Iſa. xiiij. Quō liſti d̓ celo lucifer qͥ mane oriebarꝭ. cor ſti in t̓rā ⁊c̄. de hͦ alias. Scd̓o ꝓpt̓ cele mūdicie imitatōeꝫ. Nāꝓpter ſubtilitatē eſſentie celi ſūt puriſſimi ⁊ ab oīs corru is īmūdicia alieni. ſic̄ dicit Arꝭ. corpꝰ ce in ingredit̉ corruptio nec generatio ⁊c̄. ꝯtēplatiui celeſtē puritatē emulant̉. ⁊ in cordis et corꝑis mūdicia puritati celeſti feſſionē ꝯtinētie ꝯformant̉. Et iō in ca s lucidis religioſoꝝ mētibꝰ ſpecial̓r reqͥe psͣ. Ponā thronū eiꝰ ſic̄ dies celi. Eze. j. tudo throni qͥ erat ſuꝑ firmam̄tū erat ectꝰ ſaphiri. Saphirꝰ celeſtē repn̄tat itatē ꝑit̓ ⁊ colorē. ⁊ ſignificat mūdiciaꝫ ⁊ pͥmerent̉. psͣ. Dn̄s ī celo parauit ſedē ſuā. Tercio ꝓpt̓ ordinatā obediētie volūtarie uationē. Nā celū curſuꝫ ſuū ordine qͥe imꝑturbato ꝑagit. ⁊ ab eodē pūcto ī idē nue ſe reuoluit. ⁊ hͦ ꝯgruit religioſis qͥ diuīo cōmoti ſine tedio ⁊ murmure n̄ it curſuꝫ iniūcte obediētie ꝓ viribꝰ ad re Hier̄. xxxj. g. ſi defecerint leges ce gens coraꝫ me cūctis diebꝰ ⁊c̄. Hunc velut ſtelle erratice qͥdā retardāt ⁊ o tie legibꝰ obuiātes ⁊ volūtatis ꝓprie ꝯinnitētes qͥetā clauſtri ꝯuerſationē ſpant ⁊ ꝑturbāt. Apoc̄. xij. Factū ē p̄liū gnū in celo ⁊ draco pugnabat ⁊c̄. Dicit̉ yqn̄ ſtelle erratice mutuo ꝯueniūt in capi vi cauda draconis vl̓ ꝯͣrie ſe aſpiciūt. tūc l ꝑturbat̉ ⁊ freq̄nt̓ oriunt̉ tempeſtates ⁊ ip̄ſis nūc lune. nūc ſolis ī capite vl̓ cauda ſconis ex mutua ꝯiūctiōe vl̓ directa op ſtōe ꝓcreat̉. Stelle euagātes ſūt ꝑuerſi uſtrales a rectitudīe regl̓aris diſcipline tapos licentie deuiātes qͥ nūc ꝯueniūt in ſratone ꝑ fraudulentā ꝯſpiratōem. nūc exaduerſo ſe aſpiciūt ⁊ mutuo ſe opponūt per mutuā defenſionē ex qͦꝝ lite ⁊ ꝯſpiratōe tur batiōis nō modice ſcandala pl̓ima ſepiꝰ ori unt̉. ⁊ ip̄i religioſi qͥ ꝑ famā velut celi reluce re deberēt. fame ſue iacturā ꝑ taliū inſolen tiā patiunt̉ Apoc̄. vj. Sol factꝰ ē niger tāqͣꝫ ſaccus cilicinꝰ. ⁊ ſtelle ceciderūt de celo ⁊c̄. Itē qͣrto ꝓpter armoniacaꝫ circuloꝝ celi pportionē. Nā in celo qͥdā ſūt circuli ſuꝑio res. qͥdā inferiores. qͥdā aūt dicunt̉ ſolſtici ales. qͥdā eqͥnoctiales. qͥdā eſtiuales. quidā hyemales. Sic ī religioſoꝝ collegio velut in celo qͥdā vicē gerūt p̄latōis. ⁊ hī ſunt ſol ſtitiales. in qͦꝝ vita ⁊ ꝯuerſatiōe ſol iuſticie dꝫ exp̄ſſius relucere Eccī. xvij. In oī gente poſuit rectores. ⁊ oīa oꝑa illorū velut ſol in ꝯſpectu dn̄i. Alij ſūt ſic̄ eqͥnoctiales. illi.ſ. qͥ in ſtatu ſubiectōis dies ⁊ noctes eqͣre ⁊ cō tinuare in dei laudibꝰ nō deſiſtūt. qͥ.ſ. in me dia nocte ad ꝯfitendū dn̄o ſurgūt. ⁊ in die media ſeu meridie laudes laudibꝰ accumū lāt ⁊ adiūgūt. de qͥbꝰ Iſa. lxj. Tota die ⁊ to ta nocte nō ceſſabūt. Psͣ. Ueſꝑe ⁊ mane et meridie narrabo ⁊ ānuciabo ⁊ exau. ⁊ Iſa. vj. Clamabāt ſctūs ſcūs ſcūs ⁊c̄. psͣ. Cota die laudē dixi tibi. Circuli ꝟo eſtiuales qui polo appropinquāt ⁊ ꝟſus ꝟticē celi plus ſe eleuāt. ſunt ꝯtēplatiui qͥ ab oī ſollicitudine tꝑali ſe elongāt ⁊ in ſublimitate ꝯtēplatōis celeſtibꝰ ſe ꝯformāt. Iob. xxij. Excelſior ce lo ē ⁊ ſupͣ ſtellaꝝ v̓tutē ſublimat̉. Sꝫ ꝑ cir culos hyemales qͥ t̓re ſunt viciniores ſigni ficant̉ boni actiui ⁊ officiati qͥ officio admi niſtratōis intenti tꝑalia ꝓcurāt. ⁊ ea q̄ ſunt alijs neceſſaria officioſiſſime adminiſtrant Iob. xxxviij. Precipit hyemis pluuijs ⁊ im bribꝰ fortitudīs ſue Ge. viij. Eſtas ⁊ hiems nox ⁊ dies nō reqͥeſcēt. Prelati igit̉ ⁊ ſubdi ti actiui ⁊ ꝯtēplatiui velut qͥdā celeſtes cir culi officioꝝ gradibꝰ ab inuicē ſūt diſtincti. nexu tn̄ indiſſolubil̓ caritatꝭ ꝑit̓ ſunt cōiun cti. ſicut dic̄ apl̓s ad Eph̓. iiij. Totū corpus cōpactū ⁊ cōnexū ꝑ oēm iūcturā ſubmīſtra tiōis ⁊c̄. Itē qͥnto ꝓpter oīmodā ꝯͣrietatꝭ remotionē celo nihil ē ꝯͣriū vt dic̄ ph̓s. ma xime qꝛ ex ꝯͣrijs ꝑtibꝰ nō cōponit̉. ⁊ iō nō p̄t celū aliqͣ corruptio ſubintrare. ſic int̓ viros ſpūales ⁊ celeſtes nll̓a ꝯͣrietas ī affectu. nul a diſparitas in victu. nll̓a ſingularꝭ diuer ſitas in veſtitu dꝫ īueniri. īmo ip̄oꝝ concor dia atteſtat̉ ꝙ tā in v̓tutibꝰ qͣꝫ ī moribꝰ ꝑma nent incorrupti. Iob. xxv. Qui facit cōcor II 3 De eccleſiaſtica hierarchia diam in ſublimibꝰ ſuis. ⁊ Eccī. xxv. Cōcor dia fratꝝ amor ꝓximoꝝ. vir ⁊ ml̓r bn̄ ꝯſenti entes ⁊c. vbi gͦ rixe ⁊ diuiſiōes ⁊ ꝯͣrie partes ſunt ī clauſtris. ibi ſūma ē corruptela. Oſee viij. Diuiſuꝫ ē cor eoꝝ. iō nūc interibūt. Nā ꝯͣrietas ē cā corruptōis. ſic̄ vnitas ſiue ſim plicitas incorruptibilitatꝭ. Act̉. iiij. Erat oī bꝰ cor vnū et aīa vna in dn̄o. psͣ. Qui hītare facit vniꝰ moris in do. Soph̓. iiij. vt īuocēt oēs nomē dn̄i ⁊ ẜuiāt ei humero vno. Oſee ij. Cōgregabunt̉ filij iſrl̓ et filij iuda ꝑit̓ ⁊c̄. Un̄ diſcipuli ꝯgregati in vnū. ſpm̄ ſctm̄ re ciꝑe meruerūt. Act̉. ij. Itē ſexto ꝓpt̓ ordi natā orbiū celi eleuationē ⁊ dep̄ſſionē. Di cūt em̄ ph̓i ꝙ ex ordinato orbiū motu ⁊ eo rū graui et accuto ⁊ interciſo ꝓceſſu incredi bil̓ armonia ꝓcreat̉. ſic viri celeſtes oīa ordi nate faciētes ſuauē reddūt melodiā. qn̄.ſ. d̓ ꝯtemplatōe ad actionē. de lectiōe ꝓcedunt ad or̄onē. qn̄ ſuꝑiores iuſte ⁊ benigne p̄ſūt ſine tyrānide ⁊ iiuſta ſubditoꝝ opp̄ſſiōe. et inferiores māſuete ſubſūt ſine murmure ⁊ ꝯͣdictōe. qn̄ qͥ p̄ſunt ad ſubditos ꝯdeſcēdūt ꝑ cōpaſſionē ⁊ amorē. et illi qͥ ſubſunt ordi nate exhibēt ſuis ſuꝑioribꝰ reuerētiā debi tā ⁊ honorē. ex tali ordinato aſcēſu ⁊ deſcen ſu dulcꝭ ꝯcentꝰ generat̉. Iob. xxxviij. Con centū celi qͥs dormire faciet. ſꝫ h̓ ꝯcentꝰ iam minꝰ in celi orbibꝰ.i. a clauſtralibꝰ inuenit̉. Apoc̄. vij. Factū ē ſilentiū in celo fere ꝑ di midiā horā. Ecce ī multꝭ locꝭ inſurgūt ſub diti ꝯͣ p̄latoſ. ⁊ p̄lati ꝯͣ ſubditos ingraſſant̉. et ſic ꝯcentꝰ celi ī talibꝰ vl̓ ſilet penitꝰ vl̓ pl̓i mū impedit̉. boni tn̄ iſtud ſilentiū tāqͣꝫ pe riculoſuꝫ ⁊ nociuū infringūt. qͥ.ſ. ordinate et pacifice viuūt Apoc̄. xiiij. Audiui vocē in celo ſic̄ vocē cytharedoꝝ cytharizantiū ī cy tharis ſuis. ⁊ cantabāt qͣi canticū nouum. Itē ſeptīo ꝓpt̓ cautiſſimā meritoꝝ ſuoꝝ occultationē. Nā celū int̓polate aliqͣ de ſuiſ ꝯtentꝭ aſpicientibꝰ repn̄tat. ſꝫ pl̓a ⁊ nobilio ra ab ocul̓ intuentiū ſubtrahit et occultat et hͦ religioſi vitā celeſtē hn̄tibꝰ ꝯuenit vt a liqͣ de ſuis ꝟtutibꝰ on̄dant aliqn̄ ad edifica tionē ꝓximi. ſed pl̓a abſcondāt ꝓpt̓ hūiliatio nē ſui. ẜm doctrinā dn̄i dicentꝭ Matth̓. vj. Tu cū orauerꝭ intra cubiculū tuū. ⁊ clauſo oſtio ora pr̄em tuū in abſcōdito ⁊c̄. ⁊ ī eodē. Faciē tuā laua ne videarꝭ hoībꝰ ieiunās. ſꝫ pr̄i tuo qͥ videt in abſcōdito. et in eodem. v. Attēdite ne faciatꝭ iuſticiā vr̄am corā hoībꝰ ⁊c̄. Qui igit̉ celicā ducūt vitā nō oīa oībꝰ re uelent ꝓpter oſtentatōnē. ſed qn̄ aliqͣ opor tet facere ꝓx mis ad exēplū in occulto faci ant qͦ ad intentōnē. Nā nobiliora ī celopꝰ celant̉ qͣꝫ illa q̄ in firmamēto ſenſibilit̓ intu entur. Sap̄ ix. Que in ꝓſpectu nr̄o ſunt in uenimꝰ cū labore. q̄ aūt in cel̓ ſunt qͥs īueſti gabit. q. d. nullꝰ p̄t merita ſctōꝝ occulta co gnoſcere niſi ille ſolus qͥ ſuꝑ oēs celos cōſi derat. et lumē eiꝰ ſuꝑ oēs termīos t̓re. I xxxvij ille ſolus vota hūiliū reſpicit ⁊ app bat qͥ ſolus celi occultiſſima īueſtigat. P Quis ſic̄ dn̄s deꝰ nr̄ qͥ in al. ha. ⁊c̄. Hypo te ꝟo qͥ in ſeip̄is celi ſpeciem mētiunt̉ ſe hr̄e plura bōa qͣꝫ hēant fingere nō verent̉. Naū iij. f. Plures feciſti ſtellis celi negociatōnes tuas. Sed tales ſtelle nō ſunt ſtelle vere. qꝛ in celi corꝑe nō ſunt fixe. ⁊ iō ſꝑ ꝑeūt ⁊ cadūt in fine. ſic̄ qͣſdā flāmulas ſtellis ſil̓es de celo in noctibꝰ cadere ſepiꝰ ē videre. Iō in apoc̄. dicunt̉ ſtelle d̓ celo cecidiſſe. et Lu. xxij. Nā vt dicit Grego. hypocritaꝝ oꝑa qͣꝫuis ad tē pus int̓ iuſtoꝝ merita lucere videant̉. ī fi tn̄ qꝛ a fructu ſūt vacua funditꝰ adnullar Iob. xx. a. Si aſcēderit in celū ſuꝑbia eiꝰ ⁊ caput eiꝰ nubes tetigerit ⁊c̄. et Abdie. j. In ter ſidera poſuerꝭ nidū tuuꝫ ⁊c̄. et Il In celū aſcendā. ſuꝑ aſtra celi exalta liū meū. ⁊ psͣ. Poſuerūt in celū os ſuū ⁊c̄. ſꝫ qͥ veri ſunt celi in dei abſcōſa ſua occultant oꝑa. et iō ſtabilia ꝑmanēt vſqꝫ in poſteꝝ atꝫ fixa. Eccī. xxix. Cōclude elemoſynā in ſinu pauꝑis ⁊ orabit ꝓ te. ⁊ ꝓderit tibi ſuꝑ aurū. Itē octauo ꝓpt̓ ꝯtinuā influentiā ⁊ ꝟtu diffuſionē. nā ꝟtus celeſtꝭ ꝑ ſingl̓a ſe diffui dit elemēta. Sic religioſi bona q̄ deſuꝑ re ceperūt oībꝰ indigentibꝰ cōicant. ⁊ mīe oꝑa ẜm vniuſcuiuſqꝫ indigētiā ſingul̓ admini ſtrāt ⁊ ad imitatōnē pr̄is celeſtꝭ qͥ miẜicors eſt ⁊ miẜicordes diligit. ⁊ illis ſpecialē gr̄aꝫ infundere ꝯſueuit. ſic̄ dicit psͣ. Dn̄e in celo mīa tua ⁊c̄. Btī em̄ miẜicordes qm̄ ip̄i miẜ. ꝯſe. Mat. v. Religioſi itaqꝫ pietatꝭ oꝑa dili gentes ſunt celi in qͥbꝰ theſauri dn̄i reponū tur. qͥ inſpiratōe dīna neceſſitatꝭ tꝑe pauꝑi bꝰ diffundunt̉. Deut̓. xxviij. Aꝑiet dn̄s the ſaurū ſuū optimuꝫ celū vt pluuiaꝫ tribuat t̓re tue in tꝑe ſuo. Patet ex p̄dictꝭ ꝙ celo rū noīe religioſi in ſcpͥturꝭ ſepiꝰ denotant. o int̓ ceteros electoꝝ gradꝰ celis potiſſime cō formant̉ rōne ſubtilitatꝭ diuīe ſcpͥture. in qͣͦ velut in celo oīa occulta xp̄i ⁊ eccīe myſteria ꝯtinent̉ Iſa. xxxiiij. Cōplicabūt̉ ſicut liber Fo. CCXX li ⁊cͣ et Eze. j. Aꝑti ſunt celi ⁊ vidi viſiōes ei. ⁊ xij. apo. Aꝑtū ē tēplū in celo ⁊ viſa ē ar pa teſtamēti ī celo. Nā ſic̄ celū eſt pͥncipiuꝫ umīatōis ⁊ irradiatōis totiꝰ md̓i ſenſibil̓ otiꝰ ꝟitatis cognitio exordiū a dīnis elo s accipit ⁊ ſcpͥturꝭ. psͣ. Declaratio ẜmo uoꝝ il. Nā mādatū lucerna ē et lex lux. qͥd aſſerit̉ mūdane ſapīe. argumētis. ſi ve at ⁊ diſcordat. vt dicere poſſit md̓i ſa tibꝰ ſcpͥtura ꝟitatꝭ. Sic̄ exaltant̉ celi a a ſic vie mee a vijs vr̄is Iſa. lv. Itē ſe ūdo ꝟtus celi ē cā viuificatōis inferioꝝ et nſificatōis. qꝛ nihil viuit nec ſenſū ꝑcipit vi celi radiꝰ nō ꝑtingit. exqͦ māifeſte ꝯuin ꝙ oīs mens vel ꝯſcīa morit̉ ad cꝰ interi a ꝟbi vite ꝟtus nō ingredit̉. qd̓ exꝑtꝰ pe us dixit Io. vj. Ad quē ibimꝰ. v̓ba vite et̓ hēs. ⁊ pͣsͣ. Eloquiū tuū viuificabit me. et n̄s Io. vj. Uerba q̄ locutꝰ ſuꝫ vob̓ ſpūs ⁊ ita ſunt. ⁊ Eccī. xlviij. Suſtuliſti mortuū inferis de ſorte mortꝭ in vbo dei tui. Et ura dīna ſpūalit̓ intellecta intellectū atr affectū Io. j. Uita erat lux hoīm Theẜ. iiij. Tuba d̓i deſcēdet de celo ⁊ mor ui qͥ in xp̄o ſunt reſurgēt pͥmi ⁊c. Tuba de elo canens ē vox p̄dicatoꝝ de ſecretis ſcri ture celeſtia exprimens reſonans ⁊ expo ens. Ad tube ſonitū reſurgent mortui de pulchris pctōꝝ Io. v. Hora venit et iam uc eſt ꝙ oēs qͥ in monumentꝭ ſunt audiēt ꝯcē filij dei ⁊c̄. Itē tercio rōe obnubila mnis. qꝛ celū qd̓ in ſuo ꝓprio circulo ſꝑ luci eſt ⁊ ſerenū ẜm nr̄m aſpectū ꝓpt̓ interpo onē vapo ſepiꝰ aꝑꝑet nubiloſuꝫ. ſic ſcri tura diuini. ſpirata. figurꝭ ⁊ enigmatibꝰ ſiſepiꝰ inuoluta vt carnalibꝰ ⁊ īdignis ſcri luraꝝ lateāt miſteria. q̄ tn̄ pijs mentibꝰ. ſa letibꝰ ea q̄ ſunt ſp̄s lucida ſūt ⁊ aꝑta. Gen̄. Cum obduxero celum nubibꝰ apparebit rcus meꝰ ⁊c. Qn̄qꝫ em̄ ꝓpter aliqͦꝝ imꝑitiā. nqꝫ etiā ꝓpter hereticoꝝ maliciā ſunt celā a quedā ſcripture ⁊ fidei ſacr̄a. Et hͦ faci ndū eſt corā ſimplicibꝰ ⁊ infirmis ne ſubti et ſublimia caꝑe nō valentes a rectō de ent. ſil̓r coraꝫ infidelibꝰ ne blaſphement. iō em̄ debemꝰ ſctm̄ dare canibꝰ. neqꝫ ſpar ſere margaritas corā porcis. ne forte ꝯcul ent eas ⁊c̄. Mat. vij. b. Id̓o p̄ceptū fuit ꝙ nulli viderēt vaſa ſanctuarij nuda exceptis lacerdotibꝰ filijs aaron. Num̄. iiij. Iō opor tuit archā ⁊ alia tabernaculi vaſa obuoluē re pellibꝰ iacinctinis. ne forſitan alij aliqͣ cu rioſitate. ſecreta tab̓naculi intuētes more rent̉. ſicut ibidē dic̄. Claritatē itaqꝫ celi ob uoluit nubibꝰ et obducit. qͥ ſcripturaꝝ ſub tilia ſubticens. ſimplicia ⁊ intellectu facilia ꝓponit. ſimplicibꝰ aūt exponit. Radiꝰ em̄ lu minis celeſtis qͥ viſum aqͥle acuit ⁊ ꝯfortat obtundit viſuꝫ noctue ⁊ excecat. Un̄ qͥ debi lis ē viſꝰ.i. parui ītellectꝰ nō dꝫ alta ⁊ inſen ſibilia ꝑſcrutari. ne de claritate nimia obte nebret̉ eiꝰ animꝰ vn̄ putabat illūiari. Pro uer. xxiij. a. Ad opes qͣs hr̄e nō poterꝭ ne eri gas oculos tuos. Faciēt em̄ ſibi pēnas et volabūt in celū. Hoc ſciēs dn̄s dixit nico demo Io. iij. Si dixi vob̓ t̓rena ⁊ nō credi tis. ſi dixero vob̓ celeſtia quō credetꝭ. ⁊ Ec cl̓i. iij. Altiora te ne q̄ſierꝭ. ⁊ in pl̓ibꝰ d̓i oꝑbꝰ nō fuerꝭ curioſus ⁊c. et ſequit̉. Nō ē neceſſe q̄ abſcondita ſunt videre ocul̓ tuis. Itē qͣrto rōne fecundatōis. Nam calore celeſti ꝑiter ⁊ rore oīa ꝓcreant̉. nec aliqͥd in t̓ra cre ſcendo ꝓficit niſi vbi calor celeſtꝭ ſe ſpargit ⁊ humor roris aut pluuie celeſtis ſe diffun dit. Scriptura tota ignea eſt. illuminās ꝑ ſapīam intellectū. ⁊ ad amorē inflāmās af fectū. Psͣ. Ignitum eloquiū tuū vehemen ter ⁊c̄. Deut̓. xxxiij. In dextera eiꝰ ignea lex et Hiere. xx. Factꝰ ē ẜmo dn̄i in corde meo qͣſi ignis eſtuans clauſus in oſſibꝰ meis. et Prouer. xxx. Omīs ẜmo dn̄i ignitus clipe us ⁊c̄. Clipeus eſt cū ꝓtegit. ignitus cū accē dit. Celū igit̉ igneū diuinū eſt verbū dū in flāmat. Psͣ. Eloquiū dn̄i inflāmauit eū ⁊c̄. Rorifluum autē eſt dū fecundat. Inflāmat em̄ cor ad dilectionē. Fecundat velut plu uia aut ros ad oꝑationē. Deut̓. xxxij. Con creſcat vt pluuia doctrina mea. fluat velut ros eloquiū meuꝫ. et Iob. xxix. Stillabat ſuꝑ eos eloquiuꝫ meū. expectabāt me ſicut pluuiā. et os ſuum aꝑiebant qͣi ad imbrem ſerotinū. Ui ergo talis caloris et humoris de agro cordis ꝟ̓tutis germen prumpit in fructū oꝑationis. Iſa. Quō deſcendit im ber de celo. et nō reuertit̉. ſed infundit ter ram et inebriat eā. ⁊ germinare eaꝫ facit ⁊c̄. Iob. xxix. Ros in meſſiōe mea morabit̉ ⁊c. Maledicta aūt terra que rorifluis celi gūt tis cōtinue infundit̉. ⁊ tn̄ ſterilis inuenitur Heb̓. vj. Terra q̄ ſpinas ꝓfert et tribulos. reproba eſt ⁊ maledicto ꝓxima. Deute. xx. viij. De celo deſcendet ſuꝑ te cinis ⁊c̄. Qd̓ II 4 De eccleſiaſtica hierarchia fit in ꝑuerſis theologis qui rore celi quoti die pluunt̉ ſemꝑ tamē remanēt ſine fructu. Item qͥnto rōne ꝑmanētie ⁊ infinite du rationis. Celū em̄ inter om̄ia corpora ma gis durabile eſt ⁊ firmū. ⁊ ideo eſt ꝑpetuuꝫ. quia cū non ſit cōpoſitū ex cōtrarijs nō ha bet in ſe principiū diſſolutionis. et hoc cō uenit ſcripture veritatꝭ que tante eſt firmi tatis ꝙ nō poteſt arte vel ingenio immuta ri. Psͣ. Statuit ea ineternū ⁊ in ſeculū ſecu li. preceptū poſuit ⁊ non p̄teribit. Prouer. xij. e. Labium veritatꝭ firmum erit in per petuū. Psͣ. Que procedunt de labijs meis non faciaꝫ irrita. ij. Petri. j. Habemꝰ firmi orem propheticū ſermonē. Unde. omēs ſci entie que in firmitate iſtiꝰ ſcripture nō ſunt fundate inutiles ſunt atqꝫ vane. Hiere. x. Omēs leges gentiū vane ſunt. Sapīe. xiij. Uani ſunt omēs homīes in quibꝰ nō ſub eſt ſapiētia. Roma. ij. Euanuerūt in cogita tionibꝰ ſuis. dicentes ſe eſſe ſapientes. ſtul ti facti ſunt. Unde fapiētes huiꝰ ſeculi qͥ in genia ſua fundant in ſapientia huiꝰ mundi nihil habēt celeſtis penitus firmitatis. ſed doctores boni ꝟ̓tute dīni ꝟbi ſūt firmiſſimi ſicut celi. Psͣ. Uerbo dn̄i celi firmati ſunt. Daniel̓. xij. Fulgebūt ſicut ſplendor firma menti. Iob. xxxviij. Solidiſſimi ſunt qua ſi ere fundati. Itē ſexto ratiōe ornatus ⁊ cōpoſitionis. nam ꝓpter variū ſtellarum or natum nihil eſt pulchrius qͣꝫ ſit celuꝫ. Sic diuina ſapientia que in ſcriptura diuīa ſcul pta eſt ⁊ celata expoſitionibꝰ varijs qͣſi qui buſdam radiantibus ſtellis multipliciter eſt ornata. Relucet em̄ diuina veritas nūc in hyſtoria. nunc in allegoria. nunc in ea ru tilat ſenſus tropologicꝰ. nunc irradiat ana gogicus intellectus. Eccī. xliij. Species ce li eſt gloria ſtellarū. Sapīe. viij. Dedit mi hi ſcire anni curſus et ſtellarum diſpoſitio nes ⁊c̄. Uarijs itaqꝫ ſcripture diuīe ſenter tijs quaſi coruſcantibus celi aſtris omniū errorum ⁊ phantaſmatū tenebroſitas effu gatur. et relucet veritas fidei qua totius ec cleſie ſuꝑficies decorat̉. Iob. xxxvij. Su per omēs celos conſiderat ⁊ lumen illiꝰ ſu per omnes terminos terre. Tempore ve ro antichriſti iſtius celi ornatus ſplendidꝰ obfuſcabitur quādo verbi diuini predica tio ab hereticis ⁊ tyrannis prohibebit̉. ⁊ ve ritas fidei latens in ſcripturis varijs here ticorum figmentis. inſuper ⁊ phiſicis argu mentis multipliciter impugnabitur Dan̄. viij. d. Magnificatū eſt cornu modicū vſ qꝫ ad fortitudinem celi ⁊ deiecit de ſtellis. conculcauit eas et abſtulit iuge ſacrificiuꝫ et deiecit locuꝫ ſanctificationis eius ⁊c̄. Aͣ pocal̓. vj. Celum receſſit ſicut liber inuolu tus. ⁊ montes ⁊ inſule de loco ſuo mote ſūt Nam liber diuine ſapiētie qui modo omni bus eſt apertus. tempore ꝑſecutōnis extre me claudetur vndiqꝫ ⁊ erit omnibꝰ obuolu tus. et tunc montes ⁊ infule mouebuntur. quia tam prelati qͣꝫ ſubditi. tam contempla tiui qͣꝫ actiui qui voluerint eſſe ſtabiles in fide et in lege domini ꝑmanere. iniquitateꝫ perſecutionis demonis et antichriſti cū ſu is fugere compellentur. Prouerbio. xxix. e. Cum defecerit prophetia diſſipabitur po pulus. qui vero cuſtodit legem beatus eſt. Patet itaqꝫ ꝙ veritas diuine ſapientie que in ſcriptura ſacra velut in celo occultatur. congrua ſimilitudine celeſti corpori com paratur. doctores ſacre ſcripture per ratio nes pretaxatas celi ſepius nuncupantur. quia mundum illuminant per vitam ⁊ do ctrinam. Danielis. xij. Qui docti fuerīt fa gebunt ſicut ſplendor firmamenti. ad Ph lip̄. ij. Inter quos lucetis ſicut lumīaria in mundo verbū vite continētes ad gloriam meam in die chriſti. quia nō in vacuū cu ri. neqꝫ in vacuū laboraui. Itē pͥmo ꝙ mortuos in peccatis viuificant ⁊ ſenſi ad vitam. eos inducendo ad penitent cut fecit dauid qui quos voluit viuifice et quos voluit mortificauit. ij. Reg. viij. Nā bonorum confeſſorum ⁊ doctorum conſi lio qui viuunt munde ⁊ peccato mortifican tur vt viuant deo. mortificant carnem. ſed ſpiritui vitam conferunt ſpiritualem.j. Pe tri. iij. Mortificati quideꝫ carne. viuificati autem ſpiritu. et ad Coloẜ. iij. Mortui eſtꝭ et vita vr̄a abſcondita eſt in chriſto. ad hac vitam perducit ſolertia doctorum et ſacer dotum. ex quorum conſilio dependet vite ſubditorum. Iudith. viij. Vos qui eſtis p̄ ſbyteri in populo dei. ex vob̓ dependet ant ma illorum. ad eloquium veſtrū illorū cor da eriguntur. Ideo legitur dominꝰ dixiſſe diſcipulis ad predicandum deſtinatis. firmos curate. mortuos ſuſcitate. Matr x. b. Sicut leo qui vocis rugitu ſuſcitat ca tulum mortuū. ſic ſtrennuus doctor rug tu predicationis ⁊ correptōis reuocat lub CCXXI Fo. tos ad vitam ſpiritalē. Prouerbio. xxiij. lirga percutis eum ⁊ animā eius a mor liberabis ⁊c̄. Sic viuificatiui tanqͣꝫ celi inferiorū ſenſificatiui fuerunt doctores erdotes primitiui. ſed de modernis ſa lotibus poteſt dic̄i illud Ezechie. xiij. f. plabant me ad populū meum vt inter ent animas que non moriuntur. et vi rent animas que non viuunt. menti popl̓o meo ⁊c. Oſee. vj. g. Particeps dotum in via interficientium pergen e ſychem. Item ſecūdo propter ſub im exemplum ſe humiliant. et tam in te victus qͣꝫ in humilitate habitus a ſua cruciant ⁊ caſtigant. ſicut iohā aptiſta qui erat veſtitus pilis camelo Marci. j ⁊ Matth̓. iij. Sic helias. iiij. Ill.j. de qͦ dicit̉. Uir piloſus ⁊ zona pel ea accinctus renibꝰ. ⁊ illi ſimiles ſunt ce lo cuius claritas non deficit. qͣꝫuis nebuliſ nubibus obducatur. quia ſub aſperita nitentie eorum ſanctitas amplius au ntatur. Iſaie. l. Iuduam celos tenebr onam ſaccū operimentuꝫ eorum. quod it quādo diuina virtute ſub ſacco vel cili enitentie celeſtis theſaurus occultat̉. clegit̉ ciphus Ioſeph argenteus ⁊ ad gurianduꝫ optimus in ſacco beniam in fuiſſe occultatus. Geneẜ. xliiij. Ciphus ar centeus eſt ſacerdos clarus ſcientia. mun dus vita. cuiꝰ oris miniſterio quaſi cipho ido auditoribꝰ doctrine ſalutaris elo ip̄fulgebat. Talis ciphus fuit paulꝰ ſi cut ibidē dicit glo. in cuiꝰ corde celeſtis do trine poculuꝫ ꝓpinatur. Ezech̓. xvj. Tuli ti tibi ciphos et vaſa aurea ⁊ argentea ⁊c̄. Salomon dicit Eccleſiaſtes. ij. Feci mi lciphos et vrceolos in miniſterio ad vi na fundenda. ⁊ ſuꝑgreſſus ſum oꝑbꝰ om̄s qui ante me fuerūt in hierl̓m. Urceoli ſunt doctores dum vinū celeſtis ſapientie hau riunt ⁊ recipiunt. ciphi vero quādo gratiā celitus receptā alijs tribuunt ⁊ diffundūt. Cales ciphi in ſacco beniamin. id eſt. filio rū dextere reponūtur. quia ſub habitu hu mllltatis ⁊ penitentie vſqꝫ ad tempus pre uiſum a patre abſcondunt̉. ſed aperto ſac to ſtatim prodit̉ qͣꝫ precioſum vaſculum in facci orificio continet̉. quia anima reſoluta a corꝑis ergaſtulo. euidenter ſolet deꝰ oſtē uere quantū dilexit theſauros repoſitos ī faccō. Psͣ. Concidiſti ſaccū meū ⁊ circūdediſti me leticia. Item boni doctores cō parant̉ celis. quia celeſti more alios rore ce eſtis gratie infundunt ⁊ humore deuotio nis ad cōpunctionis gratiā ip̄os ꝓuocant ⁊ inuitant. Nam multi om̄ino aridi ⁊ inde uoti accedunt ad predicationē vel cōfeſſio nem qui bonorum ſacerdotū ſuffragio an te ſuum receſſum de celo conſolationem ⁊ lachrymarū imbre copioſius cōpluti rece dunt in optimo propoſito fructiferi. qͥ pri us eſtimabantur penitus ſteriles ⁊ infecū di. Geneẜ. xxvij. De rore celi ⁊ de pinguedi ne terre erit benedictio tua. Cantic̄. v. Ca put meū plenū eſt rore ⁊ cincinni mei gut tis noctium. Ideo de confeſſoribus et de doctoribus quos reliquit deus ad mundi fecundationē. dicit̉ Michee. v.c. Erunt re liquie iacob in medio populoꝝ multoruꝫ. ſicut ros a domino. ⁊ quaſi ſtille ſuper her bam que nō expectat virū ⁊ nō preſtolat̉ fili os hominū. Et erunt reliquie iacob in gen tibus ī medio populoꝝ multorū quaſi leo in iumentis ſiluarū. ⁊ qͣſi catulus leonis in gregibꝰ pecorū. Iſa. xlv. Rorate celi deſuꝑ ⁊ nubes pluāt iuſtū ⁊c̄. Itē ſcd̓o fixi ſunt ⁊ ꝯſtantes ꝑ om̄imodā patiētiaꝫ. ſicut celi qͥ ita ſunt firmi ⁊ ſtabiles ꝙ de nulliꝰ cōtrarij motus impetu pn̄t diſſolui. ſic doctores et p̄dicatores chriſti cuꝫ nulla corꝑis iniuria poſſunt frangi. Psͣ. Patientes erunt vt an nuncient. Prouerb̓. xix. Doctrina viri ꝑ pa tientiā noſcit̉ ⁊c̄. Unde. ſicut celū a ſuperio ribus aquis nō deprimit̉ nec ab inferioribꝰ eleuat̉. ſic nec iuſtus doctor erigit̉ in ꝓſperꝭ nec deijcit̉ ꝑ puſillanimitateꝫ in aduerſis. Aque enim ſuꝑiores ſignificant proſpera. Iob. xij. Si continuerit aquas omīa ſicca bunt̉. ſi emiſerit eas ſubuertent terrā. Infe riores vero ſignificant gͣuia ⁊ aduerſa. Tre no. iij. Aque inundauerūt ſuꝑ caput meū. ⁊ dixi perij. Inter has aqͣs ſtant boni īmobi les atqꝫ firmi. Ioſue. iij. Ingreſſis ſacerdo tibꝰ iordanē ſteterūt aq̄ ſuꝑiores īſtar mon tis intumeſcētes. q̄ aūt īferiores erāt in ma re ſolitudīs deſcēderūt ⁊c̄. Un̄ ſacerdotes portātes archā ad moduꝫ celi int̓ medias aqͣs fuerunt tuti. Iſa. xliij. Cū tranſieris ꝑ aqͥs tecū ero ⁊ flumīa nō oꝑient te. Sic he liſeus diuiſis aqͥs iordanis trāſiuit intrepi dus. helie pallio qͥ in celū raptꝰ fuerat p̄mu nitꝰ. iiij. Reg. ij. c. Helie palliū de celo de re lictū eſt xp̄i exēplū nob̓ datū in ſubſidiū. vt De eccleſiaſtica hierarchia nec mundi ꝓſpera timeamꝰ nec aduerſa. ad Heb̓. xij. a. Curramꝰ ad ꝓpoſitū nob̓ certa men aſpiciētes ⁊c̄. Iteꝫ celeſti decorant̉ ſic̄ celi ornatu. qͣntū ad vite ꝑfectionē. ⁊ ꝟtu tū decentiā. ⁊ celeſtē in moribꝰ diſciplinam Iob. xxvj. Spūs dn̄i ornauit celos. Ubi dicit Gregꝭ. Quot ſūt dona p̄dicātiū. tot ſt̓ ornamēta celoꝝ. Quē ornatū enūerat apl̓s j. Thi. iij. a. Oportet ep̄m eē prudētē. ſobri um. pudicū. hoſpital ē. modeſtū. ornatuꝫ ⁊c̄ Hūc ornatū celeſtē p̄figurabat habitus ſa cerdotꝭ. Exo. xxviij. Fecit ſuꝑhumerale d̓ auro et iacincto. purpura. coccoqꝫ bis tin cto ⁊ biſſo retorta opere plumario. ⁊ poſuit t̓raꝝ. Celūqꝫ nō ſūt vbi tales ornatꝰ deſunt ſic̄ eſt videre ī ꝑuerſis ſacerdotibꝰ in qͦꝝ vita nō relucet ſol feruentꝭ caritatꝭ. nec reſplen det luna mīe ⁊ pietatꝭ. nec refulgēt ſtelle mū dicie ⁊ caſtitatꝭ. nō cōparēt etiā ꝯſtellatiōes xij. ſignoꝝ.i. nō relucet in eis nec apꝑet ve ſtigiū vite ⁊ ꝯuerſatōn.s. xij. apl̓oꝝ. nō hya des. nō plyades. nō oriona cū interioribuſ auſtri. qm̄ nec v̓tutes interiores.ſ. purgati anī ad ꝯtēplatiuā ꝑtinentes nec exteriores vicꝫ purgatorie ⁊ pollitice vitā exterioreꝫ qͦ ad actiuā dirigētes iā in eccīe doctoribꝰ vix inueniunt̉. ⁊ iō totiꝰ eccīe ſpēs in tenebrā et deformitatē ē mutata. Iob. ix. Qui precipit ſoli ⁊ nō orit̉. ⁊ claudit ſtellas qͣi ſub ſigna culo. ſequit̉. Qui facit arcturū. oriona ⁊ hya das ⁊ interiora auſtri. ⁊ in Hiere. iiij. Aſpe xi celos ⁊ lux nō erat in eis. ⁊ iō ml̓ta īminēt mūdo ꝑicula. qꝛ vbiqꝫ deficiūt in doctoribꝰ ⁊ ſacerdotibꝰ hꝰ md̓i celica ornamēta. ſic̄ dr̄ Act̉. xxvij. Neqꝫ ſole neqꝫ ſideribꝰ apꝑenti bus ꝑ plures dies. et tēpeſtate non exigua ingruēte oīs ſpes ſalutꝭ ablata ē. Itē qͣr to ſicut celi vniuerſal̓r extēduntur Iſa. xl. Qui extēdit celos ⁊ expādit eos ſic̄ tab̓na culū ad īhītādū. nulla em̄ ē celi ꝑticula qͥn eqͣlit̓ expanſa inueniat̉ ⁊ extēſa. ſic xp̄i ſacer dotes ad celi ſil̓itudinē nihil retinēt nō ex tenſum. Extendūt em̄ linguā. cor. ⁊ manuꝫ. Cor inqͣꝫ extendūt ad deū ꝑ deuotōem. ad ꝓximū ꝑ cōpaſſionē. De pͥmo psͣ. Anīa mea ſic̄ t̓ra ſine aqͣ tibi. De ſcd̓o dr̄ Iob. xxix. Cō patiebat̉ aīa mea pauꝑi. ⁊ Iſa. lviij. Cū effu deris eſuriēti aīam tuā ⁊c̄. Linguā etiā ex tendūt ad deū in or̄one ⁊ ꝯtinua gr̄aꝝ actōe ad ꝓximū in doctrina ⁊ p̄dicatōe. De primo Eccī. l. Iterauit or̄onē ſuā volēs on̄deret tutē dei. ⁊ poſt. Rurſuꝫ orauit deū oīm qui magna fecit in oī t̓ra. psͣ. Labijs exultatōit lau. os me. De ſcd̓o dr̄ Prouer. vl. Os ſuuꝫ aꝑuit ſapīe ⁊ lex cle. in lin. eiꝰ. Sil̓r manꝰ ex tendūt ad deū ꝑ ſupplicationē. psͣ. In nocri bꝰ extollite manꝰ vr̄as in ſctā. Sic moyſes extēdit manꝰ ſuas in celū ⁊ ceſſauerūt toni trua. Exo. ix. f. Ad ꝓximū ꝟo extēdūt man ſubuentionē ⁊ neceſſitatꝭ ꝓximi ſubleua tionē. Prouer. vl. Manū ſuā aꝑuit inopi. 2 palmas ſuas extēdit ad pauꝑem. Sic mar tinꝰ tāqͣꝫ celū fuit extēſus ad deū qn̄ ocul̓ et manibꝰ in celū intentꝰ īuictū ab or̄one ſpm̄ nō relaxabat. Sil̓r ad ꝓximuꝫ qn̄ etiā nec palliū ſibi ſine pauꝑis ſolacio retinebat. et iō ꝓpt̓ tantā caritatꝭ extēſionē celū extenſuꝫ potuit merito nūcupari. psͣ. Extēdēs celū ſic̄ pellē. ⁊ Iſa. xlv. Manꝰ mee tetender̄t ce los. ⁊ oī militie eoꝝ demandaui. ⁊ Hiere. x. Prudētia ſua extēdit celos. Propt̓ iſtas et alias ſupͣpoſitas celi ꝓpͥetates ⁊ nat̉as me rito doctores ſcpͥture celo cōꝑant̉. Sicut noīe celi ſigͣnt̉ ſci ſuꝑiꝰ noīati. ſic ⁊ nomīe mamēti. Idē ē eī firmam̄tū qd̓ ⁊ celū. ſic̄ Gen̄. j. Uocauit firmamētū celū. Sin larit̓ tn̄ p̄t vocari firmam̄tū nat̉a nr̄a a xp̄ aſſūpta ⁊ ī ip̄o in vnione ꝑſone cū dīnita vnita. de qͦ psͣ. Fiat manꝰ tua ſuꝑ viꝝ dex tere tue. ⁊ ſuꝑ filiū hoīs quē ꝯfir. ti. Nā redē ptor nr̄ ſuꝑ oīa deꝰ verꝰ. ⁊ factꝰ ſuꝑ oīa hō ꝑ fectꝰ ẜm naturā aſſūpte hūanitatꝭ firmamē tū nuncupat̉. psͣ. Dn̄s firmam̄tū m. ⁊ re. m. Ezech̓. j. Aſpectꝰ firmamēti qͣſi aſpectꝰ cri ſtalli ⁊c̄. Natura eī nr̄a pͥuſqͣꝫ aſſumeret̉ fuit t̓ra. poſtqͣꝫ aūt ab auctore ē aſſūpta ⁊ ſuꝑ ar gelos ſubleuata fcā ē firmamētū. ⁊ iō ſil̓is ē criſtallo q̄ ex aqͣꝯgelata īdiſſolubilē ꝯͣhit fir mitatē. Quia igit̉ corpꝰ redēptoris vſqꝫ ad mortē paſſiōibꝰ ⁊ penis ſubiacuit. aque flu xibilitatē ī ſe hūit. qꝛ naſcēdo. creſcēdo. eſu riēdo. ſitiēdo. moriēdo. ꝑ momēta tꝑm mo bilit̓ decurrit. cꝰ curſū intuēs ꝓph̓a ait. Ex ultauit vt gigas ad currēdā via ⁊c̄. ſꝫ ī reſur rectōis gl̓a ꝟtutē incorruptōis obtinuit ⁊ ī criſtallinam firmitatem natura pͥmo muta bilis mutata fuit. Dicit̉ itaqꝫ xp̄s hō fir mamentū rōne firme et fixe vnionis qͣ hu mana nat̉a ī vniōe ꝑſone ī xp̄o īdiſſolubili copulat̉ Eze. x ī firmam̄to qd̓ erat ſr̄ capu cherubin qͣi lapis ſaphirꝰ. Lapis ſaphirꝰ ē xp̄s dn̄s qͥ eſt lapis angularꝭ in ſe deū ⁊ ho CCXXII Fo. inē vniens. hoīes ⁊ angl̓os qͣi ꝑietes du q aſſocians ⁊ ꝯiūgens ſibi ꝑ fidē ⁊ amoreꝫ ros retinēs etiā ab ip̄oꝝ fauore ⁊ gr̄a n̄ dens. Col̓. ij. b. In ſpū vobiſcū ſū gau s ⁊ videns ordinē vr̄m ⁊ firmamētū eiꝰ uia igit̉ ip̄e totiꝰ eccīe militantꝭ ⁊ etiā tri phantꝭ ꝯgruū ē fundamētū. iō bn̄ voca irmamētū. Et qꝛ fundamētū celeſte ē ⁊ enū. iō dr̄ lapis ſaphirꝰ Iſa. liiij. Fūda e ī ſaphirꝭ. ⁊ Exo. xxiiij. Sub pedibꝰ eiꝰ pus lapidis ſaphiri ⁊c̄. ⁊. ij. Thi. ij. Fir ei fundamētū ſtat. Mat. vij. Fūdata ſup̄ fir pe. Itē ſcd̓o rōe mediatōiſ. nā mam̄tū ē int̓ aqͣs ſuꝑiores ⁊ īferiores diū collocatū. ſic mediator dei et hoīm ꝙ hō pr̄e minor. tn̄ inqͣꝫtū dei filiꝰ oī cre ura ſuꝑior. ima ⁊ ſūma. iuiſibilia ⁊ ſenſibi a recōciliat ⁊ in ſe medio recolligit ⁊ adu at. ad Col̓. j. In ip̄o ꝯdita ſūt vniuerſa ī ce in t̓ra. viſibilia ⁊ īuiſibilia Gen̄. jͣ. Poſu rmamētū ī medio aqͣꝝ. et diuiſit aqͥs ab s ⁊c̄. ⁊ iō qͥ mō diſcernit ⁊ diuidit int̓ infe ꝝ ⁊ ſuꝑioꝝ bonoꝝ ⁊ maloꝝ ſpūaliū l̓ car n̄ merita. eqͦ iudicio diuidet ⁊ diſcernet nia aut flagella. Un̄ Mat. iij. Cuius labꝝ ī māu eiꝰ ⁊c̄. Prouer. xxj. Sic̄ di uiſiōes aqͣꝝ ita corda regū in manu dn̄i. tē t̓cio rōe vniuerſal̓ ꝯẜuatōis īferioꝝ et p̄henſiōis. Nā firmamētuꝫ īfra ſue ſpere ircūferētiā oīa ſenſibilia cōp̄hēdit. ⁊ ꝑ alter nū generatōis vl̓ corruptōis officiū qͥcqͥd ſtde eē ⁊ ſub̓a vniuerſi cuſtodit nec deſtru tionē ꝑmittit. Sic xp̄s ars ⁊ ſapīa d̓i pr̄is nfra ſinū ſue ptātꝭ p̄deſtinatos ꝯtinet ⁊ p̄ citos. nec p̄deſtinatōis filios finalit̓ ꝑmit tit ire ad interitū. nec p̄ſcitos ex toto ī nihi rlā filios gr̄e p̄ẜuat ad gl̓aꝫ. reꝓbatiōis filios ẜuat ad iehēnā. vt ſic̄ in bōis īmu tabil̓ dei gr̄a cōmēdat̉. ita eiꝰ inflexibil̓ iuſti cia q̄ videbit̉ ī reprob̓ timeat̉ Eccī. iij. Tꝑe caſus ſui īueniet firmamētū. ⁊ xxvij. Iuſti cia elꝰ ꝓteget te ⁊ ī die agnitōis īuenies fir mamētū. Itē qͣrto rōe dīne inhītatōins rla cū deꝰ ſit in oī creatura. celū tn̄ ſiue fir mamētū ꝓ ſpāli ſede ſibi vēdicat. qꝛ ibi ſin gularit̓ ⁊ excellent̓ oꝑando maieſtatꝭ ſue p̄ ſentiā māifeſtat. vt dic̄ Dam̄. ſic̄ hūanitas de ẜgine ē aſſūpta. ſingl̓are dīnitatꝭ habi taculū ē effecta. qn̄ v̓bū caro factū eſt ⁊ habi tiuit in no. Col̓. j. Cōplacuit oēm plenitudinē inhītare. ⁊ ꝑ eū oīa recōciliari ⁊c̄. de p̄ parato hītaculo ſuo. iij. Re. viij. cū orauerīt in loco hͦ tu exaudies ī celo in firmamento hītacl̓i tui ⁊c̄. Exo. xv. Sanctuariū tuū qd̓ firmauerūt manꝰ tue. ⁊ ī eodē. Firmiſſimo hītaculo qd̓ oꝑ. ⁊c̄. Iō.n. dīnitas xp̄i hūani tatē in hītat vt hoīes ꝑ hoīem dep̄cātes au diat ⁊ eoꝝ poſtulatōibꝰ ꝯdeſcēdat. ꝓpter qd̓ oēs collecte ⁊ or̄ones eccīe ꝑ xp̄m nr̄m fini unt̉. Col̓. ij. in qͦ hītat plenitudo diuinitatꝭ corꝑalit̓. ⁊ eſtꝭ in illo repleti ⁊c̄. Itē qͥnto rōe circularꝭ reuolutōis. circularē eī formā hꝫ firmam̄tū ⁊ motū obliq̄ volubilē. ſi eī fir mamētū moueret̉ in directū qͦ ad noſ gene ratio reꝝ inferioꝝ nō ꝑficeret̉. et tal̓ forma q̄ eſt ꝑfecta ⁊ nobiliſſima nobiliſſimo corꝑi erat danda. qꝛ tal̓ figura ꝯtinuo motui eiꝰ fuit neceſſaria. Circularꝭ īmo circulꝰ ꝑfectiſ ſimꝰ eſt ip̄e xp̄s. in qͦ due extremitates linee velut in puncto vniunt̉. Nā dīnitas q̄ oīm reꝝ caput ē ⁊ pͥncipiū cū natura hūana q̄ fi nis erat oīm creaturaꝝ ⁊ vltīo in eē ꝓducta in ip̄o xp̄o velut in puncto ī vnione ꝑſone ē ꝯiuncta. ⁊ tāta firmitate roborata. Firma te em̄ ſūt due nature ī vna ꝑſona. ſic ꝙ vna ab altera nūqͣꝫ poterit ſeꝑari. et iō ꝓprie xp̄s nomē obtinet firmamēti cuiꝰ motꝰ ⁊ oꝑatio circularꝭ eſt. De ſinu.n. pr̄is in ꝟginis vteꝝ eſt ingreſſus. deinde ꝑ md̓m ⁊ limbū ꝓgre diens iteꝝ ad pr̄em ē reuerſus Io. xvj. Ex iui a pr̄e ⁊ veni in md̓m. ⁊ iteꝝ relinqͦ mūdū ⁊ vado ad pr̄em. Ecc̄s. j. Orit̉ ſol ⁊ occidit. ⁊ ad locū ſuū reuertit̉ girat ꝑ meridiē et fle ctit̉ ad aquilonē ⁊c̄. Ecce motꝰ xp̄i reflexus ⁊ obliquꝰ. Attingit em̄ a fine vſqꝫ ad finē for tit̉ ⁊ diſponit oīa ſuauit̉ Sap̄. viij. qꝛ nunc flectit̉ ad aquilonē.i. ad pctōres in pctīs in duratos ꝑ miſcd̓iaꝫ illoꝝ corda ad pn̄iam remolliēdo. nūc ꝟo ad meridiē.i. ad bonos ī feruore caritatꝭ exiſtētes ip̄os cōſolando. Eccī. xliij. In meridiano exurit t̓rā ⁊c̄. Eſ dre. ij. Cōuertit̉ in gyro celi. ⁊ iteꝝ reuertit in eundē locū ī vno die. Itē ſexto rōe for tiſſime īp̄ſſiōis ⁊ aggregatōis lumīs in cen tro. Nā cū ſit firmamētū corpꝰ ſpericū ⁊ lu minoſum et cōcauū ⁊ ꝯuexū cuiꝰ mediuꝫ et centrū ex om̄i parte ex ſe emittit radium ad ſuū mediū. Un̄ cum terra teneat vicē cētri. manifeſtum eſt ꝙ in terra fit radioꝝ lumīs maxima aggregatio. ⁊ ex īfluētia radioruꝫ maxīa fit variaꝝ ſpēꝝ ꝓductio ⁊ generatio. Firmamentū igit̉ lucidū ⁊ ꝯuexū ſigͣt xp̄m De eccleſiaſtica hierarchia dn̄m qͥ eſt lux ꝟa illūians oēm hoīeꝫ venien tē ī hūc md̓m Io. j. cuiꝰ ſperica rotunditas. id eſt et̓na ptās oīa ꝯtinet ⁊ ſuſtētat. cꝰ lumi noſitas oīa illuſtrat. cuiꝰ ꝯuexitas oīm bo norū gr̄aꝝ ⁊ donoꝝ plenitudinē cōmenſu rat. Ioh̓. ji. Uidimꝰ eū qͣi vnigenitum a pr̄e plenū gr̄e ⁊ ve. Ab iſtiꝰ igit̉ firmamēti cōue xitate ad cor hūanū velut ad ꝓpriū centruꝫ trāſfundunt̉ radij gr̄aꝝ Io. j. De plenitudi ne eiꝰ oēs recipimꝰ gr̄am ꝓ gr̄a. Plena igit̉ fit imp̄ſſio ⁊ coadunatio celeſtꝭ lumīs ī cor de hoīs qͦ ad ip̄iꝰ iuſtificatōem. Plenior qͣn tū ad illuſtrationē ſapīe ⁊ ꝟitatis inſpirati onē. Pleniſſima ꝟo qͦ ad ꝯſūmatōeꝫ iuſticie ⁊ finalē caritatꝭ in hoīe ꝑfectionē ⁊ ꝯẜuatio nē. Ro. xiij. Plenitudo legꝭ ē caritas. De pͥ ma dr̄ ī psͣ. Plena ē iuſti. dex. eiꝰ. ⁊ iteꝝ ī psͣ. Flumē dei repletū ē aqͥs ⁊c̄. A xp̄o.n. velut a fonte ꝓcedit flumē pn̄ie qͣ aīa a ſordibꝰ ab luitur ⁊ purgat̉. ⁊ ad videnduꝫ lumē deſuꝑ veniēs diſponit̉ ⁊ habilitat̉ Ioh̓. ix. Abij la ui ⁊ vidi. Sap̄. xvij. Oīs orbis t̓raꝝ limpi do replebat̉ lumīe ⁊c̄. De ſcd̓o dr̄. Replebit̉ t̓ra ſcīa dn̄i. qͣi aq̄ marꝭ oꝑientꝭ. De tercio dr̄ in psͣ. Dies pleni inueniunt̉ in eis. ⁊ Iob. x xxvj. Cōplebūt dies ſuos in bono ⁊ ānos ſuos in gl̓a. Can̄. v. Reſidēt ſuꝑ fluēta ple niſſima. Talibꝰ radijs a xp̄o effluētibꝰ tāqͣ a firmamēto nobiliſſimo ꝟtutū ⁊ meritorū ſpecies in electoꝝ cordibꝰ ꝓcreant̉. Eccī. xx. xiiij. Ip̄e eſt firmamētū v̓tutꝭ. tegimē ardo ris ⁊ vmbraculū meridiei. dep̄catio offenſi onis. adiutoriū caſus exaltās anīam. ⁊ illu minās oculos. dans ſanitatē. vitā ⁊ benedi ctionē. q. d. Ecc̄ꝰ. a xp̄o velut a firmamēto eſ fluit ꝟtutis ꝑdite reſtitutio. ardorꝭ ꝯcupīe. ⁊ diabolice inflāmatōis rep̄ſſio. ꝑſecutōnis mitigatio. de offenſis remiſſio. ⁊ apud pr̄eꝫ ꝓ pct̄īs ꝓpiciatio. jͣ. Io. ij. ¶ Dan̄. x. a ruina et caſu ſubleuatio psͣ. Cū ceciderit nō collide tur. Prouer. xxiiij. Septies cadit iuſtꝰ. af fectiōis ad celeſtia eleuatio. j. Reg. ij. Ut ſe deat cū pͥncipibꝰ. psͣ. Exaltaui aīam meā. ſe cretoꝝ reuelatio. collatio īpaſſibilitatꝭ. do nū īmortalitatꝭ. bn̄dictio et̓ne hereditatiſ. Psͣ. Illic mādauit dn̄s bn̄dictōnē. ⁊ vitā ⁊c̄ Iſta decē bona velut decē radij a xp̄o exeūt ad ꝑfectionē hoīm emanare ⁊ effluere vndi qꝫ nō deſiſtunt. Gen̄. vj. Cataracte celi aꝑte ſunt. ⁊ facta ē pluuia magna ⁊c̄. ⁊. iiij. Re. vij Si fecerit deꝰ cataractas celi aꝑire nunqͥd poterit eſſe qd̓ loq̄ris ⁊c̄. Itē ſeptīo rōne inflāmatiōis. nā firmamētū illud inflāma ad qd̓ ꝑ cōtactū appropinqͣt. Hoc xp̄o cōue nit qͥ ſibi gr̄a ⁊ fauore ꝯiūctos ad diuinum amorē inflāmat penitꝰ et accendit. vt ptꝫ in apl̓is. qͥ tanto feruētiori igniculo ſūt accēſi qͣnto magꝭ ſibi vicini meruerūt fieri ꝑ fami liaritatis gr̄am ⁊ ꝓpinqui. Deut̓. xxxiij. Qui appropinqͣnt pedibꝰ eiꝰ ⁊c̄. Un̄ doctrina xp̄i ignea ip̄os fecit feruidos penitꝰ ⁊ ignitos. Tren̄. j. De excelſo miſit ignē in oſſibꝰ meis ⁊ erudiuit me dn̄s. Ezech̓. jͣ. Uidi ſpēm eiꝰ qͣi ſpēm electri. ⁊ qͣi aſpectū ignis intrinſec ⁊c̄. Loquit̉ de ſedente in throno ſuꝑ firma mētū. qͥ vtiqꝫ ſigͣt xp̄m cuiꝰ hūanitas ſignifi cat̉ ꝑ electrū qd̓ ē metallū ex auro ⁊ argēto cōpoſitū ſubtili artificio ꝯflatuꝫ. Nā ī auro incorruptibili aīe xp̄i īmortalitas. in argen to candido ⁊ mūdo aſſūpti corꝑis puritas deſignat̉. ex his duobꝰ xp̄s ẜm hoīeꝫ eſt for matꝰ. qͥ ẜm vtrāqꝫ naturā argēto mūdior et auro obrizo p̄cioſior ineſtimabilit̓ arbitra tur. Iſtud electrū intrinſecꝰ vidit igneū. qꝛ corpus xp̄i cū anīa deo qͥ eſt ignis ꝯſumēs ineffabilit̓ eſt vnitū. Iſtiꝰ ſedentꝭ ſpēs a me dio corꝑis ⁊ ſurſuꝫ videbat̉ ardēs intrinſe cus ⁊ latēs. a lūbis ꝟo deorſuꝫ ignis ſplen dens exteriꝰ ⁊ apparēs. Nā xp̄i ꝟtus cū ſuꝑ nis ſpiritibꝰ qͣntū ardeat hūana rō nō ex cogitat. Iſa xxxiij. Quis p̄t hītare cū igni bus ſempit̓nis ⁊c̄. Ezech̓. xxviij. In me lapidū ignitoꝝ ambulaſti. Alūbis aūt orſuꝫ aꝑꝑet ignis ſplēdēs. qꝛ in qͣntū apl̓oſ ⁊ alios gr̄e filios accenderit ꝑ facti euiden tiā oībꝰ eſt apparens. Nā in lūbis ſedes ē ge neratōnis. ⁊ iō a lūbis deorſum in circuitu ſplendere dr̄. qꝛ in illis qͦs ꝑ gr̄aꝫ gignit am pliori gr̄a ferueſcere ſe on̄dit. Leuit. x. Sci ficabor ī his qͥ appropinquāt mihi ⁊c̄. Nos ſiqͥdē latet qͣntū xp̄i ꝟtus accendit illos qui ſunt in patria. ſed ꝑ multa exēpla videmꝰ qͣ liter a ſua gr̄a igniunt̉ qͦs ꝑ v̓bū vite genuit hic in via. ⁊ iō bn̄ firmamētū dr̄. qꝛ mens ab eo tangit̉ accendit̉ ſubito ⁊ ignit̉. It octauo rōe imꝑmutabil̓ fixionis. qꝛ firma mentū in ſua natura īmutabile ꝑmanet ⁊ ꝑ ſiſtit. et qͣꝫuis inferiora varijs imp̄ſſiōibꝰ al teret ⁊ īmutet. tn̄ mutabilitatē inferioꝝ cor poꝝ ī ſe nō recipit nec admittit. Hec firme mēti ꝓpͥetas ē ī xp̄o māifeſta. cꝰ bōitatē hūa naͣ ꝑuerſitas nō ſuꝑat. cuiꝰ mīam ad vltīaꝫ penā creat̉e malicia n̄ inclinat. qꝛ ex innata ſibi bonitate ſꝑ punit citra meritū et remu CCXXIII Fo. p̄ dignū. Abacuc. iij. Cū iratꝰ fuerꝭ ſcd̓ie recordaberꝭ. Psͣ. Iratꝰ es ⁊ miſer is nob̓. īmo qn̄ exigēte iuſticia tāqͣꝫ iratꝰ os punit. in puniēdo tn̄ iraſcentis paſſio ſenō ſentit. Sap̄. xij. Tu dn̄ator ꝟtutis cū qllitate iudicas. ⁊ cū magna reuerētia ſis nos. Psͣ. Mutabis eos ⁊ muta it̓ tu aūt idē ip̄e es ⁊c̄. ⁊ Nume. xxiij. Nō qͣi hō vt mētiat̉. nec vt filiꝰ homīs vi Malach̓. iij. Ego ſuꝫ deꝰ ⁊ nō mu c̄. j. Apud quē nō ē trāſmutatio ⁊c̄. manēs itaqꝫ ꝟitas eſt ī xp̄o fixaqꝫ boni ſic̄ eſt ꝑmanēs fixio vel ſtabilitas in fir mēto. Eccī. vj. Amicꝰ fixus erit tibi coe ꝑmanet in die neceſſitatꝭ. Item p̄e īmēſe magnitudīs ⁊ incōp̄henſibi mēſionis. Nā ſic̄ celi altitudo vl̓ lati lo ſuꝑ v̓ticem celi gradit̉ ⁊c̄. ij. Eſdre. iiij. um ē celū ⁊c̄. Iob. xj. Excelſior celo facies. Psͣ. Suꝑ celos ē gl̓ia eius. namētū qͥdē qn̄qꝫ cū t̓ra videt̉ ꝯiungi. tꝫ in nr̄o orizonte ſiue ī t̓mīo nr̄i viſus qͣntū diſtat a nr̄o capite tm̄ vel plus di ab orizonte. Sic xp̄s in t̓ra viſus. cum bꝰ ꝯuerſatꝰ. ī nullo differre ab alijs mor ibꝰ eſt putatꝰ. Un̄ dixerūt. Unde huic ſa piētia. nōne h̓ eſt filiꝰ ioſeph ⁊ marie ⁊c̄. Fal ſa tn̄ fuit eoꝝ opinio. ſic̄ falſa eſt oculi viſio vbi putat adeqͣri t̓re ſuꝑficiem firmamēto. v. Sicut exaltāt̉ celi a t̓ra. ita vie mee vr̄is ⁊c̄. Psͣ. Eleuata ē magni. tu. ſuꝑ e. Patet igit̉ ex p̄dictꝭ ꝙ hūanitas aſſūpta ydictis rōibꝰ celū fuit qd̓ firmamētū ē voca i. Nec caret natura ⁊ ꝓprietate celeſti ꝟ obeatiſſima. ad cuiꝰ vteꝝ ſubintrāduꝫ ꝑ carnatōnē ꝟbi ē dīnitas inclinata qn̄ ẜm sͣ Inclinauit celos ⁊ deſcēdit. ibi v̓bum del ſe inclinauit ⁊ carne indutū ad nos ve nit. ſic̄ ibi exponit glo. Celi itaqꝫ puritatē ī ē hre debuit maria. de cuiꝰ mūdiſſimis ꝑti ulis illa puriſſima caro ꝟbi celeſtꝭ vnibilis ſſumpta. Ecce celū ⁊ celi celoꝝ deitatis tudinē ad plenū caꝑe non pn̄t. ſic̄ dr̄ viij. ⁊ ad cōp̄hendendā magnificen tia glie ſctītatꝭ eiꝰ ꝟtutes celeſtes nō ſuffici unt. ⁊ tn̄ maria ip̄m cū plenitudīe deitatꝭ ge nult. ad cꝰ ſuſceptionē totꝰ mūdꝰ nō ſufficit nec ſuffecit. Sap̄. xj. Tanqͣꝫ momētū ſtate re eſt ante te orbis t̓raꝝ. ⁊ tanqͣꝫ gutta roris antelucani ⁊c̄. ⁊ Iſa. xl. Ecce oēs gentes qͣi ſō ſint. ſic ſunt corā te ⁊c̄. Patet igitur ꝙ ſuaria deū incōprehēſibilē totū ⁊ plenuꝫ in ſe nullatenꝰ ſuſcepiſſet niſi virtute ⁊ gr̄a celi magnitudinē tranſcēdiſſet. Celo igit̉ celica ꝟgo cōparat̉. qꝛ celo nihil puriꝰ. nihil ſubli mius. nihil pulchriꝰ. nihil vtiliꝰ. nihil cōmu nius. nihil velociꝰ. nihil ꝑfectiꝰ. nihil dura biliꝰ int̓ corꝑa viſibilia inuenit̉. Celo igit̉ ni hil eſt puriꝰ. ⁊ hͦ ꝓpter nature ſue trāſparētiā ⁊ dyaphanitatē. ⁊ hͦ gl̓ioſ iſſime ꝟgini cōue nit ꝓpter oīmodā ip̄iꝰ mūdiciā ⁊ caſtitatem. Nā ꝑ ſanctificatōis gr̄am in vtero mater nō extitit ab oīs original̓ culpe feditate de purata ⁊ ad ſuſceptōꝫ ꝟbi vite an̄qͣꝫ naſceret̉ diſpoſita ⁊ p̄ordīata. Psͣ. Parata ē ſe. tu. ex tūc ⁊c̄. Nā q̄ ab et̓no p̄electa ē ⁊ p̄deſtīata in dei ſcīa vt ad tātā gl̓iaꝫ aſſumeret̉. ī mat̓no vtero a ſpū ſctīficāte p̄uēta ē ⁊ ſctīficata. vt ī tꝑe a pr̄e luminū p̄fixo mr̄ dei fieri mereret̉ Prouer. viij. Ab et̓no ordīata ſuꝫ. ⁊ anteqͣꝫ t̓ra fi. ⁊c̄. ⁊ Eccī. xxiiij. Ab initior an̄ ſecl̓a cre ata ſū.i. qͦdā pͥuilegiato mō creari p̄uiſa vt eſ ficerer celū in qͦ deꝰ nouo mō reſideret. Psͣ. Dn̄s ī celo para. ſedē ſu. Iſa. vl. Celuꝫ mihi ſedes ē ⁊c̄. Hāc ſedē ſibi parauit oīm arti fex ſapīa xp̄s in v̓ginali ſctīficatōe. ip̄am ſe dē ſubītrauit. ⁊ in ip̄a qͥeuit ī ip̄iꝰ ꝟgīs fecun datiōe. Un̄ p̄figurata ē ꝑ thronū ſalomōis quē fecit de ebore grādē. iij. Re. x. ⁊ ꝑ ſedile vl̓ ferculū qd̓ fec̄ ſibi ſalomō de lignis liba ni. cuiꝰ aſcēſus fuit purpureꝰ ⁊ reclinatoriū aureū Can̄. iij. Hec oīa de his ſedibꝰ dicta puritati ꝯueniūt ꝟginali. qꝛ pura fuit ī vte ro. purior in mūdo. puriſſīa hͦ rutilat nūc in celo. Prīa refert̉ ad ortꝰ ip̄iꝰ ſcīficationem qͣntū ad feditatꝭ original̓ ablatōem. ſcd̓a ad eiꝰ miraculoſaꝫ fecūdatōeꝫ qn̄ nō ſoluꝫ per pm̄ ſctm̄ ſuꝑuenientē ꝓnitas fomitꝭ eſt ex tincta. īmo etiā oīs ptās peccādi ab ip̄a eſt ablata. ⁊ in gr̄a ē totalit̓ firmata. Tercia re fertur ad eiꝰ gl̓ioſam in celo collocationem qn̄ penitus ablata om̄i infirmitate corꝑali in naturā celeſtem ꝑ īmortalitatis dotē eſt mutata. Prima itaqꝫ puritas.ſ. original̓ ſi gnificatur ī ſede facta de lignis libani. Naꝫ illa ligna ſunt cedrina que habēt naturam ⁊ ꝓprietatem imputribilitatis ⁊ emittūt ſpi ramen fragrantie et odoris. Et hoc conue nit eius mūdiſſimis membris ꝑ ſanctifi cationis gratiaꝫ a motibꝰ fomitis alienis. Eccī. xxiiij. Ego qͣi libanꝰ non inciſus eua poraui. ⁊ ſic̄ balſamꝰ nō mixtꝰ odor meꝰ. Li banꝰ fuit ꝑ innocētiā. nō inciſus ꝑ peccādi īpotētiā. ⁊ iō euaporauit odorē balſamo im De eccleſiaſtica hierarchia ꝑmixto ſuauiorē. Nā tota maſſa in adā cor ruptioni fomitꝭ eſt admicta. ⁊ ſic ꝑ ꝯſequēs adulterata. licet ꝟginis corpuſculū ab hac corruptela eſt ꝑ gr̄am liberatū. ⁊ iō effudit odorē ſuauiſſimū tāqͣꝫ balſamū imꝑmixtū. id eſt filiū cuius odor eſt ſic̄ odor agri pleni cui benedixit deꝰ Gen̄. xxvij. Scd̓a pu ritas.ſ. v̓tualis quā ꝯtraxit ex ꝯceptiōe ꝟbi ſignificat̉ in mūdicia throni eburnei. Ebur em̄ candidiſſimū ⁊ ſolidiſſimū nihil hn̄s in ſe ꝯcauū vel poroſuꝫ. deſignat mūdiciā ma rie ꝟgineā ꝑ pn̄tiā ip̄iꝰ ꝯcepti ꝟbi in totius gr̄e plenitudīe ſolidatā. Nā ip̄a ſola plena gr̄a int̓ mulieres eſt reꝑta. cuiꝰ intellectꝰ re pletꝰ eſt aꝑtiſſima fidei veritate. ſic̄ btā di xit elyzabeth Lu. ij. Beata q̄ credidiſti his q̄ dicta ſunt tibi a dn̄o. Eius etiā affectꝰ re pletꝰ eſt feruētiſſima caritate. Eburneū ꝟo .i. virgineū corpꝰ repletuꝫ eſt maieſtate. ⁊ iō ſignificat̉ ꝑ ſoliū in qͦ ſedere vidit dn̄ꝫ Iſa. Uidi inqͥt dn̄m ſedentē ſuꝑ ſoliū excelſuꝫ ⁊ eleuatū. ⁊ plena erat domꝰ a maieſtate eius ⁊c̄. Excelſuꝫ ſiqͥdē fuit hoc ſoliū qꝛ ſupͣ cōdi tionē nature corrupte a fomite liberatum. Eleuatū aūt ē dictū qꝛ ſupͣ hoīem ne peccā di hēat potētiā. ē ꝑ gr̄e bn̄ficiū ꝯfirmatum. Pura itaqꝫ fuit naſcēdo. Purior dei verbū ꝯcipiēdo. Puriſſima ꝟo oēs moleſtias cor rupti corꝑis in ſua aſſūptōe finalit̓ euaden do. ⁊ iō bn̄ cōparabil̓ ē celo rōe incorruptio nis ⁊ oīmode puritatꝭ Itē ſic̄ celo int̓ cor poralia qͦ ad ſe nihil ſublimiꝰ. qꝛ nihil a cer tro t̓re remotiꝰ. ⁊ hͦ forſitan ꝓpt̓ diſparē cir cūferētie ⁊ centri qͣlitatē. nā cētrū ſuo pon dere petit imū. ſpere ꝟo circūferētia ſua leui tate tendit ſurſū vſqꝫ ad ſūmū. ſic ꝟgo bn̄di cta a mole fomitꝭ ⁊ amore carnalis affectio nis ꝑ gr̄am abſoluta tota a mūdano cōſor tio differēs ⁊ recedēs vita ⁊ moribꝰ in cele ſtibꝰ locata Eccī. xxiiij. Ego ī altiſſimis ha bito. ⁊ qꝛ in altiſſimis. ⁊ in auditꝭ dei ꝯſilijs ſꝑ māſit. ⁊ aliqͥd ꝓpter celeſtia int̓ mundi ꝓ ſpera nō curauit. iō ſignificat̉ Gen̄. xxviij. ꝑ ſcalā quā vidit iacob cuiꝰ cacumē tangebat celū. ⁊ dn̄s innixꝰ ſcale ⁊c̄ Scala celica ꝑ qͣm ptꝫ aſcēſus ad et̓na ē maria. q̄ a iacob eſt vi ſa in ſomnis. qꝛ marie pn̄tia p̄uiſa eſt multi plicit̓ aꝓph̓is. Latera hꝰ ſcale ſunt tribꝰ due ſcꝫ ſacerdotalis ⁊ regal̓. ex qͥbꝰ maria cōtra xit originē ẜm carnē. Gradus interſcalares ſunt eiꝰ pͥuilegia ⁊ dignitates ſingl̓ares. hꝰ ſcale cacumen in deo ē ⁊ ei ꝯiūgit̉ ꝑ celeſteꝫ cōuerſationē. Apoc̄. xij. Signū magnū ap paruit in celo. ml̓r amicta ſole ⁊c̄. De iſta ir herētia cū celo dic̄ Bern̄. O ꝟgo v̓ginū vir ga ſublimis in qͣꝫ ſublime tuū ſct̄m̄ v̓ticeꝫ erigis. vſqꝫ ad ſedentē ī throno. vſqꝫ ad dn̄ maieſtatꝭ. nec id qͥdē mirū eſt. qꝛ mittꝭ in al tū radices hūilitatꝭ. Per hāc ſcalā deſcēdi angelus magni cōſilij vt nr̄am aſſumeret firmitatē Eph̓. iiij. Qui deſcēdit ip̄e ē qͥ aſci dit ſuꝑ oēs celos vt īpleret oīa. Per hāc ē ſcalam angeli aſcēdūt.ſ. qͥ angelicā vitā du cūt. Hiero. In carne ſtudeamꝰ ꝑ mariam aſcēdere ad ip̄m qͥ ꝑ ip̄am ad nos deſcēdit vt ꝑ eam ip̄iꝰ inueniamꝰ gr̄am. qui ꝑ eaꝫ a nr̄am d̓uēit miſeriā. Per te habeamꝰ aſcen ſuꝫ ad filiū o bn̄dicta inuētrix gr̄e. genitri vite. mater ſalutꝭ. vt ꝑ te nos ſuſcipiat qu per te datꝰ eſt nobis. Patet itaqꝫ ꝙ mari tanqͣꝫ celuꝫ locū ſupremū ſibi vendicat no ⁊ hereditatis celeſtis amatores celeſtibꝰ co adaptat. Eccī. xxiiij. In hereditate dn̄i mo rabor ⁊c̄. Item celo nihil eſt pulchriꝰ. ni hilqꝫ aſpectui eſt iocundius. ⁊ hoc ꝓpter o dinatiſſimā cōtemptoꝝ ip̄ius varietatem. Nā ſol ⁊ luna ⁊ cetera ſydera fixa vel nō fi xa ornant mirabilit̓ firmam̄tū. ſic illa gl̓oſa virgo celo ſimillima poſt ſuū filiū qͥ eſt ſpe cioſus forma p̄ filijs hoīm. īmo p̄ multꝭ mi libus angeloꝝ. inter om̄es creaturas ē pr̄ cherrima. ⁊ ad intuendū magis grata. Id̓o dicit Eccl̓iaſticꝰ. xliij. Altitudo firmamenti pulchritudo eiꝰ. Species celi gl̓ia ſtellarū ⁊c̄. Stellarū gl̓ioſa numeroſitas. virtutuꝫ ⁊ gratiaꝝ ſingulariū eſt diuerſitas. quibus miſcd̓ie mater ineſtimabilit̓ decorat̉. Eco xliij. Uas caſtroꝝ in excelſis in firmamē celi reſplendēſ gl̓ioſe. Iō deſcribit̉ ī Apoc̄ xij. ꝙ mulier illa celeſtis fuit amicta ſole et corona. xij. ſtellarū in capite ip̄ius. Un̄ an geli admirantes ip̄ius pulchritudineꝫ ꝓut poſſūt ip̄iꝰ gloriā ꝑ ſimilitudinē corpoꝝ ce leſtiū exprimūt ⁊ deſcribunt Can̄. vj. Que eſt iſta q̄ ꝓgredit̉ ſicut aurora ꝯſurgēs pul chra vt luna. electa vt ſol ⁊c̄. Sole enī nihi pulchriꝰ ē de die. luna nihil pulchriꝰ de no cte. aurora nihil formoſiꝰ ī ꝯfinio vtriuſqꝫ Progreſſa ē igit̉ vt aurora ī naſcēdo ꝑ md̓ꝫ ꝓgreſſa ē qͣi luna ī ꝟtutibꝰ ꝯcreſcēdo. egreſ ſa ē de mūdo. ſingl̓arē gl̓e dignitateꝫ. qͣi ſol p̄ ceterꝭ obtinēdo. Aurora ſiqͥdē finis ē no ctꝭ ⁊ pͥncipiū diei ſubſeq̄ntꝭ ⁊ indiciū ſol̓ iā in ꝓximo orientꝭ. Sic maria ī ſuo ortu fuit CCXXIIII Fo. inis ⁊ ꝯſummatio culpe originalis. ⁊ e natio oīs tenebre ſpūalis. Fuit etiā lu vere p̄ambulū indiciuꝫ ⁊ future gr̄e in ndū p̄ueniēs argumētu. qꝛ ortus virgi aduentū annūciauit in ꝓximo ſaluato ij. Reg xxiij. Sicut lux aurore oriente utilat. ⁊ ſic̄ herba germīat de terra ⁊c̄ ee. vj. Quaſi diluculū p̄paratꝰ eſt egreſ eius ⁊c̄. Dicit̉ gͦ virgo eſſe. qͣi aurora cō ns. ꝑ gr̄am ip̄am ſctīficanteꝫ a corru pualis ⁊ corꝑalis culpe ſe erigens. cuit īclinata ex toto ꝑ culpā origina acent nō renati. nec ſedit partim ere tim ꝓſtrata hn̄s ꝓnitateꝫ ꝯcupīe ſic̄ ptizati. ſed dr̄ ꝯſurgens.i. ex toto ad tia ſe erigens ⁊ extendēs. qꝛ nullū ī ip̄a anſit inclinatiuū vel motiuū ad peccā Bern̄. Copioſiſſima ſctīficatōis gr̄a de dit in Mariā dei matrē. que nō ſolum tificauit eiꝰ ortū. ſed a pctō eā cuſtodi minunē. Psͣ. Tu fabricatus es auro n ⁊ ſolē. Un̄ ſicut veniente aurora habū tros. ſic naſcente ꝟgine ros benedictōis r̄e incepit mundi ſuꝑficiem infundere et redentiū adimplere. Iudic̄. vj. Cō vellere ros repleuit terraꝫ. ſic̄ māna cuit qͣi ros in circuitu caſtroꝝ mane vl̓ au a ꝯſurgente. Exodi. xvi. Iō etiā Iacob ente aurora meruit acciꝑe bn̄dictionē. Gen̄. xxxij. Et ideo qͥ bn̄dictiōibꝰ gr̄e ⁊ gl̓ie repleri deſiderat accedat ad auroram. reqͥ rat ⁊ Mariā. Iob. xxxviij. Precepiſti dilu culo ⁊ on̄diſti aurore locū ſuū. Pulchra ve ro fuit vt luna quo ad gr̄am ꝯceptionis. qͥa luna ſoli ꝯiuncta radiū ſolarē recipit. ⁊ ac cenſa radiū receptū ad terram trāſfundit. Sic maria paternū radiū dei verbuꝫ caro u in ſe cōcepit. ⁊ ꝯceptū ſine ꝟginitatis rimento peꝑit et trāſfudit. Eccī. xliij. A luna ſignū diei feſti ⁊c̄. Pulcherrima aūt vt ſol facta eſt qͦ ad gl̓iam ſue aſſumptōnis qn̄ omēs creaturas in lumīoſitate dignitatis. in feruore caritatꝭ. in magnitudine ptātis tranſcendere meruit. ſic̄ ſol cetera ſydera p̄ eccellit. Eccī. xxvi. Sicut ſol oriēs in altiſ ſimis dei. ſic bone mulieris ſpecies ī orna mentū domꝰ. Sicut igit̉ pulchritudo fir mamēti ꝯſiſtit in his ⁊ alijs corꝑibꝰ lumino ſis. ſic pulchritudo marie iu p̄dictꝭ oꝑbꝰ vir tuoſis. Itē celo nihil vtilius. qꝛ ex v̓tute einfiuentia celi mortua ⁊ inueterata reuiui ſtunt ⁊ renaſcunt̉. ⁊ q̄ ꝯſumpta fuerāt reno uantur. nec pōt aliqͥd viuere vbi ꝟtus deſu per effluens non pōt ꝑuenire. Et hͦ virgini gl̓ioſe ꝯgruit. a cuiꝰ ꝟtute ⁊ gr̄a vita vniuſ cuiuſqꝫ orit̉ ⁊ ꝓcedit. Eccī. xxiiij. In me om nis gr̄a vite ⁊ veritatꝭ. in me omīs ſpes vite ⁊ ꝟ̓tutis. Sicut gͦ celū ſuos emittit radios ad vegetationē ⁊ ſenſificationē inferioruꝫ. ſic virgo celeſtis radios miſcd̓ie trāſfundit ad viuificationē pctōrū. ⁊ ad ꝯſeruationeꝫ electoꝝ. Prouer. iij. Sapiētia inſpirat vitā filijs ſuis Cant̉. iiij. Emiſſiōes tue paradi ſus maloꝝ ⁊c̄. Sic̄ em̄ paradiſꝰ a ſe emit tit flumīa ⁊ fontes ꝯtinue emanātes. herbaſ ⁊ arbores fructificātes. ſic mr̄ mīe a ſe emit tit riuulos ⁊ fontes gr̄arū qͥbꝰ corda arida infundunt̉ ⁊ imbuunt̉. ⁊ fructꝰ ꝟtutū qͥbꝰ af fectiōes illoꝝ qͥ eſuriūt iuſticiā fructuoſis oꝑbꝰ nutriunt̉. Iō ſignat̉ ꝑ paradiſuꝫ vo luptatis quē plantauit dn̄s a pͥncipio in qͦ poſuit hoīem quē formauit Gen̄. ij. qꝛ ī bea ta ꝟgine ē repoſitꝰ in incarnatōe ille celeſtꝰ hō.ſ. xp̄s nō ab hoīe ſed a ſolo deo. Heſter. jͣ Fecit rex regū cōuiuiuꝫ in veſtibulo horti ꝯſiti ad modū denſi nemorꝭ. Hortꝰ ē virgi nis vterꝰ in qͦ rex regū nr̄e mortalitatꝭ veſti bus ē indutꝰ Can̄. iiij. Hortꝰ ꝯcluſus ſoror mea ſponſa. Hic hortꝰ ad modū denſi ne moris ē ꝯſitꝰ. qꝛ in ip̄a oīm v̓tutū genera ſi ne menſura ⁊ nūero ſūt inſerta. He ꝟo plā tatiōes nō t̓rene ſꝫ celeſtes ⁊ ſpūales ſūt in ſertiōes. Deūt̓. xxx. ij. De pomis celi ⁊ rore. de pomīs fructuū ſolis ⁊ lune erit benedi ctio tua. Et iō qͥ aridos vl̓ etiā mortuos in pctīs ſe ſentiūt ad mariā debēt feſtinare. qꝛ in ip̄a velut in celo aut in paradyſo oīa p̄di cta poterūt inuenire. Ecci. xxiiij. Adimplet quaſi eufrates ſenſuꝫ ⁊ ml̓tiplicat qͣi iorda nis in tꝑe meſſis Iteꝫ celo nihil ē cōius. ⁊ hͦ eſt ꝓpter eiꝰ īmenſurabilē qͣntitatē. qꝛ qͣn tū de ſe eſt oībꝰ ſe eqͣlit̓ cōmēſurat. ⁊ luminiſ ſui radios indeſinent̓ oībꝰ admīſtrat. Sic innata v̓ginis bonitas a nullo ſe ſubtrahit ſed oībꝰ ſe cōmūicat ⁊ diffundit. niſi illi for ſitan qͥ voluntarie ſe ab ea illumīari negli git vel ꝯtemnit. Iob. xxv. Suꝑ quē nō ful get lumen illiꝰ ⁊c̄. Un̄ ⁊ ip̄a dicit Eccī. xxiiij Ego feci vt oriretur in celo lumen indefici ens ⁊c̄. ¶ Explicit tractatus ſctī Bonauēture do ctoris ſera. de eccl̓iaſtica hierarchia. Tabula Rologus meditationū vite dn̄i no ſtri ieſu chriſti. De meditatōibꝰ eoꝝ q̄ precedūt in carnationē xp̄i. ⁊ pͥmo d̓ ſollicita ꝓ nob̓ an gelorū interceſſiōe. De cōtentione inter miſericordiā ⁊ iuſticiā veritatē ⁊ pacē. De vita Marie ꝟginis. Ibideꝫ habent̉ ſe ptē petitiōes b. v̓gīs. Ibidē habet̉ ꝙ bea ta virgo nullā gr̄am donū ⁊ virtutē habu it a deo ſine magno labore ꝯtinua or̄one ardenti deſiderio. ꝓfunda deuotiōe ⁊ ml̓ tis lachrymis. Incipiūt meditatōes vite dn̄i ieſu. Primo de incarnatiōe eiꝰ Luce. jͣ. Ibideꝫ habet̉ de excellētia hꝰ feſtiuitatꝭ ex multis. Quō dn̄a iuit ad Elyzabeth. Ibidē habet̉ ꝙ illa duo cantica Magnificat ⁊ bn̄dictꝰ dn̄s deꝰ iſrael in nazarethin domo zacha rie facta fuerūt. Qualit̓ Ioſeph voluit dn̄am dimittere oc culte. Ibidē quō deꝰ ꝑmittit ſuos tribu lationibꝰ vexari ⁊ tēptari ad ip̄orum coro nam. Secunda feria. De natiuitate dn̄i Luc̄. ij. Ibidē d̓ magna pauꝑtate. hūilitate ⁊ afflictiōe Marie Io ſeph ⁊ pueri ieſu nouiter nati. De circūciſione dn̄i Luc̄. ij. Ibidē de fletu pueri ⁊ marie in circūciſione ꝓpter dolorē quē ſenſit in carne ſua ⁊c̄. De Epiphania ſeu manifeſtatiōe dn̄i. dē plura multuꝫ notabilia de pauꝑtate et humilitate. De mora dn̄e apud p̄ſepe. De purificatiōe btē ꝟginis Luce. ij. Tercia feria. De fuga dn̄i in egyptū. Ibidē plura bona cū diligētia ꝯſideranda. De reditu dn̄i de Egypto. Ibideꝫ ꝙ ioh̓es fuit primꝰ heremita ⁊ pͥncipiū ⁊ via religio ſe viuere volentiū. Quō puer ieſus māſit in hierl̓m. Ibidē ꝙ nō debemꝰ turbari qn̄ tribulatōes habe mus. cū etiā mr̄i nō pepercit dn̄s. ad ſuos em̄ eas venire ꝑmittit in ſignuꝫ ſue dile ctionis. Quid fecerit dn̄s a duodecīo anno vſqꝫ ad pͥncipiū. triceſimi. Ibidē habet̉ ad verbū ſalomonis dicētꝭ. Melior eſt patiēs viro forti. Et qͥ dn̄at̉ aīo ſuo expugnatore vrbi um. Ibidē nota magnū paſſum de humi. Dn̄s fuit ductꝰ vſqꝫ ad ſuꝑciliū montis vtlitate. De itinere dn̄i ieſu ad baptiſmū. Ibideꝫ. dn̄s petijt elemoſynā. Ibidē tres gradi hūilitatis. Ibideꝫ ꝙ duplex eſt huilitas Ibidē qͥd eſt pugnare ꝯtra deū ⁊ reſiſter veritati. Ibidē ꝙ hūilis eſt iuſtꝰ. Ibiden nota plures auctoritates Bern̄. de humi litate. Ibidē de caſtitate ⁊ caritate. xvij. De ieiunio ⁊ temptatōibꝰ dn̄i ieſu. Et de r ditu eiꝰ ad matrē. Matth̓. jͣ. Lu. iiij. Ioh̓ j. Ibidē nota qͣttuor qͥbꝰ ꝑuenit̉ ad cordi puritatē. Ibidē nota de or̄one plura bo na. Ibidē quō exēplo dn̄i reſiſtēdū ſit gu le. Ibidē quare ⁊ ꝓ quibꝰ deus fecitmin Quarta feria. De vocatione diſcipuloꝝ. de pͥma Ioh̓ mo. de ſcd̓a Luc̄. v. de t̓cia Mat. ij. E ci. j. de vocatōe Mat. ibidē. Mat. viij. Lu De miraculo facto ad nuptias. Et de ꝯue ſione aque ī vinū Ioh̓. ij. De ſermone dn̄i in monte Mat.v. Ibi dn̄s ſermonē in monte incepit a paup De ſeruo centurionis ⁊ filio reguli libe a dn̄o Mat. viij. Lu. vij. Ioh̓. iiij. xxii De paralitico miſſo ꝑ tectu a dn̄o liberat Matth̓. viij. Mar. ij. Luce. v. xxiii e ſocru Symonis liberata Matth̓. v Par. v. Luce. iij. De dormitōe dn̄i in nauicula. Matth̓. vi Marci. iiij. Luce. viij. De filio vidue a domino ſuſcitato Luce. v. De puella ſuſcitata ⁊ martha creata M ix. Mar. ij. Luce. viij. Ibidē habet̉ vul re notabile ad humilitatis cuſtodiam ẜm Bernardū. De cōuerſione Magdalene. Ibidē mar feſte apparet ꝙ dn̄s diſcalciatꝰ ibat. Ibid̓ notabile de charitate. Quō Ioh̓es miſit diſcipulos ad chriſtum Matth̓. ix. Luce. vij. De obitu Ioh̓is baptiſte Mat. iiij. L vj. Luce. vij. Ibidem quō Criſoſtomꝰ cō mendat ſctm̄ Ioh̓em. De locutione dn̄i cū ſamaritana ad pu Ioh̓. iij. Ibidē notāda ſunt tria pulchra⁊ valde vtilia. Fo. CXXV p̄cipitaret̉. Luc̄. iiij. Ibidē habet̉ quō ru pis ceſſit dn̄o latitātī ehabēti manū aridā curato a dn̄o M hei. xij Mar. ij. Luc̄. vj. xxxiiij. ultiplicatiōe panū. Matth̓. xiiij. ⁊. xv. ir. vj. Ibidē habet̉ ꝙ dn̄s ſe diligētibꝰ ⁊ p̄cepta ip̄iꝰ ſequētibꝰ manū ſuā nō clai it qͥn eis ſubueniat qn̄ expedit eis. xxx ſe fuga dn̄i qn̄ voluerūt eū facere regē. Io ī. vj. Ibidē nota ꝯtra mūdi honores. vi icet ꝙ qͥ delectant̉ honore in ꝑiculo ⁊ p̄ icio magno ſic ꝙ multis ratiōibꝰ on̄dit̉ Ibidē ꝙ ambitiōis via adoratio diaboli qua videlicet ad honores mūdi ⁊ gl̓am eniendū ſuis ille adoratōibꝰ pollicetur uō dn̄s orauit in mōte ⁊ de xxxvj. cendēs ambulauit ſuꝑ aquas vbi petrus erſus eſt. Matth̓. xiiij. Mar. vj. Ioh̓. vj Ibidē plura bona ⁊ vtilia habent̉ de ꝟtu e ⁊ efficacia orōis. Ibidē petitōes cordis n̄ tribꝰ ꝯſiſtūt. Ibidē cōmendatio beati Bern̄. multū ac diligēter attēdenda. Ibi dem ꝙ tribulatio eſt nobis neceſſaria. Ibidē ad dictū Ber. Felix qͥ paſſiōes cor poris ſui ꝓpter iuſticiā ordinat vt qͥcqͥd pa it̉ ꝓpter dei filiū patiat̉. Ibidē ſpūſſanctꝰ hoī ad ſex ꝯcedit̉. Ibidē patet ex v̓bis ber nar. ꝙ tribulatōes nob̓ expediūt xxxvij De chananea. Matth̓. xv. Mar. vij. Ibi dem nota tres ꝟtutes in chananea.ſ. fides magna. orōis ꝑſeuerātia. ⁊ humilitas pro funda. Ibidē qͣꝫ fidelit̓ angeli nr̄i nob̓ ẜui int nos cuſtodiēdo xxxviij Quō aliqui ex v̓bis ieſu ſcandalizati fuerūt Hatth̓. xvj. Mar. vij. Ioh̓. vj. Ibidē ꝙ ꝓ pter alteriꝰ ſcandalū nō debemꝰ recedere a vitate iuſticie triplici ex rōne. xxxix De retributiōe relinquentiū oīa. Math̓. ij. Luc̄. x. Ibidē Bern̄. multipl̓r on̄dit verū eſſe ꝙ omēs relinquētes tꝑalia ⁊ ſeq̄ntes dn̄m centuplū erūt accepturi in hͦ mūdo ⁊ vitā eternā in futuro. Qualiter dn̄s queſiuit a diſcipulis qͥd di ceret̉ de eo. Math̓. xvj. Mar. viij. Lu. ix. De trāſfiguratiōe dn̄i in mōte Hat. xvij. Mar. ix. Lu. ix. De electiōe ementiū ⁊ vendentiuꝫ de tēplo. Hat. xxj. Lu. xix. ⁊ Io. ij De ꝓbatica piſcina Ioh̓. v. Ibidē nota tria digne ꝯſiderāda ſuꝑ eo ꝙ dn̄s humiliter iuit ad infirmū ⁊ ſibi more ſolito loq̄bat̉. Voldem. ne ſis fratris iudex temerarius Quō diſcipuli vellebāt ſpicas ꝓpter famem Matth̓. xij. Lu. vj. Ibidē. in eo ꝙ diſcipu li dn̄i vellebāt ſpicas ꝓpter famē ad ml̓tas ꝟtutes ꝓficere poſſumꝰ. Ibidē de pauꝑta te poſſ. vocatorū. Ibidē ꝙ noſtra pauper tas xp̄i pauꝑtati cōꝑari nō poteſt. ꝓbatur. Ibidē cur ip̄e ſaluator cuiꝰ eſt aurū ꝑiter ⁊ argentū ſacrā in ſuo corꝑe dedicat pauꝑ tatem. Ibidē vere magna abuſio ⁊ nimis magna vt diues velit eſſe vermiculꝰ vilis. ꝓpter quē deꝰ maieſtatis dn̄s ſabaoth vo luit eſſe pauꝑ. Ibidē nota ꝯcluſionē ꝓ pau pertate. Ibidē nota quedā ꝯtra gulā. Ibi dem corꝑi debet̉ ſanitas nō voluptas Ibidē corꝑi debet̉ puritas. Ibidē de mo do ⁊ cauſa bibēdi vinū. Ibidē de abſtinē tia. Ibidē abſtinētia tꝑanda eſt in tribꝰ ca ſibꝰ. Ibidē de diſcretiōe que mater eſt ꝟtu tum ⁊ ꝯſūmatio ꝑfectōis. Ibidē de ꝯmen datiōe diſcretiōis. Audi Bern̄. Quinta feria De miniſterio marthe ⁊ marie. Lu. ii. dem de ordine ꝯtemplatiōis ⁊ ꝙ duas ha bet partes. Prima ꝑs actiue p̄cedit ꝯtemplatiuā. Ib dē introducit̉ ẜmo. Intrauit ih̓s. q. xlv. Qualiter ꝯtemplatiua p̄cedit ſecundā ꝑteꝫ actiue. Ibidē de orōe. Ibidē nota ſeptē q̄ p̄cedūt bn̄ p̄dicātē ⁊ bonū doctorē xlviij. De exercitio actiue. Ibidē auctoritas cum diligentia notāda. Ibidem triplex eſt ma De exercicio vite ꝯtēplatiue. De tribꝰ generibꝰ ꝯtemplatiōis. De ꝯtemplatōe hūanitatꝭ xp̄i. Ibidē aucto ritas bn̄ ⁊ diligēter notāda De ꝯtēplatiōe celeſtis curie. De ꝯtēplatiōe maieſtatꝭ dei. Ibidē qͣttuor ſūt ſpes ꝯtēplatiōis. De mō viuēdi in vita actiua. Ibidē aucto ritas Bern̄. bn̄ notāda. De mō viuēdi ī vita ꝯtēplatiua. Ibidē ītro ducit̉ ẜmo tertiꝰ Intrauit ih̓s. De qͣttuor impedimētis ꝯtēplatōis. Ibidē introducit̉ ẜmo qͣrtꝰ Intrauit ih̓s. Ibidē nota de cōmēdatōe pauꝑtatis. Ꝙ vita ꝯtēplatiua p̄fert̉ actiue. Ibidē ītro ducit̉ ẜmo qͥntꝰ Intrauit ih̓s. Ibidē ſoli tudo ⁊ recluſio noīa miſerie ſūt ⁊c̄. Ꝙ ex tribꝰ cauſis ꝯtēplator ſe reducit ī acti uā. Ibidē Bern̄. pulcre declarat ꝙ fides Tabula ſine operibꝰ mortua eſt. Quomō dn̄s ieſus p̄dixit iudeis ꝙ eccleſia deuolueret̉ ad gentiles ſub ſimilitudīe cul toꝝ vinee qui filiū ſui dn̄i occiderūt Mat. xxj. Mar. xij. Lu. xx. Ꝙ voluerūt caꝑe dn̄m ih̓m in ẜmōe Mat. xxij. Mar. xij. Lu. xx. De ceco de hiericho illumīato a dn̄o Ieſu. Lu. viij. Ibidē de virtute fidei ⁊ oratōnis de quo plura ponunt̉ ibidē exempla ꝙ ora tionis importunitas nō diſplicet deo imo placet. Ibidē duplex eſt pudor. Ibidē de verecundia. Qualiter dn̄s intrauit domū zachei. Luce xix. Ibidē de virtute orōnis. nā deſideriū magna vox eſt. ⁊ magna orō eſt. De ceco a natiuitate illuminato a dn̄o. Io ix. Ibidē de in gratitudine Nā multū com mendabilis eſt virtus gratitudinis ⁊ deo accepta. ⁊ deteſtabile vicium ingratitudi nis. Quomodo dn̄s abſcōdit ſe ⁊ fugit de tēplo quādo iudei voluerūt eū lapidare. Ioh̓. ix Quō alia vice iudei voluerūt lapi dare dn̄m. Ioh̓. x. De reſuſcitatōe lazari. Ioh̓. x. De maledictōe ficus. Matth̓. xxj. Mar. xj. Ibidē quid ꝑ ficus maledictionē ſit inte ligendum. De muliere in adulterio app̄hēſa De ꝯſpiratiōe iudeoꝝ ꝯtra ih̓m. Et d̓ fuga eius in ciuitatē effrem. Io. xj. Quō dn̄s ieſus redijt in bethaniā vbi n gdalena vnxit pedes eius. Matth̓. xx. De aduētu dn̄i in hieruſalē ſuꝑ aſello. Matth̓. xxj. Mar. xj. Luc. xix. Ioh̓ xij. Ibidē quomō in ſuo honore vitupera uit honorabilē pompā mūdi. Ibidem ꝙ dominꝰ ieſus tribꝰ vicibꝰ legit̉ fleuiſſe tri bus ex cauſis. Quomodo dominꝰ ieſus mortē dixit ma lxxiij. De cena dn̄i Mat. xxvj. Mar. xiiij. Lu. xxij Ioh̓. xiij. Ibidē notandū de menſa ⁊ mo do ſedendi in cena. Ibidē ꝙ ꝯtemplatiuꝰ nō debet ſecretū ſui dn̄i reuelare. Ibidem nota exemplū qͥnqꝫ ꝟtutū xp̄i in cena. Ibi dem nota circa hec verba q̄ dominꝰ dixit. hoc facite ⁊c̄. Ibidē ex ſermone dn̄i qͥnqꝫ pͥncipaliter ſunt cogitāda. .xxiiij. Sexta feria. Meditatio de paſſione dn̄i ī generali. Ibi dem. in hͦ opuſculo nulla ſunt poſita d̓ do mini paſſiōe niſi que ꝑ ſacrā ſcripturā vel dicta ſanctorū vel opiniones approbatas affirmant̉ ⁊ dicunt̉. Meditatio paſſionis dn̄i an̄te mati Ibidē ꝙ dn̄s ieſus pluries legit̉ oraſſeſꝫ nob̓. tūc vt aduocatꝰ nr̄. nūc aūt ꝓ ſe orabat Ibidē animaduertēdū eſt ꝯtra imꝑatiēti am noſtrā. qꝛ dn̄s tribꝰ vicibꝰ orauit ante qͣꝫ a patre reſpōſionē acciꝑet. Ibidē qua druplex volūtas fuit in xp̄o. Ibidē qͦmo do dn̄a ſeceſſit ad parietē ⁊ in oratiōem ſe ꝯuertit ad pr̄em. Deditatio paſſiōis xp̄i hora pͥma lxxvi Deditatio paſſionis xp̄i hora tertia. Ibi dem quomō iſta que paſſus eſt xp̄s ī ma tutinali. pͥma ⁊ tertia hora vident̉ vehemē/ tiſſimi dolores eſſe ſine crucifixiōe. ⁊ ama riſſimi ⁊ horrores valde ſtupēdi ⁊ valde ī ferentia ꝯpaſſionē. Meditatio paſſionis xp̄i hora ſexta r nona Ibidem de modo crucifixionis. Ibidem de alio modo crucifixioniſ. Ibidē quomō mater cōmēdabat patri filiū ⁊ filiꝰ ſibi cō mēdabat matrē Meditatio paſſionis xp̄i hora nona. Ibi dem xp̄s dixit ſeptē verba que in euāgelio ſcripta ſunt. Ibidē chriſtus clamabat cruce. In manus tuas ⁊c̄. qͥ ita magnꝰ er ꝙ in inferno audiebat̉. Nonā de aꝑtione lateris. Meditatio de dn̄o hora veſꝑtina Meditatio de ſepultura domini hora cō pletorij. Meditatio poſt completoriū. Sabbato Meditatio de domina ⁊ ſociabus die ſab Meditatio de dn̄o ieſu die ſabbati deſcen dente ad inferos. Canticū ſanctorū de limbo Dominica die De reſurrectione domini. ⁊ pͥmo quō ap ruit matri ſue Quomodo maria magdalena ⁊ alie ma venerūt ad monumentū. Matth̓. xxviij. ⁊ Marci. xvj. De hoc habetur in Luca. ⁊ Ioh̓. xx. Itē Luc̄ xxiiij. Ꝙ dominꝰ apparuit marie magdalene Lu ce. xxiiij. ⁊ Ioh̓. xx. Ꝙ dn̄s apparuit tribꝰ marijs Iterum de eodem Fo. CCXXVI Iterum de eodē ominꝰ apparuit Ioſeph. de hͦ habet̉ in xciiij. gelio nicodemi pominꝰ apparuit iacobo minori. de hoc et̓ ad Co. xv. ominꝰ apparuit petro. Lu. xxiii Dereditu dn̄i ad ſanctos patres poſt reſur ſe. ⁊ decātatio eoꝝ xcvij. ninꝰ apparuit duobꝰ diſcipulis eun xcviij. in emaus ominꝰ apparuit recluſis in die reſurre is. Lu. xxiiij. Ioh̓. xx. minꝰ apparuit diſcipulis in octaua p̄ ethoma. Ioh̓. xx. pminus apparuit diſcipulis in galilea ath̓. xxviij. ominꝰ apparuit diſcipulis ad mare ty is. Io. xxj. apparuit plꝰ qͣꝫ qͥngentis ſimul.j. ad odecim apparitionibꝰ domini poſt re ſione dn̄i one ſpūſſancti tatio deſiderij ad patriā per mortꝭ ap neditandi vitam domini Ih̓u ⁊ mne libri. Finit tabula it ꝓlogus meditationū vite domi pu xp̄i ẜm deuotū ſanctū Bonaue Capitulū primū. Nter alia uirtu tum ⁊ laudū p̄conia de ſanctiſ ſima ꝟgine cecilia legit̉ ꝙ euā geliū chriſti abſcōditū ſꝑ por tabat in pectore. Qd̓ ſic intelli hocbere videt̉. ꝙ ip̄a de vita dn̄i Ih̓u ī euā gello tradita quedā ſibi deuotiora p̄elege ſati quibꝰ meditabat̉ die ac nocte corde pu brintegro. attētōe precipua ⁊ feruēti ⁊ cuꝫ pſena circulatiōe reincipiēs iterū. ⁊ dulci ac naui guſtu ruminās. ea in archano pecto collocabat. Simile tibi ſuadeo faci Suꝑ om̄ia nāqꝫ inter ſpiritualis ex q ſtudia hoc magꝭ neceſſariuꝫ. magiſqꝫ Itredo. ⁊ qd̓ ad celſiorē gradū ꝑduce ſit. Nuſqͣꝫ enī inuenis vbi ſic doceri ſes ꝯtra vana blandimēta ⁊ caduca. cō ira tribulatiōes ⁊ aduerſa. cōtra hoſtiū tem ptamēta ⁊ vicia. ſicut in vita dn̄i Ieſu q̄ fuit abſqꝫ om̄i defectu ꝑfectiſſima. Ex frequen ti em̄ ⁊ aſſueta meditatiōe vite ip̄iꝰ adducit̉ aīma in quandā familiaritatē cōfidentiā et morē ip̄iꝰ. ita ꝙ alia vilipendit ⁊ cōtemnit. Inſuꝑ fortificat̉ ⁊ īſtruit̉ quid facere. qͥd ve rugere debeat. Dico pͥmo ꝙ iugis medi tatio vite dn̄i Ieſu roborat ⁊ ſtabilit mēteꝫ cōtra vana ⁊ caduca. vt patet in p̄dicta bea ta cecilia. que ita cor ſuuꝫ repleuerat de vita xp̄i ꝙ in ip̄am vana intrare nō poterāt. Un̄ in pompa nuptiaꝝ exiſtēs vbi tot vana ge runt̉. cantātibꝰ organis ip̄a ſtabili corde ſo li dedecātabat dicēs. Fiat dn̄e cor meum ⁊ corpꝰ meū immaculatū vt nō cōfundar. Secūdo fortificat cōtra tribulationes ⁊ aduerſa. vt patet in martyribꝰ. Circa qd̓ ſic dicit Bernardꝰ in. lxj. ſermone ſuꝑ Cātica. Inde tollerātia martyrij ꝓuenit ꝙ in chri ſti vulneribꝰ tota deuotiōe verſetur et iugi meditatōe demoret̉. In illis ſtat martyr tri pudians ⁊ triūphans. toto licꝫ lacerato cor pore. ⁊ rimāte latera ferro. Ubi gͦ tunc ani ma martyrꝭ. Nēpe in viſtatibus Ih̓u. ⁊ vul neribꝰ nimiꝝ patētibꝰ ad introeundū. Si ī ſuis eſſet viſceribꝰ. ſcrutās ea ferrū. profecto ſentiret. dolorē. nō ferret ſuccumberet ⁊ ne garet. Hucuſqꝫ Bernardꝰ. Inde eſt ꝙ non ſolū martyres ſꝫ ⁊ cōfeſſores in tribulatio nibꝰ ⁊ infirmitatibꝰ ſuis tantā patientiā ha buerūt ⁊ tota die habēt. Si legas de beato Franciſco ⁊ de beata virgine Clara matre ac duciſſa tua. poteris inuenire quomodo ī multis tribulationibꝰ penurijs ⁊ infirmita tibꝰ. nō ſolū patiētes. ſed etiā hilares exiſte bant. Idē quotidie videre potes in ducen tibꝰ ſanctā vitā. hoc ideo quia ip̄oꝝ aīe nec erāt nec ſunt in eoꝝ corporibꝰ ſꝫ in xp̄i ex de uota meditatiōe vite ipſiꝰ. Tertio dico ꝙ docēt circa gerenda vt nec hoſtes nec vicia irruere vel fallere poſſint. hoc ideo quia ꝑfe ctio virtutū reperit̉ ibidē. Ubi em̄ virtutes excelſe pauꝑtatis. eximie humilitatis. ꝓfun de ſapiētie. oratiōis. māſuetudinis. obediē tie. patiētie. ceterarūqꝫ virtutū exēpla et do ctrinā ſic inuenies ſicut in vita dn̄i virtutū? De hoc ſic breuiter ait Bernardꝰ ſermone xxij. ſuꝑ Cātica. Incaſſumꝓinde quis labo rat in acquiſitōe virtutū. ſi aliūde eas ſperā das putet qͣꝫ in dn̄o virtutū. cuiꝰ doctrīa ſe minariū prudētie. cuiꝰ miſericordia opꝰ iu ſticie. cuiꝰ vita ſpeculū temperātie. cuiꝰ mors KK 2 Meditationes uite chriſti inſigne eſt fortitudinis. Hucuſqꝫ Bernar dus. Qui ergo eū ſequit̉ errare non poteſt neqꝫ falli. Ad cuiꝰ virtutes imitādas ⁊ adi piſcendas ex frequenti meditatione cor ac cendit̉ ⁊ animat̉. Ediuīa illuminat̉ virtute ita ꝙ ⁊ virtutē induit. ⁊ a veris falſa diſcer nit. adeo vt plures fuerūt illiterati qui magͣ ꝓfunda dei myſteria cognouere. Unde cre dis ꝙ beatꝰ Franciſcꝰ ad tantā virtutū co piam ⁊ ad tam luculentā intelligentiaꝫ ſcri pturaꝝ. ad tā etiā perſpicacē noticiā fallaci arum hoſtiū ⁊ vicioꝝ ꝑuenerit. niſi ex fami liari cōuerſatōe ⁊ meditatione domī ſui ih̓u Propterea ſic ardēter afficieb̓at̉ ad ip̄aꝫ. vt quaſi ſua pictura fieret Nā in cunctis ꝟtuti bus qͣꝫ ꝑfectius poterat imitabat̉ eandeꝫ. et tandē complēte ac ꝑficiente ih̓u per imp̄ſſio nem ſacroꝝ ſtigmatū fuit in eū tranſforma tus totaliter. Uides ergo adqͣꝫ excelſū gra dum meditatio vite xp̄i ꝑducit. ſed ⁊ tanqͣꝫ fundamentū efficax ad maiores cōtempla tionis ſublimat gradꝰ quia ibidē inuenitur vnctio. q̄ paulatim purificans ⁊ eleuās ani mā docet de om̄ibꝰ de quibꝰ non eſt ſermo ad p̄ſens. Nūc autē te in ip̄as vite xp̄i medi tationes aliqualiter introducere cogitaui. ſed vellē ꝙ hoc a magis experto. magꝭqꝫ do cto acciꝑes. quia in talibꝰ maxime inſuffici ens ſum. Uerūtamē iudicans melius fore aliqua vtcūqꝫ dicere qͣꝫ penitus tacere. Ex periat impotētiam meā. ⁊ familiariter tecuꝫ loquar rudi ⁊ impolito ſermone. tum vt me lius poſſis que dicunt̉ caꝑe. tū vt non aurē ſed mentē ſtudeas inde reficere Non eſt em̄ in ornatis ſermonibꝰ ſed in dn̄i ih̓u medita tionibꝰ inſiſtendū. Ad quod etiā Hiero. do ctrina inducimur dicētis Sermo rudis vſ qꝫ ad cor penetrat. politus autē paſcit aureb Spero aūt ꝙ ruditati tue confert aliquid mea modicitas. ſꝫ ⁊ in hoc magis ſpero. ꝙ ſi te in his exercitari ſedula meditatiōe vo lueris ip̄m dominū d̓ qͦ loquimur magiſtꝝ habebis. Nō aūt credas ꝙ om̄ia que xp̄ꝫ dixiſſe vel feciſſe cōſtat meditari poſſimus. vel ꝙ om̄ia ſcripta ſint. Ego vero ad maio rem impreſſionē ea ſic. ac ſi ita fuiſſent nar rabo ꝓut contingere vel cōtigiſſe credi poſ ſunt. ẜm quaſdā imaginarias rep̄ſentatōes quas animꝰ diuerſimode ꝑcipit. Nam ⁊ cir ca diuinā ſcripturā meditari. exponere ⁊ in telligere multifarie ꝓut expedire credimus poſſumus. dūmodo non ſit cōtra veritateꝫ vtt iuſticie. a̓ doctrine. ⁊ non ſit contra fi dem. ⁊ contra bonos mores. Cū autem me narrantē inuenies. ita dixit vel fecit dominꝰ ieſus. ſeu alia que ītroducūt̉ ſi illud per ſcri pturā probari non poſſit. non aliter accipi as qͣꝫ deuota meditatio exigit. Hoc eſt. ꝓin de accipe. ac ſi dicerē mediteris. ꝙ ita dixit vel fecit dominꝰ Ieſus. ⁊ ſic de ſimilibus Tu aūt ſi ex his fructū ſumere cupis. ita t p̄ſentē exhibeas his que ꝑ dominū Ieſum dicta ⁊ facta narrant̉. ac fi tuis auribus au dires. ⁊ oculis ea videres. toto mentis affe ctu diligēter delectabiliter ⁊ moroſe omnibꝰ alijs curis ⁊ ſolicitudinibꝰ tunc omiſſis. Quare te p̄cor dilecta filia vt hunc laboreꝫ meū quē ad laudē domini Ieſu ⁊ tuum ꝓfe ctum ⁊ meā vtilitatē aſſumpſi. letanter ſuſci pias. ⁊ letantiꝰ deuotius ⁊ ſollicitius te exer ceas in eodē. Initiū de incarnatione ſumē dum eſt. ſed quedā ip̄aꝫ preceſſiſſe medi poſſumus. tā in celis circa deuꝫ ⁊ ango ſuos beatiſſimos. qͣꝫ in terris circa virgineꝫ glorioſiſſimā que mihi videntur primitꝰ ex plicanda. Et iō de ip̄is videamꝰ. ¶ De ſolicita pro nob̓ interceſſione angelo Capl̓m. ij. Um ꝑ longiſſima temꝑa vltra ſpaci um quinqꝫ miliū annorū miſerabi liter iaceret genꝰ hūanū. ⁊ nullꝰ ꝓpter peccatū primi homīs aſcēdere poſſet ad pa triam. beatiſſimi angelici ſpiritus compati entes tāte ruine. ac de ſua reſtauratione ſo liciti. licet etiā pluries pͥmo tamen adueni te plenitudine tēporis deuotiꝰ ⁊ inſtantius taliter ſupplicarūt domino. ꝓcidentes in fa cies ſuas ante thronū eius ſimul om̄es cō gregati. ⁊ dixerūt. Domine placuit maieſta ti veſtre ⁊ rationalē creaturā. ſcꝫ hominem. ꝓpter veſtrā bonitatē vt ip̄e eſſꝫ hic nobiſcū. ⁊ vt nobis ex ipſo noſtrarū contingeret re ſtauratio ruinarū. Sed ecce pereūt omnes ⁊ nemo ſaluat̉. et in tot annorū curriculis hͦ videmus ꝙ de omnibꝰ hoſtes noſtri trium phant. ⁊ de ip̄is non noſtre ruine ſed tarta ree ſpelunce replent̉. Ut quid ergo domine naſcūtur. quare tradunt̉ beſtijs anime con fitentes tibi. ⁊ ſi ẜm iuſticiā veſtram hoc fi at. tamen miſericordie tempꝰ eſt Et ſi primi parentes veſtrū mandatū incaute frāſgreſ ſi ſunt. ſubueniat miſericordia veſtra. Me mentote ꝙ ad ſimilitudinē veſtram creaſi eos Aperite dn̄e miſericordit manū veſtrā Fo. CCXXVII implete qt cūa bn̄dcōe. oculi omnium ſpe int ad vos. ſicut oculi ſeruorum ad manꝰ minoꝝ ſuoꝝ donec miſereamini ⁊ ſubue niatis remedio ſalutari humano generi. De contentiōe inter miſericordiā ⁊ iuſti ciam. veritatem ⁊ pacem. Capitulum. iij. Is dictis. miſericordia pulſabat vi ſcera patris vt ſubueniret. ſecuꝫ pa cem habēs. Sed cōtradicebat veri tas. habēs ſecū iuſticiam. Et inter eas ma gna cōtrouerſia facta eſt. prout narrat bea tus Beruardꝰ pulcro ⁊ longo ſtilo. ſermōe primo de annūciatione. Sed ego ſuccincte ptero referā ſummā. Frequēter em̄ ip̄i icta melliflua intendo adducere. ſꝫ ple rūqꝫ cum exceptione ꝓpter prolixitatē vitan dam. In hoc ergo loco hec eſt dicti ſui ſum dicebat dn̄o miſericordia. Nunquid in nū ꝓijcies domine. aut obliuiſceris mi ri ⁊ hoc ei longo temꝑe ſuſurrabat. Re ndit dominꝰ. Uocent̉ ſorores veſtre qͣs tra vos paratas videtis ⁊ eas parit̓ au Quibꝰ vocatis incepit miſericor et miſeratione diuina creatura rati mnalis. quoniā miſera facta eſt. ⁊ miſerabi is valde. venit tempꝰ miſerēdi eiā prete rijt. Ecōtra veritas. Oportet dn̄e impleri ſermonē quem locutꝰ es. Totus moriatur adam cū omnibꝰ qui in eo erant quādo pre uaricādo pomū guſtauit. Dixit miſericor dia. Ut quid ergo dn̄e me feciſti. Scit erū veritas ꝙ ego perij. ſi nunqͣꝫ miſereberꝭ ario ip̄a veritas. Si predictā tuam tiā p̄uaricator euaſerit. perijt ⁊ ꝟitas tua ⁊nō permanet in eternū. Fuit ergo hec o miſſa ad filium. Ip̄a autē veritas ⁊ cordia corā eo eadē dicebant. et adde eritaſ. Fateor dn̄e ꝙ bono zelo moue tur miſericordia. ſed nō ẜm luieritiā. que po tius p̄uaricatori vult parcere qͣꝫ ſorori. Al īcordia. Tu neutri parcis. ⁊ tanta in atiōe ſeuis cōtra preuaricatorē vt īuol uas pariter ⁊ ſororē. Sed nihilominꝰ veri tiſſime allegat. Dn̄e contra te que torquet̉. ⁊ eſt cauendū ne verbum pa tris euacuet̉. Dixit pax. Parcite vobis a v̓ ᶻ bis iſtis. virtutū non eſt honeſta contentio ades controuerſia magnā ⁊ rationes for ts refficaces. Nō videbat̉ quomodo exga ne poſſent ⁊ miſericordia ⁊ veritas cō ri. Scripſit aūt rex ſententiā. quā paci que ꝓpinquius ei ſtabat dedit legendā. ſic continentē. Hec dicit Perij ſi adam nō mo riatur. Et hec dicit. Perij ſi nō miſericordi am conſequat̉. Fiat mors bona. ⁊ habent vtreqꝫ qd̓ petūt. Obſtupuer̄t oēs in v̓bo ſa piētie. ⁊ ꝯſenſer̄t ꝙ moriat̉ adā mīaꝫ ꝯſeq̄n do. Sꝫ q̄rūt quō mors p̄t fieri bōa. cū hor ribilis ſit ip̄o auditu. Rn̄dit rex Mors pec catoꝝ peſſima. ſꝫ mors ſctōꝝ p̄cioſa ⁊ ianua vite. Inueniat̉ qui ex charitate moriat̉. non obnoxius morti. ⁊ ſic mors non poterit te nere innoxiū. ſed faciat in ea foramen ꝑ qd̓ tranſeāt liberati. Placuit ſermo. Sꝫ vbi ta lis poterit inueniri reſpōderunt. Redijt er go veritas ad terrā. ⁊ miſericordia remāſit in celo. Nam iuxta prophetiā. Dn̄e in celo miſericordia tua. ⁊ veritas tua vſqꝫ ad nu bes. ⁊ circuit orbē terraꝝ. Et nemo mūdus a ſorde nec infans vnius diei. Sed a miſe ricordia pluſtratur celū. ⁊ neminē inuenit qͦ ſufficientē ad hoc habuit charitatē. Om̄es enim ſerui ſumꝰ. ⁊ qui cū bene fecerimus di cere debemꝰ. quia inutiles ſerui ſumus. Et cū nullus inueniret̉ qui maiorē charitatem haberet vt animā ſuā pro ſeruis inutilibus poneret Rdeūt ad conſtitutā diē anxie plu rimū. nō inuento qd̓ deſiderabat dixit pax. Uos neſcitis quicqͣꝫ nec cogitatis. non eſt qui faciat bonū i. nō eſt vſqꝫ ad vnū. ſed qui n8 dedit conſiliū ferat auxiliū. Intellexit hoc rex ⁊ ait. Penitet me feciſſe hominē. Penitē tiam me agere oportet ꝓ homine quē crea ui. Et vocato gabriele dixit. Uade dic filie ſyon. Ecce rex tuus venit. Hucuſqꝫ Bern̄. Uides ergo qͣꝫ magni periculi fuit et eſt peccatū. ⁊ qͣꝫ magna difficultas ſit remediū inuenire. In hoc ergo conſenſerūt predicte virtutes. p̄cipue in perſona filij. Nam perſo na patris aliqualiter videt̉ terribilis ⁊ po tens. ⁊ ſic ſuſpicari qͦd̓ammodo potuiſſent pax ⁊ miſericordia. Perſona vero ſpiritus ſcc̄i benigniſſima eſt. ⁊ ſic ſuſpicari poterant ve ritas ⁊ iuſticia. Unde perſona filij tanqͣꝫ me dia accepta eſt ad hoc remedium faciēdum. hoc autē non ꝓprie. ſed appropriate intelligas unc ergo impletū eſt illud propheticum Diſericordia ⁊ veritas obuiauerunt ſibi. iuſticia et pax oſculate ſunt. Et hec de his que in celis contingere potuerunt poſſumꝰ meditari. ¶ De vita Marie virginis ⁊ ſeptem petiti onibus eius. KK 3 Meditationes uite chriſti Capitulū. iiij. Irca virginem ex qua incarnatio facta fuit meditari poſſumus vitā ipſius. Unde ſcire debes ꝙ dum eſſet triū annorū fuit a parentibus oblata in templum. et ibi ſtetit vſqꝫ ad deci mūquartū annum. Quid autē ibi fecerit ſci re poſſumus ex reuelationibꝰ ſuis factis cu idam ſue deuote. Et creditur ꝙ fuit ſancta Elizabeth. cuius feſtuꝫ ſolenniter celebra mus. In quibꝰ hec inter alia continentur. Cum inquit pater meus ⁊ mater mea me dimiſerūt in templo. ſtatui ī corde meo ha bere deū in patrem. ⁊ deuote ac frequenter cogitabam quid poſſem facere deo gratuꝫ. vt dignaretur mihi dare gratiam ſuā. et fe ci me doceri legē dei mei. Ex omnibꝰ prece ptis diuine legis tm̄ tria precepta precipue ſeruaui in corde meo. videlicet Diliges do minū deum tuū ex toto corde tuo. et ex tota anima tua. et ex tota mente tua. et ex omni bus viribus tuis. Item diliges proximuꝫ tuum ſicut teip̄m. Item habebis odio ini micum tuū. Iſta inquit ſeruaui in aīo meo et ſtatim om̄es virtutes comp̄hendi que in ipſis continētur. et ita volo te facere. Aīma autē aliquam virtuteꝫ habere non poteſt ſi deū toto corde non diligat. Ab iſto eī amo mcata fui in vtero matris. Et addidit. pro fir re deſcēdit om̄is gratie plenitudo. ſine qua nulla virtus ī animā deſcēdit. nec ꝑſeuerat in anima. ſed fluit vt aqua. niſi ſuos inimi cos. id eſt. vicia et peccata habuerit odio Qui vult ergo ſuā gratiam habere et poſſi dere. oportet eū cor ſuum ad amorē et odi um ordīare. Volo ergo te facere vt faciebā ego. Surgebā enim ſemꝑ in noctis medio ⁊ pergebā ante altare templi. ⁊ tanto deſide rio ⁊ tanta voluntate ⁊ tanta affectione qͣn ta poterā ⁊ ſciebam petebā gratiam ab om nipotenti deo obſeruādi illa tria precepta. ⁊ om̄ia alia mandata legis. Et ſic ſtando ante altare ſeptem petitiōes domino facie bam que ſunt he. Primo enim petebam gratiā qua poſſem implere dilectionis pre ceptum. ſcilicet ipſum diligere ex toto. ⁊c̄. Secundo petebaꝫ gratiam qua poſſem diligere proximū ẜm voluntatem ⁊ benepla citum ſuū. ⁊ vt faceret me amare omnia que ipſe amat ⁊ diligit. Tertio petebaꝫ vt me faceret odire ⁊ fugere omnia que odit. Quarto petebā humilitatem. patientiā. benignitatē. ⁊ manſuetudinē. ⁊ omnes ꝟtutes per quas efficerer gratioſa ante conſpe ctum ſuū Quinto petebā vt faceret me vi dere tempus in quo eſſet nata illa beatiſſi ma virgo que debebat filiū dei parere. et vt conſeruaret oculos meos vt poſſem eā vi dere. linguā vt poſtem eam laudare. manub vt poſſem ei ſeruire. pedes vt poſſem ire ad ſeruitiū ſuum. genua vt poſſem adorare dei filium in gremio ſuo. Sexto petebā gra tiam obediendi mandatis ⁊ ordinationibꝰ pontificis templi. Septimo petebam vt templū ⁊ vniuerſum populū ſuū ad ſeruiti um ſuū conſeruaret His auditis dixit an cilla chriſti. O dulciſſima domina non era tis vos gratia ⁊ virtutibꝰ plena. Reſpondit beata virgo. Pro firmo ſcias ꝙ ita me r̄pu tabam reā et viliſſimam ⁊ gratia dei indig nam ſicut tu. Propterea petebā ſic gratiam ⁊ virtutes. Et iterū. Filia tu credis ꝙ om nem gratiā quā habui habuerim ſine labo re ſed non eſt ita. immo dico tibi ꝙ nullam gratiā donum vel virtutē habuia deo ſine magno labore. continua oratione. ardenti deſiderio. ꝓfunda deuotione. multis lachri mis. ⁊ multa afflictione. dicendo. cogitādo ſemper placita ſibi ſicut ſciebam ⁊ poteram. excepta ſanctificatiōis gratia qua ſanctifi mo ſcias ꝙ nulla gratia deſcendit in aīam niſi per orationē ⁊ corporis afflictionem. Poſtqͣꝫ autē dedimus deo que per nos poſ ſumus licet ſint pauca. ipſe venit in animaꝫ ſecum ferēs iſta altiſſima dona ꝙ videt̉ ani ma in ſeipſa deficere. ⁊ perdit memoriam. ⁊ non recordat̉ ſe feciſſe vel dixiſſe aliquid d̓o gratum. ⁊ tūc videt̉ ſibijpſi vilior ⁊ deſpecti or qͣꝫ vnqͣꝫ fuerit. Hucuſqꝫ de dictis reuela tionibus. Beatꝰ vero Hieronymus d̓ vi ta ipſiꝰ ſic ſcribit. Hāc ſibi regulā beata vir go ſtatuerat. vt a mane vſqꝫ ad horam terti am orationibus inſiſteret. Atertia vſqꝫ ad nonam externo oꝑe ſe occuparet. A nona vero iterū ab oratione nō recedebat quouſ qͣꝫ dum illi angelus appareret. de cuius ma nū eſcam accipere ſolebat. ⁊ meliꝰ in d̓i ope re ⁊ amore proficiebat. Fiebat vt in vigilijs inueniretur prior. in ſapientia legis dei eru ditior. in humilitate humilior. carminibus dauiticis elegantior. in charitate grauoſior in puritate purior. in omni virtute perfecti or. Erat enim conſtans ⁊ immobilis. ⁊ cum quotidie melius tranſiſſet hanc iraſcentem Ae mueliꝰ CCXXVIII Fo. lijs vel vidit vel audiuit. Omnis ſermo g ita erat gratia plenus. vt cognoſceret̉ ī aeius deus. Semꝑ in oratione et in atione legis dei permanebat. Et erat alicita circa ſocias ſuas ne aliqua ex eis in ſermone peccaret. ne aliqua in riſuꝫ vo ſuam exaltaret. ne aliqua iniurias aut rbiā contra parem ſuaꝫ exerceret. Si rmiſſione benedicebat deum. ⁊ ne for lutatione ſua a dei laudibus tollere/ quis eam ſalutabat. illa pro ſalutatio peo gratias reſpondebat. Deniqꝫ ꝓbipſa exijt vt dum ſalutant̉ homīeſ ncti deo gratias dicant. De eſca quam anu angeli accipiebat. ipſa reficiebat̉. ī vero a pōtificibus templi accipiebat. eribus erogabat. Quotidie videbat̉ lus loqui. ⁊ quaſi chariſſime ſorori tri obtēperabat ei. Hucuſqꝫ Hiero In decimoquarto autem anno rgo maria deſponſata Ioſeph inā reuelatōnē. ⁊ redijt in nazareth. aliter fuerit factū. inuenies in legē tiuitate ſua. Et hec ſunt que ante ī tionē domini Ieſu poſſumus medi nari. ipſa rumines bene ⁊ delecteris in eis. to ctu ea memorie commēdando ⁊ ope mplendo quia deuotiſſima ſunt. Nūc carnatiōem veniamus. De incarnatione chriſti Capl̓m quintum ſtqͣm autem venit plenitudo tē oris vel deliberaſſet. quomodo ordinauit ſumma trinitas huma eri prouideri per incarnationem ꝟ pter nimiā charitatem ſuam qua ip ſum genus humanū diligebat. commouen n miſericordia ſua. ⁊ nihilominus ad itiam ſupernorū ſpirituū ⁊ beata vir ria rediſſet nazareth. vocauit deus otens Gabrielē archangelum et di pitel. Uade ad dilectiſſimā filiam noſtram Eariā deſponſatam Ioſeph. ſuper om̄es fitaturas nobis chariſſima. et dic ei ꝙ fili is mneus concupiuit ſpeciē ſuam. et ſibi eaꝫ tedit in matrem. ⁊ roga eam vt ipſum letā tr accipiat. quia per eam ſalutem totiꝰ ge en humani operari decreui. ⁊ obliuiſci vo biniurie mihi facte. Attende hic ⁊ recor pireque tibi in principio ſupra dixi. vt di cis omuibus que dicunt̉. ⁊ fiunt te exhibere preſentem. Hic ergo imagineris ⁊ aſpici as deum vt potes. quia incorporeus eſt. ſꝫ aſpice eum tanqͣm magnū dominū ſedentē in ſolio excelſo. vultū benigno. pio. et pater no quaſi reconciliari volentem. ſiue recon ciliatum eſſe. hec verba dicentē. ⁊ Gabrie lem facie hilari ⁊ iocunda flexis genibus et inclinato vultū timoroſo ⁊ reuerenti amba ſiatam domini ſui attente ſuſcipientem. Surgēs igitur gabriel iocundus ⁊ gau dens volitauit ab altis ⁊ in humana ſpecie in momento fuit coram virgine Maria in thalamo domuncule ſue manente. Sꝫ nec cito ſic volauit quin preueniret̉ a deo. ⁊ ſan ctam ibi trinitatē inuenit. que preuenit nun cium ſuū. Scire namqꝫ debes ꝙ excelſum incarnationis opus totius trinitatis fuit. licet ſola perſona filij fuerit incarnata. quē admodū ſicut tunicam induenti duo ex la teribus eius ſtantes adiuuarēt eum et fu nice manicas tenerent. Nunc ergo et hic bene aſpice ⁊ tanqͣꝫ ipſi facto preſens exiſte res. intellige omnia que dicunt̉ ⁊ fiunt. O qualis fuit ⁊ nunc eſt in meditatione tua illa domuncula vbi tales ſunt ⁊ talia exercētur Nam licet vbiqꝫ ſit ſancta trinitas. tamē ibi nunc aliquo ſingulari modo eſſe mediteris ratione ſingularis operationis. Ingreſ ſus ergo Gabriel paranymphꝰ fidelis ad virgine mariam dixit. Aue gratia plena do minus tecū. Benedicta tu in mulieribus. Ipſa vero turbata nihil reſpondit. Non fu it turbata turbatione culpabili. nec de viſi on angeli. quia eos ſepe videre ſolita erat. ſed iuxta verba euangelij turbata fuit ī ſer mone eius cogitans de nouitate talis ſalu tationis. Non enim ſic eā conſueuerat ſalu tare. In qua ſalutatione cum videret ſe de tribus cōmendari. nō poterat humilis dn̄a non turbari. Cōmendabat̉ em̄ ꝙ eſſet gra tia plena. ⁊ ꝙ dominꝰ erat ſecū. ⁊ ꝙ erat bn̄ dicta ſuꝑ omnes mulieres. At humilis nō poteſt ſui cōmendatiōem ſine rubore ⁊ tur batione audire. Turbata ergo fuit ex vere cundia honeſta ⁊ virtuoſa. Cepit etiā time re an hͦ eſſet veꝝ. nō ꝙ n̄ crederet angelū ꝟa loqui. ſꝫ ex eo ꝙ ꝓpriū eſt in humilibꝰ ꝙ non examinat ſuas vtūtes ſꝫ defectus potiꝰ ru mināt. vt ſic ſꝑ ꝓficere poſſint reputāteſ ma gnā ꝟtutē ꝑua. ⁊ ꝑuū defectū magnū valde Tāqͣꝫ gͦ prudēs ⁊ cauta pauida ⁊ pudoroſa nihil r̄ſpōdit. Quid enī rn̄diſſet? Diſce et tu KK 4 Reditationes uite chriſti exemplo ſuo tenere ſilentiū ⁊ taciturnitateꝫ amare. quia magna ⁊ vtilis valde talis vir tus eſt. Nam ip̄a bis prius audiuit qͣꝫ ſeml̓ reſponderet. Abominabile em̄ eſt virgineꝫ eſſe loquacē. Angelus em̄ cauſam ſue dubi tationis cognoſcēs dixit. Ne timeas Ma ria. nec verecūderis de laudibꝰ quas dixi ti bi. quia ſic eſt veritas. Nec ſoluꝫ ipſa gratia plena. ſed eā toti generi humano recuꝑaſti ⁊ reinueniſti a deo. Nā ecce concipies ⁊ pa ries altiſſimi filiū. qui te elegit in ſuā mr̄em. ſaluabit om̄es in eū ſperātes. Tunc ipſa re ſpondit. nō tamē confitēdo nec negādo cō mendationes p̄fatas. ſed de alio certificari volens de quo modo plus dubitabat.ſ. ne perderet virginitatē ſuaꝫ Queſiuit ergo ab angelo huiꝰ cōceptionis modū dicēs Quō fiet iſtd̓. que virginitatē meā firmiſſime do mino meo deuoui. nec in perpetuū hoīem cognoſcā. Et angelus. Fiet ꝑ operationeꝫ ſpirituſſancti. qui te ſingulari modo reple bit. ⁊ eius virtute cōcipies ſalua tibi virgini tate tua. ⁊ ideo filiꝰ tuus vocabit̉ filius dei. Nihil em̄ ei eſt impoſſibile. Nam elizabeth cognata tua cū eſſet ſenex ⁊ ſterilis. iam ſūt ſex menſes ꝙ filiū virtute dei cōcepit In/ ſolēnitas talis. nāqꝫ hodie eſt ſolennitas d̓i pa tuere hic p̄ deo ⁊ meditare qualiter tota tri nitas eſt ibi expectās reſponſionē ⁊ ꝯſenſuꝫ huius ſue filie ſingularis. amāter ⁊ delecta biliter aſpiciens verecundiā eius et mores. ⁊ verba. Et etiā qualiter angelus diligēter ⁊ ſapienter inducit eā. ⁊ ordinat verba ſua. ſtans inclinatus et reuerēs coram dn̄a ſua vultū placido ⁊ ſereno. fideliter exequēs am baſiatā ſuam. ⁊ attēte obſeruans verba do mine vt poſſit congrue reſpondere. et ſuper hoc opere mirifico perficere dn̄i volūtatem Et qualiter etiā domīa ſtat timorate ac hu militer. facie pudoroſa preuenta ab angelo qͣſi ex improuiſo in verbis iſtis nō extollitur neqꝫ ſe reputat. Et cū audit magnalia de ſe qualia alicui nunqͣꝫ dicta fuerunt totuꝫ di uine gratie aſtribebat. Diſce ergo eiꝰ exem plo eſſe pudoroſa ⁊ humilibquia ſine his ꝟ ginitas parū valet. Gaudet prudentiſſima virgo ⁊ auditis verbis angeli conſenſit. Et vt in ſuis reuelationibꝰ continet̉ ꝓfunda de uotione genuflexit. ⁊ iunctis manibꝰ dixit. Ecce ancilla dn̄i. fiat mihi ẜm verbum tuū. Tūc filius dei ſtatim totus ⁊ ſine mora ītra uit vterum ꝟginis. ⁊ ex ea carnem aſſūpſit. ⁊ totus remanſit in ſinu patris. Potes autem pie imaginari qualiter ipſe filius tanō obedientiā ⁊ laborioſam legationē ſuſcipi ens. patri ſe inclinauit ⁊ recōmendauit. ⁊ in eodem inſtanti anima creata ⁊ infuſa fuit. p fectus homo ẜm om̄ia corporis lineamēt. ſed paruulus valde. ita ꝙ ī vtero poſtea na turaliter creſcebat vt alij. ſed non fuit dilata infuſio anime vel membroꝝ diſtinctio vt ī alijs. Erat em̄ perfectꝰ deus ſicut perfectus homo. ⁊ ita ſapiēs ⁊ potens vt eſt modo. Gabriel aūt tunc cū domina ſua ſimilit̓ ge nuffexit. ⁊ parū poſt cum ea ſurgens ſe iteꝝ inclinans vſqꝫ ad terrā ⁊ valefaciens ei diſ paruit. ⁊ ad patriā rediens hoc narrauit. et fuit ibi nouū gaudiū ⁊ nouū feſtum ⁊ exul tatio magna nimis. Dn̄a vero tota inflam mata ⁊ in amore dei magis ſolito ſuccen ſentiēs ſe concepiſſe genibꝰ flexis gr̄as e de tanto dono. humiliter ⁊ deuote ſupplio eidē vt eam dignaret̉ inſtruere. ita ꝙ in his que circa filiū ſuum faciēda occurrerēt. fa ceret ſine defectū. Conſiderare auteꝫ de bes quanta eſt hodierna ſolennitas. ⁊ iubi lare in corde tuo ⁊ agere dies leticie. Inau dita eſt em̄ yſqꝫ tunc a ſeculis. nec vnqͣꝫ futa tris qui nuptias fecit filio ſuo in deſponſa tione humane nature quā hodie filius ſib vniuit inſeꝑabiliter. Hodie eſt ⁊ ſolennitas nuptiaꝝ filij ⁊ dies natalis eius in vtero. ſꝫ poſtea erit ex vtero. Hodie eſt ſolēnitas ſan ctiſpiritꝰ. propter hoc opus mirificum ⁊ ſin gulare ipſiꝰ incarnationis. quod eidē attri buitur. ⁊ hodie incepit oſtēdere benignitatē ſingularē humano generi. Hodie eſt ſolēni tas glorioſa dn̄e noſtre que a patre in filiaꝫ. a filio in matrē. ⁊ ſpirituſancto in ſponſam. eſt recognita ⁊ aſſumpta. Hodie eſt ſolenni tas totiꝰ celeſtis curie. quia inchoatur eorū reparatio. Hodie eſt multomagis ſolenni tas humane nature quia eius ſalus incepit ⁊ redemptio. ⁊ totius mūdi reconciliatio. et ſublimata eſt atqꝫ deificata. Hodie nouam obedientiā ſuſcepit filius a patre de noſtra peragenda ſalute Hodie a ſummo celi egre diens exultauit vt gygas ad currendam vi am ⁊ ſe recluſit in orto vteri virginalis. Hodie etiaꝫ factꝰ eſt qt vnus ex nobis ⁊ fra ter noſter. et cepit peregrinari nobiſcum. Hodie de celo lux ꝟa deſcēdit ad tollēdas ⁊ fugādas nr̄as tenebratꝭ Hodie paīs viuꝰ qͥ dat vitam mūdo decoquitur in virginalis Fo. CCXXIX gri clibano. Hodie verbū caro factum eſt. chabitaret in nobis. Hodie clamores et neſideria patriarcharū ⁊ prophetarū exau uira ſunt ⁊ impleta. Clamabāt deſiderio in narrabili ⁊ dicebāt. Emitte agnū domine. Et iterū. Rorate celi deſuper. Et iteruꝫ Utinā dirūperes celos ⁊ deſcēdereſ. Et ite um Dn̄e inclina celos tuos ⁊ deſcēde. Et erum. Dn̄e oſtēde nobis faciē tuam ⁊c̄. Et ml̓ta de quibꝰ tota ſcriptura eſt plena. hodiernā diē vehementiſſime expe Hodie eſt principiū ⁊ fundamen niū ſolennitatū ⁊ initiū totiꝰ noſtri Nā vſqꝫ nūc indignatꝰ eſt dominꝰ cō humanū ꝓpter tranſgreſſionē pͥmo rentū. ſed ammodo vidēs filiū ho actū non vlteriꝰ iraſcet̉. Hodie dicit̉ nꝑis plenitudo. Uides admirabile vrqͣꝫ ſolenniſſimū feſtū ſit iſtud. totum electabile. totū iocundū. totum deſide e ⁊ cū omni deuotiōe ſuſcipienduꝫ. in tiōe. leticia ⁊ exultatione ducendum ⁊ veneratiōe digniſſimū. In his ergo are. in his delectare ⁊ iocūdaberis. et forte oſtēdet tibi dn̄s ampliora ⁊c̄. Quomodo beata virgo viſitauit Eliza nuomodo Magnificat ⁊ Benedi a fuerunt. Capitulum ſextum. Oſt hec recogitās domina verborū angeli que dixit de cōſobrina ſua eli zabeth. eā viſitare ꝓponit ad congra tulandū eidē. ac etiam ſeruiendū Iuit ergo Ioſeph ſpōſo ſuo a nazareth ad do que diſtabat a hieruſalē per qͣttuor el qͥndecim miliaria vel circa. Non tardat̉ aſperitate vel longinquitate ſe ſed cū feſtinatione iuit. quia nolebat diu co videri. Et ſic non erat exꝯceptū fi Frauata. vt alijs mulieribꝰ ꝯtingit. nō iim fuit dominꝰ Ieſus oneroſus matri. Conſpice ergo hic quomodo vadit ſola oſo ſuo regina celi ⁊ terre. ⁊ nō equeſi les. nō ducit frequentiā militum vel paronū. nō camerariū ⁊ domicellarū comi ſuam. Uadūt autē cū ea pauꝑtas. humili recūdia. omniūqꝫ virtutū honeſtas minꝰ ſecū magnā ⁊ honorabilē co habet. ſed nō ſeculi vanā ⁊ pōpoſaꝫ. intrauit domū ſalutauit elizabeth. dicēs. Salue ſoror mea elizabeth. Illa ꝟo aultas ⁊ tota exhilarata. ⁊ accēſa ſpirituſācto ſurgit ⁊ amplexat̉ eā tenerrime. ⁊ excla mās p̄ gaudio dixit. Bn̄dicta tu int̓ mulie res ⁊ benedictꝰ fructus vētris tui. Et vnde hoc mihi vt veniat mater dn̄i mei ad me ⁊c̄. Cū em̄ virgo ſalutauit elizabeth repletꝰ eſt in vtero Iohānes ſpūſancto. repleta eſt eti am ⁊ mater. Nec priꝰ replet̉ mater qͣꝫ filiꝰ. ſꝫ filiꝰ repletus. replet ⁊ matrē. non quidem in aīma matris aliqͥd efficiendo. ſed ꝑ ſpm̄ſan ctum aliqͥd in ea fieri ꝓmerendo. eo ꝙ ī ipſo ſpūſſancti gratia affluētior refulgebat ⁊ pri or gratiā ſenſit. Et ſicut illa Mariā. ſic ille aduentū dn̄i ſenſit. ⁊ ideo exultauit. ⁊ illa ꝓ phetice locuta eſt. Uide quāta virtus ſit in verbis dn̄e. quia ad eoꝝ ꝓnunciationē ꝯfer tur ſpūſſanctꝰ. Sic em̄ abundāter ipſa erat plena ꝙ eiꝰ meritis ip̄e ſpirituſſanctꝰ etiam alios replebat. Reſpōdit autē maria ad eli zabeth dicēs. Magnificat aīma mea dn̄m ⁊c̄. totū ibidem cōplens canticū iocūditatꝭ ⁊ laudis. Deinde ſe ad ſedendū ponēteb do mina humilima ad inferiorē locū ſe poīt ad pedes elizabeth. ſed illa in cōtinēti exurgēs ⁊ hoc nō patiēs erexit eā ⁊ pariter ꝯſederūt Querit aūt dn̄a de modo ſue cōceptionis ⁊ elizabeth de modo ſue. Et hec ſibijnuicem narrant letāter. ⁊ laudāt deū de vtraqꝫ con ceptiōe. ⁊ in gratiarūactione ꝯſiſtunt ⁊ agūt dies leticie. Et ſtetit ibidē dn̄a quaſi menſi bus tribꝰ miniſtrās ⁊ ſeruiēs ei in omnibub que poterat. humiliter. reuerēter. ⁊ deuote. quaſi oblita ſe matrē dei eſſe ⁊ totius mūdi reginā Q qualis domꝰ. qualis camera. qua lis lectus. in qua ⁊ quo pariter cōmorātur ⁊ requieſcūt. tales matres talibꝰ filijs fecūda te. maria ⁊ elizabethieſus ⁊ iohānes Sūt ⁊ ibi magnifici ſenes.ſ. Zacharias ⁊ ioſeph. Adueniēte ergo temꝑe ſuo peꝑit Eliza beth filiū quē dn̄a leuauit a terra. ⁊ diligen ter aptauit vt expediens erat. Paruulꝰ autē ip̄am quaſi intelligēs aſpiciebat. ⁊ cum euꝫ matri porrigere vellet. caput ad eam verte bat ⁊ in ea ſolū delectabatur. ⁊ ipſa letanter colludebat eidem. amplexabat̉ ⁊ oſculaba tur iocunde. Conſidera magnificentiā Io hannis. Nullꝰ vnq̄m talem baiulam habu it. Multa alia magna priuilegia reperiun tur d̓ ipſo quibꝰ non inſiſto ad preſens. Die autem octauo circumciſus eſt puer. ⁊ voca tus eſt Iohanne¶ Et tunc apertū eſt os za charie ⁊ ꝓphetauit dicēs. Benedictus do minus deus iſrael. ⁊c̄. Et ſic in domo illa hͦ Meditationes uite chriſti duo cantica pulcerrima. ſcꝫ Magnificat et Benedictꝰ facta fuerūt. Domina ꝟo ſtans poſt aliquā cortinā ne videret̉ ab hominibꝰ qui cōuenerāt ad circumciſionē Ioh̓is au ſcultabat attēte ad canticū illud in quo de filio ſuo fiebat mentio. ⁊ om̄ia cōferebat in corde ſuo ſapiētiſſime. Tandē valefaciens elizabeth ⁊ zacharie. ac benedicens Iohan ni redijt ad domū ſue habitatiōis in Naza reth. In qua reuerſione pauꝑtatē eius ad me/ gaudēter ſtaret cū ea. Unde tribulatōe ceſ uioriā reuoca. Redit em̄ ad domuꝫ in qua nec panē nec vinū nec alia neceſſaria eſt in uentura. Sed nec poſſeſſiōes habebat nec pecuniā. Stetit his tribꝰ menſibꝰ apud il los forte opulētos. Nūc autē redit ad pauꝑ tatem ſuā. ⁊ vt ꝓprijs manibꝰ laborando vi ctum ꝓcuret. Cōpatere ſibi ⁊ in amorē pau pertatis accēdere. ¶ Quomodo Ioſeph voluit dimittere ma riam. ⁊ quomodo deꝰ ꝑmittit ſuos tribula Capitulū. vij. Um autē ſimul habitarēt domina ⁊ ſpōſus eius Ioſeph ⁊ creſcēte Ie ſu in vtero matris. ꝑpendēs ioſeph ip̄am grauidā eſſe. doluit vltra modū. At tende hic bene quia ml̓ta pulcra diſcere po teris. Si dubitas quare dominꝰ voluit matrē ſuā habere virū cū ſemꝑ vellet eā vir ginem eſſe. Reſpōdet̉ ꝓpter tria. vt ſcꝫ ne gra uida infamaretur. vt viri miniſterio ⁊ ſocie tate frueret̉. Et vt diabolo partus filij dei occultaret̉. Cōſpiciebat ergo Ioſeph cōiu gem ſuā ſemel ⁊ pluries. dolebat ⁊ turbaba tur. ⁊ eidē vultū oſtēdebat turbatū. et ocu los auertebat ab ea tanqͣꝫ a mala. ſuſpicanh eam ex adulterio cōcepiſſe. Uides qͦmo do deꝰ permittit ſuos tribulatiōibus vexa ri ⁊ temptari ad ipſorū coronā. Cogitabat autē eā occulte dimittere. Uere de hoc dici poteſt ꝙ eius laus eſt in euāgelio. Dicit̉ em̄ ibi ꝙ erat vir iuſtus. magne nāqꝫ virtutis erat. Cū em̄ cōmuniter dicat̉ ꝙ quaſi ſum me verecūdie. doloris. ⁊ furoris ſit viro. ad ulterium vxoris. tamen ip̄e virtuoſe ſe tem perabat ⁊ accuſare nolebat. patienter hanc magnā pertrāſibat iniuriā. non ſe vindicāẜ ſed pietate victus cedere volens. occulte vo lebat eam dimittere. Sed nec domina per/ nōquia corporalis recluſio nihil aut parum ſt tranſiuit abſqꝫ tribulatione. perpendebat enim ⁊ videbat eū turbatū. ⁊ de hoc etiam ipſa turbabat̉. Humiliter tamen tacebat ⁊ occultabat donum dei. Potius volebat re putari vilis qͣꝫ ipſum ſacramētū dei ꝓpalare ⁊ de ſe aliquid loqui quod ad iactantiā pu taretur pertinere. Rogabat autē dominum vt ip̄e remediū apponere dignaret̉. et hanc ſibi ⁊ viro ſuo tribulationē auferret. Uide qͣꝫ magna tribulatio ⁊ anxietas erat eis. ſed dominꝰ ꝓuidit vtriqꝫ. Miſit ergo angeluꝫ ſuū qui dixit ioſeph in ſomnis ꝙ vxor eius de ſpirituſancto cōceperat ⁊ vt confident̓ ⁊ ſante redijt conſolatio magna. Sic et no bis contingeret ſi in tribulationibꝰ patien tiaꝫ habere ſciremꝰ. Nā deus poſt tempeſta tem tranquilluꝫ facit. Nec dubitare debes quia nō permittit eas ad ſuos venire niſi ꝓ vtilitate eoꝝ. Queſiuit Ioſeph de hac con ceptione mirifica que ei dn̄a diligenter nar rauit. Remanet ergo ⁊ ſtat Ioſeph gaudēs cū ſua cōiuge benedicta Et vltra qͣꝫ dici poſ ſit eam caſto diligit amore. ⁊ curā ipſiꝰ fide liter gerit. ⁊ domina cū eo cōfidenter in tur. ⁊ in ſua pauꝑtate letanter viuūt. S etiā dominꝰ Ieſus recluſus in vtero vſqꝫ ad menſes nouē more alioꝝ. Stat benigi ac patienter ſuſtinet ⁊ expectat tempus bitum. Cōpatere ſibi ꝙ ad tantā humili tis ꝓfunditatē deuenit. Multū ergo debe remus hāc affectare virtutē. nec vnqͣꝫ remus ad elationē vel ad noſtri repu nē Ttumeſcere. quādo tātū ſe inclinauit do minꝰ maieſtatis. Et de hoc ſolo benefi cio huius tam ꝓlixe pro nobis recluſionis. nunqͣꝫ ei digne poſſemus ſatiſfacere. Sed ſaltim corde hoc cognoſcamꝰ et gratias ei dem toto affectu agamus. ꝙ nos ex alijs aſ ſumere dignatus eſt. vt vel hoc modicū re pendamꝰ eidē vt recluſi ſtemus ad ſeruiti um ſuū. Ipſiꝰ quippe beneficium eſt hoc. nō noſtrū meritū. ⁊ quidē permaximū multūqꝫ acceptabile ac venerabile eſt. Nō em̄ ad pe nam ſed ad tutelā recluſi ſumus ⁊ in arce re ligionū tutiſſima collocati. Ad quam huiꝰ nequiſſimi mūdi venenoſe ſagitte vl̓ tumul tuoſi maris procelle. niſi noſtra temeritate attingere non poterūt Conemur ergo to to poſſe. mente recluſa ⁊ abſtracta ab omni bus caducis eidem cordis puritate vacare ne mentali prodeſt. Eidem etiam domino Ieſu in hoc compatere ꝙ eſt in continua af flictione. Et fuit a ſue conceptionis pͥmor dio vſqꝫ ad mortē. ex eo ſcꝫ ꝙ patrem quer CCXXX Fo. mmne diligebat cognoſcebat ꝓpter idola re nqui a peccatoribꝰ ⁊ inhonorari. ⁊ ex com aſſione quā habebat ad aīas ad imagineꝫ luā creatas qͣs cernebat miſerabiliter et qͣſi iiuerſaliter dānari. ⁊ erat ſibi maior pena fucaat paſſio corꝑalis. Nam ꝓpter hac tol idī ſuſtinuit illā. Uides qͣꝫ pulcra fercula tibi ꝓpinata ſunt. ſi vis eoꝝ ſentire dulce em. ea rumina diligēter ⁊ ſepe. Secunda feria tiuitate xp̄i ⁊ alijs. Capl̓m. viij Queniente aute nouē menſiū termino. exijt edictuꝫ ab imꝑatore vt deſcriberet̉ vniuer vrbis. ſcꝫ quilibet in ciuitate ſua. Cūqꝫ h ire vellet in ciuitatē ſuā ſcꝫ bethleeꝫ. et inſtare tempꝰ partꝰ ſue ꝯiugis. duxit ecū. Uadit gͦ iterū dn̄a hoc lōgo itine ī bethleē eſt ꝓpe hieruſalē ꝑ qͦnqꝫ vl̓ ſex ria Ducūt autē ſecū bouē ⁊ aſinum. ⁊ it ſicut pauꝑes mercatores beſtiarum. Cū aūt fuerūt in bethleē. quia pauꝑes erāt llti ꝯcurrerāt ꝓ eadē cauſa) hoſpitiū re nō potuerūt. Cōpatere hic dn̄e ice ip̄am delicatā ⁊ iuuenē(quindecim em̄ erat annoꝝ ex lōgo itinere fatigatā. ⁊ cū perecūdia inter gētes cōuerſantē. querētem bi quieſcat ⁊ nō inuenit oom̄es licentiāt eā ⁊ lociū eiꝰ ⁊ ſic cogūt̉ diuertere ad qͣꝫdā viā co tā vbi hoīes temꝑe pluuie diuertebāt. ioſeph qͦ exat magiſter lignariꝰ forte liter ſe clauſit. Nūc aūt diligētiſſime ī hpice omīa. maxime qꝛ referre intendo q̄ ab dn̄a reuelata ⁊ oſtēſa fuerūt. ꝓut a qͦdaꝫ io nr̄i ordinis fidedigno habui. cui pu uelata fuiſſe. Cūqꝫ veniſſet hora partꝰ ſgin media nocte dn̄ice diei. ſurgens ꝟgo auit ad quandā columnā q̄ ibi erat. hͦ vero ſedebat meſtꝰ. ex eo forte ꝙ n̄ poterat̉ q̄ decebāt parare. Surgēs gͦ ⁊ acci e feno p̄ſepis ꝓiecit ad pedes domi ertit ſe in aliā partē. tūc filiꝰ dei eterni de matris vtero ſine aliqua moleſtia ſelleſione in momēto ſicut erat in vtero ſic ſſt extra vterū. ſuꝑ fenuꝫ ad pedes matris ſue ⁊ mater in cōtinenti ſe inclinās. recolli bens eū ⁊ dulciter amplexans poſuit in gre uo. ⁊ vbere de celo pleno a ſpirituſan octa cepit lauare ſiue linire ipſum ꝑ to ium cū lacte ſuo. quo facto īuoluit eū ī velo capſtis ſui. ⁊ poſuit eū in preſepio. ⁊ tūc bos ⁊ aſinus flexis genibꝰ poſuerūt ora ſuper p̄ ſepium. flātes per nares ac ſi ratione vten tes cognoſcerēt ꝙ puer ſic pauperrime con tectus calefactiōe tēpore tāti frigoris indi gebat. Mater vero flexis genibꝰ adorauit. ⁊ gratias agēs deo dixit. Gratias tibi ago dn̄e ſancte pater qui filiū tuū mihi dediſti. ⁊ adoro te deꝰ eterne. ⁊ te filiū dei viui ⁊ me um. Ioſeph aūt ſimiliter adorauit eū ⁊ acci piens ſellā aſini ⁊ extrahēs de ea cuſtinellū de lana ſiue bora poſuit iuxta preſepe vt do mina ſuꝑ eo ſederet. Ip̄a ergo ſe poſuit ibi ad ſedendū. ⁊ ſellā poſuit ſubtus cubituꝫ. ⁊ ſic ſtabat domina mūdi tenēs vultū ſuū ſu per preſepe innixa oculis ⁊ toto affectu ſuꝑ dilectiſſimū filiū ſuū. Hucuſqꝫ de reuelati on His ergo ſic oſtēſis diſparuit domi na ⁊ remāſit angelꝰ ⁊ dixit eidē laudes ma gnas. quas etiā ille mihi dixit. ſed nec diſcē di nec ſcribēdi aptitudinē habui Uidiſti ortū ſacratiſſimi principis. vidiſti ſimul ⁊ ꝑ tum regine celeſtis. ⁊ in vtroqꝫ artiſſimam paupertatē potuiſti cōſpicere. multis neceſ ſarijs indigere. Hanc virtutē altiſſimā do minꝰ reinuenit. Hec eſt illa euāgelica mar garita ꝓ qua emenda om̄ia ſunt vendenda. Hec eſt totiꝰ ſpiritualis edificij primū fun damentū. Nā cū ſarcina tēporaliū rerū ſpi ritus ad deū nō poteſt aſcendere. de qua di cebat beatus Franciſcꝰ. Paupertateꝫ fra tres noueritis eſſe ſpiritualē viam ſalutis. tanqͣꝫ humilitatis fomentū ⁊ perfectiōis ra dicem. Cuiꝰ eſt fructꝰ multiplex ſed occultꝰ Magna ergo nobis eſt verecūdia ꝙ eā nō amplectamur toto poſſe. ſed oneramur ſu perfluis. quādo mūdi dominꝰ ⁊ dn̄a mater eius eā ſic ſtrictiſſime ac ſtudioſiſſime ſerua uerūt. De qua ſic dicit Bernardꝰ in ſermo ne pͥmo in vigilia natiuitatis dn̄i. qui ſic īti pit Sonuit vox. Abundabat in terris hec ſpecies ⁊ neſciebat homo preciū eius. Hāc itaqꝫ dei filiꝰ concupiſcens deſcendit. vt eaꝫ eligat ſibi ⁊ nobis quaqꝫ ſua eſtimatione fa ciat p̄cioſam. Adorna thalamūſycū. ſed hu tuū militate ⁊ pauꝑtate. in his complacꝫ ſibi pā nis. maria teſtimoniū perhibēte. His ſeri cis delectat̉ inuolui ⁊ abominationes egy ptiorū immola deo tuo. Hucuſqꝫ Bernar dus. Idē in quinto ſermone natiuitatꝭ. ſer mo incipit Benedictꝰ deus ⁊ pater. Deniqꝫ populū ſuū conſolatur. Uis noſſe populū eius Tibi d̓relictus eſt pauper ait homo ẜm Neditationes uite chriſti cor dei. Sꝫ ⁊ ip̄e in euāgelio. Ue vobis in qͦt diuitibꝰ qͥ habetis hic ꝯſolationē veſtrā Quid em̄ cōſolet̉ eos qui ſuā habēt ꝯſolati onē. Nō ꝯſolat̉ xp̄i infantia garrulos. n̄ cō ſolant̉ xp̄i lachryme cachinnātes. nō ꝯſolāt̉ panni eiꝰ ambulātes in ſtolis. nō ꝯſolāt̉ ſta bulū ⁊ p̄ſepe. amātes pͥmas cathedras ī ſy nagogis. Rigilātibꝰ paſtoribꝰ annūciat̉ gaudiū actionibꝰ deo patri exhibitis. venerūt om̄s nout lucis. ⁊ eis natꝰ d̓r eſſe ſaluator. Pau peribꝰ atqꝫ laborātibꝰ nō vobis diuitibꝰ qui veſtrā habetꝭ ꝯſolatōem ⁊ ve trū diuiium. Hucuſqꝫ Bern̄. Potuiſti etiā attendere in vtroqꝫ ꝓfundiſſimā humilitatē ī hac ip̄a na tiuitate. Nō em̄ ſunt ſtabulū dedignati. nō beſtias. nō fenū. ⁊ cetera vilia. Hāc v̓tutem in om̄ibꝰ actibꝰ tā dn̄s qͣꝫ dn̄a ꝑfectiſſime ẜ uauerūt ⁊ nobis cōmendauerūt. Nitamur gͦ om̄i quo poſſumꝰ ſtudio ip̄am amplecti qꝛ ſine ip̄a nō eſt ſalꝰ. Nulla em̄ oꝑatio nr̄a cū ſuꝑbia deo placere pōt. Nā ẜm beatū au guſtinū. Suꝑbia fecit angelos demones. humilitas facit hoīes angelis ſil̓es. Et ber nardꝰ ſcd̓o de viſione Iſaie. Qualē putas neceſſe eſt hoīem inueniri. qͥ repudiati locū angeli ſortiat̉. Semel turbauit ſuꝑbia re gnū illud. cōcuſſit muros. etiā ꝓſtrauit ex ꝑte. ⁊ ꝑte nō modica. Quid ergo. Nūqͥd nō odit ciuitas illa. ⁊ vehemēter hmōi peſtē ab ominat̉. Certi eſtote frēs. eū qui ſuꝑbis nō peꝑcit angelis. nec hoībꝰ ꝑciturū Non eſt ꝯtrariꝰ ſibijpſi. Hucuſqꝫ Bern̄. Potuiſti eti am attēdere in vtroqꝫ. maxīe in puero Ih̓u nō ꝑuā coruis afflictiōem. De qua ſic dicit Bern̄. in ttio ẜmone natiuitatꝭ dn̄i. Naſcitimꝰ dimiſit in cibū. Un̄ benignitas ſua patient d̓i filiꝰ cuiꝰ ī arbitrio erat qd̓cūqꝫ vellet elige re tēpuſ elegit qd̓ moleſtiꝰ p̄ſertim paruulo ⁊ pauꝑis mr̄is filio. q̄ vix pānos haberꝫ ad inuoluendū. p̄ſepe ad reclinandū. ⁊ cū tāta eſſet neceſſitas. nullā audio pelliū fieri men tionē. Et infra. Chriſtꝰ vtiqꝫ qͥ nō fallit̉. ele git qd̓ carni moleſtiꝰ eſt. Illud gͦ meliꝰ. illud vtiliꝰ. illud potiꝰ eligendū. Et qͥſqͥs alid̓ do ceat vel ſuadeat. ab eo tāqͣꝫ a ſeductore cauē dum eſt. Et infra. Et tn̄ frēs ip̄e eſt ꝓmiſſuſ olim ꝑ Iſa. vij. paruulꝰ ſciēs reprobare ma lū ⁊ eligere bonū. Malū gͦ voluptas corꝑibē. ris repulſam. Reputare em̄ te debes indi bonū ꝟo afflictio eſt. Siquidē ⁊ hāc elegit. ⁊ illā reprobaᵉ puer ſapiēs. v̓bum infans. Hucuſqꝫ Bern̄. Uade ⁊ tu fac ſil̓r. Diſcre te tamē vt nō excedas poſſe tuū. Et de his ꝟtutibꝰ alias poterit dici. Redeamꝰ ad do mū natiuitatis. Nato itaqꝫ dn̄o. angeloruꝫ multitudo ibi exiſtēs ſuū deū adorauerūt. ⁊ cōfeſtim ad paſtores iuerūt. qui erāt ibip. pe forte ꝑ miliare. nūciantes eis ip̄am nati uitatē ⁊ etiā locū. Exinde aſcenderūt in ce lum cū canticꝭ ⁊ iubilo. cōciuibꝰ ſuis ea ſil̓r nūciantes. Tota igit̉ ſuꝑna curia exhilara ta. magnoqꝫ facto feſto. ⁊ laudibꝰ ⁊ gratiarū quotqͦt ibi erāt ſucceſſiue ꝑ ordīes ſuos vi dere faciē dn̄i dei ſui. ⁊ adorātes eū cū omni reuerētia ⁊ etiā mr̄em eiꝰ laudē eidē ⁊ canti ca ꝑſonabāt. Quis em̄ eorū auditis nouis remāſiſſet in celo qͦn viſitaſſet dn̄m ſuuꝫ ſic humiliter cōſtitutū in terra. In nullo eorū hec ſuꝑbia cadere potuiſſet. Et ideo d̓t apo ſtolꝰ ad Hebre. j. Et cū introducit primoge nitū in orbē terraꝝ dicit. Et adorēt eū om̄s angeli dei. Hec meditare de angelis iocun dū puto qualitercūqꝫ ſe habuerit veritas. Uenerūtqꝫ paſtores ⁊ adorauerūt eū. refe rentes q̄ audierūt ab angelis. Mater vero prudētiſſima om̄ia q̄ de ip̄o dicebant̉ ꝯſer uabat in corde ſuo. Illi aūt gaudētes abie rūt. Genuflecte ⁊ tu qͦ tm̄ diſtuliſti ⁊ adora dn̄m deū tuū ⁊ poſtea mr̄em eiꝰ. ⁊ reuerēter ſaluta ſanctū ſenē ioſeph. Deinde oſculeris pedes pueri ih̓u iacētis ī p̄ſepio. ⁊ roga do minā vt eū tibi porrigat vel ꝑmittat acciꝑe. Accipias eū inter brachia tua. retine ⁊ intu earis faciē eiꝰ diligēter. ac reuerēter deoſcu lare. ⁊ delectare ī eo. Cōfidenter hͦ facere po tes. qꝛ ip̄e ad peccatores venit ꝓ eoꝝ ſalute ⁊ cū eis humilit̓ cōuerſatꝰ? Et tādem ſe ip̄iſ ſe tāgi ꝓ tuo velle ꝑmittet. Nec imputabit p̄ſumptiōi ſꝫ amori. ſꝑ tamē cū reuerentia ⁊ timore hec facias. qꝛ ip̄e ſanctuſſanctoꝝ eſt Poſtea redde ip̄m matri. ⁊ cōſpice diligent̓ qͣꝫ ſtudioſe ⁊ ſapiēter gubernat eū. lactat ac cetera ei facit obſequia. Sta ⁊ tu adiuua eā ſi potes. In his delectari. iocūdari ac ſedu lo meditari memēto. ⁊ quantū potes famu leris dn̄e ⁊ puero ih̓u. ⁊ intuearꝭ faciē eius ſepe. ī quā deſiderāt angeliꝓſpicere. Semꝑ tamē vt dixi cū reuerētia ⁊ timore ne patia gnam taliū cōuerſatione. Meditari debes etiā cū gaudio qͣnta ſit hodierna ſolēnitas. Hodie nāqꝫ natus eſt xp̄s. ⁊ ſic vere ē dies natalis regis eterni ⁊ filij dei viui. Hodie fi lius datꝰ eſt nobis. ⁊ puer natus eſt nobis Hodie ſol iuſticie qui erat in nubilo clare Fo. CCXXXI fulſit. Hodie ſponſus eccl̓ie electorū ca iut ꝑceſſit de thalamo ſuꝑ. Hodie deſide atam faciē oſtēdit forma ſpecioſus p̄ filijs Ioim. Hodie factꝰ eſt ille hymnꝰ angelicꝰ Il̓a in excelſis deo. Hodie pax hoībꝰ ē an nūciata vt in eodē hyͣno cōtinet̉. Hodie vt priā cātat eccl̓ia ꝑ totū md̓m melliflui facti celi. ⁊ in t̓ra canūt angeli. Hodie pͥmi iit benignitas ⁊ hūanitas ſaluato Hodie adoratꝰ eſt deꝰ ī ſil̓itudīe ī. Hodie illa duo miracula ꝯtige ꝑant oēm intellectū ⁊ ſola fides ap ep̄t.ſ. ꝙ deus naſcit̉. ⁊ ꝟgo parit. lioꝝ miraculoꝝ claruit ml̓titudo eluceſcunt. ibi inchoata. h̓ manifeſta Q nūc illa. ⁊ iſtis meditatōibꝰ illa con Merito gͦ ē dies iſta iubilatōis ⁊ gau eticie magne nimis. Nā rome de qͣdā a dicta emētoria(qꝛ milites ibi ſpa ⁊emēdo neceſſaria ea q̄ ſtipēdijs ſu erāt expendebant) fons olei largiſſi iuit de t̓ra. ⁊ ꝑ totū diē largiſſimo t. ⁊ circulus ad moduꝫ celeſtꝭ arcꝰ in toto orbe apꝑuit. ⁊ rome ſtatua ā romulꝰ in ſuo palacio poſuerat ibat̉ nō cadere donec ꝟgo pareret. ſatim vt xp̄s natꝰ eſt. corruit. In qͦ loco ca ſipꝰ papa eccl̓iam ſctē Marie que nunc dr̄ rns tyberim cōſtituit. De circūciſiōe ⁊ fletu dn̄i. Cap̄. ix. Ctauo aūt die circūciſus eſt puer ¶¶ Duo auteꝫ magna hodie facta ſunt Unū. qꝛ maīfeſtatū eſt nomē ſalutꝭ. hib et̓no ſibi īpoſitū erat. ⁊ ab angl̓o vo nūpuſqꝫ in vtero conciꝑet̉. hodie fuit de ſuratū ⁊ noīatū. Et vocauerūt nomē eius in Ieſus aūt dr̄ ſaluator. qd̓ eſt nomē ſu per ome nomē. Nec eſt em̄ vt Apl̓us petrꝰ ſnaliud nomē ſub celo in qͦ nos oporteat ſuas fieri. Scd̓m qd̓ hodie factū fuit. rincepit dn̄s ieſus ſuū ſacratiſſimuꝫ ſan mepnobis effundere. Tēpeſtiue em̄ ce ſipnobis patꝭꝭ q̄ pctm̄ nō fecit. ꝓ nr̄is pcūīs ſibodie portare incepit. Cōpatere tu ei. et ſtibꝰ multū gaudere debemꝰ ꝓpter mnnlalutē. ſed multuꝫ cōꝑati ⁊ dolere ꝓpt̓ las anguſtias ⁊ dolores. Audiſtꝭ in nati ltate qntā afflictionē habuit ⁊ penuriaꝫ. ⁊ ſtalſabetiā fuit. ꝙ qn̄ mr̄ poſuit eū in p̄ſe inaa caput eiꝰ poſuit quēdā lapidē interpoſito forte feno. et vt habui a frē nr̄o qͥ vi dit. ⁊ adhuc ille lapis apꝑet ad mēoriā ibi dem muratꝰ. Credas ꝙ libētius poſuiſſet puluinar ſi habuiſſꝫ. ſed cū aliud n̄ hr̄et qd̓ poneret. cū cordis amaritudīe poſuit illuꝫ lapidē. Audis ⁊ hodie qꝛ ſanguinē ſuuꝫ fu dit. Fuit em̄ caro ip̄iꝰ cū cultello lapideo ī ciſa. Nōne gͦ cōpatiendū eſt ei. Ita. ſic certe ⁊ mr̄i. Plorauit gͦ puer ieſus hodie ꝓpter dolorē quē ſenſit in carne ſua. Nā verā car nem ⁊ paſſibilē habuit ſic̄ ceteri hoīes Sꝫ eo plorāte credis ne ꝙ mr̄ potuerit lachry mas ꝯtinere. plorauit gͦ ⁊ ip̄a. Quā plorātē filiꝰ ſtans in gremio eiꝰ aſpiciens. paruulā Deniqꝫ oīa q̄ dicta ſunt de incarnatōe qͣi hic manū ſuā ad os. ⁊ vultū eiꝰ ponebat qͣi nu tu rogans eandē ne ploraret. Quā eī tener rime diligebat. a ploratu ceſſare volebat. Sil̓r ⁊ mr̄ cuiꝰ viſcera totalit̓ cōmouebant̉ in dolore ⁊ lachrymis filij. ⁊ nutu ⁊ ꝟbis cō ſolabat̉ eū. Intelligebat em̄ tanqͣꝫ prudet tiſſima voluntatē eiꝰ. qͣꝫuis nōdū loq̄ret̉ E dicebat. Fili ſi vis me a ploratu ceſſare. ceſ ſa ⁊ tu. Nō em̄ poſſum te plorante nō plo rare. Et tūc ex cōpaſſione mr̄is filiꝰ a ſingul tibꝰ deſiſtebat. Mater ꝟo ⁊ ip̄iꝰ ⁊ ſuos ocu los tergebat. ⁊ vultū vultui applicabat. La ctabat eū ⁊ omībꝰ qͥbꝰ poterat modis ꝯſola bat̉. Et ſic faciebat qͦtiens plorabat. qd̓ for te ſepe pueroꝝ more faciebat. ad on̄dendaꝫ miſeriā nature hūane quā vere aſſūpſerat. ⁊ ad occultanduꝫ ſe ne a diabolo cogͦſceret̉ Cantat nāqꝫ de ip̄o ecc̄ia. Uagit infans in ter arta ⁊c̄. Hodierno aūt tꝑe ceſſat circūci ſio corꝑalis. ⁊ hēmꝰ baptiſmū qͥ eſt maioris gr̄e ⁊ mīoris pene. Sꝫ debemꝰ hr̄e circūci ſionē ſpūalē ⁊ oīa ſuꝑflua reijcere. ⁊ hͦ eſt qd̓ pauꝑtatē cōmēdat. Nā verꝰ pauꝑ eſt ꝟe ſpi ritualit̓ circūciſus. Et hāc ẜm Bern̄. paucꝭ verbis tradit Apl̓s di. Habētes victū ⁊ ve ſtitū his ꝯtenti ſimꝰ. Spūalis etiā circūci ſio dꝫ eſſe in oībꝰ ſenſibꝰ corꝑis nr̄i. vidēdo. audiendo. guſtādo. tangēdo. paucitate vta mur. ⁊ maxīe in loq̄ndo. Loqͣcitas eſt viciū peſſimū ⁊ deo ⁊ hoībꝰ odioſuꝫ ⁊ diſplicibile Un̄ debemꝰ eſſe circūciſi lingua.i. pauca et lo. qꝛ hodie fortit̉ plorauit. Nā īil vtilia loqͥ. Signū leuitatꝭ eſt multū loqui. Un̄ ſilentiū eſt ꝟtuoſa res. ⁊ nō ſine cā in re ligionibꝰ ordinatū. Et circa hāc materiā ſic dicit beatꝰ Gregꝭ. Ille loqͥ veracit̓ nouit qͥ prius bene tacere didicerit. Cenſura em̄ ſi lentij eſt ꝟbi neceſſariū inſtrumētū. Idem alibi. Qui ſenſu leues ſunt. ⁊ in locutōes p̄ LL Meditationes uite chriſti cipites erūt. qꝛ qd̓ leuis ꝯſcīa ꝯcipit leuius ꝓtinꝰ lingua promit. De hͦ etiā dic̄ Bern̄. ī eph̓is ẜmone qͥ incipit In oꝑbꝰ dn̄i. Iā ve ro de lingua qͥs neſciat qͣꝫ multū inqͥnaue rit nos. ꝑ vaniloqͥa ⁊ mēdacia. ꝑ detractōeſ ⁊ adulatōeſ. ꝑ ꝟ̓ba malicie ſiue iactātie. Pro his oībꝰ neceſſaria ē ydria qͥnta. ſilētiū.ſ. cu ſtos religiōis. in qͦ eſt fortitudo nr̄a. Idē a libi. Ocioſitas mr̄ nugaꝝ eſt. ⁊ nouerca ꝟtu tū. Int̓ ſeculares multe nuge. ſunt in ore ſa cerdotū blaſphemie. Sed ⁊ ſi nuge incidūt interdū ferende fortaſſe ſūt. ſꝫ inferēde nū qͣꝫ. ꝯſecraſti em̄ os euāgelio. illicitū eſt iā ta De eph̓ia ſiue appari libꝰ aꝑire illud. Capl̓m. x. tione dn̄i. Ie aūt terciodecimo puer ih̓s ma nifeſtauit ſe gētibꝰ.i. magꝭ qͦ gētiles erāt. Attende circa diē iſtū. qꝛ vix inuenies aliqd̓ feſtū ſic ab ecc̄ia ſolēnizatū ⁊ multipli catū in antiphōis. rn̄ſorijs ⁊ ẜmōibꝰ ⁊ alijs q̄ ad ſolēnitatē ꝑtinēt ſic̄ iltud. Nō ꝙ ſit ma ius oībꝰ alijs. ſꝫ qꝛ multa et magna tali die facta ſunt ꝑ dn̄m ih̓m. ⁊ maxīe circa ip̄aꝫ eo cleſiā. Primū eſt qꝛ hodie ip̄a ecc̄ia ī ſpōlā recepta eſt ab eo ī ꝑſona magoꝝ. qꝛ ecc̄ia ex gētibꝰ ſine ſocietatē. ſine familia. ſine oī ornatu eē maxxīe ꝯgregata eſt. Naꝫ die natalis ſui apꝑuit iudeis in ꝑſona paſtoꝝ. qͦ iudei nō receper̄t v̓bū dei niſi pauci ex ip̄is. Hodie ꝟo apꝑuit gentibꝰ. ⁊ hͨ eſt ecc̄ia electoꝝ. Un̄ feſtū hodi ernū eſt ꝓprie feſtū ecc̄ie ⁊ fideliū xp̄ianorū. Scd̓m. qꝛ ecc̄ia eſt hodie deſpōſata ab eo. ⁊ eidē vere ꝯiūcta ꝑ baptiſmū. queꝫ tali die ſuſcepit.ſ. reuoluto. xxix. anno. Et iō le tant̉ cantat̉. Hodie celeſti ſpōſo iūcta eſt ec cleſia ⁊c̄. Nā in baptiſmo deſpōſāt̉ aīe xp̄o. qͦa ſuo baptiſmo ſūpſit virtutē. ⁊ anīaꝝ ba ptizataꝝ congregatio vocat̉ ecc̄ia. Terci um. qꝛ tali die.ſ. reuoluto āno pꝰ baptiſmū fecit pͥmū miraculū ad nuptias. qd̓ etiaꝫ ad eccl̓iam ⁊ ſpūales nuptias p̄t adaptari Ui det̉ etiā poſtea feciſſe tali die miraculuꝫ de multiplicatōe panū ⁊ piſciū. Sꝫ pͥma tria eccīa hodie repn̄tat. illud autē nō. Uides gͦ qͣꝫ venerabil̓ eſt dies illa. qͣꝫ dn̄s elegit ad tot magnifica ⁊ mirifica. Cōſiderās gͦ eccīa tot magna bn̄ficia hodie ſibi a ſuo ſponſo exhi bita. grata exiſtere volēs. exultat. iocundat̉ ⁊ iubilat. ⁊ hūc diē magnifice ſolēnizat Di camꝰ gͦ de pͥmo. qꝛ de alijs ẜmo erit ẜm or dinē vite ip̄iꝰ xp̄i. Sed de pͥmo oꝑe.ſ. d̓ ma goꝝ aduentū ad xp̄m nō eſt intētōnis mee narrare moralitates ⁊ expoſitōes q̄ ſic diligent̓ ꝑ ſctōs tradite ſunt. Qualit̓ gͦ venerū magi ab oriente hieroſolymā. ⁊ qͥd int̓e ⁊ herodē actū ſit. ⁊ de ductu ſtelle. ⁊ qͣre. lē oblationē fecerūt. ⁊ de alijs hmōi. lege textū euāgelij ⁊ ſctōꝝ expoſitōes ⁊ īueni Ego em̄ in hͦ ⁊ in alijs vite xp̄i actibꝰ inten do vt in pͥncipio tibi dixi aliqͣs meditatōe. tangere ẜm qͣſdā imaginarias repn̄tatiōes qͣs aīa diuerſimode ꝑciꝑe p̄t ẜm ꝙ geſta fu erūt ꝑ ip̄m. vel ſic̄ fuiſſe credi pn̄t. De exi ſitiōibꝰ aūt raro intromittere me cogita tū qꝛ ad hͦ inſufficiēs ſum. tū etiaꝫ qꝛ nin eſſet longa materia. In pn̄ti gͦ negocioſis ſens ⁊ ꝯſpice bn̄ ſingl̓a. qꝛ vt alias tibi di hͦ eſt tota vis haꝝ meditationū. Ueneri gͦ iſti tres reges cū multitudīe magna ⁊ norabili comitiua. ⁊ ſtāt an̄ illud tu in qͦ natꝰ eſt dn̄s ih̓s. Dn̄a ſentit ſtre tumultū. ⁊ accipit pueꝝ. Intrāt illi domun culā ⁊ genuflectūt ⁊ adorat dn̄m pueꝝ ih̓m reuerēt̓. honorāt vt regē ⁊ adorant vt deui Uide qͣꝫ magͣ fuit eoꝝ fides. Quid eī credere ꝙ ille puerulꝰ ſic vilit̓ indutu pauꝑcula mr̄e inuentꝰ. ⁊ in loco ſic ab rex ⁊ deꝰ verꝰ; Et tn̄ vtrūqꝫ crediderūt. les duces ⁊ talia primitiua nos oporte hr̄e. Stāt gͦ genuflexi corā eo. collocunt̉ o dn̄a. vel ꝑ interpretē vl̓ ꝑ ſeip̄os. qꝛ ſapie tes erāt. ⁊ forte linguā hebraicam ſciebam Querūt ab ea de cōditōibꝰ iſtiꝰ pueri. Dn̄ narrat. ⁊ illi oīa credūt. Cōſpice bn̄ ip̄os ꝙ reuerent̉ ⁊ curialit̓ loqunt̉ ⁊ audiūt. Cōſpi ce ⁊ dn̄am. qꝛ cū rubore in ꝟbis ⁊ oculis ad terrā demiſſis ac cū verecūdia loquit̉. non delectat̉ loqui nec videri. Dn̄s tn̄ dedit ei vigorē in hͦ magno opere. Quia illi repn̄ta bāt vniuerſam eccleſiā futurā ex gētibꝰ. Cō ſpice ⁊ puerū ih̓m. nōdū loquit̉. ſed ſtat cuꝫ maturitate ⁊ grauitate tāqͣꝫ intelligēs. ⁊ be nigne reſpicit illos. ⁊ illi multū delectant eo. tā viſu mētali tanqͣꝫ intꝰ edocti ⁊ illumi nati ab eo. qͣꝫ corꝑali. qꝛ ſpecioſus erat p̄fi lijs hoīm. Tandē ꝯſolatōe magna recepte offerūt eidē aurū thus ⁊ mirrhā. aꝑi theſauros ſuos. ⁊ ponētes aliquē pa tapetū ante pedes dn̄i ieſu obtulerūt.ſ. bet illoꝝ illa tria in maxīa qͣntitate p̄cip de auro. Alias em̄ ꝓ parua oblatōe n̄ opor tuiſſet aꝑiri theſauros. qꝛ parua de leui ha buiſſent ad manꝰ ſeneſcalli eoꝝ. Et tuncte uerent̉ ⁊ deuote oſculati ſunt pedes eius. Fo. CCXXXII Quid ſi tunc puer ſapientiſſimus vt eos nagis cōſolaret̉ ⁊ in amore ſuo roboraret norrexerat etiā deoſculandā manuꝫ. Si ut etiā eos ⁊ bn̄dixit. Illi gͦ ſe inclinan valefaciētes cū magno gaudio receſſe rūt ⁊ ꝑ aliā viā reuerſi ſunt ī regionē ſuam Quid aūt de auro iſto factū putas qd̓ ē rat ſic magni valorꝭ. Nunqͥd dn̄a reẜuauit ſibi vl̓ depoſitū fecit. vel nunquid emit do agros ⁊ vineā? Abſit. nō curat de tali auꝑtatis amatrix. Zelans gͦ dn̄a for ꝓpauꝑtate. ⁊ intelligēs filij volūtateꝫ ocentꝭ qͣꝫ foris ſigna on̄dentꝭ. quia orte auertebat ab auro ⁊ vilipende. otū infra paucos dies pauꝑibꝰ eroga uit. Graue em̄ erat ſibi ſarcinā tenere vl̓ de firre. Un̄ ſic iſta totalit̓ expenderat. ꝙ qn̄ ī it in tēplū nō habuit vnde vnū agnuꝫ ret quē offerret ꝓ filio. ſed emit turtu res vel colūbas. Und̓ rōnabile ē credere ꝙ na fuit oblatio magoꝝ. ⁊ ꝙ dn̄a zelan ē(qꝛ plena caritate) dedit eā pau Aides p̄coniū pauꝑtatis. ⁊ in duo attēde. Primo qꝛ hodie puer ih̓s ele nā recepit vt pauꝑ ⁊ etiā mr̄ ſua. Se qꝛ nō ſolū nō curabāt acqͥrere vl̓ con are. ſed etiā q̄ dabant̉ retinere nolebāt in eis creſcebat deſideriū pauꝑta Sed nunqͥd circa hūilitatē aliqͥd at li. Si bn̄ aduertit̉ etiā hūilitatꝭ cer reputāt in aīo ſuo. ⁊ in ocul̓ ſuis nō ex nt̄. ſed nō ſic eſſe volūt in ocul̓ alioruꝫ. unt̉ vilipendi ab alijs vl̓ derideri. ⁊ tatē vel defectꝰ nolūt alijs innoteſce re ne vilipendant̉. Non ſic fecit hodie puer ns dimn dn̄s. qͥ ⁊ alijs ſuos defcta vilia patēre io paruis aut paucꝭ. ſed magnis ⁊ gibꝰ ⁊ ſocijs eoꝝ qͣꝫ pluribꝰ. Et ī ta tꝑe in qͦ multū erat timendū. Nam ſenirēt vt inuenirēt regē iudeoꝝ quē eū eſſe putabāt. dubitare poterāt ne ſlibꝫ de ip̄o viſis. reputātes ſe fatuos ⁊ de nos recederēt ſine fide ⁊ deuotiōe. ſed nō diiniſit hūilitatꝭ amator. dans nob̓ exēpluꝫ ſeſub ſpē alicuiꝰ apꝑentꝭ boni recedamus litate. Et ꝙ diſcamꝰ etiā ī alioꝝ ocul̓ ⁊abiecti velle apparere. De mora dn̄e apud p̄ſepe. Cap̄. xj. Xpeditis igit̉ magꝭ. ⁊ ꝟſus patriā ſu am regreſſis ⁊ totis eoꝝ oblatōnibꝰ Uerogatꝭ. adhuc ſtat dn̄a mūdi cū puero ſuo ih̓u. ⁊ nutricio ſuo ſctō ſene Ioſeph apud p̄ſepe in illo locello patienter vſqꝫ ad qͣdrageſimā diē. ac ſi eſſet q̄daꝫ ml̓r alia de ppl̓o. ⁊ puer ieſus eēt hō purꝰ ⁊ indigerēt le gis obẜuatiōe. Sꝫ qꝛ nolebāt p̄rogatiuas ſingl̓ares legē obẜuabāt vt ceteri. Nō ſic fa ciūt multi qͥ in cōi ꝯgregatōe degentes ſibi ſpeciales p̄rogatiuas exigūt fieri. ⁊ ab alijs tāqͣꝫ honorabiliores volūt in talibꝰ diſcer ni. ſed hͦ nō patit̉ hūilitas ꝟa. Stabat gͦ do mina more aliaꝝ. dictā diē expectās ingreſ ſura in tēplū. Stabat vigilās ⁊ attēta ſuꝑ cuſtodia dilecti filij ſui. O deꝰ cū qͣnta ſoli citudīe ⁊ diligētia ip̄m gubernabat ne ī mi nimo eēt defectꝰ. Cū qͣꝫta etiam reuerētia ⁊ cautela ⁊ qͦ timore ip̄m ꝯtrectabat quē ſcie bat eſſe deū ſuū ⁊ dn̄m ſuū. flexis genibꝰ ac cipiebat ⁊ īponebat eū in cunis. Cū quāta etiā iocūditate ⁊ cōfidētia. ⁊ aucͣte materna ip̄m amplexabat̉. oſculabat̉. ſtringebat dul cit̉. ⁊ delectabat̉ in eo quē ſciebat eſſe filiuꝫ ſuū. qͣꝫ ſepe curioſe intuebat̉ euꝫ in vultu. ⁊ ſingul̓ partibꝰ eiꝰ ſacratiſſimi corꝑis. qͣꝫ ſeri oſe ac pudent̓ tenella mēbra faſcina cōpo nebat. Sic̄ em̄ fuit hūillima. ſic fuit ⁊ pru dētiſſima. Un̄ in ſingul̓ officijs ⁊ obſequijs vigilanti ⁊ dormiēti ſedule mīſtrabat. nō ſo lū infantulo ſed grādeuo. O qͣꝫ libent̉ eum lactabat. Uix fieri potuit qͥn magnā etiam alijs femīs inexptā dulcedinē in tal̓ filij la unditas. Sūt em̄ qui ſe viles ⁊ abie/ neͣ ctatiōe ſentiret. Sꝫ ⁊ de ſctō ſene Ioſeph refert Bern̄. ſe credere ꝙ pueꝝ ih̓m ſuꝑ ge nua ſua tenēs eidē freq̄nt̓ arriſit. Stante gͦ dn̄a apud p̄ſepe. ſta ⁊ tu cū ea iuxta p̄ſepe. ⁊ delectare freq̄nt̓ cū puero ieſu. qꝛ ꝟ̓tus exit ab ip̄o. Quelibet aīa fidelis ⁊ maxīe religio ſa ꝑſona. a die natiuitatꝭ dn̄i vſqꝫ ad purifi cationē deberet ſaltē ſemel in die apud p̄di ctum p̄ſepe dn̄am viſitare. adorare pueruꝫ ih̓m ⁊ mr̄em eiꝰ. affectuoſe meditari de pau pertate. hūilitate ⁊ benignitate ip̄oꝝ. De purificatiōe beate ꝟginis. Ca. xij. Dueniente aūt qͣdrageſima die ꝓ ut in lege ſtatutū erat. exijt dn̄a de ſlabulo tū puero ieſu ⁊ ioſeph. ⁊ iuerūt de beth leem in hierl̓m q̄ ſunt qͦnqꝫ vel ſex miliaria. vt ẜm legē ſiſterēt eū dn̄o. Uade ⁊ tu cū eis ⁊ iuua portare pueꝝ. ⁊ ꝯſpice attēte ſingu la q̄ dicunt̉ ⁊ fiunt. q̄ deuotiſſima ſunt. Ad ducūt gͦ dn̄m tēpli. ad tēplū dn̄i. Cunqꝫ in traſſent templuꝫ. emerunt duos turtures. aut duos pullos columbaꝝ vt offerrent ꝓ LL 2 Meditationes uite chriſti eo ſicut ꝓ pauꝑibꝰ fiebat. Et qꝛ erāt pauꝑri mi. credēdū ē magꝭ de pullis colūbaꝝ. qꝛ ⁊ ꝓ minori p̄cio īueniunt̉. ⁊ iō in lege ponunt̉ in vltīo loco. ⁊ euāgeliſta tacet de agno qui erat oblatio diuitu. Et ecce ſymeon iuſtꝰ in ſpū venit in tēplū. vt ſic̄ rn̄ſuꝫ acceꝑat. vide ret xp̄m dn̄i. Cū aūt feſtinant̉ veniēs vidiſ ſet eū. ſtatī cogͦuit eū ꝓphetico ſpū. ⁊ accele rans genuflexit ⁊ adorauit eū inter brachia mr̄is. Puer aūt bn̄dixit eū ⁊ aſpiciēs mr̄eꝫ inclinauit ſe. on̄dens ſe velle ad eum ire. ꝙ mr̄ intelligēs qͣꝫuis admirās. porrexit euꝫ ſymeoni. Ille aūt gaudent̓ ⁊ reuerent̉ in vl nis ſuis eū recipiens ſurrexit. bn̄dicēs deū ⁊ dixit. Nūc dimittis ẜuū tuum dn̄e ⁊c̄. Deīde ⁊ viſitauit Elyzabeth. volēs videre ioh̓er de paſſiōe ip̄iꝰ pphetauit. Suꝑuenit ⁊ ip̄a hora ꝓphetiſſa anna ⁊ adorās eū. ſil̓r d̓ ip̄o loq̄batur. Maria vero de his admirās. oīa ꝯẜuabat in corde ſuo. Deinde puer ih̓s extēdēs bra chia ꝟſus mr̄em. ad eā redijt. Poſtea vadūt ad altare ꝓceſſionē facientes q̄ hodie repre ſentat̉ ꝑ vniuerſuꝫ md̓m. q̨̄cedūt alacrit̉ illi duo venerabiles ſenes. l. Ioſeph ⁊ ſymeon tenētes ſe ꝑ manꝰ. ⁊ cū exultatōe magna iu bilantes ⁊ pſallētes. Confitemini dn̄o qm̄ bonꝰ qm̄ in ſecl̓m ⁊c̄. Fidelis dn̄s in oībus verb̓ ſuis ⁊c̄. Qm̄ h̓ eſt dn̄s deꝰ nr̄ ineternū ⁊ in ſeculū ſecl̓i. ip̄e reget nos in ſecl̓a. Su ſcepimꝰ deꝰ mīam tuā in medio templi tui. Sequit̉ mr̄ portās regē ih̓m. ⁊ āna allociat. eā. vadēs ex latere cū reuerētia iubilans. et ip̄a gaudio indicibili laudās dn̄m Ab iſtis gͦ fit ꝓceſſio. paucis qͦdeꝫ ſed valde magnis. repn̄tantibꝰ. qꝛ de oī genere hoīm ſunt int̓ eos. de maſculis ⁊ femīs. ſenibꝰ ⁊ iuuenibꝰ. virginibꝰ ⁊ viduis. Cū aūt ꝑuenerūt ad al tare. mr̄ cū reuerētia genuflexit ⁊ offert di lectiſſimū filiū ſuū deo pr̄i ſuo dicēs. Acci pite pr̄ excellētiſſime vnigenitū vr̄m. quem ẜm mādatū vr̄e legis vob̓ offero. qꝛ pͦmoge nitꝰ mr̄is eſt. Sed rogo pr̄ vt eū mihi red datis. ⁊ ſurgēs dimiſit ip̄m ſuper altare. O deꝰ qͣlis eſt oblatio iſta. nunqͣꝫ a ſecl̓o tal̓ fa cta fuit nec fiet. Reſpice bn̄ ſingula. Stat puer ih̓s ſedēs ſuꝑ altare. ſic̄ qͥlibet aliꝰ pue rulus. ⁊ facie matura reſpexit mr̄em. ⁊ alios. ⁊ humilit̓ et patient̓ expectat qͦd deinceps fieri debeat. Aduacant̉ ſacerdotes ⁊ redi mit̉ dn̄s oīm tanqͣꝫ ẜuꝰ qͥnqꝫ ſiclis more ali orū. Siclus erat genꝰ monete qͥbꝰ a ioſeph ſacerdoti ſolutis. mater letant̓ reaccepit fi liū. Accepit etiā de manu ioſeph p̄dictas aues vt eas offerat. ⁊ genuflectēs ⁊ tenēs eas in manu ſua. eleuatꝭ ocul̓ ⁊ in celū porrectꝭ eas obtulit dicēſ. Accipite clemētiſſime pr̄ hāc oblationē ⁊ munuſculū. ⁊ pͥmū donum qd̓ paruulꝰ vr̄ vob̓ hodie de ſua pauptate p̄ ſentat. Sed ⁊ puer ih̓s manꝰ ſuas ad aues porrigēs. ocl̓os ad celū leuauit. ⁊ nōduꝫ lo quēs geſtibꝰ vnacū mr̄e offerebat. ⁊ poſue rūt eas ſuꝑ altare. Uidiſti qͣles ſūt obla tores iſti. mr̄ ⁊ filiꝰ. Nunqͥd potuit talis ho ſtia qͣꝫuis ꝑua repudiari. Abſit. ſed potiꝰ ꝑ manꝰ angeloꝝ fuit in ſup̄ma curia pn̄tata valde acceptata. ita ꝙ tota curia iubilās e ultauit. Poſtea ꝟgo ſctā diſceſſit de hierl̓m pͦuſqͣꝫ de partibꝰ illis diſcederet. Uadex ti ſꝑ cū ea qͦcūqꝫ ierit. ⁊ adiuua portare ieſum Cū gͦ veniſſet ad eā. feſtū magnū fecerūt. et maxīe de pueris ſuis. Sed ⁊ pueri letabāt ad inuicē. ⁊ ioh̓es qͣi intelligēs reuerēter ſe hēbat erga ih̓m. Accipe ⁊ tu reuerent̉ ioh̓eꝫ qꝛ hic puer magnꝰ corā dn̄o. ſi forte bn̄di xerit tibi. Aliqͥbꝰ aūt diebꝰ ibi mora ꝯtracta diſcedūt volētes ire nazareth. Si aūt in p̄ dictis vis informari. de hūilitate ⁊ pauꝑta te ꝯſiderata oblatiōe ⁊ redēptōe ac legꝭ ob ſeruatiōe. de facili potes aduertere. Tercia feria. De fuga dn̄i in egyptū. Capl̓m. xiij Um ergo per gerēt ꝟſus nazareth neſciētes adhuc ſuꝑ hͦ ꝯſiliū dn̄i. ⁊ ꝙ he rodes pararet ſe ad necē pueri ieſu. Angelꝰ dn̄i apꝑuit ioſeph ī ſomnis di cens ei. vt cū puero ⁊ mr̄e fugeret ī egyptū. qꝛ herodes volebat aīam pueri ꝑdere. Io ſeph vero euigilās ⁊ excitās mr̄em dixit ei Ip̄a incōtinēti ſurgēs. nulla mora ꝯtracta voluit iter arriꝑe. ꝯcuſſa em̄ ſunt ad hāc vo oīa viſcera eiꝰ. ⁊ circa filij ſui ſaluteꝫ noleba negligēs inueniri. Ergo de nocte incōtinē ti ceperūt ire ꝟſus partes egypti. Cōſpicet meditare p̄dicta ⁊ infra ſcpͥta. ⁊ quō puerū ih̓m dormientē eleuāt ⁊ ꝯpatere ip̄is. ⁊ at tende h̓ diligent̓. qꝛ multa bona ꝯſiderare potes in pn̄ti negocio Prīo ꝯſidera quē admodū dn̄s in ſua ꝑſona ſuſcepit aliqn̄ ꝓ ſpera. aliqn̄ aduerſa. Et cū ſil̓e tibi ꝯtigerit. nō ſis impatiēs. Nā iuxta montē inuenies vallē. Ecce em̄ in natiuitate ſua xp̄s magni ficatꝰ fuit a paſtoribꝰ tāqͣꝫ deꝰ ⁊ poſt partuꝫ Fo. CCXXXIII irū circūciſus fuit tanqͣꝫ pctōr. deinde ve ientes magi eū plurimum honorauerūt. ⁊ lominꝰ ip̄e in ſtabulo remanens ſtabat heſtias ⁊ plorabat vt cuiuſdā homūcu ifiliꝰ poſtea pn̄tatꝰ erat in tēplo quē multū ulerūt ſymeon ⁊ anna. ⁊ nūc ab angl̓o dr̄ fugiat in egyptū. ⁊ de multꝭ talibꝰ poterꝭ rita ſua ꝑpendere q̄ ad nr̄am inſtructio poſſumꝰ retorq̄re. Cū gͦ ꝯſolationeꝫ ha tribulationē expecta. ⁊ ecōtra. Un̄ in ec extolli nec frāgi debemꝰ. Dat enim dn̄s ꝯſolatōes ad ſpem ſubleuādā ne defiri . Et tribulationē ad hūilitatē ꝯẜuan cognoſcētes miſeriā nr̄am ſꝑ ī ſuo ſte imore. Ad nr̄am gͦ inſtructōnē hec fe editemur. ⁊ etiā vt ſe diabolo occul uret Scd̓o ꝯſidera circa dei beneficia ⁊ ōes ꝙ qͥ ea ꝑcipit nō dꝫ ſe p̄ferre non enti. ⁊ qͥ nō ꝑcipit nō deijciat̉ anīo. nec nti inuideat. Hoc dico. qꝛ angeloꝝ locuti les fiebāt ioſeph. ⁊ nō mr̄i. cum tn̄ lōge ea ferior. Itē ⁊ qͥ ꝑcipit licet nō ꝑcipiat velle. nō dꝫ eſſe ingratꝰ nec murmura etiā ioſeph qͥ tantꝰ erat apud deū non ſed ī ſomnis tales allocutiōes ꝑcepit. io ꝯſidera quō deuſ ꝑmittit ſuos. ꝑ v⁊ tribulatōibꝰ vexari. Tūc em̄ ma at tribulatio mr̄i ⁊ ioſeph. cū viderēt id occiſionē q̄ri. qͥd em̄ grauiꝰ audire rāt: Et erat eis in hͦ tribulatio magna. q licet ſcirēt eū filiū dei eſſe. tn̄ poterat ſen as eoꝝ turbari ⁊ dicere. Dn̄e deꝰ om tēs qͥd opus ē ꝙ iſte tuꝰ filius fugiat; otes hic eū defendere: Et etiā in hoc irat tribulatio ꝙ in t̓rā longinquā ōporte s ire quā igͦrabāt. ⁊ ꝑ vias aſꝑas cuꝫ habiles ad eūdū. Dn̄a ꝓpt̓ iuuētutē. neph̓ po ꝓpter ſenectutē. ip̄e etiā puer quē pultare hēbāt vix erat duoꝝ mēſiū. ⁊ ꝑegri nribēbant in t̓rā alienā. ⁊ pauꝑes qͣi nihil mes. Oīa em̄ iſta ſunt afflictōis materia. diḡ cū tribularꝭ patiētiā habe. nec credaẜ ibeo pͥuilegiū dari. qd̓ nec ſibi tribuit didēs em̄ quō ⁊ qͣꝫ cito ꝑſecutionē patit̉. et de fra natiuitatꝭ ſue. ⁊ tā benigne cedit al illiꝰ quē poterat ꝑdere in momento. piofunda ē hec hūilitas. ⁊ patiētia magna naēebat em̄ ſibi vicē reddere nec offendere l. ſꝫ fugiēdo inſidias eiꝰ vitare. Sic ⁊ nos ntere tenemur obiurgātibꝰ.ſ. vel rep̄hēdē io relꝑſeq̄ntibꝰ nō reſiſtere. vel de ip̄is vin dictā expetere. ſꝫ patient̓ eos portare ⁊ ip̄o rū furori cedere. ⁊ qd̓ plus eſt ꝓ eis orare. vt alibi dn̄s ī euāgelio docet. Fugiebat ergo dn̄s ante faciē ẜui. īmo potius ẜui diaboli. Portabat eū mr̄ tenera ⁊ iuuenis valde. et ſctūs ioſeph multū ſenex in egyptū ꝑ viam ſilueſtrē. obſcurā. nemoroſaꝫ. aſperā ⁊ inha bitatā. ꝑ viā etiā valde longam. Dicit̉ ꝙ ad iter curſorꝭ ſunt. xij. vel. xv. diete. ꝓ eis autē fuit forte iter duoꝝ menſiū ⁊ pluriuꝫ. Iue runt em̄ vt dr̄ ꝑ deſertū illud ꝑ qd̓ tranſiue rūt filij iſrl̓. in qͣ ſteterūt. xl. annis. Sꝫ quō faciebāt de victu ſecū portādo. Ubi etiam ⁊ quō de nocte qͥeſcebāt ⁊ hoſpitabant̉. Ra ro em̄ domos ī illo deſerto īueniebāt. Cō patere gͦ eis. qꝛ labor difficil̓ ⁊ magnꝰ. ⁊ lon gus eſt tā ip̄is qͣꝫ puero ih̓u. ⁊ vade cuꝫ eis. ⁊ adiuua pueꝝ portare ⁊ ẜuias ī oībꝰ in qͥbꝰ pōtes. Nō deberet videri nob̓ labor ꝓ no biſip̄is pnīaꝫ agere. ꝓ qͥbꝰ tantus labor ab alijs ⁊ a talibꝰ ⁊ totiēs eſt aſſumptꝰ. De his aūt q̄ ip̄is in deſerto ⁊ ꝑ viā ꝯtigerūt qꝛ pau ca autētica inueniunt̉. referre nō curo. Cū gͦ egyptū intrauerūt oīa ydola ip̄iꝰ ꝓuincie corruerūt ſic̄ ꝑ Iſaiā fuit ꝓphetatum. Iue rūt ergo ad qͣndā ciuitateꝫ q̄ vocat̉ Helio polis. ⁊ ibidē aliquā domunculā ꝯducētes habitauerūt ibidē ꝑ ſeptē annos tāqͣꝫ ꝑegri ni ⁊ aduene. pauꝑes ⁊ egeni. Sed hic oc currit pulchra pia ⁊ cōpaſſiua valde medi tatio. Aduertas bn̄ q̄ ſequunt̉. Unde em̄ ⁊ quō viuebāt iſti tāto tꝑe? Nunqͥd mēdica bāt: Legit̉ autē de dn̄a ꝙ colo ⁊ acu q̄rebat ſibi ⁊ filio neceſſaria. Suebat ergo et fila bat mūdi dn̄a. pauꝑtatꝭ amatrix. Multuꝫ ꝑ oēm modū iſti pauꝑtatē dilexerūt. ⁊ eidē ꝑ̄fecte vſqꝫ ad mortē ẜuauerūt fidē. Sꝫ nū qͥd ibat ip̄a ꝑ domos petēdo pānū ⁊ alia in qͥbꝰ oꝑaret̉: Oportuit em̄ hͦ ꝑ vicinia īnote ſcere. alias vacaſſet a talibꝰ oꝑbꝰ. qꝛ ille mu lieres nō poterāt diuīare. Sed ⁊ cū ih̓s ce pit eſſe qͥnquēnis vl̓ tixͣ. Nunqͥd ⁊ ip̄e porta bat ambaſiatas mr̄is. petēdo ꝓ ip̄a ea in qͥ ſiri. Quarto ꝯſidera benignitatē dn̄i. bus oꝑari valeret? Nō em̄ hēbat aliū ſcuti ferū. Sed ⁊ nūqͥd reportabat oꝑa facta. pe tens ex ꝑte mr̄is. ſolutionē ⁊ p̄ciū.? Nōne in talibꝰ erubeſcebat puer ih̓s. filiꝰ dei altiſſi mi. ⁊ etiā mr̄ ip̄m mittēs? Sꝫ qͥd ſi aliqͦtiēs dū opus reddidiſſet ⁊ p̄ciū peteret ml̓r aliqͣ ſuꝑba. rixoſa ⁊ loquax. iniurioſe rn̄dit. opꝰ factū accepit. eū ſine p̄cio expulit. ⁊ ſic vacuꝰ domū redijt. O qͦt ⁊ qͣnte fiūt iniurie adue LL 3 Meditationes uite chriſti nis. qͣs dn̄s vitare nō venit ſꝫ ſuſciꝑe. Quid etiā ſi aliqn̄ domū rediens. ⁊ famē patiens. more pueroꝝ petūt panē. nec vnd̓ daret ha buit mr̄. Nōne in his ⁊ ſil̓ibꝰ totalit̓ ꝯcutie bant̉ viſcera ſua. Cōſolabat̉ vbis filiū ſuū. i vittū oꝑe vt poterat ꝓcurabat. ⁊ ſibi forte aliqn̄ ſubtrahebat de victu vt filio reẜuaret. Hec ⁊ his ſil̓ia de puero ih̓u meditari potes. de di tibi occaſionē. Tu ꝟo ſic̄ videbit̉ extēdas ⁊ ꝓſeqͣris. ſiſqꝫ paruula cū paruulo ih̓u. nec paruipēdas talia hūilia. ⁊ q̄ puerilia vidēt̉ meditari de ip̄o. Uident̉ em̄ dare deuotio nē. augere amorē. accēdere feruorē. induce re cōpaſſionē. puritatē ⁊ ſimplicitatē ꝯferre ⁊ hūilitatꝭ ⁊ pauꝑtatꝭ vigorē nutrire ⁊ ꝯſer uare. familiaritatē ⁊ ꝯformitatem facere. ac ſpem eleuare Nā ad ſublimia aſcendere nō valemꝰ. ſed qd̓ ſtultū dei eſt ſapiētiꝰ ē hoībꝰ ⁊ qd̓ infirmū potētiꝰ. Uidet̉ etiā taliuꝫ me ditatio ſuꝑbiā tollere. cupiditatē eneruare. ac curioſitatē ꝯfundere. Uides qͦt bona in de ꝓueniūt. Sis gͦ vt dixi cū paruulo par uula. ⁊ cū grādeſcēte grādeſcas. ſꝑ tn̄ hūili tate ꝯẜuata. ⁊ ſeqͣris eū qͦcūqꝫ ierit. ⁊ intuea ris faciē eiꝰ ſꝑ. Sed nunqͦd in ſuꝑioribꝰ at tendiſti. qͣꝫ labiorioſa fuerit eoꝝ pauꝑtas. ⁊ qͣꝫ verecunda. Et ſi ex oꝑe manuū victū q̄re re oportebat. qͦd de veſtimētis dicemꝰ. qͥd de vtenſilibꝰ.ſ. lectꝭ ⁊ alijs infra domū opor tunis? Nunqͥd duplicia hēbāt. nunqͥd ſuꝑ flua. nūqͥd curioſa? Hec ꝯͣ pauꝑtatē ſunt. et iō etiā ſi hr̄e poſſet nollet ea pauꝑtatꝭ ama trix. Sed ⁊ nūqͥd dn̄a ſuendo vl̓ alias ope rādo. faciebat more qͦrūdā oꝑa curioſa Ab ſit. Faciat hec q̄ tp̄s ꝑdere nō curat. Nō eī poterat ip̄a in tāta poſita egeſtate tp̄s in va nis expendere. ſed nec alias feciſſet. Eſt eī ꝑiculoſiſſimū viciū. ⁊ maxīe tꝑibꝰ nr̄is. Uis videre quō. Attēde pͥmo quo tp̄s ad laudē dn̄i ꝯceſſum. expendit̉ ꝯͣ ip̄m in vanis. mul tū em̄ plꝰ de tꝑe occupat qͣꝫ expediat curio ſum opꝰ. ⁊ hͦ malū eſt valde. Scd̓o qꝛ faci enti eſt cā vane gl̓e. O qͦtiens aſpicit. recogi tat ⁊ mente reuoluit. etiā qn̄ nō oꝑat̉. ⁊ etiā fugitās. curioſa inqͥetudīe delectat̉. Sꝫ fi qn̄ dꝫ dīnis intēdere. vt pulchꝝ opꝰ faciat. ⁊ exinde ſe reputat et vult reputari. Tercio qꝛ ei cui facit eſt cā ſuꝑbie. tali eī oleo ignis ſuꝑbie nutrit̉ ⁊ magꝭ accēdit̉. Sic̄ eī rudia ⁊ groſſa ſunt hūilitatꝭ fomēta. ſic iſta ſuꝑbie Quarto qꝛ ē materia retrahēdi aīam a deo Nā iuxta btm̄ Gregꝭ. Tanto qͦs a ſuperno amore diſiūgit̉ qͣnto inferiꝰ delectat̉. Quinto qꝛ eſt ꝯcupīa oculoꝝ. de tribꝰ vnuꝫ ad q̄ oīa pctā de mūdo reducunt̉. Ad nihilū eī talia curioſa valēt. niſi vt exinde oculivane paſcant̉. Quotiēs aūt qͥs in talibꝰ delecta bilit̉ et vane ocl̓os paſcit. tā qͥ facit. iͣ qͦꝑ tat ⁊ vtit̉. totiēs offendit. Sexto qꝛ ml̓to alioꝝ eſt laq̄us ⁊ ruina. nā talia reſpiciētes. multis modis offendere pn̄t. Uel malū ex emplū hn̄do. vl̓ delectabilit̓ aſpiciēdo. vl̓ fi mile ꝯcupiſcēdo vl̓ iudicādo vl̓ murm do vl̓ detrahēdo. Cogita gͦ qͦtiēs deꝰ offen di p̄t anteqͣꝫ illa curioſitas ſit deleta. de oī bus aūt illis ip̄e qͥ tale opꝰ facit eſt cā. Und̓ etiā ſi tibi dicerē ꝙ talia ꝓ me faceres. l̓ cer tiſſime ſcires me talibꝰ vti velle. tu facere n̄ deberes. qꝛ nulla de cā pctō ꝯſentiendū eſt ⁊ ab offenſa dei eſt omnibꝰ modis abſtinē dum. Quanto gͦ magꝭ offendis ſi tuo motu ad ſolā cōplacentiā facis. volēs magꝭ place re creature qͣꝫ creatori. Hec igit̉ faciūt qͥ ſe cularit̓ viuūt. Talia em̄ ſunt ornamēta mū di ⁊ blaſphemia dei. Sed qͥ in puritate cō ſcientie viuere intēdit. miror quō hec face re audet ⁊ ſe hac fece fedare. Uides qͦt ma la ex tali curioſitate ꝓueniūt. Adhuc eſt ali ud malū ⁊ peius.ſ. ꝙ curioſitas directe ob uiat pauꝑtati. Et vltra oīa p̄dicta eſt etiā hͦ ꝙ leuis ⁊ vani ⁊ incōſtantꝭ animi ē indiciū. Hec aūt oīa de curioſitate dixi. vt tu cur ſa deuites. Ab ip̄is igit̉ tā faciēdis qͣꝫ vter dis tāqͣꝫ a venenoſo ſerpēte oīno abſtine curato. Nō tn̄ intelligi dꝫ qͥn aliqn̄ liceat fa cere oꝑa pulchra. ⁊ potiſſime in his q̄ dīno cultui mācipant̉. In qͥbꝰ tn̄ oīno īordinata affectio. intētio ⁊ delectatio ſūmoꝑe cauen da eſt. ⁊ ab aīo ſollicite longiꝰ ꝓpellenda. De hac aūt curioſitate ſic dicit Bern̄. ī ſer monibꝰ ad clericos ca. xij. Spectacula va na. rogo qͦd corꝑi p̄ſtāt. qͥd ve aīe ꝯferre vi dent̉. nā certe nihil in hoīe cui curioſitas ꝓ ſit inuenies. friuola ꝓrſus ⁊ inanis ac nuga toria ꝯſolatio. ⁊ neſcio qͥd illi duriꝰ imp̄cer niſi vt ſꝑ hēat qd̓ reqͥrit. qͥ iocūde qͥetis pa deamꝰ ad dn̄am in egyptū. a qͣ digreſſioni fecimꝰ ꝓpter maledictū curioſitatꝭ viciū. et ꝯſpice ip̄am ī laboribꝰ ſuis. ſuendo ⁊ filādo texendo. quō facit ea fidelit̓. hūilit̓ ⁊ follici te. hn̄s nihilominꝰ diligentiſſimā curā ſuꝑ filio ſuo. ⁊ ſuꝑ gubernationē domꝰ. necnor vigilijs ⁊ orōibꝰ iuxta poſſe ē ſꝑ intēta. Tu gͦ toto affectu eidē cōpatere ⁊ ꝯſidera ꝙ no Fo. CCXXXIIII abuit oīno gratꝭ regnū dn̄a regni. Sed ⁊ lud forte ꝯtingebat freq̄nt̓ ꝙ alique bone mnatrone vidētes eiꝰ pauꝑtatē. aliqͣ trāſmit rebāt eidē. q̄ hūilit̓ ⁊ cū graꝝactiōe recipie at. Sed ⁊ ſctūs ioſeph ſenex aliqͦd oꝑaba irte lignaminis. Vndiqꝫ igit̉ occurrit ſſiōis materia. cū qͣ tandē cū aliquam cū ea ꝯtraxerꝭ pete licentiā recedēdi. ctōe recepta pͥmo a puero ih̓u. deinde poſtea a ioſeph genibꝰ flexis cū lacri nis ⁊ cōpaſſione magna. vale facias eis. qꝛ rhāniti ⁊ exules a patria ſua ſine aliqͣ nanēt ad ꝑegrinādū ibidē ꝑ ſeptē an udore ſui vultus victuri. editu dn̄i ex egypto. Ca. xiiij. Ompletis ſeptē ānis qͥbꝰ ielibꝑegri natꝰ eſt ī egypto. angelꝰ dn̄i apꝑuit ioſeph in ſomnis dicēs. Tolle pue nr̄em eiꝰ. ⁊ vade in t̓rā iſrl̓. De functi eī qͥq̄rebāt aīam pueri. Qui accepit pue nr̄em eiꝰ ⁊ redijt in t̓rā iſrl̓. ⁊ cū ꝑuenit diēs ꝙ archelaꝰ filiꝰ herodis regna timuit illo ire. Et iteꝝ admonitꝰ ab piuit ī galyleā ciuitatē nazareth. Fu reditꝰ eiꝰ circa feſtuꝫ eph̓ie.ſ. ſcd̓a die martilogio legit̉. Uides etiā hic ſic actuꝫ in ſuꝑiori tractatu quō dn̄s dat atiōes ⁊ reuelatōes ꝑ partes. ⁊ non ita lenas vt appetitꝰ expoſceret. qd̓ ex duobꝰ ī ꝑpendere potes. Tū qꝛ in ſomnis vt tibi dixi. tū etiā qꝛ nō vna vice ſel̓ ſed ꝑduas vices ei dixit ad quē locū ire de veret. Et dicit glo. ꝙ hͦ fecit dn̄ſ qꝛ ex freq̄n iviſitatōe qͥs certior reddit̉. Un̄ qͣleſcūqꝫ ſunt nob̓ debēt videri magne. ⁊ inde ſimus qꝛ ſꝑ ex ꝑte ſua facit qd̓ nob̓ vtiliꝰ eſſe oſcit. Nūc aūt circa dn̄i reditū inſiſta irca quē diligent̓ attēde. qꝛ pia eſt h atio valde. Redeas gͦ in egyptuꝫ gr̄a ſitādi pueꝝ ih̓m. quē cū extra int̓ pueros ioite inuenerꝭ. ip̄e te vidēs occurret tibi. qꝛ benignꝰ ⁊ affabilis ⁊ curial̓ eſt. Tu vero ge ſunectens oſculerꝭ pedes eiꝰ. ⁊ poſt int̓ bra pla ip̄m ſuſcipias ⁊ aliqͣntulū cū eo qͥeſcat̉ lande forte dicet tibi. Data eſt nob̓ licentia ſtra nr̄aꝫ. ⁊ cras hinc recedere debemus. lona hora veniſti. qꝛ redibis nobiſcuꝫ. cui ſerit rn̄deas te ex hͦ multum gaudere. ⁊ ꝙ noptas ſeqͥ qͦcunqꝫ ierit. ⁊ in his collocuti nibꝰ delecterꝭ cū eo. Dixi iā tibi. ꝙ hmōi q̄ muerila vident̉ meditari. multū valēt. ⁊ po xi ad mnaiora trāſmittūt. Poſtea ducet te ad mr̄em. ⁊ curialit̓ honorabit. tu ꝟo genu flectens. fac ei reuerētiā ⁊ ſctō ſeni ioſeph. et reqͥeſcas cū eis. Mane ſeq̄nti die videb̓ ali qͣs bonas matronas de ciuitate. ⁊ etiaꝫ ho mines veniētes ad ſectandū eos vſqꝫ extra portā ciuitatꝭ. ꝓpter placabilē ⁊ ſctām ꝯuer ſationē ip̄oꝝ. Predixerāt eī diſceſſuꝫ ſuū ꝑ viciniā ꝑ plures dies. Primū qꝛ nō ē ꝯue niens ꝙ ſubito qͣi furtim inde recederēt. ſe cus tn̄ fuit qn̄ venerūt in egyptū. qꝛ timue rūt mortē pueri. Incipiūt em̄ recedere ⁊ io ſeph cū homībꝰ p̄cedit. ⁊ dn̄a ſequit̉ a longe cū matronis. Tu vero accipiēs pueꝝ ꝑ ma nū vade in medio an̄ mr̄em. nā ip̄m poſt ſe nō dimittet. Cū aūt ſūt extra portā. ioſeph nō ſe patit̉ ampliꝰ ſociari. Tunc vero aliqͥs ex illis diues cōpatiēs pauꝑtati eoꝝ. pueꝝ vocat vt aliqͦs ei denarios tribuat ꝓ expen ſis. Uerecundat̉ puer acciꝑe. tn̄ pauꝑtatis amore manū parat. pecuniā accipit verecū de ⁊ gr̄as agit. ſic ⁊ plures fecerūt. Uocatur etiā a matronis. ⁊ ſil̓r faciūt. Nec minꝰ hic mr̄ verecundat̉ qͣꝫ filiꝰ. Uerū tn̄ hūilit̓ gr̄as eis egit Uere hic eis cōꝑati potes. cum ille cuiꝰ eſt t̓ra ⁊ plenitudo eiꝰ. ꝓ ſe ⁊ mr̄e ⁊ nu tricio ſuo ſic pauꝑtatē artā elegerit. ⁊ in tan ta penuria vixit. Multū in eis relucet pau pertas ſctīſſima. ⁊ nob̓ amabilē ⁊ imitabilē on̄dunt. Tandē gr̄as agētes eis valefaciūt oībꝰ. ⁊ ſuum arripiūt iter. Sed quō redibit puer ih̓s adhuc tener infantulꝰ. difficilior em̄ mihi videt̉ reditꝰ qͣꝫ acceſſus. nā qn̄ ve nit in egyptuꝫ ita paruulus erat ꝙ portari poterat. nunc aūt ſic magnus eſt ꝙ portari non p̄ualet. et ſic paruꝰ ꝙ ꝑ ſe ire nō poteſt. Sed forte aliquis ex illis bonis viris de dit vel accōmodauit aliquē aſellū ſuꝑ queꝫ ire poſſet. O puer egregie ac delicate. rex ce li ⁊ terre quātū laboraſti ꝓ nob̓. ⁊ qͣꝫcito ce piſti. Bene ꝓph̓a ī vr̄a p̄dixit ꝑſona. Pauꝑ ſum ego ⁊ in laboribꝰ a iuuentute mea. Pe nurias magnas. labores arduos. ⁊ afflicti ones corꝑis ꝯſtantiſſime aſſūpſiſtꝭ. habui ſtis voſip̄os qͣi odio ꝓ amore nr̄o. Certe ſo ſus hic labor de qͦ nunc tractamꝰ ad plenā redemptionē ſufficere debuiſſet. Accipe er go puerū ih̓m ⁊ pone ſuꝑ aſellū. ac fideliter ducas eū. ⁊ cum deſcēdere voluerit letant̉ eum in brachijs ſuſcipias ⁊ aliquātuluꝫ te neas. ſaltē quouſqꝫ veniat mr̄ eiꝰ. q̄ aliqͣntu lum tardius ſiue planiꝰ ambulat. tūc puer ibit ad eam. eritqꝫ mr̄i requies magna. re LL 4 Meditationes uite chriſti ceptio filij. Uadunt gͦ ⁊ trāſeunt ꝑ deſertuꝫ ꝑ qd̓ venerūt. ⁊ in ip̄o itinere ſepe poterꝭ eis cōpati. hn̄tes parū qͥetis. ⁊ reſpice eos fati gatos. ⁊ ex labore deuictos tā de die qͣꝫ de nocte. Cū autē fuerūt ꝓpe finē deſerti inue nerūt ioh̓em baptiſtā. qͥ iam ibi pnīam age re ceꝑat. cū tn̄ nullū hr̄et pctm̄. Dicit̉ ꝙ lo cus iordanis in qͦ ioh̓es baptizauit eſt ille vnde tranſierūt filij iſrl̓ qn̄ venerūt de egy pto ꝑ dictū deſertū. ⁊ ꝙ ꝓpe illū locuꝫ in ip̄o deſerto ioh̓es pnīam fecit. Un̄ poſſibile eſt ꝙ puer ih̓s inde trāſiens in reditu ſuo inue nit eū ibidē. Mediteris gͦ quō ſuſcepit eos alacrit̓. ⁊ ibi aliquātulū ſubſiſtētes comede rūt cū eo illa cruda cibaria. Tandē in men iohāni. deoſculās pedes eius. bn̄dictioneꝫ petens ⁊ ei te recōmēdans. excellēs eī ⁊ val de mirabilis a cunabuliſ eſt puer iſte. Ipſe em̄ fuit pͥmꝰ heremita ⁊ pͥncipiū ⁊ via religi oſe viuere volentiū. Fuit ꝟgo puriſſimus. fuit p̄dicator ꝑmaximꝰ. fuit plus qͣꝫ ꝓph̓a. fu it etiā martyr gl̓ioſus. Poſtea tranſeuntes iordanē applicauerūt ad domuꝫ elyzabeth vbi magnū ⁊ iocundū feſtū factū fuit inter eos Et ibidē audiēs ioſeph ꝙ archelaus fi lius herodis regnabat ī iudea. timuit. ⁊ ad monitꝰ in ſomnis ab angelo iuerūt in galy leā in ciuitatē nazareth. Ecce reduximꝰ pu erū ih̓m de egypto. ⁊ eo reuerſo ꝯcurrūt ſo rores dn̄e. ⁊ alij ꝯſanguinei ⁊ amici ad viſi tandos eos. Ip̄i aūt in nazareth qͥeſcunt. ⁊ pauꝑem vitam ducūt. Exinde aūt vſqꝫ ad duodecimū etatꝭ annuꝫ pueri ih̓u aliqͥd nō legit̉ de ip̄o. Dicit̉ tn̄ ⁊ veriſimile eſt ꝙ ad huc ibi eſt fons de quo puer ih̓s deferebat aquā mr̄i. Faciebat em̄ hmōi ẜuitia matri hūilis dn̄s. nō em̄ hēbat aliuꝫ ſeruientem. Potes etiā hic meditari ꝙ cū mr̄e ꝓpria ſcꝫ ſorore dn̄e veniebat ioh̓es euāgeliſta. qͥ tūc erat ānoꝝ qͥnqꝫ. Nā legit̉ de ip̄o ꝙ obijt anno a paſſione dn̄i. lxvij. etatis ꝟo ſue an no. xcviij. ⁊ ſic tꝑe paſſionis dn̄i hēbat. xxxj. annos. cū dn̄s hr̄et. xxxiij. vel paꝝ pluſ. Cū ergo in hoc reditu dominꝰ eſſet. vij. annoꝝ iohannes erat qͥnqꝫ. Intuere itaqꝫ ip̄os ſtā tes ſimul ⁊ cōuerſantes ſicut dominus da bit tibi. Hic enim fuit poſtea ille diſcipulꝰ quē familiariꝰ diligebat ieſus. Quō puer ieſus remanſit in hieruſalē. Capitulum. xv. Um aūt eſſet annorū. xij. aſcēdit q parētibꝰ in hierl̓m ẜm ꝯſuetudine ⁊ p̄ceptū diei feſti. ⁊ durabat ꝑ dies octo. Laborabat gͦ etiā nūc puer ih̓s itine ribꝰ longis. ⁊ vadit vt honoret pr̄em ſuū ce leſtē in feſtis ſuis. Eſt em̄ amor ſūmꝰ inter pr̄em ⁊ filiū. ſed maior erat ei afflictio. ⁊ do lor cordis acerbior. de inhonoratiōe pr̄is in pctōꝝ multipliciū cōmiſſiōe qͣꝫ de hono re parentis ⁊ exterioris pompe feſti leticia. Stabat gͦ dn̄s legꝭ obẜuans legē. ⁊ int̓ ali os ꝯuerſans humilit̉ qͣi qͥlibet aliꝰ pauꝑcu lus. Conſūmatꝭ aūt diebꝰ feſtꝭ recedentibꝰ parentibꝰ ip̄e ī hierl̓m remāſit. Attende hic bene. ⁊ oībꝰ q̄ dicunt̉ ⁊ fiūt te pn̄tem exhibe as. Ualde em̄ deuota materia ⁊ ꝓficua eſ hec. Dixi autē iā tibi ſupͣ ca. vj. in pͥncipio ꝙ nazareth vbi dn̄s hītabat a hierl̓m diſtat xiiij. vel. xv. miliaria vel circa. Cū ergo mr̄ ⁊ ioſeph ꝑ diuerſas vias incedentes venerūt in ſero ad locū. vbi dieta explebat̉ ⁊ vbi ho ſpitari deberēt. videns dn̄a ioſeph ſine pu ero quē cum ip̄o rediſſe credebat. querit ab eo. vbi eſt puer. ⁊ iſte ego neſcio. non redijt mecū. tecū em̄ eū rediſſe credebam. Tūc il la dolore vehementi cōcuſſa cū lachrymis dixit. nō redijt mecū. Uideo ꝙ nō bene fili. um meū cuſtodiui. ⁊ velociter cepit ireꝑ do mos. ⁊ qͣꝫ decent̓ potuit illo ſero circuibat. querēs de ip̄o ⁊ dicēs. Uidiſtis vos filium meum: ⁊ vos vidiſtꝭ ne filiū meū: ⁊ vix p̄ do lore ⁊ ardore deſiderij ſe ſentiebat. Ioſepꝭ̓ vero ſequebat̉ eandē cū fletu. Quo non in uento. qualē quietē habere poterant tuip̄a cogita ⁊ maxime mater que ip̄m artius di ligebat. Et licet a notis cōfortaret̉. non ta men poterat cōſolari. Quid em̄ erat ꝑdere ieſum; Conſpice bene ip̄am ⁊ vehement̓ cō pate̓: ei qꝛ in anguſtia eſt anīa ſua. nunqͣꝫ ex quo nata fuit vſqꝫ tunc fuit in tāta Nō ergo turbemur qn̄ tribulatiōes habemꝰ. cū etiā matri nō peꝑcit dn̄s Ad ſuos em̄ eas ꝑmit tit venire. ⁊ fignū ſunt ſue dilectōis. Nobis autē expedit eas habere. Tandē dn̄a in ca mera ſe recludens. ad orationē ⁊ planctum ſe cōuertit. dicēs. O deus ⁊ pater eterne cle mentiſſime ac benigniſſime vobis placuit mihi dare filiū veſtrū. ſed ecce ꝑdidi eum. ⁊ neſcio vbi ſit. Reddite eū mihi. O pater fol̓ lite mihi amaritudinē iſtā ⁊ on̄dite mihi fili um meum. Reſpicite pr̄ afflictioneꝫ cordis mei ⁊ nō ad negligentiā meā. Incaute em CCXXXV Fo. imn veſtrā reddite ip̄m mihi. qꝛ ſine ipſo ere nō poſſuꝫ. O fili dilectiſſime vbi es; quid eſt de te: apud quē nūc hoſpitarꝭ; Nū quid ad patrē tuū rediſti in celū? Scio em̄ ius es ⁊ dei filiꝰ. Sed quomō mihi nō es ſed ⁊ nunqͥd inſidioſe ab aliquo es Scio em̄ ꝙ verus homo es ex me s. ⁊ alias te ab herode queſituꝫ in egy ortaui. Pater tuꝰ te ab om̄i malo cu at fili mi. Indica mihi fili mi vbi ſis ⁊ veniam ad te. vel tu redi ad me. parce mih acvice. qꝛ nunqͣꝫ ampliꝰ continget mihi vt ſtodiā negligent̓. Nunqͥd aliquā offen eci tibi fili mi ꝓpter quā ergo cauſaꝫ re tia me? Scio ꝙ dolorē cordis mei co s. O fili mi ne tardes venire ad me. exquo natꝰ es vſqꝫ modo ſine te fui. vel dormiui. niſi nunc ſolū. mō aūt ete ⁊ neſcio qualit̓ hoc factuꝫ ſit. tu cis qꝛ tu es ſpes mea. vita mea. ⁊ omne bo eum. ⁊ ſine te eſſe nō poſſum Indica gͦ vbi tu es. ⁊ quomō te valeā inuenire alibꝰ ⁊ ſimilibꝰ dictꝭ ſe mater ꝑ nocteꝫ an bat ſuꝑ dilecto filio ſuo. Mane vero die tempeſtiue domū exeūtes. que eū etiā ꝑ circūſtantia loca. nā ꝑ plu ias patebat reditꝰ. Sicut qͥ de ſenis tredire piſas. poſſet ire ꝑ podium bo richi ⁊ ꝑ colle ⁊ ꝑ alia loca. Die ergo ſequē tlibant ꝑ alias vias q̄rentes eū int̓ cogna tos ⁊ notos. quo etiā tunc nō inuento mat̉ jſi ſine ſpe anxiabat̉ ⁊ nō poterat conſola ri. Tercia vero die redeūtes in hieruſalem erūt eū in templo ſedenteꝫ in medio vrū. tunc ip̄a videns eū exhylarata qͣſi cens genuflexit ⁊ cū lachrymis deo git. Puer aūt ieſus videns matrē ve ntad eā. quē ip̄a inter brachia ſuſcipiēs et iringēs ⁊ oſculās dulciter ponit vultuꝫ ad nullū. ⁊ tenēs eū in gremio ſuo aliquātulū cueo ſic reqͣeuit. neqꝫ em̄ tūc aliqͥd p̄ teneri tudine dicere potuiſſet. Poſtea reſpiciens tum dicit. Fili qͥd feciſti nob̓ ſic. ego ⁊ pr̄ tu ſtio q ī his em̄ q̄ pr̄is mei ſunt oꝫ me eē. dubd verbū illi nō intellexerūt. Dicit gͦ ei ſater. Fili volo ꝙ redeamꝰ ad domuꝫ no ira nō vis redire nobiſcū? Et ille. ego faci am qd̓ placuerit vob̓. ⁊ redijt cū illis naza. lidiſti gͦ afflictionem mr̄is in p̄dicto tio. Sed qͥd fecit p̄dictꝰ puer ī iſto triduo. Conſpice etiā eū attente quomō ſe re ducit ad aliqd̓ hoſpitale pauperū. Etiā cū verecundia petit ſe hoſpitari. ⁊ ibidē come dit ⁊ hoſpitabat̉ cum pauperibꝰ ieſus pau per. Conſpice eū ſedentem inter doctores vultū placido. ſapienti ⁊ reuerenti. ⁊ audie bat ⁊ interrogabat eos qͣſi ignorans. quod ex humilitate faciebat. ⁊ etiā ne illi verecū darent̉ ſuper mirabilibꝰ reſpōſis eiꝰ. Cō ſiderare autē potes in p̄dictis tria valde no tabilia. Primuꝫ ꝙ qͦ deo vult adherere. nō debet inter cōſanguineos ꝯuerſari. ſed ab eis diſcedere. Nam ⁊ puer ieſus a ſe di miſit dilectiſſimā matrē. cum operibus pa tris ſui intendere voluit. ⁊ etiā poſtea que ſitus inter cognatos ⁊ notos inuentꝰ non fuit. Secundū ꝙ qui ſpiritualiter viuit non miret̉ ſi aliquādo mente arida rema nens videt̉ ſibi ſe eſſe derelictū a deo. cum etiā matri dei hoc cōtigerit. Nō ergo men te tabeſcat. ſed diligent̓ eum querat ī ſacris meditationibꝰ ⁊ bonis operibꝰ ꝑſiſtendo. ⁊ reinueniet eū. Terciū ꝙ non debet quis eſſe ꝓprij ſenſus vl̓ ꝓprie voluntatis. Naꝫ cū dominꝰ ieſus dixiſſet ꝙ oportebat euꝫ ope ribus patris intēdere. mutauit conſiliuꝫ. ⁊ matris voluntatē ſecutus eſt. ⁊ receſſit cuꝫ ea ⁊ nutricio ſuo ⁊ erat ſubditus illis. In qͦ etiā admirari potes humilitatē ip̄ius. de qͣ plenius infra ꝓximo dicemus. Quid dominꝰ fecit a duodecimo anno vſqꝫ ad triceſimū annū. Capl̓m. xvj. Euerſus ergo dominꝰ ieſus a tem plo ⁊ hieruſalē cum parentibꝰ ſuis ī ciuitatē nazareth. erat ſubditus il lis. ⁊ habitauit ibidem cū eis ab inde vſqꝫ ad principiū triceſimi anni. Nec in ſcriptu ris reperit̉ ꝙ in toto iſto tempore aliqͥd fe cerit quod mirabile videt̉ valde. Quid ergo meditabimur ⁊ imaginabimur ip̄m feciſ ſe? Stetit ne dominꝰ ieſus ocioſus tāto tē pore. vt nihil faceret dignū recitatōe ⁊ ſcri ptura? Si enim feciſſet. cur non fuiſſet ſcri bolētes q̄ rebamꝰ te. Et ille. qͣre me q̄rebatꝭ ptum ſicut reliqua facta ſua: Omnino ſtu pͥor videt̉. Sed attende hic bene. quia pa tenter videre poteris ꝙ nihil faciendo fecit magnifica. Nihil enim de factis ſuis a my ſterio vacat. ſed ſicut virtuoſe operabatur. ſic virtuoſe tacebat. quieſcebat. ⁊ ſe ſubtra hebat. Magiſter ergo ſummus aliquādo docturus virtutes ⁊ viam vite. cepit a ſua LL 5 Reditationes uite chriſti iuuentute oꝑa facere ꝟtuoſa. ſed mō mira bili ⁊ incognito. ac retroactꝭ tꝑibꝰ inaudito ſe vicꝫ reddendo in ꝯſpectu hoīm inutilē ⁊ abiectū ⁊ inſipientē. vt deuote ⁊ ſine om̄i te meraria aſſertiōe cogitari pōt. Nulla tn̄ in hac meditatōe tibi affirmo. q̄ ꝑ aucͣtē ſacre ſcripture vel doctoꝝ ſacroꝝ non ꝓbant̉. vt etiā in pͥncipio tibi dixi. Subtrahebat gͦ ſe a ꝯſortio ⁊ ꝯuerſatōe hoīm. Ibat ad ſyna gogā(.i. ecc̄iam) ſtabat multū ibi in or̄one. in loco viliori ſe ponēs. redibat domū. ſta bat cū mr̄e. ⁊ aliqn̄ ſuū nutricium adiuua bat. ꝑtrāſibat eundo ⁊ redeundo int̓ hoīes ac ſi nō videret hoīes. Mirabant̉ cūcti cer nētes iuuenē tā ſpecioſum nihil facere qd̓ apparebat laude dignū. Expectabāt em̄ ꝙ magnifica faceret. ⁊ oꝑa ꝓbi viri. Cū em̄ pu er erat ꝓficiebat etate ⁊ ſapīa corā deo ⁊ ho minibꝰ. ſed creſcēs ⁊ ꝑueniens a. xij. āno vſ qꝫ. xxx. ⁊ vltra. nulla oꝑa faciebat p̄tendētia ſpeciē aliquā ꝓbitatis ⁊ virilitatꝭ. ſtupebant vehement̓ ⁊ deridebāt eū dicentes. Iſte eſt qͦdā inutil̓. ip̄e ē idiota ⁊ hō de nihilo ⁊ ſtul tus ⁊ inſipiēs. Nec etiā lr̄as diſcit. ⁊ int̓ gen tes in ꝓuerbiū venit. ꝙ erat grādis ⁊ capti uus. Et hūc viuendi morē ſic tenacit̉ tene bat ⁊ ꝯtinuabat ꝙ apud oēs cōiter erat vi lis. ⁊ abiectꝰ reputabat̉. Qd̓ bn̄ ante ꝑꝓphe tā dictū fuit in ꝑſona eiꝰ. Ego ſum vermis ⁊ nō hō ⁊c̄. Uides gͦ qͦd faciebat nihil facien do. reddebat ſe vilē ⁊ abiectū vt dixi om̄ibꝰ. ſed an hͦ tibi paꝝ videt̉. ip̄e qͥdē non indige bat ſed ego. Certe in oꝑbꝰ nr̄is nullū maiꝰ reputo nec difficiliꝰ cognoſco. Ad altiſſimū gradū mihi ꝑueniſſe videt̉. qͦ ad hoc ꝑuenit. vt ex corde ⁊ anīo vero nō ficto ita ſe vincit ac dn̄at̉ aīo ſuo. ac ſuꝑbo ſuꝑcilio carniſ ſue ꝙ nolit aliqͦd reputari. ſed ſꝑni vt abiectꝰ et vilis. Maiꝰ eſt hͦ qͣꝫ vincere vrbes iuxta ſen tentiā Salomōis Prouer. xvj. dicētꝭ. Me lior eſt patiēs viro forti. ⁊ qͥ dn̄at̉ aīo ſuo ex pugnatore vrbiū Uſqꝫ qͦ g ꝑuenias ad hūc gradū nihil tibi videarꝭ feciſſe. Nā cū in ve ritate oēs ſimꝰ inutiles etiā cū oīa bn̄ fece rimus iuxta ꝟbum dn̄i. qͦuſqꝫ in hͦ abiectio nis gradu nō ſumꝰ. adhuc ī ꝟitate nō ſtmꝰ. ſed in vanitate ꝯſiſtimꝰ ⁊ ambulamus. Qd̓ etiā apl̓s māifeſte on̄dit di. ad Gal̓. vj. Qui ſe exiſtimat aliqͥd eſſe cū nihil ſit. ip̄e ſe ſedu cit. Si gͦ q̄ras quare dn̄s ih̓s hoc faciebat. Rn̄deo tibi. nō qꝛ indigeret. ſed vt nos in ſtrueret. Un̄ ſi nō diſcimꝰ. inexcuſabiles ſumus. Abhoīabile ꝓrſus eſt. ſi ſe erigit vmi culus ⁊ vermiū eſca futurꝰ. vbi ſic ſe humili ans abiecit dn̄s maieſtatꝭ. Si aūt abſur dū alicui videat̉. ꝙ ſic inutilit̓ ſtaret. ⁊ ꝙ euā geliſte multa obmiſerūt. ⁊ ſil̓ia dicat. rn̄de/ ri p̄t ꝙ nō erat inutile tante vtutꝭ exēplū p̄ bere ⁊ facere. īmo erat vtiliſſimū ⁊ oīm v̓tu tum rectū ac ſtabile fundamētū. Sed ⁊ ex ꝟbis ip̄iꝰ in euāgelio Ioh̓. xvj. ſic habemꝰ Cū venerit paraclytꝰ quē ego mittā vob̓ a pr̄e ſpūꝫ veritatꝭ qͥ a pr̄e ꝓcedit. ille teſtimo niū ꝑhibebit de me. ⁊ vos teſtimoniuꝫ phi bebitis. qꝛ ab initio mecuꝫ eſtis.ſ. p̄dicato res. Et petrꝰ in electōne ſctī Matthie apl̓i dicit. Oportet ex his viris ⁊c̄. qͦ intrauit int̓ nos dn̄s ih̓s incipiens a baptiſmate ioh̓is ⁊c̄. Tūc aūt erat incipiēs qͣi annoꝝ. xxx. ſed nec ip̄e ioh̓es eius p̄curſor fuiſſet. ſi dn̄s ie ſus pͥus eo p̄dicare cepiſſet. Itē ſi pͥus ince piſſet. quō nō fuiſſet notꝰ in tot annis a vi cinis. qͥ dicebāt. Nōne h̓ eſt fabri filiꝰ. cū po ſtea in paruo tꝑe filiꝰ dauid vocaret̉ etiaꝫ e ſocijs. Si gͦ citius incepiſſet. vel aliqͣ nota bilia feciſſet. ſcripta eſſent vl̓ ſaltē aliqua ex eis. nec ſic ex toto oēs euāgeliſte tacuiſſent Hoc aūt qd̓ dico videt̉ ip̄e Bern̄. ſentire vt habebis in ꝓximo tractatu in vltima aucͣte Quōcūqꝫ ſe habeat ꝟitas. ego ſic meditari piuꝫ valde puto. Fabricabat gͦ dn̄s ih̓s ſic faciendo gladiū hūilitatꝭ vt ꝑ ꝓph̓am fuerat dictū ei. Accingere gladio tuo ſuꝑ femur tu um potētiſſime. Nullo qͥppe decētiꝰ gladio qͣꝫ hūilitatis. decebat ſuꝑbū aduerſariū iu gulare. Nā gladio ſue magnitudinis nō le gimꝰ ꝙ fuerat vſus. ſed potiꝰ ꝯtrariū ꝓ illo tꝑe. qͦ maxime indiguiſſet. ſcꝫ tꝑe paſſiōis. Idē ꝓpheta ꝯq̄ſtus eſt ad deū pr̄em ꝓ filio dicens. Auertiſti adiutoriuꝫ gladij eius. ⁊ nō es auxiliatꝰ ei in bello. Habes gͦ quō dn̄s ih̓s cepit pͥus facere qͣꝫ docere. Doctu rus eī erat. Diſcite a me qꝛ mitꝭ ſuꝫ ⁊ hūilis corde. Hoc gͦ pͥmo facere voluit. ⁊ nō ficte ſꝫ ex corde faciebat. ſic̄ ꝟe ⁊ ex corde hūilis erat ⁊ mitis. Nō poterat ī eū cadere ſimula tio. ſꝫ potiꝰ intm̄ fundauit ⁊ ꝓfundauit ſe in hūilitate ⁊ vilitate ⁊ abiectōe. ⁊ ſic etiā ſe in ꝯſpectu oīm ānihilauit. ꝙ etiā poſtqͣꝫ p̄dica re incepit. ⁊ loqͥ altiſſima ⁊ dīna. ⁊ etiā face re miracula ⁊ magnifica oꝑa. non reputa bant eū. ſed vilipendebant ⁊ deridebāt. di centes. Quis eſt hic? Nonne hic eſt fabriſ lius: et alia ſimilia deriſoria et deſpectiua Fo. CCXXXVI Nenificatū gͦē ẜꝫ hūc ītellectū v̓bū apl̓i dicē is. Exinaniuit ſeip̄m formā ẜui accipiēs. ⁊ glū cuiuſqꝫ ẜui ꝑ incarnationē. ſed īuti iip hūilē ⁊ abiectā ꝯuerſationē. Uis gͦ re ꝙ potētiſſime hūc gladiū ſibi accin ꝯſidera ſingulos actꝰ. ſꝑ in eis relucet s vidiſti in ſuꝑioribꝰ. reducas bn̄ in iā. Habemꝰ in ſeq̄ntibꝰ etiā ī multꝭ. ugmentatā vſqꝫ ad mortē fidē ei ẜuauit. ā poſt mortē. necnō etiā pꝰ aſcēſionem. ne in fine lauit pedes diſcipl̓orū? Nōne vltra qͣꝫ dici poſſet crucꝭ patibuluꝫ do? Nōne pꝰ reſurrectōeꝫ glorificatꝰ bat diſcipl̓os ſuos frēs? Uade(dixit lene) ⁊ dic frībꝰ meis. Aſcēdo ad pa ī ⁊c̄. Nōne etiā pꝰ aſcēſionē locutꝰ eſt paulo hūilit̓ qͣi ad cōparē ſuū. Saule ſau me ꝑſeq̄ris. Nec ibi noīauit ſe deū ne m. Nōne ⁊ in ſede maieſtatꝭ ſue ꝯſiſtēs eſt ī die iudicij: Ꝙͣdiu feciſtꝭ vni ex ribꝰ meis mīmis mihi feciſtis Nō ſine tē hāc tm̄ amauit. Sciebat em̄ ſicut ē tī ſuꝑbia ſic fundamētū oīs boni ⁊ ſa hūilitas. Sine hͦ fundamēto fruſtra ciū. Un̄ nec de v̓ginitate nec de pau nec de aliqͣ ꝟtute vel oꝑe ſine hūili as. Hic gͦ ip̄am fabricauit.i. on̄dit Ii acqͥri.ſ. ꝑ vilificationē ⁊ ꝑ abiecti piꝰ in ſuo ⁊ alioꝝ ꝯſpectu ⁊ ꝑ ꝯtinuū hūiliū opeꝝ. Uade gͦ ⁊ tu fac ſil̓r. tatē vis adipiſci. Oportet enī ꝙ p̄ce iliatio.i. ſui vilificatio ⁊ exercitatio vi eꝝ ⁊ hūiliū. De qͦ ſic ait Bern̄. in epl̓a regiū canonicū ſecularē. Hūilitas ad riqꝫ ducit hūiliatio. totiꝰ eſt ſpūalis fa uindamētū. Siqͥdē hūiliatio via eſt tē. ſic̄ patīa ad pacē. ſic̄ lectō ad ſci īꝟtutē appetꝭ hūilitatꝭ. viā nō refu uiliatōis. Nā ſi nō poterꝭ hūiliari nō mneris ad hūilitatē ꝓuehi. Idē. xxxiiij. Cā fita Oportet hūilit̓ ſentire de ſe. nitentē ſd altiora. ne dū ſupͣ ſe attollit̉. cadat a ſe. iſiin ſe firmit̉ ꝑ verā hūilitateꝫ fuerit ſoli nat̓. Et qꝛ niſi hūilitatꝭ merito maxīa mi ſime obtinent̉ ꝓpterea qͦ prouehēdꝰ eſt cor ōe hūiliat̉. hūilitate meret̉. Tu gͦ cū te ari viderꝭ. habeto ſignū illud in bonū. ilno argumētū eſt gr̄e appropinqͣntꝭ. Nā ſic̄ na exaltat̉ cor. ita ⁊ an̄ exaltationeꝫ Sane vtꝝqꝫ legꝭ. deū.ſ. ⁊ ſuꝑbis re ſtere ⁊ hūilibꝰ dare gr̄am. At paꝝ eſt. cū ꝑ eip̄m nos hūiliat deꝰ. ſi tunc libent̓ accipimus. niſi qn̄ ⁊ ꝑ aliū hͦ facit. ſapiamꝰ ſimilit̓. Ꝙobrē acciꝑe hꝰ rei mirabile documentū de ſctō dauid. Aliqn̄ maledictū eſt ei etiā a ẜuo. at ille nec cumulatā iniuriā ſenſit. qꝛ p̄ ſenſit gr̄aꝫ. Quid mihi ait ⁊ vob̓ filij ſaruie O vere hoīem ẜm cor dei. qui ſe vlciſcēti po tius qͣꝫ exprobrāti ſuccēſendū vel iraſcēdū putauit. Un̄ ⁊ ſecura ꝯſcīa loq̄bat̉. Si red didi retribuenti. ⁊c̄. Et de hac v̓tute hec ad pn̄s ſufficiāt. Et redeamꝰ ad intuendos actꝰ ⁊ vitā dn̄i ieſu ſpeculi nr̄i. ſic̄ ē pͥncipa le nr̄m ꝓpoſitū. Igit̉ te oībꝰ pn̄tē exhibeas vt ſepiꝰ tibi dixi. Et ꝯſidera illā ſuꝑ oēs ali as bn̄dictā familiā paruā. ſed valde excelſā pauꝑem ⁊ hūilē vitā ducentē. Felix ioſeph ſenex q̄rebat qd̓ poterat de arte lignamīs. dn̄a vero acu ⁊ colo p̄cio laborabat. Facie. ꝓ bat ⁊ alia domꝰ obſequia q̄ multa ſūt. vt tu meliꝰ noſti. Parabat victū ſponſo ⁊ filio et alia expedientia faciebat. nō em̄ hēbat ẜui entē. Cōpatere gͦ ſibi quā ſic ſuis manibꝰ la borare oportet. Cōpatere etiā dn̄o ih̓u. qͦa ip̄e eā adiuuabat. fidelit̓ laborabat ī his q̄ poterat. Uenit em̄ vt ip̄e ait mīſtrare et nō mīſtrari. Nōne gͦ īponēda mēſula. cubilibꝰ aptādis ⁊ alijs ſecretioribꝰ domꝰ eaꝫ adiu uabat Intuere gͦ eū bn̄ hūilia obſequia per domū facientē. Et nihilominꝰ etiaꝫ dn̄am ⁊ioleph ꝓ vite ncēarijs laborā intuere. Cōſpice etiā qͣlit̓ ip̄i tres ſil̓ come dūt ad vnā menſulā ꝑ ſingl̓os dies. nō lau tas ⁊ exqͥſitas. ſꝫ pauꝑes ⁊ ſobrias cenas ſu mentes. Et qͣlit̓ poſtea colloquunt̉. nō in ania ⁊ ocioſa v̓ba. ſed plena ſapīa ⁊ ſpūſctō. nec minꝰ mēte reficiunt̉ qͣꝫ corꝑe. Ꝙ qͣliter pꝰ aliqͣlē recreatōnē ad or̄onē ſe ꝯuertūt in cubilibꝰ ſuis. nō eī erat eis domꝰ ampla ſꝫ ꝑua. Meditare ēt tria cubicula.ſ. vnū ꝓ qͦ libet eoꝝ. ⁊ intuere dn̄m ih̓m ſuꝑ vnū in ſe ro pꝰ or̄onē ſe cōponere ꝑ ſingulas noctes tā lōgiſſimi tꝑis ſic hūilit̓. ſic vilit̓. vt qͥcūqꝫ, ſpatio aliꝰ pauꝑculꝰ de ppl̓o. ſic etiā ꝑſeuerant̉ qͦli bet ſero in hͦ ſtato deberes euꝫ aſpicere. O deꝰ abſcondite qͣre ſic affligebatꝭ corpꝰ iſtd̓ innocentiſſimū. vnius qͦppe noctꝭ ꝑegrina tio ſufficere debebat ad totius mūdi redē ptionē. Amor ad hͦ cōpellebat īmēſub vehe ment̓ zelabatꝭ ꝓ oue ꝑdita. vr̄is humerꝭ ad celeſtia paſcua reportāda. Uos rex regū et deꝰ et̓ne qui oīm penuriā ſubleuatꝭ. oīa ſub miniſtratꝭ oībꝰ abūdant̉ ꝓut exigit cꝰqꝫ cō ditio. Uob̓ tātā pauꝑtabē vilitatē ⁊ aſꝑitatē vigilādo. dormiēdo. abſtinēdo. comedēdo. Meditationes uite chriſti ⁊ alijs vr̄is oībꝰ actibꝰ ꝑ tā longa tꝑis ſpa cia reẜuaſtis. Ubi gͦ ſūt q̄rētes ocia corꝑis. q̄rentes curioſa ornamēta ⁊ varia? Nō di dicimꝰ in ſcola hꝰ mgr̄i qͥ talia volumꝰ. ſed ⁊ nunqͥd ſapiētiores eo ſumꝰ: Ip̄e nos docu it ꝟbo ⁊ exēplo hūilitatē. pauꝑtatē. afflictio nē corꝑis ⁊ laborē. Seqͣmur gͦ ſūmū mgr̄m qͦ nec fallere vult nec falli p̄t. Et hn̄tes iux ta doctrinā apl̓i victū ⁊ veſtitū. his cōtenti ſimꝰ ad ꝯgruentē neceſſitatē. nō ſuꝑhabun dantiā. Alijs etiā ꝟtutuꝫ exercitijs ⁊ ſpūali ſtudio ꝯtinue indeſinent̓ ⁊ vigilātiſſime in De baptiſmo dn̄i no ſiſtentes ⁊c̄. Capl̓m. xvij. ſtri ieſu chriſti. Ompletis gͦ. xxix. annis etatꝭ ſue. qͦ bus vt dictū eſt ſic penoſe vixerat ⁊ abiecte. Dicit dn̄s ih̓s mr̄i. Tempꝰ eſt vt vadā ⁊ glorificē ⁊ manifeſtē pr̄em me um. ⁊ on̄dā me md̓o ⁊ operer aīaꝝ ſalutē ꝓ qͣ me pr̄ huc miſit. Cōforterꝭ gͦ mr̄ bona. qꝛ cito redibo ad te. ⁊ genuflectēs hūilitatꝭ ma giſter petijt bn̄dictioneꝫ. Ip̄a ꝟo ſil̓r genu flectens ⁊ cū lachrymis eū amplexās tener rime dixit. Fili mi bn̄dicte vade cū bn̄dicti on pr̄is tui ⁊ mea. eſto mēor mei. citoqꝫ re dire memēto. Sic gͦ reuerent̉ ſe licentians ab ea ⁊ nutricio ſuo Ioſeph. iter arripuit a 7 baptizari. Cui dn̄s ih̓s. Sine mō. S nazareth ꝟſus hierl̓m ad iordaneꝫ vbi erat gdecet nos īplere oēm iuſticiā. Non dicas hͦ ioh̓es baptizās. qͥ locꝰ diſtat a hierl̓m. xviij. miliaria. Uadit aūt ſolꝰ dn̄s md̓i. nōdū em̄ Sum. ſꝫ me baptiza. nūc em̄ ē tp̄s hūilitatꝭ. e hēbat diſcipulos. Intuere gͦ eū ꝓ deo dili A1ō implere volo oēm hūilitatē. Atten gent̓ quō vadit ſolus. pedibꝰ nudis. ꝑ tam ꝯtu etiā hic de hn̄ilitate. nā locꝰ eſt de ip̄a tr longa itinera. ⁊ vehement̓ eidē cōpatere. O dn̄e. qͦ tranſitꝭ. Nōne vos eſtis ſuꝑ oēs re ges t̓re. O dn̄e. vbi gͦ ſunt barones ⁊ comi tes. duces ⁊ milites. equi ⁊ cameli. elephan tes ⁊ currꝰ. harueſij ⁊ famuli ⁊ frequētia co mitiue: Ubi ſūt qͥ vos circūdēt ⁊ defendāt ab irruentibꝰ turbis. vt morꝭ eſt alioꝝ regū ⁊ viroꝝ magnoꝝ: Ubi ſunt tubaꝝ clangor inſtrumentoꝝ ſonitꝰ. ⁊ vexilla regalia; Ubi ſunt qͦ p̄cedāt ad hoſpicia ⁊ neceſſaria p̄pa rāda; Ubi ſunt honores ⁊ pompe qͥbꝰ nos ꝟmiculi vtimur? Nōne dn̄e pleni ſunt celi ⁊ t̓ra gl̓a vr̄a? quō gͦ ſic itis ingloriꝰ. Nōne voſ eſtis cui mille milia mīſtrabāt ī regno vr̄o ⁊ decies cētena milia aſſiſtebant: Cur gͦ ſic ſolus inceditꝭ calcādo t̓ram pedibꝰ nudis; Sꝫ nō eſtis ī regno vr̄o mō. quā puto cāꝫ. Nā regnū vr̄m nō eſt q hͦ md̓o. Exinaniſtꝭ voſip̄m ſumēdo formā ẜui. nō regis. Factꝰ eſtis ſic̄ vnꝰ ex nob̓. ꝑegrinꝰ ⁊ aduena ſic̄ oēſ pr̄es nr̄i factꝰ eſtis huꝰꝰ vt nos reges fumti Ueniſtis em̄ vt nos ad regnū vr̄m adduce retꝭ. viā ponēdo an̄ oculoſ nr̄os ꝑ quā aſcēdere valeamꝰ. Sed qͣre illā neglig qͣre vos nō ſeqͥmur. qͣre nō hūiliamus noſ ip̄os. qͣre honores ⁊ pompas. caduca ⁊ va na ſic auide quximꝰ ⁊ tenemꝰ;? Certe qꝛ re gnū nr̄m ē de hͦ md̓o. nec ꝯſideramꝰ nos ex pegrinos. ⁊ ꝓpterea oīa iſta mala incurrimꝰ O vani filij hoīm. cur vana ꝓ verib caduca ꝓ firmis ⁊ certis. tꝑalia ꝓ et̓nis acceptamꝰ. ⁊ ſic ſtudioſe amplectimur: Certe bone dn̄e ſi mēte fixa ſuſpiraremꝰ nos eē ꝑegrinos et aduenas. facilit̓ vos ſeq̄remur. ⁊ ex his viſi bilibꝰ tm̄ neceſſaria ſumētes nō retardare/ mus poſt vos currere ī odorē vngētoꝝ ve ſtroꝝ. Eſſemꝰ em̄ ſine ſarcina ⁊ iſta trāſito ria qͣi iā trāfacta reputaremꝰ ⁊ leuit̓ ſperne remꝰ. Uadit gͦ dn̄s ih̓s ſic hūilit̓ cōtinuat dietis qͦuſqꝫ ꝑueniat ad iordanē. Cū gͦ vēit ad iordanē. inuenit ioh̓em baptizantē pctō res. ⁊ turbā magnā q̄ illuc ꝯcurrerat ad p̄ dicationē ip̄iꝰ. Habebāt eī eū qͣi xp̄m. Di cit gͦ ei dn̄s ih̓s. rogo te vt me cū iſtꝭ bapti zes. Ioh̓es ꝟo intuēs ⁊ eū ſpū cogͦſcens. ti muit ⁊ reuerenter dixit. Dn̄e ego a te de s mō. nec me diuulges. qꝛ nōdū vēit tp̄s me ctādi. Et debes ſcire ꝙ ſic̄ in hͦ loco dic̄ glo Hūilitas hꝫ tres gradꝰ. Primꝰ eſt ſubdere ſe maiori ⁊ nō p̄ferre ſe eqͣli. Scd̓s ē ſubde re ſe eqͣli. ⁊ nō p̄ferre ſe mīori. Terciꝰ ⁊ ſum mus ē ſubdere ſe mīori. ⁊ hūc gradū h̓ tenu it xp̄s. ⁊ iō oēm hūilitateꝫ impleuit. Uides quō augmētata eſt eiꝰ humilitas a p̄cedenti tractatu. Subiecit em̄ hic ſe ẜuo ſuo. ſe vil ficat ⁊ ẜuū ſuū iuſtificat ⁊ magnificat. Sed in alio ꝯſidera quō creuiꝰ huilitas. nā vſ mō ꝯuerſatꝰ ē hūilit̓ qͣi inutil̓ ⁊ abiectꝰ. H. etiā pctōr voluit apꝑere. Pctōribꝰ eī p̄dica bat ioh̓es pnīam ⁊ baptizabat. Et dn̄s ih̓ int̓ eos. ⁊ corā eis voluit baptizari. Hic at tē quātū ad hͦ ſic dicit Bern̄. pͥmo ẜmōe epi phanie. Inter popl̓ares turbas ad baptu mū ioh̓is aduenit. Uenit tāqͣꝫ vnꝰ de ppl̓oo ſolus erat ſine peccato. Meūtūt crederet filiū dei. qͥs putaret dn̄m maieſtatꝭ. Ualde qͥdē hūiliarꝭ dn̄e. nimis abſcōderꝭ. ſꝫ ioh̓eꝫ Fo̓. CCXXXVII nō poterꝭ. Hucuſqꝫ Bern̄. Et licꝫ idē oſſet de circūciſiōe. qꝛ ibi voluit appa nctōr. tn̄ h̓ plus. qꝛ h̓ corā turba publi hi occulte. Sed nōne h̓ timendū fuerat amodo vellet intēdere ad p̄dicandū neret̉ tāqͣꝫ pctōr. Sed nō ꝓpterea di ūilitatꝭ mgr̄ qͦn ꝓfundiſſime ſe hūili ⁊ deſpectuꝫ ſui. ſꝑ nos inſtruēdo. At voluit apꝑere qd̓ nō erat ī abie nos volumꝰ appere qd̓ nō ſumꝰ ī lau n nr̄am. Si qͥd em̄ in nob̓ videt̉ on̄dimꝰ. defectꝰ ꝟo celamꝰ cū ſimꝰ ⁊ mali. Qual̓ humilitas nr̄a. Audi me ſꝫ Bern̄. qͥ ait ẜmo. xlij. Canti. itas quā caritas format ⁊ inflāmat litas quā nob̓ ꝟitas parit. ⁊ nō hꝫ atqꝫ hͦ qͥdē in cognitōe. illa in affectu tem̄ ſi tu temetip̄m intꝰ ad lumen ne diſſimulatōe īſpicias. ⁊ ſine pal ubito qͦn hūilieris. lior tibi ex hac vera icittantaſi dū fortaſſe illud eſſe cul̓ alioꝝ ris gͦ humil̓. ſed de e adhuc ⁊ ip̄iꝰ q̄ te tibi veraciter it̓ demōſtrauit. ſic̄ ſplēdore illu in te ē eandē de te oēs tenere te ꝟitatē hr̄e cognioſtis am quā ip̄aꝫ a dixerī. qm̄ plerūqꝫ nō expe q̄ nos ſcimꝰ de nob̓ veritatꝭ carit te ⁊ caritatꝭ verite ve fieri qd̓ noceat agͦſcēti. Alioqͥn re tui tentꝰ. detines ꝑit ītra te tatꝭ incluſuꝫ. cui dubiuꝫ ē minꝰ ligere. cui ꝓpriū p̄fers l̓ cōmo rē: Et infra. Tūc ſi iā apud te tip̄m hūiliatꝰ fuerꝭ. neceſſaria illa hūili aſcrutās corda ⁊ renes ꝟitas ſenſi erit aīe vigilantꝭ. adhibe voluntatē neceſſitate ꝟtutē. qm̄ nll̓a ē ijtꝰ ſine ntīa voluntatꝭ. Sic aūt fiet iltud. ſi lt̓ apꝑere forꝭ qͣꝫ te inuenis intꝰ. A me. ne d̓ teip̄o legas. Qm̄ doloſe e oſpectu eiꝰ. vt īueniat̉ iniqͦtas eiꝰ ad Pondꝰ inqͦt ⁊ pondꝰ abhoīatio ē apd̓ d em̄ Tu te dep̄ciarꝭ in ſecreto apd̓ atis trutina ponderatꝰ. ⁊ forꝭ alte cij mētiens. maiori te pondere vendis bqꝫ ab ip̄a accepiſti. Time deum et noli ac rēpeſſimā facere. vt quē hūiliat veritas rioliat volūtas. Hoc em̄ ē reſiſtere ꝟitati. hͦ pugnare ꝯͣ deū. Magis aūt acqͣeſce deo. ⁊ ſic volūtas ſubdita ꝟitati. nec tm̄ ſubdita. ſed ⁊ deuota. Nōne deo inqͦt ſubiecta erit aīa mea. At paꝝ ē eſſe ſubiectū deo. niſi ſis ⁊ oī hūane creature ꝓpter deū: ſiue abbati tā qͣꝫ p̄cellenti. ſiue pͥoribꝰ ab eo ꝯſtitutis Ego plꝰ dico ſubdere paribꝰ. ſubdere ⁊ mīoribꝰ Sic em̄ decet nos inqͥt īplere oēm iuſticiā Uade ⁊ tu ad minorē. ſi vis ī iuſticia eē ꝑfe ctus. defer īferiori. mīori te inclinato. Huc uſqꝫ Bern̄. Idē ẜmo..xlvij. Cant̓. ſic dicit. Quis iuſtꝰ niſi humil̓. Deniqꝫ cū ſe ma nibꝰ baptiſte.ſ. ẜui dn̄s inclinaret. ⁊ ille ex paueſceret maieſtateꝫ. Sine inqͦt. ſic decet nos implere oēm iuſticiā. ꝯſūmatōem ꝑfe cte iuſticie in hūilitatꝭ ꝑfectōe ꝯſtituēs. Iu ſtus gͦ hūilis. Hucuſqꝫ Bern̄. Hec aūt iu ſticia in hͦ aꝑꝑet in hūili. qꝛ reddit vnicuiqꝫ ius ſuū. nō ſumit alienū. ſed honorē datd̓o ⁊ ſibi retinet vilitatē. Hoc ꝟo meliꝰ cogno ſces ſi ꝯſideraueris īiuſticiā elati qui bona dn̄i ſibi attribuit. De qͦ ideꝫ Bern̄. ſic dicit lxxxiiij. Cant̓. Sic ei de magnis bōis mala nō mini amoris maoriri ſolēt. cū facti eximij de bonis domi ni. vtimur donis tāqͣꝫ nō datis. nec damus deo gl̓iam Ita ꝓfecto qͦ maximi videbant̉ ꝓ ac more fuiſſes. voluiſſes. Pcepta gr̄a. ꝓ reddita mimi reputāt̉ apud de um. Ego aūt parco vob̓ aſus ſum modeſti oribꝰ vocibꝰ. maxīo mīmoqꝫ. ſed qd̓ ſentio nō exp̄ſſi diſcrimē inuolui. ip̄e nudabo. op timū peſſimūqꝫ dixiſſe debuerā. Nā vere ⁊ abſqꝫ dubio eo qͦſqꝫ peſſimꝰ. qͦ optimus ē. ſi hocip̄m qͦ optimꝰ ē aſcribit ſibi. Nēpe peſ ſimuꝫ hͦ. ꝙ ſi dicat qͦs. Abſit. Agnoſco. Gr̄a dei ſum id qd̓ ſum. ſtudeat āt taptare gl̓am ꝓ gr̄a quā accepit. nōne fur ē ⁊ latro. Audi at qͦel̓mōi ē. Ex ore tuo te iudico ẜue nequā Quid nequiꝰ ẜuo vſurpante ſibi gl̓am dn̄i ſui: Hucuſqꝫ Bern̄. Uides quō ꝑfectio iu ſticie ī hūilitate ꝯſiſtit. ⁊ nō ſurripit honorē deo. nec ſibi attribuit q̄ non dꝫ. certe nec le dit ꝓxīm. nō em̄ diiudicat eū. nec alicui ſe p̄ fert hūilis. ſe mīorē oībꝰ reputat. ⁊ locū no uiſſimū eligit ſibi. De qͦ idē Ber̄. ſic dic̄ Cā ti. xxxvij. Quid ſcis o hō ſi vnꝰ ille quē for te oīm viliſſimū atqꝫ miſerrimū reputas. cꝰ vitā ſceleratiſſimā ac ſingularit̓ fediſſimaꝫ horres. ⁊ ꝓpterea illū putas ſꝑnēdū. nō mō p̄ te. qͦ forte iam ſobrie ⁊ iuſte ⁊ pie viuere te confidis. ſed etiā pre ceteris omnibꝰ ſcelera tis tanqͣꝫ omniū ſceleratiſſimum. quid ſcis inqͣꝫ ſi melior ⁊ te ⁊ illiꝰ mutatōe dextere ex Meditationes uite chriſti celſi in ſe qͥdeꝫ futurꝰ ſit. in deo vero iā ſit. E pregnaſſet Quō em̄ de ip̄o. ſine ip̄o cōdur ꝓpterea nō mediocrē. nō vel penultimū. nō ip̄m ſaltē int̓ nouiſſimos eligere locū nos voluit. ſed recūbe inqͥt in nouiſſimo loco. vt ſolus vicꝫ oīm nouiſſimꝰ ſedeas. teqꝫ ne mini nō dico p̄feras. ſꝫ nec cōꝑare p̄ſumas Hucuſqꝫ Bern̄. Hec hūilitatꝭ virtꝰ multi plicibꝰ auc̄tatibꝰ cōmendat̉ ab eodē Bern̄. magͣ Dicit em̄. lxxxv. Cant̓. Magnatrēs ⁊ ſubli mis ꝟtus humilitas. q̄ ꝓmeret̉ qd̓ nō docet̉. digna adipiſci qd̓ nō valet addiſci. digna a ꝟbo ⁊ de v̓bo cōciꝑe. qd̓ ſuis ip̄a ꝟbis expli care nō p̄t. Cur hoc? Nō qꝛ ſit meritū. ſed qꝛ vitu ſcꝫ ſine hūilitate placere ſufficias extu ſic eſt placitū corā pr̄e ꝟbi ſponſi aīe ieſu xp̄i dn̄i nr̄i qͥ eſt ſuꝑ omīa deꝰ bn̄dictꝰ in ſecula. Idē in ſermo. de gradibꝰ hūilitatꝭ. Humili tas ē virtꝰ qͣ hō veriſſima ſui cognitōe ſibi ip̄i vileſcit. Ideꝫ in ẜmo de natiuitate dn̄i. ſolet gl̓iari. nō nouit p̄ſumere. ꝯtēdere non ꝯſueuit hūilitas. nō ꝯtendit iudicio. nō p̄tē dit iuſticiā. qꝛ vere hūilis eſt. Porro hūili tas deo nos recōciliat. deo placꝫ in nobis. Idē ſuꝑ Miſſus ē gabriel. Semꝑ ſolet eē diuīe gr̄e familiarꝭ ꝟtus hūilitas. Nimirū ꝯẜuāde hūilitatꝭ gr̄a dīna ſolet pietas ordi nare. vt qͣnto qͥs plus ꝓficit. eo minꝰ ſe repu tet ꝓfeciſſe. Nā vſqꝫ ad extremū exercitij ſpi ritual̓ gradū ſi qͥs ꝓfecerit aliqͥd ei de primi gradꝰ īꝑfectōe relinquet̉. vt vix pͥmū ſibi vi deat̉ adeptꝰ. Idē ibideꝫ. Pulchra ꝑmixtio ꝟ̓ginitatꝭ ⁊ hūilitatꝭ. Nec mediocrit placet deo illa aīa in qͣ hūilitas cōmēdat ꝟginitatē. ⁊ ꝟ ginitas exornat hūilitatē. Sꝫ qͣnta putas veneratiōe digna ē in qͣ hūilitatē exaltat fe cunditas. ⁊ partꝰ ꝯſecrat ꝟginitatē: Audis ꝟginē. ⁊ audis humilē. Si nō potes ꝟgini tatē hūilis. imitare hūilitatē ꝟginis. Lau dabil̓ virtꝰ ꝟginitas. ſed magꝭ hūilitas ne ceſſaria. Illa ꝯſulit̉. iſta p̄cipit̉. Ad illā inui taris. ad iſtā cogerꝭ. De illa dr̄. qͥ p̄t caꝑe ca piat. de iſta dr̄. Niſi qͥs efficiat̉ ſic̄ paruulus iſte nō intrabit in regnū celoꝝ. Illa gͦ remu nerat̉. iſta exigit̉. Potes deniqꝫ ſine vginita te ſaluari. ſine hūilitate nō potes. Pōt inqͣꝫ placere hūilitas. qͣ ꝟginitatē deplorat amiſ ſam. Sine hūilitate audeo dicere. nec ꝟgi nitas marie placuiſſet. Suꝑ quē inqͦt reqͥ eſcet ſpūs meꝰ niſi ſuꝑ hūilē ⁊ qͥetū ⁊c̄. Si gͦ maria humil̓ nō fuiſſet ſuꝑ eā ſpūſſctūs nō reqͥeuiſſet. Si nō ſuꝑ eā reqͥeuiſſet. n imPatet itaqꝫ. qꝛ vt de ſpūſctō ꝯciꝑet. ſit ip̄a ꝑ hibet. reſpexit dn̄s hūilitatē ancille ſue po tius qͣꝫ ꝟginitatē. Un̄ cōſtat qꝛ vt placeret virginitas. hūilitas ꝓculdubio fecit. Quid dicis ꝟgo ſuꝑbe? Maria ſe virginē oblita gloriat̉ de hūilitate. Et tu negligēdo hūili tatē blandirꝭ tibi de ꝟginitate? Reſpexit ai illa humilitatē ancille. Que illa irgo vtiqꝫ ſo ſctā. virgo ſobria. virgo vtiqꝫ deuota. Nun quid tu caſtior illa? nunqͥd deuotior: nūqͥd tua forte pudicicia gratior caſtitate marie. d̓ illa nō potuit ex ſua; Deniqꝫ qͣnto hor rabilior es ex ſingulari munere caſtimo tanto tibi tu maiorē iniuriā facis. q eꝟiti decorē fedas ꝑmixtiōe ſuꝑbie. Idē in ep̄ia ad Henrꝭ. ep̄m. Caritas. caſtitas ⁊ humili tas nulliꝰ colorꝭ ſunt. ſed nō nulliꝰ decoris. nec mediocris decorꝭ. q̄ dīnos qͦꝫ delectari pn̄t aſpectꝰ. Quid caſtitate decoriꝰ q̄ mun dū de īmundo ꝯceptū ſemine. de hoſte do meſticū. angelū deniqꝫ de hoīe facit: Diffe runt qͥdē int̓ ſe angelꝰ ⁊ pudicꝰ hō. ſed felici tate. nō v̓tute. ⁊ ſi illiꝰ caſtitas felicior. huiꝰ tn̄ fortior eē cognoſcit̉. Sola ē caſtitas q̄ in hͦ mortalitatꝭ loco ⁊ tꝑe ſtatū q̄ndā īmortal̓ gl̓ie repn̄tat. Sola int̓ ſolēnia nuptiaꝝ. nu ptiaꝝ morē illiꝰ btē regiōis vendicat ſibi. in qͣ neqꝫ nubēt neqꝫ nubent̉. p̄bēs qͦdāmō iā celeſtꝭ illiꝰ ꝯuerſatōis exꝑientiā. Uas inte rim fragile qd̓ portamꝰ. in qͦ ⁊ crebro ꝑiclita mur. tenet caſtitas ī ſctīficatōem inſtarodo riferi balſami. qͦ ꝯdita cadauera incorupta ẜuant̉. ſenſus ip̄a ⁊ artꝰ ꝯtinet ⁊ ꝯſtrīgit. ne diſſoluant̉ ī ocijs. ne corrūpāt̉ ī deſiderijs. ne carnis voluptatibꝰ cōputreſcāt. Ueꝝ qͣn talibet venuſtate ſui. caſtitas eminere appa ret ſine caritate. tn̄ nec p̄ciū hꝫ. nec merituꝫ. Nec miꝝ qꝛ abſqꝫ illa nec bonū fidei ſuſci pit̉. etiā ſi mōtes trāſferat. Scientia nec il la q̄ linguis loquit̉ angeloꝝ. martyriuꝫ nec illud. ſi tradidero inqͥt corpꝰ meū ita vt ar deā. neqꝫ cū illa qͦdlibet exiguū reſpuit̉. Ca ſtitas ſine caritate. lampas ſine oleo. ſubtra he oleū. lāpas nō ardet. tolle caritatē caſti tas nō placꝫ. Iā d̓ tribꝰ q̄ ꝓpoſuimꝰ. ſola tra ctāda ē hūilitas q̄ duabꝰ p̄miſſis ꝟtutibꝰ ī tm̄ eſt neceſſaria. vt abſqꝫ iſta. ille nec eſſep tutes videant̉. Nempe vt caſtitas ſiue car tas obtineat̉. hūilitas meret̉. Qm̄ hūilib deꝰ dat gr̄am. Seruat hūilitas etiā virtu CCXXXVIII Fo. cceptas. qꝛ nec reqͥeſcit ſpūs niſi ſuꝑ qͣ hūilem. ẜuatas ꝯſūmat. nā virtꝰ in in uitate ꝑficit̉. hͦ ē in hūilitate. inimicā oīs b alijs v̓tutibꝰ ſuꝑbā illiꝰ ꝓpulſat tirā Que qͥdē ſuꝑbia ex alijs qͥbuſcūqꝫ bo iriū ſuaꝝ magis caꝑe ſolet incremētū. hec oīm ꝓpugnaculū qͦddāſt̓riſqꝫ v̓tu s fortit̉ reſiſtit malicie. obuiat̓ p̄ſum pra de hūilitate in tractatu pn̄ti a ve Bern̄ atqꝫ hūillimo. Uide vt ea ēt s ꝟ̓tutibꝰ tangit. mēte intelligas et Sed iā ad baptiſmū dn̄i re qͣꝫ gͦ ioh̓es vidit dn̄i volūtateꝫ iit ⁊ eū baplizauit. Nunc ergo eū bn̄ Spoliat em̄ ſe dn̄s maieſtatꝭ ſic̄ qͥli js homūculus. ⁊ mergit̉ in aqͥs frigi e frigoris magni. ꝓ nr̄o amore oꝑat̉ utē. ꝯſtituēs ſacr̄m baptiſmi. ⁊ la mīa nr̄a. Deſponſat gͦ vniuerſaleꝫ ⁊ ſingularit̓ oēs aīas fideles. Nam ſmatꝭ deſpōſamur dn̄o ieſu xp̄o. in ꝑſona ip̄iꝰ. Sponſabo te mi Un̄ hec ſolēnitas ⁊ hec operatio vtilis valde eſt. Et iō cantat ecc̄ia ti ſponſo īūcta eſt eccl̓ia. qm̄ txp̄s eiꝰ crimīa. Et in hͦ oꝑe iſſimo. tota ſe trinitas mō ſingula ſtauit ⁊ deſcēdit. ⁊ reqͦeuit ſpūſſan eū in ſpē colūbe. ⁊ vox pr̄is intonu ſt filiꝰ meꝰ dilectꝰ in qͦ mihi bene cō Inhͦ aūt loco dicit Bern̄. Ip̄m in cce dn̄e ieſu. vel nūc iā loq̄re. li li hēs a pr̄e. Ꝙͣdiu dei ꝟtus et a qi infirmꝰ aliqͥs ⁊ inſipiēs lates ī diu nobilis rex. ⁊ rex celi. fabri filiū terꝭ appellari ꝑiter ⁊ putari? Etem̄ Lu āgeliſta teſtat̉. qm̄ adhuc filiꝰ ioſeph at̄. O hūilitas virtꝰ xp̄i qͣntū ꝯfūdis biā mee vanitatꝭ. parū aliqͥd ſcio vl̓ ma re mihi videor. ⁊ iā ſilere neſcio. nam ent̓ ⁊ imprudent̉ me ingerēs ⁊ oſten omptulꝰ ad loq̄ndū. velox ad docen ardꝰ ad audiendū. Et xp̄s cū tāto tꝑe at cū ſeip̄m abſcōdebat nunqͣꝫ inaneꝫ jetuebat. Quid timeret ab inanꝰ vera gl̓a pr̄is? Utiqꝫ timebat. ſec mendū. Nob̓ cauebat. nos inſtruebat. ta at ore. ſed inſtruebat opere. ⁊ qd̓ docuit ſtea ꝟbo. iā clamabat exemplo. Diſcite a me qꝛ mitis ſuꝫ ⁊ hūilis corde. Nā de īfan tia dn̄i paꝝ aliqͦd audio extunc iā vſqꝫ ad hūc. xxx. annū nihil īuenio. Nūc vero iam latere non p̄t. qꝛ tā manifeſte demonſtrat̉ a pr̄e. Hucuſqꝫ Bern̄. Et hͦ eſt auc̄tas quā in ſuꝑiori tractatu allegaui. ꝑ quā hēs quō ſi luit dn̄s ih̓s hūilit̓ ad nr̄aꝫ inſtructōeꝫ. Ui des gͦ vbiqꝫ redolere hūilitatem. De hac li bent̓ tibi loqͦr. qꝛ magnifica ꝟtus ⁊ valde eſt nācria. Hucuſqꝫ Bern̄. Igit̉ habuiſti ml̓ta ⁊ ea plurimū indigemꝰ. eoqꝫ ſtudioſiꝰ q̄rēda affectuoſiuſqꝫ amāda. qͦ dn̄s in ſingul̓ ſuis actibꝰ tam ſignant̓ ſtuduit eā obẜuare. ¶ De ieiunio ⁊ tēptatōibꝰ xp̄i. Itē de redi tu eius ad mr̄em. De qͣttuor qͥbꝰ ꝑuenit̉ ad cordis puritatē. De orone plura bona. De reſiſtendo gule. Quare ⁊ ꝓ quibꝰ deus fecit Capl̓m. xvi. mirabilia. Oſtqͣꝫ dn̄s ih̓s fuit baptizatꝰ incōti Mnenti ꝑrexit in deſertū ſuꝑ quendā montē ibi ad qͣttuor miliaria vl̓ cir ca. qͥ vocat̉ quarētana. ⁊ ieiunauit. xl. diebꝰ ⁊ xl. noctibꝰ. ⁊ iuxta Marcū erat ibi cū beſtijſ Cōſidera gͦ hic ⁊ attente ꝯſpice ip̄m. plu riū eī ꝟtutū exēpla tibi demonſtrat. Uadit em̄ in ſolitudīe. ieiunat. orat ⁊ vigilat. iacet ⁊ dormit in plana t̓ra ⁊ hūilit̓ cū beſtijs con uerſat̉. Cōpatere gͦ ei qꝛ ſꝑ ⁊ vbiqꝫ ſed h̓ ma xime vita ſua penoſa eſt ⁊ corꝑis afflictiua. Ac eius exēplo diſce ab eo in his exercitari Nā qͣttuor h̓ tangunt̉ q̄ ſpūalis exercitij ſunt. ⁊ mirabilit̓ ſeinuicē adiuuant.ſ. ſolitu do. ieiuniuꝫ. or̄o. ⁊ afflictio corꝑis. Et ꝑ iſta maxīe ꝑuenire poſſumꝰ ad cordis puritatē. q̄ puritas vtiqꝫ ē nimiū poptāda. eo ꝙ in ſe oēs v̓tutes qͦdāmō cōp̄hēdit. Cōtinet eī ca ritatē. hūilitatē. patīam ⁊ ceteras ꝟtutes. et remotionē oīm vicioꝝ. qꝛ cū vicijs vl̓ cū de fectu v̓tutꝭ nō ſtat puritas cordis. Et ꝓpte rea ī collatōibꝰ ſctōꝝ patꝝ tradit̉ ꝙ totū ex ercitiū monachi dꝫ eē ad cordis puritateꝫ hn̄dā. Hec enī ē ꝑ qd̓ hō meret̉ videre deū. quā dicēte dn̄o ī euāge. Btī md̓o corde. qm̄ ip̄iꝰ deū videbūt. Et ẜm Bern̄. Qui clarior ē. il le deo ꝓpinqͥor. Eſſe aūt clariſſimū ꝑuēiſſe ē Ad hāc āt hn̄dā. ml̓tū valꝫ or̄o feruēs ⁊ aſſi dua. de qͣ pleniꝰ infra doceberꝭ. Sꝫ or̄o cū crapula vl̓ ingurgitatōe corꝑis vl̓ eiꝰ molli cie vel ocioſitate paꝝ valet. Et id̓o requirit̉ ieiunium ⁊ afflictio corꝑis. diſcreta tamen. Naꝫ indiſcreta impedit omne bonū. Prop terea ad oīm predictorū ꝯſūmatiōeꝫ videt̉ facere ſolitudo. Nam cū tumultū ⁊ ſtrepitu Ne ditationes uite chriſti nō pōt decent̓ oratio fieri. ⁊ videre ⁊ audire multa. vix fieri p̄t ſine impuritate ⁊ offenſa Mors em̄ intrat ꝑ feneſtras nr̄as ad aīas Et iō dn̄i exēplo vade in ſolitudinē.i. qͣntū potes te ſeꝑa ab aliaꝝ ꝯſortio ⁊ ſis ſolitaria ſi vis ei ꝯiūgi ⁊ ꝑ puritatē cordis eū videre. fuge etiā collocutōes ⁊ maxīe ſeculariū ꝑſo naꝝ. Nō q̄ras nouas deuotōnes ⁊ amicici as. Nō impleas ocl̓os ⁊ aures fantaſmati bꝰ vanis. ⁊ oīa q̄ qͦetē animi ⁊ trāqͥllitatē mē tis ꝑturbāt tāqͣꝫ venenoſa ⁊ aīe inimica de uita. Nō em̄ ſine cā ſctī pr̄es petebāt nemo ra ⁊ loca remotiſſima ab oī hoīm ꝯuerſati one. Et nō ſine cā mandabāt his qͥ in ceno bijs remanebāt. ꝙ eſſent ceci.ſurdi ⁊ muti. Ut autē hͦ meliꝰ intelligas. Audi qͥd ſuꝑ hͦ dicit Bern̄. ſer. xl. Cant̓. Tu inqͣꝫ ſi ad ſpūſ ſctī incitamēta mouerꝭ. ⁊ inardeſcꝭ dare ope rā quō aīam tuā facias ſponſaꝫ dei. ſedeas ẜm ꝓphetam ſolitarius. qm̄ leuaſti te ſupͣ te Oīno lunͣ teē angeloꝝ dn̄o deſponſari. An nō ſupͣ te. adherere deo. atqꝫ vnū ſpm̄ eſſe cum eo. Sede itaqꝫ ſolitariꝰ ſic̄ turtur. nihil tibi et g ꝙ qͥ gule ſuccūbit imbecillis reddat̉ ad alia turbis. nihil cū multitudine ceteroꝝ. etiāqꝫ ipſū tuū obliuiſcere ppl̓m ⁊ domū pr̄is tui. ⁊ cōcupi ſcet rex decorē tuū. O ſctā anīa ſola eſto. vt ſoli oīm ſerues teip̄am. quē ex oībꝰ tibi ele giſti. Fuge publicuꝫ. fuge ⁊ ip̄os domeſti cos. ſecede ab amicis ⁊ ab intimis ⁊ ab il lo qͥ tibi mīſtrat. An neſcis te verecundum hr̄e ſponſuꝫ. ⁊ qͥ nequaqͣꝫ ſuā velit tibi īdul gere pn̄tiā. pn̄tibꝰ ceterꝭ? Secēde gͦ. ſed mē te nō corꝑe. ſed intentiōe. ſed deuotiōe. ſed ſpū. Spūs em̄ ante faciē tuā xp̄s dn̄s. ſpi rituſqꝫ reqͦrit nō corꝑis ſolitudinē. qͣꝫqͣꝫ in terdū ⁊ corꝑe nō ocioſe te ſeꝑas cū oportu ne potes. p̄ſertim tꝑe or̄ois. Et infra. So lus es ſi nō cōia cogites. ſi nō affectes pn̄tia ſi deſpicias qd̓ multi ſuſcipiunt. ſi faſtidias qd̓ multi deſiderāt. ſi iurgia deuites. ſi dā na nō ſentias. ſi nō recorderꝭ iniuriaꝝ. alio qͥn nec ſi ſolus corꝑe es. ſolꝰ es. Uides ne poſſe te eſſe ſolū etiā int̓ multos. ⁊ int̓ mul tos cū ſolus es ſolus es in qͣcūqꝫ hoīm cō uerſeris frequētia tm̄ caue aliene ꝯuerſati onis eſſe aut curioſus explorator aut teme rariꝰ iudex. Hucuſqꝫ Bern̄. Uides quō ne ceſſaria ſit ſolitudo. ⁊ quō nō ſufficit corꝑal ſine mentali. Sed vt mētalis habeat̉ opor tet corꝑalē eſſe artiſſimā. vt mens ꝑ exterio ra nō effluat. vt ſe cū ſponſo ſuo recolligere poſſit. Igit̉ toto affectu. toto poſſe tuo cōneris imitari dn̄m ih̓m ſpōſum ī ſolitudīe ⁊ or̄one ⁊ ieiunio ⁊ corꝑis afflictōibꝰ diſcre tis. In eo vero ꝙ cōuerſat̉ cū beſtijs. diſce int̓ alios hūilit̓ ꝯuerſari. ⁊ eqͣnimit̓ tolera. re etiā eos qͥ tibi vident̉ aliqn̄ irrōnabilit̓ ſe hr̄e. Ip̄m aūt dn̄m ſepe in hac ſolitudīe vi ſita. ꝯſpiciēs eū qͣlit̓ ꝯuerſat̉ ibidē. Et maxi me qͣliter iacet de nocte in t̓ra Quelibꝫ em̄ aīa fidelis deberet eū in die ſemel ad minꝰ viſitare. Maxīe ab eph̓ia vſqꝫ ad. xl. dies qͥ bus ibi manebat. Cōpletis aūt. xl. diebꝰ do minꝰ eſuriuit. Tūc temptator acceſſit ad eū volens explorare vtꝝ fuiſſet filiꝰ dei. Tem ptauitqꝫ eū de gula dicēſ. Si filiꝰ d̓i es dic vt lapides iſti panes fiāt. ſed nō potuit ma giſtrū deciꝑe. Talit̓ em̄ rn̄dit. ⁊ ſic ſe habu it. ꝙ nec in tēptatōe gule ſuccubuit nec ſci re aduerſariꝰ potuit. quod voluit. Nō em̄ negauit nec aſſeruit eſſe filiū dei. ſed eū au ctoritate ſcpͥture cōuicit. Et nota hic exem plo dn̄i eſſe reſiſtēdū gule. Nā ab ea incho andū eſt ſi vicia volumꝰ ſuꝑare. Uidet̉ em̄ vicia deuincēda. Sic em̄ dicit glo. in loco iſto ſuꝑ Math̓. Niſi pͥus gula refrenet̉ fru ſtra ꝯtra alia vicia laborat̉. Poſtea diabolꝰ aſſumpſit eū ⁊ portabat eū in hierl̓m. q̄ di ſtat inde ꝑ. xviij. miliaria vl̓ circa. Has autē locoꝝ diſtātias qͣs pluries in hͦ opuſculo ti bi narro. ab his audiui qͥ in illis ꝑtibꝰ fue rūt. Cōſidera hic benignitatē ⁊ patientiaꝫ dn̄i. Permiſit eī ſe portari ⁊ ꝯtrectari ab il la cruenta beſtia. q̄ ſuū ⁊ oīm amatoꝝ ſuoꝝ ſanguinē ſitiebat. Statuēs aūt eū ſuꝑ pin naculū tēpli. temptauit eū de vana gl̓a. ſil̓r volens explorare qd̓ ſupͣ. Sed ⁊ h̓ auctori tate ſcpͥture deuincit̉ ⁊ ſua intentōe fruſtra tur. Ex tunc gͦ ẜm Bern̄. ſuꝑ psͣ. Qui habi tat. Quia dn̄s nihil on̄dit diuinitatꝭ arbi tratꝰ eſt hoſtꝭ eū eſſe hoīem. tēptauit eū ter cio vt hoīem. Exinde gͦ aſſumēs eū repor tauit in montē excelſuꝫ ꝓpe dictū montē de qͣrentana ꝑ duo miliaria. ⁊ tūc tēptauit euꝫ de auaricia. ſed ⁊ h̓ homicida ille ſuccubuit Uidiſti quō dn̄s ieſus fuit ꝯtrectatꝰ ⁊ tem ptatꝰ. Miraris gͦ ſi nos tēptemur. fuit etiā ip̄e alias tēptatꝰ. Un̄ Bern̄. dicit. Qui qͣr tā temptationē de dn̄o nō legit. igͦrat ſcpͥtu ram. q̄ dicit ꝙ tēptatio eſt vita hoīs ſuꝑ ter ram. Apl̓s qͦꝫ dicit eū fuiſſe tēptatū ꝑ omīa ꝓ ſil̓itudīe abſqꝫ pctō. Uictoria itaqꝫ facta venerūt angeli ⁊ mīſtrabāt ei. Hic aūt dili CCXXXIX Fo. nter attēde ⁊ ꝯſpice dn̄m comedentē ſo n circūſtātibꝰ angelis. ⁊ ꝯſidera bn̄ om̄ia equēt̉. qꝛ pulcra ſunt ⁊ deuota valde. ro qͦd angeli miniſtrabāt vt comede oſt tā longū ieiuniū. De hoc ſcpͥtura n̄ Poſſumꝰ aūt hoc victorioſum pran volumꝰ ordinare. Et quidē ſi eiꝰ po ā ꝯſideremꝰ expedita ē queſtio. qꝛ res avellet creare ⁊ de creatis hr̄e poterat pitrio volūtatꝭ. Sꝫ nō inuenimꝰ ꝙ ētia ꝓ ſe vl̓ ꝓ diſcipulis ſuis vſus fu turbis aūt fecit qͣs pauit duabꝰ vicibꝰ udine magna de panibꝰ paucꝭ De s aūt legimꝰ ꝙ eo pn̄te ſpicas vel ex itinere ſedebat ſuꝑ puteū loq̄ns cuꝫ ritana. nō d̓r ꝙ creauit cibos ſꝫ ꝙ miſit ulos in ciuitatē ad querenduꝫ cibos. eſt veriſimile ꝙ ꝑ miraculū. qꝛ miracl̓a edificatōꝫ ⁊ in pn̄tia pluri it niſi angeli. Quid gͦ circa itabim In mōte nāqꝫ illo nō erat ha nec cibi ꝑati. ſꝫ aliūde ꝑata ci ierūt angeli ei. ſic̄ ꝯtigit danieli abacuc ꝓpheta paraſſet pulmentū ꝓ is. portauit eū angelꝰ dn̄i ꝑ ca dea in babylonē ad danieleꝫ vt t ⁊ poſtea in momēto eū reporta remur gͦ hic ⁊ hūc modū aſſuma demur cū dn̄o in hͦ prandio ſuo ir̄ ſua excellētiſſima de hac eadeꝫ ⁊ victoria. Pie aūt ac deuote ſic mur Ueniūt angeliſathana repulſo udine magna ad dn̄m Ih̓m xp̄m s eū ꝓciderūt in terram dicentes dn̄e ih̓u deꝰ ⁊ dn̄s noſter. ⁊ dn̄s hu ac benigne recepit eos ⁊ cū capitꝭ in atiōe cogitas ſe fore hoīem minoratuꝫ linꝰ ab angel̓. Dicūt ei angeli Domi tū ieiunaſtꝭ. qͥd vultis vt vob̓ ꝑemꝰ? ahꝫ ad manꝰ. deferte. qꝛ d̓ nullis cibis ſic er veſcor ſic̄ de ſuis. Tūc duo ex ip̄is ꝑ n̄momēto fuert̉ corā ea. ⁊ eā reueren ātes ambaſiatā faciūt ⁊ modicū pul d̓ ſibi ⁊ ioſephꝭ ⁊ panē cū tobalia et ortunis portāt. Et forte dn̄a etiam qs piſciculos ſi potuit ꝓcurauit. Reuerſi in plana terra. ⁊ mēſe bn̄dictiōꝫ ſo agūt. Cōſpice aūt eū hic bn̄ ī ſingu s qͥ agit. Sedet em̄ in terra cōpoſite ac cu ait r ſobrie comedit circūſtant angeli mi Inarauerat niſtrātes dn̄o ſuo. Aliꝰ ſeruit ei de pane. ali us de vino. aliꝰ parat piſciculos. ⁊ alij cātāt himnū de cāticis ſyon ⁊ iocundant̉. ⁊ diē feſtū agūt̉ corā eo. Si liceat dici. ꝑmixtū eſt hͦ feſtū cō paſſione ꝑmaxīa ꝓpter quā ⁊ nos deberemꝰ plorare. Cōſpiciūt em̄ eū reuerēter. ⁊ ꝯſide rātes deū ⁊ dn̄m ſuū ⁊ totiꝰ mūdi creatorē qͥ dat eſcā om̄i carni ſic hūiliatuꝫ. ⁊ ſuſtētatiōe cibi corꝑalis indigentē. ⁊ comedentē ſic̄ ce teros de ppl̓o. mouent̉ cōpaſſiōe clamares ⁊ ſuꝑ eo. Et credo ꝙ ſi corde alttūolo diceres. O dn̄e qͣnta feciſtis. oīa oꝑa veſtra ⁊ hoc eū reſpices. ⁊ eū aliqͣlil̓ dili geres. ex pulida cōpalſione ſunt plena ſtupore. adiuuate me vt ego ali qua patiar ꝓ vob̓. qͥ ꝓ me tot ⁊ tāta ſuſtinui ſtis. Certe hͦ ſolū te in eiꝰ amore deberet ve hemēter accēdere. Tandē ſumpta refectiōe. dicit angelis vt reportēt res. ⁊ dicāt mr̄i ꝙ cito redibit ad eā. Ip̄is autē reuerſis d̓t oī bus. Redite vos ad pr̄em ⁊ ad gaudia vr̄a. me em̄ adhuc ꝑegrinari oportet. Rogo aūt vos vt me recōmendetꝭ patri ⁊ toti curie ce leſti. Qui ꝓcidētes in terrā ⁊ bn̄dictiōeꝫ pe tentes. ea recepta redierūt ad patriā. eiꝰ iuſ ſa cōplētes. ⁊ de eiꝰ victoria. ⁊ de his nouis totā celeſtē curiā impleuerūt. Dn̄s aūt ih̓s volēs redire ad mr̄em cepit de mōte deſcen dere. Cōſpice nūc etiā bn̄ eū. quō ſolꝰ vadit pedibꝰ nudis dn̄s oīm. ⁊ ei vehemēter cōpa tere. Uenit aūt ad iordanē. queꝫ Ioh̓es vi dens ad ſe venientē. on̄dit eū digito dicēs. Ecce agnꝰ dei. ecce qͥ tollit pctā mundi. ipſe eſt ſuꝑ quē vidi ſpm̄ſcm̄ quieſcentē quando baptizāui eū. Et etiā altera die duꝫ videret ihelū ambulantē iuxta iordanem dixit ſil̓r. Ecce agnꝰ dei. Tūc andreas ⁊ etiā vnꝰ aliꝰ ex diſci pulis ioh̓is iuerūt poſt ih̓m. Benignꝰ autē dn̄s ſitiēs eoꝝ ſalutē. vt daret eis de ſe fidu ciā. vertit ſe ad eos ⁊ dixit. Quid q̄ritis. At illi dixerūt. Rabi vbi habitas. ⁊ ipſe duxit eos ad domū in qͣ tūc ſe reducebat in ꝑtibꝰ illis. ⁊ ſteterunt cū eo illa die. Poſtea duxit andreas petꝝ frēm ſuū ad ih̓m. quē alacrit̉ ſuſcepit. Sciebat em̄ qͥd de eo erat facturꝰ. Et dixit ei. Tu vocaberꝭ cephas. ⁊ ſic in ali qualē noticiā ⁊ familiaritatē venit cum eis Poſtea volēs dn̄s ih̓s redire in galyleā ad mr̄em diſceſſit de ꝑtibꝰ illis ⁊ cepit reuerti. Quē etiā nūc cōpatiēdo reſpice ⁊ vade ſem per cū eo. Nā ſolꝰ vadit more ſolito nudis pedibꝰ ꝑ tā longā quattuordecim miliario rū viā. Cū aūt domū deuenit mr̄ eū vidēs. vltra qͣꝫ dici poſſet exhilarata ſurgit. occur rit. ⁊ in amplexꝰ ſtrictiſſimos recipit. cui ip̄e MM Meditationes uite chriſti ſereuerēter inclinauit ⁊ etiā nutritio ſuo io tribuēs ſtupēde humilitatꝭ erendia t ſeph ⁊ cū eis more ſolito māſit. Feria quarta De apertione libri in ſynagoga apitulum. xix. Ucuſqꝫ per dei gr̄am vitā dn̄i Ih̓u ordinate teti gimꝰ paꝝ vel quaſi nihil d̓ his q̄ ſibi cōtigerūt. vel ꝑ ip̄m facta ſunt obmittē tes. Sed nō ſic deinceps facere intēdo. Ni mis em̄ eſſet longū om̄ia que dixit ⁊ fecit. in meditatiōes redigere. maxime qꝛ noſtre ſo licitudinis dꝫ eſſe facta xp̄i ꝯtinue more be ate cecilie portare in ſecreto pectoris noſtri Igit̉ aliqua ex geſtis eiꝰ colligamꝰ in qͥbus meditādo verſemur aſſidue. ⁊ hͦ vſqꝫ ad paſ ſionē ſuā. Ex tūc em̄ nihil eſt obmittēdum. Alia etiā nō debemꝰ ex toto dimittere qͥnꝓ loco ⁊ tꝑe meditemur in eis. Meditatōneſ aūt nō intēdo deinceps ꝓlixius tractare ni ſi praro. Sufficit em̄ ꝙ rē ꝑ eū geſtā vel di ctam an̄ oculos mētis ponas. ⁊ ꝙ cū eo cō uerſeris et familiaris ei fias. Nā in hͦ vide tur haberi maior dulcedo ⁊ deuotio effica cior. ⁊ quaſi totꝰ fructꝰ haꝝ meditationū ꝯſi ſtere. vt vbiqꝫ ⁊ ſꝑ intuearis eū deuote ī ali quo actu ſuo vt qn̄ ſtat cū diſcipulis ſuiſ. qn̄ cū peccatoribꝰ. qn̄ etiā loquit̉ eis. qn̄ p̄dicat turbe. qn̄ vadit ⁊ qn̄ ſedet. qn̄ dormit et qn̄ uigilat. qn̄ comedit. ⁊ qn̄ alijs mīſtrat. qn̄ ſa nat egrotos. ⁊ qn̄ alia facit miracula. In hiſ aūt ⁊ ſimilibꝰ ꝯſidera om̄es geſtꝰ ſuos. maxi me ꝯtemplās faciē eiꝰ ſi potes imaginari qꝛ ſuꝑ oīa p̄dicta mihi videt̉ difficiliꝰ Illd̓ etiā attēte obẜua ſi forte ip̄e te cū benignitate re ſpiciat. Et tibi hec ſint ꝓ recurſu ⁊ doctrina omniū q̄ ſequūt̉. ⁊ vbicūqꝫ narrauero ſi alit̓ non exp̄ſſero ſingulares meditationes. vel iſtas omiſero. recurras ad hūc locū ⁊ ſuffie tibi. Ad narratiōem aūt ſequētiū accedamꝰ Poſtqͣꝫ gͦ dn̄s Ih̓s redijt a baptiſmo cō uerſabat̉ humilitatꝭ magiſter humiliter. vt ante ſolitꝰ erat. Cepit tn̄ paulatim ſe manife ſtare aliquibꝰ docēdo ⁊ p̄dicādo occulte Nō em̄ ꝑ totū annū ſequentē p̄dicatiōis officiū publice d̓r aſſumpſiſſe videlicet vſqꝫ ad mi raculū de nuptijs. qd̓ fuit eodē die quando fuit baptizatꝰ anno reuoluto. Et ſi aliqn̄ p̄ dicabat. ⁊ diſcipuli baptizabāt. nō tn̄ adeo p̄dicatōem ip̄am ꝑ ſe ⁊ ſuos frequētabat an̄ iohānis īcarceratōꝫ ſicut poſt. ex hoc nobiſ hanni ſe lōge ⁊ lōge inferiori in p̄dicationis officio ꝓut ex ſuꝑioribꝰ pie ꝑcipi aut cogita ri poteſt humilit̓ deferebat. Nō gͦ cepit cum boatū ⁊ pompa ſꝫ humiliter ⁊ paulatim. Quadā gͦ die ſabbati dū eſſet in ſynagoga cū alijs in eccl̓ia iudeoꝝ. ſurrexit legere in l bro Iſaie. ⁊ legit locū vbi ſcriptū eſt. Spūs dn̄i ſuꝑ me ꝓpter qd̓ vnxit me. euangeliza pauꝑibꝰ miſit me. Et tūc cū plicuiſſet lib dixit. Hec ſcriptura impleta eſt hodie in au ribꝰ veſtris. Cōſpice gͦ eū quō humiliter ſu ſcipiēs lectorꝭ officiū benigno ⁊ placito vul tu legit inter eos et exponit ſcripturā. Et qͦ modo humilit̓ ſe incipit manifeſtare dū di cit. Hodie impleta eſt hͦ ſcriptura.i. ego ſuꝫ ille de quo loquit̉. Et ora omniū erāt in eū intēta ꝓpter efficaciā verboꝝ. ⁊ aſpectū hūi lem ⁊ decoꝝ. Fuit em̄ pulcerrimꝰ. fuit etiaꝫ eloquētiſſimꝰ. Et de vtroqꝫ ſic ꝑꝓphetaꝫ di ctū fuerat. Specioſus forma p̄ filijs hoīn diffuſa eſt gr̄a in la. tuis. De vocatione diſcipulorum Capitulum. xx. Epit etiā dn̄s ih̓s vocare diſcipl̓os ⁊ ſe ſollicitū reddere circa nr̄am ſal tem ſꝑ hūilitate ſeruata. Et vocauit petrū ⁊ andreā tribꝰ vicibꝰ. Prima de qͣ di ctū eſt ſupra. qn̄ erat circa iordanē. ⁊ tūc ī ali qualē venerūt eiꝰ noticiā. Secūda de naui. qn̄ ceperūt piſces. vt narrat Lucas. Tūc eī ſecuti ſunt eū aīo redeūdi ad ꝓpria. Ceper tn̄ audire doctrina ipſiꝰ. Tertia de naui vt narrat mattheꝰ cū dixit. Uenite poſt me ciā vos piſcatores hoīm. tūc relictꝭ reth ſecuti ſunt eū. Sil̓r vocauit Iacobū ⁊ Io hannē in p̄dictꝭ duabꝰ vicibꝰ vltimis. Et in eiſdē locis ꝯtinet̉ de ip̄is. in qͥbꝰ cōtinet̉ de petro ⁊ andrea. vocauit etiā ioh̓em d̓ nupti is. vt dic̄ Hiero. In textu tn̄ euāgelij nō ha bet̉. Itē vocauit philippū dicēs. Seq̄re me Sil̓r mattheū publicanū. De mō ꝟo voca tiōis alioꝝ nō eſt ſcriptū. Cōſidera gͦ ⁊ ꝯſpi ce eū in p̄dictis vocatiōibꝰ ⁊ ꝯuerſatione q ip̄is. qͣꝫ affectuoſe vocat eos. reddens ſe eis affabilē ⁊ domeſticū ⁊ obſeqͥoſum. attrahēs eos intꝰ et extra. ducēdo etiā eos ad dom mr̄is. et familiarit̓ vadēs ad domos eoruꝫ. Docebat ⁊ inſtruebat eos et curā d̓ ip̄is ha bebat p̄cipuā ſic̄ mr̄ de vnico filio. Dicit̉ qꝫ beatꝰ petrꝰ referebat ꝙ qn̄ in aliqͦ loco dor miebat cū eis. ſurgēs de nocte. et ſi aliquem CCXE Fo. n inueniebat diſco opertū recooperiebat qꝛ tenerrime diligebat eos. Sciebat eī de ip̄is erat facturꝰ. qͣꝫuis eſſent homīes ja ꝯditiōis ⁊ humilis natiōis. tn̄ princi nūdi ⁊ duces in bello ſpūali omniū fi ī cōſtituturꝰ eos erat. Et ꝯſidera ꝓ deo alibꝰ cepit eccl̓ia. Noluit em̄ dn̄s elige iētes ⁊ potentes huiꝰ ſeculi. ne ip̄oꝝ ꝓ iaſcriberēt̉ oꝑa que fiēda erant. ſꝫ ſibi reſeruauit ⁊ in ſua bonitate potentia et ētia nos redemit. e cōuerſione aq̄ in vinū ad nuptias. Capitulū. xxj. Uamuis dubiū ſit cuiꝰ fuerant nu ptie in chana galilee ſic̄ magiſter ī hi ſtoria ſcolaſtica tāgit. Nos tn̄ medi fuiſſe ioh̓is euāgeliſte qd̓ habet̉ in ꝓ ſuꝑ Ioh̓. vbi Hiero. affirmare hͦ vide neis dn̄a nr̄a fuit. nō tn̄ inuitata tāqͣꝫ qͣſi maior ⁊ dignior ⁊ pͥmogeni ores. fuit ī domo ſororꝭ qͣſi in do tāqͣꝫ admīſtratrix ⁊ dn̄a nuptiaruꝫ extribꝰ colligere poſſumꝰ. Primo ex eo in eis ꝯtinet̉ ꝙ mr̄ Ieſu erat ibi. ⁊ de ieſi ilis ꝙ erāt vocati. ⁊ ſic de alijs qͥ ibi telligi debet. Cū ergo ſoror eiꝰ ma ie vxor zebedei iuiſſet ad eam naza iſtat a loco de chana ꝑ qͣttuor mili vel circa. dicēs ꝙ volebat facere nupti io ſuo ioh̓i. ip̄a iuit cū ea ⁊ p̄uenit aliqͦt ibi Scd̓o ex eo colligere poſſu ſꝑpēdit defectū vini. vn̄ ip̄a non c̄ vna ex diſcūbentibꝰ. ſꝫ ſic̄ ꝑ cuiꝰ ma us res ibāt. Et iō vidit: ibi deficere vinuꝫ ī tūc diſcubuiſſet. nunqͥd iuxta filium oīes mater verecūda ſurrexiſſet. Et ſi ibi īter mulieres nūqͥd ꝑpendiſſꝫ defectū magꝭ qͣꝫ alie. ⁊ ſi ꝑpendiſſet nūqͥd ſurre eprādio ⁊ iret ad filiū. Incōueniētia lerent̉. Et iō veriſimile eſt ꝙ tūc non at. De ip̄a nāqꝫ dicit̉ ꝙ erat valde oſa. Tertio colligit̉ ex eo ꝙ ip̄a p̄ mīſtris vt irēt ad filiū ⁊ facerēt qd̓ mā et. Et ſic videt̉ ꝙ p̄cepiſſet eis ⁊ ꝙ nuptie ibāt̉ ꝑ eā. ⁊ iō ſollicita fuit ne ibi de tingeret. Igit̉ ẜm modū hūc cōſpi nin Ih̓m int̓ alios comedentē ſic̄ vnum uis de ppl̓o. ⁊ ſedentē in loco hūili. nō in nalores. ꝓut ex loco ip̄o colligimꝰ Non nſluꝑboꝝ more volebat pͥmos recubitꝰ in ſenis. nā docturꝰ erat. Cū inuitatꝰ fuerꝭ ad nuptias recūbe in nouiſſimo loco. Ipſe ꝟo cepit pͥus facere qͣꝫ docere. Cōſpice etiā do minā obſeqͥoſam alacrē ⁊ ſollicitā in cūctis faciēdis ⁊ p̄bentē ⁊ oſtendentē mīſtris quid ⁊ qualiter diſcūbētibꝰ deferāt. Cunqꝫ ꝓpe fi nem ꝯuiuij redirēt ad eā miniſtri dicentes Nō habemꝰ plꝰ de vino qd̓ apponamus eis. Ip̄a rn̄dit. Ego ꝓcurabo ꝙ habebitꝭ. expe ctate parūper. ⁊ exiēs ad filiū qͦ humiliter vt dixi ſedebat in fine mēſeꝓpe oſtiū camere. di xit ei. Fili mi hic vinū deficit ⁊ hec nr̄a ſoror eſt pauꝑ ⁊ neſcio qualit̓ habere poſſemus. Qui rn̄dit. Quid mihi ⁊ tibi ē mulier Dura videt̉ rn̄ſio ſꝫ ad nr̄am inſtructiōeꝫ fuit. ẜm Bern̄. qͥ in hͦ loco ſic dic̄ ẜmōe. ij. ī epipha 81 nie. Sermo incipit. In oꝑbꝰ dn̄i. Quid tiꝰ bi ⁊ illi dn̄e? Nōne qd̓ filio ⁊ mr̄iᵍ qͥd ad illaꝫ ꝑtines q̄ris. cū ſis benedictꝰ fructꝰ vētris eꝰ immaculati Nōne ip̄a eſt q̄ ſaluo pudore cō cepit ⁊ ſine tepeꝑit. Nōne ip̄a eſt in cu/ corruptiōe ius vtero nouē mēſibꝰ moratꝰ es. cuiꝰ virgi neis vberibꝰ lactatꝰ es. cū qͣ iā duodecī āno rum factꝰ de hierl̓m deſcēdiſti. ⁊ eras ſubdi tus illi? Nūc gͦ dn̄e qͥd moleſtꝰ es illi dicens Quid t̓ibi ⁊ mihi? Multū ꝑ omnē modū. Sed iam manifeſte video. ꝙ nō velut indignans. aut ꝯfundere volēs ꝟginis mr̄is teneraꝫ verecūdiā dixeris. Quid mihi ⁊ tibi. Ueni entibꝰ em̄ ad te iuxta p̄ceptū miniſtrꝭ. nihil. r̄. cūctatꝰ. facis qd̓ ſuggeſſit. Vt qͥd gͦ fratres. ad p̄paratōꝫ. ita ꝙ qn̄ alij erāt inuitati ſic vt qͥd rn̄derat pͥus: ptiqꝫ ꝓpter nomt ꝯuerſob ad dn̄m iā nō ſollicitet carnaliū cura pa rentū. ⁊ neceſſitudines ille nō impediāt ex ercitiū ſpūale. Ꝙͣdiu em̄ de mūdo ſumꝰ. de bitores nos ꝯſtat eſſe ꝑentibꝰ. At poſtqͣꝫ re liquimꝰ noſmetip̄os. multo magꝭ ab eoꝝ ſo licitudine liberi ſumꝰ. Un̄ legimꝰ frēm q̄n dam in heremo ꝯuerſantē. cū ad eū carnaliẜ frater auxilij gr̄a adueniſſet rn̄diſſe vt adirꝫ alteꝝ fratrē eoꝝ. cū ille vtiqꝫ iā obiſſet. Cun qꝫ admiratꝰ qͥ venerat rn̄deret. qꝛ ille obijt. heremita qͦꝫ ſe ſil̓r obiſſe rn̄dit. Optime er go docuit dn̄s ne ſolliciti ſimꝰ. ſuꝑꝓpinquiẜ carnis nr̄e plꝰ qͣꝫ religio poſtulet. qn̄ ip̄e ma tri ⁊ tali mr̄i rn̄dit. Quid mihi ⁊ tibi ē muli er. Sic ⁊ in alio loco. Cū ſuggereret ei qͥdā qm̄ mrͣ eiꝰ ⁊ frēs foris ſtarēt. querētes ei loqͥ Rn̄dit. Que ē mr̄ mea ⁊ frēs mei. Ubi mo do ſunt qͥ tā carnalit̓ ⁊ inanit̉ ſuꝑ carnalibꝰ ꝓpinqͥs ſuis ſoliciti ſūt. ac ſi adhuc viuerent tū eis ⁊ ip̄i cū eis. Hucuſqꝫ Bern̄. De hac gͦ rn̄ſione mr̄ nō diffidēs ſꝫ de ſua benigni MM 2 Meditationes uite chriſti tate p̄ſumēs redijt ad miniſtros ⁊ dixit. Ite ad filiū meū et qͥcqͥd vob̓ dixerit facite. qui eūtes impleuerūt iuxta dn̄i mādatū idrias aqua. Quo facto dixit eiſ. Haurite nūc ⁊ fer te architriclino In hͦ aūt nota pͥmo diſcre tionē dn̄i. qꝛ pͥmo miſit magis honorabili viro. Scd̓o ꝙ ip̄e ſedebat lōge ab eo cū di ceret. ferte illi. qͣſi ab eo remoto. Sꝫ cuꝫ ille ſederet in loco magis honorabili. colligere poſſūꝰ ꝙ dn̄s noluit ibi ſcd̓e iuxta eū īmo ele git ſibi hūiliorē locū Miniſtri gͦ dederūt vi num illi et alijs diuulgātes miraculū. qͦniā ip̄i ſciebāt quō factū fuerat. ⁊ crediderūt in eū diſcipuli eiꝰ. Finito aūt ꝯuiuio dn̄s Ie ſus vocauit Ioh̓em ſeorſum dicēs. Dimit te hāc vxorē tuā ⁊ ſequere me. qꝛ ad altioreſ nuptias te ꝑducā. qͥ ſecutꝰ eſt eū. In hͦ ergo ꝙ dn̄s nuptijs īterfuit matrimoniū carna le approbauit tāqͣꝫ a deo inſtitutū. Sꝫ ī hoc ꝙ vocauit Ioh̓em de nuptijs aꝑte dedit in telligere ꝙ lōge digniꝰ eſt ſpūale mr̄imoniū qͣꝫ carnale. Receſſit gͦ inde dn̄s Ieſus volēſ his q̄ ad ſalutē hoīm ꝑtinēt deinceps publi ce ⁊ palā intēdere. Priꝰ aūt voluit reducere mr̄em ad domū ſuā. Talē em̄ dn̄am. talē ſo cietatē hr̄e decebat. Accipit gͦ ⁊ eā ⁊ Ioh̓em ⁊ alios diſcipulos ⁊ iuerūt in chapharnauꝫ ꝓpe nazareth. ⁊ poſt aliqͦt dies nazareth Cō ſpice gͦ eos ꝑ viā qualit̓ vadūt pariter. mat ⁊ filiꝰ. humilit̓ vadūt ⁊ pedeſtres. ſꝫ multuꝫ amāter. O qͣles duo ſunt illi. nūqͣꝫ alij tales duo in terra viſi fuerūt. Cōſpice etiaꝫ diſci pulos reuerēter ſequētes ⁊ auſcultātes ver ba dn̄i. Nō em̄ ip̄e erat ocioſus. ſemꝑ quip pe aliqͥd boni faciebat aut dicebat. nō pote rat in tali comitatu tediū cōmeantibus ge nerari. De ẜmone dn̄i in mōte quē incepit a pau dent ⁊ terrena. ⁊ qͦdē tanqͣꝫ nihil habentes. pertate Capitulum. xxij. Onuocās dn̄s ih̓s diſcipulos ſeor ſum a turbis aſcēdit cū eis in mōtē thabor ꝓpe nazareth ad duo milia ria vt eos imbueret eloquijs ſuis. Decebat em̄ ꝙ eos pͥus ⁊ ſuꝑ alios inſtrueret. qͦs ſuꝑ alios ꝯſtituturꝰ erat mgr̄os ⁊ duces. Tunc eosgͦ de multꝭ inſtruxit. ⁊ ſermo ille pulcerrimꝰ fuit ⁊ copioſꝰ. Nec miꝝ qꝛ os dn̄i cōpilauit eū. Docuit aūt eos de beatitudinibꝰ. d̓ orō ne ieiunio ⁊ elemoſyna. alijſqꝫ plurimis ad ꝟtutes ꝑtinētibꝰ q̄ in ip̄o euāgelio poterꝭ re textū perire. Legas euꝫ diligēter ⁊ ſepe. ⁊ cōmēda memorie q̄ in ip̄o dicunt̉. qꝛ ſpūaliſſima ſūt Et tn̄ nūc nō ꝓſequor. qꝛ nimis foret loncū nec tales expoſitiōes bn̄ vident̉ ſꝑ in medi tatiōes cadere. Ꝙͣͣuis ad tuā inſtructiōꝫ ta lia ꝓut mihi occurrēt interſerā. Et etiā mo ralia ⁊ auctoritates ſanctoꝝ. Hoc gͦ hic teti giſſe ſufficiat ꝙ dn̄s initiū ẜmonis huius a pauꝑtate incepit. dans ītelligere ꝙ pauꝑta eſt totiꝰ ſpūalis exercitij pͥmariū fundamen tū. Nō em̄ expedite pōt ſequi xp̄m pauptat ſpeculū qͦ oneratꝰ eſt ī tꝑalibꝰ rebꝰ. Nec eſt li ber ſꝫ ſeruꝰ qͥ animi affectōꝫ ſubijcit iſtis re bus trāſeuntibꝰ. Idcirco dixit. Beati pan peres ſpū ⁊c̄. Eiꝰ em̄ rei qͣꝫ affectuoſe diligo me ſeruū ſpōte ꝯſtituo. Nā amor eſt aīe pō dus. portās eā quocūqꝫ ip̄e fert̉. vt dic̄ Au xiij. ꝯfeẜ. Et iō nihil oīno eſt amādū niſi d̓ us. vl̓ mere ꝓpter deū. Merito gͦ beatꝰ di pauꝑ. qͥꝓpter deū cetera vilipēdit. Iā em̄ ꝓ magna ꝑte deo ſuo ꝯiunctꝰ eſt. De hac ā pauꝑtate ſic dic̄ Bern̄. in. iiij. ẜmo. de aduen tu. Magna q̄dā pēna eſt pauꝑtas qͣ tā cito volat̉ in regnū celoꝝ. Nā in alijs ꝟtutibꝰ ſequunt̉ ꝓmiſſio futuro tꝑe indicat̉. paut tati nō tā ꝓmittit̉ qͣꝫ dat̉. Un̄ ⁊ in pn̄ti tēt re enūciatū eſt. qm̄ ip̄oꝝ eſt regnū celorum Uidemꝰ em̄ pauꝑes aliqͦs. qͥ ſi verā pau tem haberēt nō adeo puſillanimes īuer tur ⁊ triſtes. vtpote reges ⁊ reges celi. Sed aliqͥ ſunt qͥ pauꝑes eſſe volūt. eo tn̄ pacto vt nihil eis deſit. ⁊ ſic diligūt pauꝑtatē vt nul lā inopiā patiant̉. Idē ẜmone. xxj. Can̄. E ego ſi exaltatꝰ fuero a terra.(audacter dio om̄ia trahā ad meipſum. Nec em̄ temerarie vſurpo mihi frīs mei vocē cuiꝰ me induo militudinē. Ꝙ ſi ita eſt. nō putēt diuites hu ius ſeculi. frēs xp̄i ſola poſſidere celeſtia. qͥa audiūt dicentē. Btī pauꝑes ſpū qꝛ ip̄oꝝ eſt ⁊ om̄ia poſſidētes. nō mēdicātes vt miſeri. ſꝫ vt diū poſſidētes. eo ꝓ certo magis dn̄ii. minus cupidi. Deniqꝫ fideli hoī totꝰ mūdꝰ diuitiaꝝ eſt. Totꝰ plane. qꝛ tā aduerſa qͣꝫ ꝓ ſpera ip̄iꝰ. eq̄ om̄ia ſeruiūt ei ⁊ cooꝑant̉ ī bo num. Ergo auarꝰ terrena eſurit vt mēdicuſ fidelis ꝯtēnit vt dn̄s. Ille poſſidēdo mēdi cat. iſte cōtemnēdo ſeruat. Quere a qͦuis eo rum qͦ inſatiabili corde lucris temꝑalibꝰ in hiant. qͥdnā de his ſentiat. qͥ ſua vendētes ⁊ dātes pauꝑibꝰ. regna celoꝝ ꝓ terrena mercā tur ſubſtātia. vtrū ſapiēter agāt necne. ꝓcul dubio reſpōdebit ſapiēter. Quere ī temicur qb approbat ip̄e qd̓ nō facit: nō poſſum inquiat tegnū teleꝝ. Nō eos inqͣꝫ eſtimēt ſola ce leſtiat noſſidere. qea ſola audiūt ī ꝓmiū liōe. Poſſi Fo. CCXCI Quare ꝓfecto qꝛ dn̄a auaricia non ꝑmittit qꝛ liber nō eſt. qꝛ nō ſunt ſua q̄ poſſidere vi et ſꝫ nec ſui iuris. Si ꝟo tua ſunt. expēd id lucra ⁊ ꝓ terrenis celeſtia cōmutato. S ī vales facere te pecunie tue nō dominuꝫ ricā. ſꝫ ſeruū. cuſtodem nō poſſeſſorem. cuſqꝫ Bern̄. Sꝫ redeamꝰ ad medi nē. Cōſpice gͦ ⁊ ꝯſidera dn̄m ieſum hu ter in terra ſedentē ſuꝑ illo mōte. ⁊ diſci llos ſuos circa eū. quō ſtat inter eos qͣi ſit is ex eis. ⁊ quō affectuoſe benigne ⁊ pul ⁊ efficacit̉ eis loquit̉ inducēs eos ad di ictꝰ virtutū. Et ſꝑ vt ſupra in generali ratiōe tibi dixi reſpicere coneris faciē Cōſpice in diſcipulos quō reuerēt̉ hu cū tota mētis intētione aſpiciūt eū. ant illa ꝟba mirifica. ⁊ ea memorie dāt ⁊ iocūditate magna fruunt̉ iͣa in in aſpectu. In hac aūt ꝯſideratio ris. ⁊ tu aſpiciēdo ac ſi videres eū entē ⁊ approximādo eis. ſi forte vocata immorādo ibidē vt dn̄s tibi dabit vo ẜmone cōſpice illū dn̄m Ih̓m ſcipulis ip̄is deſcendētē de mōte. s familiariter loquentē. etiaꝫ eūdo ꝑ ille ſimpliciū cetuẜ gregatim ſeqͥt̉ rioſe ordinatꝰ. ſꝫ ſicut pulli poſt ręxedlibet meliꝰ audiat magis eideꝫ iare Et quō turbe ſibi affectu ⁊ infirmos eidē ſanādos offe Ip̄e ꝟo ſanabat om̄es. eſeruo centurionis ⁊ filio reguli a do ino liberatis. Mat. viij. Lu. vij. Ioh̓. iiij. Capitulū. xxiij. Apharnaū vero erat qͥdā cēturio.i. centū militū ductor. ⁊ ſeruū hēbat ī go veniā ⁊ curabo eū. qd̓ cū ſciuit Cē remiſit ad eū dicēs. Dn̄e nō ſuꝫ dignꝰ tintres ſub tectū meū ſꝫ tm̄ dic ꝟbum ⁊ ſa bit̉ puer meꝰ. Ieſus aūt cōmendās fidē is nō iuit vlterīꝰ. ⁊ ſeruū abſentē ſanauit. aūt in eadē ciuitate eſſet quidā regulꝰ. i. is rex. iuit ꝑſonalit̓ ad ieſum rogas euꝫ eniret ad domū ſuā ⁊ ſanaret filiū ſuū ī mū At ieſus ire noluit. filiū tamē ſanauit nhis aūt ꝯſidera meritū fidei ꝓpter Cen rionē. ⁊ humilitatē dn̄i volētis ire ad ſer nhonorauit hic dn̄s ſeruū militis qͣꝫ filiū regis. Sic ⁊ nos debemꝰ nō ad oculos ẜui re. nec ẜm exigentiā exterioris pōpe ſꝫ ẜm ī tentionē vl̓ bonitate eiꝰ qͥ ſeruitio indiget. ⁊ nō ex cōplacētia ſꝫ ex caritate ẜuiamꝰ De paralitico miſſo ꝑ tectū ⁊ a dn̄o cura to. Matth̓. viij. Mar. ij. Luce. v. Capitulum. xxiiij. N ciuitate p̄dicta capharnaū cū do minꝰ ieſus doceret in qͣdā domo. et eſſent ibi ꝯgregati phariſei ⁊ legꝭ do ctores multi. ex oī caſtello iudee ⁊ hieruſalē. Uenerūt qͥdā volētes ingredi domū cū pa ralitico quē portabāt vt a dn̄o ſanaret̉. Cū qꝫ ꝓpter multitudinē nō poſſent aſcēderunt ſuꝑ tectū domꝰ ⁊ inde intromiſerūt eū ⁊ po ſuerūt eū an̄ ieſum. dn̄s ꝟo ieſus vidēs fidē eoꝝ dixit. Dimittunt̉ tibi pctā tua. Ip̄i aūt phariſei ⁊ legis doctores obſeruātes eū ex malicia intra ſe dice bāt ip̄um blaſphemaſſe deū. qꝛ ſolꝰ deꝰ poteſt dimittere pctā. ⁊ ip̄i hͦ attribuebāt ſibi quē puꝝ hominē eſſe crede bant. Ait ergo benignꝰ ⁊ humilis dn̄s ſcru tans corda ⁊ renes hoīm. Quid cogitatis mala in cordibꝰ vr̄is. Et addidit. vt ſciatis. qꝛ filiꝰ hoīs habet poteſtatē in terra dimit tendi pctā ⁊c̄. Hic qͣttuor ſunt meditāda Primū ꝑſpicacitas intellectꝰ xp̄i qͥ cogitati nes illoꝝ vidit. Secūdū qꝛ ꝓpter pctā veni unt infirmitates ⁊ ex abſolutōe a peccatꝭ ali quādo ꝯtīgit liberatio infirmitatū. ſic etiaꝫ habebis infra d̓ curato apud piſcinā. cui d̓r a dn̄o ne ampliꝰ peccet. ne deteriꝰ ſibi ꝯtin gat. Tertiū ꝯſidera qͣꝫtū magnū ſit merituꝫ fidei. nā etiā alteriꝰ fides alteri ꝓdeſt. ſic̄ ſup ꝓxime habuiſti in ẜuo centurionis. Sic ⁊ ī/ fra habebis in chananea in cuiꝰ fide filia fu it ſanata. Hoc quotidie cōtingit in puerꝭ q baptizant̉. qͥ ſi ante annos diſcretiōis mori ant̉ in alteriꝰ fide ſuſcipiūt arrāꝓpter quam in merito xp̄i ſaluāt̉. qd̓ eſt ꝯtra quoſdā he reticos maledictos Circa quartū meditan dū de ip̄o inter illos ſedēte ⁊ benigne mali gnis rn̄dente ⁊ miraculū faciēte. recurre ſu pra ad generalē conſiderationē quam tibi De ſocru ſymonis liberata. Capitulū. xxv. Ontigit dn̄m Ieſum in ciuitate p̄ dicta chapharnaū diuertere in do mū ſymonis petri. vbi ſocrꝰ eiꝰ ma gnis febribꝰ tenebat̉ Humil̓ gͦ dn̄s familia riter tetigit manū eiꝰ ⁊ curauit eā adeo vt in MM 3 Meditationes uite chriſti ꝯtinēti ſurrexit ⁊ ei ⁊ diſcipul̓ mīſtrauit Sꝫ qͥd miniſtrauit eis nō eſt ſcpͥtū. Cogita gͦ ꝙ in domo pauꝑiſ pauꝑtatꝭ amatori aliqua ci baria groſſa ⁊ q̄ cito ꝑari poterāt eis appoſi ta ſunt. Cōſidera etiā ip̄m dn̄m ih̓m iuuātē p̄parare. maxīe in domo diſcipuli ſui. Et q̄ uis humilia cogita. ſiue de tabula ponēda. ſiue de ſtratꝭ lauādis ⁊ ſil̓ibꝰ. Talia em̄ oīa faciebat hūilitatꝭ magiſter qͥ mīſtrare vene rat ⁊ nō mīſtrari. Et ſe familiarit̓ ad ſeden dū ponebat ī medio mēſe ⁊ comedebat ala criter. p̄cipue cū in prādio relucebat pauꝑ tas quā ſic amabat. De dormitiōe dn̄i in nauicula Capitulū. xxvj. Ntrās dn̄s ih̓s in nauiculā cū diſci pulis ſuis. poſuit ſe ad dormiēdum tenēs caput ſuꝑ ceruicali. Ip̄e enim multū vigilabat de nocte ī orōibꝰ. multūqꝫ de die in p̄dicatōibꝰ laborabat Cūqꝫ dormi ret orta tēpeſtate diſcipuli piclitari timebāt. ſꝫ nō audebāt eū excitare. Limore tandē co acti excitauerūt eū dicentes. Dn̄e ſalua nos perimꝰ Qui ſurgēs īcrepauit eos d̓ modica fide. ⁊ imꝑauit mari ⁊ ventis ⁊ ceſſauit tēpe ſtas. In p̄dictꝭ gͦ actibꝰ ſuis ītuere ⁊ reſpice eū ẜm generalē regulā ſiue traditōꝫ ſuꝑ tra ditā. Hoc tn̄ h̓ ꝯſiderare potes ꝙ licet nob̓ circa nos ⁊ facta nr̄a dn̄s videat̉ dormire. maxīe qn̄ tribulamur. ip̄e tn̄ diligētiſſimus eſt ſuꝑ cuſtodiā nr̄am. Et idcirco debemuſ eſſe in fide ꝯſtātes. d̓ nihilo heſitātes. De filio vidue a dn̄o ſuſcitato Capitulum. xxvij. Um ſemel iret dn̄s ieſus verſus ci uitatē naim obuiauit multitudī ho minū portātiū quendā iuuenē filiū vidue mortuū ad ſepulcꝝ. Pietate gͦ piꝰ do minꝰ ih̓s motꝰ tetigit feretꝝ ⁊ portātes ſtete rūt. Ip̄e aūt dixit. Adoleſcens tibi dico ſur ge. ⁊ ſtatim ſurrexit qͥ fuerat mortuꝰ ⁊ reddi dit eū mr̄i ſue. Om̄es aūt ſtupuerūt ⁊ lauda uerūt dn̄m. In cōſideratiōibꝰ vero recurre vt ſupra. De puella ſuſcitata ⁊ martha curata ¶ Capitulū. xxviij. O petitōnē cuiuſdā ex pͥncipibꝰ ibat dn̄s ih̓s cū eo ad ſanādū filiā ſuam. ¶ Cū gͦ turba magna iret cū eo. inter erat q̄dā ml̓ier gͣuit̓ infirma q̄ d̓r fuiſſe ma tha ſoror marie magdalene q̄ intra ſe dice bat. Si tetigero tm̄ fimbriā veſtimēti eius ſalua ero. ⁊ cū timore approximās tetigit ⁊li berata ē. Dixit aūt dn̄s ieſus. Quis me teti git: Et rn̄dit petrꝰ. Dn̄e turbe cōpͥmūt te et affligūt. ⁊ tu dicis. qͥs me tetigit; Uide h̓ pa tientiā dn̄i. Nā ſepe cōpͥmebat̉ a turbis. qͥa volebāt ei approximare. Ih̓s aūt ſciebat qͥd dicebat Et iteꝝ dixit. Ego ſenſi ꝟ̓tutē ex me exijſſe. Tūc martha negociū publicauit Li bēter eā dn̄s curauit cū qͣ multā familiari tatem poſtea habuit. Et tūc dixit ei. Fides tua te ſaluā fecit. In hͦ gͦ miraculo habes fi dei cōmēdatōꝫ. Habes etiā ꝙ dn̄s vult mi racula nota eſſe ꝓpt̓ vtilitatē cōem. ſꝫ qͣꝫtū in ſe ꝓpter humilitatē abſcōdebat. vt h̓ etiā ha bes. qd̓ em̄ diuina fecerat ptāte. fidei illiꝰ at tribuebat. Habes etiā hic qd̓dā valde nota bile ad hūilitatꝭ cuſtodiā. ſic̄ beatꝰ Bern̄. h̓ mō introducit. Quilibet ꝑfecte dn̄o ẜuiēs pōt appellari fimbria qͣſi vltīa ꝑs veſtimēti dn̄i ꝓpt̓ ſuā humilē reputatōꝫ Qui gͦ ad di ctum ſtatū ꝑuenerit ꝙ ſciat ſe a dn̄o exaudi ri ī liberādis infirmis vl̓ alijs miracul̓. non extollat̉ ꝓpterea. nec ſibi attribuat qꝛ nō ip̄e ſꝫ dn̄s facit. Ꝙͣuis em̄ hic marthatangerꝫ fimbriā ad cuiꝰ tactū ſe liberari ꝯfidebat. et ſic ꝯtigit. nec tn̄ a fimbria ſꝫ a dn̄o ꝟ̓tꝰ libera tiōis exiuit. Et ꝓpterea ip̄e dixit. Senſi ꝟtu tem ex me exiſſe. Nota gͦ hoc bn̄ ⁊ nihil bo ni tibi ī ꝑpetuū attribuas. qꝛ totū eſt a dn̄o ieſu. Tandē dn̄s ieſus iuit ad domū princi pis ⁊ inuentā filiā mortuā ſuſcitauit. De ꝯuerſione magdalene ⁊ alijs Capitulum. xxix. Urialiſſimꝰ dn̄s inuitatꝰ qͣdā die ſymone leproſo iuit ad prandēdum cuꝫ eo. qd̓ facerę ſolitꝰ erat. tū ex ſua curialitate. tū ex benignitate ⁊ zelo quē ha bebat ad ſaluādas aīas ꝓ qͥbꝰ de celo deſcē derat Un̄ comedēdo cū hoībꝰ ⁊ ꝯuerſando cū eis ad amorē ſui eos attrahebat. tū etiaꝫ ex amore pauꝑtatꝭ. Nā ⁊ ip̄e pauꝑrimꝰ erat ⁊ de mūdi hꝰ ſub̓a ꝓ ſe ⁊ ſuis nihil ſūpſera Humilit̓ gͦ ⁊ cū graꝝactiōe ſpeculū humi tatꝭ ieſus cū inuitabat̉ recipiebat ꝓ loco ⁊ tē pore. Audiēs aūt magdalena ꝙ ī domo ſy monis p̄dicti recūberet. q̄ iā forte ip̄m ſepe p̄dicantē audierat ⁊ ardēter amabat. licꝫ nō dum hͦ ꝓpalaſſet. tacta dolore cordis intrin ſecus ꝓ peccatꝭ ſuis ⁊ amoris eiꝰ igne ſucce ſa. ꝯſiderās ꝙ ſine ip̄o ſalutē obtinere non poterat. ⁊ ampliꝰ differre nō valēs. per rexiſ ad locū ꝯuiuij. facieqꝫ īclinata ac ocul̓ in ter Fo. CCXCII n demiſſis an̄ ꝯuiuas trāſiēs nō quieuit ſec ꝑuenit ad dn̄ꝫ ac dilectū ſuū. ⁊ tūc ili id pedes eiꝰ ꝓſtrata viſceroſo dolore ꝑit̓ hore repleta de pctīs ſuis. ꝓcumbens ⁊ ēs vultū ſuꝑ ip̄iꝰ pedes cū ꝯfidētia qͣdā intra ſe eū ſuꝑ omīa diligebat cepit for letibꝰ atqꝫ ſingultibꝰ abudare ac tacite ſe dicere. Dn̄e mi firmit̓ credo ſcio at teor vos deū ac dn̄m eſſe meū. In ml̓ it ⁊ magnis offendi maieſtatē veſtraꝫ. ⁊ tiplicaui pctā ſuꝑ numeꝝ arene maris. ad veſtrā miẜicordiā ꝯfugio iniqͣ et pec x. doleo ⁊ cōpungor. veniā peto. emen peccata ꝑata ⁊ nūqͣꝫ a vr̄a obediētia diſ ono. Nō patiar q̄ſo repulſam a vo iud refugiuꝫ nec me poſſe hr̄e ſcio. volo. qꝛ vos ſolū ſuꝑ oīa diligo Nō llatꝭ a vobis. ſꝫ de meis ſceleribuſ e vt libet. miẜicordiā tn̄ peto. In aūt lacrime decurrētes largit̉ pedes lneauerūt ⁊ lauerūt. Un̄ h̓ manifeſte repotes ꝙ dn̄s ieſus diſcalciatus ibat idē a fletu ceſſans. ⁊ cū ꝑpēdit indignū yſue lacrime pedes dn̄i ꝯtigiſſent ſuis eos abſterſit. Iō aūt capill̓. qͦa liud p̄cioſiꝰ nō habebat qͦ eos tergeret ea qͥbꝰ ad vanitatē vſa fuerat ad vti iertere intēdebat. Et etiā ne vultuꝫ bꝰ dn̄i elōgaret. ⁊ amore creſcēte oſcu abat̉ eoſdē amant̓ ⁊ ſepe. Et qꝛ etiaꝫ pedes plꝰ dn̄i ꝓpter itinera ſqualidi erāt. eos vnge cioſo vngēto. Cōſpice gͦ bn̄ ip̄am ⁊ ſuꝑ ioroſę mediterꝭ ob deuotiōeꝫ eiꝰ. q̄ ita larit̓ a dn̄o fuit dilecta. Et etiā qꝛ ſolē ſtū fuit hͦ valde. Cōſpice etiā dn̄m ih̓m nigne ſuſcipit eaꝫ. ⁊ qͣꝫ patient̓ ſuſtinet qͥcqͥd fac̄. Ceſſat ⁊ qͥeſcit a comedēdo donec negociū cōpleat̉. Ceſſant etiā ꝯuiue ⁊ om̄s ſuꝑ hac nouitate mirāt̉. Symon aūt vehe nēter eū iudicabat ī corde ſuo ꝙ a tali femi na ſe ꝑmittebat tāgi qͣſi nō eſſet ꝓph̓a. nec eā cognoſceret. Dn̄s aūt cogitatōibꝰ cordis eꝰ fn̄dens ſe veꝝ on̄dit ꝓphetā. Et exēplo d̓hi toꝝ ꝯuicit. Et volēs aꝑte demōſtrare ꝙ oīa in dilectiōe ꝯſumāt̉ dixit. Dimittūt̉ ei pecca ta multa qm̄ dilexit multū. Et ad eam dixit qꝫ libēter illud magdalena audiuit. ⁊ qͣꝫ iocū ecelſit. Et ꝑfecte ad eū cōuerſa. deincepſ ſcte ⁊ honeſte vixit. ac eidē ⁊ matri eius ꝑ ſeuerāter adheſit Meditare gͦ hec diligē ſer ⁊tantā charitatē imitari dignerꝭ. que h̓ maxime ꝟbo ⁊ oꝑe ſic a dn̄o cōmēdat̉. Hic em̄ expreſſe habes ꝙ charitas inter deuꝫ et peccatorē pacē reformat. Un̄ ⁊ beatꝰ. Iacabꝰꝰ dicit Ꝙ charitas oꝑit multitudinē pctōrū. Itaqꝫ cū caritas oēs ꝟtutes informat. nul laqꝫ deo placet ſine caritate. vt ad ip̄am ha bendā tota ꝟtute nitarꝭ q̄ te ſponſo tuo xp̄o ieſu acceptā faciet. Aliqͣs d̓ ip̄a auctoritateẜ adducā in mediū. Dic̄ gͦ de ip̄a Bern̄. xxix. Can̄. Chariſma poptimū charitas eſt plāe incōꝑabile qd̓ noue ſpōſe celeſtis ſpōſus to tiēs inculcare curabat. Nūc qͥdē dicēs. In hͦ cognoſcēt om̄es qꝛ mei eſtis diſcipuli ſi di lectionē habueritꝭ ad inuicē. Nūc ꝟo māda tum nouū do vob̓ vt diligatis inuicē. ⁊ hoc eſt p̄ceptū meū vt diligatis inuicē. Itē orāẜ vnū eos fore. ſicut ip̄e ⁊ pater vnū ſūt. ⁊ pau lo poſt. Deniqꝫ qͥdnā huic cōparādū pute mus q̄ ip̄i p̄fert̉ martyrio ac fidei trāſferēti mōtes Hoc eſt gͦ qd̓ dico Pax nobis a no bis ſit. ⁊ om̄e qd̓ extrinſecꝰ minari videt̉̉: nō terret qꝛ nō nocet. Idē. xxvij. Can̄. Quanti tas cuiuſqꝫ aīe eſtimet̉ de mēſura caritatis quā habet. vt ꝟbi gr̄a. Que multū hꝫ chari tatis. magna ſit. que paꝝ ꝑua. q̄ ꝟo nihil ni hil. dicēte apoſtolo Si charitatē nō habuetꝭo nihil ſū. Ꝙ ſi quātulūcunqꝫ hr̄e ceꝑit. vt ſal teꝫ diligētes ſe diligere curet. ac ſalutare fra tres ſuos. ⁊ eos qui ſe ſalutāt. iam nō nihil quidē illā animā dixerim. que in ratiōe dati et accepti. ſocialē ſaltē retinet charitatem. Uerūtn̄ iuxta ſermonē dn̄i qͥd ampliꝰ facit? ec amplā ꝓinde nec magnā. ſed plane āgu ſtam modicāqꝫ cēſictri aīam quā adeo mo dice charitatꝭ eſſe cognouerim. At ſi grāde ſcat ⁊ ꝓficiat. ita ꝙ trāſiens limites āguſti hꝰ obnoxijqꝫ amoris. latos fines bonitatis gͣ tuite tota libertate ſpūſ apprehēdat. qͦ largo qͣtinꝰ qͦdā gremio bone volūtatꝭ ad oēm ſeipſam curꝫ extēdere ꝓxīm diligēdo vnūquēqꝫ tāqͣꝫ ſeip̄aꝫ nūqͥd iā illi recte dicetet. qͥd ampliꝰ fa cis? Quippe q̄ ſeip̄am tā amplā fac̄. amplū ī qͣꝫ gerit caritatis ſinū q̄ cōplectit̉ vniuerſos. etiā qͥbꝰ nulla ſe nouit carnis neceſſitudine iunctā. nulla ſpe ꝑcipiēdi cōmodi cuiuſcūqꝫ illectā. nulla ꝑcepti retributōe obnoxiā. nullo d̓niqꝫ cāde in pace. O verbū delectabile ⁊ ſuaue or aſtricta debito niſi illo ſane de qͦ d̓r. Ne mini qͥcqͣꝫ debeatis niſi vt inuicē diligatis. Ueꝝ ſi adijcias etiā vſqꝫquaqꝫ viꝫ facere re gno caritatꝭ vt vſqꝫ ad vltīos eiꝰ termīos oc cupare illud pius inuaſor p̄ualeas. dum ne inimicis quidē viſcera claudere pietatꝭ exi MM g Neditationes uite chriſti ſtimes. bn̄facias his qͦꝫ qͥ te oderūt. ores ꝓ ꝑſequētibꝰ ⁊ calūniantibꝰ te. necnō ⁊ cū ip̄is qui oderūt pacē. eſſe pacificus ſtudeas. tūc ꝓrſus latitudo celi latitudo aīt tue. ⁊ altitu do nō diſpar. ſed nec diſſimilis pulcritudo Implet̉qꝫ demū in ea qd̓ dr̄. Extēdēs celū ſicut pellē jn qͦ iā mire latitudinis altitudīs ⁊ pulcritudinis celo. ſummꝰ ⁊ immēſus at qꝫ gl̓ioſus nō modo dignāter habitat. ſed ⁊ ſpacioſe deambulat. Hucuſqꝫ Bern̄. Uidi ſti gͦ qͣꝫ ſit vtilis qͣꝫqꝫ neceſſaria charitatꝭ vir tus ſine qͣ ꝓfecto impoſſibile eſt placere d̓o. cū qua ſine dubio placet quicūqꝫ Igit̉ toto corde. tota mēte. totaqꝫ ꝟtute ſtudeas ip̄am hr̄e. q̄ te libēter faciet oīa dura ⁊ aſꝑa ꝓ deo portare ⁊ ꝓximo. Quō ioh̓es miſit diſcipulos ad ieſum Capitulum xxx. Y Lorioſus miles ⁊ p̄curſor dn̄i Ih̓u ioh̓es baptiſta cū eſſet in vinculis. ī carceratꝰ ab herode ꝓpt̓ iuſticie d̓fen ſionē. qꝛ redarguebat eū qͥ tenebat vxorem fratrꝭ ſui viuētis. volēs inducere diſcipuloſ ſuos vt ſeq̄rent̉ dn̄m ih̓m. cogitauit eos ad ip̄m mittere. vt auditis ꝟbis ⁊ viſis oꝑbuſ eius exardeſcerēt in amorē ip̄iꝰ ⁊ ſequerētur eū. Iuerūt gͦ ad eū ⁊ ex ꝑte Ioh̓is dixerunt Tu es qͥ venturꝰ es an aliū expectamꝰ: Do minꝰ aūt ieſus magnā turbā tunc habebat corā ſe. Cōſpice bn̄ ip̄m quō vultū placido recepit nūcios ioh̓is. ⁊ quō ſapiēter pͥmo fa ctis ⁊ poſtea ꝟbis rn̄dit eis. In eoꝝ gͦ pn̄tia ſurdos ſanauit ⁊ mutos ⁊ cecos ⁊ alia mul ta miracula fecit. ⁊ ppl̓o p̄dicauit ⁊ poſtea ill̓ inter alia dixit. Itē ⁊ renūciate iohāni q̄ au diſtis ⁊ vidiſtis. ſuerūt gͦ ⁊ ea retulerūt Io hanni. qͥ ea libētiſſime audiuit. Illi autē di ſcipuli poſt mortē Ioh̓is firmiter xp̄o adhe ſerūt. Dn̄s ieſus poſt illoꝝ diſceſſum valde ioh̓em corā populo collaudauit.ſ. ꝙ erat plꝰ qͣꝫ ꝓpheta. ꝙ inter natos mulieꝝ maior eo n̄ ſurrexerat. ⁊ de alijs vt in euāgelio habes. Tu gͦ aſpice dn̄m Ih̓m ſꝑ ⁊ dū p̄dicat ⁊ dūᵍ maforma. Ip̄e vox ī deẜto clamātꝭ. p̄curſor p̄dicta miracula facit vt ſupͣ habuiſti. De obitu Iohānis baptiſte Capitulū. xxxj. Ic pōt occurrere meditatio de mor te ip̄iꝰ beati ioh̓is baptiſte. Cū gͦ he rodes ille neqͥſſimuſ. ⁊ adultera illa peſſima ſil̓ forte ꝯdixiſſent ip̄m occidere. vt pctī ſui redargutiōꝫ nō haberēt. ꝯtigit vt in die ꝯuiuij. ſaltāti miſere filie ip̄iꝰ herodiadib̓ daret̉ caput ioh̓is. ⁊ ſic fuit ī carcere decolla tus. Uide qͣntꝰ vir ⁊ qͣꝫ vilit̓ ⁊ qͣꝫ enormiter regnāte ac imꝑante neqͥcia occubuit. Qd̓s qualit̓ hͦ fieri ꝑmiſiſti. qͥd eſt hͦ cogitare ꝙ ta liter moriat̉ ioh̓es. qͥ tāte ꝑfectōis ⁊ ſctītatis erat vt putaret̉ eſſe xp̄s. Igit̉ ſi vis bn̄ hͦ ne gociū rumīare poſt nepharia oꝑa eoꝝ. cog ta Ioh̓is magnitudinē ⁊ excellētiā ſingu rē. ⁊ tūc poterꝭ ſtupere. Audiſti aūt ī ſuꝑi tractatu qualit̓ fuit a dn̄o cōmēdatꝰ in mul tis. Audi nūc quō nūc cōmēdat eū beatus Bern̄. in qͦdā ẜmōe ſic dicēs. Illa mr̄ ⁊ ma giſtra oīm eccl̓iaꝝ romana eccl̓ia de qͣ ēt ctum. Ego ꝓ te regaui petre vt nō deficio fides tua. ī honore ioh̓is baptiſte poſt ſa toris nomē ꝯſecrata ē ⁊ ſignata. Dignū qꝫ fuit vt ſingularē amicū ſpōſe ibi ꝓueherꝫ vbi pͥncipat̄ p̄iꝰ on̄dit. Crucifigit̉ petrꝰ. pau lus gladiat̉. ſꝫ tn̄ dignitas remanet p̄curſori Purpurat̉ roma ml̓titudīe martyꝝ. tota ſi mitas btō refundit̉ pr̄iarche. Ioh̓es vbi maior. ī oībꝰ ſingularis in mirabil̓ ſuꝑ oēs Quis ſic gl̓ioſe annūciatꝰ eſt: qͥs ſic ſpēalit̓ i tra mr̄is vteꝝ ſpūſctō legit̉ fuiſſe repletus: quē legiſtꝭ intra mr̄is vteꝝ exultaſſe: Cuiu natiuitatē audiſtis eccl̓iam celebrare qͥs ſic heremū cupiuit; qͥs ſic ſublimit̉ legit̉ ꝯuerſa tus? Quis pnīam ⁊ regnū celoꝝ pͥmꝰ on̄d qͥs regē gl̓ie baptizauit: Cui ſe pͥmū trinit. ſic aꝑte reuelauit; Cui tale teſtimoniū p̄bu it dn̄s ih̓s xp̄s? quē ſic honorauit eccīa. Io hānes pr̄iarcha īmo pr̄iarchaꝝ finis et ca put. Ioh̓es ꝓph̓a īmo plꝰ qͣꝫ ꝓph̓a. qꝛ quē ve nientē nūciat. digito mōſtrat. Ioh̓es angelꝰ ſꝫ int̓ angl̓os electꝰ ſaluatoreʳ teſtāte cū dic̄ Ecce ego mit. ā. me. ⁊c̄. Ioh̓es apl̓s. ſꝫ ap rū pͥmꝰ ⁊ pͥnceps. qꝛ fuit hō miſſus a d̓o. I hānes euāgeliſta. ſꝫ euāgelij pͥmꝰ ānūciato p̄dicās euāgeliū regni d̓i. Ioh̓es ꝟgo. īmo : ꝟ̓ginitatꝭ inſigne pudicicie titulꝰ. caſtitatꝭ ex emplū. Ioh̓es martyr. ſꝫ ⁊ martyꝝ lum̄ In ter natiuitatē mortēqꝫ xp̄i martyruj ꝯſtātiſſi iudicꝭ. p̄co ꝟbi. Ip̄e ē helyas. vſqꝫ ad eū lex ⁊ ꝓph̓e. lucerna lucēs ⁊ ardēſ. Silētio trāſeo ꝙ ſic nouē angl̓oꝝ ordībꝰ inẜtꝰ eſt vt etiā ad ſeraphī apicē trāſferat̉. Hucuſqꝫ Ber. Au di nūc qͣlit̓ eū ꝯmēdat ioh̓es os aureū inẜ mōe qͦdā ſic dicēs. Ioh̓es ſcola v̓tutū. magi ſteriū vite. ſctītatꝭ forma. norma iuſticie ⁊c̄. ſi gͦ ad īuicē ꝯꝑas excellētiā ⁊ dignitatē ioh̓is. ⁊ ꝓfunditate ſceleꝝ eoꝝ qui ipſum occidert Fo. CCXCIII nerito habebis materiā ſtupēdi ⁊ murmu randi. ſi fas ſit dicere. etiā ꝯtra deū. Naꝫ ad pn̄c talē ⁊ tantū mittit̉ ſpiculator vt ampu et caput eiꝰ. ac ſi eſſet aliqͥs viliſſimꝰ ⁊ peſſi nus homicida ⁊ depopulator. Cōſpice er go eū reuerēter ⁊ cū dolore qualit̓ ad iuſſuꝫ vilis ⁊ nequā ſpiculatoris collū parat. hūi ter genua flectit. ⁊ gr̄as deo ages ponit ſa ſimū caput ſuꝑ aliquo trūco vl̓ lapide. ieter ictꝰ ſuſtīet quouſqꝫ totaliter abſcī ur. Ecce quō vadit Ioh̓es amicꝰ intimꝰ j ih̓u cōſanguineꝰ. ⁊ dei maximꝰ ſecreta us. Uere magna nobis cōfuſio qͥ patīam quibuſcūqꝫ aduerſitatibꝰ nō habemꝰ Io es innocēs mortē. ⁊ talē mortē ſuſtinu tieter. Et nos plerūqꝫ peccatꝭ aggraua a dei digni nō poſſumꝰ etiā paruas in s ⁊ grauamīa tolerare. īmo pleꝝqꝫ nec n̄s aūt Ih̓s erat tūc in ꝑtibꝰ iudee terra illa. Cū aūt obitꝰ eius fuerat aincialꝰ. fleuit pius deꝰ pugilē ſuū ⁊ ꝯſo fleuerūt etiā diſcipuli eiꝰ cuꝫ eo. fleuit ꝟgo que ip̄m natu de terra leuauit. et ime eū dilexit. Sed dn̄s conſolabat̉ ſuā. ip̄a vero dicebat. Fili quare nō liſti eū ne ſic moreret̉. Cui filius. Re enda mr̄ nō expediebat ei talis defenſio p̄e ꝓmeo patre mortuꝰ eſt. ⁊ ꝓ defenſio iuſticie. cito autē erit in eius gl̓ia. Ip̄e ater nō intēdit ſuos defendere tali mo mūdo. qꝛ nō ſunt hic diutiꝰ moratu oꝝ patria hic eſt ſꝫ in celis. Iohāneẜ eſt a vinculis corꝑis. nec eſt vis ī mo riēdi. ſeuit hoſtis in eū quantū potu eregnabit cū patre meo in eternum. cōſoleris chariſſima mater. qꝛ Iohā iꝑ erit bn̄. Poſtea ꝟo aliquibꝰ elapſis diſceſſit dn̄s Ieſus de ꝑtibꝰ illis ⁊ re galileā. Tu aūt p̄dictis omnibꝰ te p̄ exhibeas ⁊ ea mediteris deuote. ⁊ qͦcū qdn̄s ierit eū ſequerꝭ De locutione cum ſamaritana Capitulū. xxxij. Um dn̄s ih̓s de iudea in galileā re diret. q̄ via eſt. xvij. miliarioꝝ et am plius vt pluries tibi dixi. ⁊ trāſiret ſamariā fatigatꝰ eſt ex itinere. Cōſpice ꝓ beo eū hic quo fatigat̉. plane incedit. ſępe fa t. ⁊ tota vita ip̄iꝰ laborioſa fuit. Po o ſe ad ſedendū ſuꝑ quendā puteuꝫ. ⁊quieſcebat. Diſcipuli aūt iuerūt ad ciuita ſem ad querēdos cibos. Uenit ergo muliet quedā que vocabat̉ lucia ꝓ aqua ad ip̄m puteū. Dominꝰ aūt cū ip̄a īcepit loqui. ⁊ de magnis factis tractare. ⁊ ſeip̄m eidē manife ſtare. De quibꝰ aūt cū ea loquebat̉. ⁊ qualit̓ diſcipuli redierūt. ⁊ qualiter ad verbū muli erꝭ ciuitas ei obuiā venit. ⁊ qualiter ip̄e iuit cum eis ſtetit ⁊ diſceſſit. nō intendo referre. plana eſt em̄ euāgelica hyſtoria. Lege ip̄am ⁊ ip̄m dn̄m Ieſum cōſpice in om̄ibꝰ actibꝰ. Ex ip̄a aūt hiſtoria quedā pulcra ⁊ vtilia nota. Et pͥmo humilitatē dn̄i ieſu. Tum qͦa ſolus remāſit humilis dn̄s diſcipulis in ci uitatē eūtibꝰ. Cōfidēter em̄ ſe habebant ad eum. Tū etiā qꝛ cū illa muliercula ſola d̓ tā magnis factis ſic tractabat humiliter. ac d̓ pari loquebant̉ ad inuicē. Nō em̄ dedigna batur eā. ſꝫ talia cū ea dicebat ꝙ ſi multꝭ ſa pientiſſimis reſpōdiſſet de talibꝰ. magnum fuiſſet. Nō ſic ſuꝑbi faciūt. Si em̄ ampullo ſa verba ſua funderēt inter paucos. ne duꝫ cum vno ea ꝑdita reputarēt. ſed nec illos iu dicarēt dignos ſuſciꝑe verba ſua. Secū do pauꝑtatē ip̄iꝰ ⁊ corꝑis afflictiōꝫ ꝯſidera. ſꝫ ⁊ humilitas eſt immixta cū eis. Habes eī hic ꝙ diſcipuli iuerūt ad ciuitatē ad querē dū cibos. ⁊ queſitos portauerūt. ⁊ volebant ꝙ manducaret. ſꝫ vbi māducaſſet. certe ibi ad puteū vel ad aliquē riuū ſiue fontē. Uid̓ ergo qualiter fatigatꝰ ac famelicꝰ reficiebat̉ Non credas ꝙ hac ſola vice caſu ſic factum fuerat. ſed ẜm cōſuetudinē ſuā. Unde aꝑte hic colligere potes ꝙ humilis dn̄s ac pau pertatis amator cū ibat ꝑ mūdū. ſepe come debat extra ciuitatē ⁊ hominū habitatiōes ad aliquē riuū vel fontē. quātūcūqꝫ fatigatꝰ vel afflictꝰ foret. Nō habebat etiā exquiſita cibaria. nō vaſa curioſa. nō delicata vina. ſꝫ habebat aquā puram ex ip̄o fonte vel riuo Qui vineas fecūdabat ⁊ creauerat fontes. ⁊ om̄ia que mouent̉ in aquis ⁊ panē tāqͣꝫ pau per ſedens in terra humiliter comedebat. Tertio cōſidera quomō intentꝰ erat ſtu dio ſpūali. Nam cū diſcipuli eū vt comede ret inuitarēt. dixit. Ego cibū habeo mādu care quē vos neſcitis. Meꝰ cibꝰ eſt vt faciā voluntatē eius qui miſit me. nec voluit mā ducare. ſed expectabat illos qui veniebant de ciuitate vt eis primo predicaret. priꝰ ope rari volens ea que ſpiritus erant. non cor poris. quātumcunqꝫ tunc indigeret. Cōſpi ce ergo eū in predictis ⁊ eius virtutes ſtude as imitari. Reditationes uite chriſti Quomodo voluerūt p̄cipitare dominū de ſupercilio montis. Capitulum xxxiij Um rediſſet dominꝰ Ieſus naza reth. ⁊ illi ab eo miracula peterēt. et ip̄e eos miraculis indignos oſtēde ret. furore accēſi expulerūt eū extra ciuitatē Benignꝰ gͦ dominꝰ ante eos fugiebat ⁊ illi ꝑſequebant̉ eū. Quid tibi videt̉. Intm̄ fu ror eoꝝ exarſit ⁊ creuit ꝙ ip̄m vſqꝫ ad ſuꝑci lium mōtis duxerūt vt eū inde p̄cipitarent. Dn̄s ꝟo diuina ꝟ̓tute tranſiēs ꝑ mediū illo rum ibat. nondū em̄ mori elegerat. Et dic̄ hic gloſa. Ꝙ d̓r ꝙ cū dn̄s ih̓s de manibꝰ il loꝝ elapſus de mōte deſcēderet. ⁊ ſub rupe lateret. ſaxū ſubterfugit ⁊ locū ei dedit qͣꝫta erat ſua capacitas ac ſi fuiſſet de cera. ⁊ ruge veſtis ip̄iꝰ ibi remāſerunt ac ſi ibi ſculpte eſ ſent. Cōſpice ergo eū ante eos fugientē ⁊ la tentē ſub rupe. ⁊ cōpatere afflictionibꝰ ſuis. ⁊ in humilitate ac patientia ipſum imitari coneris. De habēti manū aridā ⁊ a dn̄o curato Capitulū. xxxiiij. Uadā die ſabbati docebat dn̄s Ie ſus in ſynagoga. Et ibi erat qͥdam habēs manu aridā. ⁊ fecit eū Ieſus ſtare in medio ⁊ queſiuit ab illis ſapiētibus. ſi liceat in die ſabbati bene facere. Ip̄i vero tacuerunt. Dixit ergo ih̓s habēti manū ari dam. Extēde manu tuā. ⁊ ſanatꝰ eſt. Pluri es in diebꝰ ſabbatoꝝ fecit dn̄s miracl̓a ad ꝯfuſionē iudeoꝝ. qͥ carnaliter legē intellige bant. quā deꝰ ſpūaliter obſeruari volebat. Nō em̄ in die ſabbati a bono erat abſtinen dū ⁊ oꝑbꝰ charitatꝭ. ſed a peccatis ⁊ oꝑibuſ ſeruilibꝰ. At illi ſcandalizabant̉ inde multū ⁊ cōſpirabāt ꝯtra eū ac dicebant. Nō eſt hic homo a deo qui ſabbatū nō cuſtodit. Dn̄s autē ꝓpterea nō dimittebat. īmo ſtudioſius faciebat vt eos erueret ab errore. Cōſidera eū ergo in p̄dictis oꝑationibꝰ. ⁊ eius exēplo nō ceſſes a bono oꝑe. qͣꝫuis alius inde ſcan dalizet̉ iniuſte. A bono nāqꝫ opere neceſſa rio ad ſalutē aīme ac etiā ad ꝓfectū ſpiritus conferēte. ceſſare nō debes ꝓpter alicuiꝰ ſcā daluꝫ. A cōmodo vero corꝑali ẜm perfecte charitatis exigentiā abſtinendū eſt propter ſcandalū fratris. Propter qd̓ dicit apoſto lus ad Roma. xiiij. Bonū eſt non maduca re carnē ⁊ nō bibere vinū. neqꝫ in quo frater tuus offendit̉ aūt ſcandalizatur. aut infirmatur. De multiplicatōe panū. ⁊ quomodo ſedi ligentibꝰ ſubuenit. Capitulū. xxxv. Eduabꝰ vicibꝰ legit̉ ꝙ benignꝰ do minꝰ multiplicauit paucos panes. ⁊ inde multa milia hominū ſatiauit Tu tamē redige in vnā meditatiōem. ⁊ ī ea cōſidera verba ⁊ facta ip̄iꝰ. Dixit enim tunc Miſereor ſuꝑ turbā. qꝛ ecce iā triduo ſuſti nent me: nec habēt qd̓ manducēt. ⁊ ſi dimife ro eos ieiunos deficiēt in via. Quidā enim ex eis delōge venerūt. Et poſtea panes ml̓ tiplicauit ita ꝙ om̄es comederūt abundan ter. Cōſidera ergo hic plura ⁊ bona. ⁊ ſpeci aliter quomō dn̄s Ieſus erat miſericors et curialis ⁊ gratꝰ. quō diſcretꝰ ⁊ circūſpectus Primo gͦ cōſidera ꝙ erat miſericors. qͦa miẜicordia traxit eū ad ſubueniendū illis. ⁊ ideo dic̄ miſereor ſuꝑ turbā. Nā ⁊ miſericor dia eiꝰ plena ē terra Scd̓o erat curialis ⁊ gratꝰ ex cā quā aſſignat. qꝛ ecce inqͥt iam tri duo ſuſtinēt me. Uide curialitatē ⁊ gratitu dinē magnā ac mirabileꝫ. Nā qͣſi ꝓ bn̄ficio ab eis recepto ſic loqͥt̉. cū in ꝟitate ip̄oꝝ bo nū eſſet ⁊ nō ſuū. Sꝫ ſic eſt vt alibi d̓t. Deli cie ſue ſunt eſſe cū filijs hoīum. cū ſibi nil boni accreſcat. nob̓ aūt ꝓueniat ſalꝰ. Illo aūt qͥ eū ſequūt̉ ⁊ p̄cepta ⁊ monitiōes eiꝰ cu ſtodiūt diligit dn̄ſ. nec manū ſuā eis claudit qͥn ſubueniat cū expedit eis. Tertio diſcre tus ⁊ circūſpectꝰ fuit. eo ꝙ ꝯſiderabat eoꝝ ī digētiā ⁊ īpotētiā. qͣlit̓ deficere poterāt. ⁊ qͣli ter aliqͥ eoꝝ de lōge venerāt. Uides gͦ qͣꝫ ſa pida ⁊ qͣꝫ melliflua iſta ꝟ̓ba fuerūt. Sic qͦti die nob̓ ſpūalit̓ ꝯtingit. Nō em̄ habemꝰ qͦd māducemꝰ niſi ip̄e det. ⁊ ī via deficimus. nos ieiunos dimittit. ⁊ ſine ip̄o nō poſſumꝰ nob̓ ī aliqͦ ſpūali negocio ꝓuidere. Nō gͦ ha beamꝰ elatiōis materiā cū de manu dn̄i al quā ꝯſolatōꝫ ꝑcipimꝰ. vl̓ cū aliquē ꝓfectum ſpūal̓ exercitij ſentimꝰ qꝛ nō a nob̓ ſꝫ ab ip̄o eſt. Et iō ſi bn̄ attēdimꝰ qͣꝫto ꝑfectiores fue rint ẜui dei. ⁊ d̓o ꝓpinqͥores. ⁊ in donis eius excellētiores. tāto humiliores videbis quia nihil ſibi attribuūt niſi pctā ⁊ defectꝰ. ⁊ qͣꝫto qͥs ei magis appropinqͣt. tāto eſt ampliꝰ illu minatꝰ. ⁊ ideo dei magnificētiā ⁊ miſericor diā clariꝰ videt. ⁊ ſic in eo locū habere nō po teſt ſuꝑbia vel vana gloria. que ex ignorātie cecitate ꝓcedūt. Nō eī qͥ deū vl̓ ſe bn̄ cogno ſceret ⁊ examinaret. ſuperbire poſſet. Fo. CCX CIIII Eſt etiā lōga via qͣ ad deū venimꝰ Et ſpe lit de me ⁊ mei ſil̓ibꝰ loquor. qͥ in tā lōgā cionē ab eo diſceſſimꝰ ꝓpt̓ pctā. Ad euꝫ gͦ ediēs qͥs d̓r de lōga via venire. Poſt v̓ba gͦ ricta. fecit xp̄s facta. Cōſpice gͦ eū qualit̓ il yipes accipiſest pr̄i gras agēs pedic hi lis vt apponerēt turbe. ⁊ ī manibꝰ eorū ultiplicauit. vt om̄es ꝓ ſuo libito co lerēt. ⁊ multa ſuꝑerāt fragmēta. Cōſide ualit̓. aſpicit illos comedere. ⁊ in io eoꝝ letat̉. Cōſpice etiā illos quali ſuꝑ illo miraculo mirāt̉. ⁊ vnꝰ ad alterū loquēdo letant̉. ⁊ cū gr̄aꝝactiōe mādu nō ſolū corꝑaliter. ſꝫ ſaltē aliqͥ ex ipſis liter forte refectionē ꝑcipiētes Sꝫ nū fuit ibi dn̄a noſtra. vt ⁊ ip̄a de panibꝰ ter mulieribꝰ porrigeret. ⁊ de ip̄aꝝ recre ne gauderet. Scriptura de hͦ nō loqui u aūt meditare ꝓut dn̄s tibi donat. fuga dn̄i qn̄ voluerūt eū facere regē Itē cōtra mundi honores. Capitulū. xxxvj. Oſtqͣꝫ dn̄s ſatiauit turbas vt ī ſuꝑi ītractatu ꝯtinet̉. illi voluerūt euꝫ cere regē. Cōſiderabāt nāqꝫ ꝙ poſ ꝝ neceſſitatibꝰ ſubuenire. ⁊ ſub tali re idebat̉ eis nō poſſe egere. Dn̄s aūt ih̓s cognoſcēs volūtatē eoꝝ fugit ab eis in mō ita ꝙ illi nō ꝑpenderūt nec eū inuenire potuerūt. Noluit gͦ tꝑalit̓ honorari. Et ſe quō ꝟe ⁊ nō ficte hūc fugit honorem. ſit em̄ diſcipl̓os ꝑ mare ⁊ ip̄e aſcēdit in tē. vt ſi eū vlteriꝰ int̓ diſcipulos q̄rerēt. inuenire neqͥrēt. Diſcipuli aūt nolebāt ri ab eo. ſꝫ ip̄e coegit eos ītrare in naui culā ⁊ trāſfretare. Bonū erat ip̄oꝝ deſideri um ſtare ſcꝫ velle cū dn̄o ſuo ſꝑ. ſꝫ ip̄e alit̓ ꝓ uidebat. Cōſpice nūc gͦ eos quō īuite ab eo dſicēdūt. ⁊ quō dn̄s ih̓s coegit eos on̄dens ſe ita velle ꝙ vadāt in nauē ſine ip̄o. pi humilit̓ obediūt qͣꝫtūcūqꝫ gͣue ⁊ duꝝ deat̉ eis. Sic qͦtidie ſpūalit̓ nobiſcū facit follemꝰ em̄ ꝙ ip̄e a nob̓ diſcederet vllo tꝑe ſꝫ ip̄e alit̓ ſe hꝫ cū aīa. vadit ⁊ redit ꝓ ſuo vel e ſꝫ ꝓ nr̄o bono. Propt̓ qd̓ audire te volo. nhac victoria dicat Bern̄. Ait eī ſic ſer ſe. xxxij. ſuꝑ Can̄. Cū ſpōſus vigilijs e erit ſubito dū teneri putat̉ elabit̉. ⁊ rurſꝰ la crimāti ⁊ infectāti occurrēs cōp̄hēdi patit̉ ſꝫ mime retineri dū ſubito qͣi e manibꝰ euo atſe ſi inſtiterit p̄cibꝰ ⁊ fletibꝰ deuota aīma denuo reuertet̉. ⁊ volūtate labioꝝ non frau dabit eā. Sꝫ rurſum mox diſꝑebit ⁊ nō vi debit̉. niſi iteꝝ toto deſiderio reqͥrat̉. Ita gͦ ⁊ in hoc corꝑe pōt eſſe de pn̄tia ſpōſi freq̄nẜ leticia ſꝫ nō copia. qꝛ ⁊ ſi viſitatio letificat. ſꝫ moleſtat viciſſitudo. ⁊ hͦ tādiu neceſſe eſt pa ti dilectā. donec ſel̓ depoſita corporee ſarci ne mole auolet ⁊ ip̄a leuata pēnis deſiderio rum ſuoꝝ libere iter carpēs ꝑ cāpos ꝯtēpla tiōis. ⁊ mēte ſequēs expedita dilectū qͦcūqꝫ ierit. Nec tn̄ vel in trāſitu p̄ſto erit ſic oī anīe. niſi illi dūtaxat quā ingēs deuotio ⁊ deſide riū vehemēs ⁊ p̄dulcis affectꝰ. ſnōſam ꝓ bat ⁊ dignā. ad quā gr̄a viſitādi acceſſuꝝ ꝟ bum decorē induit formā ſponſi accipiens. Itē in ẜmone. lxxiiij. Can̄. Forte iō ſubtra xit ſe qͦ auidiꝰ vocaret̉. teneret̉ fortiꝰ. Nam ⁊ aliqn̄ ſimidabat ſe longiꝰ ire. nō qꝛ hͦ volebat. ſꝫ qꝛ volebat audire māe nobi. qm̄ adueſꝑa ſcit. Ergo iſtiꝰ modi piā ſimitatiōꝫ. imo ſalu tarē diſpēſatiōem. quā tūc corꝑalit̓ v̓bū cor pua interdū exhibuit. nō ceſſat idētidē n̓bū ſpi ritꝰ mō ſuo ſpūali cū deuota ſibi aīa ſedulo actitare. Preteriēs teneri vult. abiēs reuo cari. ⁊ ire quidē illi diſpēſatoriū. redire ꝟo ſꝑ volūtariū eſt. vtrūqꝫ aūt plenū iudicij ac pe nes ip̄m hoꝝ rō. Nūc ꝟo cōſtat in aīma fie ri huiꝰ cemodi viciſſitudines eūtis ⁊ redeū tis ꝟbi. ſic̄ ait. vado ⁊ venio ad vos Itē mo dicū ⁊ nō videbitꝭ me ⁊ iteꝝ modicū ⁊ vide bitis me. O modicū ⁊ modicū. o modicū et longū Iie dn̄e. modicū dicis ꝙ nō videbi mus te. Saluū ſit ꝟ̓bū dn̄i mei. ⁊ multū lon gū ēⁱ valde nimis. Uerūtn̄ vtrūqꝫ veꝝ. ⁊ mo dicū meritꝭ ⁊ nō modicū votis. Habes vtꝝ/ qꝫ in ꝓph̓a. Si morā fecerit inqͥt expecta euꝫ. qꝛ veniet ⁊ nō tardabit. Quō nō tardabit ſi morā fecerit. niſi ꝙ ad meritū ſatis eſt. nō tn̄ ſatis ad votū? Porro anima amās votꝭ fer tur. ⁊ trahit̉ d̓ſiderijſ. diſſimulat merita. ma ieſtati oculos claudit. aperit volūtati. ponēb ſpem in ſalutari ⁊ fiducialiter agēs ī eo. In trepida deniqꝫ ⁊ inuerecūda reuocat ꝟbum. ⁊ cū fiducia repetit delicias ſuaſ. ſolita liber tate vocās nō dominū ſed dilectū. ⁊ dicens. Reuertere dilecte mi. Idē decimoſeptimo Can̄. Has alternare vices non ceſſat ī his doſecratōibꝰ ⁊ ml̓to imbre lacrimaꝝ q̄ſitꝰ aſtu/ qui ſpirituales ſunt. vel quos potius ſpiri tuales perinde ipſe creare intendit. viſitanẜ̓ diluculo. ⁊ ſubito probans. Hucuſqꝫ Ber nardus. Habes ergo quomodo dominus ieſus ſpūalit̓ viſitat aīaꝫ atqꝫ ab ea diſcedit Meditationes uite chriſti ⁊ quid tūc aīma facere debeat. reuocare em̄ debet eū ſolicite ⁊ inſtāter. Interim autē pa tiēter ſuſtinere diſceſſum ſpōſi ⁊ exēplo diſci puloꝝ hic obedientiū ſine ip̄o nauē intrāti um ſuſtinere ꝓcellas ⁊ ip̄iꝰ adiutorio libera tionē expectare. Sꝫ redeamꝰ ad ip̄m do minū ih̓m. Ingreſſis nāqꝫ diſcipulis ī ma re. ip̄e ſolꝰ aſcēdit. ⁊ ſic euaſit manꝰ illoꝝ qͥ eū querebāt. Uides em̄ qͣnto ſtudio ⁊ cautela fugit ⁊ declinauit regni honorē. Exempluꝫ nobis dedit vt ⁊ nos ſil̓r faciamꝰ. Nō em̄ ꝓ ſe ſꝫ ꝓ nobis fugit. Cognoſcebat nāqꝫ qͣnte ſit temeritatꝭ ſi ad honores aſpiremꝰ. honor em̄ de maioribꝰ loqueis eſt ad captiōem. et grauioribꝰ pōderibꝰ ad aīaꝝ ſubuerſionem. qͣꝫ ego cognoſcā. ſiue ſit honor p̄latiōis ⁊ po tentie ſiue ſcīe. Uix em̄ fieri p̄t ꝙ qͥ delectat̉ honore. in ꝑiculo ⁊ p̄cipitio magno non ſit Ul̓ qd̓ peiꝰ eſt. iā p̄cipitio colliſus. ⁊ hͦ oſten dā tibi pluribꝰ rōnibꝰ Prima qꝛ animꝰ vl tra modū in honore delectat̉ ⁊ ſollicitus eſt quō ip̄m ꝯſeruet ⁊ augeat. At ẜm beatū gre goriū. Tāto qͥs a ſuꝑno amore diſiūgit̉. qͣn to inferiꝰ delectat̉ Secūda qꝛ intēdit ad habēdos amicos ſeqͣces ⁊ cōplices. qͥbꝰ me diantibꝰ ⁊ adiuuātibꝰ tueat̉ ⁊ augmētet ho norē. ꝓpter qd̓ multa occurrūt in qͥbꝰ ꝯͣ deū ⁊ ꝯſcīam ꝓpriā ad taliū amicoꝝ cōplacētiam oꝑat̉. vt illos ꝓ ſe faciat oꝑari. Tertia qͥa emulat̉ habētes ⁊ detrahit eis. vt ip̄e magibꝰ honoratꝰ remaneat. ⁊ ſic in odiū ⁊ in inuidi am labit̉ Quarta quia ſe putat ⁊ reputari optat honore dignū. ⁊ ſic cadit in elatōem ⁊ ſuꝑbiā. Sꝫ iuxta apl̓m. Qui exiſtimat ſe ali qͥd eſſe cū nihil ſit. ip̄e ſe ſeducit. Et ꝓpterea dic̄ dn̄s in euāgelio. Cū om̄ia bn̄ feceritꝭ. di cite ſerui inutiles ſumꝰ. ſꝫ qn̄ dic̄ hoc. qͥ vult honorari. Quinta qꝛ nō ẜm ſpm̄ ambu lat ſꝫ ẜm carnē. nō em̄ habet aīm adunatū ⁊ eleuatū ad celeſtia. ſꝫ vagū ⁊ ad multa ſpar ſum. Sexta ⁊ vltima. qꝛ exqͦ in honore in cipit delectari. intm̄ allicit̉ ꝙ ſatiari non pōt. ⁊ nouos qͦtidie ⁊ maiores ꝓcurat. ⁊ quanto plures recipit tāto ad plures anhelat. qꝛ ſꝑ honorabiliorē ſolito ⁊ digniorē in ſuis ⁊ ali orū oculis eſſe ſe credit. ⁊ ſic labit̉ in ambiti onē q̄ eſt viciū peſſimū ⁊ multoꝝ alioꝝ vici orū radix ⁊ cauſa. De hmōi malignitate au di nō me ſꝫ Bernardū qͥ ſic ait ī ẜmone. vj. ſuꝑ. pͣs. qͥ habitat. ſermo incipit. Solet ī di uinis. Ambitio inqͥt ſubtile malū ⁊ ſecretuꝫ virꝰ. peſtis occulta. doli artifex. mr̄ hypocriſis. liuorꝭ parēs. vicioꝝ origo. criminum fo mes. v̓tutū erugo. tinea ſāctitatꝭ. excecatrij cordiū. ex remedijs morbos creās. generāſ ex medicina lāguorē. Et qͣntos hec peſtꝭ ne quit̉ ſupplātatos. turpiter qͦꝫ deiecit. vt cete ri quiqꝫ qͦs latuit effoſſor. ſubitā expaueſc rent ad ruinā. Quid ꝟo hūc vermem alit qͣ Imētis alienatio ⁊ obliuio veritatis. Aut qͥ niſi ꝟitas hūc ꝓdendū ueſtigat ꝓditoren ⁊ negociū arguit tenebraꝝ: Nimiꝝ hec eſt q̄ dicit. Quid ꝓdeſt hoī ſi mundū vniuerſum lucret̉. ſe aūt ꝑdat ⁊ detrimētū ſui faciat. Et idē. Potētes inqͥt potēter tormēta patiētur Hec eſt q̄ ſedula ſuggeſtione reducit ī men tē qͣꝫ ſit in ambitu friuola ꝯſolatio. graue iu diciū. vſus breuis. finis ignotꝰ. Et ideo ter tia tēptatio dn̄i de ambitiōe fuit. qn̄ omnia regna mūdi ꝓmiſit ſi cadēs adoraret eum. Uides ne ꝙ ambitōis via adoratio diabo li eſt. qͣ videlicet ad honores mūdi ⁊ glori ueniendū ſuis ille adoratoribꝰ pollicetur Idē in ẜmone qͣrto de aſcēſione dn̄i. Cupi di ſiquidē ſumꝰ aſcēſionis. exaltatōem cōcu piſcimꝰ om̄es. Nobiles em̄ creature ſumuſ ⁊ magni cuiuſdā aī. ideoqꝫ altitudinem na turali appetimus deſiderio Sed ve nobis ſi voluerimꝰ eū ſeqͥ qui ait. Sedeho in mō te teſtamēti in lateribꝰ aquilonis. Heu mi ſer in lateribꝰ aqͥlonis. Frigidꝰ eſt mons il le. nō te ſeqͦmur Poteſtatis habes ꝯcupiſcē tiā. altitudinē p̄ſumis potentie. Ꝙi tn̄ vſqꝫ hodie feda ſequunt̉ infeliciaqꝫ veſtigia tua. imo ꝟo qͣꝫ pauci euadūt. quibꝰ nō dominā di libido dn̄et̉. Quē ſeqͥmini miſeri. quē ſeqͥ mini? Nōne iſte eſt mōs in quē aſcēdit ang lus. ⁊ diabolꝰ factꝰ eſt. Ul̓ illud aduertite. ꝙ poſt caſum ſuū inuidia cruciāte male ſollici tus de ſupplātando hoīe. ſil̓em ei montē al terū demōſtrauit Eritis inqͥt ſicut dij ſcien tes bonū ⁊ maluꝫ. Et iſta poteſtatꝭ ambitio angelū felicitate pͥuauit angelica. Scientie etiā appetitꝰ hoīem immortalitatꝭ gl̓ia ſpoli auit. Conet̉ qͥs aſcēdere in montē poteſtatꝭ quātos putas habebit ꝯtradictores. qͣꝫtos inueniet repulſores. qͣnta obſtacula. qͣꝫ diffi cilē viā? Quid ſi tandē adipiſci ęū cōtipperi qd̓ optabat? Potētes potēter ait ſcriptura tormēta patient̉. vt pn̄tes ſollicitudines et āxietates qͣs ip̄a ptās ꝑit omittā Cupidꝰ al ter eſt inflātis ſcīe qͣꝫtū laborabit. qͣꝫtū anxi abit̉ ſpūs eiꝰ. ⁊ tamē audiet. nec ſi te ruperis apprehēdes. In amaritudīe morabit̉ oculꝰ Fo. CCXCV aꝰ q̄tiēs videre ꝯtigerit cui ſe poſteriorē iu dicet. aut ab alijs reputari putet. Quid cuꝫ intumuerit multū: Perdā inqͥt dn̄s ſapiēti am ſapiētū. ⁊ prudētiā prudentiū reproba o. Iā ne multꝭ īmorer. vidiſtis vt arbitror igiendꝰ nob̓ ſit mons vterqꝫ. ſi p̄cipitiū li. ſi caſum hoīs expaueſcimꝰ. Mōtes gelhoe nec ros nec pluuia veniat ſuꝑ vos. tn̄ agimꝰ. Aſcēdere ſic nō expedit aſcē li tenemur ꝯcupiſcētia. qͥs docebit nob ſum ſalubrē. qͥs niſi de qͦ legimꝰ; Qm̄ qͥ ſcēdit ip̄e ē⁊ qͦ aſcēdit. Et ab ip̄o demon trāda ent nob̓ aſcēſionis via. ne ductoris ſeductorꝭ iniqͥ aut veſtigiū aut ꝯſilium remur. Quia gͦ nō erat qͥ aſcēderet. d̓ſcē iltiſſimꝰ ⁊ ſuo nob̓ deſcēſu ſuauē ac ſalu cauit aſcēſum. Deſcēdit de mōte rnis infirmitate circūdatꝰ d̓ mon ſcēdit ſcīe. qm̄ placuit deo ꝑ ſtulticiā p̄ iōis ſaluos facere credētes. Quid em̄ llo corꝑe ⁊ infantilibꝰ mēbris videt̉ in liꝰ qͦd indoctiꝰ apparet ꝑuulo qͥ ſola ma nouit: Quis īpotētior eo cui oīa is ſunt affixa. cuiꝰ dinumerātur a oſſa: Quis inſipiētior videt̉ eo qͥ trade mortē aīam ſuā. ⁊ q̄ nō rapuit tūc ex bat Uides qͣꝫ multū deſcēde vit qͣꝫtū a jͣtū a ſapīa exinaniuerit ſeip̄m. ſed taltiꝰ in montē aſcēdere. nec ſuā ex ſſiꝰ cōmēdare caritatē. Nec miꝝ ſi deſcē o xp̄s aſcēdit. qn̄ pͥoꝝ vterqꝫ cecidit aſcē o. Itē in ẜmone. ij. de aſcēſione qͥ inci nitas. Propterea chariſſimi ꝑſeue diſciplina quā ſuſcepiſtꝭ. vt ꝑ humili ſublimitatē aſcēdatis. qꝛ hec via eſt. talia p̄ter illā. Qui aliter vadit. cadit zaſcēdit. qꝛ ſola eſt hūilitas q̄ aſcēdit ltat. hec eſt q̄ ſola ducit ad vitā. Et ī O ꝑuerſitas. o aluſio filioꝝ adā qꝛ cū ſſtedere difficilimū. deſcēdere aut facilimū ſtip̄i ⁊ leuit̉ aſcēdunt ⁊ deſcēdunt difficiliꝰ d honores ad celſitudīes graduuꝫ coꝝ. ip̄is etiā angelicis humerꝭ for dos. Ad ſequēdū aūt te dn̄e Ieſu vix it̓ vl̓ qͣui trahi patiat̉. qͥ velit duci ꝑ vi am mādatoꝝ tuoꝝ. Hucuſqꝫ Bern̄. Ha es gͦ ex p̄dictis qualit̓ ad veꝝ honorē ꝑtin pere poſſes.ſ. ꝑ humilitatē. ⁊ qualit̓ fugiēdꝰ ſt hic tꝑalis ⁊ falſus honor. Sꝫ forte blan piunt̉ ſibi aliqͥ ambitioſi ſcīe ac honorꝭ ſub pecie lucri animaꝝ. qͣſi ſic meliꝰ poſſint intē rere alioꝝ ſaluti. Sed audi qͥd eis rn̄deat Bern̄. in ẜmone ad clericos. c. penul. dicēs. Utinā qͥſquis ſic intrat ſi fieri poſſet tam fi deliter miniſtraret qͣꝫ fiducialiter ſe ingeſſit. At difficile fortaſſis ac impoſſibile eſt vt ex amara radice ambitiōis ſuauis fructꝰ ꝓde at charitatis. Hucuſqꝫ Bern̄. Ad hͦ aūt vt honores vilipēdas vt ꝯdecet neceſſaria eſt ꝟtutis p̄cellētiſſime magnitudo. Nā ſic̄ dic̄ Chryẜ. ſuꝑ Matth̓. Tale qͥd eſt vti bn̄ ho noribꝰ. ac ſi aliqͥs cū puella ſpecioſiſſima cō uerſet̉ ⁊ leges accipiat. ne in ip̄am vnqͣꝫ ocu los inijciat impudicos. Ideoqꝫ ꝓculdubio valde forti opꝰ eſt aīo. vt qͥs poteſtate vl̓ ho nore ſibi cōceſſo in his qͥbꝰ oportet vtat̉ Quomodo dn̄s orauit in mōte ⁊ deſcen dens ambulauit ſupra aqͣs ⁊ multa plura Capitulū. xxxvij. Icut ī ſuꝑiori tractatu habuiſti. do minꝰ Ih̓s coegit diſcipulos ītrare nauē. ⁊ ip̄e aſcēdit in montē. Cōplea mus gͦ que dn̄s oꝑatꝰ eſt poſt illud miracu lū de panibꝰ. qꝛ illa materia ꝯtigua eſt. et ea que iſtꝭ tribꝰ tractatibꝰ ꝯtinent̉. ſil̓ facta fue runt. Ip̄a tn̄ diuiſi vt meliꝰ poſſes caꝑe. ⁊ vt eoꝝ moralitates poſſent clarius explicari. Poſtqͣꝫ gͦ diſcipuli nauē intrauerūt. ipſe in montē aſcēdit ⁊ ibi ſtetit in orōe vſqꝫ ad qͣr tam vigiliā noctis. id ē. vſqꝫ ꝑtes tres noctꝭ receſſerāt ⁊ quarta reſtabat. Ex quo habes ꝙ dn̄s Ieſus ꝑnoctabat in oroibꝰ. ⁊ plurieẜ legit̉ eū oratiōi intēdiſſe. Cōſpice gͦ eū qua liter orat. ⁊ ſe humiliat coraꝫ patre. Querit ſolitaria loca ⁊ ſolꝰ vadit ad ea. affligit ſe et vigilat vigilias lōgas. Intercedit paſtor fi delis ꝓ oubꝰ ſuis. Orat em̄ nō ꝓ ſe ſꝫ ꝓ nob̓. tanqͣꝫ aduocatꝰ noſter ⁊ mediator apud pa trem. Orat etiā vt exēplū nobis daret oran di. Frequēter em̄ diſcipulos monuit d̓ hoc ⁊ oꝑe cōprobauit. Dicebat nāqꝫ eis. quoni am oportet ſꝑ orare ⁊ nō deficere. Et quō ī portunitas orōis īpetrat qd̓ poſcit. ꝓponēs eis exemplū ad hͦ de iudice ⁊ vidua vt ha bes in Luca. xviij. Hortabat̉ eos etiā ad cō fidentiā impetrādi petita dicēs. Petite ⁊ da bitur vobis. Ad hoc aliud ꝓponēs exēplū d̓ amico qui ꝓpter importunitatē amici peten tis panes neceſſarios cōmodat. vt ſimiliter habet̉ in Luc̄. xj. Et hoc dicebat vt nob̓ cō mendaret virtutē oratiōis. Eſt quippe ꝟtub eius ineſtimabilis ⁊ efficax ad omīa ꝓficua impetrāda ⁊ nociua remouēda. Si vis em̄ patiēter tolerare aduerſa. ſis homo orōnis NN Meditationes uite chriſti Si vis tēptationes ⁊ tribulatiōes ſuꝑare. Eo iudiciū fidei ſequere nō expiment oe ſis homo oratiōis. Si vis prauas affectio nes ꝯculcare. ſis homo orōis. Si vis aſtu tias ſathane cognoſcere ac eiꝰ fallacias vi tare. ſis homo orōis. Si vis letāter viuere in oꝑe dei. ⁊ laboris ⁊ afflictiōis viā incede re. ſis homo orōis. Si vis ſpūali vita te ex ercere ⁊ carnis curā nō agere in deſiderijs. ſis hō orōnis. Si vis vanas muſcas cogi tationū effugare. ſis hō orōis. Si vis aīam tuā ſanctis ⁊ bonis cogitatiōibꝰ. deſiderijs feruoribꝰ. ⁊ deuotionibꝰ impinguare. ſis hō orōis. Si vis cor tuū virili ſpū ⁊ ꝯſtantiꝓ poſito in dei bn̄placito ſtabilire. ſis hō ora tionis. Deniqꝫ ſi vis vicia extirpare ⁊ virtu tibꝰ imbui. ſis hō orōnis. In ea em̄ recipit̉ ſanctiſpūs vnctio. q̄ de om̄ibꝰ mentē docet. Itē ſi vis ad ꝯtemplatōꝫ aſcēdere ⁊ frui am plexibꝰ ſpōſi. ſis hō orōis. Ad eā nāqꝫ ꝯtem plationē ⁊ celeſtiū deguſtatiōeꝫ ꝑ orōnis ex ercitiū deuenit̉. Uides qͣꝫ magne potētie et ꝟtutis ſit oratio. Ad quoꝝ omniū ꝯfirma tionē omiſſis ſcpͥturaꝝ ꝓbatōnibꝰ. hoc tibi ſit ꝓ efficaci ꝓbatōe ꝙ audimꝰ ⁊ videmus qͦ tidie ꝑ exꝑiētias. illiteratas ꝑſonas ⁊ ſimpli ces p̄dicta ⁊ alia plura maiora ꝑ v̓tutē ora tionis fuiſſe adeptos. Multuꝫ gͦ aīam de bēt ad orōem dare om̄es qͥ xp̄m imitari de ſiderāt. ⁊ p̄cipue religioſi. qͥbꝰ maior debꝫ eē vacādi copia. Quare te hortor. tibiqꝫ qͣꝫtuꝫ poſſum mādo diſtrictiꝰ vt ꝓ pͥncipali exerci tio tuo ſumas orōem. nihilqꝫ aliud(neceſſa rijs curis tm̄ exceptis) te delectet niſi oratō. qꝛ nihil tm̄ te delectari debet qͣꝫ morari cuꝫ dn̄o. qd̓ ꝑ orōem fit. Vt aūt melioris horta toris fungarꝭ audi melliflua q̄ ſuꝑ iſta mate ria narrat Bern̄. Dicit em̄ ſic. ix. ẜmo. Can̄. Quibꝰ ſtudiū eſt frequēter orare. exꝑti ſunt qd̓ dico. Sepe corde tepido ⁊ arido accedi mus ad altare. orōi incūbimꝰ. ꝑſiſtentibus aūt repēte infundit̉ gr̄a. pingueſcit pectꝰ. re plet viſcera inundatio pietatis. ⁊ ſi ſit qui p̄ matꝭ lac cōcepte dulcedinis vbertim vbera fundere nō tardabūt. In pͥncipio qͣdrage ſime in ẜmone qͥnto qͥ ſic incipit. Charitas qua ꝓ nob̓ ⁊c̄. Quotiēs inqͥt de orōe loquor. verba quedā hūane cogitatiōis audire mi q̄ ⁊ ab alijs freq̄nt̓ audi/ hi videor in corde vr̄o. Quid em̄ eſt ꝙ licet ui⁊ nōnūqͣꝫ exijtꝰ ſū in nūqͣꝫ ab orōne ceſſemꝰ. vix vnqͣꝫ exꝑiri vident aliqͥs noſtꝝ qͥs ſit orōnis ſue fructꝰ? Sicut ad orōem accedimꝰ. ſic ⁊ redire videmur. et nemo rn̄det vob̓ verbuꝫ. nemo qͥcqͣꝫ donat. ſꝫ laboraſſe videmꝰ īcullū. Sꝫ qͥd ī euāgelio duitdn̄s. Nolite ait iudicaie ſcd̓m faciē. ſꝫiuſtū iudiciū iudicate. Qd̓ ē atē iuſtū iudiciū. niſi iudiciū fidei Qm̄ iuſtꝰ ex fide viuit. qm̄ fides quidē verax. ſed exꝑimentū fallar Que eſt igit̉ veritas fidei niſi qd̓ ꝓmiſit fili dei; Quicqͥd aūt orātes petitiſ credite qꝛ ac cipietis ⁊ fiet vob̓. Nemo veſtꝝ fratres ꝑui pendat orōem ſuā. Dico eī vobis qꝛ ip̄e ac quē oramꝰ nō ꝑuipēdit eā. pͥus qͣꝫ egreſſa ſi ab ore noſtro. ip̄e eā ſcribi iubet in libro ſuo Et vnū e duobꝰ indubitāter ſperare poſſi mus. qm̄ aut dabit qd̓ petimꝰ. aut qd̓ nouit nobis vtiliꝰ. Nos em̄ qͥd oremꝰ ſicut opor tet. neſcimꝰ. ſꝫ miſeret̉ ille ſuꝑ ignorātia nr̄a ⁊ orōem benigne ſuſcipiēs. qd̓ nobis aut or nō nō eſt vtile. aut nō tā cito dari neceſſe eſt minime tribuit. orō tn̄ infructuoſa nō erit Ita ſane ſi fecerimꝰ qd̓ monemur in. ps. ſcꝫ delectemur in eo. Delectare in dn̄o ⁊ dabit tibi petitiōes cordis tui. Sꝫ cōſidera ꝙ pe titiones cordiſ dixerit qͣs approbat iudiciū rōnis. Nec habes ꝙ cauſerꝭ. ſꝫ vnde magis toto affectu in gr̄aꝝactiōe verſerꝭ. qn̄ qͥdem tanta ſuꝑ te cura eſt deo tuo. vt quotiēs q̄ qd̓ tibi īutile eſt. nō te audiat ſuꝑ hoc ſꝫ mu tet illud utiliori dono. ſicut pater carnal̓ ꝑ uulo querēti panē ⁊ cultellū. nō cōſentit ſed magis ip̄i panē quē ei dederit ipſe frangi Porro petitōes cordis ī tribꝰ hſiſtere ne video qͥd p̄ter illa que electꝰ quiſqꝫ ſibi debe at poſtulare. Duo qͥdē huiꝰ tꝑis ſunt.ſ. bō corꝑis ⁊ bona aīme. tertiū aūt beatitudo vi te eterne. Nec mireris ꝙ bona corporꝭ a d̓ dixerim eſſe querēda. quoniā eiꝰ ſunt corꝑa lia om̄ia ſicut ſpūalia bona. Ab eo em̄ eſt pe tendū ⁊ ſperandū. nobis eſt euenire vt poſ ſimꝰ in eiꝰ ſeruitio ſuſtentari. Uerūtn̄ ꝓ ne ceſſitatibꝰ aīme orādum eſt nobis ⁊ frequi tius ⁊ feruētiuſ.i. ꝓ obtinenda gr̄a dei aīeq̄ virtutibꝰ. Sic ⁊ ꝓ vita eterna tota piet totoqꝫ nobiſ orandū eſt deſiderio. vbi nim rum ⁊ corꝑis ⁊ anime plena ⁊ ꝑfecta eſt be titudo. Sit ergo orō que ꝓ temꝑalibus eſt circa ſolas neceſſitates reſtricta. Sed ora tio que ꝓ ꝟtutibꝰ aīme eſt. ab om̄i impurit te libera ⁊ circa ſolū beneplacitū dei intēta Sit ea que fit ꝓ vita eterna. in om̄i humili tate p̄ſumens de ſola miſeratiōe diuina. Itē. lxxxvj. ẜmone ſuꝑ Lan̄. Nō modo lo cum ſed ⁊ tempꝰ obſeruare oportet euꝫ qui ſibi orare voluerit. Tempꝰ feriatū comodo ſius aptiuſqꝫ. maxime aūt cū ꝓfundum no cturnus ſopor indicit ſilentiū. tūc plane lū berior exit puriorqꝫ oratio. Cōſurge ī nocte Fo. CCXRVI inquit in principio vigiliaꝝ tuaꝝ. et effunde ſicut aquā cor tuū ante cōſpectu dn̄i dei tui Ꝙ ſecure de nocte aſcēdit oratio. ſolo arbi tro deo ſanctoqꝫ angelo qͥ illaꝫ ſuꝑno altari it p̄ſentandā. Ꝙ grata ⁊ lucida. verecū lorata rubore. qͣꝫ ſerena ⁊ placida. nul nterim turbata clamore vel ſtrepitu. qͣꝫ qꝫ mūda ⁊ ſincera nullo reſperſa pulue rene ſollicitudinis. nulla aſpiciēte lau deſeu adulatiōe tēptata. Propter hͦ igit̉ ſpō a nō minus verecūde qͣꝫ caute ⁊ lectuli ſecre petebat. ⁊ noctis orare. hͦ eſt. verbuꝫ q̄ volēs. Unū eſt em̄. alioquin non recte ras ſi orādo p̄ter v̓bū aliqͥd q̄ras. aut qd̓ ꝓ verbū nō queris. qm̄ in ip̄o ſunt omīa. emedia vulneꝝ. ibi ſubſidia neceſſitatū eſarcitꝰ defectuū. ibi ꝓfectuū copie. ibi ſqꝫ qͥcquid acciꝑe vel habere hominibꝰ lit. qͥcqͥd decet. qͥcquid oportꝫ. ſine cau o aliud a v̓bo petit̉ cū ip̄m ſit om̄ia. nā temꝑalia cū neceſſe eſt poſtulare fami us videmur. ſi verbū in cauſa eſt vt qui nū eſt. nō vtiqꝫ illa. ſed hͦ potiꝰ queri ter qd̓ alia poſtulamꝰ. Hucuſqꝫ ber dꝰ. Audiſti igit̉ ꝟba pulcerrima altiſ mi ꝯtemplātis. ⁊ orationū dulcedinē d̓gu tis bernardi. Rumines ea ſi vis vt ſapi i. Ideo aūt libēter ip̄iꝰ verba ī hͦ opu iterſero ⁊ adduco. qꝛ nō ſolū ſpiritua it ⁊ cor penetrātia. ſꝫ ⁊ decore plena et ei ſeruitiū excitātia Ip̄e em̄ fuit eloq̄n tiſſimus ⁊ ſpū ſapiētie plenꝰ ⁊ ſanctitate pre dlarꝰ quē te deſidero imitari ⁊ ipſiꝰ monita ⁊ verba oꝑe exercere ꝓpter qd̓ ſepe tibi ꝓpono cundē. ſꝫ redeamꝰ ad dn̄m ieſum. Dū igitur dn̄s eſſet orās in mōte diſcipuli erāt ī mari ctir anguſtiati vehemēter qꝛ vētus erat trariꝰ ⁊ nauis ꝓcellis ⁊ fluctibꝰ iactaba tur. Cōſpice gͦ eos ⁊ cōpatere eis qꝛ in magͣ ſunt tribulatiōe ⁊ anguſtia. Tēpeſtas em̄ i uaſit eos ⁊ tꝑs nocturnū eſt ⁊ abſqꝫ domīo ſuo ſunt. Quarta aūt vigilia noctis deſcen dn̄s de mōte. ⁊ ambulās ſupra mare ap pinqͣuit eis Cōſpice gͦ eum bn̄ hic ꝓ d̓o ⁊ vide quomō fatigatꝰ ex vigilia longa ⁊ oro ſe plixa. ſolꝰ deſcendit noctis temꝑe de mō le laborioſo ⁊ forte petroſo pedibꝰ nudis. et quomō vadit ſupra mare firmo veſtigio ſic̄ aꝑ terrā. Cognouit gͦ creatura ſuū creato u aūt appropinquauit naui diſcipu tes clamauerūt. putantes eſſe fantaſ nā. At benignꝰ dn̄s nolēs ampliꝰ eos vexa ri. ſecurauit eos dicēſ. Ego ſum nolite time re. Tūc petrus ꝯfiſus de potētia dn̄i ad iuſ ſum eius cepit ⁊ ip̄e ſupra mare ambulare. ſꝫ poſtea titubās cepit mergi. ſꝫ dextera do mini eū ne demergeret̉ erexit. In hoc autē loco dicit gloſa ſuꝑ Matth̓. ſic. Suꝑ mare ambulare facit eū vt oſtēdat diuinā potēti am. Mergi facit ne infirmitateꝫ obliuiſcat̉ ne putet ſe equalē deo ⁊ ne ſuꝑbiat. Intra uit autē dn̄s nauē. ceſſauit quaſſatio ⁊ om nia ſunt placata. Diſcipuli vero eū reueren ter recipiūt. multūqꝫ gauiſi ſunt ⁊ in quiete magna remāſerunt Cōſpice bene ip̄m ac di ſcipulos in om̄ibꝰ p̄dictis. quia pulcra ⁊ de uota ſunt valde. In hͦ igitur facto moralit̓ cōſiderare potes. quia dn̄s quotidie ſic no biſcū facit ſpūaliter. patit̉ ⁊ ſuſtinet vt electi affligant̉ in hoc mūdo in interiori ⁊ exterio ri homīe. qꝛ flagellat omnē filiū quē recipit. Qui em̄ extra diſciplinā ſunt. vt ait apoſto lus ad Hebre. nō filij ſed adulteri ſunt. Ex pedit aūt nobis tribulari ⁊ affligi hic. Nam inde erudimur. inde virtutes acquirimus. ⁊ acquiſitas ꝯſeruamꝰ. ⁊ quod maiꝰ his eſt inde futura ⁊ eterna p̄mia expectamus. Et ideo nō debemꝰ in eis frangi vel eſſe impa tientes. ſed ip̄as affectare ⁊ diligere. Sꝫ qͥa magna a multis tamē incognita eſt vtilitas tribulationū. ⁊ idcirco talibꝰ difficiles ⁊ im portabiles vident̉. Ut tu inſtruaris ⁊ patiē ter eas ſuſtineas adduco tibi more ſolito ꝟ ba bernardi. qͥ ait ſic ſermone. xvij. ſuper pͥſ. Qui habitat. Utilis eſt tribulatio que ꝓba tionē operat̉. ducit ad gloriā. Cum ip̄o ſuꝫ inquit in tribulatiōe ⁊c̄. Agamꝰ ergo grati as patri miſericordiaꝝ qui nobiſcū eſt ī tri bulatione. ⁊ in om̄i tribulatōne noſtra nos ꝯſolatur. Res eī vt dixi neceſſaria eſt tribu latio que in gloriā vertit̉. que mutuat̉ ī gau dium. Gaudiū ſane longū quod nemo tol let a nobis. gaudiū multū. gaudiū plenum. Res neceſſaria ē iſta neceſſitas que parit co ronam. Nō ꝯtemnamꝰ fratres. ſemen modi cum eſt. magnꝰ exinde fructꝰ exurgit. Forte inſipidū. forte acerbū eſt. forte granuꝫ ſyna pis. Non ꝯſideremꝰ que vident̉ ſed que nō vident̉ in eo. Que em̄ vident̉ temꝑalia ſunt que non vident̉ eterna. Et infra. Cum ip̄o in tribulatiōe ſum ait dn̄s. ⁊ ego non aliud meritūqͣꝫ tribulationē requirā. Mihi adhe rere deo bonū. Nō ſolū autē ſed ⁊ ponere in dn̄o d̓o ſpem meā. quia eripiā ⁊ glorificabo NN 2 Meditationes uite chriſti eum. cū ip̄o ſum in tribulatione. Delicie in quit mee cū filijs hominū. Deſcēdit vt ꝓpe ſit his qui tribulato ſunt corde. vt nobiſcuꝫ ſit in tribulatiōe noſtra. Erit aūt quādo ra piemur in nubibꝰ obuiā xp̄o in aera. ⁊ ſic ſꝑ cū dn̄o erimus. Si tn̄ curemus eū interim habere nobiſcū. Bonū mihi dn̄e tribulari. dūmodo ip̄e ſis mecū. qͣꝫ r̄gnare ſine te. epu lari ſine te. ſine te gloriari. Auꝝ ꝓbat fornax ⁊ viros iuſtos tēptatio tribulatiōis. Quid trepidamus. qͥd cūctamur. qͥd refugimus hūc caminū. Seuit ignis. ſed dn̄s nobiſcū eſt in tribulatiōe. Si deus nobiſcū quis cō tra nos eſt. Nihilominꝰ quoqꝫ ſi ille eripit. quis eſt qͥ eripiat de manu eius. Poſtremo ſi iſte glorificat. quis humiliabit. Idē. xxv. ſermone Can̄. Non ſolū igit̉ in ſpe ſꝫ gloria mur in tribulatōne. Libēter ait gloriabor ī infirmitatibꝰ meis vt inhabitet in me ꝟtus xp̄i. Optāda infirmitas que xp̄i virtuti cō penſat̉. Quis dabit mihi nō ſolum infirma ri. ſed deſtitui ac deficere penitꝰ a memetip̄o vt dn̄i virtutū ꝟ̓tute ſtabiliar. Nā virtus in infirmitate ꝑficit̉. Deniqꝫ ait. Quādo infir mor tūc fortior ſum ⁊ potēs. Idē. xliij. Pro pterea ſpōſa nō faſcem ſꝫ faſciculū dilectuꝫ dicit ꝙ leue p̄ amore in ip̄is ducat quicqͥd laboris immineat ⁊ doloris. Bene faſciculꝰ qꝛ paruulꝰ natꝰ eſt nobis. Bene faſciculus: quia nō ſunt cōdigne paſſiones huiꝰ tēpor ad futurā gloriā que reuelabit̉ in nobiſ. Id em̄ inquit. qd̓ in p̄ſenti eſt momentaneū ⁊ le ue tribulatiōis noſtre ſupra modū in ſubli mitate eternū pondꝰ glorie oꝑabit̉ in nobiſ Erit igit̉ quādoqꝫ nobis ingens cumulus glorie qͥ modo eſt faſciculꝰ mirre. An nō fa ſciculus cuiꝰ iugū ſuaue eſt. ⁊ onus leue. nō quia leue in ſe. nec em̄ leuis paſſionis aſpe ritas mortis amaritudo. ſꝫ leuis tn̄ amanti Idē ſermone. vij. ſuꝑ pſalmū Qui habitat. ſuꝑ iſtū verſum A ſagitta. Si magnū illud eccl̓ie corpꝰ cōſiderare libet facile ſatis ad uertimꝰ longe acriꝰ impugnari ſpūales vi ros ip̄iꝰ eccl̓ie qͣꝫ carnales. Agit hoc ſane ſu perba ſemꝑqꝫ inuidioſa malicia. ꝑfectiores quoſqꝫ vehemētiꝰ pulſans iuxta illd̓. Eſca eius electa. Agit inqͣꝫ ⁊ nō ſine certa diuini diſpēſatione cōſilij. qui quidē imꝑfectiores nō ſuꝑ illd̓ qd̓ poſſunt ferre tēptari permit tit. faciēs cū temptatiōe ꝓuentū. ⁊ ꝑfectiori bus nō modo glorioſiores ſꝫ numeroſioret parat ex hoſte triūphos ⁊ lōge ampliori ſolicitudine ⁊ calliditate multiplici ꝑs aduer ſa vulnerare in nobis dexterā ſatagitqͣꝫ ſin ſtram. nec tā corꝑis ꝓfecto qͣꝫ cordis labo rat auferre ſub̓am. Et infra. Illic autē ſtu dioſius repugnandū vbi grauior vrget ne ceſſitas. vbi totuꝫ belli imminet pondꝰ vbi colluctatiōis ratio vniuerſa cōſiſtit. Und nobis tota parat̉ aut victꝭ ignominioſa ca ptiuitas vnde vīcētibꝰ gloria triumphalis. Hec deniqꝫ gratia ⁊ miſericordia dei in ſer uos eiꝰ ⁊ reſpectꝰ in electos illiꝰ vt in eorū in terim finiſtrā quidē velut diſſimulās dexte re ſemꝑ ſtudioſus ꝓtector aſſiſtat. Hinc eſt ꝙ de ip̄o ꝓpheta teſtat̉. Prouidebā dn̄m in cōſpectu meo ſemꝑ. qm̄ a dexteris eſt mih ne cōmouear. Utinā mihi ſemꝑ a dextrꝭ ſis ieſu bone vt ſemꝑ teneas manu dexterā me am. Scio em̄ ⁊ certus ſum ꝙ nulla nocebit aduerſitas ſi nulla dominet̉ iniqͥtas. Ton deat̉ interim ⁊ tundat̉ ſiniſtꝝ latus pulſet̉i iurijs. vellicet̉ opprobrijs. libens illud expo nō dū a te cuſtodior. dū ſis ip̄e ꝓtectio mea. ſuꝑ manū dexterā meā. Idē in ẜmone. lxxx. v. Can̄. Aliud eſt aīmo virtute agi. aliud ſa pientia regi. aliud dn̄ari in ꝟtute. aliud ī ſu auitate deliciari. Licet nāqꝫ ſapīa potens ⁊ virtꝰ ſuauis exiſtat vt tn̄ ꝓprias quibuſcūqꝫ reddamꝰ vocabulis ſignificātias. vigor vir tute. ſapīam placiditas animi. cū ſpirituali quadā ſuauitate demōſtrat. Hanc puto apoſtolo deſignatā. vbi poſt multa hort ta ad virtutē ꝑtinētia. adiecit ꝙ ſapiētia eſt ī ſuauitate in ſpūſancto. Igit̉ reſiſtere vim repellere que vtiqꝫ in ꝑtibꝰ ꝟ̓tutis deputa honor quidē ſꝫ labor. Nō eſt em̄ idē ip̄m h norē tuū laborioſe defendere ⁊ quiete poſt dere. Nō idē virtute agi ⁊ virtute frui. Qui quid virtꝰ elaborat. ſapiētia fruit̉. ⁊ quod ſa piētia ordinat ⁊ deliberat. moderat̉ virtus ⁊ exequit̉. Sapientiā ſcribe in ocio ait ſapi ens. Ergo ſapiētie ocia. negocia ſunt. ⁊ quo ocioſior ſapiētia eo exercitior in genere ſuo E regione virtꝰ exercitata clarior eſt. eoqꝫ batior quo officioſior. Et ſi quis ſapiētiam ꝟ̓tutis amorē diffinierit. nō mihi a verꝭ de uiare videt̉. Ubi aūt amor eſt. labor non eſt ſed ſapor. Et forte ſapiētia a ſapore denoīa tur. quafi virtuti accidēs quoddā velut con dimentū ſapidam reddat que ꝑ ſe infulſa ⁊ aſperſa qd̓am mō ſentiebat̉. Nec dixerim re p̄hendendū ſi quis ſapīam ſaporē boni dif finiat. Itaqꝫ ad virtutē ſpectat tribulatōes Fo. CCXEVII titer ſuſtiuere. ad ſapīam gaudere ī tribu tionibꝰ. Cōfortare cor tuū ⁊ ſuſtinere do in. ẜ̓tutis quidē eſt. guſtare ⁊ videre qm̄ nis eſt dn̄s. ſapīe eſt. Et vt magis ex pro pono nature bonū vtrūqꝫ clareſcat mo limi ꝓbat ſapīam. ꝯſtātia viꝝ v̓tutꝭ t bn̄ poſt v̓tutē ſapīa cū virtꝰ ſit qd̓ ſtabile fundamētū ſuꝑ qd̓ ſapīa edificꝫ dē in ẜmone de paſſione domī iōes corꝑis ſui ꝓpter iuſticiā or cvt qͥcqͥd patit̉ ꝓpter dei filiū patiat̉. qͣ rde tollat̉ murmuratio. ⁊ in ore ictio. ⁊ vox laudis. qͥ ſic extulerit etollit grabatū ſuū ⁊ vadit in domū ſu Grabatū noſtꝝ corpꝰ eſt in qͦ pͥus lāgui jcebamꝰ ſeruiētes deſiderijs ⁊ ꝯcupiſcē nr̄is. nos portamꝰ illd̓ cū ſpūi cogimur ne de pēthecoſten ter e. Idē in ẜm cipit Ꝙͣͣ lib ter. Uere multiplex ſpi itus qͥ tā multiplicit̓ filijs hominū inſpira nō ſit qͥ ſe abſcōdat a calore eius. S ꝯcedit̉ eis ad vſum. ad miraculuꝫ. ad ē ad auxiliū. ad ſolatiū. ⁊ ad feruorem. ſum quidē vite. bonis ⁊ malis. dignis nis om̄ia bona abūdantiſſime t videat̉ hic diſcretiōis limiteꝫ ere. Ingratꝰ eſt qͥ in his qͦꝫ bn̄ficia ſpi is nō agnoſcit. Ad miraculū in ſignis in varijs ꝟ̓tutibꝰ qͣs ꝑ quorūlibet l. Ip̄e eſt antiqua miracula ſuſci vt ex pn̄tibꝰ fidē aſtruat p̄teritoꝝ Sꝫ nullis hāc qͦꝫ gr̄am ſine ꝓpria vtilitate tertio infundit̉ ad ſalutē cū ī toto cor ſtro r̄uertimur ad dn̄m deū noſtrum ro ad auxiliū dat̉ cū in om̄i colluctatōe adiuuat infirmitatē nr̄am Nā cū teſtimoni um ꝑhibet ſpūi noſtro ꝙ filij dei ſumꝰ. ea in piratio eſt ad ꝯſolatōem. Dat̉ etiā ad feruo rim cū in cordibꝰ ꝑfectoꝝ vehemētiꝰ ſpirās riſidū ignē charitatꝭ accēdit. vt nō ſolum ī filioꝝ dei ſꝫ etiā in tribulatiōibꝰ glo ꝯtumeliā gl̓iaꝫ reputātes. opprobri um gaudiū. deſpectiōꝫ exaltatiōꝫ. Omibus obni fallor datꝰ eſt ſpūs ad ſalutē. ad fer lorem nō ita. Pauci em̄ ſunt qͥ hͦ ſpū reple int̓ pauci qͥ ſtudeāt emulari. ꝯtēti ſumꝰ an buſtijs. nec reſpirare in libertatē illā. nec ſal ſem ad illā ſpirare conamur. Hucuſqꝫ ber dus. Uides igit̉ qͣꝫ pulcerrimis ⁊ pl̓ib ōbꝰ nob̓ on̄dit facūdiſſimꝰ Bern̄. ꝙ tri ulatiōes nob̓ expediūt. Nō igit̉ mireris ſi ins ꝑmittebat diſcipulos ſuos qͦs ita diligebat vexari ꝓcellis. vtilitateꝫ ip̄oꝝ exinde cognoſcēs Pluries em̄ legit̉ eoꝝ nauiculaꝫ fluctibꝰ ⁊ ꝯtrarijs vētis exagitatā. ſed nūqͣꝫ ſubmerſam. His gͦ monitis cor tuū ſtabili re ac ordinare ꝓcures. vt in ꝯtingentibꝰ ad uerſis. ⁊ in qͥbuſcūqꝫ diſplicētijs ⁊ patiēter ⁊ letāter te habeas ⁊ in via ſpūs te ita exerceaſ vt eiꝰ repleta feruore etiaꝫ appetas ꝓ amore dn̄i Ih̓u tribulari. qͥ in ſe ⁊ ſuis hanc viā ex celſam tenuit ⁊ monſtrauit. De chananea. Itē quō angeli nr̄i nobis fidelit̓ ſeruiūt. Capitulum. xxxviij. Um dn̄s ih̓s laboras circuiret p̄di cādo ⁊ infirmos curādo acceſſit ad eū mulier chananea.i. de terra cha naan q̄ erat gētiliū ⁊ nō iudeoꝝ. rogās eum vt liberaret filiā ſuaꝫ q̄ a demonio vexabat̉. Erat em̄ fidēs in eo ꝙ hͦ facere poſſet. At dn̄o nō rn̄dente. nihilominꝰ inſtabat ⁊ ꝑſe uerabat clamās ⁊ petēs ab eo miſericordiā. intm̄ vt diſcipuli ꝓ ea rogarēt. Cūqꝫ dn̄s re ſpōderet. nō debere dare panē filioꝝ canibꝰ ip̄a ſe humiliās rn̄dit. vt ſaltē more canis de micis poſſet hr̄e. ⁊ ſic meruit exaudiri. Con ſpice gͦ dn̄m ⁊ diſcipulos ⁊ ip̄am in predictꝭ. iuxta cōſideratiōem generalē quā dedi tibi ſupͣ. Nihilominꝰ etiā ꝯſidera v̓tutes hꝰ mu lieris. ⁊ eas ad totā tuā vtilitatē ꝯuerte. que maxīe tres fuer̄t. Prima fuit fides magna. vt etiā vſqꝫ ad filiā ſe extēderet. ⁊ de ipſa fuit cōmendata h̓ a dn̄o. Secūda fuit oratōnis ꝑſeuerātia. Et nō ſolū ꝑſeuerās fuit. ſꝫ etiaꝫ importuna. quā importunitatē etiā dn̄s ac ceptat. ⁊ eā inuitat. vt in pͥori tractatu certa habuiſti. Tertia fuit hūilitas ꝓfunda. nam nec negauit ſe canē. nec dignā putauit ſe int̓ filios reputari. vl̓ hr̄e panē integrū. ſꝫ ꝯtēta fuit de micis acciꝑe. Un̄ valde ſe hūiliauit ⁊ iō qd̓ poſtulauit obtinuit. Sic ⁊ tu ſi corde integro fideli ⁊ puro in orōne ꝑſeuerās co ram deo tuo te humiliauerꝭ indignā te r̄pu tans om̄i bono ſuo. certiſſime credas ꝙ qͥc qͥd petierꝭ obtinebis. Et ſic̄ apl̓i rogauerūt ꝑ chananea. ſic ⁊ angelꝰ tuꝰ ꝓ te rogabit ⁊ of feret orōem tuā dn̄o. Suꝑ qͦ audi Bern̄ ſer mone. lxxj. Can̄. dicentē. Suſpirāti aīe mee frequēter imo ſine intermiſſiōe orāti ⁊ affli ctāti ſe ꝓ deſiderio. cū interdū deſideratꝰ il le qͦ ita querit̉ miſeratꝰ occurrit. puto illi de ppria exꝑientia ꝯuenire vt dicat cū hieremia Bonꝰ es dn̄e ſperātibꝰ ī te. aīme querenti te NN 3 Meditationes uite chriſti Sꝫ ⁊ angelꝰ eiꝰ qͥ vnꝰ eſt de ſodalibꝰ ſpōſi. īͣ hoc ip̄m deputatꝰ miniſter ꝓfecto ⁊ arbiter ſecrete mutueqꝫ ſalutatōis. Is inqͣꝫ quō an gelus tripudiat. quō colletat̉ ⁊ ꝯdelectat̉. et ꝯuerſus ad dn̄m dic̄ Gr̄as ago tibi dn̄e ma ieſtatis. qꝛ deſideriū cordis eiꝰ tribuiſti ei. et volūtate labioꝝ eiꝰ nō fraudaſti eū. ip̄e qui ī om̄i loco ſedulꝰ quidē pediſſequꝰ aīe nō ceſ ſat ſolicitare ⁊ aſſiduis ſuggeſtionibꝰ moue re dicēs. Delectare in dn̄o ⁊ dabit tibi petiti ones cordis tui. Et rurſum. Expecta dn̄m. ⁊ cuſtodi viā eiꝰ. Itē ſi morā fecerit expecta eū. qꝛ veniēs veniet ⁊ nō tardabit. Ad dn̄m aūt. Sic̄ ceruꝰ inqͥt deſiderat ad fontes aqͣ rum. ita deſiderat iſta ad te deꝰ Deſiderauit te in nocte ſꝫ ⁊ ſpūs eiꝰ in p̄cordijs eiꝰ de ma ne vigilauit ad te. Et iteꝝ. tota die expandit ad te manꝰ ſuas Dimitte illā qꝛ clamat poſt te. Cōuertere aliquātulū ⁊ dep̄cabilis eſto. Reſpice de celo ⁊ vide ⁊ viſita deſolatā. Fi delis paranymphꝰ qͥ mutui amoris ꝯſcius ſꝫ nō inuidꝰ. nō ſuā q̄rit ſꝫ dn̄i gl̓iam. diſcur rit mediꝰ inter dilectū ⁊ dilecta. vota offerēſ. dona referēs. excitat iſtā. placat illū. Inter dum qͦꝫ licet raro repn̄tat eos parit̉ ſibi. ſi ue hanc recipiēs. ſiue illū adducēs. Siqui dem domeſticꝰ eſt ⁊ notꝰ in palacio. nec vere tur repulſam ⁊ qͦtidie videt faciem patris. Hucuſqꝫ Bern̄. Uides qͣꝫ fideliter angeli nr̄i ſeruiūt nob̓. Exqͦ aūt occurrit de ip̄is ali qua loquēdi materia. Scire te volo ꝙ ma gnā erga eos reuerētiā habere debemus. ⁊ eos qͦtidie laudare. honorare. ac eis gr̄aruꝫ actiōes referre tenemur. ⁊ in eoꝝ p̄ſentia qui ſꝑ nobiſcū aſſunt nihil illicituꝫ. nihil turpe cogitare dicere vel oꝑari debemꝰ. De qͦ etiā a beato Bern̄. monemur qͥ ſic dic̄ ſuꝑ pſal. Qui habitat. in. xij. ẜmōe. Angelis ſuis mā dauit de te vt cuſtodiāt te in om̄ibꝰ vijs tu is. Ꝙͣtā tibi debet hͦ verbū inferre reuerēti am. afferre deuotiōꝫ. ꝯferre fiduciā. Reuerē tiam ꝓ pn̄tia. deuotōꝫ ꝓ beniuolētia. fiduci am ꝓ cuſtodia Caute ambula vbi aſſunt an geli ſic̄ eis mandatū eſt. in oībꝰ vijs tuis. In quouis diuerſorio. in qͦuis angulo. angelo tuo reuerētiā habe. nec tu audeas illo p̄ſen te qd̓ vidēte me nō auderes. ⁊ paulo pꝰ. Af ſunt igit̉ tibi nō tm̄mō tecū. ſꝫ etiā ꝓ te. aſſūt vt ꝓtegant. aſſunt vt ꝓſint. Quid retribuēs dn̄o ꝓ oībꝰ q̄ retribuit tibi. Siquidē ei ſoli honor ⁊ gl̓ia. Quare ei ſoli. qꝛ ip̄e mādauit. Et om̄e datū optimū nō niſi ab illo eſt. Uerūtamen ſi ille mandauit. ip̄is qͦꝫ qui ⁊ tiex tāta charitate obediūt. ⁊ nob̓ ſubueniūt ī ta neceſſitate ingratos eſſe nō licet. Sin gͦ deuoti. ſimꝰ grati tātis cuſtodibꝰ. ⁊ reue amur eos ⁊ honoremꝰ eos qͣꝫtū debemus. Hucuſqꝫ Bern̄. Habes gͦ in p̄dictis cōmē datū angeloꝝ obſequiū ⁊ adiutoriū ⁊ orōiſ virtutē. Hāc tenere ſtudeas ⁊ illis oēm quā potes reuerentiā exhibe. Qualit̓ aliqͥ ex v̓bis dn̄i ſcādalizati fuer̄t Capitulū. xxxix. On mirerꝭ ſi aliqn̄ ex ꝟbis ⁊ factꝭ no ſtris ſcādala oriunt̉ quātūcūqꝫ fide Uliter ⁊ bn̄ fiāt. cū ip̄i dn̄o qͥ errare poterat pluries ꝯtigerit. Dū em̄ quadā v phariſei dn̄m interrogarēt qͣre diſcipuli n lauabāt manꝰ qn̄ māducabat. Dn̄s dure ſpōdit eis. increpās ꝙ exteriorē mūdici nō īteriorē querebāt. de qͦ illi ſcādalizati ſꝫ dn̄s nō curauit. Alia vice cū ſpūalia ꝟo doceret in ſynagoga. aliqͥ ex diſcipulis eit tāqͣꝫ carnales nō intelligētes receſſerūt. ſe ad. xij. diſcipulos ait. Nūqͥd ⁊ vos vultꝭ a ire. Et petrꝰ ꝓ ſe ⁊ alijs rn̄dit. Dn̄e ad que ibimꝰ. v̓ba vite eterne habes. Cōſidera gͦ eū in p̄dictis ⁊ alijs ſil̓ibꝰ quō cū ptāte loq̄bꝰ ⁊ docebat ꝟitatē nō curās de ſcādalo pu rū ⁊ infipientiū. Notādū igit̉ pͥmo ꝙ ꝓpt alteriꝰ ſcādalū nō debemꝰ recedere a virtui iuſticie. Scd̓o ꝙ de īteriori mūdicia mag qͣꝫ de exteriori honeſtate curare debemꝰ. qd̓ etiā alibi exp̄ſſiꝰ dn̄s dixit. ſ. Luc̄. xj. Tertio ꝙ ſpūalit̓ viuere debemꝰ. ita ꝙ ꝟba dn̄i non videāt̉ nobis extranea ſic̄ illis diſcipul̓. qui qn̄ xp̄s dixit ī Ioh̓. vj. Niſi māducaueritis carnē filij hoīs. ⁊c̄. nō poterāt ſuſtinere. ſꝫ re ceſſerūt. ſꝫ potiꝰ cognoſcamꝰ ip̄a eſſe v̓ba vi te et̓ne vt vna cū duodecim ip̄m imitemur perfecte. De retributione relinquentiū omnia. Capitulum. xl. Um fidel̓ ⁊ prudēs diſcipulꝰ ſimon petrꝰ q̄reret a dn̄o ih̓u ꝓ ſe ⁊ ſocijs d̓ retributōe ip̄oꝝ. Rn̄dit dn̄s int̓ alia qꝛ om̄es qͥ tꝑalia dimittētes ip̄m ſeq̄rēt̉ cē tuplū accipiet ī hͦ mūdo ⁊ vitā et̓nā ī futuro Nota bn̄ hāc retributiōeꝫ. ⁊ gaude gaudio magno ⁊ gr̄as ⁊ laudes dn̄o referas toto af fectu. ꝙ ad talē negociatiōem te adduxit vt manualit̓ de vno centū lucrerꝭ ⁊ nihilom etiā vitā eternā. Hoc aūt cētuplū ſpūaliui nō corꝑaliū reꝝ ē. videlicꝫ ꝯſolationū īter Fo. CCX EVIII nu ⁊ ẜtutū qͣs ꝑ exꝑiētias cognoſcimꝰ. nō ndoctrinā Cū em̄ aīa guſtat odorē pauꝑta iis. caſtitatꝭ nitorē. ⁊ patīe ceteraꝝqꝫ ꝟtutuꝫ delectat̉ in eis. nōne centuplū reccpiſſe vi et̄ tibi. Et ſi vlteriꝰ aſcēdat vt viſitationeꝫ hōſi recipiat eiꝰ pn̄tiam gloriet̉. nōne tunc pit plꝰ qͣꝫ millecuplū oīm q̄cūqꝫ fuerint. cūqꝫ fuerint q̄ ꝓ eo dimiſerat. Uides ex eſt qd̓ loquit̉ ꝟitas. nō fallit qͥn cen plū reddat in hͦ ſeculo. etiā nō tm̄ ſemel ſꝫ ies. ⁊ ſepe aīe ſibi deuote. adeo vt ſic affi ā vt nō ſolū q̄ reliqͥt. ſꝫ totū mūdū arbi cora vt ſpōſum ſuū lucrifacere poſ iūt ſuꝑ hͦ cētuplo pleniꝰ inſtruarꝭ au nde dicat Bern̄. ſuꝑ hͦ euāgelio. c. lvij te adhuc ſecularꝭ qͥſpiā dicat. On̄de hicentuplū qd̓ ꝓmittis ⁊ libēs vniuerſa linqͦ. Ut qͥd on̄dam. Fides em̄ nō hꝫ me cui hūana rō p̄bet exꝑimentuꝫ. An hoī nti potiꝰ qͣꝫ veritatē crederes ꝓmittēti. cis ſcrutās ſcrutinio. Niſi crediderꝭ nō iges. Māna abſcōditū eſt. qd̓ ī Apoc̄. victori ꝓmittit̉ nomē nouū qd̓ nemo tniſi qͥ accipit. An nō deniqꝫ om̄ia poſ cui omia cooꝑant̉ in bonū. An nō cen zoīm qͥ implet̉ ſpūſctō. qͥ xp̄m habꝫ ore. niſi ꝙ lōge plꝰ qͣꝫ cētuplū eſt viſi acliti ſpūs ⁊ pn̄tia xp̄i. Ꝙ magna ml̓ lo dulcedinis tue dn̄e quā abſcōdiſtiti bte ꝑficiēs eis qͥ ſperāt ī te. Uides qͦ memoriā abūdantie ſuauitatꝭ huiꝰ eru a ſancta. expͥmere geſtiēs ꝟba multi Ꝙ inqͣꝫ magna multitudo. hͦ eſt. cētu yptio filioꝝ ⁊ libertas vt ſpūs. primi cie charitatꝭ. gl̓ia ꝯſcīe. regnū dei qd̓ los eſt. Nō vtiqꝫ eſca vel potꝰ ſꝫ iuſti ix ⁊ gaudiū in ſpūſancto. gaudiū ſane in ſpe gl̓ie ſꝫ in tribulatiōibꝰ. Hic eſt uē voluit xp̄s vehement̓ accēdi Hec s q̇ andreā fecit amplecti crucē. laurēti ridere carnifices. ſtephanū in morte dātibꝰ flectere genua ad orōꝫ. Hec il ſpax qͥm ſuis reliqͥt xp̄s qn̄ dedit ⁊ ſuā. ſiqͥ donū ⁊ pax ē electꝭ dei. Pax vtiqꝫ pr̄is. iu future glorie. Illa ſuꝑat oēm ſenſū. ehuic qͥcqͥd ſub ſole placet. qͥcqͥd ī mūdo lpiſcit̉ nō pōt cōꝑari. Hec gr̄a deuotōis mnctio docēs de oībꝰ quā exꝑtꝰ nouit. inex ert ignorat. quā nemo ſcit niſi qui accipit. ucuſqꝫ Bern̄. Gaude gͦ ⁊ letare vt dixi ⁊ ḡ is age ꝙ ad hͦ cētuplū recipiēdū vocata e hac ꝑadiſum ſepe ingredere quā ex orōis ſtudio ꝯſequi poteris. Qualit̓ dn̄s q̄ſiuit a diſcipul̓ qͥd diceret̉ de eo Capitulū. xlj. Zniēs dn̄s ih̓s in ꝑtes ceſaree Phi lippi. q̄ſiuit a diſcipulis qͥd diceret̉ d̓ ip̄o. ⁊ etiā qͥd inde ip̄i ſentirēt. ⁊ d̓ ali is. Quidā rn̄derūt ⁊ dicebant. Alij ⁊c̄. De ſe aūt dixit petrꝰ ꝓ ſe ⁊ alijs. Tu es xp̄s filiꝰ d̓i viui. Et dn̄s ad eū. Tu es petrꝰ ⁊ ſuꝑ hanc. ⁊c̄. Et tūc dedit ei ꝓ ſe ⁊ ſucceſſoribꝰ ſuis cla ues ligādi atqꝫ ſoluēdi ſuꝑ terrā. Cōſpice igit̉ eū ⁊ etiā ip̄os iuxta generalē formā ſuꝑi us tibi traditā. Et nota ꝙ etiā h̓ habes ꝙ petrū quē ita magnificauerat. paꝝ pꝰ voca uit ſathanā. eo ꝙ ꝓpt̓ amorē carnalē quē ipſe petrꝰ habebat ad ip̄m. diſſuaſit ei de paſſiōe ſua vt nō fieret. Sic ⁊ tu dn̄i exēplo habeaſ oēs ꝓ aduerſarijs qͥ ꝓ corꝑali alleuiatōe ab exercitio ⁊ bono ſpūali te trahere vellēt De trāſfiguratiōe dn̄i in monte Capitulum. xlij. Sſumēs dn̄s ih̓s tres ex diſcipuliſ aſcēdit in montē thabor. ⁊ trāſfigu ratꝰ eſt an̄ eos. on̄dēs ſe eis gl̓ioſum Uenerūt inſuꝑ moyſes ⁊ helyas loquenteſ cū eo d̓ paſſiōe ſua futura. Dicebāt aūt. Do mine nō expedit vt moriarꝭ. qꝛ vna gutta ſā guinis tui redimeret mūdū. Dn̄s aūt Ih̓s dicebat. Bonꝰ paſtor aīam ſuā ponit ꝓ oui bus. ſic ⁊ facere me oꝑtet. Affuit ibi ſpūſſan ctus in ſpē nubis lucide ⁊ vox pr̄is facta eſt in nube dicēs. Hic eſt filiꝰ meꝰ dilectꝰ in quo mihi bn̄ cōplacui. ip̄m audite. Diſcipuli ꝟo ceciderūt in terrā. ⁊ cū excitati ſunt nō vide rūt niſi dn̄m ih̓m. Cōſpice igit̉ bn̄ p̄dicta. et te pn̄tem exhibeas. qꝛ magnifica ſunt. De eiectiōe ementiū ⁊ vendentiū d̓ tēplo. Capitulū. xliij. vicibꝰ eiecit dn̄s ih̓s emētes ⁊ vendētes de tēplo. qd̓ int̓ eiꝰ magna miracula deputat̉. Nā licet alias eū vilipēderēt. tūc tn̄ omēs an̄ eū fugierūt. Et qͣꝫuis eſſent multi nō ſe defender̄t. ſꝫ ip̄e ſo lus cū qͥbuſdā funicul̓ oēs eiecit. Et hͦ iō qꝛ terribilē ſe eis on̄dit in facie. Accēſus eſt em̄ zelo vehemēti(eo ꝙ pr̄ ſuꝰ ſic inhonorabat̉ ab illis. maxīe ī loco vbi magꝭ honorari de bebat) fec̄ ip̄as eiectōes. Cōſpice bn̄ ip̄m et cōpatere qꝛ ip̄e cōpaſſiōis dolore plenus eſt Ac nihilominꝰ time. Nos eī qͦ in tēplo d̓i ſu mꝰ de ſpēali ⁊ magͣ ip̄iꝰ gr̄a deputati. ſi ſecu laribꝰ negocijſ(vt illi faciebāt) nos īplicemꝰ NN 4 Meditationes uite chriſti cū ad laudē eiꝰ ſꝑ debeamꝰ intēdere. merito eiectiōꝫ ab eo ⁊ indignatiōꝫ ip̄iꝰ timere poſ ſumꝰ ⁊ timemꝰ. Si gͦ nō vis hͦ timore vexari. nulla rōe vel cū ſecularibꝰ curꝭ vel negocia tionibꝰ te audeas īplicare. Oꝑa qͦꝫ curioſa ne fecerꝭ. q̄ tꝑs laudibꝰ dei debitū occupāt. ⁊ pōpis ſecularibꝰ correſpōdent De probatica piſcina Item ne ſis fratris iudex temerarius. Capitulum. xliiij. Rat in hierl̓m q̄dā ꝯgregatio aqͣrū in qͣ lauabāt̉ oues de qͥbꝰ fiebant ſa Acrificia. In ea d̓r fuiſſe lignū crucis. Quolibet aūt āno cū ſel̓ cōmouebat̉ ab an gelo. ſanabat̉ aliqͦs infirmꝰ.ſ. qͥ deſcēdebat ī aquā pꝰ eiꝰ ab angl̓o motionē. Un̄ multi ꝓ pterea infirmi iuxta eā cōtinue morabātur Erat aūt ibi qͥdā infirmꝰ iacēs ī gͣbato ꝑali ticus ꝑ. xxxviij. ānos. Hūc igit̉ ih̓s qͣdā die ſabbati ſanauit. Cōſpice eū hūiliter eūtē ad infirmū ⁊ loquētē more ſolito. In hͦ igit̉ fa cto tria nota Primū qꝛ ſic̄ hic dn̄s reqͥſiuit ī firmū ſi vellet ſanari. ita nob̓ ſine nr̄o cōfen ſu ſalutē nō dabit. ⁊ inexcuſabiles ſunt pec catores nō ꝯſentiētes volūtati dn̄i ⁊ ſue ſa luti. Qꝛ ẜm Augꝭ. Qui creauit te ſine te. nō iuſtificabit te ſine te. Secūdū cauere dēmꝰ ne relabamur a dn̄o. qꝛ ſi ſanati a dn̄o reci diuamꝰ. digne nr̄a ingratitudo acriꝰ puniet̉ ſic̄ huic dixit dn̄s. Uade noli ampliꝰ pecca re ne deteriꝰ aliqͦd tibi ꝯtingat. Tertio quia maligni de oībꝰ ꝑdūt. ſic̄ boni d̓ oībꝰ lucrāt̉ Nā cū hic liberatꝰ portaret gͣbatū ⁊ diceret̉ ei a iudeis ꝙ hͦ nō licebat ī die ſabbati. ipſe rn̄dit. Qui me faluū fec̄ ille mihi dixit. tolle grabatū tuū. Nō dicebāt. qͥs eſt ille qͥ te ſal uū fecit. Et ſic accipiebāt qd̓ poſſent rep̄hē dere. nō qd̓ poterāt laudare. Sic ⁊ carnaleſ hoīes ſepe in malā iudicāt ꝑtē. q̄ vidēt et qͣſi de om̄ibꝰ ꝑdūt. Spūalit̓ aūt viuētes om̄ia referūt ad laudē dei ſiue ſit ꝓſperitas ſiue ſit aduerſitas. ⁊ nō dubitāt qͦn recte oīa fiāt. d̓o cūcta vl̓ recte oꝑante vl̓ iuſte ꝑmittēte ⁊ oīa in bonā ꝑtē interp̄tant̉. iuxta doctrinā bea ti bernardi qͥ ſic ait. xl. ẜ. Cant̓. Caue aliene ꝯuerſatōis eſſe aut curioſus explorator aut temerariꝰ iudex etiā ſi ꝑperā actū qͥd depre hēdas. nec ſic iudices ꝓximū. magꝭ aūt excu ſa intētionē ſi oꝑa nō potes. puta ignorātiā puta ſubreptiōꝫ. puta caſum. Ꝙ ſi oēm diſſi mulatiōꝫ rei certitudo recuſat. ſuade nihil ominꝰ ip̄e tibi ⁊ dicito apd̓ temetip̄m. vehemens fuit nimis tēptatio. Quid de me illa feciſſet ſi ī me accepiſſet ſimiliter poteſtatem Hucuſqꝫ Bernardus. Ꝙ aūt d̓ oībꝰ lucrā tur ſpūales. etiā de ſuis ⁊ alienis peccatis ⁊ de rebꝰ nociuis. ⁊ etiaꝫ de diaboli oꝑbꝰ. ſic docet bealꝰ Bern̄. ẜ. v. Can̄. Irrationalis brutal̓ ſpūs ⁊ ſi ad ſpūalia nō ꝑtingat. ad e tn̄ capeſcēda ꝓ ſuo corꝑali tꝑaliqꝫ obſequio noſcit̉ iuuare illos qͥ oēm vſum reꝝ tꝑaliu ad fructū trāſferūt eternū. vtētes hͦ mundo tāqͣꝫ nō vtētes. ⁊ ſi qͣ aīantia qͣꝫtū ad vſū ſui reꝑiant̉ incōmoda. ⁊ ſi nociua. ⁊ ſi etiā ꝑnici oſa tꝑali hoīum ꝯſtat eſſe ſaluti. nō tn̄ deeſt eoꝝ corꝑibꝰ vn̄ cooꝑent̉ in bonū his qͦ ſcd̓ꝫ ꝓpoſitū vocati ſūt ſancti. ⁊ ſi nō cedēdo in ci bū. aut exhibēdo mīſteriū. certe ingeniū ex ercēdo iuxta eū qͦ vtiqꝫ oī vtēti rōne p̄ſto e ꝯmunis diſcipline ꝓfectū p̄bēs. qͦ īuiſibi dei ꝑ ea q̄ facta ſunt intellecta cōſpiciūt̉. ⁊ gna intētio nocere qͦdē ſꝑ cupiūt. Sꝫ ſi bo ni emulatores fueritꝭ. abſit vt obſint. ma aūt ꝓſunt. ⁊ nolētes cooꝑant̉ ī bonū bon Eſt em̄ qͥ bonū oꝑat̉ nō volēs ſiue hō mal̓ ſiue angelꝰ malꝰ. ⁊ ꝯſtat nō fieri ꝓpt̓ eū qd̓ fi ꝑ eū. cū ꝓdeſſe nullū bonū poſſit īuito. Ig ei quidē diſpēſatio tm̄ credita eſt. ſꝫ neſcio qͦ modo gratiꝰ iocūdiuſqꝫ ſentimꝰ bonū qd̓ malū diſpēſatorē mīſtrat̉. Ip̄a eſt gͦ cāo ꝑ malos deꝰ faciat bona boniſ. n̄ aūt vt oꝑa eoꝝ indigeat ī bn̄ faciēdo. Itē. liiij. Can̄. ſer. Quid ſuꝑbis terra ⁊ cinis. ⁊ de angel̓ trāſi uit dn̄s execrās eoꝝ ſuꝑbiā. Ergo repudia tio angl̓oꝝ fiat emēdatio hoīm. ſcpͥtū eſt e ad eoꝝ correptōꝫ. Cooꝑet̉ mihi in bonū eti am diaboli malū. ⁊ lauē manꝰ meas ī ſāgui ne pctōris. Qualit̓ inqͥt. audi. Suꝑbo certe diabolo horrēda ⁊ formidoloſa maledictio intorq̄t̉. Si ſic eſt actū cuꝫ eo qͥd de me fiet terra ⁊ cinere. Ille in celo tumuit. ego ī ſter quilinio. Quis nō tolerabiliorē in diuite ſu perbiā qͣꝫ ī pauꝑe dicat Ue mihi ſi tā dure potēte illo anīaduerſum ē. qͥd de me exiguo ⁊ miſero ⁊ ſuꝑbo. Bern̄. ẜ. xiiij. Can̄. loquēs de ſpōſa eccl̓ia. Que pꝰ multa pctā venit ad dn̄m. nā de gentibꝰ collecta q̄ idola colebat. qͥd eidē de ſynagoga improꝑabat̉. Sic em̄ in ſuā vtilitatē eā torquet dicēs. Ip̄a eſt cui plꝰ dimiſſum ē ⁊ q̄ plꝰ diligit. qd̓ emula imꝓ perat ei adꝯuiciū. hͦ ſibi ip̄a inflectit ad com modū. Inde māſuetior ad correptionē. in de patiētior ad laborē. īde ardētior ad amo Fo. CCXCIX in inde ſagacior ad cautelā. inde humili cōſcientia. inde acceptior ꝓ verecundia. ad obediendū paratior. inde ad gr̄arū ē deuotior ac folicitior. Hucuſqꝫ ber Uide quō ſpūaliter viuetes omīa in int̉ in bonā ꝑtē ⁊ d̓ om̄ibꝰ lucrū faciūt gͦ ſpūalis ⁊ omīa tibi cedent in bonuꝫ alet hmōi ꝯſideratio etiā ad tolerātiaꝫ ꝯnū ⁊ tēptationū ⁊ aī quietē. Nam tinuū exercitiū ad tantā trāquilli animi qͥs poſſet ꝑuenire. ꝙ vix ⁊ raro d̓ ua re turbaret̉. vl̓ haberet locū in eo qd̓ apiens Nō cōtriſtabit iuſtū quicquid ei ꝯmodo diſcipuli xp̄i vellebāt ſpicas. Item de paupertate. Capitulū. xlv. Iſcipuli dn̄i ih̓u quadā die ſabbati eſuriētes cū nec haberent vn̄ ꝓcura rēt qd̓ comederēt. ibāt ꝑ agros in qͥ erāt ſegētes. ⁊ vellebāt ſpicas. fricabāt nibꝰ ⁊ comedebāt. Rep̄hēdebant̉ autē a riſeis dicētibꝰ hoc nō licere die ſabbati. efendebat eos ⁊ multa talia faciebat s in die ſabbati vt dixi ſuꝑ de habēti ma idā ſanato. Tu aūt diſcipulos ītuere ⁊ ere eis ī tāta neceſſitate ꝯſtitutis. qͣꝫuiſ udētes hͦ facerēt ob pauꝑtatꝭ amoreꝫ. ā an̄ om̄es ꝟtutes ⁊ beatitudines cōmē rat eis eoꝝ mgr̄ ⁊ dn̄s. Quid tn̄ eſt co epͥncipes mūdi pn̄te oīum ꝯditore ad uē pauꝑtatē reductos. vt tali pabulo aīaliū oporteat ſuſtentari. Aſpiciebat dn̄s ⁊ cōpatiebat̉ eis qꝛ tenerrime dili ebat eos. ſꝫ nihilominꝰ gaudebat. ⁊ tā ꝓpt̓ qͦs in hͦ multū mereri ſciebat. qͣꝫ ꝓpt̓ noſ relinq̄bat exēplū In hͦ em̄ exēplo ad ml̓ tutes ꝓficere poſſumꝰ. Nā h̓ mirabilit̓ tas relucet. pōpa mūdi ꝯtēnēda on̄dit̉ nptuoſitas ⁊ ſaporoſa ciboꝝ p̄paratō de ſit. ⁊ gule voracitas cū turpi ſua vnctuo ſter inſatiabili appetitu totalit̓ eneruatur ug hͦ animaduerte ⁊ tāto exēplo totis vi ribꝰ eā amplectere. q̄ ſic emicuit in dn̄o. ⁊ na mr̄e ſua. ⁊ p̄fatꝭ mūdi pͥncipibꝰ. ⁊ oībꝰ qͥ oꝝ exemplū ꝑfecte īmitari voluerūt. Sꝫ ttēde d̓ qͣ pauꝑtate ītelligere debeſ. Scio n ꝙ in monaſterio ꝯſtituta pauꝑtatē pro ſa es ⁊ nihil hr̄e potes. de qͦ gr̄as age deo tuo. ⁊ ip̄am inuiolabilit̓ ẜua. Sꝫ vlteriꝰ te aſcēdere volo. qd̓ tn̄ a ꝓfeſſiōe nō diſcrepet. mnimo ꝓfeſſio ip̄a ſine hͦ intellecta vbal̓ eſſꝫ ⁊ vacua. Dico igit̉ de illa pauꝑtate q̄ radica tur ī corde. v̓tutes em̄ in aīa collocade ſunt nō in exterioribꝰ. Optīe gͦ ꝓfeſſionē pauꝑta tis imitarꝭ ſi cordeꝯſentias. Nā ſi reꝝ penu riā exteriꝰ paterꝭ. qꝛ forte nō abūdas. vt ſen ſualitas vellet. interiꝰ aūt cupiditatē habe as. ⁊ plꝰ qͣꝫ neceſſe ſit deliberato aīo appetas nō viuis in pauꝑtate. ſꝫ ī egeſtate. qꝛ nō eſt hͨ pauꝑtas ꝟtuoſa ⁊ meritoriā. ſꝫ egeſtas labo rioſa ⁊ demeritoria. Sufficit em̄ ad ꝑdēdū meritū ⁊ ad om̄e pctm̄ ꝑpetrādū ꝯcupiſcen tia cū ꝯſenſu. ⁊ cū tali pauꝑtate nō credas te poſſe aſſurgere ad orōꝫ vl̓ ꝯtēplatōꝫ vl̓ cētu pli ꝯſeqͥ retributōꝫ Qn̄ em̄ cor terrenaꝝ cu piditatū pōdere aggrauatū ſurſū poſſꝫ aſcē dere. ⁊ qn̄ ip̄o luto ⁊ fece coinqͥnatū ⁊ terre nū ⁊ groſſum effectu. ad dei ⁊ celeſtiū puri tatē poſſet appropinqͣre. Igit̉ corde diligas pauꝑtatē. ꝓ mr̄e aſſume illā. placeat tibi de cor eiꝰ. delecterꝭ in ea. nūqͣꝫ ꝓ re aliqͣ ip̄am le dere velis. Nihil habeas ⁊ nihil oīno habe re velis vltra neceſſitatē. Et ſi q̄ris q̄ erit il la neceſſitas. Rn̄debo ꝙ qͣnto intimiꝰ pau ꝑtatē dilexerꝭ. tāto ſubtiliꝰ de neceſſitate iu dicabis. Illa nāqꝫ neceſſaria ſūt ſine qͥbꝰ eſ ſe nō poſſumꝰ. Uide gͦ ea ſine qͥbꝰ eſſe como de potes. ⁊ illa nec hr̄e nec petere nec ꝓcura re nec a ſpōte dātibꝰ reciꝑe velis. Nec tn̄ do minū Ih̓m ꝑfecte in pauꝑtate imitari pote ris qͣꝫtūcūqꝫ te ſtrinxerꝭ. nec video ꝙ noſtra auꝑtas ſue poſſit eqͥꝑari. qͣꝫtūcūqꝫ ſit a no bis totꝭ conatibꝰ obẜuata. Et hͦ tibi breuit̓ on̄do vna ⁊ pulcra rōe omiſſis alijs q̄ reddi pn̄t.ſ. qꝛ deꝰ. ⁊ qꝛ ditiſſimꝰ ⁊ dn̄s oīm. ⁊ qꝛ ꝑ fectiſſimꝰ ⁊ hmōi. ſꝫ eā rōꝫ adduco. qꝛ ip̄e nō ſolū penuriā pauꝑtatꝭ ſꝫ etiā eꝰ opprobriū aſ ſūpſit. Nā nr̄a pauꝑtas qꝛ volūtarie aſſum pta ē. ⁊ ꝓ amore d̓i ꝟtuoſa reputat̉ ⁊ ē. ⁊ iō n̄ opprobrioſa ſꝫ honorifica r̄putat̉ etiā apud malos. ip̄iꝰ ꝟo n̄ ſic. Nō eī cognoſcebat̉ ⁊ ne ſciebat̉ ꝙ volūtarie pauper eēt. ſꝫ neceſſaria pauꝑtas ꝑit opprobriū ⁊ ꝯtēptū. Cū gͦ eſſet abſqꝫ domo ⁊ poſſeſſionibꝰ ⁊ oī hmōi ſub̓a. ſciētibꝰ vniuerẜ magꝭ hēbat̉ ꝯtēptui. hmōi eī pauꝑes ab oībꝰ ꝯculcāt̉. ⁊ ſi ſapiētes ſūt n̄ credit̉ eis. ſi nobiles nihilomīꝰ d̓ridēt̉ ⁊ ꝯtē nūt̉. īmo qd̓ plꝰ ē ⁊ nobilitas ⁊ ſapīa ⁊ ꝓbitaſ ⁊ oīs ꝟtꝰ ī reputatōe hoīm videt̉ ī eis extin cta. deijciūt̉ eī qͣi ab oībꝰ vt nec aīcicie antiq̄ nec ſāguīs vincl̓a ꝓſint eis vt pl̓imū. cū oēs tl̓es aīcos l̓ ꝯſanguieos hr̄e r̄cuſent Uides bn̄ quō nec eꝰ pauꝑtati eqͥꝑari nec eū imitari NN 5 Reditationes uite chriſti potes ī tā ꝓfunde pauꝑtatꝭ ⁊ hūilitatꝭ abie ctiōe. Propterea n̄ ſūt ꝯtēnēdi pauꝑes md̓i qͥ ip̄m dn̄m repn̄tāt. Igr̄ deſiderabil̓ ē mul tū hͨ ꝟtꝰ pauꝑtatꝭ. ⁊ maxīe a nob̓ qͥ eā ꝓmiſi mꝰ. Ip̄am itaqꝫ ppterea oī reuerētia ⁊ deuo tiōe obẜuare curato. Si ꝟo etiā vis Bern̄ audire. attēde qͥd d̓ ip̄a loqͥt̉ ẜ. iiij. d̓ aduētu. Imitemur qͦad poſſumꝰ eū qͥ dilexit ſic pau ꝑtatē vt qͣꝫuis ī māu eiꝰ eſſēt fines t̓re. tn̄ nō habuit vbi caput ſuū reclinaret. ita vt diſci pulos adherētes ei legimꝰ fame ꝯpulſos ſpi cas māibꝰ ꝯfricaſſe cū ꝑ ſata trāſirēt. Idem iiij. ẜ. ī natiuitate dn̄i inqͥt. Cur ip̄e ſaluator cuiꝰ ē auꝝ ꝑit̓ ⁊ argētū ſacrā ī ſuo corꝑe d̓di cat pauꝑtatē. Aut certe cur pauꝑtas ip̄a tā ſolicite enarrat̉ ab āgl̓o. Hoc inqͥt vobis ſi gnū. inuenietꝭ infantē pānis īuolutū. In ſi gnū poſiti ſūt pāni tui dn̄e ih̓u. ſꝫ ī ſignū cui a multꝭ vſqꝫ hodie ꝯͣdicit̉. Exēplū d̓dit nob̓ vt ⁊ nos ita faciāꝰ Utilior ſiqͥdē in ꝯftictu lo rica ferrea qͣꝫ ſtola linea. licꝫ oneri ſit illa. hec honori. Idē in ẜ. iij. d̓ reſurrectōe. Uere ma gna abuſio ⁊ nimis magͣ. vt diues velit eſſe ꝟmiculꝰ vil̓ ꝓpt̓ quē d̓s maieſtatꝭ dn̄s ſaba oth voluit eē pauꝑ. Idē ī epl̓a ad ducē Cō rad̓. Nō eī pauꝑtas ꝟtꝰ reputat̉. ſꝫ pauꝑtatꝭ amor. Amicicia paupeꝝ regū aīcos ꝯſtituit amor pauꝑtatꝭ reges. Regnū celoꝝ deniqꝫ paupeꝝ ē. Beatꝰ qͥ pꝰ illa nō abijt q̄ poſſeſſa onerāt. amata inqͥnāt. amiſſa cruciat. Huc uſqꝫ Ber. Habes igr̄ apl̓oꝝ exēplo ⁊ aucto ritatibꝰ btī Ber̄. p̄dictꝭ. ⁊ ī alijs poſitꝭ ſupͣ d̓ natiuitate dn̄i. ⁊ de ẜmōe ipſiꝰ ī mōte. qͣliter pauꝑtatē tāqͣꝫ ꝟtutē excellētiſſimā debes af fectare. Sꝫ de abſtinētia ⁊ ꝯͣ guloſitatem qͥd dicemꝰ q̄ ſil̓r in hͦ exēplo relucet. Et qͥdē de iſtꝭ v̓tutibꝰ tractare p̄ter pͥncipaleppoſitū eſt. maxīe ꝓpt̓ multiplicitatē auctoritatū. ſed qꝛ vtilitatē tuā ꝯſidero q̄ in talibꝰ nec exꝑta es nec apta doceri nec ī qͥbꝰ legas habeas li bros. iō ſtudioſe tibi ſcribo de ip̄is vt ſalteꝫ ꝑ hūc modū innoteſcat tibi ꝟtutū natura in qͥbꝰ eaꝝ magiſtꝝ cuiꝰ vitā pͥncipalit̓ inqͥrimꝰ valeas imitari. Cōtra gulā igit̉ ſcire de bes multū eſſe inſiſtēdū ⁊ bellū ꝯtinuū eſſe ſꝫ oīno vitandā. Multū qͥdē ſancti pr̄es et qͥ ſpūalis exercitij fuerūt. ī hͦ ſtuduerūt. Cō tra quā audi qͥd dicat Bern̄. in ẜ. ad clericoſ ca. xiij. Un̄ hͨ tāta puſillanimitas ⁊ abiectō tā miſerabilis. vt egregia natura. capax eter ne beatitudinis ⁊ gl̓ie magni dei. vtpote cu ius ſit inſpiratiōe cōdita. ſimilitudine inſignita. cruore redēpta. fide dotata. ſpū ado tata. miſerā nō erubeſcat ſub putredīe hac corporeoꝝ ſenſuū gerere ſeruitutē Merito plane nec eos qͥdē apprehēdere poteſt. q̄ ta lem deſerēs ſpōſum. tales ſequit̉ amatores Inſanꝰ ſiquidē labor paſcere ſterilē. q̄ non parit. ⁊ vidue bn̄facere nolle. omittere curā cordis. ⁊ curā carnis agere in deſiderio. im pinguare cadauer putridū. qd̓ paulo poſt vermiū eſca futuꝝ nullatenꝰ dubitas. Huc uſqꝫ Bern̄. Habes igit̉ quō vitāda eſt gulo ſitas. ſꝫ ꝯdeſcēdere poſſumꝰ corꝑi ad neceſſi tatē ſuā ⁊ ſanitatē. Un̄ idē Ber̄. in ẜmonibꝰ breuibꝰ. c. xxxiiij. ſic d̓t. Sūt aūt oīa bōa cor porꝭ. ⁊ q̄ ei ſolūmō debeamꝰ ſanitas. Nihil aūt vltra ei dādū eſt. nihil q̄rēdū. ſꝫ hͦ termi nō obligādū ⁊ firmādū ē. cū fructꝰ eiꝰ nullꝰ ſit. ⁊ mors ſit finis illiꝰ. Ꝙ ſi voluptati ẜuit̉. nō ſanitati. hͦ de nat̉a nō eſt. ſꝫ ſub natura. q̄ morti manꝰ dat. cū mgr̄aꝫ ꝯſtituit volupta tē. In̄ etiā eſt ꝙ ml̓ti ad tā beſtiales impetꝰ deſcēderūt. vl̓ vt dicā veriꝰ. ceciderūt vt vo luptatē p̄ferāt ſanitati. vl̓ illis epul̓ ſepiſſime voluptent̉ qͣs ſciūt difficiles ⁊ acutiſſimas ſubſequi paſſiones. Sic̄ aūt corꝑis neceſſi tas eſt fanitas ita cordis neceſſitas eſt puri tas. quo turbato oculo nō videbit̉ deꝰ ⁊ cor humanū ad hͦ factū eſt vt ſuū videat creato rē. Si ꝟo ſanitati corꝑis ſolicita eſt ꝓuiden da cuſtodia. puritati cordis tāto eſt ſoliciti or impēdenda. qͣꝫto ꝑs iſta dignior illa ꝯuī citur. Itē. lxvj. Can̄. Suſpitōeꝫ generat mi hi obẜuatio iſta ciboꝝ. Ueꝝtū ſi de regula medicoꝝ hoc ꝓfers nobis. nō rep̄hendimꝰ curā carnis quā nemo vnqͣꝫ odio habuit. Hucuſqꝫ Bern̄. Hoc tn̄ faciendū nō eſt ſu perſticioſe vel nimis curioſe vel vltra qͣꝫ ex pediat. Unde qn̄ nō habemꝰ actu impedi mentū corꝑale ꝓpter qd̓ appetamus vl̓ fugi amus ciboꝝ obſeruātiam. illā tenere ac phi ſice viuere nō debemꝰ. Un̄ idē Bern̄. xxx. mone Can̄. Uides ne ſnīa mgr̄i mei carniſ ſapīam cōdemnari ꝑ quā vtiqꝫ aūt in luxuꝫ voluptas diſſoluit̉. aut ip̄a qͦꝫ valitudo cor poris vltra qͣꝫ oꝑtet appetit̉. Et pꝰ Quid ꝟo ꝓdeſt tꝑare a voluptatibꝰ ⁊ ī inueſtigādis di uerſitatibꝰ ꝯplexionū ciboꝝqꝫ varietatibuſ exquirēdis qͦtidianā expēdere curā. Legu mina inqͥt ventoſa ſunt. caſeus ſtomachuꝫ grauat. Lac capiti nocet. Potum aque nō ſuſtinet pectus. Caules nutriunt melan coliam. Toleram autem porri accendunt. Fo. CCC Siſces de ſtagno aut d̓ lutoſa aqua mee pe nitus cōplexioni non cōgruūt. Quale eſt hͦ t in tot fluuijs. agris. ortis. cellarijs ve. re riri vix poſſit quid comedas. puto te que ſonachū eſſe nō medicū. nec de comple le iudicandū. ſed de ꝓfeſſione. Parce ob ro primuꝫ quieti tue. parce deinde labori ſtrantiū. parce grauamini domꝰ. parce ſciētie. cōſcientie dico nō tue ſed alteriꝰ. il videlicet qͥꝓpe te ſedens ⁊ edens quod pponit̉. de tuo ſingulari ieiunio mur at. ſcandalū quippe ei eſt aut tua odioſa eſticio aut duricia quā forte putat illiuſ tibi habet ꝓuidere. Fruſtra quidē ſibi ndiunt̉ de exemplo pauli hortātis diſci lū nō bibere aquā. ſed modico vti vino ꝓ ter ſtomachū ⁊ frequētes ſuas infirmita attendere debēt primū quidē apoſto ninime ſibijpſi rē iſtiuſmodi ſuadere. neqꝫ diſcipulū eque expetere ſibi. Dein ō monacho hoc intimari ſꝫ epiſcopo cu rita tenere ⁊ adhuc naſcēti eccl̓ie perne ria eſſet. Thimotheꝰ hīc erat. Da mihi thimotheū ⁊ ciba etiā ſi vis auro ⁊ po Ceterū tu tibimetip̄i diſpenſas Suſpecta eſt mihi fateor tue ip̄i ediſpēſatio. ⁊ vereor tibi illudi ſub te ⁊ nomine diſcretiōis a carnis prudē te ſaltē volo eſſe admonitū. vt ſi tibi toritas apoſtoli placet de bibēdo vi modico qd̓ ille adiunxit non p̄termittaſ uſqꝫ Bernardus. Habes igit̉ ex p̄di uctoritatibꝰ ſanitati corꝑis poſſe intē ū Sꝫ quid de abſtinentia. Audi nō d Bern̄. eundē. qui ſic dicit ẜmone ter iſcēſione. Nō em̄ ſpūs ⁊ caro ignis et tas in vno domicilio cōmorant̉. pre im cū tepiditas ip̄i dn̄o ſoleat vomitum ocare. Si em̄ apl̓i carni adhuc domini herētes que ſola ſancta. qꝛ ſanctus ſan erat. ſpirituſancto repleri nequiuerūt. tolleret̉ ab eis. tu carni tue que ſordi ⁊ diuerſaꝝ ſpurciciaꝝ fantaſijs reple aſtriciꝰ ⁊ conglutinatꝰ illū meraciſſimuꝫ n nō te poſſe putas ſuſciꝑe niſi iſtis car bꝰ cōſolationibꝰ funditꝰ renūciare tem ſueris. Reuera cū inceꝑis. triſticia imple cor tuū. Sꝫ ſi ꝑſeueraueris. triſticia con tet in gaudiū Tunc em̄ purgabit̉ affectꝰ lutas renouabit̉ vel noua creabit̉. vt om ſa que pͥus difficilia. īmo impoſſibilia videbant̉. cū multa ꝑcurrant̉ dulcedine ⁊ aui ditate. Itē. lxvj. Can̄. Non redarguimꝰ pau lum ꝙ caſtigat corpus ſuū ⁊ in ſeruitutē re digit abſtinēdo a vino quia in vino luxuria eſt. aut ſi modico infirmꝰ vtat̉. iuxta ꝯſiliuꝫ apoſtoli. abſtinebo a carnibꝰ ne duꝫ nimis nutriā carnē. ſimul ⁊ carnis nutriā vicia Pa nem ip̄m cū mēſura ſtudebo ſumere. ne one rato ventre ſtare ad orandū tedeat. ⁊ ne im properet etiā mihi ꝓpheta ꝙ panē meū come derim in ſaturitate. Sed nec ſimplici qͥdeꝫ aqua ingurgitare me aſſueſcā. ne diſtēſio ſa ne ventris vſqꝫ ad titillatiōem ꝑtingat libi dinis. Idē in epiſtola ad Robertuꝫ mona chum. Uinū ⁊ ſimila mulſum ⁊ pinguia cor pori militāt. nō ſpiritui. frixuris nō aīma ſa ginatur ſꝫ caro. Piper. zinziber. ciminū. ſal uia. ⁊ mille huiuſmodi ſpecies ſalſamētorū. palatū quidē delectāt ſed libidinē accēdūt. prudēter ſobrieqꝫ ꝯuerſanti ſatis eſt ad om ne cōdimentū. ſal cū pane ⁊ fame qua ſola n̄ expectata neceſſe eſt alias atqꝫ alias de ne ſcio quibꝰ ſuccis extraneis cōfici ꝑmixtiōes que videlicet palatū reꝑarēt. gulā prouocēt ⁊ excitent appetitū. Idē ī epiſtola ad fratres de monte dei Ubi ceꝑit ſpiritꝰ reformari ad imaginē cōditoris ſui mox etiā refloreſcenſ caro ex volūtate ſua incipit ad reformatōeꝫ ſpiritꝰ reformari. Nā etiā ad ſenſum ſuū in cipit eam delectare qͥcquid delectat ſpiritū. Inſuꝑ ⁊ pro multiplici defectu ſuo ex pena eccati multipliciter ſitiēs ad deum. nōnū qͣꝫ etiam cōtendit p̄cedere rectorē ſuum. De lectatiōes enim nō perdimꝰ ſed mutamuſ a corꝑe ad animā. a ſenſibꝰ ad conſcientiā Pa nis furfureꝰ ⁊ ſimplex aqua. oleū vel legumi na ſimplicia nequaqͣꝫ res delectabiles ſunt ſed in amore ⁊ eterne delectatiōis deſiderio ventri bene morigerato. gratāter ex his ſa tiſfacere poſſe notū eſt. Ualde delectabile ē ꝙ milia paupeꝝ ex his vel ex aliquo horuꝫ delectabiliter ſatiſfaciūt nature. Facilimuꝫ quippe ⁊ delectabile eſſet adiuncto dei amo ris cōdimēto ẜm naturā viuere ſi īſania noſ viuere ꝑmitteret. qͣ ſanata ſtatim arrideret naturalibꝰ nat̉a. Eodē ⁊ de labore ruſticus duros hꝫ hūeros. fortes lacertos exercita tio hͦ fac̄ ſi ī ea cū tp̄e inoleſcit. volūtas facit vſū. vſus exercitiū. exercitiū ī oī labore vireſ ſubmīſtrat. Hucuſqꝫ her̄. Ex his auc̄tatibꝰ ꝯſtat aꝑte abſtinētiā pl̓imū ꝯm̄dabilē oīo eē faciēdā. Eā nāqꝫ tā ātiqͥ pr̄es qͣꝫ b. franciſcꝰ. Meditationes uite chriſti ac duciſſa tua beata Elara vt in eoruꝫ vita patet artiſſime ſeruauerūt. Uidet̉ tamē ẜm eundē Bernardū in tribꝰ caſibꝰ abſtinentia temꝑanda. Primꝰ cū fieret cōtra volūtatem p̄lati. hoc em̄ nullo modo fieri debet. Secū dus qn̄ fieret cū notabili ſcādalo ſociorum. Magis em̄ ꝯfert ad exercitiū ſpūale ex cha ritate vti vita cōmuni. qͣꝫ ex ſcādalo fratris ſupͣ vitā cōmunē ſpēaleꝫ abſtinentiā exhibe re. Tertiꝰ caſus eſt qn̄ fierꝫ vltra corꝑis poſ ſibilitatē. Nā indiſcreta abſtinētia nō virtu tis ſꝫ vicij eſſe ꝑhibet̉. Un̄ de his ſic d̓t Ber. xix. Can̄. ẜmōe. Nō vultis eſſe cōtenti cōmu ni vita. nō ſufficit vob̓ regulare ieiuniū. non ſolēnes vigilie. nō impoſita diſciplina. non mēſura quā vob̓ ꝑtimur in veſtimētis vl̓ ali mētis pͥuata p̄fertis cōmunibꝰ. Qui vr̄i cu ram ſel̓ nobis credidiſtꝭ. qͥd rurſum de vob̓ vos intromittitis. Nā illā qua totiēs domi nū ꝯſciētijs veſtris teſtibꝰ offendiſtꝭ ꝓpriam ſcꝫ voluntatē vr̄am ecce nūc iteꝝ magiſtruꝫ habetis. nō me. Illa vos nature docet nō ꝑ cere. rōni nō acqͥeſcere. nō obtꝑare ſanctorū ꝯſilio vel exēplo nō obedire nobis. An ne ſcitis qꝛ angelꝰ ſathane multotiēs trāſfigu rat ſe in angelū lucꝭ. Sapiētia eſt deꝰ. ⁊ vult ſe amari. nō ſolū dulciter ſꝫ ſapiēter. Unde apl̓us. Rationabile inqͥt ſit obſequiū veſtꝝ Alioqͥn facilime zelo tuo ſpūs illudet erro ris ſi ſcīam negligas. nec habet callidus ho ſtis machinamētū efficaciꝰ ad tollendaꝫ de corde dilectiōꝫ. quā ſi efficere poſſit vt īcau te ⁊ nō cū ratiōe ambulet̉ Idē ẜmone. xxxiij. Can̄. Uideas ꝓchpudor illos īportune ſu perflua q̄ritare qͥ pͥus neceſſaria obſtinatiſ ſime recuſabāt. qͣꝫqͣꝫ ſi qͥ in ſua forte īuicti ob ſtinatiōe ꝑdurāt indiſcretiꝰ abſtinētes. ⁊ ſin gularitate notabili ꝯturbātes eos cū qͥbus habitare debēt vniꝰ moris in domo haud ſcio ſane an ſe eſtimēt pietatē retinere. cū hu iuſmodi mihi vident̉ ⁊ longiꝰ abieciſſe. Nā qͥ ſapiētes in oculis ſuis decreuerūt apd̓ ſe nec cōſilio acquieſcere nec p̄cepto videant qͥd rn̄deant. nō mihi ſꝫ dicēti. qm̄ qͣſi pecca tum ariolādi eſt repugnare. ⁊ qͣſi ſcelꝰ ydola trie nolle acqͥeſcere. Premiſerat aūt. qꝛ meli or eſt obediētia qͣꝫ victima. ⁊ auſcultare ma gis qͣꝫ offerre adipē arietū. id eſt. abſtinētia ꝯtumaciū. Idem. lxiiij. Can̄. ẜ. Quid illud qd̓ nos quoqꝫ totiēs in domo iſta ⁊ tā gra uiter inquietat. notabilē loquor quorundā qͥ inter nos ſunt ſuꝑſticioſamqꝫ abſtinenti am. ex qua ſe om̄ibꝰ ſibiqꝫ omnes moleſtos reddūt. quomō nō hec ip̄a diſcordia tā ge neralis ⁊ ſue illiꝰ ꝯſciētie diſſipatio eſt. ⁊ qd̓ ī ip̄o eſt grādis vinee huiꝰ quā plātauit dex tera dn̄i. noſtre.ſ. omniū vnanimitatꝭ d̓mo litio. Ue homī ꝑ quē ſcādalum venit. Qui ſcādalizauerit inqͥt vnū de his puſillis. dy rum eſt qd̓ ſequit̉. qͣꝫto duriora meret̉ qͥ tan tā ⁊ tam ſanctā multitudinē ſcādalizat. Du riſſimū ꝓrſus iudiciū portabit quicūqꝫ ē il le. Idē ẜmone. iij. in circumciſiōe Illis qͥ ad deuotiōis gratiā ꝑueniūt. vnū dicit̉ reſtare periculū. ⁊ om̄ino timenduꝫ eis a demonio meridiano. Ip̄e em̄ ſathanas trāſfigurat ſe in angelū lucis. Hoc eſt gͦ timendū ei qͥ tā ta delectatiōe om̄ia facit ne dū ſequit̉ affect onē. corpꝰ deſtruat ꝑ immoderata exercita tioneꝫ. ac deinde neceſſe habeat nō ſine ma gno ſpiritualis exercitij detrimēto circa de bilitati curā corꝑis occupari. Ergo ne īcur rat qui currit. illuminari neceſſe eſt lumine diſcretiōis. que vtiqꝫ mater eſt virtutū ⁊ cō ſummatio ꝑfectiōis. Hec nimiruꝫ docet ne quid nimis vl̓ minꝰ fiat. atqꝫ hec eſt octaua dies in qua circūcidit̉ puer. quia diſcreti vera circūcidit vt nec plus nec minꝰ fiat. nā ⁊ qui nimiuſ eſt. fructu boni operis abſcidit non circūcidit. ſicut qui tepidus eſt minꝰ fa cit. In hac igit̉ die nomen imponit̉ ⁊ nomē ſalutis. nec de eo qui ſic cōuerſatur dubiteꝫ dicere ꝙ ſuā ip̄iꝰ ſalutē operet̉. Uſqꝫ ad hūc em̄ diem dicere poſſunt angeli qui nouerūt ſecreta celeſtia. ſed ego nūc primū ei fiducia liter nomen falutꝭ impono. At vero qꝛ om nino rara iſta auis eſt in terris. huiꝰ diſcreti onis locū fratres ſuppleat virtus obedien tie. vt nec plus vel minꝰ vel aliter qͣꝫ impera tum ſit faciatis. Idē in epiſtola ad fratres de monte dei. Sunt corporis exercitia ī qͥ bus neceſſe eſt corpus laborare. ſicut ſunt vigilie ⁊ huiuſmodi. que quidem ſpiritualia non impediūt ſed adiuuāt ſi cum ratione diſcretione fiant. Que ſi ex indiſcretiōis vi cio ſic agātur. vt deficiente ſpiritu vel lang uente corpore ſpiritualia impediant̉. qui ſic eſt crudelis corpori ſuo. tulit bonuꝫ effectū. ſpiritui affectū. proximo exemplū. d̓o hono rem. ſacrilegꝰ eſt. ⁊ omniū horū in deū reus. non ꝙ ẜm ſenſum apoſtoli non videat̉ etiā humanū hoc. ⁊ non deceat ⁊ nō debeat. ⁊ nō iuſtum ſit caput aliquando dolere in ſerui tio dei Quod olim ſepe vſqꝫ ad dolorem Fo. CCCI orauit in vanitate ſeculi. eſurire vētrem ad rugitū. qui ſepe repletꝰ eſt vſqꝫ ad vo rū. ſed modꝰ in omnibꝰ eſt habēdus. Af endū eſt corpꝰ aliquādo. ſed nō ꝯteren m Nā et̄ corꝑalis exercitatio ad modicū dē valet. ⁊ pietas ad om̄ia vtilis eſt ꝓpter ad modicū ſed nō in cōcupiſcentijs cura rnis agēda. alenda vero eſt ſobrie ⁊ cū ſpirituali diſciplina. neqꝫ in mō neqꝫ ualitate eius neqꝫ in quātitate appareat eceat ſeruū dei. Hucuſqꝫ ber vt virtꝰ diſcretiōis tibi meliū teſcat. audi breuiter quid de ip̄iꝰ com ndatiōe dicat idem Bern̄. ẜmone. xxiij. n̄. Uirtꝰ ſiquidē diſcretōnis abſqꝫ feruo ritatis iacet. ⁊ feruor vehemēs abſqꝫ mēto p̄cipitat Ideoqꝫ laudabilis cui ⁊ deeſt vt feruor diſcretionē erigat. ⁊ di lo feruorē regat. Idē ẜmone Can̄. Di uidē virtuti ordinē ponit. ordo mo iit ⁊ decorē etiā ⁊ ꝑpetuitatē. De rdinatiōe tua ꝑſeuerat dies. dieꝫ appellās. Eſt igit̉ diſcretio non tā v̓ loderatrix ⁊ auriga virtutuꝫ fectuū ⁊ moꝝ doctrix. Tolle virtꝰ viciū erit. ip̄aqꝫ affectio natura tionē magis cōuertet̉ extermi Hucuſqꝫ Beruardꝰ. Habui git̉ ex p̄dictis quomō in hoc diſcipulorū deſtruit̉ ſuꝑfluitas ⁊ guloſitas. Sꝫ do pōpa mūdi etiā deſtruat̉. nōduꝫ cex toto omittēſ. ſed hͦ dicere ſufficere pu p̄ſens ꝙ hoc exemplo renouata vide ne etatis beata ſimplicitas. in qͣ erāt es cōtenti fructibꝰ arboꝝ ⁊ radicibꝰ ⁊ ſimplici aqua. Si igit̉ ſic hodie fi n indigeremꝰ molēdinis nec cliba vtenſilibꝰ. ⁊ apparatū rerū nec ſuppel varia ⁊ pompoſa in quibꝰ humanuꝫ eſt inextricabilit̓ intricatu. Feria quinta De miniſterio marthe ⁊ marie. Item d̓ alne cōtemplationis ⁊ ꝙ duas hꝫ ꝑtes. Capitulū. xlvj. Um quadaꝫ ui ce dn̄s ih̓s iret bethaniā ad do mū marthe ⁊ marie. ip̄e toto af diligētes eū reuerēter ac multū alacrit̉ ceperūt eundē. Et martha qͥdē ſoror ma eſe in cōtinēti ꝑauit ad refectionē honorabilē ei ⁊ diſcipulis ꝓcurandā. Maria ꝟo ad pedes dn̄i ſe poſuit. Et cū dn̄s nolēs exi ſtere ocioſus more ſuo loq̄ret̉ ꝟba vite eter ne. ip̄a oculis ⁊ auribꝰ in eū intēta iocunda bat̉ in ꝟbis ſuis. vltra qͣꝫ dici poſſit. nec qͥc qͣꝫ aliud cogitabat. Martha ꝟo moleſte hͦ tulit. ⁊ eā cōpelli a dn̄o ad laborandū ſecuꝫ in miniſterio poſtulauit. ſed ꝯtrariā ſentēti am reportauit. ⁊ mariā optimā ꝑtē elegiſſe audiuit. Maria ꝟo que in verbis dei qͥeſce bat ad clamorē ſororis qͣſi a ſomno euigilāſ de qͥete ſua timuit. ⁊ facie inclinata in terraꝫ ſiluit. Sꝫ poſt dn̄i rn̄ſionē ſecuriꝰ ⁊ iocūdiꝰ ſedit. Deinde ꝑata refectiōe. ⁊ dn̄o ceſſante loqui ꝯtinuo ſurgit. aquā manibꝰ eiꝰ parat. ⁊ deinceps eidē ſꝑ aſſiſtēs fideliſſime ſeruit Cōſpice bene dn̄m ingredientē. ⁊ illas ip̄m letiſſime ſuſcipiētes ⁊ deinceps alia in predi ctis eorū actibꝰ. qꝛ pulcerrima ſunt. Scire autē debes ꝙ ꝑ iſtas duas ſorores dicūt ſā cti duplicē vitā intelligi.ſ. actiuā ⁊ ꝯtempla tiuā. De qͥbꝰ tractare lōga materia eſt. Sꝫ quia tibi expedire credo nō longū tractatū habere. tn̄ tibi aliqua inde ſcribā. tū qꝛ bea tus Bern̄. in diuerſis locis ip̄m copioſiſſi me tractat. tū quia vtiliſſimꝰ ſpūaliſſimus ⁊ valde neceſſariꝰ eſt. Nā ẜm p̄dictā dupliceꝫ vitā cōtinue viuimuſ. ⁊ qualiter nos viuere oportet ignoramꝰ frequēter. qd̓ eſt magnuꝫ ꝑiculum ⁊ iactura nō leuis. p̄cipue religio ſam vitā gerentibꝰ. Eſt igit̉ vitā actiua q̄ de ſignat̉ ꝑ marthā. Sꝫ actiue vite ſicut ex di ctis bernardi colligere poſſum due ſunt ꝑ tes. Prima ꝑs qua qͥs ſe exercet ad ſuā pͥnci paliter vtilitatē corrigēdo ſe. emēdādo a vi cijs. ⁊ informādo v̓tutibꝰ. Et id idē ſecunda rio fit ad vtilitatē etiā ꝓximi ꝑ oꝑa iuſticie ⁊ obſequia pietatis ⁊ charitatis. Scd̓a pars eius eſt quō qͥs pͥncipalit̓ ſuū exercitiū ꝯfert in vtilitatēpxi qͣꝫuis ad ſuū etiā maiꝰ meritū vt alios regēdo docēdo ⁊ adiuuādo ī aīaꝝ ſalutē. vt faciūt p̄lati ⁊ p̄dicatoreſ ⁊ hmōi Et int̓ has duas ꝑtes vite actiue ē vita ꝯtēpla tiua. vt iſte ſit ordo ꝙ pͥmo qͥs ſe exerceat ⁊ la boret ī orōe. ⁊ ſacraꝝ ſtudio lr̄aꝝ ⁊ alijs oꝑi bꝰ boīs ⁊ obſeqͥis ī ꝯuerſatōe qͣſi corrigēdo ſe a vicijs ⁊ acqͥrēdo v̓tutes. Scd̓o qͥeſcat ī ꝯtēplatōe ſolitudīem mētꝭ q̄rēs ⁊ ſoli d̓o va cās toto poſſe. Tertio ꝑ p̄dicta duo exerci tia ꝟtutibꝰ ⁊ ꝟa ſapīa ībutꝰ ⁊ illūiatꝰ ⁊ feruidꝰ effectꝰ ad alioꝝ ſalutē ītēdat Prīo igr̄ vt tēti gi oꝑtꝫ ꝙ ī prīa actīe vite ꝑte mēs expurget̉. Neditationes uite chriſti depuret̉ ⁊ roboret̉ ꝑ exercitia virtutū. dein de in ꝯtemplatiua informet̉ illuminetur et inſtruat̉. poſtea cōfidenter poteſt ad aliorū ꝓfectus exire vt eos poſſit adiuuare. Ꝙ au tem iſte ſit ordo rectus. iſtis auctoritatibus ꝓbatur. ⁊ pͥmo ꝙ prima ꝑs actiue precedat ꝯtemplatiuam. Actiua precedit contemplatiuam Capitulum. xlvij. Icit em̄ Bern̄. in quinto ſermone d̓ d aſſumptiōe dn̄e. Intrauit Ieſus in caſtellū. he due ſorores Martha et maria. id eſt. oꝑatio ⁊ intellectꝰ exceperūt il lum. Ieſus aut cū ad illas venit duo ꝯfert ꝯgruentia fingul̓is. virtutē ⁊ ſapientiā. v̓tu tem oꝑationi. ſapientiā intellectui. Unde ⁊ ab apoſtolo p̄dicat̉ dei ꝟtus ⁊ dei ſapientia Sed qͥd eſt ꝙ intrantē euꝫ martha excipit. diſcurrit. miniſtrat. Maria vero ſecꝰ pedes ſedens ingreſſi. in eius verbū cor ſuſpendit niſi quia pͥus eſt actio. poſtea vero ꝯtempla tio. Quiſqͥs em̄ ad intelligentiā ꝑuenire de ſiderat ꝓfecto neceſſe eſt vt pͥus ꝑ opera bo na ſe diligēter exerceat. ſicut ſcriptū eſt. Fili concupiſcēs ſapientiā cōſerua iuſticiam. et deus p̄bebit illā tibi. Et alibi. A mandatis tuis intellexi ⁊ fide purgās corda eoꝝ Qua fide. Fide ꝑ dilectionē operante. Idē. xlvj. Can̄. En forte appetis ⁊ ip̄e ꝯtemplationis quietē diligis ⁊ benefacis. tn̄ nō obliuiſcarꝭ qͥbꝰ lectulū ſpōſe legꝭ ſparſū. Ergo cura ⁊ tu tuū ſimiliter circūdare bonoꝝ floribꝰ opeꝝ virtutū exercitio tanqͣꝫ flore fructū. ſanctuꝫ ociū p̄uenire. alioqͥn delicato ſatis ocio dor mitare voles ſi nō exercitatꝰ quieſcere appe tas. ⁊ Lye fecūditate neglecta. ſolis cupias rachel amplexibꝰ oblectari. Sed ⁊ p̄poſte rus ordo eſt ante meritū exigere premium. ⁊ ante laborē ſumere cibū cū dicat apoſtolꝰ Qui nō laborat nō manducet. Amandatiſ tuis intellexi. inqͥt vt ſcias niſi vt obediētie mandatoꝝ ꝯtemplatiōis guſtum penitꝰ ne mini deberi. Nō igit̉ putes de ꝓprio amore quietis ſancte obediētie actibꝰ ſeniorum ve traditionibꝰ p̄iudiciū nullatenꝰ faciendum Alioqͥn n̄ dormiet tecū ſpōſus ī lectulo tuo Illo p̄ſertim quē tibi ꝓ obediētie floribꝰ ci cutis ac vrticis inobediētie aſperſiſti. ꝓpter qd̓ nō exaudiet orōnes tuas. vocatuſqꝫ non veniet. Nec em̄ dabit inobedienti copiā ſui tātus obediētie amator. qͥ mori qͣꝫ nō obedi re maluerit. Sꝫ neqꝫ approbat tue ꝯtēplationis inane ociū. qͥ dicit ꝑ ꝓph̓am. Labora ui ſuſtinēs. ſignās tꝑs quo exul celo ⁊ pr̄ia ſumme qͥetis oꝑatꝰ eſt ſalutē in medio terre Miror valde impudentiā aliquoꝝ qͥ inter nos ſunt. qͥ cuꝫ omēs nos ſua ſingularitate tractauerīt. ſua īpatiētia irritauerint. ſua in obediētia coinqͥnauerint. audent nihilomi nus ad tā fedū cōſcientie ſue lectulū. oī ora tionū inſtātia totiꝰ puritatis dn̄m inuocare At cū extēderitis ait manꝰ veſtras. auertā oculos meos. ⁊ cū multiplicaueritis orōeꝫ nō exaudiā. Quid em̄ Lectulꝰ nō eſt floridꝰ magis aūt ⁊ putidꝰ eſt. ⁊ tu regē glorie tra his. Ad pauſandū hoc facꝭ an ad cauſandi Pergis gͦ tu tota die expādere ad deū tuū manꝰ tuas. qͥ fratres tota die moleſtas. vna nimiter impugnas. a bonitate te ſeꝑas. Et qͥd vis me facere inqͥt. ꝓfecto vt primo qͥdē emēdes ꝯſcīam ab om̄i iniquitate ire ⁊ diſ ceptatiōis ⁊ murmuris ⁊ liuoris ⁊ qͥcqͥd ani mo cōuerſari cognoſcit̉ aut paci fratrū aut obediētie ſenioꝝ. de cordis habitaculo eli minare feſtines. Deinde etiā circūdare tibi flores bonoꝝ qͦꝫ actuū ⁊ laudabiliū ſtudio rū atqꝫ odoramēta ꝟ̓tutū.i. quecūqꝫ ſunt ꝟa quecūqꝫ iuſta. quecūqꝫ ſancta. quecūqꝫ ama bilia. quecūqꝫ bone fame. ſi qua virtꝰ. ſi qua laus diſcipline. Hec cogitare in his te exer cere curato. Ad iſtiuſmodi ſecure vocabis ſpōſum. qm̄ cū introduxeris eū veraciter di cere poterꝭ ⁊ tu quia lectulꝰ noſter floridus redolēte nimiꝝ conſciētia pietatē ſed pacem ſed māſuetudinē. ſꝫ iuſticiā. ſꝫ obediētiā ſed hilaritatē ſꝫ humilitatē. Hec Bernardus. Ex p̄dictꝭ apparet quomodo ꝑs actiue quā vocauit pͥma p̄cedit ꝯtemplatiuā De oratione. Itē ſeptē que p̄cedunt bo num doctorem Capitulū. xlviij Equit̉ videre qualit̓ ꝯtēplatiua p̄ce dit actiuā in ſcd̓a ꝑte ip̄iꝰ. ⁊ ſic ꝯtem/ platiua ſtat ī medio int̓ ip̄as duas ꝑ tes actiue. Dic̄ igit̉ Ber̄. ẜ. xviij. Can̄. Sāe cauēdū ē. aut dare qd̓ nob̓ accepimꝰ. aut qd̓ erogādū accepimꝰ. retīere. Rē ꝓfecto xp̄i re tines tibi ſi(vbi cā) plenꝰ ꝟtutibꝰ cū ſis fori qꝫ nihilominꝰ donis ſcīe ⁊ eloq̄ntie adorna tꝰ. metu forte aut ſegnicie aut minꝰ diſcreta hūilitate v̓bū bonū qd̓ poſſꝫ ꝓdeſſe multi īutili. īmo ⁊ dānabili ligas ſilētio. Certe ma ledictꝰ ꝙ frum̄ta abſcōdis ī ppl̓iſ. Rurſū qd̓ tuū ē ſꝑgis ⁊ ꝑdis ſi pͥuſqͣꝫ īfundarꝭ tu toiꝰ ſe miplenꝰ feſtinas effundere ꝯtra legē arāsī Fo. CCCII genito bouis ⁊ ouiſ. pͥmogenitū tūdēs iꝝ vita atqꝫ ſalute quam alteri das. te ndas dū ſana vacuꝰ intētione. glorie in ꝫvēto inflaris. aut terrene cupiditatis neno inficeris ⁊ letali apoſtemate turgēs Oſphrē ſi ſapis conchā te exhibehiſ glalē. Hic ſiquidē pene ſimul recipit dit. illa vero donec impleat̉ expectat. ⁊ uod ſuꝑabūdat ſine ſuo damno cōicat. maledictū qui ꝑtē ſuā fecit deteriorem nfra. Ceteꝝ tu frater cuiꝰ firma ſatis ꝓ ſalus nondū eſt. cui caritas adhuc aut a eſt. aut adeo tenera. aut arundinea. ꝙ atui cedat. om̄i credat ſpiritui. om̄i cir it̉ doctrine vēto. īmo cui tāta eſt cha ltra mandatū qͥdē diliges ꝓximuꝫ is qͣꝫ teip̄m. ⁊ rurſum tantilla vt ꝯtra atū fauore liqueſcat. pauore deficiat. et̉ triſticia. auaricia cōtrahat̉. ꝓtraha ſpitiōe. ambitionibꝰ inqͥetet̉. cōuicijs et̓. curis euiſceret̉. honoribꝰ tumeat. li abeſcat. tu inqͣꝫ in ꝓprijs teip̄m ſentiēs anā dem̄tia queſo aliena curare. aut am s aūt acqͥeſcis. Sꝫ audi qͥd cōſulat cauta aritas Nō vt alijs inquit ſit remiſ s aūt tribulatō. ſꝫ ex equalitate No miū eſſe iuſtꝰ. Sufficit vt diligas ꝓxīm ꝫteip̄um. hoc qͥppe eſt ex equalitate epͥus. ⁊ ſic curato effundere. Gemi dēſqꝫ charitas affluere cōſueuit nō Fili mi ne ꝑeffluas ait Salomon is q̄ dicunt̉ ne forte ꝑeffluamꝰ Quid eī. ꝫ. Propterea inqͥt debemꝰ intende ne paulo ſanctior. ſapiētior ſalomone. iā audite que ⁊ qͣnta ſaluti ꝓprie ſunt ne ſaria. q̄ ⁊ quāta infundi oporteat priuſqͣꝫ indere p̄ſumamꝰ. accedit medicꝰ ad vul atū. ſpūs ad animā. Quā em̄ nō reperi ladio diaboli vulneratā. qͥd ei pͥmo opꝰ Reuera vt tumor vel vlcꝰ qd̓ forte ſuꝑer iit in vulnere an̄ om̄ia amputet̉. abſcin. taqꝫ ferro acuto cōpunctionis vlcꝰ in rate cōſuetudinis. Sꝫ eſt acerbus do Leniat̉ ꝓinde vnguēto deuotōis. quod ſtaliud niſi cōcepta de ſpe indulgentie tatio. Hāc cōtinendi parit facultas. et ia de peccato. Iā gratias agit ⁊ dicit. ſpiſti vincula mea. tibi ſacrificabo ho in laudis. Deinde apponit̉ medicamen ſenitētie. malagma ieiuniorū. vigiliaruꝫ tionū. ⁊ ſi qua ſunt alia penitentiū exer gtia. In labore cibandꝰ eſt cibo boni operꝭ ne deficiat. Ꝙ opus ſit cibus. inde doceris Meꝰ inquit cibꝰ eſt vt faciā voluntateꝫ pa tris mei. Itaqꝫ comitent̉ penitētie labores pietatis opera que cōfortant. Magnā ait fiduciā preſtat apd̓ altiſſimū elemoſyna. Ci bus ſitim excitat. potandꝰ eſt. Accedat cibo boni oꝑis. oratiōis potus cōponēs ī ſtoma cho cōſcientie quod bn̄geſtū eſt. ⁊ cōmēdās deo. Orando bibit̉ vinū letificās cor homi nis. vinū ſpiritꝰ quod inebriat ⁊ carnalium voluptatū infundit obliuionē. humectat ī teriora arētis cōſcientie. eſcas bonoꝝ actu um dirigit ⁊ deducit ꝑ quedā anime mēbra fidem roborās. ſpem cōfortans. vegetās or dinanſqꝫ charitatē ⁊ impinguans mores. Sumpto cibo potuqꝫ. quid reſtat niſi vt pauſet egrotꝰ ⁊ quieti cōtemplationis poſt ſudores actiōis incūbat. Dormiēs in ꝯtem platione. ſomniat dn̄m ꝑ ſpeculū ſiquidē in enigmate. non aūt facie ad faciē interim in tuetur. Cū ſic nō tam ſpectati qͣꝫ cōiectura ti idqꝫ raptim ⁊ quaſi ſub quodā choruſca mine ſcintillule trāſeuntis tenuiter vix atta ctu inardeſcit amore. ait. Anima mea deſi derauit te in nocte. ſed ⁊ ſpiritꝰ meus in pre cordijs meis. Talis amor zelat. hic decꝫ a micū vel amorem ſponſi Hinc neceſſe eſt ꝙ ardeat fidelis ſeruus ⁊ prudēs quem cōſti tuit dominꝰ ſuper familiā ſuam. hic replet. hic feruet. hic ebullit. hic iaꝫ ſecurꝰ effundit exundās ⁊ erumpēs ⁊ dicens Quis infir matur ⁊ ego nō infirmor. Quis ſcandaliza tur ⁊ ego non vror. predicet. fructificet. īno uet ſigna ⁊ immutet mirabilia. Non eſt quo ſe immiſceat vanitas. vbi totū occupat cha ritas. Siquidē plenitudo legis ⁊ cordis ē charitas. ſi tamen plena. Deus deniqꝫ cha ritas eſt. et nihil eſt in rebus quod poſſit re plere creaturaꝫ factā ad imaginem dei. niſi charitas deus qui ſolus maior eſt illa. Eaꝫ nondū adeptus periculoſiſſime promouet̉ quātūlibet videat̉ alijs pollere virtutibus. Di habuerit omnē ſcientiam. Si dederit omnē ſubſtantiā ſuam pauperibꝰ. Si tra diderit corpus ſuū ita vt ardeat abſqꝫ cha ritate. vacuus eſt En quanta prius īfun denda ſunt vt effundere audeamuſ. Primo quidē compūctio. Secundo deuotio. Ter tio penitentie labor. Quarto pietatꝭ opus. Quinto orōis ſtudiū. Sexto cōtemplatōiſ ociū. Septīo pleītudo dilectōnis Hec oīa oꝑat̉ vnꝰ atqꝫ idē ſpūs ẜm oꝑatōꝫ q̄ infuſio Meditationes uite chriſti appellat̉. quatinꝰ illa q̄ infuſio dicta eſt pure ⁊ ob hͦ tute iā adminiſtret̉ ad laudē ⁊ gl̓iam dn̄i noſtri ih̓u xp̄i. Itē. lvij. Can̄. Hec ſiqui dem ꝟa ⁊ caſta ꝯtēplatio habet vt mētē quā diuino igne vehemēter ſuccēderit. tāto īter dum repleat zelo ⁊ deſiderio acqͥrendi dn̄o qui eū ſil̓r diligat. vt ociū ꝯtemplatōis ꝓ ſtu dio p̄dicatiōis libētiſſime intermittat. Et rurſum potita votꝭ aliquatenꝰ in hac parte. tāto ardentiꝰ redeat in idip̄um. qͣꝫto ſe fru cuoſiꝰ intermiſiſſe meminerit. Et iteꝝ ſum pto ꝯtēplatiōis guſtu valentiꝰ ad ꝯqͥrenda lucra ſolita alacriter recurrat. Ceterū inter has viciſſitudīes plerūqꝫ mēs fluctuat. me tuēs ⁊ vehemēter eſtuās. ne forte alteri ho rū dū ſuis affectiōibꝰ hincinde diſtrahitur. plꝰ iuſto inhereat. ⁊ ſic ī vtroqꝫ vel modicuꝫ a diuīa deuiet volūtate. ⁊ fortaſſis aliqͥd ta le ſanctꝰ iob patiebat̉ cū diceret. Si dormi ero. dico qn̄ conſurgā. ⁊ rurſum expectabo veſperā. hͦ eſt. ⁊ quietꝰ neglecti oꝑis ⁊ occu patꝰ. ꝑturbate nihilominꝰ qͥetis me arguo. Uides viꝝ ſanctū inter fructū oꝑis ⁊ ſom nū ꝯtemplatiōis grauit̓ eſtuare. ⁊ in bonis licet ſꝑ verſantē. ſꝑ tn̄ quaſi de malis pnīaꝫ agere. ⁊ dei cū gemitu momētis ſingulis in qͥrere volūtatē. Unicū quippe in hmōi r̄me diū ſeu refugiū orō eſt. qꝛ frequēs gemitus ad deū vt qͥd qn̄ ⁊ quatenꝰ nos facere velit aſſidue nob̓ demonſtrare dignet̉. Hucuſqꝫ Bern̄. Patet igit̉ ex p̄dictis quō due ſunt ꝑtes actiue vite. ⁊ quō int̓ eas eſt cōtēplati ua. ⁊ ꝑ ꝯſequēs ⁊ de mō ⁊ ordine ip̄aꝝ. Re ſtat vt de ip̄is ſingularit̓ inſpiciamꝰ. Sꝫ de tertio mēbro.i. de ſcd̓a ꝑte actiue. qualit̓ ad lucrū aīaꝝ ⁊ ad vtilitatē ꝓximi ſit exeūdum. nō intēdo tractare. qꝛ tuꝰ ſtatꝰ hͦ nō requirit Sufficit tibi in hͦ totū ſtudiū tuum ponere vt vicijs emēdata ac virtutibꝰ imbuta ꝑ pri mam partē actiue. deo tuo vacare poſſis ꝑ cōtemplationē. De exercitio actiue vite Capitulum. xlix. E ip̄a gͦ actiua qͣꝫuis in ꝑte iā habu eris ⁊ maxīe in ẜmone. xlvj. Cantic̄. Tn̄ adhuc alias eiuſdem bernardi auctoritates adducā vt cautiꝰ vicia fugere. ac pleniꝰ ꝟtutes valeas adipiſci. Dicit itaqꝫ idē in eiſdē cāticꝭ. Seminate vob̓ ad iuſtici am. metite ſpem vite. ⁊ tūc diuinū illumīate vob̓ ait lumē ſcīe. Ultimā poſuit ſcīam tāqͣꝫ picturā q̄ ſtatū hr̄e nequeat ſuꝑ inane. ⁊ id̓o illa duo p̄miſit ⁊ ſubiecit illi tāqͣꝫ ſi ſolidum aliqͥd picture ſubſterneret. Securꝰ iā inter dā ſciētie ſi vite pͥus ꝑ bn̄ficiū ſpei ſecurita tē acceꝑo. Tu igit̉ ſeminaſti tibi ad iuſticiaꝫ ſi ex ꝟa noticia tui euigilaſti timere deum. te ipſum hūiliaſti. fudiſti lachrymas. elemoſy nas ꝑfudiſti. ceteriſqꝫ pietatꝭ actiōibꝰ māci paſti. ſi ieiunijs ⁊ vigilijs afflixiſti corpꝰ. ſi pe ctus tunſiōibꝰ. celos clamoribꝰ fatigaſti. hͦ ſi quidē ſemīnare eſt ad iuſticiā. Semina ſūt bona oꝑa. bona ſtudia. ſemina lacrime ſunt Ibāt em̄ inqͥt ⁊ flebāt mittētes ſemina ſua Idem in ẜmone. ix. Can̄. in ꝑſona ſpōſe lo quētis ad ſodales ſpōſi ⁊ petētis oſculum.i. ꝯtēplatiōis exceſſum ſic dic̄. Si cura eſt ei vlla de me. Oſculet̉ me oſculo oris ſui. nō ſū ingrata ſꝫ amo. ⁊ en gr̄a ip̄iꝰ multis iā anniſ caſte ſobrieqꝫ viuere curo. lectioni inſiſto. re ſiſto vicijs. orōni incūbo. frequēter vigilo ꝯͣ temptatiōes. recogito annos meos in ama ritudine anīe mee. ſine querela me arbitror qͣꝫtū in me eſt ꝯuerſari int̓ frēs. ſuꝑioribꝰ po teſtatibꝰ ſubdita ſum ſiue egrediēs ⁊ regre diēs ad īꝑiū ſenioris. Aliena nō cupio. mea potiꝰ ⁊ me parit̓ dedi. in ſudore vultus me comedo panē. Ceteꝝ qd̓ in his oībꝰ eſt totū ꝯſtat de ꝯſuetudine. de dulcedīe nihil. Mā data forſan vtcūqꝫ adimpleo. ſꝫ aīa mea ſic̄ terra ſine aqua in illis. Ut igit̉ holocauſtū meū pīgue fiat oſculet̉ me queſo oſculo orꝭ ſui. Idē. xvij. Can̄. Tu qͦꝫ ſi donū qd̓ deſuꝑ accepiſti nob̓ ꝯtubernalibꝰ tuis libēter im partiarꝭ. Si te exhibeas vbiqꝫ int̓ nos offi cioſum. ſi affectuoſum. ſi gͣtū. ſi tractabileꝫ. ſi humilē. teſtimoniū habebis ab oībꝰ ꝙ fra grares ⁊ ip̄e vnguētis optimis. Om̄is ī no bis qͥ frat̓nas infirmitates tā corpoꝝqͣꝫ aīa rum nō ſolū patiēter ſupportat. ſꝫ inſuꝑ ſi li cet ei ⁊ ſi valet iuuat obſeqͥis. ꝯfortat alloqͥ is. ꝯſilijs informat. Si hͦ nō pōt ꝓpter diſci plinā. ſoliciter ſaltē orōibꝰ. ſolicitari nō ceſſꝫ infirmo. Om̄is inqͣꝫ qͥ talia oꝑat̉ in nob̓. bo num om̄ino ſpargit odorē inter frēs. odorē de vnguētis optimis. balſamū in ore. hmōi frater in ꝯgregatiōe mōſtrat̉ digito. dicunt de eo om̄es. Hic eſt fratꝝ amator ⁊ ppl̓i iſrl̓. hic eſt qͥ multū orat ꝓ populo ⁊ vniuerſa ſā cta ciuitate. Idē in ẜmone de ſolēnitate pe tri ⁊ pauli. Hi ſunt magiſtri. qͥ a mgr̄o oīm vias vite pleniꝰ didicerūt ⁊ docēt nos vſqꝫ in hodiernū diē. Quid igit̉ docuerūt vl̓ do cent nos ſancti apl̓i. Nō piſcatoriā artē. nec Fo. CCCIII ſtenofactoriā vl̓ qͥcqͥd hmōi eſt. nō platonē egere. nō ariſtotilis ꝟſutias īuerſare. nō ſꝑ ere ⁊ nūqͣꝫ ad vitatꝭ ſcīam ꝑuenire. Do rūt me viuere. putas ꝑua res ſit ſcire vi Magnū aliqͥd. imo maximū. Nō viuit nbia inflat̉. qͥ luxuria ſordidat̉. qͥ ceteris qt̓ peſtibꝰ. qm̄ nō eſt hͦ viuere ſꝫ vitā con ndere ⁊ appropinqͣre vſqꝫ ad portas mor Bonā aūt vitam ego puto ⁊ mala pati ⁊ facere. ⁊ ſic ꝑſeuerare vſqꝫ ad mortem. pulgo. Qui bn̄ ſe paſcit bn̄ viuit. ſꝫ mē niqͥtas ſibi qm̄ nō bn̄ viuit niſi qͥ bo Arbitror aūt ꝙ tu qͥ in ꝯgregatiōe viuis. ſi viuis ordinalit̓ ſocialit̓ humi Ordinaliter tibi. ſocialiter alijs. humi eo. Ordinalit̓ vt in ꝯuerſatiōe tua ſo ſis obſeruare vias tuas in cōſpectu ctu ꝓximi. cauēs ⁊ tibi a pctō. ⁊ Socialit̓ vt ſtudeas amari ⁊ re. ⁊ blanduꝫ te ⁊ affabilē exhibere. ſup nō ſolū patiēter ſꝫ ⁊ libēter infirmi tꝝ tuoꝝ tā moꝝ qͣꝫ corpoꝝ. Humi hec oīa fecerꝭ. ſpūm vāitatꝭ ſtude ci ſolet. ⁊ qͣꝫtūcun e. qͥ ex hmō enſum. Sic ⁊ in rꝭ. nega oī malū. qm̄ triplex eſt. triplicē oportꝫ em̄ qd̓ a te pateris. re ꝓuidētiā. E imo. qd̓ a deo rimū eſt auſteritas cd̓m vexatio aliene malicie. Tertiū correptiōis diuīe. In eo qd̓ a te pa ebes volūtarie ſacrificare. qd̓ a ꝓxīo ēter ferre. qd̓ a deo ſine murmuratione aꝝactiōe ſuſtinere. Hucuſqꝫ Bern̄. cde exercitio pͥme ꝑtis actiue ſuffici ad p̄ſens. De exercitio vite contemplatiue Capitulū. l. Equit̉ vt de ꝯtēplatiua videamꝰ. d̓ qua ſic dic̄ Ber. lij. Can̄ ꝓpterea dul ciſſimꝰ ſpōſus leuā ſuā capiti ſponſe lit qͣtenꝰ in ſinu ſuo eā qͥeſcere facerꝫ nire. Et nūc cuſtos illiꝰ dignatiſſime uolētiſſime vigilat ſuꝑ eā. ne adoleſcē crebris minutꝭqꝫ neceſſitatibꝰ inqͥeta gilare cogat̉. Nō me capio p̄ leticia ꝙ il maieſtas tā familiari dulciqꝫ ꝯſortio nr̄e ſe inclinare infirmitati mīme dedignat̉. ⁊ ęna deitas aīe exulātis inireꝯnubia non ſpicit Si ſic ī celo eſſe nō ambigo vt lego terra. ſentit ꝓ certo aīa qd̓ cōtinet pagina lli ꝙ nō ſufficit oīno iſta expͥmere qͣꝫtuꝫ ca pere illa tūc poterit. ſꝫ nec qͣꝫtū iā p̄t. qͥd putas illic accipiet qͣ hic tāta familiaritate do aatur vel dotat̉ vt dei brachijs amplecti ſe ſentiat ⁊ dei ſinu foueri. dei cura. cuſtodīa ⁊ ſtudio cuſtodiri. ne dormiēs forte a quopiā donec vltro euigilet excitet̉. Nō eſt auteꝫ is ſpōſe ſomnꝰ dormitio corꝑis. Magis autē iſtiuſmodi vital̓ vigilqꝫ ſopor. ſenſum inte riorē illumīat. ⁊ morte ꝓpulſata vitaꝫ tribuit ſempiternā. Reuera em̄ dormitio ē. q̄ tn̄ ſen ſum nō ſopiat ſꝫ abducat. Eſt ⁊ mors qd̓ n̄ dubiꝰ dixerim. qm̄ apl̓s qͦſdā adhuc ī carne viuētes. cōmēdando ſic loquit̉. Mortui eī eſtis ⁊ vita vr̄a abſcondita eſt cū xp̄o in deo. Proinde ⁊ ego nō abſurde ſpōſe extaſim vo cauerim mortē. q̄ tn̄ non vita ſꝫ vite eripiat̉ laqueis vt poſſit dicere Aīa nr̄a ſicut paſſer erepta eſt de laqueo venātiū. Intermedios nāqꝫ laq̄os in hac vita incedit̉ qͥ vtiqꝫ totiēſ nō timēt̉. quotiēs ſctā aliqͣ ⁊ vehemēti cogi tatiōe aīa a ſemetip̄a abripit̉. ſi tn̄ eouſqꝫ mē te ſecedet vt auolet ⁊ hūc cōmunē trāſcēdat vſum ⁊ ꝯſuetudinē cogitādi. Etenī fruſtra iacit̉ rethe an̄ oculos pēnatoꝝ. Quid eī for midet̉ luxuria vbi nec vita ſentit̉. Excedēte qͥppe aīa. ⁊ ſi nō vita. certe vite ſenſu. neceſſe etiā eſt vt nec vite tēptatio ſentiat̉. Quis da bit mihi pēnas ſic̄ colūbe ⁊ volabo ⁊ requie ſcam. Vtinā hac morte ego frequent̓ cadaꝫ vt euadā laq̄os mortis. vt nō ſentiā vite lu xuriātis mortifera blādim̄ta vl̓ obſtupeſcā ad ſenſum libidis. ad eſtū auaricie. ad iracū die ⁊ impatiētie ſtimulos. ad angores ſolici tudinū ⁊ moleſtias curaꝝ. Moriat̉ anima mea morte iuſtoꝝ. vt nulla illaq̄ et īiuſticia. nulla oblectet iniqͥtas. Bona mors q̄ vitaꝫ nō aufert ſꝫ trāſfert ī meliꝰ. Bona qͣ nō cor pus cadit. ſꝫ aīa ſubleuat̉. veꝝ hec hoīm eſt ſꝫ aīa mea moriat̉ morte etiā ſi dici p̄t ange loꝝ vt pn̄tiū memoriā excedēs. reꝝ ſe inferi orū corporeaꝝqꝫ nō mō cupiditatibꝰ ſꝫ ⁊ ſil̓i tudinibꝰ exuat. ſitqꝫ ei pura cū illis ꝯuerſa tio cū qͥbꝰ eſt puritatꝭ ſil̓itudo. tal̓ vt oppinor exceſſus aūt tm̄ aūt maxīe ꝯtēplatio d̓r. Re rū etenī cupiditatibꝰ viuēdo nō teneri hūa ne v̓tutꝭ eſt. corpoꝝ ꝟo ſil̓itudinibꝰ ſpeculā do nō inuolui angelice puritatis eſt. vtꝝqꝫ tn̄ diuini munerꝭ eſt. vtrūqꝫ excedere. vtꝝqꝫ temetip̄m trāſcēdere eſt. ſꝫ lōge vnū. alterū nō lōge. Beatꝰ qͥ dicere p̄t. Ecce elōgaui fu giēs ⁊ māſi ī ſolitudine. Nō fuit ꝯtētꝰ exire niſi ⁊ lōge ſe faceret vt poſſet qͥeſcere. traſili ſti carnis oblectamēta vt mīme iā obedias OO Beditationes uite chriſti ꝯcupiſcētijs eiꝰ. nec tenearꝭ illecebris ꝓficiē do ſeꝑaſti te. ſꝫ nondū elōgaſti niſi ⁊ irruen tia vndiqꝫ fantaſmata corporeaꝝ ſil̓itudi nū trāſuolare mētis puritate p̄ualeaſ. Huc uſqꝫ noli tibi ꝓmittere requiē. erras ſi citra inuenire te exiſtimas locū qͥetis. ſecretū ſoli tudinis. lumīs ſerenū. habitaculū pacis. ſꝫ da mihi qͥ illuc venerit ⁊ incūctant̓ fateor qͥ eſcentē qͥ merito dicit. Cōuertere aīa mea ī requiē tuā. qꝛ dn̄s bn̄ fecit tibi. Atqꝫ hic ꝟe ī ſolitudine locꝰ ⁊ in lumīe habitatio. Puto gͦ in ſolitudine hāc exiſſe ſpōſam ibiqꝫ p̄ ame nitate loci int̓ amplexꝰ ſpōſi ſuauiter obdor miſſe.i. ſpū exceſſiſſe. qn̄ ꝓhibite ſunt adole ſcētule exꝑgefacere illā qͦad ip̄a voluerit Ar illd̓ qualit̓. Nō ſimpl̓r neqꝫ leui vt aſſolet cō monitiōe ꝓhibite ſūt. ſꝫ om̄io noua ⁊ inſue ta ꝯteſtatōe ꝑ capreas ceruoſqꝫ camporum Quo qͥdē genere feraꝝ vident̉ mihi ſatis cō gruent̓ exp̄ſſe ſctē aīe exute corꝑibꝰ ſimul et qͥ cū deo ſunt angeli. nimiꝝ ꝓpt̓ acumen vi ſus ⁊ ſaltꝰ celeritatē. Utrūqꝫ hͦ ſiquidē vtriſ qꝫ ſpiritibꝰ ꝯuenire cognoſcimꝰ. Nā facile ⁊ petūt ſūma ⁊ ītima penetrāt. Quoꝝ qͦꝫ ī cā pis deſignata ꝯuerſatio euident̓ liberos at qꝫ expeditos ſigͣt ī ꝯtemplatione diſcurſus. Quid ſibi vult igitur adiuratio fctā ꝑ iſtos Profecto ne inqͥete adoleſcētule audeant le ui ex cā euocare dilectā a tā reuerēdo colle ritate terrent̉. a qͦꝝ ſocietate ꝯſtat euelli illā. ip̄aꝝ īportunitate. Ponit̉ ſane in voluntate ip̄iꝰ ⁊ vacare ſibi. ⁊ cure illaꝝ intendere. ꝓut oportere iudicauerit. cū vetat̉ excitari ab ill̓ qͦuſqꝫ ip̄a velit. Nouit ſpōſus qͣꝫta flagret di lectiōe erga ꝓximos ſpōſa. ⁊ ſatꝭ ꝓpria chari tate ſolicitari mr̄em de ꝓfectibꝰ filiaꝝ. nec ſe vllo pacto ill̓ ſubtracturā ſeu denegaturaꝫ. qͣꝫtū ⁊ qͦtiēs opꝰ fuerit. ꝓptereaqꝫ ſecureqꝫ di ſcretioni eiꝰ credendā cēſuit hāc diſpēſatōꝫ Hucuſqꝫ Bern̄. De tribꝰ generibꝰ contemplationis. Capitulū. lj. Cire aūt debes ꝯtēplatiōis tria eſſe genera. duo pͥncipalia ꝓpter ꝑfectos. tertiū addit̉ ꝓ imꝑfectꝭ. Duoꝝ ꝑfctō rū ſūt ꝯtēplatio maieſtatꝭ dei. ⁊ ꝯtēplatio ce leſtꝭ curie. Tertiū ꝓ incipiētibꝰ ⁊ īꝑfectꝭ ē cō tēplatio hūanitatis xp̄i quā in hͦ libello tibi deſcribo. Et iō ab hac tibi incipiendū eſt ſi vis aſcēdere ad maiora. alias n̄ tā aſcēdere qͣꝫ ruere poſſes. Uide igit̉ qͣꝫ neceſſaria ſit ri bi hꝰ libelli doctrīa. Nunqͣꝫ em̄ ad ſublimia dei mēte eleuare te poſſe ꝯfidas niſi ī hac te diligent̓ ⁊ lōgo tꝑe exerceas. Suꝑ hac autē materia d̓t ſic Ber̄. lxij. Can̄. Duo liq̄t cōtē platiōis genera eſſe. Unū de ſtatu ⁊ felicit. te ⁊ gl̓ia ciuitatꝭ ſuꝑne. qͦ vel actu vl̓ ocio in gens illa celeſtiū ciuiū occupata ſit multiti do. Alteꝝ de regꝭ ip̄iꝰ maieſtate. eternitate. ⁊ diuītate. Illa ī materia eſca ī petra. ſꝫ hͦ qͣn to difficiliꝰ cauat̉. tāto ſuauiꝰ qd̓ inde eruis ſapit. ⁊ paulo pꝰ. Sꝫ qꝛ nō ex oī ſe interim ꝑ te adhuc ad petrā ꝑforandā accedere eccl̓io pōt. neqꝫ oīm eſt qͥ in eccl̓ia ſūt ſacr̄a diuine volūtatꝭ inſpicere aut apprehēdere ꝑ ſemet ip̄os ꝓfunda dei. iō nō ſolū in foramībꝰ pe tre ſꝫ etiā in cauernis macerie habitare on̄ dit̉. Ergo ī ꝑfectis qͥdē qͥ rimari ⁊ penetrare archana ſapīe ⁊ puritate ꝯſcīe audēt ⁊ intel ligētie acumīe pn̄t. habitāt ī foramībus pe tre. de reliqͦ in cauerna macerie. vt qͥ ī petra fodere ꝑ ſemetip̄os. aut nō ſufficiūt. aut nō p̄ſumūt. in maceria fodiāt ꝯtēti ⁊ gl̓iam ſan ctoꝝ mēte intueri. Si cui nec hͦ qͥdē poſſibi le ſit. huic ſane p̄pone ih̓m ⁊ hūc crucifixuꝫ. vt ⁊ ip̄e abſqꝫ ſuo labore habitet ī foramini bꝰ petre in qͥbꝰ nō laborauit. Iudei ī his la borauerūt ⁊ ip̄e ī labores infideliū ītroibit vt ſit fidel̓. Nec verēdū ꝙ patiat̉ repulſam qͥ ⁊ vocat̉ vt intret. Ingredere inqͥt in petraꝫ abſcōdere foſſa humo a facie timorꝭ dn̄i et a gl̓ia maieſtatꝭ eiꝰ. Infirme adhuc ⁊ inerti aīe foſſa on̄dit̉ humꝰ. vbi lateat donec ꝯua leſcat ⁊ ꝓficiat vt poſſit ⁊ ip̄a ꝑ ſe cauare ſibi foramīa in petra ꝑ q̄ intret ad interiora ꝟbi aī vtiqꝫ vigore ⁊ puritate Et ſi intrauerimꝰ foſſam humū illā q̄ ait. foderūt manꝰ meas ⁊ pedes meos. nō erit ambigēdū de ſanita te aīe vulnerate q̄ in ea demorabit̉. Quid eī eſt tā efficax ad curādū ꝯſcīe vulnera necnō ad purgādū mētis aciē qͣꝫ xp̄i vulneꝝ ſedu la meditatio. Ueꝝ donec purgata ⁊ ſana fu erit. nō videbo qͣlit̓ illi aptari poſſit qd̓ dicit̉ On̄de mihi faciē tuā. ſonet vox tua ī auri bꝰ meis. Quō deniqꝫ faciē ſuā on̄dere audꝫ vl̓ leuare vocē cui ⁊ latere indicit̉. Abſcōde re inqͥt foſſa humo. Quare. qꝛ nō eſt pulcra facie nec digna vt videat̉. nō erit digna vide ri qͣꝫdiu nō erit idonea videre. cū aut ꝑ iha bitatiōꝫ foſſe humi ī ſanādo oculo interiori tm̄ ꝓfecerit vt reuelata facie ſpeculari gl̓iaꝫ dei ⁊ ip̄a poſſit. tūc demū q̄ videbit fiducia Fo. CCCIIII criā loquit̉ voce ⁊ facie placens. Placeat ceſſe ē facies q̄ in dei claritate intēdere p̄t zem̄ illud poſſet niſi clara qͦꝫ ip̄a eſſet et Vliqꝫ trāſformata ī eandē quā ꝯſpicit atꝭ imaginē. alioqͥn ip̄a diſſil̓itudīe re tinſolito reuerberata fulgore. gͦ cū pu rā intueri poterit ꝟitatē. tūc faciē ſpon dere cupiet ⁊ vocem audire. Hucuſqꝫ Uides qͣꝫ neceſſaria ſit tibi vite chri litatio. nā vt ex auc̄tate patꝫ. niſi in ea rꝭ nūqͣꝫ ad ſublimia dei aſcēdere po igilant̉ ⁊ indeſinent̓ exercerꝭ ī ea. tia quō tria ſūt genera ꝯtēplatiōis itatꝭ xp̄i. celeſtꝭ curie. ac maieſtatꝭ di ebes ꝙ in qͣlibet haꝝ duo us. intellectual̓ ⁊ affectual̓ icdic̄ Bern̄. ẜ. xlix. Can̄. Cuꝫ duo tēplatōis ceſſꝰ. ī intellectu vnꝰ. ⁊ ter in affectu. vnꝰ lumīe. ⁊ alter in feruo agnitiōe. alter in deuotiōe. Piꝰ ſa ⁊ pectꝰ amo s. ⁊ ſancte deuo is infuſio etiā ⁊v s ſpūs repletuſ nō plane aliūde qͣꝫ ex cella vinaria r̄por cuſqꝫ Bern̄ ilijs ⁊ in iſto manitatis xp̄i latione Capl̓m lij. pͥmū in ẜmōe tertio d̓ o incipit. Hodie celo ſunt q̄ in nob̓ purgan intellectꝰ ⁊ affectꝰ. intellectꝰ vt no Intellectꝰ dico tūc dep̓ nulta cog cū non colligit ſe circa ā meditatiōꝫ q̄ ꝯcipit̉ de ciuitate tio eiꝰ in idip̄m. Affectiones q̄ corꝑe corrupto diuerſiſ paſſiōibꝰ affici tigari nūqͣꝫ pn̄t. ne dicā ſanari donec ꝫ vnū querat ⁊ tēdat ad vnū. ſꝫ xp̄s ī ctū illumīat. xp̄s affectū purgat. Uenit ꝰdei ⁊ tot ⁊ tāta mirabilia ī mūdo ope vt nō īmerito intellectū noſtꝝ ab om iudanis rebꝰ euocauerit vt ſꝑ cogite nūqͣꝫ cogitare ſufficiamꝰ. qꝛ mirabi Uere latiſſime nob̓ ad ſpaciandū in tie cāpos dereliqͥt. ⁊ torrēs iſtaꝝ cogi nū ꝓfundiſſimꝰ eſt. Quis em̄ cogitare ciat qͣliter reꝝ deꝰ p̄uenerit nos. venerit nos. ſubuenerit nob̓. ⁊ ſingularis maie svoluit mori vt viueremꝰ. ẜuire vt regna exulare vt repatriaremꝰ ⁊ vſqꝫ ad ẜui na oꝑa inclinari. vt cōſtitueret nos ſuꝑ aſua. Un̄ nob̓ in his ꝟitas. vn̄ charitas ī ſeculo neqͣꝫ. in hͦ mūdo qͥ poſitꝰ eſt in mali gno putas erit. Qui intellectū illumīet. qu inflāmet affectū erit ſi ꝯuertamur ad xp̄um vt velamē de cordibꝰ auferat̉. Idē ſermone xliij. Can̄. Faſciculꝰ mirre dilectꝰ meꝰ mihi int̓ vbera mea ꝯmorabit̉. Et ego fratres ab ineūte mea ꝯuerſatōe ꝓ aceruo meritorū q̄ mihi deeſſe ſciebā. hūc mihi faſciculū colli gare ⁊ int̓ vbera mea collocare curaui. colle ctū ex om̄ibꝰ anxietatibꝰ ⁊ amaritudinibus dei mei. Primū videlicꝫ infantiliū illaꝝ ne ceſſitatū. deinde laboꝝ qͦs ꝑtulit in p̄dican do. fatigationū in diſcurrēdo. vigiliaꝝ ī orā do. tēptationū in ieiunādo. lachrymaꝝ ī cō patiēdo. inſidiaꝝ ī colloq̄ndo. poſtremo pe riculoꝝ in falſis fratribꝰ. ꝯuicioꝝ. ſputoruꝫ clauoꝝ. hoꝝqꝫ ſimiliū. q̄ in ſalutē nr̄i generꝭ ſilua euāgelica copioſiſſime noſcit̉ ꝓtuliſſe. Hec meditari dixi ſapīaꝫ. in his iuſticie mi hi ꝑfectiōꝫ ꝯſtitui. in his plenitudinē ſciētie in his diuitias ſalutꝭ. in his copias merito rum. ex his mihi interdū potꝰ ſalutarꝭ ama ritudinis. ex his rurſum ſuauis vnctio ꝯſo latiōis. Hec me erigūt in aduerſis. in ꝓſpe ris repͥmunt. ⁊ inter leta triſtiaqꝫ vite pn̄tis via regia incedēti. tutū p̄bent vtrobiqꝫ du catū. hincinde mala imminētia ꝓpulſando. hec mihi mūdi iudicē cōciliauit. dū tremen dū poteſtatibꝰ mitē humilēqꝫ figurāt. dū nō ſolū placabilē ſꝫ amicabilē repn̄tant eū qͥ in acceſſibil̓ eſt pͥncipibꝰ. terribilis apud regeſ terre. Propterea hͦ mihi in ore frequēter ſic̄ vos ſcitꝭ. hͦ in corde ſꝑ ſint deꝰ ſcit. hec ſtilo meo admodū familiaria ſic̄ apparet. hͨ mea ſubtilior interiorqꝫ ph̓ia. ſcire ih̓m ⁊ hūc cru cifixū. Hucuſqꝫ Bern̄. Et hͨ de ꝯtemplatōe humanitatꝭ ſufficiāt qꝛ totū hūc libꝝ de ip̄a habes. Scire tn̄ debes ꝙ hāc ꝯtēplatiōem nō oportet ꝙ p̄cedat vita actiua qꝛ de rebuſ corꝑalibꝰ eſt.ſ. de actiōibꝰ xp̄i ẜm hūanitatē vn̄ tāqͣꝫ facilior nō tm̄ ꝑfectioribꝰ ſꝫ etiā ru dibꝰ ꝓponit̉ intuēda. tū qꝛ in ea ſic̄ in actiua ⁊ a vicijs purgamur ⁊ ꝟtutibꝰ imbuimur. vn̄ hec cū actiua ꝯcurrit. Cum igit̉ d̓r ꝙ actiua debet p̄cedere ꝯtēplatiuā. veꝝ eſt ī alijs ſub limioribꝰ ſuis generibꝰ.ſ. celeſtis curie ⁊ ma ieſtatis dei. q̄ tm̄ ꝑfectis reſeruant̉. ⁊ iō iſta de humanitate xp̄i rectiꝰ ⁊ ꝓpriꝰ meditatō qͣꝫ ꝯtemplatio noīari dꝫ. De p̄dictꝭ aūt duabꝰ etiā ꝑ auc̄tates Bern̄. videamꝰ De ꝯtēplatōe celeſtꝭ curie Cap̄. liij. Icit gͦ de celeſti curia ꝯtēplāda hoc ¶ mō. lxij. ẜmo. Can̄. Licebit vnicuiqꝫ OO 2 Meditationes uite chriſti noſtꝝ in hoc tꝑe mortalitatis. nūc quidē pa triarchas reuiſere. nūc ꝟo ſalutare ꝓphetas nūc ſenatui immiſceri apl̓oꝝ. nūc martyruꝫ inſeri choris. ſꝫ ⁊ beataꝝ v̓tutū ſtatꝰ ⁊ māſio nes a minimo angl̓o vſqꝫ ad cherubin et ſe raphin tota mētis alacritate ꝑcurrendo lu ſtrare ꝓut quēqꝫ ſua deuotio feret apud qͦs magꝭ afficit̉ immittēte ſibi ſpūꝓut vult. ſi ſte terit ⁊ pulſauerit ꝯfeſtim aperiet̉ ei. Idē. xl. ẜmone de aſcēſione dn̄i. Felix meditatio in ꝯſpectu dn̄i eſt ſꝑ. qͥ in corde ſuo delectatōeſ dextere dn̄i vſqꝫ in finē ſedula cogitatōe re uoluit. Quid illi graue poterit videri qͥ ſem per tractat mēte ꝙ nō ſint ꝯdigne paſſiōes huiꝰ tꝑis ad futurā gl̓iam. Quid ꝯcupiſce re poterit in hͦ ſeculo neqͣꝫ. cuiꝰ oculꝰ ſemꝑ vi det bona dn̄i in terra viuētiū. ſꝑ videt et̓na premia. Quis mihi tribuat vt om̄es ſurgē tes ſtetis in excelſo ⁊ videatis exaltatōem q̄ ventura ē nobis a dn̄o. Quid em̄ tā bonuꝫ eſt. īmo. qͥd aliud bonū videt̉ qͣꝫ in bonis ani mā d̓morari. qn̄ qͥdē adhuc corpꝰ nō poteſt. Quis em̄ ex vob̓ ſecū cogitās futurā illā vi tam ſꝫ leticiā. ſꝫ iocunditatē. ſꝫ beatitudineꝫ ſꝫ gloriā filioꝝ dei Quis inqͣꝫ talia tranqͥlla ſecū ꝯſciētia voluēs. nō ꝯtinuo de plenitudi ne intime ſuauitatꝭ eructat. dn̄e bonuꝫ eſt h̓ nos eſſe. Nō ſane in hac erūnoſa ꝑegrinatō ne vbi corꝑe detinemur. ſꝫ ī ſuaui ac ſalubri illa cogitatōe in qͣ corde verſat̉. Quis dabit mihi pēnas ſicut colūbe ⁊ volabo ⁊ reqͥeſcā Obſecro vos frēs mei nō grauent̉ corda ve ſtra ī cogitatiōibꝰ ſecularibꝰ. Exonerate ob ſecro corda vr̄a graui mole terrenaꝝ cogita tionū. Formate ī cordibꝰ vr̄is iā nō mō pa triarchaꝝ ⁊ ꝓph̓aꝝ tabernacula ſꝫ om̄es do mos illiꝰ curie celeſtis ⁊ multiplices māſio nes ẜm eū qͥ circūibat īmolās ī tabernacu lo dn̄i hoſtiā vociferatiōis ⁊ pſalmū illū di cens dn̄o. Ꝙͣ dilecta tabernacula tue dn̄e ꝟ tutū. ꝯcu. ⁊ de. aīa mea ī atria dn̄i. Circuite ⁊ vos frēs cū pietatꝭ ⁊ deuotiōis hoſtia. viſi tātes aīo ſedes ſuꝑnaſ. ⁊ multas q̄ in domo pr̄is ſunt māſiones. humilit̓ ꝓſternētes cor da vr̄a an̄ thronū d̓i ⁊ agni cū reuerētia. ſuꝑ plicātes ſingul̓ ordinibꝰ angl̓oꝝ pr̄iarchaꝝ numeꝝ. cuneos ꝓph̓aꝝ. ſenatū apl̓oꝝ ſalutā tes. cōſpiciētes coronas martyꝝ purpureis rutilātes floribꝰ. redolētes lilijs. choros ꝟ ginū admirātes atqꝫ ad mellifluū noui cāti ci ſonū qͣꝫtū p̄ualet infirmitas cordis erigē tes auditū. Hec recordatꝰ ſum. ꝓph̓a loquit̉ ⁊ effudi in me aīam meā. qm̄ trāſibo ī locū tabernaculi admirabilis vſqꝫ ad domū dei Hucuſqꝫ Bern̄. Et hec de celeſtis pr̄ie con templatōe ſufficiāt. De ꝯtemplatiōe maieſtatis dei. Itē qͣt tuor ſunt genera ꝯtemplationis. Capitulū. liiij. Eniamꝰ aūt ad ſublimiorē ad quaꝫ credo paucos attingere. videlicꝫ ad ꝯtemplatōꝫ dn̄i. Reuereamur tn̄ q̄ dicit Bern̄. vt ab eo aliqualit̓ introducti tē ꝑtemꝰ ſi qn̄ dn̄s dignet̉ aliqͥd gratū inde ꝑ ciꝑe. Dicit gͦ ẜmone Can̄. xlj. qͥ incipit. collū tuū. loquēs de ſodalibꝰ ſpōſi.i. angel̓ dicēti bus. murenulas aureas faciemꝰ tibi. vermi culatas argēto. Auꝝ diuinitatꝭ eſt fulgor. ar gentū ſapīe q̄ deſurſum eſt. Hoc auro fulgē tia quedā qͣſi varietatꝭ ſignacula ſpōdent ſe figuraturos hi qͥbꝰ id miniſterij ē ſuꝑni au rifices atqꝫ īternis aī auribꝰ inſerturos. qd̓ ego nō puto eſſe aliud qͣꝫ texere quaſdā ſpi ritales ſil̓itudines. ⁊ ī ip̄is puriſſima diuine ſapīe ſenſata. aīe ꝯtēplātis ꝯſpectibꝰ īporta re vt videat ſaltē ꝑ ſpeculuꝫ in enigmate qd̓ nondū facie ad faciē valet vllatenꝰ intueri. Diuina ſunt ⁊ niſi exꝑtis ꝓrſus incognita ē effamur quō videlicꝫ in hͦ mortali corꝑe fid̓ adhuc hn̄te ſtatū ⁊ necdū ꝓpalata ꝑſpicui ſb̓ ſtātia lumīs interni. pure interdū ꝯtēplatio ꝟitatis ꝑtes ſuas agere intra nos vel ex ꝑte p̄ſumit. ita vt liceat vſurpare alicui noſtrū. cui hoc datū deſuꝑ fuerit illud apl̓i. Nūc co gnoſco ex ꝑte. Itē ex ꝑte cognoſcimꝰ ⁊ ex ꝑ te ꝓphetamꝰ. cū aūt diuinitꝰ aliqͥd raptim. et veluti in velocitatē choruſci lumīs interlu xerit mēti. ſpū excedēte. ſiue ad temꝑamētū nimij ſplēdorꝭ. ſiue ad doctrine vſum conti nuo neſcio vn̄ aſſunt imaginatorie q̄dā reꝝ inferioꝝ ſil̓itudines. infuſis diuinitꝰ ſenſibꝰ accōmodate. qͥbꝰ qd̓ammō adumbratꝰ pu riſſimꝰ ille ac ſplēdidiſſimꝰ veritatꝭ radiꝰ. et ip̄i aīe tolerabilior fiat. ⁊ qͥbꝰ cōicare illū vo luerit caꝑabilior. Exiſtimo tn̄ ip̄as formari in vob̓ ſctōꝝ ſuggeſtiōibꝰ angl̓oꝝ ſic̄ ecōtra rio ꝯtrarias ⁊ malas ingeri īmiſſiōes ꝑ an gelos malos dubiū nō eſt. Idē. lxij. Can̄. ẜ. qͥ incipit Colūba mea. Felix mens q̄ ſibi in hac maceria frequēter cauare ſtuduit. ſꝫ q̄ ī petra felicior. Licet qͥdē cauare ⁊ ī petra. ſed ad hoc puriore mētis acie opꝰ ē ⁊ vehemēti ori oīno intētione. etiā ⁊ meritꝭ potioribus ſanctitatis. Et ad hoc qͥs idoneꝰ. Nēpe ille CCEV Fo. mui dixit. In pͥncipio erat ꝟbū ⁊ v̓bum erat iud deū ⁊ deꝰ erat v̓bū. Nōne tibi videtur Iſis ſe v̓bi penetralibꝰ īmerſiſſe. ⁊ de abdi a pectorꝭ qndam eiꝰ intime ſapīe ſacroſā eruiſſe medullā. Sꝫ in petra qͣꝫto diffi auat̉. tāto ſuauius qd̓ inde eruis ſapit. verearꝭ illud qd̓ ſcriptura minat̉ ſcru ribꝰ maieſtatꝭ. tm̄ affer puꝝ ⁊ ſimplicem lū. nō opprimerꝭ a gl̓ia ſꝫ admitteris niſi dei ſꝫ tua q̄ſieris gl̓iam. Alioqͥn ſua qͥſqꝫ primit̉. nō dei gl̓ia dum ꝓcliuiꝰ in iſta ad leuare ceruicē nō cernit̉. Nimiꝝ gͣui cu itate hac excuſſa ſecure fodeamꝰ in petra nq theſauri abſcōditi ſapīe ⁊ ſcīe ſunt. Sꝫ dhuc dubitaſ. audi ip̄am petrā. Qui ope in me nō peccabunt. Quis mihi dabit ias ſic̄ colūbe ⁊ volabo ⁊ reqͥeſcā. Ibi īue uiē māſuetꝰ ⁊ ſimplex vbi doloſus op ⁊ elatꝰ ⁊ cupidꝰ inanis gl̓ie. nō oppri ſcrutator eſt maieſtatis ſꝫ volūtatꝭ naieſtati attinet interdū quidē et in am intēdere audet. ſꝫ qͣſi admirās nō qua rutās. ſꝫ ſi qn̄ ꝑ exceſſum rapi in illā con digitꝰ dn̄i ē iſte. dignāter leuās homi hoīs temeritas inſolēter dei alta per dēs. Cū gͦ apl̓s raptū ſe memoret vt au xcuſet. qͥſnā alter p̄ſumat mortaliū hu uine maieſtatꝭ horrēdo ſcrutinio pro s intrare conatibꝰ. ⁊ īportunꝰ ꝯtēplator ēda irrūꝑe in archana. Scrutatores ꝓ nde maieſtatis tāqͣꝫ irruptores dici reor. n̄ piunt̉ in eā. ſꝫ qͥ irrunt. Ip̄i itaqꝫ oppri formiduloſa ſcrutatio maie. ūtatꝭ tā tuta qͣꝫ pia qͥd niſi tota igētia ſcrutādo inſtē ſacramēto gl̓e volū tis cui mihi ꝑendū ꝑ omīa ſcio. Suauis que nō aliude qͣꝫ de ip̄iꝰ ſuauitatꝭ ꝯtem edit qͣꝫ de diuitiaꝝ bonitate infini tiōis intuitu. Deniqꝫ vidimꝰ gl̓am īc qͣſi vnigeniti a pr̄e. totū nēpe benignuꝫ ternū qd̓ apparuit gl̓e in hac parte pprimet gl̓ia iſta. totis licet viribuſ ītēdentē in ſe. ego potiꝰ impͥmar illi. Etenī elata facie ſpeculātes in eandē imaginē formamur cū ꝯfirmamur. Abſit autē vt gl̓ia maieſtatꝭ ⁊ nō magis in volūtatꝭ mo deſtia dei ab hoīe ꝯformitas p̄ſumat̉. Gl̓ia mea hͦ eſt ſi vnqͣꝫ de me audiero. Inueni ho minē ẜm cor meum. cor ſpōſi. cor patris ſui pm qualē. Eſtote ait miſericordes ſic̄ pr̄ vi qin celis eſt miſericors eſt. Hec forma quā videre deſiderat cū eccl̓ia dic̄. Oſtēde mihi faciē tuā. forma pietatꝭ eſt ⁊ māſuetudinis. Hāc cū om̄i fiducia leuat ad petrā cui ſimil̓ eſt. Accedite inqͥt ad eū ⁊ illuminamī. ⁊ faci es veſtre nō ꝯfundent̉. Quo pacto humiliſ ab humiliꝯfundet̉. a pio ſancta. a manſueto modeſta. Non plane abhorrebit a puritate petre pura facies ſpōſe. nō magꝭ qͣꝫ a ꝟ̓tute ꝟtus. a lumīe lumē. Idē ſuꝑ hͦ euāgelio In trauit Ih̓s in qd̓dā caſtellū ⁊c̄. Due iſte ſo rores duas vitas amatoris pauꝑtatꝭ ſigͣnt. Quidā cū martha ſoliciti dn̄o ih̓u duo pul mēta p̄parāt.ſ. correctiōꝫ oꝑis cū ſalſamēto ꝯtritiōis. ⁊ opꝰ pietatꝭ cū ꝯdimēto deuotio nis. Hi ꝟo qͥ cū maria ſoli deo vacāt ꝯſiderā tes qͥd ſit deꝰ in mūdo. qͥd in hoībꝰ. qͥd in an gelis. qͥd in ſeip̄o. qͥd in reprobis ꝯtemplāt̉. qꝛ deꝰ qꝛ mūdi rector ⁊ gubernator. hoīm li berator ⁊ adiutor. angeloꝝ ſapor ⁊ decor. in ſeip̄o pͥncipiū ⁊ finis. reproboꝝ terror et er ror. in creaturꝭ īmutabiliſ. in angelis deſide rabilis. in ſeip̄o incōp̄henſibilis. in reprobiſ intollerabilis. Hucuſqꝫ Bern̄. In hac aūt maieſtatꝭ ꝯtēplatiōe qͣttuor modis ſpecula mur. de qͥbꝰ idē Bern̄. ſic dic̄. Quattuor ſūt ꝯtēplatiōis ſpēs. Prima ⁊ maxīa ꝯtēplatio eſt admiratio maieſtatꝭ. hͦ reqͥrit cor purga tum. a vicio libeꝝ. atqꝫ exoneratū a peccatiſ vt facile a ſuꝑbia leuet̉. ⁊ interdū qͦꝫ ꝑ aliqͣs morulas ſtupore ⁊ extaſi ſuſpēſuꝫ teneat ad iuuantē. Secūda aūt neceſſaria ē huic Eſt em̄ intuēs iudicia d̓i qͥ ſane pauido aſpectu dū vehemētiꝰ ꝯcutit menteꝫ intuētis fugat vicia. fundit ꝟ̓tutes. initiat ad ſapīam. huili tatē ẜuat. Tertia ꝯtēplatio occupat̉ vl̓ poti us ociat̉ circa memoriā bonoꝝ ⁊ ne dimit tat ingratū. ſolicitat memorantē ad amoreꝫ bn̄factoriſ. Quarta eſt q̄ retro ſūt obliuiſcēſ in ſola qͥeſcit expectatōe repromiſſoꝝ. q̄ cuꝫ ſit meditatio eternitatꝭ(ſiquidē q̄ ꝓmittunt̉ eterna ſunt) lōganimitati ac etiā ꝑſeuerātie dat vigorē. Hucuſqꝫ Bern̄. Et hͨ de ꝯtēpla tione maieſtatꝭ dei ſufficiāt ad pn̄s. De modo viuendi in actiua vita Ca. lv. Itē auctoritas Bern̄. bona. Oſtqͣꝫ vidimꝰ de exercitio vtriuſqꝫ vi p te.ſ. pͥme ꝑtis actiue ⁊ etiā ꝯtēplati ue ⁊ de generibꝰ ip̄iꝰ ꝯtēplatiue. Re ſtat videre quē modū tenere valeamꝰ vt in ip̄am poſſimꝰ faciliꝰ ītroduci ⁊ eā efficaciuſ adipiſci. Scire gͦ debes ꝙ pͥma ꝑs actiue re qͥrit ſocialē int̓ alios ꝯuerſatiōꝫ. ſic̄ ꝯtēpla tio ſolitudinē. iō aūt in actiua ꝯuerſandū ē QO 3 Meditationes uite chriſti inter alios. qꝛ meliꝰ ⁊ citiꝰ qͥs ꝓpoſitū ſuū cō ſequet̉. Erubeſcit em̄ int̓ alios d̓ vicijs que hꝫ. ⁊ de v̓tutibꝰ qͣs nō habꝫ. ⁊ iō in vtriſqꝫ ſe corrigit. qd̓ in ſolitudine nō ꝯtingit. qꝛ in ea nec ip̄e qn̄qꝫ ꝑpēderet. nec eſſet qͥ corrigeret nec corā qͦ erubeſceret. Propterea ꝓficit in correctiōibꝰ ⁊ moribꝰ alioꝝ cū eſt in ꝯgrega tione. conat̉ em̄ vitare defectꝰ de qͥbꝰ alij cor ripiunt̉ ⁊ diſplicēt. ⁊ adipiſci v̓tutes in qͥbuſ alij cōmendāt̉ ⁊ placēt. Sic gͦ te facere oꝑtꝫ donec fuerꝭ in actiua vt caute obẜues ⁊ vi tes tua ⁊ alioꝝ vicia ẜm modū ſupͣdictum pluribꝰ locis. maxīe ī exercitio actiue. Cōſi dera diligent̓ q̄ ibi dicta ſunt de v̓tutibus ⁊ vicijs. ⁊ ẜm ea viuere ſtude quō teip̄am exa minare ⁊ ad v̓tutes alioꝝ aſpicere debeas ⁊ imitari. ⁊ exinde hūiliari ⁊ ī timore ſꝑ mane re. qꝛ tu ſil̓es ꝟ̓tutes nō habes. Sic gͦ docꝫ Bern̄. ẜ. liiij. Can̄. Nō ſine cā ab heri ⁊ nu diuſtertiꝰ inuaſit me lāguor aī. ⁊ mētꝭ hebe tudo inſolita q̄dā inertia ſpūs. Currebā be ne. ſꝫ ecce lapis offenſiōis in via. īpegi et cor rui. ſuꝑbia inuēta eſt ī me. ⁊ dn̄s declinauit in ira a ſeruo ſuo. Hinc iſta ſterilitas anime mee ⁊ deuotōis inopia quā patior. Quō ita exaruit cor meū. coagulatū eſt ſic̄ ac. factū ē ſicut terra ſine aqͣ. nec cōpūgi ad lachrymat queo. tāta eſt duricia cordis meditatōes ſo litas nō inuenio. Ubi illa inebriatio ſpiritꝰ vbi mētis ſerenitas ⁊ pax ⁊ gaudiū in ſpūſā cto. Iō ad opus manuū piger. ad vigilias ſomnolētꝰ. ad irā p̄ceps. ad odiū ꝑtinax. lin gue ⁊ gule īdulgētior. ſegnior ⁊ obtuſior ad p̄dicatiōes. heu om̄es mōtes ī circuitu meo viſitat dn̄s. ad me aūt nō appropinqͣt. Nam aliū qͥdē intueor ſingularꝭ abſtinētie. alium ꝟo patiētie admirāde. aliū aūt ſūme humili tatꝭ ⁊ māſuetudīs. aliū multe miſericordie ⁊ pietatꝭ. illū in ꝯtēplatiōe frequēter excedere hūc pulſare ⁊ penetrare celos orationū īſtā tia. alioſqꝫ in alijs p̄minere v̓tutibꝰ. Hos ī qͣꝫ cōſidera om̄es feruētes. om̄es deuotos. om̄es in xp̄o vnanimes. om̄es in donis ce leſtibꝰ ⁊ gr̄a affluētes tāqͣꝫ ſpūales. Reuera mōtes qͥ a dn̄o viſitant̉ ⁊ ſpōſum in ſe ſalien tē frequēter recipiūt. ego aūt hoꝝ in me īue nio nihil. Quid me aliud putē qͣꝫ vnū e mō tibꝰ gelbōe. quē p̄terit in ira ⁊ in indignatio ne ſua ille ceteroꝝ oīm benigniſſimꝰ viſita tor. Filioli hec cogitatio tollit extollentiam oculoꝝ. ꝯciliat gr̄am. viā ſponſi ſaltibꝰ p̄ꝑat Uolo vos nō ꝑcere vob̓ ſꝫ accuſare voſmet ip̄os quotiēs forte in vobis vl̓ ad modicuꝫ tepere gr̄am. v̓tutē lāgueſcere dep̄henditis hͦ facere hoīs eſt. qͥ curioſus circūſpector eſt ſui ⁊ ſcrutator viaꝝ ſuaꝝ ac ſtudioꝝ. atqꝫ in om̄ibꝰ ſꝑ ſuſpectū habꝫ arrogantie viciū ne ſurrepat. In ꝟitate didici nil eq̄ efficax eſſe ad gr̄am ꝓmerēdā. retinendā. ⁊ recuꝑandā. qͣꝫ ſi om̄i tꝑe corā deo inueniarꝭ n̄ altū ſape re ſꝫ timere. Beatꝰ hō qͥ ſꝑ eſt pauidꝰ. Idem in epl̓a ad frēs de mōte dei. Diſcito tibi pre eſſe ⁊ vitā ordinare. mores cōponere. temet ip̄m iudicare. ⁊ temetip̄m apd̓ temetip̄m ac cuſare. ſepę etiā ꝯdēnare nec īpunitū dimit tere. ſedeat iudicās iuſticia. ſtet rea. ⁊ temet ip̄m accuſans ꝯſcīa nemo te plꝰ diligit. nēo fideliꝰ iudicabit. Mane p̄terite noctis fac a temetip̄o exactiōem ⁊ vēture diei tu tibi in dicito canonē. Ueſꝑe p̄terite diei rōeꝫ exige ⁊ ſuꝑueniētis noctꝭ fac indictōem. ſic diſtri cto nūqͣꝫ aliūde laſciuire vacabit. Singul̓ horꝭ ẜm cōis inſtituti canonē ſua diſtribue exercicia. cui ſpūalia ſpūalia. cui tꝑalia tꝑa lia. in qͥbꝰ ſic exoluat om̄e debitū ſpūs deo. corpꝰ ſpūi. vt ſi qͥd fuerit intermiſſum. ſi qͥd neglectū. ſi qͥd īꝑfectuꝫ ſuo mō. ſuo loco. ſuo tꝑe. nō habeat īpunitū ſiue irrecōpenſatum Idē in ẜmone de tꝑe. lxxiiij. ẜ. Ꝙtū putas. Ego illos admiror qͣꝫtū vereor ī cord̓ meo qͣꝫtū amplector charitatꝭ affectu. qͥ velut ne ſciētes eos qͦs ſecū qͦtidie vidēt vnum forte aut duos vl̓ etiā plures qͦs in maiori feruo re ſpūs vidēt ſibi ex oībꝰ eligūt. ⁊ cū ipſi for taſſe meliores ſūt. ſemꝑ tn̄ ſibi ꝓponūt. ⁊ p̄po nūt ſancta in dn̄o ſtudia ⁊ exercitia corꝑalia ſeu etiā ſpūalia. Ue inqͥt vnꝰ ex nr̄is qꝛ mo nachū in vigilijs vnū ꝯſideraui. in quo. xxx. ꝟtutes īnumeraui qͣꝝ vix vnā in me īuenio ⁊ fortaſſe nullā. Ille tantā habebat qͣꝫtuꝫ hͦ ip̄a religioſe emulatiōis humilitas. Hic ita qꝫ fructꝰ ſit mei ẜmonis vt altiora ſꝑ atten das. qꝛ in eo ꝯſtat plenitudo humilitatꝭ Nā ſi forte in re aliqͣ maior tibi fratre alia tibi gͣ tia collata videt̉. ſꝫ ſi in multis. ſi bonꝰ emu lator fueris iudicare te poteris inferiorem. Quid ſi forte laborare aut ieiunare plꝰ iſto pōtes. ⁊ ille patiētia ſuꝑat. humilitate prece dit. ſuꝑeminet charitate. quomō tota die cir ca illud qd̓ videris habere inſipiēti cogita tione verſaris. Eſto magis ſollicitꝰ vt ſcias qͥd deſit tibi. hͦ em̄ melius. Hucuſqꝫ Bern̄. Uides qͣꝫ magnū eſt circūſpicere ⁊ examīa re ſeip̄m ⁊ etiā alios vt in ſuā vtilitateꝫ mo Fo. CCLVI es eoꝝ cōuertat. In hoc igit̉ te multū exer ceas dū fueris in actiua ſꝑ tenēdo charita umilitatꝭ ⁊ pietatis obſequia. Super īvero teneas meditatōes vite xp̄i ⁊ ora ſē. qꝛ in vtriſqꝫ miro modo illuminabe circa vicia ⁊ v̓tutes. ⁊ ſuꝑ om̄ia alia exer in eis ad puritatē aī ꝓficies. ad quā to iribꝰ te intēdere oportet. qꝛ om̄es ꝟtu auc̄tates ſupra de ꝯtēplatiōe poſitas ī iſti. tāto qͥs maiori puritate ſe munire t. qͣꝫto ad celſiorē ꝯtemplatiōꝫ aſcēdere t. Depurat̉ aūt aīa in meditatiōibꝰ vite maxīe paſſiōis ip̄iꝰ. vt habuiſti ſupra ī eralibꝰ ꝯtēplatiōibꝰ ex ẜmone. lxxij. Cā epurat̉ etiā in orōe q̄ vicina ⁊ ꝓxima ē latiōi. ⁊ qd̓ orō laborioſis ſudoribꝰ īpe rat. ꝯtēplatio amene qͥeſcēdo deguſtat. Et ꝟecde mō vite actiue ſufficiāt. De mō viuēdi in vita ꝯtemplatiua. apitulū. lvj. Nꝯtēplatiua ꝟo aliter ⁊ lōge alit̓ te viuere oportet Cōtemplator em̄ ſo i deo vacare dꝫ ⁊ manere in ſolitudi e ſaltē mētis. de qͣ habuiſti ſupra d̓ ieiunio Nbiligit̉ ad eū de aliqͥbꝰ rebꝰ cōibꝰ vel il ad eū de ꝓximis qͣꝫtū ad obſeqͥa pillo tꝑe. ſꝫ a rōne ⁊ deuotiōe ⁊ cō ope intēdit ad eos. Nihil etiā ad eū de lla breuit̓ dꝫ poſt tergū ꝓijcere. et ſibil̓ ⁊ mortuꝰ eſſe vt ſoli deo vaca ſſit. niſi eū neceſſitas implicet vl̓ īuitū. tem̄ ꝙ hanc ſapīam diſcat ī ocio. vt ſupͣ in tractatu de ꝯtēplatōibꝰ ex ẜ Berū. ſuꝑ Can̄. xl. Oportet ꝙ mino ctu. ⁊ taceat exēplo marie qͣꝫtūcūqꝫ ⁊ qͦ īqꝫ interpellet̉. ⁊ ip̄iꝰ exēplo dimittat dere ⁊ facere. vt oīa dignatiſſime ꝓ ſue cōmittat Suꝑ his aūt audi ber more ſuo facūde loquētē Dic̄ em̄ ſer e aſſūptōe dn̄e ſic. Habꝫ martha rmā bn̄ oꝑantꝭ. maria ꝟo ſpēm ex lata nō rn̄det. ſꝫ tm̄ in dei v̓bū toto mētꝭ intēdit. ac ſolā quā diligit gr̄am diui riſqꝫ vt inſenſibil̓ reddit̉ dū intꝰ ad cō nitiōis cetera reſpuēs medullitꝰ hau plāda dei ſui gaudia feliciſſime rapitur paulo pꝰ. Nō miremur quēpiā laborātē pn̄oꝑantē ſi aduerſus frēm vacantē mur irare videamꝰ. qꝛ ⁊ hͦ in hͦ euangelio legi marthā feciſſe aduerſus mariā. Ꝙ autē maria murmurauerit aduerſuſ marthā eo ꝙ eiꝰ actiōibꝰ īplicari nollet. nuſqͣꝫ oīo reꝑit̉. neqꝫ eī vtꝝqꝫ agere ꝯpetēt̓ ſufficeret. ⁊ curis exterioribꝰ deẜuire. ⁊ interiꝰ ſapīe deſiderijs vacare. De ip̄a qͥppe ſapīa ſcpͥtū eſt. ⁊ qͥ mino rat̉ actu ꝑcipiet illā. Propterea maria ſedet īmotaqꝫ manꝫ. nec vult īterrūꝑe ſilētij qͥeteꝫ ne iocūdā amittat ꝯtēplatōis dulcedinē. p̄ ſertim cū ip̄m intꝰ audiat dn̄m dicentē. Ua cate ⁊ videte qͣꝫ ſuauis ē dn̄s. Itē in ẜmone iij. de aſſumptōe eiuſdē. Putas ī domo in qͣ xp̄s ſuſcipit̉. vox murmurꝭ audiet̉. Felix do mus ⁊ btā ſꝑ ꝯgregatio. vbi de maria Mar tha ꝯquerit̉. Nā mariā marthe emulari ꝓr ſus indignū ꝓrſus illicitū eſt. Alioqͥn vbi le gis mariā cauſantē. qꝛ ſoror mea reliqͥtꝭ me ſolā miniſtrare. Abſit abſit. vt qͥ deo vacat. ad tumultuoſam aſpiret fratꝝ officialiū vi tam Martha ſꝑ inſufficiēs ſibi ⁊ minꝰ ido nea videt̉. Alijſqꝫ magis id oꝑis qd̓ admini ſtrat optat īponi. Uide aūt p̄rogatiuā Ma rie ꝙ in omī cā habet aduocatū. Indignat̉ ſiquidē phariſeꝰ. cōquerit̉ ſoror ⁊ etiā diſci puli murmurāt. vbiqꝫ maria tacet. ⁊ ꝓ ea lo quit̉ xp̄s. Uideat gͦ maria quēadmodū va cet ⁊ videat qm̄ ſuauis ē dn̄s. Uideat inqͣꝫ. qͣꝫ deuota mēte. qͣꝫ trāqͥllo ſedeat aīo. ſecꝰ pe des ih̓u ꝓuidēs aīo ſꝑ ī ꝯſpectu ſuo. et ꝟba ex eiꝰ ore excipiēs. cuiꝰ affectꝰ amabil̓. ⁊ eloqͥ um dulce. Diffuſa eſt em̄ gr̄a ī labijs eiꝰ. et ē ſpecioſus forma p̄ filijs hoīm. īmo ſuꝑ oēm gl̓iam angl̓oꝝ. Gaude ⁊ gr̄as age maria q̄ ꝑtē optimā elegiſti. Beati eī oculi qͥ vidēt q̄ tu vides. ⁊ aures q̄ merēt̉ audire q̄ tu audis Geata plane q̄ venas diuini ſuſurrij ꝑcipiſ in ſilētio. in quo vtiqꝫ bonū eſt homini do minū expectare. Simplex eſto non tm̄ ſine dolo. ſꝫ etiā abſqꝫ multiplicitate occupatio nū vt tecū ſit ẜmocinatio eiꝰ. cuiꝰ ⁊ vox dul cis ⁊ facies decora. Unuꝫ caue ne incipias abūdare in ſenſu tuo ⁊ velis plꝰ ſaꝑe qͣꝫ opor tet. ne forte dum lucē ſectaris impingas te nebras illudente tibi demonio meridiano. Hucuſqꝫ Bern̄. Uidiſti qm̄ ꝯtēplator dꝫ oīa dimittere occupatōes ⁊ exercitia corꝑa lia. q̄ occupatō rctē opponit̉ vacatiōi. ⁊ ē vnū d̓ maioribꝰ īpedim̄tꝭ q̄ poſſit hr̄e ꝯtēplator nā pl̓ibꝰ mōis īpedit eū. ⁊ n̄ ſolū cū ē ī occu patōe ſꝫ et̄ pꝰ ea. ⁊ pͥmo r̄ddēdo mētē ſolicitā ⁊ īqͥetā circa id qd̓ fec̄ l̓ facere hꝫ. ⁊ ec̄ r̄linq̄n do imagīatōes ⁊ fātaſmata q̄ ml̓tū īpediūt ꝯtēplātē. De qͣtuor īpedimētꝭ ꝯtēplatōis OO 4 Meditationes uite chriſti Capitulum. lvij. Unc vtiqꝫ videamꝰ q̄ īpediūt ꝯtēpla tionē. Sūt aūt īpedimēta eiꝰ qͣttu Cor. de qͥbꝰ ſic d̓t bern̄. xxiij. Can̄. In hͦ archanū ꝯtēplatōis ⁊ ī hͦ ſanctuariū dei ſi quē forte nr̄m aliqͣ hora ſic rapi ⁊ ſic abſcōdi ꝯtigerit vt mīme aduocet aut ꝑturbet l̓ ſen ſus egēs vl̓ cura pūgēs. vl̓ culpa mordēs. l̓ certe ea q̄ difficiliꝰ amouēt̉ irruētia imaginū corporeaꝝ fantaſmata. poterit qͥdē hic cum ad nos redierit gl̓iari ⁊ dicere. Introduxit me rex ī cubiculū ſuū. Hucuſqꝫ Bern̄. Pr mū igit̉ impedimētū d̓t ꝙ ē ſenſus egēs. ſcꝫ corꝑis. Intm̄ eī aīa ad corpꝰ afficit̉ ꝙ ea ī ali qͣ ſui ꝑte vl̓ ſenſu defectū notabilē patiente ꝯtēplari nō delectat. Tꝑe igr̄ infirmitatꝭ n̄ eſt locꝰ ꝯtēplatōis niſi dn̄s facerꝫ de gratia ſpēali. Sil̓e ꝯtingit cū valida fames vl̓ ſitiſ vl̓ frigꝰ īminet vl̓ alid̓ corꝑis impedimentū Scd̓m impedimētū d̓t ꝙ ē cura pūgēs.i. ſo licitudo curaꝝ ⁊ occupationū. ⁊ hͦ ſatꝭ p̄t eē claꝝ ꝑ auc̄tates ſupͣ ꝓximo poſitas. Idē eti am Bern̄. plixioribꝰ v̓bis narrās īpedimē ta ꝯtēplatiōis ī qͣrto ẜmōe de aſſumptione dn̄e. Int̓ alia d̓t ꝙ ſic̄ puluis iniectꝰ īoculū corꝑalē impedit viſū. ſic cura terrenoꝝ actu um ocl̓m ītelligētie ꝯfundit. atꝫ a ꝯtēplatōe veri lumīs excludit. Tertiū īpedimētū dic̄. ꝙ ē culpa mordēs.i. pctm̄. ⁊ hͦ duobꝰ modis p̄t ꝯtingere. Primū cū pctm̄ eſt ī aīa. Scd̓o cū fuit ⁊ deletū eſt ꝑ ꝯtritiōꝫ ⁊ ꝯfeſſiōꝫ. ſed in memoria reuocat̉. vtrūqꝫ eī impedit ꝯtēpla tionē. vt ī eodē ẜmōe refert ſic int̓ alia dicēs Ꝙ ſic̄ tenebre īpediūt viſū corꝑalē. ſic pctm̄ cū eſt in aīa īpedit ip̄aꝫ qꝛ tenebroſa ē(ſꝫ ac ꝯtēplāduꝫ reqͥrit̉ puritas ⁊ pulcritudo aīe) ⁊ ſic tūc nō ē locꝰ ꝯtēplatōi. Sil̓r ſic̄ ſanguiſ vl̓ humor ꝯcretꝰ fluēs ī ocl̓m īpedit viſū. ſic pctm̄ cū redit ī memoriā īfluit ī aīaꝫ ⁊ īpedit viſū eiꝰ. ⁊ ꝓpterea cauere debes tꝑe ꝯtēplatō nis cogitare ſuꝑ pctīs. Oī qͥdē tꝑe nos de bemꝰ pctōres reputare. ſꝫ ſignant̓ n̄ dēmus cogitatōꝫ nr̄aꝫ reflectere ſuꝑ aliqͦ vl̓ aliqͥbuſ pctīs tꝑe qͦ volumꝰ ꝯtēplare. Et de hͦ idem Bern̄. ſic d̓t. lvij. ẜ. Can̄. Hēmꝰ qͦꝫ mariam ꝯtēplātē in ill̓ qͥ ꝓceſſu lōgiorꝭ tꝑis cooꝑāte gr̄a dei ī aliqͥd meliꝰ ⁊ letiꝰ ꝓficere poterunt qn̄ iā de indulgētia p̄ſumētes. nō tā ꝟſari in ter ſe ſoliciti ſūt triſtē imaginē pctōꝝ qͣꝫ cer te in lege dei meditari die ac nocte inſatiabi liter d̓lectari. interdū etiā reuelata facie glo riā ſpōſi cū ineffabili gaudio ſpeculātes in eandē imaginē trāſformāt̉ ⁊ d̓ claritate ī cla ritatē tāqͣꝫ a dn̄i ſpū. Hucuſqꝫ Bern̄. Qua tū impedimētū d̓t ꝙ ſūt fantaſmata corpo reaꝝ imaginū. ⁊ hͦ ē difficiliꝰ alijs ſupͣdictꝭ. ⁊ ꝓpt̓ea ꝯmēdat̉ intm̄ ī hͦ ſtatu ſolitudo. Optꝫ em̄ ꝯtēplātē eē mutū ⁊ ſurdū ⁊ cecū. vt vidēſ nō videat. audiēs nō ītelligat nec loqͥ dele ctet̉. hͦ ē vt ita ſit abſtractꝰ ab his trāfitorijs ⁊ ita deo ꝯiūctꝰ ꝙ ī audiēdo. vidēdo. loq̄ndo nō minuat curſū ſuū. ſꝫ fugiat qͣꝫtū p̄t. ⁊ ſi qn̄ neceſſitas ad id cogit. nō ſecū reportet ima gines q̄ ꝑ has feneſtras intrāt ad aīaꝫ nr̄aꝫ Un̄ nō dꝫ ꝯtēplatiuꝰ ſic̄ actiuꝰ obẜuare mo res alioꝝ ne inde fantaſmata reportꝫ. Ml̓ to gͦ magꝭ tu debes a ſeculariū collocutōne ceſſare qͣꝫtūcūqꝫ ꝯiūcti ſint vt inde tepl̓ies monui. Si qn̄ etiā obediētia vl̓ neceſſitas obſequiū vl̓ recreatio ad aliqͥd laborādū vl̓ oꝑandū te īpellit. fidelit̓ facias. ſꝫ nō ſic ad hereas volūtate vl̓ delectatōe vt inde repor tes imagines. ne poſtea deo vacās īpediar De qͦ ſic ait Bern̄. xxx. c. ad frēs de mōte d̓i. Aliqͥd oꝑandū eſt manibꝰ qd̓ iniūgi ſolet. n̄ tā ꝙ aīm delectādo detineat ad horā qͣꝫ qd̓ ſpūalibꝰ ſtudijs delectatiōꝫ ꝯẜuet ⁊ nutriat in qͦ ſi remittat̉ ad horā animꝰ nō reſoluat̉ vn̄ ſe facile mox vt ad ſeip̄m redeundū viſū fuerit expediat abſqꝫ ꝯtrouerſia inherētꝭ vo lūtatis abſqꝫ ꝯtagio ꝯtracte delectatōis vl̓ memorie imaginātis. Nō em̄ vir ꝓpter mu lierē ſꝫ mulier ꝓpter viꝝ nō ſpūalia exercit ꝓpt̓ corꝑalia. ſꝫ corꝑalia ꝓpt̓ ſpūalia. ꝓptere ſic̄ viro creato collatū vl̓ cōꝑatū eſt ei adiu toriū ſil̓e ſibi ex ip̄a hoīs ſub̓a. ſic cū in adiu toriū ſpūalis ſtudij neceſſaria ſint corꝑalia. x non tn̄ in hͦ ſꝑ eque ꝯuenire vident̉ ſil̓itudi ne ⁊ affinitate. Sic̄ meditari qd̓ ſcribat̉. vel uix. ſcribere qd̓ legat̉. Subdiualia tamen exer citia ſic ſepe etiā ſpiritū exhauriūt vt cū gra uiori ruraliū operū exercitio ſit magna con tritio corꝑis vſqꝫ ad cōtritiōem vel humili tatē cordis. ⁊ fatigationis ſue preſſure expri munt ſepe vehemētioris affectū deuotiōis Seruꝰ tn̄ bonꝰ ⁊ prudēs ad ociūʸ ſepe ꝯꝑat aborē. nec in eū diſſoluit̉ ſꝫ ꝑ eū magꝭ ī ſeip̄ꝫ colligit̉ qͥ ſꝑ p̄ ocul̓ hūit n̄ tā qd̓ agit ſꝫ quod agēdo ītēdit oīs ꝯſūmatōis attēdēs finem. hucuſqꝫ ber̄. Uideſ qͣꝫ vigilāt̓ cauere oꝫ ne ī manualibꝰ laboricijs aīum occupes. Noui enim in hoc qͣꝫtū impedimentū ꝯtēplatiōis īcurres ꝓpt̓ curā ſolitudinū Et hͦ de īpedim̄ tꝭ ꝯtēplatōis dicta ſufficiāt. Ex qͥbꝰ māifeſte Fo. CCCVII irere poteſt qͣꝫ ſit nociua intricata curio q̄ totā animā inficit ⁊ facit inquietā et ca. Ꝙꝛ etiā nociua ſit cupiditas ⁊ con atio reꝝ. ⁊ ꝑ cōſequēs qͣꝫ ſit p̄cioſiſſima cta pauꝑtas. q̄ animā expeditā ⁊ purā tinue repn̄tat. Non aūt te moueat vt ixi. ꝙ ꝯtemplatiuꝰ ꝓximis nō intēdit dit deo. ⁊ in eiꝰ dilectiōe actiuū exce actiuus excedit ꝯtemplatiuū in dile ꝓximi. De qͦ dic̄ Bern̄. lx. Can̄. Dico ram dei que in nobis eſt ⁊ ficꝰ nō hr̄e jͣs. Ficus qͥdē qͥ ſuauiores in moribꝰ Uineas ꝟo qui ſpū feruētiores. Om ſe inter nos cōiter ſocialiterqꝫ habꝫ. ⁊ ne querela ꝯuerſat̉ int̓ frēs. ſꝫ etiā ta ſuauitate fruendū ſe om̄ibꝰ pre m̄i officio charitatꝭ. Quid em̄ illum ē ficus ꝯuenientiſſime dicā. iā qͥ vi ueriores nobis qͣꝫ ſuauiores ſe ex t in ſpū vehemēti agētes zelātes ꝓ di acerrime corripiētes. aptātes niētiſſime vocē illā. Nōne qui ode tte dn̄e oderā. ⁊ ſuꝑ ini. t. tab. Itē zelꝰ do Et mihi qͥdē illi in di gcoſſſ eꝓximi. iſti ī dilectōe dei eminere vidē ides qm̄ cōtēplatiui are ꝓ deo. p̄ferūtur uis in dilectōe dei. hͦ tn̄ diſcrete ītellige pximi caritateꝫ omittit ōtēplatir liꝰ intēd deo ⁊ ſecūdario ꝓxīo. qͣꝫ n determinatōꝫ recipiat. Nā rudiſ piētis cōtēplantꝭ eſt oīno qͣꝫ ſtrictiꝰ po li deo vacare ⁊ ī ſolitudine mētis ⁊ eti rꝑis ſi pōt manere vt etiā zelū dei ⁊ ſe ꝓximū vel zelo dei negligere videat̉. ī ſolitudīs nat̉a id reqͥrat. ⁊ maxīe qͣn ōſi viſitatōe ⁊ frequētia iocūdat̉. alias de facile poſſet eradicari. Cū ꝟo iā perfe tus ⁊ ſublimatꝰ eſt ꝑ lōgū cōtēplatōis exer iu. tūc ꝓ deo fortit̉ zelat ⁊ ꝓ anīe ſalute. vt abuiſti ſupra ex ẜmone Bern̄. xviij. Can̄. oc tractatu.ſ. quō cōtemplatiua p̄cedit indā ꝑtē actiue. Cū ꝟo neceſſitas immi et. quilibet cōtēplatiuꝰ quomōcūqꝫ incipi ꝓ charitate ꝓximi ociū intermittit Un ē Bernardꝰ ſic dicit. l. Can̄. Orantē de ſqꝫ hominē deo loqͥ quis dubitet. Quoti Is tamē caritate iubēte abducimur ⁊ auel mur ꝓpt̓ eos qui noſtra indigent opera vl̓ ibquela. quotiēs pie cedit negocioꝝ tumul libꝰ pia quies. quotiēs bona cōſciētia poni tur codex vt oꝑi manuū inſudet̉. quotiēs ꝓ adminiſtrādis terrenis iuſtiſſime ip̄is ſuꝑ ſedemus celebrādis miſſarū ſolennijs. Or do p̄poſterus. ſed neceſſitas nō habet legeꝫ. Hucuſqꝫ Bern̄. Uita ꝯtemplatiua p̄fert̉ actiue. ¶ Capitulū. bviij. Uia gͦ in p̄cedēti auctoritate Bern̄. ex ẜmone. lx. Can̄. habuiſti ꝙ ꝯtem Aplātes p̄ferunt̉ actiuis in dilectione dei. videt̉ ꝙ ꝯtemplatiua p̄ferat̉ actiue. De quo idē Bern̄. ẜmone. v. de aſſumptōe dn̄e ſermo incipit Intrauit Ih̓s. ſic dicit. Quid tn̄ ſibi vult fratres ꝙ optimā partē Maria d̓r elegiſſe. Ubi iā erit ꝙ aduerſus eā ꝓferre ſolemꝰ. ſi quādo forte adminiſtrātis Mar the turbatiōem in eqͣlitate iudicare volue rit. Melior eſt iniqͥtas viri qͣꝫ benefaciens mulier. vbi erit illud. Si qͥs mihi miniſtra uerit honorificabit eū pater meꝰ. ⁊ illd̓. Qui maior eſt veſtꝝ erit miniſter veſter. Poſtre moqꝫ ꝯſolatio eſt laborāti quaſi in eꝰ ſuggi lationē ꝑtē ſororis attollere. Unū igit̉ arbi trore duobꝰ. vt aut de electione maria lau det̉ ꝙ ꝑs ip̄a qͣꝫtum in nobis eſt ſit in om̄ibꝰ eligēda. aut certe vt neutꝝ defuiſſe dicatur. nec in ꝑtē aliquā p̄cipitaſſe ſnīam. ſꝫ ad obe dientia p̄ceptoris in vtrūlibet ſit ꝑata. Quiſ em̄ ſic̄ dauid fidelis egrediēs ⁊ ingrediēſ ad imꝑiū regis. Deniqꝫ inqͥt. ꝑatū cor meū nō ſemel tm̄. ſꝫ ⁊ ſecūdo ⁊ vacare tibi ⁊ ꝓximis miniſtrare. Hec plane ꝑs optima que n̄ au feret̉ hec mēs optima q̄ nō mutabit̉ quocū qꝫ vocaueris eā Bonū em̄ acquirit gradū qͥ bene miniſtrauerit. forte meliorē. qui bn̄ va cauerit deo. optimū aūt qͥ ꝑfectꝰ eſt ī vtroqꝫ Unū aūt dico adhuc ſi tamē id de martha licet ſuſpicari. Nōne em̄ qͣi ocioſam reputaſ ſe videt̉ qͣꝫ ſibi dare petijt adiutricē. Sꝫ car nalis eſt ⁊ om̄ino nō ꝑcipit ea que ſint ſpūs dei ſi qͥs forte vacantē aīam ſuā de vacatiōe redarguit. Audiat gͦ optimā eſſe hanc ꝑtē q̄ maneat in eternū. Nunqͥd em̄ nō rudis qd̓ ammō videt̉ aīa q̄ diuine ꝯtemplatiōis pe nitus expers illā intrauerit regioneꝫ. vbi hͦ vnū oīm opus. vnū ſtudiū. eadē vita. Item xl. Can̄. Duo quedā in intētōe quā faciē aīe diximꝰ neceſſario requirunt̉. res ⁊ cauſa. id eſt. qͥd intēdas ⁊ ꝓpt̓ qͥd. Ex his ſane duobꝰ aīe vl̓ decor vl̓ deformitas iudicat̉. Et īfra. Porro intēdere in aliud qͣꝫ in deū. tn̄ ꝓpt̓ de um nō ociū marie ſed marthe negoctuꝫ eſt. Abſit autē vt que hmōi eſt quicqͣꝫ dixerim. Reditationes uite chriſti illā hr̄e difforme. nec tn̄ ad ꝑfectū affaueriꝫ ꝑueniſſe decorꝭ. Quippe q̄ adhuc ſollicita ē ⁊ turbata erga pl̓ima. ⁊ nō p̄t t̓renoꝝ actuū vel tenui puluere nō reſꝑgi. Quē tā cito faci leqꝫ detergeret vl̓ in hora ſancte dormitiōis caſta intētio ⁊ bone ꝯſciētie interrogatio in deū. Igit̉ ſolū inqͥrere deū ꝓpter ip̄m ſolum hͦ plane eſt vtrāqꝫ bipartite intētionis faciē hr̄e pulcerrimā. atqꝫ id ꝓximū ac ſpāle ſpon ſe cui merito ſingulari p̄rogatiua audire cō ueniat. pulcre ſunt gene tue ſic̄ turturꝭ. Idē in epl̓a ad frēs de mōte dei. Solitudo ⁊ re cluſio noīa miſerie ſunt. Cella aūt nequaqͣꝫ debet eſſe rec luſio neceſſitatꝭ. ſꝫ domiciliuꝫ pacis. hoſtiū clauſum nō latebre ſꝫ ſecretuꝫ Cū qͦ em̄ deꝰ eſt. nunqͣꝫ minꝰ eſt ſolꝰ qͣꝫ cū ſo lus eſt. Tūc em̄ fruit̉ gaudio ſuo. tūc ip̄e ſu us eſt ad fruendū deo in ſe ⁊ ſe in deo. Tūc in luce veritatꝭ in ſereno mūdi cordis vltro patet ſibi pura ꝯſcīa. ⁊ libere ſe infundit af fecta de deo memoria. ⁊ vel illumīat̉ intelle ctus ⁊ bono ſuo fruit̉ affectꝰ. vl̓ libere ſeip̄ꝫ deflet hūane fragilitatꝭ defectꝰ ꝓpter hoc ẜꝫ formā ꝓpoſiti vr̄i habitātes in celis. poſtqͣꝫ ī cellis excluſo a vob̓ toto ſeculo. totos vos ī cluſiſtis cū deo. Idē in eadē epl̓a. Ociū nō eſt vacare deo. imo negociū negocioꝝ Huc uſqꝫ Bern̄. His auctoritatibꝰ videt̉ ꝙ vi ta ꝯtēplatiua p̄ferat̉ actiue. ⁊ etiaꝫ alias au ctoritateſ habuiſti ī hͦ tractatu. q̄ ad hoc ip̄ꝫ faciūt. ⁊ etiā ſupra ſub capl̓o quō dn̄s fugit qn̄ turbe voluerūt eū facere regē. ex ẜmone xxxij. Can̄. Que aūt ſit maiorꝭ meriti deꝰ nō uit Crederē tn̄ ꝙ qͥ maiori amore fert̉ magꝭ meret̉. ſꝫ in ꝯtēplatiua videt̉ qͥs magꝭ affici ad amorē. ⁊ valde magnū eſt ſpeculari deū frui deo. ꝯuerſari cū deo. ⁊ eiꝰ cognoſcere vo luntatē q̄ ad ꝯtēplatiuū ſpectāt. Hec em̄ eſt deguſtatio mercedis patrie qͣꝫuis imꝑfecte ⁊ raro. Et hͦ vidēt̉ tenere ſancti.ſ. ꝙ ꝯtēplati ua ſit maiorꝭ meriti qͣꝫ actiua. Sꝫ qͥcqͥd ſit. dn̄s vult de vtriſqꝫ. ⁊ ſic̄ multa in vno corꝑe mēbra nō eundē actū hn̄t. ita nos multos ī eccl̓ia multꝭ modis dn̄o ẜuire oportꝫ. et nō oībꝰ idē ſpūs dat̉. ſꝫ alij dat̉ ẜmo ſapiētie ⁊c̄ Unuſqͥſqꝫ igit̉ in ea vocatōe in qͣ vocatꝰ eſt maneat. ⁊ qͥ aptꝰ eſt ꝯtēplatōi moret̉ in ea. qͥ ꝟo mīſterio ꝓximoꝝ exerceat ſe in ip̄o. Naꝫ ⁊ dn̄s ſic̄ hic dixit de maria. ꝙ optimā ꝑtem elegit. ita cū petro ſuas oues recōmendauit ſub ſui amoris examīe tribꝰ ei vicibꝰ hͦ imp̄ſ ſit. Et hͦ ſenſu pōt intelligi qd̓ Bern̄. ſcribit ẜmone. iij. in aſſumptiōe dn̄e dicēs. Suſci piat martha dū̄m in domū cui nimirū cre dita diſpēſatio eſt domꝰ. Suſcipiant ceteri coadiutores eiꝰ ſinguli ꝓ qͣlitate miniſterij excipiāt xp̄m. ſeruiāt xp̄o. mīſtrēt ei ī mēbri ſuis. Ille infirmis fratribꝰ. ille pauꝑibꝰ. ille in ſuſcipiēdis hoſpitibꝰ ⁊ ꝑegrinis. qͥbus ita ſolicitis circa frequēs mīſteriū. Uideat me ria qͣꝫtū ad dn̄m vacet ⁊ videat qm̄ ſuauis ē dn̄s. Hucuſqꝫ Bern̄. Tu igit̉ qꝛ ſtatꝰ tuꝰ il lud exigit. ꝯtemplatiuā totis viribꝰ aſſume p̄miſſa actiua moris. ꝑ quā ꝑuenit̉ ad ip̄am Et gaude ⁊ gr̄as age dn̄o ih̓u qͥ ad hāc te ꝑ tem vocauit quā optimā eſſe dixit. Extribꝰ cauſis ꝯtemplator reducit ſe ad actiuā. Itē de eo ꝙ fides ſine oꝑbꝰ mortua Capitulum. lix. Uamuis aūt pluries ſupra tactū ſit ꝙ ꝯtemplator ſoli deo vacare debet ac cetera omittere. hoc ſcias genera liter eſſe veꝝ. ſꝫ nō ſemꝑ. Nā tribꝰ ex cauſis a iocūda ꝯtemplatiōe ſe ad tempꝰ ſeparat et ſe recipit in actiuā. Una cauſa eſt ꝓpter lucꝝ animaꝝ vt habuiſti ſupra quō ꝯtemplatiua p̄cedit ſecundā ꝑtē actiue. ex ẜmonibꝰ. xviij. ⁊. lxij. Can̄. Dicit etiā idē Bern̄. ſic. lxj. Can̄. Surge amica mea ⁊ ſpōſa mea ⁊ veni. Cō mendat ſpōſus multā dilectionē ſuā iterar do amoris voces. Nā iteratio. affectiōis ex preſſio eſt. Et ꝙ rurſū ad laborē vinearū di lectā ſollicitat. oſtēdit qͣꝫ ſit de animaꝝ ſalu te ſolicitꝰ. Nā vineas aīmas eſſe iā audiſtis Spōſam tn̄ nunqͣꝫ vt memī in toto hͦ ope re adhuc nomīani. niſi modo cū ad vineas itur cū vino charitatis appropinquat̉. Huc uſqꝫ Bern̄. Sciēs gͦ ſponſa voluntatē ſpō ſi zelātis animaꝝ ſalutē. exit ad tempꝰ vide licet cū eſt neceſſariū ad ip̄am oꝑandā. ⁊ po ſtea redit ad ip̄am ꝯtēplatiōꝫ. Alia cā inter mittende cōtemplatiōis eſt ratione officij ī minentis. Nā cū prelatus ſubditorū neceſ ſitatibꝰ intēdere habet. omittit tūc ꝯtempla tionē. De quo idē Bernardus de ſeip̄o lo quens ad monachos ſuos qͥ qn̄qꝫ nimium infeſtabāt euꝫ. ſic dicit. lxij. Can̄. Rara ſatis mihi ad feriandū a ſuꝑueniētibꝰ ꝯcedit̉ ho ra. ſuꝑſedeo ne magis impatiētie exempluꝫ videar dare infirmis. puſilli em̄ domini ſūt in eum credētes. nō patiar vt ex me ſcanda lum patiātur. nō vtor hac poteſtate. magis autē ip̄i me vtantur vt libet. tantum vt ſal ui fiant. parcent mihi ſi nō pepercerint. ⁊ in Fo. CCCVIII potiꝰ requieſcā ſi nō me inquietare timu nt ꝓ neceſſitatibꝰ ſuis. gerā eis morem qͦ potero. ⁊ in ip̄is ſeruiā deo meo qͣꝫdiu fu in charitate nō ficta Nō querā que mea ec qd̓ mihi eſt vtile iudicabo. hͦ ſolum ⁊vt fiat acceptū eis fructuoſumqꝫ mi riū meū ſi forte mihi ex hoc inueniam ī ala miſericordiā in oculis patris eoꝝ ad vtrāqꝫ cauſam de p̄dictis. ſermone an̄. ſic ait. Loqͦr vobis exꝑimentū meū xꝑtꝰ ſum. ſi qn̄ ſane cōperi ꝓfeciſſe aliqͦſ h ex meis monitis. tūc nō piguit fateor p̄tuliſſe ẜmonis ꝓprio ocio ⁊ qͥeti. Cuꝫ erbi gr̄a poſt ſermonē iracundꝰ qͥſpiaꝫ erit̉ mutatꝰ in mitē. ſuꝑbꝰ in humilē. pu animis in fortē. Porro mitis. humil̓. for in ſua quiſpiā gr̄a excreuiſſe. ⁊ ſeip̄o meli factꝰ eſſe cognoſcit̉. ſꝫ ⁊ qͥ forte tepebant ⁊ iebāt circa ſpūale ſtudiū torpentes et tes ad ignitū eloquiū dn̄i referbu qͥ deſerto fonte ſapi gilaſſe vid lerāt ſibi ꝓprie volūtatis ciſternas tes aqͥs ꝯtinere ꝓpterea ad om̄e īiū uato corde v o murmurabant iōis humorē. Hi habētes di de rore ꝟbi ⁊ pluuia volūtaria quaꝫ uit deꝰ heredit i ſue refloruiſſe ꝓ cti in om̄ibꝰ volun noꝑe ob dico vobis vn̄ ſubeat deuoti. ⁊ ꝓ intermiſſo ſtudio iocūde ꝯtem riſticia. cū ilibꝰ fuero circūdatus vatqꝫ fructibꝰ pietatiſ. patiēter auellor fecūde rachelis amplexibꝰ. vt de Lya mihi exuberēt fructꝰ ꝓfectuū veſtroꝝ. mini ęprſus pigebit me intermiſſe qͥetis ꝓ cu aymonis cū video in vobis germinare ſe men meū atqꝫ augeri incremēta frugum iu ticie veſtre. Charitas em̄ q̄ nō querit que int id mihi iā dudū facile ꝑſua ſit. nil.ſ. erabilium meoꝝ veſtris p̄ferre vtilita . Prare legere ſcribere meditari ⁊ q̄ ſunt tualis ſtudij lucra. hec arbitratus r̄ vos detrimēta. Hucuſqꝫ Bern̄. Tertia cauſa intermittēde ꝯtemplatiōis quādo more ſuo recedēte ſpōſo non ſen dima ſolitas ꝯſolatiōes. Uadit em̄ ⁊ re ſpoſus ꝓſuo velle ꝓut habuiſti in capl̓o nō dn̄s fugit qn̄ turbe ⁊c̄. Cū igitur lit aīma languet ex deſiderio eiꝰ. ⁊ toto atu ſuo reuocat eū dicēs cū ſponſa in cā ticis. Reuertere dilecte mi. Si nec tunc re dit inuocat ſodales ſpōſi. id eſt. angelos in auxiliū ſuū ⁊ dicit. Adiuro vos filie hieruſa lem. vt ſi videritꝭ dilectū meū nūcietis ei qͥa amore langueo. Si ꝟo nec ſic redire digna tur aīma ſciēs voluntatē ſpōſi. reducit ſe in actiuā. vt vel ſic fructificet ſpōſo. Nō em̄ de cet ꝯtemplatorē eſſe deſidioſum. Dicit igit̉ tūc ſpōſa. Fulcite me floribꝰ. ſtipate me ma lis. qꝛ amore langueo. De hͦ ſic ait Bernar dus. Fidē florē. fructū actū intellige. nec ī cōgrue vt oppinor tibi videbit̉ ſi aduertas quō inſtar floris neceſſario p̄cedētꝭ fructū. bonūqꝫ opꝰ fide oporteat p̄ueniri alioquin ſine fide impoſſibile eſt placere deo. Paulo atteſtāte. magis autē eque ip̄o docēte. Om̄e qd̓ nō eſt ex fide etiā peccatū eſt. Itaqꝫ nec ſi ne flore fructū. nec fine fide opꝰ bonū. ſꝫ ⁊ fi des ſine oꝑbꝰ mortua eſt. ſicut inutiliter qͦꝫ flos apparet vbi nō ſequit̉ fructꝰ. Igit̉ ex bo nis oꝑbꝰ fides non ficta radicabit̉. recipiet ꝯſolationē mens aſſueta qͥetis quotiēs ſibi lux vt aſſolet ꝯtemplatiōis ſubtrahit̉. Quiſ enim nō dico cōtinue ſꝫ vel diu dū in hͦ cor ore manet lumine cōtemplatiōis fruitur. At quotiēs vt dixi corruit a cōtemplatiua. totiēs in actiuā ſe recipiat. Inde nimiꝝ tan qͣꝫ e vicino familiariꝰ redit̉ in idip̄m. quoniā ſunt inuicē cōtubernales he due. ⁊ cohabi tant pariter. Eſt quippe ſoror marie Mar tha. Neqꝫ em̄ ⁊ ſi a cōtemplatiōis lumīe ca dit. patit̉ tamē vllatenꝰ ſe incidere tenebras peccati ſeu ignauiā ocij. Sane in luce bone oꝑationis ſe retinēs. vt ſcias etiā opera lu ceꝫ eſſe. Luceat lux veſtra inquit corā homi nibꝰ. quod nō dubiū de operibꝰ fuiſſe dictū que homines poterāt intueri. Hucuſqꝫ ber nardus. He ſunt igit̉ tres cauſe ꝓpter quas cōtemplator a iocūda cōtemplatōe recedit. ⁊ ſe recipit in actiuā. qͣꝫuis inuitus in hac vl̓ tima ex diſpenſatiōe tamen diuina. ⁊ in qua libet earū aduertere potuiſti ex auctoritati bus Bernardi. ꝙ ad tempꝰ hoc facit ⁊ redit ad cōtemplationē. Un̄ hecipſa ſunt in argu mentū ꝙ ꝯtemplatiua p̄fert̉ actiue. ya deo gratias expediti ſumꝰ de tra ctatu ꝯtemplatiōis. Copioſa mate ria eſt ⁊ vtilis valde. in qua nō ſoluꝫ de ip̄a ꝯtemplatōe ſꝫ de multꝭ alijs ⁊ qͣſi de toto ſtudio ſpirital̓ exercitij poterꝭ edoceri. Igr̄ eā attēte diligere ⁊ diligēt̓ oꝑe adīplere conerꝭ. nec tn̄ credaſ me tibi oīa ī p̄dicto tra ctatu r̄tuliſſe q̄ bern̄. in tractat. ſed ſufficiant tibi que dicta ſunt ⁊c̄. Meditationes uite chriſti Quō dn̄s dixit iudeis ꝙ eccl̓ia deuolue ret̉ ad gētiles ſub ſil̓itudine cultoruꝫ vinee qui filiū dn̄i ſui occiderūt. Ca lx Ominꝰ ac redēptor nr̄ zelās aīaꝝ ſa lutē ꝓ qͥbꝰ venerat poſiturꝰ ⁊ ſuā. o bus modis nitebat̉ eas ad ſe attra here. ⁊ d̓ inimicoꝝ faucibꝰ extirpare. Unde qn̄qꝫ vtebat̉ ẜmonibꝰ blādis ⁊ hūilibꝰ. qn̄qꝫ increpatorijs ⁊ durꝭ. qn̄qꝫ exēplis ⁊ ſil̓itudi nibꝰ. qn̄qꝫ ſignis ⁊ ꝟtutibꝰ. qn̄qꝫ minis ⁊ ter roribꝰ. ⁊ variabat modos ⁊ remedia ſalutis ꝓut expedire videbat ꝓ loco ⁊ tꝑe ac ꝑſonaꝝ audiētiū varietate. In hͦ aūt loco fuit vſus ꝯͣ pͥncipes ⁊ phariſeos ꝟbis durꝭ ⁊ exemplo terribili ⁊ adeo iuſto ⁊ ꝟo ꝙ ip̄i ijdē ꝯͣ ſe tule runt ſnīam. Propoſuit em̄ eis ꝑabolam de cultoribꝰ vinee qͥ nūcios dn̄i veniētes ꝓ fru ctibꝰ occiderūt ⁊ etiā filiū eiꝰ. Querēs autē qͣ pena digni eſſent puniri ab illo dn̄o. rn̄de rūt. Malos male ꝑdet. ⁊ vineā ſuā locabit alijs agricolis. Ih̓s hͦ approbans ītulit ſic. Aufercūa vob̓ regnū dei.i. eccl̓ia. ⁊ dabit̉ gen ti faciēti fructū eiꝰ.i. gētilibꝰ. ex qͥbꝰ ſumꝰ nos ⁊ vniuerſalis eccl̓ia. Interpoſuit etiā exem plū de lapide angulari qͥ ſignificabat ip̄m. ⁊ debebat iudeos ꝯfringere. Et tūc illi intel ligētes ꝙ de ip̄is ꝑabola eſſet. nō correcti ſꝫ magꝭ irati ſunt. qꝛ eos excecauerat eoꝝ mali cia. Tūc aūt ꝯſpice ip̄m in p̄dictꝭ humiliter quidē ſedentē int̓ illos phariſeos. ſꝫ cuꝫ au ctoritate loquētē ⁊ cū poteſtate ⁊ vigore ꝟtu tis enūciantē eis caſum ꝓpriū. Quō voluerūt Ih̓m caꝑe in ſermone Capitulum. lxj. Icut multꝭ modis dn̄s ih̓s nitebat̉ oꝑari iudeoꝝ ſalutē. ita ecōtrario illi oībꝰ qͥbꝰ poterāt modis conabāt̉ ad eiꝰ detractōꝫ ⁊ interitū. Cogitauer̄t igit̉ eū deciꝑe ſꝫ defecerūt ſcrutātes ſcrutinio. Mr ſerūt aūt ex deliberato ꝯſilio diſcipulos ſu os cū familiaribꝰ herodis regꝭ vt q̄rerent ſi liceat dare cēſum ceſari an̄ nō. Cogitabāt eī ꝙ ex hͦ eū redderent exoſū vl̓ ceſari vl̓ turbe iudeoꝝ. qͣi non poſſꝫ niſi ꝯͣ ſe rn̄dere. At ip̄ ſcrutator cordiū cognoſcēs eoꝝ maliciā. rn̄ dit ꝙ q̄ ad deū ꝑtinebāt deo. ⁊ q̄ ad ceſarē ce ſari redderēt̉. vocās eos ipocritas. qͥ verbiſ blādis aīo fallaci loq̄bant̉. Illi gͦ ſua ītētōe fraudati cū ꝟecūdia receſſert Cōſpice igr̄ at tēte ip̄m vt ſupͣ ī generali traditōne hūiſti. ⁊ etiā ꝯſidera h̓ ꝙ n̄ vult dn̄s ꝙ p̄lati ⁊ dn̄i tꝑa les ī ſuo debito defraudēt̉. vn̄ pctm̄ ē ⁊ inhi bitū nō ſoluere pedagia ⁊ gabellas ⁊ decīaẜ ⁊ datiua alia. q̄ ꝑ tꝑales dn̄os debite ⁊ eqͣli ter ordinant̉. De ceco illumīato ī hierichō ⁊ ml̓ta alia Capl̓m. lxij. Enigniſſimꝰ dn̄s qͥ ex nimia carita te d̓ ſinu pr̄is ꝓ nr̄a ſalute deſcendit ſciēs ꝙ tꝑs ſue paſſiōis inſtabat ad eādē. ꝟſus hierl̓m ſe ꝓ ip̄a ſuſcipiēda ꝑauit. quā ⁊ diuītus tūc p̄dixit ſꝫ nō intellexer̄t eū. Cū igr̄ appropīqͣret hiericho cecꝰ qͥdā ſedēſ iuxta viā ⁊ mēdicās. cū ītelligerꝫ a turbiſ e inde trāſire. fortit̉ cepit clamare mīaꝫ. ⁊ licet īcreparet̉ a turba n̄ ꝟecūdabat̉ nec tacebat. Ad cuiꝰ fidē ⁊ feruorē dn̄s ih̓s reſpiciēs fec̄ eū ad ſe adduci ⁊ dixit. Quid vis vt faciā ti bi. O dulciſſimū v̓bū. qͥd vis vt faciā tibi. et cecꝰ ad eū. dn̄e vt videā. Et piꝰ dn̄s ꝯceſſit di cēs. Reſpice. ⁊ ſic eum illumīauit. Cōſpice gͦ dn̄m ih̓ꝫ ⁊ curialitatē eiꝰ diligēt̓. Et ꝯſidera h̓ de ꝟ̓tute fidei ⁊ orōis ⁊ ꝙ orōis īportuni tas n̄ diſplicet d̓o. imo placet. Sil̓e hūiſti sͣ d̓ chananea. ⁊ ip̄e docꝫ in hͦ eodē ca. ꝙ oꝑte ſꝑ orare ⁊ n̄ deficere. dās exēplū d̓ iudice a qͦ vidua ex īportunitate īpetrauit qd̓ petebat Alibi etiā dat exēplū d̓ eo qͥ de nocte como dauit panes ex īportunitate petētꝭ. Et ſic ꝑ ſeuerātibꝰ ī petitōe fac̄ dn̄s qͥcqͥd iuſte ac de bite petūt a deo vt dicat ſingul̓. qͥd vis vt fa ciā tibi. ⁊ fac̄. imo plꝰ etiā ſepe fac̄qͣꝫ petat̉ et qͣꝫ audeat hō petere. vt habes exēplū in Za cheo. de qͦ infra ꝓxīo dicemꝰ. Igit̉ ꝓ ꝯſtāti habeas ꝙ qͥcqͥd fidelit̓ ⁊ ꝑſeuerant̉ petieris a dn̄o obtinebis. Nec ꝟecūdari debes ſicut nec ille cecꝰ nec chananea nec zacheꝰ ꝟecun dati fuerūt petere gr̄as. ⁊ eas obtinuerunt Sic nec nos ꝟecūdari dēmꝰ ẜuire d̓o ⁊ pec catū d̓ponere. ⁊ gr̄as nob̓ neceſſarias poſtu lare. Hr̄e nāqꝫ pudorē ⁊ ꝟecūdiā ꝑtinꝫ qn̄qꝫ ad magnā ꝟtutē. ⁊ qn̄ꝫ ad magnū viciū. d̓ oͥ ſic d̓t Ber̄. ī li. d̓ laude noue milicie. c.xij. Eſt pudor adducēs pctm̄ ⁊ pudor adducēs glo riā. Bonꝰ pudor qͦ peccaſſe aut certe peccare ꝯfunderꝭ. Et lꝫ oīs hūanꝰ arbit̓ forte abſit. diuinū tn̄ tāto ꝟecūdiꝰ reuererꝭ aſpcm̄. qͣnto veriꝰ cogitas illū plꝰ qͣꝫ hoīeꝫ puꝝ eē. tātoqꝫ eū gͣuiꝰ offendi a pctōre. qͣꝫto ꝯſtat lōgius eē pctm̄ ab illo. Hmōi ꝓculdubio pudor fu gat opprobriū. ꝑat gl̓aꝫ. dū pctm̄ oīno n̄ ad mittit. aut certe admiſſū ⁊ penitēdo punit ⁊ ꝯfitēdo expellit Sꝫ cū gl̓a nr̄a hͦ ē teſti. ꝯſcīe nr̄e. qͥd ſi qͥſqͣꝫ ꝯfit̓i ꝯfūdit̉. ⁊ inde compūgit̉ Fo. CCCIX a pudor pctm̄ adducit. ⁊ gl̓iam de ꝯſci tia ꝑ̄dit. qn̄ malum qd̓ ex ꝓfundo cordis ſpunctōe conat̉ expellere ⁊ pudor ineptꝰ rictor labioꝝ oīno non ꝑmittit exire. C ecūdia expers rōnis. inimica ſalutꝭ. to ignara honorꝭ ⁊ honeſtatis. ita ne ve nuū eſt homī vinci a deo. ⁊ ꝓinde dicit̉. niliamini ſub potenti manu dei altiſſi Summū victorie genꝰ dīne cedere ma iti. ⁊ auctoritati mr̄is eccl̓ie nō relucta honor ⁊ gl̓ia. O ꝑuerſitas nō pu ari. ⁊ ablui pedes pudet. Eſt pu ixta ſapientē adducēs gl̓iam. ſi vide pudeat vl̓ peccaſſe. ⁊ ita vl̓ cer rebit. reducēte nimirū pudore. culpa fugauerat. Idem. lxxxvj. Cant̉. ratiꝰ verecundia aduerti ueat. q̄ eſt certe oīm orna atū. ſed tenere gr̄a verecūdie in tene ⁊ pulchriꝰ eniteſcit. Quid ama cūdo adoleſcēte. qͣꝫ pulchra hec endida gēma moꝝ in vultū ⁊ vita a ſcētis. qͣꝫ vera ⁊ mīme dubia. bone ſpei cia. bone indolis index. Uirga diſcipli ſt illi qͥ pudēdis affectibꝰ īminēs lubri tis motꝰ actuſqꝫ leues coherceat ⁊ cō it inſolētes. Quid itaqꝫ turpiloquij ⁊ mnis deinceps turpitudinis verba fugi ns. Uerecundia ſoror cōtinētie eſt. Nul um eque māifeſtum indiciū colūbine ſim licitatis. ⁊ iō etiā teſtis īnocētie. Lampas tpudice mētis. iugit̓ lucens vt nil ī ea tur e vel īdecoꝝ reſidere attēꝑtet. qd̓ nō illa il p̄dat. Illa impugnatrix malorū ⁊ ꝓpu rix puritatꝭ innate. ſpecial̓ gl̓ia ꝯſciētie ſt. fame cuſtos. vite decꝰ. ꝟ̓tutis ſedes. ꝟtu um pͥmitie. nature laus ⁊ inſigne totiꝰ ho ſeſtatꝭ. rubor ip̄e genaꝝ quē forte inuexerit udor qͣntum gr̄e ⁊ decoris ſuffoſſo afferre ultui ſolet. Uſqꝫ adeo germē animi bonū rerecūdia eſt. vt ⁊ qͥ male agere nō verētur. yideri tn̄ verecūdant̉. oꝑa nimiꝝ tenebraꝝ digna latebrꝭ occultātes. Quid tā amicū erecundo aīo qͣꝫ ſecretū. Deniqꝫ orare vo entes iubemur intrare cubiculuꝫ vtiqꝫ ſe reti gr̄a. Illud qͥdē ad cautelā ne palā orā bo nob̓ laus hūana. or̄onis furet̉ fructuꝫ. ruſtret̉ affectū. ſed qͥd tā ꝓpriū verecūdie qͣꝫ prlas vitare laudes. vitare iactātiā. Quid indecoꝝ. maxīe adoleſcenti qͣꝫ oſtentatio anctitatꝭ. Bona comitatio ſecure or̄onis. ſpmittas verecūdiā. Hucuſqꝫ Bern̄. Que aūt in huiꝰ ceci ꝯſideratiōe veniūt. potes cō ſiderare de duobꝰ alijs cecis tūc a dn̄o illu minatis.ſ. qn̄ exiuit de hiericho. Iſte em̄ fu it an̄ ingreſſum illumīatꝰ. De illis auteꝫ dr̄ Matth̓. xx. ca. ⁊ Mar. x. vbi ponit̉ nomen vniꝰ. Nā eodē mō vt iſte clamauerunt ⁊ re ponſuꝫ ⁊ lumē a dn̄o receperūt. Qualiter dn̄s intrauit domū Zachee. Capitulū. lxiij. Um dn̄s ieſus ingrediēs ciuitateꝫ hiericho ambularet ꝑ eā zacheꝰ pͥn Aceps publicanoꝝ hoc audiēs ⁊ de ſiderans vehement̓ eū videre. nec valēs ꝓ pter multitudinē turbe. qꝛ ſtatura puſillus erat. aſcēdit in arborē ſicomoꝝ vt vl̓ ſic euꝫ videre poſſet. Ieſus aūt cognoſcēs ⁊ acce ptans fidē ⁊ deſideriū eiꝰ. dixit. Zachee fe ſtinans deſcēde. qꝛ hodie ī domo tua opor tet me manere. Tūc ille deſcēdit ⁊ euꝫ cum magno gaudio ⁊ reuerētia ſuſcepit. ac ei cō uiuiū magnū p̄parauit. Uidiſti curialitatē dn̄i ieſu. Plus dedit zacheo qͣꝫ ip̄e deſide raſſet. dedit ei ſeip̄m. qd̓ ille auſus petere n̄ fuiſſet. Hic igit̉ habes de ꝟtute or̄onis. Nā deſideriū maxīa vox eſt. ⁊ magna or̄o ē. Et iō dicit ꝓph̓a. Deſideriū paupeꝝ exaudiuit dn̄s. p̄para. cor. eoꝝ audiuit auris tua. Et Moyſi dixit dn̄s. Quid clamas ad me. cū ip̄e ore tūc taceret ſed corde loq̄ret̉. Cōſpi ce gͦ eū ſedentē. comedentē cū illis pctōribꝰ. poſuit ſe in medio mēſe cū zacheo. ⁊ aliquē ex illis honorās poſuit in capite. familiarit̓ ⁊ domeſtice ꝯuerſabat̉. vt eos ad ſe attrahe ret. Cōſpice etiā diſcipl̓os libent̓ cū eiſdem pctōribꝰ ꝯuerſantes. colloquētes cū eis. et eos ad bona oꝑa ꝯfortātes. Sciebāt enim hāc eſſe voluntatē mgr̄i ſui. ⁊ ſalutē eoꝝ cu piebant. De ceco a natiuitate illuminato. Capitulū. lxiiij. Um iret dn̄s ieſus hierl̓m. vidit ce cū a natiuitate cuiꝰ nomē dr̄ fuiſſe Cedoniꝰ. ⁊ inclinans ſe hūilis dn̄s fecit lutū de ſputo ⁊ liniuit oculos eiꝰ. mit tens eū ad natatoriā ſylōe vt lauaret. Iuit ille cecus ⁊ oculos lauit ⁊ lumē recepit. Qd̓ miraculū fuit ſolēnit̓ examīatū ab illis ma liuolis. ⁊ ceſſit in ꝯfuſionē ip̄oꝝ. Uide hiſto riā euāgelij. qꝛ ſatis plana et pulchra ē. In p̄dictis aūt ꝯſpice dn̄m ih̓m iuxta generalē traditionē tibi datā. ⁊ ꝯſidera qͣꝫ magna fu it huiꝰ ceci gratitudo. qꝛ ita virilit̓ ⁊ ꝯſtant̉ PP Meditationes uite chriſti defendit parteꝫ dn̄i ih̓u ante ip̄os pͥncipes maiores iudeoꝝ. nec in vno ꝟbo peꝑcit eis cū tn̄ ad huc n̄ vidiſſet dn̄m ieſum. Multū cōmendabil̓ eſt virtꝰ gratitudīs ⁊ deo acce pta. ⁊ deteſtabile viciuꝫ ingratitudīs. De qͣ materia ſic dicit Bern̄. ẜmo. l. Cant̓. Diſce ad ſingula dona gr̄as agere. Diligent̓ inqͥt ꝯſidera que tibi apponunt̉. vt nulla vicꝫ dei dona a debita gr̄aꝝactione fruſtrent̉. Non grādia. nō mediocria. nō pulilla. deniqꝫ iu bemur colligere fragmēta ne pereāt.i. non mīma bn̄ficia obliuiſci. Nunquid nō perit qd̓ donat̉ ingrato. Ingratitudo inimica ē anīe. exinanitio meritoꝝ. virtutū diſperſio. bonoꝝ ꝑditio. Ingratitudo eſt ventꝰ vrēs. ſiccans ſibi fontē pietatis. rorē miſcd̓ie. flu dn̄m ieſum fuiſſe filiū dei. Quia ꝟo necduꝫ enta gratie. Hucuſqꝫ Bern̄. Quō dn̄s fugit de templo ⁊ abſcōdit ſe qn̄ iudei voluerunt eū lapidare. Capitulū. lxv. Cce modo incipiūt myſteria paſſio nis dn̄i Un̄ raro amodo aucͣtes ad ducam. vt circa paſſionē ⁊ eiꝰ p̄am bula poſſem cōmodiꝰ īmorari. Dū gͦ qͣdaꝫ vice dn̄s ieſus p̄dicaret in tēplo. ⁊ diceret ī ter alia. Si qͥs ſermonē meū ẜuauerit mor tē nō guſtabit ineternū. Et illis rn̄dentibꝰ ergo tu es maior pr̄e nr̄o abraaꝫ qͦ mortuꝰ eſt. Dixit dn̄s ih̓s. Anteqͣꝫ abraam fierete go ſum. Ex qͦ verbo ſumētes occaſionē qͣſi impoſſibile vel mendaciū loq̄ret̉. tulerunt lapides vt lapidarēt eū. Ip̄e vero abſcōdit ſe. ⁊ exiuit de tēplo. nōdū em̄ venit hora paſ ſionis ſue Cōſpice gͦ bn̄ h̓ eū cū dolore vehe menti. quō dn̄s oīm ſic vilipendebat̉ ab il lis neqͥſſimis ſeruis. ⁊ quō volens eoꝝ fu rori cedere abſcondit ſe in aliqͦ loco templi poſt aliquā columnā vel int̓ aliqͣs ꝑſonas. Intuere ip̄m ⁊ diſcipulos meſte ⁊ inclina to capite tanqͣꝫ imbecilles ⁊ debiles recedē Quō alia vice voluerūt lapidare ieſum. Capitulū. lxvj. Um quadā alia vice in feſto enceni orū.i. in feſto dedicatiōis tēpli dn̄s Aieſus eſſet in porticū ſalomonis cir cūdederunt eū lupi illi rapaces cum furore maximo ſtridētes dentibꝰ ⁊ dicētes. Uſqꝫē tollis anīas nr̄as. Si tu es chriſtꝰ. dic no bis palā. At mitiſſimꝰ agnꝰ humilit̓ reſpon ꝙ reſurgeret. ⁊ de reſurrectiōe adinuiceꝫ tra dit eis dicēs. Loquor vob̓ ⁊ nō creditis mi hi. Opera q̄ ego facio in nomīe patris mei teſtimoniuꝫ ꝑhibent de me. Conſpice ip̄m nunc bn̄ ꝓ deo ⁊ totū negociū. Ip̄e quideꝫ eis humilit̓ loquebat̉. Illi vero cuꝫ furor caninis latratibꝰ ꝑſtrepebāt in eū ex omni parte ſic̄ eū circūdabant. Tandē nō potue rūt occultare venenū cordis. Acceperūt ig tur lapides vt iacerēt in eū. Sed dn̄s ih̓ nihilominꝰ blando ẜmone locutꝰ eſt eis di cens. Multa bona oꝑa on̄di vobis. propi qd̓ eoꝝ opus vultꝭ me lapidare. Et illi inter alia. qꝛ tu hō cū ſis facis teip̄m deuꝫ. Uide mirabilē inſaniā. Ip̄i volebāt eū ſcire chri ſtum. ⁊ qꝛ v̓bis ⁊ oꝑbꝰ hoc cōprobabat. vo lebant eū lapidare. nec aliquā excuſationeꝫ hr̄e pn̄t. qͦn potuerunt ⁊ debuerūt credere venerat hora eiꝰ exiuit de manibꝰ eoꝝ et re ceſſit trās iordanē ad locū vbi ioh̓es bapt zauerat. qͦ diſtat a hierl̓m ꝑ. xviij. miliaria. ⁊ ibi ſtabat cū diſcipul̓ ſuis. Conſpice gͦ tam eū qͣꝫ diſcipulos ꝯtriſtatos recedere. et eis cōpatere toto poſſe. De reſuſcitatione lazari. Cap̄. lxvij. Reſens miracl̓m vald̓ celebre mul ptūqꝫ ſolenne cū deuotōe meditādū occurrit. ⁊ iō ſic te attentā exhibeas ac ſi pn̄s fuiſſes his q̄ hic dicta vl̓ facta fue runt. ⁊ libent̓ ꝯuerſeris. nō folū cū dn̄o ie ſu ⁊ diſcipulis eiꝰ. ſed etiā cū iſta benedicta familia ſic dn̄o deuota ⁊ a dn̄o dilecta.ſ. la zaro. martha ⁊ maria. Languēte igit̉ laza ro ſorores eiꝰ p̄dicte q̄ familiariſſime dn̄o erant. ad eū miſerūt ad locū in quē receſſe rat.ſ. trās iordanē. vt in ſuꝑiori tractatu cō tinet̉. dicētes. Lazarꝰ frat̓ nr̄ quē amas in firmat̉. Et ampliꝰ nō dixerūt. vel qꝛ h̓ ſuffi ciebat amāti ⁊ bn̄ intelligenti. vl̓ qꝛ timebāt ip̄m ad ſe vocare cū ſcirēt maiores iudeoꝝ inſidiari eidē ⁊ cuꝑe mortē eiꝰ. Dn̄s aūt ie ſus audito nuncio filuit ꝑ duos dies. et pꝰ dixit diſcipul̓ int̓ alia. Lazarꝰ mortuꝰ eſt. et gaudeo ꝓpt̓ vos. qꝛ nō erā ibi. Uide mirabi lē bonitatē ⁊ dilectionē dn̄i. ac ſolertiā circa diſcipulos ſuos. Indigebāt adhuc maior robore ⁊ v̓tute. vn̄ ip̄e libent̓ oꝑabat̉ eoꝝ ꝓ fectū. Redierūt igit̉ ⁊ venerūt ꝓpe Bethani am. Martha ꝟo cū ſciuit. exiuit ei obuiā. ⁊ ꝓcidens ad pedes eiꝰ dixit. Dn̄e ſi fuiſſes h. frater meꝰ nō fuiſſet mortuꝰ. Dn̄s ꝟo rn̄dit ctauerūt. Poſtea ꝟo mittit eam pro maria. Hanc enim dn̄s ſingulariſſime diligebat: Fo. CCLX Ip̄a vero vt ſciuit. feſtina ſurrexit et venit eū. ⁊ ꝓcidens ſil̓ia verba Marthe dice . Hn̄s aūt ieſus videns dilectā ſuam af ctā. lachrymoſaꝫ ⁊ deſolatā de fratre ſuo q̄ potuit etiā ip̄e lachrymas ꝯtinere. Un̄ clachrymatꝰ eſt ieſus. Conſpice nūc be p̄m ⁊ illas. ⁊ etiā diſcipulos. An nō cre ꝙ ⁊ ip̄i fuerūt lachrymati. Poſt aliquaꝫ lā ſic plorātibꝰ cūctis dixit dn̄s ieſus poſuiſtis euꝫ. Ip̄e em̄ hoc ſciebat. ſed ore hūano locutꝰ eſt. Tunc ille dixerunt. Dn̄e veni ⁊ vide. ⁊ ducebāt eū ad ſepulchꝝ. adit igit̉ dn̄s ieſus mediꝰ inter duas ſo s. ꝯſolans ⁊ ꝯfortans eas. Ip̄e ꝟs tūc a pn̄tia ꝯſolabant̉. ꝙ qͣi om̄is doloris is rei oblite in eū ſolūmodo intēdebant ſic incederēt tres ſimul ꝑ viā. dicebat alena. Dn̄e qͣliter fuit vobis exquo re a nobis. dolor vehemēs fuit mih ceſſu. ⁊ nunc cū vos rediſſe audiui gnū gaudiū habui. ſed nihilominus ti uui ⁊ multū timeo. Scitis em̄ qͣnta machi t̉ aduerſum vos p̓ncipes ⁊ maiores no vppterea nō fuimꝰ auſe mittere vt veni s. Gaudeo ꝙ veniſtꝭ. ſed rogo vos pro vt caueatꝭ vobis ab illoꝝ inſidijs. Do minꝰ aūt rn̄debat. Nō timeatis. qꝛ pater ſu rhis ꝓuidebit. Et ſic colloquēdo ad in cem venerūt ad monumētū. Tunc iuſſit dn̄s ieſus eleuari ex eo lapidē ſuꝑpoſitum. ꝯtendebat martha dicēs. Dn̄e fetet. q luanꝰ em̄ eſt. O deꝰ vide mirabilē amo iſtarū ſororū erga dn̄m ieſum. nolebant n ꝙ fetor tāgeret nares eiꝰ. Nihilominꝰ ta nen īmo multo magis dn̄s fecit lapidē ele uari Quo facto ip̄e dn̄s ieſus eleuatꝭ ocu lis in celū. dixit. Gratias tibi ago pr̄ qm̄ au diſti me. ego aūt ſciebā qꝛ ſemꝑ me audis. ſꝫ ppter iſtos dico vt ſciant. quia tu me miſiſti. dipice nūc bene ip̄m ſic orantem ⁊ ꝯſidera zelū eiꝰ ad anīaꝝ ſaluteꝫ. Deinde clamauit voce magna dicēs. Lazare veni foras. Et ſtatim reuixit ⁊ ꝓſilijt foras. ligatꝰ tamen ſi cūt fuerat ſepultꝰ. Diſcipuli ꝟo ad dn̄i p̄ce ptū ſoluerūt eū. Qui ſolutꝰ ⁊ etiā p̄dicte ſo fores genuflectētes gr̄as egerunt dn̄o ieſu nto beneficio. ⁊ duxerūt eū ad domuꝫ Stupuerūt aūt qͥ ibi fuerāt ⁊ hec vide rat ⁊ diuulgatū fuit miraculū adeo vt mul titudo magna a hierl̓m ⁊ alijs partibꝰ veni rent ad videndū lazarū. ⁊ pͥncipes iudeorū epfuſos reputātes. de ip̄o occidendo cogitauerunt. De maledictione ficus. Ca. lxviij. Uāuis ẜm fidem hyſtorie maledi ctio ficus ⁊ p̄ſentatio adultere in tē plo credant̉ fuiſſe poſt aduentū dn̄i ieſu in hierl̓m ſuꝑ aſello. qꝛ tn̄ videt̉ aptius nil poſt ip̄m aduētū meditari. niſi de ſua ce na ⁊ paſſione. ⁊ eaꝝ circūſtantijs. iō cogita ui iſta duo h̓ ponere. Cū igit̉ dn̄s ieſus va dens ꝟſus hierl̓m eſuriret vidit ficū orna tam ⁊ pulchrā de folijs. ⁊ appropinquans ⁊ nō inueniēs ficus. maledixit ei. ⁊ ſtatī aruit ita vt mirarent̉ diſcipuli. Cōſpice igit̉ eum ⁊ diſcipl̓os in p̄dictꝭ iuxta formā generaleꝫ ſupͣ traditā tibi. Conſpice etiā qꝛ myſtice hͦ factū eſt a dn̄o. cū ſciret nō eſſe tp̄s ficuum. Per talē igit̉ arborē virentē folijs intelligi pn̄t verboſi ⁊ loqͣces ſine oꝑbꝰ. necnō etiaꝫ hypocrite ac ſimulati qͥ exteriorē apparenti am hn̄tes interiꝰ vacui ſunt ⁊ infructuoſi. De muliere in adulterio app̄henſa. Capitulū. lxix. Igilabant in malicijs ſuis peſſimi pͥncipes ⁊ phariſei ꝯtra dn̄m ieſuꝫ ⁊ ſollicite ꝑtractabāt quō eū ꝑ aſtu cias ⁊ fallacias vincerēt. ⁊ odibilē ppl̓o red derent. ſed retorq̄bant̉ in eos ſagitte eoruꝫ. Cū igit̉ q̄dā ml̓r fuiſſet in adulterio depre henſa. ⁊ ẜmlegē deberet lapidari. adduxe rūt eā ad ip̄m in tēplo q̄rentes qͥd de ip̄a fa ciendū eſſet. qͣi volētes eū ponere in ꝑplexi tatē. vt ſi legē ſeruandaꝫ diceret notaret̉ de crudelitate ⁊ īmiſcd̓ia. ſi nō ſeruādā. notare tur de īiuſticia. Sapiēs aūt dn̄s eorū rhe tia cognoſcēs. ⁊ declinare ſciens inclinauit ſe hūiliter. ⁊ digito ſcribebat in t̓ra. vt dicit glo. ꝙ ſcribebat pctā eoꝝ. Erat igit̉ illa ſcri ptura tante ꝟtutis. ꝙ qͦlibet eoꝝ cognoſce bat in ea pctā ſua. Dn̄s aūt erigēs ſe. dixit. Qui ſine pctō eſt vr̄m. pͥmꝰ in illā lapidem mittat. At iterū ſe inclinauit curialis dn̄s. etiā ꝓ emulis ⁊ aduerſarijs ſuis ne verecū darent̉. At illi diſceſſerūt oēs. ⁊ euanuerūt eoꝝ aſtucie. Mulierē aūt monitā ne ampli us peccaret dn̄s ieſus licenciauit. Cōſpice igit̉ bene ip̄m in oībꝰ p̄dictis factꝭ ⁊ ꝟbis. De cōſpiratōe iudeoꝝ ꝯtra ieſum. Et de fuga eiꝰ in ciuitatē effrem. Capl̓m. lxx. Ppropinquāte tꝑe qͦ dn̄s ieſus di ſpōſuerat nr̄am redēptionē ꝑ effuſi Conē ꝓprij ſanguīs oꝑari. armauit di abolus ſatellites ſuos ⁊ acuit corda eoruꝫ PP 2 Meditationes uite chriſti ꝯtra ip̄m dn̄m vſqꝫ ad occiſionē ip̄ius. ⁊ ex bonis oꝑbꝰ dn̄i. maxime aūt ꝓpter ſuſcita tionē lazari magis ac magꝭ accēdebant̉ tā qͣꝫ magꝭ inuidia tabeſcētes. Nō valētes igi tur ſuū furorē ꝓtelare. collegerūt pōtifices ⁊ phariſei ꝯciliū. in qͦ Caypha ꝓphetāte de liberauerūt ip̄m agnū innocentiſſimū occi dere. O prauū ꝯciliū. O peſſimi duces ppl̓i. ⁊ ꝯſiliarij nequiſſimi. Quid agitꝭ miſeri. qͦd vos furor exagitat tantꝰ. q̄ ordinatio ē hec. q̄ cauſa occiſiōis dn̄i dei vr̄i. Nōne ip̄e ī me dio vr̄m eſt quē tn̄ neſcitꝭ. ⁊ intelligit oīa ver ba vr̄a. ⁊ ſcrutat̉ renes ⁊ corda. Sed ſic fie ri oportet vt deſideraſtꝭ. in manibꝰ vr̄is tra didit eū pr̄ ſuus. ꝑ vos occidet̉. ſed nō ꝓ vo bis. Ip̄e quidē moriet̉ ⁊ reſurget vt ſaluet ppl̓m ſuū. ⁊ vos ꝑibitꝭ. Diuulgatū fuit iſtud conſiliū. ſed ſapiēs dn̄s volens dare locum ire. ⁊ etiā qꝛ nōduꝫ erāt oīa cōpleta. abijt in regionē iuxta deſertū ī ciuitatē effrem. ⁊ ſic fugit humil̓ dn̄s ante faciē nequiſſimoꝝ ẜ uorū. Cōſpice gͦ p̄dictos nepharios in ſuo ꝯſilio peſſimo eſtuātes. Cōſpice etiaꝫ dn̄m ieſum. ſil̓r ⁊ diſcipulos recedētes tanqͣꝫ im becilles ⁊ pauꝑes. Quid tu putas magda lenā dixiſſe. Sed ⁊ qͣlis animi mr̄ dn̄i ieſu erat. cū ſic eū recedere videret ⁊ audiret cau ſam. qꝛ volebāt eū occidere. Potes hic me ditari dn̄am ⁊ ſorores eiꝰ tunc remāſiſſe cū magdalena. ⁊ dn̄m ieſum eas om̄es cōſola tas fuiſſe de cita ſua reuerſione. ¶ Quō dn̄s ieſus redijt in bethaniam vbi maria magdalena vnxit pedes eius. Capitulū. lxxj. Icut in ſuꝑioribꝰ ad inſtructioneꝫ nr̄am dn̄s ieſus fugiēdo vſus ē pru dentia. on̄dēs ꝙ ꝓ loco ⁊ tꝑe furorē ꝑſequētiū caute declinare debemꝰ. ita nunc vtitur fortitudine. qꝛ debito tꝑe īminente ſponte redit vt ſe offerat paſſioni. ⁊ ſe in ma nus ip̄oꝝ ꝑſequētiū tradat. ſicut alias fuit vſus tꝑantia cū fugit honorē qn̄ turbe vo luerūt eū facere regē. ⁊ ecōtrario vſus ē iu ſticia cū voluit tanqͣꝫ rex honorari qn̄ ppl̓s cū ramis arboꝝ occurrit eidē. ſatis mode ſte tn̄ ip̄m honorē voluit. ⁊ iō aſellū aſcēdit. vt hic refert Bern̄. in ẜmone diei oliuaruꝫ. Iſtis igit̉ qͣttuor ꝟtutibꝰ.ſ. prudētia. fortitu dīe. tꝑantia ⁊ iuſticia vſus ē dn̄s ꝟtutū pro pter nr̄am inſtructionē. Dicunt̉ aūt cardi nales eſſe ac pͥncipales. qꝛ ab eis om̄s alie ꝟtutes morales deſcendūt. Nō igit̉ eſtimādus eſt fuiſſe variꝰ vel incōſtans ſic̄ nec ali qͥs alius qͥ ẜm diuerſos caſus in diuerſis virtutibꝰ ſe exercet. Redit igit̉ dn̄s ih̓s die ſabbati ante diē palmarū in bethaniā qu eſt ꝓpe hierl̓m qͣi ad duo miliaria. ⁊ ibi fece runt ei cenā in domo ſymonis leproſi. ſed ⁊ ibi fuerūt lazarꝰ. martha ⁊ maria. Erāt em̄ forte ꝯſanguinei vel multū domeſtici eiuſ dē ſimonis. Tunc autē maria fudit ſuꝑ ca put eiꝰ librā vnguēti p̄cioſi. et ex eo vnxit e caput ⁊ pedes. Et qd̓ alia vice fecit in eadē domo ex ꝯtritione. nunc faciebat ex deuo tione. diligebat em̄ eū ſuꝑ om̄ia. ⁊ de obſe quēdo eidē ſatiari nō poterat. Sed mur murauit de hoc ꝓditor iudas ꝓ qua domi nus rn̄dit ⁊ eā debito more defendit. nihil ominꝰ tn̄ ꝓditor indignatꝰ remāſit. et inde ꝓditiōis occaſionē aſſumpſit. ⁊ die mercu rij ſequēti dn̄m ieſum ꝓ. xxx. argēteis vendi dit. Conſpice igit̉ eū cenantē cū illis ſuis a micis. ⁊ cōuerſantē cū eis. illis paucꝭ diebꝰ ſcꝫ vſqꝫ ad paſſionē ſuā. Sed ampliꝰ in do mo lazari. domꝰ nanqꝫ ip̄iꝰ ⁊ ſororis eiꝰ erat ſuū refugiū generale. ibi comedebat de die ⁊ dormiebat de nocte cū diſcipul̓ ſuis. Ibi etiā mat̓ eiꝰ dn̄a nr̄a cū ſororibꝰ qͥeſcebat. et multū honorabāt eā omēs. ⁊ maxime mag dalena ſemꝑ ſociando eā. nec ab ea vllatenꝰ diſcedendo. Conſpice ergo ip̄am dn̄am. qꝛ ſtat timore ꝑterrita d̓ dilectiſſimo filio ſuo nec ſe ab illo vllo tꝑe ſeꝑabat. ⁊ cū dominꝰ defendēs magdalenā a murmure ꝓditorꝭ. dixit. Mittens hec vnguētū hoc in corpus meū ad ſepeliendū me fecit. An nō credis ꝙ huiꝰ ꝟbi gladius mr̄is aīam ꝑtranſiret. Quid em̄ de morte ſua poterat exp̄ſſius di cere? Sil̓r ⁊ om̄es alij ſtabāt ꝑterriti ⁊ an xijs cogitatōibꝰ pleni colloquētes adinui cem. vnꝰ cū altero hincinde. more illoꝝ qui hn̄t dura ⁊ aduerſa tractare. ⁊ maxīe time bant qn̄ ibat in hierl̓m. qd̓ faciebat qͦlibet die. Multa em̄ ab iſta die ſabbati vſqꝫ ad diē cene locutꝰ eſt iudeis. ⁊ oꝑatus eſt palā in hierl̓m. de qͥbꝰ nō intendo referre niſi de aduentu ſuꝑ aſello. ne meditatio ip̄iꝰ impe diat̉. Sumꝰ em̄ in ianuis paſſiōis. Unde totū tuū recollige ſpm̄ ne ad alia ſit diſtra ctus. vt tā ad hec myſteria q̄ p̄cedunt qͣꝫ ad ip̄am paſſioneꝫ mente vacua curis. ⁊ valde ꝑuigil poſſis intēdere. ⁊ interim libent̓ con uerſeris in bethania cū p̄dictis. ¶ De aduentu dn̄i in hieruſaleꝫ ſuꝑ aſella Fo. CCEXI bide quō ieſus dr̄ tribꝰ modis fleuiſſe. Capitulū. lxxij. ¶ Requētabant̉ myſteria. implebant̉ ſcripture ꝑ dn̄m ih̓m. appropinqͣnte tꝑe qͦ zelabat remediū mundo ꝯfer ppprij corꝑis paſſionē. Igit̉ die ſequenti no mane.ſ. die dn̄ica parauit ſe ad eūdū l̓m nouo ⁊ incōſueto mō. ſed ſic̄ fue etatū. Cunqꝫ ꝑgere vellet mr̄ pio ctu retrahebat eū. dicēs. Fili mi qͦ vis re. tu ſcis ꝯſpirationē ꝯtra te factā. quō va z inter eos? Rogo te vt nō vadas. Sil̓r ⁊ ſcipulis alijs videbat̉ intolerabile ꝙ ibat tpoterāt retrahebant eū. Dicebat mag ilena. nō eatis mgr̄ ꝓ deo. Uos ſcitꝭ ꝙ de derāt mortē vr̄am. Si vos itis ī manꝰ eo ū hodie vos capient. ⁊ habebūt intentuꝫ iū. O deꝰ quō diligebāt eū. ⁊ quō erat eis rū qͥcquid l eret ip̄m. Ip̄e ꝟo alit̓ di ſuerat qͥ vnit rſoꝝ ſalutē ſitiebat. ⁊ re pōdebat eis. Volūtas pr̄is mei eſt ꝙ ego dam. ſinite. nō timeatis. qꝛ ip̄e defendet ⁊ hoc ſero huc redibimus illeſi. Cepit re. ⁊ illa parua comitiua ſed fidel̓ ſecu p̄m. Cū aūt venit bethphage.ſ. in vi uendā in medio itineris. miſit duos ulos in hierl̓m vt ſibi adducerēt aſi pullū eius. alligatos ī loco publico ad iſteria pauperū deputatos. Quo facto n̄s ih̓s pͥmo ſuꝑ aſinā. ⁊ paꝝ poſt ſuꝑ pul humilit̓ aſcendit. ſuꝑ quos diſcipuli ve nta ſua poſuerant. Et ſic eqͥtabat dn̄s li. ⁊ qͣꝫqͣꝫ iuſtiſſimū foret eum honorari. orꝭ tn̄ tꝑe talibꝰ dextrarijs ⁊ falerꝭ vſus fuit. Conſpice nūc bene ip̄m. ⁊ vide quō in hoc ſuo honore vituꝑauit honorabilē pom am mūdi. Nō em̄ fuerūt hec aīalia frenis ſellis deauratꝭ ⁊ falerꝭ ſericatꝭ ornata mo re ſtulticie mūdialis. ſed vilibꝰ pānis ⁊ duo inicul̓ cū eſſet rex regū ⁊ dn̄s dn̄orū. e aūt cū ſciuerūt iuerūt obuiā ei. ⁊ vt rege cū laudibꝰ ⁊ canticꝭ cū veſtiū ſuaꝝ ⁊ ra Larboꝝ ſtratione ac leticia magna ſu erūt eū. Immiſcuit aūt cum iſta leticia Nlāqꝫ cū vidit hierl̓m fleuit ſuꝑ illā di tens. Quia ſi cognouiſſes ⁊ tu ſupple fleres Et debes ſcire ꝙ tribꝰ vicibꝰ legimꝰ dn̄m ie ſum fleuiſſe. Una de morte lazari.ſ. hūanaꝫ mūleriā. Alia h̓ ſcꝫ hūanā cecitatē ⁊ ignorā lia. Hic em̄ fleuit. qꝛ nō cognouerūt tp̄s vi ſtatōis ſue. Tercia vice fleuit in paſſiōe ſua na hūanā culpā ⁊ maliciā. qꝛ videbat ꝙ paſſio ſua oībꝰ ſufficiebat. ⁊ tn̄ nō omībꝰ ꝓficie bat. qꝛ nō reprobis ⁊ durꝭ corde ac impeni tētibꝰ. Et de hac refert apl̓s ad Heb̓. dicēs. de tꝑe ſue paſſiōis. Quia cū clamore vali do ⁊ lachrymis exauditꝰ eſt ꝓ ſua reuerētia De his tribꝰ vicibꝰ habet̉ in textu. ſꝫ ⁊ alias tenet eccl̓ia ꝙ fleuit.ſ. infantulꝰ. ⁊ iō cantat. Uagit infans int̓ arta poſitꝰ p̄ſepia. qd̓ fa ciebat vt myſteriū incarnatōis diabolo oc cultaret. Cōſpice gͦ bene ip̄m nūc flentē. nā ⁊ flere deberes cū eo. Flet em̄ largit̓ ⁊ forti ter. qꝛ nō ſimulate ſꝫ vere dolebat cum ip̄is Un̄ corde amaro flebat illoꝝ ꝑiculū et̓nale Predixit etiā tūc ip̄oꝝ excidiū corꝑale. Cō ſpice etiā diſcipulos qͥ diligent̓ vadūt iux ta eū cū tremore ⁊ reuerētia. Ip̄i ſunt baro nes ⁊ comites ſui domicelli ⁊ dextratores. Cōſpice etiā mr̄em cū magdalena ⁊ alijs fe minabꝰ ſeq̄ntes attēte poſt eū. Nec credere debes ꝙ ip̄o flēte potuerūt mr̄ et alij ſui la chrymas ꝯtinere. Intrauit gͦ dn̄s ih̓s cum iſto triūpho⁊ honore turbaꝝ in ciuitatē. de qͦ ciuitas cōmota eſt. Uenit aūt ad tēplum ⁊ eiecit emētes ⁊ vendētes. Et hec fuit ſcd̓a eiectio. Et ſtetit dn̄s ieſus publice in tēplo p̄dicans ppl̓o ⁊ rn̄dens pͥncipibꝰ ⁊ phariſeis vſqꝫ qͣi ſero. Et lꝫ ſic honoratꝰ fuiſſet ab illiẜ nō eſt inuentꝰ aliqͥs qui eū etiā ad bibendū inuitaret. Tota igit̉ die ip̄e ⁊ ſui ieiunaue runt. ⁊ ſero cū eis bethaniā redijt. Cōſpice ergo ⁊ nunc bn̄ ip̄m. qꝛ valde hūilit̓ vadit ꝑ ciuitatē cū illis paucꝭ qͥ ſic honorifice vene rat mane. Ex qͦ potes ꝯſiderare ꝙ parū eſt de mūdano curandū honorē. qͥ ſic termina tur in breui. Potes etiā ꝯſiderare quō mag dalena ⁊ alij gaudebāt qn̄ honorabat̉ a tur bis. ⁊ multo magis qn̄ bethaniā redierunt illeſi. Quō dn̄s ieſus mortē ſuā p̄dixit matri. Capitulū lxxiij. Ic poteſt interponi meditatio val de pulchra. de qͣ tn̄ ſcpͥtura nō loqͥ tur. Cenāte nāqꝫ dn̄o ieſu die mer curij cū diſcipulis ſuis in domo Marie et marthe ⁊ etiā mr̄e eiꝰ cum mulieribꝰ in alia parte domꝰ. Magdalena mīſtrās rogauit dn̄m dicēs. Mgr̄ ſitis mēor ꝙ facietis pa ſcha nobiſcū. Rogo vos vt hoc nō denege tis mihi. Quo nullatenꝰ acqͥeſcente. ſed di cente. ꝙ in hieruſalē faceret paſcha. Illa re cedens miro cum fletu ⁊ lachrymis. vadit ad dn̄am. ⁊ his ei narratis rogat vt ip̄a euꝫ PP 3 Meditationes uite chriſti ibi ī paſchate teneat. Cena igit̉ facta. vadit dn̄s ieſus ad mr̄em. et ſedet cū ea ſeorſum colloquēs cū ea. ⁊ copiā ei ſue pn̄tie p̄bens quā in breui ſubtracturꝰ erat ab ea. Cōſpi ce nūc bene ip̄os ſedentes. ⁊ quō dn̄a reue renter eū ſuſcipit. ⁊ cū eo affectuoſe morat̉. ⁊ ſil̓r quō dn̄s reuerent̉ ſe habꝫ ad eā Ip̄is igit̉ ſic colloquētibꝰ Magdalena vadit ad eos. ⁊ ad pedes eoꝝ ſedēs dicit. Dn̄a ego in uitabaꝫ mgr̄m vt hic faceret paſcha. ip̄e ve ro videt̉ velle ire in hierl̓m ad paſchanduꝫ. vt capiat̉ ibi. Rogo vos vt nō ꝑmittatꝭ euꝫ ire. Ad quē mr̄. Fili mi rogo te vt nō ſic fi at. ſed faciamꝰ hic paſcha. Scis em̄ ꝙ inſi die ad te capienduꝫ ordinate ſunt. Et dn̄s ad eā. Mater cariſſima volūtas pr̄is eſt. vt ibi faciā paſcha. qꝛ tp̄s redēptiōis aduenit Modo īplebunt̉ om̄ia q̄ de me ſcpͥta ſunt. ⁊ faciēt in me quicqͥd volent. At ille cū ingē ti dolore hec audierūt. qꝛ bene intellexerūt ꝙ de morte ſua dicebat. Dicit igitur mr̄ vix valens v̓ba formata ꝓferre. Fili mi tota cō cuſſa ſum ad vocē iſtā. ⁊ cor meū dereliquit me. Prouideat pr̄. qꝛ neſcio qͦd dicā. Nolo ſibi ꝯtradicere. ſed ſi ſibi placeret. roga euꝫ vt differat ad pn̄s. ⁊ faciamꝰ hic paſcha cuꝫ iſtis amicis nr̄is. ip̄e vero ſi ſibi placebit po terit de alio mō redēptōis ſine morte tua ꝓ uidere. qꝛ om̄ia poſſibilia ſunt ei. O ſi vide res int̓ hec verba dn̄m ploranteꝫ. modeſte tn̄ ⁊ plane. ac magdalenā tanqͣꝫ ebriā d̓ ma giſtro ſuo largit̓ ⁊ magnis ſingultibꝰ flentē. forte nec tu poſſes lachrymas ꝯtinere. Cō ſidera in quo ſtatu eſſe poterant qn̄ hec tra ctabant̉. Dixit em̄ dn̄s blande ꝯſolans eas Nolite flere. ſcitis ꝙ obediētiā pr̄is me im plere oportet. ſed ꝓ certo ꝯfidite. qꝛ cito re uertar ad vos ⁊ tercia die reſurgaꝫ incolu mis. In monte igit̉ ſyon ẜm volūtatē pr̄is faciā paſcha. Dicit autē magdalena exqͦ nō poſſumus eū hic tenere. ſimus ⁊ nos in do mo nr̄a in hierl̓m. ſed credo ꝙ nūqͣꝫ habui paſcha ſic amarū. Acqͥeuit dn̄s ꝙ ⁊ ip̄e ī di cta domo facerent paſcha. ¶ De cena dn̄i. Itē de menſa ⁊ mō ſedendi in mēſa. Exemplū qͥnqꝫ virtutū xp̄i in cena Item qͥnqꝫ ex ẜmone dn̄i. Cap̄. lxxiiij. Dueniente iā ⁊ imminēte tꝑe miſe arationū ⁊ miſcd̓iaꝝ dn̄i ieſu qͦ diſpo ſuerat ſaluā facere plebem ſuā ⁊ eā redimere nō corruptibili auro ⁊ argēto ſed p̄cioſiſſimo ſanguine ſuo. voluit cenā facere cū diſcipulis ſuis notabilē anteqͣꝫ ab eis ꝑ mortē diſcederet in ſignū memoriale re cordationis. ac etiaꝫ vt cōpleret myſteria ē reſtabant cōplenda. Fuit aūt hec cena ma gnifica valde. ⁊ magnifica ſunt que fecit ibi dn̄s ieſus. Ad q̄ intuenda te cū ſūma atteꝝ tione pn̄tem exhibe. qꝛ ſi hoc digne ⁊ vigi lanter fecerꝭ nō patiet̉ te curialis dn̄s redi re ieiunā. Circa ip̄am igit̉ qͣttuor pͥncipe liter q̄ ibi notabilit̓ facta fuerūt. meditāde occurrunt. Primo ip̄a corporalis cenatio. Scd̓o pedū diſcipuloꝝ ꝑ dn̄m ieſum ablu tio. Tercio ſacramēti ſui ſacratiſſimi cor poris inſtitutio. Et qͣrto pulcherrimi ẜmo nis ꝑ ip̄m cōpoſitio. De quibꝰ ꝑ ordinē vi deamus. Circa pͥmū attende ꝙ petrus ⁊ ioh̓es iuerunt iuſſu dn̄i ieſu ad q̄ndā ami cum ſuū in montē ſyon. vbi erat cenaculuꝫ grande ſtratū ad parandū paſcha. Sed et dn̄s cū alijs diſcipul̓ die iouis adueſperan te die ciuitatē intrauit. ⁊ ad ip̄m locum iuit. Aſpice nunc igit̉ eū ſtantē in aliqͣ parte do mus ⁊ colloquētē cum ſuis diſcipulis ſalu bria. ⁊ interim in cenaculo parabat̉ ꝓ eis ꝑ aliqͦs de. lxxij. diſcipulis paſcha. Legit̉ na qꝫ in legenda ſct̄ī Marcialis ꝙ ip̄e cū aliqͥ bꝰ de. lxxij. diſcipul̓ fuit ip̄o die ſero ad mi niſtrandū dn̄o ieſu qn̄ lauabat pedes diſci puloꝝ ſuoꝝ. Cū aūt eſſent om̄ia in cenacu lo parata dilectiſſimꝰ ioh̓es qͥ ſollicite ibat ⁊ redibat ad parandū ⁊ iuuandū in p̄para tione p̄fata. venit ad dn̄m ih̓m dicēs. Dn̄e vos poteſtis cenare qn̄ placet vobis. quia om̄ia ſunt parata. Conſpice nūc bene ⁊ mo roſe om̄ia q̄ dicunt̉ ⁊ fiunt. qꝛ viſceroſa ſūt valde. nec abbreuiāda ſunt ſic̄ cetera dn̄i ie ſu facta. ſed potiꝰ dilatanda. In hͦ igit̉ eſt maxima vis oīm meditationū de ip̄o. ſed ⁊ amoris iſtiꝰ magꝭ.ſ. ꝓpter exceſſiua inſignia. que in hac cena facta fuerūt. Surgit gͦ do minꝰ ieſus ⁊ diſcipuli eiꝰ cū eo. Ioh̓es vero eiꝰ lateri ſe iungens ab eo ſe deinceps nul latenꝰ ſeꝑauit. Nullus em̄ ſic fidelit̓ ac fami liarit̓ adheſit ei ſicut ioh̓es. Nā cū captꝰ fu it introiuit cū eo in atriū pͥncipis ſacerdo tū. nec in crucifixiōe. nec in morte nec poſt mortē dimiſit eū qͦuſqꝫ fuerat ip̄e ſepultus In hac aūt cena iuxta eū ſedit. licet eſſet mi nor alijs. Intrāt aūt cenaculū omēs. lauat manꝰ ⁊ circūſtantes mēſam deuotiſſime be nedicunt. Aſpice bene ꝑ ſingula. Scire au tē debes ꝙ ip̄a mēſa erat ī terra. ⁊ more an Fo. CCLXII iquoꝝ in t̓ra ſederūt ad cenā. Erat autem mēſa qͣdra vt credit̉. de pl̓ibꝰ tn̄ tabell̓. quaꝫ ego vidi rome in ecc̄ia lateranēſi. ⁊ ego eam met mēſuraui. Eſt aūt in vno qͣdro duorū brachioꝝ ⁊ triū digitoꝝ vel palmi vl̓ citra. ita ꝙ licet arte tn̄ in qͦlibet qͣdro vt creditur tres diſcipuli ſedebāt. ⁊ dn̄s ih̓s hūilit̓ in qͦ ngulo. ita ꝙ oēs in vno catino comede oterāt. Et ꝓpterea nō intellexerūt eū di ſcipuli qn̄ dixit. Qui intingit mecū manū ī parapſide hic me tradet. qꝛ oēs ꝑiter intin gebāt. Bn̄dictiōe igit̉ facta ꝑ dexteraꝫ dn̄i. t circa mēſam. ioh̓e ſedente iuxta do h̓m xp̄m. Agnꝰ paſchal̓ tūc eis defer ed attēde ꝙ duplicit̓ poterꝭ hͦ medi Uno mō ꝙ ſedeat ſic̄ iā dixi. Alio mo tſtent recti cū bacul̓ in manibꝰ come dētes agnū cū lactucꝭ agreſtibꝰ. ⁊ ita obſer uantes q̄ in lege dn̄i mādant̉. dūmō poſtea eos mediterꝭ ſedere ad aliqͥd māducādum pl̓ibꝰ locis textꝰ p̄t colligi. qꝛ nec iohā recūbere ſupͣ pectꝰ dn̄i alit̓ potuiſſet ni lendo. Delato gͦ agno paſchali aſſo. ac cepit eū verꝰ ⁊ īmaculatꝰ agnꝰ.ſ. dn̄s ih̓s qͥ erat ī medio illoꝝ tāqͣꝫ qͥ mīſtrat. ſciditqꝫ eū ī fruſta. diſcipl̓is alacrit̓ porrexit. ⁊ ad come dendū ꝯfortat. Ip̄i ꝟo cōmedebāt. ſed ala critatē nō capiebant ſemꝑ pauidi. ne noui tas ꝯtra dn̄m fieret. Cenātibꝰ aūt eis pate fecit factum aꝑtius ⁊ int̓alia ita ait. Deſide rio deſideraui hͦ paſcha māducare vobiſcū qͣꝫ patiar. Unꝰ aūt vr̄m me traditurꝰ ē cvox in corda ip̄oꝝ vt gladius acutiſſi intrauit. ⁊ comedere ceſſauerūt. aſpici ſeip̄os inuicē ⁊ dicentes. Nunqͥd ego ſum dn̄e. Aſpice nūc bn̄ ip̄os ⁊ cōpatere tā dn̄o ih̓u qͣꝫ ip̄is. qꝛ in magno dolore ſūt po ſiti. Ip̄e aūt ꝓditor ne viderent̉ hec ꝟba ꝑti nere ad ip̄m comedere nō ceſſauit. Ioh̓es vero ad inſtantiā petri q̄ſiuit ⁊ dixit. Domi ne qͥs eſt qͥ tradet te. Et dn̄s ih̓s tāqͣꝫ ſingu lari dilecto familiarit̓ ei aꝑuit. Ioh̓es vero ſtupefactꝰ ⁊ cordialit̓ gladiatꝰ ꝟſus eū ſe in cinauit ⁊ ſuꝑ pectꝰ eiꝰ recubuit. Petro aūt dn̄s nō dixit. qꝛ vt dicit Augꝰ. Si ip̄m ſci iiſſet. dentibꝰ ꝓditorē diſcerpſiſſet. Sed ꝑ petrū ſignant̉ actiui. ꝑ ioh̓em ꝯtēplatiui vt ſcit Augꝰ. in eadē Omel̓. euāge. qd̓ legit̉ ī eſto ſctī ioh̓is. Un̄ habes hͨ argumentū ꝙ ꝯteplatiuꝰ nō intromittit ſe de actibꝰ extrin lecis. de ip̄is etiā offenſis dn̄i vindictā non expetit. ſed gemit interiꝰ ⁊ per or̄ones ſe ad deū ꝯuertit. ⁊ fortiꝰ ei ꝑ ꝯtēplationē appro ximans. eiqꝫ inherēs. oīa ſue diſpoſitōi cō mittit. Nā aliqn̄ ip̄e ꝯtemplatiuꝰ ex zelo dei ⁊ anīaꝝ exteriꝰ exit. vt ſupͣ pleniꝰ habuiſti ī tractatū de vita ꝯtēplatiua. Hic etiā hēs ꝙ nec ip̄e ioh̓es dixit petro. qͣꝫuis ad ip̄iꝰ nu tū dn̄m q̄ſiuiſſet. Ex qͦ potes colligere ꝙ cō templatiuꝰ nō debet ſecretū ſui dn̄i reuela re. Legit̉ aūt de beato Franciſco ꝙ reuela tiones occultas nō reuelabat exterius niſi qͣntū fraterne ſalutꝭ vrgebat zelus. vel ſuꝑ ne reuelatiōis dictabat inſtinctꝰ. Nūc igit̉ ꝯſpice dn̄i benignitatē quō dilectū ſuū ſu pra pectꝰ ſuū retinet tā benigne. O qͣꝫ tener rime ſe adinuicē diligebāt. Cōſpice etiā ali os diſcipulos multū meſtos ad hāc dn̄i vo cem nō comedētes. ſed ſeinuicē aſpicientes ⁊ ſuꝑ his conſiliū caꝑe neſcientes. Hec de primo articulo ſufficiant. Circa ſcd̓m ve ro diligent̓ attende. His nāqꝫ ſic ſe hn̄tibꝰ. ſurgit dn̄s ih̓s a cena. ſurgūt ſtatim ⁊ diſci puli ignorātes qͦ ire velit. Ip̄e aūt deſcēdit cū eis in locū aliū inferius in eadē domo vt dicunt qͥ locū viderūt ⁊ ibi om̄es ſedere fe cit. aquā iubet ſibi afferri. ponit veſtimenta ſua. lintheo ſe p̄cingit. ⁊ aquā mittit in pel uim lapideā vt lauaret ip̄oꝝ pedes. recuſat petrꝰ ⁊ totꝰ ſtupefactꝰ rē ſuo iudicio ſic inde centē declinat. Sed audita xp̄i cōmīatiōe ſapient̓ ꝯſiliū mutauit in meliꝰ. Conſidera nūc bene ſingulos actꝰ. ⁊ cū admiratōe con ſpice q̄ gerunt̉. Inclinat ſe ſūma maieſtas ⁊ hūilitatis mgr̄ vſqꝫ ad piſcatorꝭ pedes. ſtat incuruatꝰ ⁊ genibꝰ flexis. corā ip̄is ſedētibꝰ Lauat ꝓprijs manibꝰ. abſtergit. deo ſculat̉ qꝫ oīm eoꝝ pedes. Sed ⁊ illud ſuꝑexaltat hūilitatē ꝙ ⁊ ip̄i ꝓditori eadē obſeqͥa ip̄e p̄ bet. Sꝫ o cor nequā ⁊ oī duricia duriꝰ ſi ſic ad tantā hūilitatē nō emolliris. ſi ſic domi nū maieſtatꝭ nō vererꝭ. ſi ſic vſqꝫ ad ip̄ius ſꝑ tibi bn̄fici ſemꝑqꝫ innocentꝭ ſeuis interitū. Sꝫ ve tibi miſer. tū qͦdē obduratꝰ qd̓ cōce piſti parturies. nō tn̄ ip̄e. ſꝫ tu ꝑibis. Admi randa ē gͦ merito tāta hūilitatꝭ ⁊ benignita tis ꝓfunditas ⁊c̄. Hoc aūt cōpleto mīſterio redit ad locū cene. ⁊ iteꝝ recūbens. eos ad ſuū exēplū imitādū ꝯfortat. Potes aūt hic meditari ꝙ dn̄s ih̓s exēpluꝫ dedit nob̓ iſto ſero qͦnqꝫ magnaꝝ v̓tutū.ſ. hūilitatis vt di ctū eſt lauādo. Caritatꝭ in ſacr̄o corꝑis. ⁊ ī ẜmone qͦ eſt monitꝭ caritatꝭ plenꝰ. Patiētie in ſuſtinēdo ꝓditorē ſuū. ⁊ ml̓ta obprobria PP 4 Meditationes uite chriſti qn̄ fuit captꝰ ⁊ ductꝰ vt latro. Obediētie in eūdo ad paſſionē ſuā ⁊ mortē ex obediētia pr̄is. Or̄onis ī orando in orto tribꝰ vicibꝰ. In his gͦ ꝟtutibꝰ eū imitari conemur. Et hͦ de ſcd̓o articulo. Circa terciū ꝟo meditā do obſtupeſce illā clariſſimā dignationē. ⁊ dignatiſſimā caritatē qͣ nob̓ tradidit ſemet ip̄m. ⁊ reliqͥt in cibū. Cū gͦ lotꝭ diſcipuloꝝ pe dibꝰ iteꝝ recubuiſſet volēs finē dare legali bꝰ inſtitutꝭ ⁊ ſacrificijs ⁊ nouū inciꝑe teſta mētū. ſeip̄m ſacrificiū nouū facit. ⁊ accipi ens panē oculos ad pr̄em eleuās. ꝯfecit al tiſſimū ſacr̄m corꝑis ſui. ⁊ dās diſcipulis ſu is dixit. Hoc ē corpꝰ meū qd̓ ꝓ vob̓ tradet̉ Sil̓r ⁊ calicē di. Hic ē ſanguīs meꝰ qͥ ꝓ vo bis effundet̉. Aſpice nūc bn̄ ꝓ deo. quo dili gent̓ fidelit̓ ⁊ deuote p̄dicta facit. ⁊ manibꝰ ꝓprijs cōicauit illā dilectā ⁊ bn̄dictā familiā ſuā. Et tandē ī amorꝭ recordationē. ſubiun git di. Hoc facite ī meā cōmēoratōnē. Hoc eſt illud mēoriale qd̓ aīam gratā cū ip̄m ſu ſcipit māducando vl̓ fidelit̓ meditādo de beret totā ignire ⁊ inebriare. ⁊ ī ip̄m dn̄m p̄ amoris ⁊ deuotōis vehemētia total̓r tranſ formare. Nihil eī maiꝰ. cariꝰ. dulciꝰ ⁊ vtiliꝰ nob̓ relinq̄re pot̓at qͣꝫ ſeip̄m. Ip̄e nāqꝫ quē in ſacr̄o ſumimꝰ ille idē eſt qͦ de ꝟgīe mirabi lit̓ incarnatꝰ ⁊ natꝰ. ꝓ te morteꝫ fuſtinuit. ⁊ qͥ reſurgēs ⁊ gl̓ioſe aſcēdēs ſedet a dextrꝭ dei. Et ip̄e eſt qͥ creauit celū ⁊ t̓rā ⁊ oīa. ⁊ qͥ ea gu bernat ac ēt moderat̉. Ip̄e eſt a qͦ dependet ſalꝰ tua. in cuiꝰ volūtate ⁊ ptāte ē tibi dare vl̓ nō dare gl̓am paradyſi. Ip̄e ē qͥ eſt ī tali hoſtia modica oblalꝰ. ⁊ tibi exhibitꝰ. Ip̄e ī dn̄s ieſus xp̄s filiꝰ dei viui. Et hͦ de tercio articulo. Circa qͣrtū vero ad oīm cumu lū ſuꝑeffluentē attēde alia dilectōis īſignia Facit em̄ eis ẜmonē pulcherrimū. plenum dulcedīe. ⁊ amorꝭ carbonibꝰ ignitū. Cōica tis nāqꝫ diſcipul̓ ⁊ peſſimo iuda(ẜm Aug. ſuꝑ psͣ. xl. licet ẜm aliqͦs nō fuerit in cōicati on) dicit ip̄i iude dn̄s ih̓s. Qd̓ facꝭ fac ci tius. Ille aūt infelix egrediēs iuit ad pͥnci pes ſacerdotū. qͥbꝰ eū p̄cedenti die mercurij vendiderat. xxx. argēteis. ⁊ petijt ab eis co hortē ad ip̄m capienduꝫ. Interim ꝟo dn̄s ih̓s fecit diſcipul̓ dictū ẜmonē. Ex cꝰ orna ta. vtili ac venerāda magnitudīe qͦnqꝫ pͥnci palit̓ meditādo aſſumo. Primū qͣlit̓ p̄di cens eis diſceſſuꝫ ſuū eos ꝯfortauit. Dice bat nāqꝫ. Adhuc modicū vobiſcū ſū. ſed nō relinquā vos orphanos. Uado ⁊ venio ad vos. Iteꝝ aūt videbo vos. ⁊ gaudebit cor vr̄m. Hec ⁊ his ſil̓ia q̄ ſuccincte ꝑtrāſeo di cebat eis q̄ corda ip̄oꝝ totalit̓ ꝑtranſibāt ⁊ penetrabat. Nō em̄ de ſuo diſceſſu poterāt aliqͦd tolerare. Scd̓o circa ẜmonē medi terꝭ qͣlit̓ cordialit̓ ⁊ inſtant̓ inſtruxit eos de caritate dicēs pl̓ibꝰ vicibꝰ. Hoc ē mādatuꝫ meū vt diligatꝭ inuicē. Et in hͦ cogͦſcēt om̄s ꝙ diſcipl̓i mei eſtꝭ ſi dilectionē habueritis adinuicē. Et alia hmōi q̄ in textu pleniꝰ po terꝭ reꝑire. Tercio circa ẜmonē mediterꝭ quō monuit eoſ ad obẜuantiā mādatoꝝ ſu orū di. Si diligitꝭ me mādata mea ẜuate. ⁊ ſi p̄cepta mea ẜuaueritꝭ manebitꝭ ī dilectōe mea. Et alia hmōi. Quarto circa ẜmonē mediterꝭ qͣlit̓ det̄ eis ꝯfidētiā ꝯͣ tribulatōes qͣs eis p̄dicit eē venturas. Hoc mō ī mūdo p̄ſſuras hēbitꝭ. ſed ꝯfidite qꝛ ego vici md̓m Et iteꝝ ſi mūdꝰ vos odit. ſcitote qꝛ me prio rē vob̓ odio habuit. Mūdꝰ qͥdē gaudebit. vos aūt cōtriſtabimī. ſꝫ triſticia vr̄a ꝟtet̉ in gaudiū. Quīto circa ẜmonē eſt meditan dū qͣlit̓ ip̄e dn̄s ih̓s tādē aſpiciēs in celuꝫ ſe ꝯuertit ad pr̄em di. Pr̄ ẜua iſtos qͦs dedi ſti mihi. cū eſſem cū eis ego ẜuabā eoſ. Nūc aūt venio ad te. Pr̄ ſcē ego ꝓ eis rogo nō ꝓ mūdo. ⁊ nō ꝓ his tm̄. ſꝫ ꝓ eis oībꝰ qͥ ī me cre dituri ſunt ꝑ eos. Pr̄ qͦs dediſti mihi volo vt vbi ego ſum ⁊ illi ſint mecū. vt videāt cla ritatē meā. Et alia hmōi q̄ vere erāt corda ſcindētia. Mirū certe quō diſcipl̓i qͥ tā ve hement̓ dn̄m ih̓m amabāt ad hͦ v̓ba ſubfi ſtere potuerūt Si gͦ q̄ in hͦ ẜmone dicta ſūt attēte diſcuſſerꝭ ⁊ meditādo rumīaueris di ligent̓. ⁊ in eoꝝ dulcedīe reqͥeueris merito inardeſcere poterꝭ ad tantā dignationē. be nignitatē ⁊ ꝓuidentiā. indulgētiā ⁊ caritatē ⁊ etiā ad alia ꝑ eū hͦ ſero facta. Cōſpice gͦ eū dū loquit̉. quō efficacit̉. deuote ⁊ delectabi lit̓ loquēs. impͥmit diſcipul̓ ſuis q̄ narrat. ⁊ paſcit in amenitate aſpectꝰ eiꝰ atqꝫ ꝟboruꝫ. Cōſpice aūt diſcipulos quō ſtāt meſti. cap tibꝰ inclinatꝭ. lachrymantes. ⁊ ſuſpiria magͣ dātes. pleni ſunt triſticia vſqꝫ ad ſūmū. ⁊ de hͦ ꝟitas ip̄amet ferebat teſtimōiū di. Quia hec dixi vob̓. triſticia impleuit cor vr̄m. In ter alios aūt ꝯſpice ioh̓em eidē familiarius coherentē. qͣlit̓ attēte ⁊ diligent̓ aſpicit hūc dilectū ſuū. ⁊ teneriꝰ anxiatꝰ oīa ꝟba eiꝰ re colligit. Ip̄e em̄ ſolūmō deſcribēs ea tradi dit vere nob̓. Int̓ alia qͦꝫ dicit eis dn̄s ih̓s. Surgite eamꝰ hinc. O qͣntꝰ pauor tunc in Fo. CCEXIII ios intrauit. neſciētes qͦ vel qͣlit̓ ire deberēt ⁊de ip̄iꝰ ſeꝑatione pl̓imū formidātes. ⁊ ni hilominꝰ poſtea locutꝰ eſt eis cōplēdo ẜmo in alio loco eundo ꝑ viā. Cōſpice nūc di ulos eūtes poſt eū ⁊ cū eo. quō qͥlibet qͥ magꝭ pōt magis ei approxīat. ꝯgregat ī ꝑgē tes. ſic̄ moris eſt pulloꝝ ꝑgere pꝰ gallinā. ī lendo eū mō vnꝰ. mō aliꝰ ex deſiderio ap pinqͣndi ⁊ audiēdi v̓ba ip̄iꝰ. Ip̄e vero li bent̓ hͦ ſuſtinebat ab eis. Tandē cūctꝭ cōple tis myſterijs vadit cū eis in ortū trās tor tē cedron. ⁊ ibi ſuū ꝓditorē ⁊ armatoſ ex Sexta feria. Meditatio de paſſiōe dn̄i in generali. Capitulum. lxxv. Ccurrit nunc ut de paſſione dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i ꝑtra ctemꝰ. Qui gͦ in paſſione ⁊ cruce gl̓iari deſiderat. ſedula cordis meditati dꝫ in ip̄a ꝑſiſtere. cuiꝰ myſteria ⁊ q̄ cir ā facta ſunt ſi toto forēt ꝑſpecta intuitu ntꝭ. in nouū vt puto ſtatū adducerēt me antē. Nā ꝓfundo corde ⁊ totꝭ viſceꝝ me ā ꝑſcrutāti multi aſſūt paſſꝰ inſpera nouā cōpaſſionē. nouū amorē. no ꝯſolatōes. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nouū q̄ndā ſtatū ſu t. q̄ ſibi p̄ſagiū ⁊ ꝑticipalia gl̓e viderēt̉. hūc aūt ſtatū ꝯſeq̄ndū crederē tāqͣꝫ ig narꝰ ⁊ balbutiens ꝙ totā illuc mentꝭ aciē vi antibꝰ ocul̓ cordis. omiſſiſqꝫ alijs curꝭ ex eis dirigi oporteret. ⁊ ꝙ qͥs ſe pn̄tē ex ret oībꝰ ⁊ ſingul̓ q̄ circa dn̄icā ip̄aꝫ cru iſſionē ⁊ crucifixionē ꝯtigerūt. affectuo ligēt̓. moroſe ⁊ ꝑſeuerant̉. Te gͦ hortor vigilant̓ attēdiſti p̄miſſa q̄ de ip̄iꝰ vita dicta ſūt. h̓ ml̓tū vigilātiꝰ totū apponas aīm lotāqꝫ ꝟtuteꝫ. qꝛ h̓ maxīe aꝑꝑet illa caritas elꝰ q̄ corda nr̄a deberet totalit̓ concremare. cūcta ꝟo cū modificatōe ſolita acciꝑe.ſ. q̄ ſic meditari poterūt vt narrabo. Nō eī in hoc opuſculo aliqͥd affirmare intēdo qd̓ nō ꝑ ſa cra ſcpͥturā vl̓ dicta ſcōꝝ vl̓ opīones appro batas affirmat̉ vl̓ dr̄. Uidet̉ aūt mihi nō ī cōgrue dici ꝙ nō ſolū illa penal̓ ⁊ mortalis crucifixio dn̄i. ſꝫ ea q̄ p̄ceſſerūt eādē. ſūt ve hemētiſſime cōpaſſiōis. amaritudīs ⁊ ſtu porꝭ. Quid enī ē cogitare ꝙ ip̄e dn̄s nr̄ ſuꝑ bla bn̄dictꝰ d̓s. ab hora qͣ de nocte captꝰ eſt yſqꝫ ad ſextā crucifixiōis ſue horā. fuit ī bel iuo. doloribꝰ magnis. obprobrijs. il. bꝰ ⁊ tormētis. nō eī ſibi dat̉ vl̓ modica reqͥes. Sꝫ in qͣli erat bello ⁊ ꝯflictu audi ⁊ vide. Aliꝰ ip̄m dulcē ⁊ mitē ⁊ piū ih̓m appre hēdit. aliꝰ ligat̉. aliꝰ inſurgit. ⁊ aliꝰ exclamat. aliꝰ impellit. aliꝰ blaſphemat. aliꝰ exꝑuit in eū. ⁊ aliꝰ vexat. aliꝰ circūuoluit. aliꝰ int̓rogat aliꝰ ꝯͣ eū falſos teſtes inqͥrit. ⁊ aliꝰ inqͥrētes aſſociat. aliꝰ ꝯͣ eū falſuꝫ teſtīmoniū dic̄. aliuſ qꝫ accuſat. aliꝰ deludit. ⁊ aliꝰ oculos eius ve lat. aliꝰ faciē eiꝰ pulcherrimā cedit. aliꝰ cola phizat. aliꝰ eū ad colūnā ducit. ⁊ aliꝰ expoli at. aliꝰ dū ducit̉ ꝑcutit. aliꝰ vociferat̉. ⁊ alius eū inſultant̓ ad vexandū ſuſcipit. ⁊ alius ad colūnā ligat. aliꝰ in eū impetū facit. ⁊ aliꝰ fla gellat. aliꝰ eū purpura in cōtumeliā veſtit. ⁊ aliꝰ ſpinis eum coronat. aliꝰ arūdinē in ma nū eiꝰ ponit. aliꝰ furibūde reaccipit. vt ſpi noſuꝫ caput ꝑcutiat. aliꝰ nugatorie genufle ctit. aliꝰ deridet genuflexione. ⁊ pl̓a ei intu lerūt obꝓbria. ducit̉ ⁊ reducit̉. ſpuit̉ ⁊ reꝓba tur. voluit̉ ⁊ circūflectit̉ huc atꝫ illuc tanqͣꝫ ſtultꝰ ⁊ ſtultiſſime ībecill̓. ſꝫ ⁊ tāqͣꝫ latro ⁊ im pijſſimꝰ malefactor. mō ad annā. mō ad cay phā. mō ad pylatū. mō ad herodē. ⁊ iteꝝ ad pylatū. ⁊ ibidē mō intꝰ. mō forꝭ ducit̉ tracta tur. Deꝰ meꝰ qͥd eſt hͦ. nōne tibi videt̉ hͦ du riſſimū. amariſſimū ⁊ ꝯtinuū ⁊ magnū bel lū. Sꝫ expecta parūper ⁊ duriora videbis. Aſtāt ꝯͣ eū ꝯſtant̓ pͥncipes ⁊ phariſei ſenio res ⁊ milia ppl̓i. acclamat̉ ab oībꝰ vnanimit̉ vt crucifigat̉. Crux hūerꝭ iā fractꝭ ⁊ lacera tis īponit̉ in qͣ crucifigit̉. Cōcurrūt vndiqꝫ ciues ⁊ aduene. tā maiores qͣꝫ ribaldi. vini qꝫ potatores. nō ad cōpatiēduꝫ ſꝫ viliſſime deridēdū. nēo ē qͥ eū agͦſcat. ſꝫ luto ⁊ īmun dicijs īpetuoſe eū cōmaculāt ⁊ affligunt. ⁊ dū igͦminiā ſuā portat factꝰ ē ill̓ in ꝑabolaꝫ. ꝯͣ eū loq̄bāt̉ qͥ ſedebāt ī porta ⁊ in eū pſalle bāt qͥ bibebāt vinū. impellit̉ ⁊ anxiat̉. trahit̉ ⁊ accelerat̉. ⁊ ſic flagellatꝰ. fatigatus. totꝰ qͣꝫ maceratꝰ ⁊ obꝓbrijs ſaturatꝰ vſqꝫ ad ſūmū nō ſinit̉ reqͥeſcere. nō eē in ocio. vix p̄t refo cillare ſpm̄ qͦuſqꝫ ꝑuētū ē ad caluarie locū. vtiqꝫ īmūdiſſimū ⁊ fetidiſſimū. Et oīa cū ī petu fecerūt ⁊ furore. In ip̄o āt loco finis ⁊ qͥes bello īponit̉ d̓ qͦ tractamꝰ. ſꝫ eſt illa qͥes aſꝑior bello. Eſt crucifixio ⁊ lectus dolorꝭ. Ecce qualis quies. Uides gͦ quomō vſqꝫ ad ſextam horam paſſus eſt longum et du rum belluꝫ. Uere intrauerūt aque vſqꝫ ad anīam ſuā. ⁊ circūdederūt eū canes multi. terribiles. fortes ⁊ feroces. ⁊ ꝯſiliū malignā tium eū obſedit qͥ dire ⁊ vt gladiꝰ bis acutꝰ PP 5 Meditationes uite chriſti exacuerūt in eū linguas ⁊ manꝰ. Ex his er go q̄ dicta ſunt expedita vident̉ q̄ de paſſio ne dn̄i dici pn̄t ſūmatim in tribꝰ horꝭ pͥmis vſqꝫ ad ſextā.ſ. matutinali. pͥma ⁊ t̓cia. Sed nō ſic nō eſt tāta amaritudo ⁊ pena dn̄i ih̓u ſic leuit̓ ꝑtractāda. ꝓpter qd̓ reflecte oculos ⁊ intēde. Magna em̄ ⁊ multiplex cōſidera tio ſuꝑeſt. multūqꝫ penetratiua ⁊ pia. dūmō vt dictuꝫ eſt exhibeas te pn̄tem. Hec em̄ in quadā generalitate ſunt dicta. Sed videa mus ſingula diligent̓. Nō em̄ dꝫ nos tede re iſta cogitare q̄ ip̄m dn̄m nō teduit tolera Meditatio paſſiōis xp̄i an̄ matutinas. Capitulū. lxxvj. Eaſſume gͦ meditatiōes iſtas a pͥn O cipio paſſiōis ⁊ ꝓſeq̄re ꝑ ordinē vſqꝫ in finē. de qͥbꝰ ſic̄ mihi videt̉ moduꝫ tangā. tu ꝟo vt placet exerciterꝭ in ampliori bus. vt ⁊ tibi dn̄s ip̄e dabit. Attēde gͦ ad ſin gula ac ſi pn̄s eſſes. ⁊ cerne eū attente. cū a cena exiens ẜmone cōpleto in ortū cū diſci pulis.ſ. vadit. Ultimo nunc intra ⁊ ꝑpende quō affecruoſe. ſocialit̓ ac familiarit̓ eis lo quit̉. ⁊ ad or̄onē hortat̉. quō etiaꝫ ip̄e puſil lū.i. ꝑ iactū lapidis ꝓgrediēs hūilit̓ ac reue rent̓ poſitis genibꝰ orat pr̄eꝫ. Hic parūper ſubſiſte ⁊ mirabilia dn̄i dei tui mēte pia re uolue. Orat nūc dn̄s ih̓s. Sed hactenꝰ le git̉ pluries ſic oraſſe. ſed ꝓ nob̓ tūc vt aduo catus nr̄. nunc autē ꝓ ſe orabat. Cōpatere ⁊ admirare ꝓfundiſſimā ſuā humilitatē. Cū em̄ ſit deꝰ patri ſuo coeternꝰ ⁊ coeqͣlis. obli tus videt̉ ſe deū eſſe. ⁊ orat vt hō. ſtat tanqͣꝫ qͥlibet homunculꝰ de ppl̓o dn̄m orās. Con ſidera etiā ꝑfectiſſimā obedientiā. Quid eī orat. certe orat patrē vt hora mortis ab eo trāſferat̉ hꝫ hoc expedire vt non moreret̉ ſi ei placeret. ⁊ tn̄ nō exaudit̉ ẜm aliquā dico voluntatē q̄ in eo erat. Fuit tn̄ in eo multi plex volūtas. vt iā dicā. Et hic etiā tu cōꝑa tere qꝛ vult pr̄ vt penitꝰ moriat̉. ⁊ ei qͣꝫuis ve ro ⁊ vnico ⁊ filio ꝓprio nō peꝑcit ſed ꝓ nob̓ om̄ibꝰ iſtū ſic tradidit. Sic em̄ dilexit mun dū. vt filiū ſuū vnigenitū daret. Dn̄s aūt ie ſus hanc obedientiā ſuſcipit ⁊ exequit̉ re uerent̉. Uide in tercio loco indicibilem ad nos caritatē tā pr̄is qͣꝫ filij. cōpaſſiōe. admi ratione. veneratiōeqꝫ digniſſima. Propter nos hec mors indicit̉ ⁊ ſuſtinet̉ ꝓpt̓ nimiaꝫ caritateꝫ ip̄oꝝ. Orat gͦ dn̄s ih̓s pr̄em ꝓlixe dicēs. Mi pr̄ clementiſſime. rogo te vt exaudias or̄onē meā. ⁊ ne deſpexerꝭ dep̄catio nem meā. Intende mihi ⁊ exaudi me. qꝛ cō triſtatꝰ ſum in exercitatiōe mea. ⁊ anxiatꝰ eſt in me ſpūs meꝰ. ⁊ in me turbatū eſt cor me um. Inclina gͦ ad me aurē tuā. ⁊ intende vo ci dep̄catiōis mee. Tibi pr̄ placuit me ī mū dū mittere vt ꝓ iniuria tibi ab hoīe facta ſa tiſfacerē. ⁊ ſtatim cū voluiſti. dixi. Ecce vado Et ſic̄ in capite libri ſcriptū eſt de me vt fa cerē voluntatē tuā ſic volui. veritatē tuaꝫ ⁊ ſalutare tuū annūciaui. Pauꝑ fui ⁊ in labo ribꝰ a iuuētute mea. faciens voluntatē tuaꝫ ⁊ om̄ia q̄ mādaſti feci. Paratꝰ ſum etiā cō plere q̄ reſtant. Si tn̄ pr̄ mi fieri pōt tolle a me tantā amaritudinē qͣnta mihi parata ē ab aduerſarijs meis Uides em̄ pr̄ quanta aduerſant̉ aduerſuꝫ me. ⁊ qͦt ⁊ qͣnta mihi im ponūt. ꝓpter q̄ acciꝑe aīam mea ꝯſiliati ſunt Sed pr̄ ſctē ſi feci ea. ſi eſt iniqͥtas ī manib meis. Si reddidi retribuētibꝰ mihi mala. decidā merito ab inimicꝭ meis inaniſ. Ego em̄ q̄ tibi placita ſunt feci ſꝑ. Ip̄i ꝟo poſue rūt aduerſuꝫ me mala ꝓ bonis. ⁊ odiū ꝓ di lectione mea. ⁊ diſcipulū meū corruperūt. ⁊ ſuū ducē ad me ꝑdendū fecerūt. ⁊ appende rūt mercedē meā triginta argēteis. qͥbꝰ ap preciatꝰ ſum ab eis. Rogo te pr̄ mi vt tranſ feras a me calicē iſtū. Si aūt alit̓ tibi videt̉ Fiat volūtas tua ⁊ nō mea. Sꝫ exurge pr̄ in adiutoriū meū. Feſtina vt me adiuues. Dato em̄ dilectiſſime pr̄ ꝙ me neſcierūt fi liū tuū. qꝛ innocētē vitā cū eis duxi. ⁊ mul ta bona eis ꝯtuli. nō deberēt pr̄ ſic mihi eē crudeles. Recordare nāqꝫ ꝙ ſteterim in cō ſpectu tuo vt loq̄rer ꝓ eis bonū. vt auerte rē indignationē tuā ab eis. Sed ve. nūqͥd reddit̉ ꝓ bono malū. Ip̄i aūt foderūt foue am aīe mee. ⁊ mortē turpiſſimā parauerūt. Tu vides dn̄e. ne ſileas. ne diſcedas a me. qm̄ tribulatio ꝓxīa eſt ⁊ non eſt qͥ adiuuet. Ecce in ꝯſpectu tuo ſunt qͥ tribulāt me. q̄rē tes aīam meā. Improperiū expectauit cor meū ⁊ miſeriā. Et rediēs dn̄s ih̓s ad diſci pulos ſuos excitās eos ⁊ de orādo ꝯfortat Et iteꝝ ſcd̓o ⁊ tercio ad or̄onē redijt in tribꝰ ſcꝫ diuerſis locꝭ diſtātibꝰ abinuicē ꝑ iactuꝫ lapidis. nō qͣntū qͥs excutiēs brachiū ꝓijci re poſſet. ſed qͣntū ſine magͣ violētia lapidē mitteret forte qͣnta ē lōgitudo domoꝝ nr̄a rū vt habeo a fratre nr̄o qui fuit ibi. Et ad huc in ip̄is locis ſunt veſtigia eccl̓iarū que ibi facte fuerūt. Rediens gͦ ad or̄onē vt dixi Fo. CCCXIIII ſcd̓o ⁊ tercio eundē ſermonē orauit ⁊ addi dit. Pr̄ iuſte ſi ſic decreuiſti. vt penitꝰ cruciꝭ tibulū ſubeam. fiat voluntas tua. Sed cōmendo tibi dilectiſſimā matrē meaꝫ. ⁊ ſcipulos meos qͦs hucuſqꝫ ſeruaui. Pa ter mi ſerua eos āmodo. Et interim ſacra tiſſimꝰ ille ſanguis corꝑis ſui in moduꝫ ſu doris erūpens in hac agonia ſiue certami dū prolixiꝰ orat vſqꝫ ad terrā habūdant̉ urrit. Cōſidera nunc gͦ eū. quāta nūc eſt ne ſue anguſtia. Sed ⁊ hic illud anīad te ꝯtra impatientiā nr̄am. qꝛ dn̄s tribꝰ prauit anteqͣꝫ a pr̄e rn̄ſionē acciperet tē ſic orat anxiatꝰ dn̄s ieſus. Ecce an lus dn̄i. pͥnceps militie celeſtis exercitꝰ. chael ſcꝫ aſtitit ꝯfortans euꝫ ⁊ dicens. e deꝰ meꝰ ieſu. Ego or̄onē veſtrā ⁊ r̄m ſanguineū pr̄i veſtro obtuli in ectu totiꝰ curie ſuꝑne. ⁊ om̄es ꝓcidētes plicauimꝰ vt calicē hunc trāſferret a vo bis. ⁊ rn̄dit pater. Nouit dilectiſſimꝰ filius meꝰ ieſus ꝙ hūani generꝭ redemptio qͣꝫ ſic optamꝰ. ſine ſanguīs ſui effuſione ſic decen fieri nō pōt. ⁊ ideo ſi ſalutē vult anīaruꝫ ortet eū ꝓ eis mori. Quid gͦ diſcernitis. Tunc rn̄dit dn̄s ieſus angelo. Salutē ani aꝝ oīno volo. ⁊ idcirco potiꝰ eligo mori vt uent̉ anīe qͣs ad imaginē ſuā pr̄ creaue tqͣꝫ velim nō mori ⁊ nō aīe redimant̉. Fi at ergo volūtas pr̄is mei. Et angelꝰ ad eū. onfortamini gͦ ⁊ virilit̓ agite. excelſuꝫ em̄ cet magnifica facere. ⁊ magnanimuꝫ ar a tolerare. Cito ꝑtrāſibunt penalia ⁊ ſuc ſunt ꝑpetuo gl̓ioſa. Dicit pr̄ ꝙ ſemꝑ vo diſcū eſt. ⁊ ꝙ mr̄em veſtraꝫ ⁊ diſcipulos ip̄e ruabit. ip̄oſqꝫ incolumes vobis reddet. Et lis dn̄s reuerent̉ ⁊ humilit̓ ſuſcipit hāc rtationē etiā a ſua creatura. ꝯſiderās ſe eſſe minoratū paulominꝰ ab angel̓ dū eſt in hac valle miſera tenebrarū. ⁊ ſic ꝯtriſtabat̉ vt homo ⁊ valefecit ei. Et ſic ex ꝟbis angeli fuit ꝯfortatꝰ vt homo rogās vt eū patri ac celeſti curie cōmendaret. Surgit gͦ tercio ab or̄one totꝰ ſanguīe madefactꝰ. quē con ſpice tergentē ſibi vultū. vel etiā forte ī tor rente lauantē. totūqꝫ afflictū reuerenter cer ne. eiqꝫ intime cōpatere. qꝛ ſine ingenti acer tate doloris hͦ ſibi ꝯtingere nullatenꝰ po tuit. Dicūt tamē ſapiētes et expoſitores ꝙ brauit dn̄s ieſus patrē. nō tam timore pati endi. qͣꝫ miſcd̓ia pͥoris ppl̓i. qꝛ cōpatiebat̉ iu dels. qꝛ ꝓ ſua morte ſeuiſſima ꝑderent̉ Nō em̄ ip̄i occidere euꝫ debebāt. qꝛ ex ip̄is erat ⁊ in lege eoꝝ continebat̉. ⁊ tanta eis bn̄ficia impendebat dū orabat pr̄em ꝓ ſalute iude orū. ⁊ dicebat. vt credat multitudo gentiū nō recuſo paſſionē. Si vero iudei excecan di ſunt vt alij videāt. nō mea volūtas ſꝫ tua fiat. Fuit em̄ in xp̄o tunc qͣdruplex volun tas.ſ. volūtas carnis. ⁊ hͦ nullo mō volebat pati. Volūtas ſenſualitatꝭ ⁊ hͦ remurmura bat ⁊ timebat. Uolūtas rōnis. ⁊ hec obedi ebat ⁊ ꝯſentiebat. Nā iuxta Iſaiā dr̄. Ob latus eſt qꝛ ip̄e voluit. Et fuit in eo volun tas diuinitatꝭ. ⁊ hec imꝑabat ⁊ ſnīaꝫ ip̄a di ctabat. Igit̉ qꝛ verꝰ erat hō. vt homo erat ī magna anguſtia poſitꝰ. Et ideo intime cō patere ei. ⁊ cōſidera ⁊ vide diligent̓ oēs actꝰ ⁊ ſingulas affectiōes dn̄i dei tui. Uenit aūt ad diſcipulos ſuos dicēs. Dormite iā ⁊ re quieſcite qͥ ibi aliquātulū dormierunt. Bo nus autē paſtor vigilat ſuꝑ cuſtodiā gregꝭ ſui puſilli. O grādis amor. Uere in finē di lexit eos. cū in tanta poſitꝰ agonia eoruꝫ ꝓ curat quietē. Uidebat aūt a longe aduer ſarios ſuos veniētes cū facibꝰ ⁊ armis. Nec tn̄ diſcipl̓os excitauit niſi cū ꝓpe ⁊ iuxta eos erāt. tūc dixit eis ſufficit. ſatꝭ dormiſtis. ecce qͥ me tradet appropinqͣt. Et adhuc eo loq̄n te venit an̄ illos nequā iudas. peſſimꝰ mer cator. ⁊ oſculatꝰ eſt eū. Dicit̉ em̄ ꝙ morꝭ erat dn̄i ieſu diſcipulos qͦs emittebat in oſculo reciꝑe redeūtes. ⁊ ꝓpterea ꝓditor ille ī ſignū ih̓m ꝑ oſculū tradidit. ⁊ p̄cedens alios cum oſculo redijt. qͣi di. Nō ſum ego cū iſtis ar matis. ſed rediens more ſolito te oſculor ⁊ dico. Aue Rabi. O vere ꝓditor. Intuere gͦ bn̄ ⁊ ꝓſequēs dn̄m vide quō patient̓ ⁊ beni gne ſuſcipit ip̄iꝰ infelicꝭ amplexꝰ ⁊ oſcula ꝓ ditoris. cuiꝰ paulo ante pedes lauerat. ⁊ ſū mo cibauerat cibo. Et quō ſe patit̉ capi. li gari. ꝑcuti ⁊ furibūde duci. Ac ſi eēt malefa ctor. ⁊ oīno īpotēs ad ſe defendendū. Quō etiā cōpatit̉ diſcipul̓ ſuis fugiētibꝰ ⁊ errāti ꝰ. Sed ⁊ ip̄oꝝ dolores cernere potes. quō inuiti ⁊ dolētes gemitꝰ ⁊ ſuſpiria dabant. ⁊ velut orphani ⁊ timore ꝑt̓riti recedebant. ⁊ magis ac magꝭ eoꝝ augebat̉ dolor. cū vide bāt ⁊ dn̄m ſuuꝫ ſic vilit̓ trahi. ⁊ canes iſtos trahētes eū ad victimā. ⁊ illū qͣi agnū man ſuetiſſimū ſine reſiſtētia ip̄os ſequi. Cōſpi ce nunc eū quomō ducit̉ ab illis neqͥſſimis de torrente ſurſū hierl̓m feſtinant̓ ⁊ anxie. manibꝰ poſt tergum ligatis exclamidatus Meditationes uite chriſti tunica ſuꝑcinctus nō curioſe. capite diſco opertus. ⁊ curuꝰ ex fatigatiōe ⁊ vehementi acceleratione incedēs. Cū aūt pn̄tat̉ prin cipibꝰ ſacerdotū Anne ⁊ Cayphe ⁊ alijs ſe nioribꝰ ꝯgregatis. illi qͣi leo capta preda ex ultant. ip̄m examināt. falſos ꝓcurāt teſtes qͥ eū ꝯdemnāt. ⁊ expuunt in eiꝰ ſacratiſſimā faciē. oculos velant. colaphiſant. alapis ce dunt. dicētes. ꝓphetiza qͥs eſt qͥ te ꝑcuſſit. et multis obprobrijs eū vexant. ⁊ in omībꝰ ſe patient̓ habebat. Et hic in ſingul̓ eū ꝯſpice ⁊ cōpatere. Tandē illi maiores receſſerunt mittētes eū in quēdā carcerē ibi ſubtꝰ ſola riū qui adhuc videri pōt. vel eiꝰ veſtigiuꝫ. ⁊ ligauerūt eū ad qͣndā columnā lapideā. cū ius pars poſtea cōminuta eſt. ⁊ adhuc ap paret vt habeo ex frē nr̄o qͥ vidit. Dimiſe runt nihilominꝰ aliqͦs armatos ad tutiorē cuſtodiā qui eū ꝑ totā noctē reſiduā vexaue runt. deriſionibꝰ ⁊ maledictis vacātes. In tuere gͦ qualit̓ audaces ⁊ peſſimi cōuiciant̉ eidē dicētes. Credebas tu melior ⁊ ſapiēti or eſſe pͥncipibꝰ nr̄is. q̄ ſtulticia erat tua. nō debebas aꝑire os tuū ꝯtra eos. quō fuiſti auſus ſic facere. Sꝫ nūc apparet ſapīa tua vt ſtes modo ſic̄ tuis cōuenit paribꝰ. dignꝰ ꝓculdubio es mortē. ⁊ tu eā habebis. ⁊ ſic ꝑ totā noctē modo vnꝰ ⁊ mō alius inſultabat verbis ⁊ factꝭ ꝯtra eū. qͣnta credis dicunt ⁊ faciunt hi mercēnarij obprobrijs viliſſimis indiſcrete ⁊ irreuerent̉ ei infultāt. Intuere nunc dn̄m verecunde ⁊ patient̓ tacentē ad om̄ia tanqͣꝫ in culpa dep̄henſuꝫ. ⁊ vultū in terrā demiſſo ⁊ ſibi cōpatere vehement̓. O dn̄e ad quoꝝ manꝰ veniſti. qͣnta eſt patiētia tua. Uere iſta eſt hora tenebraꝝ. Et ſic ſte tit rectꝰ ad illā columnā ligatꝰ vſqꝫ ad ma ne. Interim aūt ioh̓es vadit ad dn̄am ⁊ ſo cias in domū magdalene cōgregatas. in qͣ cenā fecerāt. ⁊ narrat cūcta que dn̄o ⁊ diſci pulis ꝯtigerūt. Tūc indicibil̓ planctꝰ. eiula tus ⁊ clamor factꝰ eſt ibi. Intuere eas ⁊ cō patere. qꝛ in afflictiōe ꝑmaxima ⁊ dolore ve hemētiſſimo ſunt de dilecto dn̄o ſuo. qꝛ be ne vident ⁊ credūt nunc ip̄m dn̄m moritu rū. Tandē dn̄a ſecedit ad parietē. ⁊ in or̄o nē ſe ꝯuertit dicēs. Pr̄ reuerēdiſſime. pater pijſſime. pr̄ miſericordiſſime. recōmēdo vo bis filiū meū dilectiſſimū. Non ſitis ei cru delis. qꝛ cūctis eſtꝭ benignꝰ. Pr̄ et̓ne mori etur ne filiꝰ meus ih̓s. Nihil em̄ mali fecit. Sed pr̄ iuſte ſi redēptionē vultꝭ hūani generis. ꝑ aliū modū obſecro faciatꝭ. oīa nāqꝫ poſſibilia ſunt vob̓. Rogo vos pr̄ ſctīſſime ſi placet vob̓ nō moriat̉ filiꝰ meus ih̓s. libe rate ip̄m de māibꝰ pctōꝝ. ⁊ reddite ip̄m mi hi. Ip̄e ꝓpter obedientiā vr̄am ⁊ reuerētiaꝫ nō ſe iuuat. De reliqͥt ſeip̄m ⁊ tanqͣꝫ imbecil lis ⁊ impotēs eſt int̓ iſtos. Un̄ vos illū dn̄e adiuuate. Hec ⁊ his ſil̓ia orabat dn̄a cū af fectu ſuo toto ⁊ conatu. ⁊ cū magna amari tudine cordis ſui. Cōpatere nūc ei quā ſic cernis afflictam. Meditatio paſſionis xp̄i hora pͥma. Capitulū. lxxvij. Ane aūt tempeſtiue redierūt pͥnci pes ⁊ maiores ppl̓i ⁊ fecerūt eū liga ri manꝰ poſt tergum. dicētes. Ueni nobiſcū latro. veni ad iudiciū. hodie cōple bunt̉ maleficia tua. mō tua ſapīa apparebit. ⁊ ducebāt eū ad pylatū. ⁊ ip̄e tanqͣꝫ īnocens ſequebat̉ eos cū eſſet agnꝰ innocētiſſimus. Cū aūt mr̄ eiꝰ. ioh̓es ⁊ ſocie.(Nā ⁊ ip̄e ſum mo mane exierūt foras vt venirēt ad eum) occurrerūt ei in biuio ⁊ vidētes eū ſic vitu perabilit̓ ⁊ ſic enormit̉ a tanta multitudine duci. qͣnto repleti ſunt dolore dici non poſ ſet. In iſto aūt mutuo ꝯſpectu fuit dolor ve hementiſſimꝰ vtriuſqꝫ. Nā ip̄e dn̄s multuꝫ affligebat̉ ex cōpaſſione quā hēbat ad ſuos ⁊ maxīe erga mr̄eꝫ. Sciebat em̄ ꝙ ꝓpt̓ ip̄m dolebāt vſqꝫ ad anīe a corꝑe auulſionē. Cō ſidera gͦ ⁊ intuere diligent̓ ꝑ ſingula. Sunt em̄ ꝑmultū. īmo ꝑmaxīe cōpaſſiua. Ducit̉ gͦ ad pylatū. ⁊ ille mulieres a longe ſequunt̉. qꝛ appropinqͣre nō pn̄t. Accuſat̉ tūc ab illis in multꝭ. ⁊ pylatꝰ ip̄m miſit ad herodē. He rodes ꝟo cupiēs videre de ſuis miracul̓ ga uiſus eſt. ſed nec miraculū ab illo hr̄e potu it. neqꝫ verbū. Igit̉ ex hoc reputās eū ſtul tū fecit in deriſione ip̄m indui veſte alba. ⁊ remiſit eū pylato. Et ſic vide qͣliter nō ſolū malefactor. ſed ⁊ ſtultus eſt ab oībꝰ illis re putatus. Ip̄e autē om̄ia patientiſſime tole rabat. Intuere etiā hic eum dū ducit̉ ⁊ re ducitur. demiſſo vultū ⁊ verecunde incedē tem. ⁊ omniū clamores. cōuicia ⁊ ſubſanna tiones audientem. ⁊ forte lapidum. ꝑcuſſio nes ⁊ immundiciarū aliarum fetores ſuſci pientem. Et etiam matrem ⁊ ſuos intuere diſcipulos cum indicibili merore a longe ſtantes ⁊ inde ipſum ſequentes. Reducto aūt eo ad pylatū illi canes cū audacia magͣ atqꝫ ꝯſtātia ꝓſequuntur ſuas accuſationes Fo. CCLXV Sed pylotꝰ cauſam mortꝭ nō inueniēs in ip̄m dimittere nitebat̉. Dixit ergo Ip̄m ripiā ⁊ dimittā. O pylate tu dn̄m tuū ca ias. neſcis qͥd agis. qꝛ nec mortē nec fla a meret̉. Recte ageres. ſi te ad ſuū nutū rigeres. Iuſſit aūt eū duriſſime flagella Spoliat̉ ergo dn̄s. ⁊ ad columnā ligat̉ ⁊ iuerſimode flagellat̉. Stat nudꝰ corā oī s iuuenis elegās ⁊ verecūdꝰ. ſpecioſus na p̄ filijs hoīm. ſuſcipit ſpurciſſimoruꝫ ella dura ⁊ doloroſa. caro illa innocētiſ ma ⁊ tenerrima. mundiſſima ⁊ pulcherri na. Flos oīs carnis ⁊ totiꝰ hūane nature uoribꝰ ⁊ fracturis. Fluit vndiqꝫ re nguis de oībꝰ partibꝰ corꝑis. ſuꝑ ad iterat̉ ⁊ ſpiſſatur liuor ſuꝑ liuorem. et ra ſuꝑ fracturaꝫ. qͦuſqꝫ tam tortoribꝰ ectoribꝰ fatigatis ſolui iubet̉. Colū ūt ad quā ligatꝰ fuerat veſtigia cruoris it ſicut in hyſtorijs ꝯtinet̉. Hic ergo ei gent̓ conſidera ꝑ longā morā. ⁊ ſi hic nō teris cor lapideū puta te habere. Tūc letū ē qd̓ ait Iſaias ꝓpheta. Uidimus ū. ⁊ nō erat aſpectꝰ. ⁊ reputauimꝰ eum proſum ⁊ humiliatū a deo. O dn̄e ieſu iit ille tam audax ⁊ tā temerariꝰ qui te iauit. ⁊ qͥ illi audaciores qͥ te ligauerūt. illi audaciſſimi qͥ te tam duriſſime fla erūt. Sed tu ſol iuſticie tuos radioſ traxiſti. ⁊ iō facte ſūt tenebre ac tenebra is. Om̄es ſunt te potentiores. Amor ⁊ iniqͥtas nr̄a ſic te imbecillē fecerūt. iledicta ſit tanta iniqͥtas ꝓ qua ſic affli s. Soluto dn̄o a colūna ducunt eū ſic itū ſic flagellatū. ꝑ domū ſcrutādo pro pannis qͥ ſparſim in domo ꝓiecti fuerūt ab expoliatoribꝰ. Intuere eū ſic bene afflictuꝫ ⁊trementē duriſſime. Erat em̄ frigꝰ ſic̄ di dit euāgeliū. Cū ſe vellet reueſtire ꝯtendūt ā impijſſimi dicētes pylato. Dn̄e. Hic it regē. Ueſtiemꝰ eū. ⁊ more regio co emꝰ. Et accipiētes qͣndā clamidē ſericā rubeā ⁊ turpē. veſtierūt eū ⁊ ſpinis corona int. Cerne gͦ eū in ſingulis actibꝰ ⁊ affli nibꝰ ſuis. qꝛ oīa facit ⁊ ſuſtinet q̄ ⁊ ip̄i vo ſunt purpurā ſuſcipit. ſuꝑ caput ſpineā co fona portat. arundinē manu tollit. et ip̄is genuflectentibꝰ ⁊ vt regē ſalutantibꝰ tacet ⁊ patientiſſime obmuteſcit. Cerne nūc ī ama fitudine cordis. ⁊ maxime caput ip̄iꝰ plenū pinis. arundine ſepe ꝑcutit̉. Et vide dep̄ſ ſs collo cū dolore tā magno acerbos ictus tunc ſuſcipit. Perforabāt nāqꝫ caput eiꝰ ſa cratiſſimū acerbiſſime ille ſpine ac totū ma dere faciebāt ſanguīe. O miſeri quō tremē dū adhuc apparebit vobis illud caput rega le qd̓ vos nūc ꝑcutitis. Illudebāt em̄ ei tā qͣꝫ regnare volenti ⁊ nō valenti. Oīa aūt ſu ſtinet. qꝛ eoꝝ ſeuicia nimia erat. ſꝫ nec illis ſuffecerat ꝙ ad maiorē illuſionē totam co hortē ꝯgregauerāt. ſed ⁊ corā ip̄o pylato et toto ppl̓o adducūt eū foras publice ſic illu ſum ⁊ portantē ſpineā coronā ⁊ purpureuꝫ veſtimentū. Cerne nūc ꝓ deo quō etiā ſtat facie ad terrā demiſſa corā tanta multitu dine vociferante ⁊ clamāte. Crucifige eum ⁊ inſuꝑ eū deridente ⁊ inſultāte qͣi ſapiētio res eo fuerint. ⁊ quō appareat ꝙ ip̄e ſe inſipi enter habuerit ꝯtra pͥncipes ⁊ phariſeos. qͥ ſic eū aptari fecerūt ⁊ ad talē finē ꝑducunt. Et ſic nō ſolū dolores ⁊ penas ſed etiā ob probria ſuſcipiebat ab eis. Capitulū. lxxviij. Etit gͦ tota ml̓titudo iudeoꝝ vt cru pcifigat̉. Et ſic ꝯdemnat̉ a miſero iu dice pylato. Nō recordant̉ bn̄ficion ⁊ opeꝝ eiꝰ. nec mouent̉ ꝓpter innocentiā eiꝰ. ⁊ qd̓ crudele videt̉ nō retractant̉ ꝓpter affli ctionē quā ei pͥus intulerūt. ſed gaudēt pͥn cipes ⁊ maiores ꝙ intentionē prauā ꝑfece runt. Ridēt ⁊ deridēt eū qͥ eſt verus deus ⁊ eternꝰ. ⁊ mortē accelerāt reducit̉ intꝰ. ſpolia tur purpura. ⁊ ſtat nudꝰ corā eis. ⁊ datur ei reueſtiendi licētia. Attēde hic diligent̓ ⁊ cō ſidera ſtaturā eiꝰ in ſingulis partibꝰ. ⁊ vt in time cōpatiarꝭ ⁊ ſimul paſcarꝭ. Auerte pa rūper oculos a diuītate ⁊ eū purū hoīeꝫ cō ſidera. ⁊ videbis iuuenē elegantē. nobiliſſi mū ⁊ innocentiſſimū ⁊ amātiſſimū. totū au tē flagellatū. ⁊ ſanguine liuoribuſqꝫ reſper ſum. pānos ſuos vndiqꝫ ꝓiectos ſparſim d̓ t̓ra colligere. ⁊ cū qͣdā verecūdia reuerentia ⁊ rubore ſe corā eis qͣꝫuis irridētibꝰ reueſti re ac ſi foret oīm infimꝰ. derelictꝰ a deo ⁊ oī auxilio deſtitutꝰ. Intuere etiā eū diligēter ⁊ pietate ac cōpaſſiōe mouearꝭ: nā mō colli git vnā. mō aliā. ⁊ corā illis ſe reueſtit. Rede as poſt ad dīnitatē ⁊ ꝯſidera illā īmēſaꝫ et̓ nā ⁊ incōp̄henſibilē ⁊ imꝑatoriā maleſtateꝫ incarnatā. ſe flectentē hūilit̓. ad t̓rā inclinā tē ⁊ pānos recolligentē ſe cū reuerētia ⁊ ru bore ſil̓r veſtientē. ac ſi eēt hō viliſſimꝰ. īmo ſeruus empticius ſub iſtorū dominio ꝯſti tutus. et ab eis pro aliquo exceſſu correctꝰ Meditationes uite chriſti etiā caſtigatus. Intuere etiā eum diligent̉ ⁊ humilitatē eiꝰ admirare. ⁊ eidē ꝯforma te ip̄m. eiſdē etiā ꝯſideratiōibꝰ cōpatiens. In tuere potes eundē cū ad columnā ligatꝰ ſic enormit̓ flagellat̉. ⁊ eo reueſtito ducūt eum foras ne mortē vlteriꝰ differāt. Et tunc ve nerabile lignū crucꝭ longū ⁊ groſſum ⁊ mul tū graue ponūt ſuꝑ humeros eiꝰ. qd̓ agnuſ manſuetiſſimꝰ patient̓ ſuſcipit ⁊ portat. Et vt dr̄ in hyſtorijs opinio eſt cruceꝫ dn̄i. xv. pedes habuiſſe in altū. ⁊ tūc ducit̉ ⁊ accele lerat̉. ⁊ obprobrijs ſaturat̉ vt ſupͣ ī pͥncipio tactū fuit hora matutina. Ductꝰ aūt fuit fo ras cū ſocijs ſuis duobꝰ vtiqꝫ latronibꝰ. Ec ce hec eſt ſua ſocietas. O bone ieſu qͣntā verecundiā faciūt vobis iſti vr̄i amici. latro nibꝰ vos aſſociāt. ſed ⁊ deteriꝰ faciūt qͥ cru cem vob̓ portandā imponūt. qd̓ de latroni bus ip̄is nō legit̉. Un̄ nō ſolū iuxta Iſaiā. cū iniquis deputatꝰ eſt. ſed iniquoꝝ iniqͥor Indicibilis eſt dn̄e patiētia vr̄a Cerne igit̉ hic eū bene. quō vadit curuꝰ ſubtus cruceꝫ ⁊ vehement̓ anhelat. Cōpatere gͦ ei qͣntū po tes in tot anguſtijs ⁊ ludibrioꝝ renouatio nibꝰ poſito. Et qꝛ vere meſta mr̄ eius ꝓpter multitudinē gentiū ei appropinqͣre nō pote rat nec videre iuit ꝑ aliā viā breuiorē cū io hanne ⁊ ſociabꝰ ſuis vt alios p̄cedens ei ap proximare valeret. Cū aūt extra portā ciui tatis in ꝯcurſu viaꝝ eū habuit obuium. cer nens eū oneratū ligno tā grandi. qd̓ primo nō viderat. ſemimortua facta ē p̄ anguſtia nec verbū ei dicere potuit. nec dn̄s ei. qꝛ ac celeratꝰ erat ab eis qͥ eū ducebāt ad crucifi gendū. Ulteriꝰ aūt dn̄s ꝓcedens paꝝ poſt ꝯuertit ſe ad mulieres flētes. ⁊ dixit eis. Fi lie hierl̓m nolite flere ſuper me ſed ſuꝑ voſ ip̄as flete ⁊c̄. ſicut in euāgelio pleniꝰ ꝯtinet̉. Et in his duobꝰ locis apparēt veſtigia eccle ſiaꝝ adhuc q̄ ibi facta ſunt in mēoriā hoīm vt habui a fratre nr̄o qͥ vidit. qͥ etiaꝫ dicit ꝙ mons caluarie vbi fuit xp̄s crucifixus ſta bat a porta ciuitatꝭ qͣntuꝫ locus nr̄ a porta ſctī Germani. Un̄ nimis lōga portatio cru cis erat. Cū ergo vlteriꝰ ꝓceſſiſſet ⁊ ita eſſet fatigatꝰ ⁊ ꝯfractꝰ ꝙ amodo portare nō poſ ſet. crucē depoſuit. Illi aūt peſſimi differre nolentes mortē ſuā. timētes ne ſnīam eius reuocaret pylatꝰ. qꝛ on̄debat volūtatem di mittēdi eū. cogerūt quendā crucē portare Ip̄m aūt ſic exoneratū vt latronē ligatū ad caluarie locū duxerūt. Nōne igit̉ hec que ī matutinali. pͥma ⁊ tercia hora paſſus eſt vi dent̉ tibi ſine iſta crucifixione vehemētiſſi mi doloris eſſe ⁊ amariſſimi ⁊ horrores val de ſtupendi. Certe ſic puto ⁊ ad cōpaſſionē faciētia motiua. qͥnīmo valde inferētia paſ ſionē. Sic cōpleta vident̉ q̄ de his tribꝰ di cenda ſunt ad pn̄s. Uideamꝰ ergo nūc que ꝯtigerūt in crucifixione ⁊ morte.ſ. hora ſex ta ⁊ nona. Poſtea videbimꝰ de his q̄ ꝯtige runt poſt mortē.ſ. hora veſꝑtina ⁊ cōpleto Hora ſexta. Capl̓m. lxxix. Um gͦ dn̄s ieſus ductu impioꝝ ad caluarie locū fetidū ꝑuenit. cōſpice re potes oꝑarios maloſ vndiqꝫ ne quiter oꝑari. His aūt toto mentis intuitu te pn̄tem exhibeas. ⁊ intuere diligent̓ cun cta q̄ ſunt ꝯtra dn̄m tuū. ⁊ q̄ dicunt̉ ⁊ fiun ab ip̄o atqꝫ ꝑ ip̄m. Uideas gͦ oculis mentꝭ alios figere crucē in terrā. alios parare cla uos ⁊ martellos. alios parare ſcalas ⁊ alia inſtrumēta. alios ordinare qͥs qͥd facere de beat. ⁊ alios ip̄m ſpoliare. Spoliat̉ etiā et nudus eſt nūc tercia vice corā tota multitu dine. renouant̉ fracture ꝑ pānos carni ap plicatos. Nūc pͥmo mater ꝯſpicit filiū ſuuꝫ ſicut captū ⁊ aptatuꝫ dolore mortis affligi. Triſtat̉ etiā ſupͣ modū. ⁊ cū rubore ꝙ videt cū totalit̓ nudū. nā ⁊ ei nec femoralia dimi ſerūt. Accelerat ergo ⁊ approximat filio. am me plexatur ⁊ cingit eum capitis ſui velo. O in quāta amaritudine eſt nunc anīa ſua. non credo ꝙ ei ꝟbū dicere potuit. ſi amplius fa cere poſſet. vtiqꝫ voluiſſet. ſed ampliꝰ nō po tuit euꝫ adiuuare. Eripit̉ enim filius ſuus de manibꝰ eius furibunde ad pedē crucis. Hic modū crucis diligent̓ attende. Po nunt̉ due ſcale. vna retrorſum ad brachiuꝫ dextrū. alia ad ſiniſtrū brachium. ſuper qͣs malefici aſcendūt cum clauis ⁊ martellis. Ponit̉ etiā alia ſcala ex parte anteriori. at tingens vſqꝫ ad locuꝫ vbi debebant pedes affigi. Conſpice nūc bene ſingula. Compel litur dominꝰ ieſus crucē aſcendere ꝑ hanc ſcalam paruā. Ip̄e autē ſine rebellione ⁊ cō tradictione facit humiliter quicqͥd volūt. Cū ergo in ſuperiori parte iſtius parue ſca le ꝑuenit ad crucem. renes vertit. ⁊ illa rega lia aperit brachia. ⁊ extendens manus pul cherrimas. in excelſū eas porrigit ſuis cru cifixoribus. Aſpicit in celum patri dicens. Ecce hic ſum pater mi. vſqꝫ ad crucem me Fo. CCCXV I pumiliari voluiſti. ꝓ amore ⁊ ſalute generꝭ iumani placet. accepto ⁊ ꝓ eis me tibi offe ro. qͦs dediſti mihi ⁊ frēs eſſe voluiſti. acce pta igit̉ ⁊ tu pr̄ ⁊ deinceps placabilis eſto mei amore ⁊ oīm maculas veteres abſter te ⁊ elonga ab eis. me pro eis tibi offero pr̄. Qui aūt retro crucē eſt. accipit manū eius pexterā ⁊ eā fortit̉ cruci affigit. Quo facto il leqͥ eſt in latere ſiniſtro accipit manuꝫ ſini tram ⁊ trahit qͣntū poteſt ⁊ extēdit ⁊ alium quū īmittit. ꝑcutit ⁊ cōfigit. Deſcēdūt poſt hec de ſcalis ⁊ remouent̉ oēs ſcale. Pendet s ex grauedine corꝑis deorſū trahentis ū clauis infixis manibꝰ ſuſtentat̉. Nihi inꝰ occurrit ⁊ aliꝰ. ⁊ ꝑ pedes qͣntuꝫ pōt rahit. et eo ſic extento aliꝰ cōfigit eiꝰ pe clauo duriſſimo. Sunt tn̄ qͥdā qui lūt ꝙ nō hoc mō fuerat crucifixꝰ. ſꝫ cru tenta in t̓ra. eū eleuauerūt ⁊ crucē fixe in terrā. Ꝙ ſi hoc magꝭ placet. ꝯſpi lo ip̄m capiūt deſpicabilit̓ ſic̄ ribalduꝫ ſimū. ⁊ ꝓſternunt ſuꝑ crucē in t̓ra furi e. brachia ip̄iꝰ accipiētes. ⁊ poſt violē tenſionē cruci duriſſime affigentes. ll̓r ⁊ de pedibꝰ factū intuere qͦs traxerūt violentiſſime potuerūt. Ecce crucifi eſt dn̄s ieſus. ⁊ ſic ī cruce extēſus ꝙ di ierari oīa oſſa eius poſſent. ſic̄ ip̄e cōq̄ ppph̓aꝫ. Fluunt vndiqꝫ ſacratiſſimi ſan lis riuuli ex ill̓ magnis ſciſſurꝭ. Sicqꝫ uſtatꝰ eſt ꝙ ſe mouere nō pōt niſi in ca pite. Illi tres claui ſuſtinēt totiꝰ corꝑis pō dus. dolores acerbiſſimos tolerat. ⁊ vltra qͣ dici poſſit vl̓ cogitari affligit̉. Pendet in uos latrones. vndiqꝫ pene. vndiqꝫ ob ria. vndiqꝫ cōuicia. Nā ſic coanguſta cōuicijs nō parcūt. Alij blaſphemant ētes. Uah qͥ deſtruis tēplū dei. Alij ve ra ſeip̄m nō pōt ſaluuꝫ facere. ⁊ alia dicunt multa cōuicia. Si filiꝰ dei eſt deſcendat de truce vt credamꝰ ei. Sed ⁊ milites qͥ cruci fixerūt eū. diuiſerūt ſibi veſtimēta eiꝰ ī ip̄iꝰ pn̄tia. Et hec oīa dicunt̉ ⁊ fiūt pn̄te matre lua meſtiſſima. Cuiꝰ cōꝑaſſio multum au ginētat filio paſſionē. Et ecōtrario. ipſa cū fillo pendebat in cruce. et potiꝰ elegit mori cū ip̄o qͣꝫ ampliꝰ viuere. Undiqꝫ ſunt angu ſtie. ⁊ tormēta ſentiri poterant. narrari vero nullatenꝰ poterāt. Stabat mr̄ iuxta crucē nlij ⁊ inter crucē eiꝰ ⁊ int̓ crucē latronis nō auertebat ocl̓os a filio. anguſtiabat̉ vt ip̄e. ētoto corde orabat ad pr̄em. dicēs. Pater ⁊ deꝰ eterne. placuit vobis vt filiꝰ meus cru cifigeret̉. nō eſt tempꝰ vt a vobis repetā. ſed videtꝭ in qͣnta anguſtia eſt nūc aīa ſua. Ro go vt mitigētis eī penā. ſi placet. Pater re cōmendo vobis filiū meū. Et filiꝰ ſil̓r orat pr̄em ꝓ ea. et tacite intra ſe dicebat. Pr̄ mi. vides quō affligit̉ mr̄ mea. Ego debeo cru cifigi. nō ip̄a. ſed mecū eſt in cruce. Sufficit crucifixio mea. qͦ totius ppl̓i porto pctā. ip̄a nihil tale meret̉. Uides eā deſolatam. tota die merore ꝯfectā. Recōmēdo eā tibi. dolo res eiꝰ tolerabiles facias. Erāt auteꝫ iuxta crucē cū dn̄a ioh̓es ⁊ magdalena ⁊ due ſo rores dn̄e.ſ. maria iacobi ⁊ ſalomē. ⁊ forte ēt alie. Et de his ſimꝰ cōtenti in hoc nr̄o tra ctatu. que om̄s ⁊ maxīe magdalena dilecta ieſu diſcipula vehement̓ flebant. Nec d̓ ſuo dn̄o dilecto ac magiſtro poterāt conſolari. Cōpatiebant̉ dn̄o ⁊ dn̄e ⁊ ſibijp̄is. Sepe renouabat̉ eis dolor. qꝛ ſemꝑ eis renoua bat̉ cōpaſſio. cū in cōuicijs vel in factis ſuo dn̄o noua paſſio addebat̉. Meditatio paſſionis dn̄i hora nona Capitulū. lxxx. Ominꝰ aūt in cruce pendēs. vſqꝫ ad exitū ſpūs nō fuit ocioſus. ſed facie bat ⁊ docebat vtilia ꝓ nob̓. Und̓ dixit ſeptē ꝟba q̄ ſcripta reꝑiunt̉ in euange lio. Primū fuit in ip̄o crucifixiōis actu. cū orauit ꝓ ſuis crucifixoribꝰ di. Pr̄ igno ſce illis qꝛ neſciūt qͥd faciūt. Qd̓ verbū ma gne patiētie magniqꝫ amoris indiciū p̄ſtat. ⁊ etiā fuit indicibilis caritatꝭ. Scd̓m fu it ad mr̄em cū dixit. Mr̄. ecce filius tuus. ⁊ ad ioh̓em. ecce mr̄ tua. Nō vocauit eaꝫ ma trē. ne p̄ amoris vehementꝭ teneritudīe am pliꝰ ip̄a doleret. Terciū fuit ad latronem penitentē cū dixit. Hodie mecū eris in pa radyſo. Quartū fuit Helyhelylama. ⁊c̄. hoc eſt deus meꝰ. deꝰ meus. vt qͥd dereliqͥ ſti me. q. d. pr̄ tantū dilexiſti mūdū vt me ꝓ ip̄o tradidiſti. ⁊ de reliquiſſe me videris. Quintū fuit cū dixit. Sitio. In qͦ v̓bo fuit magna cōpaſſio mr̄is ⁊ ſociarū eiꝰ ⁊ ioh̓is. Et illis peſſimis magna fuit leticia. Nā li cet exponi poſſet ꝙ ſitiebat aīaꝝ ſaluteꝫ. tn̄ in ꝟitate ſitiuit. qꝛ ſanguīs effuſiōe erat to tus exiccatꝰ intꝰ ⁊ ēt arefactꝰ. Et cū illi ma ligni cogitare nō poſſent in quo eum plus nocerent. tamē vexandi nouam materiam acceperūt. Un̄ dederūt ei bibere acetū mi xtū cū felle. Maledictꝰ eorum furor. quia Meditationes uite chriſti ꝑtinax ⁊ qͣntū poterāt nocuerūt. Sextū v̓bum fuit Conſūmatū eſt. q. d. Pr̄ obediē tiā quā mihi dediſti ꝑfecte cōpleui. Adhuc pr̄ etiā qͥcqͥd vis mihi filio tuo p̄cipe. paratꝰ ſum qͥcqͥd reſtat vlteriꝰ adīplere. Ego eī in flagello paratꝰ ſum. ſed totū qd̓ de me ſcri ptū eſt. ꝯſummatū eſt. Si tibi placet pr̄. re uoca me mō tibi. Et pr̄ ad eū. Ueni dilectiſ ſime fili mi. oīa bene feciſti. nolo ꝙ ampliuſ anxieris. Ueni qꝛ in ſinu meo ⁊ int̓ brachia mea te ſuſcipiam. Et extūc languere cepit mō morientiū. mō claudēdo oculos. modo aperiēdo. ⁊ caput inclinare. mō in vnā ꝑteꝫ mō in aliā. deficientibꝰ oībꝰ viribꝰ. Tandeꝫ addidit ſeptimū ꝟbum cū clamore valido ⁊ lachrymis pr̄i dicēs. Pr̄ in manꝰ tuas cō mendo ſpm̄ meū. Et hec dicēs emiſit ſpm̄. inclinato capite ſuꝑ pectꝰ ꝟſus pr̄em. qͣi gra tias agēs ꝙ ip̄m reuocabat ⁊ tradēs ei ſpi ritū ſuū. Ad hūc clamorē ꝯuerſus fuit cen turio qͥ ibi erat. ⁊ dixit. Uere filius dei erat iſte. audiēs ꝙ clamās expiraſſet. Nā alij ho mines cū moriunt̉ clamare nō pn̄t. ⁊ id̓o in eū credidit. Fuit aūt ita magnꝰ ille clamor ſic̄ a ſapiētiſſimo viro intellexi. ꝙ vſqꝫ in in fernū fuit auditꝰ. O qͣlis tūc erat aīa mr̄is cū ſic penoſe videbat eū deficere. languere. lachrymari ⁊ mori. Credo ꝙ vl̓ ꝓpter angu ſtiarū multitudinē abſorta erat. ⁊ qͣi inſenſi bilis facta. vl̓ ſemimortua facta eſt. nunc qͥ dē multomagꝭ qͣꝫ cū obuiauit ei crucē por tanti. Quid tūc magdalena fidelis ⁊ dilecta diſcipula. Quid ioh̓es p̄ oībꝰ dilectꝰ. Quid alie due ſorores dn̄e faciebāt Sed qͥd face re poterāt. replete erāt amaritudine. cōple te doloribꝰ. inebriate abſinthio. irremedia bilit̓ oēs flebāt. Ecce gͦ pendet dn̄s in cruce mortuꝰ. redit tota multitudo. remanet mr̄ meſtiſſima cū illis qͣttuor. ponūt ſe ad ſedē dū iuxta crucē. ꝯtēplant̉ dilectū ſuuꝫ. expe ctant a dn̄o auxiliū. quō ip̄m rehabere ⁊ ſe pelire tunc valeāt. At tu ſi ꝯtēplatꝰ bn̄ fue ris dn̄m tuū. ꝯſiderare potes ꝙ a planta pe dis vſqꝫ ad verticē nō eſt in eo ſanitas. nō ē in eo mēbrū. nec ſenſus corꝑis qͥ ſūmā affli ctionē infirmitatē ſeu paſſionē nō ſenſerit. Habes gͦ q̄ de crucifixione ⁊ morte ī ſex ta ⁊ nona hora ꝯtigerūt. q̄ modicitati mee. vel tue ruditati ſcribēda vident̉ ad pn̄s. tu aūt ſtudeas deuote fidelit̓ ⁊ ſollicite his oī bus inherere. nunc de his q̄ poſt mortē cō figerunt dicamꝰ. De apertione lateris chriſti. Ca. lxxxj. Ommorātibꝰ gͦ ⁊ ſedentibꝰ reueren da dn̄a nr̄a Maria atqꝫ ioh̓e. mag. dalena et ſororibꝰ mr̄is dn̄i ab vna parte ꝓpe crucē. ⁊ aſpiciētibꝰ qͣi ſine int̓miſſi on dn̄m ih̓m pendentē ſic in cruce inter la trones. ſic nudū. ſic afflictū. ſic mortuū. ⁊ ſic ab oībꝰ derelictū. ecce armati ml̓ti veniebāt a ciuitate ꝟſus eos. qͦ mittebant̉ vt ip̄is cru cifixis crura frāgerēt. occiderēt eos ac ſepe lirent. ne corꝑa in cruce pendētia ī magno die ſabbati remanerēt. Tunc dn̄a ⁊ oēs ſur gunt ⁊ aſpiciūt ⁊ vidēt eos. ⁊ neſciūt qͥd hoc eſſe poſſit. Renouat̉ dolor. timor ⁊ tremor creſcit. Multū quidē dn̄a timet ⁊ neſcit qͥd faciat. ⁊ ꝟtens ſe ad filiū mortuū. dixit. Fili mi dilectiſſime qͣre redeūt iſti. Quid facere ampliꝰ tibi volūt. Nōne te occiderunt. Fi mi putabā eos ſatiatos eſſe de te. ſed vt vi deo adhuc te mortuū ꝑſequunt̉. Fili mi ne ſcio qͥd faciā. te defēdere a morte n̄ potui. ſꝫ veniā ⁊ ſtabo iuxta crucē tuaꝫ ad pedes tu os. Fili mi roga pr̄em tuū vt eos tibi placa biles faciat. ego aūt qd̓ potero faciā. Et oēſ tunc qͥnqꝫ flentes iuerūt ⁊ appoſuerūt ſe an̄ crucē dn̄i ieſu. Appropinquāt aūt illi cū fu rore ⁊ ſtrepitu magno. ⁊ videntes latrones adhuc viuere. frangūt eis crura ⁊ ip̄os occi dunt. deponūt ⁊ in aliquā foſſaꝫ velocit̉ il los proijciūt. Redeūtibꝰ aūt ip̄is ꝟſus do minū ih̓m. timēs mr̄ ne ſil̓r faciāt cum filio ſuo. facta dolore cordis intrinſecus cogita uit ad arma ſua currere.ſ. ad hūilitatē inna tā ⁊ genibꝰ poſitꝭ ⁊ brachijs cancellatis vul tu lachrymabili ⁊ voce rauca. ſic eos alloqͥ tur dicēs. Uiri frēs rogo vos ꝓpter deū al tiſſimū ne ampliꝰ me vexare velitis in dile ctiſſimo filio meo. Ego em̄ ſum meſtiſſima mr̄ eiꝰ. ⁊ ſcitꝭ frēs ꝙ nunqͣꝫ vos offendi. nec iniuriā aliquā vobis feci. ⁊ ſi filiꝰ meꝰ viſus eſt vob̓ ꝯtrariꝰ. ip̄m ꝑemiſtis ⁊ ego vob̓ re mittā oēm iniuriā ⁊ offenſaꝫ. ⁊ mortem filij mei. Hāc tn̄ miſcd̓iam mecū facite. ne ip̄m ꝯfringatꝭ. vt ſaltē integrū valeaꝫ tradere ſe pulture. nō expedit vt eiꝰ crura frāgant̉. vi detis em̄ ꝙ iā mortuꝰ eſt ⁊ migrauit. Hora em̄ eſt poſtqͣꝫ diſceſſit. Ioh̓es ꝟo ⁊ magda lena ⁊ ſorores mr̄is dn̄i ſtabāt genuflexi cū ea ⁊ amariſſime oēs flebāt. O dn̄a qͥd eſt qd̓ agitis. ad pedes nephādiſſimorū ſtatis. ibi oratis inexorabiles. pietate creditꝭ flectere crudeliſſimos ⁊ impijſſimos et humiliare Fo. CCEXVII ipbos. Abhomīatio eſt ſuꝑbis hūilitas. incaſſum laboratꝭ. Unus aūt longinꝰ noīe unc imꝑiꝰ ⁊ ſuꝑbꝰ ſed poſt ꝯuerſus ⁊ mar ⁊ ſctus. porrigens lanceā de longe. eorū s ⁊ rogamina ꝯtēnens. latꝰ dn̄i ih̓u dex lnere grādi aperuit. ⁊ exiuit ſanguis Tunc mr̄ ſemimortua cecidit inter achia magdalene. Ioh̓es ꝟo dolore vr ſſumpto vigore inſurgit ꝯͣ illos di neqͥſſimi. qͣre hanc impietatē fa e videtis ꝙ mortuꝰ eſt. vultꝭ etiā em eiꝰ meſtiſſimā occidere. diſcedatꝭ. qꝛ nos eū ſepeliemꝰ. Tunc illi ſic̄ deo placuit iſceſſerūt. Excitat̉ aūt dn̄a ſurgens qͣi eui ns q̄rens qͥd ſit de dilecto filio ſuo. Re ndent ei. nihil eē factū de eo. Poſtea ſu at ⁊ anxiat̉ ⁊ reſpicit filiū ſuū vulneratū ore mortꝭ atterit̉. Uides qͦtiēs mortua odie. totiens certe. qͦtiēs ꝯtra filiū ſuuꝫ bat fieri nouitatē. Un̄ vere impletū eſt in ea qd̓ ſibi dixerat ſymeon Tuā inqͦt ip̄iꝰ adiꝰ ꝑtranſibit. Sed nunc vere filij mr̄is aīam huiꝰ lancee gladius ꝑfo it. Ponūt aūt om̄es ſe iteꝝ ad ſedendi ia crucē. quid facere debeāt neſcientes. ppꝰ em̄ deponere ⁊ ſepelire nō pn̄t. qꝛ vi res nō hn̄t ſufficiētes. nec inſtrumēta quibꝰ onere ip̄m pn̄t. Recedere āt ſic eo rema e nō audent. ⁊ diu ſic remanere nocte pinqͣnte nō valent. Uides in qͣnta ꝑ tate ſunt. O deꝰ benigne. quō ꝑmittis om̄ibꝰ electā mundi ſpeculū reclina vr̄m ſic tribulari. Tempꝰ aūt eſſet vt ulū reſpiraſſet. veſpertina meditatio. Ca. lxxxij erū aūt vident alios plures ꝑ viā venientes. qͦ erant ioſeph ab arima thia ⁊ nicodemꝰ. ducētes ſecū alios pottates inſtrumēta quibꝰ corpꝰ deponāt de cruce. ⁊ portabāt qͣi centū libras myrrhe ⁊ alōēs. ⁊ veniebant ad ſepeliendum dn̄m. Tunc ſurgūt oēs cū timore magno. O deꝰ ita eſt iſta afflictio hodie. Circūſpiciens aūt ioh̓es dixit. Ego cognoſco ibi ioſeph ⁊ nicodemū. Tunc dn̄a reſumptꝭ viribꝰ dicit on̄dictus deꝰ nr̄ qui mittit nob̓ auxilium. memor fuit nr̄i. ⁊ non dereliqͥt nos. Fili oc turras eis. Uadit gͦ ioh̓es eis obuius velo titer. ⁊ attingētes ſe adinuicem amplexant̉ tu fietu magno. nō valentes ꝑ magnā horā ndinuicē ſibi loqͥ. ex cōpaſſiōis teneritudi ſſe ⁊ habundātia fletus ⁊ dolorꝭ. poſtea veniunt aduerſuſ crucē. Querit ioſeph q̄ ſint ibi cū dn̄a. ⁊ qͥd ſit de alijs diſcipul̓. Dicit il li ioh̓es iſtas q̄ ibi ſunt De diſcipul̓ aūt rn̄ det ſe neſcire. qꝛ nullus ibi fuit hodie. Que rit etiā de his q̄ circa dn̄m facta ſunt. ⁊ nar rat ei ioh̓es ꝑ ſingula. Cū aūt fuerūt ꝓpe lo cum. genuflectentes ⁊ flentes adorauerūt dn̄m Applicātes āt recepti fuerūt reuerent̉ ꝑ dn̄am ⁊ alias ſocias genuffexo inclinan tes vſqꝫ ad terrā. Sil̓r ip̄i genuflectentes cū ploratu magno. ſic ſteterūt ꝑ longā morā Tandē dn̄a dicit. Bn̄facitis hn̄tes memo riā mgr̄i vr̄i. qꝛ multuꝫ vos dilexit. ⁊ fateor ꝙ in aduētu vr̄o viſum eſt mihi nouā oriri luceꝫ. Neſciebamꝰ em̄ qͦd facere deberemꝰ. dn̄s vobis retribuat. Et illi. Dolemꝰ ex to to corde nr̄o de his oībꝰ q̄ ꝯtra eū facta ſūt Preualuerūt em̄ impij ꝯtra iuſtū. libent̓ eū eripuiſſemꝰ de tāta iniuſticia ſi potuiſſemꝰ. ſaltē hoc modicū obſequiū dn̄o ⁊ mgr̄o no ſtro p̄ſtabimꝰ. Surgētes gͦ parauerunt ſe ad deponendū corpus ih̓u. Tu aūt vt alijs locꝭ dixi tibi diligent̓ ⁊ moroſe modū depo ſitōis attende. Ponunt̉ due ſcale a lateribꝰ crucis oppoſite. Ioſeph aſcēdit ſuꝑ ſcalā la teris dextri. ſatagit extrahere clauū ip̄iꝰ ma nus. Sed difficile eſt hoc. qꝛ clauꝰ groſſus ⁊ longus eſt in ligno valde cōfixus. et ſine magna ſuppreſſione manꝰ dn̄i nō videt̉ poſ ſe fieri. ſed nō eſt vis. qꝛ fidelit̓ facit. ⁊ domi nus cotū acceptat. Euulſo illo. ioh̓es ānu it ioſeph dictuꝫ clauum ſibi porrigi. ne ip̄m dn̄a videat. Deinde nicodemꝰ aliū extra xit manus ſiniſtre. ⁊ clauū ſimilit̓ dat iohā ni. Deſcendit nicodemꝰ ⁊ iuit ad clauū pe dis. Ioſeph vero ſuſtentabat corpus dn̄i. Felix quippe ip̄e ioſeph qͥ corpus dn̄i me ruit ſic amplexari. Tunc pendentē manum dexterā dn̄a ſuſcipit reuerent̉. ponit ad vul tum ſuū. intuet̉ ⁊ oſculat̉ cū lachrymis vali dis ⁊ ſuſpirijs doloroſis. Euulſo aūt clauo pedū. pauliſper deſcēdit ioſeph. ⁊ om̄es ac cipiunt corpus dn̄i ⁊ ponūt in terraꝫ. Dn̄a ſuſcipit caput cum ſcapulis in gremio ſuo. Magdalena vero pedes apud qͦs tantaꝫ gr̄am olim inuenerat. Alij circūſtant. om̄es faciunt planctū magnū ſuꝑ eū. om̄es enim plangunt eū qͣi vnigenitū amariſſime. Cap̄. lxxxiij Hora cōpletorij. Oſt aliqua morulā cum nox appro pinquaſſet rogat ioſeph dn̄am vt ꝑ mittat eum volui lintheaminibus QQ Meditationes uite chriſti ci mei tā cito filiū meū acciꝑe. vel me cū ip̄o ſepelite. Flebat aūt lachrymis irremedia bilibꝰ. Aſpiciebat vulnera manuū ⁊ laterꝭ. modo vnū. mō aliud. Aſpiciebat vultuꝫ eiꝰ ⁊ caput. ⁊ videbat ſpinaꝝ puncturas. depi lationē barbe. faciē ex ſputis ⁊ ſanguine de turpatā. ⁊ caput conſuꝫ. ⁊ de fletu ⁊ aſpectu nō poterat ſatiari. Legit̉ aūt in quadā ſcri ptura ꝙ dn̄s d̓uote ſue reuelauit ꝙ ip̄e ton ſus fuit capillis ⁊ depilatꝰ barba. ſed euan geliſte nō ſcripſerūt om̄ia. Et qͥdē ꝙ ip̄e fu it tonſoratꝰ. neſcio ꝓbare ꝑ ſcripturā. Sed de depilatiōe barbe pōt ꝓbari. Dicit enim Hieremias in ꝑſona dn̄i. Corpꝰ meū dedi ꝑcutientibꝰ. ⁊ genas meas vellentibꝰ. Und̓ ip̄a mr̄ hec fidelit̓ aſpiciebat ⁊ moroſe vide re volebat. Tardāte aūt hora dic̄ Ioh̓es. Dn̄a ꝯdeſcendāꝰ ioſeph ⁊ nicodemo ⁊ ꝑmit tamus aptari et ſepeliri corpus dn̄i nr̄i. qꝛ ꝓpter nimiā morā poſſent pati calūniā a iu deis. Ad hanc vocē tanqͣꝫ grata ⁊ diſcreta. ⁊ cogitans ꝙ ip̄i ioh̓i cōmiſſa eſt ꝑ filiū. nolu it ampliꝰ ꝯtendere. ⁊ ſignans ⁊ benedicens eū ꝑmiſit aptari ⁊ inuolui. Tūc ioh̓es ⁊ ni cōdemus ⁊ alij ceperūt inuoluere corpus ⁊ aptare cū lintheaminibꝰ vt mos erat iude is. Dn̄a tn̄ ſemꝑ tenebat caput ip̄iꝰ in gre mio ſuo qd̓ ſibi reẜuauit aptādū. ⁊ magda lena pedes. Cū ergo venerūt ad crura ꝓpe pedes. dicit magdalena. Rogo vos vt ꝑmit tatis me aptare pedes apud qͦs ſum miſeri cordiā cōſecuta. Quibꝰ ꝑmittentibꝰ illa pe des ip̄os tenebat. ⁊ videbat̉ deficere p̄ do lore. ⁊ qͦs alias lachrymis cōpūctiōis riga uit. nūc multo magꝭ vndis lachrymaꝝ do loris ⁊ cōpaſſionis largit̓ lauit. Aſpiciebat pedes ſic vulneratos. ꝑforatos. deſiccatos ⁊ ſanguīatos. amariſſime multū flebat. Nā vt veritas de ip̄a ꝑhibuit teſtimoniū. dile xit multū. ⁊ ideo fleuit multuꝫ. ⁊ maxīe in hͦ vltimo obſequio mgr̄i et dn̄i ſui. ſic afflicti. ſic flagellati. ſic vulnerati. ſic mortui. ⁊ in ni hiluꝫ ſic redacti. Uix cor ſibi in corꝑe ſtare poterat p̄ dolore ſed bn̄ cogitari poteſt ꝙ ſi poſſet. libenter ad pedes dn̄i ſui expiraſſet. Nō videbat remediū doloris nec ꝯſueue rat ei in talibꝰ obſequi. Nouū ⁊ vltimuꝫ eſt hoc obſequiū qd̓ ei nunc p̄ſtat. ⁊ in hͦ p̄ſtan do amaricat̉ anīa ſua. qꝛ nō pōt illud face re vt vellet intime. ⁊ deceret. Uellet em̄ to tum corpꝰ lauare. vngere ⁊ bn̄ aptare. ſꝫ nō ⁊ ſepeliri. ip̄a ꝯtendebat dicēs. Nolite ami eſt tempꝰ ⁊ locꝰ. Nō em̄ poterat plꝰ. nō por terat alind. facit qd̓ pōt. ſaltem pedes lauit cū lachrymis. tandeꝫ deuote abſtergit am plexatur. deoſculat̉. inuoluit ⁊ aptat fidelit̓ quantū meliꝰ nouit ⁊ poteſt. Sic gͦ aptato corꝑe. reſpiciunt ad dn̄am vt ip̄a cōpleat. ⁊ om̄es planctū reincipiunt. Tūc ip̄a videns ꝙ ampliꝰ differre nō pōt. Ponit vultū ſuꝑ faciē dulciſſimi filij ſui. ⁊ dicit. Fili mi ī gre mio meo te mortuū teneo. durum eſt valde diuortiū mortis tue. Iocūda ⁊ delectabil̓ fuit inter nos cōuerſatio. ⁊ ſine q̄rela et of fenſa fuimꝰ inter alios. qͣꝫuis tu dulciſſime fili mi vt nocens ſis mō occiſus. Fidelite fili mi ẜuiui tibi ⁊ tu mihi. ſed in hac pugna tua doloroſa. nec pat̓ tibi auxiliari voluit. nec ego potui Tu teip̄m dereliqͥſti propter amorē generis hūani. qd̓ redimere voluiſti Dura penoſa ⁊ nimis penoſa eſt iſta redē ptio. de qua gaudeo ꝓpter ſalutē hoīm. Sꝫ in tuis doloribꝰ ⁊ morte tua multū affligor vehement̓. qꝛ ſcio ꝙ nūqͣꝫ peccaſti et fine cā tam amare occiſus es. tā morte turpiſſima Modo gͦ fili mi diſiūcta eſt nr̄a ſocietas. et me a te nūc oportet ſeꝑari. Sepeliā ergo te ego mr̄ tua meſtiſſima. Sed poſtea qͦ ibo; Ubi etiaꝫ morabor fili mi? Quō fine te vi uere poſſim? Tecū ergo libentius ſepelirer vt vbicūqꝫ eſſes. ego ſimilit̓ eſſem tecū. Sꝫ exquo nō poſſum corꝑe. ſepeliar tamē men te. anīam meā in tumulo ſepeliā cum corꝑe tuo. eā tibi dimitto. eā tibi cōmendo. O fili mi qͣꝫ anxia eſt ſeꝑatio iſta. Et iterum ex ha bundātia lachrymaꝝ. multo meliꝰ lauit fa ciē filij. qͣꝫ magdalena pedes. Abſtergit au tē faciē eius ⁊ deoſculās os ⁊ oculos eiꝰ. in quodā ſudario caput ip̄m inuoluit ⁊ diligē ter aptauit. Tandē iterū benedixit ⁊ ſigna uit eū. Et tunc om̄es adorātes eū flexis ge nibꝰ ⁊ pedes eiꝰ deoſculātes. accipiūt ⁊ por tant ad monumentū. Dn̄a tenebat caput ⁊ ſcapulas. magdalena pedes. Reliqͥ vero ſta bant in medio. Erat ꝓpe locū crucifixionis ſepulchrū quātū eſt longitudo eccl̓ie nr̄e vl̓ circa ī qua ſepelierūt eū reuerent̉. flexis ge nibꝰ ⁊ cū fletibꝰ magnis ⁊ ſingultibꝰ ⁊ ſuipi rijs crebris ⁊ multꝭ. Quo ſepulto mr̄ iterū bn̄dicit amplexat̉ eū et ſtat ſuꝑ dilecto filio ſuo. Sed eleuātes eam poſuerūt magnuꝫ lapidē ad oſtiū monumēti. De hoc monu mento dicit Beda. ꝙ fuit domꝰ rotunda de ſubiacente rupe exciſa. tante altitudinis vt Fo. CCEXVIII vir hō manu extenta culmē poſſet attinge re introitū habēs ab oriente. in parte vero aquilonari locꝰ dn̄ici corꝑis de eadē petra factꝰ eſt. ſeptē pedes hn̄s longitudinis. Meditatio poſt cōpletoriū. Capl̓m. lxxxiiij ¶ Olens aūt ioſeph redire in ciuitatē y poſt officiū ſic cōpletū. dicit domīe. Dn̄a mea ego vos dep̄cor ꝓpt̓ deuꝫ ter amorē filij vr̄i ⁊ mgr̄i mei ſi placet vt iertatis in domū meā. ſcio em̄ ꝙ domuꝫ priā nō habetꝭ. vtamini mea vt vr̄a. qͥa oīa nea vr̄a ſunt. Sil̓r ⁊ nicodemꝰ. O qͣlis cō paſſio. Regina celi nō habꝫ vbi caput ſuuꝫ reclinet. ⁊ hos dies lugubres ⁊ viduitatis ſub aliēo tecto ducere oportebit. Uere ꝫviduitatis ſunt iſti. qꝛ dn̄s ih̓s erat ei filiꝰ ⁊ ſponſus. pr̄ ⁊ mr̄. ⁊ om̄e bonū. ⁊ om̄ia imul eo mortuo ꝑdidit. Uere vidua eſt et derelicta. ⁊ qͦ diuertat nō hꝫ. Tūc ip̄a ſe in clinans hūilit̓ ⁊ gr̄as agens. rn̄dit ſe eſſe cō miſſam ioh̓i. Quibꝰ ioh̓es adhuc eā rogan tibꝰ rn̄dit ꝙ volebat eā ducere in montē ſy on in domuꝫ in qua mgr̄ cenauit heri ſero cū diſcipul̓. ⁊ ibidē ſtare cū ea volebat. Illi nclinātes ſe dn̄e. ⁊ adorātes ſepulchrū runt. Et iſti vt euāgeliū dicit remanſe runt ſedentes ꝯtra ſepulchꝝ. Appropin quāte aūt nocte dicit ioh̓es dn̄e. Nō eſt ho neſtū hic nimis morari vel de nocte in ciui tatē redire. ⁊ iō ſi vobis placet dn̄a receda Tunc dn̄a ſurgēs ⁊ genuflectēs ad ſe brū amplexat̉. bn̄dicenſqꝫ ſepulchꝝ di cit. Fili mi nō poſſuꝫ ampliꝰ ſtare tecū. ego recōmendo te pr̄i tuo. Subleuatis ēt ocul̓ in celū dicit cū lachrymis ⁊ affectu magno. Pater et̓ne. recōmendo vobis filiū ⁊ meaꝫ aīam quā dimitto. Et recedere tūc ceperūt Cii aūt venerūt ad crucē. ibi genuffexit ip̄a ⁊adorauit crucē dicēs. Hic reqͥeuit filiꝰ me us. ⁊ hic eſt p̄cioſiſſimꝰ ſanguis eiꝰ. Sil̓r et omēs fecerūt. Cogitare nāqꝫ potes ꝙ ip̄a pͥ ma fuit q̄ crucē adorauit. Exinde recedunt pſus ciuitatē. ⁊ ꝑ viā ſe ſepe ꝟtebat retroſpi diens. Cū aūt fuerūt in loco vltra quē ſepul thrū ⁊ crucē ampliꝰ videre nō potuerūt. ver tit ſe. īclinauit. genuflexit ⁊ deuotiſſime ad orauit. ſil̓r ⁊ omēs fecerūt. Appropinqͣntes ad cluitatē ſorores dn̄e. velauerūt eā tanqͣꝫ vidua. cooꝑientes qͣi totū vultū ſuuꝫ. ⁊ p̄ce debant. Dn̄a aūt int̓ ioh̓em ⁊ magdalenaꝫ ſeqͥbat̉ meſtiſſime ſic velata. Tūc magdalena volens in ingreſſu ciuitatꝭ ſumere viā q̄ ducit ad domū ſuā. ⁊ illuc eos ducere. p̄ui dit ſibi ante. ⁊ dic̄. Dn̄a mea p̄cor vos amo re mgr̄i mei vt eamus ad domū nr̄am. ⁊ ibi meliꝰ ſtabimꝰ. ſcitis eī quō libent̓ veniebat ad eā. Ip̄a vr̄a eſt ⁊ om̄ia mea vr̄a ſunt. Ro go vt veniatꝭ. Et hic plangere inceperunt. Dn̄a aūt tacente ⁊ annuēte ꝟſus ioh̓em ad huc illa rogat ioh̓em. Ip̄e vero rn̄dit. De centiꝰ eſt vt eamꝰ vſqꝫ monteꝫ ſyon. ⁊ maxīe qꝛ ſic rn̄debamꝰ amicꝭ nr̄is. tu potiꝰ venias cū ea. Tunc magdalena rn̄dit Bene ſcis ꝙ veniā cū ea qͦcunqꝫ ierit. ⁊ nunqͣꝫ dimittā eā Intrantibꝰ aūt illis ciuitatē. ꝯcurrunt vn diqꝫ ꝟgines ⁊ matrone bone cuꝫ ꝑpendere eam potuerūt ⁊ aſſociāt eā ꝑ viā ꝯſolando. ſed magnꝰ vtiqꝫ fit ploratꝰ. ſed ⁊ boni hoīe ẜꝫ cōpatiebant̉ eidē ꝑ qͦs tranſibāt ⁊ mouebā tur ad fletū. dicentes. Certe magna iniuſti cia eſt facta hodie ꝑ pͥncipes nr̄os. ꝯtra fili um iſtiꝰ dn̄e. ⁊ deꝰ ꝓ eo magna ſigna oſten dit. caueāt qͦd fecerint. Cū autē venerūt ad domū. tūc ip̄a ſe vertens ꝟſus dn̄as. ⁊ gra tias agens deuotiſſime inclinauit. Ip̄e ꝟo inclinātes ſe ⁊ genuflectētes om̄es ceperūt facere planctū magnū. Intrauit gͦ dn̄a do mū ⁊ magdalena. ⁊ due ſorores ſue. Iohā nes vero ponēs ſe ſuꝑ oſtio. rogauit om̄es vt redirent ad domos ſuas. qꝛ tarda hora erat. ⁊ gr̄as agens eis. oſtiū ille clauſit. Tūc dn̄a ꝑ domū circūſpiciens ſic dicebat. Fili mi dulciſſime vbi es. qꝛ hic te nō video. O ioh̓es vbi eſt filiꝰ meus. O magdalena vbi eſt pr̄ tuus qͥ te ſic tenerrime diligebat. O dilecte ſorores vbi eſt filiꝰ noſter. Receſſit a nobis gaudiū noſtrū. dulcedo nr̄a. ⁊ lumē oculorū noſtrorū. Receſſit auteꝫ cū magna anguſtia. vos audiſtis. Et hoc eſt qd̓ mihi magis auget dolorē. qꝛ receſſit totus affli ctus. totus laceratꝰ. totꝰ anxius ⁊ ſitibun dus. coactus. opp̄ſſus ⁊ violentꝰ. nec ei po tuimus in aliqͦ ſubuenire. om̄es reliquerūt eum. ⁊ pater eiꝰ om̄ipotēs deꝰ noluit euꝫ iu uare. Et qͣꝫcito facta ſunt iſta. vos vidiſtis. Cuius vnqͣꝫ vl̓ ſceleratiſſimi homīs fuit ſic accelerata ⁊ fulminata dānatio. O fili hac nocte captꝰ fuiſti. ꝑfide traditꝰ. mane in ter cia ꝯdemnatꝰ. ⁊ in ſexta crucifixꝰ ⁊ ita mor tuus es. O fili qͣꝫ amara eſt iſta ſeꝑatio tua. ⁊ memoria turpiſſime mortꝭ tue. Candē io hānes rogans vt deſiſteret. ꝯſolalꝰ eſt eaꝫ. Tu autē ſi vires tuas experiaris. ſcies vtiqꝫ QQ 2 Meditationes uite chriſti eis parare ⁊ ſeruire. cōſolare ⁊ ꝯfortare eaꝫ ꝙ parūper comedat. ⁊ alios ad comedēdū cōforta. qꝛ adhuc ieiuni ſunt. Et poſtea be nedictione a dn̄a ⁊ a ſingulis alijs ſuſcepta diſcedas. Meditatio de dn̄a ⁊ ſociabꝰ die ſabba Capitulū. lxxxv. Ane aūt ſabbati. ſtabant in do mo ianuis clauſis dn̄a et alie ſocie ¶L vnacū iohāne afflicte ⁊ doloroſe tā qͣꝫ orphane ⁊ plene merore. nō loquēteſ ſed memorātes ſedebant ſimul. aſpicientes ſe mutuo raptim. ſic̄ cōtingere conſueuit ma gna preſſura ⁊ calamitate grauatꝭ. Pulſatū autē fuit ad oſtiū ⁊ timebant. qꝛ omīa timu erunt. ſecuritas em̄ eorū diſceſſerat. Tamē iohānes ibat ad oſtiū. ⁊ aſpiciēs cognouit petrū ⁊ dixit. Petrꝰ eſt. Et dn̄a. Aperias ei. Ingredit̉ igit̉ Petrus verecūde cū ſingul tibꝰ magnis ⁊ fletibꝰ. ⁊ tunc omnes plorare ceperūt. nec verbū loqui poterāt p̄ merore. Poſtea veniūt ſucceſſim ⁊ alij diſcipuli etiā plorātes. Tandē ceſſantes a fletu incipiūt de dn̄o ſuo loqui. Dicit gͦ petrꝰ. Ego vere cundor in meip̄o. nec deberē in cōſpectu ve ſtro loqui vel homībꝰ apparere. qꝛ dn̄m me um qͦ me tantū diligebat. ſic reliqui ⁊ nega ui. Similit̓ ⁊ alij cū ꝑcuſſione palmarū la chrymarūqꝫ effuſione. ſeip̄os redarguebāt qꝛ dn̄m ſuū dulciſſimū ſic reliquerat. Tūc dicit dn̄a. Magiſter bonꝰ ⁊ paſtor fidel̓ re ceſſit a nob̓. ⁊ nos remanemꝰ velut orpha ni. ſed ſpero firmit̓. ꝙ cito rehabebimꝰ ip̄m. ⁊ vos ſcitis. qꝛ benignꝰ eſt filiꝰ meus ⁊ vos multū diligebat. Nō dubitetis. qꝛ bene re conciliabit̉ ⁊ libent̓ remittet omnē offenſā ſiue culpā. Tantꝰ autē fuit ꝑmiſſione patrꝭ furoris impetꝰ cōtra eum. ⁊ ita p̄ualuit ma lorū audacia. ꝙ non potuiſſetis eū iuuare. etiā exiſtētes cū eo. ⁊ id̓o nolite turbari. Re ſpōdit petrꝰ. Uere dn̄a mea ita eſt vt dicitꝭ. nā ⁊ ego qͦ tm̄ initia vidi. tanto fui timore ꝑ cuſſus in atrio cayphe ꝙ vix credebam me poſſe euadere ⁊ eū negaui. nec fui mēor ver borū quibꝰ hoc p̄dixerat mihi. qͦuſqꝫ me re ſpexerat. Tūc magdalena querit qͦd ei p̄di xerat. ⁊ reſpōdit de negatiōe. ⁊ narrat ei to tum. Et addidit ꝙ eis alia plura dixit in ce na de paſſione ſua. Tūc dicit dn̄a. Uellem audire de his q̄ dicta ⁊ facta fuerūt in cena per euꝫ. Et petrꝰ annuit ioh̓i vt ip̄e referat Iohānes ꝟo incipit ⁊ narrat totū. ⁊ ſic tam de his qͣꝫ de alijs q̄ fecerat dn̄s ih̓s cū eis. narrant adinuicē. modo vnꝰ. modo alius. Sicqꝫ totā diē de ip̄o ſermocinādo ꝑcur runt. O qͣꝫ attente auſcultabat magdalen ſed multū attentiꝰ ip̄a dn̄a. O qͦtiens ī ipſa die dicebat in narratiōe geſtoruꝫ. Bn̄dictꝰ ſit filiꝰ meus ih̓s. Intuere gͦ eos diligenter ⁊ cōpatere. qꝛ ſunt in afflictiōe magna. īmo ꝑmaxima hodie ꝯſtituti. Quid em̄ ē vider ꝙ dn̄a celi ⁊ terre. ⁊ pͥnceps eccleſiaꝝ ⁊ oī populoꝝ. ⁊ duces totiꝰ diuini exercitꝰ ſic moroſi ſtāt recluſi in domūcula quadā. ne ſcientes qͦd facere debeāt. niſi ꝙ ſe ꝯfortāt. cōferentes de factꝭ ⁊ verbis dulciſſimi dn̄i ſui. Dn̄a tamē ſtabat mente trāquilla ⁊ pa cata. qꝛ certiſſimā ſpem habebat de reſurre iil ctione filij ſui. Et in ea ſola remāſit fides in ip̄a die ſabbati. ⁊ ꝓpterea dies ſabbati attri buit̉ ei. Nō tamē poterat ip̄a dn̄a gaudent̓ ſtare ꝓpter mortē filij ſui dulciſſimi ih̓n chri ſti. Sero aūt facto poſt ſolis occaſum cū li cuit oꝑari. maria magdalene ⁊ altera maria iuerunt emere aromata ꝓ faciēdis vnguen tis. Sero etiā p̄cedēti cū redierāt a ſepul tura dn̄i. ceperūt parare vſqꝫ ad ſolis occa ſum. poſtea ſiluerūt. Nā ſabbatū obſerua re oportebat a ſolis occaſu diei venerꝭ. vſꝗꝫ ad aliuꝫ occaſum. Nūc ergo vadunt emere aromata. Intuere tu illas diligent̓ incedē tes meſtis vultibꝰ more viduarū. ⁊ ſe appli cantes ad aliquā apothecā alicuiꝰ forte de uoti dn̄i eis cōpatientꝭ. ⁊ libent̓ ſatiſfacien tis volūtati earū. Ip̄e vero poſtulant aro mata ⁊ eligunt quātū poſſunt meliora. ⁊ p̄ cio ſoluto redeūt. parātes ſe ad faciēda vn guenta domīo ſuo. Conſpice ergo diligen ter quomō humilit̓ ⁊ deuote ⁊ fidelit̓ labo rant ꝓ dn̄o ſuo cū lachrymis magnis ⁊ ſu ſpirijs intimis. Dn̄a vero ⁊ apl̓i aſpiciūt et forte adiuuāt. Quibꝰ factis. nocte ſiluerūt. Et hec quideꝫ eſt meditatio die ſabbati de dn̄a. ſociabꝰ ⁊ diſcipulis. Sabbato die. ¶ Meditatio de domino ieſu die ſabbati deſcendenti ad infernū. Capitulū. lxxxvj. Enit etiā hoc in conſiderationē nunc. qͥd ſcꝫ fe cerit dn̄s ip̄a die ſabbati. Sta tim cū mortuus fuerat deſcēdit ad inferoſ ad ſctōs patres. ⁊ ſtabat cū eis. ⁊ tūc fuerūt Fo. CCCXIX in gl̓ia. nā viſio dn̄i. gl̓ia eſt ꝑfecta. Conſi dera hic gͦ ⁊ attende qͣnta fuerit eiꝰ benigni tas in infernū deſcēdere. qͣnta caritas. qͣꝫta qꝫ humilitas. Poterat em̄ vnū angeluꝫ ad eos mittere ⁊ om̄es ẜuos ſuos liberare ⁊ ſi bi pn̄tari vbi voluit. Sed hͦ nō ſuſtinuiſſet amor ſuꝰ infinitꝰ. ⁊ hūilitas ſua. Per ſemet ip̄m gͦ deſcendit. ⁊ nō vt ẜuos. ſed ⁊ vt ami cos viſitaret dn̄s oīm. ⁊ ſtetit cū eis ibideꝫ vſqꝫ ad diē dn̄icā ꝓpe aurorā. Cogita bn̄ de his ⁊ admirare ⁊ imitari conerꝭ. Iubilaue rūt aūt ſctī pr̄es in ſuo aduētu. et repleti ſūt iocunditate īmenſa. om̄i diſplicētia ꝓcul ex pulſa. ⁊ ſtabāt in laudibꝰ ⁊ canticꝭ coram eo. Quas laudes potes hͦ mō meditari. Ima ginādo eos ac ſi eſſent cū corꝑibꝰ ſuis. ſicut poſt reſurrectōnē erūt. Sil̓r ⁊ aīam illā be nigniſſimā dn̄i nr̄i ieſu xp̄i. Cū gͦ p̄ſenſerūt eiꝰ ſaluberrimū aduētū. occurrerūt ei gau dent̓ ſeip̄os exhortātes atqꝫ dicētes. Bene dictꝰ dn̄s deꝰ iſrl̓. qꝛ viſitauit ⁊c̄. Canticū ſctōꝝ de lymbo Ca. lxxxvij Euate capita vr̄a. qꝛ ecce venit redē ptio vr̄a. Conſurge. ꝯſurge hierl̓m ſolue vincula colli tui. ecce ſaluator venit ſoluere nos a vincul̓. Tollite portas pͥncipes vr̄as. ⁊ eleuamini porte et̓nales et intrōibit rex gl̓ie. Adoramꝰ te xp̄e ⁊ bn̄dici mus tibi amātiſſime deꝰ nr̄. Et ꝓcidentes adorauerūt euꝫ cū gaudio ⁊ leticia magna. Ip̄os aūt ꝯſidera qꝛ cū reuerētia ⁊ ingen ti exultatione ⁊ vultibꝰ iocūdis ſtant et di cunt p̄dicta corā eo. ⁊ in hmōi laudibꝰ ⁊ can ticis ⁊ iubilatiōibꝰ ſteterūt in lymbo. vſqꝫ ꝓ pe aurorā diei dn̄ici. in ꝯſpectu etiā multi tudinis angl̓oꝝ ibidē exiſtentiū. ⁊ cū eis iu bilantiū. Tunc accepit eos dn̄s educēs ab inferis in exultatōe. ⁊ an̄ eos gl̓ioſe ꝓcedēs poſuit in paradyſo deliciaꝝ. Aliqͣ vero mo rula facta cū eis iocunde. ⁊ cū helya ⁊ enocꝭ eū recognoſcentibꝰ. dixit eis. Tempꝰ eſt vt excitē corpꝰ meū. vadā et reaſſumaꝫ illud. qͥ omēs ꝓcidētes dixerūt. Itē dn̄e rex glorie ⁊cito redite ſi placet. qꝛ gl̓ioſiſſimū corpus ar̄m videre pl̓imū affectamꝰ. Habes er go q̄ circa dn̄m ih̓m ⁊ mr̄em eiꝰ. ⁊ diſcipl̓os īſctōs pr̄es meditari poſſis in die ſabbati in reſurrectionē. Ueꝝ qꝛ totā paſſionē dn̄i hhū tibi ſine auctoritatū interpoſitōe tranſ curri. ne animꝰ ad aliud qͣꝫ ad ip̄am paſſio nſe ſe ꝯuerteret. cogitaui vl̓ nunc auctorita tes aliqͥs tibi referre vt eaꝝ lectio mentē ex citet ad ip̄am feruentiꝰ ⁊ deuotiꝰ meditan dā. Accipe gͦ Berū̄. more ſolito in qͥbuſ dam ſentētijs ſic dicenteꝫ. Ieſu chriſto de bes totā vitā tuā. qꝛ ip̄e vitā ſuā poſuit pro vita tua. ⁊ cruciatꝰ amaros ſuſtinuit. ne tu ꝑpetuo ſuſtineres. Si em̄ cōferrent̉ in me omēs dies filioꝝ adam. ⁊ omēs dies ſeculi. ⁊ labores oīm hoīm qͥ fuerūt ⁊ qͥ ſunt. ⁊ qui erunt. nihil eſſet ad cōparationē illiꝰ corpo ris. qd̓ ſpectabile ⁊ ſtupendū eſt v̓tutibꝰ etiā ſuꝑnis. in cōceptu de ſpū ſctō. in ortu de v̓ gine. in vite innocētia. in doctrine affluētia. in choruſcatione miraculoꝝ. in reuelationi bus ſacramētoꝝ Sicut igit̉ exaltant̉ celi a terra. ita exaltata eſt vita ſua a vita nr̄a. que tn̄ poſita eſt. Et ſic̄ nihil ad aliqͥd nullā ha bet cōparationē. ita vita nr̄a nullā habꝫ ad vitā illiꝰ ꝓportionē. cū illa dignior. iſta miſe rior eſſe nō poſſit. Cū gͦ deuouero quicqͥd ſum. quicqͥd poſſuꝫ. nō eſt ſicuti ſtella ad ſo leꝫ. gutta ad flumē. lapis ad montē. granū ad aceruū. Idem. xj. Canticoꝝ. Nō ſim plex aut modica xp̄i exinanitio fuit. ſed ſemet ip̄m exinaniuit vſqꝫ ad carnē. ad mortē. ad crucem. Quis digne penſet qͣnte fuerit hu militatis. māſuetudinis. dignatioiʸ deū ma ieſtatis carne indui. multari morte. turpari cruce. Sed dicit aliqͦs. Nū valuit opus ſu um reparare creator abſqꝫ iſta difficultate? Ualuit. ſꝫ maluit cū iniuria ſui. ne peſſimū atꝫ odioſiſſimū viciū ingratitudīs. occaſio nē vltra reꝑiret in homīe. Sane multū fa tigatiōis aſſumpſit. qͦ multe dilectiōis ho minē debitorē teneret. ꝯmoueretqꝫ ad gra tiarūactiōes difficultas redēptiōis. quē mi nus denotū eſſe fecerat cōditiōis facilitas. Quid em̄ dicebat hō creatus et ingratus. Gratis quidē ꝯditꝰ ſum. ſed nullo cōditorꝭ grauamīe vel labore. Siquidē dixit ⁊ factꝰ ſum quēadmodū ⁊ vniuerſa. Sed obſtru ctū eſt os loquētiū iniqua. Luce clariꝰ patꝫ qͣntū modo o hō ꝓ te diſpendiū fecit. de do mino ẜuus. de diuite pauꝑ. caro de verbo. ⁊ de dei filio hoīs fieri filiꝰ nō deſpexit. Me mēto iā te. ⁊ ſi de nihilo factū. nō tn̄ de nihi lo redēptū. Sex diebꝰ ꝯdidit oīa. ⁊ te inter oīa. At ꝟo ꝑ totos triginta ānos. oꝑatꝰ eſt ſalutē nr̄am in medio t̓re. O qͣntuꝫ labora uit ſuſtinens carnis neceſſitates. hoſtis tē ptatiōes. Nōne ſibi crucꝭ aggrauauit igno miniā. mortis ſibi accumulauit horrorem. Itē. xx. Cantic̄. Suꝑ oīa reddit te ama QQ 3 Meditationes uite chriſti bileꝫ mihi ieſu bone calix quē bibiſti. opus nr̄e redēptiōis. Hoc oīno amorē nr̄m faci le vendicat totū ſibi. Hoc inqͣꝫ eſt qd̓ nr̄am deuotionē ⁊ blandiꝰ allicit. ⁊ iuſtiꝰ exigit. et artius ſtringit. ⁊ afficit vehemētiꝰ. Multū qͥppe laborauit in eo ſaluator nec in oī mū di fabrica tantū fatigatōis auctor aſſūpſit. Illa. deniqꝫ dixit ⁊ facta ſūt. mādauit ⁊ cre ata ſunt. At vero hic. Et in dictis ſuis ſuſti nuit ꝯtradictores. ⁊ in factꝭ obẜuatores. et in tormētis illuſores. ⁊ in morte exprobra tores. Idē. xxij. Cantic̄. Ad cumulū pie tatis tradidit xp̄s in mortē aīam ſuā ⁊ de ꝓ prio latere ꝓtulit p̄ciū ſatiſfactiōis qͦ placa ret patrē. Per qd̓ plane ad ſe verſiculū illū traxit. Apud dn̄m miſcd̓ia ⁊ copioſa apud eū redemptio. Prorſus copioſa. qꝛ nō gut ta ſed vnda ſanguīs largit̓ ꝑ quinqꝫ partes corꝑis emanauit. Quid tibi debuit facere ⁊ nō fecit. Illumīauit cecū. ſoluit vinctū. re duxit erroneū. recōciliauit reū. Quis nō pꝰ illū libent̓ alacriterqꝫ currat. qͥ ꝛ ab errore li berat ⁊ errata diſſimulat. ⁊ qͥ deinde viuen do merita tradit. p̄mia moriēdo conquirit Quā excuſationē habꝫ qͥ in odore hoꝝ vn guentoꝝ nō currit. niſi ad queꝫ forte mīme odor ꝑuenit? Siᵐ etem̄ in oēm t̓raꝫ exiuit odor vite. qm̄ miſcd̓ia dn̄i plena eſt t̓ra. et miſeratiōes eiꝰ ſuꝑ oīa oꝑa eiꝰ. Ergo qͥ vita lem hāc ſparſaꝫ vbiqꝫ fragrantiā nō ſentit. ⁊ ob hoc nō currit. aut mortuꝰ eſt. aut putri dus. Idē. xxv. Cantic̄. Nō erubeſcit ſpō Ad qͦd hͦ: ne doleret caput tuū. ne tua vulne ſa nigredinē quā nouit p̄ceſſiſſe inſpōſo. cui raretur intentio. Caligauerūt in mortē ocu ſimilari qͣnte etiā gl̓ie ē? Nil gͦ ꝓinde gl̓ioſiꝰ eſt qͣꝫ chriſti portare obprobriū. Un̄ vox il la prorſus exultatōnis ⁊ ſalutis. mihi abſit gl̓iari niſi in cruce dn̄i nr̄i ieſu chriſti. Gra ta ignominia crucꝭ ei qͥ cͦtūxo ingratꝰ nō eſt Nigredo eſt. ſed forma ⁊ ſil̓itudo dn̄i. Ua de ad ſctm̄ Iſaiā. ⁊ deſcribit tibi qͣlem illū in ſpū viderit. Quē nāqꝫ aliū dixit virū do loris ⁊ ſcientē īfirmitatē. ⁊ qꝛ nō erat ei ſpe cies neqꝫ decor? Et addidit. Nos putaui mus eū qͣi leproſuꝫ ⁊ ꝑcuſſum a deo ⁊ humi liatū. Ip̄e aūt vulneratꝰ eſt ꝓpter iniqͥtates nr̄as. Attritus eſt ꝓpter ſcelera nr̄a. ⁊ liuore eius ſanati ſumꝰ. Deniqꝫ ſeip̄m fecit pctm̄. ⁊ nigrū dicere verear? Intuere ſane pānis ſordidū. plagis liuidū. illitū ſputꝭ. palliduꝫ morte. Idē. xxviij. Cantico. Quid eī ma gis deforme ⁊ nigꝝ oculis ſpectātiū occur rebat qͣꝫ cū expāſis in cruce manibꝰ. mediꝰ duoꝝ nequā. riſum malignātibꝰ daret. fletū fidelibꝰ ⁊ ſolus erat riſui qͦ ſoluſ poterat eē terrori. ſolus honori eſſe debuerat. Id lxj. Cant̓. Petra refugiū herinacijs. et vb tuta firmaqꝫ infirmis reqͥes niſi in vulneri bus ſaluatorꝭ: Tanto illuc ſecurior habito. qͣnto ille potētior eſt ad ſaluādum. Fremij mūdus. p̄mit corpꝰ. diabolus inſidiat̉. Nō cado. fundatꝰ em̄ ſuꝫ ſupͣ firmā petrā. Pec caui pctm̄ grāde turbabit̉ ꝯſcīa. ſꝫ nō ꝑtur babit̉. qm̄ vulneꝝ dn̄i recordabor. Nempe vulneratꝰ eſt ꝓpter iniqͥtates nr̄as. Quid tā ad mortē qd̓ nō xp̄i morte ſaluat̉. Et infra. Clamat clauus. clamat vulnꝰ. ꝙ vere deus ſit in chriſto mūdū recōciliās ſibi. ferrū ꝑ trāſijt aīam eiꝰ. ⁊ appropinqͣuit cordi. vt nō iā neſciat cōꝑati infirmitatibꝰ nr̄is Patꝫ ar chanū cordis ꝑ foramīa corꝑis. Patꝫ illud pieta/magnū ſacr̄m. Patēt viſcera miſcd̓ie d̓i nr̄i in qͥbꝰ viſitauit nos oriēs ex alto. Quid em viſcera ꝑ vulnera pateāt:? In qͦ em̄ clariꝰ qͣꝫ in vulneribꝰ tuis eluxiſſet. ꝙ tu dn̄e ſuauis ⁊ mitis es ⁊ multe miſcd̓ie? Maiorē eī mi ſerationē nemo hꝫ qͣꝫ vt aīam ſuā ponat qͥs ꝓ addictis morti ⁊ dānatis. Idem qͦꝫ vt credit̉ in quodā ẜmone de cruce. Medita re inquit poſitioneꝫ c̓rucifixi corꝑis. ⁊ vide ſi aliqͥd eſt in eo qd̓ nō poret ad pr̄em/ pro te. Diuinū illud caput multiplici ſpinaꝝ denſi tate deuſatū. vſqꝫ ad cerebri teneritudineꝫ cōfixū eſt. dū cōfigit̉ ſpina. Spinis pctōrū ſuoꝝ ait dn̄s ꝑ ꝓphetā. circūdedit me populꝰ iſbe iſtiſte li ſui. ⁊ illa lumīaria q̄ illumināt orbem. ad horā extincta ſunt. Nōne illis obtenebrāti bꝰ tenebre facte ſunt ſuꝑ oēm t̓rā. ⁊ illa duo magna lumīaria cū alijs lumīaribꝰ ſubmo ta ſunt? Hoc aūt totū factū eſt. vt auerteren tur oculi tui ne videāt vanitatē. ⁊ ſi viderēt nō adhexerēt. Aures ille q̄ in celis audiūt. ſanctꝰ. ſctūs. ſctūs. dn̄s deꝰ ſabaoth audiexūt in t̓ris. demoniū habes. ⁊ crucifige crucifi ge eū. Vt qͥd illd̓. ne aures tue obſurdeſce rent ad clamorē pauperis. ne reciperēt au ditum vanū. ne detractionis virus apertis ꝓpicijſqꝫ ſuſciꝑent. Specioſa illa facies. ſpe cioſi forma pre filijs hominū. ſputis illita. afflicta colaphis. addicta deluſionibus elt. Sic nanqꝫ ſcriptū eſt. Ceperunt cōſpuere in eū ⁊ ꝑcutere faciem eius. ⁊ illudere ei di centes. Prophetiza quis eſt qui te ꝑcultit: quare hoc vt facies tua illuminaret̉. illumi/ nata ꝯfirmaret̉. ⁊ diceret̉ de te. Uultus eiꝰ auxibꝰ Fo. C CEEA nō ſunt ampliꝰ in diuerſa mutati. Os illud qd̓ docet angelos. ⁊ homines inſtruxit qd̓ dixit ⁊ factū eſt. felle potatū eſt ⁊ aceto. Sꝫ hoc factū eſt. vt veritatē ⁊ iudiciū loqueret̉ os tuū. ⁊ ꝯfiteret̉ dn̄m deū ſuum. Manꝰ il leque fundauerūt celos extenſe ſunt ī cru ce dauiſqꝫ ꝑforate duriſſimis. vt manꝰ tue extenderent̉ ad inopē. ⁊ dicere poſſes. Aīa ea in manibꝰ meis ſemꝑ. Qd̓ tenemus ī anibꝰ nō Vfacile obliuiſcimur. Sic et qͥ aniam ſuā bone oꝑationi impͥmit. non tra dit eam obliuiōi. Pectus illud in quo ſunt omēs theſauri ſapiētie ⁊ ſcientie dei abſcon diti. lancea militari ꝑfoſſum eſt. vt pectꝰ tu um a prauis cogitationibꝰ mundaret̉. mun datū ſanctificaret̉. cōſeruaret̉ ſanctificatū Pedes illi quorū ſcabellum adorare debe mus. quia ſanctū eſt. dura tranſfixione con foſſi ſunt vel cōfixi. ne pedes tui feſtinarēt malū. ſed currerent ad viā mandatoruꝫ mini. Quid plura. Foderūt manus eius ⁊ pedes eius. dinumerauerunt omnia euis. Pro te carnē ⁊ animā ſuā poſuit. orpus ⁊ ſpiritū tuū ſibi vendicaret. to to ſe totū recuperauit. In ſtiml̓o amoris niſuꝑ mirandis beneficijs humane redēptio nis. Expergiſcere nunc anīa mea. excutere de puluere. ⁊ cōtemplare virū hunc memo rabilem quē in ſpeculo euāgelici ſermonis quaſi p̄ſenteꝫ intuearis. Attende anīa mea regis. ⁊ nihilominꝰ ſerui deſpectiſſimi con fuſione repletꝰ coronatꝰ incedit. ſed ipſa eius corona etiā cruciatꝰ eſt illi. ⁊ mille pun cturis ſpecioſum eiꝰ caput diuulnerat. Re gili purpura induitur. ſed potiꝰ in eo deſpi citur qͣꝫ honorat̉. ſceptrum in manu geſtat. ſed eoip̄o reuerendū eius caput ferit̉. Ado rant coram ip̄o poſitis in terrā genibus et regem clamant. ⁊ cōtinuo ad conſpuenduꝫ amabiles eius genas ſubſiliunt. Maxilla palmis concutiunt. ⁊ honorabile collū ex honorant. Uide anima mea. quomō vir ilite per omīa coartat̉ ⁊ ſpernitur. Sub cru onere dorſum incuruare iubet̉. et ſuam tare ignominiā Ad locum deductꝰ ſup cij. myrrha potat̉ ⁊ felle. In cruce ſub atur. ⁊ dicit. Pater dimitte illis. quia ne ſciunt quid faciunt. Qualis eſt hic qͥ in om nibus p̄ſſuris ſuis nec ſemel os ſuum ape ruit vt aliquid querele aut excuſatiōis. aut caminationis. aut maledictiōis aduerſus maledictos canes illos ꝓferret. Sed noeffuidit uiſſime verbū benedictionis ſuꝑ īiuuitos ſu os. quale a ſeculo nō eſt audituꝫ. Quid hoc viro manſuetius. quid benigniꝰ aīma mea vidiſti. Adhuc autē attentius intuere qͣꝫ grandi admiratiōe ⁊ tenerrima cōpaſſione dignꝰ appareat. Uide nudū ⁊ vulneribꝰ la ceratuꝫ. in medio latronū. cruci ignominio ſe ferreis clauis affixum. aceto in cruce po tatum. ⁊ poſt mortē lancea in latere vulne ratū. ⁊ copioſos ſanguīs riuos ex qͥnqꝫ vul neribꝰ manuū pedū ⁊ laterꝭ effundentem. Fletū deducite oculi mei. ⁊ liq̄ſce aīa mea. ſuꝑ ꝯtritiōe amabil̓ viri hꝰ quē in tāta ama ritudīe tot vides affectuꝫ doloribꝰ. Reſpice dn̄e ſcē pr̄ de ſctūario ⁊ de excelſo celoꝝ ha hitacl̓o. ⁊ intuere hāc ſacroſcām hoſtiā qͣm tibi offert magnꝰ pontifex nr̄. ſctūs puer tu us dn̄s ih̓s. ꝓ pctīs fratꝝ ſuoꝝ. ⁊ eſto placa bilis ſuꝑ multitudīe malicie nr̄e. Ecce vox ſanguīs frīs nr̄i ih̓u clamat ad te de cruce. Ecce gl̓a ⁊ honore coronatus.. in dexte ra maieſtatꝭ tue aſtat vultui tuo ꝓ nob̓. ca. ro eī ⁊ frat̓ nr̄ eſt. Reſpice dn̄e in faciē xp̄i, ſiē pr̄ tui. qͥ tibi obediēs vſqꝫ ad mortē factꝰ ē. nec recedāt ab ocul̓ tuis cicatrices eiꝰ ī ꝑpetuū vt memīerꝭ qͣꝫtā ab eo ꝓ pctīs nr̄is ſatiſfacti onē receꝑis. Utinā dn̄e appēdant̉ in ſtatera pctā. qͥbꝰ irā meruimꝰ. ⁊ calāitas quā ꝓ nob̓ paſſꝰ ē īnocēs filiꝰ tuꝰ. Certe hͦ gͣuior appa rebit et magꝭ digne vt ꝓpt̓ ip̄aꝫ effūdas ſu Quis eſt iſte qui ingredit̉ habens imaginē qͣi per nos mīam qͣꝫ ⁊ū ſint illa. ut ꝓipis nr̄if ꝯtīeas ī ira mīas tuaſ. Gr̄as tibi pr̄ referat oīs līgua ſuꝑ habūdātia bōitatꝭ tue qͥ vni co filio cordiſ tui n̄ peꝑciſti. ſꝫ ꝓ nob̓ illū tra didiſti ī mortē. vt ip̄m tāqͣꝫ fidelē aduocatū hr̄emꝰ ī cel̓ corā te. Et tibi dn̄e ih̓u fortiſſīe zelotes qͥd gr̄aꝝ qͦd r̓t̉butim̄ᵍ digne retribuā ego homopuluis ⁊ cinis ⁊ vile figm̄tū; qͥd eī ꝓ mea ſalute facere debuiſti ⁊ non feciſti? Ab imo pedis vſqꝫ ad ſūmū ꝟticis totū in aqͥs paſſionū te demerſiſti. vt me totū de il lis extraheres. Et ītrauerūt aq̄ vſqꝫ ad aīaꝫ tuam Nā ⁊ aīaꝫ tuā ī mortē ꝑdidiſti. vt meā ꝑditā mihi redderes. Ecce me duplici de bito obligaſti. Nā ⁊ ꝓ eo qd̓ dediſti debitor tibi ſum. ⁊ ꝓ mea qͥdē anīa bis a te mihi da ta. ſemel ī creatōe. ⁊ ſemel in redemptione. Quid magis iuſte tibi reddā qͣꝫ ip̄am. n̄ ha beo. Pro tua aūt p̄cioſa aīa ita ꝯtribulata ln̄ tā qͥd ab hoīe digne rependi poſſit nō īuenio. Nā ⁊ ſi celū ⁊ terrā ⁊ omnē ornatū eoruꝫ ꝓ ea poſſem rependere. certe vſqꝫ ad menſurā debiti nullatenꝰ attingere poſſem. Vt autē QQ 4 Meditationes uite chriſti idip̄m qd̓ ⁊ habeo ⁊ poſſibile mihi eſt retri buā tibi. tui dn̄e muneris eſt. Diligēdus es mihi toto corde. tota mente. tota anīa. tota ꝟtute. ⁊ tua mihi ſequēda veſtigia. qͥ pro me mori dignatꝰ es. Et quō fiet illud in me ni ſi ꝑ te. Adhereat aīa mea poſt te. qꝛ tota vir tus eius pendet ex te. Hucuſqꝫ Bern̄. ⁊ ācelmꝰ ego ſum. Reſurrexi ⁊ adhuc tecū ſum. Eic Hubes igit̉. beatū Bern̄. more ſuo mellifluo eructuantē de dn̄i ih̓u paſſione melliflua ⁊ pulcherrima. Uideas ne in vacuū ea reci pias. Sed toto corde. totoqꝫ affectu ip̄ius auctoritatibꝰ incitata in dn̄ica paſſiōe verſe ris. qꝛ ip̄iꝰ paſſionis meditatio ſuꝑ om̄s ali as q̄ de vita ip̄ius occurrere pn̄t noſcit̉ emi nere. De cetero ad reſurrectionē ip̄iꝰ dn̄i ie ſu accedamus. Dominica die. ¶ De reſurrectione dn̄i. ⁊ quomō pͥmo ap paruit matri dn̄ica die Capitulū. lxxxviij. Eniens dominꝰ ieſus cū honorabili multitudīe angeloꝝ ad monumētū die do minico ſūmo mane. ⁊ reaccipiēſ corpꝰ illud ſanctiſſimū. ⁊ ip̄o monumēto clauſo ꝓceſſit ꝓpria virtute reſurgendo. Eadē aūt hora.ſ. ſummo mane maria magdalene ⁊ iacobi ⁊ ſalome. licētia petita pͥus a dn̄a. ceperūt ir cū vnguentis ad monumentū. Dn̄a auteꝫ domi remāſit. ⁊ orabat dicēs. Pater clemē tiſſime. pr̄ pijſſime. ſic̄ ſcitis. mortuus eſt fi lius meꝰ. inter duos latrones cruci fuit affi xus. ⁊ ego eū ſepeliui manibꝰ meis. Sꝫ po tēs eſtis dn̄e eū mihi reſtituere incolumem Rogo maieſtatē veſtrā. vt eū mihi reddatꝭ. Quare tardat tantū ad me venire. remitti te obſecro eū mihi. quia nō quieſcit anima mea. niſi videā ip̄m. O fili mi dulciſſime qͥd eſt de te. qͦd agis. qͦd morā ꝯtrahis. rogo te ne ampliꝰ differas venire ad me. Tu em̄ di xiſti tercia die reſurgā. Nōne fili mi. eſt ho die tercia dies. nō heri. ſed pͥus heri.i. nudi uſtercius fuit dies illa magna ⁊ amara val de. dies calamitatꝭ ⁊ mortis. tenebraꝝ ⁊ ca liginis. ſeꝑatōis ⁊ mortis tue. gͦ fili mi ē ho die tercia dies. Exurge gͦ gl̓a mea ⁊ om̄e bo nū meū ⁊ redi. ſuꝑ omīa deſidero te videre. cōſolet̉ me tuus reditꝰ quā ſic ꝯtriſtauit diſ ceſſus. Reuertere gͦ dilecte mi Ueni dn̄e ie ſu. veni ſpes mea vnica. veni ad me fili mi. Ea. ergo ſic orāte ⁊ lachrymas dulciter emittente. Ecce ſubito dn̄s ieſus venit ī ve ſtibꝰ albiſſimis. vultu ſereno. ſpecioſus. glo rioſus ⁊ gaudēs. ⁊ dixit ei qͣi ex latere. Sal ue ſctā parens. At illa ſtatim ſe vertens. Es tu inquit filiꝰ meus ieſus. Et genuflexit ad orans. Cui filius. Mater mea dulciſſima. autē ſurgentibꝰ ip̄a cū lachrymis p̄ gaudio amplexans eū. ⁊ vultū vultui applicans for titer ſtringebat reqͦeſcens totalit̉ ſuꝑ eum. ⁊ eā alacriter ſuſtētabat. Poſtꝯſedentibus eis pariter. diligent̓ ⁊ curioſe intuebat̉ eun dē in vultū ⁊ cicatricibꝰ manuuꝫ ⁊ ꝑ totum. Querens ſi om̄is dolor ab eo diſceſſerat. Et ille. Reuerēda mr̄. omīs a me dolor ab ſceſſit. ⁊ mortē ⁊ dolorē ⁊ omnes anguſtias ſuperaui. nec de cetero inde aliqͦd ſentiam. Et illa. Benedictꝰ ſit pr̄ tuus qͥ te mihi red didit. Exaltatū ⁊ laudatū ſit nomen eius ⁊ magnificatū in ſecula. Stant gͦ ⁊ colloquū tur adinuicē gaudētes. ⁊ paſcha ducentes delectabilit̓ ⁊ amāter. Et narrat ei dn̄s ih̓s qͣliter ppl̓m ſuū liberauit de inferno. ⁊ om̄īa q̄ fecit in iſto triduo. Ecce nunc gͦ magnum paſcha. Quomō maria ⁊ alie due marie venerūt ad monumentū. Capitulū. lxxxix. Agdalena ꝟo ⁊ alie due marie ibāt vt dixi ad monumentū cū vnguen Atis. Dū gͦ fuerūt extra portā ciuita tis reuocabāt ad memoriā afflictōes ⁊ pe nas mgr̄i ſui. et in om̄ibꝰ locis in qͥbꝰ aliqͥd notabilit̓ ꝯtra ip̄m vl̓ ꝑ ip̄m factū fuerat ali qͣntulū ſubſiſtebāt genuflectētes ⁊ oſculan tes terrā. gemitꝰ ⁊ ſuſpiria dātes ⁊ dicētes Hic obuiauimꝰ ei cū cruce ſuꝑ collo qn̄ mr̄ eius ſemimortua ē. Et hic ſe vtit ad mulie res. Hic cruceꝫ depoſuit fatigatꝰ. Et ſuper iſto lapide ſe appōdiauit paruper. Hic fuit vb ſic crudelit̓ ⁊ fortit̉ impulerūt eū vt velociꝰ ambularet. ⁊ qͣi eū currere coegerunt. Hic ſpoliauerūt eū ⁊ totū nudū fecerūt. Et h̓ eū crucꝭ patibulo affixerūt. Et tūc cū magno clamore ⁊ inūdatōe lachrymaꝝ ꝓcidentes in facies ſuas adorauerūt crucē. ⁊ oſculate ſūt eā. p̄cioſo adhuc dn̄i ſanguīe rubricatā. Deinde ſurgētes ⁊ eūtes ꝟſus ſepulchꝝ. di cebāt. Quis reuoluet nob̓ lapideꝫ ab oſtio monum̄ti. Et aſpiciētes vider̄t reuolutū la pidē ⁊ āgelū dn̄i ſedētē ſuꝑ eū qͥ dic̄ eis. No lite timere ⁊c̄. vt ī euāge. ꝯtinet̉. Ille auteꝫ Fo. CCLXXI fraudate ſpe ſua. qꝛ putabāt corpus dn̄i in uenire. nō attendētes ad verba angeli con territe redeūt ad diſcipulos dicētes corpꝰ dn̄i eſſe ſublatū. Quō dn̄s apparuit marie magdalene. Capitulū. xc. Unc ergo petrꝰ ⁊ ioh̓es cucurrerūt ad monumentū. Cōſpice bene eos currūt ip̄i. currunt magdalena ⁊ ſo cie poſt eos. omēs currūt ad querendū do minū ſuū cor ſuū ⁊ anīam ſuā. Currūt mul tum fidelit̓. multūqꝫ feruent̓. multuꝫqꝫ an xie. Cū autē ꝑuenerunt ad monumentū re ſpicientes in ip̄o nō inuenerūt corpꝰ. ſed vi derunt lintheamina ⁊ ſudariū ⁊ receſſerūt. Cōpatere ip̄is qꝛ in afflictōne magna ſunt. Querunt dn̄m ſuū ⁊ nō inueniūt. ⁊ neſciūt flentes diſceſſerūt. Ꝙ dn̄s apparuit tribus marijs. Capitulū. xcj Arie autē remanſerūt ibidē. ⁊ reſpi cientes in monumentū viderūt du os angelos ſtātes in albis qͦ dicunt eis. Qd queritꝭ. viuenteꝫ cū mortuis? Ille autē nec tunc attenderūt ad verba eoꝝ. nec aliquā conſolationē acceperūt de viſiōe an rū. qꝛ nō querebāt angelos ſꝫ dn̄m an ū. Iterū ille due marie cōterrite ⁊ qͣſi abſorte elongauerūt ſe inde aliquantulū. ⁊ ſedebāt dolētes. Ioh̓. xx. Magdalena ve ro neſciens qͥd aliud facere deberet. qꝛ ſine mgr̄o ſuo viuere nō poterat. ⁊ ibi eū nō in ueniebat. ⁊ vbi eū quereret ignorabat. ſta bat ad monumentū foris plorās. Iterū er go reſpiciēs in monumentū. qꝛ ſemꝑ ſpera bat ibi eū reuidere vbi eū ſepelierat. Uidit ip̄os angelos ſedentes qͥ dicunt ei. Muli er qͥd ploras. quē querit. Et illa. Tulerunt dn̄m meū ⁊ neſcio vbi poſuerūt euꝫ. Uide mirabilē oꝑationē amoris Paulo ante au dlerat ab vno angelo ꝙ reſurrexerat. ⁊ po ſtea a duobꝰ. qꝛ viuebat. ⁊ nō recordabat̉. ſꝫ dicit neſcio. Amor hoc faciebat. qꝛ vt dicit hic Origenes. Aīa ſua nō erat vbi ip̄a erat ſed ibi erat vbi mgr̄ ſuus erat. Neſciebat co gitare. loqui. nec audire niſi de ip̄o. Cū aūt lita ſic ploraret nec de angelis aliqͥd cura ret. amore ſuo mgr̄ ſuus nō poterat ampli us ſe tenere. Dn̄s gͦ ieſus refert hoc mr̄i et dicit ꝙ vult ire ad ꝯſolandā eam. q̄ hoc mul ſu acceptat. ⁊ dicit. Fili mi benedicte. Uade in pace ⁊ ꝯſoleris eā. quia multū te dili git. ⁊ de tua morte multū doluit. ⁊ memēto redire ad me. ⁊ amplexans dimiſit eū. Iterum de eodem. Capitulū. xcij. Enit ergo ad monumentuꝫ in orto vbi erat magdalena. ⁊ dicit ei. Mu lier quē queris. quid ploras? Et illa eum nō cognoſcēs adhuc vt ebria rn̄dit di cens. Dn̄e ſi tu ſuſtuliſti eū. dicito mihi vbi poſuiſti eū. ⁊ ego eū tollam. Conſpice bene eam. quomō lachrymabili vultū ſupplicit̓ ⁊ deuote eū exorat vt doceat eam illū quē q̄ rit. ſemꝑ eī ſperabat audire aliqua noua de ſuo dilecto. Tunc dominꝰ ad eā dixit. Ma ria. Ip̄a vero qͣi reuiuiſcens et cognoſcens eū ad vocē. cū indicibili gaudio dixit. Rabi vbi eū amplius q̄rere debeant. gͦ dolentes ⁊ id eſt. mgr̄. Dn̄e vos eſtis quē querebā. qͣre tādiu vos mihi celaſtis. ⁊ currēs ad pedes oſculari volebat. Dominꝰ vero volens ani mū ſuū eleuare ad celeſtia. vt nō q̄reret euꝫ amodo in terra. dixit. Noli me tangere. Nō dum em̄ aſcendi ad patrē meuꝫ. ſed dic fra tribꝰ meis. Aſcendo ad patrē meū ⁊ patreꝫ veſtrū ⁊c̄. ⁊ addidit. Nōne p̄dixi tibi ꝙ ter cia die reſurgereꝫ. quomō igit̉ me in ſepul chro querebas. Et illa. Dico vobis magi ſter ꝙ tantꝰ dolor de acerbitate paſſionis ⁊ mortis vr̄e cor meū repleuerat. ꝙ oīm obli ta de nihilo recordabar niſi de corꝑe veſtro mortuo. ⁊ de loco vbi ſepeliuerā ip̄m. ⁊ id̓o vnguentū hoc mane detuleraꝫ. Benedicta ſit magnificētia vr̄a q̄ reſurgere ⁊ ad nos re dire dignata eſt. Stant gͦ ſimul dilecti cuꝫ iocūditate ⁊ gaudio magno. Ip̄a ꝟo curio ſe aſpicit euꝫ. ⁊ int̓rogat de ſingul̓. ⁊ rn̄ſum alacritatis recipit. Nunc gͦ ⁊ hic eſt magnū paſcha. licet aūt ſic a pͥncipio dn̄s ei reſpon deret. vix credere poſſuꝫ qͦn eū familiariter tāgeret anteqͣꝫ inde diſcederet. oſculādo pe des ⁊ manꝰ. ſed diſpenſatiue ſic fecit a pͥnci pio. vl̓ qꝛ talē ſe on̄debat qͣlis erat in corde ſuo. ẜm cōem expoſitionē. vel qꝛ vt dixi vo lebat animū ſuum erigere ad celeſtia ẜm ꝙ Bern̄. innuere videt̉. Pie nāqꝫ credi p̄t. ꝙ quā ſic amant̓ ⁊ ſingl̓arit̓ an̄ oēs qͦ ſcpͥti re periunt̉ viſitabat. ad letificādā eā non tur bandā faciebat. Myſterialit̓ gͦ nō ꝑtinacit̓ dixit illud verbū. qꝛ nō ꝑtinax neqꝫ durus benigniſſimus dn̄s eſt ⁊ maxime diligenti bus ſe. Poſt aliqualē vero morulā diſceſſit dominꝰ dicens. qꝛ ⁊ alios oporteret eum vi Meditationes uite chriſti ſitare. Tūc magdalena qͣi alterata ſicut no lens ab eo vnqͣꝫ diſcedere dicit. Dn̄e vt vi deo veſtra cōuerſatio nō erit amodo nobi ſcum ſic̄ cōſueuerat. Rogo ne obliuiſcami ni mei. Memētote dn̄e tot bonorū qͦt mi hi contuliſtis. ⁊ familiaritatis ⁊ dilectionis quā habuiſtꝭ ad me. ⁊ recordamini mei do mine deꝰ meus. Et dn̄s ad eam. Noli time re. cōfide ⁊ cōſtans eſto. qꝛ ſemꝑ ero tecum. Tunc ip̄a bn̄dictione ab eo recepta. ⁊ chri ſto diſcedente venit ad ſocias. ⁊ nūciat hoc eis. Ille vero de reſurrectiōe dn̄i gauden tes. ſed ꝙ nō viderant eū dolentes. recedūt cum ea. Iterū de eodem. Capitulū. xciij. Um gͦ iſte tres marie in ſimul ꝑge rent anteqͣꝫ venirēt ad ciuitatē. appa Iruit eis dominꝰ ieſus dicēs. Auete. ē vero vltra qͣꝫ dici poſſet exhylarate ꝓ cidentes tenuerūt pedes eiꝰ. Hic ergo ſimi liter ⁊ querūt ⁊ aſpiciūt. ⁊ rn̄ſum iocūditatꝭ accipiūt. ⁊ faciūt magnū paſcha. Dicit autē eis dn̄s ieſus. dicite fratribꝰ meis vt veniāt in galyleā. ibi me videbūt ſicut predixi eis. Uides ꝙ mgr̄ humilitatꝭ vocat diſcipl̓os ſuos frēs. Nunqͥd hanc virtutem dimiſit. Tu autē ſi in p̄dictis vis intelligentiā ⁊ cō ſolationē habere. recordare de his q̄ ſuperi us tibi dixi. vt ſcꝫ in om̄ibꝰ locis ⁊ factis ita ſis anīo ac ſi pn̄s eſſes corꝑe. Et ideꝫ de in fra dicendis. Dominꝰ apparuit Ioſeph. Capitulū. xciiij. Iſcedēs ergo dn̄s ieſus ab eis. ap paruit ioſeph qͥ euꝫ ſepelierat. Ca ptus em̄ erat ꝓpterea a iudeis et re cluſus in quodā cubiculo diligent̓ ſigillato ⁊ poſt ſabbatū eū interficere volebāt. Appa ruit ergo ei dominꝰ ieſus ⁊ faciē eius exter ſit. ⁊ oſculū dedit. ⁊ inde ſaluis ſigillis in ꝓ priā domū reportauit. Dominꝰ apparuit Iacobo minori. Capitulū. xcv. Pparuit etiā dn̄s ieſus iacobo mi nori. qͥ vouerat ſe nō comeſturū niſi videret dn̄m reſuſcitatū. Dixit gͦ ei ⁊ his qui cū eo erant. Ponite mēſam. Dein de panē accipiens. bn̄dixit ⁊ dedit ei dicēs. Comede dilecte frater mi. qꝛ filiꝰ hoīs ſur rexit a mortuis. Iſta vero refert Hierony mus. Ꝙ dn̄s apparuit Petro. Capitulū. xcvj. Um aūt magdalena ⁊ ſocie redeun tes domū narrarēt diſcipul̓ reſur rexiſſe dn̄m. Petrꝰ merens ꝙ dn̄m ſuū non viderat. nec qͥeſcere valens ꝓpter a moris vehemētiaꝫ. Diſceſſit ab eis ⁊ ſolus ibat verſus ſepulchrū. Neſciebat enim vbi eū alibi q̄reret. Dū ergo ꝑgeret dominus ie ſus apparuit ei dicēs. Pax tibi ſimon. Tūc petrus ꝑcutiens pectus ſuū et ꝓcidens in terrā cū lachrymis. dixit. Dn̄e dico meam culpam. qꝛ te dereliqui. ⁊ pluries negaui. ⁊ oſculatꝰ eſt pedes eius. Dominus aūt ip̄m erigens. oſculatꝰ eſt eū dicens. Pax tibi. no litimere. omnia pctā ſunt tibi dimiſſa. ego bene ſciebā ⁊ p̄dixi tibi. Nunc gͦ vade ⁊ con firma frēs tuos. ⁊ cōfide qꝛ mortē ⁊ omnes inimicos vr̄os ⁊ aduerſarios deuici. Hic gͦ ſil̓r fit magnuꝫ paſcha. Stāt ⁊ colloquunt̉ adinuicē. ⁊ diligent̓ petrꝰ aſpicit eū ⁊ ſingu la notat. Bn̄dictiōe ꝟo accepta. rediens ad dn̄am ⁊ ad diſcipulos oīa narrauit. Scire aūt debes ꝙ de apparitōe facta dn̄e nihil cō tinet̉ in euāge. iō aūt ip̄am poſui. ⁊ an̄ alias p̄miſi. qꝛ de ip̄a videt̉ tenere ecc̄ia. vt ī legen da de reſurrectōe dn̄i pleniꝰ habet̉. De reditu dn̄i ad ſctōs pr̄es poſt reſur rectionē. Capl̓m. xcvij. Ominꝰ ergo ih̓s cū diſceſſit a petro qꝛ nondū viſitauerat ſctōs patres poſt reſurrectionē ſuam quos ī pa radyſo deliciarum dimiſerat. redijt ad eos procedens in ſtola candida cum multitu dine angelorum. Quem ip̄i in tanta gloria ꝯſpicientes a longe cū indicibili exultatiōe ⁊ iubilo canticꝭ ⁊ laudibꝰ ſuſcipiūt eū dicen tes. Ecce rex nr̄. Uenite occurramꝰ ſaluato ri nr̄o. Magnū principiuꝫ ⁊ regni eius nō erit finis. Dies ſanctificatꝰ illuxit nob̓. Ue nite om̄es ⁊ adoremꝰ dn̄m. ⁊ ꝓcidentes in terrā adorauerunt eū. ⁊ ſurgētes ⁊ ſtantes cū eo reuerent̓ ⁊ iocunde cōpleuerunt lau des ſuas. dicētes. Uicit leo de tribu iuda. refloruit dn̄e caro nx̄a. adimples nos leti cia cum vultū tuo. delectatiōes in dextera tua vſqꝫ in finē. Reſurrexiſti gl̓ia noſtra. ex ultabimꝰ ⁊ letabimur in te. Regnū tuuꝫ re gnū omniū ſeculorū. ⁊ dominatio tua vſqꝫ in generatione ⁊ generatōem. Et nos non diſcedimus a te. reſuſcitabis nos ⁊ nomen tuuꝫ exaltabimꝰ. Precurſor pro nobis in Fo. CCEXXII creſſus eſt pontifex factꝰ in eternū. Hec ē odie illuxit nob̓ dies redēptiōis, reꝑatio antique felicitatis eterne. Hec eſt dies fecit dn̄s ⁊c̄. Hodie ꝑ totū mūdū mel liflui facti ſunt celi. qꝛ dn̄s regnauit a ligno Dn̄s regnauit decorē indutꝰ eſt. indulꝰ eſt dn̄s fortitudinē ⁊ p̄cinxit ſe. Cantate ei can ī nouū. qꝛ mirabilia fecit. Saluauit ſibi xtera eiꝰ ⁊ brachiū ſctm̄ eiꝰ. Nos aūt po us eiꝰ ⁊ oues paſcue eiꝰ. venite adorem Appropinquāte aūt hora veſꝑtina dicit eis dn̄s ih̓s. cōꝑatior frībꝰ meis. qꝛ ꝓpt̓ mor tem meā ꝯtriſtati ⁊ ꝯt̓riti diſpergunt̉ ſicut. ques errātes. ⁊ multū deſiderāt me videre. ladā ergo ⁊ on̄daꝫ me ip̄is. ꝯfortabo ⁊ cō abor eos et cito reuertar ad vos. At illi idētes dixerūt. Sic fiat dn̄e vt dixiſtis. Xdn̄s apparuit duobꝰ diſcipul̓ euntibꝰ Capitulū. xcviij. Um ergo duo ex diſcipul̓ eius irēt cl ꝟſus caſtellū emaus quaſi iam de ſperati de ip̄o. ⁊ irēt triſtes. de his q̄ acciderant ꝯferētes. venit dn̄s ih̓s ⁊ iunxit̉ ſeip̄is in ſpecie ꝑegrini. ⁊ ibat cū ip̄is int̓ro gans eos. ⁊ rn̄dens. ⁊ ꝯferēs ꝟba ſalubria. in euāgelio habes. Tandē coactꝰ ab eis auit cū illis ⁊ manifeſtauit ſe ip̄is. Hic diligent̓ attende ⁊ ꝯſidera bonitatem ⁊ benignitatē dn̄i tui. Prīo qꝛ n̄ potuit eiꝰ feruens amor ſuſtinere ſuos ſic errare ⁊ tri ſtari. Uere fidus amicꝰ eſt fidelis comes. Et benignus dn̄s iungit ſe ip̄is. querit tri ſticie cauſam ⁊ exponit eis ſcpͥturas. inflā mans corda eoꝝ ad omnē rubigineꝫ extir pandā. Sic qͦtidie nobiſcū facit ſpiritualit̓ Si em̄ grauati aliqͣ ꝑplexitate vel accidia de ip̄o loqͦmur. ſtatim adeſt ꝯfortans ⁊ illu minans corda nr̄a ⁊ etiā inflāmans ī amo rem ſui. Optimū em̄ eſt cōtra tales peſtes loqui de deo. Un̄ dicit ꝓph̓a. Ꝙ dulcia fau cibꝰ meis eloquia tua dn̄e. ſuꝑ mel ⁊ fauum leo. Et iterū. Ignitū eloquiū tuuꝫ ve ient̓ ⁊ ſer. tu. dilexit illud. Sil̓r etiā co gitare de deo. Un̄ idē ꝓph̓a. Concaluit cor meū intra me. ⁊ in meditatōe mea exarde ſcet ignis. Scd̓o ꝯſidera bonitatē eius nō ſolū ex amore vt dixi. ſed etiā ex hūilita te p̄funda. Conſpice nāqꝫ ip̄m quō humili ter vadit cū eis. Uadit nāqꝫ cū ſuis qͣi vnꝰ ex eis dn̄s oīm. Nōne tibi videt̉ ad pͥmor dla humilitatꝭ rediſſe. Exēplū nobis eſt ſimile faciendi. Sed ⁊ in alio attēde dn̄i hu les quā fecit dn̄s exultemꝰ ⁊ ſetemur t ea..nterioris gradꝰ. Nō emerant iſti de apl̓is. mnilitatē. qꝛ nō eſt dedignatꝰ hos diſcipl̓os ſed de alijs minoribꝰ diſcipul̓. ⁊ tn̄ familia riter iungit ſe ip̄is. vadit et loquit̉. Non ſic elati. Nollent em̄ niſi cū precipuis viris et magnarū opū cōuerſari ⁊ ambulare. Iteꝫ in alio relucet hic ſua hūilitas. Nā ſi cōſide ras elatos. videbis ꝙ nolūt ampulloſa ver ba ſua ſpargere inter paucos. ſed dn̄s etiaꝫ cū duobꝰ loquit̉ archana ſua. nō vilipendit paucos. īmo nec etiā vnū ſicut fecit olim cū ſamaritana. Tercio ꝯſidera dn̄i bonita teꝫ qͣntū ad pn̄s negociū quō inſtruit diſci pulos ſuos in moribꝰ. reficit ⁊ ꝯſolat̉. Con ſpicias ergo eum quō fingit ſe longius ire vt eoꝝ augeat deſideriuꝫ ⁊ inuitet̉ ⁊ teneat̉ ab eis. ⁊ quō poſtea benigne intrat cuꝫ eis. Panē accipit ⁊ benedicēs ſuis ſacratiſſimis manibꝰ frangit ⁊ porrigit. ⁊ ſeip̄m eis reue lat. Et qͦtidie hoc facit nobiſcū inuiſibilit̓. Nā teneri vult ⁊ inuitari ꝑ deſideria. orati ones ⁊ ſctās meditationes. Et ideo ſemper orare oportet ⁊ nō deficere vt ip̄e docuit qͣ liter iſta fecit ad noſtrā eruditionē. vt.ſ. at tendamꝰ ad oꝑa pietatis ⁊ hoſpitalitatꝭ. Et quō non ſufficit diuīa eloquia legere vl̓ au dire niſi opere cōpleant̉. De hoc in Omel̓. Grego. ſuꝑ hoc euāgelio poterꝭ pleniꝰ edo ceri. Nō aūt dedit iſtis ſuis diſcipulis ma gnā ſui copiā. ſed ſtatim porrecto eis pane euanuit ab oculis eoꝝ. Nā etiā alios conſo lari volebat cū quibꝰ tamē etiā iſtos eſt cō ſolatus Ꝙ dn̄s apparuit recluſis in die reſurre ctionis. Capitulum. xcix. Edierūt aūt p̄dicti duo diſcipl̓i ſtatī in hierl̓m. ⁊ inuenientes alios diſci pulos ꝯgregatos. abſente Thoma eis iſta narrauerūt. At parit̓ audierūt. Qꝛ ſurrexit dn̄s ⁊ apparuit ſimoni. Tunc dn̄s ieſus intrās ad eos ianuis clauſis. ſtetit in medio eoꝝ ⁊ dixit eis. Pax vob̓. Diſcipuli vero ꝓcidētes in t̓rā. ⁊ ſuā culpaꝫ dicētes. ꝙ ſic eū dereliquerāt. ip̄m alacrit̓ ſuſceperūt. Dn̄s gͦ. Surgite inqͥt frēs mei. qꝛ oīa pctā ſunt vob̓ dimiſſa. Stat gͦ faīliarit̓ int̓ eos. ⁊ on̄dit eis manꝰ ⁊ latꝰ. ⁊ aꝑit eis ſenſū vt ī telligāt ſcpͥturas ⁊ cogͦſcāt reſurrectōeꝫ ſuā Petit ab eis ſi hēant aliqͥd ad māducādū. ⁊ manducat coram eis partem piſcis aſſi. ⁊ Meditationes uite chriſti fauum mellis. Inſufflat in eos. ⁊ dicit eis. Accipite ſpm̄ ſctm̄. Uides quō iſta ſūt ple na om̄i iocūditate ⁊ leticia. Gauiſi ſunt gͦ di ſcipuli viſo dn̄o. Letant̉ corā eo qͥ an̄ erant pauefacti. O qͣꝫ libent̓ eidē illa porrexerunt vt comederet qͣꝫ fidelit̓ ei miniſtrabāt. et qͣꝫ iocunde aſſiſtebāt ei. Conſpice etiā dn̄am ibidē eſſe. qꝛ diſcipuli ꝯgregabāt ſe ad eaꝫ. Uide gͦ eam indicibili gaudio iſta ꝯſpicere ⁊ iuxta filiuꝫ familiarit̓ ſedere. ⁊ ſic̄ expedit ſeruire alacrit̓. Dn̄s etiā ih̓s libent̓ ſuſcipit om̄e ſeruiciū de manibꝰ eiꝰ ⁊ eā reuerent̉ ho norat corā diſcipulis. Nō autem omittas magdalenā dilectā diſcipulā ⁊ apl̓oꝝ apo ſtolā. Conſpice etiā qualit̓ more ſolito ſedꝫ ad pedes mgr̄i ſui. diligent̓ audit v̓ba eius ⁊ ſi quid pōt etiā ip̄a gaudioſe ac toto affe ctu eidē miniſtrat. O qͣlis tunc eſt domūcu la iſta. ⁊ qͣꝫ gratioſuꝫ habitare in ea. Nonne tibi videt̉ etiā nūc hic eſſe magnū paſcha. ſi aliquid deuotiōis habes. puto ꝙ ſic. Sed parū ſtetit tunc dn̄s cū eis. qꝛ iā erat qͣſi ſe ro. Tn̄ forte etiā ip̄i coegerūt eū aliqͣntulū plus ſtare. rogātes ne ſic cito recederet. An nō credis ꝙ magdalena ſedēs ad pedes iu xta eū. teneret ꝑ pānos eū ꝯfident̓ ⁊ cū reue renti audacia. ne diſcederet ita cito. Erat eī indutus veſtimētis albiſſimis. veſtibꝰ gl̓ie ſue. Sic em̄ eū tenebat. nō p̄ſumptuoſe ſet ꝯfident̓ faciebat ſic diligens. ſic dilecta. nec dn̄o diſplicebat. Teneri vult dn̄s vt ptꝫ in duobꝰ diſcipul̓ ſupͣ euntibꝰ in emaus. Tan dē dn̄s reuerētia mr̄i exhibita. ſil̓r ⁊ ab ea recepta licentia. bn̄dicens om̄es receſſit ab eis. Ip̄i vero ꝓcidentes. de cita reuerſione rogauerūt eundē. Remāſerunt aūt fameli ci ⁊ ſitibundi de dn̄o de qͦ tantā copiā habe re ꝯſueuerant. eū ſepe ſuſpirijs ⁊ deſiderijs reuocantes. Uidiſti qͦtiens hodie habuiſti paſcha. nā om̄s iſte apparitōes ī die paſcha tis fuerūt. Sed forte audiſti ſed nō ſenſiſti qꝛ nec forte in paſſiōe cōpaſſionē habuiſti. Credo em̄ ꝙ ſi in paſſione comꝑati ſcires ⁊ mentē hr̄es vnitā ⁊ nō ſparſaꝫ ad ſecularia vl̓ ſuꝑflua vl̓ curioſa. in qͣlibet vice ſentires paſcha. Et hoc de qͦlibet die dn̄ico ꝯtinge re poſſet. ſi mēte integra diebꝰ venerꝭ ⁊ ſab bati te cū paſſione dn̄i p̄parares. Maxime. dicente apl̓o. Si fuerimꝰ ſocij paſſionum. eximus ⁊ ꝯſolationū. Ꝙ dn̄s apparuit diſcipulis in octaua pa ſche ⁊ erat cū eis Thomas. Capitulum. c. Dueniente aūt die octaua reſurre ctionis. iteꝝ apparuit dn̄s ih̓s diſci pulis ianuis clauſis. ⁊ erat thomas cū eis qͥ prima die cū eis nō fuerat. ⁊ cū ali narraſſent ei. qꝛ viderant dn̄m. Rn̄dit. Ni ſi videro in manibꝰ eiꝰ fixurā clauoꝝ ⁊ mit tam digitū ⁊c̄. vt in euāgelio ꝯtinet̉. non cre dam. Dicit gͦ paſtor bonus ⁊ de puſillo ſuo grege ſollicitꝰ. pax vobis. Deinde dicit tho me. Infer digitū tuū huc ⁊ vide manꝰ me as. ⁊ affer manū tuā ⁊ mitte in latꝰ meum ⁊ noli eſſe incredulꝰ ſed fideliſ. Tūc thomas ꝓcidens tetigit cicatrices dn̄i. ⁊ dixit. Dn̄s meus ⁊ deꝰ meus. Hoīem em̄ vidit ⁊ deuꝫ credidit. Dixit etiā ſuā culpā de hͦ ꝙ ip̄e de reliquerat eū. ſic̄ ⁊ alij dixerūt. Dn̄s aūt eri gens euꝫ dixit. Noli timere. om̄ia pctā ſunt tibi dimiſſa. Hoc aūt de thome dubitatiōe diſpenſatorie ꝑmiſſum eſt vt euidentioribꝰ argumētis reſurrectio dn̄i ꝓbaret̉. Conſpi ce aūt hic diligent̓ eū. ⁊ ꝯſidera ſolitā beni gnitatē. humilitatē ⁊ amorē feruentē ip̄iuſ. quō ſcꝫ thome mōſtrat ⁊ alijs diſcipul̓ vul nera ſua. vt tolleret oēm obſcuritatē de cor dibꝰ eoꝝ. ad ip̄oꝝ ⁊ ur̄am vtilitatē. Reſer uauit qͦꝫ ſibi dn̄s cicatrices vulnerū maxīe ꝓpter tria. ſcꝫ vt faceret apl̓is fidē de ſua re ſurrectione. Et vt ip̄as oſtēdat pr̄i qn̄ vul placare eū ⁊ interpellare ꝓ nob̓. Eſt em̄ no ſter aduocatꝰ. Et etiā vt eas mōſtret repro bis in die iudicij. Stat gͦ dn̄s ih̓s cum ma tre ⁊ diſcipulis ſuis ꝑ aliquā morulā loq̄ns de regno dei. ⁊ ip̄i cū eo in leticia magna au dientes iſta ꝟba excelſa ⁊ aſpiciētes faciem eiꝰ plenā gaudio ⁊ decore. Attende bn̄ eos circū circa ſtantes. ſed dn̄am familiariꝰ iu xta eum. magdalenā vero ſꝑ ad pedes eius ꝯſidera. Sta ⁊ tu reuerent̉. a longe tn̄. ſi for te miſcd̓ia motꝰ faciat te vocari. Tandeꝫ di cit eis ꝙ vadāt in galyleā in montē thabor vt dr̄. ⁊ ibi apparebit eis. Et bn̄dictiōe data diſceſſit ab eis. Ip̄i vero remāſerūt vt pͥus famelici ⁊ ſitibundi de eo ſed plurimū con fortati. Ꝙ dn̄s apparuit diſcipulis in galylea. Capitulū. cj. Oſt hec diſcipulis ad dictū locum ꝑgentibꝰ iteꝝ apparuit eis dn̄s ih̓s dicēs. Data eſt mihi oīs ptās in ce lo ⁊ in terra. Ite docete om̄es gētes bapti zantes eos in noīe pr̄is ⁊ filij et ſpūſſancti Fo. CCEXXIII docētes eos ſeruare qͣcūqꝫ mādaui vobis ⁊ ortamī. qꝛ ego vobiſcū ſum oībꝰ diebꝰ vſ ad ꝯſummatōꝫ ſeculi. adorauerūt aūt eū ſuo aduētu ⁊ ſtāt etiā nūc cū magna iocū ī eo Cōſidera bn̄ eoſ⁊ ea q̄ dicta ſūt Nā magnifica ſunt valde. Manife teis qualit̓ eſt dn̄s oīm. dat eis mādatū dicādo. dat formā baptizādi. dat etiaꝫ rē eis ꝑmaximū. dū dicit ꝙ ſꝑ erit cum s. Uides qͣntā iocūditatē dat eis ⁊ qͦt on̄ it eis inſignia charitatꝭ. His gͦ dictꝭ ꝑ dn̄ꝫ ata eis bn̄dictōe diſparuit ab eis. Ꝙ dn̄s apparuit diſcipulis ad mare tybe Capl̓m. cij. Iſcipuli ꝟo adhuc remāſerūt in ga lilea. Iuerūt aūt qͣdā vice piſcatum ad mare tyberiadis ſeptē ex ip̄is ⁊ ꝑ ptā noctē nihil ceperūt Mane facto domi giteꝝ apparuit eis ⁊ ſtetit ī littore maris ēde aūt hic q̄ acta ſunt qꝛ iocundiſſima Querēs gͦ dn̄s ſi aliqͦd cepiſſent. rn̄dēti nō. dixit. Mittite in dexterā nauigij re ⁊ inuenietꝭ. Miſerūt gͦ ⁊ multitudinem rūt. Dixit itaqꝫ ioh̓es petro. do ſt. Tūc petrꝰ nudꝰ exn̄s ſuccinxit ſe tu ⁊ feſtinꝰ veīt ꝑ mare. alij ꝟo nauigio ve nerūt. Et cū deſcēdiſſent viderūt piſcē poſi iꝑprunas ⁊ panē ꝑatū. Dn̄s eī hͦ eis pa erat. Fecit etiā accipi de piſcibꝰ eoꝝ ⁊ aſ ſari ⁊ ſil̓ cū eis comedēs fecit ꝯuiuiū ⁊ feſtū nū cū eis in littore marꝭ. Et ꝯſuete hu tatꝭ ſue more mīſtrans eis panē eis por lt. fregit piſcē ⁊ ſil̓r dedit eis. Stāt gͦ re ēter ⁊ multū alacrit̉ iſti ſeptē diſcipuli cū io ſuo parit̓ cū eo comedētes. Aſpiciūt fa eiꝰ deſiderabilē ⁊ iocundā ⁊ exultāt ī cor ibꝰ ſuis. Accipiūt de ſacratiſſimis manibꝰ heſcas delectabiles ⁊ reficiūt̉ nō minꝰ ſpū ter qͣꝫ corꝑalit̓. O quale ꝯuiuiū eſt illud. ſpice bn̄ ſingula ⁊ ſi potes paſcarꝭ cū eis de nihilominꝰ q̄ ſequūt̉. qꝛ pulcerrima ⁊ vtiliſſima. Nā cōpleto iſto ſolēni ꝯui uio dic̄ dn̄s petro. Diligis me plꝰ his. et pe On̄e tu noſti qꝛ amo te. dic̄ ei dominꝰ ſce agnos meos ⁊c̄. Sic ter interrogās fecomēdauit ei gregē ſuū In qͦ dn̄i benigni tate ſolitā ꝯſidera. charitatē ⁊ humilitatem. dꝑte em̄ vides quō diligēter affectuoſe im pmit reiterat ⁊ recōmēdat petro aīas nr̄as. ſſeꝝ aūt dn̄s poſt hec p̄dixit petro morteꝫ pl̓ dicēs. Cū eſſes iunior cingebas te ⁊c̄ ſi niſicās ꝙ ꝑ paſſionē crucꝭ clarificaturꝰ eſſꝫ deū. Et cū de ioh̓e petrꝰ q̄reret. hic autē qͦd. Dn̄s rn̄dit. Sic eū volo manere donec ve niā. q. d. Nolo ꝙ ꝑ viā paſſiōis me ſequat̉. ſꝫ in ſenio ⁊ ꝯtemplatiōe reqͦeſcet. qͣꝫuis alij di ſcipuli intelligerēt ꝙ nō moreret̉. ſꝫ nō erat hͦ magnū donū cū meliꝰ ſit diſſolui ⁊ eſſe cū xp̄o. Attēdiſtiqͣꝫ multa ⁊ qͣꝫ magnifica facta ⁊ dicta ſunt in hac apparitiōe. Poſt hͦ diſpa ruit dn̄s ab eis ⁊ more ſolito redijt ad ſctōs pr̄es. Diſcipuli ꝟo cū magno gaudio remā ſerūt ⁊ poſtea redierūt in hierl̓m ⁊c̄. Ꝙ dn̄s apparuit plus qͣꝫ qͥngentis fratri bus ſimul. Capitulū. ciij. Teꝝ aūt apparuit dn̄s plꝰ qͣꝫ qͥngen tis fratribꝰ ſimul. vt dicit apoſtolus Sꝫ quo loco aut qn̄ nō eſt ſcpͥtum. Sꝫ ſtans benignꝰ dn̄s inter eos p̄dicans ⁊ loquēs de regno dei. magna eos iocūditate repleuit. De duodecim apparitionibus. Capitulū. ciiij. Abes gͦ duodecim apparitiōes dn̄i poſt reſurrectiōem vſqꝫ ad aſcēſiōeꝫ abſqꝫ duabꝰ cū aſcēſione ꝓximo di cēdis. ⁊ ſic fuerūt qͣttuordecim. Scire tn̄ debes ꝙ in euāgelio nō ſunt ſcripte niſi de cem. Nā quō apparuit mr̄i nō eſt ſcriptuꝫ in aliquo loco. ſꝫ ſic pie credit̉. Quō aūt appa ruit ioſeph d̓r ī euāgelio nicodemi. Quō eti am iacobo ſcripſit apl̓s ad Chor̄. ⁊ etiam re fert beatꝰ Hiero. De iſta etiā de qͦngētꝭ fra tribꝰ ſcribit beatꝰ apl̓s ibidē. Alie ꝟo ſcpͥte ſunt in euangelio. Potes etiā meditari de pluribꝰ. Nā veriſil̓e eſt ꝙ benigniſſimꝰ dn̄s ſepe mr̄em ⁊ diſcipulos viſitabat ⁊ magda lenā dilectā diſcipulā. ꝯfortās ⁊ exhilarans eos qͥ ſic vehemēter de ſua paſſione fuerāt ꝯtriſtati ⁊ ꝯterriti. Qd̓ etiā beatꝰ Auguſtinꝰ ſentire videt̉ dicēs de tꝑe poſt reſurrectōem Nō oīa inqͦt ſcripta ſunt. crebra erat eiꝰ cum eis cōuerſatio Et etiā forte ip̄i ſancti pr̄es maxime abraā ⁊ dauid ad quos ſpecialiter facta fuit ꝓmiſſio de filio dei veniebāt cū eo ad videndā illā ſuā excellentiſſimā filiā ma trem dn̄i. q̄ p̄ eis om̄ibꝰ gratiā inuenit ⁊ ge nuit redemptorē O qͣꝫ letāter eā reſpiciebāt ⁊ reuerēter ſe inclinabāt eidē ⁊ om̄i qua po terāt benedictiōe replebāt qͣꝫuis nō viderēt̉ ab ea Potes etiā ꝯſiderare in hoc benigni tatē charitatē ⁊ humilitatē dn̄i more ſolito. de quibꝰ ſepe fecimꝰ mentionē. ⁊ in om̄ibus factis eiꝰ relucēt. Ꝙ etiā poſtqͣꝫ glorioſe vi Meditationes uite chriſti cerat ⁊ reſurrexerat ꝑegrinari adhuc voluit ꝑ qͣdraginta dies vt ſuos diſcipulos cōfir maret ⁊ roboraret. Digne nāqꝫ poſt tot an noꝝ curricula. pꝰ tot labores ⁊ afflictiones. pꝰ tā ignominioſaꝫ ⁊ acerbā mortē. poterat triūphator ad ſuā gl̓iam remeare. ⁊ ꝑ ſuos angl̓os ꝯfirmare ⁊ ꝯfortare apl̓os ꝓ ſuo nu tu. Sꝫ qꝛ hͦ nō patiebat̉ charitas ſua. perſo nalit̓ voluit ꝯuerſari cū eis apparēs eis ꝑ qͣ draginta dies in ml̓tis argumētis. ⁊ loq̄n̄s de regno dei. Pro eis fec̄ hͦ ⁊ ꝓ nobis. ſꝫ nō aduertimꝰ. Dilexit ⁊ diligit te vehementer ⁊ nō diligit̉. cū ad talē ac tm̄ ignē nō ſolū cale fieri ſꝫ ardere debeamꝰ. Nūc ad aſcēſionem veniamus. De aſcēſione dn̄i Capitulū. cv. Irca dn̄icā aſcēſionē te vigilē eſſe oꝫ vt ſi vnqͣꝫ toto mētꝭ conatu te pn̄teꝫ Aexhibuiſti v̓bis ⁊ factꝭ eiꝰ. nūc faciaſ multomagꝭ. Nā hec ſolēnitas oēs ſuꝑat ali as vt clariꝰ infra tibi oſtēdā Et ſaltē hͦ te ani met ad attentionē ꝙ nūc dn̄s diſceſſurꝰ eſt corꝑali pn̄tia. cōpleto ſue ꝑegrinatōis cur ſu. Un̄ v̓ba ⁊ facta ip̄iꝰ ſunt attētiꝰ ꝯſideran da. Quelibet em̄ aīa fidel̓ debet ſpōſum ſu um. dn̄m ſuū. ⁊ deū ſuū in eiꝰ diſceſſu vigilā tiſſime obẜuare. ⁊ q̄ ꝑ eū dicūt̉ ⁊ fiūt viſcero ſius mēte amplecti. ⁊ eidē ſe deuotiꝰ ⁊ hūiliꝰ recōmēdare. ⁊ totalit̓ aīmū ſuū ab alijs ab ſtrahere. Quadrageſimo itaqꝫ die a reſurre ctiōe ſciēs dn̄s ieſus qꝛ venit eiꝰ hora vt trāſ eat ex hͦ mūdo ad pr̄em. cum dilexiſſet ſuos. nūc ꝟo in finē dilexit eos. Accipiēs gͦ de pa radiſo terreſtri ſctōs pr̄es ⁊ alias aīas ſtās ⁊ bn̄dicēs helye ⁊ enoch ibi remanētibꝰ ⁊ ad hūc viuētibꝰ. venit ad diſcipl̓os ſuos qͥ erāt in cenaculo ī mōte ſyon cū matre ip̄iꝰ ⁊ alijs ⁊ apparēs eis. voluit etiā an̄ diſceſſum ſuum prandere cū ip̄is in ſignū memorialis dile ctiōis ⁊ gaudij. Om̄ibꝰ gͦ ſimul comedētibꝰ cū leticia magna in hͦ vltimo ꝯuiuio dn̄i ſui Dic̄ eis dn̄s ih̓s. Tꝑs eſt vt reuertar ad eū qͥ miſit me. vos aūt manete h̓ in ciuitate qͦuſ qꝫ induamī ꝟtute ex alto. qꝛ infra paucos di es replebimī ſpūſctō ꝓut vobis ꝓmiſi. Po ſtea ibitis ꝑ vniuerſum mūdū p̄dicātes euā geliū meū baptizādo credētes. ⁊ eritꝭ mihi teſtes vſqꝫ ad vltimū terre. Exprobrauit eti am eis incredulitatē eoꝝ qꝛ his qͥ viderant eū reſurrexiſſe.ſ. angelis ſuis nō crediderūt Hoc nūc maxīe facit cū de p̄dicādo dicebat quaſi daret eis intelligere. multomagis debebatis vos angel̓ credere etiā an̄qͣꝫ me vi deretis qͣꝫ gētes qͥ credēt vobis p̄dicātibꝰ. ⁊ me nō videbūt. Fecit etiā hͦ vt cognoſcēte defectū ſuū remanerēt humiliores. on̄dens eis in ſuo diſceſſu qͣꝫtū placebat ei hūilitas. ⁊ quaſi eā peculiariter recōmendaret eiſdeꝫ Querētibꝰ aūt eis de tēꝑibꝰ futuris noluit rndere. qꝛ nō expediebat eis. Stāt gͦ come dūt ⁊ loquunt̉ ⁊ gaudēt ꝓpter pn̄tiaꝫ dn̄i ſui ſꝫ nihilominꝰ turbati ꝓpter diſceſſum. Tāta em̄ amoris teneritudine diligebāt eū ꝙ etiā verba diſceſſus ſui nō poterat equo animo ſuſtinere. Quid aūt dicā de mr̄e iuxta eum prandēte q̄ ſuꝑ om̄es ſic intenſe eū amabat An n̄ credis ꝙ ad hec ꝟba diſceſſus filij. ma terne dilectiōis facta ⁊ cōmota dulcedine re clinaret caput ſuū ſuꝑ filiū. ⁊ recūberet ſu pectꝰ eiꝰ. Nā ſi iohānes hͦ fecit in cena. nur multo magꝭ meditari potes de ip̄a. Un̄ ſu ſpirās cū lachrymis eū rogabat dicēs. Fi mi ſi diſcēde vis ducas me tecū Dn̄s aūt q ſolatꝰ eā dicebat. Rogo mater cariſſima ne feras moleſte diſceſſum meū qꝛ vado ad pa trē. Te aūt remanere h̓ expedit ad tempꝰ ꝓ pter ꝯfirmādos credētes. poſtea veniaꝫ ad te ⁊ aſſumā te ad gl̓iam meā. Ad quē mate Fili mih dilectiſſime. fiat volūtas tua. nō ſolū remanere ſꝫ ⁊ mori ꝑata ſum ꝓ aīa bus ꝓ qͦbꝰ ⁊ mortuꝰ fuiſti. ſꝫ eſto memor me Dn̄s aūt eā ⁊ diſcipulos ⁊ magdalenā ⁊ ali as ꝯſolabat̉ dicēs. Nō turbet̉ cor veſtrū ne qꝫ formidet. nō relinquā vos orphanos. v do ⁊ venio ad vos ⁊ ſemꝑ ero vobiſcū. dem dicit eis ꝙ exeāt in montē oliuēti. qꝛ ī de volebat aſcēdere. ⁊ tūc diſparuit ab eis. Mater ergo ⁊ om̄es alij ſine mora iuerun ad dictū montē qͦ eſt ab hierl̓m ad vnū mi liare. ⁊ ibidē iteꝝ apparuit eis dn̄s. Ecce qͦ modo habes hodie duas apparitiōes. Tūc amplexatꝰ eſt matrē valefaciēs ei. ⁊ mr̄ eum tenerrime. Diſcipuli aūt ⁊ magdalena ⁊ om nes alij ꝓcidētes ⁊ lachrymātes deoſculati ſunt pedes eiꝰ. Ip̄e vero ſuos apl̓os erigēs benigne oſculatꝰ eſt. Cōſpice nūc eos bene⁊ cūcta que fiūt. Cōſidera nihilominꝰ ſāctos patres ibidē exiſtētes. inuiſibiliter tamen. qͦ modo libēter ⁊ reuerēter intuētur dominā. ⁊ affectuoſe benedicūt. ꝑ quā tantū benefici um ꝯſecuti ſunt. Quomō etiā intuent̉ illos excelſos pugiles ⁊ duces diuini exercitꝰ. qͦs inter oēs elegit dominꝰ ad expugnanduꝫ et vincendū vniuerſum mūdū. Tādē ꝯpletis CCEXXIIII Fo. nnctis myſterijs cepit dn̄s Ieſus eleuari heis ⁊ aſcēdere v̓tute ſua Tūc mater ⁊ om es alij ꝓcidebāt in terrā. Et dicebat domi a. Fili mi bn̄dicte memor eſto mei. ⁊ ꝓpter liſceſſum nō poterat lachrymas continere raudebat tn̄ multū ꝙ filiū ſuū ſic gl̓ioſe cer ebat petere celū. Sil̓r ⁊ diſcipuli eiꝰ dice Dn̄e ꝓ te dimiſimꝰ om̄ia. eſto memor i. Ip̄e ꝟo eleuatis manibꝰ. facie ſerenꝰ dēs regio more coronatꝰ ⁊ ornatus tri nphalit̓ ferebat̉ in celū. Bn̄dicēs eis dixit Cōſtantes eſtote ⁊ viriliter agite qꝛ ſꝑ vobi cum ero. Aſcēdebat aūt ſecū ducēs illā no udinē iter pandēs an̄ eos vt dixe eas ꝓph̓a. Dn̄s itaqꝫ glorioſus cā us ⁊ rubicūdꝰ. ſplēdens ⁊ gaudioſus p̄ at eos. viā eis on̄dens. ⁊ ip̄i cātantes ātes letiſſimi ſequebant̉ eū dicentes. Cantemꝰ dn̄o qͥ aſcēdit ſuꝑ occaſum. domi nus nomē illi. Cōfiteant̉ dn̄o miſericordie ⁊ mirabilia eiꝰ filijs hoīm. Benedictꝰ es deꝰ noſter qͥ ſaluos facis ſperantes ī te cēs populū tuū in exultatiōe. ⁊ electos icia. Exaltare ſuꝑ celos deꝰ. ⁊ ſuꝑ aꝫ gl̓ia tua vt liberent̉ dilecti tui. dens in altū ꝓſpeꝝ iter faciēs nobis. ꝑ s in refrigeriū. educiſ vinctos tu udine. deſideriū noſtꝝ tribuens Intrabimꝰ in domū tuā ⁊ in cōſpectu oꝝ tuoꝝ tibi pſallemꝰ. Gl̓ia laus ⁊ ho tibi ſit rex xp̄e redemptor. Regna terre te deo pſallite dn̄o. Interim aut micha el p̄poſitꝰ paradiſi ꝑgens ad pr̄iam nūciaue rat ꝙ dn̄s aſcēdebat. Ecce om̄es ſpirituuꝫ ordines ſeriatim ꝑ acies ſuas occurrerūt ei dem vnꝰ ex eis nō ꝑmāſit qͥ nō veniret obui am dn̄o ſuo. ⁊ inclinātes ſe cū omī qua pote at reuerētia deducebāt eū cū hymnis ⁊ cā ticis ineffabilibꝰ. Quis em̄ poſſet cantꝰ ⁊ iu bllos qͥ ab ip̄is fiebāt explicare Aduenerūt spͥncipes ꝯiūcti pſallētibꝰ ⁊ dicebāt. Allelu la all̓a all̓a. noīe qͥ in dn̄i rex bn̄dicte venis. Nūc tibi regnāti pangimꝰ ecce melos. All̓a alla all̓a. Benedictꝰ es dn̄e qͥ ſedes ſuꝑ che rubin ⁊ intueris abyſſos. all̓a all̓a. Dignuſ es dn̄e om̄i laud̓ ⁊ honore all̓a. Quia victo riam glorioſe feciſti. alleluia. Cōfiteant̉ celi mirabilia tua dn̄e. all̓a. ⁊ virtutē tuam. Ecce nūc aſcēdunt tribꝰ tribꝰ dn̄i all̓a. vt cōfitean tur ⁊ dicāt tibi all̓a. Ad letandū in leticia gē tis tue. vt lauderis cū hereditate tua allelu a all̓a all̓a. In huiuſmodi cāticis ⁊ ꝯfeſſionibꝰ dn̄m honorabāt vtrimqꝫ corā ip̄o exul tantes. ⁊ eidē feſtū honorificū cū omni reue rētia faciētes. Et qͥs poſſet hoc gaudiū enar rare? Sꝫ ⁊ illud qͥs dicere poſſet ꝙ tā beatiſ ſimi ſpūs qͣꝫ ſanctiſſimi pr̄es ſimul habuer̄t cum ſibi ad inuicē occurrerūt Suꝑni ergo ſpūs reuerētia pͥus dn̄o exhibita ⁊ canticꝭ eꝰ expletis. illis cū magna iocūditate dicebāt Principes populoꝝ bn̄ vos venire gratula mur all̓a Cōgregati eſtis cū deo veſtro all̓a ⁊ vehemēter eleuamī all̓a. Pſallite ei qͥ aſcen dit ſuꝑ celū celi all̓a all̓a. Et ſancti pr̄es ala criter reſpōdebant. Principes populi dn̄i. all̓a. Cuſtodes ⁊ adiutoreſ noſtri all̓a. Gau dium vob̓ ⁊ pax all̓a. Pſallite ⁊ vos regi no ſtro all̓a. Exultate deo adiutori noſtro all̓a all̓a all̓a. Simul etiā ſe ad inuicē adorātes dicebāt. In domū dn̄i letātes imus. all̓a. al leluia. Simul nos capiet vrbs veneranda dei all̓a. Ques paſcue dn̄i portas eiꝰ ⁊ atria intremus all̓a. in hymnis ⁊ canticꝭ alleluia Dominꝰ em̄ virtutū nobiſcū alleluia. ſuſce ptor noſter eſt all̓a all̓a. Uides gͦ ꝙ om̄eſ iubilabāt ⁊ pſallebāt. Nā iuxta prophetam Aſcēdit deꝰ in iubilatōe ⁊ dominꝰ in voce tu be. Aſcēdit aūt dn̄s Ieſus plane ꝓpter cōſo latiōem matris ⁊ diſcipuloꝝ quouſqꝫ eū po terāt videre. Extūc aut nubes ſuſcepit eum ab oculis eoꝝ. ⁊ in momēto cū om̄ibꝰ ange lis ⁊ predictis patribꝰ ſanctis fuit in patria Sic em̄ dicit p̄dictꝰ ꝓpheta. Ponis nubem aſcēſum tuū qͥ ambulas ſuꝑ pēnas ventoꝝ Penne ventoꝝ dicunt̉ ſummitates vētoꝝ. id eſt. ꝑtes ille que p̄cedunt ⁊ velociores ſūt Et ip̄e adhuc velocius aſcēdit exquo nubē interpoſuit. Stabāt ergo mater ⁊ diſcipuli ⁊ magdalena ⁊ alie flexis genibꝰ ⁊ intueban tur in celū euntē illū quouſqꝫ poterāt. O qͥd erat videre dominū ſic glorioſe aſcendētem ⁊ quid ſi qͥs potuiſſet videre ⁊ audire beatiſ ſimos ſpiritꝰ ⁊ aīmas ſanctas cū eo pariter aſcēdētes. forte p̄ gaudio ſeꝑata fuiſſet ani ma talis a corꝑe. ⁊ cū eis etiā aſcendiſſet Cū ergo ſic vultibꝰ adhuc eleuatis aſpicerēt. ec ce duo angeli ſteterūt iuxta illos in veſtibꝰ albis dicentes. Uiri galilei quid ſtatꝭ aſpi cientes in celū. Hic ieſus qui a vobis aſſū ptus eſt in celū. ſic veniet quēadmodū vidi ſtis eū euntē in celū. Redite ergo in ciuitatē ⁊ expectate ſicut dixit vobis. Conſidera hic quomō d̓ ip̄is dominꝰ fuit ſolicitꝰ. Nam ſta tim cū euanuit ab oculis eoꝝ miſit angelos RR 2 Meditationes uite chriſti ſuos ne nimiū ibidē ſtantes fatigarent̉. ⁊ vt cōfortarent̉ audiētes angelicū teſtimoniuꝫ cōcordare ſecū de aſcēſione domini ſui. Au ditis ergo his verbis dn̄a humiliter roga uit angelos illos vt eā recōmendarent filio ſuo. Illi vero ſe vſqꝫ ad terrā inclinātes ei dem. libēter ſuſceperūt mandatū eiꝰ. Simi liter apoſtoli magdalena ⁊ om̄es alij dixe runt eis. Illis itaqꝫ diſparētibꝰ ip̄i redierūt in ciuitatē ad montē ſyon. ibiqꝫ morabātur expectātes vt dn̄s ih̓s mādauerat eis. Do minꝰ autē Ieſus cū vniuerſa p̄dicta felici ⁊ magnifica multitudine aperiēs ianuas pa radiſi vſqꝫ tūc humano generi clauſas triū phaliter intrauit. ⁊ gaudēter patri genufle ctēs ait. Pater gratias ago tibi qui mihi de diſti victoriā de om̄ibꝰ aduerſarijs noſtris Ecce amicos noſtros qui captiui teneban tur eos tibi p̄ſento. Sꝫ ⁊ fratribꝰ ⁊ diſcipu lis meis quos in mūdo reliqui. ꝓmiſi mitte re ſpiritūſanctū. Rogo te pater mi vt imple as ꝓmiſſionē. ⁊ eos recōmendo tibi. Tunc pater erigēs eū fecit eū ſedere a dextris ſuiſ ⁊ dixit. Bn̄dicte fili mi omnē poteſtatem et iudiciū dedi tibi. De iſtis diſcipulis ⁊ d̓ miſ ſione ſpūſſancti ꝓ tuo velle diſponas. Om nes aūt ſancti patres ⁊ beatiſſimi ſpiritꝰ qui adorātes ꝓciderāt in facies ſuas corā patre ſurgēteſ reinceperūt cantica ſua ⁊ iubilabāt cora deo laudes. Si em̄ moyſes ⁊ filij iſra el poſt tranſitū marꝭ rubri cecinerūt carmē dn̄o dicētes. Cantemꝰ dn̄o glorioſe ⁊c̄. Ex maria ꝓphetiſſa ſoror eiꝰ ⁊ relique mulieres eā ſequētes in tympanis ⁊ choris dn̄o deo canebāt. qͣnto magis nūc cūctis aduerſanti bus ſuꝑatis. Similiter cū dauid deduce bat archā federis dn̄i in hieruſalē. totꝰ popu lus canebat legitime. ⁊ dauid cuꝫ cantoribꝰ cytharā ꝑcutiebat. ⁊ om̄es laudabāt coram dn̄o in cytharis ſuis ⁊ tympanis. et Dauid ſaltauit totis viribꝰ cora dn̄o. quanto nunc magis id faciebāt qui vere ſunt cū dn̄o ī tā to gaudio conſtituti. Et ſi Iohannes vt in Apocal̓. refert. audiuit vocē in celo centum quadragintaqͣttuor miliū cytharedorū cy thariſantiū in cytharis ſuis. ⁊ cantabant ꝗ ſi canticū nouū ante ſedē dei ⁊ agni. Quod cunqꝫ gaudiū illud ſignificet. ego multoma gis ip̄m hodie cōtigiſſe meditabor. Om̄es ergo ibidē conſtituti pſallūt. om̄es exultāt. omnes letant̉. om̄es cantāt. om̄es gaudent. omnes iubilāt. om̄es manibꝰ plaudūt. omnes choriſant. om̄es iocundant̉. om̄es tri pudiant. Uere nūc in ſuperna hieruſalē au ditur canticū leticie ⁊ ꝑ om̄es vicos eius ab vniuerſis dicit̉ Alleluia. Nunqͣꝫ ab origin mūdi tale feſtū ⁊ tam ſolēne paſcha celebra tum eſt. nec vnqͣꝫ erit forte niſi in die iudici cū omnes ibi p̄ſentabunt̉ electi cū corpori bus glorioſis. Et ꝓpterea tibi dixi in princi pio ꝙ hec ſolēnitas omnibꝰ cōſideratis cū ctis ſuꝑeminet alijs. Percurras ſingulas ⁊ videbis ſi verū loquor. magnū paſcha et ſo lenne feſtū eſt incarnatio dn̄i. ⁊ initiū om̄is noſtri boni. ſed hoc nobis nō ſibi. Nam ip̄o tūc in thalamo virginali incluſus eſt. Ma gnum etiā paſcha eſt natiuitas eius. ſꝫ et i lud nobis. Nā ſibi compatiēdū eſt. quia ac tantā pauꝑtatē vilitatē ⁊ penuriā natꝰ eſt. Magnū ſimiliter quo ad nos feſtū eſt paſ ſio eius. quia tūc omīa noſtra peccata dele ta ſunt. Nihil em̄ vt ait Gregoriꝰ nobis na ſci profuit. niſi redimi ꝓfuiſſet. ſed ꝓpter to menta duriſſima ⁊ mortē turpiſſimā qua ſuſtinuit. nec ſibi fuit nec nobis eſſe dꝫ ma teria gaudij ⁊ leticie. Magnū inſuper et ſo lenne ⁊ verū paſca eſt reſurrectio ipſiꝰ domi ni ieſu. tam ꝓ ſe qͣꝫ ꝓ nobis. quia ip̄e glorio ſus triumphator apparuit. et nos iuſtificat ſumꝰ. venerabilis itaqꝫ multū. ⁊ ideo ſingu lariter in ip̄o cantat eccl̓ia. Hec dies quam fecit dominꝰ ⁊c̄. Et ẜm beatū Auguſtinū in ſermone ſuo. Hec dies ſanctior vniuerſis. quod exponi poteſt de p̄cedentibꝰ. Naꝫ hec dies aſcēſionis maior ⁊ ſanctior videt̉. quia licet reſurrexerit dn̄s. adhuc tamē ꝑegrina tur in terris. adhuc eſt clauſa paradiſi por ta. adhuc ſancti patres nō iuerūt ad patreꝫ que om̄ia in aſcēſione cōpleta ſunt. ⁊ ſi bene inſpiciaſ quicqͥd deus fecit vſqꝫ modo. fecit vt ꝑueniret ad hūc finē. ⁊ ſine hoc om̄ia ſua opera erāt imꝑfecta. Nā celū ⁊ terra ⁊ om̄ia que in eis ſunt. facta ſunt ꝓpter homineꝫ. ho mo autē ꝓpter gloriā habendā. Ad ip̄am ꝟo vſqꝫ hodie nullꝰ quantūcunqꝫ iuſtꝰ ꝑtinge re poterat poſt peccatū. Uides qͣꝫ magnifi cus ⁊ mirificꝰ ſit iſte dies. Similit̓ magnuꝫ paſca valde dies penthecoſtes. ⁊ eū multuꝫ ſolēniſat eccleſia ⁊ recte. quia tūc donū ſum mum recepit. ſcꝫ ſpiritūſanctū. ſed ⁊ illd̓ no bis non ſibi. Sed hodiernꝰ aſcēſionis dieſ eſt ꝓprie feſtū ſolenniſſimū dn̄i Ieſu. quia ho die incipit ſedere ad dexterā patris ⁊ requie capit a peregrinatiōe ſua. Et etiā ꝓprie feſta Fo. CCLXXV eſt omniū ſuꝑnoꝝ ſpirituū. quia nouū gau dium ſuſcipiūt a dn̄o ſuo. quē ante ibi ī hu manitatis forma nō viderāt Et quia hodie primo reſtaurari incipiūt ruine ip̄oꝝ in tan ta multitudine beatoꝝ. et ꝓprie illoꝝ egregi orum patriarcharū ꝓphetaꝝ. ⁊ animaꝝ ſan ctarum qui ad ſupernā patriā hodie primi tus intrauerūt. Si ergo feſtū facimꝰ de ali quo ſancto migrāte ad celos. quanto magꝭ de tot milibꝰ. ⁊ qͣnto magis de ſanctoſancto rum. Eſt etiā feſtū dn̄e que filiū ſuum rega li dyademate ſublimatū ſic vidit tanqͣꝫ dn̄m ū ſuꝑ excelſa cōſcendere. Eſt etiā nihilo ius ꝓprie feſtū noſtrū. quia humana na tura hodie ſuper celos eſt exaltata. Et quia hriſtꝰ aſcēdiſſet. illud ip̄m etiā donum cti ꝓ quo ſic merito ſolēniſamus quibamꝰ. Unde ip̄e dicebat di pulis ſuis. Expedit vobis vt ego vadam nim nō abiero paraclitꝰ nō veniet ad voſ Ad robur autē dicti mei adduco Bernar m. qͥ de hac die ſic loquitur in ẜmone de enſione dn̄i. ſolennitas iſta cariſſimi glo ſt. Cōſummatio em̄ ⁊ adimpletio eſt aꝝ ſolennitatū. ⁊ felix clauſula eſt toti us itinerarij Ieſu chriſti filij dei viui. Me rito quidē ſolēnitatis ⁊ leticie dies agit̉. qͥn̄ do ſol ille ſuꝑceleſtis ſol iuſticie. noſtris ſe p̄ ſentauit obtutibꝰ. Magna quoqꝫ leticia et exultatio multa nimis quādo cōſtiſſo ſacco leticia circūdatus eſt ⁊ noſtre dedicauit pri mordia reſurrectōis. Uerūtamen quid mi hi ⁊ ſolēnitatibꝰ iſtꝭ. ſi cōuerſatio mea vſqꝫ ad huc detinet̉ in terris. Dico ergo non multo nꝰ mihi tolerabilior videt̉ exilij huiꝰ ha atio qͣꝫ gehenna. Deniqꝫ niſi ego abiero. paraclitꝰ non veniet ad vos. Uides ne quē admodū ceterarū ſolennitatū ea quam ho die celebramꝰ ⁊ cōſummatiōeꝫ habeat ⁊ fru ctum declaret ⁊ augeat gratiā. Sicut enim cetera om̄ia ꝓ nobis fecit qui ꝓ nobis natꝰ eſt. ita quoqꝫ ipſiꝰ aſcenſio propter nos fctā eſt ⁊ facit ꝓ nobis. Hucuſqꝫ Bernardus Hanifeſte ergo videas ꝙ ſolennior eſt di es iſta omnibꝰ alijs. Et anima que bene di ligeret dominū Ieſum magis hodie exulta ret qͣꝫ in aliquo die anni. Unde ip̄e dicebat diſcipulis Si diligeretis me gauderetꝭ vti qͣꝫ quia vado ad patrē. Et propterea credo ne recte dixiſſe ꝙ nunqͣꝫ in patria fuit aliqͣ piēs adeo ſolennizata vt iſta. Durauit autē gaudium ⁊ exultatio tāti feſti vſqꝫ ad diem penthecoſtes. ⁊ per hūc modū poteſt medi tari. Aſcenſio enim dn̄i fuit hora ſexta. Nā primo comederat hora tertia cum diſcipu lis ſuis. Ꝙͣuis ergo om̄es in patria vltra qͣꝫ dici poſſet exultarent. tamen prima die vſ qꝫ ad aliā ſextā ſequētis diei angeli fecerunt ſingulariter feſtum. ⁊ dominꝰ Ieſus oſtēdit vel fecit aliquā ſingularē familiaritatē ⁊ con ſolatiōem. Secūda die fecerunt archange li. Tertia principatus. Quarta poteſtates. Quinta virtutes. Sexta dominationes. Septima throni Octaua cherubin. Nona ſeraphin. Hi ſunt nouē ordines angeloꝝ Et ſic hec durauerunt vſqꝫ ad ſextam ſabba ti vigilie penthecoſtes. Extunc feſtum fece runt ſancti patres vſqꝫ ad horā tertiam di ei dominice. De miſſione ſpirituſſancti. Capitulū. cvj. Unc his completis. dixit dominus ieſus patri. Pater mi recordare ꝓ miſſi mei quod feci de ſpirituſancto fratribꝰ meis. Cui pater. Fili mi multū gra tum habeo quod ꝓmiſiſti. tempꝰ eſt vt im pleatur ꝓmiſſum tuū. Dic ergo ad ſpiritum ſanctū. Rogamꝰ te vt deſcendas ad diſcipu los noſtros. ⁊ eos repleas. conſoleris. robo res. inſtruas. ⁊ cumulū virtutū ⁊ gaudiorū conferas eis. Et ſtatim venit ⁊ deſcendit in linguis igneis ſuꝑ centū ⁊ viginti diſcipu los ſimul congregatos. ⁊ eos repleuit om̄i gaudio. Cuiꝰ virtute diſcipuli vigorati do cti ⁊ accenſi ac illūinati totū mundū circūcu currerunt. ⁊ ꝓ magna parte ſibi ſubiecerūt. Nihilominꝰ tamen ſuperni ciueſ etiā poſtea laudauerūt ⁊ ſemꝑ laudāt dominū. ⁊ habēt dies leticie ⁊ nunqͣꝫ deeſt ibi ſolennitas ⁊ gͣ tiarumactio ⁊ vox laudis. Scriptu eſt em̄. Beati qui habitāt in domo tua dn̄e. in ſecū la ſeculoꝝ laudabunt te. Feſtinemꝰ itaqꝫ et nos ingredi in illam requiē vbi tanta ſuper abundat indefectibiliter leticia. ⁊ ad patriā noſtram totis conatibꝰ ſuſpiremuſ. Odia mus huiꝰ miſeri ⁊ putridi corporis noſtri compagē. ⁊ eius curā non faciamꝰ in deſide rijs. qd̓ nos hic detinet carceratos ⁊ peregri nos a tanto bono. Dicamꝰ ergo cū apoſto lo. Infelix homo quis me liberabit de cor pore mortis huiꝰ. Et iteꝝ Ꝙͣdiu in hoc cor pore ſumus ꝑegrinamur a dn̄o. Et iterum Cupio diſſolui ⁊ eſſe cū chriſto. Deſidere mus eius diſſolutionē. ⁊ eā continue poſtu RR 3 Meditationes uite chriſti lemus a domino. quia ꝑ nos eā cū ſalute cō ſequi non valemꝰ. Et iterū. Saltē moria mur mundo ⁊ pompis ⁊ cōcupiſcentijs eiꝰ Abſtrahamꝰ nos corde forti ⁊ ꝑſeuerāti ab his rebus caducis ⁊ a miſerijs ⁊ breuibꝰ cō ſolatiunculis harū viſibiliū rerū que infici unt ⁊ vulnerāt animas noſtras Aſcēdamꝰ autē mente cū domino vl̓ potiꝰ ad dominū ⁊ cum ip̄o in celis ſit cōuerſatio noſtra. Et ſic facientes nō ex toto ſimꝰ peregrini ⁊ ad uene vt in temꝑe viſitatiōis nos ad ſe digne tur aſſumere ip̄e de quo loquimur dominꝰ noſter Ieſus xp̄s qui eſt ſuper om̄ia deus benedictꝰ ⁊ laudabilis in ſecula ſeculorum Amen. Excitatio deſiderij ad pr̄iam per mortiſ appetitū. Capitulū. cvij. Abes ergo ex p̄dictꝭ dilectiſſima fi lia vitā dn̄i ieſu tibi ꝓ maiori parte ī meditatiōibꝰ traditā. Suſcipe reue renter libēter ⁊ gaudēter p̄dicta. ⁊ in eis to ta deuotione. hilaritate ac ſolitudine ꝯuer ſari nō pigriteris. quia hec eſt via tua ⁊ vita tua. hoc eſt fundamentū ſuꝑ quo poterꝭ ma gnum edificiū cōſtruere. Ab hoc te incipere oportet ſi vis ad ſublimiora aſcēdere. ꝓut in pluribꝰ locis ſuperiꝰ habuiſti. Nā hec vite xp̄i meditatio non ſolū ꝑ ſe dulciter paſcit. ſed ad maiorē cibū tranſmittit. Hec em̄ ſūt que dominꝰ geſſit in carne. ſed longe ſubli mius eſt eū in ſpiritu ītueri. ad quod ꝑ hāc ſcalā peruenire poteris. ſed in hac interim morandū. De quo ſic ait Bernardꝰ. ix. Cā ticoꝝ. Ego hanc arbitror p̄cipuā inuiſibili deo eſſe cauſam ꝙ voluit in carne videri. et cū hominibꝰ cōuerſari homo. vt carnalium videlicet qͥ nō niſi carnaliter amare poterāt cūctas primo ad ſue carnis amorē affectio nes retraheret atqꝫ ita gradatim ad amorē ꝑduceret ſpūaliū. Et infra. Mōſtrabat di ſcipulis altioris amoris gradū cuꝫ diceret. Spiritꝰ eſt qui viuificat. caro non ꝓdeſt qͥd qͣꝫ. In carnis igit̉ deuotione interim cōſole tur qui viuificantē ſpiritū nō habet. eo dū taxat modo quo habēt illi qui aiunt. Spi ritus ante faciē noſtrā chriſtꝰ dominus. Et item. Si cognouimꝰ chriſtuꝫ ẜm carnē. ſed nūc iam nō nouimꝰ. Nā alias quidē nequa qͣꝫ ſine ſpūſancto vel in carne diligit̉ chriſtꝰ. ⁊ ſine illa plenitudine. cuiꝰ tamē menſura de uotionis hec eſt vt totū cor illa ſuauitas oc cupet. totū ſibi ab amore vniuerſe carnis ac carnalis illecebre vendicet. Hoc quippe to to corde diligere eſt Alioquin ſi carnis mee quālibet cōſanguinitatē vel voluptatē for te prefero carni dn̄i mei(ꝑ quod me videli cet minꝰ ea implere cōtingat que ī carne ma nens verbis ⁊ exēplis me docuit) nonne li quide ꝯſtat ꝙ toto nequaqͣꝫ diligo corde cū illud diuiſum habēs. partē impēdere vide ar carni eiꝰ. partē intorquere ad ꝓpriam. De niqꝫ ait. Qui amat patrē aut matrē plus ꝙͣꝫ me. nō eſt me dignꝰ. Ergo vt breuiter dicaꝫ Toto corde diligere eſt om̄e quod blandit̉ de carne ꝓpria vel aliena. ſacroſancte carnis amore poſtponere. in quo ⁊ mūdi eque glo riam ꝯprehēdo. quia gloria mūdi eſt gloria carnis. ⁊ qui ea delectant̉. carnales eſſe non dubiū eſt Uides quomō etiaꝫ carnalis eſt hec meditatio reſpectu ſpūalis. hoc nō acci pias vt minuat̉ deuotio. ſꝫ vt feruor creſcat ad maiora. ad que tamē ꝑ hanc trāſeūdo te venire oporteat. In hac etiā ferueat tuꝰ af fectus. vt in eā te totā immergas. Bona eſt em̄ hec meditatō carnalis ꝑ quā vita carn lis excludit̉. cōtemnit̉ ⁊ vincit̉ mundꝰ. S ⁊ ſic faciēdo ſtabilies mentē. erudiēs ad vir tutes. ⁊ animi robur accipies. vt in ꝓlogo ti bi dixi. Hec ergo meditari. ſit tota ⁊ vna in tentio tua. requies tua cibꝰ tuꝰ. ⁊ ſtudiū tu um. Nam ex his nō ſolū p̄dicta bona conſe queris. nec ſolū erūt tibi gradus ad celeſtis patrie ⁊ ad maieſtatis cōtemplatiōes. ſꝫ eti am erit cōtinua ⁊ ꝑpetua cōſolatio tua. Nō enim qͥ ad maiorē ꝯtemplationē aſcendunt hāc dimittere debēt ꝓ loco ⁊ temꝑe. alioquī viderent̉ hāc quaſi vilē cōtemere. quod eſ ſet magne ſuꝑbie. Unde recordare qd̓ ha buiſti ſupra in tractatū hmōi ꝯtemplatiōis ſcꝫ de humanitate xp̄i ex ẜmone. lxiij. Cant̓. qualiter beatꝰ Bernardꝰ qͥ fuit altiſſimꝰ cō templator hāc nūqͣꝫ dimiſit. Et reuide que ibi de hac dicunt̉ ab eo. ⁊ quomodo eam ex tollit. De inō meditādi vitā xp̄i. ⁊ ꝯcluſio libri. Capl̓m. cviij. Olo aūt tibi tradere modū quē te neas in meditādo p̄dicta. ne ſi forte Iteip̄am crederes ꝑtingere ⁊ extēdi ad om̄ia que ſupra reꝑies qͣſi ꝑ molē grauē ne gligereris. maxime cū credā meditatiōibuſ predictis vniꝰ hebdomade ſpaciū cōuenire Igit̉ ſcire debes ꝙ meditari ſufficit ſolū fa ctum qd̓ dn̄s fecit. vel circa eū contigit fier. Fo. CCLXXVI el dici ẜm hiſtoriā euangelicā te ibidē pre entē exhibēdo. ac ſi in tua p̄ſentia fierent ꝓ it ſimplicit̓ aīmo in dictis cogitādi occur it. Moralitates autē ⁊ auctoritates quas Ituā inſtructionē in hͦ oꝑe poſui. nō expe it in meditatōem adduci. niſi ſi qua virtus a vel viciū deteſtandū ip̄a prima le cogitatiōis occurrat. Eliges gͦ in his litādis aliquā horā quietā. poſtea infra ē poterꝭ diſcere moralitatē ⁊ auctoritates ⁊ eas ſtudioſe memorie cōmendare. qd̓ om nino te facere cōuenit quia pulcerrime ſunt iaſi ī tota vita ſpirituali valeāt in Meditationes vero ſic diuide. vt lune incipiēs ꝑcurras vſqꝫ ad fugā dn̄i ptū. ⁊ eo ibi dimiſſo die martis pro eo mediteris vſqꝫ ad aꝑtionē libri in ſy oga. Die mercurij exinde vſqꝫ ad mini ie ⁊ marthe. Die iouis abinde vſ ionē. Die venerꝭ ⁊ ſabbati vſqꝫ ad urrectionē. Die vero dn̄ica ip̄am reſurre ctiōem ⁊ vſqꝫ in finē. Et ſic ꝑ ſingulas heb facias vt ipſas meditatiōes tibi miliares. Qd̓ qͣnto magis facies faciliꝰ tibi occurrēt atqꝫ iocundiꝰ. Libē cōuerſeris cū dn̄o ieſu. ⁊ vitā ipſiꝰ tanqͣꝫ ngeliū ad imitationē beate cecilie in cor de ſtudeas inſeꝑabiliter collocare De cetero tꝑs eſt ſignādi libꝝ. ſꝫ ne meis verbis illud fiat de vberibꝰ patris Bernar di de quibꝰ tibi tot floreſ ⁊ tā pulcros decer pſi fiat cōcluſio in nomīe illiꝰ qui eſt liber ſi atus. dn̄s noſter Ieſus xp̄s. ad cuiꝰ lau n totꝰ eſt liber. qͥ beatꝰ Bernardꝰ quantū ad p̄ſentē materiā ſpectat. ſic ait ſuꝑ Can̄. ẜ mone. xv. ſuꝑ illo verbo. Oleū effuſum no en tuū. Eſt ꝓculdubio inter oleū ⁊ nomē nſi ſimilitudo. nec ocioſe ſpirituſſanctꝰ erutrū cōparauit. Ego aūt dico in tripli ciqualitate olei. qd̓ lucet. paſcit. ⁊ vngit. Si vos nō ineliꝰ habeatꝭ. fouet ignē. nutrit car nem. lenit doloreꝫ. lux. cibꝰ. medicina. Uide ide nunc ⁊ de ſpōſi nomīe. Lucet p̄dicatuꝫ. paſcit recogitatū. inuocatū lenit ⁊ vngit. Et urramꝰ ſingula. Und̓ putas in toto orbe fata ⁊ tam ſubita fidei lux. n̄ ap̄dicato ieſu rionne in huiꝰ nominis luce deꝰ nos voca ſit in admirabile lumē ſuū. quibꝰ illumina lis ⁊ in lumine iſto videntibꝰ lumen. dicat merito Paulꝰ. Fuiſtis aliquando tenebre. nunc autē lux in dn̄o. Nec tm̄ lux eſt nomē elus. ſed ⁊ cibꝰ eſt. An non totiens cōfortaris quotiens recordaris? Quid eque men tem cogitātis impinguat. quid ita exercita tos reparat ſenſus. virtutes roborat. vege tat bonos mores atqꝫ honeſtos. caſtas fo uet affectiōes;? Aridus eſt om̄is anime cibꝰ. ſi nō oleo iſto infundit̉. Inſipidus eſt ſi nō hoc ſale condiat̉. Si ſcribas. non ſapit mn̄ legero ihi ielū. Si dilꝰ hi niſi ſonuerit ibi ieſus. Ieſus mel in ore. puteb a̓ ꝯfercb̓. nō lapit̉ mit in aure melos. in corde iubilus Sed eſt ⁊ me dicina. Triſtatur aliquis veſtruꝫ. veniat in cor ieſus. ⁊ inde ſaliat in os. Et ecce ad exor tum nominis huiꝰ quod eſt lumen nubiluꝫ omne diffugit. redit ſerenum. Labit̉ quis ī crimen. currit inſuper ad laqueum mortis deſperando. nōne ſi inuocet nomen Ieſus. confeſtim reſpirabit ad vitam. Cui aliquā do ſi ſtetit ante faciē ſalutaris huiuſ nomīs infuit duricia vt aſſolet cordis. ignauie tor por. ⁊ rancor aīe. languor accidie? Cui fons forte ſiccatus lachrymarū. inuocato ieſu nō continuo erupit vberior. fluxit ſuauior Cui in periculis palpitanti ⁊ trepidanti. inuoca tum virtutis nomen nō ſtatim fiduciam p̄ ſtitit. depulit metum? Cui queſo in dubijs eſtuanti ⁊ fluctuanti nō ſubito ad inuocati onem clari nomīs emicuit certitudo: Cui ī aduerſis diffidenti. ſi nomē adiutorij ſonu it. defuit fortitudo? Nimirum morbi ⁊ lan guores animi iſti ſunt. illud medicina. De niqꝫ et probare licet. Inuoca inquit me in die tribulationis ⁊ eruam te ⁊ honorifica bis me. Nihil itaᵐ ire impetū cohibet. ſuper bie tumorē ſedat. ſanat liuoris vulnus. re ſtringit luxurie fluxum. extinguit libidinis flammā. ſitim temꝑat auaricie. ac totius in decoris fugat pruriginē. Siquidem cū no mino Ieſum. hominē mihi propono miteꝫ ⁊ humilē corde. benignū. ſobriū. caſtū. mi ſericordem. ⁊ omni deniqꝫ puritate ac ſancti tate conſpicuū. eundē ip̄m deū omnipoten teꝫ qui ſuo me ⁊ exemplo ſanet ⁊ roboret ad iutorio. Hec omnia mihi ſonāt cuꝫ inſonu erit Ieſus. Sumo itaqꝫ mihi exempla de homine ⁊ auxiliū a potēte. illa tanqͣꝫ pigmē tarias ſpecies. hoc tanqͣꝫ vnde acuā eas ⁊ fa cio confectionem cui ſimilem meditorū ne mo facere poſſit. Hoc tibi electuarium ha bes o anima mea reconditū in vaſculo vo cabuli huius quod eſt ieſus. Ieſus ſaluti ferum certe qd̓qꝫ nulli vnqͣꝫ peſti tue inueni atur inefficax. Semꝑ tibi in ſinu ſit. ſemper in manu. qͦ tui oēs in ih̓m ⁊ ſenſus dirigant̉ RR 4 Opus contemplationis et actus. Deniqꝫ ⁊ inuitaris. Pone me inqͥt ſignaculū ī corde tuo. ſignaculū in brachio tuo. ſed hec alias. Nunc vero habes vnde ⁊ brachio medearis ⁊ cordi. Habes inqͣm in nomine Ieſu vnde actꝰ tuos vel p̄uos cor rigas vel minꝰ ꝑfectos adimpleas. Itemqꝫ vn̄ tuos ſenſus aut ſerues ne corrumpant̉. aut ſi corrumpant̉ ſanes. Idem.xlv. Canticoꝝ Ꝙ pulcer es angelis tuis dn̄e Ieſu in for ma dei. in die eternitatis tue. in ſpl̓endoribꝰ ſanctorū ante luciferū genitꝰ. Splendor et figura ſubſtātie patris ⁊ quidē perpetuꝰ. mi nimeqꝫ fucatus candor vite eterne. Ꝙmi hi decorus es dn̄e mi in ip̄a tui huiꝰ poſitio ne decoris. Etenim vbi te exinaniſti vbi na turalibꝰ radijs lumen indeficiēs exuiſti. ibi pietas magis emicuit. ibi charitas plus ef fulſit. ibi amplius gratia radiauit. Ꝙ clara mihi oriris ſtella ex iacob. qͣꝫ lucidus flos d̓ radice ieſſe egrederis. Ꝙ iocundū lumen ī tenebris viſitaſti me oriens ex alto. Ꝙ ſpe ctabilis ⁊ ſtupendꝰ etiā virtutibꝰ ſupernis ī conceptu de ſpirituſancto. in ortu de virgīe. in vite innocētia. in doctrine fluentꝭ. in cho ruſcationibꝰ miraculoꝝ. in reuelationibꝰ ſa cramentoꝝ Ꝙͣ deniqꝫ rutilans poſt occaſū ſol iuſticie de corde terre reſurgꝭ. Ꝙ formo ſus in ſtola tua. demū rex gl̓ie in alta celorū te recipis. Quomō nō ꝓ omnibꝰ his omnia oſſa mea dicēt. Dn̄e quis ſimilis tui? Hec gͦ ſimiliaqꝫ puto in dilecto intuentē ſponſam dilēemū aduertiſſe cū diceret. Ecce tu pulcer es ⁊ de corus. neqꝫ hec ſola. ſed inſuꝑ aliquid ꝓcul dubio de natura decoris ſuperioris. qd̓ no ſtrum om̄ino p̄teruolat intuitū. ⁊ effugit ex perimentū. Ergo iteratio vtr iuſqꝫ decoreꝫ ſubſtantie deſignauit. Hec Bernardus. Deo gratiaꝝ actio ⁊ beato Bernardo ſeruo ſuo dulci ⁊ fideli Amen. Expliciūt meditatiōes qͣs ſcripſit ſctūs Bonauētura de paſſione do mini nr̄i Ieſu chriſti. Opus contemplati onis doctorꝭ ſeraphici ſancti Bonauēture Feria ſecūda. ꝑ heddomadā. Flos primꝰ Ieſus ineffabilis ꝑſona trinitatis. Tres fructus Attende ad matutinum Perſonaꝝ trinitatē in eſſentia diuinitatis. Perſonaꝝ equalitatē in excellētia maieſta. Perſoāꝝ et̓nitatē ī ꝑmanētia īmutabilitatꝭ Flos ſecundꝰ. Ieſus actor mirabilis in omnibꝰ creatis. Tres fructus Attende ad primam Dei potentiā in reꝝ creatione Dei ſapientiā in ip̄aꝝ ordinatione Dei beniuolentiā in vniuerſi ꝑfectione Flos tertiꝰ Ieſus factor amabilis humane dignitatꝭ. Tres fructus Attende ad tertiam Angelicā diuiſionē in ſtatus differentia Humanā trāſgreſſionē ī tēptatōis violētia Diuinā retributōꝫ in meritoꝝ exigētia Flos quartus Ieſus ꝓmiſſus patribꝰ ſaluator deſperatꝭ. Tres fructus Attende ad ſextam Humanā calamitatē ī multa deordinatōe. Demonis īportunitatē ī multa ꝑſecutione Diuinā pietatē in frequēti repromiſſione. Flos quintꝰ Ieſus ꝓmotor ꝓuidus materne dignitatꝭ Cres fructꝰ Attende ad nonam Marie mirabilē ꝯceptōꝫ abſqꝫ inqͥnatione Puelle mirabilē educatōem ī tēplū oblatōe Uirgīs mirabilē d̓ſpōſatōꝫ ioſeph copulati Flos ſextus Ieſus aulā ingrediēs clauſe virginitatis Tres fructus Attende ad veſperas Trinitatis dignationē in ꝯdeſcenſione Ingeli ſalutationem cū deuotione Marie reſponſionē humili ſubmiſſione. Flos ſeptimꝰ Ieſus ioh̓em viſitās vtriſqꝫ nōdum natis. Tres fructꝰ Attende ad completoriū Pueroꝝ ꝯuenientiū in vtero exultationem Matrū occurrentiū ī myſterio ꝯgͣtulatōeꝫ Patrū audientiū myſterij admirationem Oratio Aue ieſu verbū dei. factor orbis ſalꝰ rei. pro miſſus diuinitꝰ. honor mr̄is. incarnatus d̓ maria. nōdū natꝰ p̄curſori agnitꝰ Feria tertia flores ⁊ fructꝰ arborꝭ ſctīſſi Flos pͥmus me vite Ieſus mūdū ingrediēs ī bethleē eſt natꝰ Tres fructus Fo. CCLXXVII Attende ad matutinum Naturarū ꝯuenientiū diuerſitatē Circumſtantiaꝝ ꝯcurrentiū ꝯgruitatē Miraculoꝝ atteſtantiū nouitatē. Flos ſecundus Ieſus cultro vim patiēs. ab euo ſic vocatꝰ. Tres fructus Attende ad primam Legis grauē rigorē in ſua obſeruatione. Pueri magnū honorē in noīs impoſitiōe Parentū magnū dolorē ī pueri circūciſiōe. Flos tertius. Ieſus magꝭ ſol oriēs ꝑ ſtellā eſt mōſtratꝰ. Tres fructus Attende ad tertiam oꝝ magnā diligētiā ꝓ puero videndo oꝝ magnā īſipiētiā qd̓ norūt r̄fellēdo Pioꝝ magna indigētiā defectū ſuſtinēdo. Flos quartus Ieſus cū pare turtuꝝ legaliter oblatꝰ Tres fructus Attende ad ſextam Offerentiū mirā hūilitatē ⁊ deuotionē. latoꝝ mirā dignitatē ⁊ ſignificatōem. cipiētiū mirā iocūditatē ⁊ exultatōem. Flos quintus. Ieſus occiſis pueris in egyptū fugatus. Tres fructus ende ad nonam Herodis ⁊ iudeoꝝ emulatiōꝫ xp̄ꝫ ꝑſeq̄ndo Pueroꝝ ⁊ matꝝ eiulatōem ī pueros ꝑdēdo Pioꝝ exulationē in egyptū fugiendo. Flos ſextus Ieſus in templo ꝑditꝰ paret mr̄i vocatꝰ Tres fructus Attende ad veſperas Ieſu mirabilē ſapīam in iudeos docēdo Parētū incōſolabilē diligētiā ī pueꝝ q̄rēdo Filij imitabilē obediētiā piā mr̄eꝫ ſeq̄ndo. Flos ſeptimus Ielus iordanis flumine iohāne baptizatꝰ Tres fructus Attende ad completoriū baptizati ſublimē dignitatē ī lato teſtīonio baptiſte ꝓfundā humilitatē ī ſuo p̄conio. daptiſmatꝭ grandē ſctītatē ī ſuo myſterio. Oratio due Ieſu puer natꝰ. circūciſus. viſitatus a magis. legaliter īmolatus. effugatꝰ. mr̄i pa reijs. baptizatus in aqua realiter Feria quarta flores ⁊ fructus Flos pͥmus Ieſus deſerto abſtinēs a demone tēptat̉ Tres fructꝰ Attende ad matutinum Ieſu abſtinentiā in corꝑis domatione Ieſu ſapīam in hoſtis confutatione Ieſu reuerentiā in angeloꝝ miniſtratione. Secūdus flos Ieſus notꝰ diſcipulis ad nuptias vocat̉. Tres fructꝰ Attende ad primā Ieſu prudentiā in diſcipuloꝝ vocatione Apl̓oꝝ obediētiā in ꝓmpta imitatione Matris beniuolētiā in vini ꝓcuratōe. Tertiꝰ flos Ieſus doctor circuiēs labore fatigat̉. Tres fructus Attende ad tertiā Doctorē veraciſſimū moribꝰ ⁊ ſermone Laborē grauiſſimū in circuitione Populū rudiſſimū in informatione Quartꝰ flos Ieſus paſtor reficiēs a turbis frequētat̉ Tres fructus Attende ad ſextā Paſtorē benigniſſimū ſollicitū ꝓ grege. Populū ſollicitū ꝓ temꝑali rege. Ieſum laudis incuriū q̄ fit humana lege. Flos quintus Ieſus infirmos medicās a ſcribis reꝓbat̉ Tres fructus Attende ad nonam Medici diligentiā medicinā gratꝭ dantis. Morbi peſtilētiā quotidie augmētātis. Infirmi negligētiā medicinā nō curātis Flos ſextus Ieſus nature imperās demonijs minatur res fructus ende ad veſperas Ieſu mirā potentiā qua demones coegit Reꝝ obedientiā quas p̄cepto ſubegit Mirā exꝑientiā illoꝝ quos elegit Septimꝰ flos Ieſus corā diſcipulis monte tranſfigurat̉. Tres fructus Attēde ad cōpletoriū Teſtiū auctoritatē in viſu ⁊ ẜmone Ieſu magnā claritatē in trāſfiguratōe Diſcipuloꝝ iocūditatē ī dicta viſiōe Oratio Aue ih̓u ī deẜto degēs vocās ī aꝑto paſto res ⁊ p̄dicans. turbas paſcēs. egros curās demoniacos ꝯiurās. mōte te clarificās Apus contemplationis Feria quinta flores ⁊ fructꝰ. Flos primꝰ Ieſus iumēto inſidēs plorat rex honoratꝰ. Tres fructꝰ Attēde ad matutinum Ieſu mirā humilitatē in eiꝰ aſinatione Turbe obſequioſitatē in ꝓceſſione Urbis tāte calamitatē in lachrymatione. Flos ſecundꝰ Ieſus templū ingrediēs mēſas vertit iratꝰ Treg fructꝰ Attēde ad primam Ieſu exemplaritatē in tēpli viſitatione Ieſu dignā autoritatē ī phariſeoꝝ ꝯfutatōe Ieſu amandā pietatē ī adultere defenſione Flos tertiꝰ Ieſus ſuſcitat lazaꝝ a martha hoſpitatꝰ Tres fructꝰ Attende ad tertiam. Iudeoꝝ ingratitudinē in eſuriētꝭ expulſiōe Soroꝝ amaritudinē in lazari ſuſcitatōe Ieſu mirā gratitudinē in hoſpite ꝯſolatōe Flos quartꝰ Ieſus in domo ſimonis vnctꝰ donat reatꝰ Tres fructus Attende ad ſextam. Marie pnīam in publica contritione Phariſei falſā reuerētiā ī ieſu rep̄henſione Ięſu piā ſnīam ī peccatricis excuſatōe Flos quintus Ieſus matris ſuſpiria ſolatur ꝑturbatꝰ. Tres fructus Attende ad nonam Matris deſolatiōem cū pia ſupplicatione Filij conſolatiōem cū pia excuſatione Diſcipuloꝝ cōpaſſionē cū pia admiratione Flos ſextus Ieſus a iuda venditꝰ. a iudeis damnatꝰ Tres fructus Attende ad veſperas Iude cupiditatē in magiſtri venditione. Iudeoꝝ iniquitatē in ſua emulatione Ieſu longanimitatē in humili ꝑmiſſione Flos ſeptimus Ieſus in cena ſeruiēs. ſuis panis ſacratus. Tres fructus Attende ad completoriū Charitatis beneficiū in ieſu miniſtratione. Prauitatis veneficiū in iude obſtinatione. Pietatis exercitiū in diſcipuloꝝ deuotōe Oratio Aue ieſu ſuſcitator vnctus. culpe relaxator. rex aſello inſidens. zelū habens. conſolator matris. venditꝰ. ſacrator panis. cenā faciēs Feria ſexta flores ⁊ fructus Flos primꝰ Ieſus orās circundatꝰ captꝰ ⁊ ſubſannatꝰ Tres fructus Attende ad matutinum Ieſu ꝓceſſum doloroſum ī pene p̄guſtatiōe Lupoꝝ acceſſum doloſum in agni captōe Diſcipl̓oꝝ r̄ceſſū timoroſū ī mgri d̓relictōe. Flos ſecundꝰ Ieſus corā iudicibꝰ ſpretꝰ ⁊ accuſatꝰ Tres fructus Attende ad primam Phariſeoꝝ iniquitatē in ſua inqͥſitione Ieſu mirā humilitatē in ſua reſponſione. Diſcipuloꝝ anxietatē ī mgr̄i ꝑſecutione Flos tertiꝰ Ieſus flagellis liuidus conſputꝰ coronatꝰ Tres fructus Attende ad tertiam Ieſu innocētiam ſine excuſatione Iudicum ſententiā ſine ratione Maloꝝ truculentiā ſine miſeratione Flos quartus Ieſus damnatꝰ crucifer. eſt cruci ꝯclauatꝰ. Tres fructus Attende ad ſextam Patientꝭ violentiā in triplici grauitate Pendentꝭ irreuerentiā ī nephāda ſocietate Mirā impenitētiā gētis obſtinate Flos quintꝰ Ieſus morte mirabilis. agnꝰ pr̄i oblatꝰ Tres fructꝰ Attende ad nonam Ꝙ pie ieſus cōdidit in cruce teſtamentū Ꝙ libere ſe obtulit patri ꝑ tormentum Ꝙ grāde mundi ꝑtulit machina lamentū. Flos ſextus Ieſus aꝑto latere eſt cruci declauatꝰ Tres fructus Attende ad veſperas Corpꝰ pendēs exanime abſqꝫ om̄i decore. Aquā aꝑto latere fluentē cum cruore Corpꝰ de crucis ſtipite tollētes cū merore Flos ſeptimꝰ Ieſus vnctꝰ cū lacrimis ī tumulo locatꝰ Tres fructꝰ Attende ad completoriū Materna deſideria in corꝑis obſeruatiōe. Deuota miniſteria in ſepulcri p̄paratiōe. Planctꝰ ⁊ ſuſpiria in corꝑis tumulatiōe. Fo. CCCXXVIII Oratio Aue ih̓u orās ꝓſtratꝰ corā turbis accuſatus factꝰ plagꝭ liuidꝰ. agnꝰ cruce eleuatꝰ. moriēs inde delatꝰ in ſepulcro poſitꝰ. Sabbato Flos pͥmus Ieſꝰ victor ad īferos. calcās hoſtes trāſiuit Tres fructus Attende ad matutinum Saluatoris imperiū in morte triūphādo. patrū deſideriū in ieſum expectādo Angeloꝝ miniſteriū in iter p̄parando. Flos ſecundus Ieſus parentū vincula cū gaudio ꝯtriuit Tres fructus Attende ad primam Inferni vllulationē in eius fractione Demonū ꝯfuſionē in p̄de reſignatione patrū exultationē in paradiſi aꝑtione Flos tertius. Ieſus mr̄i diſcipulos meroribꝰ vniuit Tres fructus Attende ad tertiam tris dolorē intimū ī lacrimis fūdēdo. tꝝ timorē maximū ⁊ inſimul latēdo. Iudeoꝝ furorē peſſimū ī ſctōs ꝑſequēdo Flos quartus Ieſus ſui memoriā tormētis ſtabiliuit. Tres fructus Attende ad ſextam Loci vilitatē in ieſum ꝑdendo Cormentoꝝ atrocitatē in xp̄m puniēdo Hilitū ferocitatē in plagas inferēdo Flos quintus. Ieſus teſtes ml̓tiplices pꝰ mortē acqͥſiuit. Tres fructus Attende ad nonam Iudeoꝝ diſceptationē ī ſignis q̄ viderūt Hortuoꝝ reſurrectōꝫ qͥ apparuerūt Fideliū ꝯfirmationē qͥ xp̄o crediderūt Flos ſextus Ieſus feruorē magdalene ⁊ oīm p̄ſciuit Tres fructus Attende ad veſperas Diſcipuloꝝ reuerētiā in mr̄is ꝯſolatione Hulieꝝ diligentiā in vnguēti p̄paratiōe Hilitū inſipientiā in ſepulcri munitiōe. Flos ſeptimus Ieſus ſolutꝭ patribꝰ ad tumulū rediuit. Tres fructus Attende ad completoriū Patꝝ piā ꝓuiſionē in tumuli regreſſione Corꝑis glorificatōꝫ in eiꝰ reaſſumptione Cuſtodū ꝯfutatōꝫ ī lapidis amotōe. Oratio Aue ih̓u mors leene. ſolꝰ orbis plāctꝰ plene linquēs teſtimoniū ī tormētꝭ ⁊ plene ne ꝑeat crux magdalene. ſpes reſumēs tumulū Dn̄ica die ad matutinū Primꝰ flos Ieſus ſurgēs apparuit ſuis glorificatus Cres fructꝰ huiꝰ floris Attende ad matutinum Diſcipuloꝝ anxietatē in ih̓u recordatiōe Magiſtri benignitatē ī freq̄nti apparitiōe Omniū iocūditatē in crebra ꝯfortatiōe. Secūdus flos ad primā Ieſus ſcādit ad dexterā pr̄is rex honoratꝰ. Tres fructꝰ eiꝰ Attende Amoroſam dilectiōꝫ dū ſuos ꝯſolatur Doloroſam afflictionē dū ieſus ſeꝑat̉ Angeloꝝ ꝯgratulationē dū ieſus exaltat̉ Tertiꝰ flos ad tertiā cū fructibꝰ ſuis Ieſus emiſſo ſpū ꝑ orbem p̄dicatus. Attende Donoꝝ magnitudinē ad pioꝝ ꝯfortatōem inguaꝝ multitudinē ad fidei p̄dicatiōem Piraculoꝝ valitudinē ad gētiū ꝯuerſiōeꝫ Quartꝰ flos ad ſextā cū fructibꝰ eius. Ieſus ſuꝑ angelicos matrē exaltat ſtatꝰ. Attende Sanctoꝝ diligētiā in dn̄i occurſu Filij reuerentiā in materno amplexū. Matris excellentiā in filij ꝯſeſſu Ad nonā qͥntꝰ flos cū fructibꝰ ſuia Ieſus in celi curia ꝓ nobis aduocatus Attende Ieſu ſollicitudinē in noſtra ꝓuiſione Humanā ingratitudinē in gr̄aꝝactione. Finis incertitudinē in meriti expectatiōe Sextꝰ flos ad veſꝑas cū fructibꝰ ſuis Ieſus iudex eqͥſſimꝰ rex oībꝰ p̄latus Attende Infallibilē veritatē in dijudicādo Inuincibilē poteſtatē in remunerādo Inflexibilē equitatē in ꝑſeuerando Ad cōpletoriū ſeptimꝰ flos cū eiꝰ fructibꝰ Ieſus ſctōꝝ gl̓ia finis deſideratꝰ Deliciaꝝ abūdātiā cū ꝟa trāqͥllitate Attēd̓ Amicoꝝ ꝯcordātiā cū mera caritate Et̓nā ꝑſeuerātiā cū ſincera iocūdita Oratio Aue ih̓u ſurgēs leo. ſcādēs mittēs pro tro pheo ſpm̄. gl̓ificās mr̄eꝫ. iudex iuſtꝰ. deo pr̄i aſtās. ꝓ me reo. finis beatificās Amen Finit opuſculū s. Bonauē. meditatōnū De ſeptem uerbis domini ¶ Incipit opus ſancti Bonauēture valde deuotū de ſeptē ꝟbis dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i ī cruce Primū verbum. Ieſu ſalutꝭ hoſtia Salutis ſacrificiū. Salutis beneficiū Ieſu ſalutis gr̄a. Ieſu tuta fiducia Tutū refugiū. captiuū redime gene Tu ꝓ hūano fedetre vt Exulē reduce xeb ſcele(culpas nr̄as tolle) Tu ꝓ diuino munere vt nos deo ꝯiūgeres: Nō recuſaſti vincula. nō flagella. nō ꝟbera Nō latronū patibula. nō liuoreſ. n̄ vulnera Sꝫ dū te crux ſuſciꝑet. ⁊ hoſtꝭ ī te fremeret Dū malleꝰ ꝑcuteret. ⁊ clauꝰ carnē ſcinderet Dū ſenſū dolor augerꝫ ⁊ ſacer ſāguis fluerꝫ Dū paſſio te p̄meret. āguſtiaqꝫ creſceret Pr̄em rogaſti p̄cibꝰ. vt tāqͣꝫ ignorātibꝰ Tuis ignoſcat hoſtibꝰ. ac te crucifigētibꝰ Dicēs Pr̄ ignoſce ill̓ qꝛ neſciūt qͥd faciūt Oratio O mitꝭ patīa. o manſueta mititas O immēſa clemētia. o immēſa benignitas Qui vt ouis mitiſſima nō ꝓmis q̄rimoniā. Qui vt mr̄ chariſſima iā excuſas iniuriā Ut aīa dulciſſima tenes beniuolētiā Ut volūtas pijſſima prebes miſericordiā Ad te vadit ſpes aīe. ad te clamāt ſuſpiria Ad te decurrūt lacrime. ⁊ pulſant deſideria Cōfident̓ dicentia. ignoſce nobis dn̄e Secundū verbū Ieſu largitor venie. ieſu ſolamē triſtiū Ieſu laus penitētie. ieſu ſpes penitentiū Dū pēderes innoxiꝰ. hoꝝ in pena ſociꝰ Dū te vnꝰ argueret. ⁊ ſtulte rep̄henderet Eſto tibi ꝓpicius ſicut ſaluaſti alios Dū alt̓ hūc corriꝑet ⁊ hūc ſtultū on̄deret Dū ſe malū ꝯcederet. ⁊ te iuſtū aſſereret Regnū plenū dulcedine. dū te regē on̄derꝭ. Tu amās pnīam. corda trahēs ꝑ gr̄am. Nō ſolū hāc memoriā ꝯceſſiſti. ſꝫ gl̓iam Dicēs Amē dico tibi hodie mecū erꝭ ī ꝑadi Oratio O ꝓmpta dei caritas. ꝓmpta miſericordia. O ꝓmpta liberalitas. ꝓmpta munificētia Ad te currit deuotio. ad te redit memoria Corā te fit ꝯfeſſio. tibi patēt p̄cordia Ideo cū fiducia tibi p̄camur dn̄e Qui es ſine malicia ſolꝰ ⁊ ſine crimine In tua patiētia memēto noſtri dn̄e Tertiū verbum. Ieſu lux ⁊ rex gl̓ie fili dei ⁊ hoīs Ieſu flos pudicicie fili marie virginis. Dū hec ꝟgo ſanctiſſima toto plēa doloribꝰ Genitrix amātiſſima tot ꝯfecta meroribꝰ Tua mr̄ chariſſima tota ꝑcuſſa fletibꝰ Nutrix diligētiſſima tota fracta ſingultibꝰ. Iuxta crucē aſſiſteret ⁊ te pēdēte cerneret Dū tormēta ꝯſpiceret ⁊ p̄ luctu deficeret Tu vidēs mr̄em flebilē p̄ſſam amaritudīe. Matrē tā venerabilē dignā beatitudine Uidēs qͦꝫ diſcipulū amatū ⁊ amabilē Fidelē dei famulū ioh̓em vita nobilē Alloquēs ambos dulciter pie vocꝭ oracule Cōmēdaſti benignit̉ mr̄em xp̄i diſcipulo Dicens mr̄i Mulier ecce filius tuus Deinde diſcipulo Ecce mater tua Oratio O qualis ꝑmutatio o qͣnta inequalitas O qualis deſolatio o q̄ matris acerbitas Dū cuſtos mr̄i tradit̉. ꝓ mgr̄o diſcipulus Dū ꝑ mr̄em ſuſcipit̉ ꝓ deo vir pauꝑculꝰ Dū mr̄i cuſtos mittit̉. ꝓ r̄ge ſimplex famulꝰ Sic tue ieſu gr̄e me cōmēdo humiliter Tueqꝫ ꝓuidētie me cōmitto pennit̉ Ut exorāte ꝟgine ꝓ nob̓ ſtet ſuppliciter A peccatoꝝ turbine ſimꝰ ſecuri iugiter Quartū verbum Ieſu patris ingeniti virtus ⁊ fapientia Ieſu cuiuſqꝫ cōditi tenor ⁊ ꝯſiſtentia. Tu ꝟ̓tute mirabili panes multiplicaueras Tu ꝟ̓tute ꝯſil̓i ſtellā infans induxeras Defunctos ſuſcitaueras oꝑa mira feceras. Morbos oēs ſanaueras totū orbē forma Tu ꝟ̓tute t̓ribili d̓monia eieceras(ueras Tū virtute ꝯſil̓i hoſtes tuos ꝓſtraueras Sꝫ affixꝰ patibulo pr̄i factus obediēs Iuſſu pr̄is vt vinculo vīctꝰ manēs ⁊ patiēs Qui vult ꝙ hāc anguſtiā vt īfirmꝰ ſuſtincaſ Nec dictā potētiā te liberās exerceas Quapropt̓ tuo ſenſui cōdolens naturalit̓ Clamorē ꝯfers plāctui dicēs lamētabilt̓ Helyhelylamazabathani. hoc eſt. deus Deus meus vt qͥd dereliquiſti me Oratio O lamentū mirabile ſalutē agēs hoīm O īnocēs cor hūile pēas deplorās criminū Ad te fert me ꝯꝑaſſio ꝓ mēte pati ſentio Ante te me ꝓijcio tecūqꝫ luctū facio Nā iſte luctꝰ vtilis eſt mihi ꝓ ſolatio Qui mihi p̄mialis ſit in eterno gaudio Fo. CCCXXIX Quintum verbū ſequit̉. eſu dulcꝭ memoria ſitibūda dilectio. Ieſu dulcꝭ fiducia letabūda refectio. ū te nudū aſpiceret mūdꝰ īſtar ſpectaculi claui mēbra tēderēt ⁊ nerui ſe ꝯͣherent īvulnera tumeſcerēt ⁊ hūores defluerēt ū carnes ꝯtremiſcerēt ⁊ ꝟtutes areſcerēt tim ſūpſiſti feruidā. ſit ī aōre lāguidā. tim v̓tutū cupidā nr̄e ſalutis auidā. enigne dicēs ſitio hoīm fidē cupio. pͣalutēqꝫ deſidero ꝓ qͣ pati me offero. Oratio. ſitis ſaluberrima exoptās amicicias. ſitis cordis intima frāgēs ꝯcupiſcētias. preſta vt ad te ſit iā ⁊ iſta ſiti ardeā. prauā ſit ī effugiā donec ad te fontē trāſeā potūqꝫ vite hauriā qͦ felix ſemꝑ maneā. Et deū meū videā ſctām ingreſſus patriā. Sextū verbum. ſu nr̄a redēptio. ieſu redēptor oīm. ſu nr̄a dilectio. ieſu ſalus credentiū Dū ꝑ crucis myſteriū diligent̓ ꝑageres. ſūmās ſacrificiū tue carnis ⁊ ſanguīs īſūmans pacꝭ p̄liū ſalutaris certamīs. ſūmans trāſitoriū curſum hꝰ imaginis ſūmās opificiū redēptōis hoīs.(ficereſ u mortꝭ horā cerneres dum hac vita de t in ſūma ꝯcluderes dixiſti ꝯſūmatū eſt. ieſus crucifixꝰ eſt ⁊ agnꝰ īmolatꝰ eſt. uis eiꝰ effuſus ē ⁊ p̄ciū ſolutū eſt. olꝰ deuictꝰ eſt ⁊ bellū cōſūmatū eſt. rographū deletū ē ⁊ hō iā redēptꝰ eſt. Oratio. Obonitas bone ieſu qͥ es noſtra iuſticia. O veritas vere ieſu qͥ es nr̄a ſcientia. caritas care ieſu qͥ es nr̄a redēptio. O ſanctitas ſctē ieſu nr̄a ſanctificatio. Septimū verbum. ſeſu via rectiſſima ieſu ſalutis oſtium. Ieſuporta tutiſſima ieſu ꝓtector omniū eſū ſalubris ꝟitas ⁊ lux mentē illuminās eſū vite felicitas dulcor in corde iubilās. Dū in extremis ageres vt aīam deponeres Dū hāc vitā deẜeres vt ad lībū deſcēderes Uolens viā on̄dere ꝑ quā debemꝰ ꝑgere. Uolēs cūctos īſtruere qͥ facti ſt̓ d̓ puluere. Uolens illū on̄dere qͥ p̄t nos defendere In qͦ debēt ꝯfidere qͥ mortē debēt caꝑe. Tuū ſacratū ſpm̄ tuo pr̄i ſanctiſſimo. Cōmēdaſti ꝑ gemitū ẜmone deuotiſſimo. Dicēs pr̄ ī manꝰ tuas cōmēdo ſpm̄ meū Et inclinato capite fixꝰ in crucis ſtipite. Acriter cruentato te turpit̉ ⁊ indebite. Tu emiſiſti ſpm̄ ⁊ orbis talē fremitū. Ꝙ quiſqꝫ ꝑ circuitū tuū ꝑcepit obitū. Ut cūcta fletū facerēt ⁊ elemēta tremerēt Ut ſaxa ſe dirūꝑent ⁊ ſepulchra ſe pāderēt Ut t̓remotꝰ fieret velū tēpli ſe ſcinderet. Ut luna retrocederet ſolqꝫ ꝯtenebreſceret Ut mūdꝰ ingemiſceret ⁊ nat̉a flens diceret Ego lugens deficio vel deo ineſt paſſio. Oratio. O mors mors lacrīabil̓ ſuꝑ qͣm plorāt oīa O mors mors lam̄tabil̓ ſuꝑ qm̄ flēt īnoxia O mors mors āmirabil̓ qͣ ſuſcitāt̉ mortui. O mors mors amicabil̓ qͣ exaltant̉ ſtrēnui O mors ſacra mors nobil̓ ꝑ q̄m delēt̉ ſcele O morſpia morſvtil̓ ꝑ qͣm donāt̉ p̄mia(ra Preſta vt hec memorta nos teneat ꝯtinue Et ſtimulet p̄cordia corqꝫ pungat aſſidue Ut mēti lumē influat ⁊ in agēdis inſtruat. Ut nos a culpis exuat ⁊ vite donū tribuat ¶ Explicit opus de ſepteꝫ verbis dn̄i ſan cti Bonauenture. Philomena aptata paſſioni dn̄i ꝑ ſepteꝫ horas canonicas. doctorꝭ ſeraphici ſancti Bonauenture. hilomena p̄uia tꝑis ameni. Que receſſuꝫ nūcias imbris atꝫ ſceni Dū mulceſcis aīos tuo cantu leni. Aue prudētiſſima ad me q̄ſo veni. Ueni veni mittā te qͦ nō poſſum ire. Ut amicū valeas cantu delinire. Tollens eiꝰ triſtia voce dulcis lire. Quē heu modo neſcio ꝟbis cōuenire. Ergo pia ſuppleas meū imꝑfectū. Salutando dulciter vnicū dilectū. iqꝫ denuncies qualit̓ affectum. Sit cor meū iugit̉ eius ad aſpectū. Ꝙ ſi querat aliqͥs quare te elegi. Meum eſſe nunciū ſciat. qꝛ legi. De te quedā ꝓpria. que diuine legi. Et optato munere placēt ſummo regi. S S Philomena Igit̉ cariſſime audi nunc attente. Nā ſi cantꝰ volucris huiꝰ ẜues mente. Eius imitatio ſpiritu docente. Te celeſtem muſicū faciet repente. De hac aue legit̉ ꝙ cū dep̄hendit. Mortē ſibi ꝓpriam. arborē aſcendit. Summoqꝫ diluculo roſtrū ſurſū tendit. Diuerſiſqꝫ cantibꝰ totā ſe impendit. Cantilenis dulcibꝰ p̄uiat aurorā. Sed cū dies rutilat circa pͥmā horā. Eleuat p̄dulcius vocē inſonorā. In cantando neſciens pauſaꝫ ſiue morā. Circa vero terciā qͣi modū neſcit. Quia ſemꝑ gaudiū cordis eius creſcit Uere guttur rūpit̉ ſic vox inualeſcit. Et quo cantat altiꝰ plus ⁊ inardeſcit. Sed cū in meridie ſol eſt in feruore. Tunc diſrūpit viſcera nimīo clamore. Ocioci clamitat illo ſuo more. Sicqꝫ ſenſu deficit cantus p̄ labore. Sic quaſſato organo huiꝰ philomene Roſtro tn̄ palpitans fit exanguis pene Sed ad nonā veniens morit̉ iā plene. Cum totiꝰ corꝑis diſrumpunt̉ vene. Ecce dilectiſſime breuiter audiſti. Factū huiꝰ volucris. ſed ſi meminiſti. Diximus iā primitꝰ. qꝛ cantus iſti Myſtice ꝯueniūt legi ieſu chriſti. Reſtat vt intelligo eſſe philomenā. Animā virtutibꝰ ⁊ amore plenā. Que dū mente ꝑagrat patriā amenā. Satis delectabilē texit cantilenā. Ad augmentū etenim ſue ſctē ſpei. Quedā dies myſtica demonſtrat̉ ei. Porro beneficia que de manu dei. Homo ꝯſecutꝰ eſt ſunt hore diei. Mane vel diluculū homīs eſt ſtatus In quo mirabiliter homo eſt creatꝰ Hora prima qn̄ eſt deꝰ incarnatus. Terciā dic ſpacium ſui incolatus. Sextā cū a ꝑfidis voluit ligari. Trahi cedi conſpui dire cruciari. Crucifigi deniqꝫ clauis terebrari. Caputqꝫ ſanctiſſimū ſpinis coronari. Nonā dic cū morit̉ qn̄ ꝯſummatꝰ. Curſus eſt certaminis qn̄ ſuperatꝰ. Eſt oīno zabulus ⁊ hinc ꝯturbat̉. Ueſpera cū chriſtus eſt ſepulture datꝰ Diem iſtū anīa meditans in ortis. Sue facit termiuū ſpiritalis mortis. Scandens crucꝭ arborē in qͣ leo fortis Uicit aduerſariū fractis portis mortis. Statim cordis organa ſurſum eleuādo Suum a diluculo cantū inchoando Laudat ⁊ glorificat deū replicando Sibi qͣꝫ mirificus fuit hanc creando Pie inquit ꝯditor qn̄ me creaſti. Quā ſit tua pietas larga declaraſti. Nam ꝯſortē glorie tue cogitaſti. Facere gratuite gratis quā amaſti. O qͣꝫ mira dignitas mihi eſt ꝯceſſa. Cum imago dn̄i mihi eſt impreſſa. Sed creuiſſet ampliꝰ dignitas poſſeſſa. Niſi iuſſum dn̄i fuiſſet tranſgreſſa. Nā tu ſumma charitas tibi coherere. Me volebas iugit̓ ſurſumqꝫ habere. Dulce domiciliū tecūqꝫ manere. Et me velut filiā alere docere. Extunc diſpoſueras in id adunare. Celicis agminibꝰ teqꝫ mihi dare. Sed ꝓ tanta gr̄a quid recōpenſare. Poſſum prorſus neſcio niſi te amare Unica ſuauitas vnica dulcedo. Cordiū amantiū ſalutaris predo. Totū quicqͥd habeo vel ſum tibi dedo Deniqꝫ depoſitū meū tibi credo. Oci cantat tale cor gaudens in p̄ſſura. Dicens qꝛ dignū eſt vt a creatura. Diligat̉ opifex talis mente pura. Ei cū extiterit de ſe tanta cura. Sic mens hͦ diluculū trāſit meditādo. Sed ad pͥmā trāſferens vocē exaltādo. Tempus acceptabile pie ruminādo. In quo venit dn̄s carne ſe velando Tunc liqueſcit anīa tota ꝑ amorē. Pauida ꝯſiderans omniū auctorē. Uagientē puerū iuxta noſtrū morē. Et curare veterē velle ſe languorē. Plorans ergo clamitato fons pietatis. Quis te pannis induit dire pauꝑtatis Tibi quis ꝯſuluit ſic te dare gratis. Niſi zelus vehemens ardor charitatꝭ. Digne zelus vehemēs eſt hic ardor dictꝰ. Cuiꝰ eſt dominio rex celoꝝ victus. Cuiꝰ ſanctis vinculis captꝰ ⁊ ꝯſtrictꝰ. Pauꝑis infantuli pannis eſt amictꝰ. O p̄dulcis paruule puer ſine pari. Felix cui datū eſt te tunc amplexari. Pedes manꝰ lambere flentē ꝯſolari. Tuis in obſequijs iugiter morari. Heu me cur nō licuit mihi demulcere Uagientē paruulū. ⁊ cū flente flere. Illos artus teneros ſiue cōfouere. Eiuſqꝫ cunabulis ſemꝑ aſſidere. Fo. CCLXXX uto pius paruulus hoc nō ab horreret. Imo more paruuli forſan arrideret. Et flenti pauꝑculo fletu ꝯdoleret. Et peccanti facile veniā faueret. felix qui tunc tꝑis mr̄i ſingulari. Potuiſſet precibꝰ ita famulari Ut in die ſineret ſemel oſculari. Suum dulcē paruulū eiqꝫ iocari. Oqͣꝫ libens balneū ei p̄paraſſem. Oqͣꝫ libens humeris aquā apportaſſem. In hoc libens virgini ſꝑ miniſtraſſem Pauꝑiſqꝫ paruuli pannulos lauaſſem. Sic affecta pia mens ſitit pauꝑtatē. Cibi parſimoniā veſtis vilitatē. Labor ei vertit̉ in iocunditatē. Uilem eſſe ſeculi dicit venuſtatē. Ergo ſic infantiā chriſti retexendo. Hore pͥme canticū ſtrēnue canendo. Tranſitū ad terciā facit recolendo. Quantū chriſtꝰ paſſus eſt hoīes docēdo. ic cū fletu recitat illius labores. itim famem frigora eſtus ⁊ ſudores Que dignant̉ ꝑtulit ꝓpter pctōres. Dum illoꝝ voluit innouare mores. Uox amoris flatibꝰ tota cōcremata. Ocioci clamitatauis hec beata. Mundo mori cupiens cuiꝰ vita lata. Cui fetet ſeculū ſic eſt delicata. Clamas ergo dn̄e dulcis p̄dicator. Exulū refugiū paupeꝝ amator. Qui es penitentiū pius ꝯſolator. Poſt te debēt currere iuſtus ⁊ pctōr. Iuſti quippe regula. vite es doctrina. Peccatorū ſpeculū. miti diſciplina. Feſſis ⁊ debilibꝰ efficax reſina. Egris ⁊ languentibꝰ potens medicina Primus in hoc ſeculo charitatꝭ ſcolā. Inſtauraſti. q̄rere docens dei ſolam. Gloriā. deponere grauē mūdi molā. Et ſic poſſe ꝑditā rehabere ſtolā. Sed hanc ſcolā temere mūdꝰ irridebat. Spernens ⁊ an̄nibilās qͥcqͥd ꝓmittebat. Cua vero bonitas vices nō reddebat. Imo penitentibꝰ totū ignoſcebat. Quippe cui ꝓprium erat miſereri. Oiligi deſiderans magis qͣꝫ timeri. Ubera nō verbera ꝓferens auſteri. Preceptoris noluit more reuereri. Hec in adulterio nouit dep̄henſa. Ꝙ ſit tua pietas ſcilicet immēſa. Magdalena ſenſit hoc cū ei offenſa. Eſt dimiſſa. multiplex gr̄a impenſa. Et quid multa dicerē quot ſunt ꝯſecuti. Eius magiſteriū a ſuis abluti. Uicijs. ſunt moribꝰ optimis imbuti. Et ab hoſtis inuidi fraude facti tuti. Felix cui licuit ſub hoc p̄ceptore. Conuerſari iugit̓. ⁊ ab eius ore Mel celeſte ſugere. cuiꝰ p̄ dulcore Amareſcunt cetera. plena ſunt fetore. Hec ⁊ multa talia dū mens meditat̉. Ad reddendas gr̄as tono p̄parat̉. Ad laudandū dn̄m magis inflāmat̉. Sicqꝫ hore tercie cantꝰ terminat̉. Oci oci anima clamat in hoc ſtatu. Crebro fūdēs lachrymas ſub hͦ incolatu Laudans ⁊ glorificās magno cū conatu. Chriſtū. qͥ tot ꝑtulit ſuo ꝓ reatu. In hac hora anīa ebria videt̉. Sed circa meridiē calor cū auget̉. Ut amoris ſtimulis magis ꝑforet̉. Mox ab illa paſſio chriſti recenſet̉. Plorans ergo reſpicit agnū delicatū. Agnum ſine macula. ſpinis coronatū Liuidū verberibꝰ. clauis ꝑforatū. Per tot loca lateris foſſa cruentatū. Tunc exclamat pia mens oci cū lamētis Oci oci miſerā. quia mee mentis Turbat ſtatū pallidus vultꝰ morientꝭ Et languētes oculi in cruce pendentꝭ Siccine decuerat inquit te benignū. Agnū mortis exitū pati tā indignū. Sed ſic diſpoſueras vincere malignū Et hoc totū factū eſt ob amoris ſignū Hec amoris ſigna ſunt ⁊ poſtrema pͥmis Dū te totū fuderes tot aꝑtis rimis. Tu amicꝰ nouus es tu es nouū muſtū. Sic te vocat ſapiens. ⁊ eſt ſatis iuſtū. Totus em̄ filiꝰ reddens dulcē guſtū. Fundens carnis doliū licet vas venuſtū. Tantis ſignis penitēs monitꝰ iā credat Ꝙ p̄cordialiter chriſtꝰ ei ſe dat. Iſta ſigna recolā ne me ſathan ledat. Nam peccati rabiem nihil ita ſedat. Iſta ſigna recolens oci oci clamo. ulcis ieſu q̄rulor ꝙ te minꝰ amo. Stringi tn̄ cupio diſcipline chamo. Sicut ꝓ me captꝰ eſt charitatꝭ hamo. Quātū hamū charitas tibi p̄ſentauit. Mori cū ꝓ homīe te ſollicitauit. Sed ⁊ eſca placida hamū occupauit. Cū lucrari anīas te ꝑ hoc mōſtrauit. S S 2 Philomena Te quidē aculeus hami nō latebat. Sed illiꝰ punctio te nō deterrebat. Imo hunc impetere tibi cōplacebat. Quia deſideriū eſce attrahebat. Ergo ꝓ me miſera quā tu dilexiſti. Mortis in aculeū ſciens impegiſti. Cū te pr̄i victimā ſctām obtuliſti. Et in tuo ſanguine ſordidā lauiſti. Quis miret̉ igit̉ pro te ſi ſuſpiro. Iuncta ſine meritis tā zelanti viro. Nā affectū alitis meū modo miro. Pro me vitā finiens exitu tam diro. Uere iam nō debeo tm̄ ſuſpirare. Imo iuxta ꝟbū iob crines lacerare. In cauerna lateris nidulū parare. Et extremū ſpiritū illic exalare. Plane niſi moriar tecū nō quieſcā. Oci oci clamitans nunqͣꝫ ꝯticeſcā. Ab hoc deſiderio vere nō tēpeſcā. Ꝙͣtūcunqꝫ ſeculo ꝓpter hoc vileſcā. Tunc vt demens clamitat veniāt laniſte Qui affigant miſerā cruci tue chriſte. Erit em̄ exitus mihi dulcis iſte Sic amplector moriēs ꝓprijs vlnis te. Uere ſic nō aliter rabies doloris. Qua cor meū ſingul̓ terebrat̉ horis. Deliniri poterit. niſi tu dulcoris. Fons habūdans medicꝰ mei ſis doloris Plane dulcis medicꝰ es qͥ nunqͣꝫ pungis. Sed a corde viciū leniter emungis. Nā quos tibi firmit̉ ꝑ amorē iūgis. Tuis chariſmatibꝰ ſemꝑ eos iūgis. Heu qͣꝫ dānabiliter mūdus eſt cecatꝰ. Qui cū ſit ab hoſtibꝰ dire vulneratꝰ. Hunc declinat medicū cū aſſit p̄paratꝰ Languido aꝑiens ſuū dulce latꝰ. Heu cur bn̄ficia chriſti paſſionis. Penes te memorit̓ hō nō reponis. Per hanc em̄ rupti ſunt laq̄i p̄donis Per hanc xp̄s maximis te ditauit bonis. Suo quippe corꝑe languidū te pauit. Quē in ſuo ſanguīe gratꝭ balneauit. Demū ſuū dulce cor tibi denudauit. Ut ſic innoteſceret qͣntū te amauit. O qͣꝫ dulce balneū eſca qͣꝫ ſuauis. Que ſumēti digne fit paradyſi clauis Et ei quē reficis nullus labor grauis. Licet ſis faſtidio cordibꝰ ignauis. Cor ignaui ſiquidē minime ꝑpendit. Ad qͥd xp̄s optimū ſuū cor oſtendit. Suꝑ alas poſitū crucis nec attēdit. Ꝙ reclinatorij vices hoc p̄tendit. Hoc reclinatoriū quotiens monſtrat̉. Pie menti totiens ei glutinat̉. Sicut ⁊ accipiter totꝰ ineſcat̉. Suꝑ carnē rubeā ꝑ quā reuocat̉. Poſt hoc clamat anīa qͣi dementata. O reclinatoriū caro cruentata. Per tot loca ꝓpter me. cur nō vulnerata. Tecū ſum. dū moreris nō ſum colligata Licet tn̄ miſere ſit iſtud negatū. Mihi quidē eligā nouū cruciatū. Gemitū videlicet iugēqꝫ ploratū. Donec mundi deſera grauē incolatū. oſt hec dulcꝭ aīa plus ⁊ plꝰ ferueſcens Senſu toto deficit corꝑe tabeſcens. Iā vix loqui ſufficit ſed affectu creſcēs. Suo lecto decubat vtpote langueſcens Ergo dulcꝭ gutturis organo qͣſſato. Lingua tm̄ palpitās ſonitu ſublato. Sed ꝓ verbis pia mens fletu cōpenſato Lamentat̉ dn̄m corde ſanciato. Sic languenti ſiquidē nil niſi plorare. Libet ⁊ ſatagere ſuſpirare. Suos em̄ oculos neſcit reuocare. A chriſti vulneribꝰ aut cor ſeꝑare. Sic eſt aūt animꝰ illius illectꝰ. Quaſi ei pn̄s ſit moriens dilectꝰ. Et a cruce minime retrahit aſpectꝰ. Quia ibi oculus vbi eſt affectus. Gemitꝰ ſuſpiria lachryme lamenta. Sibi ſunt delicie cibꝰ alimenta. Quibꝰ noua martyr eſt interim intenta. Sic ſuo martyrio p̄bent incremēta. In hoc ſtatu reſpuit qͥcqͥd eſt t̓renū. Mundiqꝫ ſolaciū reputat venenū. Sed ad nonā veniens morit̉ ad plenū Cū amoris impetꝰ carnis rūpit filū. Nam cū ꝯſummatū eſt recolit clamaſſe. Hora nona dn̄m. ⁊ ſic expiraſſe. Quaſi ſimul moriens clamat penetraſſe. Uocē iſtā ſuum cor. atqꝫ laceraſſe. Ferre tandē impotens iaculū tā forte Morit̉ vt dictū eſt ſed felici morte. Nam pandunt̉ ꝓtinus ei celi porte. Dignā vt intelligat ſe ſanctoꝝ ſorte. Requiem ꝓ anīa tali nō cantamꝰ. Imo eſt introitus miſſe gaudeamꝰ. Quia fi ꝓ martyre deū exoramus. Ut decretū loquit̉ ſctō derogamꝰ. Eya dulcis anīa eya dulcis roſa. Liliū conualliū gemma precioſa. Cui carnis feditas extitit exoſa. Felix tuus exitus morſqꝫ p̄cioſa. Fo. CCLXXXI Felix q̄ iam frueris requie cupita. nter ſponſi brachia dulciter ſopita. iuſqꝫ ſpiritui firmiter vnita. Ab eodē ꝑcipis oſcula mellita. am qͥeſcūt oculi. ceſſant aqueductꝰ Nā aperte ꝑcipis ſpei tue fructus. Quia ꝑ quē ſeculi euaſiſti fluctus. Tuos inter oſcula ꝯſolat̉ luctus. ic dic dulcis anīa ad qͥd vltra fleres. abes celi gaudiū tecū cur lugeres. Nam ſolus eſt oīm cui tu adheres. t ſi velles ampliꝰ certe nō haberes. ed iā metrū finio ne ſim tedioſus. Nā ſi vellem ſcribere qͣꝫ delicioſus. it hic ſtatus anīe qͣꝫqꝫ glorioſus. malignis dicerer fallax ⁊ mēdoſus. Quicqͥd tn̄ alij dicūt frater care. Iſtā nouā martyrē libens imitare. Cunqꝫ talis fueris chriſtū dep̄care. tte cantꝰ martyrū doceat cantare. equētemꝰ canticū iſtud ſoror pia. nos frangat tedio vite huiꝰ via. imletantē aīam in hac melodia. Poſt hanc vitā ſuſcipit ieſus ⁊ maria. Ergo ſoror tuū cor ita citharizet. Se baptizet lachrīs plāctu martyrizet. Chriſto totis viribꝰ ſic nūc organizet. Ut cū chriſto poſtea ſemꝑ ſolennizet. Tunc ceſſabūt gemitꝰ ⁊ planctus dolorū. Cū adiūcta fueris choris angeloꝝ. Nā cantando trāſiles ad celeſtē choꝝ. Nupta feliciſſimo regi ſeculoꝝ. Deo gratias. Bonauētura de vicijs ⁊ eoꝝ remedijs. Prologus. Lurimoꝝ inſtantia reqͥſiuit cū ẜm regulā debeamꝰ p̄dicare vicia ⁊ ꝟtu tes vt vicioꝝ naturā ſi nat̉a dēat di ciediſſerā ⁊ eoꝝ remedia ponā(v̓tutuꝫ enī laudes alibi ſatꝭ me dixiſſe credūt) pietati lei reluctādū nō cēſeo. ꝑuū libellū grato cipiāt aīo. Cuiꝰ diuiſio ē bimēbris. ſcꝫ in ptē qͥdāmō ꝓhemialē. ⁊ pͥncipaleꝫ. q̄ incipit ibi. Quedā ſūt generalia remedia. Prima es loquit̉ de radicibꝰ vicioꝝ. ⁊ hꝫ plura ca pitula. vt patet in ꝓceſſu. Ꝙ volūtas nulli debuit eſſe ſubiecta ni ſi ſoli deo. ⁊ quō ⁊ qͣre. Olūtas nulli de buit eē ſubiecta niſi deo nectn̄ hͦ coacte. ſed ſponte vt poſſit ei ad merituꝫ reputari. ⁊ ita pot̓it peccare. ⁊ non peccare. Nō ad hͦ vt peccaret cū poſſet. ſꝫ ad hͦ vt ſi nō peccaret cū poſſet. ex hͦ laudabil̓ fieret ⁊ digna p̄mio apud deū. vl̓ ſi ſponte pecca ret eēt digna ꝯfuſiōe ⁊ ſupplicijs. cū ſciret ꝙ nō deberet peccare. ⁊ poſſet vitare. De duplici appetitu anīe. Tem cū facta eēt aīa vt eēt capax ſū me btītudīs. in qͣ hr̄et ſūmā gl̓aꝫ ⁊ ſūmā delctātōeꝫ. Iō a d̓o qͥ ē ſūma btītudo datꝰ fuit aīe dupˡ ex appetitꝰ nat̉alit̓ ad hͦ vt iſta deſideraret ⁊ ſtuderet obtinere. ⁊ cū ob tinuiſſet tāto iocūdiꝰ poſſideret qͣꝫto ardēti us ꝯcupiſceret. Datꝰ fuit ei appetitꝰ gl̓e talis vt nulla ſufficeret ei p̄t̓ ſuꝑnā gl̓am. T appetitꝰ delctātōis talis vt nō ſa tiaret eā aliqͣ niſi ſūma. ⁊ vtraqꝫ ē in ſolo deo. ⁊ ita nihil ſufficit aīe p̄t̓ d̓ū Et iſte appetitꝰ vocat̉ ꝯcupiſcibilitas. Itē ex hͦ orta eſt alia vis in aīa. qꝛ cū tm̄ ꝯcupi ſceret bonū ſūmū docēte vi rōnali ꝑ qd̓ btī ficanda erat. nat̉alit̓ horrebat ⁊ deteſtabat̉ ⁊ repellebat om̄e qd̓ ad hāc obtinēdā ꝯtra riabat̉ ei. Et itē qͥcqͥd ad eā obtinēdā ⁊ cō ẜuandā ꝓdeſſe ei poterat fortit̉ app̄hēdit ⁊ tenuit. Hec vis vocat̉ iraſcibilitaſ. iuxta ire ſil̓itudinē q̄ fortit̉ indignat̉ ꝯͣrijs. ⁊ fortit̉ te net qd̓ cupit. Per vim rōnalē cogͦuit bonū ⁊ meliꝰ ⁊ optimū. ꝑ vim ꝯcupiſcibilē appeti uit bonū ⁊ meliꝰ. bonū amplius. ⁊ optimū maxīe. Per vim iraſcibileꝫ tenuit ⁊ inheſit bono. ⁊ q̄ ei ad hͦ ꝓdeſſe poterāt feruide ap p̄hendit. ⁊ ea q̄ ei obeſſe poterāt dedignant̉ repulit ⁊ fugit. ¶ Ꝙ oēs vires aīe poſt la pſum hoīs deordīate ſūt nō tn̄ ſubtracte. Ed cū hō ſuadente diabolo ſponte ad pctm̄ ꝯſenſit ꝯͣ dei ꝓhibitioneꝫ. tūc vires aīe oēs ſil̓ ⁊ potētie q̄ date ei fuerāt ad ſūmū bonū cogͦſcēdū. appetēdū ⁊ fruendū deordīate ſūt ⁊ qͣi ſubuerſe. non tn̄ ſubtracte ſꝫ fedate ⁊ ꝑuerſo mō ſe hn̄tes ſic̄ organū muſicū. qd̓ qn̄ integꝝ ⁊ bn̄ ordi natū ē dulcē reddit melodiā. qn̄ ꝟo ꝯfractū fuerit ⁊ deordinatū. horrēdū ſtridorē ꝓ can tu emittit. Quia eī hō amore viſibiliū ab ī uiſibiliū amore cecidit. ſola viſibilia ex pctī pena cogͦſcit. ſola ea diligit. ſol̓ eis inheret ⁊ inuiſibilia qͣi nō ſint poſtponit. īmo ⁊ ne ſcit. ita ꝙ pauci induci pn̄t ad credēdū ſi ſit aliqͥd extra ea q̄ videmꝰ ⁊ corꝑe ſentimus. Et ita rō ceca ē in aīa q̄ nec agͦſcit ſeip̄aꝫ. cū SS 3 De uiciis et eorū remediis ip̄a ſit ex his q̄ oculis carnis videri nō pn̄t. ⁊ ſic nō ſolū ceca ē ſed etiā ſtulta. qꝛ cecꝰ cre dit multa q̄ nō videt. ⁊ hͦ eſt in infidelibus. Inde factū eſt vt hō appetat t̓rena ⁊ vilia ⁊ feda. ⁊ illis ꝑ amorē inhereat ⁊ ꝓ magno re putet qn̄ ea poterit adipiſci. De appetitu ſublimitatis ⁊ quare datus ſit homini. Ppetitꝰ honoris datꝰ fuit ei vt altiſ ſimū honorē deſideraret.ſ. deo pla cere. amicū dei eſſe ⁊ filiū ⁊ heredē ⁊ deo ſimilari. ⁊ ei ꝯregnare. nō ex equalitate potētie ſed ex imitatiōe bonitatꝭ. Itē vnus cū deo fieri ſpūs. ⁊ eqͣlis angel̓ fieri. ⁊ nulli ſubeſſe niſi ſūmo dn̄o oīm. Itē vt ſe tante dignitatꝭ agnoſceret. eo ꝙ imaginē dei in ſe hr̄et. nec vlli inferiori ſe dignaret̉ ſubijcere ſoli oīm dn̄o ſubiectꝰ ⁊ obediēs ⁊ ex amore deo adherēs. ⁊ reliqͣ ſub deo ꝓ eiuſqꝫ digni tate eſtimās ⁊ vtens creature mīſterio pro ſua vtilitate ⁊ dn̄i volūtate. Hec erat ſcā ſu perbia. oēm docens deſpicere vilitatē. ⁊ ſo la et̓na bona appetere ⁊ diligere. Ecōuer ſo mō appetit hoībꝰ placere. gl̓aꝫ ab eis q̄re re. q̄ fallax eſt ⁊ vana. ⁊ magni aliqͥd ſe eſtīat hō. ſemetip̄m ſeducēs cū ſit miſer ⁊ vacuus boni. ⁊ alios in cōꝑatōe fui ſꝑnit ⁊ ſubijcere ſibi cupit. qͥ forte meliores ſunt. ⁊ gl̓at̉ in di uitijs q̄ ſunt t̓ra ⁊ lutū. ⁊ iactat ſe de vanis ⁊ malis. ſic̄ fatui q̄ gl̓iant̉ qn̄ inuoluti ſunt lu to. Et ſic hoīes mutauerūt gl̓am ſuā ī ſil̓i. tudinē vituli comedentis fenū. qꝛ oīs caro fenū. ⁊ oīs gl̓ia eiꝰ qͣi flos feni. Exaruit fenū ⁊ flos eiꝰ decidit. ita ſctā ſuꝑbia degenera uit in vicioſam ſuꝑbiā. Ꝙ triplex eſt ſuꝑbia. ¶ St āt triplex ſuꝑbia. Prīa ſibimet ip̄i nimis placere. ⁊ maiorē ſe repu tare qͣꝫ ſit in ꝟitate. Hoc ē initiū omīs pctī Scd̓a appetere ⁊ ſtudere alijſ placere ⁊ ma ior velle ab eis credi qͣꝫ ſit iuſtū. Hec ē ina nis gl̓a. Tercia ambire alios ⁊ p̄ire ⁊ ſub ſe velle alios eſſe. Hec eſt ambitio. Sic dece pta ē ſuꝑbia. ⁊ vult alios ſecū decipi dū cu pit ſe maioreꝫ putari qͣꝫ ſit. ſic̄ magꝰ decipit gartionē vt putet ſe in eqͦ ſedere ⁊ ſedet ſuꝑ faſciculū palee In hͦ gͦ ꝯtrariat̉ deo. qꝛ cum oīa ſubiecta ſint ei. ip̄a vult eſſe ſuij p̄iꝰ ⁊ ſpō liat deū debito honore.i. ſuo vniuerſali do minio qͣntū eſt in ſe. ⁊ ingrata eſt ei de bene ficijs que accepit de qͥbꝰ ꝓpriā gloriā querit nō dei a quo habꝫ om̄e bonū. De ramis auteꝫ alijs ſuꝑbie qͥ de ip̄a pullulāt p̄tereo. qꝛ alibi reꝑiunt̉ cū ſuis deſcriptōibꝰ vel dit finitionibꝰ. Si qͥs q̄rat maxīe in ſūma vici orū. ꝑiculoſior etiā ſepe eſt illa qͣ extollit̉ de bonis gr̄e qͣꝫ de bonis nature vel fortune. De bonis gr̄e nature ⁊ fortune. Ona gr̄e ſunt virtutes ſcīe ⁊ oꝑa de genere bonoꝝ. vt p̄dicare. ieiunare ⁊ ſil̓ia. Bona nature ſunt q̄ nat̉a cō tulit. vt nobilitas. pulchritudo. fortitudo. ingeniū ⁊ ſil̓ia. Bona fortune ſūt diuitie. di gnitates. honores ⁊ ſil̓ia. q̄ ex qͣdā fortuna plus qn̄qꝫ dant̉ illis qͥ nat̉a ⁊ ꝟ̓tutibꝰ īſerio res ſunt alijs. nō tn̄ ſine aliqͣ dei ꝓuidētia li cet ſepe cedat eis ad malū ex merito ſuo. Quō ſuꝑbia mentē excecat. ¶ Upbia etiā ita mētē excecat vt cun plꝰ habet̉ etiā minꝰ agͦſcat̉. Hoc vi ciū p̄cipue īpedit nos ne maiora bona acci piamꝰ a deo. cū ip̄e ſit largiſſimꝰ. ⁊ deſideret multꝭ modis cōicare nob̓ multū d̓ bōis ſu is. qꝛ valde diligit nos. Dū āt īdignos nos reddit ſuꝑbie reatꝰ gr̄e dei. aūt qꝛ ſi plꝰ da ret nob̓ extolleremur. aut ingͣti efficeremur aut nō digne ī gr̄a oꝑaremur. ⁊ ſic grauior pctī rei efficeremur. Un̄ ſepe magꝭ ē clemē tie ꝑcentꝭ dn̄i negare ampliora gr̄e dona qͣꝫ iraſcentꝭ. deꝰ nāqꝫ ſuꝑbis reſiſtit. qͣi ſue po tētie rebellibꝰ. hūilibꝰ āt dat gr̄am. in qͥbꝰ tumorē elatōis nō defluit qd̓ eis infundit. Perdit nob̓ etiā merituꝫ bonoꝝ opeꝝ. q̄ ꝓ hūano fauore fecerimꝰ. ⁊ ſepe ſuꝑbia aſſūit palliū hūilitatꝭ emule ſue. vt ſub noīe eius gl̓am callide acqͥrat. vt qꝛ captādo gl̓aꝫ ſal tē fugiendo eā aſſequat̉. q̄ ſic̄ vmbra ſequit̉ Ꝙ bo fugientē. ⁊ fugit inſequentē. na nr̄a qn̄qꝫ occultare dēmꝰ qn̄qꝫ ecōuerſo. Ade nota ꝙ bona nr̄a debemꝰ qn̄qꝫ hoībꝰ on̄dere aliqn̄ occultare Sil̓r mala nr̄a aliqn̄ aꝑire aliqn̄ celare. Bona nr̄a ad q̄ tenemur ex p̄cepto dei l̓ ecc̄ie vl̓ ad q̄ ex māifeſto voto aſtringimur dēmꝰ oībꝰ on̄dere. vt fidē. caritatē. iuſticiaꝫ. ꝟitatē. caſtitatē. obediētiā ⁊ ꝯtēptuꝫ mūda noꝝ. q̄ ſi hoīes ī nob̓ nō viderēt cū ſciāt nos ad ea teneri ſcādalizarent̉ ⁊ reputarēt nos p̄uaricatores voti nr̄i. De hꝰ. dr̄. ſic luceat lux vr̄a ⁊c̄. Aliqn̄ ꝟo bona nr̄a occultare dēmꝰ q̄ ſpecial̓r accipimꝰ vt gr̄aꝫ int̓ne de uotōis vl̓ q̄ poſſent nob̓ ſingularē laudem parere. vt ſingl̓arꝭ abſtinētia ⁊ vigilie ⁊ or̄o nes ⁊ elemoſyne ad q̄ nō tenemur. de quibꝰ Fo. CCLXXXII dn̄s docet in ẜmone habito in monte. Ꝙ mala nr̄a qn̄qꝫ abſcondere debemꝰ. Imilit̓ mala nr̄a qn̄qꝫ abſcōdere de bemꝰ ne qͥs ſcādalizet̉ de nob̓ vl̓ ſu mat exēplū imitādi nos in ſil̓ibꝰ. vn̄ upl̓r peccāt qͥ aꝑte peccāt. qꝛ ⁊ deum offen dūt ⁊ ꝓximo fodiūt foueā qͣꝫ incidat ꝑ ma ū exēplū Si aūt ſine culpa nr̄a vl̓ ſpecie jala aliqͥs ex ſua malicia ſuſpicat̉ d̓ nobis mala ⁊ nō vult reciꝑe excuſationē nr̄am tūc habeamꝰ patientia. Sicut xp̄s tacuit ī paſ e de multꝭ ex inuidia accuſatꝰ. Dixit eī vob̓ dixero nō creditis mihi ⁊c̄. Aliqn̄ nala nr̄a aꝑire debemꝰ.ſ. in ꝯfeſſiōe pͥuata uatis. ⁊ manifeſta de manifeſtꝭ ⁊ in viſi onibꝰ ⁊ redargutōibꝰ. Imꝑfectiones qͦꝫ nr̄as nō debemꝰ erubeſcere cōfiteri. ⁊ defe ctus virtutū. ne qͥs exiſtimet nos ſupͣ id qd̓ videt in nob̓. Sinaūt in bono oꝑe gl̓ia va na nos pulſat. nō acqͥeſcamꝰ ei. nec tn̄ bonū is dimittamꝰ. maxīe ſi ſit vtile ⁊ neceſſa pe etiā putamꝰ nos laudari ꝓ aliqͦ dicto. qd̓ forte alij nō aduertūt. qꝛ os nō oīa penſamꝰ. q̄ oēs circa nos fa nec ip̄i oīa attendunt qͦ nos facimꝰ de ſpiciūt nos potiꝰ qͣꝫ laudēt. xime ſi vl̓ modicū dep̄hendūt nos appe ere laudē ꝓ his q̄ facimꝰ. Etiā ſi forte adu ent̉ nob̓ in faciē ſic̄ eſt ꝯſuetudo leuibꝰ hoī acitū cuiuſlibet loqͥ. vnde ꝯͣ tales tas vane gl̓ie. nō indigemꝰ tā fortit̉ pu ire qͣꝫ prudent̓ eas manu ꝯſilij abigere. nuſcas leues flabello remouemuſ. Hec ſunt muſce morientes que ꝑdūt ſuauitateꝫ ngenti. De appetitu delectationis. ⁊ quare ſit ho mini datus. Ppetitꝰ etiā cōmodi vl̓ delectatio nis datꝰ fuit hoī vt d̓ſideraret ſūmā delectationē q̄ eſt in deo. ⁊ ſūmā be linē ⁊ quietē impaſſibilē. vl̓ etiā īpaſſi ē ⁊ vt delectaret̉ in habitꝭ vt felicior tiſet. qꝛ oneroſe ſunt delicie ſine delectatōe. o delectatio auidior tanto delicie iocū Quō ſpūal̓ delectatio mu tata eſt in carnales delicias. Unc at appetitꝰ ille ſpūaliū delicia rū ex pctō mutatꝰ ē in carnales deli cias vt appetat ea in qͥbꝰ ſenſualitas pelectat̉. q̄ ſt̓ ꝯcupīa carnis ⁊ ꝯcupīa ocl̓oꝝ. In qͥd ꝯcupīa carnis ſe diffundit. Oncupīa carnis diffudit ſe ī luxuriā. ⁊ molliciē veſtiū. ⁊ quietē carnis. ⁊ ſomnolen tiā q̄ oīa ſpectāt ad ſenſū tactꝰ. Itē ad gulā q̄ ē delctātio guſiꝰ Itē ad alioꝝ ſenſuū dele ctatōes vt audire carnal̓r delctāntia ⁊ odo rare. Cōcupīa ocl̓oꝝ q̄rit videre pulchra. ⁊ hr̄e p̄cioſa ⁊ ita generat̉ auaricia ex oībꝰ iſtꝭ Ioh̓. Om̄e qd̓ ē ī md̓o aut ē ꝯcupīa carnis aut ꝯcupīa ocl̓oꝝ. aut ſuꝑbia vite. Ex ſu ꝑbia vite generat̉ auaricia. qꝛ ad hͦ q̄rit dita ri vt āpliꝰ hōret̉. Ex ꝯcupīa carnis ſil̓r a uaricia generat̉. qꝛ ad hͦ vult ditari vt volu ptuoſus epulet̉ ⁊ luxuriet̉. ⁊ cōmodiꝰ viuat abſqꝫ defectꝰ ſollicitudine. Ex ꝯcupīa ēt ocl̓oꝝ generat̉ auaricia.ſ. vt videat pulchra ⁊ hēat ad libitū ī qͥbꝰ oblectet̉ auꝝ ⁊ argētū gēmas. veſtes. agros. t̓ras faīliaſ. ſpectacl̓a ⁊ ſil̓ia. d̓derat tn̄ d̓s hoī corpꝰ ꝓpt̓ ſpm̄ rōna lē. ⁊ ꝯceſſerat ei delctāri. ēt ī ſēſibilibꝰ ſꝫ ordi nate moderate ⁊ hōeſte vt ꝑ ſenſuū delctāti onē ſurſū moueret̉ ⁊ ꝓmoueret̉ ad ſpūaleꝫ cognitōeꝫ. delctātōeꝫ ⁊ fruitōꝫ. vt appeteret coitū hōeſte ⁊ ſin̄ vicioſa libidīe. ꝯgruo tꝑe ad generādū filioſ. qͥ et̓ne btītudīs ꝑticipeſ eēt. vt appeteret cibū ⁊ potū ꝓ ſuſtētatōne nat̉e. ⁊ alia qͥbꝰ ad hͦ īdigebat. ſꝫ diſſipato or dine ꝯdite a d̓o nat̉e ꝑ pctm̄ oīa mō ꝑuerſa ſunt. ⁊ ad ſenſuales delctātiōes dilapſa. qͣs cū timet ꝑdere triſtat̉ ⁊ iraſcit̉. qͣs cū non hꝫ ꝓ libitu. tedio afficit̉. ⁊ illos qͦs credit ſibi fo re īpedimēto ne adipiſcat̉ q̄ cupit. vl̓ ꝑ qͦs ti met ſe amittere q̄ diligit. odit. Et illis qͦs vi det hr̄e q̄ cupit īuidet. qꝛ ſcit ꝙ qͣꝫdiu aliꝰ hꝫ oꝫ eū carere. ⁊ ſic orit̉ inuidia cui annexū eſt odiū vicioſuꝫ. Et ita ēt orit̉ ira. Sic ēt orit̉ accidia hn̄s ex vno latere ānexā triſticiā. ex altero torporē diſſolutōis ⁊ pigricie. Oīa ꝟo pctā ⁊ vicia ex vno fonte oriūt̉.i. ſuꝑbia ⁊ ex duobꝰ riuul̓ deriuant̉.i. malo amore et malo timore. ⁊ triplex fomētū ea accēdit cō cupīa carnis. ꝯcupīa oculoꝝ ⁊ ſuꝑbia vite. Iſta ſt̓ qͣi mat̓ia ⁊ occaſio hoīm ad tēpta tionē q̄ mūdꝰ ꝓpōit nob̓ hōres. diuitas ⁊ vo luptates. In nob̓ āt qͣdruplex defectꝰ ē vn̄ ad malū ꝓni ſumꝰ. igͦrantia. ꝯcupīa. malicia infirmitas. Ignorantia excecat ne verū co gnoſcamꝰ ⁊ erremꝰ. In iudicio boni ⁊ mali ꝯcupīa emollit ad appetendū viſibilia ⁊ de lectabilia carni. malicia exaſꝑat ⁊ amaricat cor ad irā triſticiā īuidiā ⁊ odiū. Infirmitaſ debilitat ad r̄ſiſtēdū malo. ⁊ īherēdū bono Hec qͣttuor īcidiꝰ ex pēa pͥmi pctī ⁊ origīal̓r cōtrahimꝰ ea ex pctō in qͦ naſcimur filij ire. S Sg De uiciis et eorū remediīs Ex his ꝓdeūt ſeptē capitalia vicia. de qͥ bus qͣi maioribꝰ ramis cetera vicia pullu lant. Hec ſūt ſeptē capita draconis ī Apo cal̓. ⁊ ſeptē demōia in marco de maria mag dalena ꝑ xp̄m eiecta. Itē ſeptē gētes q̄ t̓raꝫ ꝓmiſſiōis occupauerāt ne filij iſrl̓ in ea pa cifice hītarent. qꝛ nos arcēt hec vicia ab in troitu regni celeſtꝭ niſi ea ſtudeamus expu gnare ⁊ ſubiugare. docet aūt vetꝰ hiſtoria ſi ue traditio apud grecos ſic̄ Clemēs teſtat̉. Ꝙ ille gentes pͥmo expulerāt filios ſem de t̓ra illa. De cuiꝰ ſtirpe deſcēdit abraā ⁊ iſrl̓. Un̄ cū dn̄s p̄cepit filijs iſrl̓ gentes chana neorū expugnare ⁊ terrā eoꝝ poſſidere. vi dēt̉ ẜm hoc nō alienā t̓rā violent̓ vſurpaſſe ſed dn̄o vniuerſoꝝ obediſſe. vt t̓rā ſuā recu perarēt. expulſis his qͥ eā iniuſte detinebāt Hec aūt ī figura facta ſūt nr̄i. ⁊ vires aīe ⁊ affectiōes ſigͣnt q̄ a creatore bn̄ facta ſūt. ⁊ ad bonū vſū inſite hoī. vt.ſ. et̓na ⁊ vtilia q̄ reret ꝑ eas. ⁊ q̄ ex pctō in viciū mutate ſunt reformare ſtudeamꝰ ⁊ ī ꝟtutes mutare ⁊ ex pulſis vicioꝝ corruptōibꝰ inſerere v̓tutes. Quid ſit ſuꝑbia. Uꝑbia eſt amor ꝓprie excellentie qͣ hō alta cupit. ſeip̄m altū reputās et ab alijs volens reputari ⁊ alios p̄cellere Inuidia ē odiū aliene ꝓſperitatꝭ qͣ hō dolꝫ aliū ſibi coequari vel p̄ferri ⁊ cupit ei malū ⁊ de bono eis dolet. Ira ē indignātꝭ ani mi turbulēta cōmotio qua hō qͦdāmō furit ⁊ eſtuat. vt qn̄ aliqͥd occurrit ei qd̓ eſt ꝯͣriū volūtati. Accidia ē tediū boni ex anī tor pore. dū aut irrōnabil̓ triſticia mētē aggra uat aut diſſolutio cordis ad vana alia ma gis inclinat̉. Auaricia ē cupiditas plꝰ qͣꝫ neceſſariū ſit hn̄di tꝑalia. Gula ē inordi natꝰ edēdi appetitꝰ vel īmoderatꝰ. Luxu ria ē illicitꝰ ardor libidīs vl̓ illicita expletio libidinoſe delectatōis in actu. ſiue in moro ſa cogitatiōe. Et licet hͦ mō vicia ſint ⁊ pctā hͦ eſt ex culpa hoīs ⁊ pena pctī. Deus tn̄ de dit ea homī inqͣntū ſūt naturales affectꝰ vl̓ motꝰ appetituū ad bonū ⁊ ad motꝰ virtutū qꝛ deꝰ nihil mali fecit ſed cūcta ſūt bona val de. Expugnatio gͦ vicioꝝ nō ē aliud niſi re formatio naturaliū affectionū ⁊ motuū ad ſtatū a ꝯditore diſpoſitū. vt ſupͣ aliqͣntulū dictū ē de appetitu ſublimitatꝭ. qͥ datꝰ ē hoī vt appetat celeſtia ⁊ dīna ⁊ ſpernat terrena ⁊ vilia. qͣi indigniora ſe. Hoc mō dilapſus eſt ad īfima vt appetat terrenos honores ⁊ vanos ⁊ falſos. De affectu inuidie ⁊ ad quid ſit homini datꝰ naturalit̓. Auidie affectꝰ naturalit̓ inſitꝰ ē ho mini nō vt inuideat ꝓxīo de bono qd̓ hr̄e p̄t. nec vt cupiat alicui malū vel faciat. ſꝫ vt odiat vicia ⁊ pctā ī ſe ⁊ ī alijs inuideat ⁊ diabolo ꝙ tot aīas aufert deo. ⁊ alij adiutores eiꝰ īmo vicarij diaboli vt he retici ⁊ ſubuerſores aīaꝝ. qͥ ſpoliāt aīas et na btītudīe. ⁊ qͣꝫtū in ip̄is ē ſpoliāt ip̄m celū maiori gaudio qd̓ ibi foret ſi pl̓es illic veni rēt. cū ſinguli qͥ ſūt multā leticiā faciāt oībꝰ ciuibꝰ celi. Salua tn̄ et̓ne p̄deſtinatōis rō ne. q̄ nullū ibi defectum ſuſpicari ꝑmittit. Iſti ſunt hoſtes nr̄i ⁊ odio hn̄di inqͣntū ta les ſunt qͥ nos ꝑdere et̓nalit̓ q̄rūt. nō illi qͥ ſperant̉ adhuc ꝯciues nr̄i futuri in gl̓ia ce leſti. etiā ſi adhuc videant̉ inimici. De affectu ire ⁊ ad qͥd ſit hoī datus. Re affectꝰ ē datꝰ hoī vt iraſcat̉ vici ⁊ mal̓ ſuggeſtiōibꝰ ⁊ ex indignatiō nō patiat̉ ſe trahi ī ꝯſenſuꝫ pctī ⁊ re pͥmat malos motꝰ ī ſe. ⁊ in alijs vbi p̄t opor tune ⁊ vt vlciſcat̉ dei īiurias ⁊ trāſgreſſiōes iuſticie. Et tūc dr̄ zelꝰ iuſticie. Sicut legit̉ xp̄s iratꝰ fuiſſe phariſeis ⁊ alijs nō recte a gentibꝰ ⁊ alij ſcī viri. Nūc ira ī viciuꝫ de formata ⁊ ꝯͣ rōnē ī furorē ꝟſa eſt ⁊ qͣi in inſa niā vt more frenetici irrōnabil̓r moueatur hō ꝯͣ hoīem. ꝯͣ aīcū ⁊ ꝓxīm. ꝯͣ ſeip̄m etiā ali qn̄. ⁊ ꝯͣ ſcōs ⁊ ꝯͣ deū. ⁊ ꝯͣ īſenſibilia ⁊ irrōna bilia q̄ nec male nec bn̄ ſciūt agere niſi ſic̄ na tura īpellit. ⁊ vbi etiā agͦſcimꝰ nos īiuſte mo ueri n̄ poſſūꝰ qn̄qꝫ īpetū iracūdie cohibere De affctū triſticie ⁊ ad q̄m vſū datꝰ ſit hoī Imilit̓ affectꝰ triſticie datꝰ ē hoī vt doleat de pctīs ſuis.ſ. ⁊ aliēis. ⁊ me rens ſit de dilatione patrie. timea ſupplicia inferni. doleat de imꝑfectiōe ſua. cōpatiat̉ aliene afflictiōi. vt ꝑ maturitatem vtilis luctꝰ excludat leuitatē vane leticie q̄ eſt mr̄ diſſolutōis ⁊ nutrix. Sed hͦ bone ⁊ ẜm deū triſticia ꝑuerſa facta mutata eſt ī triſticiā ſecl̓i. morteꝫ operantē in deſperati onē ⁊ diffidētiā ⁊ irrōnabilē merorē. De affectu gaudij ⁊ ad qͥd ſit datꝰ hoī. Ffectꝰ gaudij datꝰ fuit hoī vt gaude ret in deo ⁊ in ſpe eternoꝝ bonorum ⁊ in intuitu beneficioꝝ dei. ⁊ ꝯgauderet ꝓxīo in bonis eiꝰ. ⁊ delectaret̉ ī laude dei. ⁊ ī bōie oꝑibus ⁊ faſtidiret omnia vana ⁊ inutilia⁊ iocundaret̉ in oꝑbꝰ dīnis. et ex hͦ efficeret Fo. CCLXXXIII ꝑuerſum eſt in diſſolutionē ⁊ vanitateꝫ hō gaudeat de inſanijs ⁊ falſa affluentia lliū rerū. ⁊ honorū ⁊ voluptatū. de riſu ⁊ ul̓. ⁊ turpibꝰ ludis. ⁊ faſtidit oīa q̄ d̓i ſūt. pida ſunt ei. ⁊ tedet eū intereſſe dīnis ⁊ tat̉ ad ſtudia deuotōis ⁊ virtutū ⁊ eua corde circa inutilia ⁊ vana ⁊ immūda. ⁊ ores labores corꝑis libentiꝰ ī alijs oc ōibꝰ ⁊ negocijs tolerat. qͣꝫ ꝙ inſiſteret ibꝰ ⁊ dīnis. Un̄ accelerat ab eis abſol totiꝰ pōt. ⁊ negligent̓ facit id qd̓ fac̄. niſi e lucrum vl̓ laudem ſperet inde ꝯſequi el cōmodū tꝑale. Quō ex triſticia gignit̉ tediū boni X inordīata nāqꝫ triſticia gignit̉ te Idiū boni dū nō libet facere vl̓ diſce Are aliqͥd boni vel cogitare vl̓ loqui. l̓r ex diſſolutōe tediū bōi naſcit̉. dū tm̄ imꝰ vanis leuitatibꝰ ꝙ tedet nos ſpi ſtudijs intēdere. ⁊ qͣi anxiamur cū emꝰ auelli ab ocio vel iocꝭ ⁊ actibꝰ ſcur ⁊ſerioſis exercitijs occupari. Un̄ qͣi li catuli ad ſtipitē renuēte aīo cogimur ī ſſe dīnis. ⁊ hͦ eſt accidie viciū ſꝫ faſtidiuꝫ hoc etiā multi religioſi laborant iꝑant. De affectu auaricie. Ffectus etiā auaricie datꝰ fuit ho mini vt eēt cupidꝰ magni meriti a pud deū ⁊ magnaꝝ v̓tutū ⁊ ml̓torū ultādo vel iuuādo ad ꝓfectuꝫ ſalutꝭ. ⁊ vt hō ēt ꝯtentꝰ boni qd̓ iā hr̄et. niſi laboraret eritū augeret̉ ei ⁊ gr̄a ⁊ oꝑa virtutum. Sed mō dilapſa ē ad cupiditatē tꝑaliū inie poſſeſſionū. ⁊ qͣrūlibꝫ reꝝ etiā viliū ligit hō qͣi ſꝑ debeat viuere. ⁊ mundus vt ꝯgreget qͣntū valꝫ. ne cū mūdꝰ ꝑeat īueniat vnde viuat. ſic̄ ptꝫ ꝑ exēplū noe ente diluuio cōportauit eſcas qͣs hr̄et la diluuio ꝑiſſent. ⁊ qͣnto hō morti ap inqͣt tāto ſtudioſiꝰ aggregat ⁊ cuſtodit ⁊ vt on̄dat̉ qͣꝫ ſit irrōnabilis auaricia. eo ma dls colligere ſatagit qͦ minꝰ indiget. Sic̄ qͥ viaticū fert ad breuē viā. ⁊ qͥ ſūptuo mū ꝯſtruit ꝓ vniꝰ noctꝭ hoſpicio. Iō deꝰ voluit nos ſꝑ incertos eſſe de hora etis. vt pauca de tꝑalibꝰ cogitemꝰ. q̄ om̄i bora timeremꝰ ꝑdere. ⁊ multa d̓ eternis ad que ſemꝑ ſine intermiſſione ꝓperamꝰ. De appetitu victualiū ⁊ qͣre ſit hoī datꝰ. Ppetitus victualiū datꝰ eſt nobis I ꝓ corꝑe vt ſuſtentemꝰ naturā ⁊ poſſi mus durare in ẜuicio dei. ⁊ multuꝫ mereri. Etem̄ moderatꝰ ⁊ parcus victus ⁊ vniformis diutius ꝯſeruat naturā. dū non opprimit vires eius. ſed reficit ⁊ ſanitatē cō ſeruat. vniformis dieta. qꝛ natura ꝯtēperat ſe ei ⁊ nō turbat̉ ex nouis ſemꝑ ⁊ ignotꝭ eſcꝭ Unde quidaꝫ tales clauſtrales diutiſſime ſani viuunt. Sed appetitꝰ ille naturalis modo effuſus eſt in voluptates ⁊ ſuꝑfluita tes vt nō ſimus ꝯtenti vnde ſuſtentet̉ natu ra ſed vnde oblectet̉ palatꝰ. Et cū talibꝰ aſ ſueti fuerimꝰ ⁊ natura ſe eis ꝯtēperauerit ⁊ aliqn̄ tenuiori victu debemꝰ eſſe ꝯtenti. na tura remurmurat ꝓpter diſſuetudineꝫ. Un̄ putamus nos ſtatim adeo debiles ⁊ infir mos. ꝙ victu pauꝑe nō poſſimus viuere. ⁊ ſub diſcretiōis velamīe delicata importu ne ⁊ inuerecūde incipimꝰ q̄rere nolētes ex periri. qꝛ ſic̄ natura ꝑ ꝯſuetudinē ad delica ta ē lapſa. ita etiā ꝑ ꝯͣriā aſſuefactionē poſſꝫ reduci ad cōpetēs moderamē victꝰ parcio ris. ſic̄ videmꝰ in maxīa ꝑte mundi. qͥ parce viuūt gentiles. iudei. pauꝑes xp̄iani. quoꝝ qͥdā depauperati mō tā ſani ſunt ſic̄ olim ī delicijs fuerāt. De ſpūalibꝰ delicijs ⁊ guſtu interne dulcedinis paſcimur. q̄ in cōꝑatōe om̄es mūdi delicias ſuꝑant. ſic̄ multi exꝑti ſciunt. Uix etiā iā eſt mētio vel efficax de ſideriū aut ſtudiū etiā int̓ illos qͥ ſibi alti vi dent̉ in religione. īmo deridet̉. deſpicit̉. ⁊ qͣi ſtulticia ⁊ abhoīatio iā hr̄. ⁊ ab alijs religio ſis hmōi ꝑſecutōeꝫ patiūt̉ ⁊ demōiaci repu tant̉ ⁊ heretici dicūt̉. Quātū ꝟo ſpūales ip̄i ſint qͥ deuotōis gr̄aꝫ ſic deſpiciūt ⁊ ꝑſequūt̉ diſcāt ab apl̓o. qͥ ēt aīales appellat eos. qͥ nō ītelligūt q̄ ſūt ſpūs dei. qꝛ ſtulticia ē ill̓. Nō tn̄ laudo vl̓ aꝓpbo deceptores ⁊ deceptoſ. qͦ ſpm̄ ſuū vel alienū ꝓ ſpū dei ſequūt̉ ⁊ ſedu cunt̉. ſꝫ ꝓbandi ſunt ſpūs ⁊ ſic iudicādi ⁊c̄. De affectu dilctōis ⁊ ad qͥd ſit hoī datꝰ. Ffectꝰ dilectōis datꝰ fuit hoī vt di ligeret deū ſuꝑ oīa. ⁊ ſe ⁊ ꝓximū ꝓpt̓ deū ⁊ ẜm deū ⁊ om̄ia oꝑa dei dilige ret ꝓpter factorē. qͦdlibet iuxta ſuā dignitatē ⁊ vteret̉ miniſterio creature ad dei volūta tē. ⁊ ſuā eternā ſalutē. ⁊ hoꝝ oīm delctātōeꝫ ⁊ vſū referret ad ꝯditorꝭ dilectōem ⁊ cogni tionē donec ad ip̄m ꝑueniret. in quo ſunt ⁊ viuunt omnia ẜm et̓nā rōnem. Sed ille affectus qͣi extinctus ⁊ dilapſus ē in amorē De uiciis et eorū remediis carnis ⁊ turpes dilectōes. vt iā non diligat niſi ꝓ ſua tꝑali vtilitate ⁊ carnali delctātiōe ⁊ turpi voluptate. Licꝫ ēt vſus carnal̓ ꝯcu bitꝰ datꝰ fuerit hoī ī mādatꝭ ad ꝓlis ꝓpaga tionē d̓o educāde. ⁊ et̓nā btītudinē cū d̓o ⁊ angel̓ poſſeſſure. nō tn̄ mō ꝓles ſꝫ delctātio in hͦ oꝑe q̄rit̉. ⁊ ſi ꝓles deſiderat̉ ꝓ mūdana iocūditate vl̓ ꝓ t̓rene hereditatꝭ ſucceſſiōe q̄rit̉. vl̓ honoris augmēto. vel vt pl̓es amici hēant̉ in t̓ra. vn̄ dolēt qn̄ ꝑuuli decedunt qͥ multo tutiꝰ moriunt̉ poſt baptiſma an̄qͣꝫ ꝑ mortale pctm̄ ꝑdāt vitā et̓nā. qͣꝫ poſtea ī eta te adulta ꝓpt̓ dubiū qͣles futuri ſint. ⁊ ꝓpter multiplices laq̄os pctī qͦs valde pauci eua De ſpe ad quē vſum data ſit hoī. Pes data eſt homini qͣ ꝯfidat d̓ bo nitate dei vt ſperet a deo gr̄am ꝯſe qui in pn̄ti ⁊ gl̓iam in futuro. pctōꝝ veniā ſi peniteat ⁊ tꝑalē ſuſtētatōeꝫ ſic̄ expe dit. ⁊ lib̓ationē a malo ⁊ ꝯſeruationē ī bono Sed ſpes modo ꝯfuſa eſt vt aut minus ſperent hoīes qͣꝫ debēt. aut pluſqͣꝫ iuſtū eſt. tantū ꝯfidūt quidā de bonitate dei qd̓ etiā ſaluet eos in pctīs ꝯtra iuſticiā ⁊ veritatē ſu am. vt īmundos collocet in celo cū angelis mūdiſſimis. Et rurſum alij deficiūt tantū diffidentes de deo ꝙ ſi ꝯuertant̉ non velit eis dare ꝑſeuerātiā in ſpū vel ſuſtentationē ꝓ corꝑe. qͣi deus ꝓpiciꝰ ſit inimicis ſuis duꝫ in pctō manent. impropiciꝰ amicis ſuis iu ſtis ⁊ penitentibꝰ ⁊ querētibꝰ ip̄m. ⁊ qͣi pecca tores paſcat liberalit̓ ⁊ ſaluet. ⁊ ꝯuerſos de ſerat ⁊ fame perire ſinat. cū nec dn̄s affligat fame aīam iuſti. Psͣ. Iunior fui ⁊c̄. Quare timor ſit datus homini. Imor etiā datus fuit homini vt ti meret deum ⁊ timeret ab eo ſeꝑari ⁊ eū offendere ⁊ puniri ab ip̄o ⁊ dam nari. Modo timet tm̄ aduerſitatē tem poralē ⁊ incōmodū corꝑis ⁊ detrimentum honoris ⁊ futura ⁊ eterna mala nō timet qͣi nunqͣꝫ futura ſint. ⁊ qͣſi tm̄ modo mine ſint ſine effectu. que dicunt̉ de futuro iudicio et eternis ſupplicijs. vel ꝙ faciliꝰ euadat ea qͣꝫ dicat̉. Timet etiā hoīem magis vel beſtiaꝫ vel rem inſenſibilē qͣꝫ deū omīpotentē quē offendit. cū tamen horrendū ſit incidere in manus dei om̄ipotentꝭ ⁊c̄. De pudore ad quid ſit datꝰ homini Udor etiā datꝰ fuit̉ homini a d̓o vt pudeat euꝫ indigna agere vel egiſſe generi ſuo. hoc eſt. peccaſſe ⁊ ſeruuꝫ peccati eſſe factū ⁊ mancipiū diaboli ⁊ om nis turpitudinis ⁊ inhoneſtatis ⁊ ſegnicie. ⁊ vilitatis. Modo autē pudet nos ẜui tutis dei. cui omīa ſeruiūt vel volūtarie ve neceſſarie. Pudet etiā nos imitari deum in humilitate. patientia. pauꝑtate. religiōe. o bedientia ⁊ deſpectiōe ⁊ cōtumelijs ⁊ ꝯfuſi on. cū non ſit deo dignꝰ qui euꝫ erubeſci corā homībꝰ ꝯfiteri. vel etiā imitari. cū ma gna gl̓ia ſit ſeruo ſequi dn̄m ſuū. eodē mo do ſentiendū eſt de om̄ibꝰ que a deo accer mus. De intellectu mētis ⁊ ingenio ⁊ co pore ⁊ mēbris eius. de ſubſtātia temꝑali et honore ⁊ ptāte ⁊ de temꝑe qͦ viuimꝰ. ⁊ de o bus q̄ in mūdo ſeruiūt homī. omīa hec da ta ſunt nob̓ vt inde ſeruiamꝰ creatori nr̄o vt ⁊ nobis vitā mereamur eternaꝫ. ⁊ ꝓximos nobiſcū trahamꝰ ad vitā. Sed ecōtra nos omīa q̄ ad vſum vite vel meritū gl̓ie accepi mus. ad vſum cōuertimꝰ culpe. Sed cūcta que ad vſum prauitatꝭ infleximꝰ ad vſū no bis vertent̉ vltionis ſiue ꝑ penā ſiue ꝑpen tentiā. Per penā videlicet vt cū caro tēptat nos. vel affectꝰ carnales ⁊ appetitꝰ inordina ti affligūt nos. vel ſubſtātia exterior aufer nobis. vel aeris intēperies. vel terre ſterili tas. vel corꝑis infirmitas nos cruciant vel cū alit̓ affligimur. vt ꝑ q̄ peccauimꝰ ꝑ hͦ ⁊ pu niamur. Et ſi volūtarie toleramꝰ ꝓ d̓o pr gamur a pctīs q̄ meruimꝰ. ⁊ coronamur patīa ⁊ bona volūtate quā ꝓ deo toleramꝰ Si aūt īuite nihilominꝰ oꝫ nos puniri hi vel in futuro. ⁊ ꝑ impatīam aggrauamꝰ ve augemꝰ culpā. ⁊ ꝑ ꝯn̄s etiā meritū pene De deſcpͥtōe vicioꝝ ⁊ remedijs eori Unc de ſingl̓oꝝ vicioꝝ nat̉a vel de ſcpͥtōe ꝯſideremꝰ aliqͣ. ⁊ d̓ remedij. qͥbꝰ curant̉. Cū virtꝰ nō aliud ſit q̄ vicioꝝ ꝑfecta curatio vel carētia vicij ẜm iſtā materiā reſpicit. qꝛ ſi viciū inordinatꝰ motus vel affectꝰ naturalis corruptꝰ. eiꝰ cō trariū eſt ꝟtus.i. affectꝰ vel appetitꝰ ordina tus ad illud ⁊ ẜm illud ꝙ a ꝯditore datꝰ fu it. vt an̄ patuit in exemplis. Ꝙ triplex eſt ſuꝑbia. Uperbia eſt triplex vt ſupͣ dictū eſt Prima ſpecies ē. Cū aut hōplꝰ ple cet ſibi qͣꝫ debeat ⁊ maioreꝫ ſe exiſti met qͣꝫ ſit in veritate. Sequit̉ de ſcd̓a. Aut cū alijs deſiderat placere ⁊ ſtudet. amo re gl̓ie ꝓprie volens magnꝰ reputari ⁊ hono rari ⁊ laudari. cū ſoli deo honor ⁊ gl̓ia ꝓprie Fo. CCLXXXIIII ebeat̉. qͥ ſoꝰ eſſentialit̓ bonꝰ eſt. ⁊ a qͦ habe tur om̄e bonū. Un̄ qͥcqͥd boni nob̓ vſurpa mus deo furamur. īmo decipimꝰ nos. attri huentes nob̓ qd̓ nō eſt verū. Sic̄ me retrix entit̉ ſe honeſtā ꝓbā ⁊ formoſaꝫ. cū nō ſit. ec eſt inanis gl̓ia qꝛ vacua ꝟitate ⁊ vtili tate ſalutꝭ. De tercia. Cū vult alijs p̄e e ſingularitate gl̓e ⁊ honore l̓ dn̄io et ⁊ imꝑio. ⁊ deſpicit ceteros ⁊ depͥmit. Ꝙ ſuꝑbꝰ qͣttuor modis decipit̉. Ecipit̉ aūt qͣdruplicit̓. vel putās ſe hr̄e qd̓ nō hꝫ. aut plus hr̄e qͣꝫ habꝫ. aut ſingularit̓ p̄ ceterꝭ hr̄e. aut ex ſe vel ꝓ ſuis meritis hr̄e. Tria ſunt q̄ vicia in nob̓ expellūt ⁊ ꝟ̓tu s oꝑant̉. ⁊ que ſint. ia ſunt aūt q̄ vicia in nob̓ expellūt ⁊ ꝟtutes oꝑant̉. gr̄a dei et induſtria ppria ⁊ neceſſitas. Gr̄a dei infundit v̓tutes. duſtria cooꝑat̉ gr̄e ex libero arbitrio et citatē ꝯuertit in v̓tutē. Sine ncc̄itate ſe pe ſꝫ ſine gr̄a nunqͣꝫ p̄t eē ꝟtus. Et liberi ar rij ꝯſenſu qͥbuſdā infundit gr̄a virtutes odico vl̓ nullo labore induſtrie ꝓprie ſꝫ ne volūtatꝭ ꝯſenſu. cū ſine volūtatꝭ cō ſenſu nullū ſit meritū. ſic̄ illis qͦs p̄uenit d̓s in bn̄dictōibꝰ dulcedīs ſue Sap. Qui d̓ lu ce. i. in diluculo īcipientꝭ etatꝭ.i. capacꝭ ītel ligentie. vigilauerit ad illā nō laborabit. Al tē em̄ foribꝰ ſuis īueniet illā.i. gr̄am ſa ⁊ ꝟtutis. Sic apl̓os ⁊ alios qn̄qꝫ ma xime in pͥmitiua ecc̄ia legimus repente ſpū ſctō repletos ad v̓tutes ⁊ dona ⁊ diuerſa ca riſmata ſctīſpūs. Gr̄a excitat volūtatē. ⁊ in ſtruit ⁊ roborat vt induſtrie agat ad ꝓfectū tutis ⁊ ſalutꝭ. Neceſſitas aūt alia ē volū taria cui ſe hō ſubijcit. vt qͥ obligant ſe voto ad obediētiā ⁊ caſtitatē ⁊ pauꝑtatē ⁊ ſil̓ia. vl̓ unt ad infideles p̄dicare. ſi illis poſtea it aliqͥd pati. vl̓ agere qd̓ libent̓ euade vident̉ ncc̄itate cogi. qd̓ tn̄ volūtariū ē qꝛ ad hͦ ſponte ſe obtulerūt. ⁊ potiꝰ pati vo lūt qͣꝫ aꝓpoſito reſilire. Alia ē coacta quā hō inuitꝰ tolerat. nec tn̄ p̄t effugere vt pauꝑ tas ſecl̓i. infirmitas corꝑiſ. deſpectio. ꝑſecu tio. teptatōes aliq̄. vel alie diuerſe tribula liones licꝫ pͥmo īuitꝰ tolerat ⁊ cū murmure in poſtea cum videt eē ineuitabiles incipi qͥnqꝫ volūtateꝫ flectere. ⁊ facere de ncc̄itate virtutē. ⁊ incipit tūc mereri. ⁊ cooꝑat̉ illa ne ceſſitas ad magnū ꝓfectū ꝟ̓tutuꝫ ad qͣs vi aūt ꝑueniret. At hͦ eſt qd̓ dr̄ de qͥbuſdā Cō pelle intrare. Et illud qd̓ orat ecc̄ia ad deū ⁊ ad te nr̄as etiā rebelles cōpelle ꝓpiciꝰ volū tates. hͦ eſt. fac de inuolūtarijs volūtarios ⁊ ad ea q̄ ſcis nob̓ expedire etiaꝫ ꝑ aduerſa cū nolumꝰ te ī ꝓſꝑis ſeqͥ. Psͣ. Imple facies eoꝝ ignominia ⁊c̄. Ꝙ induſtria in tribꝰ ꝯſiſtit. Aduſtria in tribꝰ ꝯſiſtit in ꝓuida cō ſideratiōe. in labore conatꝰ. ⁊ in ꝑſe uerāti diligētia. Per iſta tria adiuuāte gr̄a vicia ſubiugant̉ ⁊ ꝟtutes obtinent̉. Sꝫ gr̄a qͦſdā ſic p̄uenit. vt aut multa facilitate. īmo cū ml̓ta ſuauitate faciāt bonuꝫ ⁊ decli nēt a malo. aut ita accēdit volūtatē eoꝝ vt cū magͦ feruore q̄dā faciēda ꝓmpte aggrediāt̉ qͣꝫuis dura ⁊ difficilia. qͦſdā ꝟo ſibi ita qͦdā mō relinqͥt vt cū aliqͥd boni agere debēt ne ceſſe ſe hn̄t ſtimul̓ ⁊ calcaribꝰ pungere qͣi pi grū anīal. vt gͣuior ſit ei difficultas ſuꝑandi torporē cordis qͣꝫ laborē actōis ſuſtinendi. Iſti ⁊ ſi nō hn̄t deſideriū feruēs currēdi pꝰ dn̄m. hn̄t tn̄ deſiderium deſiderij. orātes ſe trahi cū ſpōſa qͣi qͥ agilitatē currēdi nō hn̄t. Iuxta illud. Cōcupiuit anīa m. deſiderare iuſtifi. t. ⁊c̄. Uolūtatē bonā hn̄t. ſꝫ pigrā ⁊ te pidā ⁊ nō feruētē. pͥmū feliciꝰ ē. ſcd̓m labori oſiꝰ. Quoꝝ āt maiorꝭ ſit meriti. puto nemi nē ꝑfecte exiſtīare poſſe niſi eū qͥ ſpūuꝫ pon derator ē.ſ. deꝰ. qꝛ ſcd̓i ſi luctādo vincunt ſe ip̄os. vt ꝑ ꝯſuetudinē pugne ſui potētes fi ant. magne ꝟtutꝭ ē. Primi maiori indigent cautela ne ſeducant̉. qꝛ diuitie facilit̓ acqͥſi te ꝓdigaliꝰ ſolēt diffūdi qͣꝫ q̄ pauſatī ⁊ cū dif ficultate elaborant̉. Scd̓i an̄qͣꝫ ſe ꝑfctē vin cant. difficultate ſepe laſſati vel qͣi t̓riti ex la bore deſperāt de victoria ⁊ de ꝑuentiōe ad mediū ⁊ finē qͦ tendūt. ⁊ int̓mittūt ſtudiū ꝑ fectōis. ⁊ ad alias occupatōes ſe ꝯuertūt qi diffidētes de d̓o ꝙ nolit eos introducere ī t̓rā ꝓmiſſiōis. ꝑ quā ſignat̉ ꝑfectio puritatꝭ. ſic̄ filij iſrl̓ in deẜto tedio laborꝭ ⁊ tiore diffi cultatꝭ de ſuꝑandis hoſtibꝰ deuicti. detra xerūt t̓re ꝓmiſſiōis ⁊ mortui ſūt in deſerto. p̄ter pauciſſimos. hͦ ē p̄ter caleph ⁊ ioſue. qͥ deſigͣnt eos qͥ caute ⁊ virilit̓ ꝑ tēptatōes tra ſeunt vſqꝫ ī finē ꝑſeuerādo. Iō int̓ tot de ſe culo qͣi de egypto egreſſos tā pauci ꝑueni unt adꝯſūmatā ꝑfectionē. qꝛ aūt ſeducti cal lidis tēptatōibꝰ ⁊ deceptōibꝰ inimici aut te dio laborꝭ ⁊ difficultate fracti viaꝫ ꝑfectōis deſerūt vel aggredi nō p̄ſumūt. Ꝙ q̄dā ſūt generalia remedia ꝯͣ vicia. De uiciis et eorū remediis Uedam etiā ſūt generalia remedia ꝯtra vicia ex pugnāda ⁊ ad v̓tutes obtinēdaſ quedā ſpecialia ꝯtra aliqͣ ſingularit̓. vt con tra luxuriā fugere feminas viros ⁊ ſimilia. Quedā aūt ſunt q̄ cito ⁊ ꝑfecte ꝑducūt ho minē ad ſanitatē mentꝭ. quedā tardiꝰ ⁊ im ꝑfectiꝰ. Efficaciora aūt remedia ꝯtra oīa vi cia ſunt. Pauꝑtas vt.ſ. in oībꝰ patiarꝭ pe nuriā. nō ſoluꝫ in his q̄ deſideras. qꝛ illa eſt oīm. etiā ditiſſimorū. qui plus cupiūt qͣꝫ ha bent. ſed etiā in his qͥbꝰ neceſſario indiges. hoc eſt ī victu. in veſtitu. hoſpitio. miniſtrꝭ ⁊ ſil̓ibꝰ. Scd̓m deſpectio hoīm. vt ſis ꝯtē ptus ⁊ vilipendarꝭ. ⁊ nō cureris. et in nullo ſingularit̓ honoreris ſed potiꝰ ꝯfunderis ⁊ exprobreris ⁊ vituperis. ⁊ hoc ſepe etiaꝫ ab amicis. donec tumor elatiōis penitꝰ cōpri mat̉ in te. Un̄ vides quātū pauꝑes mundi tolerāt a diuitibꝰ. ⁊ qͣꝫ patient̓ qd̓ nō ferrēt ſi haberēt diuitias ⁊ honores. Terciū eſt ſtrēnuū magiſteriū. vt cogarꝭ facere qd̓ īui tiſſime facis ⁊ dimittere qd̓ libent̓ faceres ⁊ nil hr̄e niſi qd̓ dat̉. nil velle acciꝑe niſi qd̓ ne ceſſe ē. nil agere niſi qd̓ videt̉ ⁊ qd̓ iubet̉. nec loqͥ nec eſſe alicubi niſi ad nutū alteriꝰ. ⁊ nil diſſil̓et̉ qͥcqͥd negligis qͥn aſpere rep̄henda ris ⁊ puniarꝭ donec curuitas ꝓprie volūtatꝭ plene in te ad formā rectitudinis reflectat̉. Quartū elongatio a ꝯſortio ſecl̓ariū. qꝛ ſic̄ aqua turbida ſi ponat̉ ſeorſū a freq̄ntia trāſeuntiū purificat̉ magis ac magis. Ita mens religioſa a ſecl̓o ſeq̄ſtrata minꝰ afficit̉ circa terrena. ⁊ celeſtia magꝭ īcipit deſidera re ⁊ puriꝰ intelligere ⁊ faciliꝰ cogitādo inhe rere eis. Quītū frequēs eſt oro. Hec ele uat mentē ſupͣ ſe ad deū ⁊ impetrat ab ipſo curationē languoꝝ ⁊ vicioꝝ. ⁊ ſanitatē ꝟtu tū. Sextū eſt q̄libꝫ afflictio vl̓ tribulatio aduerſitatꝭ. vt labor. infirmitas. ꝑſecutio tē ptatōes. infamia ⁊ ſil̓ia. qꝛ ſic̄ lima purgat ⁊ ſplendere facit metallū. ita tribulatio ⁊ affli ctio abradit rubiginē vicioꝝ. Und̓ Grego. Qui deſiderat plene vicia vincere. ſtudes hūilit̓ purgatōis ſue flagella tolerare. S aūt pͥmo eſt moleſta ad ſuſtinendū aduerſi tas. ꝑ ꝯſuetudinē ꝯtinuā fit de die in diē to lerabilior qͦuſqꝫ iā nō curet̉. vel etiā diligat̉ ꝓpter ꝓfectū ſue ſuauitatꝭ vel ſanitatꝭ. q̄ exin de ꝓuenire ſentit̉. Exēplum de cauterio qd̓ pͥmo acerbū eſt. ſed mortua carne nō dolet ⁊ ſuꝑfluos ⁊ noxios hūores educit. Undi orat ꝓph̓a. Proba me dn̄e et tempta me. Septimū ꝯtinua mortꝭ ⁊ retributōis me ditatio. q̄ facit vicia timere ⁊ ꝟtutibꝰ ſtude re. Sicut aūt arte medicine ꝯͣria cōtrarij. curant̉. ita vicia exercitioꝝ ꝯtrarioꝝ reme dijs curant̉. vt ſuꝑbia hūiliatiōe. gula ſob etate. ⁊ impatiētia aduerſitate. ⁊ ſic de alijs. De ſpecialibꝰ remedijs vicioꝝ. Unc gͦ de ſpecialibꝰ remedijs vicio rū ſinguloꝝ videndū eſt que ⁊ ſi nō poſſumꝰ oīa ſcire l̓ deſcribere. Pau ca tn̄ ex pl̓ibꝰ cōſideremꝰ. ſic̄ pauꝑes qͥ not pn̄t multas medicinaꝝ diuerſitates ⁊ ef caces hr̄e ꝯficiūt ſibi de vilibꝰ herbis vn ta. quibꝰ liniāt dolores ſuos. ⁊ perbie remediū eſt ꝯſideratio ꝓp tā in corꝑe qͣꝫ in aīa. tam illiꝰ q̄ nobis cū ce teris cōis eſt qͣꝫ illiꝰ quaꝫ in nob̓ ſingularit cognoſcimꝰ in occulto ſiue in aꝑto. ſiue ſi natural̓ ſiue accidental̓. Cōſidera vilitate ſiue infirmitates corꝑis. qͥd fuimꝰ qn̄ cōce pti. qn̄ in vtero nutriti ⁊ nati. qͥd ſumus in trinſecꝰ ſub cute. q̄ ſordes ebulliūt ꝑ apertu ras ſiue ꝑ meatꝰ corꝑis. qͣꝫ facile deperit qͥe qͥd ī nob̓ pulchrū ⁊ validū apparet. ꝙ mors ſemꝑ ꝓpinquat. vanis gaudijs ita finē impo nit vt cū eſſe deſierūt nec fuiſſe putent̉. ⁊ les poſt mortē tūc erimꝰ. Itē ꝙ exteriori honores ⁊ diuitie nō ſunt nr̄e. Naturaliter diuitie terra ſunt. ⁊ de t̓ra tollunt̉. vt pecu nie ⁊ poſſeſſiōes. Honores nō impendunt̉ hoīꝓpter ſe. ſed ꝓ queſtu qͥ inde ſperat̉. ſicut vultures ⁊ canes accurrūt ad cadauera qͣꝫ diu ſperāt inde ſaturari. ſed cū totū corroſe rint ꝙ niſi ſicca oſſa remanēt relinquunt ca dauer. Itē bona mētis nr̄a nō ſunt. ſed do na dei ⁊ rōnē inde reddituri ſumꝰ diſtricte. vt ſcīa. ingeniū. v̓tutes. Mala nr̄a pure ma la ſunt ⁊ ex pluribꝰ circūſtantijs gͣuia. ⁊ gra uibꝰ ſupplicijs digna. Bona nr̄a nō pure bo na ſunt. ſed multiplicit̓ imꝑfecta. Nam pi gricia deſidia. vana gl̓ia. hypocriſis. tepidi tas ⁊ vane cogitatiōes. ⁊ cetera vicia ſepe vi ciant bona q̄ facimꝰ ⁊ maculant ſacrificium noſtrū tā orationū qͣꝫ actionū. vt minus ſit deo acceptū ⁊ minꝰ nobis meritoriū. Item expoſiti ſumꝰ pluribꝰ ꝑiculis ⁊ eterne dāna tioni. ⁊ infinitis ſupplicijs ⁊ pluribꝰ vicijs ē peccatis onerati ⁊ multis miſerijs ſubiectꝰ Un̄ ergo ſuꝑbit terra ⁊ cinis hō tam vilis. Scd̓m eſt ſe exercere in hūilibꝰ oꝑibu Fo. CCCXXXV ilibus ⁊ deſpectis officijs ⁊ ruſticanis la oribꝰ humili habitu incedere. hūiles mo res ⁊ verba hr̄e humilia. locū nouiſſimū eli gere. nihil iactātie aut oſtētatōis p̄tendere. Hec ⁊ his ſimilia. cū in ꝯſuetudinē ꝟſa fue rint mentē ad hūilitatē inclinant. Si autē pana gl̓ia ⁊ ſuꝑbia mētē pulſat ꝓ hmōi hu niliatione. hͦ eſt ex nouitate vel raritate hu uſmōi hūiliatōis. Nā ꝑ longū vſuꝫ iſta va nitas euaneſcit. Psͣ. In deo faciemꝰ vtutē ⁊cͣ. Terciū ſuꝑiores ⁊ meliores ſe attēde hoīes qͣꝫ ip̄m dn̄m ih̓m xp̄m deuꝫ ⁊ vt in eoꝝ cōꝑatione ſibimet vileſcat hō qͥ ſe aliquid eſſe putat. ſicut locuſta ad gi gantē. calculꝰ ad montē. gutta ad flumen. ⁊ hͦ tam faciendo bona qͣꝫ patiendo aduerſa. pannoſus garcio vileſcit int̓ purpuratos. Sic ⁊ nos debiles ⁊ pauꝑes ꝟtutibꝰ. reſpe ctu magnoꝝ ſctōꝝ ſiue ante nos fuerint ſi Ꝙ triplex eſt inuidia. ue nobiſo Auidia triplex eſt. Prima non gau dere de bono alteriꝰ. ⁊ nō dolere de malo alteriꝰ. hͦ eſt ꝯtra charitatē ꝓ quē tenemur diligere ſic̄ noſip̄os met mo de ꝓprio bono non gaudeat vel de malo nō doleat. Scd̓a eſt dolere ⁊ torq̄ ri in bonis alteriꝰ ⁊ gaudere ⁊ optare malū eius ex odio ꝑſone. Naꝫ qui dolet de tꝑali ꝓſperitate alicꝰ vel de aduerſitate eiꝰ gau det. qꝛ videt ita expedire eidem. vel cōi vti litati eoꝝ nō ex odio ꝑſone nō eſt īuidie de putandū. ſicut iuſtꝰ iudex qͥ ideo punit vel deſtruit malefactores. ne vel ip̄i grauiꝰ dā nent̉ ſi diutiꝰ in malis ꝓſperent̉. vel per eos pax cōmunis turbet̉. Tercia inſuꝑ ꝓmo uere malū alteriꝰ verbis ⁊ factis. ⁊ bonū im pedire vel deprimere. Sequit̉ alia diſtinctio triplicis inuidie Tem alia diſtinctio inuidie. Gra uis inuidia eſt malū ꝓ malo redde re. grauior aūt odire eū qͥ nihil no cuit tibi. grauiſſima aūt malū reddere pro bono ⁊ odio hr̄e aliquē qui bonꝰ eſt ſic̄ iu del chriſtū. Itē malū eſt ledere aliquē in re pus. peius in honoribꝰ vel corꝑe. peſſimuꝫ aut imo diabolicū ledere ⁊ nocere aliquem in anīa qͦ ad ſalutē eternā. Item negare in digenti beneficiū pctm̄ eſt. etiā ſi ſit inimicꝰ rion impedire aūt malū eiꝰ ſi poſſis grau lo ꝑfectorū aūt eſt bonū inimici ꝓmouer cetia diligere ex affectu. Quidaꝫ putant ſe innocentes ſi negāt illis quos nō diligunt. ſalutationem ſuā. ſed examinēt ſe quō eſu rienti inimico cibū miniſtrēt. quē nō ſine ꝓ prio damno darēt ſi ſalutationē quam ſine damno dare poſſent negauerūt. maxime ſi deſiderent ⁊ acceptent. Ideo aūt inuidia ⁊ odiū deo ꝯtraria ſunt. qꝛ ſingulariter cha ritati(que deꝰ eſt) oppoſita ſunt. et cōmune bonū qd̓ dei largitas om̄ibꝰ cōmunit̉ crea uit equalibꝰ inuidet. ⁊ eos odit quos deus creauit ⁊ redemit ⁊ diligit de quibꝰ ſpes eſt ꝙ ad vitā eternā ꝑueniant. De tribus remedijs ꝯtra inuidiam. Rimū remediū cōtra inuidiam eſt. qd̓ etiā ſummū eſt. nihil amare vel cupere eorū q̄ mūdus habꝫ ⁊ amat. vt honores. diuitias ⁊ voluptates. Tꝑalia em̄ quo pluries diuidunt̉ eo partes mino res fiūt. ⁊ qͥ ea appetit inuidet alijs illa hn̄ti bus dū neceſſe eſt aliuꝫ carere qd̓ alter ha bet. Celeſtia autē ⁊ diuīa qͦ pluries partici pant̉ eo magis dilatant̉ ⁊ habundāt. vt vir tutes. ſapiētia. ⁊ dona ſpūſſctī ⁊ ſimilia. que participatiōe nō minuunt̉. Scd̓m eſt co gitare ꝙ ſi aliꝰ nō haberet illud vnde ei in uides. tn̄ tu nō haberes. Un̄ cupias alteri qd̓ ſine dāno tuo habꝫ. ne fruſtra de aliena felicitate torquearꝭ. Remediū ꝯtra odiū ē tīere vindictā dei qui nō remittit homī pctā ſua qͣꝫdiu ip̄e te net odiū ad ꝓximū ſuū. Debet etiā cogitare ꝙ qn̄qꝫ oportet eū ꝓximo recōciliari. ſi vult ſaluari. vnde meliꝰ eſt cito hoc fieri qͣꝫ tardi us. ne homo interim ſit in ꝑiculo damnati onis. ⁊ ꝑdat bona que interim oꝑat̉. Futu ri em̄ domeſtici in domo pacis celeſtꝭ h̓ de bent et̓ne pacis fedus inchoare. qꝛ quanto hic feruētior dilectio. tanto illic iocundior fruitio et̓ne pacis. Terciū eſt vt ſtudeas illi qͥ magis ꝯtrariꝰ eſt tibi obſequioſior eē ⁊ affabilior. Per hec em̄ lenis cor eius ſi eſt intelligens vel ſaltē cor tuuꝫ. Apl̓us. Noli vinci a malo. ſed vince in bono malum. et ſi eſurierit inimicꝰ tuus ⁊c̄. Quid ꝓdeſt homi ni meminiſſe iniuriaꝝ diu niſi vt amplius inquietet ⁊ affligat ſemetip̄m. Sufficit di ei malicia ſua. Tanta enī nobis ſunt mole ſta. quātūcunqꝫ ſtudemꝰ in nobis eſſe paci fici. ꝙ ſi ſuꝑ hͦ volumꝰ ea nob̓ aggrauare ꝑ odij ⁊ rancorꝭ cōſeruationē citiꝰ obruemur qͣꝫ om̄ia reſiſtēdo vincamꝰ. Potiꝰ iuxta apo ſtolū dare locū ire debemꝰ.i. cedere ⁊ nō re ſiſtere malo. maluꝫ ꝓ malo reddendo. Ꝙ ſi C T De uiciis et eorū remediis volumus om̄s opprimere qͦs aduerſarios patimur iterū alij inſurgūt ⁊ nos pͥus ſuc cūbemus qͣꝫ om̄es eliminemꝰ. Qui vero ſe ip̄m ꝑ patientiā vincit oēs aduerſarios ſu perauit. Hiere. Bellabūt aduerſus te. ſed nō p̄ualebunt. Exemplū de martyribꝰ ſan ctis. Odiū qn̄qꝫ naſcit̉ ex inuidia. aliquādo ex ira diu retenta. Ꝙ triplex eſt ira Re triplex eſt qͣlitas. Prima ſubito ⁊ ex facili cauſa moueri. vt ex leui fa cto vel ꝟbo vl̓ ex ſola vana ſuſpicio ne. Aliqn̄ etiā cōtra inſenſata cōmouemur ⁊ iraſcimur brutis et lapidibꝰ ⁊ ligno ⁊ hu iuſmōi ſine rōne. Scd̓a vehement̓ inflā mari. Aliqn̄ em̄ ira tm̄ in corde accenditur aliqn̄ ⁊ facies inflammat̉ ⁊ deformat̉. aliqn̄ etiā geſtꝰ ⁊ mores mobilitate quadaꝫ nota bili agitant̉. ex qͣ īterior animi cōmotio de monſtrat̉. vnde ſternutatio nariū. pallor vl̓ rubor vultus. depreſſio palpebraꝝ. tremor labiorū. inqͥetudo totiꝰ corꝑis. Aliqn̄ ꝑ ver ba erumpit vel clamores vl̓ ꝑ cōuicia. cōtu melias. maledictiōes ⁊ minas ⁊ ꝑ iurgia ⁊ ꝑ iuria ⁊ blaſphemias. Aliqn̄ qͣi febris cōcu tit corpꝰ. vel qͣi freneſis mentē in furorē ver tit. Aliqn̄ manus mouet ad ledendū alium vel ſeip̄m. ita vt ſibimet qn̄qꝫ manus initiat vel ea q̄ parauerat abijciat et deſtruat. Ali qn̄ nō ſinit admittere q̄ ſibi ſunt vtilia vt ci bū ⁊ hmōi. ⁊ multa alia ira oꝑat̉. ⁊ pacē cor dis turbat. ⁊ rōnē obnubilat ⁊ memoriā cō fundit. Et ſicut fumꝰ hoſpitē de domo ex pellit. ita ira ſpm̄ ſctm̄(qui ſuꝑ quietū tātū modo reqͥeſcere q̄rit) de cordis habitacl̓o excludit. Psͣ. In pace factꝰ eſt locus eius. Tercia qͣlitas ire eſt diuturna cōmotio que aliqn̄ raucorē fouet. qͥdā habēt de pͥma qualitate magꝭ ⁊ minꝰ de ſcd̓a ⁊ tercia. qͥdaꝫ de ſcd̓a. quidā de tercia. qͥdā habūdāt ī vna ip̄aꝝ. quidā in duabꝰ. qͥdā in tribꝰ. ⁊ hi ſunt peſſimi. Ira ꝯtrariat̉ virtuti māſuetudinis patiētie et mititatꝭ. ⁊ dehoneſtat diſciplinaꝫ morū ⁊ facit incōſideratū. qꝛ nec deū timet nec hoīem reueret̉. Ira etiā non hꝫ miſeri cordiā. nec hūilitate p̄tendit ⁊ excecat intel lectū. ſicut fumꝰ oculis. ſic ira cordi. De quinqꝫ remedijs ire pͥmo Emedia ire ſunt qͥnqꝫ. Primū eſt ꝓuida p̄meditatio illoruꝫ q̄ pn̄t oc ¶ currere tā verboꝝ qͣꝫ factoꝝ ꝯtrari orū. vt ante pugnā ſe homo ad patiētiā pre paret ⁊ hoſtē qͣi in inſidijs paratꝰ expectet vt eo minꝰ ꝑturbent veniētia q̄ fuerint ꝓr ſa. Qui em̄ debēt in duello pugnare an̄ ꝑ gnā ſolent artē pugnādi exercere ⁊ addiſci re vt ictꝰ aduerſarij ſciant ꝓuidere. ſcuto ex cipere. ne improuidi vulnerent̉ ⁊ ſuperen Nā qui pͥmū tunc vult armari. qn̄ iam ho ſtes irruūt in eū. ſpaciū non dabit̉ ei ad mi niendū ſe. nec p̄ ſtupore conſiliuꝫ inuenit. euadat. Scd̓m eſt os cōprimere tacēdo. ⁊ accenſam flāmā ire in corde ſuffocare n ſi euaporare ꝑmittat̉. increſcat. ⁊ alios inc dat. ſicut de igne materiali ſepiꝰ experimi Ad hoc em̄ duo iſta hoſtia lingue deus d̓ dit dentes ⁊ labia ne facile ꝓſiliat ad noce dū. maxime cū intꝰ accēſa fuerit igne furo vel īfecta liuoris veneno. Eccī. Facito or tuo hoſtia. Psͣ. Pone dn̄e cuſtodiā ori. ⁊ Terciū eſt cōuertere ſe ad alia nego quibꝰ ſe cor occupet loquēdo vel aliqͥd tri ctando. vt ſic obliuiſcat̉ cōmotionis ſue.ſ qui vult ignē extinguere ſubtrahat ardēt ligna vt ſic diuiſus deficiat. materia ei per partes ſubtracta. Prouerb̓. Cū defecerin ligna extinguet̉ ignis. Quartū remedii eſt verecundia qua hō modeſtus erubeſcit diſcipline ſue detrimentuꝫ incurrere. ⁊ ali os ſcandalizare ⁊ vim facit ſibimet. repͥmē do iram vel etiā alios motꝰ inordīatos ne honeſtatis ſue diſpendia patiat̉. Sic etiaꝫ timor reprimit irā. ſicut videmꝰ in ẜuis qu a dn̄is ſepe dure caſtigant̉ nec audent leuit ecōtra murmurare. ne forte peiora eis infe rant̉. Si hoc p̄t timor hūanꝰ qͣꝫto magis mor dei ſi vere inſit mēti. ⁊ maxīe amor ip̄ boni. Tantū potēs ē qͥſqꝫ malo reſiſtere q tū amor boni in corde eiꝰ affectu ꝯualuer Quītū eſt aſſue facere ſe ſtatī cū ſentit̉ cō motio admittere ꝯſilia prudētie. ꝑpendēdo qͣꝫ nociua ſit iracūdia. q̄ ledit ꝯſcīam. ꝯfur dit famā. alios ſcandalizat. cor inqͥetat. ſpm̄ ſctm̄ effugat. tormēta meret̉. Ecōtra ꝙ illd̓ ꝓ qͦ iraſcimur iā ineuitabile eſt. ſi factū ē vel fieri oportet. ⁊ ꝙ nihil ꝓficiemꝰ iraſcēdo niſi ꝙ malū duplicamꝰ. Tanta em̄ in hͦ ſecl̓o oc currūt aduerſa. ꝙ ſi etiā oēm diligētiā appo nimꝰ. qͣliter ea nobiſmet mitigemꝰ leuit̓ pa tiendo. tn̄ vix oīa portabimꝰ. qͣꝫto magis ſi voluerimꝰ nobis ea exaggerare ꝑ impatie tiā ⁊ retinere in corde ꝑ rancorē. nec expel lere vt euaneſcat ſic̄ fumꝰ. ante obruemur⁊ ſuffocabimur. qͣꝫ poſſimꝰ oīa reſiſtendo ſu Fo. CCLXXXVI are ſicut illi qui ꝯtinuū fluxū reumatis excreant ſuffocant̉. Quid volumus ꝟba lioſa aduerſuꝫ nos ꝓlata retinere. q̄ iā ura tranſierūt. q̄ nihil nocuerūt nobis intū fuit in ſe nec in rebus nec in corꝑe nec tr̄am dei nob̓ auferrēt. nec honorem apud hoīes. ſi nō ꝑ impatiētiā offendimꝰ noſmet ip̄os. īmo potiꝰ magis grati ſumꝰ deo ⁊ ho linibꝰ. ſi ꝯtumelias patimur qͣꝫ ſi nihil ad pateremur. Sic eſtimemꝰ ꝟba male ꝝ ⁊ detractoꝝ. ſicut latratꝰ canū vl̓ cla es anſerū quos ꝯtra nos clamare audi ⁊ nō curamꝰ. Qui alteruꝫ ꝯtumelioſe erat ſe ip̄m magis qͣꝫ illū dehoneſtat xemplū. Ecce aliqn̄ in itinere intem gaeris affligit nos. ⁊ cū euaſerimꝰ le ir. ⁊ triſticie prioris obliuiſcimur. nec imꝰ vt iterato ꝯtriſtemꝰ nos de prior nodo qd̓ iā p̄terijt. ſic etiā debemꝰ p̄te ꝝobliuiſci iniuriarū ac ſi non fuerint. ⁊ idere ꝙ ſuſtinuimꝰ. qꝛ cū tribulatio per ſierit. meritū eius adhuc manet. Cogi etiā dehemꝰ ꝙ nemo ī hac vita ſine ad ate viuit. etiā qui ſeculo ſeruiunt ſepe ora patiunt̉. Exemplū. Itē quāta nuerunt ſancti ⁊ maxīe martyres. ⁊ ſuꝑ ia ip̄e dn̄s ieſus chriſtꝰ. ⁊ ſi ip̄e tanta paſ ſt ꝓ nobis. nōne eſt dignū ſi nobis ali a toleramꝰ ꝓ chriſto. ⁊ ꝓ magna gl̓ia nr̄a emiſſione pctōꝝ nr̄oꝝ ꝓ quibꝰ h̓ liben is modica pati debemꝰ qͣꝫ in futuro pluri acerbiora. Hec ⁊ his ſil̓ia prudenter ⁊ cogitando. impetū iracūdie ⁊ impatiē ſcilius ſuperamꝰ. Xviciū accidie tres habet ſpecies. Tcidie vicium tres habet ſpecies. Prima eſt quedā amaritudo men tis qua nihil letuꝫ vel ſalubre libet o paſcit̉. fugit hominū cōſortiū. faſtidit lla queqꝫ. Hec eſt quā apl̓us ſeculi tri appellat. que mortē operat̉. ꝓcliuis in erationē ⁊ diffidentiā. prona ad ſuſpi s. que patientē aliqn̄ inſtigat ad neceꝫ ius luctu irrōnabili opp̄ſſa. Hec ali naſcit̉ ex p̄cedenti impatientia. aliqn̄ ex ardato vl̓ impedito deſiderio cupite rei qn̄ ex p̄cedentibꝰ melancolicꝭ humoribꝰ. unc medicoꝝ eſt adhibere remediū potiꝰ eligioſoꝝ vel theologoꝝ. Scd̓a ſpēs torpor quidā pigredinis qͥ ſomnū amat mīa cōmoda corꝑis. horret labores. fu ſit aſpera queqꝫ. frigus. oꝑationē. ocio delectat̉. Heſt eſt pigricia ꝓprie. Tercia ſpe cies eſt que ſola faſtidit ea q̄ dei ſūt. ad alia agilis eſt ⁊ alacer. oratio eſt ei inſipida. et a laudibꝰ dei ſe abſentat. vbi caute pōt et au det ⁊ feſtinat explere velociter or̄ones debi tas. ⁊ ne nimis afficiat̉ tedio earū aſſumit interim alias cogitatiōes ⁊ occupatiōes. qͥ bus intendat donec ꝑficiat horas vel ora tiones cōſuetas. Rumoribus paſcit̉. ludis delectat̉. Excogitat negocia quibꝰ occupet̉. nihil magis eſt ei oneroſū. qͣꝫ intendere deo ⁊ his q̄ ſpectant ad ſtudiū ⁊ ꝓfectū ſpūalem Cella ei carcer eſt. Euagari aūt tam mente qͣꝫ corꝑe extra clauſtrū diligit. ⁊ querit mul tipharia occaſione. Om̄is rigor diſcipline ſpūalis grauis eſt ei ⁊ murmurat econtra. ⁊ querit̉ de duricia p̄latorū. ⁊ diſciplina ze lantiū. Hoc accidie viciū ſignū eſt ingrati tudinis. qꝛ tanta beneficia ꝯtulit nobis do minꝰ ⁊ cōfert quotidie. ꝙ fidelis ſeruus dei nunqͣꝫ deberet eiꝰ obſequiū faſtidire. nec ab eius laude ceſſare. Iteꝫ ſpoliat nos multis meritis ⁊ p̄mijs in celo. Tantā em̄ gloriaꝫ om̄i hora negligimꝰ quāta bona interim fa cere poſſemꝰ ſi nō ocioſe ea trāſiremꝰ. ⁊ nul la vel modica hora p̄terit qͣ aut mereamur aut demereamur. Item cū in multꝭ offen derimꝰ deū. cōueniens eſt vt tempꝰ qd̓ ad huc reſtat nobis ad viuendū tāto meliꝰ ex pendamꝰ. vt redimamꝰ tempuſ quod male amiſimus. De remedijs accidie. Emedia accidie hec ſunt. Primū ⁊ efficaciꝰ cogere ſe ad illa ſpūalia ſtu V dia q̄ faſtidit maxime hō. ⁊ precipue ad or̄onē ⁊ celebratōnē diuīoꝝ tādiu qͦuſqꝫ dei gratiā vertat̉ nobis in oblectationē. Si aūt differat̉ talis gr̄a. nihilominus de labore luctaminis meritū accreſcet ⁊ ꝟtus roborat̉. ⁊ per conſuetudinē magis ac ma gis tedium minuet̉. Deus em̄ nō requiret a nobis quod nō dedit. ſcilicet gratiā deuo tionis. ſed hͦ vult vt queramus. ⁊ cum dede rit cōſeruemꝰ ⁊ gratias ei agamꝰ. Poſſibi le em̄ eſt aliquē qn̄qꝫ ml̓to plꝰ mereri in pu gna laboris ꝓ obtinenda deuotiōe. etiaꝫ ſi nō proficit qͣꝫ ſi multe deuotionis foret ſine labore. qꝛ de iſto poſſet forſitā extolli. ⁊ me ritū diminui. de illo autē cor humiliatur et meritū conſeruat̉. ¶ De remedijs cōtra triſticiā. TT 2 De uiciis et eorū remediis Ontra triſticiam aūt maxime valet frequēs memoria benignitatꝭ dei. ⁊ intuitꝰ beneficioꝝ eiꝰ. Ad cuiꝰ boni tatē pctā oīm nr̄m ſunt ſicut gutta ad pela gus totiꝰ maris. Itē vt ſit libent̓ cum bona ſocietate. maxīe qͥ de deo ſepe loquant̉ de uote. Und̓ pſallente dauid. ſpūs malus a ſaul recedebat. Itē Iacobꝰ. Triſtat̉ aliqͥs ī vobis. oret equo aīo et pſallat. Sic em̄ cor hylareſcit ⁊ ſpūs triſticie effugat̉. Occupa tio etiā ꝓdeſt triſtibꝰ vt obliuiſcant̉ triſticie Pigro vtilis eſt laborꝭ exercitatio ⁊ cōſue tudo incōmodi cogēte ſtrēnuo magiſterio. vt nō poſſit remiſſe agere p̄ tedio laborꝭ ni debilitas ſit ī cā. Cōtra tediū cordis. Item ꝯtra tediuꝫ cordis valet varietas actiōis vt ab vno trāſeat ī aliud opꝰ bonū. Ꝙ ſeruꝰ dei in qͣttuor debet ſe exercere. Eruus dei in qͣttuor his exercitijs verſet̉. vt aut deo intēdat orando. pſallendo. meditādo. ſtudendo de uotioni. aut de deo tractet ſtudendo ſcīe. le gendo ſiue ꝯferēdo. diſcutiendo. vl̓ diſcen do. docendo. aut ꝓ deo laboret oꝑando. ſer uiendo. corpꝰ caſtigādo. v̓tutibꝰ ſtudendo. aut corꝑis refectiōi moderate indulgendo. qͥeſcendo. dormiēdo. cibū vel potū ſumen do. ad hͦ vt poſſit corpus ſpūi ẜuire. Eccle ſiaſticꝰ. Panis ⁊ diſciplina ⁊ opꝰ ſeruo. Pa nis ad ſuſtentationē. diſciplina ad correcti onē. opus ad exercitationē. Aſinus indiget pabulo ne deficiat. onere ne laſciuiat ocio ſus. virga qͣ impellat̉ ne pigre ambulet vel deuiet. Alia diſtinctio accidie. Grauis accidia eſt negligent̓ ꝑſoluere ad quod te net̉ hō. Grauior p̄termittere ex tedio oīno Grauiſſima etiaꝫ alios impedire. ⁊ a bono retrahere. nec poſſe alioruꝫ bona ſtudia eqͦ anīo tolerare. De tribꝰ ſpēbꝰ auaricie. ⁊ q̄ ſit prima. Uaricia hꝫ tres ſpeciēs. Prima eſt anxia cupido hn̄di vl̓ acqͥrendi tem poralia. ſiue ſequat̉ effectꝰ ſiue non. ⁊ ẜm hoc p̄t auarꝰ eſſe etiā pauꝑ qͥ modicuꝫ habet vel etiā nihil. Scd̓a eſt tenacitas ꝯſeruandi habita. q̄ nō ꝑmittit ea erogari ī pias cauſas. vel in vſus neceſſarios ꝯgrue expendi niſi cū anīe dolore. Tercia auge re diuitias ⁊ vndecūqꝫ acqͥrere etiā de iniu ſto ⁊ turpi queſtu. vt furtis. rapina. fraude. vſura. ⁊ alijs inhoneſtis modis. Quidā la borant in pͥma ſpecie. quidā in ſcd̓a. quidā in tercis. quidā in duabꝰ. qͥdā in oībꝰ. Ꝙ hoc viciū eſt ꝯtra naturā. Oc viciū ſpecialit̓ videt̉ extra eſſe. ⁊ ex ſola praua ꝯſuetudine vel corri Ipta voluptate inolitū eſſe qd̓ ex ho ꝓbat̉. qꝛ mūdus multo tꝑe caruit hoc vici ⁊ alique gentes adhuc putant̉ ab eo imm nes eſſe vl̓ fuiſſe ſicut gymnoſophiſte. Ite ex hͦ qꝛ multi ꝑfecte ſecl̓o renūciantes cū a alijs vicijs ſepiꝰ impugnant̉. ab hoc nuncͣ pulſant̉ niſi forte ꝓpria miſera volūtate ſe e ſubijciant. Qui aūt ſemel ſe eiꝰ laqueo alli gari ꝑmiſerit vix vnqͣꝫ de cetero ab eius cō pede liber erit. Un̄ videmꝰ religioſos qͦſd poſt primā ſeculi abrenunciationē. qͣ ab eiꝰ laqueis erepti fuerāt. rurſum inuolui au ricie retibꝰ. ⁊ inſatiabilit̓ ſitire res alienaſ pͥus ꝓprias ꝯtempſerāt ꝓpter deuꝫ. Sic iu das om̄ibꝰ ſuis renūciauerat. poſtea fur fa ctus et loculos colligens. dn̄m maieſtatis vendidit ⁊ laqueo ſe ſuſpēdit. De remedijs auaricie. Emędia auaricie ſunt Primū pxīo oīa relinq̄re ⁊ ſub alteriꝰ regimine ⁊ ꝓuiſione viuere. ⁊ ſiqua habuerit ei plene reſignare ⁊ in nullo ſui iurꝭ eſſe. ſic̄ in pͥmitiua eccl̓ia fideles ſub apl̓is erant. et in monaſterijs bn̄ ordinatis clauſtrales. hͦ eſt efficaciꝰ auaricie remediū. ſicut dn̄s docuit Qui nō renunciat oībꝰ que poſſidet ⁊c̄. Iti Si vis ꝑfectꝰ eſſe ⁊c̄. Scd̓m cōſiderar omēs ꝑplexitates diuitiarū ⁊ laq̄os auar cie ⁊ pauꝑtatis libertatē ⁊ vtilitatē. Diuu em̄ ꝑiculoſe ſunt. ⁊ cū labore acquiruntur cū multa ſollicitudine ꝯſeruant̉. qꝛ multo inuidie patēt furū. raptoruꝫ. potentū frar dulatoꝝ. ꝟ. Diues diuitias non congregat abſqꝫ labore. Nō habet abſqꝫ metu nō deſe rit abſqꝫ dolore. Ubi multe ſunt opes ib multi qͥ cōmedūt eas. tā ꝯſumentiū qͣꝫ ſub trahentiū. Nā a nullo ſecurꝰ eſt diues. nec ab extraneis nec a ꝓximis. Sic eſt diuiti bus in medio cupidorū ſicut carnificibꝰ in medio famelicoꝝ canū. Diu colligunt̉ ⁊ ci to amittunt̉. Diuitie multiplicate nō minu unt ſed augēt ſitim auaricie ſicut potꝰ ydr̄ pico. Quid gͦ querꝭ vnde plus cruciarꝭ. Af fligunt nōdū habite ⁊ amiſſe. Pauca ſuffic unt neceſſitati. mors cito rapit ab eis. Pe nas eternas amatoribus ſuis lucrant̉. Ab his oībꝰ libera eſt pauꝑtas. Psͣ. Rapinas nolite ꝯcupiſcere. Diuitie ſi affluant nolite Fo. CCLXXXVII cor abponere. Fructꝰ diuitiarū eſt largitas elemoſynaꝝ. Sine illa infructuoſe ſunt et onicioſe. Ecc̄s. Diuitie ꝯſeruate. in malum dn̄i ſui cedent. Semen accumulatū putre ſcit ſeminatū fructificat. Terciū remedi nm eſt ꝯfidentia de deo qͥ nō derelinqͥt ſpe rantes in ſe. Iuxta ꝓmiſſuꝫ ip̄iꝰ dicentꝭ lu Nolite ſolliciti eſſe ⁊c̄. vſqꝫ indigetꝭ. Qui eī ſic fecit hoīem vt alimētis indigeat. nō pa tietur eū perire neceſſarioꝝ ſubtractione. ſi ius ſe cure cōmittat. Math̓. Querite pri iū regnum dei ⁊c̄. ⁊ hec om̄ia.i. neceſſaria rꝑis adijcient̉ vobis. Nam qͥ libent̓ vult mini dare celeſtia ⁊ magna. non negat ei ma.i. terrena. Si eī mali ⁊ crudeles ho ines īmo beſtie ⁊ bruta aīalia filios ſuos itriunt. multo magꝭ optimꝰ ⁊ verax dn̄s os ſuos nō deſerit. qͥ etiā benignꝰ eſt ſuꝑ ratos ⁊ malos. qͣnto magꝭ ſuꝑ bonos q̄ nē ſollicitudinē ſuā proijciūt in eū. Psͣ. lō vidi iuſtū de relictū ⁊c̄. Unuꝫ ex tribꝰ a eo ſperandū eſt auariciā ꝓijcientibꝰ ꝓ deo aut ꝓcurabīt eos in neceſſarijs. aut cum aruo victu. ⁊ in penuria dabit eiſ vires qͣs nhabundātia pn̄t habere. ⁊ hͦ eſt iocundiꝰ emodico magꝭ eſſe forteꝫ. Aut qd̓ ſubtra hit corpori refundit menti in ꝯſolatiōe ſpi ituali vt libent̓ careat corꝑali habūdātia. ne ſpūalibꝰ delicijs recōpenſat̉ Inſuꝑ ma nā gloriā meret̉ in celo patient̓ tolerata ꝓ briſto penuria tꝑalis. De gula ⁊ eius ſpeciebꝰ. Ule qͣttuor ſpecies ſunt. Prima an̄ debitū tp̄s vel ſepiꝰ qͣꝫ deceat come dere p̄ter neceſſitatem more pecu lū. Scd̓a cū nimia auiditate et impetu dam vorare. ſic̄ lupi vel canes famelici. Cercia nimis implere ſe potiꝰ qͣꝫ reficere.i. lus ſumere qͣꝫ ſit neceſſe ex incōſideratiōe el delectatione gule. Quarta nimis lau exquiſita q̄rere. hec nutrit auariciaꝫ ſic̄ or accidiā vel pigriciā Qui delicata q̄rit t diuitias vt poſſit hr̄e quod appetit. ni vero ciboꝝ repletio pigrū reddit. quia a blenū ponderoſum efficit̉. hebetat etiā tellectū. ⁊ affectū deuotiōis obruit ⁊ re gerat. ⁊ agilitas retardat̉. et in ſomnum ijcit ſuꝑflua repletio ventris. De remedijs gule ⁊ eius ſpeciebꝰ. Emedia gule. Cōtra pͥmā ſpeciem ſufficit ſola bona voluntas vt nolit prius vel ſepiꝰ comedere qͣꝫ ſit ꝯueniens. Infirmis aūt nō eſt lex poſita Iuue nes vero ⁊ laborātes ſicut exigit neceſſitas diſcrete refici pn̄t qn̄ ꝯſuetudo vel eccl̓iaſti ca ꝯſtitutio nō repugnat. Cōtra ſecūdaꝫ vtilis eſt diſciplina verecūdie vt modeſte ſe habeat ⁊ impetū refrenet. Itē ꝯſideratio ꝙ inordinata et nimis feſtinata refectio ledit naturā ⁊ minꝰ nutrit ⁊ ecōuerſo. Eadē etiā ꝯſideratio valet ꝯtra terciā ſpeciē qͣ nimis ſumit̉. ⁊ qꝛ impedit a bono oꝑe. ſicut ſup̄ di ctū eſt. Efficaciꝰ tn̄ ꝯtra terciā ⁊ qͣrtā ſpeciē remediū eſt nō habere vnde poſſit gule ſa tiſfacere. Un̄ quāto qͥs pauꝑior fuerit. tan to minꝰ in hac parte peccabit. Nota hͦ eſt ẜm traditionē ſenioꝝ pͥma pugna quaꝫ de uincere nos oportet. ⁊ qͣnto minꝰ ſuꝑata fu erit. tanto validiora ſunt cetera vicia cōtra nos. ⁊ nos debiliores ꝯtra ea. Per gule nā qꝫ pctm̄ mors intrauit in om̄e genꝰ hūanū Un̄ ⁊ ſaluatorē noſtrū diabolus pͥmuꝫ per gulā temptauit qͣi a ianua alioꝝ vicioꝝ. in de aditū q̄rens ad vlteriora. valet etiā tam ꝯtra delectatiōes gule qͣꝫ etiā ꝯtra alias vo luptates vicioſas ꝯſiderare qͣꝫcito ꝑtrāſit. qͣꝫ breuit̓ durat. ⁊ ꝙ tranſacta ſic eſt qi nūqͣꝫ fuerit ⁊ relinquit poſt ſe veſtigia male cōſci entie ⁊ penitudinis ⁊ ꝯfuſiōis ⁊ debitū ſup plicioꝝ. ⁊ meriti detrimentū. Un̄ cū de lectamēta carnis ⁊ mūdi appetis pone ī cor de tuo ac ſi iā habueris ⁊ ſatiatꝰ ſis et hora p̄terierit. qꝛ voluptas p̄terita eſt qͣi ſomniū noctis trāſactę. īmo ꝯtēptibilior. qꝛ malaꝫ ꝯſcientiaꝫ facit ꝑpetrata voluptas. euitata vero letam ⁊ ſecuram. Ecōuerſo vero valet ꝯtra oēs aduerſitatū turbatiōes vt ponas in corde tuo iā durāte aduerſitate ꝙ ſic de beat eſſe. ⁊ nō alit̓ poſſit eſſe. ⁊ voluntas dei ſit ꝙ ita ſit. ⁊ hͦ diſpoſueris vt ad hͦ deueni ret ⁊ ſic eueniret. Qd̓ em̄ qͥſqꝫ ſponte diſpo nit inde minꝰ turbat̉ ſi euenerit. Si auteꝫ turbaris ꝙ nō euenit qd̓ optaueras vl̓ ſpe raueras cogita. ꝙ multa alia nō eueniūt q̄ ꝓſpera fuiſſent ſi eueniſſent. ⁊ tn̄ nō turba ris ꝙ nō euener̄t. qꝛ de quibꝰ cor hoīs non diſponit ſibi gaudiū ſi eueniāt. de his etiaꝫ nō triſtat̉ ſi nō eueniāt. Uerbi gr̄a. Si ſpe ras te in craſtinū habiturū bonū prandiū. letaris. Sꝫ ſi forte ſpes tua fruſtrat̉ turba ris. qꝛ leticia ſpei ſubtracta eſt. Sꝫ ſi nihil ſperas nō triſtaris. ſi nō euenerit. qꝛ viderꝭ tibi nihil ꝑdidiſſe. cū nihil habueris amit tendū. Homo em̄ virtutis ſic debet omnē T T 3 De uiciis et eorū remediis ſpem ſuā ⁊ ſolaciū in deuꝫ ponere vt nunqͣꝫ ex toto figat animū in t̓rena conſolatiōe. vt qͣſi ſuſpenſum habeat deſideriū ad oīa ex teriora. ⁊ nō fixum. ſicut qͥ ſupra glaciē ince dit leuit̓ ponit pedē temptādo ſi trepidet vt retrahat pedē ne ſubmergat̉. Cū ergo ꝑdiſ aliqͥd qd̓ diligis. pone in anīo tuo qͣi nunqͣꝫ habueris ⁊ qͣſi ſomniū fuerit qd̓ viderꝭ ha buiſſe. ꝙ more ſuo euanuerit. ⁊ in nihilū re dactū ſit. hoc orat ꝓpheta ſibi cū affectu īſpi rari. dicens. Uelut ſomniuꝫ ſurgen. ⁊c̄. vſqꝫ rediges. Hoc eſt. Redige memoriā iſtoruꝫ terrenorū in corde meo qd̓ eſt ciuitas habi tationis tue ad nihilū.i. vt nihil reputē eſſe vel fuiſſe qd̓ ꝑtranſit ſicut ſomniū ſurgētiū de ſtratu obliuiōi traditū nō curat̉. Som niū eſt hec vita malis ⁊ ſtultis. qꝛ putant ſe eſſe qd̓ nō ſunt.i. felices. ⁊ hr̄e qd̓ nō habent Hec eſt vere bona volūtas cui falſa ⁊ deſpe cta ſunt q̄ hic mūdus pōt habere. Iſte cōſi derationes nō ſunt fantaſtice dicende ſed vere ⁊ ſapiētes. que faciūt mentē trāquillā ⁊ ſtabilē inter mūdane ꝓſperitatꝭ ⁊ aduerſi tatis varietates. Cū ergo deſideras qd̓ nō habes. cogita qͣſi habuerꝭ ⁊ iā ſaturatꝰ inde fueris. ⁊ modo trāſierit. Cū aūt iam habes qd̓ diligis. noli nimis ei inniti ꝑ delectatio nis affectū. ſed cogita ꝙ cito ꝑtrāſiet iſta le ticia ⁊ nihil poſt ſe relinquet niſi veſtigia do loris ⁊ ꝯfuſionis. ⁊ debitū ſupplicioꝝ. Cum vero amittis qd̓ amaſti. eſtima qͣi nunqͣꝫ ha bueris illud vere. Sed tm̄ qͣi in ſomno vi deris vl̓ in cogitatiōe imaginatꝰ ſis te talia habuiſſe. Exempluꝫ. Sicut ſi imaginer mihi. ꝙ ſim rex francie ⁊ magnā gloriam et pompa ⁊ delicias ⁊ diuitias habeaꝫ. ⁊ poſt modū rex anglie debellet me ⁊ capiat ⁊ ſpo liet me gl̓ia ⁊ regno ⁊ inanis remaneam ab om̄ibꝰ. Si igit̉ ꝑacta tali fantaſia gͣuit̉ vel lem turbari ⁊ triſtari. de illa regni fantaſtici amiſſione. vel ſi valde exhylarari voluiſſeꝫ. de delectatiōe habite gl̓e huiꝰ fātaſtice. nō ne ſtulta triſticia vel inanis gl̓ia eēt cōmo ueri de his q̄ nūqͣꝫ fuerūt nec erūt Tales eī vanas leticias hr̄e poſſēꝰ. imaginādo no biſmet ⁊ fingendo quaſlibet gl̓ias ⁊ delecta tiones. ⁊ econuerſo triſticias ⁊ dolores. ſic̄ ſolent quidā inſani ⁊ lunatici qͥbuſdā fanta ſijs deluſi ex ꝯfuſione cerebri etiā ſine appa rente exteriori cā. modo ridere. modo flere. ẜm imaginatiōes interiꝰ ꝯceptas triſtes vl̓ letas. Psͣ. Uerūtn̄ vniuerſa vanitas. om̄is hō viuens.i. ẜm hoīem nō ẜm deū. ⁊ quan Uerū tn̄ in imagine ꝑtrāſit hō velut in qu dam imaginaria deluſione exiſtimās ſe ali quid eſſe cū nihil fit et ita vane extollitur. ſꝫ etiā fruſtra cōturbat̉. vanis timoribꝰ ⁊ me roribꝰ deiectꝰ theſaurizat ⁊ ignorat cui cor gregabit ⁊c̄. qꝛ neſcit an ip̄e eis fruiturꝰ ſit an alius cui nō cupit. Cōtra hoc ſibimet ꝑ pheta conſiliū inuenerat. dicēſ. Et nūc qu eſt expectatio mea. nonne dn̄s. ⁊ ſubſtantia mea ⁊c̄. vbi ꝑdere nō formido. Econtra. po ne in anīo tuo de futura aduerfitate nō tu bari. qꝛ contingētia ita ſe habēt ꝙ poſſun euenire vel nō. ⁊ ſepe turbamꝰ nos an̄ ten pus timore eiꝰ qd̓ nūqͣꝫ eueniet. ſicut puer flent aliqn̄ recordātes doloris quē haberē ſi parentes eoꝝ morerent̉. qͥ adhuc viui ⁊ ni ſunt. Ꝙ ſi etiā aduerſitas certa ē futur ſufficit diei malicia ſua vt nō duplicēt nob̓ dolores p̄cedente anguſtia. cū ſequens tri bulatio ꝑ ſe ſatis excruciet. Hec dico de tē porali tribulatiōe nō et̓na quā expedit no bis ꝑtimeſcere ⁊ p̄cauere. Gregꝭ. Ante fup pliciū de ſupplicio cogita. Utilitates tribulationis. Aſtante vero tribulatiōe vel aduer fitate. ꝯſiderāda eſt vtilitas adue ſitatꝭ. quō pctā purgat. cautos red dit a pctō. ⁊ ſubtrahit occaſionē peccādi in multis. exercet ad v̓tutes. ad hūilitatē ⁊ c̄ paſſionē ſil̓ia ſuſtinentiū. ad ꝯfugiēdū ſoll citius ad diuinū auxiliū. ad experientiā di uine clemētie que tribulatꝭ corde iuxta eſſe in eis. Itē ad maiorē gloriā ꝓmerendā ⁊ ſi per omīa ad reddendū vicē chriſto paſſo ꝓ nobis. Trāſacta autē aduerſitate gaudo euaſiſti. ſicut qͥ de naufragio vl̓ tempeſta ⁊ via mala ad bonū hoſpiciū ꝑuenit. ⁊ noli duplici te affligere dolore. rancore. vl̓ odio ex memoria iniuriaꝝ ꝯtra illū a quo paſſus es. cogitans ꝙ ſi nō meruiſti apud illum vt te affligeret. tn̄ meruiſti forte apud deuꝫ v te puniri ꝑmitteret. ⁊ ip̄e deus iudex vſus eſt illo qͣſi tortore tuo ad iuſticiā ꝓſequēdā cōtra reum ſuū. ſicut aſſur virga turorꝭ dn̄i dicit̉. qꝛ vſus eſt eo qͣi virga ad dandā diſc plinā ſeruo ſuo peccanti iſrl̓ videlicet. Et ſi cut virga poſt correctionē filij in ignē ꝓijcit̉ ſic ⁊ illi vltores dei tandē punient̉. maxime qui nō recto zelo ⁊ iuſticia ꝓxīos ꝑſequunt Fo. CCLXXXVIII His qͣi ꝑ exceſſum tactꝭ qͣlit̓ te int̓ aduerſa ⁊ ꝑſpera īmobilem ꝯſerues. ne ꝓſpera extol lant vel aduerſa deijciāt. qꝛ aduerſitas ma xime verſat̉ circa carentiā vel amiſſionē cu piti ⁊ timorē vel tolerantiā exoſi. Regreſſus ad ꝯſideratiōes vicioꝝ. D remedia ⁊ qͣlitates vicioꝝ ꝯſide randas redeamꝰ. Nō mediocriter aūt valet ad morbos vicioꝝ ſanan dos. ſcire eqͣnimit̉ carere his q̄ caro vel car nalis affectꝰ appetit. ⁊ patient̓ ſuſtinere ⁊ nō ꝑtimeſcere q̄ horret ⁊ odit. Exemplū. ſicut ⁊ in medicina corꝑali ſanitati ꝓpinqͣt. qͥ bene ſeruat dietā quā ſibi indicit medicꝰ ſuus et cauet a nociuis. ⁊ qͥ ꝯſtant̉ recipit ⁊ ſuſtinet marū poculū ꝯfectōis. Gregoriꝰ. Qui ap petit plene vicia vincere. ſtudeat hūilit̓ pur ſaturari vbiqꝫ ⁊ in om̄ibꝰ. e luxuria ⁊ eius ſpeciebus. lxuria qͣdruplex eſt. Prima eſt in corde qn̄ hō īmūdas ⁊ lubricas co gitatiōes ſcient̓ ⁊ volūtarie cā pra ne delectatiōis ꝟſat in cogitatiōe ſine repu natiōe ꝯſenſus. Sap̄. Peruerſe cogitati ones ſeꝑant a deo. Math̓. Quicunqꝫ vide it mulierē ad ꝯcupiſ. ⁊c̄. Scd̓a qn̄ circa ppus generatiuū hō ſatiat ſe libidinoſis ge ibꝰ amplexādo. oſculādo. palpādo. impu lice reſpiciendo. ⁊ loquēdo ⁊ auſcultando urpia. ſola delectatiōe praua vel alijs me etricijs blandicijs carnali affectiōi ſatiſfa it. Hec tanto grauior eſt qͣꝫ pͥma qͣnto lon ius ad exteriores conatꝰ cā praue delecta tionis eſt ꝓgreſſa. Si em̄ ſola praua mens ea eſt in ſe ꝑ ꝯſenſum male ꝯcupīe. quanto magꝭ habenis laxatis ad vlteriora libidīs incitamēta exterioꝝ ſenſuū ⁊ mēbroꝝ mini ſterio adiuta ꝓuocant̉. Et ſi ſolū ꝯcupīa in orde mechia a dn̄o iudicat̉. qͥd gͦ ex ꝯcupīa oſculari. palpare ⁊c̄. Nemo gͦ ſtulte ſeducat̉ vt putet tūc ſolū ſe peccaſſe qn̄ opus gene ratiuū ꝑficit. vel laborat ꝑficere. cū etiā iſtiꝰ oꝑis p̄ambula dānabilia ſint. In ip̄o eī li cito cōiugio ſepe excuſabilior eſt ſimplex cō cubitꝰ qͣꝫ tales inhoneſte blandicie tactuū indecentiū ⁊ ſpectaculoꝝ ⁊ collocutionum laſciuarū. Intentio quorundā. I aūt aliqͥs dicat apud ſe. exquo nō q̄ro opus prauū fornicādo ꝑficere. licite poſſum amorꝭ blaudicijs frui cū dilecta mea mūda intentiōe interduꝫ ad mutue ⁊ ſctē dilectiōis nutrimētū vt ignis caritatis magꝭ ac magis in nob̓ accendat̉. cū ex dilectiōe ꝓximi nutriatur ⁊ augeat̉ a mor dei. Sciat qͥcūqꝫ talis ſe ſub ſpecie ſpi ritualis amoris carnali dilectiōe ⁊ delecta tiōe deludi. qꝛ ſpūs ſpm̄ diligit. nec corꝑali bus amplexibꝰ indiget. qꝛ hoc carnal̓ amo ris eſt indiciū. qͥ qͣnto plus creſcit in corde. tanto magꝭ amor ſpūalis minuit̉ ⁊ refrige ſcit. ⁊ ecōuerſo ſpūalis amor carnalē repri mit ⁊ expellit. Ꝙ talis triplicꝭ peccati reus efficit̉. Riplicis aūt pctī reus efficit̉ qͥ tali bus corꝑalibꝰ blandicijs. vti ſe lici te poſſe putat. etiā ſi nullā vlterius praue oꝑatiōis habeat volūtatē. Primo qꝛ ſe nimis incaute tēptatōis expoſuit pe riculo cū proni ſint ſenſus hoīs ⁊ cogitatio in malū. ⁊ tēptatio q̄ nōdū fuit occaſione et oportunitate noxie familiaritatis accepta potuit corrūꝑe voluntatē. ⁊ in pctm̄ p̄cipi tare. ſicut ſepe accidit qͥ mūda intētiōe mu tue familiaritatꝭ inheſerūt ſocietati. mutatꝭ affectibꝰ ſpūalibꝰ in carnales. lapſi ſūt ī pec catū. Tali gͦ periculo ſe ingerere eſt ꝯtra p̄ ceptū illud videlicet. Nō tēptabis dn̄m de um tuū. ſicut qͥ ſuꝑ tenueꝫ glaciē ex ſua ſtul ta curioſitate incederet. ſi mergeret̉ reus eſ ſet in ſeip̄o. īmo ip̄m ſtulte tēptare gͣuis cul pe eſſet. etiā ſi nō mors ſeq̄ret̉. Scd̓o ꝙ ⁊ ſi in ſe nil temptatōis ſentiret. tn̄ alteri da ret occaſiōem temptatōis ⁊ pctī. dū qͥ alteri fodit foueā ip̄e incidit in eā. Qui alt̓i mortꝭ poculū ꝓpinat nō ideo eſſet innocēs. qꝛ ipſe nō bibit. Iob. Alitꝰ eiꝰ.i. diaboli prunas ar dere facit. Ignitꝰ em̄ flatꝰ eiꝰ eſt ex igne ge hennali. cū duos carbones cōpoſitos inue nerit ⁊ ſemiuiuos ſufflat īdefeſſe donec eoſ intendit. nec curat moras ſi tādē ꝑficiat qd̓ intēdat. cū omī tꝑe ad nihil aliud vacet. nec alijs curꝭ intēdat niſi aīas ſeducere. Ter ciū ꝓpter malū exēplū ex qͦ alij gͣuit̉ ſcādali zant̉. nō carentes praua ſuſpicione. de tali noxia familiaritate ⁊ iudicātes eſſe malum indignant̉. murmurāt. detrahūt ⁊ irrident innocētes eoꝝ collegas qͣi ⁊ illi ſil̓ia faciāt. ⁊ vilipendit̉ religiōis reuerētia ex talibus. ⁊ plurima mala fiūt. Alij vero exēplo eoruꝫ audaciꝰ faciāt ſil̓ia. putātes etiā ſibi licere. ⁊ iſti ſe innoxie facere arbitrant̉ ⁊ diſcunt ab eis. Itē audēt eoꝝ exemplo. qd̓ an̄ non au TT 4 De uiciis et eorū remediis debant īmo ⁊ ip̄i pctōres temerarios faci unt ⁊ qͣi iuſtificāt ſe in pctō cōꝑatiōe iſtoruꝫ corrumpentiū religionis puritatē. Et hec om̄ia redūdāt ī iniuriā dei ⁊ offenſaꝫ. ⁊ ho noris eiꝰ detrimentū cū inſolentie familie. pr̄iſfamilias dedecꝰ videant̉. Tercia ſpe cies luxurie eſt natural̓ ꝯcubitꝰ viri ⁊ femi ne. ſine ꝯiugij honeſtate. Hec ſubdiuidit̉ ī multas ſpēs. vt eſt ſimplex fornicatio. adul teriū. ſacrilegiū. inceſtus. ſtupruꝫ. raptꝰ ⁊ ſi milia. que nō ꝓſeqͦr nec diſtinguo. Quar ta eſt pctm̄ innaturale. Cū em̄ natura om̄i bus rebꝰ ꝓpria noīa dederit q̄ nature ſubia cent. Illud pctm̄ qͣi ꝯtra vl̓ extra naturā ſi ne ſpeciali noīe reliquit. eo ꝙ indignum ſit noīe. qꝛ ip̄am naturā deſtruit ⁊ humanā na turā maculat ⁊ infamat. Dicit̉ tn̄ aliqn̄ paſ ſio ignominie. vl̓ īmūdicia vl̓ mollicies. Et talibꝰ paſſionibꝰ ſubditos Apl̓s dicit tradi tos in reprobū ſenſuꝫ ⁊c̄. Ro. jͣ. Huiꝰ āt di uerſitates vel deſcriptōes nec noīari expe dit. ne ⁊ ip̄e aer inde inficiat̉. vl̓ ne ex vſu in de tractādi. minꝰ horrendū ⁊ abhomīabile videat̉. vel fiat audiētibꝰ. vel ne det̉ ſimplici bus inde materia cogitādi vl̓ mali occaſio curioſis. tn̄ qͦcunqꝫ ſtudio vigilans volūta rie. delectatiōis ꝯſenſu ſe ꝓuocat ad pollu tionis īmundiciā. vl̓ etiā hͦ aliunde pati cō ſentit. vel cooperat̉ alteri p̄ter nature vſum ad quartā luxurie ſpecieꝫ dicit̉ ꝑtinere. De illuſione ſomnioꝝ p̄termitto. qꝛ ſic̄ dor miens nō eſt cōpos rōnis. ſic etiā nō poteſt aliqͥd interim facere vnde dānet̉. Nā ſi vigi lans forte dediſſet occaſionē vn̄ dormiens illuderet̉ cogitando. loquēdo. agendo. vel etiā poſt ſomnū volūtarie delectādo in me moria illiꝰ nocturne pollutōis. hoc potius eſſet culpa vigilantꝭ qͣꝫ dormientis. cū dor mientis illuſio ſit pena tm̄ culpe p̄cedentꝭ. vel occaſio ſubſequētis in vigilatiōe vl̓ in vi gilante. Nota ꝙ motꝰ ⁊ titillatio carnis tribꝰ de cauſis ꝯtingit ex p̄cedenti cogitati on. cū formas ⁊ imagines illicitas intꝰ ha bentes in eaꝝ retractatōe mouemur Ex ventris plenitudīe. qꝛ cū venter cumuloſi tate ciboꝝ diſtendit̉. caro laſciuiens ad mo tū luxurie excitat̉. Itē ex maligni ſpūs im pugnatiōe. qꝛ qͦ iuſtos ſuꝑare mīme ſe cōſi derat. eo ꝑ carnis titillationeꝫ gͣuiꝰ eos im pugnat. De ſeptem remedijs cōtra luxuriā. Emedia ꝯtra luxuriā ſunt ſepteꝫ q ad pn̄s memorie occurrūt ſine qͥbꝰ ꝯtinentia nō pōt diu eē tuta. Pri mū eſt vt vir feminaꝝ. ⁊ femīa viroꝝ incau tā familiaritatē deuitet. Ecc̄ꝰ. A veſtimēto ꝓcedit tinea ⁊ a ml̓iere iniqͥtas viri. Gregꝭ. Qui corpꝰ ſuū ꝯtinētie dedicat habitare cū feminis nō p̄ſumat. Nā qͣꝫdiu calor viuit ī corꝑe. nemo p̄ſumat ignē cōcupiſcētie in ſe penitꝰ extinctū eſſe. Et ſepe videt̉ carbo ex tinctus modica fauilla opertꝰ. ſed ſi tangit̉ cōburit. Diabolꝰ vero cū duos carbones coadunauerit. afflat donec eos īcēdit. Iob Alitus eiꝰ prunas ardere facit. Ignitꝰ em̄ eſt ⁊c̄. Carbo ſi ſolus relinquit̉. extinguit̉. Si cōponit̉ alteri ex mutuo calore ambo incendunt̉. ⁊ ſepe ſpū inceptꝰ amor ꝯſūmat̉ carne. Bern̄. Cū femīa ſꝑ eſſe ⁊ feminaꝫ nō cogͦſcere hͦ ego maiꝰ reputo qͣꝫ mortuos ſu ſcitare. Qui gͦ qd̓ minꝰ eſt nō potes. qd̓ ma ius eſt quō credā tibi. Aſtutꝰ etiā diabolꝰ in pͥncipio incaute familiaritatꝭ occultat la queos tēptatōis carnal̓. reputās ꝙ deſiſte rēt a mutua dilectiōe ſi ſentirēt inde ſtimu los peccati. donec ꝑ longā faīliaritatē ⁊ in cautā ſecuritatē affectꝰ amboꝝ ita ꝯflati et ꝯglutinati fuerīt in amore ꝙ etiā cū ſentiāt ſibi inde īminere tēptatiōis ꝑiculū. neſciūt reſilire nec ab inuiceꝫ ſeꝑari. viribꝰ ſpūalibꝰ ita debilitatꝭ in eis ꝙ neut̉ ſibimet vim fa ceret tātā ꝙ euellat ſe d̓ laq̄o īmo timet alte rū intātū ꝯtriſtare ꝙ etiā reputet ſe ꝑfidū ſi deſerat eū. ⁊ ſic captꝰ ꝯſentit alteriꝰ volūtati ⁊ ꝓprie īfirmitati in om̄e pctm̄. Sic ſamſon fortiſſimꝰ qͥ ml̓tas ſepe hoſtiū acies ſtrauie ⁊ aliqͦtiēs de vincul̓ eruꝑat ꝯfidēs de viribꝰ ſuis liq̄factꝰ ē amore dalide. ⁊ defecit aīa eiꝰ ⁊ ad mortē vſqꝫ laſſata eſt. dū nullā daret ei requiē. qͦuſqꝫ plene expoſuit ei cor ſuū. ⁊ ho ſtibꝰ ſic aditū aꝑuit. captiuādi ſe ⁊ ligandi ⁊ cecandi. ⁊ in carcere molā faciendi ⁊ ludum de ſe ex hmōi hoſtibꝰ. Hec aūt oīa in figura facta ſunt nr̄i ⁊ ſcripta ad correctionē nr̄aꝫ. Scd̓m eſt vitare ꝯtuberniū ⁊ ſocietateꝫ luxurioſoꝝ. ne eoꝝ exēplo ad ſil̓ia ꝓtrahat̉. Prouer. Qui ſe iūgit foricarijs erit nequā. Itē. Amicꝰ ſtultoꝝ efficiet̉ ſil̓is illis. Pro ni em̄ ſunt ſenſus hoīs ⁊ cogitatio ī maluꝫ. ⁊ iō faciliꝰ trahit̉ alioꝝ exēplo ad id qd̓ appe tit eiꝰ ſenſus carnal̓ dū nō erubeſcit vicioſꝰ videri. hn̄s ſecū ſocios miſerie ſue. qͦꝝ non ſolū exēplis ſꝫ etiā ꝑſuaſionibꝰ ⁊ irriſionibꝰ Fo. CCCXXXIX trahit̉ ad pctm̄ ⁊ laudat̉ pctōr in deſiderijs aīe ſue. Et hec iā qͣſi p̄cipua cā qͣre nunc ita multiplicata ſunt mala in ecc̄ia. ⁊ ī religiōe ſtudia ſpūalia defecerūt. ⁊ ad exteriora ſtu dia ⁊ negocia pl̓imi defluxerūt.ſ. mala ꝯfor mitas. dū qͥlibet vult alios imitari. ſiue qͥa aliud neſcit qͣꝫ qd̓ videt in alijs. ſiue nō au det alit̓ viuere qͣꝫ illi cū qͥbꝰ verſat̉. ⁊ ex ma lo timore vel pudore timet alijs videri diſ ſimilis. ſiue etiā ꝙ ꝓpriꝰ vel ꝓximus tēpor ⁊ carnalis gaudēt ſe hr̄e occaſionē ⁊ qͣndā ex cuſationē apud hoīes agēdi. qd̓ libet etiā fi nō licet. Psͣ. Oēs declinauerūt ⁊c̄. ſil̓. ⁊c̄. ſcꝫ ad deū. Qui multitudīe poſtpoſita ſtudeat vni dn̄o placere ⁊ ẜuire. vnā petens a dn̄o āc reqͥrens vt inhītet in domo dn̄i men ⁊ ꝯformitate vite qd̓ ſolū ē neceſſariū. vn̄ ierbiū apud hoīes ē ꝙ qͥ cū lupis eē vult rtet ⁊ eū cū lupis ambulare vl̓ vlulare. Cerciū ē corpꝰ nō delicate nutrire. Ter ra em̄ corꝑis nr̄i q̄ ex pͥma maledictiōe ſpi as ⁊ tribulos vltro ſatꝭ germīat. ſi ſuꝑ hoc fuerit īpinguata delicijs tāta erit ſpīaꝝ dē itas. ꝙ ſemē ꝟbi v̓tutꝭ ī nob̓ penitꝰ ſuffocat̉ Eccꝰ. Qui delicate nutrit ẜuū ſuū ⁊c̄. Ber̄. Sufficit diei malicia ſua.ſ. ꝯcupīe nat̉ali. ceꝑit acciꝑe irritamēta ab hiſ qͥ ꝑpetuū lūt ſuſciꝑe bellū aduerſꝰ eiꝰ oblectamen ta fiūt duo ꝯͣ vnū. ⁊ ita ꝑiclitat̉ ꝯtinentia. qꝛ uo reſiſtūt vni.ſ. ꝯtinētie īnata ꝯcupīa car s ⁊ ꝓuocatrix voluptas deliciaꝝ. Unde Apl̓s ait. Uidua q̄ ī delicijs viuit. viuens mnortua ē. ⁊ ſi viuit exteriꝰ interiꝰ mortua ē ꝑ pctm̄. Ezech̓. xvj. Hec fuit iniqͥtas ſodo ne ſororꝭ tue. ſaturitas pāis. ⁊ ociū ⁊c̄. Ecō tra apl̓s ait ad Coꝝ. Caſtigo corpꝰ meū et nẜuitutē redigo. ne forte alijs p̄dicās ip̄e atiōis. Qd̓ aūt hoſti preſtas tibi noces. irtū ē ociū fugere qͥ p̄cipue ē aīe inimi Pultā eī docuit maliciā ocioſitas. Pro ler. In deſiderijſ ē oīs ocioſꝰ. Occupatꝰ eī ab vno demone īpugnat̉. Ocioſꝰ āt īnūerꝭ emōibꝰ vaſtat̉. qꝛ qͦt deſideria ⁊ cogitatio les malas ī corde ꝟſat. tot inimicorū iacul̓ ſentine aqͣ latent̓ ītrat ⁊ creſcit donec nauis nergat̉. ita ex ocio cogitatōes ⁊ ꝯcupīe mul īplicant̉ donec nauis cordis eiꝰ ſuccūbēs a pctō ꝑiclitet̉. Un̄ ī mōaſterijs tꝑm ⁊ religionū nr̄aꝝ. pauci ſtabiles religioſi ſūt re ſpectu antiqͦꝝ in egypto in qͥbꝰ qn̄qꝫ ſil̓ tria milia morabant̉ ſub vno gub̓natore qͥete vi uentes magꝭ qͣꝫ nūc apud nos poſſent decē vel pauciores obedient̓ ⁊ ꝯcordit̓ gub̓nari qꝛ de labore manuum ſuſtētati lata p̄dia ⁊ redditꝰ amplos nō q̄rebāt. ⁊ erāt tot oꝑan do colligētes victꝰ qͦt ꝯſumētes. nec ſuper flua deſiderātes. nec euagātes mēdicando vl̓ adulādo ꝓ aliena donatōe. ſꝫ de ꝓprijs la boribꝰ ſe ⁊ multos debiles ⁊ pauꝑes ſuſten tabāt. ⁊ labori manuū intēti. rumoribꝰ ⁊ ri xis ⁊ varijs deſiderijs nō ꝑmittebant̉ intē dere. nec qͥlibet ī perā ſuā repoſuit acqͥſita ⁊ elaborata. ſꝫ ſic̄ ſemetip̄os ꝓ xp̄o ab negaue rāt ⁊ alteriꝰ īꝑio ſubiecerāt. ita ⁊ oīa q̄ habe bant. ⁊ qꝛ hec nō cū ſtrepitu clamoris. nec ẜm ꝓprie volūtatis arbitriū agebāt ſꝫ ī ſum mo ſilentio ⁊ quiete. ad nutū abbatꝭ et gu bernatorū ſuoꝝ. Iō a ſpū deuotōis nō ſo lū nō īpediebant̉ ꝑ oꝑis inſtātiā. ſꝫ ⁊ pl̓imū p̄mouebāt̉. cū tn̄ ꝑacto qͦtidiano et ſtatuto labore oꝑis. reliquū tp̄s ī lctōne l̓ in or̄one ſolerēt expēdere. ⁊ iō ſtabiles ⁊ ꝑfctī ī oī ꝟtu te erāt. qꝛ oē tp̄s bonis oꝑbꝰ ⁊ ꝟtutū ſtudijſ īpendebāt. nil ocioſe ⁊ curioſe trāſeūteᶠ nec ꝓ volūtate ſua viuētes. ſꝫ ſuꝑiorꝭ ẜm regl̓as a ſctīs pr̄ibꝰ īſtinctu ſctīſpūs īſtitutas ad vi cia extirpāda ⁊ ꝟtutes īſerēdas. Ocia igit̉ ſi tollas ꝑiere cupidiniſ arcꝰ. Nec ſolū vitādū eſt ociū ſꝫ ⁊ ocioſa ⁊c̄. Ocioſū ē aūt qd̓ nullā hꝫ vtilitatē vl̓ vtilitatꝭ intētionē. ⁊ ꝓ vitādo ocio ocioſa ſectari ridiculū ē. Quid ſit autē agendū reqͥre de remedijs accidie. Iteꝫ vt oī hora ꝯſideret hō qͣlit̓ inſtās tp̄s poſ ſit vtiliꝰ īpendere. ⁊ illud opꝰ qd̓ tūc ei incū bit. optīo mō ꝑficere ſiue rogādo ſiue labo rādo ſiue corꝑis refectōi ītēdēdo l̓ aliud fa ciēdo. Quītū ē ext̓iores ſenſꝰ ab illicitꝭ cu ſtodire qͥ ſt̓ qͣi feneſtre aīe ꝑ qͣs mors pctī ī trat qͣi fur l̓ corruptor caſtitatꝭ nr̄e dū non cuſtodit̉. Dauid n̄ reſpexit vxorē vr̄ie qꝛ pͥꝰ eā ꝯcupierit. ſed iō ꝯcupiuit qꝛ īcaute reſpe xit. Sic eua vidit lignū ꝙ eſſet pulchꝝ viſu aſpectuqꝫ delctābile. ⁊ ꝯcupiuit et guſtauit. Non expedit intueri qd̓ non licet ꝯcupiſci. Sic aures. ſic manus. ſic alij ſenſus ⁊ alia membra cohercēda ſunt. ne hauriamꝰ ꝑ ea mortiferū corruptiōis aereꝫ. Dyna qn̄ cu rioſitatis cauſa egreſſa eſt videre mulieres regionis illiꝰ corrupta eſt ⁊c̄. Hiere. iij. tre no. Oculꝰ meꝰ dep̄datꝰ eſt aīam meā ī cun TT 5 De perfectione uite ctis filiabꝰ vrbis mee. ꝯqͣrit̉ qͥdeꝫ. Econtra Iob. Pepigi fedꝰ ⁊c̄. Sic boni religioſi re cludūt ſe in cellis ⁊ in monaſterijs qi in ſe pulchris ne vel ip̄i ꝯcupiſcāt mūdū vel cō cupiſcant̉. Quāto em̄ rariꝰ vides vl̓ audis que mūdi ſunt. tāto affectꝰ tuꝰ ad ea concu piſcenda frigidior erit ⁊ minꝰ cogitabis ea. Ecōtrario. Quāto frequētiꝰ cū ſingularibꝰ ꝯuerſaris eo magꝭ puluere ſeculi reſperge ris. qͦ inſenſibilit̓ paulatim interiꝰ tenebre ſcis. ⁊ affectꝰ fit crudus ⁊ mores inſuaues. In molendino nō puluerulentum eſſe vix poſſibile eſt. Sextū eſt repͥmere interiuſ cogitatiōes prauas. ⁊ affectiōes carnales. qꝛ iſte ſunt domeſtici hoīs inimici. qͣꝝ frau de vrbs mētis hoſtibꝰ tradit̉ ſi nō bn̄ caue atur. Sap̄. Peruerſe em̄ cogitatōes ſepa rāt a deo ⁊c̄. Math̓. De corde exeūt cogita tiones male. Et hͨ ſunt q̄ coinqͥnāt hominē. Nulla exterior munitio ſufficit ad cuſtodi am vrbis vbi domeſtici ꝑfidi fuerīt. ita nul la forinſeca cuſtodia caſtitatē ꝯẜuat. ſine cu ſtodia int̓na cogitationū ⁊ affectionū. Pro uerb̓. Om̄i cuſtodia cuſtodi cor tuū ⁊c̄. Ca ſtis ⁊ honeſtꝭ matronis. nō ſolū praua oꝑa ſed etiaꝫ ſuſpecta ſuſurria fugiēda ſunt. ꝑ q̄ vel tēptari vl̓ infamari poterit eaꝝ caſtitas ⁊ honeſtas. ⁊ ꝓuocari maritꝰ eiꝰ in furorē ⁊ zelotipie ſpū inflāmari. Sic etiā aīa religi ſi. q̄ eſt xp̄o deſponſata ꝑ fidē ⁊ votū caſtita tis. ſuſurria prauaꝝ ſuggeſtionū nō recipi at vel retineat in corde qd̓ dn̄s ſꝑ intuetur. Hiere. iiij. Uſqꝫ qͦ morabunt̉ in te cogitati ones noxie Septimū eſt frequēs ſtudiū or̄onis ⁊ deuotōis. Sap̄. Ut ſciui qͥa non poſſem alit̓ eſſe ꝯtinēs niſi deꝰ det. adij do minū ⁊ oraui. ⁊ dixi ex totis p̄cordijs meis ⁊c̄. Psͣ. Niſi dn̄s cuſtodierit ciuitatē ⁊c̄. Et ideo ſꝑ eſt orādū. qꝛ ſine ip̄iꝰ auxilio nil poſ ſumꝰ facere vt rore gr̄e ſue extinguat vel re ſtringat in nob̓ igne ꝯcupīe. Ip̄a etiā orati onis virtꝰ que eleuat mentē ſupra ſe ad de um. purificat eiꝰ affectiones. ⁊ deſideria ca ſtificat. ⁊ intellectū illumīat. ⁊ dei amorem infundit. Ex qͦ generat̉ quidā horror pecca ti ⁊ deteſtatio carnal̓ voluptatis. ⁊ volūtas roborat̉ ꝯtra tēptatōes. ⁊ ip̄e tēptatōes de bilitant̉ vt faciliꝰ cōuincant̉. Und̓ cū moy ſes orās in monte. eleuaret manꝰ ad deuꝫ. vincebat iſrl̓. cū ꝟo remitteret eas ⁊ depo neret vincebat amalech. Moyſes eſt religi oſus de aquis ſeculi extractꝰ. Amalech tēptatio carnis. qn̄ ad terrena eas remittim hoſtis roborat̉. Quid aūt oremꝰ ſic̄ opor tet neſcimꝰ. Id̓o ip̄e dn̄s quid opus ſit no bis pleniſſiſſime ꝑ ſe ſciens docuit vbo ⁊ e emplo dicens Math̓. vj. Sic ergo vos o rabitis. Pr̄ nr̄ ⁊c̄. In hac or̄one plene om nia vite pn̄tis ⁊ future neceſſaria cōprehe dunt̉. ſicut in ſymbolo om̄ia cōprehendui tur credibilia et credenda. Et in decalogo om̄ia facienda vel cauēda. ita in hac or̄one om̄ia petenda vel ſperāda includunt̉. Ui qui ea ſcit ſatis ſcit ad orandū. Ideo auteꝫ tam breuē or̄onē fecit vt facile diſcat̉. ⁊ me morie cōmendet̉. ⁊ minꝰ ſit tedioſa. et ne ꝓ pter prolixitatē ſuꝑficialit̓ tm̄ acceleret̉ cō pleri. ſed ꝓfundiꝰ poſſit in ea meditari. ⁊ v ſepiꝰ iteret̉. ⁊ vt fiduciā nob̓ det ꝑ hͦ qꝛ cele riter vult exaudire p̄cantes. Iō etiā eā ī ſe ptē ꝑtes diſtinxit vt ſciamꝰ plura ibi eē pe tenda. ⁊ vt in qͦ magꝭ libet poſſit hō īmorar Et qͥ nō hꝫ oportunitatē ſꝑ om̄s ꝑficiend vbi vult t̓mīet vl̓ inchoet vl̓ repetat ſic̄ pla cet. Cui gͦ orare docuit ⁊ iuſſit. īnuit ſe ve le exaudire ⁊ illas petitōes nō recuſare Pr nr̄ ⁊c̄. Reqͥre alibi. Finit tractatꝰ de vicijs ⁊ eoꝝ remedijs ¶ Seneca. Primū argumētū cōpoſite m tis exiſtimo poſſe ꝯſiſtere ⁊ ſecū morari hil em̄ tā vtile qͣꝫ trāſitu ꝑſiſtere. Un̄ nō ualeſcit plāra q̄ nimiū trāſfert̉. ſic mō iſt brū mō iſtū euoluere nō ꝓdeſt. Faſtidien ſtomachi ē multa deguſtare qͦ vt varia ſun ⁊ diuerſa inqͥnāt. et nō alūt. Itaqꝫ ⁊ tu cum multa ꝑlegerꝭ vnū exerce qd̓ tecū iſta die cō trectes. Anthoniꝰ cuidaꝫ int̓roganti bona vita dixit tria documēta. Primum v qͦcūqꝫ iret deū p̄ oculis hr̄et. Scd̓m vt hic q̄ ageret teſtimoniuꝫ ſacre ſcpͥture adhibe ret. Terciū vt in quocūqꝫ loco ſederet non ſubito inde recederet. Incipit remediū defectuū religioſi ſan cti Bonauenture. Impliciſſimo anīo heſterna luce me accede bas frater Roberte. qͦ modo deo placere poſſes ſuppliciter expoſtulabas. Cōſolabar ꝟbo ſerioſo. zelo ſo ⁊ operoſo. fatiſfacere volēs voto tuo. Cū ergo creuiſſent ꝟba. creuit deuotio tua ſcā Fo. CCXC Tribus horis elapſis me fatigato ⁊ lingua ceſſante. rn̄debas. Dic pater. Ego libenter audio. Uſus ego āmonitiōis ⁊ diſcretiōis remedio. largā reportaui lachrymā ⁊ eiula rū magnū. obediētieqꝫ mee neceſſitatibꝰ cō ſtrictus. viſitatōnis opus ꝓſequi cogebar. Om̄ino ꝯturbatꝰ diſcedebas. Media aūt nocte(vt ſolitꝰ ſum) miſereri mihi deū crea torē meū intimis p̄cordijs flagitabā. occur rit mihi textꝰ Math̓. v. vt nō offerrem deo audes matutinas qͥn pͥus recōciliatꝰ tibi. olarer ẜm gr̄am a deo dataꝫ. Breue gͦ verbū tibi obſigno qͦ ꝯſolatꝰ ⁊ ꝑfecte cō rſatus. tibi ꝓficuus. ⁊ alijs exemplarꝭ ef iciaris. Hoc aūt breue v̓bū toti huic cōgre tioni ꝓ remedio defectuū. ⁊ incremēto ꝓ tuū derelinquo. Qd̓ ⁊ in. xiij. partes di Capitulū. jͣ. ſtinguo. Rimo ſtudeat frater qͥlibet qͣntū p̄t p ſe viliſſimū reputare. ⁊ indignū om̄i bn̄ficio d̓i. ip̄e ſibi diſpliceat. ſoli d̓o cere cupiat. ab alijs vilis ⁊ nō hūilis re ri. Et ꝙ ip̄e ſit vilis ex ſūma dei clemē cognoſcat. gr̄as agens ꝙ tā vilē hoīeꝫ imptū ad om̄ē malū. ⁊ tardū ad omne onū dignat̉ ſibi in ſeruū ſumere. ⁊ qd̓ ma us eſt in filiū adoptare. Nō gͦ reputes ma m̄ ꝙ deo ẜuis. ſed maximū reputa ꝙ ip̄e gnat̉ te hr̄e ſeruū ſuū. Cap̄. ij. Ecūdo. De nullo niſi de pctō et ad pctm̄ inducēte ⁊ a bono retrahente frater doleat. īmo de qͣlicūqꝫ alia tri ulatione iniuria ⁊ efflictione gaudeat. tri ulātes inſtātiſſime diligat. ⁊ ſpecialē orati ſē ꝓ ip̄is faciat. deo inde copioſas gr̄as re rat. ⁊ ad hͦ ſe inſufficientē eſſe recognoſcat ⁊quē deꝰ diligit caſtigat. Nā ip̄e tribulati Ca. iij. ones ad deū nos ire cōpellūt. Ercio. Nihil de tꝑalibꝰ niſi ſtrictaꝫ t neceſſitatē reqͥrat aut qͦcūqꝫ mō ap petat. ſed xp̄o dn̄o in omī deiectiōe ꝑalis ꝯſolatōis ſe ꝯformare ſtudeat Et hoc maximū dꝫ reputare ꝙ rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū chriſtꝰ ſic vilē ſeruū ſuis ornamen tis dignat̉ induere. ⁊ ſibi lutū fedū aſſimila re. Ideoqꝫ qͣnto videt ſe ditiorē ⁊ pluribus corꝑis ꝯſolatiōibꝰ habūdare. tanto dꝫ inti mius ⁊ ꝓfundiꝰ ꝯtriſtari. cernēs ſe eo magꝭ a chriſti ſil̓itudine elongari. Ca. iiij. Uarto in bonis ⁊ indifferētibꝰ alte rius qͣꝫ ſuā potiꝰ ſtudeat adimplete voluntatē. īmo ſꝑ in exterioribꝰ actꝭ onibꝰ ſtudeat abnegare. alioꝝ bn̄placita af fectans cū om̄i vigilātia in licitꝭ adimplere Et hͦ circa om̄es. maxīe circa ſuos ſuperio res ſtudeat obſeruare. Capl̓m. v. Uinto. Nullū quātūcunqꝫ miſeruꝫ deſpiciat. ſed potiꝰ erga om̄es ma terno moueat̉ affectu. vt ſic oībꝰ cō patiat̉ intime ſicut mater cōpateret̉ vnico fi lio ſuo. Om̄es eoꝝ miſerias reputet ſuas. ⁊ oībꝰ ſicut ſibijp̄i(ſi poteſt) ſubueniat. Om nes em̄ pauꝑes vt patronos reuereri debꝫ Nā ip̄i ſunt qͥ alios recipiūt in et̓na taber nacula. Capl̓m. vj. Exto. Nullū iudicet de pctō cū ig noret qͥd dīna gr̄a in anīa oꝑet̉. Si aūt aliquē ꝑ ſigna euidētia cōuincit pctōrem plus de pctō illiꝰ doleat qͣꝫ ſi corꝑi ꝓprio mors īmineret. Recogitet aīam ſic le taliter vulneratā p̄cioſiorē corꝑibꝰ vniuer ſis. Et id̓o ſic̄ corpus meū a morte. ſic īmo magis deberem ꝓximū meū cū om̄i diligē tia cuſtodire ⁊ a pctō retrahere. oratione. hortatione ⁊ exemplo Cap̄. vij. Eptimo. Bonū ꝓximi diligat vt ſu um. Et ſicut mater in bonis filij io cundat̉. ſic ip̄e bonis oīm iocunda ri debet. ⁊ maxīe de ſpūalibꝰ ⁊ ad ſpūalia in ductiuis. Sicut etiā ſua ſic ⁊ alioꝝ bona ꝓ curare debet et ꝓcurata ꝓmouere. Semꝑ de ꝓximo plura bona credat qͣꝫ intueri va Capl̓m. viij. Ctauo. Nihil p̄ter deum diligat. vt in omnibꝰ deꝰ ſincere ſine ſocio dili gatur. nec alliciat quātacūqꝫ ſancti tas alicuiꝰ aut beneficioꝝ immēſitas vt ali quē diligat amore ſingulari. ſed diuina ca ritate omniū bona ⁊ om̄es in deum referat ⁊ ꝓpter deū meliorē plus diligat. Poteſt tn̄ beneficia beneficijs rependere. or̄ones ad deum fundendo. Capitulum. ix. Ono. Quicqͥd egerit. quibuſcunqꝫ etiā negocijs implicet̉. deum in cor de ſuo ſemꝑ memoriter retinere ſtu deat. ⁊ honoreꝫ dei ſemꝑ om̄ibꝰ anteponat. ſed ad hoc p̄cipue nitat̉ vt deum ſic p̄ſenteꝫ cogitet. ac ſi ip̄m qͥ eſſentialit̓ potentialit̓ et p̄ſentialit̓ vbiqꝫ eſt in ſua eſſentia videret. ſicqꝫ eum timeat ⁊ reuereatur. ⁊ intēſo amo ęin ip̄m ferat̉. ⁊ ſic eo(vt poteſt) in via frua tur. ⁊ in eo ⁊ nō in alio requieſcat. Capitulum. x. De perfectione uite Ecimo. Si dicta aſſequi p̄t maxīa dei bn̄ficia eē cogͦſcat. reminiſcat̉ ni hilominꝰ ceteroꝝ dei bn̄ficioꝝ. pri mo ꝙ eū ſua inſigniuit imagine. ſcd̓o ꝙ na turā hūanā aſſumpſit. ⁊ ꝓ ip̄o mori digna tus eſt. tercio ꝙ in pn̄ti ſe p̄bet ⁊ in futuro ī premiū. Quod vt ꝑcipiat ī via aſpiciat ip̄m in crucꝭ patibulo. ⁊ ſic ei cōpatiat̉ ac ſi chri ſti vulnera in ſuo corꝑe ſuſtineret. precipue aūt doleat tot aīas tali īmenſo bn̄ficio fru ſtrari. Sic igit̉ chriſtum cogitādo ardenti amore dicat or̄onē ſequentē. Matri etiam chriſti omnē quā pōt exhibeat reuerentiaꝫ ⁊ dicat Dulciſſime ih̓u dignare donare mi hi miſero peccatori. matri tue digne ſerui Capl̓m. xj. Omine ieſu chriſte meū cor vulne ribus tuis ſaucia. ⁊ tuo ſanguīe in ebria mentē meam. vt qͦcūqꝫ me ver tam ſemꝑ te videam crucifixū. ⁊ qͥcqͥd aſpe xero mihi appareat ſanguīe rubricatū. vt ſic totus in te tendēs nihil p̄ter te valeā inueni re. nihil niſi tua vulnera valeā intueri. Hec ſit mihi cōſolatio dn̄e mi tecū mori ⁊ tibi pa ti. Hec intima mea affectio cōtinue medite tur. Non quieſcat cor meū niſi in te bone ie ſu. quia mihi ſemꝑ mala erit ſine te. Tu em̄ es virtus om̄ipotentis. Capl̓m. xij. Ultū mirari debemꝰ quō homo ſe mel deguſtās dulcedinē dei pōt ali quatenꝰ ab eo ſeꝑari. Quō nō obli uiſcat̉ oīum ex ebrietate vini celeſtis. Quō poſſit comedere. bibere ⁊ dormire ⁊c̄. Quō poſſit aliqͥd aliud niſi ſuū benigniſſimū do minū intueri. ⁊ in eo ſumma dulcedine ob lectari. dum ip̄m in om̄ibꝰ ſciat eſſe. ⁊ eum ī om̄ibꝰ valeat inuenire. vt in oībꝰ requieſcat ip̄m ꝯtemplādo ⁊ amando. O qͣꝫ bonꝰ iſra el deꝰ. his qͥ recto ſunt corde. O qͣꝫ ſuauis ē ſpiritꝰ tuus in eis. O quāta amaritudīe re pleri deberet animꝰ qui etiā ad momentuꝫ a tanta dulcedine ſeq̄ſtrat̉. Capl̓m. xiij. Ide p̄deſtinatione aut p̄ſciētia dei diabolus tibi aliquā tentationē im miſerit. ſic ei rn̄deas. Quicqͥd ſit de me. certū eſt te eſſe dānatū. Si aūt ⁊ ego dā nabor ⁊ poſt hanc vitā deū meū hr̄e nō de beo. habebo ꝑ totū tp̄s vite pn̄tis et tanto ardentius qͣnto breuiꝰ nouero me habitu rū. Momentū igit̉ tꝑis nō omittaꝫ qͥn ẜm poſſe meū totaliter fruar ip̄o. ⁊ ſemꝑ in ip̄o delectabor. exquo in futuro ſua pn̄tia pͥuabor. Et tu diabole ſi tecū eſſe oportet ſcias ꝙ tamdiu in dei ẜuicio ꝑſeuerabo corde. o re. oꝑe. om̄i mēbro. oī momēto. qͣꝫdiu poſſū Ꝙ ſi qͥs ſic d̓o adhereret. ceteras ꝯſolatōes reputaret abſinthiū. His ergo p̄miſſis in feras te nō dānari. qꝛ om̄ia ſua iudicia cor trariant̉ dānatiōi. vt ptꝫ in oībꝰ regul̓ ſan cti euāgelij. Obſeruatꝭ em̄ p̄dictis impoſt bile eſt me dānari. Aut certe ibo ad matre ⁊ magiſtrā miſcd̓ie virginē mariā q̄ nō miſ reri nō pōt. ⁊ petā ab ea vt filiū inclinet ad parcendū pctīs meis Nā ip̄a ꝓpter peccat res mater dei effecta. ⁊ ip̄e filius ꝓpter pe catores redimēdos voluit eſſe filiꝰ homīs Unde ꝓpriū eſt amboꝝ miſereri ⁊ parcere Nec ꝓpter me tā nobiles ꝓprietates derelin quūt. Ꝙ ſi p̄deſtinatꝰ ſum ⁊ eternā vitaꝫ cī angelis poſſidere debeo ex nūc angelicā v tam ducā ⁊ cantabo. Pars mea dn̄s. ꝓpte rea expectabo eum. Hec em̄ pars digniſſi ma ꝑdit̉ ꝑ vnū viliſſimū mortale pctm̄. id̓ fortiſſimo ſtudio hec ſunt cuſtodiēda. Si ergo ꝯclude diabolo. Quicqͥd futurū ē. nō deſiſtā a dei ſeruicio. ⁊ ve tibi qͥ nō vis tan to dn̄o miniſtrare. Explicit remediū defectuū religioſi. Sequit̉ opuſculū de ꝑfectōne vite eiuſ dem ſctī Bonauēture ad ſorores ſuas. ⁊ pͥ mo Prologus. Eatꝰ hō quem tu erudierꝭ dn̄e ⁊ d b lege tua docuerꝭ eū. Neminē cenſe ri ſapientē fateor niſi eū ſolū quē ſp rituſſctī docuerit vnctio. Ille em̄ teſte da uid ꝓph̓a ſolus vere btūs ē. ſolus vere ſap ens cuiꝰ mentē dn̄s erudierit. Lex em̄ di ſola eſt īmaculata. ſola irrep̄hēſibil̓. ſola cō uertēs aīas ad ſalutē. Huiꝰ aūt legꝭ doctr na ſiue eruditio nō forꝭ tm̄ q̄renda ē in lr̄a. ſed potiꝰ ꝑ deuote mētis affectū Eſt aūt de ſideranda in ſpū ⁊ v̓tute vt ille videlicꝫ int̓ doceat qui ſolꝰ nouit exteriorē legꝭ aſperi tatem in interiorē dulcedinē cōmutare. Docet aūt lex dn̄i qͥd agendū. qͥd fugiendi qͥd credendū. qͥd orādū. qͥd deſiderādū. qͥd timendū. Docet īmaculatū eſſe ⁊ irrep̄hē ſibilē. Docet ẜuare ꝓmiſſa. deflere cōmiſſa. Docet mūdana ꝯtēnere. carnalia reſpuere. Docet eī cor totū. aīam totā. mentē totā in ſolū ꝯuertere ih̓m xp̄m. Ad huiꝰ doctrine cōꝑatōnē oīs mūdana ſapīa ē ſtulta ⁊ fatua Bern̄. Dicat qͥcūqꝫ vult. ego nō dicā ſapiē Fo. CCXCI teꝫ. dū nō timebit deū neqꝫ diligit. Qui hꝰ doctrine auditor nō obliuioſuſ. ſꝫ factor fu erit ſtudioſus h̓ vere ſapiēs erit ⁊ btūs. Be atus gͦ hō ille quē tu erudierꝭ dn̄e ⁊ de lege tua docueris eū. Tu itaqꝫ deo deuota dile cta mihi reuerēda ſoror rogaſti me vt d̓ cor dis mei penuria aliqͥd dictādo ſcriberē ī qͦ tuū animū deuotōis gr̄a valeas ꝓ tꝑe eru dire. Sed certe fateor ꝓ inſufficientia mea hmōi eruditōe me potiꝰ indigere. p̄ſertī cū apud me nec vita foris reſplēdeat. nec de uotio intꝰ ardeat. nec ſcīa ſuffraget̉. tue tn̄ deuotōis ꝓuocatꝰ deſiderio. ⁊ ſic̄ cū hūilita te ſupplicit̓ poſtulaſti. Rogo aūt btītudineꝫ tuā ſoror ſctīſſima. qͣtinꝰ magꝭ penſes inten tiōis affectū qͣꝫ oꝑis effectū. magis dictorū veritatē qͣꝫ ẜmonis venuſtatē. Et vbi tuo n̄ ſatiſfeci deſiderio ꝓpter breuitatē ⁊ occupa tionē. ip̄m mihi benigne indulgeas ⁊ igno ſcas. Vt aūt faciliꝰ poſſis īuenire qd̓ q̄ris. ideo ſinguloꝝ capituloꝝ p̄miſi titulos. Et pͥmo agit̉ de ꝟa ſuij p̄iꝰ cognitiōe. Scd̓o de hūilitate. Tercio d̓ ꝑfecta pauꝑtate. Quar to de ſilentio. Quīto de ſtudio or̄ois. Sex to de paſſiōis xp̄i mēoria. Septimo de ꝑfe cta dei caritate. Octauo de finali ꝑſeueran Quō hō ꝑuenit ad cognitionē ſuijp̄ius. Capitulū. j. O perfectionis vite faſtigiū ſponſe xp̄i ꝯſcende re cupienti. pͥmū neceſſe eſt vt a ſeip̄a incipiat. ita vt oīm exterioꝝ oblita in grediat̉ ī ſecretū ꝯſcīe ſue. ibiqꝫ oēs defectꝰ ſuos. oēſqꝫ ꝯſuetudīes. oēs affectōes. om̄s oꝑatiōes. oīa pct̄ā tā pn̄tia qͣꝫ p̄terita diligē ti cōſideratōe diſcutiat. examīet ⁊ inſpiciat. ⁊ ſi qd̓ mīmū pctm̄ apud ſe īuenerit ſtatī de fleat in a maritudīe cordis ſui. Et vt ad hāc cognitionē dilecta ſoror meliꝰ poſſis veni re. ſcire debes ꝙ oīa pctā nr̄a ⁊ mala. aut cō mittimꝰ ꝑ negligētiā aut ꝑ cōcupīam aut ꝑ uitiam. Et circa iſta tria dꝫ oīm maloꝝ ꝝ ꝟſari recordatio. alioqͥn ad tui ip̄iꝰ ce gnitionē ꝑfectā nūqͣꝫ poterꝭ peruenire.? igit̉ teip̄am cupis cogͦſcere. ꝯſidera mala cō miſſa ⁊ ea deplāge. Prīo debes cogitare ſi aliqͣ in te ſit l̓ fuerit negligētia. Debes inqͣꝫ cogitare qͣlit̓ cor tuū cuſtodias. qͣꝫ negligēt̓ tp̄s tuū expēdis. qͣꝫ malū fineꝫ oꝑi tuo īpo nis. Hec em̄ tria cū ſūma diligētia ſūt obẜ uanda.ſ. vt cor tuū bn̄ cuſtodiat̉. tp̄s vtilit̓ expēdat̉ ⁊ ꝯſumat̉. ⁊ finis bonꝰ ⁊ debitꝰ ī oī oꝑe p̄figat̉. Itē debes cogitare qͣꝫ negligēs fuerꝭ in or̄one. qͣꝫ negligēs in lectiōe. ī oꝑis executōe. In his em̄ tribꝰ debes diligētiſſi me ceip̄am exercitare et excolere ſi vis fru ctū bonū facere ⁊ dare in tꝑe ſuo. ita vt ne quaqͣꝫ vnū ſufficiat ſine aliqͦ iſtoꝝ. Itē de bes cogitare qͣꝫ negligēs ſis vel fuerꝭ ad pe nitendū. qͣꝫ negligēs ad reſiſtenduꝫ. ⁊ qͣꝫ ne gligens ad ꝓficienduꝫ. Debes em̄ cū ſūma digliētia deflere mala cōmiſſa. repellere dia bolica tēptamenta. ⁊ ꝓficere de vna virtute in aliā vt poſſis ꝑuenire ad t̓rā ꝓmiſſionis. Sic dꝫ circa negligentiā tuā verſari cogni tio. Si aūc meliꝰ teip̄am cupis cogͦſcere de bes ſcd̓o cogitare ſi in te viget vel viguerit ꝯcupīa voluptatis. curioſitatꝭ aut vanitatꝭ. Certe tūc viget ꝯcupīa voluptatis ī religi oſo hoīe. qn̄ appetit dulcia. vicꝫ ſaporoſa. qn̄ appetit mollia ſcꝫ veſtimēta delicioſa. qn̄ ap petit carnalia vicꝫ oblectamēta luxurioſa. Certe tunc viget ꝯcupīa curioſitatis in dei famula qn̄ appetit ſcire occulta. qn̄ appetit vi dere pulchra. qn̄ appetit hr̄e rara Certe tūc viget ꝯcupīa vanitatis in xp̄i ſponſa qn̄ ap petit hoīm fauorē. qn̄ q̄rit humanā laudeꝫ. qn̄ deſiderat humanū honorē. Iſta oīa de bet ancilla ieſu xp̄i tanqͣꝫ venenū fugere. qͥa iſte ſunt radices oīs mali. Itē ſi certam ⁊ ꝑfectā vis habere noticiā debes tercio re cogitare diligent̓ ſi in te vigeāt vl̓ viguerint nequicie. iracundie. inuidie ⁊ accidie. Audi qd̓ dico ſollicite. Certe tūc in religioſo ho mine viget iracūdia qn̄ vel aīo vel corde vl̓ affectu vel ſigno vl̓ facie vel ꝟbo vel clamo re qͣntūcūqꝫ modicā indignationē. ⁊ ex cor de rancorē ꝓximo ſuo on̄dit Tūc aūt ī ho mine regnat inuidia qn̄ gaudet de proximi aduerſitate ⁊ triſtat̉ de ꝓximi ꝓſperitate. qn̄ letat̉ de malis ꝓximi. ⁊ tabeſcit d̓ bōis ip̄iꝰ. Tūc aūt accidia regnat in religioſo qn̄ fue rit tepidus. ſomnolentuſ. ocioſus. tardꝰ ad choꝝ. negligēs in cantādo. remiſſus in ex cutiendo torporē. diſſolutꝰ in colloquio. in deuotꝰ in miſſa. triſtis in facie. ⁊ tedioſus in cella. Hec oīa dꝫ ſpōſa xp̄i deteſtari. fugere tanqͣꝫ venenū mortiferū. qꝛ in his conſiſtit corꝑis ꝑditio ⁊ aīe. Si igit̉ deo amabil̓ fa mula ad tui ip̄iꝰ ꝑfectā vis venire noticiā ⁊ cognitōꝫ redeas ad teip̄aꝫ ītrorſꝰ ad cor tuū ⁊ diſcas ſcopare ſpm̄ tuū. Diſcute qͥd ſiſ. qͥd fuerꝭ ⁊ eē debuerꝭ. qͥd eē poterꝭ. Quid fuerꝭ De perfectione uite ꝑ naturā. qͥd modo ſiſ ꝑ culpā. qͥd adhuc eē poterꝭ ꝑ gr̄aꝫ. Audi adhuc ſoror audiꝓphe tā dauid quō ſe tibi in exēplū ꝓponat. Me ditatꝰ ſum inqͥt nocte cū corde meo. exerci tabar ⁊ ſcōpebā ſpm̄ meū. Meditabat̉ ille cū corde ſuo. meditare ⁊ tu cum corde tuo. Scopebat ille ſpm̄ ſuū. ſcopa ⁊ tu ſpm̄ tuū exerce agrū iſtū. Attēde ad teip̄aꝫ abſqꝫ du bio inſiſtēs huic exercicio. inuenies theſau rū nouū ⁊ abſconditū p̄cioſuꝫ. Ex hͦ em̄ ex ercicio creſcit auri copia. ml̓tiplicat̉ ſcīa. au gmentat̉ ſapīa. Ex hͦ exercicio cordis ocul̓ mūdat̉. ingeniū acuit̉. intelligentia dilatat̉. Nihil recte eſtimat qͥ ſeip̄m ignorat. qͥ ꝯdi tionē ſue dignitatꝭ nō penſat. Neſcit oīno. neſcit de ſpū qͥd de angelo qͥd de diuīo ſen tire debeat. qͥ ſpm̄ ſuū pͥmo nō cogitat. Si nōdū idonea es redire ad teip̄am. ſi nondū. hūilis p̄dicari. Si igitur ſoror dilectiſſit digna es intrare tabernaculū pͥmū. qͣ fron te p̄ſumes ingredi tabernaculū ſcd̓m. Si cupis eleuari ad ſcd̓m ⁊ terciū celuꝫ. ſit tibi trāſitꝰ ꝑ primū.i. cor tuū. Et qͣlit̓ hͦ poſſis l̓ debeas facere ecce iā ſatꝭ docui te ſuꝑiꝰ. Au di tn̄ qͣlit̓ btūs Bern̄. optime te īformat di Integritatꝭ tue eſto curioſus oꝑator. vitā tuā aſſidua diſcuſſione examīa ⁊ cogita di ligent̓. qͣntū ꝓficis ⁊ qͣntū deficis. qͣlis ſis in moribꝰ qͣlis in affectibꝰ. qͣꝫ ſil̓is deo ⁊ qͣꝫ diſſi milis qͣꝫ ꝓpe ⁊ qͣꝫ longe. O qͣꝫ magni pericu li res eſt in hoīe religioſo multa velle ſcire⁊ ſeip̄m neſcire. O qͣꝫ ꝓpe ille religioſus ē ꝑdi tioni ⁊ interitui qͥ in cogͦſcēdis rebꝰ eſt curi oſus. in iudicādo alioꝝ ꝯſcīas ſollicitus. ſe ip̄m aūt ignorat ⁊ neſcit. O deꝰ meꝰ vnde religioſo tanta cecitas. Ecce in ꝓmptu rō eſt. qꝛ mens ſollicitudinibꝰ diſtracta nō in trat ad ſe ꝑ memoriā. qꝛ fantaſmatibꝰ ē ob nubilata. nō redit ad ſe ꝑ intelligētiā. qꝛ cō cupiſcentijs illicitꝭ illecta ad ſe nequaqͣꝫ re uertit̉ ꝑ deſideriū ſuauitatꝭ interne ⁊ leticie ſpūalis. iō totalit̓ in his ſenſibilibꝰ iacēs nō p̄t ad ſe tanqͣꝫ ad dei imaginē intrare. et ſic totꝰ miſer ſe ignorat ⁊ neſcit. Oībꝰ gͦ poſtpo ſitꝭ tuij p̄iꝰ habe mēoriā ⁊ noticiā. Hoc etiā beatꝰ Bern̄. orabat di. Deꝰ det mihi nō ali ud facere ⁊ ſcire qͣꝫ vt meip̄m cognoſcā. ¶ De humilitate. ⁊ quibꝰ gradibꝰ ꝑuenitur ad humilitatem. Capl̓m. ij. Erū qͥ vult defectꝰ ꝓprios cordis o culo ꝯtēplari. neceſſe eſt vere hūilia ri ſub potēti manu dei. Iō te famu lā xp̄i admoneo vt cognitionem tuoꝝ defe ctuū adepta valde hūilies ſpm̄ tuū ⁊ tibijp̄ vileſcas. Hūilitas em̄ ꝟtus eſt(vt dic̄ ber̄.) qua hō veriſſima ſuijp̄iꝰ cognitōne ſibijpſi vileſcit. Hac vilitate viluit pr̄ nr̄ franciſcuſ. hanc amauit ⁊ exqͥſiuit ab initio religionis ſue vſqꝫ ad finē. ꝑ hāc mūdū reliqͥt. Hāc vir tutē maxime a filio dei. ſoror d̓o deuota di ſcere debes. qꝛ ip̄e dicit. Diſcite a me qꝛ mi tis ſum ⁊ hūilis corde. Qui em̄ ꝟtutes ſine hūilitate ꝯgregat inventū paleas mittit v dicit beatꝰ Gregꝭ. Sic̄ em̄ pͥncipiū oīs pec cati eſt ſuꝑbia. ſic fundamētū oīm v̓tutū eſt hūilitas. Diſce aūt veracit̓ eſſe hūilis n̄ fal lacit̉. ſic̄ qui neqͥter ſe hūiliat vt hypocrite De qͥbꝰ dicit Ecc̄ꝰ. Eſt qͥ nequit̉ ſe hūiliat. ⁊ interiora eiꝰ plena ſunt dolo. Uerꝰ em̄ hu milis vt dic̄ Bern̄. ſꝑ vult vilis reputari nō ad ꝑfectā hūilitateꝫ vis ꝑuenire oporte ꝑ triplicem ſemitā incedere. Prima ſemi ta eſt ꝯſideratio dei. Debes em̄ cōſiderare deū vt auctorē oīm bonorū. Iō debes ſibi dicere. Om̄ia oꝑa nr̄a oꝑatꝰ es in nob̓ dr̄ Et qꝛ talis eſt. iō debes ſibi oīa bona att buere ⁊ nihil tibi. ꝯſiderās ꝙ nō fortitud tua aut robur manuū tuaꝝ fecit bona qu habes. qꝛ dn̄s fecit nos ⁊ nō ip̄i nos. Et ta lis cogitatio deſtruit totā ſuꝑbiā eoꝝ qͥ di cunt. Manꝰ nr̄a excelſa ⁊ nō dn̄s fecit he om̄ia. Hec ſuꝑbia excluſit a gl̓ia celi luci rum. Nō cōſiderabat ſe lucifer de nihilo ctū. ſed potiꝰ aſpiciebat ſuū decorē. ſuā pr chritudinē. qͣliter om̄is lapis p̄cioſus q rimētū eiꝰ ⁊ extulit eū ſuꝑbia cordis ſui. Et qꝛ ſuꝑbiā ſeqͥt̉ hūilitas. iō ſtatī eiectꝰ ē de ſe de nobilitatꝭ ſue in locū extreme vilitatꝭ. ⁊ qͥ fuerat int̓ angelos excellētiſſimꝰ. factꝰ ē int̓ demones miſerrimꝰ. O qͣnti ſunt hodie lu ciferiani ⁊ imitatores luciferi. filij ⁊ filie ſu bie qͦs patient̓ tolerat dn̄s. Cū āt tolerabi lior ſit ſuꝑbia ī diuite qͣꝫ ī pauꝑe vt dic̄ ber̄. ſuꝑ cant̓. Oportet gͦ ancillā xp̄i ſꝑ valde hu milē inueniri. q̄ dꝫ intrare in locū angeli re pudiati. Hūilitas em̄ ſola placet deo ſiue hoīe ſiue in angelo. Nō credamꝰ ꝙ ꝟ̓gini placeat deo ſine hūilitate. Certe nec maria mr̄ dei fuiſſet effecta ſi ſuꝑbiā habuiſſet ī ſe Propt̓ea dic̄ ber̄. Sine hūilitate audeo di cere nec maria deo placuiſſet. ⁊ iō ē ꝟtꝰ ma gna ſine cuiꝰ obtentu nō ſolū virtus nō eſt ſed etiā in ſuperbiā erūpit. Scd̓a ſemita eſt rememoratio xp̄i. Rememorari debes Fo̓. CCXCII ꝙ xp̄s hūiliatꝰ fuit vſqꝫ ad vituꝑatiſſimuꝫ genꝰ mortꝭ. ⁊ intātū factꝰ eſt hūilis vt qͣi le proſus reputaret̉. Un̄ dixit Iſa. ꝓph̓a. Re putauimꝰ eū qͣi leꝓſū ⁊ a deo hūiliatū. īmo intātū fuit hūiliatꝰ vt tꝑe ip̄iꝰ nihil viliꝰ eo reputaret̉. Un̄ ideꝫ Iſa. dicit. In hūilitate iudiciū eiꝰ ſublatū eſt. Ac ſi diceret. Tanta eiꝰ hūilitas fuit. tm̄ ſe deiecerat vt nullꝰ de daret rectū iudiciū. vt a nll̓o crederet̉ d̓s Si gͦ ip̄e dn̄s ⁊ mgr̄ nr̄ ita vilis ⁊ cōtē ptibil̓ reputatꝰ ē. ⁊ nō eſt ẜuꝰ maior dn̄o ſuo ⁊ diſcipulꝰ nō eſt ſuꝑ mgr̄m. Si ancilla xp̄i es. ſi diſcipula. vilis ⁊ ꝯtēptibil̓ eſſe debes ⁊ hūilis. O qͣꝫ abhoīabil̓ eſt ille religioſꝰ dn̄o. qͥ veſtē ſumit hūilē ⁊ cor ſuꝑbū. O qͣꝫ inutil̓ eſt ille xp̄ianꝰ qͥ dn̄m ſuū videt hūilē ⁊ deſpe ctū. ⁊ ip̄e exaltat cor ſuū ⁊ ābulat in magniſ ⁊ in mirabilibꝰ ſuꝑ ſe. Quid ampliꝰ deteſtā dū in ſpōſa xp̄i. qͥd grauiꝰ puniēdū in ancil la xp̄i qͣꝫ ꝙ poſtqͣꝫ ſūmꝰ factꝰ eſt imus. īmen ſus paruꝰ. ⁊ hō putredo ⁊ vermis apponat e magnificare. De talibꝰ dic̄ btūs Aug. O ellis morticina qͥd extēderꝭ. O ſanies feti da qͥd inflarꝭ. Caput hūile ⁊ mēbrū ſuꝑbū. q. d. Nō decet. Tercia ſemita ꝑ quaꝫ debes ncedere ſi vis ad ꝑfectā hūilitatē ꝑuenire circūſpectio tui ē. Tūc te ip̄am cariſſima ſo ror circūſpicꝭ. qn̄ cogitas vn̄ venerꝭ aut qͦ va dis. Cōſidera gͦ vn̄ venerꝭ ⁊ ſcias qꝛ de maſ ſa ꝑditōis. de puluere ⁊ limo t̓re facta es ⁊ ī pctīs ꝯuerſata ⁊ exul es de btītudīe paradi ſi. Et hͦ ꝯſideratio ſpm̄ tumorꝭ abijcit ⁊ ex cludit intm̄ vt clamare incipias cū tribꝰ pu eris in daniele. Sumꝰ hodie hūiles ī vni uerſa t̓ra ꝓpter pct̄ā nr̄a. Cōſidera etiā qͦ ten dis. Tēdis em̄ ad corruptionē ⁊ incinerati onē. qꝛ puluis es ⁊ ī puluerem reuerteris. Quid igit̉ ſuꝑbis t̓ra ⁊ cinis. Si hodie es cras nō eris. Si hodie ſanꝰ. cras īfirmabe ris forte. Si hodie ſapiēs. cras forte ſtultꝭ eris. Si hodie diues in ꝟtutibꝰ. cras forte mēdicꝰ eris ⁊ miſer. Quis gͦ miſer ille xp̄ia nus qͥ audeat ſuꝑbire cū tantꝭ miſerijs ⁊ ca lamitatibꝰ vndiqꝫ ſe videat circūdatū. Di ſcite igit̉ o ꝟgines ſacrate hūilē hr̄e ſpm̄. hu milē inceſſū. hūilē hītū. Sola em̄ hūilitas eſt q̄ dīnā mitigat irā. q̄ dīnā inuenit gr̄am. Quāto em̄ magnꝰ es hūilia te in oībꝰ dr̄ in Ecco. ⁊ corā deo īuenies gr̄aꝫ. Hoc mō ma ria īuenit gr̄am apud dn̄m ſic̄ ip̄a teſtat̉ di. (eſpexit hūilitatē ancille ſue. Nec mirū qꝛ hūllitas caritati locū p̄parat. mētē a vanita te euacuat. Propt̓ qd̓ dic̄ Augꝰ. Quāto ſu mꝰ a tumore ſuꝑbie inaniores. tāto ſumꝰ di lectōe pleniores. Et ſic̄ aqͣ ꝯfluit ad valles. ſic gr̄a ſpūſſctī ꝯfluit ad huiles. ⁊ ſic̄ aqͣ qͣn to fortiꝰ fluit tanto magꝭ deſcēdit. ſic qͥ toto corde hūiliatꝰ ꝓcedit. magꝭ ꝓpinqͣt ad dn̄m ⁊ impetrat gr̄am. Propterea dicit Ecc̄us. Oro hūiliantꝭ ſe nubes penetrat. donec ap propinqͣt ad altiſſimū nō cōſolabit̉. qꝛ dn̄s timētiū ſe faciet volūtatē ⁊ dep̄cationē eorū exaudiet. Sitis gͦ o famule dei ancille xp̄i hūiles. ita vt nūqͣꝫ ſi ꝓbiā in cordibꝰ vr̄is ꝑ mittatis. qꝛ mgr̄m hab̓uiſtis hūilē.ſ. dn̄m nr̄m ih̓m xp̄m. Et qꝛ dn̄am habuiſtꝭ hūilē ſcꝫ ꝟginē mariā reginā pīm. Sitis hūiles. qꝛ pr̄em habuiſtꝭ hūil̓e.ſ. btm̄ frāciſcū. Si tis hūiles qꝛ mr̄em habuiſtꝭ hūilē.ſ. beataꝫ clarā. hūilitatꝭ exēplar. Sic tn̄ ſitis hūiles vt teſtꝭ vr̄e hūilitatꝭ ſit patīa. Uirtꝰ eī hūili tatis ꝑ patīam ꝑficit̉. Neqꝫ em̄ eſt ꝟa hūili tas cui nō eſt adiūcta patīa. Et hͦ bn̄ teſtat̉ beatꝰ Augꝰ. di. Facile eſt veluꝫ ante ocl̓os vēͣ. ponere. veſtes viles ⁊ deſpectos hr̄e. demiſ ſo capite incedere. ſed veꝝ hūilē ꝓbat patīa Ec̄cꝰ. In hūilitate tua patīam habe. Sed vt cū dolore loqͣr multi ſumꝰ qͥ ſuꝑbire vo lumꝰ in clauſtro qͥ certe nō niſi hūiles fui mus in md̓o. Un̄ btūs Ber̄. dic̄. Uideo de ͦ ml̓tū doleo. qꝛ pꝰ ſpretā ſecl̓i pōpā nōnul/ os in ſcola huilitatis ſuꝑbiā addiſcere. ac ſub alis mitis hūiliſqꝫ mgr̄i grauiꝰ īſoleſce re ⁊ īpatiētes magꝭ fieri in clauſtro qͣꝫ fuiſ ſent in ſecl̓o. qͦdqꝫ magꝭ ꝑuerſuꝫ eſt. pleriqꝫ ī domo d̓i n̄ patiunt̉ hr̄i ꝯtēptui. qͥ in ſua nō niſi ꝯtēptibiles eſſe potuerūt. Cōſulo gͦ tibi o p̄dilecta ſoror. ꝯſulo ⁊ ꝟginibꝰ d̓o ſacratꝭ. vt ꝟginitatē in hūilitate ⁊ hūilitatē in ꝟgi nitate ꝯẜuēt. Eſt eī hūilitas mixta ꝟginita ti ſic̄ gēma auro ſuꝑaddita. Propt̓ea dicit btūs Bern̄. Pulchra ꝑmixtio ꝟginitatꝭ cū hūilitate. Nō mediocrit̓ placet deo iſta aīa in qua hūilitas cōmēdat ꝟ̓ginitatē ⁊ ꝟgini tas hūilitatē exornat. Audi deniqꝫ ꝯſiliuꝫ frīs tui. audi ſoror ⁊ placebit tibi. Fuge ſu5 perbas famulas velut viperas. ſperne ſu perbas ꝟgines tanqͣꝫ demones. Cōtēne ſo cietatē ſuꝑboꝝ velut virꝰ mortifeꝝ Et qͣre hͦ Audi quare. Quidā ſapiens deſcribit ſuꝑ biam. dicēs. Om̄is ſuꝑbꝰ intolerabilis. ha bitu ſuꝑfluus. in inceſſu pompoſuſ. ceruix erecta. facies torua. oculi truces. de loco ſu periori decertat. p̄ferri ſe melioribꝰ affectat De perfectiōne uite ſnīas ⁊ verba ⁊ facta iactat. reuerentiā ī ob ſequio nō ſeruat. Propterea debes famula dei ſponſa xp̄i virgo dn̄i fugere ſuꝑboꝝ cō ſortia. ne ⁊ tu eis ſil̓is efficiaris. Dicit enim Eccī. Qui cōicat ſuꝑbo induet ſuꝑbiā. De pauꝑtate religioſoꝝ. Capl̓m. iij. St etiā pauꝑtas virtꝰ ad ꝑfectiōis integritatē neceſſaria intatū vt nul lus oīno ſine ea poſſit eſſe ꝑfectꝰ. te ſte dn̄o qͥ dicit in euāgelio. Si vis ꝑfectus eſſe vade ⁊ vende oīa q̄ habes ⁊ da pauꝑibꝰ Cū em̄ ſumma euāgelice ꝑfectiōis ꝯſiſtat ī excellentia pauꝑtatis credat ſe nō app̄hen diſſe ꝑfectionis apicē qͥ nōdū imitator ꝑfe ctus factꝰ eſt euāgelice pauꝑtatꝭ. Ait nanqꝫ Hugo de ſctō victore. Quicqͥd ꝑfectōis in religioſis reꝑiri poterit. nec tn̄ eſtimet̉ ꝑfe ctionis integritas niſi diligat̉ pauꝑtas. Sunt aūt duo q̄ quēlibet religioſuꝫ hoīeꝫ mouere debēt ad amorē pauꝑtatꝭ. Primū eſt diuinū exēplū. qd̓ eſt irrep̄henſibile. Se cūdū eſt diuinū ꝓmiſſuꝫ. qd̓ eſt īeſtīmabile. Primo dico ꝙ famulā xp̄i pͥmo mouere de bet ad amorē pauꝑtatis amor dn̄i nr̄i ieſu xp̄i. Ip̄e em̄ fuit pauꝑ naſcēdo. pauꝑ cōuer ſando. pauꝑ moriendo. Uide qͣle exemplū pauꝑtatis tibi reliquit vt ſuo exemplo effi ciaris amica pauꝑtatꝭ. Pauper fuit domi nus ieſus chriſtꝰ intantū vt nō haberet ho ſpiciū nec veſtimentū nec alimentū. ſed pro hoſpicio habuit ſtabulū. pro veſtimento vi lem panniculū. pro alimento lac virgineū. Item Apoſtolꝰ hanc pauꝑtatem ꝯſiderās ſuſpirans exclamauit dicēs ad Corinthi os. Scitis gratiā domini noſtri ieſu chri ſti qui cū eſſet diues. ꝓ nobis egenꝰ factus eſt. vt eiꝰ inopia diuites eſſemꝰ. Et beatus Bernardꝰ dicit. Bonoꝝ omniū eterna af fluentia ſuppetebat in celis. ſed pauꝑtas nō īueniebat̉ ī eis. Porro ī terrꝭ habūdabat ⁊ vt ſibi eam eligeret. nobiſqꝫ ſua eſtimatōne faceret p̄cioſaꝫ. Prebuit etiā ſe nobis in ex emplū pauꝑtatis dn̄s nr̄ ieſus chriſtꝰ con uerſando in mūdo. Audi ꝟgo beata. audi te omnes qui ꝓfeſſi eſtis pauꝑtatē. qͣꝫ pauꝑ filius dei extitit rex angelorū dum vixit in mūdo. Intātū fuit pauꝑ vt aliquotiēs ho ſpiciū habere nō potuit. ſed cū ſuis diſcipu lis extra ciuitatē ⁊ villas dormire oportu it. Propterea dicit beatꝰ Mattheꝰ euāgeliſta. Circūſpectis om̄ibꝰ cū iam veſpera et ſet exijt in bethaniā cū duodecim. Suꝑ f verbo dicit gloſa. Circūſpectis ſi quis euꝫ in hoſpicio ſuſciꝑet. qꝛ tante erat pauꝑta ⁊ ita nulli adulatꝰ. vt in tanta vrbe hoſpio um non inueniret. Et Marcꝰ dicit. Uu pes foueas hn̄t ⁊ volucres celi nidos. filiu aūt homīs nō habet vbi caput ſuū recline Non ſolū dn̄s angeloꝝ fuit pauꝑ naſcēdo ⁊ cōuerſando. veruetiā vt nos ad amoren pauꝑtatis accēderet fuit pauꝑrimꝰ morier do. O vos oēs qͥ vouiſtꝭ pauꝑtatē attēdite ⁊ videte qͣꝫ pauꝑ ille diues rex angeloꝝ ⁊ ce loꝝ ꝓpter nos fuerat tꝑe mortꝭ ſue. Fuit e ſpoliatꝰ veſtibꝰ qn̄ diuiſerūt veſtimēta ſuaꝫ ſuꝑ veſtē ſuā miſerūt ſortē. Fuit etiā ſpolia tus corꝑe ⁊ aīa. qn̄ acerbiſſima mortꝭ paſſi on aīa ip̄iꝰ de corꝑe eiecta fuit. Fuit etia ſpoliatꝰ dīna gl̓a. qn̄ ip̄m nō ſic̄ deū glorifi cauerūt. ſꝫ tāqͣꝫ maledicū tractauerunt. ſic̄ ip̄e Iob. xj. ꝯq̄rit̉. Spoliauerūt me glori mea. De tāte pauꝑtatꝭ exēplis loqͥtur btū Ber̄. di. Uidete pauꝑem xp̄m natū ſine h. ſpicio. iacentē int̓ bouē ⁊ aſinū in p̄ſepio. uolutū vili pāniculo. fugientē in egyptū dentē in aſino. pendētē nudū in patibulo Quis igit̉ miſer xp̄ianꝰ. qͥs ille deſpectꝰ re ligioſus qͥ adhuc diuitias amet. qͥ pauꝑ tē deteſtet̉ cū videat ⁊ audiat deum deo dn̄m mūdi. regē celi. vnigenitum dei tant diues velit eē pauꝑ cū deꝰ maieſtatꝭ ⁊ dn̄s deꝰ ſabbaoth voluit pauꝑ fieri. Querat di uitias paganꝰ qͥ ſine deo viuit. Querat di uitias iudeꝰ qͥ t̓renas promiſſiōes accepit. Sed tu xp̄i ꝟgo ancilla dn̄i qͣ mente q̄res diuitias cū pauꝑtatē voueris. cū int̓pau peres xp̄i viuas. cū pr̄is pauꝑis Franciſe velis eſſe filia. cū pauꝑis mr̄is Clare ꝓmi ſeris eē imitatrix. Sup̄ modū ſoror cariſſi ma tua ac mea ꝯfundit̉ auaricia. qꝛ cū ſum ꝑfeſſores pauꝑtatꝭ pauꝑtatē ī auariciā cō mutamꝰ. q̄ nō licēt. appetētes q̄ regl̓a ꝓhibꝫ cū tn̄ filiꝰ dei ꝓ nob̓ egenꝰ factꝰ ſit. Sci ita ſit ꝙ qͣꝫto feruētioreſ ꝓfeſſe pauꝑtatꝭ fu ritis amatores. qͣnto ꝑfectiores euangelice pauꝑtatꝭ fueritꝭ imitatores. tāto magꝭ bo nis oībꝰ tā tꝑalibꝰ qͣꝫ ſpūalibꝰ habundabi tis. Si aūt vos ad contrariū conuerteritꝭ ſi pauꝑtatē quā ꝓfeſſi eſtis ꝯtēpſeritis. oīm bonorū tam tꝑaliū qͣꝫ ſpūaliū egētes eritꝭ. CCXCIII Fo. lla em̄ pauꝑ genitrix pauꝑis Ih̓u maria dic̄. Eſuriētes impleuit bonis ⁊ diuites di miſit inanes. Hoc etiā teſtat̉ ꝓph̓a ille ſctīſſi mus. Diuites eguerūt ⁊ eſurierūt. inqͥrētes aūt dn̄m nō minuent̉ oī bono. Nūqͥd nō le giſtis. Nūqͥd nō audiſtis dn̄m ih̓m loquen tē apl̓is ſuis in euāgelio Matth̓. dicentem Nolite ſoliciti eſſe dicētes qͥd māducabimꝰ aut qͥd bibemꝰ. Scit em̄ pr̄ veſter ⁊c̄. Audi igit̉ iteꝝ ī euāgelio Luce qͥd dic̄ eis. Qn̄ mi li vos ſine ſacculo ⁊ pera ⁊ calciamētis. nun d aliqͥd defuit vob̓. At illi dixerunt. Nihil Si int̓ iudeos duros ⁊ crudeles paſcebat n̄s diſcipulos ſuos ſine oīſo licitudine. qͥd niꝝ ſi paſcat frēs minores ⁊ pauꝑes ſororeſ auꝑtatꝭ euāgelice imitatores int̓ populos xp̄ianos ⁊ fideles. Oēm itaqꝫ ſolicitudineꝫ veſtrā pijcite in eū. qm̄ ip̄i cura eſt de vobis igit̉ ſit tanta dei pr̄is circa nos ſolicitu ta ſit ſibi cura de nobis Miꝝ videtur tis rebꝰ curioſis ⁊ defectibilibꝰ tāta oc cupatiōe ſolicitamur Certe aliā cauſam nō inuenio niſi qꝛ affectōes noſtre lōge receſſe rūt a deo ſalutari noſtro. Alia cauſa non eſt iqꝛ feruor diuine charitatꝭ refriguit ⁊ꝯge us eſt in nob̓. Certe ſi eſſemꝰ bn̄ feruētes nudi nudū xp̄m ſeq̄remur. Nā homīes cū magnū eſtū habēt ꝯſueuerūt ſe denudare ⁊ expoliare. Signū magne frigiditatis eſt in nob̓. qꝛ ita attrahimꝰ nobis iſta tꝑalia. O deꝰ meꝰ quō poſſumꝰ ita duri eſſe ꝯtra xp̄m qͥ exiuit de terra ſua i. de celis. ⁊ de cognatōe ſua.i. de angelis ⁊ de domo pr̄is ſui.i. d̓ ſinu patris. ⁊ factꝰ eſt ꝓ nobis pauꝑ. abiectꝰ. ⁊ de ſpectꝰ. ⁊ nos nolumꝰ ꝓ eo miſeꝝ ⁊ fetidū mū dum derelinq̄re. Corꝑe quideꝫ relinquimꝰ mūdū. ſꝫ heu totū cor ⁊ tota mēs totū deſi deriū nr̄m occupat̉ ⁊ abſorbet̉ a mundo. C beata dei famula recordare pauꝑtatis dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. impͥme cordi tuo pauꝑtatē pau peris pr̄is tui frāciſci. memorare matrꝭ tue clare ⁊ toto ſtudio toto conamīe inhere pau pertati. amplectere dn̄am pauꝑtatē. nec ſub celo aliud ꝓ noīe dn̄i velis qͣꝫ pauꝑtatē. nō honorē. nō diuitias ſꝫ pauꝑtatē ſanctā quā vouiſti cura firmit̓ obſeruare. Diuitias em̄ hr̄e ⁊ amare infructuoſum ē. Amare ⁊ n̄ ha bere ꝑiculoſum eſt. Hr̄e aūt ⁊ nō amare la borioſuꝫ eſt. Igit̉ nec hr̄e diuitias nec ama re vtile eſt. ſecuꝝ eſt. delectabile eſt ⁊ actꝰ vir tutis ꝑfecte. Et iō tā ꝯſiliū dn̄i de pauꝑtate qꝫ exemplū oēm xp̄ianū mouere debet ⁊ accendere ad amorē pauꝑtatꝭ. O qͣꝫ btā pau pertas qͣꝫ amabilē deo. qͣꝫ ſecuꝝ deo in mū do reddis amatorē tuū. Qui em̄ vt d̓t Gre goriꝰ nihil hꝫ in mūdo qd̓ diligit. nihil eſt ī mūdo qd̓ ꝑtimeſcit. Un̄ legit̉ in vitaſpatꝝ ꝙ quidā pauꝑ frat̓ habebat vnā mattā. d̓ me dietate cooꝑiebat ſe in nocte ⁊ alterā medie tatē ſubmittebat corꝑi ⁊c̄. Secūdū qd̓ ad amorē pauꝑtatꝭ te accēdere debet ē diuinū ꝓmiſſum. qd̓ eſt ineſtimabile. O diues ī om nes. o bone dn̄e ih̓u qͥs poteſt digne v̓bo ex mere. corde ꝑciꝑe. manu ſcribere illā cele ſtem gl̓iam quā tuis pauꝑibꝰ te datuꝝ ꝓmi ſiſti. Ip̄i em̄ pauꝑtate volūtaria merent̉ gl̓e ꝯditoris aſſiſtere. ip̄i merent̉ intrare in po tentias dn̄i in illa eterna tabernacula. in il las lucidiſſimas māſiones. Ip̄i merent̉ fie ri ciues illiꝰ ciuitatꝭ cuiꝰ artifex ⁊ ꝯditor ē de us. Tu em̄ ore tuo bn̄dicto ꝓmiſiſti eis di cens. Beati pauꝑes ſpū ⁊c̄. Nō aliud ē dn̄e regnū celoꝝ niſi tuip̄e qͥ es rex regū ⁊ domi nus dn̄antiū. Teip̄m dabis eis in p̄miū. in mercedē. ⁊ in gaudiū. Ip̄i te fruent̉. d̓ te gau debūt ⁊ ſatiabunt̉. Edent pauꝑes ⁊ ſatura bunt̉ ⁊ laudabūt ⁊c̄. De ſilētio. ⁊ ꝙ oībꝰ religioſis ſit neceſſari um ſilentium. On mediocrit̓ cooꝑat̉ ad ꝑfectionē religioſo hoī virtꝰ ſilentij qꝛ ſicut in multiloquio nō deerit pctm̄. ſic bre uiter ⁊ raro loqͥ ad hͦ valet vt homo caueat ſibi a peccato. Pro nimia loq̄la frequēter ſe quit̉ iniuria tā dei qͣꝫ ꝓximi. ſic ex ſilētio nu trit̉ iuſticia. ex qua velut ex qͣdā arbore colli gitur fructꝰ paciſ. Un̄ cū clauſtralibꝰ pax ſit. ſumme necceſſaria. valde neceſſariū eſt eis ſi lentiū. ꝑ qd̓ pax eis tā cordis qͣꝫ corꝑis ꝯſer uatur. Propterea Iſa. ꝓph̓a virtuteꝫ ſilentij ꝯſideras ait. Erit opꝰ iuſticie pax. ⁊ cultꝰ iu ſticie ſilentiū. quaſi diceret. Tāte ꝟtutis eſtv ſilentiū ꝙ in hoīe ꝯſeruat dei iuſticiā ⁊ inter ꝓximos pacē nutrit ⁊ cuſtodit. Niſi hō dili gentē ori ſuo adhibeat cuſtodiā ⁊ bona gra tuita q̄ habet cito diſſipat ⁊ etiā in ml̓ta ma la corruit. Lingua quidē(vt dic̄ beatꝰ Iaco bus in canonica ſua) modicū mēbꝝ eſt ⁊ ma gna exaltat ⁊ ſequit̉. Lingua nr̄a ignis eſt. vniuerſitatꝭ iniqͥtas. Ubi dicit glo. ꝙ pene cuncta facinora ꝯcinant̉ aut patrant̉ in ea. Uis audire o famula dei. vis ſcire qͣnta ma la ex lingua ꝓdeūt ſi diligēter nō cuſtodiat̉. Audi ⁊ dicā. Ex lingua ꝓdeunt blaſphemie UU De perfectione uite murmuratiōes. diſſenſiōes. ꝑiuriū. mēdaci um. detractiōes. adulatio. maledictio. ꝯuici um. ꝯtētio. bonoꝝ deriſio. prauū cōſiliū. ru mor. iactātia. ſecreti reuelatio. indiſcreta cō minatio. indiſcreta ꝓmiſſio. multiloquium ſcurrilitas. In veritate magna ꝯfuſio ſexut femineo eſt. maximū dedecꝰ eſt ſacris ꝟgini bus nō hr̄e oris cuſtodiā. nō ſeruare lingue diſciplinā cū cūcta mala ꝑ lingue inqͥetudi nē cōmittant̉. Certe fruſtra audeo dicereꝙ ille religioſꝰ gloriat̉ de poſſeſſione ꝟ̓tutꝭ in corde. qui diſſipat diſciplinā ſilētij ꝑ inquie tudinē multiloquij. Si qͥs teſte ſcript̉a pu tat ſe religioſum eſſe nō refrenās linguā ſu am ſꝫ ſeducēs cor ſuū. huiꝰ vana eſt religio. O ih̓u xp̄i ſpōſe intuemī virtutū ſpeculum mariā ⁊ diſcite ab ea ſilētij diſciplinaꝫ. Ꝙͣte maturitatis fuerit beata ꝟgo ſatis ptꝫ. Si em̄ ꝑcurras euāgeliū ꝑpauca ⁊ cū paucꝭ eā locutā inuenimꝰ. Cū quattuor tm̄ perſoniſ legimꝰ eā habuiſſe ſermonē. ⁊ nō niſi ſeptem verba eā locutā fuiſſe. Cū angelo duo. cū f. tio ſuo duo. cū elizabeth duo. cū miniſtris ī nuptijs vnū. In hoc cōfundit̉ noſtra loqͣci tas qua ꝓni ſumꝰ ad multiplicationē ꝟboꝝ cū tamē magna ſit vtilitas ſilētij. Una vtili tas eſt qꝛ inducit cōpunctiōꝫ. Homo cū ta cet cogitat vias ſuas. ⁊ locū habet cogitādi qͣꝫ multiplex ſit ſuꝰ defectꝰ. ⁊ ex hoc ſurgit cō punctio. Itē dicit ꝓpheta dauid. Obmutui ⁊ ſilui a bonis. ⁊ dolor meꝰ renouatꝰ ē. Alia vtilitas ſilētij eſt qꝛ demōſtrat hominē cele ſtē eſſe. Argumētū quaſi infallibile eſt. vt ſi ſit hō in theutonia ⁊ nō loquat̉ theutonicū. videt̉ ꝙ nō ſit theutonicꝰ. Sic qͥ eſt in mun dor mūdana nō loquit̉. euidēter demōſtrat ſe in mūdo nō eſſe. Qui em̄ de terra ē. de ter ra loquit̉. vt d̓r in euāgelio Ioh̓is. Nihil au Ntem tm̄ in religioſo hoīe valet ad ꝯſeruādū ſilentiū niſi vt fugiat ꝯſortiū hoīm. ⁊ ducat vitā ſolitariā. Ille em̄ homo qͥ eleuat̉ iā ſupͣ ſtatū hoīm nō debet hr̄e ꝯſolatōem ⁊ ꝯſola torē niſi ſolū deū. ⁊ iō debet eſſe ſolitariꝰ ⁊ ta cere. Exquo em̄ deū habet ꝓ ſocio nō debꝫ curare de humano cōſortio. Propterea d̓r Thren̄. iij. Sedebit ſolitariꝰ ⁊ tacebit. qꝛ le uabit ſe ſupra ſe. Sedebit ſolitariꝰ inqͣꝫ cō ſortia hominū fugiēdo ⁊ tacebit de celeſtibꝰ cogitādo ⁊ meditādo. ⁊ leuabit ſe ſupra ſe cō leſtē dulcedinē deguſtādo. Et ſi om̄ibꝰ reli gioſis neceſſariū ſit ſilentiū ad ꝑfectionē ꝟ tutū. maxime tn̄ virginibꝰ d̓dicatis ih̓u xp̄o eſt neceſſariū vt diſciplinā ſeruēt ſilētij. It em̄ eaꝝ ſermo deberet eſſe p̄cioſus. ⁊ ita de berent eſſe verecūde in labijs vt nunqͣꝫ niſ magna neceſſitate loquerent̉ Iō beatꝰ Hi ronymꝰ dicit. Sit ſermo ꝟ̓ginis modicuſ rarꝰ. nec tam eloquētia p̄cioſus qͣꝫ pudore Hoc etiā cōſulit ph̓us. viij. ethycoꝝ. Ad ſi mā perfectionē volo te eſſe breuiloquū ⁊ ſb̓ miſſa voce. Audi verboſa famula. audi ꝟgo clamoroſa ⁊ garrula. certe vt poſſis aſſueſci re ſilentiū debes facere. ſicut fecit Agathor abbas. De qͦ legit̉ in vitaſpatꝝ ꝙ lapideꝫ in ore ſuo ꝑ trienniū mittebat donec taciturn tatē addiſceret. Alliga ⁊ tu lapidē ad līgua affige linguā tuā ad palatū Pone digitū ſu per os tuū vt poſſis taciturnitatē addiſcere quia magnū dedecꝰ eſt ſpōſe xp̄i vt cuꝫ alio qͣꝫ cū ſponſo ſuo xp̄o ieſu velit habere ſermo nē. Loquere gͦ raro ⁊ pauca ⁊ breuiter cū ti more ⁊ pudore. īmo in tua cauſa vix loque re. Tege faciē tuā velo verecūdie. ꝯſue labi filo diſcipline. ⁊ ſermo tuꝰ ſit breuis. precio ſus. ⁊ vtilis. ſit modeſtꝰ ⁊ humilis. Loque re famula dei raro ⁊ paꝝ. quia in multiloqͥ nō deerit peccatū. Nō loquarꝭ verbū ocio ſum. qꝛ d̓ om̄i verbo ocioſo qd̓ locuti fuerīt homīes reddēt ratiōem in die iudicij. Ue bū ocioſum eſt vt dicit gloſa. qd̓ ſine neceſſi tate d̓r ꝓferētis. aut vtilitate audiētis. Sem per igit̉ meliꝰ eſt tacere ⁊ vtiliꝰ qͣꝫ loqͥ. Quia dicit ſapiēs. locutū me eſſe aliquādo penitu it. tacuiſſe ꝟo nunqͣꝫ. De ſtudio orōnis et qualit̓ orādꝰ eſt deꝰ. Capitulū. v. Upra modū cupiēti etiā ꝓficere ſpō ſe xp̄i eſt neceſſariū vt aſſiduis ora tionū ſtudijs ⁊ deuotiōibꝰ animū ſu um exerceat. qꝛ reuera religioſus orōem nō frequētans aſſidue nō ſolū eſt miſer ⁊ inuti lis. qͥnimo corā deo fert animā mortuā ī vi uo corꝑe. Cū em̄ tāte efficacie ſit deuotiōis virtꝰ vt ip̄a ſola hoſtis maligni deuincat tē ptamēta ⁊ verſutias dyaboli qͥ ſolꝰ famulaꝫ dei impedit ne ſurſū ad celos aſcēdat. Non em̄ eſt miꝝ ſi tēptatiōibꝰ ſuccūbat frequēter miſerabilit̉ qͥ ſtudiū orōis nō freq̄ntat. U beatꝰ Iſid̓. d̓t. Hoc eſt remediū eiꝰ qͥ vicior tēptamētis eſtuat. qͦtiēs qͦlibet vicio tangit̉ totiēs ſe ad orōem ſubdat. qꝛ freq̄ns orō vi cioꝝ īpugnatiōꝫ extinguit. Et hͦ eſt qd̓ dn̄s dic̄ in euāgelio. Uigilate ⁊ orate ne intretis in tēptatiōꝫ. Eſt aūt tāte ꝟtutis deuota orō Fo. CCXCIIII vt ad omīa valeat ⁊ ī oī tꝑe hō poſſit ꝑ eam lucrari. in hyeme. ī eſtate. ī ſereno ⁊ ī tꝑe plu uiali. imo in qͣcūqꝫ hora lucrat̉ hō orōne de nota plꝰ qͣꝫ valeat totꝰ mūdꝰ. qꝛ tali orōe acqͥ rit hō regnū celoꝝ. Vt aūt cognoſcas quō ⁊ qͣlit̓ orare debeas qͣꝫtū mihi donauerit d̓s re informabo. licet ego ī hac ꝑte ⁊ in hͦ nego cio magꝭ indigeā informari qͣꝫ tu Scias ita qͣꝫ deo digna famula ꝙ ad ꝑfectā orōeꝫ tria ūt neceſſaria. Primū qn̄ in orōe ꝯſtituta fu y eris. tūc erecto corꝑe ⁊ erecto corde oībꝰ ſen ibꝰ clauſis debes ſine ſtrepitu ex amore ⁊ cō rito corde de oībꝰ miſerijs tuis cogitare.ſ. n̄tibꝰ. p̄teritꝭ. ⁊ futurꝭ. Primo debes ſiqͥdeꝫ ſolicite cogitare qͣꝫ magͣ ⁊ qͣꝫ multa pctā oībꝰ bꝰ vite tue ꝯmiſiſti. qͣꝫ magna ⁊ qͣꝫ multa ia ī ſeculo ⁊ ī ordine obmiſiſti. qͣꝫ magnā ⁊qͣꝫ multā creatorꝭ tui gr̄aꝫ freq̄nt̓ amiſiſti Debes etiā cogitare qͣꝫ lōge facta es a deo ꝑ pctūm q̄ olim fueras ꝓpe. qͣꝫ diſſil̓is facta es deo q̄ aliqn̄ fueras valde ſil̓is. qͣꝫ pulcra ali quādo fueras in aīa q̄ mō valde turpis es ⁊ fetida Debes cogitare qͦ tēdas ꝑ pctm̄ quia ad portas inferni. qͥd tibi occurret. quia tre mēdꝰ dies iudicij. qͥd ꝓ oībꝰ his tibi dabit̉. qꝛ eterne mortꝭ incēdiū. ⁊ ſtatim ꝓ his oībꝰ debes pectꝰ tuū cū publicano tūdere. Cū ꝓ pheta dauid debes rugire a gemitu cordis tui Et cū maria magdalena debes lacrimiſ rigare pedes ih̓u. nec debes aliquē modum hre in lacrimis qꝛ ſine mō dilectū tuuꝫ ih̓m offendiſti. Et hͦ eſt qd̓ ait beatꝰ Iſid̓. Qn̄ cū deo in orōne aſſiſtimꝰ gemere ⁊ flere dēmꝰ. reminiſcētes qͣꝫ grauia ſunt q̄ cōmiſimꝰ. qͣꝫ dura inferni ſupplicia q̄ timemꝰ. Et hmōi la crimoſe cogitatōes meditatōis debēt eē pͥn ipiū Secūdū qd̓ ſpōſe dei ī orōe neceſſa riū eſt. eſt gr̄aꝝ actio. vt videlicet ſuo creato ri cū om̄i humilitate grates referat ꝓ bn̄fi s iā ab eo receptis. Et hͦ ꝯſulit paulꝰ apo plꝰ ad Coll̓. iiij. Oratiōi inſtātes. vigilan tes in ea in graꝝactōe. Nihil em̄ eſt ꝙ homi ne ita dignū reddit diuīs muneribꝰ ſicut ſꝑ deo gr̄as reddere ⁊ agere ꝓ receptis donis Un̄ beatꝰ augꝰ. ſcribēs ad aureliū d̓t. Quid meliꝰ aīo gerimꝰ ⁊ ore ꝓnunciamꝰ ⁊ calamo expͥmimꝰ qͣꝫ deo gr̄as. hͦ nec dici breuiꝰ. nec audiri letiꝰ nec intelligi gratius. nec agi fru ctuoſiꝰ p̄t. Debes gͦ in orōe poſita cū gratia ruactione meditari qꝛ d̓s te hoīem fecit. qͥa xp̄ianā te fec̄. qꝛ innumerabilia peccata tibi indulſit. qꝛ incidiſſes ī multa pctā ſi dn̄s te nō cuſtodiſſet. qꝛ mori ī ſeculo te nō ꝑmiſit. quia ad altiſſimā ⁊ ꝑfectiſſimā te religioneꝫ elegit. ⁊ qꝛ ſine labore tuo te pauit ⁊ paſcit. qꝛ ꝓ te homo factꝰ eſt circūciſus ⁊ baptizatꝰ eſt. quia ꝓ te pauꝑ ⁊ nudꝰ humilis ⁊ deſpectibi lis. Quia ꝓ te ieiunauit ⁊ eſuriuit. laborauit ⁊ fatigatꝰ fuit. qꝛ ꝓpter te plorauit. ſudorē ſā guineū ſudauit. te ſanctiſſimo corꝑe ſuo ci bauit ⁊ ſanguine potauit. qꝛ ꝓpter te colaphi ſatus eſt. cōſputꝰ eſt. deriſus ⁊ flagellatus eſt vulneratꝰ ⁊ crucifixꝰ eſt. Mortē turpiſſimā ⁊ amariſſimā ſuſtinuit. qꝛ ſepultꝰ reſurrexit. ad celos aſcēdit. ſpm̄ſcm̄ dedit. ⁊ qꝛ tibi ⁊ oī bus electꝭ celoꝝ regnū dare ꝓmiſit. Eſt em̄ gr̄aꝝactio ſupra modū vtilis in orōe. nec ſi ne ea aliqͣ poteſt valere orō Nā in gratitudo vt d̓t beatꝰ Bern̄. eſt ventꝰ vrens. et exiccās fontē pietatis. rorē miſericordie. ⁊ fluenta gͣ tie. Tertiū qd̓ ad ꝑfectionē orōnis neceſ ſario requirit̉ eſt vt animꝰ tuꝰ nihil aliud in oratiōe cogitet p̄ter illud ſolū qd̓ p̄cat̉. Ual de em̄ indecēs eſt vt qͥs cū deo loquat̉ ore ⁊ aliud meditet̉ corde. ⁊ dimidiū cor dirigat ī celū. ⁊ dimidiū maneat in terra. ⁊ talis ora tio nunqͣꝫ exaudit̉ a deo. Un̄ ſuꝑ illo verbo pͣs. Clamaui in toto corde meo ⁊c̄. dic̄ gloſa Diuiſum cor nō impetrat qd̓ petit. Debꝫ eī famula dei tꝑe orōis cor ſuū ab om̄ibꝰ exte rioribꝰ curis ⁊ mūdanis deſiderijs. ab om̄i bus carnalibꝰ amoribꝰ reuocare ad īteriora ⁊ illi ſoli ī toto corde ⁊ tota mēte intēdere ad quē ſuā orōnem dirigit. Et hoc cōſulit tibi ſpōſus tuꝰ in euāgelio dicēs. Tu aūt cū ora ueris intra in cubiculū tuū. ⁊ clauſo oſtio.i. corde tuo ora patrē tuū. Tūc cubiculū es ī greſſa quādo om̄es cogitatiōes. om̄ia deſi deria. omēs affectiōes tuas in ſecreto cordi tui reuocaſti. Tūc clauſiſti oſtiū tuū quan do cor tuū diligēter cuſtodiſ. vt ꝑ nullas co gitatiōes tuas fantaſticas poſſit in deuoti on impediri. Oratio em̄ eſt(vt dicit beatuſ Auguſtinꝰ) cōuerſio mētis in deū ꝑ pium ⁊ humilē affectū. Audi o beatiſſima ſoror. au dio famula Ieſu xp̄i ⁊ inclina aurē tuaꝫ ad verba oris mei Noli falli. noli decipi n̄ amit tas magnū oratiōis tue fructū. nō ꝑdas ſu auitatē. nō fruſtreris dulcedine quā in ora tione haurire debes. Oratio em̄ hauſoriuꝫ eſt quo ſpūſſancti gratia haurit̉ de fonte ſu pereffluētis dulcedinis illiꝰ beatiſſime tri nitatis. Et hoc exꝑtus erat ille deuotiſſimꝰ ꝓpheta Dauid qͥ dicebat. Os meū aperui ⁊ UU 2 De perfectione uite attraxi ſpiritū. Os meū aperui dicit ⁊ hau ſi. Nunqͥd iā nō dixi tibi qͥd ſit oratio. Audi iteꝝ. Oratio eſt cōuerſio mētis in deū. Uis ſcire quomō debes mentē tuā in deū cōuer tere. intēde. cū ſtas in oratiōe te totā debes in teip̄am cōuertere ⁊ colligere ⁊ cū dilecto in cubiculū cordis tui ingredi ⁊ cuꝫ eo ſola morari. omniū exterioꝝ obliuiſci. ⁊ toto cor pore. tota mēte. toto affectu. toto deſiderio. tota deuotiōe debes te leuare ſupra te Nec debes ſpiritū tuū ab oratōe relaxare. ſꝫ tam diu ꝑ deuotōis ardorē ſurſum aſcēdere do nec ingrediaris in locū tabernaculi admi rabilis vſqꝫ ad domū dei. ⁊ ibi vtrūqꝫ cord oculo dilecto tuo viſo ⁊ vtcunqꝫ deguſtato qͣꝫ ſuauis eſt dn̄s ⁊ qͣꝫ magna dulcedo eius ī amplexꝰ eius ruas. imp̄ſſis labijs intime d̓ uotionis oſcula figas vt ſic tota a te aliena ta. tota in celū rapta. tota in xp̄m reformata ⁊ trāſformata nō valeas cohibere ſpūm tu um. ſꝫ exclama cū ꝓpheta Dauid ⁊ dic. Re nuit cōſolari aīma mea. memor fui dei ⁊ de lectatus ſum. Ut aūt cor tuū ſoror cha riſſima ꝑ deuotiōis orōnem in ſublimiꝰ ele uetur. ⁊ feruentiꝰ in deū inflammet̉. nota di ligenter ꝙ tribꝰ de cauſis in mētis alienati onē deducimur. Aliquādo ꝑ magnitudinē admiratiōis. Aliquādo ꝑ magnitudinē de uotionis. Aliquādo ꝑ magnitudinē exulta tionis Dico ꝙ fit aliquādo ꝑ magnitudi nem deuotiōis vt mēs ſeip̄am non capiat. ⁊ ſupra ſeip̄am eleuata in alienationē trāſeat quādo tota igne celeſtis deſiderij ſuccendit̉ vt om̄e qd̓ foris eſt vertat̉ in amaritudineꝫ ⁊ faſtidiū. ⁊ amorꝭ intimi flāmā vltra huma nū modū excreſcat. que animā ad cere ſimi litudinē liquefactaꝫ in ſeip̄a deficere faciat. ad inſtar fumi aromatū in ſuperna eleuat ⁊ ad ſummā patriā emittat. ⁊ tūc cū prophe ta exclama ⁊ dic. Defecit caro mea ⁊ cor me um deꝰ cordis mei ⁊ pars mea deꝰ in eternū Itē aliquādo fit ꝑ magnitudinē admira tionis quādo diuino lumine mens irradia tur ⁊ ſumme pulcritudlnis admiratiōe ſu ſpenſa tūc vehemēti ꝯcutit̉ ſtupore vt a ſuo ſtatu funditꝰ excutiat̉. ⁊ in moduꝫ fulguris choruſcātis quanto ꝓfundiꝰ ꝓ deſpectu ſui viſe pulcritudinis reſpecta in ima deijcit̉. tanto ſublimiꝰ tantoqꝫ celeriꝰ ꝑ ſummoruꝫ deſiderioꝝ ardorē releuata ⁊ ſuꝑ ſemetip̄aꝫ rapta in ſublimia eleuat̉. ⁊ tūc cogit̉ clama re cum ſanctiſſima heſter. Uidi te dn̄e quaſi angelū dei ⁊ conturbatū eſt cor meū p̄ ti more glorie tue Ualde em̄ mirabilis es do mine ⁊ facies tua plena eſt gratiarū. I aliquādo p̄ multitudine exultationis qua do intima illa interne ſuauitatiſ abūdantia potata. īmo plene inebriata quid ſit. quid fu erit penitus obliuiſcat̉. ⁊ in ſuꝑmundanum quendā affectuꝫ ſub quodā mire felicitatis ſtatu rapta trāſformat̉. ⁊ tūc cogitur clama re ⁊ dicere illud ꝓphete. Ꝙͣ dilecta taberna cula tua dn̄e virtutū. cōcupiſcit ⁊ deficit an ma mea ī atria dn̄i. Sic ergo famula dei de bet exercere animū ſuū ex deuota ī deū ore tione ⁊ dicere ꝑ frequentē ordinis verſum ꝑ mundati ⁊ purificati cordis oculū. ꝑ infa tigabilē deuotōis ſpiritū. quatenꝰ efficiatu idonea ad cōtemplanda diuina ⁊ deguſta dā diuine dulcedinis ſuauitatē. Nō em̄ de cet animā inſignitā dei imagine. decorata dei ſimilitudine. redemptā dei ſanguine. ca pacē beatitudinis. volūtare circa iſta tēpo ralia. ſed aſcēdere debet ſuꝑ cherubin ⁊ vola re ſuꝑ pennas ventoꝝ. id eſt. ordines ange orū ad ꝯtemplandā ip̄am trinitateꝫ et ch ſti humanitatē. ⁊ meditari gloriā ⁊ letician ſupernoꝝ ciuiū. ſcꝫ angeloꝝ ⁊ ſanctoꝝ omni um. Sed qͥ ſunt hodie qͥ huiuſmodi meo tatōnibꝰ vacēt. qui ſint exploratores gaud celeſtis. qui corde ⁊ aīmo cōuerſent̉ in celis Rari ſunt. Un̄ bene poteſt dici de quibi dam religioſis illud verbū qd̓ beatꝰ Ber dicit. Quorū ſtudiū deberet eſſe deuotior celos penetrare. mēte circuire ſupernas ma ſiones. ſalutare apoſtolos ⁊ choros ꝓpheta rum. martyrūqꝫ admirare triūphos. omn bus his poſtpoſitis. turpi ſe mancipāt cor poris ſeruituti. ad obediendū carni. ⁊ ad ſa tiſfaciendū gule ⁊ vētri. De paſſionis chriſti memoria Capitulū. vj. Uoniā deuotiōis feruor ꝑ frequi tem paſſionis xp̄i memoria nutrit̉ cōſeruat̉ in homīe. Ideo eſt dicēdi cōſequēter vt ſemꝑ oculis cordis ſui xp̄m cruce tanqͣꝫ morientē videat qͥ deuotiōen ſe vult cōſeruare inextinguibilē. Propter dominꝰ dic̄ in Exodo. Ignis in altari ineo ſemꝑ ardebit. quē nutriet ſacerdos ſubijci ens ligna ꝑ ſingulos dies Audi ſoror deuo tiſſima. Altare dei eſt cor tuum. In hoc al tari debet ſꝑ ardere ignis feruide deuotōis quē ſingul̓ diebꝰ debes nutrire ꝑ ligna cruc Fo. CCXCV chriſti et memoriā paſſionis ip̄ius. Et hoc eſt qd̓ dicit Iſaias ꝓpheta. Haurietꝭ aquas in gaudio de fontibꝰ ſaluatoris. Ac ſi dice ret. Quicūqꝫ deſiderat aquas gratiaꝝ. aqͣs deuotionis. aqͣs lachrymaꝝ. iſte hauriat de ontibꝰ ſaluatoris. id eſt. de vulneribꝰ Ieſu xp̄i. Accede ergo tu pedibꝰ affectionū tuaꝝ Ieſum vulneratū. ad Ieſum ſpinis co atū. ad Ieſum patibulo crucis affixum ⁊ cū beato Thoma apoſtolo nō ſolū intue re in manibꝰ eiꝰ fixuras clauoꝝ. non ſolum mitte manuꝫ tuā in latꝰ eius ſed totalit̓ per oſtiū lateris eiꝰ ingredere vſqꝫ ad cor ipſiu jeſu. ibiqꝫ ardētiſſimo amore crucifixi ī xp̄m ranſformata. clauis diuini amorꝭ affixa. lā cea p̄cordialis dilectōis tranſfixa. intime cō paſſionis trāſuerberata. nihil aliud quera nihil aliud deſideres. in nullo alio velis cō ſolari qͣꝫ vt cū chriſto tu poſſis mori in cru ce. Et tūc cū apoſtolo Paulo exclames di iſto cōfixꝰ ſum cruci. Uiuo iā non vero in me xp̄s. Debes aūt ꝑ hi modū paſſionem xp̄i in memoria habere. cogites qm̄ paſſio eiꝰ fuit ignominioſiſſima acerbiſſima. generaliſſima. ⁊ diuturniſſima Primū cōſidera deo digniſſima famula qͣꝫ ignominoſiſſima fuit mors Ieſu xp̄i ſpon ſi tui. Fuit em̄ crucifixus tanqͣꝫ fur et latro Nulli em̄ in veteri lege tali morte puniebā tur niſi peſſimi ⁊ ſceleratiſſimi ⁊ fureſ ⁊ latro nes. Adhuc attēde maiorē xp̄i ignomīam. Fuit em̄ in loco turpiſſimo ⁊ viliſſimo cru cifixus. ſcꝫ in monte caluarie vbi multa oſſa ⁊ cadauera mortuoꝝ iacebāt. Ille ſiquideꝫ locus erat morti damnatoꝝ deputatꝰ. ⁊ ibi decollabant̉ ⁊ ſuſpendebant̉ peſſimi homi nes. Adhuc vide xp̄i maiorē ignominiā. qͥa inter latrones tanqͣꝫ latro ſuſpendit̉. ⁊ ī me dio tanqͣꝫ princeps latronū. Unde dic̄ Iſa ias. Cū ſceleratis reputatꝰ eſt. Adhuc intue re ſponſi tui ignominiā. quia aeri deputatꝰ eſt. ⁊ inter celū ⁊ terrā ſuſpēſus ac ſi nō eſſet gnus mori in terra aūt viuere. O digna ī ignatio ⁊ iniuria. dn̄o orbis totꝰ negatꝰ eſt orbis. vilius in mūdo nihil eſtimatū eſt do mino mūdi. Sic ergo mors filij dei fuit ignominioſiſſima ꝓpter genus mortꝭ quia ī patibulo ſuſpēſus. ꝓpter ſocios mortis. qͥa cū iniquis deputatꝰ ⁊ cōdemnatꝰ. ꝓpter lo cum mortis. quia in monte caluarie fetidiſſi mo crucifixus. O bone ieſu. o benigne ſal uator. quia nō ſemel ſed multotiēs cōfunde ris. Quanto quis pluribꝰ locis confundit̉. tanto ignominioſior efficit̉ mundo Ecce tu domine Ieſu in orto ligaris. in domo anne alapa cederis. in atrio Cayphe conſpueris. in hoſpitio herodis illuderis. in via cruceꝫ baiulans in golgatha crucifigeris Heu me ecce libertas captiuorū. gloria angelorū. vi ta hominū occidit̉. O iudei miſeri bene im pleuiſtis qd̓ ꝓmiſiſtis. Dixiſtis enim. Mor te turpiſſima cōdemnemꝰ eū. Beatus vero Bernardꝰ dicit. Exinaniuit ſemetipſuꝫ for mam ſerui accipiēs vt ſubeſſet. Filiꝰ erat et factus eſt ſeruus. Et nō ſolū formam ſerui vt ſubeſſet accepit. ſed etiā mali ſerui vt va ularet. vt penā ſolueret cuꝫ culpam nō ha beret. Et erat non ſolū ſeruus ſeruoruꝫ dei ſed ꝓpter tria ſeruus ſeruorū dyaboli factuſ ſeruiens infima peccata peccatoꝝ expurgā do. Nec hoc ſuffecit ſed morteꝫ omni mor te confuſibiliorē elegit. Humiliauit enim ſe metip̄m factꝰ obediens vſqꝫ ad mortē. mor tem aūt crucis. que ignominioſior eſt. vt di cit gloſa. Secūdo cōſidera ⁊ attende vir go deo deuota. paſſio xp̄i qͣꝫ acerbiſſima fu it. Crux enim illa benedicta membra exten ſa cōtrahi in dolore mortis nō ꝑmiſit. quod tamen ſolet eſſe quoddā leuamen ⁊ ſolatiuꝫ cordis anxiati. nec habuit illud caput reue rendū diuinū vbi ad dimiſſionē anime ſe ī clinaret. Attende adhuc melius qͣꝫ acerba mors xp̄i fuerit. Quanto quis tenerior. tan to patitur grauiꝰ. Nunqͣꝫ autē fuit corpꝰ ita tenerū ad ſuſtinendū paſſiones ſicut corpꝰ ſaluatoris. Corpus em̄ mulieris tenerius eſt qͣꝫ viri corpus. Caro autē chriſti tota ꝟ ginea fuit ⁊ de ſpirituſancto cōcepta ⁊ de ꝟ gine nata. Igit̉ paſſio chriſti fuit omnium paſſionū acerbior. quia omniū virginū te nerior. Si em̄ ad ſolā mortis recordatōem Chriſtꝰ in ſancta anima ſua p̄ teneritudine carnis tantū afflictꝰ eſt vt ſudor corporis fi eret ſicut ſudor ſanguinis decurrentis ī ter ram. quanto ſuperadditꝰ eſt ei dolor. quan ta eum afflicta eſt pena in deguſtatione acer biſſime mortis ⁊ paſſionis. Ideo dicit bea tus Bernardꝰ. Anguſtias corꝑis tui domi ne Ieſu chriſte. certiſſime indicabat ſudor ille ſanguineꝰ qui orationis tꝑe de tua ſan ctiſſima carne decurrebat in terram. Quid feciſti dulciſſime puer vt ita tractareris. Quid cōmiſiſtio amantiſſime iuuenis. vt ita iudicareris. Ecce ego ſum cauſa tui do UU 3 De perfectione uiteloris. ego plaga tue occiſionis. Adhuc vide diligentiꝰ qͣꝫ amara chriſti mors fuerit. Ꝙͣ to quis innocentior. tanto pena ad tolleran dum grauior. Si enim chriſtꝰ ꝓpter ſua pec cata ſuſtinuiſſet. aliquantulū eī eſſet tolera bilior. ſed ip̄e peccatū non fecit. nec inuētus eſt dolus in ore eius. Et hocip̄m teſtat̉ py latus dicens. Ego nullā cauſam mortis in uenio in eo. Ip̄e em̄ eſt candor lucis eterne ⁊ ſpeculū fine macula dei maieſtatis ⁊ boni tatis. imago illius ſicut dicit̉ Sapiētie. vij. Conſidera adhuc pleniꝰ qͣꝫ penalis fuerit mors ſponſi tui Ieſu chriſti. Quanto gene ralior tanto pena acerbior. Chriſtꝰ aūt ſpō ſus tuus paſſus eſt in om̄i parte corꝑis ſui ſic ꝙ nullū ita paruū membrū in eoeſſet qͥn penam haberet. nullꝰ ita modicus locꝰ qͥn repletus eſſet amaritudine. A planta enim pedis vſqꝫ ad verticē non fuit in eo ſanitas Unde p̄ nimia doloris vehementia clama uit dicens. O vos om̄es qui tranſitis ꝑ vi am attendite ⁊ videte dolorē meum. Reue ra dn̄e Ieſu chriſte nunqͣꝫ fuit dolor ſimilis dolori tuo. Tanta em̄ fuit doloris tui effu ſio vt totum corpꝰ tuum ſanguine aſperge retur. O bone Ieſuo dulciſſime domine. n̄ gutta ſed vnda ſanguinis ita largiter ꝑ qͥn qꝫ partes corꝑis tui emanauit de manibus ⁊ pedibꝰ tuis in crucifixione. in capitis cō ronatione. de toto corꝑe in flagellatione. de ip̄o corde in lateris apertione mirum vide tur ſi quid ſanguinis remanſit in te. Dic q̄ ſo dilecte mi domine. dic cū vnica ſanguiniſ tui gutta. potuiſſet ſufficere ad totius mun di redemptiōem. cur tm̄ ſanguinē de corpo re tuo effundi permiſiſti. Scio dn̄e et vere ſcio quia nō propter aliud feciſti niſi vt on̄ deres quāto affectu diligeres me. Quid igi tur retribuā domino ꝓ omnibꝰ que retribu it mihi. Certe domine qͣꝫdiu vixero memo. ero laborū tuorū quos ſuſtinuiſti in predi cando. fatigationū in diſcurrēdo. vigiliarū in oratione. lachrimarū in compaſſione. do lorum. cōuiciorū. ſputoꝝ. colaphorum. ſub ſannationū. clauorū. vulnerū. alioquin reqͥ retur a me ſanguis qui effuſus eſt ſuper ter ram. Quis igit̉ dabit capiti meo aquam. et oculis meis fontē lachrymarū vt poſſim fle re die ac nocte mortē domini mei Ieſu chri ſti. quā nō pro ſuis ſed ꝓ meis peccatis ſuſti nuit. Uulneratus eſt em̄ propter iniquita tes noſtras. attritus eſt ꝓpter ſcelera noſtra ſicut dicit Iſaias ꝓpheta. Ulterius cō dera ⁊ attende diligēter quia mors ⁊ paſſi chriſti fuit diutina. A prima em̄ die natiui tatis ſue vſqꝫ ad vltimū diem mortis ſue ſ fuit in paſſionibꝰ ⁊ doloribus. ſicut ip̄e teſt tur per ꝓphetam dicens. Pauꝑ ſum ego ⁊ laboribus a iuuentute mea. Et alibi dici Fui flagellatus tota die. id eſt. toto tempo re vite mee. Adhuc aliter conſidera qͣꝫ mo roſa fuit paſſio chriſti vt pena eius magꝭ di raret. vt dolor nō cito finiretur. vt mors ꝓ traheretur. ⁊ ſic diutius cruciaret̉ ⁊ fortiꝰ vi raretur. Ex his omnibꝰ que dixi colligere potes o virgo chriſtio famula d̓i qͣꝫ probro ſa. qͣꝫ doloroſa. qͣꝫ vilis. qͣꝫ moroſa fuit mors ⁊ paſſio dulciſſimi ſpōſi tui Ieſu chriſti. Et hec omnia ſuſtinuit vt ad amorē ſuū te acce deret. vt ꝓ omnibꝰ his toto corde. tota ani ma. tota mente ip̄m diligeres. Quid em̄ be niuolentiꝰ qͣꝫ ꝙ dominꝰ propter ſerui ſalu accipiat ſerui formam. Quid magis info mat hominē in ſalutem qͣꝫ exemplū tollerā di mortē propter iuſticia ⁊ obedientiam di uinam. Quid vero magis incitat homineꝫ ad diligendū deū qͣꝫ tanta benignitas. ꝙ nob̓ dei filius altiſſimus abſqꝫ meritis. īm cum multis noſtris demeritis poſuit aīam ſuaꝫ. Hoc tante benignitatis eſt vt nihil ci mentius. nihil benignius. nihil amicabilit cogitari poteſt. Hec benignitas tanto ma gis oſtendit̉ maior quanto ꝓ nobis grauio ra ⁊ abiectiora ſuſtinuit vel pati voluit. De us enim qͥ proprio filio ſuo non pepercit.ſ pro nobis omnibꝰ tradidit illū. quomodo nō cū illo om̄ia nobis donauit. Ex quo in uitamur ad ip̄m amandū ⁊ amatum imit dum. De ergo illis qui tante benignitatis beneficijs ſunt ingrati. in quorū animabu nullū mors chriſti habet effectum. Unde ī quit Bernardꝰ. Uide caput chriſti inclina tum ad te oſculandū. manus ꝑfoſſas ad la giendū. latus apertū ad diligendū. totiꝰ cor poris extenſionem ad ſe totū impendendū Ue iterū illis qui ſuis peccatis rurſum chri ſtum in ſemetip̄is crucifigētes ſuꝑ doloren vulnerū ipſiꝰ. dolorē adijciunt. Sed ve ter tio illis quorū corda ad planctum emolliri non poſſunt. neqꝫ ad beniuolentiā ꝓuoca ri. et ad boni operis virtutē inflammare nō valet tanti effuſio ſanguinis. effuſio tanti p̄ cij. tam ingens magnitudo. Certe iſti tales inimici crucis chriſti plus chriſtū dei filiuꝫ Fo. CCXCVI hodie ad dexterā dei patris in celis ſeden tem crucifigūt qͣꝫ olim fecerunt in crucꝭ pa ibulo pendentē. Ad tales et de talibus do ninus cōquerendo per beatuꝫ Bernardū oquitur dicens. O homo vide quid pati orpro te. ſi eſt dolor ſicut quo crucior. ad te ſamo qui ꝓ te morior. vide penas quibus ifficior. vide clauos quibus cōfodior. ⁊ cuꝫ it tantus dolor interior ⁊ exterior. planctuſ grauior cum te ſic ingratū experior. Ca tibi mater caue ne tanto ingrata ſis bene ficio. ne tanto ꝓ te dato indeuota ſis precio ed pone iſtū crucifixum ſicut ſignaculuꝫ ſu per cor tuum. vt ſicut ſigilluꝫ in cera molli. Ieſum ſpōſum tuū imprimas cordi tuo icas cum propheta. Factum eſt cor me tanqͣꝫ cera liqueſcenſ. Pone eū etiam vt naculuꝫ ſuper brachiū tuum vt videlicet ͣꝫ deſinas operari. nunqͣꝫ fatigeris la e ꝓ nomine domini Ieſu. ſed cuꝫ ope rata omnia fueris. tunc primū incipe quaſi vihil feceris. Si auteꝫ aliquando aliquid triſte aliquid graue. aliquid tedij. aliqͥd ama ritudinis acciderit. vl̓ certe ſi forte aliquod bonum diſſipuerit. ſtatim recurras ad cru cifixum Ih̓m pendentē in cruce. Ibi intue re coronam ſpineā. clauos ferreoſ. lanceā la teris. Ibi cōtemplare vulnera chriſti pedū ⁊ vulnera manuū. vulnera capitis. vulnus lateris. vulnera totiꝰ corporis. Recolēs qͥa qui ſic pro te paſſus fuit. qui pro te tanta ſu ſtinuit quantū te amauerit. Crede mihi qͥa ſtatim tali intuitu omne triſte letum. omne graue leue. omne tedioſum amabile. omne aſperū dulce ⁊ ſuaue reperies. ſic vt ⁊ tu inci pias exclamare cū beato Iob ⁊ dicere. Que prius noluit tangere anima mea nunc ꝓpter anguſtias paſſionis chriſti cibi mei ſunt. qͣꝫ dulcia ⁊ delectabilia facta ſunt mihi. Unde legit̉ ꝙ cum quidā cōuerſus fuiſſet ad reli gionem. intm̄ factꝰ eſt impatiēs ꝓpter aſperi tatem ciborū ⁊ ceterarū diſciplinarū religi onis. ⁊ cum ex nimia impatiētia anguſtiatꝰ fuiſſet procidit ante imaginē crucifixi. et ibi replicare cepit cū multis lachrymis intole rabiles anguſtias ⁊ labores ordinis. inſipi ditatem ciboꝝ panis ⁊ potus. ⁊ ſtatim ex la tere imaginis cepit ſanguis emanare. ⁊ cuꝫ ille fortiter flens ſuas anguſtias replicaret. reſpondēs imago chriſti dixit. Quandocū qꝫ ſentiret aliquā aſperitatē in cibo vel ī po tu vt intingeret in ſalſamēto ſanguinis xp̄i. De perfecta dei charitate. Capitulū. vij. Uperius te famulā dei prout deus inſpirauit docui qualiter animū tu um exercere debeas. vt quaſi grada tim aſcendere poſſis ⁊ de virtute in virtutē ꝓficere. Nunc ſeptimo loco reſtat dicēdum de forma virtutū ſcilicet charitate que ſola ducit hominē ad perfectionē Ad mortificā dum em̄ vicia. ad ꝓficiendū in gratia. ad cō ſequendū omniū virtutū perfectionē ſum mam. nihil poteſt dici meliuſ. nihil excogita ri vtilius charitate poteſt. Propterea dicit Proſper in libro de vita cōtemplatiua. Ca ritas eſt vita virtutū. mors viciorū. et ſicut fluit cera a facie ignis. ſic pereūt vicia a facie charitatis. Tante ſiquidē virtutis eſt cha ritas ꝙ ip̄a claudit infernū. ſola aperit celuꝫ ſola deo amabilē reddit. Tante virtutis ca ritas eſt ꝙ ip̄a ſola inter virtutes virtus no minata eſt. quā qͥ hꝫ diueſ eſt ⁊ locuples ⁊ be atus. quā qui non habet. pauper ⁊ mendicꝰ/ eſt ⁊ miſer. Unde ſuper illo verbo ad Cho rinthios. Si charitatē non habuero. dicit. gloſa. Attende quanta ſit caritas. que ſi de ſit. fruſtra habent̉ cetera. ſi aūt aſſit habētur. om̄ia. quā qui habere ceperit ſpiritūſanctū habebit. Et beatꝰ Auguſtinꝰ dicit. Si virtꝰ nos ad beatā vitā ducit. nihil eſſe omnino virtutē affirmauerim niſi tm̄ ſummū amo rem dei. Cū igit̉ charitas virtus tanta ſit p̄ cunctis virtutibꝰ charitati eſt inſiſtendum. ⁊ non cuilibet charitati ſed ei ſolū qua deui diligitur ſuꝑ om̄ia ⁊ proximꝰ poſt deū Qua liter aūt creatorē tuū diligere debeas ip̄e tu us ſpōſus docet in euāgelio dicēs. Diliges dn̄m deū tuū ex to. cor. tuo. ⁊ ex to. ani tua. ⁊ ex to. mē. tu. Intēde diligēt̓ famula ieſu xp̄i dulciſſima quā dilectōꝫ dilectꝰ tuꝰ ih̓s reqͥ rat a te. Uult certe amātiſſimꝰ tuꝰ vt amori ſuo des cor tuū. totā aīaꝫ tuā. totā mētē tuā ſic vt ī toto corde tuo. tota aīa tua ī tota mē te tua nullꝰ oīno cū eo aliquā ꝑtē poſſideat. Quid gͦ facies vt certe dn̄m deū tuū ex toto corde diligas. Quō ex toto corde. Audi be atū Ioh̓em chryẜ. dicētē. Ex toto corde dili j gere deū eſt vt ad nulliꝰ rei dilectōꝫ magꝭ ſit inclinatū cor tuū qͣꝫ dei vt nō delecterꝭ ī ſpē mūdi ampliꝰ qͣꝫ in deo. nō ī honoribꝰ aut pa rētibꝰ. Si autē ī aliqͦ iſtoꝝ ſit animꝰ et amor cordis tui iā nō ex toto corde deum diligis Unde Auguſtinꝰ dicit. Minus te amat qͥ UU q De perfectione uite tecum aliqͥd amat. Si aūt aliquid amas ex cuius dilectione in amore dei nō proficꝭ. iaꝫ non ex toto corde deū diligis. Et ſi quid di ligis ꝓ cuius amore ea que xp̄o teneris ne gligis iam nō ex toto corde diligis. Dilige itaqꝫ dominū deuꝫ tuum ex toto corde tuo. non ſolū ex toto corde: verū etiā ex tota ani ma diligendꝰ eſt dominꝰ Ieſus chriſtꝰ Quo modo ex tota aīma. Audi beatū Auguſtinū docentē te. Ex tota anima inquit dominuꝫ diligere. eſt ip̄m diligere ex tota voluntate ſi ne contrarietate Certe tūc ex tota anima de um diligis quādo nō quod tu viſ. nō quod mundꝰ conſulit. nō quod caro ſuggerit. ſed quod dominū deū tuū ſcis velle ſine cōtra dictione libenter facis. Certe tūc deū ex to ta anima diligis. quādo pro amore ih̓u xp̄i animā tuam ſi neceſſe fuerit morti libenter exponis. Si autē in aliquo iſtorum negli gens fueris. iam nō ex tota aīma deū tuū di ligis. Dilige ergo dominū deuꝫ tuū ex tota anima tua. ⁊ conforma voluntatē tuam vo luntati diuine in omnibꝰ. Et non ſolū ex to ta anima ſed etiā ex tota mente. Audi iteruꝫ beatū Auguſtinū te docentē Ex tota inquit mente diligere deū. eſt diligere eū ex oī me moria ſine obliuione Amen. De finali perſeuerantia Capitulū. viij. Oſtqͣꝫ omniū virtutū adeptus ē qͥs principiū. nec tamē in conſpectu d̓i apparet glorioſus. niſi virtutuꝫ con ſummatrix aſſit ꝑſeuerātia. Quia nullꝰ om nino mortalis quātumcūqꝫ perfectꝰ. eſt lau dandus ī vita ſua niſi prius hoc totū quod inchoauit. bono ⁊ felice fine concludat Un de beatus Bernardꝰ dicit. Tolle perſeuerā tiam nec obſequiū nec beneficiū nec gratiā nec laudē fortitudo p̄ſtabit. Parū enim va let hominē fuiſſe religioſum. ſiue fuiſſe hu milem ⁊ patientē. fuiſſe deuotū ⁊ continen tem. deū dilexiſſe ⁊ celicas virtutes habuiſ ſe niſi adeſſet perſeuerātia. Cū enim omnes v̓tutes currāt. ſola perſeuerātia accipit bra uium. Quia nō ille qui incipit ſed qui perſe uerauerit ſaluꝰ erit. Unde Iohānes chry ſoſtomꝰ dicit. Que vtilitas ſeminū florenti um ⁊ poſtea tabeſcentiū. quaſi diceret. peni tus nulla. Si igit̉ chriſti dilectiſſima aliqͣs bonorū operū habes virtutes. imo qꝛ mul tas habes in his perſeuera. in his profice. ī his vſqꝫ ad mortē viriliter chriſti age milici am. vt cū extrema dies finiſqꝫ vite aduene rit ꝓ ſtipendio ⁊ mercede laboris detur tibi corona glorie ⁊ honoris. Unde ieſus chri ſtus vnice tibi dilectus alloquit̉ te in Apo calipſi dicens. Eſto fidelis vſqꝫ ad morten ⁊ dabo tibi coronā vite. Hec corona nihil aliud eſt qͣꝫ premiū vite eterne. ad quaꝫ adi piſcendā inflāmare te debet deſideriū om̄i um chriſtianoꝝ. Eſt em̄ tā magna vt nulluſ om̄ino eā eſtimare poſſit. ſicut dicit beatus Gregoriꝰ tā multa vt nullꝰ eam dinumera re queat. Eſt deniqꝫ tam longa ⁊ durabilis vt nunqͣꝫ terminari poſſit ⁊ finiri. Ad hanc mercedē ad hanc coronā inuitat te dilectuſ ſpōſus tuus dilectiſſimꝰ Ieſus chriſtꝰ ī C ticis canticoꝝ dicēs. Ueni de lybano ſpon ſa mea. veni de lybano coronaberis. Sur ge ergo amica dei ſponſa Ih̓u chriſti. colū ba ſponſi eterni veni ⁊ propera ad nuptia. filij dei. quia tota celeſtis curia expectat te quia om̄ia parata ſunt. Eſt enim paratꝰ ſpe cioſus ſeruꝰ tuus vt tibi ſeruiat ⁊ nobilis ci bus precioſuſ ⁊ delectabilis vt te reficiat ſe cietas dulcis ⁊ preamicabilis vt tibi ꝯgar deat. Surge ergo ⁊ propera feſtinanter ac nuptias. quia ibi eſt paratꝰ ſeruus ſpecioſu vt tibi ſeruiat Iſte ſeruus nō eſt alter niſio tus angelicus. īmo ip̄e eternus dei filiꝰ qu de ſeipſo teſtatur dicens in euāgelio Amer dico vobis. quia p̄cinget ſe ⁊ faciet illos di cumbere ⁊c̄. O qͣꝫ magna gloria tūc erit par peribus abiectis quādo miniſtrū habebūt filiū dei ⁊ ſummi regis ⁊ totū conuentuꝫ ex ercitus regni celeſtis. Eſt etiaꝫ ibi paratus cibꝰ precioſus ⁊ delectabilis vt reficiat. Ip̄e enim dei filiꝰ menſam ꝓprijs manibꝰ poſui ſicut ipſe de ſe in euangelio teſtatur dicens. Ego diſpono vob̓ ſicut diſpoſuit mihi pa ter meus regnū. vt edatis ⁊ bibatis ſuꝑ mē ſam meā in regno meo. O qͣꝫ ſuauis ⁊ deli cioſus eſt cibꝰ ille quem p̄parauit ī dulcedi ne ſua pauperi deꝰ. O qͣꝫ beatus eſt ille qui in regno celoꝝpanē manducabit illū qui in clybano virginalis vteri coctus eſt igne ſā ctiſpiritꝰ. Si quis māducauerit ex hoc pa ne viuet in eternū. Talicibo tali pane cibat ⁊ reficit ſuos electos rex celeſtis in mēſa ſua ſicut in libro Sapīe dicit̉. Angeloruꝫ eſca nutriuiſti populū tuū. ⁊ paratū panē d̓ celo p̄ſtitiſti ei ſine labore om̄e delectamētū ī ſe habentē ⁊ oīs ſaporꝭ ſuauitatē ⁊ deſeruienſ vniuſcuiuſqꝫ volūtati. Ecce talis ē refectio Fo. CCXCVII diuine menſe. Et nihilominꝰ parata eſt ibi ſocietas dulcis ⁊ p̄amabilis vt tibi cōgau deat. Illic em̄ erit Ieſus cū patre ⁊ ſpūſan cto. Illic maria cū florigero exercitu ꝟ̓ginū. Illic apl̓i. martyres. cōfeſſores. ⁊ omniū ele ctorū celeſtis exercitꝰ. Miſerabilis prorſus qͥ tā nobiliſſime ſocietati nō fuerit ſociatus Ualde mortuū habet deſideriū qui huic ſo cietati iūgi nō deſiderat. Sed tu o p̄clariſſi ma dei famula ſcio te quidē deſiderare xp̄m ad hoc te niti totꝭ viribꝰ quomō regꝭ eterni poſſis iūgi cōſortijs ⁊ amplexibꝰ. ⁊ nūc exci ta cor tuū ⁊ animā tuā ⁊ erige totū cor tuuꝫ ⁊ cogita quantū potes. Si em̄ ſingula bo na delectabilia ſunt. cogita mēte qͣꝫ bonū ſit illud delectabile. qd̓ ꝯtinet iocunditatē om niū bonoꝝ. Si bona eſt vita creata qͣꝫ bo na eſt vita creatrix. Si iocūda eſt ſalꝰ facta qͣꝫ iocūda eſt ſalꝰ que fecit omnē ſalutē. Qui hoc bene fruet̉. qͥd erit illi ⁊ quid nō erit. cer te quicqͥd vellet hoc erit ibi. qͥcquid nollet hoc nō erit. Ibi quippe erūt bona corporis ⁊ aīme. qualia nec oculꝰ vidit nec auris audi uit nec cor hoīs intellexit. Cur ergo famu la dei ꝑ multa vagaris querēdo bona aīme tue ⁊ corꝑis tui. Ama vnū bonū in quo ſūt om̄ia ⁊ ſufficit. deſidera ſimplex bonū quod eſt om̄e bonū ⁊ ſatis eſt. Ibi eſt quod amas mater mea. qd̓ deſideras ꝟgo beata. Ibi eſt quicqͥd amas qͥcquid deſideras. Si te dele ceat pulcritudo. fulgebūt iuſti ſicut ſol. Si delectat lōga ⁊ ſalubris vita. ibi eſt ſana eter nitas. qꝛ iuſti in ꝑpetuū viuūt. ⁊ ſalꝰ iuſtorū eterna. Si te delectat ſatietas. ſatiabimur cū apparuerit gloria dei. Si ebrietas. inebri abimur ab vbertate domꝰ tue. Si te dele ctat dulcis melodia. ibi angelorū chori con cinūt all̓a laudāteſ. Si te delectat amicicia ibi ſancti diligūt deū plus qͣꝫ ſeip̄os ⁊ deꝰ di ligit ſuos plꝰ qͣꝫ ſe ip̄i. Si ꝯcordia delectariſ om̄ībꝰ illis erit vna volūtas quia nulla erit ibi niſi dei volūtas. Si te delectat honor ⁊ diuitie. deꝰ ancillas ſuaſ ⁊ ẜuos ſuos bonoſ ⁊ fideles ſupͣ multa ꝯſtituit īmo filij ⁊ filie d̓i vocabunt̉. ⁊ erūt ibi ip̄i hereditas dei. Illi qͥdē heredes dei. coheredes aūt xp̄i. Quale aūt vel qͣꝫtū gaudiū vbi tale actuatū ē bonū Certe dn̄e ih̓u nec oculꝰ vidit nec aurꝭ audi uit nec ī cor hoīs aſcēdit in hac vita qͣntum amabūt te btī ⁊ de te gaudebūt ī illa btā vi ta. Quātūcunqꝫ quiſqꝫ deū amat. tm̄ ibi de deo gaudebit. Ergo h̓ multū ama vt ml̓tuꝫ poſſideas gaudiū dei. Meditet̉ inde mens tua. loquat̉ inde lingua tua. Amet illud cor tuū. ẜmocinet̉ os tuū. Eſuriat illd̓ aīma tua ſitiat illud caro tua. deſideret tota ſub̓a tua donec intres in gaudiū dei tui. donec veni as ad amplexus dilecti tui. donec introdu cat te in thalamū dilecti ſpōſi tui. Qui cum deo patre ⁊ ſpūſancto viuit ⁊ regnat deus. ꝑ om̄ia ſecula ſeculoꝝ Amen. Explicit Bonauētura ad ſorores ſuas moniales ſancte Clare. Laus beate uirginis marie dictata a ſancto Bonauētura ẜm lit teras ſalutatiōis angelice. ſcꝫ Aue Maria clauſulatim. in qua multꝭ ſacre ſcripture lo cis oſtendit̉ figurata. Aue celeſte liliū. aue roſa ſpecioſa. Aue mr̄ humiliū ſuꝑis imperioſa Deitatꝭ tricliniū hac ī valle lacrimaꝝ Da robur fer auxiliū. ꝯ excuſatrix culpaꝝ. Uirgo pia ſine pare. gabriele nūciante Que meruiſti portare xp̄ꝫ flatu ſacro flāte Uirgo ꝑtu pꝰ ⁊ an̄. refugiū ſingulare Hac in vita vacillāte tuos ẜuos ꝯſolare Ecce ſtupet hūanitas ꝙ ſis ꝟgo puerpera Scire neqͥt fragilitas. tāte ꝟtutꝭ oꝑa Fides trāſcēdēs ethera ꝯfitet̉ ⁊ ꝟitas Ex te mr̄ chriſtifera carnē ſūpſit diuītas Mat̓ natū pr̄em nata ſtella ſolē genuiſti. Increatū res creata fontē riuus emiſiſti Uas figulū peꝑiſti ꝟgo manēs illibata. Per te nob̓ mr̄ xp̄i eſt ꝑdita vita data Almiſſima ſūt viſcera q̄ dn̄i ſūt ꝯclaue. Sāctiſſima ſunt vbera q̄ ſuxit ⁊ lac ſuaue Quo lactat̉. mr̄ aue q̄ regnas ſuꝑ ſydera Perpetue mortꝭ a ve nos ⁊ a malo libera. Roſa decēs rōſa mūda roſa recēs ſine ſpina Roſa florēs ⁊ fecūda roſa gr̄a diuīa Facta celoꝝ regina. nō eſt nec erit ſecūda. Tibi rei medicina nr̄is ceptꝭ obſecūda In ſcripturꝭ figurata multꝭ locꝭ on̄deris Enigmatibꝰ mōſtrata ſacris vt ptꝫ lr̄is Teſtamētoꝝ veterꝭ ⁊ noui iure p̄lata Mulieribꝰ ceterꝭ ſuꝑ oēs eleuata An̄ mūdi originē te dn̄s ordinauit Dū celi latitudinē ſapient̓ fabricauit Extūc ſctā mēte cauit ꝑ te mr̄em ⁊ ꝟginē Prothoplaſti qͥ peccauit expiare voraginē Gaude ꝟgo mr̄ gaude ꝑ te mūdꝰ reſtaurat̉. Laus beate uirginis Cū ciuibꝰ celi plaude. qͥ honor tibi dat̉. Decꝰ decēter ſoluat̉. tibi maiꝰ oī laude Quia ꝑ te liberat̉ oīs hō ficta fraude Figurata fuit ꝑ fontē qͥ aſcēdebat d̓ ter ra. vt habet̉ Gen̄. ij. c. Rigās mūdū nouo rore noue ꝓliſ nouitate Noua facꝭ nouo more cūcta mira claritate Ex diuīa bonitate fons aſcēdēs ī honore Rigās terrā caritate. dei creſcēs ī amore Figurata fuit ꝑ lignū vite plātatū in me dio ꝑadiſi. Gen̄. ij. c. Arbor ⁊ lignū vitale ī ꝑadiſi medio Plātaris ſpūale cuiꝰ fructꝰ fruitio Replet oīa gaudio. nūqͣꝫ fuit nec eſt tale Nec erit ꝓculdubio lignū ita cōmodale Figurata fuit ꝑ ꝑadiſum rigatū a fluuio voluptatꝭ. Gen̄. ij. c. Caſta ꝟgo te fluuiꝰ voluptatis irrigauit. Paradiſi dū filiꝰ dei corpꝰ habitauit Tuū. terra tūc donauit nr̄a fructū vberiꝰ. Et naturā reformauit nr̄am deꝰ in meliꝰ In ꝑadiſo poſuit deꝰ hoīem filiū Suū. cuſtodē poſuit tuū corpꝰ egregiū Per gabrielē nūciū dū viſitare voluit Redēptorē eximiū nob̓ eū exhibuit. Figurata fuit ꝑ archā noe ꝑ quā fuit ge nus humanū temꝑe diluuij conſeruatuꝫ Gen̄. vj. ⁊. vij. c. Archā nōe fabricauit ſꝫ de lignis leuigatꝭ. Fabricatā ſub intrauit cū vxore ⁊ cū natꝭ De ꝑentibꝰ beatꝭ ſibi mr̄em te formauit Dn̄s ⁊ a pctīs te ſubintrās ꝯſeruauit Figurata fuit ꝑ arcū quē dn̄s dedit noe Gen̄. ix. c. Pactū ſuū antiqͥtꝰ deꝰ ꝓmiſit pr̄ibꝰ Arcū ſuū diuinitꝰ on̄dendū in nubibꝰ Qui federꝭ eſt oībꝰ ſignū ꝓmiſſum celitus A deo pax hoībꝰ dat̉ in eo penitꝰ Labor ⁊ timor fugiūt arcu mōſtrato federꝭ Spes ⁊ gaudiū veniūt pctōribꝰ miſeris Qui de reatu ſcelerꝭ flētes arcū ꝯſpiciūt Per ꝓmiſſum de ſuꝑis ſe ꝯſolatos ſentiūt Eſt in arcu ceruleꝰ color qͥ ꝟ̓ginitatis Typū gerit ⁊ rubeꝰ etiā q̄ charitatis Formā notat. puritatꝭ tue demōſtrat aq̄ꝰ Notā. ⁊ hūilitatꝭ quā elegit in te deꝰ Nubibꝰ celi cernerꝭ arcꝰ q̄ nos illuminas Refulgēs moꝝ miſerꝭ exēpla cūctꝭ ſemīas Hereſes oēs termīas ⁊ hereticos ꝯterꝭ In xp̄o qn̄ geminas naturas ſil̓ ꝯgeris Arcus inſuꝑabil̓. arcꝰ potēs arcꝰ fortis Arcꝰ dulcis amabil̓ arcꝰ patēs celi portis Poſt pn̄tis metā mortꝭ nob̓ ineuitabilis Fac ꝯſortes tue ſortꝭ nos ꝟgo venerabil̓ Figurata fuit ꝑ ſcalam quā iacob ī ſom nis vidit. Gen̄. xxviij. c. Dormiēs iacob ſomnio ſcalā vidit ꝯtingētē Celū cuiꝰ ꝯfinio deū vidit innitentē Angeloꝝ deſcēdētē cetū vidit. ꝓmiſſio Terre ſancte ꝑ potentē dat̉ ⁊ bn̄dictio O maria figurarꝭ ſcala ſꝫ ſcalā ſuꝑas Ab angelo ſalutarꝭ deū hoīem generas Suꝑ v̓tutes ſuꝑas ꝑ angelos collocaris Genꝰ hūanū liberas gͦ lōge plꝰ bearis Figurata fuit ꝑ rubū qͥ ardebat nec cō burebat̉. Exo. iij. c. Mater tua ꝟginitas rubo mōtꝭ on̄dit̉ Oreb. cuiꝰ viriditas ꝑ ardorē nō vrit̉ Sic nec tua corrūpit̉ ꝟginal̓ integritas Dū vētre tuo iūgit̉ humanitati deitas Figurata fuit ꝑ vas in qͦ ſeruatum fu it māna. Exo. xvj. c. In vaſe māna poſitū vt ſeruet̉ legit̉ Iſraelitis traditū neqꝫ vas māna frāgit̉ In te xp̄s ꝯcipit̉ ꝟgo ꝑ ſcm̄ſpm̄ Neqꝫ tue minuit̉ ꝟginitatꝭ meritū Nob̓ māna mirificū ẜuaſti mirabilit̓ Māna terminās tipicū figuratū vacit̉ In ſe miſericordit̉ ꝑ illd̓ māna celicū Qd̓ dabat̉ cōiter iſrael in viaticū Uetuſtū māna nouitas tue gr̄e terminat Figurarū antiqͥtas fugit ⁊ lux illuminat. Sūmꝰ artifex oīm te ꝓuidit vas nobile Uas dignū vaſ egregiū vaſgͣtū vas lauda Uaſcūctꝭ venerabile famul̓ vt eduliū(bile Mīſtres delectabile panēqꝫ celi ciu Tu mīſtras hoībꝰ veꝝ panē angeloꝝ Tuis natū viſceribꝰ ꝓ ſalute pctōꝝ Hic ē panis viatoꝝ qͥ nō eſt dādꝰ canibꝰ Qui eſt ſalꝰ miẜoꝝ p̄ſtās oībꝰ panibꝰ Ecce panis dulciſſimꝰ ecce panis āplectēdꝰ Ecce panis pīguiſſimꝰ ecce panis diligēdꝰ Ecce panis recolēdꝰ ecce panis p̄optimꝰ Cibꝰ cūctꝭ p̄ferēdꝰ ⁊ p̄ cūctꝭ gͣtiſſimꝰ Cibꝰ iſte nos reficit recreat ⁊ regenerat Et ſibi mentē allicit̓ dirigit ⁊ ꝯfederat Oē bonū exaggerat ⁊ oē malū abijcit Uincit regnat ⁊ īꝑat auget alit ⁊ ꝑficit Uiuꝰ panis ⁊ vital̓ via ꝟitas ⁊ vita Eſt h̓ panis īmortal̓ ⁊ bonitas infinita Quo refulgꝫ p̄monita noua ſpōſa ſpirital Sinagoga definita perit ⁊ vmbra legalis Fo. CCXCVIII Māna ceſſat ⁊ celitꝰ nob̓ panis p̄ponit̉ Panis verꝰ viuificꝰ nob̓ de celo mittit̉ Chriſtianis ꝯcedit̉ ſolis panis h̓ myſticꝰ. Quibꝰ cōmuniꝰ tradit̉ verꝰ panis angelicꝰ Figurata fuit ꝑ ꝟgā aarō q̄ habuit fru ctū p̄ter opꝰ nature. Nūe. xvij. Beatꝰ tabernaculo moyſes ꝟgā poſuit Aaron ſꝫ ꝓ titulo ſacerdotis que frōduit Floruit fructū habuit. euidēti miraculo Sacerdotis obtinuit ius aaron in ppl̓o Ecce valde mirabil̓ res ⁊ mirāda nouitas Floret ſiccitas ſteril̓. gignit ficca ſterilitaſ Parturit ꝟge ſiccitas fructū ꝓfert. ⁊ fertil̓ Efficit̉ ſterilitas. nō fuit an̄ ſimilis Notat ꝟga florigera. q̄ nature nō oꝑe Efficit̉ fructifera. ſꝫ puro dei munere Ꝙ debebas ꝯciꝑe. ꝟgo noua puerpera Nouū fructū ⁊ ꝑere. pꝰ ꝑtū virgo libera Ergo ꝟe virgo parēs. germīaſti cāpi florē Dei pr̄is v̓bū parēs mūdi parꝭ ſaluatorē Puritatiſqꝫ decorē nō amittꝭ. ſorde carēs Charitatꝭ fundēs rorē qͦ rigat̉ mūdꝰ arēs. Figurata fuit ꝑ ſtellā ⁊ ꝑ virgā de qͥbꝰ ꝓ phetauit balaa. Nūe. xxiiij. c. De iacob exoritura noua ſtella p̄dicit̉ Ex iſrl̓ naſcitura ꝟga nob̓ on̄dit̉ Per quā moab ꝑcutit̉. te ꝑſigͣt hͦ figura De qͣ virga ꝓducit̉ xp̄s. mirāte natura ſta ſtella clariſſima quā nō violat radiꝰ Luce nitēs puriſſia. criſtallo fulgēs clariꝰ Te ſignificat veriꝰ ꝟgo ſꝑ caſtiſſima Quā n̄ violat filiꝰ. naſcēs ex te mūdiſſima. Cōſurgēs ꝟgo florida ex iſrl̓ ꝓphetice Promiſſa ꝟgo nitida. dicerꝭ virga miſtice Egrediēs de radice yeſſe potēs ⁊ valida Florē ꝓfers mirifice ꝟgo mr̄ q̄ grauida. Tu es ꝟgā tu es ſtella tu es gr̄e fluuiꝰ Deitatꝭ mūda cella. genitrix cuiꝰ filiꝰ Flos d̓r ⁊ radiꝰ charitatꝭ fundēs mella Celo luctꝰ ſuꝑiꝰ mūdū ẜuās a ꝓcella Aue virgo fertilior vniuerſis arboribꝰ Aue ſtella fulgidior vniuerſis ſyderibꝰ Factis dictꝭ virtutibꝰ vniuerſis p̄ſtātior Creaturis. hoībꝰ cuſtos ⁊ qͥes tutior Figurata fuit ꝑ cōchā gedeonis. de qua habet̉ Iudicū. vj. c. Tugedeonis rorida concha celeſtꝭ diceris Rore manās ⁊ fluida lana ꝯp̄ſſa velleris Diuini dono munerꝭ tu ſꝑ māes madida Solatiū das miſerꝭ ſꝫ terra manet arida Uerꝰ celeſtꝭ flumīs tuā conchā mūdicie Ros repleuit dū numīs ſacri munere gr̄e Plena ſolis iuſticie mr̄ dei ⁊ hoīs Fis flore pudicicie vernās mr̄is ⁊ ꝟginis Figurata fuit ꝑ domū dn̄i quā edificauit ſalomō. ⁊ gl̓ia dn̄i eā impleuit Impleuit domū dn̄i ſuꝑni regis gl̓ia Suo ſacratā noī. ſalomonis induſtria Dū te ſuꝑna gr̄a gabrielis affamini Parentē ꝟgo maria replet dicatā numini Notat h̓ dei filiū ſalomō rex pacificus Qui fec̄ thronū regiū vt h̓ artifex celicus Et nūciꝰ angelicꝰ p̄parauit hoſpitiū Noſtre ſalutꝭ piſticꝰ. veꝝ deferēs gaudiū Paria mr̄ gre mr̄ ⁊ fons bonitatis Mater miẜicordie fons ⁊ fames pietatis Tricliniū deitatꝭ. mater ſolis iuſticie Perpetue claritatꝭ ꝯfers lumē ⁊ gl̓ie Figurata fuit ꝑ abigail q̄ fec̄ pacē int̓ naͣ bal ⁊ dauid. jͣ. Re. xxv. Uxor nabal cū dauide pacē datꝭ mūeribꝰ Nabal reformat ſolid̓ benigniſſimiſ p̄cibꝰ Licet nabal ẜmonibꝰ dictꝭ factꝭqꝫ ſtolide Meruiſſet doloribꝰ vitā finire turbide Carga nabal ꝯuiuia ſuo faciēs tonſori Querēdo tꝑalia gule vacās ⁊ honori Cōparat̉ peccatori dei dāte ꝯuicia Seruis. vn̄ morte mori debēt ꝓpt̓ hͦ vicia Iſte deſiderabil̓ vultū dauid gratioſus Rex nulli cōparabil̓. manu fortꝭ bellicoſuſ Clemēs piꝰ amoroſus. xp̄s eſt īmutabilis Qui ſꝑ eſt gl̓ioſus in ſanctꝭ ⁊ mirabilis Tu es abigail ſapiēs dauid deferēſ mūera Nabal ⁊ dauid faciēs p̄cibꝰ tuis federa Dū pia lacti vbera xp̄o dediſti nutriēs Hinc peccatorꝭ fcelera tuis meritꝭ leniēs Regina ꝟgo regia de genere dauid regis Dei mr̄ ⁊ filia xp̄m parēs xp̄m regis Nr̄a mr̄ nr̄e legis gaudiū ⁊ leticia Peccatoris fortꝭ egis. decꝰ honor ⁊ gl̓ia Uite portꝰ es miſerꝭ. ꝑ te ſalꝰ acquirit̉ Neſcit reatū ſcelerꝭ qͥ te deuote ſequit̉ Bonū eſt gͦ ſubdere ſeſe tue ſeruituti Scd̓m te ſe regere diſponēdo ſe virtuti Nāqꝫ tui ẜui tuti ꝑ te poſſunt aſcēdere Celū vitā aſſecuti tecū ſꝑ ⁊ viuere Figurata fuit ꝑ iudith q̄ holofernē pere mit ⁊ ppl̓m liberauit Iudith. xiij. c. Uolēs mūdū ſeuicia pͥncipis aſſyrioꝝ Subijcere nepharia manu collecta viroꝝ Hagnā plebē iudeoꝝ obſedit ī bethulia In mortē meſtā eoꝝ mēte debachās īpia. Laus beate uirginis. Sancta iudit ꝓ populo. ſaluādo ſe p̄ꝑauit Nocte ſurgēs d̓ lectl̓o. vocāſ abrā ꝓꝑauit Holoferni p̄ſentauit. ſe ꝓ gētis ꝑiculo Necās eū liberauit. ciues a mortꝭ iaculo Eſt ciuitas bethulia quā obſidet diſſenſio. Demōiſqꝫ ꝑfidia ⁊ hereſis deceptio Cōiuncta tuo filio. nr̄a mater eccl̓ia Tua tuta ſubſidio. munita tua gr̄a Tu es iudith pulcerrima q̄ liberas eccīam Holofernis acerrima vt ꝑ diuinā gr̄am Hereſiſqꝫ ꝑfidiā cōfutas Spem certiſſimā fundēs ſuꝑ familiā Benignꝰ ſapiētie ſpūs ⁊ dulcedinis Conſilij ſciētie timoris fortitudinis Lumē diuini numīs. oīs genere gr̄e Te repleuit vt hoīs cā ſis indulgētie Figurata fuit ꝑ Heſter que aman fec̄ ſu ſpendi ⁊ Mardocheū cuꝫ populs liberari. Heſter. vij. c. Ediſſa ꝑ ꝯnubiū aſſuero ꝯiūgit̉ Talamū ſubit regiū coronat̉ p̄ficit̉ Cunctꝭ. vaſti deponit̉. amittit regni ſoliū. Suꝑba vaſti tollit̉ Heſter hꝫ dn̄ium Notat heſter humile. cor ꝯtritū humilit̓ Cor dulce cor amabile cor diligēs ꝟaciter Cor ꝯtēplāſ ſb̓limit̓ vaſti notat cor fragile Exaltās ſe ꝑnicit̉. ſuꝑbū ⁊ indocile Et te qͥd eſt humiliꝰ ꝑ cūcta md̓i climata Dulciꝰ amabiliꝰ d̓ſtruēs cūcta ſciſmata Te ſacra ꝓbāt dogmata nil eſſe gͣtioſiꝰ Sacraꝓbāt enigmata te nihil eē mūdiꝰ. Deſignat heſter igr̄ te. qͣ nūqͣꝫ humilior In creaturis legit̉ fuiſſe. nec ſuauior Pulcrior amabilior. dulcior nulla d̓r Et ꝓpter hͦ ſublimior eſſe nulla te noſcit̉ In iudeos inuidia ſeuit aman ꝑuerſitas Dānat eos ꝑfidia. crudeliſqꝫ doloſitas. Mardochei benignitas heſterſcribit eu prepia. Mutet̉ vt crudelitas decreti regꝭ impia Cōdolet heſter fratribꝰ totiꝰ ſui generis His auditꝭ rumoribꝰ regē adit. qͥ federis Signū dedit peſtiferꝭ. morti datꝭ ꝯplicibꝰ Dānat̉ amanſcelerꝭ. eiꝰ notis criminibꝰ Tu es heſter ꝑfidiā. aman repͥmēs gͣuit̉ Famuloꝝ miſeriā exterminās benignit̉ Regi ſūmo feliciter deſpōſata ꝑ gr̄am Coronata ꝑennit̓ regiā tenes potētiā Uere notat inimicū aman hūani generis Diꝝ ſerpentē lubricū. iure pulſū de ſuꝑis Cōdēnatū in inferꝭ accuſatorē iniquū Quē tu calcas ⁊ ꝯterꝭ deū reddis pacificū Sic̄ pupillā ocl̓i. ẜuos ẜuas ẜuos regis Tu ſolamē es ſeculi. refugiū tui gregis Sūma ſpōſa ſūmi regꝭ. caputꝯterꝭ zabuli Tu es verꝰ liber legꝭ. tu archa tab̓naculi Flos vernal̓ flos lilij flos floꝝ decꝰ ꝟginū. Diceris ⁊ auxilij. fons plenꝰ cuſtos hoīm Cuiꝰ attraxit dn̄m ⁊ angelū ꝯſilij Dulcꝭ odor vt terminū nob̓ daret exilij. Figurata fuit ꝑ columbā q̄ attulit ramū oliue noe ⁊ filijs ſuis in archam. Et ꝑ parti cam q̄ tulit ſerpentē eneū in deſerto. Geneẜ viij. Nūeroꝝ. xxj. c. Ramū ferēs virētibꝰ ore colūba ꝓprio Folijs fructuātibꝰ generali diluuio. Quos turbarat vndatio noe natꝭ ꝯiugibꝰ Refouit eos gaudio ſalutꝭ intuitibꝰ Una ſerpēte ꝑtica deſerto tulit eneū Ut ſi intꝰ vis toxica quēqͣꝫ leſerat hebreū Sanaret̉ vidēs eū. ope dei mirifica Propellēte vippereū virꝰ ꝟtute myſtica Colūba tu ſimplicior oī. tutrix humiliū Salꝰ hoīm tutior mūdo tuliſti gaudiū nixa dei filiū om̄i veneno fortior Dedicina peccātiū. ſigno ſerpētꝭ ꝓmptior Figurata fuit ꝑ portā clauſam ꝑ quā vir nō trāſiuit. Ezech̓. xliiij. c. Tu es porta q̄ claudit̉. aꝑtionis neſcia De qͣꝓph̓a loquit̉. hoīm nulli ꝑuia Qua dei ſapiētia ingredit̉ egredit̉ Semota violētia ꝑ egreſſū nō frāgit̉ Uirginitas ē ianua q̄ celis fulgēs altius Celi nō linquēs ardua. meſſias dei filiꝰ Cōceptꝰ eſt. exteriꝰ carne tectꝰ exigua Corpꝰ ſumēs ꝑfectiꝰ. ex te ꝟgo p̄cipua Sic̄ ſydꝰ ꝑluit̉. infuſo ſolis lumine Et eo lux emittit̉ ſine ſyderis fragmine Sic ſine carnis crimīe xp̄s in te ꝯcipit̉ Ex te manēte ꝟgine ſuꝑnaturalit̓ orit̉ Figurata fuit ꝑ mulierē quā vidit Io hannes Apoc̄. xij. c. Uidit ioh̓es myſticū ſignū qd̓dā mirabile Qd̓ in celo ꝓpheticū apparuit notabile Nūqͣꝫ fuerat ſil̓e ꝓphetis enigmaticū Signū datū qͦd vtile. p̄cedēs vt mirificū. Erat patēs celeſtibꝰ amicta ſolis lumine Mulier lunā pedibꝰ ſupponēs. cꝰ culmine Capitis ꝓ tegimīe. duodecim ſyderibꝰ Sertū fulgebat numīe ſuiſ pleīs viſceribꝰ Nihil te magꝭ ꝓprie ꝑ iſtā intelligit̉ Mulierē. que ſerie ꝓph̓e nobis pandit̉ In te nāqꝫ ꝯcipit̉ ⁊ orit̉ iuſticie Uerꝰ ſol vn̄ orit̉ regnū celeſtis curie Fo. CCXCIX Tuis luna ſupponit̉ pedibꝰ. ⁊ militia Celi tota. ꝑ te regit̉ caput duodenaria Patriarchaꝝ gl̓ia que ꝑ te bn̄dicit̉. Et biſſena victoria apl̓oꝝ texit̉ Replerꝭ plenitudine generꝭ oīs gr̄e Totaqꝫ multitudine ꝟtutū ⁊ potētie Tu decꝰ excellētie tu lux carēs fuligine Culpe. tu ſplēdor gl̓ie mūdū decorās luīe In te totū ꝑficit̉ qͥcqͥd v̓bis ꝓpheticis De te ꝟgo p̄dicit̉ ⁊ legis enigmaticis Siue qͥcqͥd angelicis tibi ꝟ̓bis expͥmit̉ Finitis ꝟbis tipicis res manifeſta cernit̉ Salue ſolamē hoīꝫ ſalue mūda ſtella marꝭ Salue purgatrix c̄minū ſalue ꝟgo ſingl̓a Cōſortō carēs marꝭ ꝯcipꝭ. parꝭ dn̄m(ris Tu lapis es angularꝭ q̄ das figurꝭ t̓minū Tu ſuꝑͣ celi ſoliū ad dextrā dei reſides Iuxta ꝓpriū filiū celi regina p̄ſides Cōfirmās mētes d̓ſides p̄ſtās eiſ auxiliū Et tuis ẜuis ꝓuides impetrādo ſubſidiū Ubi nāqꝫ ſanctiſſima caro quā dei filius Sūpſit ex te mūdiſſima. ītroniſat̉ celſius. Creatis glorioſiꝰ rō vult certiſſima Eſſe te nō inferiꝰ vel ſede magꝭ infima Ibi mr̄ cū filio gaudes celi patria Trinitatis ꝯſortio creata ſuꝑ omnia Tua benigna gr̄a felicitatis gaudio Nos coronat ⁊ gl̓ia btōꝝqꝫ p̄mio Amen Oratio Mnipotēs ſempiterne deꝰ qͥ gl̓ioſe ꝟginis mr̄is marie corpꝰ ⁊ aīam vt dignū filij tui habitaculū effici mere ret̉ ſpūſctō cooꝑante p̄paraſti. da vt cuiꝰ cō memoratōe letamur. eiꝰ pia īterceſſione ab iſtātibꝰ malis ⁊ a morte ꝑpetua ⁊ ſubitanea liberemur. Per xp̄m. Alia oratio Eus qͥ beatiſſimā ꝟginē mariā ma trē tua in annūciatōe viſitatiōe ⁊ aſ ſumptiōe ml̓tiplici gaudio letifica ſti Tribue q̄ſumꝰ vt eiꝰ p̄cibꝰ ⁊ oībꝰ ſanctis tuis interueniētibꝰ ad īeſtimabile gaudiū qͦ iūc tecū ſine fine gaudēt ꝑueīre mereamur Ser xp̄m ⁊c̄. Has videas laudes qͥ ſacra ꝟgine gaudes Et venerādo piā ſtudeas laudare mariā Uirgīs intacte dū venerꝭ an̄ figurā Pretereūdo caue ne ſileatur aue Inuenies veniā. ſic ſalutādo mariā Aue maria gr̄a ⁊c̄. Uilis hō materie ſurge de mortꝭ tumulo Dū ſpes ē adhuc venie te ſubtrahe ꝑicl̓o Excutere de puluere dū opꝰ eſt remedio Surge curre ꝓ brauio dū licet ꝯp̄hēdere Uiā querēs in inuio maloꝝ reminiſcere Ad patriā reuertere cū penitēte filio. Finit laus marie ¶ Incipit pſalteriū minꝰ qͥnquagenarum Aue beate ꝟ̓ginis cōpoſitū a ſancto Bona uētura. In qͦ quilibet ꝟſus ī numero redo let aliqͥd de pſalmo eiuſdē numeri. videlicꝫ pͥmꝰ ꝟſus redolet pſalmū pͥmū. ſecūdꝰ ſecun dū. tertiꝰ tertiū. ⁊ ſic de alijs. vt patꝫ intuēti. Prima quinquagena De uirgo uite li gnū q̄ ꝑhenni laude dignū. ſaluo voto qd̓ vouiſti md̓o fructū attu Aue cui ſine fine reges aſtāt ⁊ regi(liſti. ne. tu regina ſecl̓oꝝ. regū pͥnceps ⁊ r̄gnoꝝ. Aue dauid germē iuſtū. vt vitalē dei guſtuꝫ mereamur exꝑiri. fac de mōte nos audiri Aue ꝟgo deo digna ẜua nos ⁊ cōſigna luce tue faciei ⁊ ſplēdore vultus dei. Aue mr̄ noui moris. nec ꝯceptū redēptoris neqꝫ ortu deflorata. ſcuto dei obumbrata. Aue ꝟgo que furorē. cōditoris in amorem tua forma ꝯuertiſti votꝭ irā extinxiſti. Auc ꝟgo quā ſaluator. renū teſtꝭ ⁊ ſcrutator quē nō fallit nox errorꝭ. laudat itꝰ atqꝫ forꝭ. Aue virgo plena bonis gr̄aꝝ diues donis. opus dei digitoꝝ grāde nimis ⁊ decoꝝ. Aue ꝟgo pꝰ ⁊ an̄. ꝓ me ſꝑ te pugnāte. vertat hoſtꝭ mihi dorſum. ⁊ ꝯuerſus ſtet retrorſū Aue porta libertatꝭ. aula ſūme trinitatꝭ ⁊ ſo lēne dei templū. ſalꝰ orbis ⁊ exēplū. Aue ꝟgo flos regalis. mulieꝝ nulla talis. ꝟ̓ ba cuiꝰ ſunt argētū. lingua laudis inſtr̄m Aue ꝟgo cui plaudo. tibi canto te collaudo bōa mihi retribuētē. ẜua ꝟgo te canētem Aue ꝟgo d̓o cara. pulcra ſuauis prudēs cla ra. ſola dei ſalutare. digna mūdo generare Aue ꝟgo virtꝰ mea. natu deū poſce dea. vt in arce ſyon clare nos cōcedat habitare. Aue ꝟgo forma moꝝ. cui xp̄s rex celoꝝ mū di curis expedite. notas fecit vias vite Aue ꝟgo cuiꝰ ori. voci v̓bis ⁊ clamori. d̓i au res inclinate. ſunt. p̄ſtandi largitate Aue ꝟgodiligēda. laude cūctis p̄ferenda. ra dix ſancta ſemen veꝝ. flos ⁊ gēma mulieꝝ Aue cuiꝰ ꝓuocatꝰ. forma deꝰ deo natuſ. pu gnaturꝰ nō expauit. ſꝫ vt gygas exultauit. Aue ſcala celū tāgēs. ad te ꝟgo clamo plan Pſalteriū minꝰ beate uirginis gens. vt a malo ſtella marꝭ d̓ ſyō me tuearꝭ ta. tui cordis ⁊ tuoꝝ volūtate labioꝝ. z Aue cuiꝰ q̄ naſcet̉ claritatē gens loq̄t̉. cuiuſ honor nō decreſcit ⁊ ptās finē neſcit. Aue digna om̄i laude. caſta dei mr̄ gaude ⁊ admitte vota p̄cū vt ſis ꝟgo ſemꝑ mecū Aue ꝟgo cuiꝰ manꝰ. nō fedauit actꝰ manus ſꝫ ab om̄i prauitate innocētes ſūt ẜuate. Aue ꝟgo ſpecioſa. cuiꝰ quaſi recēs roſa. ſpi rat caro cor letat̉. mēs in bonis demorat̉ Aue ꝟgo q̄ iam audis. corā throno vocē lau dis. iube ſil̓ nos aſtare. d̓i laudes enarrare Aue ꝟgo rūpe moras. ⁊ ad om̄es ſꝑ horas mihi cuſtoſ ⁊ adiutrix. eſto digna d̓i nutrix Aue ꝟgo vernās flore. guſtu cuius ⁊ odore rurſum hō iuueneſcit. ⁊ ad vitā reuireſcit. Aue virgo ⁊ appare. iube tecū nos regnare. ⁊ ad xp̄m qͦ abiſti poſt te trahe mr̄ xp̄i Aue ꝟgo fauus mellis. cedit ecce ſol cū ſtell̓ tui vultꝰ claritati. tu decoris ꝯſūmati Aue virgo finis ire. purga culpas et largire nos ꝑacto curſu mūdi. ꝓpctis nō ꝯfundi. Aue virgo pulcra viſu. dep̄cor te toto niſu. me clamantē qͦtidie. mater audi pie. Aue mater virgo tn̄. poſce ſꝑ ſacrū flamen. ad munimē nob̓ dari. ⁊ a ꝟ̓bo nos firmari Aue ꝟgo ruga carēs. da intacta dei parens vt laus tua cū dulcore meo ſꝑ ſit in ore. Aue mr̄ expers viri. fac me dignū inueniri quē dignerꝭ adiuuare. noli ꝟgo iā tardare Aue ꝟgo vena mūda. ꝑ te viui fontis vnda mihi ſꝑ irroret̉. qͦ cor meū deebriet̉ Aue virgo vite via. ſalue mūdi ſpes maria. 2Aue virgo ſine dolo. cuiꝰ oīs ſpes ī ſolo cre cuiꝰ lege cor rimat̉. os ſophiā meditat̉ Aue virgo mūdi decꝰ. tibi cedēs iudex equꝰ eſt oblitꝰ ire ſue. in aſpectu forme tue. Aue ꝟgo mūdi ratis. da vt igni charitatis. de te mihi ſꝑ creſcat. cor amore incaleſcat. Aue ꝟgo lux aſtroꝝ. educ queſo viciorū. lu tulenta me de fece. ꝓ me deo fuſa p̄ce. Aue virgo ac dignare. te laudātē me ſanare a languore nimis gͣui. quē peccādo ꝯꝑaui Aue ꝟgo da qd̓ cernis. vt ꝯtēpler in ſuꝑnis epulātis turbe ſonū. ⁊ cantātis an̄ tronū Aue virgo ſingularis. vera veri ſalutaris. ⁊ emiſſe lucis mr̄. cui deꝰ verus pater Aue virgo tu quietū. fac fremētis mūdi fre tuꝫ. ih̓s naui ſoporatꝰ. a te ſurgat excitatꝰ Aue virgo digna coli q̄ diuine tue ꝓli. ī feſti ua claritate. veſtis aſtas deaurate Aue virgo mūdi lumē. q̄ a patre ꝟbi flumē. tibi miſſum ⁊ infuſum. effudiſti p̄ter vſū Aue yeſſe ſtirps beata. ꝟgo voto nō frauda. Aue virgo mr̄ agni. ih̓u xp̄i regꝭ magui qu eſt pius ⁊ benignꝰ. ⁊ honore ſummo dignꝰ Aue virgo forme rare. cuiꝰ vultꝰ ſingulare. viſū iubar ſūt mirati reges celo ꝯgregati. Aue virgo veta mentē. te laudādo diligēteꝫ deputari īter reos vbi mors depaſcet eos Aue veris claritudo. tecū agri puleritudo. q̄ fuſa celi rore. vernās orto ſaluatore Aue mr̄ orphanoꝝ. miſerere miſeroruꝫ. tol lens ſordes ⁊ pctā. ſuꝑ niuē dealbata Incipit ſecūda qͥnquagena Ue virgo primitiua. virgo verax vt oliua. que diuini germen floris. attu Cliſti noſtris oris. Aue ſcema claꝝ dauid. mūdꝰ om̄is clama uit. ſola deū reqͥſiſti. nec ad ꝓbra deſcēdiſti Aue ꝟgo noui voti. poſce bona mūdo toti. tuū om̄es adiuuamen. ſentiamꝰ ſꝑ amen Aue ꝟgo colūbina. fac vt mūdi de ſentina. illuc volē datis pēnis. vbi qͥes eſt pennis Aue ꝟgo da te duce. me viuoꝝ frui luce. ī qͣ raptus ad ſuꝑna. vita viuā ſempiterna Aue virgo ſpecialis. foue tuis me ſub alis. ſede fruar vt amena. ⁊ qͥete pace plena Aue decus puellaꝝ. virga iuda femē claruꝫ pr̄is parēs nata ꝓlis. dei domꝰ aula ſolis Aue ꝟgo flos de ſpina. qd̓ rogamꝰ da regīa ſurge nob̓ ī occurſū. p̄be d̓xtrā trahe ſurſū Aue virgo lacte lota. paſce ſemꝑ nos et po ta. deitatis fonte trino. de ꝯpūctiōis vino Aue turrꝭ nr̄e ſpei. eſto virgo memor mei. ⁊ cantorē laudū haꝝ. ſalua pͥnceps femīaꝝ atore ſꝑ māſit. nō in mūdo qͥ ꝑtrāſit Aue virgo caro cuiꝰ. ridens dapes vite hꝰ. ſolū deū ꝯcupiuit ⁊ eū mente ſitiui Aue virgo recti cordis. nec vlliꝰ vnqͣꝫ ſordiſ inqͥnata feditate. dono ꝓlis illibate Aue ſalus ex iudeis. votis virgo faue meis vt in ſyon reddā illa. dū reſurgā d̓ fauilla Aue virgo par argēto. q̄ pudoris detrimen to. igne md̓i n̄ arſiſti. quē illeſa ꝑtranſiſti Aue parēs abſqꝫ pare. mr̄ dei dep̄care. deū mihi miẜeri. ⁊ cū iuſtis me cēſeri. Aue virgo deo iūcta. te tollēte mala cuncta vie mee ꝓſperent̉. res aduerſe ſecundent̉. Aue ꝟgo ꝑ quā volēs pauꝑ ille fit ⁊ dolens qͦ iubete dolor cedit. ⁊ pauꝑtas retro redit. Aue virgo d̓i cella. quē ꝓ nob̓ interpella pla ca natū ne morerꝭ. q̄ repulſam nō vereris Aue norma caſtitatꝭ. eſto virgo ꝓ pctīs. ne Fo. CCC deſcēdā ad tormētū. forte mihi firmam̄tū. Aue ꝟgo vite portꝰ. porta clauſa clauſus or tus. vellꝰ clari gedeonis. ꝟi tronꝰ ſalomōis Aue ꝟgo cuiꝰ lotꝰ pes peccādo nō eſt motuſ gͦ firma vacillātes. leua lapſus tene ſtātes ſolis tu aurora. tu ꝓ nobis ſꝑ ora Aue ꝟgo quā laudamꝰ. da ſecuri videamuſ ora xp̄i iudicātis. ⁊ poſt ſemꝑ imꝑantis Aue virgo ſꝫ fecūda. firma vagos fedoſ mū da. ⁊ qͥ aufert regū flatū. regē nob̓ fac̄ placa Aue ꝟgo dei qͥes. tu antiqͦs mihi di(tum/ es. ⁊ ꝑ euā quā amiſi. redde lucē ꝑadiſi Aue ꝟgo que roraſti. de ſecreto ventrꝭ caſti ſuꝑ ora pctōꝝ. veꝝ panē angeloꝝ Aue tēplū impolutū. cuiꝰ mudo cor exutuꝫ nulla vnqͣꝫ ſeculari. lue quit inquinari Aue mūdi medicina. miſce potū ⁊ propina fletū mihi mēſurate. ꝓ peccati qͣntitate Aue ꝟgo flos eſtatis tu diuīe ſuauitatꝭ. mel ⁊ māna ſuſcepiſti. ⁊ hͨ nobis porrexiſti Aue ꝟgo fuga mortē. ſerua reos ⁊ in ſortem trāſfer dei filioꝝ reꝑatrix ꝑditoꝝ Aue ꝟgo admirāda. tibi nulla ꝯꝑanda. nul la talis in puellis. vniuerſas tu p̄cellis Aue ꝟgo que de triſti. valle fletꝰ emerſiſti. or ta terris ⁊ in mare. de excelſo rutilare. Aue terra fructuoſa. ih̓u mr̄ generoſa. de qͣ nobis mō miro. vir ꝓceſſit ſiue viro Aue grandis ⁊ puſilla. dei mr̄ ⁊ ancilla. tu re gina reginarū. honor celi laus terraꝝ Aue ꝟgo mūdi vita. tu cū nato da petita. vt e dei ciuitatis. ciuē eſſe faciatis ie virgo dies feſta. ꝑ ſe ſaluer a moleſta. pauꝑtate qͣ laboro. mr̄ abſqꝫ viri thoro. Aue virgo ⁊ letare te in celis imꝑare. gens ⁊ ingua om̄is ſciat. in eternū fiat fiat. ue ꝟgo cuiꝰ oris. de ſplēdore ꝯditorꝭ. ſplē dor clare reſplēdeſcit. lucet corpꝰ cor clare Aue ꝟgo decꝰ reꝝ. te iubēte me dieꝝ.(ſcit. comitet̉ lōgitudo ⁊ ſalutis plenitudo. Aue cedrus exaltata. ꝟ̓go palme coequata p̄mēs arce dignitatꝭ cūcta ligna voluptatꝭ Aue virgo q̄ decorē. induiſti creatorē. p̄cin xiſti pulcre deū. carne mūda velās eum Aue ꝟgo gratioſa. tuqꝫ mitis ⁊ formoſa. ſu per oēs es puellas. a te nūqͣꝫ me repellas Aue ꝟgo vincēs ſolē. cuiꝰ infans terre molē fundat librat ⁊ appēdit. fines māuꝯp̄hēdit que ꝟgo vite recte. fac pct̄ā nos ꝑfecte. ꝯfitē do decorari. da te ſꝑ venerari. que virgo vellꝰ roris. tu dilecta ſaluatoris tu cor habes liq̄factū. ad ignitū dei tactū Aue ſpōſa regꝭ almi. pſalle deo voce pſalmi ⁊ fer opē quā p̄camur ne ī culpa moriamur Aue nubes pluuialiſ. q̄ ꝑuſta mille mal̓. cor da noſtra refeciſti. qͥbꝰ deū infudiſti Aue decꝰ diſcipline. ſtella lucꝭ matutine. veri. Aue ꝟgo nec morare. ſurge portas reſerare. (quas obſtruxit homo pͥmus.) vt intrare nos poſſimus. Aue virgo quā inuiſi. nuſqͣꝫ tangit haſta ni ſi. tota felix nec aduſta. qͣlicūqꝫ re iniuſta. Tertia quinquagena Ue virgo mūdi ſydus. domꝰ tectuꝫ mons ⁊ nidus. vbi paſſer ſolitarꝭ. ie ſu xp̄e demoraris Aue ꝟgo d̓licata. mr̄ viꝝ dedignata. ꝑ te da tur vite dator. ⁊ pennis miſerator Aue virgo terra bona. tu petēti mihi dona panē de te ꝓcreatū. vinū ꝟa vite natū Aue mr̄ ioſeph veri. ab īterna qͥ tueri. ſꝑ fa me nos dignet̉. ꝑ te illud impetret̉ Aue ꝟgo ac p̄beto. vnā mihi rē quā peto. me in tuo ſalutari. ad ſalutē viſitari Aue ꝟgo fons ſignatꝰ. cuiꝰ nūqͣꝫ violatꝰ. ven ter fudit redēptorē. oppreſſoꝝ ereptorem. Aue ꝟgo ⁊ implora. vt cor meū omni hora. p̄paratū lene ꝓnū. ſit ad omne bonū. Aue ꝟgo vite datrix. ad te diues imperatrix clamo pauꝑ ⁊ egenꝰ. ⁊ erūna multa plenꝰ. Aue ꝟgo ⁊ ne ſinas. ſyon muros ⁊ ruinas. ſi ne nob̓ reꝑari. fac ad illā nos quadrari. Aue ꝟgo cꝰ vultꝰ. mores modꝰ forma cultꝰ. cūcta placēt ad ꝑfectū. ī te nihil ē neglectū Aue ꝟgo agni nupta. opto mr̄ incorrupta. larga nimis ⁊ felici. tua manu benedici. Aue ꝟgo nauta mūdo. ne mergamur in ꝓ fundo. tu deporta nos ad portū. ad eterni ſolis ortum. Aue virgo quā ſincero. ſꝑ eſſe corde ſpero. vite mee ꝓtectricē. credo dei genitricē Aue virgo letabūda. ꝑ te viuā cū iocūda. ele ctoꝝ ꝯcione. in viuoꝝ regione Aue virgo virēs ſalix. fauus vna fons ⁊ ca lix. q̄ ꝓph̓e ꝓthoplaſti. nectar orbi ꝓpinaſti Aue virgo virga yeſſe. dona nob̓ tecū eē. vt affectu qͦ debemꝰ. in eternū te laudemus. Aue virgo gl̓ioſa. fac virtutē virtuoſa. et me iube ſꝑ frui. viſione vultus tui. Aue virgo meqꝫ doce. intus ſono ſine voce bonitatē diſciplinā ⁊ ſcientiā diuinā. Aue virgo tota lenis. ſalues oro me a peniſ grauis huiꝰ incolatꝰ. ⁊ eterni cruciatꝰ. Aue parēs abſqꝫ neuo. ad te cor ⁊ vultū le XX 2 Pſalteriū minꝰ beate uirginis uo. vt me qͦꝫ ꝯſoleris. q̄ cūctoꝝ miſereris Aue virgo lux iuſtoꝝ. tu ꝯuexa ſuꝑoꝝ glori anter introiſti. ⁊ vt regnes reſediſti Auę cui dn̄ator. rex celoꝝ habitator. in ꝑen ni dedit iure. om̄is ſceptra creature Aue ꝟgo bn̄dicta. quā nō traxit ad delicta. reꝝ iſte torrēs vanꝰ. ros d̓currēs flos mū danus. Aue ſyon mōs ſublimis. eleuata ꝟgo nimiſ ⁊ in celis pͥncipatū. ius vſurpās ⁊ pͥmatū. Aue virgo quā ꝑflauit. ⁊ ꝑflādo fecūdauit. auſter fractu ſpiritali. xp̄o flore virginali Aue plena gr̄aꝝ. domꝰ ſeptē colūnaꝝ. d̓i ma nū fabricata. nec ab eo violata Aue palmes vitis vere. bona ſyon me vide re. cūctꝭ ꝟgo fac diebꝰ. vt abūdē letꝭ rebꝰ Aue virgo marꝭ ſtella. dona vires doce bel la. fac me dote p̄liari. ⁊ ne ſinas expugnari Aue ꝟgo ſpes hūana. p̄me vētoſ fluctꝰ plāa. vt euictꝭ mūdi vndis. emergamꝰ d̓ ꝓfūdis Aue virgo cuiꝰ ſenſus. nūqͣꝫ fuit dep̄hēſus. arrogāter eleuari. aut iniuſte gloriari Aue virgo diua poli. cuiꝰ deꝰ ſibi ſoli. habi tandū eor elegit ⁊ libēter ibi degit Aue virgo vas vngēti. iā in orā veſtim̄ti. vn ctionē qua abūdas. ſupplicamꝰ vt infundaſ Aue virgo q̄ ad pura. ad colēdū p̄cū thura. deo manꝰ extuliſti. cui mr̄ extitiſti Aue ꝟgo pia tota. da vt mente te deuota. et amore ſꝑ puro. laudē nūc ⁊ in futuro. Aue celū ſpiritale. ſūmū ītellectuale. tu mōſ ille nō inciſus. tu celeſtis ꝑadiſus Aue mr̄ ꝟgo vera. doce mēte me ſincera. ſy on ſꝑ recordari. nō de mūdo meditari Aue noui mr̄ adā. cuiꝰ p̄cor vt euadā. ī me iu ſtam vltionē. ꝓ me reddas rōnem Aue mater pietatis. ꝑ te noſtre cecitatꝭ. nox vt dies illuſtret̉. malū om̄e ꝓpulſet̉ Aue digna p̄dicari. nō me ſinas ſupplantari ⁊ ne ruāt ad exceſſuſ. meos ꝟgo rege greſſꝰ Aue ꝟgo cor ornatū. veta q̄ſo ne pctm̄. ver bis parē excuſare. doce linguā refrenare. Aue ꝟgo da pꝰ luctū. mūdi hꝰ hinc eductuꝫ phebi vultū clariora. me videre xp̄i ora Aue regū alta proles. tu meꝟgo ſicut ſoles ad te ſalua fugientē. ẜua tibi ꝓcidentem Aue arbor mire culta. virgo pollens laude ml̓ta. ī qͣ d̓ꝰ cū deſcēdit. fedū nihil d̓p̄hēdit Aue ꝟgo q̄ lactaſti. ſuaue lumē qd̓ guſtaſti. ⁊ in celo mēte fixa. ſtella ſolē es enixa Aue botrū ferēs vitꝭ. ꝑ quā pulſa mūdi ſitꝭ. lux eſt cecꝭ reſtaurata. ⁊ libertas vīctꝭ data Aue felix in ſeptenas. ſparſa ſtellas qͣs ſere nas. xp̄iani orbis rura. luce nūqͣꝫ occaſura Aue reꝝ potēs diua. mēſe dei tu conuiua. tu medullā da frumēti. tecū mihi diſcūbenti. Aue tota dealbata. virgo cui ꝯꝑata. luna ni gra reputat̉. ſol cū ſtellis obſcurat̉ Aue ꝟgo q̄ letaris. ⁊ exultās gl̓iaris. da vir tutū tot vngētis. in cubili tue mētis. Aue ſydꝰ principale. alma dei mater vale. ī eternū et̓noꝝ. digno ſono cymbaloꝝ. amē. Explicit pſalteriū minꝰ ꝟgīs glorioſe editu a ſancto Bonauentura. Incipit declaratio terminoꝝ theologie ſancti Bonauenture. Unipotens de us pater filiꝰ ⁊ ſpūſſctūs vnus eſt deꝰ. nā ī vnitate nature nu merali ē realis pluralitas ꝑſo naꝝ. quaꝝ pͥma ſcꝫ pat̓ a nullo eſt ꝓducta nec ꝓducibilis. nec genita nec gē nerabilis. nec ſpirata nec ſpirabilis. nec cre ata nec creabil̓. Secūda ꝑſona ſcꝫ filiꝰ ē ge nita a pr̄e naturali ꝓductiōe. naturali fecun ditate intellectꝰ ꝑ memoriā. Tertia ꝑſona.ſ. ſpūſſctūs eſt ſpirata a pr̄e ⁊ filio. non genita nec creata ſic̄ nec ſecūda ꝑſona ē creata nec ſpirata. Eſſentia aūt diuīa eſt ſūme vna. id eſt. nullo mō diuiſibil̓ in plures eſſentias Scd̓o eſt ſūme ſimplex.i. nō cōpoſita ex ml̓ tis rebꝰ diſtinctꝭ a ſe inuicē re. nec cōponibi lis cū rebꝰ a ſe re diſtinctꝭ ſꝫ qͥcqͥd eſt in eappt̉ ſui infinitatē eſt vna res cū ea. Tertio eſt ī menſa.i. ip̄a ꝑ ſeip̄am eſt pn̄s om̄i rei. ⁊ ꝑſo na ꝑ ip̄am oꝑat̉ in omī re ⁊ manutenet ⁊ in telligit oīa Quarto ē eterna.i. nō incepit nec deſinet. ſimul ⁊ ſemel om̄es ꝑfectōes indiui ſibilit̓ cōtinet. Quinto eſt īcōmutabil̓.i. nec ſubſtātialit̓ nec accidētalit̓ mutabil̓. nec ge nerabilis nec corruptibil̓. nec aliqͦ mō ꝑfecti bilis vl̓ defectibil̓. Sexto ē neceſſaria.i. ip̄a nō pōt nō eſſe. nec aliqͥd ab eo deficere. ⁊ oīs ſua actio eſt ip̄a eſſentia ⁊ neceſſaria. licet ter minꝰ actōis diuīe ad extra nō ſit neceſſariꝰ. Septimo eſt pͥma.i. eſt radix ⁊ fundamētū emanationū ⁊ ꝑſonaliū ꝓprietatū ⁊ om̄ino pͥ ma entitas int̓ oīa entia ⁊ ī diuinis ⁊ creatu ris Octauo ī ea eſt ſūma fecūditas.i. memo ria ꝑfecta ad ꝓducēdū ꝑſonā vtrāqꝫ. Nā me moria quā dicūt intellectiuā naturā dei diā Fo. CCCI cū intellectu que fecūda eſt reſpectu verbi. Sꝫ memoria quā dicūt ſpiratiuā. naturaꝫ dei dic̄ cū volūtate q̄ eſt fecūda reſpectu ſpi rituſſancti. Nono eſt in ea ſumma charitas id eſt. vna numero volūtas in tribꝰ ꝑſonis. ⁊ ꝑ ꝯſequēs eadē volitio ⁊ volitū idē. Deci mo eſt in ea ſūma liberalitas.i. cōmunicabi litas ſue eſſentie ⁊ oīs infinite ꝑfectōis ī dei tate ip̄is ꝑſonis ⁊ ſue bonitatꝭ ⁊ influētie in creaturꝭ om̄ibꝰ rebꝰ ꝓductꝭ. Undecimo eſt in ea ſūma eqͣlitas.i. ꝑfectio pr̄is nō eſt ma ior nec minor ꝑfectiōe filij ſil̓r ⁊ ſpūſſctī. nec filiꝰ eſt ꝑfectōis maioris vel minoris qͣꝫ pr̄ ⁊ ſpūſſanctꝰ. Idē dicendū de ſpūſctō reſpectu pr̄is ⁊ filij. nec eſt deitas alia in filio ⁊ ſpūſā cto qͣꝫ in pr̄e nec ecōuerſo. nec eſt ptās alia ī patre qͣꝫ in filio ⁊ ſpūſctō. nec maior nec mi nor. Nec eſt duratio ſiue eternitas maior vl̓ minor in pr̄e qͣꝫ in filio ⁊ ſpirituſctō. Duode cimo eſt in ea ſūma germanitas.i. nature et eſſentie eſt ſūma vnitas.ſ. numeralis ī tribꝰ ꝑſonis. ſimilit̓ ⁊ talis vnitas eſt in om̄i ꝑfe ctiōe eſſentiali ī tribꝰ ꝑſonis. nō aūt in omiꝓ prietate notionali. Tertiodecimo eſt ī ea ſū ma ꝯformitas.i. eſſentialiū ꝓprietatuꝫ ſūma vnitas ⁊ idētitas ⁊ nulla diuerſitas. volūta tis ꝯcordia. nulla diſcordia. ſi ſaltē debet di ci ꝯcordia. oꝑationū ad creaturas indiuiſi bilitas. ⁊ oīm effectuū ſil̓is ꝓducibilitas Quartodecimo eſt in ea inſeꝑabilitaſ.i. ꝑſo naꝝ ſimultas ī exiſtēdo ⁊ vbiqꝫ pn̄tiā exhibē do ⁊ oīa oꝑando Emanatiōes due ſunt ī diuīs.ſ. generatio ⁊ ſpiratio. Generatio eſt ꝓ ductio ſubſtātifica ꝑ modū nature. Spira tio eſt ꝓductio ſubſtātifica ꝑ modū volūtatꝭ Tres ypoſtaſes.i. ſuppoſita vl̓ oſone ſunt in diuīs.ſ. pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctꝰ. Sequūtur qͣttuor relatiōes.ſ. paternitas. filiatio. ꝓceſ ilo. ſpiratio. Sequunt̉ etiā qͥnqꝫ notiones ſcꝫ innaſcibilitaſ. paternitas. filiatio ꝓceſſio ſpiratō. Paternitas eſt generatio actiua Fi liatio generatio paſſiua Proceſſio ē ſpiratō actiua. Spiratio eſt ſpiratio paſſiua. Inna ſcibilitas eſt ꝓprietas nobilitatis.ſ. a nullo ꝓ duci. Propͥetas ꝑſonalis eſt qͥ ꝑſona ꝓprie ⁊ principalit̓ innoteſcit. Et ſunt tres.ſ. pater. nitas. filiatio. ſpiratio paſſiua. Notio eſt qͥ ꝑſona innoteſcit vt diſtinguit̉ ab alia. Innaſcibilitas īnoteſcit pr̄em pͥncipaliter. ꝑ modū negatiōis. ⁊ ex ꝯſeq̄nti ꝑ modū po ſitiōis.i. fontal̓ plenitudīs. Filiꝰ d̓r imago qͣꝫtū exp̄ſſa ſil̓itudo pr̄is. Filiꝰ d̓r v̓bū inqͣn tum eſt ſil̓itudo exp̄ſſiua. Filiꝰ d̓r filiꝰ in qͣntū eſt ſil̓itudo ypoſtatica. Scd̓o filiꝰ dici tur imago vt ſil̓itudo ꝯformis. Dr̄ ꝟbuꝫ vt ſil̓itudo intellectual̓. Dr̄ filiꝰ vt ſil̓itudo ꝯna turalis. Spūſſanctꝰ d̓r donū vt datū vo luntariū ⁊ p̄cipuū. Dr̄ ſpūs vt datū volūta riū ⁊ primū. Dr̄ charitas pr̄is ⁊ filij vt datū poſtaticū. Predicam̄ta qͥnqꝫ vltīa nō ſunt in deo qꝛ ꝑtinēt ꝓprie ad corꝑalia. Predica mēta qͥnqꝫ vltīa attribuūt̉ deo figuratiue Predicamēta qͥnqꝫ pͥma ẜm id qꝛ̓ eſt cōple tiōis in eis ſunt ī deo. ⁊ reducūt̉ ad duo. ſcꝫ ſub̓am ⁊ relatōꝫ. Iō dicunt̉ duo modi p̄di cādi in diuīs.ſ. ꝑ modū ſub̓e ⁊ relatōis. Pre dicare ꝑ modū ſub̓e eſt p̄dicare de oībꝰ ꝑſo nis ſil̓ ⁊ ſingillatiꝫ ⁊ ſingl̓arit̓. Predicare ꝟo ẜm relatiōꝫ aut eſt nō dici de om̄ibꝰ. aut ſi d̓ pluribꝰ pluralit̓ dici. Eſſentia diuina d̓r eſſentia inqͣꝫtū cōicabil̓ in abſtracto. ſꝫ dicit̉ ſub̓a inqͣꝫtū cōicabilis inꝯcreto. Sūt qͥn qꝫ modi dicēdi ſil̓ ⁊ q̄rēdi in diuīs. Quis rō ne ꝑſone. qͥ rōe hypoſtaſis. q̄ rōe notiōis. qd̓ rōe ſub̓e. qͥd ſiue qͦ rōe eſſentie. Habitare deū in nob̓ eſt effectū ſpūalē cauſare in nob̓ cū acceptatōe ꝑ charitatē qͣ deꝰ nos hꝫ ⁊ ha bet̉ a nob̓. Tota trinitas aūt inhabitat ī ho mine. Deū apparere ē in ſigno ſenſibili exp̄ſ ſe ſignificari. vt ſpūſſanctꝰ apparuit ī linguis igneis ⁊ colūba. Deū deſcēdere dic̄ vtrūqꝫ. ſcꝫ inhabitare vl̓ apparere. Deū mitti ē cū vtroqꝫ p̄dicto eternalit̓ ꝓduci. Deū ſedere in beatis eſt gl̓ificare beatos Appropriare aliqͣ ꝑſonis diuīs eſt ip̄a cōia oībꝰ ꝑſonis ad noticiā ꝓprioꝝ ꝑſonaliū faciētia alicui ꝑſone attribuere. vt pri vnitatē. eternitatē. princi piatiōꝫ. oīpotētiā. Filio veritatē. ſpēm. exē platiōem. om̄iſcīam. Spūiſancto bonita tem. vſum. finē. volūtatē Unū eſt ens in diuiſum ī ſe Ueꝝ eſt ens intelligibile. Bo nū eſt ens cōicabile. Deꝰ eſt oīpotēs. nō ꝙ poſſit actꝰ culpabiles vt mētiri. nec actꝰ pe nales ī ſe reciꝑe vt timere. nec corporales vt dormire. nec incōueniētes vt facere aliqueꝫ maiorē ſe Eſt inqͣꝫ deꝰ ꝑfecte ꝟe ⁊ proprie oīpotēs.i. potēs oīa q̄ ſunt alicuiꝰ potētie et potētie ꝯplete. Potētia cōpleta eſt q̄ non pōt deficere nec ſuccūbere nec īdigere Po tētia incōpleta q̄ p̄t in peccādo deficere. ī pa tiēdo ſuccūbere. ī corꝑali actōne indigere. Potētia diuīa eſt q̄ nec eſt de nihilo nec ſub aliqͦ. nec eget aliqͦ. nec culpabilia pōt nec penalia nec materialia. Sapia dei eſt illa XX 3 Declaratio terminorū theologie qͣ limpidiſſime deꝰ cognoſcit oīa bona. ma la. p̄terita. pn̄tia. ⁊ futura. actualia ⁊ poſſibi lia. ⁊ ꝑ ꝯſequēs eſt infinita ⁊ incōp̄hēſibilis nob̓. Sapīa dei d̓r ſcīa inqͣꝫtū eſt cogniti ua oīm poſſibiliū. Dr̄ viſio reſpectu oīum actualit̓ exiſtētiū Dr̄ approbatio inqͣꝫtū eſt reſpectu bonoꝝ. Dr̄ p̄ſcientia inqͣꝫtū eſt re ſpectu futuroꝝ. Dr̄ diſpoſitio inqͣꝫtū eſt re ſpectu fiēdoꝝ ab ip̄o d̓o Dr̄ p̄deſtinatio re ſpectu p̄miandoꝝ Dr̄ reprobatio inqͣntuꝫ eſt reſpectu dānādoꝝ. Dr̄ lux inqͣꝫtū eſt rō cognoſcēdi oīa. Dr̄ ſpeculū inqͣꝫtū eſt ratō cognoſcēdi viſa ⁊ approbata Dr̄ exēplar in qͣntū eſt rō cognoſcēdi p̄uiſa ⁊ diſpoſita Dr̄ liber vite inqͣꝫtū eſt rō cognoſcēdi p̄de ſtinata. Sapīa dei eſt liber vite reſpectu reꝝ vt redeūtiū. Exēplar vt exeuntiū. Spe culū vt euntiū. Lux reſpectu oīm. Ad ex emplar ſpectat ydea ẜm actū p̄uidēdi. Uer bū ẜm actū ꝓponēdi. Ars ẜm actū ꝓſequēdi Rō ẜm actū ꝑficiēdi Simplex d̓i noticia eſt qͣ cognoſcit deꝰ bona ⁊ mala que ſunt. fu erunt ⁊ erūt ⁊ pn̄t eſſe. q̄ etiā nūqͣꝫ erūt No ticia viſionis. eſt qͣ cognoſcit deꝰ oīa mala q̄ ſunt fuerūt ⁊ erūt. Noticia approbatōis. ē qͣ cognoſcit tm̄ bona q̄ ſunt fuerūt ⁊ erunt. Uolūtas dei d̓r rōe regulata ꝓuidētia qͣ oīa q̄ in vniuerſo fiūt irrep̄henſibilit̓ guber nant̉. Deꝰ eſt cā efficiēs mūdi. rōe cuiꝰ eſt ī creatura vnitas. modꝰ. ⁊ mēſura. Deꝰ eſt cā exemplarꝭ mūdi. rōe cuiꝰ eſt in creatura veri tas. ſpēs. ⁊ numerꝰ Deꝰ eſt cā finalis mūdi rōne cuiꝰ eſt in creatura bonitas. ordo. ⁊ pō dus. Liber intꝰ ſcripiꝰ eſt dei eterna ars ⁊ ſapīa. Liber foris ſcriptꝰ eſt mūdꝰ ſenſi bilis. Obediētia mera eſt qn̄ p̄ceptū ex ſe ſolū obligat. nō ex aliqͣ alia cauſa. Ordo angeloꝝ ẜm Grego. eſt multitudo celeſtiuꝫ ſpirituū qͥ inter ſe in aliqͦ munere gr̄e ſil̓ant̉ ſicut ⁊ ī naturaliū donoꝝ munere ꝯueniūt. habitudo ad inuicē in ſcīa. actiōe. deiformi tate. illuminatōe. ⁊ in deū aſcēſiōe Hierar chia eccl̓iaſtica eſt reꝝ ſacraꝝ ⁊ rōnaliū ordi nata ptās. debitū in ſubditꝭ retinēs pͥncipa tum. Angelꝰ eſt ſubſtātia incorꝑea. intelle ctualis. ſꝑ mobil̓. arbitrio libera. d̓o ẜuiēs. gr̄a nō natura īmortalitatē ſuſcipiēſ.i. anni hilationē. qꝛ incorruptibilitatē ꝓprie habet ex natura. Anima eſt ſubſtātia ſpiritualiſ corꝑi vt forma rectrix ⁊ viuificatrix accōmo data. ⁊ ad eternā beatitudinē pͥncipalit̓ or dinata. Senſualitas eſt potētia aīe q̄ ſen ſificat corpuſ. ⁊ mouet ⁊ appetit delectabilia corꝑi ⁊ refugit nociua. Senſus ē illa vis aīe qͥ homo cognoſcit res corꝑeas p̄ſentes. Imaginatō ē illa vis aīe q̄ intuet̉ res cor porales abſentes. Rō eſt illa vis aīe qua aīa inter bonū ⁊ malū inter veꝝ ⁊ falſum di ſcernit infra ſe. Intellectꝰ eſt illa vis aīe qͣ aīa apprehēdit res īmateriales ⁊ ītelligibileſ Portio aīe ſuꝑior. eſt ip̄a aīa inqͣꝫtū reſpi cit ſuꝑiora. Portio aīe inferior eſt ip̄a aīa inqͣꝫtū reſpicit inferiora Senſus cōis eſt in qͦ oēs ſenſus ꝑticulares ꝯcurrūt. Fan taſia eſt virtꝰ aīe ſenfitiua q̄ cōponit formaſ nouas ẜm ſil̓itudineꝫ formaꝝ a ꝑticularibꝰ ſenſibꝰ receptaꝝ Eſtimatiua ē illa vis aīe qua dicimꝰ eſſe ſagacitatē in brutꝭ. vt in vul pe. Memoria eſt ill̓a vis q̄ ꝯẜuat formaſ ſenſibiliū ſpēꝝ Motiua ſenſitiua. ē vis qͣ aīa ſingula mēbra corꝑis mouet. Intelle ctus ſpeculatiuꝰ eſt ille qͥ exercet̉ in ſpecula tione veri. Intellectꝰ practicꝰ eſt ille qͥ ex ercet̉ in oꝑatōe boni. Uis aīalis eſt illa qͣ animal corꝑea obiecta cognoſcit ⁊ appetit. Uis vital̓ eſt vis motiua aerꝭ ī corꝑe ani malis ꝑ arterias Un̄ vis naturalis eſt illa qua corpꝰ aīalis nutritur ⁊ ꝯferuat̉ ſpecies. Uis generatiua eſt illa qͣ ꝯſeruat̉ ſpecies Nutritiua eſt illa qͣ ꝯſeruat̉ indiuiduum. Oraculū eſt cū in ſomnis apparet aliqͣ gra uis ꝑſona. vt deꝰ. ſacerdos. l̓ parēs. denūci ans aliqͥd euentuꝝ vel nō. faciēdū vel vitan dū. Uiſio ē cū id qͥs videt qd̓ euenit ſicut apparuit. Somniū eſt figurꝭ tectū ⁊ ſine ī terp̄tatiōe intelligi nō p̄t Inſomniū eſt qn̄ id qd̓ vigilātē fatigauerat ſe ingerit dormiē ti. Phātaſma eſt qn̄ vix dormire ceꝑit qͥs ⁊ vigilare ſe exiſtimat. et videt̉ aſpicere irru entes ſuꝑ ſe. vl̓ paſſim vagātes formas. diſ crepātes ⁊ varias. letas ⁊ turbulētas Ima go dei in natura rōnali eſt ſil̓itudo exp̄ſſa tn̄ deficiēs in aliqͦ trinitatis increate. ꝯſiſtēs in memoria. intelligētia. ⁊ volūtate. Liber tas a coactiōe ē facultas rōis ⁊ volūtatꝭ cō ſurgēs ex deliberatiōe p̄ambula ⁊ volunta te adiūcta. ⁊ d̓r libeꝝ arbitriū Cauſa ē pͥn cipiū ꝓductiuū. Rō cauſal̓ eſt regula diri gēs ip̄m efficiēs in ꝓductiōe. q̄ regl̓a ē idea in deo in creatura forma natural̓ Rōnes cauſales ſūt forme ideales. Rōnes ſemina les ſūt forme naturales. Rō pͥmordialis eſt Fo. CCCII rō cauſalis. tn̄ cū reſpectu ad deū vt pͥmum pͥncipiū. Ueſtigiū dei eſt creatura rn̄tās deū in rōnibꝰ oī creature cōibꝰ. vt eſt vnitas veritas. bonitas. Sil̓itudo ē ꝯformitas dei in gratuitꝭ. vt fide. ſpe. charitate. Ima go creatōis ꝯſiſtit in tribꝰ potētijs aīe ⁊ vni tate ſub̓e. ita ꝙ memoria repn̄tat pr̄em. ītel ligētia filiū. ⁊ volūtas ſpm̄ſcm̄. ⁊ vnitas ſub ſtātie repn̄tat vnitatē diuīe eſſentie. Ima go recreatiōis ꝯſiſtit in tribꝰ ꝟtutibꝰ theolo gicis ⁊ vnitate gr̄e gratū faciētis. ita ꝙ fideſ repn̄tat filiū. ſpes pr̄em. charitas ſpm̄ſctm̄. vnitas gr̄e vnitatē eſſentie. Imago glori ficatiōis ꝯſiſtit in tribꝰ dotibꝰ ⁊ vnitate gl̓ie ita ꝙ aꝑta viſio repn̄tat filiū. Secura tētio repn̄tat pr̄em. Perfecta dilectio ſpūmſcūm Unitas gl̓ie repn̄tat vnitatē eſſentie Ma lum eſt pͥuatio modi. ſpēi. ⁊ ordinis. Nā cre atura ꝯꝑat̉ ad deū in rōne effectꝰ cauſe effi ciētis. formal̓. ⁊ finalis. ⁊ rōne pͥmi hꝫ rōem modi. rōne ſcd̓i hꝫ rōem ſpēi. rōne tertij ha bet rōem ordinis. Malū culpe eſt caren tia debite honeſtatꝭ. Malū pene ē abſtinē tia debite delectatōis cū ſenſu ſui contrarij Malū pugne eſt culpa. dyabolo ī inſtigā do. ⁊ eſt pena iuſto in repugnādo. Malū ẜm ſe ⁊ in ſe eſt qd̓ nullo mō pōt bn̄ fieri. vt odiū dei. Malū in ſe ſiue in genere qd̓ ali quādo pōt bn̄ fieri. vt occidere hoīem Ma lum ex circūſtātia eſt malū qd̓ in ſe eſt bonū tn̄ ꝓpter aliquā circūſtātiā annexā fit maluꝫ Cēptare eſt ꝓbare Peccatū originale eſt carētia debite iuſticie ꝑ inobedientiā ade fa cta. quā comitat̉ carentia viſionis diuine Pctm̄ actuale eſt carētia debite iuſticie fa cta ꝑ inobedientiā ꝓprie volūtatis Pctm̄ veniale ē amor voluptatiſ in creatura citra deū Pctm̄ mortale eſt inobediētia māda toꝝ diuinoꝝ. Delictū eſt trāſgreſſio p̄ce ptoꝝ affirmatiuoꝝ Cōmiſſum ē trāſgreſ ſio p̄ceptoꝝ negatiuoꝝ. Preceptū affirma tiuū eſt qd̓ ordinat qͥd debeat fieri. Prece ptuꝫ negatiuū eſt qd̓ ordinat qͥd nō debeat fieri. Ignorātia negatiōis eſt ſimpliciter aliqͥd nō ſcire. ſic̄ brutū nō ſcit deū. Igno rātia pͥuatiōis eſt ignorare aliqͥd poſtqͣꝫ ſci ri potuit ⁊ tenebat̉ ſcire Ignorātia diſpo ſitiōis eſt nō ſcire veritatē ⁊ cū hͦ tenere oppo ſitā falſitatē. Ignorātia ſimplex eſt neſci re q̄ tenet̉ hō ſcire. fac̄ tn̄ aliqͥd ſꝫ nō ſufficiēt Ignorātia craſſa ſiue ſupina eſt neſciētia eoꝝ q̄ tenet̉ ſcire ⁊ nō velle aliquē laborē ſub ire vt ſciat. Ignorātia affectata ē nolle ſci re ea ad q̄ tenet̉. Pctm̄ cordis eſt trāſgreſ ſio legis diuīe ꝑ īordinatōem intrinſeci mo tus mētis. Cōſenſus ē nutꝰ volūtatꝭ ſpon taneꝰ. Cōſciētia eſt naturale iudicatoriuꝫ qͥd faciendū vl̓ nō faciendū ſit. Perplexi tas eſt inuolutio int̓ oppoſita. ita ꝙ videt̉ ſꝑ vergere in pctm̄ quācūqꝫ ꝑtē eligat Cōtē tio eſt ꝟitatꝭ impugnatio cū ꝯfidētia clamo ris. Mendaciū eſt falſa ſignatio vocꝭ cū intētione fallēdi. Iurare eſt deū inuocare in teſtē ſue locutōis. Periuriū eſt mēdaciū iuramēto firmatū Adulatio eſt ẜmo lau dis alicui exhibitꝰ intētione placēdi Ma ledicere eſt alicui plagas vl̓ penas ꝟbo op tatiuo imp̄cari. Detractio eſt fame aliene denigratio. Pctm̄ oꝑis eſt trāſgreſſio le gis diuīe ꝑ inordinatiōeꝫ extrinſeci motus. Suꝑbia eſt amor vl̓ appetitꝰ ꝓprie excel lentie. Inanis gl̓ia ē amor laudis ꝓprie ꝓ pter excellētiā apparētē Inobediētia ē vo lūtas fingēs minoratōꝫ poteſtatꝭ. nolēs ſb̓ iacere ſuꝑioribꝰ ī debitꝭ. Iactātia ē volū ꝓpter apparētiā ꝓpriā poteſtatē oſtēdens Hypocriſis ē volūtas ꝑ ſpēm ſanctitatꝭ ſe ſimulās fallacit̓ in aꝑto ⁊ vilit̓ agēs in oc culto. Inuidia eſt dolor vl̓ odiū felicitatꝭ aliene. Odiū eſt volūtas affectās ꝓximo malū. vt careat bono qd̓ ip̄m odiētē ꝯtriſtat Suſurratio ē volūtas loquēdi ſemīans diſcordias int̓ frēs. Ira eſt motꝰ ⁊ feruor ſanguīs circa cor ex euaporatiōe fellis ꝓpter appetitu vindicte. Fellea paſſio eſt ſubituſ animi motꝰ īpatiēs leſiōis. Mania ē ma nēs ira. Cotꝰ eſt obẜuatio oportuni tēꝑis ad vindictā. Rixa ē audax volūtas vindi cādi in iniuriam factiꝓcedēs Cōtumelia eſt volūtas vindicās ꝑ exprobratōꝫ maloꝝ Btaſphemia ē volūtas ſe vindicās ꝑ op probriū deo vel ſanctꝭ illatū. Accidia ē te diū oꝑandi bonū. Puſillanimitas eſt vo lutas īmoderate metuens grauedinē in ag greſſu agēdoꝝ. Deſperatio eſt volūtas gͣ uedinē repͥmēs de adiutorio ad ꝑficiēdū bo nū diffidēs ſiue de remuneratiōe diuīa dif fidēs. Torpor eſt volūtas grauedinis ī patiēs. tepida ad explēdū inchoata Aua ricia eſt amor immoderatꝰ habēdi. Pro digalitas ē ſuꝑfluitas q̄ dat nō dāda Fur tum ē auaricia rapiens vel retinēs rē inuito dn̄o. Rapina ē auaricia violēter occupaſ rē alienā Uſura eſt auaricia acqͥrēs ꝑ mu XX 4 Declaratio terminorū theologie tuū aliqͥd p̄ter ſortē. Symonia ē auaricia ſtudioſe appetēs vēdere vel emere ſpūalia vl̓ ſpūali annexū. Proditio eſt volūtas ꝑ de ceptionē domeſticoꝝ acqͥrendis inhians. Fallacia eſt volūtas ꝑ v̓ba decipiēs ꝓxi mū cauſa lucrādi. Fraus eſt volūtas ꝓ fectū ꝓximi decipiēs ꝓpter terrenū emolu mentū. Gula eſt īmoderatꝰ amor edendi. Luxuria eſt ꝯcupiſcētia nimia exꝑiende voluptatꝭ. Pctm̄ ignorātie eſt omiſſio de bite ſcīe Pctm̄ ex ignorātia. eſt pctm̄ qd̓ cō mittit̉ ignorāter. ⁊ ſi nō fuiſſet ignorātia nō fuiſſet cōmiſſū Pctm̄ ex induſtria ē auer ſio volūtatis malignantꝭ a ſūme clemēte d̓o Pctm̄ ex infirmitate eſt auerſio volūtatꝭ male humiliate. vl̓ male in amore accenſe. Pctm̄ in deū d̓r impietas. Pctm̄ in ꝓxi mū dicit̉ iniqͥtas. Pctm̄ in ſeip̄m d̓r impu ritas. Idolatria eſt falſa ⁊ ſuꝑſtitioſa ꝓte ſtatio maieſtatis diuīe in ydolo. Apoſta ſia. eſt temerariꝰ a ſtatu fidei vel obedientie vel religionis receſſus. Sciſma eſt illici ta diſſenſio eoꝝ īter quos debet eſſe vnitas Hereſis eſt receſſus a ꝟa fide Diuina tio eſt ſuꝑſtitioſa inueſtigatio p̄ſciētie futu roꝝ. Nigromācia eſt diuinatio facta ī ca daueribꝰ mortuoꝝ Geomācia eſt diuina tio facta in terra. Idromācia eſt diuina tio facta in aqua Aeromācia eſt diuinatō facta in aere. Piromācia eſt diuinatio fa cta in igne. Maleficiū eſt mulieꝝ opꝰ. vel ligatura alicuiꝰ rei in damnū vel cōmoduꝫ alicuiꝰ homīs Sortilegiū eſt diuinatō ꝑ ſortes. Auguriū eſt diuinatio ꝑ garritus vel geſtꝰ auiū Preſtigiū eſt ꝑ qd̓ dyabolicꝭ illuſionibꝰ oculi hoīꝫ ꝑſtringunt̉ ne poſſint cernere veꝝ Hypocriſis eſt velle videri qͣ lis nō eſt. Gratia generalit̓ dicit̉ adiutori um diuinū. creature liberaliter ⁊ gratis im pēſum ad quēcūqꝫ actū indifferēter. Gr̄a gratis data ē adiutoriū diuinitꝰ datū vt qͥs p̄paret ſe ad ſuſcipiendū ſpūſſancti donum qͦ ꝑueniat ad ſtatū meriti. Gr̄a gratū faci ens eſt adiutoriū diuinitꝰ datū ad merēduꝫ Fides eſt habitꝰ qͦ credunt̉ ea q̄ nō vidēt̉ Spes eſt ꝟtꝰ qͣ ſpūalia ⁊ eterna bona cū fiducia expectant̉ ꝓpter ꝯfidentiā meritorū p̄cedentiū ⁊ gr̄am diuinā. Charitas eſt ꝟ tus qͣ diligit̉ deꝰ ꝓpter ſe. ⁊ ꝓximꝰ ꝓpter deuꝫ Amor eſt naturalis affectio cōmunis ra tionalibꝰ ⁊ irrationalibꝰ. Dilectio eſt affe ctio rōnaliū ⁊ intellectualiū Prudētia eſt noticia eoꝝ que ſunt agēda ⁊ eoꝝ que ſūt tanda. Memoria ē noticia p̄teritoꝝ vt terita ſunt. Intelligētia prudētie eſt noti cia p̄ſentiū Prouidētia eſt noticia futuro rum. Circūſpectio eſt cautela ꝯtrarioruꝫ vicioꝝ. Cautio ē diſcretio virtutꝭ a vicio ſpēm virtutꝭ p̄ferente. Docilitas ē prudē tia erudiēdi imꝑitos. Tēperātia ē doma tio libidinū ⁊ oīm maloꝝ motuū. deo homi nē incorruptū cōſeruās. Cōtinētia tꝑan tie eſt regimē cupiditatꝭ pꝯſilij gubernatōꝫ Clemētia eſt vtus ꝑ quā animꝰ in odium alicuiꝰ temere ꝯcitatꝰ benignitate remittit̉. Modeſtia eſt virtꝰ qͣ pudor honeſtatꝭ cō parat purā ⁊ ſtabilē auctoritatē. Uerecū. dia eſt obẜuatio honeſtatꝭ in geſtu ⁊ verbo Fortitudo eſt magnaꝝ reꝝ appetitio ⁊ hu miliū ꝯtemptio. ⁊ cū humilitate laboꝝ ꝑpeſ ſio. Magnanimitas ē difficiliū ſpōtanea ⁊ rōnabilis aggreſtio Fiducia ē certa ſpeſ animi ꝑducēdi ad finē rem inchoatā Se curitas eſt habitꝰ ẜm quē imminētes incō moditates ⁊ rei inchoate affines nō formi dāt̉ Magnificētia ē magnaꝝ reꝝ ⁊ excelſa rum cū aīmi ampla quadā ⁊ ſplendidiſſima ꝓpoſitiōe cogitatio atqꝫ adminiſtratō Cō ſtantia eſt ſtabilis in bono ꝑſeuerātia Pa tientia eſt equanimis maloꝝ tollerantia Fidētia eſt in magnis ⁊ honeſtis firma fi ducia ⁊ tuta collocatio. Perſeuerātia eſt finalis ꝑmanētia in bono. Iuſticia eſt ꝟ tus qua ſibi. deo ⁊ ꝓximo quod ſuū eſt tribu itur Seueritas eſt ꝟtus debito ſupplicio coercens iniuriā Liberalitas eſt ꝟtus be neficioꝝ erogatrix. Latria ē cultꝰ ſoli deo debitꝰ. qͥ fit fide ſpe ⁊ charitate. Dulia eſt ſeruitꝰ creature debitꝰ Iperdulia eſt ẜui tus vel cultꝰ excellētibꝰ creaturꝭ debitꝰ Re uerētia eſt virtꝰ qͣ ꝑſonis grauibꝰ ⁊ p̄latōe vl̓ officio ſublimatꝭ debitꝰ cultꝰ reuerētie impē dit̉. Pietas ē virtꝰ qͣ ꝯſanguineis ⁊ patrie beniuolis diligēs cultꝰ impēdit̉ Gr̄a iuſti cie eſt beneficia iugi memoria recordari et poſſibilit̓ repēdere. Uindicatio eſt ꝟ̓tꝰ qͣ om̄e iniuſtū repellit̉ ⁊ debite punit̉. Obẜ uātia ē virtꝰ qͣ ſuꝑiores honorifice tractāt̉. Ueritas ē virtꝰ qͣ rebꝰ cor ⁊ v̓ba ꝯcorda re iubent̉ Innocētia eſt aī puritas abhor rens oēm illatiōꝫ iniurie deo ſibi ⁊ proximo Amicicia eſt dilectio alicuiꝰ ꝓximi ꝓpt̓ bo uū ip̄iꝰ ꝓximi. Cōcordia eſt volūtatum ⁊ actionū ꝯformitas. Miſericordia eſt cō FO. CCCIII paſſio miſerie ⁊ indigētie ꝓximi. Diſcipli na eſt cōuerſatio honeſta. cui paꝝ eſt nō age re malū. ſꝫ ſtudet in bonis ſuis actibꝰ irrep̄ henſibilis apparere Obediētia eſt obtem pęratio volūtati ſuꝑioris ẜm regulas legis diuine vel hūane. Eqͥtas eſt amor equa litatis in his in qͥbꝰ equitas eſſe debꝫ. Cō templatio eſt clara ⁊ libera ꝑſpicacia ad co gnoſcendū diuinā ſapīam ⁊ ꝓpriā ⁊ natura lempoſſibilitatē. Oratio ē aſcēſus mētis in deū. Siue eſt exp̄ſſio deſiderij directi in deū ad bonū adipiſcendū l̓ malū remouen dū formata ꝑ verbū interiꝰ ⁊ exteriꝰ Sa cramentū eſt materiale elemētū oculis ſub iectū. ſimilitudine rep̄ſentās. inſtitutione ſi gnificās. ſignificatōe gratiā cōferēs. Ba ptiſmus eſt tinctio corꝑiſ exterior facta ſub forma verboꝝ p̄ſcripta. Cōfirmatio ē ſi gnatio homīs baptizati in fronte facta ab epiſcopo ad roborandū hominē in fide. Euchariſtia eſt vera ⁊ realis p̄ſentia cor poris ⁊ ſanguinis xp̄i ſub ſpeciebꝰ panis et vini. Penitētia eſt abſolutio hoīs pecca toris penitētis a ſacerdote. claue nō errāte. penā eternā in tꝑalē diuina auctoritate cō mutante. Unctio extrema eſt vnctio ho minis infirmi a ſacerdote in remiſſionē ve nialiū peccatoꝝ. Ordo eſt ſignaculū quo ſpūalis poteſtas tradit̉ ordinato. Ma trimoniū ē viri mulieriſqꝫ cōiūctio marital̓ inter legitimas ꝑſonas indiuiduā vite con ſuetudinē ſeruās. Premiū ſubſtātiale cō ſiſtit in viſione. fruitione. tentione vniꝰ ſum mi boni. Premiū cōſubſtantiale cōſiſtit ī gloria corꝑis. Premiū accidētale cōſiſtit in quodā decore ſpeciali ſuꝑaddito. Et dici tur aureola. Aurea eſt ip̄a beatitudo ſub ſtantialis. Aureola eſt gloria incorrupti onis ẜm ꝓfectū triū viriū aīe in carne ope rantiū.ſ. vis iraſcibil̓. cōcupiſcibilis ⁊ rōna lis. Aureola virginū eſt gloria de incorru ptione carnis. atteſtāte incorruptiōe mentꝭ Aureola martyrū eſt gloria de inuicta ſu ſtinentia mortis ꝓ fide vel iuſticia. Aure ola p̄dicatoꝝ eſt gloria de incorruptōne do ctrine ad alteꝝ prolate mēte verbo et exem plo. Hec ſunt chariſſime frater paucula que ꝓ vſu ⁊ exercitō tibi relinquo poſtqͣꝫ d̓o dante te iterato videro latiꝰ tibi exponā. Explicit declaratio terminorum theologie. ¶ Incipit ſumma ſancti Hieronimi de eſ ſentia ⁊ inuiſibilitate ⁊ immēſitate dei. que aſcribit̉s. Bonauēture Anipotens de us pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſctūs vnus ē atqꝫ trinꝰ. vnꝰ videlicet extat ī natura. trinꝰ ī ꝑſonis. ſolꝰ inui ſibilis. ſolꝰ incircūſcriptꝰ incor corporeꝰ ⁊ īmortal̓. vbiqꝫ pn̄s ſꝫ latēs. vbiqꝫ totus ſꝫ immēſus. Inuiſibilis eſt. qꝛ ī eſſen tia ſua videri nō pōt apoſtolo teſtāte qui ait Quē vidit nullꝰ hoīm ſꝫ nec videre p̄t. Et in euāgelio. Deū nemo vidit vnqͣꝫ. Incorꝑeuſ eſt. qꝛ nulliſ mēbroꝝ lineamētꝭ cōpoſitꝰ ſiue cōpactꝰ exiſtit. ſicut veritas in euāgelio dicit Spūs eſt deꝰ. ⁊ eos qͥ adorāt eū in ſpiritu ⁊ ꝟitate oportet adorare Immēſus ē qꝛ qͣnti tas eiꝰ vl̓ qualitas a nullo etiā metiri poteſt Cui ſalomon in ſua oratiōe ſupplicans ait. Si celū ⁊ celi celoꝝ te nō capiūt. qͣnto magꝭ ⁊ domꝰ iſta quā edificaui. Incircūſcriptꝰ eſt quia circūſcribi nō poteſt. Inlocalis eſt. qͥa de loco ad locū nequaqͣꝫ trāſit neqꝫ quolibꝫ retinet̉. ip̄o de ſe ꝑ Iſaiā teſtimoniū ꝑhiben te. Celū ſedes mea eſt terra ſcabellū pedum meoꝝ. Et ꝑ Hieremiā. Nōne celū ⁊ terrā ī pleo. Cuiꝰ immenſitatē ꝓpheta ī pſalmo cō fitens ait. Si aſcēdero in celū tu illic es. ⁊c̄. De cuiꝰ immēſitate adhuc in libro Iob ſcri ptum eſt. Excelſior celo eſt. ⁊ quid facies. ꝓ fundior inferno ⁊ vnde cognoſces. Longi or eſt terra mēſura eiꝰ ⁊ latior mari. Quia eī celū ⁊ terrā implet. ꝓculdubio nullꝰ locꝰ eſt ab eius p̄ſentia abſens. Suꝑ om̄ia quippe eſt regēdo atqꝫ imꝑando. Subtus eſt om nia ſuſtinēdo atqꝫ portando. nō pondere la boris. ſed infatigabili ꝟtute. Immutabilis eſt. quia ab eo qd̓ eſt: nutari nō poteſt. ipſo dicēte ꝑ Malachiā prophetā. qui ait. Ego dn̄s ⁊ nō mutor. Ideo deꝰ immutabilis d̓r quia in natura eiꝰ ira. furor. pnīa. obliuio. re cordatio ⁊ alia his ſimilia nō accidūt. Sim plex em̄ natura eſt ⁊ immutabilis ⁊ imꝑtur bata. Neqꝫ aliud ip̄e ⁊ aliud qd̓ hꝫ. ſꝫ ip̄m eſt qd̓ habet ⁊ qd̓ ē. Immortal̓ eſt. qꝛ nullo mō do mori pōt. apl̓o dicēte. Qui ſolꝰ hꝫ īmor talitatē. lucē habitat īacceſſibilē. queꝫ vidit nullꝰ hoīm. ſꝫ nec videre p̄t. Ubicūqꝫ aūt ſa cra ſcpͥtura ſparſiꝫ ꝑ diuios libros id̓o mō tus aī ẜm hūana mēbra deſcribit.i. caput. capillos. oculos. palpebras. aurem. narem. XX 5 Summa de eſſentia os. labia. cor. linguā. imaginē. vultū. vteruꝫ manꝰ dextrā ſiniſtrā. digitos ſiue digitum. alas. ſcapulas. poſteriora. pedes. Itē motꝰ aīe. Irā. furorē. obliuionē. pnīam. recordati onē. ⁊ his ſil̓ia. nō carnaliter iuxta hyſtoriaꝫ a recte ītelligētibꝰ accipiēda ſunt. Sic̄ a iu deis ⁊ pleriſqꝫ hereticꝭ carnalit̓ ſapiētibꝰ. qui deū corporeū atqꝫ localeꝫ opināt̉. ſꝫ ſpūalit̓ oīa de eo intelligēda ⁊ accipienda ſunt. Si qͥs aūt dic̄ deū hr̄e hūana mēbra. ẜm motū aīe more hūano. qͥd caput ſecū credit. ꝓcul dubio ī corde idola fabricat. Igit̉ vt dictuꝫ eſt figuralit̓ dꝫ capi iō caput legimꝰ ip̄am eſ ſentiā diuinitatꝭ eiꝰ. qꝛ oīa p̄cedit. ⁊ oīa ſubie cta ītelligere debemꝰ. Capillos ꝟo capitꝭ eiꝰ ſctōs angelos ſeu vniuerſos electos typice accipi oportet. De qͦ ſacr̄o in libro Danieliſ ſcriptū eſt. Aſpiciebam donec throni poſiti ſūt ⁊ antiquꝰ dieꝝ ſedit. Ueſtimētū eiꝰ qͣſi nix candidū. ⁊ capilli capitꝭ eiꝰ qͣſi lana munda. Hoc em̄ ſigͣt ꝑ veſtimēta cādida dei. qd̓ et ꝑ capillos capitꝭ eiꝰ. ſctōs videlicꝫ angelos et multitudinē ſanctoꝝ dealbatoꝝ. Uel certe Iō capilli eiꝰ lane mūde cōꝑant̉ vt ꝑ hͦ anti quus dieꝝ eſſe credat̉. Oculos d̓r deꝰ hr̄e. ꝓ eo qꝛ oīa videt ⁊ nil eū latet. In eiꝰ em̄ ꝯſpe ctu vt ait apl̓s. nulla creatura ē inuiſibilis. Oīa em̄ nuda ⁊ aꝑta ſunt ocul̓ eiꝰ. Alit̓ ꝟo oculi reſpectꝰ gr̄e eiꝰ intelligūt̉. vt eſt illd̓ ī pͣſ. Oculi dn̄i ſuꝑ iuſtos ⁊ aures eiꝰ ad p̄ces eo rū. Itē alit̓. Oculi dn̄i p̄cepta ꝑ q̄ nob̓ lumē ſcīe ſubminiſtrat myſtice ītelligūt̉. vt eſt illd̓ in pͣs. Preceptū dn̄i lucidū illumīans ocl̓oſ Palpebre dn̄i occulta ⁊ incōprehēſibilia iu dicia ſiue ſpūal̓ in diuīs libris eiꝰ locutio in nuit̉. De qͥbꝰ occultꝭ ⁊ incōp̄henſibilibus ſa cramētis atqꝫ iudicijs dictū eſt in pͣs. Pal pebre eiꝰ interrogāt filios hoīm. hͦ eſt ꝓbāt Aures d̓r deꝰ hr̄e ꝓpterea ꝙ oīa audit. et nil eū ſub ſilētio latet. de qͦ in libro Sapīe. Au ris zeli audit oīa. ⁊ tumultꝰ murmurationū nō abſcōdit̉. Nares dei inſpiratio eiꝰ ī cord̓ fideliū. vt eſt reꝑire in lib̓. Regū. Aſcēdit fu mus de naribꝰ.i. lacrimoſa cōpūctio penitē tiū inſpiratōe eiꝰ. Facies dei cognitio diuī tatꝭ eiꝰ ad hoīes De qͣ cognitōe in pͣs. ſcpͥtuꝫ eſt. On̄de nobis faciē tuā. hͦ eſt. da nobis co gnitionē tuā. qꝛ cognitio ꝑ filiū. Nemo no uit pr̄em niſi filiꝰ ⁊ cui voluerit filiꝰ r̄uelare Alit̓ ꝟo faciēs dei ſigͣt inuiſibilē eſſentiā di uinitatis dei filij. De qͣ ip̄e dn̄s ad moyſen ꝑ angelū rn̄dit. Poſteriora mea videbis. faciē autē meā videre nō poterꝭ. ac ſi diceret. In carnationē meā videbis in nouiſſimis diebꝰ diuinitatē videre nō poteris. Os dei filius pr̄is.i. xp̄s dn̄s. de quo Iſaias ꝓph̓a ex ꝑſo na iudeoꝝ effatꝰ ait. qꝛ os eiꝰ ad iracundiaꝫ ꝓuocauimꝰ. Aliter ꝟo os dn̄i. ſermo eius q̄ ue iuſſio accipit̉. De quo ẜmone dn̄i p̄dictꝰ ꝓpheta ait. Os dn̄i locutū eſt. hoc eſt. verbū dei filius dei patris ꝑ quē om̄ia facta ſunt. De quo in pſalmo d̓r Uerbo dn̄i celi firma ti ſunt. Et alibi Miſit ꝟbū ſuū ⁊ ſanauit eū Et in euāgelio ẜm Ioh̓. In pͥncipio erat ꝟ bum ⁊c̄. Lingua dei myſtice ſigͣt ſpūmſctm̄ ꝑ quē deꝰ pr̄ ſecretū ſuū manifeſtauit hoībꝰ. Un̄ in pͣs. Lingua mea ca. ſcribe. Labia d̓i vtriuſqꝫ teſtamēti ꝯſonātia intelligunt̉. De quibꝰ duobꝰ teſtamētis in ꝓuerbijs d̓r. Di uinatio ī labijs eiꝰ. in iudicio nō errauit os eius. Brachia dei pr̄is filiꝰ ⁊ ſpūſſanctꝰ ītel ligunt̉. ſicut eſt in Iſaia. Brachia mea ppl̓oſ iudicabūt. De quo hiere. ad ip̄m ait. Et nūc dn̄e deus qͥ eduxiſti populū tuū d̓ terra egy pti in manu forti ⁊ brachio extēto. Iō aūt fi lius d̓r brachiū dei. quia creatura electa ab ip̄o cōtinet̉. Dextera patris vnigenitꝰ filius accipit̉. De quo in pſalmo ex ꝑſona homīs aſſumpti. Dextera dn̄i fecit v̓tutē. dexte. dn̄i exalta. me. Alit̓ ꝟo dextera dn̄i ſigͣt gl̓iaꝫ pa tris ⁊ eternā beatitudinē. De qͦ in pͣs. exꝑſo na pr̄is ad filiū. Sede a dextris meis. Dici tur aūt ⁊ dextera dei oīs electa creatura ī ce lo ⁊ in terra. Sic ꝑ ſiniſtrā eiꝰ intelligit̉ reꝓ ba creatura.i. demones ⁊ om̄es īpij qͥ ad le uā poſiti et̓na ſupplicia ſuſtinebūt. Manuſ pr̄is filiꝰ dei accipit̉. ꝓ eo ꝙ ꝑ ip̄m oīa ſūt fa cta. ſic̄ eſt reꝑire in Iſa. Oīa hec manꝰ mea fecit. ⁊ ꝑ eā facta ſunt oīa. Alit̓ ꝟo manꝰ dei poteſtas eiꝰ intelligit̉. De qͣ ptāte in lib̓. Hie remie d̓r. Sic̄ lutū in manu figuli. ita vos ī manu mea domꝰ iſrl̓. Itē manꝰ dn̄i flagellū accipit̉. de cuiꝰ ꝑcuſſionē ī Sophonia ꝓph̓a ſcriptū eſt. Extendā manū meā ſuꝑ iudam ⁊ ſuꝑ habitātes hierl̓m. ⁊ diſperdā de loco hͦ reliquias baal. Pro qͣ etiā dn̄i ꝑcuſſione be atus Iob d̓ ſeip̄o ait. Manꝰ dn̄i tetigit me Digitꝰ dn̄i ſingularit̓ ſpūſſctūs accipit̉. Aqͦ ſpūſctō lex in duabꝰ tabulis lapideis ī mon te ſynai ſcripta narrat̉. Ip̄e em̄ ſcripſit qui ſcribenda dictauit.i. ſpūſſcūs. De qͦ ſpū dn̄ſ in euangelio. Ego in digito dei eijcio demo nia. Quod aliꝰ etiā euāgeliſta aperte decla rans ait. Si ergo in ſpū dei eijcio demonia Fo. CCCIIII Sicut em̄ digitꝰ cū manu vel brachio. ma nus ꝟo vel brachiū cū corꝑe ſunt ī nat̉a vnū Ita pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctꝰ tres qͥdē ꝑſone ſūt vna ꝟo ſub̓a diuinitatꝭ. Digiti dei pluralit̓. ſancti ītelligūt̉ ꝓph̓e. de qͦ Spūſſcūs libros legꝭ ac ꝓph̓aꝝ ſua inſpiratōe deſcribit. De qͥ bus in psͣ. Uidebo celos tu. ope. di. tu. Pe celos em̄ libros legꝭ ac ꝓph̓aꝝ. Per digitos ꝟo ſanctos. vt dictū eſt ꝓph̓as miſtice inſinu auit. Imago dei pr̄is inuiſibilis. vnigenituſ filiꝰ eiꝰ intelligit̉. de qͦ apl̓s. Imago dei inui ſibilis. Aliter nāqꝫ eſt imago dei pr̄is ī filio ſuo quē nō aliūde ſꝫ ex ſemecip̄o. hͦ eſt ex ſub ſtātia ſua ꝑ omīa ſil̓em ſibi ⁊ equalē genuit. Alit̓ ꝟo aīam hoīs quā nō ex ſe de ſua ſub̓a ſicut pleriqꝫ heretici opinati ſunt genuit. ſꝫ ex nihilo creauit. ſic̄ alit̓ ē imago cuiuſlibꝫ regis ī filio eiꝰ quā ex ſemetip̄o ſil̓em ſibi ge nuit.i. homo hoīem Alit̓ ꝟo in anulo ſiue in cera imago eiꝰ imp̄ſſa. q̄ nō eſt qd̓ ip̄e. ſic filiꝰ qͥ naturalit̓ eſt hͦ qd̓ ⁊ pr̄. Cor dei patris ar chanū eiꝰ ſapīe myſtice īnuit. ex qͦ v̓bū.i. filiū ſuū impaſſibiliter genuit ip̄o dicēte Eructa uit cor meū verbū bonū. Alas d̓r habere de us. ꝓ eo ꝙ more auis electos ſuos tāqͣꝫ pul los ſub ſe fouet ⁊ ab inſidijs dyaboli ⁊ malo rum hoīum ꝓtegit. Unde ꝓph̓a. Sub vm bra alaꝝ tuaꝝ ꝓ. m. Scapulas habere d̓r. qͦ niā infirma mēbra in ſcapulis portat. Sic̄ eſt in pͣs. Scapul̓ ſuis obumbrabit tibi. Uēter dei ſecreta origo ſub̓e eiꝰ accipit̉. Un̄ in pͣs. Ex vtero an̄ lucifeꝝ genui te. Aliter ꝑ vteꝝ dei. incōp̄henſibilia iudicia dei. q̄ rima ri nequeūt myſtice inſinuāt̉ De qͦ occulto iu dicio eiꝰ ī libro Iob ſcpͥtū eſt. De cuiꝰ vtero egreſſa eſt glacies. ⁊ gelu de celo qͥs genuit. Poſteriora filij dei incarnatio eiꝰ accipitur de qͣ poſteriori ꝑte filiꝰ ī mōte ſynai ad moy ſen ꝑ angelū loquēs ait. Poſteriora mea vi debis. faciē aūt meā videre nō poteris. Pe des dei ſtabilimētū ꝟtutis eiꝰ. eo ꝙ vbiqꝫ p̄ ſens. ⁊ vniuerſa ei ſubiecta ſunt. Illo ip̄o di cente ꝑ Iſaiam ꝓph̓am. Celū mihi ſedes eſt terra aūt ſcabellū pedū meoꝝ. Aliter pedes filij dei incarnatio eiꝰ intelligit̉ que diuinita ti ſubiecta eſt tanqͣꝫ capiti pedes. Sic̄ ꝑ ca put diuinitas. ita ꝑ pedes eius expͥmit̉ hu manitas. de humanitate in Exodo ſcriptū eſt. Uiderūt deū iſrael. hͦ eſt. moyſes ⁊ aarō ⁊ nadab ⁊ ab yud. ⁊ lxx. de ſenioribꝰ populi. Sub pedibꝰ eiꝰ quaſi opꝰ lapidis ſaphirini quaſi celū dū ſerenū eſt. Sicut aūt ꝑ lapi dem ſaphirū celeſtes creaturas vel ſanctos angelos. ita ꝑ celū ſerenū ſanctā eccl̓iam ele ctoꝝ ex om̄ibꝰ aſſumptā figuralit̓ demōſtra re voluit. ſuꝑ quas duas creaturas hō aſſū ptus filiꝰ dei in ꝑpetuū regnat. De qͦ in pſal mo. Om̄ia ſubieciſti ſub pedibꝰ eiꝰ. Ueſtim̄ tū filij dei aliqn̄ caro eiꝰ que a diuinitate aſ ſumpta eſt in diuinis libris figuraliter acci pit̉. de qͦ indumēto carnis Iſaias ait. Quiſ eſt iſte qͥ venit d̓ edom tinctꝭ veſtibꝰ d̓ boſra Rurſus veſtimentū eiuſdē dn̄i ſcā accipit̉ ec cleſia. que ꝑ fidē ⁊ dilectiōem ei cōiuncta eſt de quo in pͣsͣ. dicit̉ Dominꝰ regnauit. Et in pſalmo alio ad ip̄m dn̄m. Cōfeſſionē ⁊ d̓co rem induiſti. amic. l.ſ. v. Palliū xp̄i iaꝫ dicta eius eccl̓ia intelligit̉. De qͦ in libro geneſeos ſcriptū eſt. Lauit in vino ſtolā. hoc eſt ī paſ ſionis ſanguine carnē ſuaꝫ. ⁊ ſanguine vue palliū ſuū. id ē. eccleſiā ſuā. Calciamēta dn̄i noſtri xp̄i myſtice ſignificāt incarnatōem eꝰ quā ex mortalitate humani generis aſſume re dignatꝰ eſt. De qua incarnatiōe ſua ipſe ꝑ ꝓphetā in pͣs. In idumeā extendā calciamē tum meū.i. in plebe gentiliū manifeſtabo in carnatiōem meā. Greſſus filij dei aduentꝰ ī mundū ⁊ regreſſus eius ad pr̄em. De qͥbuſ ait. Uiſi ſunt greſſus tui deꝰ. greſſus d̓i mei regis mei qui eſt in ſancto. Ip̄e de celo veīt in vteꝝ virginis. De vtero ꝟo naſcendo po ſitus eſt in p̄ſepio. poſtqͣꝫ om̄ia impleuit de quibꝰ a patre miſſus venerat appenſus eſt in ligno crucis. de cruce aūt depoſitꝰ ẜm corpꝰ ſepultꝰ eſt. Chriſti aīma vero ad inferna de ſcendit. tertia aūt die ꝑ potentiā ſue diuini tatis carnē ſuā de ſepulcro ſuſcitauit. ⁊ poſt diē reſurrectiōis ſue quadrageſimo die vi dentibꝰ apoſtolis aſcēdit in gl̓iam eius. Hi ſunt em̄ greſſus filij. quia aſcendit in celum ⁊ ſedet ad dexterā patris Iſte eſt deſcenſus ⁊ aſcenſus eiꝰ qui frequēter in ſacris ſcriptu ris legit̉. Aſcēdere dicit̉ deus. cū filiꝰ carnē ex nobis aſſumptā in celū cū captiuis eue xit. vt eſt reꝑire in pſalmo. Aſcēdit in altum captiuā duxit captiuitatē. qꝛ naturā hūani generꝭ q̄ a dyabolo in mūdo captiua retine bat̉ aſſumēs ſecū in celū vbi nūqͣꝫ an̄ fuerat tanqͣꝫ captiuā deportauit Abſcōdere ab ho minibꝰ faciē ſuā deꝰ legit̉ cū quibuſdā eoruꝫ exigentibꝰ culpis cognitōem ſuā abſcondit Sic̄ in populo iudeoꝝ nūc īpletū videmꝰ. qꝛ negātes filiū dei. ſciam ꝟi dei ita ꝑdider̄t vt ſimiles forēt gētibꝰ que dn̄m nō nouerūt Summa de eſſentia Oſtendere faciē ſuā dicit̉ deus. cū reſpectu gr̄e ſue. qͥbꝰ vult.ſ. electꝭ ſuis ſeip̄m in corda eoꝝ occulta inſpiratiōe inſinuat ad diligen dum ſe amorē ſuū infundit. Sedere d̓r nō corꝑaliter humano more ſꝫ potētialiter ſuꝑ omnē creaturā rōnabilit̓. vt ē reꝑire ī pͣſ. Re gnabit deꝰ ſuꝑ gētes. deꝰ ſedet ſuꝑ ſedē ſan ctam ſuā. Sedere aūt d̓r ſuꝑ cherubin. qd̓ ī terp̄tat̉ plenitudo ſcīe. ꝑ qd̓ ſignāt̉ ſcī angeli ſiue mētes ſpūaliū viroꝝ in qͥbꝰ inuiſibiliter deꝰ ſedet ⁊ regnat. In illis em̄ ſedet qͥ ſcīa eꝰ ⁊ dilectiōe pleni ſūt. In ꝓuerbijs qͥppe ſalo monis ſcriptū ē. Aīa iuſti ſedes ſapīe ē. Sa piētia ꝟo dei pr̄is xp̄s eſt. qͥ in aīabꝰ ſctōꝝ d̓i ſedere d̓r. Deſcēdere deꝰ in mūdū d̓r. qn̄ ali qͥd nouū qd̓ an̄ nō fecerat in creatura hūa na oꝑat̉. Sicut filiꝰ de patre deſcēdiſſe nar rat̉ quādo verā carnē ex maria ꝟgine ꝓpt̓ re demptiōem noſtrā ſuſcepit. ⁊ homo verꝰ fie ri dignatꝰ eſt nō mutādo qd̓ erat ſꝫ aſſumen do qd̓ nō erat. De cuiꝰ deſcēſione. id eſt. īcar natione in pſalmo ſcriptū eſt Inclinauit ce los ⁊ deſcēdit. ⁊ caligo ſub pedibꝰ eiꝰ. Celos inclinauit qꝛ aduentū ſuū p̄nunciās ange los ſiue pphetas miſit qͥ eius aduentū homi nibꝰ annūciarēt. Caligo ſub pedibꝰ eius. qꝛ impij hoīes ob ſuā maliciā incarnatōem eiꝰ agnoſcere nō potuerūt. nec adhuc poſſunt. Stare deꝰ d̓r cū nos infirmos ⁊ ſuā creatu ram ad pnīam ⁊ cōuerſionē patient̓ ſuſtīet. vt eſt reꝑire in Abacuc ꝓpheta. Stetit ⁊ mē ſus eſt terrā ⁊ diſſoluit gētes. id eſt. ſtetit ad ſubueniendū. ⁊ diſſoluit credētes in ſe a vin culis peccatoꝝ. Trāſire dicit̉ deus cum de cordibꝰ quorundā hoīm in quibꝰ antea ꝑ f dem cōtinebat̉. poſtea ſubrepēte ꝑfidia vl̓ q libet delicto ab eis recedit ⁊ ad alios trāſit. quēadmodū de iudeis ad gētes. de hereticꝭ ad catholicos. ſꝫ ⁊ de qͥbuſlibet irreligioſis ⁊ negligētibꝰ pro vicio ſuo recedere d̓r deꝰ ⁊ ad alios trāſire. qd̓ nō localit̓ aut viſibilit ſed inuiſibilit̓ occulto iuſtoqꝫ iudicio face re cōſueuit. Ambulare d̓r deꝰ. nō de loco ad locū tranſeūdo. qꝛ impiū eſt ita credere. ſed ambulatio eiꝰ eſt in cordibꝰ ſanctoꝝ delecta tio. ſicut ſcriptū eſt. Et abeo in eis ⁊ ambu labo ⁊ ero illoꝝ deꝰ. Uel certe ambulare d̓i eſt in ſanctis p̄dicatiōibꝰ ſuis de loco ad lo cum trāſire. Loqui dei eſt inuiſibilit̓ ſine ſo no vocis vel quolibet ſtrepitu occulte īmē tibꝰ ſanctoꝝ voluntatē ſuā atqꝫ rectū intel lectū inſpirare. ſiue futura ſicut in ſanctis ꝓphetis reuelare. Que locutio dei. vt quidaꝫ volunt tribꝰ modis accipit̉. Primo namqꝫ modo ꝑ ſubiectā creaturā. ſicut ad moyſeni rubo in igne apparuit. vel ſicut Abraā atqꝫ iacob ⁊ ceteris qͥbꝰ in angelis apparuit. S cundo ꝟo modo in ſomnis. ſicut ad iacob ⁊ ad zachariā ꝓphetā. ⁊ ad ioſeph ſpōſum ma rie ⁊ alios ſanctos quibꝰ ſecreta reuelare vo luit. Tertio aūt modo neqꝫ ꝑ creaturā viſi bilem neqꝫ ꝑ hominē. ſed occulta tm̄ inſpi ratione inuiſibiliter corda eoꝝ tāgendo lo quentes efficit. ſicut ī libris ꝓphetaꝝ ſcriptū eſt. Cuꝫ ip̄i ꝓphete ſubito afflati ſpūſctō cla mabant dicētes. Hec dicit dn̄s. Dei videre eſt acta bona approbare. ſicut eſt reperire in Gen̄. Uidit deꝰ cūcta que fecerat ⁊ erāt val de bona.i. intelligentibꝰ bona eſſe demōſtra uit Aliter videre dei eſt mala hoīm ſciendo reprobrare. ſicut eſt illud in Iſaia propheta Et vidit deꝰ ⁊ apparuit malū in oculis eius. Itē aliter videre dei eſt nos vidētes facere. vt eſt reꝑire in pͣs. Proba me deꝰ ⁊ ſcito cor me. ⁊c̄. Modꝰ iſte locutiōis in libro btī iob ſimiliter reꝑit̉. vbi de ſapiētia dei patrꝭ poſt qͣꝫ plurima in figura locutꝰ eſt de deo patre. adiunxit. Tūc vidit illā ⁊ enarrauit ⁊ inue ſtigauit ⁊ p̄parauit. id eſt. videntes fecit at qꝫ p̄dicantes ⁊ inueſtigātes atqꝫ alijs annū ciantes ⁊c̄. Cognoſcere dei eſt cognoſcenteſ facere. ſicut ait ad Abraā. Nūc cognoui ꝙ ti meas deū. Neqꝫ em̄ in temꝑe nouit qui ſcit om̄ia anteqͣꝫ fiāt. ſed cognoſcere dei dicitur cognoſcētes facere. vt qui priꝰ de ſe quales eſſent incogniti erāt. ꝑ eius interrogatiōem ⁊ ꝓbatiōem quales eſſent ſibimetip̄is mani feſti fierēt. Tale eſt illud in lege moyſid̓ po pulo iſraelitico. Temptabo eos inquit vtꝫ cuſtodiant mandatū meū an non. Neſcire d̓r deus. quoſdā reprobos reprobare. ſicut eſt illud in euāgelio. Neſcio vnde fitis. Re cedite a me om̄es qui oꝑamī iniquitatē. Ze lare dicit̉ deus cuꝫ creaturā ſuam quā non vult perire. ſepe caſtigat corripit atqꝫ flagel lat. ⁊ flagellando ad ſe reducit Uel zelare di citur deus cū nullū peccatū impunitū vult relinquere. Iuſtū enim eſt ⁊ ideo omnis in iuſticia execrabilis eſt illi quā vt dictum eſt nullo modo impunitā patitur. Iraſci dicit̉ deus nō anime motu. vel qualibet pertur batione quod illi omnino accidere non po teſt ſed creature delinquenti. id eſt. homībꝰ impijs ⁊ pctōribꝰ iuſtā dicit̉ inferre vltionē CCIV Fo. hoc eſt reddere illis que merent̉. Et hͨ eſt vl tio diuīa. iſte furor eiꝰ d̓r. Penitere dicit̉ deꝰ nō ꝙ more hominū ꝑtranſactis oꝑbꝰ peni teat. Qui em̄ om̄ia nouit anteqͣꝫ fiāt. ꝓ ſuis prauis actibꝰ penitere nō poteſt. Sꝫ penitē tia dei eſt ſtatuta mutare ⁊ qd̓ pͥus īchoatū eſt in aliud mutare.i. ex bono exigentibus culpis in malū. ſicut de ſaul legit̉ penituiſſe deū ꝙ cōſtituiſſet eū regē. vel ſicut nūc vide mus in populo iudeoꝝ. qͥ cū eſſet populꝰ dei ob impietatē ſuā factꝰ eſt ſynagoga ſathane De malo vero in bonū accidit in ppl̓o genti um. qͥ ante nō populꝰ dei. nūc aūt ꝑ gratiam xp̄i populꝰ dei factꝰ eſt. Hoc qͥppe mō occul to dei iudicio iudas dei ꝓditor de apoſtola tus gͣdu lapſus in inferni baratrū dimerſꝰ eſt. Latro ꝟo poſt crimē rapacitatis d̓ cruce ad ꝑadiſum trāſlatꝰ eſt. Hāc qͦꝫ mutatiōem de bono ad malū. ſicut dictū eſt. de malo ad bonū ꝙ occulto iuſtoqꝫ iudicio dei ſiue ꝑ ſe ueritatē iuſticie ſue. ſiue ꝑ miẜicordiā eiꝰ fiat pnīam dei dicimꝰ. Qd̓ exp̄ſſiꝰ in lib̓. Hiere. ꝓph̓e ſcriptuꝫ eſt. Nō penitere dei eſt ſtatuta nullo mō mutare. vt eſt illd̓ in. psͣ. Iurauit dn̄s ⁊ nō penitebit eū.i. pr̄ ad filiū. tu es ſa cerdos in eternū ẜm ordinē melchiſedech. Sacerdos dei pr̄is dictꝰ eſt filiꝰ dei non ẜm diuinitatē. ſꝫ ẜm hūanitatē. in qͣ ſe ꝓ nobis ꝑ paſſionē ⁊ mortē in acceptabile ſacrificium deo pr̄i obtulit. vt ip̄e eſſet ſacerdos qͥ et ſa crificiū. Obliuiſci d̓r deꝰ cū qͥbuſdā impijs ⁊ pctōribꝰ nō miſeret̉. Qd̓ vtiqꝫ nō facit ꝑ cru delitatē. q̄ in deo nō eſt. ſꝫ ꝑ occultū iuſtūqꝫ iudiciū ſuū Indurare d̓r deꝰ qͦrundā corda maloꝝ ſic̄ de pharaone rege egypti ſcpͥtū eſt nō ꝙ om̄ipotēs deꝰ ꝑ potētiā ſuā eoꝝ corda induret. qd̓ impiū eſt ita credere. ſꝫ exigētibꝰ eoꝝ culpis cū duricia cordiſ quā ip̄i ſibi om nia mala ꝑpetrādo nutriūt nō aufert̉. vide tur qͣſi illos ip̄e induret quos iuſto iudicio induratos ſinit. Dormire dei eſt cū vnigeni tus filiꝰ pr̄is in aſſumpta carne ꝓ nob̓ mori dignatꝰ eſt. Cuiꝰ mors recte dulcis ſomnꝰ p̄ dictꝰ eſt. ip̄o dicēte ꝑ Hiere. ꝓph̓am. Iō qͣſi in ſomno excitatꝰ ſum ⁊ vidi ⁊ ſomnꝰ meꝰ dulci eſt mihi. Aliter dormire dicit̉ deꝰ. cū fides cꝰ inter ꝓſperitates huiꝰ mūdi ⁊ intra qͦrundā corda fideliū nō vigilat ſꝫ dormit. Hāc dor mitionē ip̄e Ih̓s ſignificauit. cū in mari int̓ fluctꝰ maris dormiuit Uel certe dormire eſt anxijs tarde ſubuenire. ſicut eſt in pſal. Ex urge quare obdormis dn̄e. Uigilare dei. eſt in defenſionē ſuoꝝ electoꝝ ⁊ vltionē inimico rum ſuoꝝ ſe manifeſtū demōſtrare. Finit ſumma de eſſentia ⁊c̄. ¶ Incipit ꝓlogus ſancti Bonauēture do ctoris ſeraphici in libellū qui Amatorium nuncupatur. Reſens opuſcu lum qͥ legerit intentionē eē ſciat opificis quaſdā ſanctoꝝ autori tates ſub ꝯtinuatiōe ordinādiſ ſtuduiſſe. eorundē nominibꝰ ecōtra in mar gine intitulatis. que aīm legētis vel audien tis ad amorē ſui ꝯditoris efficaciꝰ debeant inclinare. ſumpta pͥmitꝰ materia de excellē tia pͥme ꝯditiōis hoī collata ꝯſilio totiꝰ ſan cte trinitatis ⁊ oꝑe maieſtatꝭ diuīe. Deinde hoīem alloquit̉ ſolū on̄dens ei ⁊ aſtruens. hoīes ceteros nō tm̄ ac vniuerſa ad obſeqͥ um ip̄iꝰ ⁊ ſolamē ꝯdita vel creata. īmo ⁊ amo ris pͥuilegio ſingularꝭ. ſpāli ei munere data Proſeqͥt̉ deinde ꝯſequent̓ tā neceſſitateꝫ qͣꝫ piā liberalitatē incarnatiōis xp̄i ⁊ paſſioniſ ꝓ hoīe. que duo potiſſimū ingratitudinē ex pellūt. ⁊ cor hūanū efficaciꝰ ad amorē ſui cō ditoris inducūt. Ex qͥbꝰ qͣttuor p̄miſſis. di gnitate vicꝫ pͥme creatōis. pͥuilegio ſingl̓arꝭ amorꝭ. dignatiōe īcarnatōis. ⁊ hūilitate pie redēptōis pctōr meditādo ī ſe reuerſus. ple rūqꝫ ꝯpūgit̉. ⁊ abiecto qͥcqͥd mūdanū ſapit. totꝰ ad xp̄m ꝯuertit̉ quē ſui totiꝰ nō ignorat auctorē ⁊ bn̄factorē. ⁊ oīm bonoꝝ largitorē. Et fit vt tāto plꝰ ꝑ hūilē ſatiſfactōꝫ d̓o fiat ꝓ pinquꝰ. qͣꝫto ꝑ inobediētiā pͥus ab eo extitit alienꝰ. Et hͦ qͥdē fuit principale intentū ī hͦ oꝑe. vt ex recognitōe bn̄ficioꝝ dei circa ho mines ⁊ amorꝭ. alt̓ ad alteꝝ qͣſi ꝯfabulando degenerē ſe agnoſceret. ⁊ ꝓ ingͣtitudine ſua. filiali potiꝰ qͣꝫ ẜuili ꝯtritōe ꝯpuctꝰ. tā piū pa trē tā ingratꝰ filiꝰ ſe excitaret filialit̓ ad amā dū. Rō gͦ intētiōis opificꝭ hoīem ſui creatorꝭ puocare ſatagēs ad amorē. pn̄ti labori ama toriū nomē imponit. Nota ꝙ iſta ꝯtinuatio autoritatū ⁊ ītitu latio autoꝝ nō ita imp̄ſſa ē in margine ẜm ī tentū opificꝭ hꝰ opuſculi. ſꝫ talit̓ interrupta eſt ꝑ īterpoſitōꝫ rubricaꝝ ⁊ autoꝝ. vt vides ⁊ hͦ ad vitādū difficultatē oꝑis. Qui gͦ volū luerit p̄t nihilominꝰ legere ſub ꝯtinuatione nō obſtātibꝰ rubricꝭ ⁊ autoribꝰ īterpoſitꝭ. Amatorium Explicit prologus in libellum qui Amatoriū nuncupat̉ ſancti Bonauēture doctorꝭ ſeraphici. ¶ Incipit Amatorium D te ſermo me us dirigit̉ quiſquis pͥme conditi onis tue dignitatē ignoras. aut tue reformatiōis laborē ⁊ preci um nō attendis. vt cōſideratione tante di gnitatis. ⁊ dignatiōis tante. tam beneficum deū. tā benignū dominū. mutuo intuitu di ſcamus pariter amare. cui ꝓ vniuerſis ſuis beneficijs ſemꝑ hucuſqꝫ indeuoti fuimus ⁊ ingrati. Anſelmꝰ. De dulcedine et bo nitate dei in creatiōe In primis igitur te admoneo vt ſine intermiſſione recorderis qͣꝫ dulcis ⁊ qͣꝫ bonus ſit ergate creator tuuſ quanta bonitas eius fuit. ꝙ te cū non eſſes creauit. ⁊ ꝙ te non pecꝰ aut creaturā inſenſi bilem. ſed eā creaturā fecit que eū poſſes in telligere. amare. ⁊ cū eo ſuam eternitatē. eter na ⁊ felix poſſidere. Et ꝙ intm̄ te dilexit. vt cum multa cōtra ſuā voluntatē acturam ſci ret. voluit te tamen facere ⁊ eſſe. ⁊ ꝙ te cū tā ta manſuetudine vt pius ⁊ miſericors ad huc patitur expectās tuam emendatiōem. quia nullo modo te cupit ꝑdere. ſed adhuc te patitur viuere. adhuc tibi ea que ſunt ne ceſſaria ad ſuſtētatiōem huiꝰ vite non deſi nit miniſtrare. Et ſicut rebꝰ ip̄is experiri po tes. peccatis tuis nō potes eius bonitateꝫ vincere. nec adhucte velit ſicut promeruiſti ꝯfundere. vel ex toto deſtruere Certiſſimuꝫ eſt ergo illū pium eſſe ergate qui tāta bona tibi largitur. nec adhuc de tuis iniquitatibꝰ ſe querit vindicare. Preterea de eius beni gnitate adhuc cogita. Rationes inducti ue ad amandū deum. Vt autē cōmunia replicam. quot ſunt mēbra in corꝑe. tot be neficia inuenies magna. ⁊ ꝓ minimo mem bro plus debes amare deū qͣꝫ multi amant eum ꝓ cunctis beneficijs que ab eo recipi unt. Si quis amiſiſſet oculū. quantū ama ret eum qui ſibi illū reſtitueret. Et ſi quis meruiſſet amittere eū. quantum amaret il lum qui ſibi oculū conſeruaret. Nec minus amandꝰ qui eum ab initio dedit. ⁊ qui datū conſeruauit. cū multotiens vtendo eum cō tra deum amittere meruerit. Quod dixi de oculo. de ceteris membris cogita. Si vero tantū amandꝰ eſt qui dedit corpus. quantū amandus eſt qui dedit animā. que in infini tum melior eſt corpore. Que ſi amiſiſſet vſū rationis. quantū amares illum qui illuꝫ re ſtitueret. Quantū ergo amandus eſt qui ti bi rationē dedit. Itē Quantū amandus eſt ille qui mirabiliter corpus ⁊ animā coniun xit: ⁊ hanc cōiunctionē tibi ſeruauit. cū pec cando mortem multotiēs meruiſſes Au guſtinus. Logita igit̉ ⁊ recogita tantam ergate tui creatoris benignitatē. et erige te ſicut rectū eſt. Et omnes ſenſus tuos ad eꝰ ineffabilē dilectionem. Nihil enim iuſtius. nihil ſalubrius. nihil vtilius ⁊ dulcius qͣꝫ ꝙ ex toto homo illū diligat quem ſui totiꝰ no uerit non ſolū auctorem. ſed et conſeruatorē Ꝙ natura inuitat ad amandū deum Si vero naturaliter amat filius patreꝫ. a quo habet partē corporis ſui. quanto ma gis amare debet deū. qui corpus eius ⁊ ani mam ex nihilo fecit. Auguſtinꝰ. Et ſi amandꝰ eſt genitor. tamen preponendꝰ eſt creator. Vt quid nō amaret opus artificeꝫ cum haberet vnde id poſſet Bernardus De diligendo deo. Et cur non quan tum omnino poſſet. cum nihil omnino niſi eius munere poſſet. Bernardus in ſer mone. Ualde igit̉ mihi amandus eſt. ꝑ quem ſum. viuo ⁊ ſapio. Parum ne videtur tibi hoc. De dignitate ſiue excellentia pͥ me creationis. Logita qualē te fecit. Nē pe ſcd̓m corpus egregiā creaturam. Scd̓ꝫ animā magis imaginē creatoris inſignem. ratōnis participē. beatitudinis eterne capa cem. Porro coherere ſibi fecit artificio incō prehenſibili. ſapientia inueſtigabili. Nec ta men ante promeruit qui ante non fuit Nec ſpes retributionis fuit. quoniā bonorū no ſtrorum nō eguit Diſce igit̉ in reuerēdo gra tiam nō eſſe tardus aut ſegnis. Diſce ad ſin gula dona gratias agere. Diligenter conſi dera que tibi apponūtur. vt nulla dei dona gratiarūactione fruſtrentur. Auguſtinꝰ Quanta ſit dignitas conditionis huma ne. Tanta nanqꝫ dignitas conditionis humane eſſe cognoſcitur. vt non ſolo iubē tis ſermone. vt alia ſex dierum opera. ſꝫ cō ſilio ſancte trinitatis. ⁊ opere maieſtatis di uine creatus ſit homo. vt ex prime conditi onis honore intelligeret. quantum ſuo con ditori deberet. dum tantū in conditiōe mox dignitatis priuilegium preſtitit ei conditor Fo. CCCVI vt tanto ardentius amaret conditorem. qͣn to mirabilius ſe ab eo cōditū eē intelligeret. Dignitas cōditōnis debet inducere amo rem. Faciamꝰ inquit hominē ad imagi nem ⁊ ſimilitudinē noſtrā. Nec hoc ſoluꝫ ꝙ ſancte trinitatis ꝯſilio ſic ab excellētia cōdi toris cōditus eſt ſꝫ etiā ꝙ ad imaginē ⁊ ſimi litudinē ſuā ip̄e creator omniū eum creauit ꝙ nulli alij ex creaturis donauit. Que ima go diligentiꝰ eſt exterioris homīs mobilita te cōſideranda. Que ſit imago trinitatis in anima qͦ ad corpus exteriꝰ. Primo ſi quidē vt ſicuti deꝰ vnus ſemꝑ vbiqꝫ totꝰ eſt omnia viuificās. mouens ⁊ gubernās. quia in eo viuimꝰ. mouemur ⁊ ſumus. Sic ani ma in ſuo corꝑe vbiqꝫ tota viget. viuificanſ illud. mouens ⁊ gubernās. Neqꝫ em̄ in ma ioribus ſui corꝑis membris maior. et in mi noribꝰ minor. ſed in minimis tota eſt. ⁊ ī ma ximis tota. Que ſit imago vnitatis ī ani ma in trinitate interius. Et hec eſt ima o vnitatis omnipotētis dei quā anima ha bet in ſe. que etiā ſancte trinitatis quandaꝫ habet ſimilitudinē. Primo in eo quia ſic̄ de us eſt. viuit ⁊ ſapit. ita anima ẜm ſuū modū eſt viuit ⁊ ſapit. De ſimilitudine trinita tis in anima. qua ad imaginē dei eſt condi ta. Eſt quoqꝫ in anima ſimilitudo trini tatis. in eo ꝙ ad imaginē ſui conditoris per fecte ſcꝫ ⁊ ſumme trinitatis que eſt in patre ⁊ filio ⁊ ſpirituſancto condita eſt. Et licet vni us nature ſit illa. tres tamē dignitates ha bet. id eſt. intellectū. voluntatē. ⁊ memoriam Sine quibꝰ anima ꝑfecta eſſe nō poteſt Ꝙ idem. licet alijs verbis deſignatur cū dicit̉. Diliges dominū deū tuū ex toto cor de tuo. et ex tota anima tua. ⁊ ex tota mente tua. id eſt. ex toto intellectu tuo. ⁊ ex tota vo luntate tua. ⁊ ex tota memoria tua. Ima go eſt in ſubſtātia. ſimilitudo in moribus. Nam ſicut ex patre generat̉ filius. ⁊ ex pa tre filioqꝫ ꝓcedit ſpirituſſanctus. ita per in tellectū generatur volūtas. ⁊ ex his itē am bobus ꝓcedit memoria. ſicut facile a ſapien te quolibet intelligi poteſt. Que ſint ex cellentiores dignitates aīme. Nec enim anima ꝑfecta eſſe poteſt ſine his tribus. nec horū triū vnum aliquod quantū ad ſuā be atitudinē ꝑtinet. ſine alijs duobus integrū conſtat. De trinitate in anima. Et ſi cūt deus pater. deus filius. deus ſpiritꝰ ſan ctus eſt. nō tamen tres dij ſunt ſed vnꝰ. habens tres perſonas. ⁊ anima intellectꝰ. ani ma voluntas. aīma memoria eſt. nec tres ta men anime in vno corꝑe. ſed vna aīma tres habēs dignitates. atqꝫ in his tribꝰ imagi nem gerit eiuſ mirabilē in ſua natura noſter interior homo Ꝙ excellentioribꝰ anime dignitatibꝰ iubemur diligere deū. Ex hiſ quaſi excellentioribꝰ anime dignitatibꝰ iu bemur diligere deū. vt quantū intelligitur ſemꝑ in memoria habeatur. Nec ſolus ſuf ficit intellectus. niſi fiat voluntas in amore eius. Imo nec hec duo ſufficiūt niſi memo ria addatur. qua ſemper in mente intelligen tis ⁊ diligentis maneat deus. ſic vt nullum poſſit eſſe momentū quo p̄ſentē eum nō ha beat memoria. Et hec habe de imagine. De ſimilitudine que in moribus cōſtat. Nunc vero de ſimilitudine aliqua intelli ge. que in moribuſ credenda eſt. Ut ſicut de us qui hominē ad ſimilitudineꝫ ſuam crea uit. charitas eſt. bonus ⁊ iuſtus. patiens et mitis. mūdus ⁊ miſericors. ⁊ cetera inſignia virtutum ſuarū. que d̓ eo legūtur. ita homo creatus eſt. vt haberet charitateꝫ. vt bonus eſſet ⁊ iuſtus. patiens ac mitis. mundꝰ et mi ſericors foret. Quas virtutes quanto plus quiſqꝫ in ſeipſo habet. tanto ꝓpior eſt deo. et maiorem ſui cōditoris ſimilitudinem gerit Si vero quod abſit aliquis per deuia vici orum ⁊ diuorcia criminū. ab hac nobiliſſi ma ſui conditoris ſimilitudine degener ob errat. tunc fiet de eo quod ſcriptum eſt. Ho mo cum in honore eſſet non intellexit ⁊c̄. De honore homini collato. Quis ma ior honor potuit homini eſſe qͣꝫ ꝙ ad ſimi litudinē ſui factoris conderetur. et eiſdē vir tutum veſtimētis ornaretur quibꝰ ⁊ condi tor. Quod quidē nulli alij ex creaturis niſi ſoli homini conceſſit. Quando homo non vtatur vl̓ fruat̉ dei bonitate et miſericordia ita vt nullū eſſet momentū quo non ſit de qͦ legitur. Dominꝰ regnauit decorem indutuſ eſt ⁊c̄. id eſt. omniū ſplendore virtutum. ⁊ to tius bonitatis decore ornatus. Uel qd̓ ma ius homini poteſt eſſe dedecus. aut infelici or miſeria. qͣꝫ vt hac ſimilitudinis gloria ſui conditoris amiſſa. ad informē ⁊ irrationa lem brutorū animaliū delabatur ſimilitudi nem. Quapropter o homo diligentiꝰ atten de prime ꝯditōis tue excellentiā ⁊ venerādā ſancte trinitatꝭ imaginē in teipſo cognoſce. honorēqꝫ ſimilitudinis diuine ad quā crea Amatorium tus es nobilitate moꝝ. exercitio v̓tutū. ⁊ di gnitate meritoꝝ. hr̄e cōtende. vt quādo ap paruerit qualis ſit. tūc ſimilis ei appareas. qͥ te mirabiliter iā ad ſimilitudinē ſuā in pͥmo adā cōdidit. ⁊ etiā mirabiliꝰ vt infra patebit in ſecūdo reformauit Ꝙ mirabilior ē ho minis reformatio qͣꝫ formatio In prima nāqꝫ ꝯditiōe gl̓ia p̄uentꝰ eſt ⁊ honore. ī ſecū da pietate ꝓſecutꝰ ⁊ amore. vt ingratitudinē tua erubeſcereſ. ⁊ ad ꝯditorē tuū amorē tuū totum ꝯuerteres. qͥ tāto artificio vtebat̉. vt nullū aliū p̄ter ip̄m amares. In pͥmo opere ꝯditiōis tue de limo terre plaſmauit hoīem deꝰ. ⁊ inſpirauit in faciē eiꝰ ſpiraculū vite Ec ce qualis artifex: qualis vnitor rerū. ad cuiꝰ nutū ſic ꝯglutinant̉ ſibi limꝰ terre ⁊ ſpūs vi te. Limꝰ quidē iā ante creatꝰ erat qn̄ in pͥnc pio deꝰ creauit celū ⁊ terrā. At ſpūs ſane nō cōem ſꝫ ꝓpriā habet ꝯditōem. nec ī maſſa cre atus. ſꝫ ſingulari quadā excellētia inſpiratꝰ Quare dederit deꝰ hoī ſenſuꝫ ⁊ intellectū Quē cū in hoīem inſpiraſſet dedit ei ſen ſum ⁊ intellectū. vt ꝑ ſenſum lutū ſibi aſſoci atū viuificarꝫ. ⁊ ꝑ intellectū regeret Augꝰ de ſpū ⁊ aīa. Et vt ꝑ intellectū intꝰ ingre deret̉ ⁊ ꝯtēplaret̉ dei ſapīam. ⁊ ꝑ ſenſum fo ris egrederet̉ ⁊ ꝯtemplaret̉ oꝑa ſapiētie. In tellectū intꝰ illuſtrauit. ſenſum foras decō rauit. vt in vtroqꝫ refectionē inueniret. In tus ad felicitatē. foris ad iocunditatē. Sꝫ qꝛ bona exteriora diu ſtare nō poſſunt. iuſ ſus eſt hō ab exterioribꝰ ad interiora redire ab interioribꝰ ad ſuꝑna aſcēdere. Bern̄. ī ẜmone. Tāte ſiquidē dignitatis eſt hūa na cōditio vt nullū bonū p̄ter ſummū ei ſu ficere poſſit Agnoſce igit̉ o homo dignitatē tuā. agnoſce gl̓iam ꝯditiōis tue. Eſt et tibi de mūdo corpꝰ. ſꝫ tibi ſublimiꝰ eſt aliqͥd. nec om̄ino cōꝑandū ceteris creaturiſ. Cōpacta ⁊ ꝯfederata ſunt in te caro ⁊ aīa. illa plaſma ta. hec inſpirata. Quis nō videat qͣntū cor pori p̄ſtat aīa. Quid aīma cōferat corꝑi. Nunqͥd nō trūcus eſſet inſenſibilis. caro inanimata. Augꝰ. Ab aīa em̄ pulcritu do. ab aīa incremētū. ab aīa claritas viſus ⁊ ſonꝰ vocis. Deniqꝫ ſenſus om̄is ab aīma eſt ⁊ ꝑ ſenſus ꝓgredit̉ ad corpꝰ mouēdū ⁊ viui ficandū. De duplici vita aīe. Cuiꝰ du plex eſt vita. alia qͣ viuit in carne. alia qͣ viuit in deo. Duo ſiquidē ſunt ſenſus in hoīe. vnꝰ interior. ⁊ alter exterior. ⁊ vterqꝫ bonū ſuuꝫ habet in qͦ reficiat̉. Senſus interior reficit̉ ī ꝯtemplatiōe diuinitatꝭ. ſenſus exterior īꝯtē platiōe humanitatꝭ. Cur deꝰ hō factꝰ ſit Propterea em̄ deꝰ hō factꝰ eſt vt totū ho minē in ſe beatificaret. ⁊ tota ꝯuerſatio ho mīs eēt ad ip̄ꝫ. ⁊ tota delectatio eſſet ī illo. cū a ſenſu carnis videret̉ ꝑ carnē. ⁊ a ſenſu men tis ꝑ diuinitatꝭ cōtemplatiōꝫ. Hoc erat to tum bonū hoīs vt ſiue ingrederet̉ ſiue egre deret̉. paſcua in factore ſuo īuenirꝫ. Paſcua foris in carne ſaluatoris. paſcua intꝰ in diui nitate creatorꝭ. Sꝫ heu hoc magnū bonuꝫ ſecutū eſt malū magnū. qm̄ ꝑdito bono qꝛ intꝰ erat. egreſſa eſt aīma ad bona aliena. q̄ foris erāt. ⁊ pactū fecit cū delectationibꝰ ſe culi. requieſcēs ſuꝑ illas. nō attendēs abſen tiā boni ſui interioris. eo ꝙ ꝯſolatiōes ſuas cerneret ī bonis alienis. Ꝙ iocūditate ex teriori. interior obdormit hō. Nā cū exte rior ſenſus carnal̓ bono ſuo vtit̉. īterior ſen ſus mētis quaſi obdormit. Nō eī cognoſcit bona interioris ſenſus. qͥ iocūditate exteri orum bonoꝝ capit̉. Nā qͥ in carne viuit. in carne ſentit. ⁊ dolores carnis fugit inqͣntū poteſt: vulnera aūt aīme ꝓrſus ignorat. nec medicinā q̄rit in eis. Cū aūt mortuꝰ fuerit ſenſus aīe quo viuit in carne. tūc viuificare incipiet ſenſus ille qͦ ſentiet ſemetip̄am. Et tūc ſciet dolores ſuos. ⁊ ſentire incipiet vul nera ſua tāto grauiꝰ qͣnto ꝓpius. Sic em̄ ad intellectū reuocata a corruptōe carnaliū af fectionū ſe ſtudet mūdare. ⁊ ad naturā ꝓpri am qua deū ſuū qͥ eā poſſedit fecit ⁊ creauit agnoſceret ſeip̄am incitare. intelligēs ꝙ vi ta ip̄iꝰ dilectio eſt. Hugo Ꝙ vita aīme ſit dilectio. Un̄ ſcire potes homo ⁊ intel ligere ꝙ vita aīe tue dilectio eſt. ⁊ ꝙ ſine di lectiōe eſſe nō poteſt. eo ꝙ vita ip̄iꝰ eſt Gre goriꝰ Cū aīa ad ſolū deū appetēdū ſit cre ata. iure ei nihil ſufficit qd̓ deꝰ nō ſit Reſtat igit̉ vt veꝝ amorē q̄ras. ⁊ amorē tuū in meli us mutare ſtudeas. eo ꝙ in tꝑalibꝰ ⁊ mūda nis verꝰ ⁊ ꝑmanēs amor nō eſt. quibꝰ aīe pa latus infatuat̉ ne ſentiat amorē ꝑ deſideriū. nec ſuauitatē ꝑ dulcedinē ꝯditoris ſui. Nō em̄ dubito qͥn multꝭ iam exꝑimētis didici ſti fallacē eſſe ⁊ fugacē amorē huiꝰ ſecl̓i. queꝫ ſemꝑ vl̓ cū perit id qd̓ tibi elegeris perdere aut cū aliud qd̓ magiſ placet ſuꝑuenerit. co geris mutare. Sic deſiderijs intꝰ fluctuas dū nec ſine amore eſſe potes. nec veꝝ amo rē inuenis. Idcirco quaſi in exilio erras. qͥa dū traheris ꝑ ꝯcupiſcētias tꝑaliū. amorem Fo. CCCVII nō inuenis eternoꝝ. O ſi teip̄m inſpiceres. o ſi anīam tuā videres. q̄ ſpecie ſua omniuꝫ viſibiliū decorē ⁊ pulchritudinē vincit. ag noſceres certe quāta rep̄henſione dignus fueris. cū aliqͥd extra te amore tuo dignuꝫ exiſtimabas. Ꝙ iniuriā ſibi facit. qͥ inho neſta diligit. Ideo tibi iniuriā facis. qui vel inhoneſta. vel certe ea q̄ amore tuo di gna non ſunt. in ſocietatem dilectionis ad mittis. Nunc vero qꝛ faciē tuā. ⁊ ſpeciē vul tus tui. que in aīa eſt qͣlis ſit cōtemplari nō potes. faciliꝰ in ea que foris admirāda vi dent̉. affectū dilectōis extendis. Preſertim qꝛ amor nūqͣꝫ ſolitariꝰ eē patit̉. qꝛ ⁊ ī hocip̄o iā qͦdāmodo amor eſſe deſinit. ſi in alteruꝫ parilitatis ꝯſortē vim dilectionis non dif fundit. Scire tn̄ debes ꝙ idcirco vis dile ctionis nō extinguitur. ſi a rebꝰ abiectꝭ ⁊ vi libus appetitꝰ eiꝰ cohibeat̉. Immo ille ma gis ſibi iniuriā facit qͥ vel inhoneſta. vel cer te ea que amore ſuo digna nō ſunt. in ſocie tatē dilectōis admittit. Primū igit̉ neceſſe eſt vt teip̄m ꝯſideres. ⁊ cū cognouerꝭ digni tatem tuā quā ꝓpoſui ſuꝑius. īmo ⁊ illā que patet inferius. ne iniuriā facies amori tuo. abiectiora te nō ames. Nā ⁊ ea que ꝑ ſe cōſi derata pulchra ſunt. pulchrioribꝰ cōpara ta vileſcūt. Nō vis hr̄e amorē ſolitariū. nec em̄ potes. noli tn̄ habere ꝓſtitutū. Queras ergo vnicū. queras ⁊ vnice dilectuꝫ. Scis em qꝛ amor ignis eſt. ⁊ ignis quidē fomen tum q̄rit. Sed caue ne inicias qd̓ fumū po tius aut fetorē miniſtrat. Ea vis amorꝭ eſt vt talē te eſſe neceſſe ſit. quale eſt illud quod amas. ⁊ cui ꝑ affectū ꝯiungeris. in ip̄iꝰ ſimi litudinē. ip̄a qͦdāmodo dilectionis ſocieta te trāſformeris. Ꝙ amans in ſil̓itudinē amati trāſformat̉ Sil̓itudo nāqꝫ cauſa eſt amoris. Tue igit̉ pulchritudinē aīe at tende. ⁊ intelliges qualē debeas pulchritu dinē diligere. Sponſum habet ſed neſcit. Pulcherrimꝰ eſt oīm. ſed faciē eius nōduꝫ vidit. Ille eā vidit. qꝛ niſi eā vidiſſet. nō eaꝫ diligeret. Sed vidit qꝛ eā creauit. que ip̄iꝰ amore digna foret. Noluit adhuc ſeip̄m ei p̄ſentare. ſed munera miſit. arraꝫ dedit. pi gnus amoris. ſignū dilectiōis. Si cogno ſcere illū poſſet. ſi ſpeciē eius videret. nō am plius de ſua pulchritudine dubitaret Sci ret em̄ ꝙ tā pulcher. tā formoſus. tā elegās. tam vnicꝰ in ſuo affectu captꝰ non eſſet. niſi eū ſingularis decor ⁊ vltra ceteros admirā dus traheret. Nunc videre illū nō pōt. quia abſens eſt. et ideo non timet neqꝫ erube ſcit illi iniuriā facere. qꝛ ſingularē eiꝰ amorē ꝯtemnit. Si vero adhuc ſcire nō poteſt qͣ lis ille ſit qui eā diligit. ꝯſideret ſaltē arraꝫ quā dedit. Ꝙ argumentū amoris ſit ex hibitio muneris. Fortaſſis in ip̄o mune re eiꝰ qd̓ penes eā eſt. poterit agnoſcere qͦ af fectu eū diligere. quo ſtudio ⁊ diligētia ſe il li debeat ꝯſeruare. Inſignis eſt arra eiꝰ. nō bile donū eius. qꝛ nec magnū decuit vt par ua daret. nec ꝓ paruo ſapiēs magna dediſ ſet. Magnuꝫ ergo eſt qd̓ illi dedit. ſed maiꝰ eſt qd̓ in ip̄a diligit. Reſpice vniuerſū mun dū iſtū ⁊ cōſidera ſi aliqͥd in eo ſit. ꝙ tibi ob cauſam amoris illiꝰ nō ſeruiat. Om̄ia ꝓ ter ea facta ſunt vt ẜuiāt homini. Om nis natura ad hunc finē curſum ſuū dirigit vt obſequijs tuis famulet̉. ⁊ vtilitati de ſer uiat. tuiſqꝫ oblectamētis parit̓ ⁊ neceſſitati bus ẜm affluentiā indeficientem occurrat. Hoc celū. hoc t̓ra. hoc aer. hoc maria. cum eis q̄ in eis ſunt vniuerſis. explere nō ceſſāt Hoc circuitꝰ tempoꝝ. annuis innouatio nibꝰ. ⁊ rediuiuis partubꝰ. antiqͣ innouās. di lapſa reformās. ꝯſumpta reſtaurās. paſtu ꝑpetuo ſubminiſtrat. Quis gͦ putas hͦ inſti tuit. quis hec nature p̄cepit. vt ſic vno con ſenſu tibi ẜuiat. Beneficiū accipis. ⁊ aucto rem eiꝰ nō cognoſcis. Donū in manifeſto ē largitor occultus. Et tn̄ ip̄a te rō dubitare nō ſinit. hoc tuū nō eſſe debitū. ſed bn̄ficiuꝫ alienū. Multū igit̉ tibi cōtulit. qͥ hoc totū ⁊ tantū tibi dedit. Multū ergo diligēdus eſt. qͥ tantū dare potuit. ⁊ qͥ tantū dare volu it. multū dilexit. Tantū gͦ diligens. ⁊ tantuꝫ diligēdus. dono ſuo demōſtrat. vt qͣꝫ ſtultū eſt amorē tā potentis nō vltro cōcupiſcere. tam impiū ſit atqꝫ ꝑuerſum. tā diligentem nō amare. Uide ergo qͥd agꝭ cū in hͦ mūdo amari ⁊ amare ꝯcupiſcis. Totꝰ mūdus ti bi ſubiectꝰ eſt. ⁊ tu nō dico totū mūdū. ſed neſcio quā aliā mūdi porciunculā. que nec ſpecie pulchra. nec vtilitate neceſſaria. nec qͣntitate magna. nec bonitate optima ante cedat. in ſocietatē tui amoris admittere nō aſpernaris. Certe ſi hec diligis. vt ſubiecta dilige. vt famulantia dilige. vt munera ami ci. vt beneficia dn̄i. Sic tn̄ vt ſemꝑ memine ris qͥd illi debeas. nec iſta ꝓ illo. nec iſta cū illo. ſed iſta ꝓpter illū. ⁊ ꝑ iſta illū. ⁊ ſupra iſta illū diligas. Auguſtinꝰ de ciuitate dei. Amatorium Ꝙ amare deū ꝓpter tꝑalia ꝯtumelia ē ei. Quia amor quo aliqͥs amat deum ꝓpter tꝑalia. ꝯtumelioſus eſt deo. Tꝑalia qui ſic amant. p̄ferūt ei. Propter qd̓ em̄ vnū qͦdq amat̉. illud magis amat̉. Unde boni ad hͦ vtunt̉ mūdo. vt fruant̉ deo. Mali aūt econ tra. vt fruant̉ mūdo. vti volūt deo. Uti nā qꝫ eſt qd̓ in vſum venerit referre ad obtinē dū illud qͦ fruendum eſt. alias abuti eſt. Hugo. Nō ergo munera dantꝭ. plus qͣꝫ amantꝭ affectū diligas. Maiorē caritati eiꝰ iniuriā facis. ſi dona illius accipis. ⁊ tn̄ vi ciſſitudiuē dilectiōis nō rependis. aut do na illius ſi potes reſpue. vel ſi dona reſpue re nō potes. viciſſitudinē amoris repende. Dilige illū. dilige te ꝓpter illū. dilige dona il lius ꝓpter illū. dilige illū vt fruaris illo. dili ge te vt diligarꝭ ab illo. Augꝰ. Ex hͦ eī diligꝭ te. ꝙ diligis deū ex toto te. Dilige in donis illiꝰ ꝙ data ſunt ab illo. Illum tibi. ⁊ te illi dilige. Dona illiꝰ ab illo tibi ꝓpter te Bern̄. Anīa tꝑalia amās qͣi inqͥnata. īdigna ē dei amore. Augꝰ. in ſoliloquijs. Si alicuiꝰ pulchre femīe flagrares amo re. iure ſe tibi nō daret ſi aliud quicqͣꝫ p̄ter ſe a te amari cōperiſſet. Ꝙ dedignatur amorē ꝓpter aliud hn̄dū qͣꝫ ſe. Sic qui in bonis tꝑalibꝰ amorē ſuuꝫ ponit. dei amore indignus eſt. Anſelmus Amor illius nullā vicioꝝ patit̉ feditatē. nullā ꝯſentit ſe cū eſſe carnaliū deſideriorū voluptateꝫ. Dicis mihi forte. Hugo. Hic ꝯſtruit̉ vnuſqͥſqꝫ de pͥuilegio ſingularis amorꝭ ſibi a deo collato. ⁊ ꝙ ab eo ſingularit̓ diligat̉. Cū ſuꝑius dixerꝭ nō ſolū vnicū. ſed vni ce electū eſſe debere amorē. id eſt. nō ſolum dilecto ⁊ ſolū diligendo ꝯſtitutū. eo ꝙ ꝑfe cte laudabilis amor nō ſit. ſi vel alter cū ſo lo diligit̉. vel qͥ ſumme diligēdus nō eſt. ſo lus amat̉. Ecce ego vnice dilectū ⁊ vnice e lectū diligo. ſed hanc huiꝰ dilectiōis mee ī iuriā patior. ꝙ ſolus diligēs. ſolꝰ nō amor Nā hanc dilectiōis eiꝰ arrā quā mihi obij cis. qͦt ſunt vel certe quales ſunt. cū quibꝰ hͦ mihi cōmunis eſt. tu ip̄e agnoſcis. Quō igi tur de pͥuilegio ſingularꝭ amorꝭ potero glo riari. qͥ hoc qd̓ tā magnū aſſeris. nō dicā cū beſtialibꝰ. ſed ⁊ cū ip̄is beſtijs cōmune acce pi. Quid mihi lux ſolis ampliꝰ cōfert qͣꝫ re ptilibꝰ ⁊ vermibꝰ t̓re. Om̄ia ſil̓r viuūt. om̄ia ſpirāt. Idē paſtus. idē potꝰ oīm. Nō ita ſa tis ꝯgrue diligendū ſingularit̓ ꝓbas. ſi nō ⁊ ip̄m quoqꝫ vel in aliqͦ ſingularit̓ dilexiſſe demōſtras. Ad qd̓ rn̄deo. Tria quedaꝫ ſūt in quibꝰ id qd̓ te mouet inuenias. Que ſunt bona cōmunia. ſpecialia. fingularia. Diſcerne que dona a deo tuo accepiſti Alia cōmuniter. alia ſpecialiter. alia fingu lariter data ſunt. Cōmunit̓ data ſunt. que omībꝰ ꝓpter te tecū ſeruiunt. Specialit̓ ve ro data ſunt. que multꝭ. non tn̄ om̄ibꝰ ꝓpter te tecū ꝯceſſa ſunt. Singularit̓ data ſunt. q̄ tibi ſoli ſunt data. Nunqͥd ideo minꝰ te dili git. qꝛ quedā dona ſua tecū ſimul cū om̄ibꝰ ꝯceſſit. Nunqͥd feliciorē te feciſſet. ſi tibi ſoli mundū dediſſet. Ꝙ om̄ia homini vnico data ſunt que ad vſum oīm donata ſunt Aſtrueris hō ꝙ om̄ia ꝓpter te ſingulariter facta ſunt. ⁊ ſingularit̓ tibi data ſunt. Ecce nō ſint creati homīes ſuꝑ terrā. non ſint be ſtie. ſolus mūdi diuitias poſſides. Ubi igit̉ illa grata ⁊ vtilis ſocietas hūane ꝯuerſatio nis. vbi ſolacia. vbi oblectamēta quibꝰ iam frueris. Uide igit̉ qꝛ ⁊ in hoc tibi multū cō tulit. ꝙ hec ad ſolamē tuū tecū creauit. Si mūdus iſte ⁊ hec omīa tibi ſeruiūt. quomō etiā omīa ad obſequiū tuū facta non ſunt. Nunqͥd pr̄familias ſolus panē ſuū come dit. Nunqͥd ſolus poculū ſuū bibit. Nūqͥd ſolus veſtimētis ſuis induit̉. Nunqͥd ſolus cale fit igne ſuo. Nunqͥd ſolus habitat ī do mo ſua. Totū tn̄ nō īmerito eius dicit̉. qͥc quid habent hi qͥ ei vel ꝑ dilectionē vel per ſubiectionē famulant̉. Siue igit̉ illa que ti bi ſeruiūt. ſiue illa que tibi ſeruiētibꝰ neceſ ſaria ſunt. om̄ia tibi data ſūt. omīa tibi ob ſequia impendūt. Interrogatio. Dicis adhuc forte. Tue rōnes hoc ꝑſuaſerunt vt illa quoqꝫ ſingularit̓ mihi donata crederē. que in vſum ſeruientiū mihi cōmuniter do nata viderē. hinc doceor omīa quibꝰ vita in rationaliū fouet̉. mee potiꝰ dilectiōi eſſe aſ ſignanda. ꝓpterea ꝙ illa qͦqꝫ que in his alun tur in vſum meū ſunt deputata. Priuilegi um tn̄ ſingularꝭ amoris. ex inde nō aſtruit̉. quia hoc nō ſolū mihi. ſed cūctis ſimilit̓ ho minibꝰ. ⁊ multis vero ampliꝰ ſubiecta eſſe noſcunt̉ Specialis amor ad homīes Eſt nanqꝫ ſpecialis quidā amor ad homi nes. in quo quidē ip̄i homīes alijs creatu ris non autē ad inuicē amplius gl̓iari ha bent. Nam quod in aſſertione ſingularꝭ a moris dicis. etiā mihi inter cetera donata eſſe ſocietatē hominum. cū tam mea illis qͣꝫ Fo. CCCVIII illorū mihi donata ſint. nihil in hͦ ſingulare repire poſſum. In qͣ ſocietate nō ſolū me le dit amiſſa gl̓ia ſingularitatꝭ. ſed vilitas par ticipatiōis. Quot em̄ increduli ſunt. qͦt ſce leſti. qͦt impuri ſunt qͥ in ſocietate ſil̓r gl̓iari pn̄t. Reſponſio. Sed te turbare non debet ꝙ in vſu rerū tꝑaliū. eadē bonis ⁊ ma lis ꝯditio cōceſſa eſt. nec idcirco ea ſimilit̓ a deo amari exiſtimes. qꝛ his om̄ibꝰ tecū ſil̓r cōmunicare vides. Ꝙ mali hoīes nō ꝓ pter ſe ſed ꝓpter bonos viuūt. Nā ſic̄ be ſtie nō ꝓpter ſe. ſed ꝓpter hoīes create ſūt ita mali homīes nō ꝓpter ſe. ſed ꝓpter bonos vi uunt. Et ſicut vita eoꝝ vtilitati bonoꝝ de ſeruit. ſic om̄e quo vita eoꝝ alit̓. dubiuꝫ nō eſt. qͥn ad ditionē bonoꝝ referenda ſit. Id circo aūt mali inter bonos viuere ꝑmittū tur. vt ſocietas illoꝝ bonorū vitā exerceat. quos ⁊ felicitate ſua admonēt potiora his ⁊ q̄ mali cōmunicare non pn̄t bona q̄rere. ⁊ iqͥtate ſua cogunt artius virtuteꝫ amare. oſtremo vt dū illos dīna gr̄a deſtitutos videret per q̄libet abrupta vicioꝝ ruere. di ſcant quātas ꝓ ſua ſalute debeant creatori r̄as referre. Ratio ſiquidē diuīe diſpenſa tionis ad nr̄e ſalutꝭ augmentū. ⁊ gl̓ificatio nis documētū hoc exigebat. vt ſicut in vita beſtiarū diſcimꝰ ſummā felicitatē nō eē his vti. ita quoqꝫ in vita malorū hoīm diſcamꝰ nō eſſe ſummā felicitatē his dn̄ari. Qua re tā malis qͣꝫ bonis pn̄tia bona cōcedi de berent. Sil̓r gͦ bonis ⁊ malis iſta ꝯcedi debuerūt. ⁊ alit̓ boni potiora ſibi ẜuari nō crederent. niſi iſta tā bonis qͣꝫ malis cōmu nia eſſe viderent. Nihil igit̉ o homo ampliꝰ de ſocietate aut felicitate maloꝝ ꝯquerarꝭ. īmo multū tibi placeat. ⁊ ad amandū crea torē tuū artius hͦ te excitet. eo ꝙ ſunt flagel la pr̄is miſcd̓iaꝝ erudientꝭ filiū ſuū ex amo re paterno. Auguſti. Cur mali viuūt. Omīs nanqꝫ malus aut ideo viuit vt corri gat̉. aut ideo viuit vt ꝑ illū boni exerceant̉ Hugo. Nec idcirco in pͥuilegiū ſingu laris amoris tecū aſcribendos puteſ. qꝛ in yſu eos ⁊ dominio rerū tranſeuntiū ſocios habueris. qꝛ etiā in hͦ ſicut iā dixi ſaluti tue ꝓficiunt. ꝙ iſtis tecū nō tm̄ vti ſed ⁊ domi nari pn̄t. Quid aūt de ſocietate bonoꝝ dicā Dixi aūt ſocietatē hoīm dono tibi creatorꝭ eſſe ꝯceſſaꝫ. vt inde ſolamē vite accipias. ne quadā ſolitaria ⁊ inerti vita deſtitutꝰ cōta heſcas. Sicut igit̉ vita maloꝝ tibi eſt exerciciū. ſic ſolamen eſt vita bonoꝝ. qͥ certe ta les ſunt. qͦs nec felicitatis tue ꝑticipes. nec amoris tui debes aſpernari conſortes. Ꝙ caritas de alieno tanqͣꝫ de ꝓprio gl̓at̉. Nā ſi vere bonos diligis. qͥcqͥd illis bn̄fi cij impendit̉. inde caritas q̄ in te eſt non qͣſi de alieno. ſed qͣſi de ꝓprio gloriat̉. Licet igit̉ beatū eſſet iſto amore vl̓ ſolaꝫ ꝑfrui. multo beacius in ip̄o cū multoꝝ bonoꝝ ꝯgratula tione delectari. qꝛ cū in eos qͥ etiā cōpartici pant affectꝰ dilectōis. exꝑandit̉ charitatis gaudiū. ⁊ ſuauitas ampliat̉. Ꝙ ſpiritual̓ amor participatiōe ampliat̉ Spūal̓ nā qꝫ amor tūc meliꝰ cuiqꝫ fit ſingularꝭ. qn̄ oībꝰ eſt cōmunis. nec participatiōe plurium mi nuit̉. cuiꝰ fructꝰ vnꝰ ⁊ idē totꝰ in ſingulis re perit̉. ac ꝑ hoc etiā ſingulariter diligit te. qꝛ nil diligit ſine te. Sic igit̉ ſingul̓ adeſt qͣſi oībꝰ. qꝛ nec aliū nec maiorē dilectionis affe ctū ſingul̓ impenderet. ſi abſqꝫ cūctoꝝ par ticipatiōe ſingulos amaret. Nihil gͦ de pͥui legio ſingularꝭ amoris tui ſocietas bonorū p̄ſcribit. qꝛ amator tuꝰ in omībꝰ diligit te. qꝛ nihil diligit ſine te. Ꝙ deꝰ affectu nō di ſtrahit̉. Nō aūt timeas animū illiꝰ ī amo re pluriū qͣi ꝑ affectū diſtrahi. ⁊ idcirco mi norē eſſe ad ſingulos. ꝙ partitꝰ qͦdāmō ⁊ di uiſus videat̉ in cūctos. Ergo oēs vnū vni ce diligāt. vt oēs ab vno vnice diligantur. Quia nec aliꝰ p̄ter vnū vnice ab oībꝰ diligē dus ē. nec aliꝰ p̄ter vnuꝫ vnice oēs diligere p̄t. Om̄s aūt ī vno ſe qͣi vnū diligāt. vt vniꝰ dilectōe vnū fiāt. Iſte amor vnicꝰ eſt nō tn̄ pͥuatꝰ. ſolus. nō tn̄ ſolitariꝰ. participatꝰ. nec diuiſus. cōis ⁊ ſingularꝭ. cūctoꝝ ſingulus. ⁊ ſinguloꝝ totus. nec participatione decre ſcens. nec vſu deficiēs. nec tꝑe veteraſcens. antiquus ⁊ nouꝰ. affectu deſiderabilis. ex perientia dulcꝭ. fructu eternus. iocūditate plenꝰ. reficiens ⁊ ſatians. nec vnqͣꝫ faſtidiū generans Qualit̓ deꝰ ſingulis qͦs diligit affectu ⁊ effectu ſit. Ut aūt tibi pleniꝰ ſa tiſfaciā. demonſtrabo qͣlit̓ iſte ſpōſus ⁊ ama tor caſtitatis. ſingulis qͣs diligit. qͣi oībꝰ affe ctu ⁊ effectu ſit. In hͦ quoqꝫ ꝓuidit tibi deꝰ. optimꝰ amator tuus. ne nihil eſſet in qͦ ſin gulariter de ip̄o gl̓iari poſſis. ſed ſic̄ cōia et ſpecialia dedit. fic ⁊ ſingl̓aria tribuit. Do na cōia. Cōmunia qͥdē ſunt ea q̄ in vſuꝫ vniuerſoꝝ veniūt. ſicut eſt lux ſolis. ſpiramē aeris. Specialia vero vt ea q̄ nō oībꝰ. ſꝫ qͣi cuidā ſocietati ꝯceſſa ſunt. ſic̄ ē fides. ſapīa. YY 2 Amatorium diſciplina. Dona ſingularia. Singu laria aūt vt ea que vnicuiqꝫ ꝓpria impartita ſunt. ſicut petro pͥncipatꝰ in apl̓is. paulo a poſtolatꝰ in gentibꝰ. iohāni pͥuilegiū amorꝭ Ꝙ in omībꝰ te deꝰ dilexit. Cōſidera gͦ q̄ cōmunia cū om̄ibꝰ. que ſpecialia cū aliqͥ bus. q̄ ſingularia ſolus acceꝑis. In omībꝰ his te dilexit. que vl̓ cōmunit̓ cū omībꝰ. vel ſpecialit̓ quibuſdā. vel ſingulariter tibi ſoli tribuit. Ꝙ cū om̄ibꝰ te deꝰ dilexit. Cū his om̄ibꝰ rurſum te dilexit. qͥ te participa tione doni ſui ſociauit Ꝙ p̄ oībꝰ te deus dilexit. Pre his omīhus te dilexit. quibꝰ ſingularꝭ dono gr̄e te pretulit. Et in om̄i creatura. In om̄i creatura dilectꝰ es. cū omībꝰ bonis dilectꝰ es. p̄ omībꝰ malis dile ctus es. Et ne parū tibi videat̉ ꝙ p̄ oībꝰ ma lis dilectꝰ es. quāti boni ſunt qͥ minꝰ te acce perunt attende. Nec parū exiſtimes vel in tantꝭ. vel cū tantis eſſe dilectū. niſi ⁊ bonos om̄es habeas ſocios. malos vero ⁊ q̄ ꝯdita ſunt vniuerſa ſubiectos. Uidiſti gͦ qͣnta ſūt in quibꝰ dilectꝰ es. vidiſti qͣles ſunt cū qͥbꝰ dilectus es. Ꝙ p̄ oībꝰ dilectꝰ es Nunc ꝙ p̄ om̄ibꝰ dilectꝰ es ꝯſidera quātuꝫ potes Tū eī noſti qͥd acceꝑis. ⁊ neceſſe habes ad huc meliꝰ noſſe. ne incipias vel de his q̄ nō accepiſti p̄ſumere. vel de his q̄ accepiſti gra tias nō referre. Nā ⁊ ip̄e idcirco hec tibi de dit. vt tu ea ſemꝑ in mēoria habeas. ⁊ nūqͣꝫ ab eius amore obliuione tabeſcas. Primū cogita hō ꝙ aliqn̄ nō fueris. ⁊ vt eſſe incipe res. hoc eiꝰ dono acceꝑis. Donū ergo eius erat vt fieres. Sed nunqͥd tu ei aliqͥd dede ras pͥuſqͣꝫ fieres. qͦ tibi hoc ab eo redderet̉ vt fieres. Nihil prorſus. nihil tu dederas. nihil dediſſe poteras pͥuſqͣꝫ fieres. ſed gratꝭ accepiſti vt ab eo fieres. Cui gͦ p̄latus es in eo ꝙ factꝰ es. Quis minꝰ acciꝑe potuit. qͣꝫ qͥ vt fieret accepit. Et tn̄ niſi hoc eſſet aliquid acciꝑe nō poterat. qui nō erat. inciꝑe etiā be ne eſſe qͣꝫ nō eſſe meliꝰ eſſet. nihil ille qͥ eſt. eo qui nō eſt. ampliꝰ accepiſſet. Bern̄. De di ligendo deo Cur ergo hō totū ei te debe re nō attendis. queꝫ tui totiꝰ non ignoras auctorē. Quid gͦ tu qui deū tuū tenes. non ſolū gratuitū vite tue largitorē. largiſſimū adminiſtratorē. ſolicitū gubernatorē. ſꝫ in ſuꝑ copioſiſſimū redemptorē. eternū cōſer uatorē. ditatorē. glorificatorē. Dignus pla ne eſt morte. qͥ ei recuſat viuere. Quid retri bues dn̄o ꝓ omībꝰ his. Hugo. Sed quare fecit te deꝰ tuus. niſi quia eſſe magis qͣꝫ nō eſſe voluit te. Et plus dilexit te oībuſ his q̄ acciꝑe nō meruerūt illud ab illo. Cū ergo deꝰ tuus eſſet. tibi dedit bonum. ⁊ ma gnū bonū. ⁊ pulchrū bonū dedit tibi. Et te cū hoc tibi daret p̄tulit om̄ibꝰ quibꝰ hoc tm̄ bonum ſuuꝫ dare noluit. A deo nr̄o a qͦ fa cti ſumus. qui nō fuimꝰ omībꝰ qui facti nō ſunt. amplius accepimꝰ. Qui vtiqꝫ ſi ampli us nihil dediſſet. pro eoip̄o tamē ſemꝑ a te laudandꝰ ⁊ diligendꝰ eſſet. Augꝰ. Me rito igit̉ totū exigit te qͥ fecit te. Hugo. Nunc autē amplius dedit. qꝛ dedit non ſo lum eſſe. ſed pulchrum eſſe(quo ad animaꝫ dico) ⁊ formoſum eſſe. quod quantū ſuꝑat nihil ꝑ exiſtentiā. tantū antecedit aliquid ꝑ formā. In quo multum placeat id qd̓ eſt. ⁊ amplius qd̓ tale eſt. In quo om̄ibꝰ p̄latꝰ eſt. In quo om̄ibꝰ te prelatū aſpice. qͦs ta le ⁊ tam excellens bonū exiſtendi vides nō accepiſſe. Sed nec h̓ terminari potuit mu nificentia largitoris optimi. Adhuc aliqͥd plus dedit. ⁊ magis nos ad ſil̓itudinē ſuaꝫ traxit. Uoluit em̄ ad ſe trahere ꝑ ſimilitudi nem. quos ad ſe trahebat ꝑ dilectionem In quibꝰ p̄cellis attende. Dedit gͦ nob̓ eſſe. ⁊ pulchrū eſſe. ⁊ viuere. ⁊ vt p̄cellamꝰ et his qui nō ſunt ꝑ eſſentiā. ⁊ his q̄ inordina ta aut incōpoſita ſunt ꝑ formā. ⁊ q̄ inanīata vitā. Magno ergo debito obligatus es. Multū accepiſti ⁊ nihil a te habuiſti. ⁊ pro his omībꝰ non habes qͥd retribuas. niſi tm̄ vt diligas. Accepiſti aūt hoc totū ꝑ dilecti onē. Bern̄. in ſer. lxxxiij. ſuꝑ canticum. Amor ꝑ ſe ſufficit. is ꝑ ſe placet. et propt̓ ſe. Ip̄e meritū. ip̄e p̄miū eſt ſibi. De effectu amoris. ⁊ eiꝰ ſufficientia. Magna res a mor. Solus ex om̄ibꝰ aīme motibꝰ ſenſibꝰ atqꝫ defectibꝰ. in qͦ p̄t creatura. ⁊ ſi non ex eqͦ rn̄dere auctori. vel de ſil̓i mutuā vicē repen dere. Uerbi gr̄a. Si mihi iraſcat̉ deꝰ. non ego illi eo ſimilit̓ iraſcar. Nō vtiqꝫ. ſed paue bo. ſed ꝯtremiſcā. ſed veniā dep̄cabor. Ita ſi me arguat. non redarguetur a me. Nec ſi me iudicabit. iudicabo ego eum. Si domi nat̉. me oportet ẜuire. Si īperat. me opor tet parere. ⁊ nō viciſſim a dn̄o vel ſeruiciuꝫ exigere vel obſequium. De cauſa amorꝭ dei. Nunc videas iam de amore qͣꝫ aliter ſit. Nam cū amat deus. nihil aliud vult qͣꝫ amari. Quippe nō ad aliud amat. niſi vt a metur. ſciens ipſo amore beatos. qͥ ſe ama Fo. CCCIX uerint. Magna igit̉ res eſt amor. ſed ſi fue rit purꝰ. Purꝰ amor mercēnariꝰ nō ē. Pu rus amor de ſpe vires nō ſumit. nec tn̄ diffi dentie dāna ſentit. Hugo. Scias igit̉ qꝛ qd̓ ꝑ dilectionē datū eſt. nec meliꝰ nec de centius qͣꝫ ꝑ dilectioneꝫ rependi poteſt. Bern̄. qꝛ nō ſolū deꝰ hoīem amare volu it. ſed etiā ab eo vult amari. Nā cū ip̄e īmē ſus ſit. tn̄ amorē ſuū ponere voluit ī hoīem qͥ eſt qͣi putredo ⁊ vermis. Quāta dignatio qͣnta dilectio. Et hͦ ꝯſidera. Poterat autem etiā deꝰ alijs creaturꝭ ſuis dediſſe vitaꝫ. ſed ampliꝰ in hͦ dono dilexit te. Nec ideo plꝰ di lexit te. qm̄ plus diligendū inuenit in te. ſꝫ qꝛ gratuito plus dilexit te Talē fecit te vt iā merito plus diligat te. Quid hec oīa faciāt diligent̓ ꝯſiderata(niſi inuenerint cōſide rantis animū ab om̄i penitꝰ prauo vendi catū amore) ⁊ ad ſe mirabilit̓ rapiūt ⁊ vehe nent̓ afficiūt. Bern̄. De diligendo deo. Uide ergo qͦ modo īmo qͣꝫ ſine mō a no bis meruerit. qͥ prius dilexit nos tantus et tantū. ⁊ gratꝭ. tantillos ⁊ tales. Modus ſine modo. Modus idcirco diligēdi de um eſſe debꝫ ſine mō diligere. Cū vero dile ctio q̄ tendit in deū. tendat in īmēſum. ten dat in infinitū(Nā ⁊ immēſus ⁊ infinitꝰ eſt deus). Quis nā queſo debeat finis nr̄i eſſe vel modꝰ amoris. Augꝰ. Modus tn̄ diligendi deū eſt. vt ip̄e amet̉ ſuꝑ oīa ⁊ pro pter ſe. Quia minꝰ eū amat. qͥ cū eo aliquid amat qd̓ ꝓpter eū nō amat. Preterea pꝰ eſſe poſt pulchrū eſſe. ⁊ poſt viuere. datū eſt ſen tire. datū eſt ⁊ diſcernere. Hugo. ⁊ per eandē dilectionē datū eſt. Que niſi p̄ceſſiſ ſent nihil a largiente datū. nihil ab indigē te acceptū fuiſſet. Ꝙ ſublimis ⁊ qͣꝫ decorus in anīa factꝰ es. Quid ſibi iſte ornatꝰ tantꝰ ac talis voluit. niſi qꝛ idem ip̄e qͥ induit con ſortē ſuo palacio ſue gl̓e preparauit. Nouit ad qd̓ opus te conderet. nouit qͣliſ ornatus illud opus deceret. ⁊ ideo dedit qd̓ decuit. ⁊ qd̓ tm̄ decuit. vt ⁊ ip̄e diligeret hͦ qui dede rit. De ornatu hoīs. Senſibꝰ foris de corauit. intus ſapiētia illuſtrauit. Senſus dans qͣi exteriorē ornatū. ſapīam qͣi interio rē habitū. Senſus qͣi quaſdā gēmas fulgē tes. appendētes exteriꝰ. ſapīam qͣi naturali pulchritudine. faciē vultꝰ tui colorās intus Ecce ornatꝰ tuus oīm gēmarū vincit pul chritudinē. Ecce facies tua oīm formaꝝ ſu perat decorē. Talē te oīno eē decebat. qͥ ad celeſtis palaciū curie introducendus eras. Quantū dilectꝰ es. ⁊ p̄ qͣntis dilectꝰ es. qn̄ talis factus es. Ꝙ ſingulare donū. qd̓ non om̄ibꝰ ꝯceſſum. nō niſi dilectis ⁊ diligētibꝰ ꝯcedendū. Multū gloriari poteras. ⁊ mul tū cuſtodire debueras. ne tale donum ꝑde res. ne tale ornamentū fedares. ne tātū de corē corrūperes. ⁊ eo amiſſo vel imminuto ampliꝰ miſer fieres. qͣꝫ eo nō accepto. vel nō ꝑfecto miſer fuiſſes. ne te cū damno amiſſe pulchritudinis ſimul torqueret ꝯfuſio fedi tatis. ⁊ abiectꝰ vilior fieres qͣꝫ ſi receptꝰ non fuiſſes. Iſtud cuſtodiendū ⁊ illud cauēduꝫ fuerat. vt iſtud cuſtoditum ꝑſiſteret. ⁊ illud cautū nō eueniret. Sed vide qͥd feciſti. De reliquiſti deū amatorē tuū. ⁊ cū alienis ꝓſti tuiſti amorē tuū. fedaſti pulchritudinē tuā diſperſiſti ornatū tuū. Oblitꝰ es dn̄i creato ris tui. ⁊ ꝓ tantis beneficijs cōdignas gra tes nō egiſti. Ideo vero ad maiorē ꝯfuſio nē tuā hec dixi. vt eo magis odio dignum oſtenderē. quo tantꝭ bn̄ficijs acceptis. ⁊ nō cuſtoditis ingratū cōprobarē. ⁊ vt magꝭ de cetero illi fias obnoxius. qͥ te fecit cum non eras. ⁊ redemit cū perieras. Nā illud quo qꝫ in aſſertione amorꝭ illiꝰ cōmemoraui. vt inde occaſione accepta. tibi narrare incipi am. qͣntū amator tuus qui tā excelſus appa ruit cū te cōderet. hūiliari dignatꝰ eſt cū re pararet. Illictā ſublimis. hic tā humilis. nō tn̄ hic qͣꝫ illic minꝰ amabilis. Illic potē ter tibi magna ꝯtulit. hic miſericordit̓ ꝓ te dura ſuſtinuit. Vt em̄ te releuaret illuc vn de cecideras. ip̄e deſcēdere dignatꝰ eſt huc vbi iacebas. Et vt tibi iuſte redderet̉. qd̓ iu ſte ꝑdideras. ip̄e dignatꝰ eſt pie pati qd̓ to lerabas. Anſel. Cur deꝰ hō. Que fuerit rō vel neceſſitas ꝙ naturā aſſūpſit hūanā. In pͥmis ꝟo ꝙ nll̓o mō poterat hō labo re. pena. l̓ merito dignitatē quā peccādo a miſerat ꝓmereri. on̄dā tibi qͥ ncc̄itate l̓ rōe deꝰ cū ſit op̄s. hūilitatē ⁊ infirmitatē hūane nat̉e ꝓ eiuſdē reſtauratōe aſſūpſerit. Opor tebat nāqꝫ vt ſic̄ ꝑ hoīs inobediētiā mors in hūanū genꝰ ītrauerat. ita ꝑ hoīs obediē tiā vitā reſtitueret. Et q̄madmodū pcm̄ qd̓ fuit cā nr̄e dānatōis initiū habuit a fęmīa. ſic nr̄e iuſticie ⁊ ſalutꝭ auctor naſceret̉ de fe mina. Et vt diabolꝰ qͥ ꝑ ligni guſtū queꝫ ꝑ ſuaſit hoīem vicerat. ꝑ paſſionē ligni quā ī tulit ab hoīe vinceret̉. Sꝫ ip̄a hoīs lib̓atio nec ꝑ aliā qͣꝫ ꝑ dei ꝑſonā fieri decuit. nec po YY 3 Amatorium tuit. ne qꝛ q̄cunqꝫ ꝑſona alia hoīem a morte eterna redimeret. eiꝰ ẜuus idē hō recte iudi caret̉. Ꝙ ſi eſſet nullatenꝰ reſtauratꝰ eēt in illā dignitatē quā habiturꝰ erat ſi nō peccaſ ſet. cū ip̄e qͥ nō niſi ẜuus dei ⁊ eqͣlis angelis bonis ꝑ oīa futurꝰ erat. ẜuus eēt eꝰ qͥ deus nō eēt. ⁊ cuiꝰ angeli ẜui nō eſſent. Ꝙ ꝟo hō ꝑ aliā qͣꝫ ꝑ dei ꝑſonā liberari nō potuit. ma nifeſte veꝝ eſſe attēde. Cōſtat deū ꝓpoſuiſſe vt de hoībꝰ angelos qͥ ceciderant reſtaura ret. Tales gͦ oportet eſſe hoīes in illa ciuita te ſuꝑna. qͥ ꝓ angelis in illis aſſumant̉. qͣles ibi futuri erāt illi ꝓ qͥbꝰ ibidē erūt.i. tales qͣ les nūc ſunt boni angeli. Alioqͥn nō erāt re ſtaurati qui ceciderūt. ⁊ ſequet̉ ꝙ deꝰ aūt nō poterit ꝑficere bonū qd̓ incepit. aut penite bit eū tm̄ bonū incepiſſe. q̄ deo abſurda ſūt Oportet gͦ vt eqͣles ſint hoīes bonis angel̓ Cū ergo boni angeli nunqͣꝫ peccauerūt. po tes ne cogitare ꝙ hō qui ẜm ꝙ hō. qͥ aliqn̄ peccauit. nec vnqͣꝫ deo ꝓ pctō ſatiſfecit. ſed tm̄ impunitꝰ dimittit̉. eqͣlis ſit angelo qui nunqͣꝫ peccauit. Minime. Nō gͦ decet deū. hoīem peccantē ſine ſatiſfactiōe ad reſtau rationē angeloꝝ aſſumere ꝑditoꝝ. qm̄ veri tas nō patit̉ eū leuari ad equalitatē btōrū. Conſidera etiā in ſolo hoīe ſine hͦ ꝙ debet angelis eqͣri. vtrū eū talit̓ deꝰ ad btītudinē vllam. vel talē qualē habebat anteqͣꝫ pecca ret debebat ꝓuehere. Exemplū. Po namꝰ ꝑ exemplū aliquē in māu tenere mar garitā p̄cioſam. quā nulla vnqͣꝫ pollutio te tigit. ⁊ quā nullus poſſit aliꝰ amouere d̓ ma nu eius. niſi ip̄o ꝑmittente. ⁊ eam diſponat recondere in theſaurū ſuū. vbi ſunt cariſſi ma ⁊ precioſiſſima q̄ poſſidet. Ꝙ ſi ꝑmittat ip̄e eandē margaritā ab aliqͦ inuido excuti de manu ſua in cenū. cuꝫ ꝓhibere poſſit. ac poſtea eā de ceno ſumens pollutā. ⁊ non le tam in aliquē mūdū ⁊ carū locuꝫ. deinceps illā ſic ſeruat ⁊ recōdit. putabis ne illū ſapi entē. Nō. ſi recte ſapis. An nō ſil̓r faceret de us. qͥ hoīem angelis ſociandū ſine pctō qͣſi in manu ſua tenebat ī paradiſo. ⁊ ꝑmiſit vt accēſus īuidia diabolus eū in lutū pctī. qͣꝫ uis ꝯſentientē deijceret. Si nō ꝓhibere vel let diabolū. vt nō poſſet tēptare hoīem. nō ne inquā ſil̓r faceret. ac ſi homīeꝫ pctī ſorde maculatū. ſine om̄i lauatōe.i. abſqꝫ oī ſatiſ factione talē ſemꝑ manſurū. ſaltē in paradi ſum de qͦ eiectꝰ fuerat. reduceret. Tene igit̉ certiſſime. qꝛ ſine ſatiſfactiōe.i. ſiue debiti ſo lutione ſpontanea. nec deꝰ pōt pctm̄ impu nitū dimittere. nec pctōr ad tantā beatitu dinē vel talē qualeꝫ habebat anteqͣꝫ pecca ret ꝑuenire. Firmit̉ igit̉ crede ne dubites. qꝛ ẜm menſurā pctī oportet ſatiſfactionem eſſe. Ꝙ oīno hō nō p̄t ſatiſfacere. Ettu qͥd ſolues ꝓ pctīs. Forſitan dices. peniten tiā. cor ꝯtritū ⁊ hūiliatū. abſtinētias ⁊ mul timodos labores corꝑis. ⁊ miſcd̓iam dan di. ⁊ dimittēdi ⁊ obedientiaꝫ. Quid in oībꝰ his das deo. Uide ⁊ diligent̓ ꝯſidera. qꝛ cū reddis deo aliqͥd qd̓ debes. ⁊ ſi nō peccaſti nō debes hͦ cōputare ꝓ debito. Quantū amorē ⁊ timorem hō hr̄e debeat ꝑueniēdi ad hͦ qd̓ factꝰ eſt. Oīa aūt illa debes deo q̄ dicis. Tantꝰ nanqꝫ dꝫ eſſe in hac mortali vita amor. ⁊ ad qd̓ ꝑtinet or̄o. ⁊ deſideriū ꝑ ueniēdi ad hͦ ad qd̓ factus es. ⁊ dolor qꝛ ibi nō es. ⁊ timor ne nō ꝑuenias. vt nullā letici am ſentire debeas. niſi de his q̄ tibi auxili um aūt ſpeꝫ dāt ꝑueniēdi. Quid gͦ das d̓o qd̓ nō debes. cui totū qd̓ es. ⁊ qd̓ hēs. et qd̓ potes. debes ne pecces. Nihil igitur in his oībꝰ das deo qd̓ nō debes. Quid gͦ ſoluēs deo ꝓ pctō tuo. cū nihil habeas qd̓ ꝓ pctō ſoluas. Quāta hō abſtulerit d̓o qn̄ ſe vin ci ꝑmiſit a diabolo. Et ſi grauit̓ peccamꝰ qͦtienſcūqꝫ ſcient̓ aliqͥd quālibet paruū con tra volūtatē dei facimꝰ qͥd faciet miſer ho mo pctōr. qͥd deo ꝓ pctō ſoluet. qͥ tot ⁊ tan ta nō ſolū grauia. ſed ⁊ enormia ſciēs ⁊ pru dens cōmiſit ꝑ longū tempꝰ. īmo fere tota vita ſua. ⁊ qͣi ſus ī volūtabro luti delectabi liter in eiſdē iacuit. Si ẜm qͣntitatē peccati exigit deꝰ ſatiſfactionē. nec ſatiſfacis ſi non reddis aliqͥd maius qͣꝫ id ꝓ quo pctm̄ face re nō debueras. qꝛ ſic rō exigit. quid facies. quid ſoluēs deo tot malis obuolutꝰ. Iteꝫ homo in paradiſo ſine pctō factꝰ. qͣſi poſitꝰ eſt ꝓ deo int̓ deū ⁊ diabolū. nō ꝯſentiendo ſuadenti pctō ad honorē dei ⁊ ad ꝯfuſionē diaboli. cū ille infirmior in t̓ra nō peccaret eodē diabolo ſuadente. qͥ fortior peccauit ī celo nullo ſuadente. Et cū hoc facere poſ ſet. nulla vi coactꝰ. ſed ſola ſe ſuaſiōe ſponte vinci ꝑmiſit. ad voluntatē diaboli. ⁊ ꝯͣ volū tatē dei ⁊ honorē. Iudica gͦ hō tuip̄e ſi non eſt ꝯtra honorē dei vt hō recōciliet̉ illi. cum calūnia huiꝰ ꝯtumelie d̓o irrogata. niſi pri us honorauerit deū vincendo diabolū. ſic̄ illuꝫ inhonorauit victꝰ a diabolo. Qual̓ de diabolo dꝫ eſſe victoria. Uictoria ve FO. CCCX ro talis debet eſſe. vt ſicut fortꝭ ac ptāte im mortalis. ꝯſenſit facile diabolo vt peccaret vnde iuſte incurrit penā mortalitatꝭ. ita in firmꝰ ⁊ mortalis. qͣlē ip̄e ſe fecit. ꝑ mortꝭ dif ficultatē vincat diabolū vt nullo mō peccet qd̓ facere nō pōt qͣꝫdiu ex vulnere pͥmi pctī cōcipit̉ ⁊ naſcit̉ ī pctō. Adhuc accipe vnū ſine qͦ nō recōciliat̉ homo. nec minꝰ impoſ ſibile. Quid abſtulit hō deo cū vinci ſe ꝑmi ſit a diabolo. Nōne abſtulit deo quicqͥd de hūana natura facere ꝓpoſuerat. Intēde in duſtriā ⁊ iuſticiā. ⁊ iudica ẜm illud vtruꝫ ad equalitatē pctī hō ſatiſfaciat deo. niſi idip̄ꝫ qd̓ ꝑmittendo ſe vinci a diabolo. deo abſtu lit. diabolū vincēdo reſtituat. vt quēadmo dū ꝑ hoc ꝙ eſt victꝰ. rapuit diabolus qd̓ d̓i erat. ⁊ deus ꝑdidit. ita ꝑ hͦ ꝙ vincat. ꝑdat di abolus ⁊ deꝰ recuꝑet. Nullatenꝰ gͦ debꝫ aut pōt acciꝑe hō a deo qd̓ deꝰ illi creare ꝓpoſu it. Si tn̄ reddit deo totū qd̓ illi abſtulit. vt ſic̄ ꝑ illū deꝰ ꝑdidit. ita ꝑ illū recuꝑet. Qd̓ n̄ alit̓ fieri valet. niſi vt quēadmodū ꝑ victuꝫ tota hūana natura corrupta ⁊ qͣi fermētata eſt pctō. cū qͦ nullū deꝰ aſſumit ad ꝑficiēdaꝫ illā ciuitatē celeſtē. ita vt ꝑ vincentē iuſtifi cent̉ tot homīes qͦt illum numeꝝ cōpleturi erūt. ad quē cōplendū factꝰ eſt hō. Et hͦ face re nullatenꝰ p̄t pctōr hō. qꝛ pctōr pctōrē iu ſtificare neqͥt. Nihil gͦ iuſtius. nihil īpoſſibi lius. Attende adhuc. Si hō d̓r̄ iniuſtꝰ qͥ homini nō reddit qd̓ debet. multo magꝭ in iuſtꝰ eſt qͥ d̓o qd̓ debet nō reddit. Qd̓ ſi red re nō p̄t. quō iniuſtꝰ eſt. Audi. Ꝙ īpo ntia hoīs nō excuſat eū. Forſitā ſi nul eſt in illo cā impotētie. aliqͣtinus excuſari Sed ſi in ip̄a impotētia culpa ē. ſic̄ nō le uigat pctm̄ ita nō excuſat nō reddentē de bitū. Nā ſi qͥs iniūgat opus aliqd̓ ẜuo ſuo. ⁊ p̄cipiat illi ne ſe deijciat in foueā quaꝫ illi demonſtrat vnde nullatenus exire poſſit. ⁊ ẜuus ille ꝯtēnens mādatū ⁊ monitionē do mini ſui. ſponte in mōſtratā ſe mittat foueā vt nullatenꝰ poſſit opꝰ iniūctū facere. putaſ aliqͣtinꝰ illi impotentiā illā ad excuſatio valere. cur opus iniūctū nō faciat. Non. Immo dupl̓r peccauit. Quia ⁊ qd̓ iuſſus ē facere. nō fecit. ⁊ qd̓ p̄ceptū eſt vt nō faceret. fecit. Ita hō qui ſe ſponte ill̓o debito qd̓ ſol uere nō p̄t. ⁊ ſua culpa deiecit ſe in hanc im potentia. vt nec illud poſſit ſoluere qd̓ de beat. ante pctm̄. id ē. ne peccaret. nec hoc qd̓ debet. quia peccauit. inexcuſabilis eſt. Ip̄a nanqꝫ impotētia culpa eſt. qꝛ nō debet eam hr̄e. īmo debet eā non hr̄e. Nā ſicut culpa ē. nō hr̄e qd̓ hr̄e debet. ita culpa eſt. hr̄e qd̓ de bet nō hr̄e. Sicut igit̉ culpa eſt homī non hr̄e ptātem illā qua accepit. vt poſſet caue re pctm̄. ſic culpa eſt illi habere impotentiā qua nec iuſticiam tenere. ⁊ pctm̄ cauere. nec qd̓ ꝓ pctō debet reddere p̄t. Sponte nāqꝫ fecit vnde ꝑdidit illā ptātē. ⁊ deuenit in hac impotētiā. Illud em̄ ē nō hr̄e ptātē quā de bet hr̄e. ⁊ hr̄e impotētiā quā debet non hr̄e Quapropt̉ impotētia reddēdi deo qd̓ de bet. q̄ facit vt nō reddat. nō excuſat hoīeꝫ ſi nō reddit. qm̄ effectū pctī nō excuſat pctm̄ qd̓ facit. Iniuſtꝰ ē gͦ hō qͥ nō reddit deo qd̓ debet. ⁊ īiuſtꝰ ē qꝛ reddere neqͥt. Et nullꝰ ī iuſtus admittet̉ ad btītudinē. qm̄ quēad modū btītudo ē ſufficiētia in qͣ nll̓a eſt indi gētia. ſic nulli ꝯuenit niſi in qͦ ita pura ē iu ſticia. vt nulla ſit īiuſticia. Cum igit̉ videas pctōrē hoīem hͦ debere deo ꝓ pctō qd̓ l̓ red dere neqͥt. ⁊ niſi reddiderit ſaluari neqͥt. in ſtruēdus es ne forte deſperes. qͣlit̓ deꝰ mi ſericordia ſaluet hoīem. cū pctm̄ nō dimit tat illi niſi reddiderit ꝓpt̓ qd̓ illud debet. Ꝙ hō factꝰ fuit iuſtꝰ vt btūs eēt. Rōnalē naturā a d̓o factā eē iuſtā vt illo fruēdo btā eēt. dubitari nō dꝫ. Iō nāqꝫ rōnal̓ eſt. vt di ſcernat int̓ iuſtū ⁊ iniuſtū. int̓ bonū ⁊ malū. ⁊ int̓ magꝭ bonū ⁊ minꝰ bonū. Sil̓i rōne ꝓ bat̉ ꝙ ad hͦ accepit ptātē diſcernēdi. vt odiſ ſet ⁊ vitaret malū. ac amaret ⁊ eligeret bonū atqꝫ maiꝰ bonum magꝭ amaret vl̓ eligeret. Sed nō ꝯuenit vt deꝰ ptātē tantaꝫ fruſtra dederit. Ad hͦ itaqꝫ fctām eē rōnalē creatu rā certū ē. vt ſūmū bonū ſuꝑ oīa amaret et eligeret. n̄ ꝓpt̓ aliud ſꝫ ꝓpt̓ ip̄m. Si eī ꝓpt̓ ali ud. nō ip̄m ſꝫ aliud amat. Vt igit̉ fruſtra n̄ ſit rōnal̓. ſil̓ ad hͦ rōnal̓ ⁊ iuſta facta ē. Qua ꝓpter rōnal̓ nat̉a iuſta facta eſt. vt ſūmo bo no.i. deo fruēdo bt̄ā eēt. Hō gͦ qͥ rōnal̓ crea tura ē factꝰ ē iuſtꝰ ad hͦ. vt deo fruēdo beatꝰ eēt. Ꝙ hō nō moreret̉ ſi n̄ peccaſſet Qd̓ aūt factꝰ ſit talis vt ncc̄itate nō moreret̉. hīc facile ꝓbat̉. qꝛ ſapīe ⁊ iuſticie dei repugnat. vt cogeret mortē pati ſine culpa quē iuſtuꝫ ad btītudinē fec̄. Seqͥt̉ gͦ. Qꝛ ſi nūqͣꝫ peccaſ ſet. nūqͣꝫ moreret̉. Un̄ aꝑte qn̄qꝫ fut̉a reſur rectio mortuoꝝ ꝓbat̉. Quippe ſi hō ꝑfctē re ſtaurādꝰ ē. talis dꝫ reſtitui qͣlis futurꝰ erat ſi nō peccaſſet. Nihil gͦ iuſtius aut ꝯuenien tius intelligit̉. qͣꝫ vt ſicut hō ſi ꝑſeueraſſet in YY 4 Amatorium iuſticia totꝰ. id eſt. anīa ⁊ corꝑe eterne beatꝰ eſſet. ita ſi ꝑſeuerat in iniuſticia. totꝰ ſimilit̓ miſer ſit. Ꝙ de hūana natura ꝑficiet de us qd̓ incepit Exhis em̄ facile eſt cogno ſcere. qm̄ aūt hoc de hūana ꝑficiet deꝰ natu ra qd̓ incepit. aut inuanū fecit tā ſublimem naturā ad tantū bonū. Aut ſi nihil p̄cioſiꝰ cognoſcit̉ deus feciſſe qͣꝫ rōnalē creaturaꝫ ad gaudendū de ſe. valde alienuꝫ eſt ab eo vt vllaꝫ rōnalē creaturā penitꝰ perire ſinat Neceſſe eſt gͦ vt de hūana natura. qd̓ ince pit ꝑficiat. Hoc aūt fieri ſic̄ dixi nequit. niſi ꝑ integrā pctī ſatiſfactionē. quā nullus pec cator facere pōt. Si ꝟo intelligis neceſſe fu iſſe. vt deus ꝑficeret qd̓ incepit. forte cogi tas dicēs. quā gr̄am debeo ꝓ eo ꝙ fecit me ꝓpter ſe. aut quo imputabo meā ſalutē eius gr̄e. ſi me ſaluat neceſſitate De duplici ne ceſſitate. Sed attēde ꝙ eſt neceſſitas q̄ be nefaciendi gr̄am aufert aut minuit. ⁊ eſt ne ceſſitas. qua maior bn̄ficio gr̄a debet̉. Cuꝫ em̄ aliqͥs ea neceſſitate cui ſubiacet. inuituſ benefacit. aut nulla aut minor illi gr̄a debe tur. Cū vero ip̄e ſponte neceſſitati bn̄faci endi ſubdit. neqꝫ inuitꝰ eā ſuſtinet. tūc vtiqꝫ maiorē beneficij gr̄am meret̉. Nō em̄ hec ē dicēda neceſſitas. ſed gr̄a. qꝛ nullo cogente illā ſuſcepit aut ſeruat. ſꝫ gratꝭ. Quare mul to magis ſi deꝰ facit bonū homini qd̓ ince pit. licet nō deceat eū a bono incepto defice re. totū gr̄e debemꝰ imputare. qꝛ hoc ꝓpter nos. nō ꝓpter ſe nullius egens incepit. Nō em̄ illū latuit qͥd homo facturꝰ erat. cū illū fecit. Et tn̄ bonitate ſua illū curādo ſponte ſe vt ꝑficeret inceptū bonum qͣi obligauit. Deniqꝫ deꝰ nō facit neceſſitate. qꝛ nullo mo do cogit̉ aūt ꝓhibet̉ facere aliqͥd Et cū dici mus deū aliqͥd facere qͣi ex neceſſitate. vitā di īhoneſtatē(quā vtiqꝫ nō timeret) potius intelligendū eſt qꝛ hͦ facit neceſſitate ſeruā de honeſtatis. Que ſcꝫ neceſſitas nō eſt ali ud qͣꝫ īmutabilitas honeſtatꝭ eius. quā a ſe ip̄o ⁊ nō ab alio habꝫ. idcirco improprie di cit̉ neceſſitas. Ꝙ ſatiſfacere nō poſſit pro homīe niſi deꝰ hō. Dico tn̄ ꝙ neceſſe ē vt bonitas dei ꝓpter īmutabilitatē ſuā ꝑficiat de homīe qd̓ incepit. qͣꝫuis totū ſit gr̄a bo num qd̓ facit. Hoc aūt fieri nequit. niſi ſit qͥ ſoluat ꝓ pctō homīs aliqͥd maius qͣꝫ omne qd̓ ꝓpter deū eſt. Illū quoqꝫ qͥ de ſuo pote rit deo dare aliqͥd qd̓ ſuperet omne qd̓ ſub d̓o ē. maiorē eſſe neceſſe eſt qͣꝫ ome qd̓ non eſt deꝰ. Nihil aūt eſt ſuꝑ om̄e qd̓ deꝰ nō eſt. niſi deus. Nō ergo pōt hanc ſatiſfactioneꝫ facere. niſi deꝰ. Sed nec facere illā debꝫ ni ſi homo. Si gͦ ſicut ꝯſtat neceſſe eſt vt d̓ ho minibꝰ ꝑficiat̉ illa ſuꝑna ciuitas. neqꝫ hͦ eſſe valet. niſi fiat ſupͣdicta ſatiſfactio. quā neqꝫ pōt facere niſi deꝰ. nec debet niſi homo. ne ceſſe eſt vt faciat eam deꝰ homo. Ꝙ ne ceſſe ſit eundē ip̄m eſſe ꝑfectū deū ⁊ ꝑfectuꝫ hoīem. Inueſtigandū nūc eſt quō eē poſ ſit deꝰ homo. Diuīa em̄ natura ⁊ humana nō pn̄t in inuicē mutari vt diuīa fiat huma na. aut humana diuīa. nec ita miſceri vt q̄ dam tercia ſit ex duabus. que nec diuina ſit omīno ne humana. Deniqꝫ ſi fieri poſſet vt altera in alterā cōuerteret̉. aut eſſet tm̄ deꝰ ⁊ nō homo. aut ſolū homo ⁊ nō deus. Aut ſi miſcerent̉ ita vt fieret ex duabꝰ corruptis quedā tercia(quēadmodū ex duobꝰ indiui duis anīalibꝰ diuerſaꝝ ſpecieꝝ. maſculo et femina naſcit̉ terciū. qd̓ nec pr̄is integrum neqꝫ mr̄is ẜuat naturā. ſed ex vtraqꝫ terciā mixtā) nō hō eſſet nec deꝰ. Nō igit̉ pōt fieri hō deꝰ quē querimꝰ ex diuīa ⁊ hūana natu ra aut ꝯuerſione alteriꝰ in alterā. ⁊ corrupti ua cōmixtione nature vtriuſqꝫ in terciā. qͥa hoc fieri iſte due nature nequeūt. aut ſi fieri valerent. nihil ad hͦ qd̓ q̄rimꝰ valerent. Si aūt ita qͦlibet mō ꝯiūgi debēt he due ītegre nature. vt tn̄ aliꝰ ſit deꝰ aliꝰ hō. ⁊ nō ideꝫ ſit deus qͥ ⁊ hō. impoſſibile ē vt ambo faciant qd̓ fieri neceſſe ē. Nā deꝰ nō faciet qd̓ nō de bebit. ⁊ hō nō faciet. qꝛ nō poterit Ut ergo hoc faciat deꝰ hō. neceſſe ē eundē ip̄m eē ꝑ fectū deū ⁊ ꝑfectū hoīem. qͥ hāc ſatiſfactio nē facturꝰ ē. qm̄ eā facere nō pōt niſi verꝰ de us. nec dꝫ niſi verus hō. Qm̄ gͦ ẜuata inte gritate vtriuſqꝫ nature. neceſſe eſt inueniri deū hoīem. nec minꝰ ē neceſſe has duas na turas ītegras ꝯuenire in vnā ꝑſonā. quēad modū corpꝰ ⁊ aīa rōnal̓ ꝯueniūt in vnū ho minē. qm̄ neqͥt alit̓ fieri vt ideꝫ ip̄e ſit ꝑfectꝰ deꝰ ⁊ ꝑfectꝰ hō. Ꝙ ex genere ade ⁊ deꝟgi ne femīa deū oporteat aſſumere hoīem. Reſtat nūc q̄rere vnde ⁊ quō aſſumet deus hūanā naturā. Aut em̄ aſſumet eā de adaꝫ. aut faciet nouū hoīem. quēadmodū adā fe cit de nullo alio hoīe. Sꝫ ſi nouū hoīeꝫ fac̄ nō ex ade genere. nō ꝑtīebit ad hūanū genꝰ niſi qd̓ natū ē de adā Quare n̄ debebit ſatiſ facere ꝓ eo. qꝛ nō erit de eo. Sic̄ em̄ rectuꝫ eſt vt ꝓ culpa omnis homo ſatiſfaciat. ita CCCXI Fo. neceſſe eſt vt ſatiſfaciens idē ſit qͥ pctōr. aut eiuſdē generis. Alit̓ nāqꝫ nec adā nec genꝰ eiꝰ ſatiſfaciet ꝓ ſe Ergo ſic̄ d̓ adā ⁊ eua pctm̄ in oēs hoīes ꝓpagatū eſt. ita nullꝰ niſi vl̓ ip̄i vel qͥ de illis naſcit̉. ꝓ pctō hoīm ſatiſfacere debet. Qm̄ ergo illi nequeūt. neceſſe ē vt de ſit qui hͦ faciet. Ampliꝰ. Sicut adā ⁊ totuꝫ genꝰ eius ꝑ ſe feciſſet. ſine ſuſtentatiōe alte rius creature ſi nō peccaſſet. ita oportet vt ſi idē genus reſurgit poſt caſuꝫ. ꝑ aliū reſur gat ac releuet̉. Nā ꝑ quēcūqꝫ in ſtatū ſuū re ſtituat̉ ꝑ illū itaqꝫ ſtabit ꝑ quē ſtatū ſuū re cuperabit. Ratio qͣre deꝰ humanā natu rā pͥmitus fecit in ſolo adā. Deꝰ etiaꝫ qn̄ humanā naturā primitꝰ fecit in ſolo adam nec feminā(vt de vtroqꝫ ſexu multiplicarē tur hoīes) facere voluit niſi de ipſo. aperte monſtrauit ſe nō niſi de adam voluiſſe face re. qd̓ de natura hūana facturꝰ erat. Quaꝓ pter ſi genꝰ ade ꝑ aliquē releuat̉ hoīem. qui nō ſit de eodē genere. nō in illā dignitatem quā habiturꝰ erat. ſi nō peccaſſet adā. ⁊ id̓o nō integre reſtaurabit̉. ⁊ dei ꝓpoſitū defice e videbit̉. q̄ duo incōuenientia ſunt. Ergo ieceſſe eſt vt de adā aſſumat̉ hō. ꝑ quem re ſtaurādū eſt genꝰ ade. Pinge igit̉ in aīo nō uꝑ fictā vanitatē. ſed ſuꝑ ſolidā veritatē. ⁊ dic. qꝛ valde cōuenit. vt quēadmodū hoīs pctm̄. ⁊ cauſa nr̄e ꝑditōis pͥncipiū ſumpſit a femina. ita medicina pctī ⁊ cauſa nr̄e ſalua tionis naſcat̉ a femīa. Sil̓r ⁊ hoc. Si ꝟgo erat q̄ cauſa fuit hūano generi totius mali. multomagis decet vt virgo ſit. q̄ cauſa erit totiꝰ boni. Hoc quoqꝫ ſil̓r. Si mulier quā deꝰ fecit de viro ſine femīa. facta eſt de ꝟgi ne. ꝯuenit valde vt vir qͦꝫ qui fiet de femina ſine viro fiat de v̓gine. Ꝙ magꝭ cōuenit filio incarnari qͣꝫ alijs ꝑſonis. Nunc tibi quoqꝫ dicendū eſt in qͣ ꝑſona deꝰ qͥ eſt tres ꝑſone hoīem aſſumat. Plures em̄ ꝑſone ne queūt vnū eundē hoīem aſſumere in vnita tē ꝑſone. qͣre in vna ꝑſona tm̄ hoc fieri neceſ ſe eſt. Sed de hac vnitate ꝑſone dei ⁊ hoīs et in qua ꝑſona dei hͦ magis fieri oporteat breuit tango. Cur videlicet potiꝰ filij ꝑſo na debeat incarnari qͣꝫ patris aūt ſpūſſctī. Si q̄libet alia ꝑſona incarnet̉. erūt duo fi lij in trinitate. filiꝰ ſcꝫ dei qͥ ⁊ ante incarna tionē filiꝰ eſt. ⁊ ille qͥ ꝑ incarnationē filiꝰ erit ẜginis. et ſic erit in ꝑſonis(que ſemꝑ eqͣles eē debēt) ineqͣlitas ẜm dignitatē natiuitatū Digniorē nanqꝫ natiuitatē habebit natꝰ ex deo qͣꝫ natꝰ de v̓gine. Itē alia rōͣ. Eſt ⁊ aliud cur magis ꝯueniat filio incarnari qͣꝫ alijs ꝑſonis. qꝛ ꝯuenientiꝰ ſonat filiū ſuppli care pr̄i qͣꝫ aliā ꝑſonaꝫ alij. Item. Homo ꝓ quo erat oraturꝰ ⁊ diabolus quē erat expu gnaturus. ambo falſam ſimilitudinē dei ꝓ pria voluntate p̄ſumpſerāt. Unde qͣſi ſpe cialius aduerſus ꝑſonaꝫ filij peccauerant. qꝛ vera pr̄is ſimilitudo credit̉. Illi cui ſpe cialius fit iniuria. cōuenientiꝰ attribuitur culpe vindicta aut indulgentia. Quapropt̉ cū nos ratio ineuitabilis ꝑduxerit ad hoc vt neceſſe ſit diuinā ⁊ humanā naturam in vnā cōuenire ꝑſonaꝫ. nec hoc fieri poſſit in pluribꝰ ꝑſonis dei. ⁊ hoc ꝯuenientius fieri pateat in ꝑſona verbi qͣꝫ in alijs. neceſſe eſt verbū deū ⁊ hoīem in vnā cōuenire ꝑſonā. Leo papa. Igit̉ ſempiterna ⁊ ſumma eſſentia. que ſe ſic ad hūani generis inclina uit ſalutē. nos quidē in ſuā gloriā trāſtulit. Sed qd̓ erat. eſſe nō deſtitit. Ꝙ em̄ verbū caro factū eſt. nō hoc ſignificat ꝙ in carnem ſit dei natura mutata. ſed qd̓ a verbo in vni tatem ꝑſone ſit caro ſuſcepta. in cuius vtiqꝫ nomīe homo totꝰ accipit̉. Unde vtriqꝫ na ture in ſuis ꝓprietatibꝰ ꝑmanenti. tanta eſt vnitas facta ⁊ cōmunio. vt quicqͥd ibi ē dei. nō ſit ab humanitate diſiunctū. quicqͥd au tē eſt hominis. nō ſit a diuinitate diuiſum. Uerbū em̄ ⁊ anīa ⁊ caro in vnā cōuenere ꝑ ſonam. ⁊ hec tria vnū. ⁊ hoc vnuꝫ tria ſunt. nō in cōmixtione ſubſtātie. ſed vnitate ꝑſo ne. Et in hoc homo cōſidera ꝙ cum origi ni humane multū dederit. ꝙ nos ad imagi nem ſuā fecit. reparatōi nr̄e longe amplius tribuit. cū ſeruili forme ip̄e ſe deꝰ coaptauit Ꝙ minꝰ eſt mirabile hoīem ad diuina qͣꝫ deū ad hoīem venire. Ꝙͣuis eī ex vna eadēqꝫ pietate ſit. qͥcqͥd creature creator im pendit. minꝰ tn̄ mirū eſt hoīem ad diuīa ꝓ ficere. qͣꝫ deū ad humana deſcēdere. Quis em̄ ab impietate ad iuſticiā. a miſeria ad be atitudinē eſſet recurſus. niſi ⁊ iuſtus ad im pios. ⁊ beatꝰ inclinaret̉ ad miſeros. Hic agit̉ de dignatiōe incarnatiōis. Libet id circo in huiuſmōi conſideratione aliquan tuluꝫ īmorari. eo ꝙ tam ip̄ius obſtupenda dignatio. qua noſtrū ſibi aſſociauit iumen tū. qͣꝫ copioſa redēptio apud eū. qͣ hūil̓r cru cis ſubiuit tormētū. meditādi materiā mi niſtrat habūdant̉. Neſcio nanqꝫ ſi vlla eſſe poſſit efficacior. ac ſuauior morū edificatio Amatorium qͣꝫ verbi incarnati fidelis ⁊ pia ꝯſideratio. Quid em̄ hoīem ſic excitare pōt ad amoreꝫ dei qͣꝫ p̄ueniens amor dei tam qͣꝫ vehemēs ad hoīem. vt hō ꝓpter homīem velit fieri. Quid nutrit amorē dei ⁊ qͥd amorē ꝓxi mi. Quid aūt nutrit ita amorē ꝓximi. qͣꝫ ſil̓itudo ⁊ natura ꝓximi in humilitate dei. Nā humilitatꝭ exempluꝫ nec cogitari poſſe maius aliqͥd exiſtimo qͣꝫ exinanitioneꝫ dei in formā ſerui. ⁊ ſeruitutem pluſqͣꝫ ſerui. Bern̄. Uenit igit̉ filiꝰ dei de corde pr̄is. in vterū ꝟ̓ginis mr̄is. Uenit a ſummo celo in inferiores ꝑtes terre. De hinc agit̉ de dignatione incarnatiōis. O ineſtimabi lis dignatio ⁊ penitꝰ inexcogitabil̓. ꝙ in car ceris huiꝰ horrorē fetorēqꝫ nr̄e mortalitatꝭ tanta dignata eſt deſcēdere celſitudo. Mi ra querentꝭ dei dignatio. mira dignitas ho minis ſic q̄ſiti. in qͣ ſi gloriari voluerit. non erit inſipiēs. nō ꝙ aliqͥd eſſe videat̉ tanqͣꝫ a ſemetip̄o. ſed ꝙ tanti fecerit euꝫ ip̄e. Leo papa. Agnoſce igit̉ ex his dignitatē tuā. ⁊ diuīe conſors factꝰ nature. noli in vetereꝫ vilitatē degeneri ꝯuerſatōe recidere Ber̄. Omēs nanqꝫ diuitie. oīs gl̓ia mundi. ⁊ qͥc quid ī eo ꝯcupiſcit̉. minꝰ eſt ad hāc gloriaꝫ. īmo nec aliqͥd in eiꝰ cōparatiōe. Guerrꝰ. Ꝙ in nullo ſic ſe exinaniuit deꝰ qͣntū in cō ceptiōe ſua. Preterea nō tam admirāda. qͣꝫ etiā obſtupenda intueor in hac gl̓ia. Nā cū humanaꝝ infirmitatū vl̓ iniuriaꝝ quas ꝓ nobis ꝑtulit diuīa dignatio ſic tꝑe pͥmaꝫ ſic etiā humilitate fere maximā exiſtimo. ꝙ in vtero cōcipi. in vtero nouē menſibꝰ ma ieſtas illa incircūſcripta paſſa eſt contineri. Ubi em̄ ſic ſe exinaniuit vt qͣi penitus a ſe ip̄o defeciſſe viſus eſt. Tanto tꝑe nihil illa ſapiētia loquit̉. nihil illa virtꝰ manifeſtum oꝑat̉. nullo ſigno viſibili maieſtas que clau ſa latet ꝓdit̉. Nā in cruce viſus eſt infirmꝰ. vbi qd̓ infirmū fuit ip̄ius ſtatim foris appa ruit omībꝰ homībꝰ. qn̄ ⁊ moriens glorificat latronē. ⁊ expirans inſpirat centurionē. qn̄ horariꝰ dolor paſſiōis eius nō ſolū cōꝑati facit elementa creaturaꝝ. ſed etiā cōtrarias fortitudines ſubigit eternoꝝ paſſiōi dolo rū. In vtero ſic eſt qͣi non ſit. ſic omp̄s virtꝰ vacat qͣi nihil poſſit. ⁊ verbū eternuꝫ ſub ſi lencio ſe premit. Guerrus Exinaniuit igit̉ ſemetip̄m formā ſerui accipiēs. ⁊ cū to ta multitudine miſerationū ſuaꝝ de thala mo ꝓſilijt ꝟginali. Dependet deꝰ ad vbera. ponit̉ in p̄ſepe. ligat̉ in cunis. pannis īuol uit̉. ⁊ laxatis faſciolis felices manꝰ ⁊ ſancta brachia ꝑ cunarū paruitatē expādit. De auꝑrimo circa d̓i natiuitatē cultū. Nul la ibi domꝰ ambicio vbi reclinatoriū in ſta bulo. mr̄ in feno. filiꝰ in p̄ſepio. Tale elegit mundi fabricator hoſpicium. hmōi habuit delicias ſacre ꝟ̓ginis puerperiū. Pannicu li ꝓ purpura. ꝓbiſſo in ornatu regio lacinie congerunt̉. Genitrix eſt obſtetrix. ⁊ deuota dilecte ſoboli ip̄a exhibꝫ clientelā. attrectat. amplectit̉. iungit oſcula. porrigit māmā. to tū negociū plenū gaudio. nullus dolor. nul la nature cōtūelia ī puerꝑio. Pediſſequas ſubſtātia familiarꝭ nō patit̉. mancipioꝝ ob ſequia ſumptꝰ tenuis ⁊ inops menſa exclu dit. Nullū domus arta diuerſoriū occulta bat. nec ſecreti receſſus erant illiꝰ caſule. in caſtraturā. tectū. ⁊ ſoli parietes ꝑ circuitum veſtiebāt. Nec ibi locꝰ erat lauacris q̄ ſolēt puerperis p̄parari. quippe nec aliqͣ nature iniuria mr̄em dn̄i leſerat. q̄ ſine tormēto pe pererat. q̄ in ꝯceptiōe caruit voluptate. Et qͣꝫuis in ꝓpria venerit qͥ omnia ꝯtinet. qͥcqͥd circa ip̄m vl̓ ip̄iꝰ genitricē impendebat̉ offi cij. nō tm̄ pauꝑrimū extitit. ſed etiā alienū. Bern̄. Et de quo dicebat̉. qͥs deꝰ ma gnus ſicut deꝰ nr̄. ⁊ magnitudinis eiꝰ nō eſt rinis. iam nō p̄dicat̉ magnus dn̄s ⁊ lauda bilis nimis. ſed paruꝰ dn̄s ⁊ amabil̓ nimis Alludit vt paruus virgini mr̄i. arridet. et blandientes oculos in mariam intorquet. Stat ꝑterrita tantis miracul̓ regina celo rū. confert in corde ſuo ſalutationē archan geli. cōceptōnē dei. natiuitatē pueri. ⁊ mira tur ꝙ ille qͥ ſic potuit ad nos venire. ſic vo luit ſubuenire. Et certe cū totꝰ ſit dulcedo. ⁊ ſic ſubuēire nob̓ voluit. dulcioreꝫ eū mihi ſacit teneritudo mēbroꝝ. Dulcedo hͦ incō parabil̓. ⁊ pietas ineffabil̓. vt deū qͥ creauit me. videā pueꝝ creatū ꝓpt̓ me. deuſqꝫ maie ſtatꝭ ⁊ gl̓e nō ſolū ſil̓is mihi fiat corꝑis ꝟita te. ſꝫ etiā miſerabil̓. ⁊ velut hūane indigens opis. apꝑeat etatꝭ īfirme. O duricia cordis mei. Quid hͦ facit. Amor certe dignitatꝭ ne ſcius. dignatōe diues. affectu potēs. ſuaſu efficax. Ꝙ amor ſolꝰ de deo triūphat. Quid amore violētius. Triūphat de deo amor. quia ſemetip̄m exinaniuit. vt ſcias a moris fuiſſe. ꝙ plenitudo effuſa eſt. ꝙ altitu do adequata. ꝙ ſingularitas aſſociata ē. Bernardus. Quid igitur ad hec dor CCCXII Fo. mitat tua affectio. īmo nō dormitat. ſꝫ mor tua eſt. Vt te lucrifaceret. vt te ad amorem ſuū traheret. omnē plenitudinē diuinitatꝭ in hoīem tranſfudit Ꝙ deꝰ trāſfuſus ſit in hoīem. Tranſfuſum deū in hoīem di co. qꝛ nō ad menſurā datū homī video. nec de om̄i plenitudine ſua penes deū aliquid reſedit. qd̓ in hoīem cui vnitꝰ eſt nō effudit dū om̄e qd̓ in diuinitatꝭ theſauro pietatis inuentū fuit. totū in vtero v̓ginis aggeſtū. Ita em̄ deꝰ fundit̉. deus amator tuꝰ in ho minē effuſus eſt. ꝙ tanqͣꝫ a ſua ꝓpria virtute ſit exinanitꝰ. dū videlicet ī ea hūilitate qua tibi ꝯſuluit. nō ſolū pr̄e. ſed etiā ſeip̄o factꝰ ſit inferior. Que vero maior exinanitio in oculis videntiū. quid efficaciꝰ ad creatorē tuū reamandū. qͣꝫ ꝙ ꝓ te ſplendor gl̓ie et fi gura paterne ſubſtātie. formā p̄ferat ſerui lem. ⁊ in ip̄a nō habēs ſpeciē neqꝫ decoreꝫ. Quātis deꝰ ſe exinaniuit. Qui em̄ qͣſi parū eſſet exinanitꝰ ſi homo ſolū fieret. ſed etiā humane carnis ita funditꝰ in ſe formā ⁊ ſpeciē vacuauit. ſapīam infatuauit. virtu tem infirmauit. minuitqꝫ magnitudinē. vt ⁊ in natiuitate minimū. ⁊ in paſſione ſe no uiſſimuꝫ virorum homībꝰ exhiberet. vnde reputauerūt eum. Obſtupeſce gͦ homo ta ꝓ te mirabilia. tanta bn̄ficia ꝓ te exhi j. Cogita quantū te diligat. qͥ tanta di tꝰ eſt facere ꝓ te. Cōſidera diligent̓ do iū ſabaoth. qͥ celū ⁊ terrā implet. iacentē in p̄ſepio infantulū. īmo cuiꝰ maieſtati an guſta eſt om̄is celi latitudo. pānis inuolu tum. ⁊ qͥ in celis tonat. ſub cuiꝰ vocis toni truo angelice ptātes ſubmittūt alas ſuas vagientē. vt ip̄ius amorꝭ ardore totus ac cenſus. ad tanta bn̄ficia tua vſqꝫ huc ingra titudo erubeſcat. qꝛ ip̄e tuā naturā diuīe vo luit aſſociari in vna ꝑſona. nunqͣꝫ ab eo ſeꝑa randā in ſignū amoris. vt ſic ſaltē euꝫ ama res a quo te agnoſceres ſic amari. Guer rus. Pro his ſemꝑ gratꝰ eſto. indeſinen ter gr̄as age. ⁊ caue ne indignuꝫ videri vel̓ vt credat̉ d̓s dei filius femineis ſe inſeruiſ ſe viſceribꝰ. ⁊ maieſtatē ſuā huic contumelie ſubdidiſſe. Ꝙ nō fuit cū iniuria dei aſſū ptio humane nature. vt nature carnis ī mixtus. in vero hūane ſubſtātie corꝑe na ſceret̉. cū totū hoc opus non iniuria ſit ip̄iꝰ ſed potentia. nō credenda pollutio ſed glo rioſa dignatio. Si em̄ lux iſta viſibilis nul lis īmundicijs quibꝰ ſuꝑfuſa fuerit violat̉. nec radioꝝ ſolis nitorē quē corporeā crea turā eſſe nō dubiū eſt. loca nulla ſordentia vl̓ cenoſa ꝯtamināt. qͥd illiꝰ ſuꝑne ſempiter ne ⁊ īcorporee lucꝭ eſſentiā potuit qͣlibꝫ ſui qualitate polluere. q̄ ſe ei quā ad imaginem ſuā ꝯdidit ſociādo creature. purificationeꝫ p̄ſtitit. maculā nō recepit. ⁊ ſic ſanauit vul nera infirmitatꝭ vt nulla pateret̉ dāna ꝟtu tis. Ꝙ felix ꝓinde. qͣꝫ amabilis natiuitas tua puer ieſu. q̄ natiuitatē oīm emēdat. ꝯdi tiōeꝫ reformat. p̄iudiciū ſoluit. cirographū dānate nature reſcindit. vt ſi quē piget dā nabiliter eſſe natū. poſſit feliciſſime renaſci Uere tu puer miſericors. quē ſola miſcd̓ia puerū fecit. licet parit̓ miſcd̓ia ⁊ veritas ī te obuiauerunt ſibi. Uere inqͣꝫ tu miſericors puer natꝰ es nobis. nō tibi. lucra nr̄a nō au menta tua naſcēs de nob̓ q̄ſiſti. qͥ ad hͦ ſo lum naſci dignatꝰ es. vt nos minoratōe tui ꝓueheres. humiliatiōe glorificares. Dulce certe. ꝓinde dulce ⁊ ſapidū cogitare. ⁊ recō gitare pueꝝ deū. qͥn etiā efficax ⁊ oꝑatoriuꝫ ad medendū ac dulcorādū(ſi qͣ in nob̓ eſt) pctōꝝ amaritudinē. pnīe auſteritatē. Quid nō tēperabit illa dulcedo. q̄ morteꝫ qͦꝫ facit dulciſſimā. Et int̓ hec cōſiderata. ſꝑ recur ro ad hͦ qd̓ dulciꝰ ſapit. ⁊ familiariꝰ adheret videlicet ꝙ iō voluit in ſil̓itudinē hoīm fie ri. vt hoībꝰ eſſet amabilior. Sil̓itudo eī ad amorē efficaciꝰ oꝑat̉. Ideo nō me capio pre leticia. ꝙ illa maieſtas naturā ſuam nature mee carnis ⁊ ſanguīs ſuꝑueſtit. ⁊ me miſeꝝ in diuitias gl̓ię ſue nō ad horā ſed in ſempi ternū includit. fit frat̓ meꝰ dn̄s meꝰ. ⁊ timo rē dn̄i fratris vincit affectus. Ideo dn̄e ie ſu libenter audio te regnantē in celis. ſed li bentius naſcentē in terris. Hec enim me ditatio rapit affectum meū. ⁊ huius memo ria cōcaleſcit cor meū. viuentis ⁊ viuide po tionis aſperitate purgatū. Erat vtiqꝫ dn̄s meus inter angelicos ordīes. audiēs hym nū glorie ſue admirabilis. illi mirabili crea ture faciēs mirabilia in celo ⁊ in terra. ī ma ri et in omnibꝰ abyſſis. Ego autem in luto fecis ⁊ miſerie obuolutus. miſer ⁊ miſcrabi lis. ⁊ omnem ſpem egrediendi perdideraꝫ. Ille in gloria. ego in miſeria. admirabilis ille ego miſerabilis. Sanctum ⁊ terribile nomen eius. quod vix audeat illud digni or noīare natura. Nomē illud clauſū ⁊ inte grū. quō caꝑe poterā. qd̓ vixͣ angelicꝰ oculꝰ ꝓſpicere necduꝫ ꝑſpicere pōt. Ille qui erat Amatorium admirabilis agminibꝰ angeloꝝ. inclinat ce los. ⁊ fit ꝯſiliarius hoīm. Maieſtatiuū no men. imp̄catiuū effundit̉. ⁊ qͥ mirabilis ē in celis. ꝯſulere venit in t̓ris. Abſcondit pur purā ſub miſerie veſtimentꝭ. ⁊ ad lutuꝫ vbi iacebā inclinat̉ nō mergit̉. Et ſi audeo dice re. infixus ſum in limo ꝓfundi. Operi ma nuū ſuaꝝ porrigit dexterā. de ꝓfundis aqͣ rū extraxit. extractū abluit. ablutuꝫ induit. indutū reparat. reparatū cōfirmat. Porri git dextera cū naſcit̉. cū loquit̉ extrahit. ab luit cū morit̉. induit cū reſurgit. cū aſcendit reparat. ꝯfirmat cū ſpm̄ ſctm̄ emittit de cel̓. Bern̄. De tribꝰ mixturis in aſſumptiōe humane nature. Et vt agnoſcas pleniꝰ homo dignitatē tuā. agnoſcas ⁊ gl̓iam ꝯdi tionis tue vl̓ hūane. tria oꝑa tres mixturas fecit omp̄s illa maieſtas in aſſumptiōe car nis nr̄e. ita mirabilit̓ ſingl̓aria. ⁊ ſingularit̓ mirabilia. vt talia nec facta ſint. nec facien da ſint ſuꝑ terrā. Cōiuncta ſunt qͥppe adin uicē deꝰ ⁊ homo. mr̄ ⁊ virgo. fides ⁊ cor hu manū. Admirabiles iſte mixture. ⁊ om̄i mi raculo mirabiliꝰ quō tā diuerſa adinuicem poterūt ꝯiungi. Uis vitalis in arboribꝰ. Huic limo terreno vim vitaleꝫ miſcuit. vt in arboribꝰ. vnde ſurgit venuſtas in fo lijs. in floribꝰ pulchritudo. ſapor in fructibꝰ ⁊ medicina. Uis ſenſibil̓ in pecoribꝰ. Adiecit etiā ⁊ vim ſenſibilem limo nr̄o vt ī pecoribꝰ. que nō ſolū iā vitā habeant. ſed ⁊ ſentiant qͥnqꝫ partita ſenſificatiōe vigentes Uis rōnalis in hoībꝰ Addidit adhuc honorare limū nr̄m. ⁊ ei vim rōnalē cōiun xit. vt in homībꝰ. qͥ iam nō ſolū viuāt. ſenti ant. ſed ⁊ diſcernāt inter cōmodū ⁊ incōmo dū. inter bonū ⁊ malū. ⁊ int̓ veruꝫ ⁊ falſum. Uoluit quoqꝫ adhuc infirmiora nr̄a habū dantiori gl̓ia ſublimare. ⁊ cōtraxit ſe maie ſtas. vt qd̓ meliꝰ habebat. videlicet ſeip̄m li mo nr̄o ꝯiungeret. miſcerētqꝫ ſe inuicē deꝰ ⁊ limus. maieſtas ⁊ infirmitas tanta vilitas ⁊ ſublimitas tanta. Augꝰ De tribꝰ con iunctionibꝰ mirabilibꝰ. Et vide ꝙ ſi mira bilis fuit ꝯiūctio pͥma. videlicet int̓ aīam ⁊ corpus. ſed mirabilior fuit ſcd̓a int̓ deum ⁊ limū. nec minꝰ mirabilis erit ⁊ tercia. cū hō angelus ⁊ deꝰ vnꝰ erit ſpūs. Cōfundat̉ er go ſuꝑbia hoīm. ⁊ ad humilitatē dei noue rit de ſe hūilia ſaꝑe lutuꝫ. Bern̄ Nihil em̄ deo ſublimiꝰ. nihil vilius limo. ⁊ tn̄ tan ta dignatiōe deſcendit deꝰ in limū, tantaqꝫ dignitate limꝰ aſcēdit in deū. vt quicqͥd fe cit deꝰ. limus feciſſe credat̉. quicod limꝰ ꝑ tulit. deus ꝑtuliſſe dicat̉ tam ineffabili qͣꝫ ī cōuertibili ſacramēto. Bern̄. Aduerte ergo hō qꝛ limꝰ es. ⁊ nō ſis ſuꝑbus. qꝛ deo ꝯiunctus es. ⁊ nō ſis ingratꝰ Hic incho at de paſſione ⁊ hūilitate pie redēptionis. Uerū qm̄ bona que largiri mortalibꝰ nō ceſſat miſericors ⁊ miſerator dn̄s. recolere ⁊ recolligere om̄ia oī homini impoſſibile ē. id ſaltē qd̓ precipuū eſt ⁊ maximū opus vi delicet redēptōnis a memoria tua aliqͣtenꝰ nō recedat. Augꝰ. Agnoſce igit̉ inqͣn tū valeas. ⁊ qͣntū debeas. ⁊ dū preciū tui co gitas. tibi vilis eſſe deſinas. Fauſtinꝰ. Perſpice homo quātū valeas. vt tandem inqͣꝫ vilis tibi eſſe deſinas. vt ꝑ hoc erube ſcendis ſubiacere vicijs dedignerꝭ. dū ge neroſitatē tuā de creatoris ac reꝑatoris di gnitate metiris. Auguſ. Reus nanqꝫ eris nō parui p̄cij ſed ſanguinis xp̄i. qͥ vio las ⁊ maculas aīam xp̄i ſanguīe mundatā ⁊ paſſione redemptā. Leo papa. Me mento cuiꝰ ſis capitis. ⁊ cuiꝰ corꝑis mēbrū. Reminiſcere qꝛ morte xp̄i erutꝰ de poteſta te tenebraꝝ. tranſlatꝰ es in dei lumen ⁊ re gnū. qꝛ preciū tuū ſanguis eſt xp̄i. qui veri tate te iudicabit. qͥ miſcd̓ia te redemit. Mi ſerendi em̄ nr̄i deꝰ cauſam niſi in ſua boni tate nō habuit. ⁊ mirabilior eſt ſcd̓a homi nū generatio qͣꝫ pͥma ꝯditio. Quia plus eſt ī nouiſſimis ſecl̓is reꝑaſſe deū qd̓ perierat. qͣꝫ a pͥncipio feciſſe qd̓ nō erat. Bern̄. in ſermone Memēto te. ⁊ ſi de nihilo factū nō tn̄ de nihilo redemptū. Sex diebꝰ cōdi dit om̄ia. ⁊ te int̓ omnia. Atuero ꝑ triginta tres annos oꝑatꝰ eſt ſalutē tuā in medio t̓re O quantū laborauit. ſuſtinēs carnis neceſ ſitates. hoſtis temptatōes. Quis vero int̓ cetera digne penſet quāte fuerit hūilitatis. manſuetudinis. dignatōnis. dn̄m maieſta tis indui carne. multari morte. turpari cru ce. Nunqͥd nō valuit opus ſuū reꝑare abſ qꝫ iſta difficultate. Ualuit. ſed maluit cū in iuria ſui. ne peſſimū atqꝫ odioſiſſimū viciū ingratitudinis vltra reꝑiret in homīe. Sa ne multū fatigationis aſſumpſit. quo mul te dilectionis hoīem debitoreꝫ teneret. cō moneretqꝫ gr̄aꝝactiōis difficultas redem ptionis. queꝫ minꝰ eſſe deuotū fecerat ꝯdi tionis facilitas. Quid em̄ dicebat hō crea tus ⁊ ingratꝰ. Gratis quidē conditus ſum CCCXIII Fo. ſed nullo gͣuamīe auctoris vel labore. Si quidē dixit ⁊ facta ſunt. quēadmoduꝫ vni uerſa. Quid magnū eſt quālibet magna qd̓ in ꝟbi facilitate donauerit. Sic bn̄ficium creatoris attenuās hūana impietas. ingra titudinis materiā inde ſumebat. vnd̓ amo. ris cām hr̄e debuerat. Idqꝫ ad excuſādas excuſationes in peccatꝭ. Sed luce clarius ptꝫ. qͣntū hō ꝓ te factꝰ diſpendium fecit. de dn̄o ẜuus. de dei filio hoīs filius fieri non deſpexit. Bern̄. de deo Et qui te ſemel tm̄ ⁊ ſolū dicendo fecit. in reficiēdo ꝓfecto multa ⁊ geſſit mira ⁊ pertulit dura. Nec tm̄ dura. ſed etiā indigna. Et iō licet multum poſſit hoīem incitare ad amādū deū. ꝙ ipſe eū fecit. tn̄ multo ampliꝰ debet eū incitare. ꝙ ip̄e eū refecit. qꝛ nō tam facile refectus qͣꝫ factꝰ. Ꝙ hō nō ſufficit ad retributionē. Quid gͦ retribuā dn̄o. ꝓ oībꝰ q̄ retribuit i. In pͥmo oꝑe me mihi dedit. ī ſcd̓o ſe. ⁊ vbi ſe dedit. me mihi reddidit. Datꝰ ergo ⁊ redditꝰ. me ꝓ me debeo. bis debeo. quid deo retribuā ꝓ ſe Nā ēt ſi me milies repēde re poſſem. qͥd ſum ego ad deū. Quid igitur magnuꝫ tanto recōpenſat̉ amori. ſi puluis exiguus totū ſe ad reamādū collegerit. qͥd illa nimirū maieſtas in amorē p̄ueniēs. to ta in opus ſalutꝭ eiꝰ incēſa ꝯſpicit̉. Anſel. Ecce dn̄e qꝛ tu me feciſti. debeo meip̄m a mori tuo totū. qꝛ me redēiſti debo meip̄ꝫ a mori tuo totū. qꝛ tanta ꝓmittꝭ. d̓beo meip̄ꝫ amori tuo totū. Immo ⁊ intātū debeo. plꝰ qͣꝫ meip̄m. Et hec tria cōſidero in qͥbꝰ tota ſpes mea ꝯſiſtit. Bern̄. ſuꝑ miſcd̓ias dn̄i. In charitate adoptiōis. veritate ꝓmiſſi onis. ⁊ ptāte redēptiōis. Scio igit̉ cui cre didi ⁊ certꝰ ſum. qꝛ in charitate nimia adop tauit me. qꝛ verax in ꝓmiſſione. ⁊ qꝛ potens in exhibitione. Hugo. Cogita igit̉ qͣn tū diligat te. qui tanta ꝑtulit ꝓ te. ⁊ tanta fa cere dignatꝰ eſt ꝓpt̓ te. ⁊ qͥ tanta tibi dare ꝓ mittit. De dulcedīe dei circa hoīem vt in citet eū ad amorē ſuuꝫ. Primo nāqꝫ pul cher factꝰ fueras eiꝰ munere. poſtmodū ve ro fedꝰ factꝰ es tua īiqͥtate. Sꝫ iteꝝ mūdatꝰ es. ⁊ formoſꝰ factꝰ es eiꝰ pietate. oꝑante tn̄ vtrobiqꝫ charitate. Olim cū non eſſes dile xit te vt ꝯderet te. poſtea cū fedꝰ factꝰ eſſes dilexit te vt pulchrū faceret. ⁊ vt on̄deret ti bi qͣntū te diligeret. nō niſi moriēdo a mor te te liberare voluit. vt nō tm̄ pietatꝭ impen deret beneficiū. veꝝ etiā charitatꝭ oſtenderet affectū. īmo ⁊ tam ſincera caritate te di ligit. ac ſi ſemꝑ cum eo ꝑſtitiſſes. nec expro brat tibi reatu. nec improperat tibi bn̄ficiū. Bern̄. ſuꝑ cantica. Et ſi deinceps cum eo fidelit̓ ꝑſeuerare. ip̄mqꝫ vt decet amare. vt tuū illi amorē incōtaminatū ſeruare vo lueris. maiora prioribꝰ ſe daturū ꝓmittit. De gemina dulcedīe in pectore ieſu xp̄i. Quia gemina dulcedo ſuauitatꝭ exube rat in pectore ieſu. longanimitas videlicet ī expectādo. ⁊ in donādo facilitas. Ad hͦ ſiqͥ dem diu ſuſpendit ſnīam vltionis a ꝯtem nente. vt qn̄qꝫ gr̄am exhibeat remiſſiōis in penitente. Nō vult em̄ mortē pctōris. ſꝫ vt cōuertat̉ ⁊ viuat. De penitēdi facilitate au di. Quacunqꝫ hora pctōr ingemuerit. pec catū ſuū remittet̉ ei. Et dauid paucꝭ cōpre hendit vtrūqꝫ. Longanimis inqͥt ⁊ miſeri cors. Ꝙ dei miſcd̓ia nr̄am ſuꝑet miſeriā Et ideo miſericors eſt ꝙ tardius videt̉ ei pctōri veniā dare. qͣꝫ ip̄i peccatori acciꝑe. Sic em̄ feſtinat abſoluere reū a tormento ꝯſcientie ſue. qͣi plus cruciet eū paſſio miſe ri. qͣꝫ ip̄m miſerū paſſio ſua. Hugo. Et vt hͦ euidentiꝰ intelligas attende. Abieras ſiquidē ⁊ ꝑieras. Et qꝛ in peccatis tuis ve nundatꝰ eras. vltra ſe continere nō potuit. Uenit igit̉ ille poſt te vt redimeret te. ⁊ tm̄ dilexit te vt ſanguinis ſui preciū appēderet ꝑ te. taliqꝫ pacto ⁊ reduxit de exilio. et rede mit de ſeruicio. Nulla gͦ dilectio maior. nul lus amor ſincerior. nulla charitas ſanctior nullus affectꝰ ardentior. Mortuꝰ eſt ꝓ te innocens. nihil qd̓ in te amaret inueniens. O cor induratū. cor plus qͣꝫ lapideū. eo ꝙ ī morte amatoris tui quā ꝓ amore tuo ſuſti nuit. ⁊ petre ſciſſe ſunt. ⁊ monumēta aperta ſunt. Cur nō datū eſt mihi intelligere deū creatorē meū ꝓ amore meo qͣi infatuatuꝫ. ⁊ tanqͣꝫ ad nihilū videre redactū. Hugo. Quid nā inueniſti in me dn̄e deꝰ ꝙ dili geres. ⁊ tm̄ diligeres vt morereris ꝓ me. Bern̄. Quid tale in me īueniſti ꝓ qͦ tanta ⁊ tā dura ⁊ dira ſuſtinere voluiſti. O bone ieſu. ſi mihi ſaꝑet etiā p̄ter hec. qͣꝫ dulcit̓ cuꝫ hoībꝰ ꝯuerſatꝰ es. qͣꝫ magna etiā habūdan ter eis largitꝰ es. dura ⁊ aſpera peis paſſus es. dura ꝟba. duriora verbera. duriſſima ⁊ horrenda crucꝭ tormēta. Flagellis ceſus. ſpinis coronatꝰ. clauis ꝯfoſſuſ. patibulo af fixus. obprobrijs ſaturatꝰ. oīm tn̄ īmemor doloꝝ. ait. Pr̄ ignoſce ill̓. Expāſis ꝓ eis in Amatorium cruce manibꝰ. dedit riſuꝫ malignātibꝰ. ⁊ fle tū fidelibꝰ. factuſqꝫ omībꝰ ē deriſui. qͥ ſolus potuit eſſe t̓rori. Quid igit̉ magꝭ admiran dū. qͥd ampliꝰ deteſtandū. qͥd grauius puni endū. qͣꝫ ꝙ videns dei filiū. ſummū ī regno angeloꝝ. nouiſſimū in regno hoīm apponit ſe magnificare hō ſuꝑ t̓ra. Quid ſuꝑbis ter ra ⁊ cinis. Quāto em̄ ſe minorē fecit in hūi litate. tāto ſe maiorē on̄dit in bonitate. ⁊ qͣn to ꝓ te eſt vilior. tanto tibi debꝫ eſſe carior. Que maior iniqͥtas qͣꝫ vt inde creator a te ꝯtēnat̉ vn̄ plus amari merebat̉. Attēde a morē qͦ ſe totū tibi impendit. nihil ſibi reti nens. Attende ⁊ humilitatē qͣ ẜuiuit tibi. hil ſibi dn̄atiōis vendicās. Bern̄. P mo oīa ſua tibi dedit. de hinc ⁊ ſeip̄m expo ſuit vtilitatibꝰ tuis. nō parcēs ſibi ꝓpt̓ te. in ieiunijs multꝭ. in laboribꝰ freq̄nt̓. invigilijs ſupra modū. in fame ⁊ ſiti. etiaꝫ in frigore ⁊ nuditate. Leo papa Nā oēs infirmita tes nr̄as q̄ veniūt de pctō abſqꝫ pctī cōmu nione ſuſcepit. vt eſt famis ac ſitis. ſomni ⁊ laſſitudinis. meroris ac fletꝰ. affectiōibꝰ nō careret. doloreſqꝫ ſeuiſſimos. vſqꝫ ad mortꝭ extrema pateret̉. Miniſteriū ꝟo ſuū imple uit hūilians ſemetip̄m. ⁊ obediēs factꝰ pr̄i vſqꝫ ad mortē. mortē aūt crucis. Sed paꝝ tibi forte videt̉. ꝙ cū eſſet filiꝰ ⁊ coeqͣlis. ta qͣꝫ ẜuus ſeruiuit pr̄i. ſi nō ⁊ ſeruo ſuo. plꝰ qͣꝫ ſeruus ſeruiuit. Factꝰ quidē erat hō vt cre atori ſeruiret Et qͥd iuſtius qͣꝫ vt ẜuias illi a quo creatꝰ es. ſine qͦ nec eſſe potes. Et quid beatiꝰ aūt ſublimiꝰ qͣꝫ ſeruire illi cui ſeruire regnare ē. De hūilitate creatorꝭ ⁊ ſuꝑbia hoīs. Nō ẜuiā inqͥt hō creatori. Ego igit̉ ſeruiā tibi creator hoīm Tu recūbe. ego mi niſtrabo. ego tibi pedes lauabo. Tu qͥeſce. ego languores tuos ferā. ⁊ infirmitates tu as portabo. Utere me vt libet in oī neceſſi tate tua. nō mō vt ſeruo tuo. ſed etiaꝫ vt iu mento tuo. vt peculio tuo. Si fatigatꝰ aūt ⁊ oneratꝰ es. ego te ⁊ onꝰ tuū ferā. vt legem meā pͥmus impleaꝫ. O duricia cordis mei. ad dignationē tantā tā inopinatā. O dete ſtabilē ſuꝑbiā hoīs ſeruire ꝯtēnentꝭ. Dor ſum etiā poſuit ad flagella. ⁊ plagis vapula uit nō paucis. nec paruis. Indicio ſunt ri uuli ſanguinis. qͥ de tot ꝑtibꝰ ꝓfluūt corꝑis Cōtumelia ⁊ tormēto int̓rogatꝰ fuit. velu ti ẜuus aūt latro. Subdit̉ q̄ſtioni. qͣ confeſ ſio extorq̄bat̉ criminis. Nūqͣꝫ igit̉ recedat a mēoria tua tā indebita miſeratio. tā ꝓbata dilectio. Anſel. Maxima cā qͣre debemꝰ diligere deū. Scio nāqꝫ dn̄e. qꝛ licꝫ mul te ſint cauſe. multe ſint rōnes. qͣre te debere mus diligere. nulla tn̄ maior ca. nulla cogē tior rō. qͣꝫ nr̄e redēptōis modꝰ. Debemꝰ di ligere te. qꝛ nos creaſti. qꝛ nutriſti. qꝛ paſcis ⁊ veſtis. Cur maxīe debemꝰ diligere deū Sed id̓o maxime. qꝛ redemiſti nos tali modo.ſ. morte tua. ⁊ tali genere mortis qd̓ tūe tꝑis erat viliſſimū genꝰ mortꝭ qͦ punie bant̉ latrones ⁊ illi qͥ magna ſcelera cōmiſe rant. Quāto em̄ abiectiora ꝓ hoībꝰ pati di gnatꝰ es. tanto magis ab hoībꝰ honorari ⁊ diligi dignꝰ es. Quis em̄ tāte duricie eſt et obſtinatōis. vt nō poſſit animū ſuū inclina re ad te diligēdū. qͥ tm̄ dilexiſti nos vt nos lauares a pctīs nr̄is in ſanguīe tuo. Quis eſt qͥ nō poſſit feruentiꝰ ⁊ diligētiꝰ et dulctꝰ diligere. qn̄ recordat̉ ꝙ ī cruce brachia tua expandiſti. deſiderās noſ amplecti. ⁊ recipe oēs qui ad te ꝯfugere volūt. Bern̄. In nullo vero clariꝰ qͣꝫ vulneribꝰ tuis eluxit. ꝙ tu dn̄e ſuauis et mitis et multe miſcd̓ie. Quid ſuꝑ oīa amabilē reddat dn̄m ieſum xp̄m. Idcirco ſuꝑ oīa reddit te amabileꝫ mihi o bone ieſu. calix quē bibiſti. opꝰ redē ptiōis nr̄e. Hoc oīno amorē nr̄m vendicat facile totū ſibi. Hoc inquā eſt qd̓ nr̄am de uotionē ⁊ blandiꝰ allicit. ⁊ iuſtiꝰ exigit. ⁊ ar tius ſtringit. ⁊ afficit vehemētiꝰ. Multū qͥ dē laborauit in eo ſaluator. nec in oī mūdi fabrica tantū fatigatōis auctor aſſumpſit. In dictis ſuis ſuſtinuit ꝯtradictores. in fa ctis obẜuatores. in tormētis illuſores. ⁊ in morte exprobratores. Cū igit̉ deuoueris qͥcqͥd es. qͥcqͥd potes. nōne ſic eſt qͣi ſtella ad ſolē. qͣi lapillus ad montē. ⁊ qͣi gutta ad flu uiū. Ꝙ qͥcqͥd facimꝰ nihil ē ad cōparatio nē bn̄ficioꝝ dei in ſua paſſiōe. Si ꝑpen deris qͣꝫ multa ⁊ qͣꝫ multis debeas. videres qͣꝫ nihil ſit qd̓ facis. qͣꝫ nec etiaꝫ int̓ minima cōputandū ad cōꝑationē debitorū tuoruꝫ. Ꝙ ſi neſcieris ⁊ ſcire volueris. reſpice men tali oculo. qͣnto remuneratōis debito aſtrī garis dn̄o patienti. Bern̄. Uolue ⁊ re uolue dn̄icū corpus. a latere vſqꝫ ad latꝰ. a ſūmo vſqꝫ deorſum. ⁊ vbiqꝫ īuenies dolorē. Reſpice ſudorē ſanguineū. alapaꝝ ꝯtume liā. flagelloꝝ inſtantiā. ſpineā coronā. ſputi ludibria. crucis angariā. patibuli ſuſpendi um. oculos languentes. oris pallorē. fellita cibaria. acida pocula. caput īclinatuꝫ. geni Fo. CCCXIIII culationes irriſorias. titulū famoſuꝫ. veſti menti ſortē. geminatū crucifige. Quid plu ra. Uiliſſimū mortꝭ ſuppliciū. ⁊ ꝓbra nefan diſſima Uide xp̄m in cruce pendentē. capi tis inclinationē ad oſculū. brachioꝝ exten ſionē ad amplexū. laterꝭ aꝑtōem. ⁊ totiꝰ cor poris ꝯfixionē ad affectū. Cōſidera filium ꝟ̓ginis illitū ſputis. liuidū plagꝭ. clauis cōfi rū. Attende rectorē celi ſtantē in cruce. pal idū in morte. carne deformē. Ne ꝑtrāſeas dn̄m angeloꝝ. virū ꝑcuſſuꝫ a deor hūiliatū virū qͣi leproſū ⁊ oībꝰ detrimētis expoſitū. Copioſa nāqꝫ apud eū redēptio. Et ꝟe co pioſa. qꝛ ꝑ qͥnqꝫ partes de corꝑe eius vnda ſanguīs emanauit. cū ad redēptōeꝫ totiꝰ or bis vna p̄cioſiſſimi ſanguīs ſui gutta ſuffi ceret. Sed iō data eſt copioſa. vt virtꝰ dile ctionis in bn̄ficij redundatōne clareſceret. Agnoſce etiā qͣꝫ grauia ſunt illa vulnera ꝓ qͥbꝰ neceſſe fuit xp̄m dn̄m vulnerari. Si hͦ nō eſſent ad mortē. mortēqꝫ ſempit̓nā. nū ꝓ eoꝝ remedio dei filiꝰ moreret̉. Hu Hec qͣnti valeāt freq̄nt̓ cogita. ⁊ ī ſta tera charitatꝭ appende. ⁊ qͥcqͥd amorꝭ impen dendū habes. illi repende. Inſpice diligēt̉ vulnera pendentis. cicatrices reſurgentis. ſanguinē morientꝭ. p̄ciū credentꝭ. cōmertiū limentꝭ. Bern̄. Et qꝛ filiꝰ dei occidi bet̉. vt p̄cioſi ſanguinis ſui balſamo vul neribꝰ tuis mederet̉. nūqͣꝫ a corde tuo rece dat. qͣtenꝰ toto tibi figat̉ in corde. qͥ ꝓ te totꝰ fixus eſt in cruce. De triplici vilitate xp̄i in ip̄iꝰ paſſiōe. In qͣ xp̄i fixione tria dili gent̓ ꝯſidera. vt illi artiꝰ ꝑ amorē adhereas triplicē videlicet vilitatē. triplicē aſperitatē. ⁊ triplicē pauꝑtatē. Prima vilitas fuit ala parū ⁊ colaphorū ⁊ arūdinis ꝑcuſſio. tanqͣꝫ in ribaldū. Scd̓a fuit maior.ſ. tanqͣꝫ in bu fonē vl̓ aliqd̓ ſordidū aut fetens ſputi ſcrea tio. Tercia fuit maxima. videlicꝫ int̓ latro nes mortꝭ turpiſſime ꝯdēnatio. De tripli ciaſperitate in chriſti paſſionē. De tripli ci autē aſꝑitate vide diligent̓. Prīa aſperi tas fuit ſpinaꝝ ꝑ mediū cutis capitꝭ ad mo dū corone crudelis infixio. Scd̓a erat ma ior totiꝰ videlicet corꝑis vſqꝫ ad ſanguinis effuſionē illigatū ⁊ nō potentem ire qͦ vellet crudelior flagellatio. Tercia vero et maxīa oīm mēbroꝝ in cruce violētiſſima diſtēſio. maxime cū talē diſtenſionē comitata fuerit manuū ⁊ pedū crudeliſſima trāſfixio. Naꝫ ſi ad ſe mēbra traheret. ꝓpria vulnera ī loco ſenſibiliſſimo vt ita dicā ꝓpter neruoꝝ ſenſi bilium ꝯcurſum. ⁊ cauſam mortꝭ augmen taret. Si aūt diſtenta ꝑmitteret. dolorē ex diſtenſione. vel qͣſi diſtocationē oīm iunctu rarū ſentiret. Nā non ſunt veriti mēbra eiꝰ intantū diſtendere. vt om̄ia oſſa eiꝰ poſſent dinumerare. De triplici pauꝑtate ī ip̄iꝰ paſſione. De pauꝑtate vero ꝯſidera. Pri ma pauꝑtas fuit. ꝙ tantū nō habebat ꝙ in ppria domo ſuū caput reclinare poſſet. Se cunda vero maior iuxta crucē. ꝙ veſtes nō habebat quibꝰ mēbra tegere poſſet. Anſ elmus. De hūana redēptione. Tercia au tē maxima ꝙ nec ſpaciū pedis voluit in ter ra habere. vnde in aera aſcendit. qn̄ in cru ce ꝓ te pendere voluit. Tn̄ in his omībꝰ nō eſt diuīa natura hūiliata. ſed hūana eſt ex altata. Nec eſt illa īminuta. ſed iſta eſt miſe ricordit̉ adiuta. Nec hūana natura in illo homīe paſſa eſt aliqͥd vlla neceſſitate. ſed ſo la libera volūtate. Nec vlla cogente obedi entia. ſed potenti diſponēte ſapīa. Nō em̄ il li pater vt moreret̉ cogens p̄cepit. ſꝫ ille qd̓ patri placiturū ⁊ oībꝰ ꝓfuturuꝫ intellexit. f. ſponte fecit. Nec eū ad hoc pr̄ potuit coge re. qd̓ ab eo exigere n̄ debuit. Sic itaqꝫ pr̄i obedientiā liberā exhibuit. cui hͦ placiturū ſciuit ſponte facere voluit. Deniqꝫ qn̄ pater hanc bonā illi voluntatē. qͣꝫuis liberam de dit. nō īmerito dicit̉ qꝛ eā velut p̄ceptū pa tris accepit. Hoc itaqꝫ mō obediēs fuit pa tri vſqꝫ ad mortē. ⁊ ſicut mandatū dedit illi pr̄. ſic fecit. ⁊ calicē quē dedit illi pater. bibit. Que ſit ꝑfecte hūane nature obediētia. Hec eſt em̄ ꝑfecta ⁊ liberrima hūane na ture obediētia. cū volūtatē ſuā liberā ſpōte volūtatid̓i ſb̓dit. ⁊ cū acceptā bonā volūtatē ſine oī exactiōe. ſpōtanea lib̓tate ope ꝑficit. Sic hō ille redemit oēs alios. cū hͦ qd̓ ſpō te dedit deo cōputat ꝓ debito qd̓ illi debe bāt. Quo p̄cio nō ſemel tm̄ a culpis hō re dimit̉. ſed etiā qͦtiēs cū digna pnīa redierit recipit̉. q̄ tn̄ pnīa peccanti nō ꝓmittit̉. Leta re igit̉ ꝓ libertate tua. ⁊ eſto ſꝑ gratꝰ illi. qͥ ſic gratꝭ ſua morte ad vitā te reſtaurauit. Sꝫ o tu dn̄e. tu qͥ vt ego viuerē mortē ſuſcepiſti quō letabor de libertate mea. q̄ nō ē niſi de vinculis tuis. Qualit̓ gratulabor de ſalute mea. cū nō ſit niſi de doloribus tuis. Quō gaudebo de vita mea. q̄ nō eſt niſi de morte tua. An gaudebo de his q̄ paſſus es. et de crudelitate illoꝝ qͥ eā tibi fecerūt. qm̄ niſi il ZZ 2 Amatorium li feciſſent. tu paſſus non eſſes. Et ſi paſſus nō eſſes. hec mea bona nō eſſent. Sed cer te illoꝝ neqͥcia nihil facere potuit. niſi qd̓ tu ſponte ꝑmiſiſti. Nec tu paſſus es. niſi qꝛ tu pie voluiſti. Ergo tu pctōr redēptꝰ illoꝝ cru delitatē dimitte dei iudicio. ⁊ tracta de his q̄ debes ſaluatori tuo. Intuere neceſſitati tuā ⁊ bonitatē eiꝰ. ⁊ vide qͣs gr̄as reddas. ⁊ qͣntū debeas amori eius. Hugo. O ſi attēderes qͦt ⁊ qͣles in cōꝑatione tui abiecti ſunt. qͥ hanc q̄ tibi data eſt gr̄am ꝑ mortē vi delicet filij dei ꝯſeqͥ nō potuerūt. Certe au diſti ab initio vſqꝫ in hāc diē. qͣꝫ multe gene ratiōes hoīm ꝑierūt. q̄ ēt oēs ſine cognitōe dei. ⁊ p̄cio ſue redēptiōis in interitū ſempi ternū dilapſe ſunt. Ꝙ deꝰ ſola caritate p̄ fert te oībꝰ homībꝰ qͥ ab initio extiterūt. Om̄ibꝰ illis redēptor ⁊ amator tuꝰ te p̄tu lit. qn̄ tibi hāc gr̄am largitꝰ eſt. quā nullꝰ ho minū ꝑciꝑe meruit Et qͥd dices. Quare pu tas p̄latꝰ es oībꝰ illis. Nunqͥd tu fortior ill nunqͥd tu ſapiētior. nunqͥd nobilior. nūqͥd ditior oībꝰ illis fuiſti. qꝛ hāc p̄ oībꝰ illis ſpe cialē gr̄am ſortiri meruiſti. Quot fortes. qͦt ſapiētes. qͦt nobiles. qͦt diuites ibi fuerūt. et tn̄ vniuerſi relicti ⁊ abiecti ꝑierūt. Ꝙ be neficia oīa ex ſola gratuita ſaluatoris chari tate homini collata ſunt. Tu ſolꝰ p̄ oībꝰ illis aſſumptꝰ es. Et qͣre hͦ in te factum ſit. nullā p̄ter gratuitā ſaluatorꝭ tui charitateꝫ cām inuenire poterꝭ. Elegit gͦ ⁊ p̄elegit te in oībꝰ. ⁊ aſſumpſit te ex oībꝰ. ⁊ amauit te p̄ oī bus. Nomīe ſuo vocauit te. vt mēoriale eiꝰ ſemꝑ eſſet apud te. Uoluit te participē eſſe in noīe. participē eſſe in noīs ꝟitate. qm̄ vn xit te illo qͦ ⁊ ip̄e erat vnctꝰ oleo leticie. vt ab vncto ſis vnctus. qͥ a xp̄o dicerꝭ xp̄ianꝰ. Ad hūc diligentiꝰ ac plenius attende qͣnta tibi ꝯtulit hic amator tuꝰ vt in oī ſtatu. om̄i tꝑe. ip̄iꝰ bn̄ficia. atqꝫ circa te ſollicitudinē recō gnoſcas Semꝑ cogita qͣntā tecū miſcd̓iaꝫ fecit. ⁊ in hͦ ꝑpende qͣntū ab ip̄o diligeris. ꝙ eiꝰ beneficiū nunqͣꝫ tibi defuiſſe cognoſcis. Nō em̄ tibi int̓ cetera paruū eſtimādū ē be neficiū. ꝙ bn̄ vtens malo parētū tuoꝝ crea uit te de carne illoꝝ. ⁊ inſpirauit in te ſpira culū vite. diſcernēs te ab illis. qͥ vel aborti ui ꝓiecti ſunt ab vtero. vel qͥ int̓ materna vi ſcera ſuffocati pene vident̉ ꝯcepti nō vite. Breuis recapitulatio bn̄ficiorū dei tibi a natiuitate collatoꝝ. Quid etiā ꝙ inte gr̄a tibi ⁊ ſana mēbra creauit. ne eſſes parētibꝰ tuis dolori. obprobrio alienis. Ba gnū certe ⁊ hoc. Sed quō illud qͣnte boni tatis fuerit eſtimabis. ꝙ eo tꝑe ⁊ inter tales naſci voluit. ꝑ qͦs ad fidē ſuā ⁊ ſacr̄a ꝑueni res. Uide innūerabilibꝰ milibꝰ hoīm hͦ ne gatū. qd̓ tibi gratularꝭ eſſe cōceſſum. cū qͥb tecū cū vna eſſet eadēqꝫ ꝯditio. illi derelicti pͦ iuſticiā. tu vero vocatꝰ es ꝑ gr̄am. Proce de ⁊ adhuc intuēdo munꝰ eiꝰ fuiſſe ꝙ edu catꝰ a parētibus fuiſti ꝙ te flāma nō leſit. ꝙ nō abſorbuit aqua. ꝙ nō vexatꝰ a demone ꝙ nō ꝑcuſſus a beſtijs. ꝙ p̄cipicio nō necatꝰ ꝙ vſqꝫ ad ꝯgruā etatē in eiꝰ fide et tuitione nutritꝰ. Hugo. Ecce natꝰ es. fons ba ptiſmi tibi poſitꝰ eſt ⁊ lauacrū regeneratio nis. in qͦ ſordes p̄teritoꝝ criminuꝫ abluis. Deinde criſma ⁊ oleū. in cuiꝰ vnctione ſpū ſctō liniris. Recapitulatio ſacr̄orū q̄ tibi a natiuitate ⁊ deinceps collata ſunt ad or natū. Poſt hec delibutꝰ ⁊ in vnctiōe ꝑfu ſus. ad mēſam venis. ⁊ ꝑcipis ibi alimentū corꝑis ⁊ ſanguīs xp̄i. qͦ interiꝰ ſaginatꝰ ⁊ re fectus. noxā illā p̄teritoꝝ ieiunioꝝ depell̓. ⁊ priſtina pulchritudine atqꝫ fortitudīe re paratꝰ. rurſus qͦdāmō iuueneſcis. Deinde veſtimēta bonoꝝ opeꝝ induis. ⁊ cū ieiunijſ cū vigilijs. alijſqꝫ oꝑbꝰ miſcd̓ie. vel pietatꝭ. qͣi vario ornatu decoraris. Ad vltimum ſe quunt̉ aromata virtutū. qͦꝝ odor ſuaue ſpi rans. oēm illū ant qͦrū ſordiū fetorē fugat. ita vt qͦdāmodo tibi totꝰ mutari. ⁊ in alium trāſformari videarꝭ. ⁊ magꝭ letꝰ. magis ala cris. magꝭ ſoſpes efficiarꝭ. Dat̉ etiā tibi ſpe culū ſctā ſcriptura. vt ibi vides faciē tua. vt neqꝫ minꝰ neqꝫ alit̓ qͣꝫ deceat habeat cōpo ſitio ornatꝰ tui. Quid dicꝭ igitur hō. Scis vtrū ne aliquid hoꝝ ꝑceꝑis. Certe in fonte ablutꝰ fuiſti. certe criſmatꝭ vnctionē ꝑcepi ſti. certe de mēſa xp̄i p̄cioſum cibū comedi ſti. ſed forte iteꝝ pollutus es. habes lachry mas qͥbꝰ te iteꝝ abluas. Ꝙ ꝑ deuotione ⁊ lachrymas pctīs deꝑdita ſꝑ poteris reꝑa rare. Iteꝝ vnctio emarcuit in te ꝑ piaꝫ ⁊ bonā deuotionē iteꝝ te vngas. Uide qͣꝫ pia tibi diſpenſatiōe vbiqꝫ ꝯcurrit̉. Nō habui ſti. ⁊ datū eſt tibi. Perdidiſti ⁊ reſtaurat̉ ti bi. Nuſqͣꝫ derelinq̄ris. vt ſcias qͣntuꝫ ille te diligat a quo amaris. Nō vult te ꝑdere. ⁊ iō tanta patiētia te expectat. ⁊ ꝯcedit pie negli genter totiens amiſſa iteꝝ atqꝫ iteꝝ ſi tu vo lueris reꝑare. O quot iā perierūt qͥ iſta te cū acceperunt. ſed amiſſa iteꝝ recipere non Fo. CCIXV meruerunt. Plus gͦ oībꝰ dilectꝰ es. qꝛ tā be nigne amiſſum reddit̉. qd̓ illis ꝑdituꝫ tam diſtricte negabat̉. Nunqͥd tibi gr̄a bn̄ oꝑan di nulla data eſt. Tn̄ volūtas bona ip̄o lar giente negata nō eſt. Si magna oꝑa facis. miſericordit̉ ſublimaris. Si nō facis gna oꝑa. fortaſſis ſalubrit̓ hūiliaris. E us nouit ille qͥd tibi expediat qͣꝫ tu Et ob hͦ ſivis d̓ illo bn̄ ſentire. totū qd̓ ab illo tibi fit bene fieri intellige. Forte gr̄am v̓tutū non habes. ſed dū vicioꝝ impulſu ꝯcuterꝭ. meli us in hūilitate ſolidarꝭ. Suauius redolet deo hūilitas infirma. qͣꝫ virtꝰ elata. Nihil gͦ diſpoſitioni eiꝰ p̄iudicare audeas. ſed ſꝑ cū timore ⁊ reuerētia ora eū. vt quēadmodum ip̄e nouit tibi ſubueniat. Si qͣ adhuc in te mala ꝑmanſerint. pie diluat. Si qͣ inchoa ta ſunt bona. benigne ꝑficiat. ⁊ ea q̄ ip̄e volu t via te ad ſe ꝑducat. Quid tibi amplius cā. Eſt ne aliqͥd adhuc qd̓ dicere poſſim ad oſtendendā dilectionē. Tibi loqͦr pecca Quid dices. Sed tua dicis. aliena nō teris. Si aliena ⁊ tua. nō tn̄ om̄ia. Quis em̄ oīa dicere pōt. Et tn̄ ſcimꝰ qꝛ oīm origo eſt charitas. Ecce duo nati ſunt. eadē ꝟtus qꝫ nobilitas generꝭ. eadē hora natiuitatꝭ ter in pauꝑtate relinquit̉. alter diuitijs ſublimat̉. ⁊ vtrūqꝫ charitas oꝑat̉. qꝛ ⁊ hunc pauꝑtate humiliat. ⁊ illū habūdantia ꝯſo lat̉. Iſte debilis eſt. ⁊ iſte fortꝭ. Iſte tenet̉ ne malū ꝑficiat. iſte roborat̉ vt ad bonū opus cōualeſcat. Utrūqꝫ charitas ꝓbat. nec reꝓ bat. Alter ꝑ ſapīam illuminat̉. alter in ſim plicitate ſenſus ſui relinquit̉. Iſte vt ſeip̄m deſpicere. ille vt creatorē ſuū ſtudeat agno ſcere. Utriqꝫ tamen voluit charitas adeſſe Qualis ſit amor dei in nobis. Talis ē amor dei in nobis. ne quicqͣꝫ omīno huma na infirmitas tolleret. qd̓ ip̄e qͣntū in boni tate ſua eſt ad bonum nr̄m non diſponat. Animaduerte igit̉ ſicut ſuꝑius memoraui. ⁊ vide ꝙ merito amor iſte ſingularꝭ dei. qui cū ſe in multos diffūdat. ita tn̄ vnice ſingu los amplexat̉. Uere pulchrū ⁊ mirificū bo num qd̓ cōmune eſt omniū. ⁊ totū ſingulo rū. cunctis p̄ſidens. ſingulos implēs. vbiqꝫ p̄ſens. omniū curā gerens. ⁊ tn̄ ſingulis qͣſi omnibꝰ ꝓuidens. Sic certe mihi videt̉ cū eius miſeratiōes circa me attendo. ꝙ ſi fas eſt dicere qͦdāmodo nihil aliud faciat deuſ niſi vt ſaluti mee ꝓuideat. ⁊ ita totum ad cu ſtodiam meā occupatū video. qͣſi oīm oblitus ſit. ⁊ mihi ſoli vacare velit. Semꝑ p̄ſen tem exhibet. ſemꝑ paratū ſe offert. quocūqꝫ vertero me nō deſerit. vbicūqꝫ fuero nō re cedit. quicqͥd egero parit̓ aſſiſtit. Et ꝙ tan dem cūctis actionibꝰ ſiue cogitatōibꝰ meis ꝑpetuus ſit inſpector. ⁊ quantū ad bonita tem ſuaꝫ ꝑtinet indiuiduus cooꝑator aſſi ſtit. ip̄o operis ſui effectu patent̓ oſtēdit Ex quo conſtat ſicut premiſi. ꝙ licet facies eiꝰ a nobis nō poſſit videri. nunqͣꝫ tn̄ poſſit p̄ ſentia eius euitari. Confiteor igit̉ tibi miſe rationes tuas dn̄e deꝰ meus. qꝛ nō dereli quiſti me. Quid retribuā tibi ꝓ omībꝰ q̄ re tribuiſti mihi. Uis vt diligā te. Et quō di ligam te. Et quantū diligā te. Et quis ſum ego vt diligā te. Homo ſemꝑ hucuſqꝫ ingra tus. Quid faciemꝰ dn̄o deo noſtro. a qͦ tot ⁊ tanta bona ſuſcepimꝰ. Neqꝫ em̄ contentꝰ fuit ea que ⁊ ceteris bona nobis tribuere. ſed in malis quoqꝫ nr̄is eū ſingularē dile ctorem agnoſcimꝰ. vt eū tam de bonis qͣꝫ d̓ malis nr̄is om̄ibꝰ. ſingularit̓ diligamꝰ. Tu dediſti mihi dn̄e vt te cognoſcā. ⁊ vt p̄ cete ris multis de tuis ſecretis reuelata intelli gam. Alios coetaneos meos in tenebrꝭ ig norantie dereliquiſti. ⁊ mihi p̄ illis lumē ſa pientie tue infudiſti. Tu dediſti mihi veriꝰ cognoſcere te. purius diligere te. ſincerius credere in te. ardentiꝰ ſequi te. Tu dediſti ſenſum capacē. intellectū facilē. memoriam tenacē. linguā diſertā. ſermonem gratū. do ctrinā ſuadibilē. efficaciā in oꝑe. gratiaꝫ in cōuerſatione. profectū in ſtudijs. effectū in cōceptis. ſolamen in aduerſis. cautelā in ꝓ ſperis. fortitudinē in aduerſis. Et quocūqꝫ vertebam me. vbiqꝫ gratia tua ⁊ miſericor dia p̄ceſſit me. Et ſepe cū mihi videbar con ſumptus. ſubito liberaſti me. Auguſti. Quādo errabā reduxiſti me. quādo ig norabam docuiſti me. Qn̄ peccabam corri puiſti me. qn̄ ꝯtriſtabar ꝯſolatꝰ es me. Qn̄ deſperabam cōfortaſti me. qn̄ cecidi erexiſti me. Qn̄ ſteti tenuiſti me. qn̄ iui duxiſti me. qn̄ veni ſuſcepiſti me. Hec oīa ⁊ multa alia feciſti mihi dn̄e deꝰ meꝰ. de qͥbꝰ mihi dulce erit ſemꝑ cogitare. ſemꝑ loqͥ. ſemꝑ gr̄as age re. vt te laudē ⁊ amem ꝓ omnibꝰ bn̄ficijs tu is dn̄e deus meus. Amen. Explicit amatorium ſancti Bonauentu re doctoris ſeraphici. ZZ 3 Sermones de decem preceptis ¶ Incipiunt ſermones de decē preceptis ſancti Bonauenture Iuis ad uitam ingredi ſerua mandata. Uerba iſta ſcripta ſunt in Mattheo. et ſunt verba ſaluatoris nr̄i. in quibꝰ explicat̉ nobis ſumma totiꝰ nr̄e ſalutis quantū ad duo. Primo qͣntū ad p̄miū retributōis di uine. Scd̓o qͣntū ad merituꝫ oꝑatiōis hu mane. Primū ibi. Si vis ad vitaꝫ ingredi Scd̓m ibi. Serua mādata. Et hic rectus ordo tangit̉. qꝛ finis mouet agentē vt ſe ex erceat ad debitū finē. Seqͣmur gͦ formā il lius magni mgr̄i. Sed anteqͣꝫ de p̄ceptꝭ ali qͥd dicamꝰ. dicamꝰ pͥmo de obſeruātijs pre ceptoꝝ. Premittit dn̄s pͥmo motiuum. po ſtea ſubiūgit actū ꝑ quē poſſumꝰ deuenire ad debitū finē. Et notandū ꝙ ſunt qͣttuor q̄ debent nos mouere ad obſeruādū man data dei. Primū eſt auctoritas mandantꝭ. Scd̓m eſt obſeruatōis mādatoꝝ vtilitas. Terciū eſt trāſgreſſiōis periculū. Quartū eſt irrep̄henſibilitas mādatoꝝ. Qn̄ ille qui mandat eſt magne auctoritatis. ⁊ obſerua tio mādatoꝝ eſt magne vtilitatis. ⁊ in trāſ greſſione eſt magnū ꝑiculū. ⁊ irrep̄henſibi le eſt mandatū. tūc nullus pōt hr̄e excuſati onē de obſeruatiōe mandatorū. Primo dico debꝫ nos mouere ad obẜuādū māda ta dei auctoritas mādantꝭ. qꝛ ille qͥ mandat ſcꝫ deꝰ magne auctoritatꝭ eſt. qd̓ ptꝫ ex tri bus. Primo. qꝛ ip̄e ſua magna potētia nos creat. Scd̓o qꝛ ip̄e ſua mira ſapīa nos gu bernat. Tercio qꝛ ip̄e ſua munifica beniuo lentia nos faluat. Primo dico ꝙ ille qui mandat obſeruari mandata dei eſt magne auctoritatꝭ. qꝛ ſua magna potētia nos cre at. Iob. Manꝰ tue fecerūt me. Et in deut̓. dicit̉. Oculi vr̄i viderūt oīa oꝑa magna dei q̄ fecit. vt cuſtodiatis mādata eiꝰ. Scd̓o eſt magne auctoritatꝭ. qꝛ ſua mira fapientia nos gubernat. Iſaias. Ego dn̄s docēs te vtilia. gubernās te in via qͣ ambulas. vtinā attendiſſes mādata mea. Psͣ. Seruaui mā data tua ⁊ teſtimonia tua. qꝛ oēs vie mee in ꝯſpectu tuo. Tercio eſt magne auctorita tis. qꝛ ſua munifica beniuolētia nos ſaluat Un̄ in Deut̓. Et nūc iſrl̓ qͥd petit dn̄s deꝰ tuus a te niſi vt timeas ip̄m ⁊ diligas ip̄m. ⁊ ambules ī vijs eiꝰ. ⁊ cuſtodias mādata eiꝰ Dn̄s qͥ te creauit. deꝰ qͥ te gubernat. tuus ī te ſaluat. Patet mō ꝙ dignitas ſiue auctori tas p̄cipientis dꝫ nos mouere ad ẜuanduꝫ mandata. Scd̓o dꝫ nos mouere ad ob ſeruandū mandata dei obẜuatōis vtilitas In ẜuādo em̄ mādata dei eſt multiformis vtilitas. q̄ ad tres vtilitates reducit̉. Prīa vtilitas eſt impetratio diuinoꝝ chariſma tū. Scd̓a eſt reuelatio ſctāꝝ ſcripturarum. Tercia ē aſſecutio celeſtiū premioꝝ. Pri ma dico vtilitas in ẜuādo mandata dei eſt impetratio diuīoꝝ chariſmatū. Un̄ in Io hāne. Si diligitꝭ me mādata mea ẜuate. et ego rogabo pr̄em meū. ⁊ dabit vobis aliuꝫ paraclytū. Scd̓a. intelligētia ſctārū ſcri pturaꝝ. Psͣ. Suꝑ ſenes intellexi. qꝛ māda ta tua q̄ſiui. Sed quō ꝑueniemꝰ ad intelli gentiā ſcripturaꝝ docet Gre. Un̄ ſuꝑ illud Diſcipuli qn̄ viderūt dn̄m ieſum ip̄m non intellexerūt. ſed qn̄ loq̄bat̉ tūc ip̄m intelle xerūt. dicit Gre. ꝙ audiēdo dei p̄cepta diſci puli illumīati nō ſunt. ſꝫ faciēdo ea illumi nati ſunt. Quare. qꝛ nō auditores legis tm̄ ſed factores iuſtificabunt̉. ꝓpt̓ hͦ dic̄ Iaco bus in cano. ſua. Eſtote factores verbi dei ⁊ nō auditores tm̄. fallētes voſmetip̄os. qꝛ qͥ eſt auditor ꝟbi dei tm̄ ⁊ nō factor. cōꝑabit̉ viro ꝯſiderāti vultū natiuitatꝭ ſue ī ſpeculo Si videat hō decies vultū ſuū in ſpeculo. adhuc nō ſciet ip̄m. Sꝫ ſi videt vultū alte riꝰ hoīs extra ſpeculū. bn̄ recognoſcit ip̄m. ⁊ hͦ eſt ꝓpt̓ fortē imp̄ſſionē ſpeciei ſuꝑ orga nū viſus ẜm rectā lineaꝫ. Sꝫ ī ſpeculo nō ē verꝰ intuitꝰ. Sil̓r qn̄ hō audit ꝟbū dei. vi det̉ ei ꝙ ip̄m ītelligat. ſꝫ ſtatī recedit. Sed qn̄ ponit ip̄m ad exꝑientiā bn̄ oꝑando. tūc ip̄m intelligit. Tercia vtilitas in ẜuando mādata dei eſt aſſecutio p̄mioꝝ celeſtium. Un̄ in ꝓuerb̓. Serua mādata mea ⁊ viues ⁊ legē meā qͣi pupillaꝫ oculi. Hec eſt rō qͣre homī exiſtēti ī paradiſo deꝰ dedit obẜuan tiā mādatoꝝ. Patet mō ꝙ ad obẜuandum mādata dei dꝫ nos mouere vtilitas obſer uatiōis. Tercio dꝫ nos mouere ad obẜ uantiā mādatoꝝ ꝑiculū trāſgreſſionis. hō em̄ qͥ trāſgredit̉ mādata incidit in ml̓ta pe ricula. Prīo qꝛ multa bona ꝑdit. ſcd̓o in ne fanda flagitia ruit. tercio qꝛ eterna ſupplicia meret̉. Prīo dico dꝫ nos mouere ad ẜua dū mādata dei trāſgreſſiōis ꝑiculū. qn̄ trat greſſores ml̓ta bōa ꝑdūt. Un̄ ī Leuit̓. Si nō audieritꝭ vocē meā. ⁊ nō feceritis omnia CCCXVI Fo. mādata mea. viſitabo vos ī egeſtate ⁊ calo re. qͥ ꝯficiet oculos vr̄os. ⁊ ꝯſumet aīas ve ſtras. Dicit viſitabo vos ī egeſtate. q̄ eſt pͥua tio oīm bonoꝝ. ⁊ calore qͥ ꝯficiet oculos ve ſtros. ⁊ ꝯſumet aīas vr̄as. qꝛ auferet affecti boni. ⁊ intellectū veri. Un̄ psͣ. Dereliqͥt me virtꝰ mea. ⁊ lumē oculoꝝ meorū. ⁊ ip̄m nō ē mecū. Scd̓o trāſgreſſores ī nefanda fla gitia ruūt. Un̄ in Baruch. Nō obediuimꝰ voci dn̄i vt ambularemꝰ in mādatis eiꝰ. et abiuimꝰ vnuſqͥſqꝫ in ſenſu cordis ſui mali gni. Psͣ. Populꝰ meꝰ nō audiuit vocē meā. ⁊ iſrl̓ nō intēdit mihi. ⁊ dimiſi eos ẜm deſi deria cordis eoꝝ. Tales dat dn̄s in manꝰ demonū. Un̄ in Dan̄. dixerūt pueri in for nace ignis ardentꝭ. Peccauimus. iniq̄ geſſi mus. ⁊ p̄uaricati ſumꝰ. ⁊ ſequit̉ eoꝝ ignomi nia. ⁊ traditi ſumꝰ in manibꝰ inimicoꝝ nr̄o rū iniqͦꝝ. ⁊ regi iniuſto ⁊ peſſimo ſuꝑ t̓rā. Tercio trāſgreſſores incidūt in ꝑicula. qꝛ et̓na ſupplicia ꝓmerent̉. psͣ. Maledicti qui declināt a mādatꝭ tuis. Maledicti. qꝛ dicet̉ eis. Ite maledicti in ignē et̓nū ⁊c̄. Ecce mō obẜuatiōis mira vtilitas. ⁊ trāſgreſſiōis mi ra calamitas. Un̄ dn̄s ꝑ moyſen. En inqͥt ppono tibi bn̄dictionē ⁊ maledictionē. bn̄di ctionē ſi mādata mea fecerꝭ. maledictiōeꝫ ſi nō feceris. Ponit nos dn̄s ī medio ⁊ mira bilit̓ oꝑat̉ nobiſcū. Quia qn̄ aliqͥs vult ali qͥd alij on̄dere vtit̉ duplici rōne.ſ. rōne oſtē ſiua. ⁊ rōe ducēte ad īpoſſibile. Sic fac̄ dn̄s Ponit hoīem ī medio int̓ celū ⁊ infernū. In celo eſt et̓na gl̓ia. in īferno ſunt et̓na ſuppli cia. Et qn̄ dn̄s on̄dit hoī gl̓iam celi quā hō p̄t ꝓmereri ſi obẜuet eiꝰ mādata. tunc incli nat ip̄m ad obẜuantiā mādatorū ꝑ rōnem on̄ſiuā. Qn̄ ꝟo on̄dit hoī inferni ſupplicia q̄ ꝓmeret̉ ſi traſgreditur mādata. tūc inclinat hoīem ꝑ rōem ducētē ad īpoſſibile. Ecce ꝓ ponit tibi maledictionē ⁊ bn̄dictionē. Di mitte iude maledictioneꝫ. ⁊ accipe cū mat thia bn̄dictōnē. De iuda dic̄ psͣ. Noluit bn̄ dictionē ⁊ elōgabit̉ ab eo Quarto dꝫ noſ mouere ad obẜuādū mādata dei irrep̄hen ſilitas mādatoꝝ. Eſt em̄ mādatū irrep̄hen ſibile. qꝛ nō ꝯtinet aliqd̓ īpoſſibile. nec aliqd̓ oneroſum. nec iniquū. Prīo dico dꝫ mo uere ad ẜuādum mādata dei irrep̄hēſibili tas mādatoꝝ. qꝛ nō ꝯtinēt aliqd̓ īpoſſibile. īmo ſūt facilia ad ſeruādū. Un̄ ī ioh̓e. Hec eſt charitas dei vt mādata eiꝰ cuſtodiamꝰ. ⁊ mādata eiꝰ gͣuia n̄ ſūt. Habēti em̄ caritatē mādata ſunt facilia. ſꝫ nō hn̄ti caritatē vi dent̉ difficilia Et ponit augꝰ. exēplū de aue ſine plumis. et de aue cū plumis. Aui hn̄ti plumas facile ē volare. ſꝫ aui nō hn̄ti ē dif ficile. Sil̓r hoī ꝑuerſe volūtatꝭ difficilia vi dent̉ mādata. ſꝫ hn̄ti caritatē ſt̓ facilia. Un̄ in deut̓. Mādatū hͦ qd̓ ego p̄cipio tibi ho die n̄ ē ſuꝑ te. nec ꝓcul poſitū. nec ī celo ſitū. nec trās mare poſitū. ſꝫ iuxta te ē valde ſer mo ī ore tuo vt facias illū. Scd̓o māda ta dei ſūt irrep̄hēſibilia. qꝛ nō cōtinēt aliqͥd oneroſū. īmo ſūt ſuauia. Un̄ ī Ecc̄o. Nihil meliꝰ ē qͣꝫ timor dei. ⁊ nihil dulciꝰ qͣꝫ reſpice re ī mādatꝭ dn̄i. psͣ. Deſiderabilia ſuꝑ aurū ⁊ lapidē p̄cioſū ml̓tū. ⁊ dulciora ſuꝑ mel ⁊ fa uū. Gaudiū ē iuſto ẜuare iuſticiā. Sꝫ pala to infecto. cibꝰ dulcꝭ videt̉ eſſe amarꝰ. Sil̓r hoī ꝑuerſe volūtatꝭ mādata dei vident̉ dif ficilia. lꝫ ſint ſuauia. Tercio mādata dei ſūt irrep̄hēſibilia. qꝛ nō ꝯtinēt aliqͥd iniquū Un̄ apl̓s. Lex qͥdē ſctā ē ⁊ mandatū ſctm̄ ⁊ iuſtū ⁊ bonū. Propt̓ hͦ dic̄ apl̓us. Precipio tibi ī deo qͥ viuificat oīa. vt ſine macula ſer ues mādatū irrep̄hēſibile. Cōiungamꝰ iſta qͣttuor inſimul.ſ. ꝙ ī illo qͥ p̄cipit ē ſūma au ctoritas. qꝛ ſua magͣ potētia nos creat. mi ra ſapīa nos gub̓nat. ⁊ munifica beniuolē tia nos ſaluat. Itē videamꝰ vtilitatē obẜua tiōis mādatoꝝ. Quaꝝ pͥma ē īpetratio di uinoꝝ chariſmatū. ſcd̓a ē reuelatio ſacrarū greſſores ml̓ta bona ꝑdūt. ī nefāda flagitia ruūt. ⁊ et̓na ſupplicia ꝓmerēt̉. Itē videamꝰ irrep̄hēſibilitatē mādatoꝝ. qꝛ mādata n̄ cō tinēt aliqd̓ īpoſſibile. nec oneroſuꝫ. nec ini quū. Et ſi iſta qͣttuor bn̄ ꝯſideremꝰ nō ē ali qͥs qͥ poſſit ſe excuſare de obẜuatōe manda toꝝ. Sꝫ qd̓ ē magnū mādatū ⁊ pͥmū ī le ge. Rn̄det dn̄s ī mattheo. Diliges dn̄m de um ex toto corde tuo. et ex tota aīa tua. ⁊ ex tota mēte tua. Scd̓m ſil̓e ē huic. Diliges ꝓ ximū tuū ſic̄ teip̄m. Ex his vniuerſa lex pē det ⁊ ꝓph̓e. Augꝰ. on̄dit ꝙ in iſto ꝟbo. Mihi aūt adherere deo bonū ē. cōtinet̉ totū hͦ qd̓ dr̄. Diliges dn̄m deū ⁊c̄. Debemꝰ em̄ dili gere deū. qꝛ hͦ eſt iuſtū bonū ſctm̄ ſuaue ⁊ fa cile. Un̄ augꝰ. Dn̄e qͥs mihi es. ⁊ ego qͥs ti bi. vt iubeas me amare te. ⁊ ſi nō amem te. minaris mihi ingentes miſerias. Decalo gus ſacer qͥ datus eſt moyſi in mōte ſynai. on̄dit quō debemꝰ cuſtodire mandata dei. EE 8 Sermones de decem preceptis volo vobis on̄dere ꝙ ſic̄ octo parteſor̄oniſ int fundamēta oīm eoꝝ q̄ expͥmi pn̄t ꝑ ſer monē in grāmatica. ⁊ decē p̄dicamēta ſunt fundamētū oīm eoꝝ q̄ determinant̉ in dia lectica. ſic decē p̄cepta ſunt fundamētū ⁊ re gule oīm legū ⁊ bonoꝝ q̄ ſunt in moribus. Nec voluit dn̄s ꝙ ſine rōne data eſſent de cē p̄cepta moyſi. Dicā mō iſta decē in gene rali. Nō habebis deos alienos. Non aſſu mes nomē dei tui inuanū. Memēto vt diē ſabbati ſcrīfices. Honora pr̄em tuū ⁊ ma trē tuā. Nō occides. Nō mechaberis. Non furtū facies. Nō falſuꝫ teſtimonium dices. Nō ꝯcupiſces vxorē ꝓximi tui. Nō agrum. nec aliquā aliā rē. Vt magꝭ clarius ſit hͦ qd̓ dicā nota. ꝙ lex oīs nō mādat niſi iuſticiā. Eſt em̄ lex regula iuſticie. Sꝫ iuſticia ē ẜm quā hō hꝫ ordinari ad deū ⁊ ad ꝓximū. Et ẜm hͦ eſt duplex iuſticia. Una qͣ ordīamur ad deū. ⁊ alia qͣ ordīamur ad ꝓximū Et ẜm hͦ fuerūt due tabule date moyſi. pͥma⁊ ſcd̓a In pͥma ꝯtinent̉ mādata ordinātia noſ ad deū. in ſcd̓a ꝯtinent̉ mādata ordinātia noſ ad ꝓximū. In pͥma dico tabula ꝯtinent̉ mādata ordinātia noſ ad deū. Deꝰ aūt ē tri nitas pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſcūs. Pr̄i attribuit̉ ma ieſtas. filio ꝟitas. ⁊ ſpūiſctō bōitas. In pr̄e eſt ſūma maieſtas hūilit̓ adorāda. In filio eſt ſūma ꝟitas fidelit̓ aſſerēda. In ſpūſctō eſt ſūma bonitas ſincere amanda. Sed ſi iſta tria ex eterna ordinatōe debemꝰ facere neceſſe ē in pͥma tabula eē tria mādata. ẜm tria appropriata tribꝰ ꝑſonis dīnis. In pri mo mādato p̄cipit̉ hūilis adoratio diuine maieſtatꝭ. cū dr̄. Non habeb̓ deos alienos In ſcd̓o mādato p̄cipit̉ fidel̓ aſſertio diuīe ꝟitatꝭ. cū dr̄. Nō aſfumes nomē dei tui īua nuꝫ. In tercio p̄cipit̉ dīne bonitatꝭ ſincera dilectio. cū dr̄. Memēto vt diē ſabbati ſctī fices. In ſcd̓a tabula ꝯtinent̉ ſeptē man data ordinātia nos ad ꝓximū. q̄ ſignificant̉ ꝑ duo p̄cepta legis nature. Hoc facias ali qd̓ tibi vis fieri. Nō facias alij qd̓ tibi n̄ vis fieri. Et ẜm hͦ eſt duplex ꝑs iuſticie ordinā tis ad ꝓximū.ſ. īnocētia ⁊ bn̄ficēcia. Māda tū bn̄ficētie eſt. Honora pr̄em tuū ⁊ matrē tuā. Hoc aūt mādatū nō ē ſolū reuerētie. ſꝫ etiā bn̄ficij ⁊ obſequij. ⁊ nō eſt ī pr̄e ſolū. ſed in oībꝰ q̄ a pr̄e ꝓcedūt. Mandatū innocen tie neceſſe ē multiplicari. qꝛ hͦ mādatū conſi ſtit in hͦ vt caueas ab offenſa ꝓximi tui. Eſt aūt triplex offenſa. in aīo. in ꝟbo. ⁊ in facto. Offenſa ī facto ē tribꝰ modis. ẜm ꝙ hō tri bus modis p̄t offendere ꝓxīm.ſ. in ꝑfona ꝓ pria. ī ꝑſona ꝯiūcta. ⁊ in poſſeſſiōe t̓renorū. ⁊ ẜm hͦ ſunt tria mādata. Nō occides. Non mechaberꝭ. Nō furtū facieſ. De hinc ſequit̉ offenſa ī ꝟbo. ꝯͣ quā ē vnū mādatū. Nō fal ſum teſtīoniū dices. Per falſuꝫ aūt teſtimo niū ſignificant̉ oīa q̄ hō p̄t dicere ꝯͣ ꝓximuꝫ ſuū. Offenſa aūt ī aīo duas hꝫ radices. ẜm duplicē ꝯcupīam. qꝛ ē ꝯcupīa carnis ⁊ ꝯcu piſcētia oculoꝝ. Cōtra ꝯcupīam carnis eſt vnū mādatū. Nō ꝯcupiſces vxorem ꝓximi tui. Cōtra ꝯcupīam oculoꝝ ē aliud māda tū. Nō agrū. nec aliquā aliā rem. Patet mō in generali q̄ ſunt deceꝫ p̄cepta. ⁊ penes qͥd accipiant̉. Scende ad me in montē. ⁊ dabo ti bi duas tabulas lapideas ⁊ legeꝫ ⁊ mādata q̄ ſcpͥſi. vt doceas filios iſ rael. Exo. xxiiij. Psͣ. Declīate a me maligni ⁊ ſcrutabor mādata dei mei. Legit̉ ꝙ btūs Gre. qͥ fuit papa ⁊ doctor ecc̄ie habuit ꝯſue tudinē. ꝙ qn̄ ibat ad ſtudiū legꝭ dīne. ſꝑ di xit iſta ꝟba. Declinate ⁊c̄. Et q̄ſitum fuit ab eo qͣre hͦ faceret. ⁊ rn̄dit petro cui ꝯſueuit di cere ſecreta ſua. ꝙ exꝑimēto didicit. ꝙ qn̄ co gitare voluit ī lege dei. ſentiebat demones ſꝑ ſibi aduerſātes. In alijs ſubtilitatibꝰ in ſtigant demōes. qꝛ ī ip̄is nō vidēt dānū fu um. īmo expectāt ſuū emolumētū. Sꝫ qn̄ ſit mētio de documētꝭ ꝟitatꝭ. ꝑ q̄ fugant̉ de mones. tūc pͥnceps tenebrarū occurrit ar matꝰ. mō ꝑ occupatiōes. mō ꝑ phātaſticas illuſiōes. ⁊ nitit̉ reuocare anīos hoīm a ſtu dio veritatꝭ. Sed veꝝ eſt ꝙ ꝟba iſta. decli nate a me ⁊c̄. dixit Gre. ſic̄ vir ſctūs. qui tūc habuit ꝟtutē cōpeſcēdi demōes. Sed ego nō ſum ex illis. Iō in pͥncipio rogemꝰ dn̄m. vt imperet demonibꝰ ne nos īpediant. ⁊ vt det nobis mētes ſerenas ad intelligēdū v̓ ba de mādatis Aſcēde ad me ⁊c̄. Dn̄s di xit moyſi ꝟbū iſtud. ⁊ moyſes audito verbo aſcēdit in montē. ⁊ accepit duas tabulas la pideas. ⁊ legē ⁊ mandata. In qͦ ſignificat̉ ꝙ ſi volumꝰ ꝑuenire ad intelligentiā manda toꝝ dei. debemꝰ aſcendere in montē.i. ī emi nentiā mentꝭ. qꝛ ẜm imp̄ſſionē lucꝭ et̓ne lex nature eſt nobis data. ⁊ ẜm illaꝫ lucē docu menta legꝭ diuīe ſuſcepimꝰ. Tangebā vob̓ alias ꝙ certū eſt ꝙ ens ꝑ ſe pͥmo cadit ī ani mā. Ens aūt aut eſt creatū aut increatuꝫ. ⁊ ẜm hoc eſt duplex iuſticia. Una ꝑ quā ordi Fo. CCCXVII namur ad ens increatū. alia ꝑ quā ordina mur ad ens creatū. Et ẜm hāc duplicē iu ſticiā eſt duplex tabula moyſi data.ſ. pͥma ⁊ ſcd̓a. In prima dant̉ mandata. ꝑ q̄ ordina mur ad ens increatū. In ſcd̓a dant̉ manda ta. ꝑ que ordinamur ad ens creatū. Ens au tē increatū eſt cauſa oīm reꝝ. efficiens. for malis. exemplaris ⁊ finalis. Ens etiā incre atū habet potentiā. ſapīam ⁊ beniuolentiā. ⁊ ꝓducit om̄ia in eſſe. Et iſta tria appropri ant̉ tribꝰ ꝑſonis diuinis in trinitate. Ma ieſtas appropriat̉ patri. veritas filio. ⁊ boni tas ſpūiſctō. Sūma maieſtas in pr̄e humi liter eſt adorāda. Sūma veritas in filio fi deliter eſt aſſerēda. Et diuīa bonitas ī ſpū ſctō ſincere eſt amāda. Iſta dicta fuerūt in generali. Sed qꝛ ſermones de mādatis in vniuerſali ſunt inutiles. niſi dicant̉ in ſpeci ali. iō oportet explicare de mādatis in ſpe ciali. In generali dictū eſt ꝙ ſunt decē man data. qͦꝝ tria ſunt in pͥma tabula. Dicā vob̓ generale documētū. ꝙ et̓na dei ſapīa q̄ ſcri pſit tabulas iſtas. breuiſſimo mō ⁊ clariſſi mo modo. ⁊ facillimo modo qͦ potuit tradi dit. Tradidit aūt breuiſſimo mō. ne onera ret̉ nr̄a memoria. Clariſſimo mō ne obfu ſcaret̉ nr̄a intelligētia. Facillimo mō. ne re uocaret̉ nr̄a voluntas. Hec eſt rō qͣre ꝑ ver ba qͣnto breuiora potuit ⁊ quāto clariora ⁊ faciliora ⁊ ꝑ actus ſinodochicos data ſunt mandata. Rimo videamꝰ de pͥmo mādato. ſi p cut videmꝰ in alijs rebꝰ ꝙ pͥmū opꝰ eſt fundamentū oīm ſubſequentiū. ſic primū mandatū eſt fundamētū oīm ali orū mandatoꝝ. Prima v̓ba de mādatis ſunt illa. Ego ſum dn̄s deꝰ tuus. qͥ eduxi te de terra egypti. de domo ſeruitutꝭ. Nō ha bebis deos alienos coram me. Non facies ſculptile. nec ſil̓itudinē eorū que in cel̓ ſunt. neqꝫ que in terris. neqꝫ eoꝝ que in aqͥs ſūt. Non adorabis neqꝫ coles ea. Ego dn̄s de us tuus fortis zelotes viſitans iniqͥtatē pa trū in filios vſqꝫ in terciā ⁊ quartā genera tionē. ⁊ faciēs miſcd̓iam in milia his qͥ dili gunt me. Ad plenā mandatoꝝ explanatio nē ꝯcurrunt tria. Quedā q̄ ꝑtinēt ad man dati cognitionē. ⁊ iſta debēt p̄mitti. quedaꝫ q̄ ꝑtinent ad mādati obſeruantiā. ⁊ iſta de bent ſubiūgi. q̄dā q̄ ꝑtinēt ad mādati inte gritatē. ⁊ iſta debēt interponi. Prīo dico ꝙ ſunt q̄dā q̄ ꝑtinēt ad mādati cognitionē. ⁊ iſta debēt p̄mitti. ⁊ ſunt duo fundamēta fi dei. Primū eſt noticia creatorꝭ. ſcd̓m eſt no ticia reꝑatorꝭ. Iſti duo ſunt radij ſiue duo oculi dirigentes nos ſꝑ in viā mandatorū dei. Hō pͥus aꝑit oculos qͣꝫ ambulet. Sic dꝫ hō priꝰ cognoſcere mādata ꝑ fidē qͣꝫ exe quat̉ mādata. Ad cognoſcendū aūt creato rē dicit. Ego dn̄s deꝰ tuus. Ego dn̄s. h̓ in ſinuat potentiā dei pr̄is. deꝰ. h̓ inſinuat ſapi entiā filij. tuꝰ. h̓ inſinuat bonitateꝫ ſpūſſctī. In hͦ aūt ꝙ dicit. ego. notat identitatē eſſen tie. ⁊ in hͦ notat deū trinū et vnū creatorem vniuerſorū. Qui eduxi te de terra egypti. h̓ notat donū reꝑatōis ꝑ v̓bū incarnatū. Oī bus loquit̉ dn̄s quibꝰ dedit p̄ceptuꝫ. ⁊ oībꝰ p̄cepta dedit. licet pͥmo daret ip̄a filijs iſrl̓. Un̄ ꝙ dr̄. Qui eduxi te ⁊c̄. dictū eſt nō ſolū hebreis ꝓ ip̄is qͦ ad corꝑalē eductioneꝫ de egypto. ſꝫ generalit̓ ꝓ toto genere hūano qͦ ad eductionē de egypto et̓ne dānatiōis. de pctō pͥmi hoīs. ex qͦ educimur ꝑ v̓bū incar natū. Quia ſic̄ illi educti ſunt de egypto pꝰ comeſtionē agni paſchal̓. ⁊ ꝑ aſꝑſioneꝫ ſan guinis eiꝰ liberati ab angl̓o ext̓mīatore. ſic nos ducimur de ẜuitute diabolica ꝑ eſum carnis ꝟbi incarnati ī ſacr̄o altarꝭ. ⁊ ꝑ ſāgui nē eiꝰ ī baptiſmo. qꝛ ẜm apl̓m. Quicūqꝫ ba ptizati ſumꝰ in chriſto ieſu ī morte ip̄iꝰ ba ptizati ſumꝰ. Hec ꝟ̓ba dicit tota trinitas. Dicit igit̉. Ego ſū cui debes obedire ⁊ quē debes adorare. Et dicit. Ego.ſ. qͥ te feci in eſſe nature ⁊ in eſſe gr̄e. Debemus gͦ dicere. Dn̄e tu ēs quē dēmꝰ adorare. cui debemꝰ ſeruire. tu es qui nos creaſti. tu es qui nos redemiſti. Psͣ. Qm̄ ip̄iꝰ eſt mare ⁊ ip̄e fecit illud. Sequit̉. Uenite adoremus et plore mus ante dn̄m qͥ fecit nos ⁊c̄. Nos ppl̓s pa ſcue eiꝰ ⁊c̄. Sine iſtis duobꝰ fundamentis fidei.ſ. ſine noticia creatoris ⁊ reꝑatoris ni hil intelligere poſſumꝰ. Ut auteꝫ intelliga mus iſta oportet ſcire āminiculātia quedā Scitis vbi eſt prima cognitio nobis data de mandatis. Certe moyſes ſcripſit ꝑ ſpm ſanctū. Sed qͣlit̓ habuit iſtā cognitionem. Terte qn̄ dn̄s apparuit ei. Et quomō appa ruit ei. Certe in igne flāme rubi ardentis. Et tūc dixit moyſes. Quis es tu domine. Et rn̄dit dn̄s. Ego ſum qͥ ſum. Et tunc de dit ei dn̄s duo.ſ. lumen eſſentie eternitatꝭ. ⁊ lumen veritatꝭ eterne. Rubꝰ ardebat. In hoc on̄dit nobis myſteriū incarnatōis hu mane. Iſta duo ſunt lumina et principalia ZZ 5 Sermones de decem preceptis fundamēta fidei.ſ. lumē eſſentie et̓nitatis. ⁊ myſteriū incarnatōis. Et qn̄ facimꝰ crucē ī fronte in noīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſctī amē. re cognoſcimꝰ trinitatē ⁊ redēptorē. Cū dicit hō. in noīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſctī. recogͦſcit tri nitatē. Cū facit crucē in fronte recogͦſcit re dēptorē. Ptꝫ mō quō q̄dā valēt ad mādati cognitionē q̄ debent p̄mitti. ⁊ iſta ſunt duo fundamēta fidei.ſ. noticia creatorꝭ ⁊ redem ptoris. Scd̓o ſunt q̄dā q̄ valēt ad māda toꝝ obẜuantiā. ⁊ iſta debēt ſubiūgi. Omīa mādata aut ſunt affirmatiua. aut negatiua Affirmatiua ſunt vt hō faciat bonū. Nega tiua vt hō vitet malū. Sed īpoſſibile eſt vt hō vitet malū niſi ꝑ timorē. ⁊ ꝙ faciat bonū niſi ꝑ amorē. ꝓpter hͦ ad obẜuantiā mādato rū duo ſūt neceſſaria.ſ. timor ⁊ amor. Auis nō pōt volare ſine duabꝰ alis. nec hō p̄t am bulare ſine duobꝰ pedibꝰ. Sil̓r nō ē ꝑfectꝰ obſeruator mādatoꝝ dei. niſi ſit repletꝰ ti more ⁊ amore. Sed nō replet̉ hō timore. ni ſi ex ꝯſideratiōe ſeueritatꝭ diuīe. nec replet̉ amore niſi ex ꝯſideratōe bonitatꝭ dīne Iſta igit̉ duplex ꝯſideratio homī eſt neceſſaria. Sequit̉. Ego dn̄s deꝰ tuꝰ fortꝭ zelotes vi ſitans iniqͥtatē patꝝ ī filios vſqꝫ in terciā ⁊ qͣrtā generationē. Fortis zelotes.i. fortiſſi mū hn̄s zelū.ſ. eoꝝ qͥ oderūt me. Uiſitans iniqͥtatē patꝝ in filios. nō ꝙ ꝓpt̓ pctā actua lia patꝝ et̓nalit̓ puniat filios. ſed cū filij fue rint imitatores paternoꝝ ſceleꝝ. punit pec cata patꝝ cū pctīs ip̄oꝝ vſqꝫ ad terciā ⁊ qͣr tā generationē.ſ. tꝑalit̓. Hoc aūt dicit vt ti meamꝰ. ⁊ ꝑ timorē a malo declinemꝰ. Un̄ ī Ecc̄s. Deū time ⁊ mandata eiꝰ obẜua. hͦ eſt oīs hō. i. ad hͦ eſt oīs hō. Uis mereri vt ad ſummū cōplemētū ꝑuenias. certe time deū Sed quō timebo. Terte qꝛ dn̄s ē fortiſſi mus zelator Itē cū hͦ etiā oꝫ amare ip̄m. qꝛ ip̄e dicit de ſe. Et faciens miſcd̓iaꝫ in milia his qͥ diligūt me. Dicit ꝙ viſitat iniqͥtatē pa trū in filios vſqꝫ ī terciā ⁊ qͣrtā generatōem ⁊ facit miſcd̓iam ī milia his qͥ diligūt eū. in hͦ on̄dit nobis ꝙ dei miſcd̓ia et benignitas trāſcendit vltōnē iniqͥtatū. Qn̄ cor hoīs di latat̉ ꝑ amorē. tūc hō facilit̓ ſeruat mādata. Psͣ. Uiā mādatoꝝ tuoꝝ cucurri cū dilata ſti cor meū. Oīs ꝯſūmatiōis vidi finē latuꝫ mandatū tuū nimis. Dicit ꝙ lata ē via mā datoꝝ. ſed qͥbuſdā videt̉ arta. Certe. amāti bus eſt lata. ſed nō amantibꝰ eſt arta. Patet mō quō.ſ. timor ⁊ amor valent ad obẜuantiā mandatoꝝ. Tercio qͣdā valēt ad inte gritatē mandatoꝝ. ⁊ iſta debēt interponi.i. in medio poni. ⁊ hͦ tangit cū dicit. Nō habe bis deos alienos corā me. Nō facies ſcul ptile. neqꝫ ſil̓itudinē eoꝝ q̄ in celis ſunt. ne qꝫ que in terris. neqꝫ eoꝝ q̄ in aqͥs ſunt. Ibi precipit̉ latria. q̄ eſt ſoli deo cultꝰ debitus. ⁊ ex hͦ nulli alij eſt debitꝰ. Cultū alioꝝ deꝰ ꝓ hibuit in negatiua. ⁊ implicuit cultuꝫ dei in affirmatiua. Sed in nouo teſtamēto expli cuit in affirmatiua cultū dei chriſtus qn̄ di xit. Dn̄m deū tuū adorabis. ⁊ illi ſoli ſerui es. Sed qͣre ꝓhibuit deꝰ cultū alioꝝ in ne gatiua. ⁊ nō explicuit cultū dei in affirmati ua. Certe qꝛ facillimo mō dare voluit man data. ⁊ reuocare ī negatiua ab idolatria. vt implicaret cultū dei in affirmatiua. Et no ta ꝙ ip̄e reuocabat ab oī idolatria. qꝛ om̄e qd̓ adorat̉ aliud a deo. aut eſt creatura intel lectualis. vt angeli ⁊ demones. aut natura corꝑalis. vt celū ⁊ t̓ra ⁊ aqͣ ⁊ hmōi. aut eſt fi gmentū hūane mentis. Nunqͥd ens ſuffici enter diuidit̉ ꝑ corporeū ⁊ incorporeū. qͣre gͦ poſuit figmētū qd̓ nihil eſt. Dico ꝙ idolū nihil eſt. īmo fert̉ ad illud qd̓ ē in eſtimatōe Et videte quō ſcpͥtura ſacra ꝓcedit. creatu rā intellectualē ponit in ſup̄mo. figmētū in medio. ⁊ naturā rei corꝑalis ī imo Un̄ pͥmo ꝓhibet idolatriā reſpectu creature intelle ctual̓ cū dicit. Non habebis deos alienos. Scd̓o ꝓhibet idolatriā reſpectu figmenti hūane mentꝭ. cū dicit. Non facies ſculptile. Tercio ꝓhibet idolatriā reſpectu nat̉e cor poral̓. ⁊ hͦ reſpectu celeſtiū. terreſtriū ⁊ infe riorū. cū dicit. Neqꝫ facies ſil̓itudinē eorū q̄ in celis ſunt. neqꝫ q̄ in t̓ris. neqꝫ eoꝝ que in aqͥs ſunt. Prīo ꝓhibet hic idolatriā reſpe ctu celeſtiū. Psͣ. Qm̄ oēs dij gentiū demo nia. dn̄s aūt celos fecit. Scd̓o ꝓhibet ido latriā reſpectu terreſtriū. Un̄ psͣ. Confun dant̉ oēs qͥ adorāt ſculptilia. ⁊ qͥ gloriant̉ in ſimulacris ſuis. Ꝙ hō incuruet̉ ad adoran dū figmentū ſuū. hͦ eſt ꝑuerſio ſumma. Ter cio ꝓhibet idolatriā reſpectu inferioꝝ. Un̄ apl̓us. Qui cōmutauerūt gloriaꝫ incōmu tabilis dei. Sequit̉. Et ſeruierunt creatu re potius qͣꝫ creatori. Ecce quō vera adora tio dei implicat̉. ⁊ omīs idolatria prohibet̉. Habemus modo p̄ambula ad mandata q̄ ſunt noticia creatoris ⁊ reꝑatoris. timor et amor. ⁊ ꝓhibitio idolatrie reſpectu ſuperio rum mediorū ⁊ inferioruꝫ. Dico vltra ꝙ Fo. CCCXVIII nos chriſtiani. vlteriꝰ debemꝰ videre qͣꝫ no bis patefacta eſt veritas. Et ẜm tria q̄ ꝓhi bent̉ magna lux ⁊ vera nobis apꝑuit. Pro hibent̉ aūt tria ꝑ que auertit̉ mens hūana a reuerentia creatoris ſui. ⁊ ꝑ tria q̄ ꝓhibē tur nobis. ꝓhibent̉ nobis om̄s ꝓphane pa ctiones demonū. ibi. Nō habebis deos a lienos. Prohibent̉ etiā om̄es falſe ſuꝑſtiti ones adinuētiōis erroꝝ. ibi. Nō facies ſcul ptile. Prohibent̉ etiā oēs ꝑuerſe app̄ciatio nes mūdialiū naturaꝝ. ibi. Neqꝫ ſil̓itudinē eoꝝ q̄ in celis ſunt ⁊c̄. Dico gͦ ꝙ in pͥmo v̓bo Nō habebis deos alienos coram me. ꝓhi bent̉ omēs ꝓphane pactiōes demonū. ſiue ſint ꝑ incantatiōes verboꝝ. ſiue ꝑ inſcripti ones characteꝝ ⁊ imaginū. ſiue ꝑ īmolatio nes ſacrificioꝝ. In iſtis tribꝰ ꝯſiſtūt om̄s artes magice. Prohibent̉ igit̉ omīa ex qͥ bus oriunt̉ ꝓphane pactiōes demonū. ſiue ſint ad tranſmutationē naturaꝝ. ſicut fece runt magi pharaonis. ſiue ſint ad ludifica tionē ſenſuū. ſicut faciūt incantatores ⁊ hi ſtriones. ſiue ſint ad inueſtigationē futuro rū ꝯtingentiū. Om̄ia talia vocat Augꝰ. pa ctiones demonū. In talibꝰ attribuit̉ crea ture qd̓ deberet attribui creatori. Et tales peccāt ꝯtra pͥmū verbū mādati. qd̓ eſt. Nō habebis deos alienos coraꝫ me. De talibꝰ dr̄ in canti. Deūt̓. Prouocauerūt eū ī dijs alienis. ⁊ in eo qͥ nō erat deꝰ ad iracūdiā cō citauerūt. Et iō dicit apl̓us. Tradidit eos deꝰ in paſſiones ignominie. Et deꝰ tradit eos in manꝰ demonū. Habemꝰ exempluꝫ huiꝰ. Quidam lr̄atus diu ſtuduerat qualit̓ poſſet effici diues. ⁊ fecit linguā ſuā venalē longo tꝑe. ⁊ tn̄ ſꝑ egebat. Cogitauit exqͦ nō poſſum ditari ꝑ deū. ditabor ꝑ diabolum. Queſiuit magū int̓ iudeos ⁊ chriſtianos. ⁊ nō inuenit. Cogitauit. egoip̄e exꝑiar ſi pote ro ꝑ diabolū effici diues. Iuit in viā quan dā vmbroſam ⁊ ſaxoſaꝫ iuxta torrentē. ⁊ di xit. Ubi es demon qͥ ſꝑ querꝭ deciꝑe homi nes. ego ſum hic vt dem me tibi. Prima vi ce nō venit. qꝛ forte deꝰ adhuc noluit ꝑmit tere. nec ſcd̓a vice venit. tercia vice venit et dixit. Quid petis a me. Rn̄dit ille. Ut faci as me diuitē. Cui diabolꝰ. Prius adorabiſ me. Et tūc ille incuruauit ſe. ⁊ adorauit il lum. Et ludificauit eū diabolꝰ. qꝛ tunc ha buit ptātē in eū. fecit ꝙ om̄s illi lapides vi debant̉ ei eſſe auꝝ. Et dixit ei diabolꝰ. Ac cipe ſatis de auro. Et tūc ille gaudens one rauit ſe de lapidibꝰ. et cū venit domi. poſuit lapides in quendā locū illiꝰ domꝰ. ⁊ incepe runt ardere lapides. ⁊ cōbuſta eſt domus. ⁊ qͥcqͥd in ea fuit. ita ꝙ ipſemet vix euaſit. Et cogitauit. Nō curo. qꝛ ibo ad locū vbi plu imū aurū dimiſi. Et accedēs inuenit ꝙ eſ ſent ibi lapides. qͥ pͥus videbant̉ ei aurū pu riſſimū. Et ſic ludificatꝰ eſt. Patet mō quō in primo verbo ꝓhibent̉ oēs ꝓphane pacti ones demonū. In ſcd̓o ꝟ̓bo. Non facies ſculptile ꝓhibent̉ oēs falſe ſuꝑſtitiōes adin uentionis erroꝝ. Om̄is em̄ error eſt fictio mentꝭ. Errorē aūt facit phantaſia obnubi an̄s rōnē. q̄ facit ꝙ illud qd̓ nō eſt videat̉ eē Prohibent̉ aūt oēs ſuꝑſticioſe adinuētio nes erroꝝ. ſiue ꝓcedāt ex improbo auſu in ueſtigatiōis ph̓ice. ſiue ex ꝑuerſo intellectu ſacre ſcripture. ſiue ex inordīato affectu car nalitatis hūane. Ex improbo auſu inue ſtigatōis ph̓ice ꝓcedunt errores in ph̓is. ſic̄ ponere mundū eternū. hͦ eſt ꝑuertere totaꝫ ſacrā ſcripturā. ⁊ dicere ꝙ filiꝰ dei nō fuerit incarnatꝰ. ⁊ ponere ꝙ vnꝰ ſit intellectꝰ in oī bus. hoc eſt dicere ꝙ non ſit veritas fidei. nec ſalus animaꝝ nec obſeruātia mādato rū. ⁊ hoc eſt dicere ꝙ bonus hō damnat̉. et malus ſaluat̉. Ponere igit̉ ꝙ ſit vnꝰ intelle ctus in oībꝰ ꝓuenit ex improbo auſu inue ſtigatōis ph̓ice. Et tales ponūt ꝙ impoſſi bile eſt mortale deuenire ad immortalita tem. Et qͥ hec cōfingit tuetur ⁊ imitat̉. ince dit ꝯtra ſcd̓m verbū mandati. Non facies ſculptile. Et ẜm hoc ⁊ fictor ⁊ defenſor ⁊ imi tator omnes prohibent̉. Item ꝓueniūt in aliquibꝰ errores ex ꝑuerſo intellectu ſa crarū ſcripturarū. ſicut hereſes hereticorū qͥ male ſentiunt de trinitate ⁊ ſpūſctō. Ta les ſunt arriani. ſabelliani. ⁊ donatiſte. ⁊ pe lagiani ⁊c̄. Tercio adinuentiōes errorū ꝑueniunt ex inordinato affectu carnalitatꝭ hūane. De numero taliū eſt ſecta epicureo rū. que dicit nullā aliam vitā eſſe niſi iſtam ⁊ ſecta nicholaitaꝝ. que dicit ꝙ licet quen libet facere turpiter cū qualibet. Sarace ni etiā qd̓ dicūt nō habent ex ſacra ſcriptu ra. nec ex altitudine ſapientie diuīe. Omēs igit̉ errores vndecūqꝫ ꝓueniant. tanqͣꝫ ſcul ptilia debēt abomīari. qꝛ peccant ꝯͣ hͦ man datum. Non facies ſculptile. Und̓ Hiere. Stultꝰ factꝰ eſt omīs hō a ſciētia ſua.i. ab inueſtigatione ꝓpria ⁊ nimīe ph̓ie ꝯfuſus ē artifex oīs in ſculptili. vana ſunt eoruꝫ oꝑa Sermones de decem preceptis ⁊ riſu digna. ⁊ in tꝑe viſitatiōis ſue ꝑibūt. Standū igit̉ eſt ſuꝑ hͦ qd̓ limina fidei di ctant. ⁊ qͥcqͥd huic aduerſaſ totū dꝫ abomi nari. Qn̄ audiui de ariſtotele dū fui ſchola ris ꝙ ip̄e poſuit mūdū eternū. ⁊ audiui rō nes ⁊ argumēta q̄ fiebāt ad hoc. incepit cō cuti cor meū. ⁊ incepi cogitare qͦ mō p̄t hoc eſſe. Sed mō ſunt iſta ita manifeſta ꝙ nul lus poſſit dubitare. Patet mō quō in ſcd̓o verbo. Nō facies ſculptile ꝓhibent̉ omēs falſe ſuꝑſtitōes adinuentōis errorū. In tercio ꝟ̓bo. Neqꝫ facies ſil̓itudinē eoꝝ q̄ in celis ſunt ⁊c̄. ꝓhibent̉ oēs ꝑuerſe app̄ciatio nes creaturaꝝ. Om̄is aūt ſuꝑflua app̄cia tio creaturaꝝ ꝓcedit aut rōne ſublimitatis aut rōne ſufficiētie. aut rōne delectationis. Primo mō eſt idolatria ſuꝑboꝝ. ſcd̓o mō ē idolatria auaroꝝ. tercio mō eſt idolatria la ſciuoꝝ. Cōtra pͥmos dr̄. Nō erit in te deꝰ re cens. neqꝫ adorabis deū alienū. Cōtra ſecū dos dicit apl̓s. Auaricia eſt idoloꝝ ſeruitꝰ. Cōtra tercios dicit apl̓s. Quoꝝ deꝰ vēter eſt. Alias plenius ꝓſequemur. On aſſumes nomē dei tui inuanū. In neqꝫ inſontē habebit dn̄s eū qͥ aſſū pſerit nomē dei fruſtra. Psͣ. Ser uus tuꝰ ſum ego. da mihi intellectū vt ſciā teſtimonia tua. Iō dilexi mandata tua ſuꝑ aurū ⁊ topazion. Propterea ad oīa manda ta tua dirigebar. oēm viā iniquaꝫ odio ha bui. Dauid ꝓph̓a dicit in vbis iſtis qͣ de cā loqui debemꝰ de mādatis dei. ⁊ on̄dit rōnē tripliceꝫ. Prima eſt vt inflāmemur ad dile ctionē mandati. Nihil em̄ ita eſt neceſſariū ſicut diligere dei legē ⁊ mādata eius. Iō di cit. Iō dilexi mandata tua ⁊c̄. Scd̓o debe mus loqͥ de mādatis dei vt meliꝰ cognoſca mus ea. Quāto em̄ hō freq̄ntius vadit per viā aliquā. tanto meliꝰ cognoſcit eā. Unde Gregꝭ. Hō cognoſcit viā freq̄ntiꝰ vadēdo. Sed via eundi in patriā eſt in ẜuādo man data dei. Sed nō cogͦſcit hō mandata dei. niſi audiēdo loqui de mādatꝭ. Iō dicit. De mihi intellectū ⁊c̄. Tercio debemus audire mādata vt odio habeamus iniqͥtates. Qn̄ hō incipit cogͦſcere pctm̄ ⁊ iniqͥtatē. ⁊ pecca ti deordinatiōes. q̄ ſunt ꝯtra deū. tunc inci pit deteſtari pctm̄. Debemꝰ igit̉ loqͥ de mā datis. vt ip̄a diligamꝰ. ⁊ ꝑ ea ī via ad celeſtē patriā dirigamur. ⁊ iniquitatē odio habea mus. Et vt hec tria poſſimꝰ ꝯſeqͥ. iō in pͥnci pio ⁊c̄. Nō aſſumes ⁊c̄. Dixi ꝙ decē ſunt mandata decalogi. q̄ ſunt fundamēta oīm legū. Quoꝝ tria ꝯtinent̉ in prima tabula. q̄ ſunt ordinātia nos ad deū trinū ⁊ vnū. Et hec ſunt tria ẜm appropriata tribꝰ ꝑſonis di uinis. In diuinis em̄ eſt paternitaſ. filiatio ⁊ ꝓceſſio. ⁊ ẜm hec ſunt tria appropriata tri bus ꝑſonis diuinis. Patri appropriat̉ ma ieſtas. filio veritas. ſpūiſctō bonitas. Iſta tria reſpiciūt triplex genꝰ cauſe.ſ. cauſam et ficientē exemplarē ⁊ finalē. Patri attribuit̉ cauſa efficiens. filio cauſa exemplarꝭ. quia ē imago pr̄is. ⁊ ſpūiſctō cauſa finalis. In pa tre eſt ſumma maieſtas hūiliter adoranda. in filio ſumma veritas fidelit̓ aſſerenda. in ſpūſancto ſumma bonitas ſincere amāda. Et ẜm hec tria neceſſe ē in pͥma tabula eſſe tria mandata. Primū eſt. Nō habebis de os alienos corā me. Scd̓m eſt. Non aſſu mes nomē dei tui inuanū. Terciū eſt. Me mento vt diē ſabbati ſanctifices. De primo mandato dictū eſt. ꝙ quedam p̄mittunt̉ ad mandati cognitōnē. quedā ſubiungunt̉ ad mādati obſeruantiā. ⁊ quedā interponunt̉ ad mādati integritatē. Dictū etiā fuit ꝙ in ꝟbo iſto. Non habebis deos alienos corā me. ꝓhibet̉ omīs idolatria reſpectu creatu re intellectualis. ſcd̓o prohibet̉ idolatria re ſpectu figmēti hūane mentꝭ. cū ſubdit. Nō facies ſculptile. Tercio ꝓhibet̉ idolatria re ſpectu nature corꝑalis. ⁊ hͦ reſpectu celeſtiū terreſtrium ⁊ inferioꝝ. cū dicit. Neqꝫ ſimili tudinē eoꝝ q̄ in cel̓ ſunt ⁊c̄. Dictū etiā fuit. ꝙ in hͦ ꝟ̓bo. Non habebis deos alienos co rā me. om̄s pactōes demonū ꝓhibent̉. ſiue ſint ꝑ incātationē ꝟboꝝ. ſiue ꝑ inſcriptiōes characteꝝ vel imaginū. ſiue ꝑ īmolationeꝫ ſacrificioꝝ. In iſtis tribꝰ ꝯſiſtūt oēs artes magice. Dictū etiā fuit ꝙ in ſcd̓o v̓bo. Non facies ſculptile. ꝓhibent̉ oēs falſe ſuꝑſtitio nes adinuentōis erroꝝ. Et circa hoc dictū fuit ꝙ oīs error ꝓuenit. aut ex improbo au ſu inueſtigatōis ph̓ice. aut ex ꝑuerſo intelle ctu ſacre ſcripture. aut ex inordīato affectu carnalitatis hūane. Propt̓ pͥmū ꝓueniunt errores in ph̓is. ſiē ponere mūdū eternū. et hmōi. Propter ſcd̓m ꝓueniunt errores in hereticis. qͥ male ſentiunt de trinitate ⁊ ſpū ſctō. Propter terciū ꝓueniūt errores in epi cureis. qͥ dicunt nō aliā vitā eſſe niſi iſtam. In tercio ꝟbo. Neqꝫ facies ſil̓itudineꝫ eoꝝ que in cel̓ ſunt ⁊c̄. ꝓhibent̉ om̄es ꝑuerſe ap p̄ciatiōes creaturaꝝ. Et circa hͦ dictuꝫ fuit FO. CCCXIX ꝙ oīs ꝑuerſa appreciatio creaturaꝝ. aut eſt rōne ſublimitatꝭ. aut rōne ſufficiētie. aut rō ne delectatiōis. Prīo mō eſt idolatria ſuꝑ boꝝ. ſcd̓o mō auaroꝝ. tercio mō laſciuorū. Iſta dicta fuerūt de pͥmo mādato. Modo dicebā ꝙ eſt triplex idolatria. Pactiōes de monū. ſuꝑſtitōes adinuētiōis erroꝝ. ⁊ ꝑuer ſe app̄ciationes creaturaꝝ. In pactōibꝰ de monū eſt ſūma oīm vicioꝝ malicia. ⁊ radix oīm maloꝝ. Ex bis tribꝰ idolatrijs ꝓcedūt om̄es falſitates ⁊ pctī deordinatōes. quibꝰ miſera anīa ſubijcit̉ demonibꝰ. Un̄ in apo cal̓. xvj. Uidi de ore draconis et de ore be ſtie ⁊ de ore pſeudo ꝓphete exire ſpūs tres ī mundos in modū ranaꝝ. Per draconē ſi gnificāt̉ pactiōes demonū. Per pſeudo ꝓ phetā ſuꝑſticioſe adinuētiōes errorū. Per beſtiā ꝑuerſe app̄ciatōes creaturaꝝ. Et oīa iſta ꝓbibent̉ in pͥmo mādato. Et ſic̄ deꝰ in pͥma creatione qͦdāmō oīa ꝓduxit. ſic in pri mo mandato oīa mala ꝓhibet. licet ad ma iorē explanationē plura ponat mandata. Obmiſi dicere ꝙ iudei aliqn̄ inſultāt no bis. ꝙ nō ſeruiamꝰ mandatū illud. ⁊ īponūt nobis ꝙ illud trāſgredimur. In iſto man dato ꝯtinent̉ tria verba. Nō habebis deoſ alienos corā me. Nō facies ſculptile. neqꝫ ſi militudinē eoꝝ q̄ in celis ſunt ⁊c̄. De primo verbo dicūt ꝙ dicit dn̄s. Audi iſrl̓. dn̄s de us tuus vnꝰ eſt. ⁊ vos dicitꝭ trinitatē. patrē ⁊ filiū ⁊ ſpm̄ ſcm̄ Itē dicūt ꝙ facimꝰ ſculpti le. qꝛ eccl̓ie plene ſunt imaginibꝰ. De tercio ꝙ ꝓhibet deꝰ adorari corporalē naturā. di cunt ꝙ adoramꝰ fruſtū panis. et hͦ maxime videt̉ eis abſurdū. De pͥmo ꝙ dicūt ꝙ ado ramꝰ tres deos. dico ꝙ ſi adoraremuſ tres ꝑſonas. ita ꝙ diceremꝰ ꝙ ibi eſſent tres dij. ⁊ triplex eſſentia. oporteret ꝙ adoraremus deos alienos. Sed nos adoramꝰ patreꝫ ⁊ filiū ⁊ ſpm̄ſanctū ſicut vnū deū ⁊ vnā eſſen tiā. Unde ſicut videmꝰ ꝙ in hoīe eſt plura litas naturaꝝ.ſ. intellectualis ⁊ hūana. ⁊ tn̄ eſt ibi vna ꝑſona. ecōtra in diuinis ē vnitas eſſentie ⁊ pluralitas ꝑſonaꝝ. Dixit quidaꝫ iudeus. Uos dicitꝭ ꝙ deꝰ filiū habet. qua re nō habet vxorē. Iſti iudei viliſſime intel ligunt. Deus pr̄ habet v̓bū ⁊ ſpm̄ ſctm̄. ver bum habet ꝑ qd̓ om̄ia fecit. ſpm̄ ſctm̄ habꝫ ꝑ quē om̄ia ꝯſeruat. Uerbū manat a dicen te. ⁊ eſt deꝰ de deo. Sil̓r ſpūſſctūs ſpirat̉. et eſt deꝰ in deo. Solus ſpūſſctūs eſt. qͥ ꝓfun da cordiū ſcrutat̉. ⁊ ille eſt deꝰ. Un̄ homo qͥ iſta vult intelligere. ⁊ de iſtis loqͥ. oportet ꝙ habeat eleuatiſſimas cogitatōes. nō pede ſtres. qꝛ alit̓ nō pōt intelligere altiſſima de deo. Quādo ponimꝰ trinitatē nō ponimus chriſtū purū. ſed deū cū homīe. De ſecun do ꝙ dicūt. Nō facies ſculptile. ⁊ nos poni mus plures imagines ī eccleſijs. dico ꝙ im poſſibile ē diuinitatē ſculpi. ſed facimꝰ chri ſti effigiem. chriſti dico humanati. Un̄. Eſt in natura ꝓpria deus abſqꝫ figura. Cur id̓o pictus. qꝛ carne ꝓbat̉ amictꝰ. Et dico ꝙ eſt duplex adoratio.ſ. dulie ⁊ latrie. Adoratio ne dulie poſſumꝰ adorare illos in qͥbꝰ ē po teſtas. ſapiētia. ſctītas. Et ſic adoramꝰ pͥnci es. prelatos. ſicut in quibꝰ eſt ptās. Adora mus etiā illos qui excellentiā habēt philo ſophie ſic̄ illos in quibꝰ eſt ſapīa. ⁊ ſic qͥnqͣ genarius adorauit hely. Itē adoramꝰ ſan ctos ī patria ſicut illos in qͥbꝰ eſt ſanctitas. imaginibꝰ eoꝝ exhibēda eſt adoratio dulie nō inqͣntū imago vel pictura. ſed rōne illiꝰ qd̓ ꝑ ip̄am ſignat̉. Soli autē deo exhibēda eſt adoratio latrie Et in hͦ ꝓhibent̉ om̄s ꝓ phane pactiones demonū. ⁊ om̄es falſe ad inuentiones ſuꝑſtitōis erroꝝ ⁊ om̄es ꝑuer ſe app̄ciationes creaturaꝝ. De tercio qd̓ maxime abhorrēt.ſ. de corꝑe chriſti. hͦ ſecre tiſſimū fuit. ſed mō eſt ꝓmulgatū. Aliqn̄ di xerūt aliqui ꝙ nō eſſet deꝰ ibi niſi in ſigno. Sed intelligendū eſt ꝙ ad ꝓlationē verbi ſacerdotis. ⁊ intentionē dicentꝭ. ſub̓a paniſ ſtatim ꝯuertit̉ in corpꝰ chriſti. qd̓ habꝫ vni tam animā cū deitate. ⁊ hoc eſt planum. Di cit iudeus. quō pōt hͦ eſſe. Dico ꝙ ille qͥ pōt ſeꝑare ſubſtātiaꝫ ab accidente. pōt facere ꝙ nō appareat ſubſtātia ſeuſibꝰ nr̄is q̄ eſt ſub accidentibꝰ alienis. Et adoramꝰ veruꝫ cor pus chriſti. ⁊ deū trinum ⁊ vnū. Et in hͦ vir tus dei. potentia. ſapientia. ⁊ bonitas mani feſtant̉. Sed iudeus errat. qͥ pedeſtri mo do credit ſentire. De hoc audiui ꝙ fuit qui dam incātator demonū. Quadā die cū qui dā vellent aliqͥd impetrare a demone. fecit ille ꝙ venit in medio illoꝝ. Et venit quidā ſacerdos portās corpꝰ chriſti. Et cū appro pinqͣuit inclinauit ei demon. ſil̓r cuꝫ redijt inclinauit ſe. Et dixit incātator. Un̄ hͦ ꝓhi buiſti mihi ne adorem chriſtū. ⁊ tu adoras. Reſpōdit demon. Inuitꝰ feci. Nonne ſcri ptū eſt. In noīe ieſu om̄e genu flectat̉ cele ſtium terreſtriū ⁊ infernoꝝ. Iſta dicta ſunt de primo mandato. Sermones de decem preceptis On aſſumes nomē dei tui īuanū ⁊c̄. Sicut in pͥmo mādato p̄cipit̉ hūi lis adoratio ſūme maieſtatis. Sic in iſto mādato ſcd̓o p̄cipit̉ fidelis cōfeſſio. ſūme veritatis. ⁊ ꝓhibet̉ abnegatio verita tis. In Mattheo dr̄. Qui iurat. in noīe d̓i iuret. ⁊ nō ꝑiuret. Periurare idē eſt ꝙ peie rare. ⁊ hͦ ē nomē dei inuanū aſſumere. Hie re. iiij. Iurabis in noīe dn̄i in veritate iudi cio ⁊ iuſticia. Et dicit ibi glo. ꝙ iuramentū debet hr̄e tres comites. veritatē. iudiciū et iuſticiā. Primo dico ꝙ dꝫ fieri iuramen tū in veritate. Un̄ dicit. Nō aſſumes nomē dei tui inuanū. hͦ eſt ſine veritate. Intelligē dū aūt eſt ꝙ eſt duplex iuramētū.ſ. aſſerto riū ⁊ ꝓmiſſoriū. ita ꝙ eſt in teſtimoniū. et in ꝓmiſſuꝫ. Fac iuramētū aſſertoriū ſic. Hoc tibi iuro. aſſero ⁊ teſtificor ꝑ teſtimoniū di uine veritatis. Illud aūt iuramētū primo dꝫ hr̄e veritatē. Ueritas aūt eſt in iuramē to vt hō nō neget verū. nō affirmet falſum. ⁊ nō aſſerat ſcient̓ dubiū. qꝛ ſermo ē indica tiuus eoꝝ q̄ ſunt in corde. Sed ſcitis qͥd ē. qn̄ hō aliqd̓ falſū teſtificat̉ ꝑ teſtimoniū fal ſitatis. hͦ eſt dicere ꝙ mentit̉. ⁊ diuīa veritaſ mentit̉ ſecū. Et hic eſt pͥmus modꝰ aſſumē di nomē dei inuanū qn̄ negamꝰ veritatem. Scd̓o debꝫ fieri iuramētū aſſertoriū cū iuſticia. Fit autē cū iuſticia qn̄ nō fit ꝯͣ mā datū diuīe legꝭ. neqꝫ ꝯtra p̄ceptū ſctē matrꝭ eccl̓ie. nec in diſpendiū ſalutꝭ ꝓprie vl̓ aliene Et qͥ ꝯtra iſta tria iurat dupliciter peccat. ⁊ qꝛ iurat. ⁊ qꝛ ſeruat Tercio oportet in iu ramēto aſſertorio vt ꝯcomitet̉ iudiciū ꝙ ſit in mēte diſcretio veritatꝭ ⁊ iuſticie.ſ. vtrū in ramentū ſit veꝝ vel falſum. iuſtū vl̓ iniuſtū fructuoſū vl̓ infructuoſuꝫ. Et ſi iuro abſqꝫ iudicio nō diſcernēs int̓ iſta tria. temerarie iuro. Iſti tres comites debent eſſe in iura mento aſſertorio. Sed manichei inſultant nobis ⁊ dicūt. ꝙ nō debemꝰ iurare oīno. qꝛ dr̄ in nouo teſtamēto.ſ. in Mattheo. Ego aūt dico vobis. nō iurare oīno. ſit aūt ẜmo veſter. eſt eſt. non nō. Certe dico ꝙ ex certis cauſis bn̄ licet iurare. Heretici nō bn̄ attē dunt vim vocabuloꝝ. Differt dicere. nō iu rare oīno. et oīno nō iurare. Sicut differt dicere. Quidā hō nō currit. ⁊ nō qͥdam hō currit. Om̄ino nō iurare eſt nullo mō iura re. ⁊ nō om̄ino iurare eſt nō oībꝰ modis iu rare ſed ex certis cauſis. Scd̓o debet no men dei aſſumi nō inuanū in iuramēto ꝓmiſſorio. Fit aūt iuramentū ꝓmiſſoriū tri bus modis.ſ. ad ꝓmouendū bonū. ad ꝯſer uandū fidelitatē. ⁊ ad ineunduꝫ mutuā pa cem. Primo mō iurāt inferiores ſuꝑioribꝰ. Scd̓o modo pares paribꝰ. Tercio mō ſu periores inferioribꝰ. De primo dicit apl̓us. Teſtꝭ mihi deꝰ eſt. Scd̓o modo iurauit la ban fidelitatē iacob. Tercio mō iurāt ſuꝑe riores ppl̓o. Ex pͥmo iuramēto relinquitur triplex vtilitas. fides in intellectu. amor in affectu. ⁊ pax ī effectu. Iſtis tribꝰ modis fit iuramentū ad ꝓmouendū bonū. Scd̓o modo fit iuramētū ad ꝯſeruādū fidelitatē. ⁊ hoc fit ad cōpeſcendū maliciaꝫ. ad ſedan. dū ꝯtrouerſiā. ⁊ ad expurgandū infamiaꝫ. Primo dico fit ad cōpeſcenduꝫ maliciā. vt hō nō neget veritatē. nec affirmet falſitatē. ⁊ hec eſt rō vtilitatis iuramēti. Scd̓o mo do fit ad ſedandū ꝯtrouerſiā. Unde apl̓s. Om̄is ꝯtrouerſie finis eſt iuramētū. Ter cio modo fit ad expurgādū infamiā Un̄ in Leuit̓. dr̄. ꝙ maiores debebāt ſe expurga re ꝑ iuramētū qn̄ inueniebat̉ cadauer mor tuū. Iſtis tribꝰ de cauſis fit iuramentū ad ꝯſeruādū fidelitatē. Tercio mō fit iura mentū ad ineundū mutuā pacē. ⁊ in hͦ intel ligit̉ cohibitio pctōꝝ mortaliū. qꝛ oīs iura tio vera eſt ꝑiculoſa. falſa eſt ꝑnicioſa. nulla aūt eſt ſecura. Et ꝓpter hͦ dr̄ in Ecc̄o. Iura mentū non aſſueſcat os tuū. Iſte eſt intelle ctus lr̄alis. Spūalis vero intellectꝰ hic eſt. Non aſſumes nomen dei tui inuanū ⁊c̄. Notandū eſt ꝙ aſſumimꝰ nomē dei non in uanū tribꝰ modis.ſ. ad efficiendū. ad ꝓmit. tendū. ⁊ ad expͥmendū. Primo dico ꝙ aſſu mit̉ nomē dei nō inuanū ad efficiēdū. vt in ſacramentis. ſicut dr̄ in baptiſmo. Ego ba ptiſo te in noīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti. Se cūdo mō fit iuramētū ad ꝓmittēdū. ſicut ꝓ mitto ire ad ſctm̄ iacobū. vel intrare religio nem per iuramentū. Tercio aſſumimꝰ no men dei nō inuanū ad exprimēdū. ſicut qn̄ loqͥmur cū iuramento. Ecōtra accipimus nomen dei inuanū ꝑ fruſtrationē ſacramē ti ſuſcepti. ꝑ fractionē voti. ⁊ ꝑ ꝓlationē ſer monis blaſphemi. Primo dico aſſumi mus nomē dei inuanū ꝑ fruſtratōem ſacr̄i ſuſcepti. Et ẜm hoc eſt triplex modus aſſu mēdi nomē dei inuanū. Prīo mō qn̄ quie nō credit. ſicut hereticus. Scd̓o mō qn̄ cre dit. ⁊ ſe nō diſponit. ſicut vſurarius. Tercio modo qn̄ gr̄am in ſacramento ſuſceptā nō Fo. ¶ CAX cuſtodit. ſic̄ ille qͥ poſtea peccat. Audi qn̄ tu es inſignitꝰ in noīe dei. tūc character tibi ī primit̉ ꝑ v̓tutē noīs dei. ⁊ qn̄ hō poſtea pec cat. euacuat v̓tutē ſacr̄i. De tālibꝰ dicit apl̓s ad titū. Confitent̉ ſe noſſe deū. factꝭ aūt ne gant. Et ſic ꝯculcas ⁊ pollutū ducꝭ ſangui nē chriſti. Scd̓s modus aſſumendi no men dei inuanū eſt ꝑ fractionē voti emiſſi. Et hͦ fit tribꝰ modis. Prīo ꝑ dilationē irra tionabilē. ſic̄ ꝓmitto ire ad ſctm̄ iacobuꝫ. et nō aſſigno mihi certū tp̄s. ⁊ ſic ſꝑ ꝓcraſtino Scd̓o fit voti fractio ꝑ voluntateꝫ ꝯtrari am. ſic̄ qn̄ qͥs ꝓmittit aliqͥd deo. ⁊ poſtea pe nitet. Cōtra tales dr̄ in Deut̓. Si qͥd ꝓceſ ſerit de labijs tuis nō facies irritū. Tercio fit fractio voti ꝑ apoſtaticā rebellionē. ſicut hō apoſtatat a religiōe. Primꝰ modꝰ ē ma lus. ſcd̓us peior. terciꝰ peſſimꝰ. Quia dr̄. hō apoſtata vir inntilis. Un̄ Ec̄cſ. v. Si quid vouiſti deo nō morerꝭ reddere. diſplicet eī deo ſtulta ⁊ infidel̓ ꝓmiſſio. Tempus dies ⁊ hora interpellabit. Patet mō quō tribus modis in fractiōe voti aſſumimꝰ nomē dei inuanū. Tercio mō aſſumimꝰ nomē dei inuanū ꝑ ꝓlationē ẜmonis blaſphemi. et hͦ fit tribꝰ modis. Primo qn̄ aliqͥs loquēs de deo vtit̉ locutiōe maledica. ſic̄ qn̄ maledicit deo. Scd̓s modus eſt ꝑ locutionē mēda cem. ſic̄ qn̄ qͥs negat veꝝ. vl̓ affirmat falſuꝫ. Quia dic̄ An ſel. ꝙ oīs ꝯtradictōis nobili or pars deo eſt attribuēda. Terciꝰ modus eſt ꝑ locutionē ꝓbroſam. ſic̄ qn̄ qͥs loquit̉ de mēbris chriſti interioribꝰ. blaſphemat peſſi me. etiā ſi veꝝ dicat. ⁊ chriſtū deſpicit in eo. ꝙ hūilis fuit. Et tales diuino iudicio ſunt exterminādi. Narrat em̄ Gre. ꝙ qͥdaꝫ puer ſex annoꝝ ꝯſuetus fuit blaſphemare. Qua dā die cū blaſphemaret. ⁊ eēt in ſinu patriſ ſui. raptꝰ eſt a demonibꝰ. ⁊ portatꝰ in īfernū Propter qd̓ dr̄ in Leuit̓. Quicūqꝫ blaſphe mauerit. morte moriet̉. Patet modo qͥbus modis aſſumimꝰ nomē dei inuanū. Emento vt diē ſabbati ſanctifices. Psͣ. Miſericordia dn̄i ab eterno ⁊ vſqꝫ in eternū ſuꝑ timētes eū. et iu ſticia illiꝰ in filios filioꝝ his qͥ ſeruāt teſta mentū eiꝰ. Indigemꝰ diuīa miſcd̓ia condo nāte offenſas nr̄as. ⁊ dīna iuſticia recōpen ſante merita nr̄a. Sed timor dei facit inue nire miſcd̓iam. ⁊ obẜuātia mandatoꝝ iuſti ciā. Cōſideratio aūt magnificētie dei indu cit ad timendū. ꝯſideratio diuīe legis inducit ad obẜuantiā mādatorū. Et ꝓpter hͦ in nuit̉ nobis vt ſꝑ cogitemꝰ diuinā legē. Un de iudei die ſabbati ꝯſueuerūt ſꝑ diſputa re de lege dei. qꝛ hͦ eſt opus dei. Et vt ꝑfecte poſſimꝰ loqui de lege dei. iō rogemꝰ deū in pͥncipio ⁊c̄. Memēto ⁊c̄. Dicebaꝫ vobis ꝙ in tabula pͥma ꝯtinent̉ tria mādata nos ordinātia ad deū. ẜm tria appropriata tribꝰ ꝑſonis diuinis. In pͥmo mādato p̄cipit̉ hu milis adoratio diuīe maieſtatis. In ſcd̓o fi delis ꝯfeſſio ſumme ꝟitatis. In tercio ſin cera dilectio ſūme bonitatꝭ. ⁊ hͦ terciū p̄ce ptū eſt. Et eſt ſūma ꝟboꝝ. Memēto vt diē ſabbati ſanctifices. Sequit̉. Sex diebus oꝑaberis. ⁊ facies om̄e opꝰ tuū. ſeptima ꝟo die non facies omne opus tuuꝫ. tu ⁊ filius tuus ⁊ filia. ſeruꝰ ⁊ ancilla. iumentū ⁊ adue na qͥ eſt intra portas tuas. Sex em̄ diebꝰ fe cit deꝰ celū ⁊ terrā mare ⁊ oīa q̄ in eis ſunt. ⁊ ſeptima die reqͥeuit. Ideo bn̄dixit ⁊ ſctīfi cauit illū. Uidete ꝙ in his ꝟbis ſpūſſanctꝰ ſcripſit tabulas. qꝛ ſpūſſctūs ꝑ digitum dei intelligit̉. qꝛ om̄ia p̄cepta ſcripſit cū ſumma diligentia. hec ſcripſit inſinuās mādati in tegritatē ⁊ ꝯſummationē. In hͦ aūt manda to aliquid p̄cipit. aliqͥd concedit. ⁊ aliqͥd in terdicit. Precipit ſanctificare dieꝫ ſabbati. ibi. Memēto vt diē ſabbati ſctīficeſ. San ctificatio em̄ eſt ꝯuertens aīam ad deū ſan ctum. ad deū verū. ⁊ ad deū ſumme diligen dū. Aliqͥd concedit in iſto mandato. ibi. ſex diebꝰ oꝑaberis. ⁊ facies omne opus tuum. Aliquid vero interdicit.ſ. opus ſeruile. ibi. Nullū opus facies in eo ⁊c̄. Hec eſt ꝑfecta vacatio. q̄ habet adiunctā bonā oꝑationeꝫ ⁊ ꝓhibitā ſeruileꝫ. Rō p̄cepti ſubiungit̉ ibi. Sex diebꝰ fecit deus celū ⁊ terram. mare ⁊ oīa que in eis ſunt. ⁊ ſeptimo die requieuit. Ideo benedixit ⁊ ſctīficauit illū. Sed qͣre p̄cepit vacare. Certe qꝛ benedixit ⁊ ſanctifi cauit illum. Ideo ⁊ tu creatura q̄ es chriſti imitatrix debes hͦ facere. Modo iudei in ſultant nobis ⁊ dicūt. Uos tenetis decalo gū. ⁊ decalogꝰ nō habuit niſi p̄cepta mora lia. Morale aūt neceſſitateꝫ habuit ꝓ om̄i tꝑe. Septima aūt dies in qua nō licet oꝑa ri. a pͥma die in qua licet oꝑari. eſt dies ſab bati. que dr̄ dies ſaturni. ⁊ vos vacatis die dn̄ico ꝓ die ſaturni. Iteꝫ dicit̉. omne opus nō facies in die illa. ⁊ vos facitis ml̓ta ope ra. ⁊ ita totū diſſipatis. Uidete chariſſimi. Intelligēdū eſt ita ꝙ preceptū illud habet Sermones de decem preceptis aliqͥd qd̓ eſt mere morale. ⁊ habet aliqͥd qd̓ eſt mere cerimōiale. ⁊ hꝫ aliqͥd mixtū ex mo rali ⁊ cerimoniali. Ꝙ p̄cipit dn̄s ſctīficatio nē.i. vacationē ad amandū. hͦ eſt ꝟe p̄ceptū. Un̄ dicit beatꝰ petrus ꝙ quilibet tenet̉ do minuꝫ ſctīficare in corde ſuo.i. amare. Ille ſanctificat ſiue ſabbatiſmū facit qͥ deuꝫ ſuꝑ om̄ia diligit ꝓpter ſe ⁊ nō ꝓpter aliud. Itē eſt in p̄cepto aliquid figurale. ſicut diei ſepti me feriatio. Dies ſeptima ſignificat quietē anīaꝝ. ⁊ quietē dn̄i in ſepulchro. ⁊ ceſſatio nē ab oꝑe ſeruili cū vacatiōe ⁊ dep̄catione. Deus em̄ ſex diebꝰ oꝑatꝰ eſt oīa. nō qꝛ non potuiſſet feciſſe vna die. ſed intelligēduꝫ eſt hoc ꝙ mūdus aliqͥd habet in arte eterna.ſ. eſſe eternū. qd̓ eſt eternitas vite ⁊ poſſeſſio vna. in qͦ nihil eſt prius nec poſteriꝰ. ⁊ hͦ im preſſit deꝰ mentibꝰ angelicꝭ. Itē habꝫ mū dus aliqͥd in intelligētia creata.ſ. pͥus ⁊ po ſterius. natura ſimul ẜm durationē. nō ẜm naturā. ẜm ꝙ eſt ī materia nō ꝓpter defectū oꝑantis. ſed ꝓpter ꝯdeſcenſionē ip̄iꝰ vt coap taret omīa. ⁊ oīa in pͥmis oꝑbꝰ deſignaret. Et ſicut oīm oꝑationū in pͥmis oꝑbꝰ ꝓdu xit. ſic ⁊ ſeminaria oīm opeꝝ ⁊ quietationeꝫ plene ꝓduxit. Et qꝛ ſeptimo die requieuit. ⁊ intellectualē ad eſſe creaturā reuocauit. ⁊ ſeptimo die anīas in ſepulchro reduxit ad quietē paradiſi Significatio igit̉ diei ſepti me eſt figuralis quietis anīaꝝ. Sic igit̉ in mandato illo cōtinet̉ aliqͥd qd̓ eſt morale.ſ. vt deus ſuꝑ omīa diligat̉. ⁊ aliqͥd qd̓ eſt ceri moniale. vt figuratio diei ſeptime. Itē cōti net̉ aliqͥd qd̓ eſt partim morale ⁊ partim ce rimoniale. vt ceſſatio ab oꝑbꝰ. ⁊ hͦ in qͥbuſ dā generalit̓ eſt intelligendū. in qͥbuſdā ſpe cialiter. Si intelligamꝰ ſicut iudei qͥ dicūt ꝙ debet fieri vniuerſalis ceſſatio ab oī ope re ſeruili. ſic inſinuat̉ chriſtiano ꝙ dꝫ abſti nere ab om̄i pctō. ⁊ ſic eſt figurale. Si ītel ligamꝰ ꝙ ab aliquibꝰ debemꝰ abſtinere. ſic eſt morale. nō ſicut in p̄cepto ⁊ ſicut ī bene eſſe. ⁊ remāſit ſicut in eccl̓iaſtica inſtitutiōe eſt p̄ceptū. Dico oꝑa ſeruilia oꝑa mechani ca. que ſunt ſeptē.ſ. agricultura. que compre hendit omnē modū colendi terrā. Lanifici um qd̓ cōſiſtit in om̄i genere veſtimentoꝝ. Fabricatio ſiue ſit in materia ferrea. ſiue la pidea. ſiue metallica. ſiue lignea. Uenatio q̄ cōprehendit equoꝝ ⁊ venatoꝝ opus. ⁊ om nē modū piſtoꝝ coquoꝝ ⁊ omnē modum p parandi cibos. Medicina q̄ cōſiſtit in arte ꝯficiendi pigmēta vel ſyrupos ⁊ hmōi. Na uigatio que cōprehēdit om̄e opus nautaꝝ in mari. ſiue om̄e opus mercatōis. Et thea trica. que cōprehendit oēm moduꝫ ludi ve iocunditatis. Modo dico ꝙ in omībꝰ iſtis ſunt quedā mere ſeruilitatꝭ. quedā cōtinue neceſſitatis. quedā mere iocūditatis. Illa q̄ ſunt mere ſeruilitatꝭ ꝓhibent̉ ab eccl̓ia. Il la aūt que ſunt ꝯtinue neceſſitatis. ſicut illa que ſunt ad ꝯſeruationē vite vel ſanitatꝭ cō cedunt̉ inquātū ſunt neceſſitatis ⁊ ꝓhiben tur inqͣntū ſunt ſeruilitatis. Illa vero que ſunt mere iocūditatis ſunt ꝑmiſſa. nō ꝓhi bita. qꝛ ꝓpter paruitateꝫ nr̄am ꝑmittunt̉ ab eccleſia. Et ſic poterimꝰ rn̄dere. Sꝫ dices. quare ꝯfudit ⁊ miſcuit moralia ⁊ cerimoni alia ſimul. Dico ꝙ hoc p̄ceptū. Memento vt diē ſabbati ſanctifices ⁊c̄. eſt de caritate. ⁊ quicqͥd patet ⁊ latet in alijs. in iſto manda to ꝯſummat̉. ⁊ ideo miſcuit ſimul moralia ⁊ cerimonialia. vt meliꝰ ad memoriā reduce remus. ne ſi ſpecialit̓ poneret grauaret̉ me moria nr̄a. Sunt aūt tria que requiruntur ad ꝑfectā dilectionē. Primū eſt diuīa vaca tio cōuertens aīam in deuꝫ. Scd̓m imita tio chriſti ī bonis oꝑbꝰ. Terciū eſt ceſſatio ab om̄i oꝑe ſeruili. que cor reddit purum⁊ mūdū. Cōuerſio aūt in deū eſt ẜm ſepti opera. quibꝰ anīa ꝯuertit̉ ad ꝑfectā vacatio nē in deū. quoꝝ tria ſunt intrinſeca. q̄ fiunt meditando. orando ⁊ exultādo. Ex iſtis tr bus fit cōtemplatio. Alia ſunt extrinſeca. ī fiunt legendo. pſallendo. ſacrificiū offeren do. diuinā legē adimplendo. Et hoc fit ſiu audiendo. ſiue docendo. ſiue cū alijs ꝯferē do. Hoc eſt qd̓ dicit. Memēto vt dieꝫ ſab bati ſanctifices ⁊c̄. Mandat igit̉ dn̄s pͥmo ꝯuertentē anīam in ip̄m Scd̓o mandat ſui imitationē. cū dicit. Sex diebꝰ oꝑaberꝭ De iſta imitatione dicit apl̓s. Imitatores mei eſtote ſicut filij chariſſimi. Et in Luca. Eſtote miſericordes ſic̄ ⁊ pr̄ veſter miſeri cors eſt. Sex aūt ſunt oꝑa miſcd̓ie.ſ. paſce re eſurientes. potare ſitiētes. veſtire nudos colligere hoſpites. viſitare infirmos. ⁊ redi mere captiuos. Alit̓ em̄ impoſſibile eſt eſſe opus virtutꝭ. niſi creatura in iſtis ꝯformet chriſto. Ad opus aūt ꝟtutis requirunt̉ ſex correſpōdētia ſex oꝑbꝰ virtutis. qͣ ſunt cir cūſpectio ꝓuida. intentio recta. affectio pu ra. electio recta ſiue iuſta. proſecutio vigo roſa. ⁊ informatio charitatiua. Primuꝫ in Fo. CCCXXI telligit̉ in oꝑe pͥme diei. qn̄ dixit deus. Fiat lux. ⁊ facta eſt lux. Hoc eſt circūſpectio ꝓui da. Secūdo oportet ꝙ hō ponat ſibi re ctum finē in deū. ⁊ hͦ notat̉ cū d̓r. Fiat firma mentū in medio aquaꝝ. ⁊ vocauit deꝰ firma mentū celū. Oportꝫ ꝙ hō agat̉ ſurſum ⁊ ha beat rectā intētionē ad deū. Tertio reqͥri tur affectio pura. ⁊ hͦ intelligit̉ in tertio oꝑe. Diuiſit deꝰ terrā ab aquis. id eſt. affectionet ſeculares a diuinis. Quarto requirit̉ ele ctio iuſta ſiue recta vt ordīate faciat que de bet facere. ⁊ hͦ notat̉ in qͣrto oꝑe cū dicit. Fi ant luminaria in firmamento celi.i. ſint ope ra nr̄a ordinata Quinto requirit̉ ꝓſecutō vigoroſa. qd̓ notat̉ in qͥnto oꝑe qn̄ deꝰ ꝓdu xit aīam viuā. in aqͥs natatilia. in aere vola tilia Sexto fecit deꝰ integra oꝑa ſuꝑueſti ta om̄ibꝰ circūſtantijs ẜm ꝙ exigit lex diuīe charitatis Charitas aūt eſt forma ꝑfectiua omniū. ⁊ ille qͥ hꝫ charitatē. hꝫ om̄ia iſta ſex Sextū igit̉ opꝰ ꝟ̓tutis eſt informatio chari tatiua. qd̓ notat̉ cū d̓r. Fecit deꝰ hominē ad aginē ⁊ ſimilitudinē ſuā. Qn̄ hoīs opꝰ in grat̉ ex iſtis ſex tunc dicitur recte viuere Sꝫ non ſufficit facere ꝟtutis opꝰ niſi hō caueat ab oꝑe vicioſo. Et hͦ tangit̉ cum dic̄. Nullū opꝰ facies in eo. Quinqꝫ modis pōt homo facere pctm̄ Primo qn̄ pctm̄ ꝑpetrat Scd̓o qn̄ ad peccāduꝫ aliū incitat. Tertio qn̄ peccantē defenſat. Quarto qn̄ peccātem acceptat. Quinto qn̄ peccantem diſſimulat nec arguit nec punit. ⁊ hͦ eſt maximū ꝑiculū qn̄ qͥs aliū caſtigare negligit. Primū pctm̄ tangit̉ cū d̓r. Nullū opꝰ facies in eo. id eſt. tu nullū ꝑpetrabis pctm̄. Secundū pctm̄ tan git̉ cū d̓r. Nec filiꝰ nec filia. id eſt. nō eris pat peccati inſtigādo aliū ad pctm̄. v̓bo vel oꝑe vel exēplo. Tertiū pctm̄ tāgit̉ cū d̓r. Nec ſer uus tuꝰ nec ancilla tua. Ille qͥ facit peccatū ſeruꝰ eſt peccati. ſꝫ ille qͥ defenſat pctm̄. domi nus eſt pctī. illi p̄bēdo patrociniū qͥ fac̄ pec catū. Quartū pctm̄ eſt qn̄ aliquis peccātem acceptat. qd̓ notat̉ ibi Nec iumentū tuū Iu mentū cū fuit ligatū nō ducebat̉ ad opus ni ſi acceptāte dn̄o. ⁊ iſta acceptatio eſt religa tio Quintū pctm̄ eſt qn̄ aliqͥs aliū caſtigare negligit. qd̓ tangit̉ cū dicit. Nō aduena qͥ eſt intra portas tuas. Aduenā qͥs reputat ho minē. qn̄ dicit ad aliū. qͥd ad me de pctō ſuo Et ſic qn̄ homo nō punit pctm̄ alteriꝰ. effici tur ꝑticeps pctī illiꝰ. Alijs etiā multꝭ modi efficit̉ homo ꝑticeps peccati alteriꝰ. Et ꝓpt̓ hoc dicit pͣs. Ab occultꝭ meis mūda me dn̄e ⁊ ab alienis ꝑce ſeruo tuo. Onora pr̄em tuū ⁊ matrē tuā vt ſis longeuꝰ ſuꝑ terrā. quā dn̄s deꝰ da Iturus eſt tibi. Ecc̄i. iij. Que p̄cepit ti bi deus cogita illa ſꝑ. ⁊ in plurimis oꝑibus eiꝰ ne fueris curioſus. Verba vltima ſpēali ter dicunt̉ litteratꝭ. In qͥbꝰ docet eccleſiaſti cus cogitare vtilia. ⁊ vitare curioſa. Utilia aūt dirigūt nos in viā ſalutis. ſꝫ curioſa di ſtrahūt nos a via ſalutis ⁊ diſſipāt intelligē tiam noſtrā. Magna ꝑs intelligētie ꝑditur ppter curioſitatē. ⁊ tamē nihil eſt p̄cioſiꝰ intel ligentia in nobis. Dolemꝰ cū ꝑdimꝰ aurum multo plꝰ dolere debemꝰ ſi amittamꝰ intelli gentiā. qꝛ nihil eſt ita charū ſicut actꝰ intelli gentie. Sumꝰ dicturi d̓ p̄ceptis ⁊ indigemꝰ ꝙ dn̄s illuſtret intelligentiā noſtrā. Iō ro gemus deū in pͥncipio ⁊c̄. Honora pr̄em tuū ⁊c̄. Diceba ꝙ ſicut aīa rōnalis ordinari habet ad creatorē ⁊ ad creaturā. ẜm hͦ eſt du plex tabula in qua lex dei eſt ſcripta. In pri ma tabula ꝯtinent̉ tria mādata ẜm tria ap propriata tribꝰ ꝑſonis diuinis ⁊ ẜm triplicē oꝑationē aīe. In pͥmo mādato p̄cipitur hu milis adoratio ſumme maieſtatꝭ. In ſecun do fidelis ꝯfeſſio ſumme ꝟitatis. In tertio ſincera dilectio diuīe bonitatꝭ. Iſta tria mā data ſunt fundamētū oīm p̄ceptorum legis Et ꝓpter hec tria om̄is timoratꝰ verax ⁊ deo deuotꝰ tenet̉ iſta pͥncipalit̓ cuſtodire. Mo do dico ꝙ in ſecūda tabula ꝯtinent̉ ſeptē p̄ cepta. Unū eſt affirmatiuū. ⁊ ſex ſunt nega tiua. Ratio diſtinctiōis eſt hec Quia omnia mādata reducunt̉ ad duo. Hoc facias alij qd̓ tibi vis fieri. Nō facias alij qd̓ tibi nō viſ fieri. Et iuxta hͦ accipiunt̉ duo p̄cepta. Pri mum eſt innocētie. Secundū eſt beneficen tie. que ſunt due ꝑtes iuſticie. Modo dico vlteriꝰ ꝙ p̄cepta ordināt̉ ẜm ipſoꝝ nobilita tem. ⁊ beneficētia melior eſt qͣꝫ innocētia. id̓o mandato innocētie p̄ponit̉ mandatū bene ficentie. ⁊ eſt ſynodochice traditū iudeis. ſic̄ Honora patrē tuū ⁊ mr̄em tuā ⁊c̄. Et poni tur hic pͥmo forma mādati. cū dicit. honora ⁊c̄. Secūdo ſubdit̉ ꝓmiſſio cū dicitur. vt ſis longeuꝰ ⁊c̄. Intellige ẜm litteralē intelligen tiam. Pater nominat ꝑſonā generātis. ꝑſo nam inſtruētis. ⁊ ꝑſonā educātis. qꝛ pat̓ ha bens filiū generat ip̄m. inſtruit ip̄m ⁊ nutrit ⁊ ipſiꝰ eſt filio legare bona ſua. Et ſic pat̓ te net rationē originis. rationem regiminis. ⁊ Sermones de decem preceptis rationē benefactoris. Et ẜm hoc debetur ei triplex honor. Honor reuerētie. honor obe dientie. ⁊ honor beneficētie. Primo dico pa tri inquantū tenet rōnem originis debetur honor reuerētie. Unde in Ecc̄o. Qui timet deum honorabit patrē ſuū ⁊ matrē ſuam. ⁊ quaſi dn̄is ſeruiet eis qui ſe genuerunt. Se cundo patri rōne regiminis debet̉ honor obediētie. Epheẜ. vj. Filij obedite parētibꝰ veſtris. hoc em̄ iuſtū eſt. Honora patrē tuū ⁊ matrē tuā. qd̓ eſt mandatū primū in ꝓmiſ benefactoris. honor ſcꝫ beneficētie. Un̄ Ec cleſiaſtici. Fili ſuſcipe ſenectā patris tui. ⁊ n̄ ꝯtriſtes eū in vita illius. Precipit̉ igit̉ ꝙ tri plex honor impendat̉ parentibꝰ.ſ. honor re uerentie. obediētie ⁊ beneficētie. Et hͦ eſt pri mū mandatū qd̓ debes cuſtodire ꝓpter pro miſſionē.ſ. vt bene ſit tibi ⁊ ſis longeuus ſu per terrā. Et tangit̉ pͥmo mandatū ibi. Ho nora pr̄em tuū ⁊ matrē tuā. Secūdo addit̉ Uidemꝰ hoc falli quādoqꝫ. ergo deꝰ fallax erit in ſuo ꝓmiſſo. Dico ꝙ longeuitas nō ſo lum attendit̉ ẜm longitudinē dieꝝ currētiū ſed ẜm valorē. Et ẜm ꝙ eſt triplex honor qͥ exhibet̉ parētibꝰ. ſic reſpondet huic triplici honori triplex p̄miū. Honoranti patrē ho nore reuerētie debet̉ vita glorioſa ſiue hono rifica. Honorāti patrē honore obediētie de betur vita iocūda. Honorāti patrē honore beneficētie. cōcedit̉ vita opulēta. Primo dico honorāti patrē honore reuerētie. cōce ditur vita glorioſa ſiue honorifica. Un̄ Ec cleſiaſtici. iij. Gloria hoīs ex honore patris ſui. Itē Ecc̄i. iij. Ne glorieris ī ꝯtumelia pa tris tui. nō em̄ eſt tibi honor ſꝫ ꝯfuſio. Natu rale em̄ eſt ꝙ filiꝰ vehementiſſime diligit pa trem. indignat̉ qn̄ aliquis iniuriatur patri. Secūdo honoranti pr̄em honore obedi entie cōcedit̉ vita iocunda. Unde Ecc̄i. iij. Qui honorat pr̄em ſuū iocundabit̉ in filijs ⁊ in diebꝰ oratiōis ſue exaudiet̉. Qui hono rat patrē ſuū vita viuet longiore. ⁊ qͥ obedit patri ſuo refrigerat manū ſuam. Summa iocūditaſ eſt ꝙ hō nō ſit rebellis ſuꝑiori ſuo quia qͥ rebellis eſt ſuꝑiori inueniet rebelleꝫ inferiorē. ⁊ ꝯtemptor ſuperioꝝ poteſtatū cō temnet̉ ab inferioribꝰ. Sicut Adā quando fuit inobediēs ſuꝑiori ſuo oīa inferiora ſua que ſibi fuerāt ſubiecta habuit contraria. Tertio honorāti patrē honore beneficē tie cōcedit̉ vita opulenta. Unde Eccleſi. iij. Honora pr̄em tuū ⁊ matrē tuā. ⁊ ſuperueni et tibi benedictio. ⁊ benedictio tua in nouiſ ſimo manebit. Benedictio iſta vocat̉ multi plicatio bonoꝝ. Ecce p̄ceptū ⁊ ecce ꝓmiſſio. Obligamur ad obediendū parentibꝰ qͣꝫdiu vtimur ip̄oꝝ bonis. ⁊ debemus eis obtēpe rare in exercitatiōe actuū virtuoſoꝝ ſiue ſa lubrium. in diſpenſatiōibꝰ temꝑaliū ⁊ in ſub miniſtratiōe obſequioꝝ. Debemꝰ etiā viue re ẜm eoꝝ cōſilium ⁊ expēdere ẜm eoꝝ impe rium. ⁊ quādo exegerit neceſſitas ſubmini ſtrare eis obſequiū. Si tamē parētes aliqͥd velint vel dicant vel imperēt nobis qd̓ ſit ī ꝓfectū ſalutis nr̄e. nō eſt ip̄is in illis pietas exhibenda. Et hͦ eſt qd̓ dicit dn̄s in euange lio. Qui nō odit patrē ſuū aut filios ꝓpt̓ me. nō poteſt meus eſſe diſcipulꝰ. Uult dn̄s ꝙ ex affectu paterno nō dimittat homo face re qd̓ ꝑtinet ad ſalutē ſuā. Et hoc eſt qd̓ dic̄ dn̄s Dimitte mortuos ſepelire mortuos ſu os. tu aūt vade ⁊ annūcia regnū dei. Et hie ronymꝰ dicit. Si pater ī limine iaceat. ſi ma ter vbera quibꝰ te lactauit oſtēdat. ꝑ calcatū ꝑge patrē. ꝑ calcatā ꝑge matrē. ⁊ ad vexilluꝫ crucis euola. ſolū em̄ genus pietatis eſt ī h eſſe crudelē. Ecce intellectꝰ verboꝝ ſcd̓m ſenſum lr̄alē. Uidete latiorē intellectū. Pre cipitur beneficētia ad omne genꝰ hominuꝫ Pater nominat ꝑſonā in qua eſt p̄cipua ra tio auctoritatis antiqͥtatis ⁊ amicabilitatis Primo dico in patre eſt auctoritas. Et in iſto mandato dat̉ p̄ceptū ꝙ obediat̉ patri qͥ habet auctoritatē. Auctoritatē aūt hab om̄is qui p̄eſt reipublice vel rei polytice ve rei monaſtice. Primo dico ꝙ ille qui p̄eſt reipublice eſt pater ratiōe auctoritatꝭ. vt pͥn ceps. baro. comes. vel dux. Et dicit̉ pat̓ tu tela vl̓ defenſione. Et eū debemꝰ honorare Unde beatꝰ Petrꝰ. Deū timēte. pͥncipes ho norificate. Secūdo habet auctoritaten ille qui p̄eſt rei polytice ſiue eccleſiaſtice. E ip̄m debemꝰ honorare ẜm ꝙ exigit diſpoſi tio eccleſiaſtica. ⁊ debet ei obedire vulgus. Unde apoſtolꝰ ad Heb̓. Obedite p̄poſitis veſtris ⁊ ſubiacēte eis. ip̄i em̄ vigilant quaſi ratiōem ꝓ animabꝰ veſtris reddituri. Ter tio auctoritatē habet ille qui p̄eſt rei mona ſtice. ⁊ illuꝫ debemus honorare ⁊ ei obedire ẜm qd̓ regula ⁊ ꝓmiſſio facta eſt Un̄ Hierꝭ Fo. CCCXXII nimus. Prepoſitū monaſterij diligite vt pa trem. timete vt dn̄m. audite vt magiſtꝝ. cre dite vt ſalubre qͥcquid ip̄e vob̓ dixerit. Mo do dico ꝙ iſtis debemus obedire ẜm ꝙ exi git ordo vel auctoritas Secūdo in patre intelligit̉ antiquitas. ⁊ ex hoc intelligit̉ debi litas. Senes em̄ debilitant̉. Et qui patreꝫ honorat ratiōe antiquitatis ⁊ debilitatꝭ. ho norat omnē hominē qui indiget adiutorio vel qui caret ſenſu vl̓ fortitudine. vel infeſta tur ab alio. Propter hoc debemꝰ aliū iuua re ꝑ documēta vel ſuſtentamēta ⁊ ꝑ patroci nia. Et ad hoc ſpecialiter ſunt p̄lati. Si ho mo caret ſenſu. debēt ipſum iuuare ꝑ docu menta. Si caret fortitudine. debēt ip̄m iu uare ꝑ ſuſtentamēta. Si infeſtatur ab alio. debēt ip̄m adiuuare ꝑ patrocinia Tertio in patre intelligit̉ ratio amicabilitatis. Et ī hoc intelligimus ꝙ ratione originis amabi lis ⁊ amandus eſt om̄is homo. ⁊ tenet̉ quili bet homo aliū honorare. Unde apoſtolus Honore inuicē p̄uenientes. Et iteꝝ. Reddi te omnibꝰ debita. cui honorē. honorē. Nemi ni quicqͣꝫ debeatis niſi vt inuicē diligatꝭ De bet homo aliū diligere bene volēdo cuilibꝫ quantū ad affectū. quantū ad effectū. ⁊ qͣntu ad ſignum. Habet aūt iſta dilectio ordinem Quia debemꝰ diligere ẜm rōnem ꝓximita tis. ẜm rationē ſimilitudinis. ⁊ ẜm rationeꝫ obligatiōis. Primo dico debemꝰ dilige re ẜm rationē ꝓximitatis. Et ẜm hoc maio rem amorē debemꝰ domeſticis qͣꝫ extraneiſ ⁊ amicis plus qͣꝫ inimicis. Secundo ha bet dilectio ordinē ẜm rōem ſimilitudinis. quia aliquibꝰ debemꝰ ratione ſimilitudinis maiorē dilectiōem qͣꝫ alijs. Sic tenemur ra tione ſimilitudinis in forma ſpecifica dilige re hominē. ẜm ſimilitudinē ratione ꝯueniē tie in fide debemꝰ plus diligere chriſtianuꝫ qͣꝫ iudeū vel gentilē. ⁊ ẜm ratōem ſimilitudi nis in ꝓfeſſione maxime debemꝰ diligere. ſi cut religioſus fratrē ſuū. ⁊ vnus canonicus ꝯcanonicū ſuū. Tertio ratiōe obligatōis debemus diligere ⁊ tenemur obedire Et ſic aliquibꝰ plus tenemur qͣꝫ alijs. Teneor em̄ aliū diligere ⁊ eū honorare rōe p̄cepti tm̄. te neor plus ratiōe p̄cepti ⁊ beneficij. ⁊ teneor maxime ratiōe p̄cepti beneficij ⁊ p̄miſſi. id eſt illum de quo eſt mihi p̄ceptū. ⁊ recepi bene ficium ⁊ feci ꝓmiſſum debeo plus diligere ⁊ honorare. Patet modo ꝙ in verbis iſtꝭ Ho nora ⁊c̄. tangit̉ p̄ceptū. Et quō ſecūdo redditur ꝓmiſſum ibi. Ut ſis longeuꝰ ⁊c̄. Dein de dictū eſt quō intelligunt̉ ẜm intelligētiā litteralē. ⁊ quomō ẜm ſpūalem. Et vt meliuſ teneatis in mente dicā vobis duo exempla Unū bonū de illo qui matrē honorauit Et aliud malū ⁊ crudele de illo qui patrem non honorauit. Dicā primū de bono. Fuit qui dam magiſter magnꝰ ⁊ famoſus pariſius. ⁊ a multis notus ⁊ dilectus. Hoc audiēs ma ter ſua pauꝑcula. cogitauit ire ad filiū ſuum Accepit baculū ⁊ in tunicella de burello ve nit pariſius. ⁊ queſiuit a quibuſdā domina bus ꝓ tali magiſtro. Dixerunt illi matrone. Quid vultis eius. Reſpōdit. Ego ſum ma ter ſua Tunc ille matrone duxerūt eā in do mum ſuā ⁊ refocillauerūt eam. Poſtea cogi tauerunt ꝙ ille bonꝰ homo verecundaretur ſi videret eā in tali ſtatu. ⁊ induerūt ip̄am be ne. ⁊ dederūt ei mantellū ⁊ iuerūt ſecum ad magiſtrū. Tunc illa dixit. Ego ſum mr̄ tua Reſpondit magiſter. Uere ego non credo. quia mater mea eſt pauꝑcula ⁊ cōſueuit ha bere ſolū tunicellā de burello. Et cum nul lo modo vellet acqͥeſcere verbis eius. redu xerunt eā in domū ſuā. ⁊ reddiderūt ei tuni cellam eiꝰ ⁊ baculū. Tunc illa acceſſit ad fili um ſuū in cōgregatione multoꝝ. Et cuꝫ vi deret matrē ſuā in tali habitu venienteꝫ. de poſuit caputiū ſuū ⁊ amplexatus eſt eā et di xit. Modo ſcio ꝙ eſtis mater mater. Hoc fuit diuulgatū ꝑ villā ⁊ reputatū eſt ei ꝓ ma gno bono. Et poſtea factus eſt epiſcopꝰ pa riſienſis. Aliud exemplū dicā malū de eo qui nō honorauit patrē ſuū. ⁊ vidi illū qͥ no uit illū cui hoc accidit. Fuit quidā hō pau per qui ꝑ induſtriā ſuā multa bona acquiſi erat. ⁊ habebat vnicū filium. Et videntes qͥ dam nobiles. fecerūt ꝙ cōtraxit filius cū fi lia cuiuſdā nobilis. Et tūc illa que fuit pul cra ⁊ nobilis incepit abominari pr̄em. ⁊ fec̄ tantū cū marito ſuo ꝙ odio habuit patrem ſuū ⁊ ꝙ pater nō habebat quid comedere ni ſi fabas malas. ⁊ ſemꝑ in cōuiuio expelleba tur a domo Quadā die fuit famelicus ⁊ ve nit ad domū filij ⁊ petijt cibū. ⁊ date ſunt ei fabe male. ⁊ expulſus eſt a domo. Tunc illa dixit marito ſuo. Modo poſſumus come dere in pace. Uade ad arcā ⁊ accipe caponē coctum. Et cū aperuit arcā. mutatus eſt ca po in bufonē Qui ſubito ſaliens ad faciē eiꝰ ponebat duos pedes ad mētum ⁊ duos ad frontē. ⁊ operuit totā faciē eius. Et non fuit Aaa 2 Sermones de decem preceptis medicus qͥ ſciret eū amouere. Tandē venit quidā qui fecit tenellas quaſdā ⁊ dixit ꝙ eū amoueret. Tunc buſo aſpexit eū tā horribi li vultū ꝙ ille cecidit in terrā ⁊ amplius non audebat aliqͥd facere. Et nullꝰ fuit qui ſciret apponere conſiliū. ſed mala morte mortuus eſt. Patet modo p̄ceptū ⁊ ꝓmiſſum quod ꝓmittitur. On occides. Nō mechaberis. Non furtū facies. Psͣ. Tūc nō cōfundar cū ꝑſpexero in om̄ibꝰ mādatis tuis. Iacobꝰ dicit. Qui totā legē ſeruauerit. offē dit aūt in vno factus eſt omniū reꝰ. Nō qꝛ ꝓ vna trāſgreſſione tm̄ puniet̉ pena ſenſuſ. ſic̄ ꝓ tranſgreſſiōe omniū. ſꝫ puniet̉ tm̄ pēa dā ni. nō tamen ita acriter pro vno ſicut ꝓ om̄i bus. Ideo ſi qͥs vult ꝑtingere ad vitā et̓nā. oportet ꝙ ꝑſpiciat ī om̄ibꝰ mandatꝭ dei cor de ⁊ oꝑe. Et ideo dixit pͣs. Cū ꝑſpexero.i. ꝑ fecte inſpexero ⁊ ꝯſiderauero. Et iuxta hoc ego nō timebo ꝯfundi Nō eſt magnū cōfun di in p̄ſenti. ſꝫ ꝯfundi eternaliter. hoc dēmꝰ abhorrere Sed tn̄ nō poſſumꝰ euadere iſtā confuſionē niſi ꝑſpiciamꝰ in omnibꝰ māda tis dei. Ideo deum rogemꝰ in principio ⁊c̄. Non occides ⁊c̄. Dicebā vobis ꝙ māda ta dei diſtinguebant̉ in duas tabulas. In pͥ ma cōtinent̉ mandata ẜm legē iuſticie ordi nantia nos ad trinitatē. qua ꝯtinentur tria mandata ẜm tria appropriata tribꝰ ꝑſonis. In ſecūda tabula ꝯtinent̉ mādata ordinā tia nos ad ꝓximū. ⁊ hoc ẜm duplicē ꝑtē iuſti cie.ſ. innocētie ⁊ beneficētie. Reducit̉ aūt to ta iuſticia ad tria. Quia deo debemꝰ exhibe re debitā reuerentiā ꝑ orōnem ꝯfeſſioneꝫ ⁊ ſatiſfactōem. Patri debemꝰ exhibere benefi centiā. ⁊ om̄ibꝰ alijs innocentiā. Dictū eſt d̓ tribꝰ mādatis que nos ordināt ad deū. Di ctum eſt etiaꝫ de quarto mādato qd̓ accipit̉ penes partē iuſticie que eſt bn̄ficentia. ī quo precipit̉ ꝙ debemꝰ exhibere honorē patri et matri. Sequit̉ de fex alijs mādatis que ꝑ tinent ad innocentiā. Nocet aūt qͥs ꝓximo ſuo tripl̓r. ꝑuerſitate oꝑis. falſitate ẜmonis ⁊ improbitate volūtatis. Et ꝓpter hoc legiſ lator pͥmo ꝓhibet nocumentū qd̓ ꝓuenit ex ꝑuerſitate oꝑis. Peruerſitas aūt oꝑis qͣ qͥs iniuriat̉ alij eſt triplex. Aut em̄ quis iniuria tur alij inꝓpria ꝑſona. aut in ꝯiuncta ꝑſona aut in temꝑali ſubſtātia. Et ẜm hec ſūt tria mandata que ꝑtinent ad innocentiā. In pͥ mo ꝓhibet̉ nocumentum in ꝓpria ꝑſona. ibi Non occides. In ſecūdo ꝓhibet̉ nocumen tum in ꝑſona ꝯiuncta. ibi. Non mechaber In tertio ꝓhibet̉ nocumentū in ſub̓a tꝑali. ibi. Non furtū facies. Primo dico cū dr̄. nō occides. ꝓhibetur ira ꝓrumpēs in iniurias ꝑemptiuas vite naturalis ſiue ſubſtātialis ⁊ vite incolumis ⁊ vite honorabilis. Natu ra em̄ appetit qd̓ melius eſt. ⁊ ideo nō ſuffiē ſibi ꝙ habeat vitā ſubſiſtentē. imo cum hoc vult vitā ſalubrē ⁊ incolumē. Ergo ī iſto mā dato nō occides. legiſſator ꝓhibet pͥmo iraſ ꝓrumpētes in iniurias ꝑemptiuas vite na turalis. Secūdo ꝓhibet iras ꝓrumpentes in iniurias vite incolumis.f. quādo fit iniu ria ꝑ verbera vel vulnera. Tertio prohibet iras ꝓrumpētes in iniurias vite honorabi lis. ſicut eſt iniuria que eſt in ꝯtumeliā aper tam vel occultā ſicut illa que fit per ſignum Unde dictū eſt in euāgelio. Audiſtis qꝛ d̓ ctum eſt antiquis Nō occides. Ego aūt di co ꝙ om̄is qui iraſcit̉ fratri ſuo reꝰ erit iudi cio. Qui aūt dixerit fratri ſuo racha reꝰ erit ꝯcilio. Qui aūt dixerit fatue. reus erit gehē ne ignis. Ergo planū eſt ꝙ tribꝰ modis fac̄ homo ꝯtra illud mandatū.ſ. qn̄ quis iraſcit̉ fratri ſuo. vel quādo dicit racha. vel qn̄dicit fatue. Et quādo hͦ facit ex deliberatōne ani mi tūc dicit ꝙ reꝰ eſt gehēne ignis. Et qꝛ vi ta naturalis fundamentū eſt reſpectu aliaꝝ ideo ſub iſto modo. nō occides legiſlator ex preſſit mandatū. Manichei aūt obijciunt nobis ⁊ dicūt ꝙ ꝯtradicit ſibi legiſlator. Di cit em̄. Nō occides. Et alibi dicit. Malefi cos nō patieris viuere. Et hͦ eſt ꝯtra princi pes in xp̄iana lege. qui ꝑ ſententiā udiciari am alios occidūt. Itē obijciūt ꝙ dn̄s dicit. Omnes qͥ acceperint gladiū. gladio ꝑibunt Ergo nō licet gladiū acciꝑe. Et ſimiliter di cunt ꝙ nō licet ſacerdotē eſſe occiſorē. Et h eſt ꝯtra eccl̓iam et eccleſiaſticas ꝑſonas qui exequēdo iudiciū ⁊ imperādo accipiūt gladi um. Itē obijciūt qd̓ d̓r. Ego aūt dico vobiſ nō reſiſtere malo. Et hͦ eſt ꝯtra legiſlatorem Intelligere debemꝰ ꝙ ꝓhibet̉ hic occiſio ho minis. nō beſtiaꝝ vel virgultoꝝ. ſic̄ dicebāt antiqͥ manichei qͥ nolebāt comedere de fru ctibꝰ arboꝝ. Occiſio aūt hoīs pōt eſſe a lege aut ab hoīe. in ꝟitate aut interp̄tatiue. Oc ciſio aūt hoīs ab hoīe ſic̄ ab hoīe nō vt a le ge ꝓhibet̉. Sꝫ deꝰ qͥ ꝯditor eſt nature ⁊ ꝯſer uator nature ⁊ legis pōt hoīnem pͥuare vita qn̄ vult. Lex aūt occidit hoīem qn̄ miniſter Fo. CCCXXIII legis occidit. ⁊ hͦ ſeruato iuſto ordine. iuſta cauſa ⁊ iuſto anīo. Oꝑtet ꝙ aſſit iuſtꝰ ordo ⁊ iuſta cauſa.i. ꝙ ex iuſta cā occidat̉. qꝛ lex dic̄. Iuſte qd̓ iuſtū eſt exeq̄ris. Iteꝫ oportet hr̄e aīm iuſtū vt hō qͥ eſt mīſter legis ex lege ho minē occidat. nō libidine vindicte ſꝫ amore iuſticie Un̄ apl̓s ad romanos loq̄ns ad pͥn cipes d̓t ꝙ pͥncepsn̄ ſine cā gladium portat dei mīſter eſt vindex ī irā ei qͥ male agit. Qd̓ igit̉ dn̄s dicit petro. om̄es qͥ acceperint gla dium. gladio ꝑibūt. nō refert̉ niſi ad hͦ ꝙ ille qͥ nō eſt miniſter legis. nō dꝫ occidere. Et ꝙ d̓r. Nō licet ſacerdotē eſſe occiſorē. hoc nō re fert̉ ad pͥncipes. Tertiū qd̓ dicit dn̄s. Ego aūt dico vobis. nō reſiſtere malo. veꝝ eſt vl tionis libidine ſꝫ amore iuſticie bn̄ licet reſi ſtere malo. Patet mō ꝙ lex occidit hoīem. Itē occidit̉ homo ab hoīe tripl̓r. aut caſu aut neceſſitate aut volūtate. Si hō occidit hoīeꝫ caſu. aut adhibet operā rei licite. ⁊ ad hibet debitā diligentiā. excuſat̉ a tāto ⁊ a to to. Si aūt ſit homicidiū caſuale. ⁊ homo ad hibet operā rei illicite. nec adhibet debitam diligentiā. nec excuſat̉ a tāto nec a toto. Si aūt fuerit homicida ex neceſſitate. hͦ eſt du pliciter. aut ex neceſſitate ineuitabili. aut eui tabili. Neceſſitas euitabilis eſt. ſi poſſum et fugere ſꝫ dimitto ꝓpter verecundiā vel aliā cauſam. ⁊ in iſto caſu excuſat̉ a tāto ⁊ nō a to to. qꝛ meliꝰ eſſet ꝙ fugeret. Si aūt ſit neceſ ſitas ineuitabilis. vt homo occidat aliū ho minē nō amore vindicte ſꝫ amore ꝯſeruatio nis vite ⁊ aīe. vt nō interficiat ip̄m ex crude litate ſꝫ vt impediat ip̄m ne ꝑdat ſuā vitam ⁊ aīam. ⁊ fiat hͦ cū moderamīe tutele. hͦ ꝯceſ ſum eſt ꝑſonis etiā ꝑfectis. nō ſolū imꝑfectꝭ Et hͦ dic̄ Augꝰ. de libero arbitrio. ⁊ excuſat̉ a tāto ⁊ a toto. Tertio mō fit homicidiū ab hoīe volūtate. ⁊ hͦ duplicit̓. Aut libidine vin dicte. ſicut qn̄ aliqͥs interficit patrē alterius Aut animi crudelitate. ſic̄ latrones vl̓ iracū di interficiūt aliquos. Et vtrūqꝫ iſtoꝝ eſt ꝓ hibitū. ⁊ eſt primū grauiꝰ qͣꝫ ſcd̓m. Itē fit homicidiū interp̄tatiue in aīo. ⁊ hͦ triplicit̓. Primo fit homicidiū interp̄tatiue obmittē do in facto. Un̄. Paſce ſame morientē. ſi nō pauerꝭ occidiſti. Secūdo mō fit qn̄ aliquis occidit aliū ꝯſulēdo vel accuſando vl̓ detra hendo. qn̄ hͦ facit ex malignitate aī. Tertio mō fit homicidiū interp̄tatiue in aīo odien do. Un̄ cano. Ioh̓. Qui odit frēm ſuuꝫ ho micida eſt. Dico gͦ ꝙ ẜm pͥncipalē intellectuꝫ ꝓhibet̉ hic occiſio. nō que eſt ẜm legē. ſꝫ q̄ eſt ẜm hoīem. ⁊ illa q̄ fit volūtate aut interp̄ta tiue Et hͦ eſt qd̓ dicit. Non occides. Se quitur. Nō mechaberꝭ. Hicꝓhibet̉ ꝙ vxorē pximi tui nō violes. Et dic̄ Augꝰ. ꝙ hic phi betur om̄is illicitꝰ vſus mēbroꝝ generatōis qͥ fit ad ꝓcuratōem libidinis ⁊ impugnatōꝫ caſtitatis. Et hͦ fit ſeptē modis. ꝑ adulteriū fornicatiōem. meretriciū. ſtuprū. ſacrilegiuꝫ inceſtū. ⁊ pctm̄ ꝯtra naturā. Notandū ꝙ eſt pudicicia ꝯiugalis. cōmunis. ⁊ priuilegiata. Scd̓m hͦ dico ꝙ aliqͥs eſt impugnator pudi cicie ꝯiugalis. ẜm hͦ fit adulteriū. ⁊ hͦ fit cum peccat cū ꝯiugata. Aut eſt impugnator caſti tatis cōis. ⁊ hͦ fit cū peccat cū ſoluta ſimplici ter. ⁊ vocat̉ ſimplex fornicatio. vel cū peccat cū vagabūda ⁊ ꝓſtituta. licet ſit ſoluta tūc vo cat̉ meretriciū. Si aūt ſit īpugnator pudici cie pͥuilegiate.i. virginitatis. hͦ eſt dupliciter Aut fit cū ꝯditiōe adiūcta q̄ eſt defloratio. ⁊ ſic vocat̉ ſtupꝝ. Aut fit cū dn̄a deo ꝯſecrata ⁊ ſic d̓r ſacrilegiū. hͦ eſt qn̄ aliquis dn̄o ꝯſecra tam violat. Si aūt ſit ꝯtra fundamentū oī um iſtoꝝ. ſic d̓r pctm̄ ꝯtra naturā Et hoc eſt dupliciter. Aut fit ꝯtra dictamen naturalis rōnis. ſcꝫ ꝯtra hͦ qd̓ om̄ia aīalia natura do cuit. ſic d̓r pctm̄ ꝯtra naturā ꝓprie. Aut fit cō tra inſtinctū nature. ⁊ hͦ modo eſt inceſtꝰ. qn̄ qͥs peccat cū ꝑſona ſibi ꝯiuncta. Peccatum ꝯͣ naturā ſceleſtiſſimū eſt ⁊ ſuꝑ oīa fugiēduꝫ Et de hͦ crimine accuſauit. Ioſeph frēs ſu os apud pr̄em ſuū crimīe peſſimo. Dic̄ igit̉ Nō mechaberis. Hic ꝓhibet̉ om̄is mechia cū vxore ꝓximi. ⁊ ẜm Augꝭ. om̄is illicitꝰ vſuſ membroꝝ generatōis qͥ fit ad ꝓcuratōem li bidinis cū impugnatōe caſtitatꝭ. Patꝫ mo do ẜm qͥd accipiunt̉ trāſgreſſiones hꝰ pctī. pctm̄ ꝯtra naturā ſuꝑ omīa eſt fugiendum Sꝫ de peccato ꝯͣ naturā narrat petrus da mianꝰ ꝙ erāt duo ī deſerto qͥ aſperrimā fa ciebant pnīam. Et vnꝰ fuit idiota ⁊ ſuis pec catis exigētibꝰ illuſus eſt a diabolo. qͥ dixit ei ꝙ peccatū pollutiōis ꝯtra naturā nō maiuſ eſſet pctm̄ qͣꝫ ſi homo mucilagines ꝓijceret a naſo ſuo. Tūc ille peſtifer exercuit ſe ad il lam īpudiciciā. In morte aūt portauit ani mam ſuā diabolꝰ. Miratꝰ eſt aliꝰ ꝙ ille qui fuit tantaꝝ vigiliaꝝ ⁊ laboꝝ fuit ꝑdituſ. Et aſtitit angeꝰ dn̄i qͥ dixit illi ꝙ totū ſe fedaue rat ꝑ illud pctm̄. Omis igit̉ actꝰ qͥ eſt in expe rientia libidinis qͣlicūqꝫ mō fiat eſt ꝓhibitꝰ niſi fiat in forma mr̄is eccl̓ie. In ſomnis Aaa 3 Sermones de decem preceptis patit̉ hō qn̄qꝫ pollutōes abſqꝫ cauſa ⁊ abſqꝫ culpa. Sꝫ qͥdā ſtultꝰ p̄ſbyter cuidā ꝯfitenti de pollutiōe nocturna dixit. Nō potes hr̄e denariū ad explēdā libidinē tuā. Patet mō quō ꝓhibet̉ h̓ oīs illicitꝰ vſus corꝑis ⁊ mem broꝝ ꝓcreatꝰ extra formā mr̄imonij. ⁊ hͦ tan git̉ cū dic̄. Nō mechaberis. Sequitur. Nō furtū facieſ. Furtū eſt attrectatio rei ali ene inuito dn̄o ſi fiat ex cupiditate. Sꝫ ſi nō fiat ex cupiditate non eſt furtū. ſic̄ filij iſrael ex dn̄i p̄cepto portauer̄t ſecū ex egypto vaſa argētea ⁊ aurea. Uel qͥ alij aufert gladiū ne faciat malū tūc nō d̓r furtū Furtū aūt diui dit̉ ꝑ partes. qꝛ furtū eſt ꝯtrectatio aliene rei inuito dn̄o ⁊c̄. ⁊ hͦ fit aut ꝑ merā fraudē. aut ꝑ violentiā. aut ꝑ circūuentiōeꝫ. Primo mō cū fit ꝑ merā fraudē ⁊ furtiue. ſic d̓r furtum. Si fiat ꝑ violentiā hͦ eſt dupl̓r. aut eſt aper ta. ⁊ ſic d̓r rapina. aut eſt occulta. ⁊ ſic dicit̉ la trociniū. Si ꝟo fiat attrectatio rei aliene ꝑ circūuentiōem. hͦ pōt fieri cū pactiōe adiun cta. ⁊ hͦ triplicit̓ Aut cū pactiōe fraudulenta aut īiqua. aut ꝓphana. Si fit cū pactōe frau dulēta. ſic fit ī negociatōibꝰ Hoc āt fit tripli citer. aut in pōdere. aut ī numero. aut in mē ſura. ⁊ de hoc rariſſime euadūt mercatores. Si aūt fiat cū pactiōe iniqua. ſic eſt vſura. ī qua id qd̓ vendit̉ eſt cōe.ſ. tꝑus. Si aūt fiat cū pactiōe ꝓphana in qͣ illud qd̓ vēdit̉ eſt ꝓ priū. ſic d̓r ſimonia. Sꝫ querit̉ ſi accōmodo tibi veſtē vel equū vel domū ⁊ accipio dena rios. nō eſt vſura. ſic̄ de pecunia. Dico ꝙ in veſte vel equo vel domo trahit̉ vſus ex re. n̄ ex pecuīa. ⁊ iō nō d̓r vſura Aliqͥ credūt ꝙ vſu ra ſit mala qꝛ ꝓhibita. ſꝫ certe eſt ꝓhibita qͥa mala. Itē in mutuo meū fit tuū. ⁊ ſi tu aliqͥd acqͥris ꝑ induſtriā tuā ex illo mutuo. et ego aliqͥd ex illo repeto. vendo tempꝰ qd̓ eſt com mune. qd̓ nō eſt licitū vēdere. Sꝫ in accom modato nō trāſit mea res ī tuā. In mutuo pecunia mea fit tua. ⁊ non minorat̉ pecunia nec peiorat̉. Sꝫ in accōmodato domꝰ mea veſtis mea nō fit tua. ⁊ minorat̉ ⁊ peioratur domꝰ vel veſtꝭ ⁊ tu elicꝭ ex ea vtilitatē tuā nō ſic̄ ex tuo ſꝫ ſic̄ ex re mea. ⁊ diminuit̉ ⁊ peio rat̉. Pecuniā aūt mutuatā totā ⁊ integram oꝑtet ꝙ mihi reddas. ⁊ iō nō excuſor cū pe to aliqͥd de mutuo. ⁊ eſt ibi ꝑuerſio ordinis. ⁊ appropͥatio cōmunitatꝭ. Et dꝫ qͥlibꝫ ſibi ca uere de hͦ. Et ſic ſi fit circūuentio cū pactiōe iniqua d̓r vſura. Si aūt fiat circūuentio cū pactiōe ꝓphana. ſic d̓r ſymonia. in qͣ qui ven dit nihil acqͥrit. ⁊ ille qͥ emit nihil hꝫ. ſꝫ ſoluꝫ reꝫ alienā ꝯtrectāt⁊ hͦ ē cū res ſpiritalis vē dit̉ tāqͣꝫ res vilis. Cōtra iſtos dic̄ dn̄s. Noli te domū pr̄is mei facere domū negociatōiſ Sꝫ quidā faciūt eā ſpelū cā latronū. Unde dn̄s ꝑꝓphetam. Principes eius in muneri bus iudicabāt. ⁊ ſacerdotes eius in merce de docebant ⁊ ꝓphete eius in pecunia diui nabant. Rogemus ergo dominum Ieſum chriſtum ⁊c̄. On loquaris ꝯtra ꝓximū tuū falſuꝫ teſtimoniū. Nō cōcupiſces rē ꝓximi tui. Nec deſiderabis vxorē eiꝰ. Deu tero. xxx. Cōſidera ꝙ ꝓpoſuerim ī conſpectu tuo vitā ⁊ bonū. ⁊ ecōtrario mortē ⁊ malum vt diligas dn̄m deū tuū. ⁊ ambules in vijs eius. ⁊ cuſtodias mādata illiꝰ. In principio rogemꝰ deū ⁊c̄. In Deutero. loquit̉ moy ſes de decē mādatis que deꝰ eternꝰ ꝑ ipſius os ꝓpoſuit. vt nō deſpicerēt ea iudei. ⁊ on̄dit ꝙ in obſeruātia mandatoꝝ eſt vita ⁊ bonuꝫ ⁊ oportet ꝙ om̄ia ſeruent̉ ad hoc ꝙ in illoꝝ obſeruātia ſit vita ⁊ bonū. On̄dit etiam ꝙ ī ip̄oꝝ tranſgreſſione eſt mors ⁊ malū. ⁊ ꝙ in trāſgreſſione vniꝰ neceſſe eſt intelligere trāſ greſſionē omniū quo ad damnū nō quo ad penā. Dicebā alias ꝙ pͥma diſtinctio māda torum eſt ẜm duplicē partē iuſticie. que nos ordinat ad deū ⁊ ad ꝓximū. ⁊ ẜm hͦ due tabu le date ſunt Moyſi. In pͥma ꝯtinent̉ man data quibꝰ ordinamur ad deū. ⁊ ſūt tria In ſecūda ꝯtinent̉ mādata qͥbꝰ ordinamur ad ꝓximū. ⁊ ſunt ſeptē. Dicebā etiā ꝙ in ſecūda tabula eſt vnū mādatū affirmatiuū ⁊ ſex ne gatiua. De affirmatiuo ⁊ tribꝰ alijs negati nis habitū eſt Sequit̉ mō de alijs. qͦꝝ pͥmū eſt. Nō loqͣris ꝯͣ ꝓximū tuū falſū teſtimoni um. In iſto mādato negatiuo ꝓhibet̉ mēdi cium. qd̓ nociuū eſt ꝓximo. Et ẜm generalē intellectū ꝓhibet̉ h̓ om̄e mēdaciū ꝑnicioſuꝫ Et dat̉ intelligi ꝙ om̄e mendaciū eſt maluꝫ Auguſtinꝰ aūt diſtinguit mēdaciū ⁊ dicit ꝙ eſt mendaciū officioſum. iocōſum. ⁊ ꝑnicio ſum. Mendaciū officioſum eſt qd̓ nulli ob eſt ⁊ alicui ꝓdeſt. Mendaciū iocoſum eſt qd̓ nō fit cā nocēdi ſꝫ mētiendi libidīe. ⁊ hͦ nulli ꝓdeſt ⁊ nulli obeſt. Mendaciū ꝑnicioſum ē qd̓ fit intētione mentiendi ⁊ vt noceat. ⁊ hͦ ſꝑ ob eſt ⁊ nulli ꝓdeſt. Et dic̄ Augꝰ. In primo mēdacio eſt mīma culpa. in ſcd̓o mediocris. in tertio eſt culpa grauis. Mēdaciū officio ſum fit tripl̓r. aut ꝓ defendēda re alicuiꝰ tera CCCXXIIII Fo. porali. aut ꝓ tuēda vita. aut ꝓ ſeruāda caſti tate. Mendaciū iocoſum fit duobꝰ modis. aut ſola mētiendi libidine. aut cā placendi. ⁊ hͦ eſt mediocris culpe. Mendaciū aūt per nicioſum triplicit̓ fit. aliqn̄ in doctrina reli gionis ꝯͣ ſacrā ſcripturā. aliqn̄ in impoſitiōe falſi crimīſ. Et iſtꝭ duobꝰ modis nulli ꝓdeſt ſꝫ oībꝰ obeſt. Aliqn̄ fit mēdaciū ꝑnicioſum ī cauſa alicuiꝰ. ⁊ ſic alicui ꝓdeſt ⁊ alicui obeſt. Sic igit̉ ſunt octo genera mēdacij. Et dicit Augꝰ. ꝙ deꝰ pōt facere ꝙ furtū nō ſit pctūm. ſꝫ nō poteſt facere ꝙ mētiri nō ſit pctm̄. Et hoc eſt ꝓpt̓ nobilitatē ꝟitatꝭ. qꝛ mēdaciuꝫ eſt falſa vocis ꝓlatio cū intētiōe fallēdi. ⁊ deꝰ nō pōt recedere a ꝟitate. qꝛ eſt ip̄a ꝟitas. ſꝫ pōt diſpenſare ꝙ furtū nō ſit pctm̄. Inter omīa que diſponūt hoīem neceſſariū eſt ꝙ ſeruet fidem ⁊ habeat veritatē in ẜmone. Un̄ Se neca. Qui ꝑdit fidē nō habet ampliꝰ qͥd per dat. Patet modo de iſto mādato. Nō loqͣ ris contra proximū tuū falſum teſtimoniū. Poſtea ſubiūgit duo p̄cepta. Non cōcu piſces rem ꝓximi tui. nec deſiderabis vxorē eius. In quibꝰ duplicē concupiſcentiam. ſcꝫ oculoꝝ ⁊ carnis ꝓhibet. que ſunt fomēta oī um malorū. quia vis cōcupiſcibilis infecta ⁊ corrupta corrumpit om̄es alias aīe vires Suꝑius ꝓhibet̉ actus illicitus exterior cō tra ꝓximū cum d̓r. Non occides Nō mecha beris. Non furtū facies Non loquaris ꝯtra ꝓximū tuū falſum teſtimoniū. Hic autē ꝓ hibetur actꝰ illicitus interior cum d̓r. Non concupiſces rem ꝓximi tui. nec deſiderabiſ vxorē eius. Concupiſcentia oculoꝝ ſiue cu piditas radix eſt omniū maloꝝ. ꝯcupiſcētia carnis eſt fomēs omniū peccatoruꝫ. Et per iſtam duplicē concupiſcentiaꝫ fit tranſfuſio omniū maloꝝ ⁊ peccatoꝝ. Et ideo lex diuīa ip̄am ꝓhibet. ⁊ in hoc omnia mala ⁊ omnia peccata ꝓhibet. Hec eſt febris qua oēs filij adam febricitāt ⁊ generat oīa mala. In hoc igit̉. non occides. nō mechaberis. nō furtu facies. nō loqͣris ꝯtra ꝓximū tuū falſuꝫ teſti moniū. p̄cipit̉ innocētia in actu exteriori. in alijs. non ꝯcupiſces rem ꝓximi tui. nec deſi derabis vxorē eius. p̄cipit̉ innocētia in aīo. Et ſic patꝫ que ſunt decē precepta. In tribꝰ primis p̄cipit̉ recta ordinatio ad deum. ī qͣr to recta ordinatio ad parentes. In ſex alijs precipit̉ recta ordinatio ad ꝓximū. Reſu mamus in ſumma iſta deceꝫ p̄cepta q̄ ſunt. Non habebis deos alienos corā me. Non aſſumes nomen d̓i tui inuanū. Memento vt diē ſabbati ſanctifices. Honora pr̄em tu um ⁊ mr̄eꝫ ⁊c̄. Intelligere dēmꝰ qͣꝫqͣꝫ q̄dā di cant̉ p̄cepta affirmatiua. ⁊ quedā negatiua. om̄ia tn̄ affirmatiōem ⁊ negatiōem in ſe cō tinent. Quando deꝰ prohibet aliqͥd in vno mandato. p̄cipit ꝯtrariū. ⁊ ecōuerſo quādo aliquid p̄cipit prohibet contrariū eius. In pͥmo em̄ mandato p̄cipit̉ humilis adoratō diuine maieſtatis. ⁊ prohibet̉ idꝯlatria. In ſecūdo precipit̉ fidelis aſſertio diuine veri tatis. ⁊ prohibet̉ periuriū. In tertio p̄cipit̉ deuota vel ſincera dilectio diuine bonitatiſ ⁊ prohibet̉ indeuotio In quarto precipit̉ pi etas ad parentes. ⁊ prohibet̉ inhonoratio. In quinto p̄cipitur manſuetudo. ⁊ prohi betur iracundia. In ſexto precipitur pudi cicia. ⁊ prohibet̉ mechia In ſeptimo precipi tur largitas. ⁊ prohibet̉ furtum. In octauo precipit̉ veritas. ⁊ prohibet̉ mendaciuꝫ. In nono precipit̉ liberalitas cordis. et prohibe tur concupiſcētia rei temporalis. In decīo precipitur caſtitas mentis. ⁊ prohibetur cō cupiſcentia carnis. Uide ꝙ omnia manda ta ꝯtinent affirmationē ⁊ negationē. ⁊ in oī p̄cepto eſt vita ⁊ bonū. mors ⁊ malū. Si fa citis que precipit deus. ⁊ vitatis que prohi bet. conſequimini vitā ⁊ bonum. Sed ſi nō facitis que precipit deus. ⁊ nō vitatis que ꝓ hibet. incurretis mortē ⁊ malum. Ex legis obſeruātia ſequit̉ benedictio. Ex trāſgreſſi one ſequit̉ maledictio. Ex obſeruātia legis efficit̉ homo reuerēs. fidelis. deuotꝰ. piꝰ. mā ſuetus. pudicꝰ. largus. veridicꝰ ꝓprijs ꝯtētuſ ſiue liberalis. ⁊ corde impollutus. Ecōtra rio ex trāſgreſſione legis efficit̉ hō idolatra blaſphemus. indeuotꝰ. impius. homicida. mechus ſiue adulter. fur. falſidicus. cupidꝰ ⁊ carnalis. Igit̉ obſeruator legis ⁊ trāſgreſ ſor plus diſtant a ſe qͣꝫ infernus ⁊ paradiſuſ qꝛ vnus eſt in centro. alius in circūferentia Nec deus celi aliud facere poteſt. qꝛ iuſtꝰ eſt ⁊ ſe negare non poteſt. Uidete modo qm̄ om̄es hoīes nō addiſcūt ſapīam niſi ꝑ fla gella. ⁊ ꝓpter hͦ deus decem flagella.i. plagas miſit ſuꝑ terrā egypti. Prima fuit ſanguiniſ ſcd̓a ranaꝝ. tertia multitudo ciniſum. quar ta multitudo muſcaꝝ mordentiū.ſ. canina rum. qͥnta mortis pecoꝝ ⁊ iumētoꝝ ſexta vl ceꝝ ſiue veſicaꝝ turgentium. ſeptima deſtru ctio bonoꝝ tꝑaliū ꝑ grandinē. octaua locu ſtarum. noua tenebraꝝ palpabiliuꝫ. decima Sermones de decem preceptis mortis prmogenitoꝝ. Modo videte quō ſpūſſanctus flagellauit egyptioſ. ⁊ manudu cebat ad obſeruātiā mādatoꝝ. ſic ⁊ nos pro prijſſime manuducit. Decē ſunt legis tran greſſiones. ⁊ ẜm hͦ fuerūt decē plage Pri ma plaga ſanguīs qͣ ꝑcuſſi ſunt idolatre. qͥa de ip̄is dicit pͣſ. Effuderūt ſanguinē innocē tem ſanguinē filioꝝ ſuoꝝ ⁊ filiarū ſuarū qͣs ſacrificauerūt ſculptilibꝰ chanaan Scd̓a plaga fuit ranarum qua ꝑcuſſi ſūt blaſphe mi ⁊ ꝑiuri. qͥ cōparant̉ ranis. Rana eſt aīmal clamoſum. ⁊ ſeip̄am clamādo ꝯſumit. Sil̓r facit homo qn̄ ſtabilitatem veritatis perdit Tertia plaga d̓r cynifum qua ꝑcuſſi ſunt indeuoti qͥ nō cuſtodierūt diē ſabbati que ē dies deuotiōis. Cynifes ſunt muſce parue que valde inquietāt ⁊ vexant hoīes ꝑ oīa lo ca. ⁊ maxime ꝑ os ⁊ nares. ⁊ tantā faciebant vexatiōem ꝙ hoīes nullo mō poterant hr̄e quietē. Similit̓ inqͥetant̉ indeuoti In iſto ſigno defecerūt magi pharaonis in ſignum ꝙ inqͥetudinē cogitationū nō poſſumꝰ effu gere niſi ꝑ deuotionem. Gregoriꝰ vix vnam cogitationem tota die de terrenis habuit. Quarta plaga eſt muſcaꝝ caninarū qua ꝑcuſſi ſunt impij. qui habēt apud ſe muſcaſ caninas.i. carnales ⁊ crudeles affectiones. Quinta plaga fuit mortis iumentorum. qua ꝑcutiunt̉ homicide. qꝛ oīs qͥ gladio occi dit reus eſt mortis. ⁊ tales moriunt̉ ſicut iu menta. nec ſunt digni diuina ꝓtectōe nec hu mana. quia qͥ aliū occidit ſeipſum interemit ⁊ brutalitatē ſuā nō ſentit. Sexta plaga fuit veſicaꝝ turgentiū. qua ꝑcutiunt̉ adulte ri. qͥ habent veſicas turgētes. id eſt. carnē in fectā. Ueſice naſcunt̉ ex nimio humore faci ente pruritū. ⁊ cū ſentit homo pruritum ſcal pit ſe. ſed poſtea dolet. Sil̓r qui luxuriat̉ pͥ mo delectat̉. poſtea dolet. Septima pla ga fuit deſtructio bonoꝝ tꝑaliū q̄ ꝑcutiunt̉ fures. quia dignus eſt ꝑdere ſua qͥ aufert ali ena. Iſta fuit plaga grandinis q̄ oīa deſtru xit. Mirabile eſt ꝙ qui peccant pctō carnis recōciliant̉ deo ꝑ confeſſionē ſine illa ꝑſona cum qua peccāt. ſed qui aliena rapiunt non reconciliant̉ deo ſine reſtitutiōe ablatorū fi reddere poſſunt. Octaua plaga fuit locu ſtarum que comeder̄t omnē herbam viren tem. Iſta percutit̉ mendax qui dentibꝰ ⁊ la bijs veritatē conculcat. Pſalmiſta. Cor eo rum vanū eſt. ſepulcrū patens eſt guttur eo rum. linguis ſuis doloſe agebant. Nona plaga fuit tenebrarum. qua percutiunt̉ cup di ⁊ auari. quia nihil adeo excecat homineꝫ ſicut cupiditas. Vnde. Exenia ⁊ dona exce cantoculos ſapientū ⁊ mutāt verba iuſtori Cupiditas eſt ſicut fumus fetidus qui to tum excecat. Iudas cupidus filiū dei vendi dit. Salomon. Auaro nihil eſt ſceleſtiꝰ. an mam ſuā venalē habet. quoniā proiecit inti ma ſua in vita ſua. Decīa plaga fuit mor primogenitorum. qua percutiunt̉ carnales Iſta percuſſus eſt eſau. Apoſtolꝰ. Ne quis inter vos fornicator ſicut Eſau perdat pri mogenita ſua. Carnalis cōcupiſcētia abſtu lit nobis nobilē generatiōem. qua om̄es no ſceremur innocētes ⁊ heredes paradiſi. Cō cupiſcentia carnalis facit nos naſci in mor tem ⁊ cūl pā. ⁊ facit nos ꝑdere ius pͥmogeni ture. Quod figuratū eſt Geneẜ. xlix. vbi di citur ꝙ ruben pͥmogenitus iacob ꝑdidit iut primogeniture quia ꝯcubuit cū ꝯcubina pa tris ſui. ⁊ maculauit ſtratū eius. Et ioſeph qui caſtiſſime vixit in egypto meruit eſſe pͥn ceps fratrū ſuorum. Patet modo ꝙ omne tranſgreſſores legis ꝑcutiuntur plagis iſtis Sed quis liberabit nos a plagis iſtis Cer te vnus ſolus qui venit ꝓpter iſtas plagas amouendas. ſcꝫ chriſtus qui decē ꝯdeſcen ſiones fecit nobis contra decē plagas. Qd̓ figurat̉ in libro Regū vbi d̓r. ꝙ ſol retroceſ ſit decē gradibꝰ. ꝑ qͦs ſignant̉ decē ꝯdeſcenſi ones filij dei ad hoīem. Prima cōdeſcenſio qua dn̄s ꝯdeſcendit hoī eſt vſqꝫ ad carnem hic eſt primus gradus quo retroceſſit ſol. Secunda ꝯdeſcenſio ad mortalitatē nr̄am Tertia ad neceſſitatē nr̄am quia famē ſitim ⁊ frigus paſſus eſt. Quarta ad pauperiē no ſtram. qꝛ egenꝰ factus eſt non habēs locum ad quē declinaret. Quinta vſqꝫ ad tēptatōꝫ qn̄ ꝑmiſit ſe tēptari in hͦ portauit infirmita tem nr̄am. Apl̓us. Nō habemus pontificē qui nō poſſit cōꝑati infirmitatibus noſtris temptatū aūt ꝑ oīa ⁊c̄. Sexta ad corꝑis laſ ſitudinē ⁊ laborē. Septima vſqꝫ ad mentis anxietatē. Marci. xiiij. Cepit Ih̓s pauere ⁊ tedere. ⁊ dixit triſtis eſt aīa mea vſqꝫ ad mor tem. Octaua ꝯdeſcenſio fuit vſqꝫ ad cruceꝫ ⁊ hoc fuit mirabile. Nona fuit vſqꝫ ad mor tem. Decima fuit ad carcerem infernalem. Iſte ſunt decē condeſcenſiones quibus de us ꝯdeſcēdit hominibꝰ Sꝫ quare ꝯdeſcēdit ad carcerē infernalē. Certe vt in ſanguīe te ſtamenti educeret vinctos de carcere et de CCCXXV Fo. tenebris ⁊ de vmbra mortis. Chriſtus eniꝫ per ſanguineꝫ teſtamēti nos liberauit ⁊ edu xit de morte ad vitam. ⁊ de tenebris ad lucē. Debemꝰ igit̉ modo reſurgere ad nouā vitā ⁊ ſicut xp̄s reſurrexit a mortuis. ſic ⁊ nos in nouitate vite ambulemus. Chriſtus libera uit nos de manu Pharaonis ⁊ introduxit nos in terrā repromiſſionis. ⁊ in ſignuꝫ hu ius māducat̉ mō paſca. qꝛ mō liberati ſumꝰ Et ideo debemꝰ celebrare paſca. debemus facere tranſitū ⁊ inchoare nouā vitā. ⁊ nō re dire in egyptuꝫ. Nullus ſit falſus proditor. Iſta tria ſunt neceſſaria cuilibet penitenti. ſcꝫ ꝙ diſpliceat ſibi peccatū ſuuꝫ. ⁊ paratꝰ ſit cauere de peccato cū adiutorio ſpirituſſan cti. ⁊ ꝙ ꝑatus ſit ſatiſfacere ꝓ modulo poſſi bilitatis ſue. ⁊ ꝓponat nunqͣꝫ peccatū iterare Psͣ. Multiplicate ſunt infirmitates eoruꝫ. poſtea accelerauerūt. Et hec eſt cōſumma tio verboꝝ ꝑ que ſemꝑ ꝯformari debemus cum xp̄o ⁊ refici vt cū xp̄o ꝑueniamꝰ ad eter nam refectiōem. Quā nobis ⁊ vobis p̄ſtare dignet̉ xp̄s filius dei Amen. Finiunt ſermones de decem mandatis quos ſanctꝰ Bonauentura de ordine fratꝝ minoꝝ pariſiꝰ p̄dicauit ad clerum. ¶ Incipit libellus apologeticꝰ. id eſt. excu ſatorius ſancti Bonauēture. Queſtio Ac Hoc ꝙ otor ſurripitꝭ clericis elemoſinas que ip̄is darent̉ ſi vos nō eſ ſetis. cōquerunt̉ ꝙ detraha tis eis in ppl̓o. Et cōfundatiſ eos in p̄dicatiōibꝰ veſtris. vicia eoꝝ ꝓpalādo Inſuꝑ ꝙ ſuadeatis hoībꝰ ne cōfiteant̉ eis. Et ne dent eis oblatiōes ⁊ alia que deberēt cū ip̄i ſint potiꝰ qͣꝫ vos qͥ ꝓ aīabꝰ eoꝝ ſunt ra tionē dn̄o reddituri. eſpōſio ad iſta ẜm ordinem Mnīa q̄ ip̄is iure debent̉ in oblati onibꝰ ⁊ decimis ⁊ alijs. vel de appro bata eis ꝯſuetudine dari ſolēt a ppl̓o nos potiꝰ ſuademꝰ eis dari qͣꝫ impediamus imo hortamur ppl̓m eis iſta nō ſubtrahere. nec in alios etiā pios vſus erogare. ⁊ ius ſu um cuiqꝫ tribuere. etiā peccatori. Si aūt qn̄qꝫ querūt ꝯſiliū vbi ẜm deū meliꝰ ſit dare elemoſynā ad quā nō tenēt̉ ex debito. Di cimꝰ libere ꝙ ibi ſit meliꝰ vbi vel maior eſt ī digētia vel maior deo honor exhibet̉. ⁊ ip̄is dantibꝰ exinde efficaciora orōnū ſuffragia ꝓ uenire credunt̉. vel qͦ ip̄oꝝ d̓uotio ad bn̄faci endū ꝓ deo feruentiꝰ inclinat̉. Ꝙ aūt pleba nis ſuis ꝯfiteant̉ vt debēt ſuademꝰ etiā his qui nobis ꝯfeſſi fuerint vt agnoſcāt eoꝝ cō ſciētias qͦs regere debēt vt ſciāt qͥbꝰ exhibe re vel negare debeāt eccleſiaſtica ſacramēta niſi forte tales ſint aliqͥ a quibꝰ ꝓhibeant ca nones ſacramēta reqͥri vt ſuſpēſi ab officio. vel irregulares. vel ius ligādi ⁊ ſoluēdi non habētes. vel ꝑ qͦs aīe magis irretiunt̉ pecca ti laqueis qͣꝫ purgent̉. de qͥbꝰ nō eſt nūc vlte rius ꝓſequendū. Ꝙ aūt detrahamꝰ eis. ⁊ ꝯfundamꝰ eos in populo. nō oportet ꝙ nob̓ hoc imponāt ſingul̓r. cū ip̄i nō abſcondant ſcelera ſua. Sꝫ ꝑ facti euidentiā omnibꝰ ea ppalent ⁊ nobis et̄ tacentibꝰ om̄ibꝰ ingerant inde materiā detrahēdi. Utinā nos ſoli ea ſciremus. Utinā ita eſſent occulta eoꝝ pec cata ꝙ nobis eaꝓdere volentibꝰ nō crederet̉ ⁊ mendacij ⁊ detractōnis a populo arguere mur. Nūc aūt tāti ⁊ tā aꝑti ſunt multorū ex ceſſus ꝙ layci arguūt nos cū alioꝝ vicia ī p̄ dicatiōe tāgamꝰ. qͣre tā enormia ⁊ aꝑta ⁊ ml̓ ta ⁊ magis nociua clericoꝝ ſcelera nō rep̄hē damꝰ. cū nō debeat ꝑſonaꝝ eē acceptio apd̓ veritatis doctorem. nec ꝓ timore vel fauore debeat aꝑtā ꝟitatē tacere. ⁊ hͦ grauiꝰ redar guere qd̓ eſt nociuiꝰ. ⁊ qͦ deus magis offendi tur in quocūqꝫ. In̄ eſt ꝙ ꝓpt̓ hoc cogimur in terdū aliqͥd de clericoꝝ exceſſibꝰ tangere. ne putemur ex timore tacere. vel ex pͥuato fauo re qͣſi cū ipſis ꝯͣ laycos parit̓ ꝯſpirauerimuſ ⁊ vt layci equanimiꝰ ferant ſi eos corripimꝰ videntes ꝙ nec clericis parcimꝰ. et maxime vt veritas euāgelij ſeruetur. que omniū pec cata deteſtat̉. ne aliter putarent ſimplices ꝙ peccata nō eſſent deo odibilia que nō audi rent in clericis rep̄hendi. ⁊ ſtulte muliercule putarent non eſſe illicitum cū ipſis peccare ſicut aliquibus earū notum eſt ab eis fuiſſe perſuaſum. Ꝙ autē non nitamur eos in predicatōne cōfundere. nec populo eos odi biles reddere poteſt ex hoc patenter agno ſci ꝙ multos eorum defectus ſcimus ⁊ diſſi mulamus. nec populo propalamꝰ expreſſe parcentes eiſdē. Cum ⁊ ſi non in omnibus tamen in pluribus eoꝝ plures reperiantur per qͦs fierent deſpecti ppl̓o ſi vellemꝰ eoſpu blice p̄dicare. ⁊ hos caute tacēꝰ his d̓ cauſis Apologeticus Unaꝓpter pacē ⁊ reuerentiā cleri. ne lay cos ꝯtra clericos ꝓuocemꝰ ad diſcordiā cū ꝓ pace clerici ⁊ etiā edificatōe populi a deo ⁊ a ſede apoſtolica ſpecialiter miſſi ſumus. Secūda ꝙ nō poſſemꝰ tn̄ ꝑ hoc emenda re eos. nec haberemꝰ alios meliores qui eis mox ſubſtituerent̉ ſi iſti om̄es qui ſunt rep̄ henſibiles abijcerent̉. ⁊ eſt minus malū ali quo modo hr̄e iſtos qͣꝫ nullos. maxime cuꝫ ep̄i ⁊ prelati nō intenderent ſubſtituere me liores. Tertia ꝙ deferimus in hoc bo nis qui ſunt inter eos. ⁊ ſi pauci ſint qui cuꝫ ceteris ꝯfunderent̉. cū rudis populꝰ ſine di ſcretione bonos ⁊ malos ꝑſequi inciperet ⁊ odire. Quarta ⁊ quaſi p̄cipua. ne ſi popu lus ꝑderet omnino fidē in clericis. heretici ī ſurgerent ⁊ attraherēt ſibi populū qͣſi oues deſtitutas paſtoribꝰ. ⁊ facerent eos hereticoſ gloriātes ꝙ noſtro quaſi teſtimonio tam vi les eſſent clerici ꝙ nullus eis obedire debe ret. nec doctrinā eoꝝ curare. Om̄is em̄ he reticoꝝ intentio ad hoc tēdit ꝙ ſpreto cleri co eis credat̉. ⁊ ad hoc nō conuenit nos ip̄o rum eſſe cooꝑatores qui potius debemꝰ cō tra eos quaſi lupos rapaces clerico ⁊ eccl̓ie eſſe ꝓpugnatores. contra eoꝝ verſutias po pulum p̄muniendo errores ipſoꝝ veritatiſ teſtimonijs ex ſcripturis autenticis ꝯfutan do. Quinta ꝙ lucra aīmaꝝ que querimꝰ melius ꝓmouemꝰ cum beniuolētia cleri ⁊ aſ ſenſu. quos ſi indiſcrete agendo exacerbare mus. cū nō poſſemus cōtra eos cōmuniter p̄ualere. ꝓhiberent nos animabꝰ ꝓdeſſe pre dicando ⁊ ꝯfeſſiōes audiendo. Et ſic ſalus multarū animaꝝ impediret̉ ⁊ fieret qͣi ſciſſio in eccleſia. dū clerici nos quaſi reprobos ꝑ ſequi inciperēt. ⁊ layci aut nobis aut ip̄is fa uentes alteros deſpicerēt ⁊ eis credere recu ſarent. Et cū nō poſſemus eos qui nob̓ fa uerunt defendere a clero quin eos nobiſci ꝑſequerent̉ ⁊ excōmunicarēt. tandē omnes nos deſererēt. ⁊ ex odio noſtri doctrinā no ſtram clerici infamarēt. ⁊ ſic hereticis qͥ mo do nos timent aditus ad ſubuerſionē fide lium ſine ꝯtradictiōe pateret. ſicut lupis vbi canes nō metuūt ⁊ paſtores ſūt deſides da tur audacia oues inuadēdi. Niſi em̄ eſſent iſti ordines in eccl̓ia qͥ ex officio p̄dicatōis ⁊ ꝯfeſſionis fideles illumīat. cito plurimi effi cerent̉ heretici in his terris. vbi tā pauci in ueniunt̉ clerici in ſacra ſcriptura periti cum neſcirent hereticoꝝ verſutijs obuiare. Imo ip̄i clerici cito ab hereticis ſubuerterent̉ per callidas expoſitōes ſcripture in quibus ne ſcirent eoꝝ dep̄hendere fallacias. vel ꝑ ꝓmiſ ſiones ſeducerēt eos ſpōdentes ꝙ magni fi erent inter ip̄oſ. Et cū laycos attraherēt cle rici. etiā potius adhererent eis qͣꝫ ſoli relicti perirēt inopia. cū nullꝰ curarꝫ eos nec darēt eis oblatiōes vel decimas. aut certe ꝑſecuti onibꝰ eoꝝ exterminarent̉ cum iā haberēt lai cos adiutores cōtra clerū. ſicut modo cleri ci hereticos ꝑſequunt̉. His ergo de cau ſis ⁊ alijs vt multa mala vitent̉ vtiliꝰ iudica mus tacere quedā mala clericorum qͣꝫ ppl̓o ꝓdere vbi ſine ſcandalo poſſumus euitare vt ſunt iſta. Qn̄cūqꝫ hꝫ plures eccleſias cu ram animaꝝ habētes ſine diſpenſatōe apo ſtolica om̄es vacāt ip̄o iure p̄ter vltimam. ⁊ nullū ius habet in alijs ligandi vl̓ ſoluendi nec eius vicarius. nec aliquos inde redditꝰ ꝑcipiendi Itē illegitime natus nullū ius habet in beneficio curā animaꝝ habente. Itē qui recipit eccleſiā ꝑ quācunqꝫ ſymo niam. Itē qui recipit eccleſiā ab eo qͥ non habet veꝝ ius cōferendi eam Omnis no torius fornicator cuiꝰ criminis teſtis ē po pulus. iure taxatuſ. ſiue in domo ſua teneat fornicariā ſiue extra. vel vnaꝫ habeat vl̓ plu res. eſt ip̄o iure ſuſpēſus ab officio ita ꝙ ſub diti nō debent eiꝰ miſſam audire. nec cōfiteri ei. nec alia ab eo ſacram̄ta reciꝑe. nec poteſt eos excōmunicare nec abſoluere. Item ſi ſuſpenſus celebrat ⁊ officiat eccl̓iam. vel qͣ cunqꝫ excōmunicatōe ligatus ſeu recipit or dineꝫ clericalē aūt ī eo ſolēniter miniſtrauit factus eſt irregularis. ⁊ non poteſt exercere officiū clericale. etiā ſi iā fornicari ceſſauit vl̓ ab excōmunicatiōe abſolutus fuerit. niſi cū eo ſuꝑ irregularitate cōtracta ꝑ ſedē apoſto licam diſpēſet̉. maxime ſi a iudice ſuſpenſio nis ſnīa fuit lata Hmōi aūt ſnīe iā ſepe ferū tur ī clericos ab officialibꝰ ⁊ archidiaconis ⁊ iudicibꝰ ordinarijs vl̓ delegatꝭ. ⁊ paꝝ curāt̉ a multꝭ. Uidemꝰ ī terrꝭ iſtis tot eſſe imꝑitoſ iā clericos ī his q̄ ad regimē ꝑtinent aīaꝝ. lꝫ forte ī grāmatica vl̓ alia ſcīa ſint inſtructi. ꝙ vbi centū vl̓ pl̓es plebani ⁊ vicarij ꝯueniūt vix pauci ſint qͥ ꝟe ſciāt anīas ſuas vel alia q̄ ad ſalutē ſunt neceſſaria in his ꝑ ſcripturaꝝ ſcīaꝫ expedire. Et talibꝰ imꝑitis nō deberet eoꝝ ſubditi confiteri ꝓpter periculuꝫ ne for te ex ignorantia relinquāt eos in ſtatu dam natiōis docēdo nō eſſe pctm̄ qd̓ eſt mortale CCCXXVI Fo. peccatū. aut nō oſtendēdo formā debitam ſatiſfactionis de peccato confeſſo. vbi certa forma ſatiſfactiōis eſt neceſſaria. vt de reſti tutionibꝰ reꝝ illicite acqͥſitaꝝ. certis locꝭ vel ꝑſonis vel heredibꝰ faciēdis vbi ml̓ti ſedu cunt̉. Scimꝰ etiā ꝙ qͥ ſciēter ī mortali pe cato poſitus celebrat miſſam. qualibet vice mortalit̓ ⁊ grauit̓ peccat. ⁊ quantū in ip̄o eſt rurſum chriſtū crucifigit quē ꝓ denarijs qͦs ſibi ſperat offerri. ⁊ illicite ⁊ indigne contre ctat. Qui ergo offert ei quē talē eſſe p̄ſumit vel ſcit ⁊ rogat eū miſſam celebrare. facit eū chriſto tantā inferre ꝯtumeliā vt eum indi gne cōtrectet ⁊ peccat mortaliter. Sed qͥ fa cit aliquē peccare mortaliter. ip̄e peccat. vbi ignorantia nō excuſat. ⁊ ẜm iſta ſi nullus of ferret vel audiret miſſas eoꝝ qui illicite cele brant. ceſſarēt a celebratiōe vel corrigerent vitā ſuam. ⁊ ſic multa peccata obmitterent̉. Multi etiā inordinate excōmunicātes ī cidunt penā ſuſpēſionis ⁊ irregularitatis et ꝑ alios actꝰ plures inobedientie merent̉ ſu ſpendi ab officio. ⁊ inefficax fit eorū auctori tas in ſubditos ſuos. Scimꝰ etiā ꝙ qui eſt in peccato mortali cū ſibi deus iratus ſit nō placat eū ꝓ alio peccatore. Ergo oratio clerici in peccato poſiti inefficax eſt ſibi ⁊ ali is qui offerūt ei elemoſynas vt oret ꝓ illis. Itē clericꝰ lubricus vanꝰ ⁊ male expēdēs res eccl̓ie. quo plura habuerit plus peccat. Sꝫ qui illi dant oblatiōes ⁊ alia. ꝓmouent eū ad ampliꝰ peccandū. expedit gͦ ei nō dari. Itē qui recipit p̄cium oꝑis alicuiꝰ ⁊ non deſeruit. male recipit. Sꝫ clericus habēs cu ram aīmaꝝ ⁊ nō faciēs que debꝫ eiſdē in do ctrina ſalutis ⁊ bono exēplo ⁊ efficaci orōne ⁊ debita correctiōe. ⁊ in alijs. peccat recipien do ſtipēdia eccleſiaſtica. que nō deſeruit vt debet. Ergo nō deberēt ei dari. ne daret̉ oc caſio peccati. Ꝙ pauciſſimi aūt in terrꝭ iſtis. iam reꝑiant̉ qͥ debito modo p̄ſint animabꝰ cōmiſſis. nimis eſt miſerabile qͥ aut ex defe ctu iuris aut ſciētie aut vite aut diligētie cir ca eas. aut libere executōnis officij ſui nihil habeāt rep̄hēſibile. ⁊ ꝙ eos tali officio red dat indignos. Quomō vero tota eccleſia mala exempla clericoꝝ ⁊ auariciā corrumpa tur ⁊ negligentiā deformet̉ ⁊ a ſtatu debito elonget̉ ⁊ quanta ex hoc quotidie peccata ī creſcant. ⁊ quot bona negligant̉ ꝑ munduꝫ. que vix aliqͥs ſufficit eſtimare. Hec ⁊ plura alia cū vera eſſe ſcimus ⁊ tamen ea populo nō aꝑte p̄dicemus. nō debemꝰ a clero iudica ri ꝙ cōfuſioni eoꝝ intendamꝰ. ⁊ eos populo ſtudeamꝰ odibiles facere. ſꝫ magis ſi habe rent intelligentiā agnoſcerēt qͣntuꝫ eos ho noramꝰ ⁊ deferimus talia ſubticēdo ꝓpt̓ cau ſas ſupra notatas. Ideo tamē ſecurius iſta diſſimulamꝰ ꝙ nec clericoꝝ nec laicoꝝ cura nob̓ ita cōmiſſa eſt vt de ip̄is teneamur red dere rōnem ſic̄ p̄lati ipſoꝝ ad quos ſpectat eorū correctio. niſi inquantū ex libera chari tate ꝯſideramꝰ eis ꝓdeſſe. Unde poſſumuſ tacere ⁊ loqui que ẜm deū ⁊ nobis ⁊ alijs ex pedire videmus cuꝫ nihil a nobis amplius requirat̉. Uicia aūt laicorū liberius argui mus. quia ⁊ patientiꝰ ſuſtinēt ⁊ neſciunt lit teras quibꝰ inſtruant̉ quid debeant cauere vel facere. ⁊ minꝰ periculū ſequit̉ ſi eorum in publico ꝓpalent̉ exceſſus ⁊ facilius emēden tur. Clericis aūt poſſumꝰ in capitulis ſuis om̄ia ꝑicula ſua in ſermonibꝰ litteralibꝰ ſe orſum oſtēdere cū reuerentia charitatꝭ ⁊ ma turitate benigna. et ſic magis ꝓficimꝰ apud eos. Ꝙ. Cū ergo non ſitis iudices cle ricoꝝ vel laicorū. nec ad vos ſpectet eos re darguere vl̓ corrigere. ſed ad ſuos tm̄ recto res. quid vſurpatꝭ vobis iuris. etiā ſi cauſe p̄dicte nō eſſent vt alicuiꝰ vicia publice rep̄ hendatis. ſicut ſepe tangitis in p̄dicatiōe vi cia quorūlibet laicoꝝ clericoꝝ ⁊ religioſorū. cum p̄dicator nō debeat arguēdo deſcende re ad ſpecies peccatoꝝ. ſed in genere ſolū on̄ dere vicia ⁊ virtutes. ⁊ nullum notabilit̓ cō fūdere corā populo peccata ſua publice ob iurgando alijs in ſcandalum. R. In telligentibꝰ cōſtat ꝙ multū differūt actio iu dicis ⁊ doctoris. Iudex enim ad quem ſpe ctat correctio delinquentiū ſubditorum. de bet inueſtigare. exceſſus delinquentiū audi re. teſtes recipere. peccanteꝫ citare. crimina contra ip̄m ꝓpoſita ei obijcere. negantē con uincere. conuictū vel cōfeſſum punire. cōtu macem ampliꝰ vt magis terreat̉ artare ⁊ co gere ad ſatiſfactionē. etiā inuitū. Cum ergo formā iſtā omino nō teneamꝰ in p̄dicando. nō vſurpamꝰ nob̓ iudicis officiū iudicantiſ ſuꝑ aliquē. ſꝫ imitamur tm̄ formā doctoris. Doctor em̄ ſeu p̄dicator qͥ diuerſi generis auditores dꝫ inſtruere vt ꝟtutes magꝭ red dat ꝯmēdabiles neceſſarias ad ſalutē. vicia his oppoſita qͣꝫ ſint nociua ⁊ deteſtabilia on̄ dit. Et quibuſdā generibꝰ hoīum quedam vicia ſunt magis vſitata. vt mercatoribus Apologeticus fraus ⁊ mendacia. militibꝰ rapina ⁊ incēdia ⁊ ita de alijs neceſſe eſt ꝙ ꝓpter generalem in ſtructionē qd̓libet genꝰ hominū ſpecialit̓ ar guat ⁊ moneat ſibi ſpecialiꝰ inſidiātia vicia cauere. ſicut medicꝰ egros diuerſis infirmi tibꝰ laborātes docet a ſibi magis noxijs ci bis ⁊ alijs abſtinere. Nihil enī ꝓdeſſet infir mis ſi diceret. cauete ab om̄ibꝰ cibis nociuiſ generaliter niſi ſpecificarꝫ in qualibet paſſi on quid illi ſpecialiꝰ noxiū eſſet. aut ꝓficuū ſanitati. Ꝙ aūt d̓r ꝙ p̄dicator debeat ī gene re om̄es arguere peccātes ⁊ nō deſcēdere ad ſpēs. hoc eſt intelligendū de notabili ſpecifi catione ꝑſonaꝝ nō vicioꝝ vel ſtatuū vel offi ciorum que nō poſſunt ꝓprie deſcribi ſine ex preſſione officij vel ſtatꝰ illoꝝ qui in hͦ ſpeci aliter offendere ꝯſueuerūt. Poteſt em̄ ſic ꝯgrue generalit̓ dici. vos artifices peccatis frequēter in hoc. ⁊ vos milites in hoc. ⁊ vos religioſi in iſto. vos clerici in illo. ⁊ ſic d̓ alijs ſi ſunt ibi plures de quolibet genere illoruꝫ ad qͦs loquit̉. ſiue nullꝰ vt qͥſqꝫ ſibi ꝯſcius ta lis peccati cōpungat̉ ⁊ in ſe ꝯfundat̉. ⁊ nullꝰ ſpecialiter notabilis de hoc reddat̉ quē fa cti euidentia alias nō facit notabilē. vel qui ſeip̄m nō ꝓdit eſſe reū ſibi aſcribendo ſpecia liter cū murmure. qd̓ generaliter dictū con ſtat iuxta illud poete. Conſciꝰ ip̄e ſui d̓ ſe pu tat omīa dici. Correctioni em̄ ⁊ edificationi tm̄ debet intēdere doctor fidelis. nō cōfuſio ni vel infamationi alicuiꝰ p̄ſentis vel abſen tis. Ubicūqꝫ gͦ p̄ſumit̉ ꝙ aliquis ſpecialiter de pctō priꝰ incognito alijſ. ex p̄dicatōe red datur notabilis. vn̄ poteſt oriri grauamē vl̓ ſcandalū. meliꝰ eſt tacere ⁊ alia edificatoria magis loqui. Qui ꝟo facere ꝯſueuit ꝯtrari um. aut ꝯtētioſum. aut inuidū. aut imprudē tem ſe demōſtrat. aut vane glorie cupidum. qͥ cū nō aliūde eſſet acceptꝰ apud homines. ex alioꝝ infamia gl̓iam ſibi querit. Quē cō fundendo exaſꝑas. hūc tardiꝰ edificas. ran coris aculeo vulneras. Ꝙ. Cū in p̄di catione ⁊ ꝯfeſſione audiēda multa ſit diſcre tio neceſſaria ⁊ peritia ſcripturaꝝ. quare ad hec officia tā iuuenes vt videt̉ ⁊ immaturoſ ꝓmouetꝭ. qͥ ⁊ ſibi ⁊ alijs aliqn̄ minus ꝓſūt. et fortaſſe etiā obſunt. cū in clericis alijs hͦ rep̄ hendere ſoleatis aīaꝝ rectoribꝰ. R. Li cet em̄ aliqn̄ ꝙ iunior litteratior ſit ⁊ magis diſcretꝰ ſit qͣꝫ ſenior. ⁊ facies iuuenilis ſepiuſ maiorē celet etatē. ⁊ moꝝ maturitas etatis defectū ſuppleat. in pleriſqꝫ tn̄ etiā ꝓpter hoc aliquotiēs ad hec officia ꝓmouemꝰ iunioreſ vt interim diſcāt ꝑ exercitiū. qꝛ cū vident ſe ad hͦ officia aſſumptos. diligentiꝰ ſtudent. qͥ alias forte ſegniores eſſent in ſtudēdo ⁊ mi nus ꝓficerent. Minꝰ etiā obeſt ſiminꝰ ad huc ꝑfecti ſt̄ dū viuūt adhuc ſeniores qͥ eo pn̄t informare ⁊ corrigere ⁊ defectus illoꝝ ī ꝯſilijs ſupplere. qͣꝫ ſi illi deficerēt penitus ⁊ ne mo eos tūc ſciret inſtruere ſi tūc pͥmo exer citari deberēt. Tot etiā ſunt reqͥrētes a no bis p̄dicatiōes ⁊ ꝯfeſſiones ⁊ cōſilia ꝙ ſeni ores nō ſufficiūt omnibꝰ ſatꝭ facere. iō opor tet nos de iunioribꝰ aliqͦs qui ſperant̉ ido nei ꝓmouere qui onꝰ ſenioꝝ ſubleuēt. et pe tentibꝰ ſatiſfaciāt ꝓut ſciūt. Ꝙͣuis nullū ſci enter ꝓmoueamꝰ quē nō ſperemꝰ idoneum Tamē aliqn̄ aliqͥs p̄ter voluntatē noſtram minꝰ efficit̉ vtilis. qꝛ multa ſunt que ad ido neitatē tāti officij requirunt̉. ⁊ ſatis eſt diffi cile hec om̄ia ſimul in omnibꝰ reꝑiri. Ꝙ. Que ſunt ergo neceſſaria illi qui ad p̄di cationis ⁊ ꝯfeſſionis officiū eſt aſſumēdus. R. Ut ad hoc ſit idoneus p̄ter abilita tem illā quā cōfert gr̄a. que etiā eſt efficacior omnibꝰ. que nō in noſtra poteſtate ꝯſiſtunt ſed in bn̄placito dei ſingulis ꝓut vult dona ſua diuidēs. iſta ꝯſiderare in ꝓmouendis ſo lemꝰ ad hec officia. Primo ꝙ ſit cōpeten tis etatis. nō multū a triceſimo diſtans an no. qꝛ que fiūt a pueris puerilia reputātur. Secūdo ꝙ nō ſit etiā facie ⁊ moribꝰ pue ilis. qꝛ iſta multū minuūt auctoritatē apd̓ homīes tā dictoꝝ qͣꝫ factoꝝ Tertio ꝙ nō ſit valde notabiliter deformis in corꝑe. vide licet nimis breuis. vel craſſus. vel gilbꝰ. vel aliter turpiter deformatꝰ. ne ꝑ hoc eius p̄di catio deſpectui ⁊ riſui haberet̉. Quarto ꝙ non ſit etiā valde debilis corꝑe cū ex hoc la bores huiꝰ officij exequi viriliter non vale ret. Quinto ꝙ ſit cōpetētis facūdie. vt poſ ſit ea que debet. ꝓponere ſine faſtidio audito rum. Sexto ꝙ ſit ſaltē in grāmatica ⁊ ſa cra ſcriptura tam ſufficiēter inſtructꝰ ꝙ ſine errore vel cōfuſione ſciat corā populo ⁊ cle ro ꝓponere veritatē. ⁊ in ꝯſilijs cōpetēter ſa tiſfacere requirētibꝰ de cauſis neceſſarijs. ⁊ in cōfeſſione de penitētijs iniūgēdis impo nendis. Septimo ꝙ ſit talis in vita ⁊ in moribꝰ ꝙ de ip̄o ⁊ fratres interius ⁊ alij exte rius nihil videāt vel audiāt ꝑ qd̓ doctrina p̄dicationis eiꝰ apud audiētes qͦquo modo vileſcat. Nā cuiꝰ vita deſpicit̉. reſtat vt eius CCCXXVII Fo. etiā p̄dicatio ꝯtēnat̉ Octauo ꝙ etiā natu rali tm̄ polleat induſtria ꝙ ꝑ fatuā ſimplici tatē nō reddat ꝯtēptibile qd̓ ꝑ acqͥſitā ſcīam apprehēdit vt ſciat ſe honeſte gerere inter ho mines ⁊ prudēter in oībꝰ ſe hr̄e. Nono ꝙ nō ſit minꝰ ad hͦ volūtariꝰ vt ſi ad hͦ motu ꝓ prio nō trahit̉ ſaltē ꝓpter obediētie bonū ꝓ ximoꝝ ſaluti intēdere p̄dicādo ꝯſulēdo ⁊ cō feſſiōes audiēdo ⁊ alios edificādo nō ꝯtētio ſe recuſet. Gregoriꝰ. Qd̓ mēs volūtarie n̄ re cipit. ꝯgrue nō diſponit. Sic multi ſctōꝝ oſ ficiū qͦ ꝓdeſſe debebāt ꝓximis. humilit̓ refu giebāt. ⁊ tn̄ ad hͦ tracti ꝑ obediētiam ſolicite adimplebāt vt moyſes hieremias ⁊ alij plu res noui ⁊ veterꝭ teſtamēti doctores Hiſ donis ornato ſi gr̄a affuerit p̄t ⁊ dꝫ imponi officiū p̄dicatiōis ꝯfeſſiōis in ordine vbi fu erit neceſſariū. Qui ꝟo alios nō idoneos ꝓ pͥuata ſocietate ꝓmouēt. ordini ꝯfuſionem ⁊ aīabꝰ nocumētū ⁊ ip̄is ꝓmotꝭ detrimētū ⁊ ſi bimet culpā nō ꝑuā ꝓcurāt. cū negligētie ī utiliū ⁊ imꝑitoꝝ tā in ꝯſilijs incautꝭ qͣꝫ ī ab ſolutiōibꝰ inefficacibꝰ ⁊ ī alijs nocumētꝭ aīa rum ab eis qͥ tales ꝓmouēt merito reqͥrant̉ Tales em̄ ī multꝭ ſepe poſſunt offendere vl ſcādalizare. dū nō dicēda ppl̓o p̄dicāt. vl̓ fal ſa docēdo errorē inducūt. vl̓ alit̓ forte minꝰ cōpoſite ſe habēdo. Itē in ꝯfeſſione forte ne ſciūt ꝯfitētes debito mō inſtruere. nec inter pctā grauia ⁊ leuia diſtinguere. ⁊ aut faciūt ex nimio rigore deſꝑare. aut cuꝫ adhuc ī ſta tu dānatiōis ſunt dant eis ſpem d̓ ſaluatiōe ⁊ indulgēt eis corpꝰ dn̄i reciꝑe. Et maxīe cir ca reꝝ iniuſtaꝝ acqͥſitiōꝫ vel reſtitutōꝫ multi ſeducunt̉. dū nō informāt̉ q̄ ſit iniuſta ꝯqui ſitio. vel qͣliter pure reſtituāt qͥbꝰ debēt. Ex moribꝰ etiā qͦrundā ⁊ vita p̄dicantiū vileſcit ſepe doctrina ꝟboꝝ. dū alta docēt ꝟbo p̄di catiōis. ſꝫ minꝰ edificatoria on̄dunt exēplo actiōis. Un̄ diligēti examinatōne indiget qͥ debꝫ eſſe doctor ī medicina corpoꝝ. Ita ml̓ ta ꝯſideratōe opꝰ eſt ſi ſit idoneꝰ qͥ dꝫ eſſe do ctor ⁊ medicꝰ aīaꝝ. cū ſint ſubtiliores ⁊ ꝑicu loſiores ⁊ incurabiliores morbi pctōruꝫ. qͣꝫ paſſiones corꝑaliū infirmitatū. Illi ꝟo qͥ ſe ad hͦ officia impudent̓ ingerūt indignātes ſi ad ea tardiꝰ ꝓmouent̉ qͣꝫ ſint imprudētes ꝑpēdere nolūt aut neſciūt ⁊ eoip̄o ſe ad hoc on̄dūt ⁊ reddūt indignos. Nam ſi digni fue erint ⁊ idonei nō debēt ſe ad hoc ingerere ſꝫ modeſte expectare qͦuſqꝫ ꝑ inſpiratiōem dei a p̄latis ſuis ⁊ fratribꝰ ad hͦ ſuo tꝑe aſſumāt̉ Si aūt indigni vel nōdū idonei. tunc ſi ſe ingerūt. Primo quidē temerarij ſūt ꝙ an̄ qͣꝫ vocent̉ ad tm̄ officium currere p̄ſumunt Hiere. Ip̄i currebāt cū ego nō mitterē eos ſcꝫ p̄dicare. Roꝝ. Quō p̄dicabūt niſi mittāt̉ Heb̓. Nec quiſqͣꝫ ſumit ſibi honorē ſꝫ qͥ vo cat̉ a deo tāqͣꝫ aaron ⁊c̄. Chriſtꝰ dic̄ Ioh̓. Ne qꝫ em̄ a meip̄o veni ſꝫ ille me miſit.ſ. pater. Secūdo ſuꝑbi qꝛ ſeip̄os reputāt dignoſ ⁊ idoneos. ad qd̓ forte nec deꝰ nec fratres vl̓ p̄lati ſui iudicat eos idoneos. ſicut chore qͥ voluit ſibi ſacerdotium vēdicare Tertio ſtulti. qꝛ cū talia officia ſint occaſio tēptatōiſ inanē gl̓iam. auariciā. luxuriā. noxiā liber tatē ⁊ interne deuotiōis extinctionē. et alia plura ꝑicula ꝙ ip̄i met ſe talibꝰ incaute inge runt. nimis ſtulte ſe tātis ꝑiculis ſine neceſ ſitate exponūt. cū fugere magꝭ deberēt a pe riculo qͣꝫ illud appetere. neſciētes qͦ exitu bel lum qd̓ ſibi cōcitant finiat̉ Quarto nō ca rent rancore inuidie. vel ꝯtra eos qͥ ad hͦ offi cia eos ꝓmouere poſſunt ⁊ nō faciūt. vl̓ qui forte impediuerūt. īputātes illoꝝ maliuolē tie magis qͣꝫ ſue inſufficiētie. ꝙ nō ꝓmouent̉ cū ip̄i ſibi videant̉ ad hͦ digniores qͣꝫ illi vl̓ il li quos vidēt iā ꝓmotos eſſe. qͥbꝰ in ſcientia ⁊ alijs ſe reputāt aptiores. Ꝙ. Cū pru dentū ſit nō leuiter retractare q̄ faciūt ſꝫ an̄ diligēter deliberare faciēda. ne poſtea opor teat reuocare. ⁊ vos totiēs mutetis p̄latos ordinis. videmī aut incōſiderate cōſtituere inutiles ad tm̄ officiū. aut ſine rōe vtiles de icere. qd̓ eſt ſignū incōſtantie ⁊ īpatiētie. ꝙ n̄ poſſitis pati rectores idoneos qͦs iniurioſe abijcitꝭ. aut ꝙ in officio ita ꝑuerſi fiāt ꝙ me rito nō debeāt in eo diutiꝰ tolerari. aut ꝙ taꝫ paucos habeatis in ordine ꝓ officio regimi nis idoneos ꝙ ſꝑ q̄ritis meliores. R. Sic̄ ſupra de officijs ⁊ ꝯfeſſiōibꝰ dictum eſt pl̓es ꝯditiōes ad hͦ fore neceſſaria. ita de officio regimīs aīaꝝ eſt tenēdū. Reqͥrit̉ em̄ in p̄lato etatꝭ maturitaſ. Honeſta admodū ꝑſonalitas. Uite irrep̄hēſibilitas. Quarto ꝙ nō ſit idiota in lr̄aꝝ ſcīa. Quinto ꝙ ſit di ſcretꝰ ⁊ ꝓuidꝰ ex naturali induſtria. Sexto ꝙ ſit zelator iuſticie ⁊ ordīs diſcipline. Se ptimo ꝙ ſit tractabil̓ ꝑͦ māſuetudīs lenita tē. Octauo ꝙ ſic cōpaſſiuꝰ pietate fraterna Nono ꝙ ſit deuotꝰ hn̄s orōis vſuꝫ ⁊ fiduci aliter agēs cū deo. Decimo ex guſtu interne dulcedīs eiꝰ ⁊ exꝑimēto crebre exauditiōis. qͥ ſꝑ in officio eſſe ſe doleat. ⁊ tn̄ cū ad hͦ com Bbb Apologeticus pellit̉ eqͣnimit̉ illud ferat. nec ꝓpt̓ hͦ vt citius abſoluat̉ ab officio. negligētiꝰ in eo ſe gerat. Undecimo ꝙ corꝑis imbecillitate a cōis vi te obẜuātia nō oīno īpediat̉. Iſte ꝯditōet ſil̓ om̄s ī paucis reꝑiunt̉. iō paucos ſtabiles in officio poſſumꝰ hr̄e p̄latos. Dū aūt nimiſ ſūt corꝑe debiles ꝓ talibꝰ laboribꝰ ⁊ ſolicitu dinibꝰ ſufferēdis. Aut nimis īuolūtarij ꝓti more ꝯſcīe dū ſꝑ timēt minꝰ qͣꝫ debeāt facere Aut in exterioribꝰ ꝓuiſiōibꝰ minꝰ triti. Aut mores eoꝝ in aliqͦ fratribꝰ diſplicēt vl̓ minꝰ placēt. Aut forte in alio loco vel officio vtili ores ſunt qͥdā ꝓpt̓ iſta ſepe mutāt̉ p̄lati. Bo num eſt etiā ꝓpter hͦ ne fiāt aliqn̄ inſolentes ſi ſcirēt ſe in dn̄io ꝑmāſuros diu. vt ſic in hu militate ẜuent̉. ⁊ ſubditi qͥbꝰ forte gͣuis eſſet eoꝝ alicuiꝰ p̄latio. de ſpe facilis abſolutiōis eiꝰ ꝯſolent̉. Sūt etiā qͥdā boni ſubditi ſꝫ in utiles ꝓ p̄latꝭ. iō deponunt̉. Ꝙ. Cur āt totiēs mutatꝭ frēs aliqͦs de loco ad locum. Suſpectū em̄ videt̉ qͣſi aliqd̓ crimē ibi ꝯmi ſerint vn̄ mutāt̉. Vel qͣi ex impatiētia ſua vl̓ alioꝝ nō poſſint ibi manere. Ul̓ ex rancore nō ꝑmittat eū p̄latꝰ ibi ſtare vbi diligit ⁊ ꝯſo lat̉ eſſe. R. Uix aliqͥd fit tā pure qͥn poſ ſit ab aliqͦ ſiniſtre interp̄tari quaſi male fiat. Sꝫ bonū nō iō malū eſt ſi illd̓ mali ſeu ſtul ti dicūt malū. Sūt autē pl̓es cauſe qͣre frēs de loco ad locū mutant̉. Aliqn̄ ꝯſolatio eꝰ ē mutat̉ qꝛ ſic petiuit. Aliqn̄ ꝯſolatio ip̄oꝝ ad qͦs mittit̉. qꝛ hͦ petiuerūt diligētes eū ꝓ bōa ꝯuerſatiōe vl̓ vtilitate. Aliqn̄ forſitan qꝛ ali bi magꝭ neceſſariꝰ eſt ⁊ vtil̓ ꝓ p̄dicatōe ⁊ ꝯfeſ ſione vl̓ alio officio domꝰ illiꝰ. Aliqn̄ ꝓ maio re ſpūs eiꝰ qͥete. qꝛ ibi minꝰ a ꝑētibꝰ ⁊ alijs re quirētibꝰ infeſtat̉. Aliqn̄ ꝓ cōi recreatiōe. qꝛ aer vel victualia plꝰ ibi cōpetūt ei vl̓ ſuppetut ꝓ indigētia ſua. Aliqn̄ qꝛ in vno loco habet aliqͥs tēptatōis alicuiꝰ materiā quā nō hꝫ ī alio. Poſſet etiā aliqn̄ accidere ꝙ aliqͥs deli quiſſet ī vno loco ꝙ ꝓ ſopiēdo ſcādalo expe diret eū mutari ī aliū locū. Sil̓r poſſꝫ aliqͥſ ita eſſe diſtortꝰ moribꝰ. vl̓ ex aliqͣ corꝑis qͣli tate oneroſuſ ꝙ ꝓ ꝑtitōe onerꝭ alijs trāſmit teret̉ ad tꝑs vt alij interim ab eo releuarent̉ ſic̄ onꝰ ab vno humero ī aliū cōmutat̉. Ua let etiā ad hͦ maxīe tal̓ mutatio vt frēs ſcd̓m regulā agnoſcāt ſe ꝑegrinos ⁊ aduenas ī hͦ mūdo. nō hn̄tes h̓ manentē ciuitatē ⁊ ſemꝑ eternā patriā inqͥrētes. Si em̄ in vno loco diu ſtare deberēt qͥdā nimias ibi ꝯtraherēt cū extraneis cū potētibꝰ cū femīs amicicias corꝑis cōmoda ꝓcurarent. ſumptuoſa ediſi cia ꝯſtruerēt. ⁊ cū ibi qͣſi notiores magꝭ vide rent̉ eſſe neceſſarij tāto vellēt eſſe ſuꝑ cet̓os otētiores. ita vt nec p̄lati auderēt ſine ipſis in domo aliqͥd ordinare. ⁊ veluti qͣdam diu turnitatꝭ p̄ſcriptōe ſtabiliti vix eqͦ aīo ferrēt ſi vellēt eos ꝓ aliqua cā matare. etiā ſi oīmo dis expediret. Vt gͦ puritas pauꝑtatꝭ ⁊ obe diētie meliꝰ obẜuet̉ in ordine. ⁊ mala pl̓ima p̄caueant̉ expedit fratribꝰ aliqn̄ a loco mu tari. Ꝙ. Cū potiꝰ deberetꝭ diligere ſi re ligioſi ⁊ boni apd̓ vos eſſent vicini qm̄ ſecu lares ⁊ inſolētes layci qͣre impeditꝭ aliqn̄ eti am ꝑ pͥuilegiū papale alios religioſos circa veſtra habitatōeꝫ ſibi māſionē ꝯſtruere niſi ꝙ videt̉ inuidia eſſe in cā. R Nō ꝓ inui dia ſꝫ potiꝰ ꝓ pace pͥuilegiū hͦ a ſede apoſtoli ca datū agnoſcit̉. ⁊ ob eandē cām pacꝭ eo vti mur cū nō tā nob̓ qͣꝫ etiā alijs poſſit aliter in poſteꝝ turbatio ⁊ materia ſcādali ſuboriri. Si em̄ aliqn̄ neceſſe foret eis vel nobis areas nr̄as ampliare nō poſſemꝰ cū alij pͥo res eas iā occupaſſent. Si aūt aliq̄ aree ī ter nos ⁊ illos eſſent medie cū vtriqꝫ eas cer tatim p̄occupare d̓ſiderarēt. ex auaricia ſua vēditores eaꝝ vix ꝓ triplicato p̄cio eas da rent. Uel ſi forte pauꝑes eſſent poſſeſſoreſ eaꝝ. aliqͥs diues auarꝰ eas p̄emeret. vt nob̓ eas poſtea chariſſime vēderet. videns nos ip̄is neceſſarie īdigere. Itē forte cōueniret eis vl̓ nob̓ officinas nr̄as ꝓpter ſituꝫ loci ali qn̄ ſic ordinare ꝙ eſſent alijs ꝓ magno incō modo ⁊ freq̄nti cordiū turbatōe. vt ſi chorꝰ ip̄oꝝ poneret̉ apud locū infirmoꝝ nr̄oꝝ. vl̓ alit̓ qͦlibet mō. videlicꝫ latrina. coquina. dor mitoriū. refectoriū. capitulū. domꝰ hoſpituꝫ ꝙ ꝓpt̓ pacē īfirmoꝝ cordiū magꝭ expedit noſ eſſe longiꝰ ſegregatos. Poſſet etiā qn̄qꝫ di uinū officiū apd̓ alterutros īpediri ſi orato ria nimis eſſent ꝯtigua cātu ſuo mutuo ſe ī pediētibꝰ. Idē poſſet fieri d̓ p̄dicatōne. cum vtrobiqꝫ forte ꝓ cauſa aliqͣ p̄dicare ꝯtīgeret Si etiā allqͥs qn̄qꝫ ꝯfiteret̉ apd̓ illos ⁊ pla ceret ei etiā alicuiꝰ apud nos cōſiliū reqͥrere. aut nō auderꝫ facere hͦ. timēs ꝙ pͥor ꝯfeſſor indignaret̉ qͣſi nō ſufficeret ei ꝓ ꝯfeſſore dū q̄reret aliū. aut forte putaret̉ velle explora re qͥd ille vel illeꝯſuleret. ⁊ inde q̄rere materi am detrahēdi. Si qͥ etiā magis frequenta rent illos qͣꝫ iſtos ī officio diuino vel ī alijs. viderent̉ alios minꝰ diligere ⁊ fierꝫ matera murmurandi. Infirmis em̄ cordibꝰ ex leui Fo. CCCXXVIII occaſione plꝰ infirmādi materia miniſtrat̉. ⁊ iō neceſſe eſt vt p̄caueant̉ talia q̄ ip̄is noceāt ⁊ alios ſcādalizāt ne poſtea emēdari nō va leat qd̓ in pͥncipio faciliꝰ p̄cauet̉. Utiliꝰ eti am eſt hoībꝰ ciuitatꝭ vbi frēs morant̉ ꝙ ī di uerſis locis a ſe diſiunctꝭ eis religioſi morēt̉ qͣꝫ ꝙ in vno angulo plures manerēt ⁊ alia ꝑſ inanis remaneat. ꝑ qͦꝝ vicinitatē poſſent ſpi ritualiter ꝯſolari. Ꝙ ſi forte tales forēt re ligioſi qͥ apud nos habitare vellēt ꝑ qͦs nō edificarēt̉ fideles ſꝫ potiꝰ ſcandalizarentur. tūc oīno expedit ꝙ non ſint nobis vicini. ne forte ip̄oꝝ inſolētie nobis aliqn̄ aſcriberent̉ aut neſciret̉ an ad eos vel ad nos latent̓ in trarēt ꝑſōe ſuſpecte. aut certe ip̄oꝝ diſſolutē fieret aliqn̄ nouicijs nr̄iſ tēptatōis occaſio. l̓ etiā alijs cā inqͥetudinis ⁊ impedimētū ī ſtu dio ſpūali. Si aūt qͥdā infirmi aliqn̄ do lerent cū forte viderēt alijs religioſis largio res elemoſynas dari qͣꝫ ſibi. ⁊ ex hac inuidia torq̄rent̉ de vicinitate illoꝝ. hoc nec proba mus nec oīno negamꝰ. ſꝫ nō eſt nr̄a intentio ꝓpter hͦ p̄dicto vti pͥuilegio ſꝫ potiꝰ ꝓpt̓ cauſaſ an̄ poſitas. ⁊ ſi que alie poſſunt rōnabiles ī ueniri Ꝙ. Cū vnicuiqꝫ liberū ſit veſteꝫ ſuā formare ꝓut vult. ⁊ de pāno ſeu colore qͦ libet. videmī valde iniuriari qͥbuſdā religi oſis viris vel feminis ꝓhibēdo ne deferant veſtes in colore vel forma habitui veſtro cō formes R. Multis de cauſis habituꝫ noſtꝝ alios ferre nō ſuſtinemꝰ. ⁊ ꝑ pͥuilegiū apl̓icū oībꝰ inhibemꝰ. Una cā qꝛ cū ſimꝰ ex ꝓfeſſiōe regule mēdicantes. ſi ſub noſtro ha bitu diuerſi hinc inde mēdicarēt hoīes qͥ iā illis elemoſynā dediſſent. ⁊ nos vel alij in ſi mili habitu iteꝝ ſuꝑuenirēt. putarēt ꝙ ideꝫ ex auaricia iteꝝ peteret ⁊ ſcandalizarent̉ de ip̄is vel de nobis ꝙ nimis eos petēdo gͣua remus Itē cū putarēt nob̓ dediſſe qd̓ ali is nobis ſil̓ibꝰ dederūt. qͥ inter habitꝰ neſci rent diſcernere recuſarēt nob̓ iteꝝ dare ele moſynā. ⁊ ſic nihil acqͥrere poſſemꝰ ⁊ ꝑiremꝰ Itē cū multi intelligerēt ꝙ hoīes magis diligerēt nos ⁊ libentiꝰ nobis ſubuenirēt qͣꝫ alijs. ſub habitu nr̄o ꝑ terras diſcurrerēt. et qd̓ nob̓ dandū eſſet ip̄i p̄riperent fraudulēt̓ ⁊ peccarēt. ⁊ nos fraudaremur ⁊ hoīes gra uarent̉ Alia cauſa qꝛ cū ꝓ edificatōe eccīe ſpecialiter miſſi ſimꝰ. ſi ſub noſtro hītu aliuſ aliquo pctō ſcandalizaret hoīes. vt nos cali ter infamaret vel ſuā ſic nequiciā ꝯtegerꝫ cū reiecto habitu noſtro nō agnoſceret̉. ſꝫ frat̓ ordinis noſtri putaret̉ hͦ feciſſe. eccl̓ia nō ha beret de nob̓ edificatōem ſꝫ ſcandalū. ⁊ nos frequētes exinde ꝯfuſiones pateremur. cuꝫ multa ſil̓ia attēptarēt. ſic̄ cōperimꝰ aliqͦtienſ eſſe factū. Itē poſſet hereticꝰ aliqͥs ſb̓ no ſtro habitu in locis oportunis docere here ſim vt ſic ei qͣſi ꝓbato fratri ordīs noſtri cre deret̉ vel nos ſimilit̓ infamaret. Item ſi forte aliqn̄ ex nr̄is aliqͥ in via minꝰ honeſte ſe gererēt. cū ſuꝑ hͦ corriꝑent̉ a nobis. poſſēt excuſare ſe ꝙ ſub noſtro habitu alij hͦ feciſ ſent cū de ꝑſonis eēt dubiū que fuiſſent. Ne igit̉ tantꝰ ordo taliter ꝯfundat̉ ⁊ tot mala in de ꝓueniāt. expedit vt ordinis noſtri hītum nullꝰ aliꝰ ꝑmittat̉ deferre. Quid etiā mali ſe queret̉ ſi mulieres eū ferre ꝑmitterēt̉. quiſqꝫ prudēs ꝑ ſe p̄t ꝑpendere. ⁊ ideo eſt ſtudioſiſ ſime ꝓhibendū. Ꝙ. Cū aſſeratis vos ẜm regl̓am ⁊ ꝓfeſſionē veſtrā nullos debere reciꝑe ꝓuentꝰ reddituū ſeu poſſeſſiones. ex ceptis domibꝰ in quibꝰ habitatis. videmini tranſgreſſores regule veſtre in eo ꝙ recipitꝭ domos vel areas nō ꝯtiguas veſtris areis in quibꝰ habitatis. Eodē em̄ modo ſi hͦ licꝫ poteritis etiā vineas reciꝑe ⁊ agros ⁊ māſoſ ⁊ ſimilia queqꝫ reciꝑe. imo grangias ⁊ villaſ. ⁊ caſtra ⁊ terras ⁊ opida ⁊ quecunqꝫ fuerint vobis data. ⁊ ſic pͥſtina pauꝑtas ⁊ mēdicitaſ quam ꝓfeſſi eſtis paulatim euaneſceret. ⁊ nō eritis diſcipuli ſancti franciſci. cū nō ſequa mini veſtigia eius. nec eiꝰ regulā teneatꝭ De domibꝰ em̄ vobis ꝯtiguis poteſt eſſe excuſa bile ꝙ ꝓ dilatāda area veſtra illas qn̄qꝫ reci piatis. ſed de alijs nō ita in quibꝰ hoīes ali os ꝓ cenſu locatis quē ꝓcurator veſter loco veſtri exigit ⁊ in vſus veſtros ꝯuertit de vo luntate veſtra R. Si qui in talibꝰ īcau te agūt dolemꝰ ⁊ ꝯtradicimus ⁊ ꝓhibemus Qualiter aūt in hͦ licite agere poſſimꝰ aduer te. ⁊ tunc nō iudicabis nos ſi ſane intelligis tranſgreſſores. Proteſtamur nos ẜm regu lam noſtrā nil debere ſeu velle poſſeſſionis vel certoꝝ reddituū reciꝑe vel habere. Qꝛ vero mendici ſumꝰ ⁊ pauꝑes. ea quibꝰ ꝓ pre ſenti neceſſitate indigemꝰ ideo recipimus ꝓ ut licet ſiue ꝓ ſoluendis debitis vel alijs ne ceſſarijs ꝓcurandis. Cū ergo aliquis ex de uotione vult nobis legare domū ſuam vel areā nō ꝯtiguā noſtre māſioni nō recipimꝰ eam nec ꝑ nos nec ꝑ interpoſitā ꝑſonam vt noſtrā. Sed ſi ille eā vel diſponit ꝑ alium quēcūqꝫ. vt ea vendita d̓ p̄cio eius ꝓuideat̉ Bbb 2 Apologeticus nobis ex parte ſui in his quibꝰ tunc indige mus ꝓcurandis vel ſoluendis debitis. acce ptamus. Si aūt ille timēs ne forte eius tal̓ diſpoſitio ꝑ heredes ſuos vel alios in poſte rum impediat̉. ⁊ ꝓpter hoc p̄occupat robora re illam ſigillo alicuiꝰ iudicis vel ciuiū vl̓ al terius. ⁊ cōmittit ſic alicui amico ſuo eā vel fratrum qͥ ꝯſeruat qd̓ ip̄e diſpoſuit d̓ domo tali vel area. nil ad nos cum de rebꝰ ſuis poſ ſit ordinare qd̓ volet. Nec domū nec locum talē dicimꝰ eſſe noſtꝝ cum nihil iuris nos ī ea ꝓteſtemur habere. Similiter ſi aliquis diſponeret ꝑ amicū vel aliū ꝙ de precio vel de ꝓuentibꝰ illis vel illis darent̉ fratribꝰ tot panes quotidie. vel tm̄ elemoſyne ſingul̓ ſe ptimanis aut annis. non eſſemus ꝓpter hͦ p̄ dij vel reddituū poſſeſſores. Nā ſi me petē te elemoſynā aliqͥs diues ꝓmittat ꝙ ſingl̓is annis velit dare fratribꝰ duas tunicas vel tm̄ vnā. vel ſinguliſ hebdomadibꝰ tot pāes ⁊ hoc cōmittat officialibꝰ ſuis. vt vice ſui iſta dent etiā eo abſente. ⁊ hoc ꝓ fratribꝰ recipiā vel etiā ſi illi negligāt dare. ammonēdo exi gam. nunqͥd ꝓpterea certos redditus habe re dicēdi ſumus. cū nō ex iure ſꝫ ex gr̄a ſoluꝫ talē elemoſynā recipiā vl̓ exiga. Et ſi pꝰ obi tum illiꝰ vxor eius vel alij amici ꝓ anima il lius adhuc velint aliquo tꝑe talē nobis ele moſynā ꝑ ſe vel ex diſpoſitiōe illius largiri. poſſumus ſil̓r reciꝑe ex eadem gr̄a. ita ꝙ qn̄ cunqꝫ nollent ampliꝰ iſta dare nil peteremꝰ ab eis quaſi ex debito. ſꝫ more mendicorum recurrēmꝰ ad domū clemētis dn̄i ꝓ quotidi āna elemoſyna qͣꝫdiu illi placeret. ſꝫ qn̄ plus nollet. abiremꝰ vacui. gratias agētes de da to. ⁊ nō murmurātes de negato. Hec eſt ve ra ⁊ pura vita mendicoꝝ qd̓ dat̉. ex gr̄a reci pere nō ex iure. De cenſibꝰ vero domorū fratribꝰ legatarū nihil querimꝰ ſicut nec de alijs redditibꝰ. Si aūt anteqͣꝫ vendant̉ ali quē inde cenſum recipiūt. in quoꝝ tūc pote ſtate ſunt ille domꝰ. nil iuris habere in eo ꝓ teſtamur. ſꝫ elemoſynā nobis ſpōte oblataꝫ ſimpliciter recipimꝰ ſicut aliunde donatam Quia ꝟo dn̄s docet nos cauere ab homībꝰ ⁊ apl̓us ab om̄i ſpē mala abſtinere. ne pute mur ab ignorātibꝰ trāſgreſſores regule no ſtre. debemus aꝑte ꝓteſtari nil nobis iuris in talibꝰ donatiōibꝰ velle habere. ſicut tenet̉ ſuſpectus de fornicatōe omīa illa cauere ex quibꝰ poſſet iſta ſuſpitio ꝓbabilis iudicari E. Cū nulli deberetis facere iniuriaꝫ vel damnū inferre. hoc nō ſeruatis. qꝛ fepe ꝯtra voluntatē plebanoꝝ recipitis domos in eoꝝ parrochijs vnde eis multuꝫ deperit de oblatōnibꝰ ⁊ alijs ꝓuentibꝰ dū vos occu patis loca in qͥbus alij habitarent qͥ eis iſta ꝑſoluerent. Itē ſepe ſine licentia epiſcoporū intratis eoꝝ dyoceſes. Aliquādo incōſultis dn̄is terre vl̓ ciuitatis domos recipitis in eiſdem. Reſpōſio pͥmi queſiti. Nō om nia q̄ fiunt ꝯtra voluntatē alicuiꝰ ad iniuri am eius fiūt. Cū ergo ciues alicuius oppidi nos vocāt ⁊ locāt nos apud ſe ī tali loco vbi etiā poſſent iudeos locare. vl̓ areaꝫ ꝓludis facere. vl̓ horrea ſeu ſtabula de quibꝰ nil pro ueniret plebano loci. etiā ſi nos ibi non eſſe mus. nō facimꝰ eis iniuriā vllo modo. Su mus etiā nō deterioris ꝯditionis qͣꝫ alij xp̄i ani vl̓ religioſi quibꝰ ꝯcedit̉ domos reciꝑe ⁊ loca vbicūqꝫ dant̉ eis. qui habēt ius libeꝝ dandi eis. maxime cū ꝑ ſedē apoſtolicā ſit or do noſter approbatꝰ ⁊ in ſubſidiū animarū in eccl̓ia deſtinatꝰ. ⁊ hͦ bonū ꝑ alioꝝ maliciā nō debeat impediri. Si em̄ nūqͣꝫ deberemꝰ morari niſi de volūtate clericoꝝ. vix vnqͣꝫ in eccl̓ia poſſemꝰ diu morari. dū aut ꝑ ſe aut in citati ꝑ alios eijcerēt nos de parrochijs ſuiſ potius qͣꝫ hereticos vel iudeos Reſpōſio ſecūdi. Ep̄is etiā nullā facimꝰ iniuriā cuꝫ nō grauemꝰ eos in aliqͦ. ſꝫ iuuemꝰ p̄dicando ⁊ ꝯſulendo eoꝝ ſubditis vt deuotiꝰ obediāt ⁊ onus regimīs eoꝝ tāto portabiliꝰ fiat eis de quo in iudicio extremo oportet eos red dere rōem. Si aūt mouet eos ꝙ ſumus ex empti a iuriſdictiōe ip̄oꝝ quo ad noſipſos. tunc ecōuerſo ꝯſolet̉. ꝙ liberiores ſunt ꝙ ꝓ nobis nō tenent̉ reddere rōem. vt d̓ noſtra gubernatiōe carēt honore. ita ſint liberi a ſo licitudine ⁊ labore. excepta ꝓuidentia pietatꝭ ⁊ inter nos in ſue pacis vnitate ſeruanda. Reſpōſio tertij. Dn̄o etiā terre vel ville nō facimꝰ iniuriā ſi eo incōſulto qn̄qꝫ vocati a ciuibꝰ manſionē recipimꝰ in villa vbi libe rum eſſet eis ſi vellēt theatrū facere vl̓ loca re iudeos vl̓ locū relinq̄re vacuū. qꝛ de ipſiꝰ fundi poſſeſſiōe nil ei ſubtrahimus. nec ali quid ꝓprietatis nobis de illo vendicamus. maxime cū ciues amore noſtre cōmoratōis ibidē dn̄o refundāt aliūde ſi qͥd forte d̓ area noſtra deberet annui cenſus ꝑciꝑe ſi nolit ꝓ deo carere. Nam ſi etiā ꝯtingeret nos pꝰ hec a loco penitus diſcedere. nec venderemꝰ are am nec alicui pariū traderemꝰ. ſꝫ ſic̄ ꝯcelſuꝫ Fo. CCCXXIX nobis eis ad quos ꝑtinet dn̄ium relinque remus. Ip̄m qͦꝫ oratoriū noſtrū nō fit par rochiali eccleſie p̄iudiciū. in quo nec oblatio nes eius ad miſſam ꝑcipimus. nec aliqͦs ho mines ab ip̄a nobis attrahimꝰ qͥn om̄ia iu ra ſua viuētes ⁊ mortui eccleſie parrochiali ꝑſoluant De ſepultura ꝟo conſtat ex iure cōmuni ꝙ ſi apud nos eligūt ſepeliri. poſſēt ⁊ alibi ſi vellēt vbicūqꝫ ſine p̄iudicio parroch ialis eccleſie hoc facere. nec ad hͦ poſſent in aliquo impediri. Ꝙ. Quid ergo dicitiſ ad hoc ꝙ in pluribꝰ locis dicunt̉ frēs veſtri alios religioſos vl̓ clericos eieciſſe violēter de ꝓprijs eccl̓ijs vl̓ monaſterijs. ⁊ ibidē eis ī uitis ſibi manſionē feciſſe. quō poteſt hͦ excu ſari ab iniuria etiā violenta. R. Ubicū qꝫ hoc factū eſt nō eſt ꝑ fratrū violentiā ſcm̄. ſꝫ vl̓ ꝑ epiſcopū loci vl̓ ex iuſſu domini pape qui intelligēs clericos illos vl̓ religioſos ibi minus honeſte ſe gerere. vl̓ ad tantā pauꝑ tatē redactos eſſe ꝙ diuinū ſeruitiuꝫ ibi ita eſſet delapſum ꝙ ꝑ ip̄os nō erat ſpes reſtau ratōis. auctoritate apoſtolica mādauit illoſ alibi locari. aſſignatꝭ ſibi certis redditibꝰ vn̄ poſſent ꝯgrue ſuſtētari ⁊ frēs noſtros ibi ha bitare ⁊ diuina officia celebrare. cū ad ip̄um ſpectat d̓ om̄ibꝰ locis religioſis ordinare. vt ſacra ibi religio inſtauret̉ ſiue ꝑ illius ordīs ꝑſonas ſiue ꝑ alias alteriꝰ ordinis ſicut vid̓ rit expedire. Ꝙ. Cū deberetis oīa ma la vobis illata patient̓ ſuſtinere ⁊ nullaꝫ ſuꝑ his apud iudices querimoniā facere vl̓ mo uere. qͥd eſt ꝙ nō ſolū iſtud nō facitis ſꝫ etiā non ꝯtenti ep̄orū iudicijs. obtinetis a ſede apoſtolica iudices ⁊ ꝯſeruatores. ⁊ ad illos quoſlibet moleſtātes vos etiā leuiter citatꝭ ⁊ grauatis laboribꝰ ⁊ expēſis donec ſatꝭ faci ant vobis ꝓ velle veſtro. ꝯͣ apoſtolū ad Co. Delictū eſt in vobis ꝙ iudicia habetꝭ Iniurias ⁊ moleſtias ex quibꝰ alid̓ malū non ſequit̉ niſi qd̓ illa hora ſentire poteſt vt ſunt v̓ba probroſa vl̓ dāna reꝝ ſeu verbera ⁊ ſimilia poſſunt viri religioſi equanimit̉ ſu ſtinere. qꝛ nil aliud afferunt nocumēti. Sꝫ vbi poſſunt grauiora dāna ſubſeqͥ. vicꝫ aīa rum grauia nocumēta. ibi nō eſt expediens talia tolerare Nam cū ſimus in eccl̓ia dei ad multaꝝ aīaꝝ ſalutē a ſede apl̓ica deſtinati ꝑ officiū docendi ⁊ extrahēdi hoīes a peccato ſi qͥs infamaret ordinē noſtꝝ ꝙ eſſemꝰ ſedu ctores aut heretici aut criminoſi aut nō ha bentes auctoritatē p̄dicandi ſeu ꝯfeſſos nō bis ⁊ ꝯtritos abſoluendi cū a dn̄o papa vel etiā ep̄is habeamꝰ. non ſolū lederet nos ſic reddēdo deſpicabileſ hominibꝰ ꝙ ſubtrahe rent nobis bn̄ficia ſine quibꝰ ſuſtētari n̄ poſ ſumus. ſꝫ etiā noceret om̄ībꝰ qͥ ex hͦ inciꝑent nos ꝑſequi ⁊ grauiter peccarēt. Et qui cred̓ rent nos tales eſſe ſicut ille aſſereret. nec pre dicatiōes noſtras attenderēt. nec ꝯſilia ſalu tis requirerēt a nobis. ⁊ iam nullꝰ ordinē in trare curaret. imo debiles mēte ordinē tem ptarent̉ relinquere queꝫ viderēt ab omnibꝰ ꝯculcari. Inſuꝑ heretici ſe detractoribꝰ no ſtris libēter adiungerēt ſub ſpecie amicicie vt nos ampliꝰ redderent odioſos ad hoc vt doctrinam noſtrā hominibꝰ redderēt odibi lem. ⁊ ita aſtute ſibi attraherēt corda eorum ⁊ paulatim ducerēt in errorē. cū nos maxīe timeāt modo in hoc ſibi eſſe reſiſtētes. Plu ra alia multa ſuſcitarēt nobis veritatis ad uerſarij ſi nō haberemꝰ munimē ꝑ ſedē apo ſtolicā. que nō tam nobis qͣꝫ eccl̓ie ⁊ fidei ca tholice valde nocerēt. ⁊ hͦ in dedecus ipſius ſedis redundarēt q̄ ordinē plātauit ⁊ cōfir mauit ⁊ ad ꝓfectū eccl̓ie deſtinauit. Nam et apoſtolꝰ Paulꝰ qui paratꝰ erat oīa aduerſa ſubire ꝓ xp̄o. videns obeſſe fidei ⁊ eccīe ſi tra ditus fuiſſet a felice vl̓ feſto iudeis ip̄m peri mere cupientibꝰ. ceſarem appellauit. Actuū. Ut ergo parcamꝰ eis a peccato inique perſe cutionis. ⁊ nobis a frequenti vexatiōe ⁊ alijſ a nocumēto animaꝝ ꝯſeruatores habemuſ a ſede apoſtolica nobis datos qui pͥuilegio rum noſtroꝝ iura defendāt ⁊ a calumniāti bus tueant̉. Ꝙ. Cum denarios ſeu pe cuniam nec ꝑ vos nec ꝑ interpoſitā ꝑſonaꝫ ex regule veſtre p̄cepto debeatis reciꝑe. ⁊ tn̄ aliqua recipiatis que vendunt̉ poſtea ꝓ pe cunia. nō video qualiter excuſemini a tranſ greſſione huiꝰ p̄cepti. quia vendita re illa ſi cut prius veſtra fuit res ip̄a ante venditiōꝫ ita etiam erit pecunia veſtra que ꝓ re data ē cum nō habeat aliū dominū niſi fratreſ. qd̓ illicitū eſt omnibꝰ manifeſte. Reſpōſio pͥ mum genꝰ. Tria elemoſynaꝝ genera dā tur nobis. Aliqua em̄ recipimus quibꝰ vti volumus vt victus ⁊ veſtitꝰ. ⁊ libri nob̓ vti les ⁊ ſimilia que nō ꝓponimꝰ alienare ab or dinis vſu Scd̓m genꝰ Quedā aūt dāt̉ nobis quibꝰ nunqͣꝫ in illa ſpecie vti volumꝰ vt veſtes ſeculares. ⁊ libri nobis non apti. l̓ etiam aliqua ſuꝑflua victualia quibus forte non indigemus ad p̄ſens. Iſta ſi nolūt fra Bbb 3 Apologeticus tres recuſare ꝓpter deuotionem dantiū po teſt procurator ea vice illorum dantium ſer uare ſicut pecuniā pro fratribꝰ ei cōmiſſam. vt ſuo temꝑe inde ꝓuideat eis quibus indi gēt ex parte illorum. Tertium genus. Quedā vero dant̉ nobis pro vſu noſtro ⁊ ea per nos recipimus. ⁊ poſtmodū aliqͣn do cōtingit ꝙ ea volumus alienare. Si illa ſimpliciter vendimus. tunc fiet ſicut dicitis ꝙ illa pecunia noſtra eſt ſicut res vēdita fue rat ante noſtra. Sed ne trāſgreſſores re gule noſtre ſimus recipiendo pecuniā per ī terpoſitā perſonā tres vias pro hac caute la tenemus. Aut em̄ rem illā que vendi de beret cōmutamus ꝓ alia qua indigemꝰ nō interueniente pecunia. vt librum pro libro oleum ꝓ cera ad luminaria. ⁊ ſic de ſimilibꝰ. Aut rem illā damus ꝓ ſolutione debitoruꝫ quantū res illa valet. Aut damꝰ eam alicui vt ſua ſit ⁊ nobis ꝓ ea de alijs quibꝰ indigue rimus tantū acquirat quātū res illa diſtra cta valeret. Siue auteꝫ ille qui ſic eam reci pit poſtea vendat. ſiue reſeruet vt ſuam. ni ad nos cū iam nō ſit noſtra ſed ipſius. et ita non erimus p̄cepti illius de nō recipienda pecunia tranſgreſſores. Qui aliter facit. vi deat quomō cōſcientiam ſuam apud deum iuſtificet. ⁊ apud homines de ſcandalo ſe ex cuſet. Queſtio. Olim nō mendicaſtis niſi ſolū quo indi guiſtis. nūc autē nō ſolum petitis ꝓ futuro temꝑe neceſſaria. ſed etiaꝫ de vna ſpē tanto plus acquiritis vt vnū pro alio cōmutetis. vt oleum ꝓ caſeis. vel ſimilia ꝓ alijs in hunc modū Reſpōſio Ut ſupra dixi dū pau ci eramus paucis indigebamꝰ. nunc auteꝫ plures facti. pluribꝰ indigemus. ⁊ ſicut ali quando mendicꝰ ꝑ plateas diſcurrens(cui ſolum panis aridus hinc inde dat̉ quē com munius habēt homines ⁊ paratiꝰ qͣꝫ alios cibos) dat aliquā partē panis pro buccella caſei vel ouo vel pomo. eo ꝙ nō ſemꝑ valet arido pane ſuſtentari. cū ſit inedia cōfectus. ita ⁊ nos cum nō inueniamꝰ vbiqꝫ ſingula qͥ bus indigemus ꝓ ſufficientia ad mendican dum eo ꝙ in om̄ibꝰ terris nō omnia abun dent equaliter ⁊ homines nō habent nobis dare illa que nō habent. ⁊ oportet nos d̓ ta libus que in quolibet loco magis abundāt tanto plus petere vt ꝑ illa ⁊ alia cōquiramꝰ que aliter ibidem nō poſſemus habere et q bus ſimiliter indigemꝰ. ⁊ hoc non eſt auaricie ſed indigentie imputandū. Si multitudo eſt in cauſa ꝙ multis indi getis. quare ergo magnos cōuentus facitis ⁊ nō potius bini l̓ quaterni. vl̓ ad plus ſeni vel octeni in domibꝰ pauꝑculis habitatis. vt quietiꝰ ⁊ in maiori paupertate ibi viuere tis ⁊ humilitate. quia pompoſitas quedam videt̉ gloriari de multitudine. R. His de cauſis magis diligimus magnos cōuen tus qͣꝫ paruos. videlicet quia maior diſcipli na poteſt ibi ſeruari. dū occupatio officioꝝ in plures diuiſa ordinatiꝰ ⁊ expeditius ad miniſtrat̉. ⁊ coram pluribꝰ quiſqꝫ minus au det negligēs aut inſolens eſſe. ⁊ quilibet in formatur ab altero moribꝰ ⁊ ſcientia. Et ex his maior poteſt eſſe deuotio. ⁊ ordinatior vita. ⁊ officiū diuinū pulcrius. ⁊ maior caute la ꝯͣ quelibet temptamēta viciorum. ⁊ noui cij melius ibi informant̉. Itē quia maior prouenit vtilitas īde animaꝝ. dum plures ibi ſtare poſſunt cōfeſſores ⁊ predicatores. Uel etiā poteſt ibi melius teneri ſtudiū the ologie. in quo abiles exerceant̉ ad eruditio nem alioꝝ. In paruis aūt domibꝰ dum alij ſunt in terminis. alij in villa pro elemoſyna. alij forte debiles ⁊ infirmi. alij occupati offi cijs in domo. nec diſciplina religiōiſ. nec ſtu dium nec deuotio in diuinis valet prout ex edit obſeruari. Ꝙ. Cum videmini ze latores eſſe animaꝝ ⁊ ſancti Franciſci debe retis in om̄ibꝰ imitatores eſſe. cur ordinem illū qui dicit̉ penitentiū quē ip̄e inſtituit nō p̄mouetis vt vbiqꝫ dilatet̉ in eccleſia. ⁊ mul ti ſaluent̉ in eo. cū laboratiſ cōuertere ⁊ foue re ad bonū qui vobis ſunt minus ex pater na traditione annexi. R. Ꝙ in alijs la boramus vt cōuertant̉ ⁊ proficiāt in bono. ibi habemus fructum. ⁊ cōſeruamus liber tatem noſtrā ne plus qͣꝫ nobis expedit occu pemur ꝑ eos. Per iſtos auteꝫ penitentes ſi multiplicarent̉ impediremur ꝙ alijs minuſ ꝓdeſſe poſſemuſ. dum quaſi ex iure exigerēt a nobis vt ad omnia que tangerent eos eſ ſemus parati. Alioquin improperaret̉ nob̓ quare ad hunc ordinem eos induxerimus. ſi curam ipſoꝝ nollemus Si contingerꝫ eos aliquando aſtare iudicio vel ſeculari vl̓ eccleſiaſtico vocarent nos vt eis aſſiſteremꝰ ⁊ pro eis intercederemus. Si aliquis ī peteret eos pro debitis vel offenſa. obiurga rēt nos quare non faceremus ei iuſticiam fi eri ab illo qui in noſtro regimine ⁊ obedien Fo CCCXXX tia conuerſatur. Et ſiue iuſte ſiue iniuſte mo ueretur nobis imputarꝫ ſi pro volūtate ſua ei non ſatiſfacerꝫ. maxime ſi iſte diceret ſe nil facere niſi de noſtro conſilio ſiue iuſſu Si aliquis eorum captiuaret̉ vel a domino ſuo vel alio moleſtaretur. vellet ꝙ fratres cauſā eius agerent ⁊ hincinde diſcurrerent vt euꝫ a tali moleſtia liberarent. Sicut vidua ad Heliſeum venit vt eam a creditoris ſui vexa tione liberaret. Si aliquis inops eſſꝫ ni mis ⁊ non habens aliunde ſubſidiuꝫ corpo rale. iuſtum videret̉ ei ⁊ alijs ꝙ nos ſicut fra tribus ſpūalibus eos ꝓuideremus. Et for te plures in illa ſpe ordinem illum aſſume rent vt eis in huiuſmodi ſubueniremus. et maxime femine vel begine. Si aliqͣ ipſa rum de aliquo crimine infamaret̉ fornicati onis vel adulterij. ſtatim qui nos forte non diligerent diuulgarēt iſtud in noſtram infa miam dicētes. Ecce ſorores nudipediſſe. ꝑ uulos nudipedes procreāt eis. Sed a quo illos concipiūt niſi ab eis qui tota die occu pantur cū ip̄is. Et laſciui clerici vel layci in odium noſtri magis eſſent ſororibus illiſ infeſti. vt aut corrumperēt eas. aut infama rent cum ipſaꝝ dedecus in nos plus qͣꝫ ī ali os redundaret Si quando inter eas ali qua fieret diſceptatio oportet nos occupa ri in reformatione pacis inter eas propt̓ ca uendum ſcandaluꝫ aliorum. Si ciuitas vel opidū indigeret non poſſemus eas tue ri quin oporteret eas ſoluere queſtas ⁊ tal lias ⁊ obſeruare vigilias nocturnas. ⁊ exire cum alijs ad bella ⁊ habere arma et equos. vel pro ſe mittere bellatores vel etiā domīs ſuis a quibus haberent feuda. vel quibꝰ ali ter aſtricti oporteret eos in talibus deſerui re. Clerici etiam qui nos nō diligunt impo nerent nobis ꝙ plebes ſuas nobis vellemꝰ ſub hoc colore attrahere ⁊ noſtre obediētie ſubiugare vt res eorum nobis cederent to taliter que ip̄is offerre deberent nos eis p̄ri peremus. Et quando nos non poſſent in ꝑ ſonis noſtris forte grauare illos quacunqꝫ occaſione quererent perturbare. Infama rent etiam nos quando haberemus cū eis aliquando ſecreta capitula. quaſi celebrare/ mus conuenticula hereticorum in latebris cum ipſi potiꝰ eccleſie rectores deberent eoſ ẜm morem eccleſie corrigere ſi quādo offen derint ⁊ punire. Nam ⁊ ipſi eorum magiſtri qui prouinciales dicuntur. cum ſint layci et aliquando vxorati quandā habent ſil̓itudi nem cum hereticorum magiſtris. ⁊ ſi non ꝓ inuidie prauitate tamē in laycali habitu no mineqꝫ hereticorum in contemptū cleri lay cos habent magiſtros ⁊ doctores. Et cum nos ſub vna forma viuendi ⁊ multiplici cu ſtodia vix conſeruemus ordinem noſtrum in ſuo vigore ne dilabatur per negligentiaꝫ quomodo poſſemus illum ordineꝫ ī bono ſtatu diu ſeruare. vbi quiſqꝫ vadit in domū ſuam ⁊ exercet negocium propriū ⁊ habꝫ cu ram domus ſue ⁊ vxoris ⁊ filiorum ⁊ verſa tur in ſeculo ⁊ multis quatitur temptationi bus mundi ⁊ carnis. Et qui nobis non eſ ſent aſtricti obedire niſi pro velle. ⁊ quos nō poſſemꝰ ſicut expedit coercere quin cito di laberetur ſub manibꝰ noſtris diſciplina ⁊ iu ſticia. Et ſic melius fuerat non incepiſſe qͣꝫ non poſſe ꝑficere ⁊ tanta negocia aſſumpſiſ ſe per que diſſipatur pax noſtra ⁊ fama vile ſcit. ⁊ inter noſipſos poſſunt plura ſcandala ſuboriri. Preter alias occupationes quas ī confeſſionibus eorū ⁊ conſilijs tota die noſ oporteret habere cum ipſis Et ſi ſoli diuiteſ admitterentur inciperent nos homines ha bere ſuſpectos ꝙ pro auaricia faceremuſ. vt res eorum ſic nobis attraheremus Et cle rici ⁊ alij religioſi contra nos grauarentur ſi familiares eoruꝫ eis per hoc abſtraheremꝰ ⁊ inde lites ⁊ ſcandala inter nos ⁊ ipſos ori rentur. Si autem omnes paſſim admitte rentur fieret confuſio cum non poſſemus omnes regere vel corrigere. ⁊ multa incōue nientia ſequerentur. De ſancto aūt Frā ciſco alia fuit ratio. quia ſtatus illius terre ⁊ illius temporis circa ordinem ⁊ homines alios in multis aliter ſe habebat. ⁊ ipſius ſā cti patris Franciſci ⁊ primorum fratrū eiuſ diffamata ſanctitas effecit ꝙ tunc habeba tur pro bono. quod modo ⁊ in alijs terris non talem haberet ſucceſſum. Qui noſtre doctrine volunt corrigi cōſilio poſſunt ſub alia forma ⁊ colore ita vtiliter in bono ꝑ noſ informari ſicut cōgruit cuilibet ⁊ tamē nos predictis implicationibus vel alijs ſimili bus non inuoluemur. ⁊ ab alijs bonis vel melioribus non retardabimur Queſtio Quare ergo ordinem ſancte Clare ī cu ra habetis per quam libertas veſtra ſimili ter impedit̉ R Ordo ille non eſt annexꝰ Bbb 4 Apologeticus ordini ſeruiliter vt eis ītēdere teneamur ſꝫ ex petitōe dn̄i cardinal̓ qͥ vtriqꝫ p̄eſt ordini. miniſtri ꝯſtituūt eis ꝯfeſſores qui eccleſiaſti ca interdū ſacramēta miniſtrēt. ⁊ viſitatoreſ qui eas corrigant. Alij fratres nō tenent̉ oc cupari ꝓ ip̄is niſi ſicut ꝓ alijs amicis ordīs qn̄ volunt. Et quia clauſe manent ſub vni formi ꝯuerſatione ꝑ hoc facilius regi poſſūt Qn̄cūqꝫ aūt ordo noſter cōmuniter videret non expedire ſibi curā illaꝝ gerere. poteſt ſe ab eis eximere. cum ex regula noſtra non ſi mus alicui ex debito niſi ordini obligati. et ſingulari libertate inter ceteros ordines ex pͥuilegio gaudeamuſ. Licet aūt omnino nō poſſimꝰ impedire qͥn aliqua fiāt in terrꝭ iſti p̄dicti ordinis monaſteria. tn̄ ſi nō ſtudioſe obſiſteremꝰ cito multiplicarent̉ ꝑ ꝯceſſionē dn̄i pape vel cardinalis. ⁊ ꝑ hoc oſtendit̉ ꝙ non diligimꝰ multū occupari cū ip̄is Ꝙ. Cum gͦ ſitis informatores eaꝝ. qͣre ꝑmit titis ꝙ plures apud eas impure.i. ꝑ pecuni am recipiunt̉ que ſi nil ſecū ferrēt nullatenꝰ reciꝑent̉. ⁊ aperte ſymonia videt̉ R. Ꝙ ſi alij faciūt. de hͦ nō a nobis eſt ſed ab ill̓ eſt ratio exigēda. Sꝫ tn̄ vt ſatiſfaciamꝰ queren tibꝰ. ſciendū ꝙ quantū ſpectat ad hāc mate riam quadruplex eſt forma recipiēdi ad or dinē qualēcunqꝫ. Prima qn̄ aliqͥs recipit̉ nec ꝓ pecunia nec cū pecunia ſꝫ pure ꝓ deo Et iſta eſt puriſſima corā deo ⁊ hominibuſ Secūda qn̄ aliqͥs recipit̉ non ꝓ pecunia ſꝫ cū pecunia. ita vt ſi nihil afferret. tn̄ recipe retur ꝓ deo. ⁊ ſimiliter hͦ puꝝ eſt corā deo. ſꝫ eſt caute agendū corā hoībꝰ. ne det̉ eis occa ſio ſcādali. ⁊ ne fit ibi affectꝰ auaricie infectꝰ ex ſpe lucri. Tertia qn̄ qͥs recipit̉ nō ꝓ pe cunia. nec tn̄ reciperet̉ ſine pecunia eo ꝙ nō habēt aliter ei qͥ eū recipiūt in neceſſitatibuſ corꝑis ꝓuidere. cū tenues facultates domꝰ vix ſufficiāt iā receptis. nec ad eas audeant plures reciꝑe ⁊ iſtos ſuis neceſſitatibꝰ ſpoli are. ita ꝙ talis ꝑſona q̄ ſic recipit̉ ſi abunda ret locus ſine pecunijs reciꝑet̉. Sil̓r aliqͥs duxit vxorē ꝓpter diuitias eius vel nobilita tem. q̄ habet naſum. nec tn̄ ꝓpter hoc duc̄ eā quia naſum hꝫ. quā tn̄ ſi naſo careret nulla tenus duxiſſet. Et hͦ nō eſt impuꝝ licet non appareat forſitan pulcrū. Quarta cū aliqͥſ recipit̉ amore pecunie ita ꝙ ſi poſſent illam pecuniā hr̄e ſine ꝑſona iſta. nō reciperēt ꝑſo nam ſꝫ vt habeāt pecuniā ꝑſonā recipiunt. Et hͦ penitus impuꝝ eſt ⁊ ſymoniacū. quia ibi pecunia cauſa eſt receptionis ꝑſone. ⁊n̄ econuerſo. Ubi ergo recipit̉ ꝑſonaꝓpter pe cuniam. ſymonia eſt. quia ibi vendit̉ ſpūale id eſt. cōſortium ſpūalis ſocietatis ꝓ temꝑa li ſcꝫ pecunia. Et hoc pleriqꝫ faciūt. etiaꝫ ex mera inopia optantes aliquē venire cū pe cunia quē reciperēt. vt eoꝝ inopia reꝑaret̉. l̓ debita ꝯtracta ſoluerent̉ vl̓ bona cōcupita emerent̉ vl̓ edificia ꝯſtruerent̉. Eccleſiaſticꝰ Propter inopiā multi deliquerūt. Ubi ꝟo pecunia recipit̉ ꝓpter perſonā quaꝫ alias li benter reciꝑent ſi haberent vnde eaꝫ paſce rēt. nō videtur eſſe ſymonia. dummodo for ma cum intētione ꝯcordet. Et hoc modo ſu ſtinemus ꝙ ſorores ſancte Clare recipiunt pecuniā cum ꝑſonis ſi quando oportet eas plures perſonas reciꝑe quā de facultatibuſ monaſterij congrue valeant ſuſtentari. Ꝙ Cum doctrina ſalutis tam neceſſa ria eſt illis qui in rure ⁊ in abditis locis ha bitāt ſicut illis qui morant̉ in bonis opidiſ ⁊ ita fructuoſa eſſet in eis. ⁊ vos equalit̓ vo cati ⁊ miſſi ſitis ad edificatōem omnium in differenter. Uidemini nō digne ambulare tali vocatōe in eo ꝙ in bonis ciuitatibus et opidis ⁊ villis frequēter predicatis. in alijſ aūt locis raro vel nunqͣꝫ. Uidet̉ em̄ ꝙ ſitis in hoc perſonaꝝ acceptores. ꝙ pauꝑes con temitis ⁊ ditioribꝰ predicatis. Uel quia in ciuitatibꝰ multa habetis bona hoſpitia ⁊ be ne ꝓcuramini ꝙ non alibi. vl̓ quia plura ibi dant̉ munera vobis in ſpeciali ſeu cōmuni ideo ibi ſepius predicatis. R. Meſſis quidem multa eorū qui doctrina indigerēt ſalutis. ſed operarij pauci idonei ⁊ fideles. ideo non ſufficimus omnibꝰ qui indigentꝓ ut vellemus docendo ꝓdeſſe cum nos pau ci ſumus reſpectu illorum. In locis etiā filueſtribus vel deſertis ſi qui ſunt habitan tes ita ſunt diſperſi ꝙ vix poſſent ad locum congruū predicationi conuocari Sꝫ ad ſingula loca eorum poſſemus venire vt eis predicaremus ibidem. Raro etiam vacant ab occupationibus niſi in feſto vt predica tioni intendere valerent. ⁊ propter diē vnū feſtiuum non poſſemus tota hebdomada ī villa morari. Non enim permittuntur fra tres tamdiu extra domum ſuam morari ꝙ ſic omnes villas ſingulariter poſſint viſita re. nec haberent in pluribus locis vnde ta to poſſent tꝑe ꝯgrue ſuſtentari. Et ſialiqn̄ forte vnus frater vellet ⁊ poſſet aliquādiu Fo CCCXXXI pati penuriam. ſocius eiꝰ forſitan hͦ n̄ poſſet Et ſi aliqui aliūde vellēt ad p̄dicationes nr̄as accedere nō inuenirēt ibi victualia ad emendū. In opidis aūt ſeu villis vbi abun dant victualia plures poſſunt ꝯfluere ⁊ me lius ſuſtentari. ⁊ inter plures maior fructuſ ſperat̉. ⁊ a qͥbꝰ miniſtrāt̉ nobis plura tꝑalia in elemoſynis. plus etiā reqͥrunt vt eis ſpū alia rependamꝰ. nō ꝙ omnino debeamꝰ ali os in locis deſertis deſerere. ſꝫ ꝓut ſe opor tunitas obtulerit debemꝰ etiā eis doctrinā ſalutis offerre. Illos tn̄ p̄dicatores ⁊ cō feſſores nō excuſo a peccato negligentie qui magis ꝓ cōmodo corꝑis frequentāt loca il la vbi ſunt bona hoſpitia. ⁊ nolūt pro ſalute fraterna diuertere ad villas pauꝑculaſ. ⁊ ibi ꝓ xp̄o pauꝑtatē quā illi hoīes ibidem ſemꝑ ſuſtinēt apud illos aliqͣꝫdiu tolerare. cū ipſi ꝑfeſſi ſint extremā ⁊ ꝑpetuā in regula pauꝑ tatem. Indignos em̄ ſe faciūt eiſdē officijs que ꝓ ſubueniēdo omnibꝰ ſuſceperūt. ſi pro cōmodo temꝑali vel muneribꝰ ea vendunt. Matth̓. Gratis accepiſtis. gratis date. nō ꝑ munere temꝑali. Dicet̉ em̄ talibus in fine Matth̓. v. Amen dico vobis receper̄t mer cedem ſuā. quā principalius hic ⁊ ſtudioſiuſ queſierūt. Dicit̉ etiā eiſdem in Trenis. De derunt p̄cioſa queqꝫ ꝓ cibo ⁊c̄. Precioſa ſūt verba dei ⁊ auctoritas abſoluēdi a peccatis ꝯfeſſis. que dat ꝓ cibo qͥ ꝓ corꝑis alimento ea principaliter impēdit. Ꝙ. Cū in ali is religionibꝰ ⁊ collegijs eccleſiaꝝ maior re uerentia pͥoribꝰ in ordine ītroitus ſoleat ex hiberi. qd̓ etiā inter apoſtoloſ aliquo modo ſeruatū videtur. vicꝫ in ſtallo chori ⁊ capitu li ⁊ menſe ⁊ alijs. Magna ruſticitas videt̉. ꝙ apud vos nulla in his differentia ſeruat̉ cum apoſtolꝰ dicat Roꝝ. Honore inuicem p̄ueniētes. R. Sanctꝰ pr̄ noſter Fran ciſcus in ſumma voluit ordinē puritate fun dare vt in nullo gloriarent̉ fratres niſi ī cru ce domini noſtri Ih̓u xp̄i. id eſt. in humilita tis ⁊ charitatꝭ eiꝰ q̄ ꝓ nobis pati voluit d̓uo ta imitatione. cum in huiuſmodi excellētijs qua vnuſ alteri p̄fert̉ in aliquo ſoleat animꝰ imperfectoꝝ ſepe pueriliter extolli. Ꝙ autē apoſtolꝰ docet honore inuicē p̄uenire. nō tm̄ ad iſtas extrinſecas reuerētias referēdū eſt. qua vnus alteri aſſurgit vel facit eum ſe pre cedere ⁊ in ſuꝑiori loco ſtare vel ſedere ⁊ ſimi libꝰ. ſed magis ad hoc vt quiſquiſ reputꝫ ali um ſe meliorē eſſe. In humilitate ſibi inui cem ſuꝑiores arbitrantes ⁊c̄. Ut non ſit ꝓ nus ad interpretandū facta eius vel dicta ī partem deteriorē. Roma. Nō ergo ampliuſ inuicē iudicemus ⁊c̄. Vt offenſus ab eo fa cile ei ignoſcat. Donantes inuicē ſi quis ad uerſus aliquē habet querelam Vt ſtudioſe caueat ne in aliquo eū deſpiciat vl̓ offendat Matth̓. Uidete ne cōtemnatis ⁊c̄. Ut ab ſenti non detrahat nec libenter derogatōeꝫ eius audiat. Eccleſiaſticꝰ. Cum detractori bus ne cōmiſcearis. Ut indigenti auxilium ⁊ promptum obſequiū libenter impendat. Gall̓. Per charitatē ſpirituſſancti ſeruite in uicem. Ut eū pure diligat ⁊ apud deū fideli ter ī quibꝰ valet ꝓmoueat. Qui hic negligēs tm̄ illas extrinſecas reuerentias vt dixi fra tri exhibet. quas pleriqꝫ magis ad hoc ſibi mutuo exhibent ne īcuriales notent̉ vl̓ adu atorie vt ſibi iſta viciſſim reexhibeantur. v bum apoſtoli debiliter de honoris p̄uentio ne impleuit. Inter illos igit̉ qui aliquid exterioris glorie vel officio dignitatis vl̓ ex alia intentiōe honeſta cupiūt habere ẜm ho minē poſſunt iſte reuerētie obſeruari. Nos aūt extremā ⁊ altiſſimaꝫ pauꝑtatē in regula ꝓfeſſos decet etiā humilitatē ſummā in om nibꝰ cuſtodire. In alijs ordinibꝰ vbi tempꝰ ⁊ dies ꝓfeſſionis cuiuſqꝫ poteſt obẜuari. qͥs prior altero intrauerit. poſſunt etiam ī locis iſtā prioritatis ſeruare diſtinctōꝫ. Apd̓ nos aūt vbi ſepe de loco ad locū mutamur. ſicut nō poſſumus ſcire tempꝰ introitꝰ cuiꝰ qꝫ. ita nec in quo eum debeamus ſtallo locare cuꝫ ex obliuione ⁊ ambitione ſeu ex humilitate plures dicerent prius vel poſterius ſe veniſ ſe. Et aliquotiens cognita veritate contīge ret aliquos poſtea de locis ſuis forte cū ve recūdia remoueri. Et iſta ꝑplexitas freq̄nſ eſſet inter nos quis videret̉ altero ſuperior ꝓpter frequentes mutatiōes; ⁊ pro appetitu peminentie ſepe cōſcientie macularent̉ mul torum. Et maius ex his omnibꝰ detrimen tum eſſet ī ordine qͣꝫ vtilitas huiuſmodi ob ſeruantie de prioritatis honore. cum ſcd̓m multitudinem meritorū magis qͣꝫ annorū quis ſit acceptior apud deum Sapīe. Con ſummatus in breui expleuit tempora mul ta. placita ⁊c̄. Queſtio. Cum deceat bonos promouere et alios ad bonum pro poſſe. multum videmini ab hac forma declinare qͥ ſcripta vr̄a ī librꝭ ⁊ qͣt̉ nis tā difficult̓ alijs p̄ſtādo cōicatꝭ. qͥ ex eis Apologeticus poſſent ꝓficere ⁊ alijs ꝓdeſſe. et aut d̓ꝑfectu alioꝝ moueri ex inuidia videmini. Aut ex ī ani gl̓a vt videamini ſcire q̄ neſciūt alij. Aut alia intētiōe corrupta. R. Quę pn̄t eti am bona intētione ⁊ inculpabilit̓ fieri. ali qn̄ temerariū eſt ea in deteriorē ꝑtē interp̄ta ri cū cordis occulta ignoremꝰ. ⁊ ea q̄ in ſe in differētia ſunt pn̄t ſepe ꝓ bono fieri ⁊ licite ⁊ bn̄. Scripta em̄ ſua nō cōicare alijs ſic̄ pōt fieri rep̄henſibilit̓. ita pōt etiā fieri inculpa biliter ⁊ licite ⁊ prudēter. Prudent̓ quando ſcriptū nōdū eſt bn̄ correctū vel ordinatum ita ꝙ aliꝰ inde ſe neſciret expedire ⁊ forte ma gis eſſet materia ſcandali vel erroris alij re ſcribenti vel legēti. Itē qn̄ nō cōpetit illi qui deſiderat. magiſqꝫ foret ei nociuū qͣꝫ vtile ta le ſcriptū. Itē ſi ille ꝯtinuo ⁊ frequent̓ indi get ſuo ſcripto. vt ſi alteri ꝯcederet ip̄e foret neglectꝰ. cū nemo teneat̉ ſe neglecto alios in minꝰ neceſſarijs ꝓmouere. Inculpabilit̓ qn̄ ſepius ⁊ ſi nō ſtatim indiget ſuo ſcripto ⁊ eo diu carere nō poteſt. Itē ſunt in petēdo ml̓ ti valde importuni ſꝫ in reddēdo tardi ꝙ ſe pius pulſati vix tandē cū murmure cōceſſa reddūt ⁊ ꝓ bn̄ficio gͣtitudinis ꝟba impēdūt Itē ſepe ꝑ ſcriptores polluūt̉ qͣterni ⁊ libri ⁊ lacerant̉ l̓ alit̓ male tractant̉ ſic conceſſi. Itē vnꝰ ꝯcedit vlteriꝰ alij irreqͥſito eo qui ei ſcriptū ꝯceſſit. ⁊ ille forſitan iterū alij donec tandē ille neſcit a qͦ repoſcere d̓beat. ⁊ ſic elō gat̉ ab eo ꝙ nullꝰ directe ei inde reſpondet. Itē etiā ſepe ꝑdit̉ qd̓ ita ꝯcedit̉. qꝛ forte ne gligent̓ relictū alius qͣſi nulli attineat ſibi il lud ſil̓r reſeruat Aliqn̄ etiā ille vel iſte de lo co mutat̉ ⁊ tā lōge vnꝰ ab altero difiungit̉ ꝙ nō pōt ꝯceſſum ꝑ nūcios repetere. vl̓ timet ī via deſtrui vl̓ amitti ꝑ nūciū aut p̄donē aut aquā. Illi aūt qͥbꝰ talia reſtituēda ꝯmittun tur qn̄qꝫ volūt ſibi reſcribere pͥuſqͣꝫ illi reſti tuāt. vl̓ cōmodāt alijs vel alicubi relinquūt donec obliuioni tradūt ⁊ poſtea negant ſibi fuiſſe cōmiſſa. Et ſic plurima ꝑdūt̉ alijs cō modata. Aliqn̄ ſcriptū aliqͦd eſt ligatū ī vo lumīe cū alijs oꝑbꝰ. ⁊ ſi illud frat̓ alicui ꝯce deret oporteret eū totū libꝝ diſſoluere cum graui dāno expenſaꝝ ⁊ laboꝝ in ligādo fctā rum. Sepe etiā cū vni reſcribenduꝫ ꝯcedit̉ alij niſi ⁊ ſibi ꝯcedat̉ indignant̉. ⁊ ꝑ hoc aut diu cogit̉ ille ſcripto ſuo carere. aut ꝑ plureſ manꝰ tranſiēs ſordidat̉ ⁊ ꝑdit̉. Cū gͦ tot cau ſe ſint irrep̄hēſibiles ꝓpter qͦs ꝯtingit ſepe vt aliqͥs nō cōicet alijs ſcripturā ſuā. Nō oꝑtꝫ vt iudicent̉ nō hr̄e caritatē ad ꝓximū. vel ex inuidia aut vana gl̓ia vel rancore vel alia n̄ bona intētione petētibꝰ hͦ negare. licet aliqͥ ab his nō ſint īmunes. Ille tn̄ nō eſt excuſa bilis in hac ꝑte qͥ ⁊ ſi non ex malicia tn̄ ex qͣ dam diffidētia nō cōicat alijs ſcripta ſua. ti mens ne ſi ꝑ aliū pͥus ea p̄dicarent̉. ipſe po ſtea nō habeat cū neceſſe fuerit aliqͣ alia q̄ ꝓ ponat. qͣſi fons charitatis ⁊ ſapīe dei deficca tus ſit vt nō alia ꝓ his ei liberalit̓ reſtituat ⁊ refundat ſi ꝓ charitate q̄ ab ip̄o acceꝑat ſtu deat alijs imꝑtiri. Cū etiā libri ⁊ qͣterni fra trum ſint tm̄ ad vſum a ſuꝑioribꝰ ſuis ꝯceſſi ⁊ ad cuſtodiā cōmiſſi. qͥ cauetꝯmiſſū deſtrui vel amitti qd̓ nō eſt eius ꝓpriū ꝓpter hͦ nō de bet maliuolꝰ iudicari. Ꝙ. Cū ſicut ipſi aſſeritis miſſi ſitis in adiutoriū plebanorū nō in p̄iudiciū iuris ip̄oꝝ. qͣre nō p̄dicatꝭ po pulo ius plebanoꝝ.ſ. qͣꝫtū ⁊ qualit̓ debeant eis ſubeſſe ⁊ obedire. ⁊ qͣntā habeāt ſuꝑ eos ptātem. Uidemini em̄ hͦ tacite p̄terire. iō vt vobis magꝭ adhereāt. ⁊ ea q̄ illis donarēt in vſū veſtꝝ callide retrahitꝭ. ⁊ ſic eos iure ſuo fraudatꝭ. R. Qui bn̄ aduertit ſepe ītel ligit ꝙ etiā in p̄dicatiōe ⁊ ꝯſilijs hortamur ſubditos p̄latis ſuis in om̄ibꝰ qͥbꝰ de iure te nent̉ fideliter obedire. ⁊ iura ſua illis ꝑſolue re. ⁊ ſnīas eoꝝ iuſte latas reuerent̉ obẜuare ⁊ eos quaſi dei vicarios honorare. ⁊ qd̓ in hͦ meritū ſalutꝭ eoꝝ ex magna ꝑte ꝯſiſtit. Sed qꝛ nō valde magnificamꝰ eos in populo. vi detur eis ꝙ parū ꝓ ip̄is faciamꝰ. Quare au tem hoc dimittimꝰ plures ſunt cauſe. Una ne videamur hͦ adulatorie potius facere(vt ſic captemus eoꝝ beniuolentiā) qͣꝫ ꝓ verita tis doctrina. cum p̄dicatio debeat eſſe alie na ab adulatione p̄ſentiū vel detractiōe ab ſentium. jͣ. Teẜ. ij. Neqꝫ em̄ aliquādo fuimꝰ in ẜmone adulatōis ſic̄ ſcitis neqꝫ ī occaſiōe auaricie. Altera cū ip̄i ꝑ ſe ſepe plꝰ amplifi cent iura ſua ſuꝑ ſubditos ſuos qͣꝫ oporteat p̄cipiēdo qd̓ nō debēt. ꝓhibēdo q̄ nō poſſūt ꝯͣcedēdo que nō licet. exigendo indebita. ful minando ſententias duras. ⁊ laqueos mul tiplicando animabꝰ quas ſoluere et expedi re deberent ſi nos adderemus terrendo po pulum. ⁊ magnificando poteſtatem clerico rum ſuper ipſos. prouocaremus ampliꝰ q̄ rundam clericorum audaciam. ⁊ aut facere mus ſimplices ſubditos puſillanimes. aut tumidos prouocaremus ad proteruiā ma iorem. vt magis econtra ſe erigerēt ꝯͣ cleruꝫ. CCCXXXII Fo Tertia cū pl̓es clericoꝝ tā aꝑte viuāt īiu ſte ꝙ layci ſumāt inde graue ſcandalū ſi ſuꝑ hͦ vellemꝰ eos magnificare in ppl̓o ſcādalum ſuſcitaremꝰ ꝯͣ noſipſos ꝙ tam vituꝑabiles laudaremꝰ. Prouer. Qui derelinquūt legē laudāt impiū. qͥ ꝯſeruāt ſuccēdunt̉ ꝯtra euꝫ Qꝛ cū plures ī clero vt nūc vel male ⁊ ꝯtra formā canonū teneāt regimē ppl̓i in eccleſia vel ꝓpt̓ exceſſus ſuos ſuſpēſi ſint ab executōe officij paſtoral̓ ſi oēs cōiter magnificaremꝰ. etiā illi qͥ nō haberēt ius cogerēt ſubditos ī his q̄ nō debēt ſibi obedire qͣſi legitimis pa ſtoribꝰ. Si aūt ſpecificaremus qͥbꝰ eſſent di gni ad obediēdū. alij gͣuit̉ ferrēt ꝙ eos nota biles ⁊ ꝯtēptibiles redderemꝰ. iō qͣi diſſimu lando trāſimꝰ. Ꝙͣuis aūt nonnulli de clero plꝰ oderint religioſos qͣꝫ iudeos xp̄i aduer ſarios. Tn̄ ſi ſaꝑent potiꝰ diligerēt nos plu ribꝰ de cauſis tā ꝓ tꝑali vtilitate qͣꝫ etiā ꝓ ſpi rituali vtilitate ſua Una ꝙ ꝑ nr̄aꝫ doctrinā ſubditi eoꝝ pleniꝰ ſoluūt eis iura ſua. ⁊ obe diūt eis ⁊ reuerent̉ eos ampliꝰ. licet ip̄i cleri cihͦ nō credāt. Heb̓. Obedite p̄latis veſtriſ. Altera ꝙ bn̄ficia eccl̓iaſtica q̄ nos teneremꝰ ſi eſſemꝰ cū eis in ſeculo veniētes ad religio nē ip̄is relinqͥmꝰ obtinēda q̄ qͣꝫtū diligūt ſe hr̄e. tm̄ deberēt diligere illos qͥ eis ea relin quūt niſi potiꝰ vellēt nos mori vt ea ſic gau dentiꝰ poſſiderēt. Tertia ꝙ ſumꝰ teſtes eoꝝ in doctrina fidei vt meliꝰ credat̉ eis qd̓ do cent obediēdū ſibi eſſe tāqͣꝫ xp̄i vicarijs. Si cut heretici qͥ dicūt ꝙ clerici ꝓ ſuo q̄ſtū ſedu cāt ppl̓m vt ſibi obediāt. ⁊ dent ip̄is oblatio nes ⁊ decimas vt īde ſuſtētent̉ ⁊ ditēt̉ ⁊ deli cient̉ ⁊ ſine labore abūdent. qͥ hͨ aliūde tam cōmode non haberēt. ⁊ ideo ꝯfinxerint feſta ⁊ officia diuīa. aīaꝝ remedia. pctōrū pnīas iudicioꝝ eccl̓iaſticoꝝ ſnīas. ſacr̄oꝝ ammini ſtratōes ⁊ alias ſolēnitates. ⁊ inſtitutōes ſā cte eccl̓ie ⁊ p̄lationū dignitates. vt hoꝝ oīm occaſiōe exhauriāt marſupia laycoꝝ. Sꝫ fi deles cū vidēt religioſos relinq̄re mūdū. et diuitias mūdi ⁊ eccleſiaſtica beneficia reſi gnare. ⁊ pauꝑtatē volūtariā ꝓfiteri ⁊ tn̄ hͨ ea dem docere ⁊ credere que docēt clerici. aufer tur eis illa hereticoꝝ ſuſpitio qͣ ꝓ ſola auari cia poſſent opinari p̄dicta om̄ia a clericꝭ ad inuenta cū vident illos eſſe teſtes eorum do ctrine qͥ hec tꝑalia ꝓ doctrina fidei reliq̄rūt Quarta ꝙ habeāt in nobis aliquē ſtimulū correctiōis vt minꝰ audeāt peccare ⁊ ſtudio ſius officiū ſibi cōmiſſum exerceāt ⁊ inſtruā tur in aliquibꝰ q̄ ignorāt ⁊ ad pnīam ꝓuocē tur ⁊ in bono amplius roborent̉. Quis aliꝰ argueret eoꝝ vicia cū in ſimili morbo labo rans aliū non preſumat curare. iuxta illud Medice curateip̄m. Itē ſi cecus ceco duca tum p̄ſtet ⁊c̄. Quinto ꝙ ſumus eoꝝ coad iutores in ſubleuādo onere ſibi impoſito. vt ſit eis h̓ portabiliꝰ. ⁊ iudiciū duriſſimum qd̓ fiet in his qͥ p̄ſunt aliquo mō tolerabiliꝰ ſentiāt in futuro ſupplēdo eoꝝ vices. p̄dicā do. ꝯſulendo ꝯfeſſiones audiēdo. vbi aliqui eoꝝ minus ſufficiūt ꝓ multitudine populi. vel ꝓ ꝑplexitate caſuū minus ab aliquo īpe rito inſtrui pn̄t. vel parrochiani minꝰ faciūt qͣꝫ deberēt vt qn̄ eoꝝ ſubditi timēt eis ꝯfite ri ex cā aliqua ſpēali Sexta ſi qͥs int̓ eos timore ꝑiculi in qͦ ſunt q̄rit ꝯfugere ad ſtatū tutiorem ſalutis. vel deſiderio vite meliorꝭ vult ea que ī mūdo ſunt relinquere. ⁊ ſtatū ꝑfectōnis euāgelice apprehēdere apd̓ viroſ religioſos pōt qd̓ deſiderat inuenire qͥ ſint ordinis ſui fideles obẜuatores. Sic̄ Loth fugiēs ab excidio ſodomoꝝ ꝯfugit ad ꝑuū lam ſegor.i. humilē religionem ſaluandus. Septima ꝙ ſi imminerꝫ aliquādo eccīe neceſſitas vel pugna ꝯtra hereticos vel ali os oppreſſores fideliū. viri religioſi deberēt ſe ꝓmptiꝰ exponere ⁊ quaſi pͥmi in acie ſe op ponere inimicis. ſicut filij ruben ⁊ gad ⁊ ma naſſe fuerūt fratrū ſuoꝝ ꝓpugnatores ad ob tinendam terrā cū pace. Octaua ꝙ ſunt apud deū interceſſores ꝑ orōnis ſtudium. ⁊ vite meritū. ⁊ dn̄m ſibi ⁊ alijs placabilē faci entes ꝓ venia peccatoꝝ. ꝓ gratia meritoruꝫ ꝑ amotione qͦrūcūqꝫ maloꝝ. ꝓ gloria celeſti um p̄mioꝝ facilius obtinenda. Que nobis preſtare dignet̉ Ieſus xp̄us Amen. Et hec ad p̄ſens ſufficiāt ꝓ excuſatione noſtra con tra calumnias exprobrantiū vel queſtiōes ignorantiū. qua forma vel intentōne aliqua que vident̉ aliquādo miuus intelligentibꝰ quoquo modo reprehenſibilia faciamus. Qui autē voluerint poſſunt plura ſuperad dere. et iſta que hic poſita ſunt melius expla nare. que ſicut imp̄meditate ita ⁊ inordinate conſcripſi. ſicut tunc mee memorie occurre runt. modo hoc modo illud ſicut aduertere poteſt legens. Explicit libellus Apologeticus. id eſt. excuſatorius. CCCXXXIII Fo. Incipit tractatus ſancti Bonauenture qui vocatur Lignum Hriſto confixꝰ ſum cruci. Uerus dei cultor. chriſtiqꝫ diſcipulus qui ſalua tori omniū ꝓ ſe crucifixo per fecte cōfigurari deſiderat. ad hoc potiſſimuꝫ attēto mētis conatu debet ī tēdere vt chriſti ieſu crucē circumferat iugi ter tam mēte qͣꝫ carne. quatenꝰ prefatū apo ſtoli verbū veraciter valeat in ſemetipſo ſen tire. Porro huiuſmodi affectuꝫ ⁊ ſenſum is dumtaxat apud ſe viuaciter experiri meret̉. qui dominice paſſiōis nō immemor nec in gratus laborē ⁊ dolorē amorēqꝫ crucifixi ie ſu. tanta memorie viuacitate. tāto intellectꝰ acumine. tanta volūtatis charitate conſide rat. ꝙ veraciter illud ſpōſe ꝓferre poteſt elo quium. Faſciculꝰ mirrhe dilectus meꝰ mihi inter vbera mea cōmorabit̉. Ut igitur p̄ fatus in nobis attendat̉ affectus. formetur cogitatus. imprimat̉ memoria. ex ſacri euan gelij ſilua. in qua de vita paſſione ⁊ glorifica tiōe Ih̓u chriſti diffuſe tractat̉. colligere ſtu dui hunc mirrhe faſciculū. quē ⁊ paucꝭ ⁊ or dinatis ⁊ correſpondentibꝰ ſibi verbis com pegi ꝓpter facilitatē memorie. necnō ſimpli cibꝰ cōſuetis ⁊ rudibꝰ propter declinanduꝫ curioſitatis viciū. fouendā quoqꝫ deuotio nem. ⁊ edificandā fidei pietatē. Et quoniaꝫ imaginatio iuuat intelligentiā. ideo ex mul tis pauca collegi ⁊ imaginaria quadā arbo re ſic ordinaui atqꝫ diſpoſui vt in prima ⁊ in fima ramorū ipſiꝰ expanſione ſaluatorꝭ ori go deſcribat̉ ⁊ vita. in media paſſio. ⁊ glorifi catio in ſuprema. Et in prima quidē ramo rum ſerie quattuor altrinſecus ẜm alphabe ti ordinem ponent̉ verſiculi. ſimiliter ī ſecū da ⁊ tertia. ex quoꝝ quolibet inſtar fructus vnica pullulatio pendet. vt ſic ſint quaſi. xij. rami afferētes duodecim fructus iuxta my ſteriū ligni vite. Deſcribe igit̉ in ſpiritu men tis tue arborē quandā. cuiꝰ radix irrigetur fonte ſcaturitiōis ꝑpetue. qui etiā excreſca in fluuiū viuū ⁊ magnuꝫ. quattuor videlicet capitū ad irrigandū totiꝰ eccleſie paradiſū. Porro ex huiꝰ arboris ſtipite duodecim ra mi frondibꝰ floribꝰ fructibuſqꝫ adornati cō ſurgant. Sitqꝫ foliū eius cōtra omne genꝰ morbi medicamentū efficaciſſimū. tam pre ſeruans qͣꝫ reꝑarās. ꝓ eo ꝙ verbū crucꝭ. vir tus dei eſt in ſalutē omni credēti. Flos aūt eius ſit om̄is coloris formoſitate decorus. omniſqꝫ odoris ſuauitate reſperſus. qui de ſiderantiū anxia corda refocillet ⁊ attrahat. Fructꝰ tandē ſit duodenꝰ. habēs in ſe om ne delectamentū ⁊ omnē ſaporis ſuauitateꝫ qui ſic domeſticis dei ad deguſtandū ꝓponi tur vt ſemꝑ eo ſatient̉ edentes. ⁊ tamē nūqͣꝫ faſtidiant. Et hic quidē fructus eſt qui de ꝟ ginali vtero traxit originē. ⁊ in ligno crucis ad maturitatē ſaporoſam. ꝑ eterni ſolis ca lorem meridianū. chriſti videlicet charitatē peruenit. ⁊ in orto paradiſi celeſtis in eccl̓ia videlicet dei deſiderantibꝰ ip̄m ꝓponitur de guſtādus. Et hoc inſinuat primus verſicu lus quo dicit̉. O crux frutex ſaluificuſ. viuo fonte rigatus. Cuiꝰ flos aromaticꝰ. fructus deſideratus. Uerū licet hic fructus vnꝰ ſit ⁊ indiuiſus. quia tamē ẜm eius multipli ces ſtatꝰ. dignitateſ. virtutes ⁊ oꝑa. multifor mibꝰ cōſolationibꝰ deuotas animas cibat. que quidē ad duodenariū numerū reducū tur. ideo fructꝰ hic ligni vite quaſi ſub duo decim ſaporibꝰ in duodecim ramis guſtan dus ꝓponitur atqꝫ deſcribit̉ Ut in primo ra muſculo mens chriſto deuota ſaporē ſuaui tatis ꝑcipiat. preclarā ſaluatoris ſui recogi tando originē ⁊ dulcē natiuitatē. In ſecūdo ramuſculo dignatiue cōdeſcenſionis cōuer ſationē perhumilē. In tertio celſitudineꝫ ꝑ fecte virtutis In quarto plenitudinē abun dantiſſime ⁊ ꝑfectiſſime pietatis. In quīto confidentiā quā habuit in periculo paſſio nis. In ſexto patientiā quā exhibuit in ilia tis iniurijs ⁊ cōtumelijs magnis. In ſepti mo cōſtantiā quam ſeruauit in ip̄o cruciatu ⁊ dolore aſperrime crucis. In octauo victo riam quā aſſecutꝰ eſt in conflictu ⁊ tranſitu mortis. In nono reſurrectionis nouitateꝫ miris dotibꝰ adornatā. In decimo aſcenſio nis ſublimitatē ſpiritualiū chariſmatū dif fuſiuā In vndecimo equitatē futuri iudicij In duodecimo eternitatem diuini regni. Hos aūt ideo voco fructus qꝛ ſua maxi ma ſuauitate delectāt ⁊ virtuoſitate ꝯfortāt animā meditantē in his ⁊ diligētius ſingu la ꝑtractantē. ſi tamen abhorreat exempluꝫ uaricātis ade qui lignū ſcientie boni ⁊ ma li pretulit ligno vite. Quod quidē vitare nō Lignum uite poteſt niſi rōni fidē. inueſtigatōi deuotōem. curioſitati ſimplicitatē. tandēqꝫ carnali ſen ſui om̄i ſeu prudētie carnis ſacrā p̄ferat xp̄i crucē. ꝑ quā ſanctiſpūs charitas in cordibꝰ deuotis nutrit̉ ⁊ ſeptiformis gr̄a diffundit̉. ſicut in duobꝰ ſupremis ⁊ poſtremis verſi culis poſtulatur. Ieſus ex deo genitus. Xpergiſcere ꝓinde aīa xp̄o deuota ⁊ ſingula q̄ de Ih̓u dicunt̉ diligentiuſ diſcute. Attēte ꝯſidera ⁊ moroſe per tracta cū Ieſum audis ex deo genitū. Ca ue ne mētis tue oculis infirmū aliqͥd carna lis cogitatiōis occurrat qͥn potiꝰ colūbino ⁊ aquilino intuitu ſimpliciter crede ac ꝑſpica citer ꝯtemplare ꝙ ab illa eterna luce ſil̓ im menſa ⁊ ſimpliciſſima fulgentiſſima ⁊ ſūme arcana coeternꝰ coequalis ⁊ ꝯſubſtantialis ſplēdor orit̉. qͥ eſt ꝟtus ⁊ ſapīa patris generā tis. in qͦ pater oīa diſpoſuit ab eterno. ꝑ que fecit ⁊ ſecula. factaqꝫ gubernat ⁊ ordinat ad gl̓iam ſuā. partim ꝑ naturā. ꝑtim ꝑ gr̄am. ꝑ tim ꝑ iuſticiā. ꝑtim ꝑ miẜicordiā. vt nihil ī hͦ mūdo inordinatū relinquat. Ieſus prefiguratus. Principio quidē ꝯditionis nature. I collatis in ꝑadiſo parentibꝰ primis. dehinc ꝓpter eſum ligni veciti ꝑ diui ni decreti ſeueritatē expulſis. ſuꝑna miſeri cordia nō diſtulit hoīeꝫ errabundū reuoca re ad pnīe viam. ſpem venie dādo ꝑ reꝓmiſ ſum ſaluatoris aduentū. Et ne forte ꝑ igno rantiā ⁊ ingratitudinē tāta dei dignatō nr̄e ſaluti foret inefficax. in qͥnqꝫ ſeculi hꝰ etatibꝰ ꝑ patriarchas. iudices. ſacerdotes. reges. et ꝓphetas ab abel iuſto vſqꝫ ad ioh̓em bapti ſtam filij ſui aduentū p̄nuciare ꝓmittere ac p̄figurare nō deſtitit. vt ꝑ multa milia tꝑum ⁊ annoꝝ magnis miris ⁊ multiplicatꝭ oracu lis intelligētias nr̄as ad fidē erigeret. ⁊ affe ctus ꝑ viua deſideria inflāmaret. Ieſus emiſſus celitus. Eniqꝫ poſtqͣꝫ venit plenitudo tꝑis. ſicut hō ſexta die ꝯditꝰ eſt de terra ꝑ diuine manus ꝟtutē ⁊ ſapīam. ſic in pͥncipio ſexte etatis miſſo archangelo gabri ele ad virginē. ⁊ ꝟgine p̄bente illi aſſenſum. ſuꝑuenit in eā ſpūſſanctus. ſicut ignis diui nus mentē eiꝰ inflāmans. carnēqꝫ ip̄ius ꝑfe ctiſſima puritate ſanctificās. Sꝫ ⁊ ꝟtus eā obumbrauit altiſſimi. vt tantuꝫ ferre poſſet ardorē. qua oꝑante in inſtanti corpꝰ fuit for matū. aīa creata. ⁊ ſimul vtrūqꝫ diuinitati in ꝑſona filij connitū. vt idē eſſet deꝰ ⁊ hō. ſalua vtriuſqꝫ ꝓprietate nature. O ſi valeres vtcū qꝫ ſentire qͣle qͣntumqꝫ fuerit illud e celo im miſſum incēdiū. collatū refrigeriū. infuſum ſolatiū. qͣnta ſublimatio v̓ginis mr̄is. qͣnta nobilitatio humani generis. qͣntaqꝫ conde ſcenſio maieſtatis. ſi virginē canentē cum iu bilo poſſes audire. ſi cū dn̄a tua in mōtana conſcēdere. ſi ſterilis ⁊ v̓ginis ſuauē ꝯtueri cōplexū ⁊ ſalutatōis officiū. in qͦ ſeruulꝰ do minū. p̄co iudicē. vox v̓bū cognouit. puto ꝙ canticū illud ſacrū Magnificat aīa mea do minū ⁊c̄. cū beatiſſima ꝟ̓gine ſuant tunc mo dulatiōe ꝯcineres. mirūqꝫ ꝯceptū ꝟgineum vna cū ꝓph̓a ꝑuulo exultās ⁊ iubilās adora Ieſus maria natus Ane cū quietū ſilentiū vniuerſal̓ pa cis ſub ceſaris auguſti imꝑio. ꝑtur bata pͥus ſecula ſerenaſſet intm̄ vt ꝑ ip̄iꝰ edictū deſcriberetur vniuerſus orbiſ. di uine factū eſt ꝓuidētie cura vt ioſeph v̓ginif ſpōſus p̄gnantē puellā de regali ortā proſa pia ad bethleemiticā duceret vrbē. Et iaꝫ a ꝯceptū excurſis menſibꝰ nouē rex ille pacifi cus tāqͣꝫ ſpōſus de thalamo ꝓceſſit d̓ vtero virginali. ſic abſqꝫ om̄i corruptiōe in lucem editꝰ ſicut fuerat abſqꝫ oīs libidinis ꝯtagio ne ꝯceptꝰ. Qui cū magnꝰ eſſet ⁊ diues ꝓ nob̓ effectꝰ paruꝰ ⁊ pauꝑ extra domū in diuerſo rio naſci elegit. pāniculis inuolui. lacte ꝟgi neo paſci. ⁊ inter bouē ⁊ aſinū in p̄ſepio recli nari. Tūc illuxit nob̓ dies redēptiōis noue. reꝑatiōis antique. felicitatꝭ eterne. Tūc ꝑ to tum mundū melliflui facti ſunt celi. Cōple ctere itaqꝫ nūc aīa mea diuinū illud preſepe vt pueri pedibꝰ labia tua figas. ⁊ oſcula ge mines. Deinde paſtoꝝ excubias mēte ꝑtra cta. angeloꝝ mirare ꝯcurrentē exercitu. cele ſti melodie tuas interpone ꝑtes. cord̓ ⁊ ore decantās. gl̓ia ī altiſſimis deo. ⁊ in terra pax hominibꝰ bone volūtatis. Ieſus ꝯformis patribꝰ Ctauo nāqꝫ die circūcidit̉ puer ⁊ vo cat̉ Ih̓s. vt ſanguīs ſui p̄ciū ꝓ te nō tardās effundere. tuū ſe veriſſimum ſaluatorē on̄deret pr̄ibꝰ repromiſſum tā ꝟ bo qͣꝫ figno. eiſqꝫ aſſimilatū ꝑ oīa. p̄ter igno rantiā ⁊ pctm̄. Propt̓ qd̓ ⁊ circūciſionis ac cepit ſignaculū. ſic̄ ⁊ veniēs apparuit in ſim litudinē carnis pctī vt de pctō dānaret pec cotū nobiſqꝫ fieret ſalꝰ ⁊ ſempiterna iuſticia Fo. CCCXXXIIII ab humilitate ſumēs initiū. q̄ oīm eſt radix cuſtoſqꝫ virtutū. Quid igit̉ ſuꝑbis terra ⁊ ci nis. agnꝰ innocēs qͥ tollit pcta mūdi non ab horret circūciſiōis cauteriū. Et tu pctōr cuꝫ ſis dū p̄tendis te iuſtū. remediū refugis ſa lutꝭ eterne. Ad quā nullatenꝰ ꝑuenire potes niſi velis ſubſeqͥ humilē ſaluatorē. Ieſus tribus magis monſtratus Ato dn̄o in bethleē iude. ſtella tribꝰ magis ī oriēte apparuit ⁊ vſqꝫ ad do Inl mum illiꝰ humilis regis p̄uia clari tate ꝑduxit: Noli iā ⁊ tu ab illiꝰ oriētis ⁊ p̄e untis ſtelle declinare fulgore qͥn potiꝰ ſacro rum regū comes effectꝰ. iudeoꝝ ſcripturam de xp̄o teſtimoniū ꝑhibentē accepta. ⁊ frau dulēti regis herodis declina maliciā. cū au ro ⁊ thure ac mirrha xp̄m regē ⁊ veꝝ deum ⁊ hoīem venerare. ⁊ cū pͥmitijs gentiū vocan daꝝ ad fidē. humileꝫ deū in cunis iacentem adora ⁊ ꝯfitere ⁊ lauda. vt ſic ī ſomnis ꝯmo nitꝰ ne herodianā ſeqͣris ſuꝑbiā. pꝰ veſtigia humilis xp̄i reuertarꝭ in regionē tuā. Ieſus ſummiſſus legibus On ſuffecit mgr̄o humilitatꝭ ꝑfecte. cū patri ꝑ oīa eſſet equalis ꝙ ſeip̄m ſubderet humilime marie ꝟgini. niſi ⁊ ſe ſummitteret legi. qͣtenus eos qͥ ſub lege erāt redimeret. liberaretqꝫ a ẜuitute corru ptionis in libertatē gl̓ie filioꝝ dei. ꝓpter qd̓ ⁊ mr̄em qͣꝫqͣꝫ mundiſſimā. legē purificationiſ voluit obẜuare. ⁊ ſeip̄m oīm redemptorē vt pͥmogenitū redimi. in tēplo dei offerri ⁊ ho ſtiam ꝓ ſe dari p̄ſentibꝰ ⁊ exultātibꝰ iuſtꝭ. Ex ulta igit̉ ⁊ tu cū illo beato ſene ſimeone ⁊ an na longeua. p̄cede in occurſum mr̄is ⁊ ꝑuu li. vincat verecundiā amor. depellat timorē affectꝰ. Accipias ⁊ tu infantē ieſum ī vlnas tuas. dicaſqꝫ cū ſpōſa in canticis canticorū. Tenui eū nec dimittā. Tripudia cū illo ve nerabili ſene ſimeone ⁊ ꝯcine. Nunc dimittꝭ ſeruū tuū dn̄e ⁊c̄. Ieſus regno fugatꝰ Uoniā aūt humilitatē ꝑfectā triuꝫ ſpēaliter adornari decet comitatu ꝟ tutū.ſ. pauꝑtatis in fugiēdo diuitiaſ vt fomēta ſuꝑbie. patiētie ꝟo in equanimi ꝑ peſſione ꝯtemptꝰ. obediētie qͦꝫ in alienis pa rēdo mādatꝭ. iō diuīa diſpoſitōe altiori per mittēte ꝯſilio dū herodes impiꝰ ꝑuulū regē querit vt p̨̄dat. ſuꝑne reuelatōis oraculo in egyptū trāſfert̉ vt ꝑegrinꝰ ⁊ pauꝑ. ſimulqꝫ in coetaneis ꝑuulis ip̄iꝰ cauſa occiſis occidit̉ ⁊ quaſi in qͦlibet trucidat̉. Tandē herode de functo iuxta diuinū imperiū reducit̉ ī terrā iuda. ibiqꝫ ꝯuerſatꝰ ⁊ creſcēs etate ⁊ gr̄a. co habitabat parētibꝰ. ⁊ adeo erat ſubditꝰ illis vt nunqͣꝫ vel ad momentū ſecederet. niſi cuꝫ duodecim iā factꝰ annoꝝ remāſit in hieruſa lem. nō ſine multo mr̄is dolore queſitꝰ. nec ſine immēſo gaudio reinuentꝰ. Noli gͦ et tu fugiētes in egyptū mr̄em ⁊ ꝑuulū ſine comi tatu relinq̄re. Noli cū dilecta querente dile ctum donec inuenias ab inqͥſitōe ceſſare. O cū qͣnta copia fluerēt lacrime. ſi oculis pijs aſpiceres tā venerabilē dn̄am gratioſiſſimā qꝫ puellā cū tā tenero ⁊ formoſo puerulo pe regrinā. ſi etiā dulcē illā increpatōꝫ amātiſſi me dei genitricis audires. Fili quid feciſti nobis ſic. tanq̄m ſi diceret. Deſiderantiſſi me fili quō tā dilecte ⁊ diligēti mr̄i tantā po tuiſti materiā p̄ſtare doloris. Ieſus baptiſta celicus Um aūt ad triceſimū etatꝭ ſue annū ſaluator ꝑueniſſet volēs oꝑari ſalutē (noſtrā. cepit pͥus facere qͣꝫ docere Et pͥmū inchoās a ianua ſacr̄oꝝ ⁊ fundamen to ꝟtutū baptizari voluit a iohāne. vt exem pla mōſtraret ꝑfecte iuſticie. ⁊ vim regenera tiuā aqͥs ꝯferret cōtactu mūdiſſime carnis ſue. Quē ⁊ tu fideliter comitare. vt fias rege neratus in ip̄o eiuſqꝫ ſcrutare ſecreta vt ſecꝰ iordanē in voce patrē. in carne filiū. in colū ba videas ſpm̄ſcm̄. ⁊ aꝑto tibi iā trinitatꝭ ce lo ſurſum feraris in deum. Ieſus hoſte temptatus. Uctus nāqꝫ fuit ih̓s ī deſertū a ſpū dvt tēptaret̉ a diabolo. qͣtenꝰ ⁊ hoſtiliſ pugne humili ꝑpeſſione nos hūileſ faceret ⁊ victorie aſſecutiōe virileſ. Durā qͦꝫ ac ſolitariā vitā ꝯſtāter aſſumpſit vt fideliū mētes ad ꝑfectōis aggreſſionē erigerꝫ. ⁊ ad grauia ꝑferēda firmaret. Eya nūc xp̄i diſci pule cū pio mgr̄o ſecreta ſolitudinis ꝑquire vt ſociꝰ feraꝝ effectꝰ. arcani ſilentij. oratiōis deuote. diuturni ieiunij. trine ꝯflictatōis cū callido hoſte. imitator fias ⁊ ꝑticeps ⁊ ī oīm temptationū diſcrimīe ad illū diſcas habe re recurſum ꝓ eo ꝙ nō habemꝰ pōtificē qͥ nō poſſit cōꝑati infirmitatibꝰ nr̄is. temptatū ꝑ oīa ꝓ ſil̓itudine abſqꝫ peccato. Ieſus ſignis mirificus Pſe nēpe eſt qͥ fac̄ mirabilia magna ſolus. dū elemēta commutat. panes multiplicat. mare calcat. fluctꝰqꝫ trā Ecc 2 Lignum uite quillat. demones cōpeſcit ⁊ fugat. leproſos emūdat ⁊ ſanat. mortuos ſuſcitat. qui ⁊ cecꝭ viſum. ſurdis auditū. mutis eloquiū. clau dis greſſum. ꝑaliticis ⁊ aridis ⁊ ſenſum re ſtaurat ⁊ motū. Ad quē peccatrix cōſcientia clamat nūc more fidelis leproſi. Dn̄e ſi vis potes me mūdare. Nūc more Centurionis Dn̄e puer meꝰ iacet in domo paraliticꝰ ⁊ ma le torquet̉. Nūc more chananee. Miſerere mei fili dauid Nūc more ſanguiflue ml̓ieris Si tetigero inqͥt fimbriam veſtimenti eius ſalua ero. Nunc inſtar Marie et Marthe. Dn̄e ecce quē diligis infirmat̉. Ieſus tranſfiguratus ¶ D ꝯfirmādū ſiquidē mētē humanā ꝑ ſpem retributōnis et̓ne aſſumpſit Ih̓s petrū iacobū ⁊ ioh̓em. quibus ⁊ trinitatꝭ ſacr̄m aperuit. ⁊ paſſiōis abiectio nē p̄dixit. ⁊ reſurrectiōis future gl̓iam ī trāſ figuratiōe mōſtrauit ꝯteſtātibꝰ ſibi lege et ꝓ phetis in apparitiōe moyſi ⁊ helye. ꝯteſtanti bus etiaꝫ pr̄e ⁊ ſpūſctō in voce ⁊ nube. vt ſic aīma xp̄o deuota ⁊ iā in ꝟitate firmata ⁊ ad apicē ꝟtutis euecta fidelit̓ dicat cum petro. Dn̄e bonū eſt nos h̓ eſſe. hoc eſt. in tue ꝯtem plationis ꝑfruitiōe ſerena. immiſſoqꝫ in eā celeſti ſopore ⁊ extaſi audiat arcana verba q̄ non licet homini loqui. Ieſus paſtor ſollicitus Uāta fuerit pijſſimi paſtoris ad per q Pditas oues ſolicitudīs cura. qͣntaqꝫ clemētia ip̄e bonꝰ paſtor in parabo la paſtorꝭ ⁊ ouis cēteſime ꝑdite. multaqꝫ cu ra q̄ſite. ac tandē inuēte ⁊ ī humerꝭ reporta te cū gaudio pia metaphora indicat. ⁊ ẜmo ne exp̄ſſo declarat cū dicit. Bonꝰ paſtor ani mā ſuā dat ꝓ ouibꝰ ſuis. Et in eo ꝟe illud ꝓ pheticū ꝑfecte implet̉. Sic̄ paſtor gregē ſu um paſcet. Nā ꝓpter hͦ labores ſollicitudineſ ⁊ inedias paſſus inter phariſeoꝝ inſidias ⁊ ꝑicula multa. euāgeliſando regnū d̓i ciuita tes circūibat ⁊ caſtra. noctes ducebat ī orōe ꝑuigiles. Nec phariſeoꝝ verituſ murmur ⁊ ſcandalū publicanis reddebat ſe affabilem aſſerēs ꝓpter male habētes ſe veniſſe in mū dum. Ad penitētes qͦꝫ paternuꝫ p̄tendebat affectū. aꝑtū on̄dens eis diuīe miſericordie ſinū. Teſtes hoꝝ inuoco ⁊ adduco in medi um mattheū. zacheū ⁊ peccatricē illā ad pe des eiꝰ ꝓſtratā. ⁊ mulierē in adulterio depre hēſam. Hūc igit̉ paſtorē pijſſimū more mat thei ꝑfecte ſectare. more zachei hoſpitio ſuſciꝑe. more peccatricꝭ vnguēto ꝑunge. pedeſ qꝫ ip̄iꝰ ablue lachrymis. terge capillis. ⁊oſcu lis mulce. vt tandē cum ip̄a muliere iudicio ip̄iꝰ expoſita. abſolutōis ſnīam merearis au dire. nemo te ꝯdēnauit. nec ego te ꝯdemna bo. vade ⁊ iam ampliꝰ noli peccare. Ieſus fletu rigatus Rō ſumme ſiquidē pietatꝭ reſerāda p dulcedine. fons totiꝰ miẜicordie. bo nus ih̓s nō modo ꝓ nob̓ miſeris ſel̓ ſed pluries fleuit. Nā ſuꝑ lazaꝝ pͥmo. dehīc ſuꝑ ciuitatē. ⁊ tandē ī cruce. ex illis pijſſimis oculis ad oēm expiationē pctōꝝ lachryma rū manauere fluēta. Fleuitqꝫ ſaluator vber tim. nūc hūane infirmitatis deplorādo mi ſeriā. nūc ceci cordis caliginē. nūc obdurate malicie prauitatē. O cor duꝝ veſanū ⁊ impi um. ⁊ tanqͣꝫ ꝟa pͥuatum vita plangendū. cur more frenetici flēte ſuꝑ te ſapīa pr̄is in tātis miſerijs letaris ⁊ rides. Cōſidera lacriman tem medicū tuū ⁊ luctū vnigeniti fac tibi plā ctum amaꝝ. deduc qͣſi torrentē lacrimas ꝑ diē ⁊ noctē nō des requiē tibi. neqꝫ taceat pu pilla oculi tui. Ieſus rex orbis agnitus Ane poſt lazaꝝ ſuſcitatū ⁊ poſt effu ſum alabaſtꝝ vnguēti ſuꝑ caput Ie ſu. odore fame eiꝰ iā reſperſo in ppl̓o p̄ſciens ip̄e turbā ſibi obuiā venturā ꝯſcen dit aſellū vt int̓ applauſus currentiū ppl̓orū cedentiū ramos ⁊ ſternentiū veſtimēta ī via mire p̄beret humilitatꝭ exēplū. Nec ſue miſe ratiōis oblitꝰ cū turbe depromerēt canticū laudis ip̄e lamētū aſſumpſit ſuꝑ excidiū ci uitatꝭ. Surge nūc ſaluatoris ancilla vt tan qͣꝫ vna d̓ filiabꝰ hierl̓m intuearꝭ regē Salo monē in honore quē ſibi mr̄ ſynagoga ī ec cleſie naſcētꝭ myſteriū reuerent̉ exhibuit. vt inſidentem aſelli tergo celi terreqꝫ dn̄m ve lut cū ramis oliuaꝝ atqꝫ palmarū. pietatis oꝑbꝰ ꝟ̓tutūqꝫ triūphis iugit̓ comiteris. Ieſus panis ſacratus Ater oīa memorialia xp̄i p̄cipua cō ſtat recordatiōe eſſe digniſſimum fi nale illud ꝯuiuiuꝫ ſacratiſſime cene In qͦ nō ſolū agnꝰ paſcal̓ ad edendū ꝓponit̉ veꝝ etiā agnꝰ īmaculatꝰ qͥ tollit pctā mundi ſub ſpecie panis oē hn̄tis ī ſe delectamētum ⁊ oīs ſaporis ſuauitatē. p̄bet̉ in cibuꝫ. In qͦ qͥdē ꝯuiuio mira xp̄i refulſit bonitatꝭ dulce do. qn̄ cū pauꝑculis illis diſcipul̓ ⁊ iuda ꝓ ditore eadem mēſa ⁊ ſcutella cenauit. Miꝝ CCCAXXV Fo. cīaruit humilitatꝭ exemplū dū pedes piſca toꝝ ⁊ etiā ꝓditorꝭ ſui rex gl̓ie p̄cinctꝰ linteo ſtudioſiſſime lauit. Mira patuit munificen tie largitas dū ſacerdotibꝰ illis pͥmis ⁊ ꝑ cō ſequēs toti eccl̓ie ⁊ orbi terraꝝ corpꝰ ſuū ſa cratiſſimū ⁊ ſanguinē veꝝ ī cibū dedit ⁊ po tū vt qd̓ erat futuꝝ ī ꝓximo ſacrificiū d̓o pla cens. ⁊ redēptiōis nr̄e imp̄ciabile p̄ciū eſſet viaticū ⁊ ſuſtentamentū. Mirꝰ tandē emicū it dilectiōis exceſſus. qn̄ in finē diligēs ſuos tā dulci eos exhortatiōe ꝯfortauit in bono petꝝ ſpēaliter p̄monēs ad fidei robur. ⁊ Io hāni offerēs pectꝰ ad recubitū iocundū ⁊ ſa crū. O qͣꝫ mira ſunt hͦ oīa repleta dulcedine. illi dūtaxat aīe q̄ ad tā celebre vocata ꝯuiui um tāto mētis currit ardore vt poſſit illd̓ ꝓ pheticū eructare. Quēadmodum deſiderat ceruꝰ ad fontes aquaꝝ ita deſiderat aīa mea ad te deus. Ieſus dolo venundatus Aſſionē dulciſſimi ih̓u xp̄i pie ꝯſide rare volēti pͥmū occurrit ꝑfidia ꝓdi toris. Qui tāte fuit fraudis veneno repletꝰ vt ſuū dn̄m ⁊ mgr̄m ꝓderet. Tāta fu it flāma male cupiditatꝭ ſuccēſus vt optimū deū argēto venūdaret ⁊ p̄cioſiſſimū xp̄i ſan guinē vilis mercedis p̄cio cōpenſaret. Tan te deniqꝫ ingratitudīs vt illū qͥ oīa ſibi ꝯmi ſerat ⁊ ad honorē ⁊ dignitatē ⁊ culmē apl̓ice ptātis ꝓuexerat inſeq̄ret̉ ad mortē Tāte du ricie vt nec familiaritate ꝯuiuij nec hūanita te obſequij. nec ſuauitate colloquij a ꝯcepta malicia potuit reuocari. O mira benignitaſ mgr̄i ī diſcipulū duꝝ. ⁊ pij dn̄i in ſeruum ne quiſſimū. Certe bonū erat ei ſi natꝰ nō fuiſſꝫ hō ille. Sꝫ qͣꝫuis inexplicabilis fuerit ꝓdi toris īpietas. in īmenſū tn̄ eaꝫ exuꝑat agni d̓i dulciſſima māſuetudo. ī exēplū data mor talibꝰ vt iā nō dicat ab amico exaſperata hu manitas. Si inimicꝰ meꝰ maledixiſſet mihi ſuſtinuiſſem vtiqꝫ ⁊c̄. qꝛ ecce hō vnanimis q̄ dux videbat̉ ⁊ notꝰ qͥ xp̄i panes edebat ⁊ ī il la ſacra cena cuꝫ illo dulces capiebat cibos. magnificabat ſuꝑ eū ſupplātatiōꝫ. ⁊ tn̄ agnꝰ ille mitiſſimꝰ. os in qͦ nō eſt inuētꝰ dolus. ori qd̓ abūdauit malicia in ip̄a ꝓditōis hora ſu aui oſculo applicare nō renuit vt oīa illi exhi beret que praui cordis ꝑtinaciam emollire potuiſſent. Ieſus orans ꝓſtratus. Ciens nāqꝫ ih̓s oīa q̄ ſuꝑ eū erāt vē tura ẜm altiſſime diſpoſitiōis arcanum hymno dicto exijt in montē oliuaruꝫ. more ſolito oraturꝰ ad pr̄em. Et tūc p̄cipue iam mortꝭ inſtāte agone cum diſꝑſiōe qͦꝫ ac deſolatōe ouiū qͣs piꝰ paſtor tenero ꝯplexa bat̉ affectu. fuit horribilis ī natura xp̄i ſenſi bili imaginatio mortis vt diceret. pr̄ ſi fieri pōt trāſeat a me calix iſte. Ꝙͣta ꝟo fuerit in ſpū redēptoris ꝓ diuerſis cauſis anxietas. te ſtes ſunt gutte ſudorꝭ ſanguinei ex toto cor pore decurrētis ī terrā. Dn̄ator dn̄e ih̓u vn̄ aīe tue tā vehemēs anxietas ⁊ anxia ſupplica tio. Nōne voluntariū oīno pr̄i ſacrificiū ob tuliſti. Ueꝝ vt verā in te credētes nr̄e morta litatꝭ naturā formaremur ad fidē. ⁊ ī tribu lationū ꝑpeſſione ꝯſil̓i erigeremur ad ſpem ⁊ maiores ergate amorꝭ ſtimulos hr̄emus naturalē carniſ infirmitatē hmōi expreſſiſti euidētibꝰ ſignis qͥbꝰ doceremur ꝙ ꝟe dolo res nr̄os ꝑtulerꝭ. ⁊ nō abſqꝫ dolorꝭ ſenſu de guſtauerꝭ amaritudines paſſionū. Ieſus turba circūdatus Ane qͣꝫ ꝓmptꝰ ad paſſionē fuerit ſpi ritus in ih̓u ex hͦ euident̓ innotuit ꝙ veniētibꝰ vna cū ꝓditore virꝭ ſangui nū ⁊ q̄rentibꝰ aīam ſuā cū facibꝰ laternis et armis ꝑ noctē vltro occurrit ⁊ ſeip̄m mani feſtauit ⁊ obtulit. ⁊ vt cognoſceret hūana p̄ ſumptio nihil ſe poſſe aduerſus ip̄ꝫ niſi qͥn tum ip̄e ꝑmitteret oīpotētis ꝟtutꝭ ſue ꝟbo ī probos ſatellites terre alliſit. Sꝫ nec tunc miſericordiā ſuā in ira ꝯtinuit. nec pietatis ſue dulcedinē fauꝰ ille diſtillare ceſſauit. Nā ⁊ mutilatā a diſcipulo aurē ſerui ꝓterui. ma nus ſue ꝯtactu ſanauit. ⁊ defenſorꝭ ſui zeluꝫ ab inuadentiū leſiōe cōpeſcuit. Maledictꝰ furor eoꝝ qꝛ ꝑtinax. dū nec maieſtatis mira culo nec pietatꝭ bn̄ficio potuit refrenari Ieſus vinculis ligatꝰ Eniqꝫ ſine gemitu audire qͥs poſſit. qualiter in illa hora homicidas ma nus in regē gl̓ie iniecerūt truculēti lictores. ⁊ innocētes mitis Ih̓u manꝰ vincū lis ꝯſtringētes ip̄m agnū māſuetiſſimuꝫ ni hil obloquentē ad inſtar latronis ꝯtumeli oſe traxerūt ad victimā. Quis tunc doloris aculeꝰ diſcipuloꝝ corda penetrauit cū vide rēt dilectiſſimū dn̄m ⁊ mgr̄m ſuū a ſuo cōdi ſcipulo ꝓditū ligatis poſt terguꝫ manibꝰ qͣſi malefactorē duci ad mortē. cū ⁊ ille impijſſi mus iudas penitētia ductus tanta poſtmo dum fuerit ex hͦ amaritudine repletꝰ vt ma luerit mori qͣꝫ viuere. Ue tamen homini illi Ccc 3 Lignum uite qͥ nec ſic ad fontē miſericordie ꝑ ſpem venie redijt. ſꝫ ꝓprij ſceleris immanitate ꝑterritus deſperauit. Ieſus notꝭ incognitꝰ Omp̄hēſo dehinc paſtore diſꝑſe ſūt oues captoqꝫ mgro diſcipuli fuger̄t Petrꝰ tn̄ tāqͣꝫ fidelior ſecutꝰ eſt a lon ge vſqꝫ ad atriū pͥncipis ſacerdotum. vbi ad vocē ancille ſe xp̄m nō noſſe cū iuramēto fir mauit. tertioqꝫ repetijt. donec gallo cantan te reſpexit benignꝰ mgr̄ p̄dilectū diſcipuluꝫ reſpectu miſeratōis ⁊ gre. qͦ ꝯmonitꝰ petrꝰ ⁊ foras egreſſus fleuit amare. O qͥſqͥs es qui ad vocē īpetētis ancille. carnis videlicet tue xp̄m ꝓ te paſſum negaſti pcacit̓ vl̓ volūtate vl̓ actu. rememorās paſſionē dulciſſimi ma giſtri foras cū petro egredere vt teip̄ꝫ ama riſſime defleas ſi qn̄ te reſpiciat qͥ petꝝ lacri mantē reſpexit. gemīe qͦꝫ amaricatōis ꝯpun ctōis ſcꝫ ꝓ te ⁊ cōpaſſiōis ad xp̄m inebriabe ris abſinthio. vt expiatꝰ cū petro a reatu ſce leris replearꝭ cū petro ſpū ſanctitatꝭ. Ieſus vultū velatus Onſilio ſiquidē malignātiū pontifi cū p̄ſentatꝰ pōtifex noſter ieſus xp̄s ⁊ ꝟitatē ꝯfeſſus ſe videlicet eſſe filiuꝫ dei. qͣſi blaſphemꝰ adiudicatꝰ eſt morti. ⁊ in numera ꝑpeſſus opprobria. Nā vultꝰ ille ve nerabilis hoībꝰ. deſiderabilis angel̓. qͥ ⁊ om nes celos adimplet leticia. labij polluti ſpu tis inqͥnat̉. ab impijs ſacrilegis manibꝰ cedi tur. velo in deriſionē obtegit̉. ⁊ dn̄s vniuer ſe creature tāqͣꝫ ſeruꝰ ꝯtēptibilis collaphiſa. tur. cū ille vultū placidiſſimo ⁊ ẜmone ſub miſſo vnū ex ẜuis pōtificis dāteꝫ alapā ſibi dulcit̉ ⁊ benigne corripuit. Si male inquit locutꝰ ſum teſtimoniū ꝑhibe de malo. ſi aūt bn̄ qͥd me cedis. O verax dulcis ⁊ pie Ih̓u quenā aīa tibi deuota hec vidēs ⁊ audiens. poſſit ſe ꝯtinere a lacrimis ⁊ intime paſſiōiſ occultare dolorem. Ieſus pilato traditus. Orrēda ꝓrſus iudeoꝝ īpietas q̄ tātꝭ iniurijs ſatiari nō potuit qͥn potius ferali rabie fremēs īpio iudici tanqͣꝫ rabido cani aīam iuſti deglutiendā expoſu it. Uinctū em̄ ih̓m an̄ pilatū pōtifices ꝑdu xerūt. poſtulātes interimi ſupplicio crucꝭ eū qͥ nō nouerat oīno pctm̄. Ip̄e ꝟo qͣſi agnus corā tondēte ſe ſic an̄ iudicē ſtabat māſuetuſ ⁊ tacitꝰ cū fallaces ⁊ īpij falſoꝝ criminū mo le obiecta. tumultuoſis clamatōibꝰ auctorē vite petūt ad mortē. ⁊ viꝝ homicidā ſeditio ſumqꝫ latronē ẜuāt ad vitā. lupū agno. mor tem vite. luci tenebras. tā ſtulte p̄terētes qͣꝫ imꝑie. Dulcꝭ ieſu qͥs tā durus erit vt clamo res illos horribiles. tolle tolle. crucifige euꝫ ſine gemitu ⁊ clamore ſpūs aure corꝑis va leat audire ſeu mēte tractare. Ieſus morte damnatus Eru qͣꝫuis nō ignoraret pilatꝰ iuda icā gentē aduerſus Ih̓m nō iuſticie ſꝫ inuidie zelo cōmotā cū patēter aſ ſereret nullā ſe ī eo mortis cauſam vl̓ modi cam inuenire. hūano tn̄ timore deuictꝰ reple uit aīam ſuā amaritudinibꝰ. ⁊ pijſſimū regē crudelis tyrāni herodis videlicet iudicio ſb̓ didit. quē ⁊ ludibrio habitū ⁊ ad ſe remiſſuꝫ crudeli mādato nudū in ꝯſpectu deriſoruꝫ aſtare p̄cepit. vt atrociſſimis verberibꝰ virgi neā illā ⁊ candidiſſimaꝫ carnē flagellatores truculēti diuellerēt. plagas plagis. liuores liuoribꝰ crudelit̓ infligētes. Decurrit ille ſan guis p̄cioſiſſimus ꝑ illa ſacra latera innocē tis. ⁊ amātiſſimi iuuenis nullo ꝓrſus in eo reꝑto reatū. Et tu ꝑdite hō totiꝰ ꝯfuſionis ⁊ ꝯtritiōis huiꝰ cauſa exiſtēs quō nō in fletum erumpis foras. Ecce innocētiſſimꝰ agnꝰ vi te a ſnīa iuſte dānationis eriꝑet. iniuſto pro pter te elegit iudicio ꝯdemnari. Ecce q̄ non rapuit ꝓ te ſoluit. Et tu aīa mea neqͣꝫ ⁊ īpia. nec deuotionis exoluis gratitudinē nec cō paſſionis repēdis affectū Ieſus ſpretus ab omnibus. Oſtqͣꝫ aūt pilatꝰ adiudicauerat īpio prum vota cōpleri. nō ſuffecit militi bus illis ſacrilegꝭ crucifigere ſalua torem niſi pͥus ⁊ ip̄i illuſionibꝰ īpleſſent ani mā ſuā. Nā ꝯgregata in p̄toriū vniuerſa co horte exuētes eū veſtibꝰ ſuis. ⁊ tunica indu entes coccinea. clamydeꝫ illi circūdere pur pureā. ⁊ corona ſpinea īpoſita capiti eius. et arūdine in dextera manu irriſorie genufle ctebāt ⁊ alapas dabāt. ⁊ expuētes in eum. ſa crum illud caput ꝑcutiebāt arūdine. Atten de nūc hūani cordis ſuꝑbia q̄ opprobria re fugis. ⁊ ad honores aſpiras. qͥs eſt iſte qͥ in gredit̉ hn̄s imaginē qͣſi regis. ⁊ nihilominꝰ ſerui deſpectiſſimi cōfuſione repletꝰ. Ip̄e eſt rex tuꝰ ⁊ deus tuꝰ. qͥ qͣſi vir leproſus ⁊ nouiſ ſimꝰ viroꝝ eſtimatꝰ eſt. vt te ab eterna ꝯfuſio ne eriꝑet ⁊ a ſuꝑbie peſte ſanaret. Ue igit̉ ſe mel his. ⁊ ve iteꝝ qͥ pꝰ tā claꝝ humilitatꝭ ſpe culū ſuꝑbia tollunt̉ in altu. rurſus oſtentui CCCXXXVI Fo habētes filiū dei. quē tāto ampliꝰ ab hoībꝰ oī ꝯſtat honorificētia dignū qͣꝫto magꝭ ꝓ ho minibꝰ indigna ſuſtinuit. Ieſus cruci clauatus. Atiatis iā impijs de opprobrijs mā ſuetiſſimi regis. rurſum rex nr̄ veſti bus ſuis induit̉ denuo exuendus. ⁊ baiulās ſibi crucē ꝑducit̉ ad caluarie locuꝫ. ibiqꝫ totꝰ exutꝰ vili dūtaxat circūtectus ad renes ſudario. ⁊ ſuꝑ lignū crucis dire ꝓiectꝰ expanſus. ꝓtēſus. ⁊ tractꝰ. ⁊ in pellis moduꝫ hincinde extēſus. clauoꝝ aculeis ꝑforat̉. ma nibꝰ ſacris ⁊ pedibꝰ cruci affixis ⁊ crudeliſſi me ſautiatis. veſtes qͦꝫ ip̄iꝰ dant̉ in p̄dam. di uidunt̉ in ꝑtes. tunica incōſutili indiuiſa ꝑ ſortē trāſente ad vnū. Uide nūc aīa mea q̄ mō ille qͥ eſt ſuꝑ oīa bn̄dictꝰ deꝰ. a planta pe dis vſqꝫ ad verticē totꝰ in aquas paſſiōis de mergit̉. ⁊ vt te totā de illis paſſionibꝰ extra heret. intrauerūt aque vſqꝫ ad animā ſuam Coronatꝰ etenī ſpinis ſub cruris onere dor ſum curuare iubet̉. ⁊ ſuā ipſiꝰ portare igno miniā ⁊ ad locū deductꝰ ſupplicij veſte nuda tur. vt ex flagelloruꝫ ictibꝰ ꝑ dorſum ⁊ latera carnis patefactis liuoribꝰ atqꝫ ſciſſurꝭ vide retur qͣſi leproſus. ⁊ dehinc clauis trāſfoſſuſ appareret tibi dilectꝰ tuꝰ ꝓpt̓ te ſanandā cōci ſus vulnere ſuꝑ vulnus. Quis mihi det vt veniat petitio mea ⁊ qd̓ expeto tribuat mihi deꝰ. vt totꝰ tā mēte qͣꝫ carne trāſfodiar. crucꝭ qꝫ affigar patibulo cū dilecto. Ieſus iūctus latronibꝰ D augmentū ꝯfuſionis. ignominie dedecorꝭ ac dolorꝭ īnocēs agnus ex tra portā in loco punitōis ſcelerato rum. in die ſolēni. hora meridiana. ī medio latronū ſuꝑ crucē qͣſi ad ſpectaculū eleuatur flentibꝰ amicis ⁊ inſultātibꝰ hoſtibꝰ. Nā et qͥ p̄teribāt mouebāt capita ſua. ⁊ qͥ aſtabāt ir rogabāt ꝯuicia dicētes. ꝙ alios ſaluos feciſ ſet. nūc ſeip̄m ſaluare nō poſſet. Sꝫ ⁊ ab ir riſione hmōi alter latronū neqͣqͣꝫ abſtinuit. Cū tn̄ mitiſſimꝰ agnꝰ ⁊ ꝓ crucifigētibꝰ ⁊ irri dētibꝰ pietatꝭ dulcedine interpellaret ad pa trem. ⁊ ꝯfitēti ac ſupplicāti latroni liberaliſſi ma charitate repromitteret ꝑadiſum. O ꝟ bum totiꝰ dulcedīs ⁊ venie. pr̄ ignoſce illis. O verbū totiꝰ amoris ⁊ gratie. hodie mecuꝫ eris in ꝑadiſo. Reſpira nūc in ſpeꝫ venie aīa quātūcūqꝫ peccatrix. ſi tn̄ patiētꝭ ꝓ te dn̄i d̓i tui veſtigia ſeqͥ nō abhorres. qͥ in oībꝰ p̄ſſurꝭ ſuis nec ſel̓ os ſuū aperuit. vt aūt q̄rele. aut excuſatōis aut cōminatōis aut maledictōiſ ſermonē aduerſus maledictos illos canes vel leniter diceret. qͥn potiꝰ noue bn̄dictiōis verbū qͣle a ſeculis nō eſt auditū ſuꝑ inimi cos ſuoſ effudit. Dic gͦ cū ml̓ta fiducia. Mi ſerere mei deꝰ. miſerere mei. qm̄ in te ꝯfidit aīa mea. ſi forte more ꝯfitētis latronis audi re merearis in mortis articulo. Hodie me cum eris in paradiſo. Ieſus felle ⁊ aceto potatꝰ Oſtea ſciēs ih̓s qꝛ ꝯſūmata ſūt oīa. vt ꝯſūmaret̉ ſcriptura dixit. Sitio. Et acetoſo ⁊ felleo poculo ſibi ꝓpi nato cū ſpōgia. ioh̓e qͥ pn̄s fuit atteſtāte ſub intulit. Cōſummatum eſt. Tāqͣꝫ ſi in guſtu aceti ⁊ fellis totiꝰ amariſſime paſſiōis ꝯſum mata plenitudo ꝯſiſteret. Nā qꝛ ꝑ guſtum li gni ſuauis ⁊ vetiti. totiꝰ nr̄e ꝑditōis cauſa ex titit p̄uaricator adā. oportunū fuit ⁊ ꝯgruū viā ꝯtrariā ſalutis nr̄e inuenire remediū. Cū etiā in ſingulis mēbris ip̄iꝰ acutiſſima rum paſſionū militātes ſagitte crebreſcerēt quarū indignatio ebibebat ſpūm eius. vt ci bi verbiqꝫ vehiculū nequaqͣꝫ remaneret im mune. vt verificaret̉ ī medico nr̄o ꝓpheticū illud. Repleuit me amaritudine. inebriauit me abſintheo. Sꝫ ⁊ vt illud compleretur ī dulciſſima ⁊ amantiſſima matre ſua ꝟ̓gine gl̓ioſa Poſuit me quaſi deſolatā tota die me rore confectā. Que lingua dicere vel quis ī tellectus caꝑe ſufficit deſolationū tuaꝝ pon dus virgo beata. Que p̄miſſis omnibꝰ pn̄s aſſiſtens ⁊ ꝑticeps ꝑ omnē modū effecta. bn̄ dictam illā ⁊ ſanctiſſimā carnē quā taꝫ caſte concepiſti. tam dulciter aluiſti. ⁊ lacte pota ſti. tā crebro in tuo reclinaſti ſinu ⁊ labia la bijs impreſſiſti. carneo cōtemplata es viſu nunc ictibꝰ flagelloꝝ diuelli. nunc ſpinarum perforari aculeis. nunc arundine ꝑcuti. nūc palmis pugniſqꝫ ꝯcidi. nunc clauis perfodi ⁊ ſtipiti crucis affixam atqꝫ pendentē graui ter laniari. nunc omni ludibrio habitaꝫ. fel leqꝫ tandē ⁊ aceto potari. Sꝫ ⁊ diuiniſſimā illam aīam oculis cōſpexiſti mentalibꝰ. om nis amaritudinis felle repletā. nūc ſpū fre mentē. nūc pauentē. nunc tedentē. nūc ago nizantē. nūc anxiatā. nūc turbatā. nūc omni triſticia ⁊ dolore meſtiſſimā. partim propter paſſionis corꝑee viuaciſſimum ſenſum. par tim ꝓpt̓ diuini honoris ꝑ pctm̄ ſubtracti fer uētiſſimū zelum. ꝑtim ꝓpter effuſum in miſe ros miſeratiōis affectum. ⁊ ꝑtim ꝓpter com Cec 4 Lignum uite paſſionis ad tē mr̄em dulciſſimā infixum ī cordis intima telū. cū te corā ſe poſitā ⁊ pijs ꝯſpiceret oculis ⁊ blādis alloq̄ret̉ ẜmonibꝰ Mulier inquiēs ecce filiꝰ tuus vt tuamꝯſo laretur inter anguſtias aīam. quā paſſioniſ ſue gladio amplius qͣꝫ ſi ꝓprio patererꝭ ī cor pore ꝟe ſciebat eſſe tranſfixā. Ieſus ſol morte pallidus Eniqꝫ cum agnus innocēs qͥ ⁊ verꝰ iuſticie ſol triū horaꝝ ſpacio pepen 4 diſſet ī cruce. ⁊ eodē temꝑe ſol iſte vi ſibilis factori ſuo cōpatiēs lucis ſue radios occultaſſet. iam omnibꝰ ꝯſummatis fōs ip̄e vite hora nona ſiccat̉. dū deus ⁊ homo Ih̓s cū clamore valido ⁊ lacrimis ad miſeratōiſ manifeſtandū affectū. ⁊ diuinitatis declarā dam potentiā. ſpm̄ in manꝰ pr̄is cōmēdanſ expirauit. Tūc velū tēpli ſciſſum eſt a ſūmo vſqꝫ deorſum ⁊ terra mota eſt. ⁊ petre ſciſſe ſunt. ⁊ monumēta aꝑta ſunt. Tūc ip̄e Cētu rio deū veꝝ ip̄m eſſe cognouit Tunc qui ad ſpectaculū inſultaturi ꝯuenerāt reuertebāt̉ ꝑcutiētes pectora ſua Tūc ſpecioſus forma p̄ filijs hominū caligātibꝰ oculis ⁊ pallenti bus genis ꝓ filijs hominū deformis apparu it. factus holocauſtū ſuauiſſimi odoris ī cō ſpectu paterne gl̓ie. vt auerteret iram ſuam a nob̓. Reſpice igit̉ dn̄e ſancte pater de ſan ctuario tuo ⁊ de excelſo celorum habitaculo reſpice inqͣꝫ in faciem xp̄i tui. reſpice hanc ſa cratiſſimam hoſtiā quam tibi offert pōtifex noſter ꝓ peccatis noſtris. ⁊ eſto placabil̓ ſu per nequicia populi tui. Conſidera et tu ho mo redempte quis qualis ⁊ quantus eſt ille qui ꝓ tependet in cruce. cuiꝰ mors viuificat mortuos. ⁊ cuiꝰ tranſitū ⁊ celū luget et terra ⁊ lapides duri quaſi naturali cōpaſſiōe ſcin duntur. O cor humanum omni lapidū du ricia durius. ſi ad tanti cōmemorationē pia culi. nec terrore concuteris. nec compaſſiōe afficeris. nec cōpunctione ſcinderis. nec pi etate molliris. Ieſus tranſſanceatus Orro vt de latere xp̄i dormientꝭ for 0 maretur eccl̓ia. ⁊ ſcriptura impleret̉ que dicit. Uidebunt in quē trāſfixe runt. diuina eſt ordinatōe indultum vt vnus militū lancea latus ſacrū illud ape riendo ꝑfoderet. quatenꝰ ſanguine cū aqͣ ma nante p̄cium effunderet̉ noſtre ſalutis. qd̓ a fonte ſcꝫ cordis arcano ꝓfuſum vim daret ſacramentis eccl̓ie. ad vitā gr̄e cōferendam eſſetqꝫ iam in xp̄o viuentibꝰ poculum fontꝭ viui ſaliētis in vitā eternā. Ecce iā nunc lā cea ſaulis. ꝑfidia populi ſcꝫ iudaici reproba ti. caſſo vulnere in parietē diuina miſeratōe ꝑlata foramen fecit in petra. ⁊ cauernā ī ma ceria. tanqͣꝫ habitaculum colūbinū. Surge igitur amica xp̄i. eſto ſicut columba nidifi cans in ſummo ore foraminis ibi vt paſſer inueniēs domū vigilare non ceſſes. ibi tāqͣꝫ turtur caſti amoris pullos abſconde. ibi os appone vt haurias aquas de fontibꝰ ſalua toris. Hic enim eſt fons egrediens d̓ medio paradiſi qui in quattuor diuiſus capita ⁊ in corda deuota diffuſus. fecūdat ⁊ irrigat vni uerſam terram. Ieſus cruore madidus Ruentatus em̄ xp̄s dn̄s ſanguīe ꝓ prio. pͥmum ſanguineo ſudore ſecū do flagellis. dehinc ſpinarum acule is. poſt clauis ⁊ tandē lancea copioſe effuſo. vt apud deum eſſet copioſa redemptio. ve ſtem pontificalē habuit rubricatā. quatenꝰ ꝟe rubrū appareret indumentū ipſius. et ve ſtimenta eius quaſi calcantiū in torculari. ⁊ ſic vero ioſeph in veterē dimiſſo ciſternā. tu nica ip̄ius intincta ſanguine hedi ꝓpter ſil̓i tudinē carnis peccati approbatiōis noticia diſcernēda mitteret̉ ad pr̄em. Cognoſce igi tur clementiſſime pr̄ tunicā p̄dilecti filij tui ioſeph. quē inuidia fratrū ẜm carnem tāqͣꝫ fera peſſima deuorauit ⁊ ꝯculcauit in furo re veſtimentū ip̄ius. ⁊ omnē decorem illius reliquijs cruoris inqͥnauit. Nā et qͥnqꝫ ſciſ ſuras lamentabiles in ea reliquit. Hoc em̄ eſt dn̄e veſtimentuꝫ qd̓ in manu meretricis egyptie videlicꝫ ſynagoge. innocēs puer tu us ſpōte dimiſit. magis eligens ſpoliatus a carnis pallio in carcerē mortis deſcendere. qͣꝫ adulterine plebis acquieſcēdo voci tꝑali ter gloriari. Nam ⁊ ꝓpoſito ſibi gaudio cru cem ſuſtinuit cōfuſione ꝯtempta. Sed ⁊ tu miſericordiſſima dn̄a aſpice illam dilecti fi lij tui ſacratiſſimā veſtē. de caſtiſſimis mem bris ⁊ viſceribꝰ tuis ſpūſſancti artificioſita te ꝯtextam. ⁊ vna cum ip̄o ꝯfugientibꝰ nob ad te veniā poſtula vt digni habeamur eftu gere ab ira ventura. Ieſus intumulatus Eniens tandem nobilis cēturio io ſeph ſcꝫ ab arimathia. ⁊ accepta a pi lato licentia corpus chriſti cū Nico demo dēponens de cruce ꝯdiuit aromatibꝰ CCCXXXVII Fo ⁊ inuoluit in ſyndone. ⁊ in monumento no uo(qd̓ in orto ꝓpinquo in petra ſibi excide rat) cū om̄i reuerētia ſepeliuit. Porro ſepul to dn̄o ⁊ ad cuſtodiā ſepulcri militibꝰ depu tatis. deuote ille mulieres ⁊ ſancte q̄ fuerāt obſecute viuēti. vt iā mortuo pietate officio ſa famulatū impēderēt. emerūt aromata ad corpꝰ xp̄i ſacratiſſimū ꝑungendū. Inter qͣs maria magdalena tāto cordis ferebat̉ incē dio. tāte pietatꝭ afficiebat̉ dulcedine. tā vali dis trahebat̉ vinculis charitatꝭ vt feminee infirmitatꝭ oblita. nec tenebraꝝ caligīe. nec ꝑſecutoꝝ īmanitate retraheret̉ a viſitatōe ſe pulcri. qͥn potiꝰ foris ſtans ⁊ rigās lacrimis monumentū. Recedētibꝰ diſcipulis non re cedebat ꝓ eo ꝙ diuine dilectiōis igne ſuccē ſa eſt. ⁊ tam inualeſcēte vrebat̉ deſiderio. ⁊ tā impatiēte vulnerabat̉ amore. vt nihil ei ſa peret niſi flere. poſſetqꝫ illud ꝓpheticum eru ctare veracit̓. Fuerūt mihi lacrime mee pa nes die ac nocte. dū d̓r mihi qͦtidie. vbi ē deꝰ tuus. Deꝰ meus bone Ih̓u ꝯcede mihi. qͣꝫ qͣ ꝑ omnē modū īmerito ⁊ indigno. vt qui cor pore his intereſſe nō merui. fide tn̄ hͨ eadem mēte ꝑtractās. illū ad te deū meū ꝓ me cru cifixū ⁊ mortuū ꝯpaſſiōis affectū exꝑiar. quē innocēs mr̄ tua ⁊ penitēs magdalena ī ipſa paſſionis tue hora ſenſerunt. Ieſus triumphans mortuus. Onſummato iā paſſiōis agone. cuꝫ iam draco ille cruētꝰ ⁊ rabidꝰ leo eſti maret ſe d̓ occiſo agno victoriā aſſe cutū. refulgere cepit in aīa deſcēdente ad in feros diuinitatꝭ potētia. qͥ leo nr̄ fortiſſimuſ de tribū iuda ꝯſurgēs ī fortē armatū. p̄dam ab ip̄o diripuit. portꝭqꝫ inferoꝝ ꝯfractꝭ ⁊ al ligato ſerpēte expoliās pͥncipatꝰ ⁊ poteſtateſ traduxit ꝯfidēter. palā triumphās illos ī ſe metip̄o. Tūc extractus eſt leuiathan hamo ip̄ius ꝑ xp̄m ꝑforata maxilla. vt qͥ nihil iurꝭ habebat in capite qd̓ inuaſit. illud etiā ꝑde ret qd̓ habere videbat̉ in corꝑe. Tūc verus ſamſon moriens hoſtilē ꝓſtrauit exercitum Tūc agnꝰ ſine macula ī ſanguīe teſtamenti ſui de lacu(in qͦ nō erat aqͣ) vinctos eduxit. Tunc habitantibꝰ in regione vmbre mortꝭ lux orta eſt eis. ⁊ diu noue lucꝭ expectata cla ritas radiauit. Ieſus ſurgens beatus. Acre ſiqͥdē qͥetis dn̄i ī ſepulcro. illu ceſcēte tertio die qͥ ī reuolutiōe dieꝝ eſt octauꝰ ⁊ pͥmꝰ. dei ꝟtꝰ ⁊ dei ſapiētia xp̄s mortis ꝓſtrato auctore. etiā ip̄am mor tem deuicit. eternitatꝭ qͣꝫ aditū nobis aperu it dū ſeſe a mortuis potētia diuīa ſuſcitauit vt notas nob̓ faceret vias vite. Tunc terre motus factus eſt magnꝰ. ⁊ angelus domini in veſtimēto albo ⁊ aſpectu fulgureo deſcen pit de celo. pijs apparens blandus. impijſqꝫ ſeuerꝰ. Propt̓ qd̓ ⁊ ꝓteruos ꝑterruit militeſ ⁊ ꝯfortauit pauidas mulieres. Quibꝰ ⁊ ipſe dn̄s reſurgens pͥmū apparuit. qꝛ hͦ deuotio nis intēſe merebat̉ affectꝰ. Deinde viſus eſt petro. Poſtea diſcipulis euntibꝰ in Emaus Deinde apl̓is om̄ibꝰ abſqꝫ thoma. Poſtea etiā thome palpandū ſe p̄buit. cū ille fidelit̓ exclamauit. On̄s meus ⁊ deꝰ meꝰ. Sicqꝫ ꝑ dies quadraginta multiformit̉ apparēs di ſcipulis. ⁊ comedēs cum eis ⁊ bibēs. ⁊ argu mētis nos illumīauit ad fidē. ⁊ ꝓmiſſis nos erexit ad ſpem. vt ſic tandē donis celitꝰ datꝭ nos accenderet ad amorem. Ieſus decor precipuus. Ane flos ille pulcerrimus de radice ieſſe. qͥ in incarnatiōe floruit. in paſſi on defloruit. ſic in reſurrectione re floruit vt oīm eſſet doctor Nā corpus illud lorioſiſſimū ſubtile agile ⁊ īmortale. tante claritatis ſuꝑueſtitū eſt gl̓ia vt ꝟe ſit ſole ful gentius. exemplarē p̄ferens pulcritudinem ſuſcitādoꝝ corpoꝝ humanoꝝ De qͥbus ip̄e ſaluator ait. Tunc fulgebūt iuſti ſicut ſol in regno pr̄is.ſ. beatitudīs ſempit̓ne. Ꝙ ſi iu ſtus qͥlibet fulgebit ſic̄ ſol. qͣnti putas eē ful goris ip̄m ſolem iuſticie. Tāti inqͣꝫ eſt vt ſit ſpecioſior ſole. ⁊ ſuꝑ oēm ſtellaꝝ diſpoſitōeꝫ. luci cōparatuſ decor p̄cipuus nō immerito iudicet̉. Felices illi oculi qui viderunt. Sꝫ ⁊ tu vere beatus eris. ſi fuerīt reliquie ſemī nis tui ad videndū tam interius qͣꝫ exteriuſ illam deſideratiſſimā claritatē. Ieſus orbi p̄latus Pparēs quoqꝫ dn̄s in galilea diſci pulis oēm ſibi poteſtatē tam celi qͣꝫ terre aſſeruit a pr̄e collatā. Propter quod ⁊ diſcipulos miſit in mundū vniuer ſum p̄dicare euangeliū omni creature. ſalu tem ꝓmittēdo credentibꝰ. dānatōꝫ ꝯminan do incredul̓. cooꝑante dn̄o. ⁊ ſeq̄ntibꝰ ſigniſ ꝯfirmante ẜmonē. vt in ꝟtute nominis ieſu chriſti imꝑarēt omnibꝰ creaturis ⁊ morbis vereqꝫ ꝯſtaret ſeculo toti ꝙ magni pr̄is filiuſ ieſus chriſtus tanqͣꝫ alter ioſeph veruſqꝫ ſal uator viuit ⁊ dominat̉. non ſolum in terra Lignum uite egypti. veꝝ etiam in omni loco dominatōis regis eterni. eductus qͥdē ad imꝑiuꝫ dei celi de carcere mortis ⁊ inferoꝝ. ⁊ attōſus mor talitatꝭ comā cōmutauit veſtē carnis in im mortalitatis decorē. ⁊ tanqͣꝫ verus Moyſeſ de aquis mortalitatis aſſumptus pharao nis ſubneruauit imperiū. tāto ſublimatus honore vt in noīe ipſius omne genuflectat̉. celeſtiū terreſtriū ⁊ infernoꝝ. Ieſus ductor exercitꝰ Uadraginta poſt reſurrectōꝫ dn̄i ꝑ actis diebꝰ. nō ſine magni deſignati None myſterij. in ip̄o qͣdrageſimo die ꝯueſcens vna cū diſcipulis ſuiſ benignꝰ ma giſter in montē oliueti ꝯſcēdit. ⁊ inde viden tibꝰ illis eleuatis manibꝰ ferebat̉ in celū. nu beqꝫ interpoſita(q̄ aſcēdentē recepit) huma nis ſeip̄m aſpectibꝰ occultauit. Sicqꝫ aſcen dens in altu captiuā duxit captiuitatē. ⁊ celi aperta iā porta pandēs iter ſequētibꝰ. exuleſ introduxit in regnū. ꝯciues illos faciēs āge loꝝ ⁊ domeſticos dei. quatenꝰ ruinas inſtau raret angelicaſ. ⁊ eterni patris cumularꝫ ho norem. ⁊ ſe triumphatorē oſtenderet. ⁊ dn̄m exercituū ſe eſſe probaret. Ieſus celo leuatus Sallētibꝰ angelis ⁊ exultantibꝰ ſan ctis. deꝰ ⁊ dn̄s angeloꝝ ⁊ hoīum ſuꝑ celos celoꝝ aſcēdit. ⁊ ſuꝑ pēnas vēto rū mira poteſtatis agilitate volauit. ſeditqꝫ ad dexterā pr̄is. tāto melior angel̓ effectus. qͣꝫto differētiꝰ p̄ illis ſortitꝰ eſt nomē. ibiqꝫ iu giter vultui benigniſſimi pr̄is apparet ad in terpellādū ꝓ nobis. Tal̓ em̄ decebat vt no bis eſſet pōtifex ſanctꝰ. innocēs. impollutuſ ⁊ excelſior cel̓ factꝰ. qͥ in dextera maieſtatꝭ aſ ſiſtēs. vultui pr̄ne gl̓ie vulneꝝ que ꝓ nob̓ ꝑ tulit oſtenderet cicatriceſ. Gr̄as tibi referat dn̄e pr̄ om̄is lingua ſuꝑ inenarrabili dono ſuꝑeffluētiſſime charitatꝭ tue. qͥ vnico filio cordis tui nō peꝑciſti ſꝫ ꝓ nob̓ om̄ibꝰ tradi diſti in mortē vt tantū tamqꝫ fidelē aduoca tum corā te haberemus in celis. Ieſus largitor ſpūs Eptē qͦꝫ ſeptimanis dieꝝ a reſurre ctione excurſis. qͥnquageſimo die cō gregatꝭ in vnū diſcipulis cū mulieri bus ⁊ maria mr̄e ieſu. factꝰ eſt repēte d̓ celo ſonus tāqͣꝫ adueniētis ſpūs vehementis. qͥ ⁊ ſuꝑ centū viginti hoīm turbā deſcendit. et apparuit in linguis igneis ꝓ eo ꝙ ori ꝟbum ⁊ intellectui lucē ⁊ affectui miniſtraret ardo rem. Repletiqꝫ ſūt oēs ſpūſctō. ⁊ ceperūt loqͥ varijs linguis ẜm ꝙ eiuſdē ſpūſſcī dictabat inſtinctꝰ. Qui oēꝫ eos ꝟitatem edocuit ⁊ ad oēm dilectōꝫ accēdit. ⁊ in oī eos ꝟtute firma uit. Nā ip̄iꝰ adiuti gr̄a. illuſtrati doctrina. et ꝯfortati potētia(cū pauci eſſent ⁊ ſimpliceſ) partim v̓bis ignitis. partim ꝑfectis exēplis partim mirādis ꝓdigijs. ꝑ totū mundū ſan ctam eccl̓iam plātauerūt. Que ⁊ eiuſdē ſpūſ ſancti virtute purgata illuminata ⁊ perfecta amabilis facta eſt ſponſo ſuo eiuſqꝫ ꝑanym phis. vt ſpecioſa nimis miraqꝫ varietate cir cundata. ſathane ꝟo ⁊ angelis eiꝰ terribil̓ vt caſtroꝝ acies ordinata. Ieſus laxans reatus. N hac ſiquidē ſancta eccl̓ia ꝑ orbeꝫ vniuerſum ſpūſctō mirabilit̓ coope rāte. multiformit̓ diſtincta ⁊ vnifor miter ꝯiūcta. vnꝰ p̄ſidet pōtifex xp̄s tāqͣꝫ ſū mus hierarcha. qͥ miro ordine inſtar ciuita tis ſuꝑne in ea diſpēſat dignitatū officia. di ſtribuēdo chariſmatū dona. Nā quoſdā in ea dedit apoſtolos. quoſdā ꝓph̓as. alios ꝟo euāgeliſtaſ. alios paſtores ⁊ doctores ad cō ſummationē ſanctoꝝ ⁊ ad edificatōꝫ corꝑis xp̄i. qͥ etiā ẜm gr̄am ſpūſſctī ſeptiformem. ſe ptē dedit ſacr̄a. qͣſi ſepteꝫ medicamēta mor boꝝ. ꝑ qͦꝝ adminiſtratōꝫ ⁊ gr̄am ſctīficantē tribuit ⁊ pctā dimittit. q̄ nunqͣꝫ niſi in fide ⁊ vnitate eiuſdē ſctē mr̄is eccl̓ie relaxant̉. Et qm̄ ꝑ ignē tribulatōis pctā purgāt̉. iō ſic̄ ca put eccl̓ie xp̄m expoſuit deus fluctibꝰ paſſio num. ſic ⁊ corpꝰ eiꝰ ſcꝫ eccl̓iam ſuā vſqꝫ ī finē ſeculi ad ꝓbationē ⁊ purgationē tribulari ꝑ mittit. Sic patriarche. ſic ꝓph̓e. ſic apoſtoli. ſic martyres ꝯfeſſores ⁊ ꝟgines. ⁊ qͦtqͦt pla cuerūt deo ꝑ multas tribulatiōes trāſiere fi deles. Sic ⁊ oīa mēbra xp̄i electa vſqꝫ ad di em̄ iudicij pertranſibunt. Ieſus teſtis veridicꝰ Orro futuri iudicij tꝑe. qͦ deꝰ occul pta cordiū iudicabit. p̄cedet ignis an̄ faciē iudicis. angeli cū tuba mittent̉ ꝯgregabunt̉ electi a qͣttuor ventis celi. oēs qͦꝫ qui in monumētis ſunt. diuine iuſſionis v̓tute reſurgēt. omneſqꝫ aſtabūt an̄ illud iu diciale tribunal. Tūc illuminabūt̉ abſcōdi ta tenebraꝝ. tūc reuelabunt̉ ꝯſilia cordium. tūc libri pandent̉ ꝯſcientiaꝝ. ⁊ ip̄e liber ape rietur qͥ d̓r liber vite. qͦ fiet vt ſimul ⁊ in inſtā ti oīm omīa ſecreta om̄ibꝰ tāta certitudinis claritate pateſcāt. vt ꝯͣ teſtimonium ꝟitatis Fo CCCXXXVIII loquētis in xp̄o. ⁊ cōſcientie cuiuſcunqꝫ pa riter ꝯteſtantis nulla ꝓrſus inficiandi defē dendi vl̓ excuſandi vl̓ ſubterfugiendi pate at̄ ſemita. qͥn recipiat vnuſquiſqꝫ ẜm opera ſua. Magna igit̉ indicta ē nobis neceſſitas ꝓbitatis dū omia agimus in cōſpectu iudi cis cuncta cernentis. Ieſus iudex iratus Pparēte ſiquidē om̄ipotētꝭ filij dei a I ſigno in nubibꝰ. v̓tutibuſqꝫ celorum cōmotis. ſꝫ ad orbis ꝯflagratōꝫ mū dialibꝰ ꝯcurrētibꝰ ignibꝰ. collocatꝭ quoqꝫ oī bus iuſtis ad dexterā. impijs ad ſiniſtrā. in tantū iudex vniuerſoꝝ reprobis iratꝰ vide bitur vt dicāt mōtibꝰ ⁊ petrꝭ. cadite ſuꝑ nos ⁊ abſcōdite nos a facie ſedētis ſuꝑ thronuꝫ. ⁊ ab ira agni. Induet em̄ ꝓ thorace iuſticiaꝫ ⁊ accipiet ꝓ galea iudiciū certū. ſumet ſcutū inexpugnabile equitatē. acuet aūt dirā iraꝫ in lanceā ⁊ pugnabit cū illo orbis terrarū ꝯͣ inſenſatos. vt qͥ ꝯtra auctorē omniū ꝓcacit pugnauerūt. iuſto tūc dei iudicio ab om̄ibꝰ expugnent̉. Tūc ſuꝑius iudex apparebit ira tus. inferius horrendū chaos patētis infer ni. A dextris pctā accuſantia. a ſiniſtris infi nita demonia ad infernū trahētia. interius mordēs ꝯſciētia. Pctōr ſic cōp̄henſus qͦ ef fugiet. Certe latere erit īpoſſibile. ⁊ apparere intolerabile. Si em̄ vix iuſtꝰ ſaluabit̉. impi us ⁊ peccator vbi parebūt. Nō ergo intres in iudiciū cū ſeruo tuo dn̄e. Ieſus victor magnificus Ata ſentētia damnatōnis in repro bos ꝙ flammis exurant̉ eternis. col igatiſqꝫ ad modū faſcis omnibꝰ in imicis Ieſu chriſti. omnipotēs dei virtꝰ per petue illos exponet tam carne qͣꝫ ſpū voraci tati flammaꝝ. vt ⁊ nunqͣꝫ deficiāt ⁊ tn̄ vr̄ant̉ ⁊ ſentiant in eternū. ⁊ fumus tormentoꝝ eo rum aſcēdet in ſecula ſeculorū. Tunc beſtia ⁊ p̄ſeudo ꝓphete ⁊ qui acceperāt imaginem eius in ſtagnū mittent̉ ignis ⁊ ſulphuris. qͥ paratus eſt dyabolo ⁊ angelis eius. Tunc egredient̉ electi ad conſideranda cadauera mortua. morte quidem nō nature ſed pene. Tūc lauabūt iuſti manus ſuas in ſanguine peccatoꝝ. tunc deniqꝫ victorioſiſſimꝰ agnus ponet inimicos ſuos ſcabellū pedū ſuoruꝫ. quādo ingrediētes impij in inferiora terre. tradent̉ in manꝰ gladij. parteſqꝫ vulpiū erūt id eſt demonū. qͥ ip̄os ſuis fraudulentijs ſe duxerunt. Ieſus ſponſus ornatꝰ Eniqꝫ mundi facie innouata in me lius. cū lux lune erit ſicut lux ſolis. ⁊ lux ſolis ſeptēplicit̓ ſicut lux ſeptē di erum. ciuitas illa ſancta hieruſalē que d̓ ce lo tanqͣꝫ ſponſa ornata deſcēderat. iā nūc p̄ parata ad nuptias agni gemina qͦꝫ ſtola ve ſtita in celeſtis curie traducet̉ palatiuꝫ. et in glorioſum illū ſacrū arcanūqꝫ thalamum ī troducta. tāto illi agno celeſti copulabit̉ fe dere vt vnus fiāt ſpūs ſpōſus ⁊ ſponſa. veſti eturqꝫ xp̄s omni pulcritudine electorū tāqͣꝫ tunica polymita. in qua om̄i decore ornatꝰ refulgeat. tanqͣꝫ opertꝰ omni lapide precioſo Tūc illud dulce reſonabit epithalamium. ⁊ ꝑ om̄ēs vicos hieruſalē alleluia cantabitur Tūc ꝟgines prudētes atqꝫ parate intrabūt cū ſpōſo ad nuptias vt ianua clauſa in paciſ pulcritudine ſedeant. ⁊ in tabernacul̓ fidu cie ⁊ in requie opulenta. Ieſus rex regis filius. Ane regnū d̓i eternū eſtimari habꝫ iuxta regnātis celſitudinē gl̓ioſum ⁊ nobile. ꝓ eo ꝙ nō rex a regno ſed a rege regnū trahit originē. Hic autē eſt rex qͥ hꝫ in veſtimēto ⁊ in femore ſuo ſcriptū. Rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū. cuiꝰ poteſtas eterna. q̄ non auferet̉. ⁊ iō regnū ip̄iꝰ non corrumpet̉ Cui omēs ppl̓i tribꝰ ⁊ lingue ẜuiēt in eternū Et hic eſt ꝟe rex pacificꝰ cuiꝰ vultū ⁊ celū de ſiderat ⁊ vniuerſa terra. O qͣꝫ glorioſum eſt hmōi excellentiſſimi regis regnū. in quo cū ip̄o regnant omēs ſancti. cuiꝰ lex eſt veritas pax charitas. vita eternitaſ. quod nec plura litate regnantiū diuidit̉. nec ꝑticipatiōe mi nuit̉. nec numeroſitate ꝯfundit̉. nec inequa litate deordinat̉. nec circūſcribitur loco. nec variat̉ motibꝰ. nec tꝑe menſurat̉. Ieſus liber ſignatus. D gl̓iam regni ꝑfectā nō ſolū reqͥri tur ptās excellēs. veꝝ etiā ſapīa ful gens. vt nō ẜm indeterminate volū tatis arbitriū diſponāt̉ gubernacula regni. ſꝫ ẜm fulgores eternaꝝ legū a luce ſapientie indecepte manantiū. Et hec quidē ſapiētia ſcripta eſt in xp̄o Ih̓u tanqͣꝫ in libro vite. in quo deus pr̄ om̄es theſauros ſapīe ⁊ ſciētie recōdidit. Ac ꝑ hͦ vnigenitꝰ dei filiꝰ vt ꝟbuꝫ increatū eſt ſapiētie liber ⁊ lux in mēte ſūmi artificis viuētibꝰ plena rōnibꝰ ⁊ eternis. vt ꝟ bum inſpiratū in intellectibꝰ angelicis atqꝫ beatꝭ. vt v̓bū incarnatū in mētibꝰ rōnalibus Lignum uite carni vnitis. vt ſic multiformis ſapiētia dei ex ipſo ⁊ in ip̄o ꝑ totū regnum refulgeat tā qͣꝫ a ſpeculo decoris ſiue pulcritudinis oīm ſpecierū ⁊ luminū ꝯtentiuo. ⁊ tanqͣꝫ in libro in quo ẜm ꝓfunda dei myſteria oīa ꝯſcribū tur. O ſi talē libꝝ inuenire poſſeꝫ cuiꝰ origo eterna. cuiꝰ incorruptibilis eſſentia. cuiꝰ co gnitio vita. cuiꝰ ſcriptura indelibilis. cuiꝰ in ſpectus deſiderabilis. cuiꝰ doctrina facil̓. cu ius ſciētia dulcis. cuiꝰ ꝓfunditas īꝑſcrutabi lis. cuiꝰ ꝟba inenarrabilia. ⁊ vnū tn̄ verbum oīa. Uere qui hūc inuenit librū. inuenit vi tam ⁊ haurit ſibi ſalutē a dn̄o. Ieſus fontalis radius A hͦ ſiquidē regno eterno data oīa optima ⁊ dona ꝑfecta a pr̄e luminū in affluētia deſcendūt. ⁊ copia ꝑ illū qui eſt ſuꝑeſſentialis radius Ieſus chriſtꝰ. Qui cū ſit vnꝰ oīa p̄t. ⁊ in ſe ꝑmanēs om̄ia ī nouat. Eſt em̄ emanatio q̄dā claritatꝭ ꝟtutꝭ om̄ipotētis dei ſincera. ⁊ iō nihil inquinatū in hūc fontalē radiū pōt incurrere. Ad hūc fontē vite ⁊ lumīs curre cum deſiderio viuo quecūqꝫ es aīa deo deuota ⁊ cordis intima vi ad eum clama. O ineffabilis decor dei ex celſi. ⁊ puriſſima claritas lucis eterne. indefi ciens vita oēm vitā viuificās. lux om̄e lum̄ illuminās. ⁊ cōſeruans in ſplēdore ꝑpetuo multiformia lumina fulgentia an̄ thronuꝫ diuinitatis tue a primeuo diluculo. O eter num ⁊ inacceſſibile. dulce ⁊ clarū ⁊ ſapidum ꝓfluuiū fontis abſconditi ab oculis omni um mortaliū. cuiꝰ ꝓfundū ſine fundo. cuiuſ altū ſine termino. cuiꝰ amplitudo incircum ſcriptibilis. cuiꝰ puritas imperturbabil̓ Ex quo fluuiꝰ ꝓcedit olei leticie. qui letificat ci uitatē dei. ⁊ torrēs ignei vigoris. torrens in qͣꝫ voluptatis diuine. quo letabunda ebrie tate potati celeſtes illi cōuiue hymno inceſ ſabili iubilant. Hoc nos oleo ſacro ꝑunge. huiuſqꝫ torrentis deſiderabilis guttis. fiti bundas refocilla fauces arentium cordiū. vt in voce exultationis ⁊ ꝯfeſſionis decante mus tibi cantica laudis experiētia teſte pro bantes qm̄ apud te eſt fons vite. ⁊ in lumīe tuo videbimus lumen. Ieſus finis optatus. ¶ Inē nāqꝫ omniū deſideriorū cōſtat eſſe beatudinē que eſt ſtatus omniū bonoꝝ ꝯgregatiōe ꝑfectꝰ. Ad quem quidē ſtatū nullus ꝑuenit niſi per vltimam reſolutionē. in eū qui eſt fons ⁊ origo bono rum omniū tam naturaliū qͣꝫ gratuitoꝝ. tā corꝑaliū qͣꝫ ſpiritualiū. tam temꝑaliū qͣꝫ eter norum. ⁊ hic eſt qui de ſeipſo dicit. Ego ſuꝫ alpha ⁊ o. pͥncipiū ⁊ finis. Quia ſic̄ ꝑ verbū eternaliter dictū oīa ꝓducunt̉. ſic ꝑ verbuꝫ carni vnitū reꝑant̉ ꝓmouent̉ ⁊ finiunt̉. ac ꝑ hͦ ꝟe ⁊ ꝓprie dictus eſt Ieſus. qꝛ nō eſt aliud nomen ſub celo datū hoībꝰ in qͦ quiſ poſſit obtinere ſalutē. In te igit̉ vt finē omniū cre dens ⁊ ſperās ⁊ amās ex toto corde. ex tota mēte. ex tota aīa. ⁊ ex omni ꝟtute ferar deſid̓ rate Ieſu. qꝛ tu ſolus ſufficis. tu ſolꝰ ſaluas tu ſolus bonꝰ ⁊ ſuauis es requirentibꝰ ⁊ di ligentibꝰ nomen tuū. Tu em̄ mi bone Ieſu redemptor es ꝑditorū. ſaluator redempto rum. ſpes exulū. fortitudo laborantiū. auxi liator oppreſſoꝝ. anxiatoꝝ ſpiritu dulce ſola tium. triumphantiū corona. ⁊ imꝑiale faſti gium. vnica merces ⁊ leticia omniū ciuiū ſu pernoꝝ. inclita proles ſummi dei. ⁊ fructus ſublimis vteri virginalis. vberrimus quo qꝫ fons gr̄aꝝ omniuꝫ. de cuius plenitudine nos om̄es accepimꝰ. Oramus igit̉ clemen tiſſimū patrē per te vnigenitū eius ꝓ nobis hominē factū crucifixū ⁊ gl̓ificatū. vt d̓ the ſauris ſuis mittat in nos ſpm̄ gratie ſepti formis. qui ſuꝑ te in om̄i plenitudine requi euit. ſpm̄ inqͣꝫ ſapīe. quo fructū ligni vite qd̓ vere tu es videlicet ſapores viuificos degu ſtemus. Donū etiā intellectꝰ quo mētis nr̄e ꝯtuitꝰ illuſtrent̉. Donū ꝯſilij quo poſt tuoꝝ veſtigia greſſuū. rectaꝝ ſemitarum itineri bus incedamus. Donū fortitudinis. qͦ im pugnantiū hoſtiū violentias eneruare poſ ſimus. Donum ſcientie. quo ſacre doctrine tue repleamur fulgoribus. ad diſcretioneꝫ boni ⁊ mali. Donum pietatis. qͦ induamur miſericordie viſcera. Donum timoris qͦ re cedentes ab omni malo eterne maieſtatꝭ tue reuerentiali pondere tranquillemur. Hec enim nos in illa ſacra tua quam nos docui ſti oratioōe petere voluiſti. Hec ⁊ nunc per crucem tuam petimus obtinere. ad laudeꝫ ſanctiſſimi nominis tui. Cui cū patre ⁊ ſpi rituſancto omnis ſit honor ⁊ gloria gratia rumactio decus ⁊ imperiū. ꝑ infinita ſecula ſeculoꝝ Amen. Finit tractatus ſancti Bonauen ture qui vocat̉ Lignum vite. De ſex alis cherubin ¶ Incipit tractatus de ſex alis cherubin a beato Bonauētura editus. ab aliquibꝰ ala no aſcriptus. Rima ala eſt con pP feſſio. Confeſſio duplex eſt. Eſt em̄ ꝯfeſſio laudis. Un̄ d̓r. Confitemi ni dn̄o qm̄ bonꝰ. qm̄ ineter. mi. eiꝰ. Et eſt cō feſſio criminis. Unde dicit̉. Cōfitemini al terutrū pctā vr̄a. Hec ꝯfeſſio pctī accuſato ria manifeſtatio eſt. Hec ꝓprie infirmitatis ⁊ ignorantie ⁊ malicie cōpungente ꝯſcīa lu gubris enarratio eſt. Huiꝰ ale penna pri ma eſt veritas. q̄ oēm excludit ſimulationeꝫ Uera nāqꝫ. nō ficta. nō ſimulata dꝫ eſſe con feſſio. Scd̓a penna integritas eſt. q̄ de curtationē excludit ⁊ diuiſionē. Integra eī debet eſſe ꝯfeſſio. nō decurtata. non diuiſa. decurtatio aliqͥd occultat. reẜuat eī ſibi qd̓ penitet peccaſſe. ſed nō oīno. Aliqͥd em̄ reti net in qͦ hoīes delectent̉. Sꝫ infidelis im pietas eſt ab illo qͥ iuſtꝰ ⁊ iuſticia eſt diminu tā ſperare veniā. Sed ⁊ vulnꝰ vnuꝫ ſufficit ad mortē. diuiſio aūt oīa ſed non vni reue lat. Quidā em̄ ſunt vt ait beatꝰ Augꝰ. quos oīno penitet peccaſſe. ſed verecundia ducti diuidūt apud ſe ꝯfeſſionē. vt diuerſa diuer ſis ſacerdotibꝰ velint ꝯfiteri. ⁊ q̄ vni celant. alij manifeſtando ꝯſeruāt. qd̓ eſt qͦdāmodo laudare ſe. ⁊ ad hypocriſim tēdere ⁊ ſemꝑ ve nia carere quā ꝑ fruſta putāt venire. Omīa igit̉ ⁊ vni p̄ſertim crimīalia ꝯfeſſiōe reuelā da ſunt. nec ſolū actōnes praue ſed ⁊ circū ſtantie eaꝝ.i. locꝰ. tp̄s. modꝰ. numerꝰ. ꝑſona. ⁊ ſiqua ſūt ſil̓ia nō negligent̓ reticēda ſꝫ di ligenter ꝑ ꝯfeſſionē explicāda ſunt. Multa nanqꝫ int̓ locū ⁊ locū. tp̄s ⁊ tp̄s. modū ⁊ mo dū. numerū ⁊ numeꝝ. ꝑſonā ⁊ ꝑſonā diſtan tia eſt. Conſuetudinis qͦꝫ ꝑſeuerantia que ad tp̄s reſpicit. numeriqꝫ multiplicatio dei patientiaꝫ exacerbat. diuināqꝫ in ſe ꝓuocat vltionē. In ꝑſona aūt ſexus. etas. ſcīa. cōdi tio. neceſſitudo ⁊ ordo ſtudioſe penſanda ⁊ expreſſe manifeſtāda ſunt. Qui ꝯfitet̉ in ſin gulis īmoret̉. Tercia penna eſt firmitas qꝛ fortꝭ ⁊ firma dꝫ eſſe ꝯfeſſio. Hec infirmi tas decē q̄ ꝯfeſſionē impediūt expellit. Que ſunt illa. Pudor. timor. ꝯtēptꝰ p̄ſbyteri. de ſperatio. p̄ſūptio. ꝑuerſitaſ. igͦrātia. obliuio negligētia. neceſſitas. q̄ ſola excuſabilis eſt Pudori aūt fortitudīs ꝟtꝰ ꝑiculi qd̓ īmine ret niſi reuelent̉ pctā neceſſitatē penſans vi riliter reſiſtat. Timorē vero quē pena iniū genda incutit patiētie fructꝰ expellat. Con temptū qͦꝫ p̄ſbyteri reuerētia. veneratioe dilectio xp̄i vicario debita penitꝰ euacue Deſperatiōꝫ etiā diuīe miſcd̓ie benignitas excludat. Preſūptionē aūt diuīe iuſticie d ſtricta ſeueritas extirpet Peruerſitatē ver fidei rō extermīet. Sed ⁊ ignorātiā ꝓuidē tia deuitet. obliuionis tenebras viaꝝ ⁊ ope rū ſtudioſa ꝑſcrutatio ⁊ in memoriā reuoca tio illuſtret. Torporē aūt ⁊ negligētie tepo rem feruor ſpūs euellat ⁊ deſtruat. Neceſſi tatē vero nulla oīno p̄ueniat negligentia. Quarta penna eſt hūilitas. q̄ typū ſuper bie excludit. Mens hūilis. lingua. hūilis. vultus humilis dꝫ eſſe ꝯfitentis. Suꝑbis dn̄s reſiſtit. hūilibꝰ aūt dat gr̄am. Quīta penna eſt ſimplicitas. Hec ꝓpriā infirmita tem. ꝓpriā ignorantiā. ꝓpriā accuſat maliciā. Nihil defendēs. nihil excuſans. nihil atte nuans. vera igit̉ integra firma hūilis ⁊ ſim plex dꝫ eſſe confeſſio. Uera ſine ſimulatiōe. integra ſine diminutione. firma ſine tituba tione. heſitatiōe. deſperatiōe. humil̓ ſine ia ctantia. ſine p̄ſumptiōe. ſine alteriꝰ cōpara tione. ſimplex ſine defenſione. ſine excuſati on. Hec eſt prima ala cū pennis ſuis. De cōpunctione cordis. Onfeſſioneꝫ ſequit̉ ſatiſfactio. hac duas alas format ⁊ creat cōpūctio In oī actiōe pnīe hec tria ꝓbantur eſſe neceſſaria. cōpunctio. ꝯfeſſio. ſatiſfactio Cōpūctio autē turbat. Confeſſio accuſat. Satiſfactio confortat. Cōpunctio morbi occaſionē inueſtigat. cōfeſſio manifeſtat. ſa tiſfactio curat. Cōpunctio mala enumerat Cōfeſſio ꝯdēnat. ſatiſfactio emēdat. Com punctio apoſtema pungit. ꝯfeſſio ſaniē ex primit. ſatiſfactio cathaplaſma apponit. Cō punctio vulnꝰ inuenit. ꝯfeſſio aperit. ſatiſfa ctio ſanitati reſtituit. Cōpunctio aūt eſt cor dis ꝯtritio. ſed q̄ alligat ꝯtrita aīe amaritu do. ⁊ q̄ mire dulcedinis ſuauitateꝫ generat. Scriptū eſt. Scindite corda vr̄a ⁊ nō ve ſtimēta vr̄a. ⁊ in cubilibꝰ vr̄is cōpūgimini. Cōpunctioneꝫ duplex cā creat. timor ſcꝫ et ſpes. Timor cā inchoatiua eſt. ſpes ꝯſūma tiua. Timor qͣꝫ mire hō a creatore ſuo ſit cō ditus. qͣꝫ gratuito nutritꝰ. qͣꝫ ſub̓a rectꝰ et in ꝯditione ditatus. ceteraqꝫ bona q̄ ꝯditor ex ꝯtulerit. ⁊ q̄ ip̄e bonis ip̄iꝰ mala rependerit ſubtilit̓ enuerat. Si ꝯtra diſtrictū eſt iudi Fo. CCCXXXIX turbat. Timor igit̉ culpaꝝ modū ⁊ numeꝝ examinās iuſticie qͦꝫ diuīe rigorē diſtrictio nēqꝫ iudicij futuri attendēs animū pungit. ⁊ pungēdo pctm̄ expellit. Un̄ hec timori ꝟ tus expulſiua hanc p̄ſtat. ⁊ corroborat ſpes ꝯfortatiua. Uanꝰ em̄ timor eſt quē nō fidu cia firmat. Timentibꝰ deuꝫ nihil deeſt. Si ſpes defuerit nihil boni adeſt Scriptū eſt. Ꝙ magna multitudo dulcedīs ⁊c̄. Perfe ciſti eis qͥ ſperāt in te. Nulla tn̄ erit niſi a ſpe fuerit ꝓpīata. Eſt igit̉ ꝯtritio cordis ex timo re. fructꝰ aūt laborꝭ ex ſpe. Sed vn̄ ſpei via ꝯfortatiua. ex ꝓmiſſiōe dīna. Audi ſcpͥturā Spera in dn̄o ⁊ paſcerꝭ ī diuitijs eiꝰ Itē ſpera in dn̄o ⁊ ip̄e faciet. Item nō deſerit dn̄s ſperātes in ſe. Itē btī oēs qͥ ꝯfidunt in eo. Si gͦ times vt puniarꝭ. ſpera ī dn̄o vt ei recōcilierꝭ. ſi times deū qꝛ p̄t ꝑdere in ge hennā. ſpera in eo qm̄ nō vult mortē pctōrꝭ Si times. qꝛ ſapiēs nouit abſcōdita. ſpera qꝛ illūiabit abſcōdita tenebraꝝ. Si times qꝛ nihil impunitū relinqͥt. ſpera qꝛ redimet iſrl̓ ex oībꝰ inqͥtatibꝰ eius. Quēadmodū igi tur timor cōpūctiōis p̄uenit ⁊ comitat̉ vir tutē. ita ſpes ꝓuehit̉ ⁊ ad fructū recōciliatio nis ꝑducit. Per timorē gͦ cōpunctio ſuſcita tur. Per ſpem optate recōciliatōis gr̄a me ret̉. Ait em̄. Quacūqꝫ hora ingemuerit pec cator ſaluꝰ erit. Gemitū tn̄ timor importat. ſalutē ꝓmeret̉ ſpes. Quid gͦ ⁊ vnde ⁊ ad qͥd ſit cordis cōpunctio breuit̓ declaratū eſt. De ſecunda ala. Atiſfactio eſt iniūcte pnīe expletiua executio. vl̓ pctōꝝ condigna corre ctio. ẜm nāqꝫ qualitatē delicti men ſura correctionis penſanda eſt. Agite inqͥt fructꝰ dignos pnīe. Aliud eſt em̄ ip̄a pnīa. aliud fructꝰ pnīe. Sicut aliud eſt arbor. ali ud fructꝰ eius. Sic aliud eſt pnīa. aliud fru ctus eiꝰ. Pnīa eſt dolor p̄teriti. qn̄ doles te feciſſe qd̓ malū eſt Qn̄ gͦ improbas ⁊ dam nas mala tua pnīam habes. Si diſplicꝫ ti bi qd̓ feciſti. pnīam agis. Pnīa eſt facti im probatio. fructus pn̄īe eſt delicti correctio. Sed qꝛ ꝓ mēſura delicti correctiōis mēſu ra penſanda eſt. iō fructus pnīe dignos fa cere oportet. Sed ſi in correctōne mīor eſt afflictio. qͣꝫ in culpa delectatio fuerit. nō eſt dignus fructꝰ pnīe tue. Sed dicis mihi qͦ modo ſcire poſſim qn̄ ꝯdigna ſit pnīa mea. qꝛ hoc ſcire nō potes. iō neceſſe habes ſꝑ pe nitere. Satiſfacere potes. nimis facere nō ſotes. meliꝰ eſt vt plus facias qͣꝫ minꝰ. Id circo ſollicitꝰ eſto ſatagere. da operā. ſtudiū impende. vl̓ culpa ſit cū fine. deuotio ſine fi ne tn̄ vt aliqn̄ peccatrix ꝯſcīa cōſolet̉ poſitꝰ eſt modus ⁊ mēſura pnīe exteriorꝭ vt illa ex pleta vel ꝑfecta fiduciā hr̄e incipias. ⁊ facta qͣdā p̄ſumptiōe in ſpe miſcd̓ie diuīe de īdul gentia ⁊ remiſſiōe pctōꝝ ꝯfidas. ⁊ tanto ve rius qͣnto vtiqꝫ ſinceriꝰ iniunctā pnīam ex pleueris. Huiꝰ ale penna pͥma eſt pecca ti abrenūciatio. q̄ claudit ianuam diabolo. Peccatꝭ abrenunciare eſt a malo declinare Declina inqͥt a malo. A qͦ malo. A malo va nitatis. a malo iniqͥtatis. a malo malignita tis. ⁊ a malo impietatꝭ. Psͣ. Nō ſedi cū cōci lio vanitatꝭ. ⁊ cū iniqͣ ⁊c̄. Odiui eccl̓iaꝫ ma lignantiū ⁊c̄. Hec qͣttuor vicia qͣttuor gene rant affectōes.ſ. amorē ſui. amorē mūdi. fra ternū odiū. remiſſum amorē dei. Prima af fectio vanitatē. ſcd̓a iniqͥtatē. tertia maligni tatē. qͣrta generat impietatē. Uanitas in ſe reciprocat̉. Iniqͥtas reflectit̉ in proximum Malignitas in frēm retorquet̉. Impietaſ in deū extendit̉. Uanꝰ ⁊ vecors eſt qͥ q̄rit q̄ ſua nō ſunt. Iniquꝰ vt in multitudīe diuiti arū ſuaꝝ gloriet̉ ⁊ auaricie ſaccū impleat. q̄ ꝓximoꝝ ſunt vi ⁊ dolo ſibi aſciuerit vel acqͥ rit. Malignꝰ qͥ etiā cū non poſſit nocere cu pit. Impiꝰ qͥ deuꝫ vel nō credit vel ſi credit ꝯtemnit. Scd̓a penna eſt lachrymaꝝ ef fuſio. hec pctōꝝ vulnera lauat ⁊ mūdificat. Tercia penna eſt carnis maceratio ⁊ vul nerū loca tergit ⁊ ſiccat. Quarta pēna eſt elemoſynaꝝ largitio. hec alligat ꝯtrita. fra cta ꝯſolidat. oīa ſanat. Quinta penna eſt orōnis deuotio. hec ſanat ⁊ ꝯſeruat. De tercia ala. Ercia ala eſt carnis mundicia. Ca ro mūda eſt quā nō coinqͥnat luxu ria. Luxuria oīm virtutuꝫ eradicat germinā. Huiꝰ alepenna pͥma eſt viſus pudicicia. hec petulantiā excludit. hec circū dat oculū ne ꝯcupiſcat alienum. ne videat ad ꝯcupiſcendū mulierē. Cui gͦ erga femi narū formas laſciuꝰ ⁊ curioſꝰ oberrat aſpe ctus. iſte ⁊ mēte eſt impudicꝰ. Pēna ſcd̓a eſt auditꝰ caſtimonia. Caſte ſunt aures que voces nō recipiūt obtrectantis maledici. ⁊ blaſphemi ꝟba nō audiūt. falſis crimīatio nibꝰ. mendacio. irritatiōi. impudicꝭ canticꝭ ⁊ dextralibꝰ nō patēt. obdurant̉ ⁊ clauſe ſūt ne iudiciū ſauguīs audiāt. Nihil obſcenuꝫ Dd d 2 De ſex alis cherubin recipiunt. ſed ab om̄i ceno corruptōis auer ſe ſunt. Tercia penna eſt olfactus mode ſtia. Si qͥs odorē capit bonū ⁊ oꝑibus mi ſericordie ſuauitatis odorē reqͥrit. huiꝰ mo deſta eſt odoratio. Qui ꝟo pͥmis vngentis delibutꝰ incedit. huiꝰ odoratꝰ nō virtutꝭ ſed fetoris ſpirat odorē. Huius em̄ ſuauitatis odor immaniſſimi vicij fetor eſt Quarta penna eſt guſtꝰ temꝑantia. hec gule ⁊ ebrie tatis ſubruit īmoderantiā. Ue illis quorū deus venter eſt. ⁊ gl̓ia in ꝯfuſione eoꝝ qͥ ter rena ſapiūt. Un̄ Gregꝭ. Dū venter a ſatie tate nō reſtringit̉ ꝑ ꝯcupiſcentiaꝫ carnis ſi mul om̄s ꝟtutes obruunt̉. Un̄ legit̉. Quia pͥnceps cōcorū deſtruxit muros hieruſalē. Muros hierl̓m pͥnceps cocorū deſtruxit. qꝛ anīe virtutes dū ventri indulget̉ pericli tant̉. De crapula ⁊ ebrietate dn̄s ait. Uide te ne forte grauent̉ corda vr̄a in crapula et ebrietate. et ſuꝑueniat ī vos dies repentina. Ebrietas eſt parens litiū. furoris mr̄. petu lantie deformis eſt mgr̄a. Hanc qͥ habet ſe nō habet. hanc qͥ habet hō nō eſt. hāc qͥ ha bet peccatū nō facit. ſed ip̄e eſt pctm̄. Ebrie tas eſt demon blādus. venenū dulce. rabi es voluntaria. ille cebroſa hone ſtatis iniu ria. hanc nullus nouerit xp̄ianus. Quin ta penna eſt tactꝰ ſanctimonia. peccati ſor des ne ꝯtrectet. manꝰ xp̄iani nihil īmundū tangat. Caro eiꝰ ſi tetigerit. ſi ſingl̓a queqꝫ membra in officijs mandatoꝝ dei deſerui ant mūda dicenda ſunt. Si vero vltra pre ſcriptas ſiue diuinitꝰ datas luxuriāt leges immūda dicenda ſunt vl̓ reputanda. ⁊ hec pudenda ſunt. ⁊ hͦ puto eſſe qd̓ apl̓us dicit Sicut em̄ exhibuiſtꝭ membra vr̄a ſeruire iniquitati ad iniquitatē. ita nunc exhibete membra vr̄a ſeruire iuſticie in ſanctificatio ne. Sit gͦ oculus pudicꝰ. auris caſta. odor modeſtus. guſtus ſobrius. tactꝰ ſanctꝰ ⁊c̄. De quarta ala. La quarta eſt puritas mētis. Hu ius ale penna pͥma eſt affectꝰ ſinceri rectitudo. Affectus deſiderij tui ſit rectus. ſit ſincerꝰ. Rectus erit ſi id appetas qd̓ appetere debes. Sincerꝰ vero ſi eo mo do qͦ honeſtatis virtꝰ ſuadet. Amon ſororē ſuā dilexit. Affectꝰ amoris rectꝰ ſuit. ſꝫ quia nō eo mō qͦ debuit ſororē dilexit. iō affectuſ iſte ſincerꝰ nō fuit. Penna ſcd̓a eſt ment in dn̄o delectatio. Scriptū eſt. Delectare ī dn̄o ⁊ da. t. p. cordis tui. Hanc pennā creat ⁊ format virtꝰ ꝯtemplatōis. De hac dn̄s di cit. Maria optimā partē elegit ⁊c̄. Ter cia penna eſt munda ⁊ ordinata cogitatio. Nihil immūdū mens ꝯcipiat. ſed ⁊ mundā ꝯceptionē loco ⁊ tꝑi accomodet diſcretio. Quarta penna eſt voluntatꝭ ſanctitudo Angeli pacē de celo detulerunt homībꝰ bo ne voluntatꝭ. Nō eſt pax impijs dicit dn̄s. Pax multa di. legē tu. ⁊ nō eſt ⁊c̄. O qͣꝫ deſi derabile eſt nomē pacis quā firmat religio nis chriſtiane ſtabile fundamentū. Bn̄ au tē cū diceret̉ gl̓ia in excelſis deo. adiunctuꝫ eſt. Et in terra pax hoībꝰ bo. vo. qꝛ cuꝫ illis angeli ſocietatē habere feſtināt. quoꝝ men tibꝰ puritatē bone voluntatꝭ ineſſe conſide rant. Illos ſecū poſt abſolutiōeꝫ carnis ad ꝯtemplationē vere pacis ſubuehere letan tur qͦs in carne cōmorātes omīa que agūt aut loquunt̉ de radice bone voluntatꝭ pro ferre ꝯſpiciūt. Tales nanqꝫ ⁊ ſi infirmitas forte aliqn̄ vel ignorantia a ꝑficienda bona oꝑatiōe quā cupiūt retardant. tn̄ an̄ ſummi arbitri oculos integritas quā vel corde vel mente tenet bona volūtas eos excuſat. Quinta penna eſt ſimplex ⁊ pura intētio De hac dn̄s dicit. Si oculus tuꝰ nō fuerit ſimplex. totū corpꝰ tuū tenebroſuꝫ erit. per oculū intentionē. ꝑ corpꝰ ſignat actionem. Locꝰ em̄ iſte euāgelij ſic intelligēdus eſt vt nouerimꝰ oīa oꝑa nr̄a nō eſſe mūda ⁊ place re in ꝯſpectu dei niſi fiant ſimplici corde. io eſt intentiōe ſuꝑna ſiue oculo charitatis. qꝛ plenitudo legis charitas. Oculū igit̉ debe mus hic acciꝑe ip̄am intentionē qͣ facimus qͥcqͥd facimꝰ. que ſi ſimplex ⁊ pura fuerit. et illud aſpiciens qd̓ aſpiciendū eſt. omīa oꝑa nr̄a q̄ ẜm eam oꝑamur neceſſe eſt vt bona ſint. Que oꝑa omīa totū corpus appellauit qꝛ apl̓s dicit. membra quedā oꝑa q̄ impro bat. ⁊ mortificanda p̄cipit. dicēs. Mortifi cate gͦ membra vr̄a q̄ ſunt ſuꝑ terrā. fornica tionē. immundiciā. auariciam ⁊ cetera talia mala. Nō ergo quid quiſqꝫ faciat ſed qͦ ani mo faciat ꝯſiderādū eſt. Fructꝰ em̄ operꝭ totꝰ ꝯſiſtit in ſimplicitate intentiōis. Quic quid igit̉ gerendū eſſe cogitatio nr̄a ſuggeſ ſerit. omī ſcrupulo retractantes atqꝫ in nr̄i pectoris trutina collocantes/ eque librati one iuſtiſſima ꝑpendamꝰ. An plenū ſit ho ne ſtate cōmuni. An dei timore ſit graue. an integrū ſenſu. an hūana oſtentatiōe. an ali qua volūtatis p̄ſumptiōe ſit leue. an meriti Fo. CCCXLI eius pondꝰ inanis cenodoxia nō imminue rit vel arriſerit gl̓a. ⁊ ſic ad examen publicū trutinātes.i. ad ꝓphetaꝝ ⁊ apl̓oꝝ actus ⁊ te ſtimonia cōferentes. vel tanqͣꝫ integra atqꝫ ꝑfecta ⁊ illis cōpenſanda teneamꝰ vel tanqͣꝫ imꝑfecta atqꝫ dānoſa. nec illoꝝ ponderi cō ſonantia omī cautiōe atqꝫ diligētia refute De quinta ala. mus. Uinta ala dilectio ꝓximi eſt. Hu ius penna pͥma eſt. nulli nocere ver bo vel oꝑe De qͣ ſcriptuꝫ eſt. Qd̓ nō vis tibi fieri. ne facias alij. Hanc pennā for mat virtꝰ innocētie. Innocēs eſt qͥ etiaꝫ cū poſſit nulli vult nocere. Quis aſcēdet inqͥt in montē dn̄i. Innocēs manibꝰ Quis inno cens manibꝰ. Qui nō fecit ꝓximo ſuo malū. Ad nihilū deductꝰ eſt in cōſpectu eiꝰ mali gnus. Quis eſt iſte malignꝰ niſi diabolus. Qui nulli vult nocere tꝑe excluſo motū pri mū ſentit amoris. Penna ſcd̓a eſt oībꝰ ꝓ deſſe ꝟbo vel oꝑe. Frater frēm adiuuās. ci uitas munita ⁊ fortꝭ hanc pennā ſuſcitat et ꝓuehit in culmen ꝑfectionis q̄ nulli neſcit ꝯdeſcendere virtꝰ miſcd̓ie. Beati inqͥt miſe ricordes Qui oībꝰ ſtudet ꝓdeſſe viuū calo rē veri ſpirat amoris. Tercia penna ē re rū ꝓpter amicū ꝯſumptaꝝ detrimēta nō tm̄ nō deflere ſed libertatꝭ fortitudine nō ſenti re. de bn̄ficioꝝ in vſus frm̄ collatoꝝ magni tudine ſꝑ gaudere ī corde. Qui ſentit cōpu tator eſt nō largitor. Qui nō gaudet dolet. De hac penna ſcriptū eſt. Qui negligit dā nū ꝓpter amicū iuſtꝰ eſt. iter aūt auari deci piet eū. Quarta penna eſt aīam ꝓ fratre ponere. Quid eſt aīam ponere ꝓ fratre. pro tꝑali etiā ꝓximi ſalute ꝓpriā voluntatē deſe rere. ⁊ in articulo neceſſitatis ꝓ eterna ſalu te fratrꝭ mortis diſcrimina libenter ſubire De hac ſcriptū eſt. Maiorē hac dilectionē nemo habet. qͣꝫ vt anīaꝫ ſ. p. q. ꝓ a.ſ. Maior nō ebulliret feruor amoris. Quinta pen na eſt in his ꝑſeuerare. hāc ꝑficit virtꝰ ꝑſe uerantie. finis nō pugna coronat. Qui ꝑſe. uerat. ceſſare neſcit. De ſexta ala Exta ala dilectio dei. hec vt alie qͥn qꝫ pennas habet. Primā haꝝ ha bet qͥ aliud qͣꝫ deū nō ꝯcupiſcit Hec eſt mobile huiꝰ amoris. Scd̓am pennaꝫ habet qͥꝓpter deū ſua diſtribuit. diſtribuit qͥ partē retinet. partē tribuit. Hec eſt calidū huiꝰ amoris. Terciā pennaꝫ habet qͥꝓpt̓ dn̄i amorē nihil ſibi reſeruat. ſed oīa relin quit. Hec eſt acutū huiꝰ amoris. Quar tā pennā habet qͥꝓpter deū ſeip̄m abnegat. Seip̄m abnegat qͥ ſuā deſerit vt dn̄i ſolaꝫ faciat volūtatem. Hec eſt feruidū hꝰ amo ris. Quintā habet pennā. Qui in his ꝑſe uerat. Qui perſeuerauerit inquit vſqꝫ in fi neꝫ hic ſaluꝰ erit. Hec eſt inceſſabile huius amoris. He ſunt ale de quibꝰ psͣ. ait. Sub vmbra alarū tuaꝝ ꝓtege me. a fa. impi. qͥ me afflixerūt. Itē. In vmbra alaꝝ tuaꝝ ſpera bo do. t. iniqͥtas. He ſunt penne de qͥbus idem Psͣ. Quis dabit mihi pennas ſic̄ co. ⁊ vo. ⁊ requieſcā. Uolabo inqͥt terrena deſe rens. celeſtia appetens. ⁊ requieſcā. ꝟa liber tate eternaqꝫ fruens beatitudine. Amen. ¶ Incipit tractatꝰ ſancti Bonauēture de ſex alis Seraphin. Prologus. A occaſioneꝫ ſapienti ⁊ addet̉ ei ſa pientia. Prouerbioꝝ. ix. Cū igit̉ ex leui ſepe occaſione ſapiens materiā ſumat altioris ſapīe. qͥ etiā plerūqꝫ ꝑ alteriꝰ ſtulticiā fit eruditior. pn̄s ſcriptū pōt nouiſ ⁊ nōdū in officio regiminis ad plenū exer citatis ad ꝑfectā diſcretionē boni ⁊ mali ali qualē dare occaſionē vlteriꝰ cogitādi. et ex defectibꝰ qͦs hic ꝯſiderat diligentiꝰ reqͥren di altiora ſiue vtiliora. ⁊ etiā plura qͣꝫ hic po nant̉ neceſſaria religioſo ad regimē ſubdi toꝝ. qꝛ legimꝰ aliqn̄ ſapiētes etiā ex natura li quadā brutorū anīaliū ſolertia ſumpſiſſe ꝯſideratōis induſtriā ad aliqͣs artificiales peritias excogitandas. Ꝙ multū differūt ſcire bn̄ ſubeſſe. ⁊ ſoci aliter viuere. ⁊ vtilit̓ p̄eſſe. Quattuor cauſe ꝓ qͥbꝰ indigent imꝑfecti alieno ſubeſſe magiſterio. Quales eſſe debent qͥ magiſterio ſubeſſe ꝑ ſe nō indigent. De varijs virtutibꝰ ⁊ ſpecialit̓ de ſex alis virtutū p̄lato neceſſarijs. De qͣttuor differētijs bonoꝝ in religiōe ⁊ qͥ int̓ hos ſint meliores. De zelo iuſticie qͦ p̄latꝰ debet feruere ex amore dei ⁊ ꝓximi. Diſtinctio qͣdruplex obẜuātiaꝝ iuſticie in religione ſeruanda. Circa q̄ magis vel minꝰ int̓ hec zelus re ctoris feruere debeat. Dd d 3 De ſex alis Seraphin Quinqꝫ cauenda p̄lato ⁊ ad q̄ ſit vtilis ca ſtigatio delinquentiū. In quibꝰ agnoſcit̉ laudabilis religio. et que vtilitas bonoꝝ de falſis fratribꝰ. ⁊ qua liter ſint tenendi. Triplex ratio vrget p̄latū corrigere ſub ditorū exceſſus. De cōpaſſiōe p̄lati ⁊ qͦt genera infirmoꝝ corꝑe. ⁊ qͥbꝰ remedijs ſint fouēdi. Propter tres cauſas infirmi indigēt re creatione. qͥbꝰ etiā ꝓ caritate ſubueniri de Tria genera mente infirmātiū ⁊ qͥbꝰ re medijs eis ſubueniendū ſit. De patiētia p̄lati q̄ in multꝭ eſt ei neceſſa ria. ⁊ pͥmo de occupatōibꝰ ip̄iꝰ. Scd̓o de tardo ꝓfectu eiꝰ in ſubditis. et cauſe illiꝰ tarditatis. Tercio de ingratitudine ſubditoꝝ erga diligentiā quā ꝓ ip̄is habet. De patiētia p̄lati in ꝟbis ⁊ moribꝰ. ⁊ in qͥ bus noxia ſit eiꝰ impetuoſitas. Scd̓o ſit patiēs ꝙ nō oderit ledētes. ter cio ꝙ nō officiū ſuū exequat̉. Multiplex ꝓfectꝰ p̄lati ex aduerſitatibꝰ qͥ debēt eas ip̄i reddere tolerabiles. Prelatꝰ ſit exēplaris vite in cōitate. ī hu militate ⁊ maturitate. In qͥbꝰ dꝫ eſſe cōmunis cū frībꝰ. et in qͥbꝰ eiꝰ hūilitas attendat̉. Ꝙ dꝫ eſſe maturꝰ in moribꝰ exteriꝰ. in af fectu ⁊ ꝯſilij ſtabilitate. Quantuꝫ ꝓſunt ſubditis exempla bona magiſtroꝝ vel mala nocent. Et quō xp̄m in ſe debent eis on̄dere. De diſcretiōe p̄lati et quō ſine ip̄a cetere v̓tutes imꝑfecte ſint. Ꝙ circa qͣttuor p̄cipue diſcretio eiꝰ attē ditur. Et que ſint illa Statū ſubditoꝝ dꝫ agnoſcere ⁊ q̄ ſaluti ſunt neceſſaria pͥncipaliter ꝓmouere. Quomō ſe habere debeat circa ꝑfectōis exercitia ⁊ circa illa que ad exteriorē ꝑtinent diſciplinam. De correctione delinquentiuꝫ ⁊ de tribꝰ generibꝰ illorū. ⁊ qͣlit̓ cū ip̄is eſt agendū. De tribꝰ generibꝰ exterioꝝ negocioꝝ. ⁊ qͦ mō circa illa ſe debeat hr̄e p̄latꝰ. De circūſpectione ſuij p̄iꝰ. ⁊ pͥmo vt cōſci entia eiꝰ ſemꝑ ſit mūda ⁊ ſecura. Secundo de moribꝰ ꝓprijs. v̓bis ⁊ factꝭ. ⁊ quomō in his medium ſeruet quo ad ſe ⁊ ad alios. Tercio de ip̄a ſua diſcretiōe ne de illa nī mis ſit p̄ſumens ⁊ qͣꝫ ſit hͦ periculo ſum. Ꝙ ſit vtile cōſiliū q̄rere. ⁊ de illis qͥ facta alioꝝ temere rep̄hendūt. De adulatoribꝰ et detractoribꝰ nō audi endis. ⁊ qͣre vel a qͥbꝰ ꝯfiliū ſit q̄rendū. Ꝙ p̄latꝰ debet eſſe deuotꝰ. ⁊ que bona de uotio ꝯferat. De triplici genere deuotionis. cōmunis ſpecialis ⁊ aſſidue. ⁊ primo de cōmuni qua lis ſit. Quinqꝫ cauſe qͣre officiū diuinū in eccle ſia ſit a ſpūſcō inſtitutū. Specialis deuotio in quibus conſiſtat ⁊ ꝙ ſaltem interdum debeat prelatus ora tioni intendere. Aſſidua deuotio in quibus conſtat. ⁊ de frequenti memoria dei in mente verſanda. Studendū in omnibꝰ deo placere. ⁊ om nia agendo deo ꝑ orationē cōmendari. Quomodo his virtutum alis prelatꝰ te gat caput ⁊ pedes ſeu volet. ⁊ ꝙ quilibet bo nus eaſdem pro ſe indiget habere. et quali ¶Explicit prologus cum tabula. Incipit tractatus. Ec tibi ſcribo ut ſcias quomō oporteat te in do mo domini cōuerſari. que eſt ec cleſia dei viui. prima Thimotei. iij. Apoſto lus paulus diſcipulo ſuo thimotheo queꝫ p̄fecerat eccleſie epheſi epiſcopū. ſcribit du abus epiſtolis docens quomō conuerſari debeat in officio regiminis cōmiſſi. vt qui iam ab eo didicerat ſancte viuere ꝑ ſe. ſciret etiā qualiter deberet ⁊ alijs vtiliter ⁊ meri torie p̄eſſe. Magna em̄ differentia eſt inter ſcire humilit̓ ſubeſſe. ⁊ pacifice coeſſe. ⁊ vti liter p̄eſſe. Bernardꝰ. Multos cernis ſub magiſterio quiete viuere. quos ſi iugo ab ſoluas videbis non poſſe quieſcere. nec a qͣ libet re innoxios ſe ſeruare. Rurſum quoſ dam inuenies cum omnibꝰ quantū in ſe eſt pacifice viuere. minime quidē egentes ma giſtro. nec tamen ydonei magiſterio. Qua dam ſiquidem bona mediocritate contenti ſunt. ſicut eis menſura gr̄e partitus eſt de us. Socialiter em̄ inter fratres ſciunt ⁊ pa cifice viuere. ſuꝑ fratres vero poſiti non ſo Fo. CCCX CII lū inutiliter preſunt ſed ⁊ inſipienter et ne quiter. Utriſqꝫ ergo prioribꝰ meliores exi ſtunt qui ſuꝑiores eſſe ſciunt. Unde nō paſ ſim quoſlibet de populo docet̉ moyſes ce teris p̄ficere. ſed eligere ex omni populo vi ros gnaros ⁊ ydoneos qui iudicent popu lum om̄i temꝑe. Exodi. xviij. Qui enim ſu ſcipit officiū vt alios bonos faciat. oportet vt hanc bonitatis diſciplinā prius in ſe ſtu dioſe exercendo didicerit. ⁊ ex frequēti vſu in habitū verterit. Unde dominꝰ prius le gitur feciſſe que poſt erat verbo docturus. Actuū primo. Cepit ieſus facere ⁊ docere. Inſipientes indigent magiſtro vt docean tur que ignorant. ſcꝫ ſaluti ſue ⁊ ꝓfectui ne ceſſaria ⁊ vtilia. quid vitare debeant. qͥd ſa pere. quid facere. quid ſperare. quid timere ⁊ inter minus vel magis bona vel mala di ſcernere. Hebreoꝝ. v. Indigetis vt vos do ceamini que ſint elemēta exordij ſermonuꝫ dei. Item vt exerceant̉ in oꝑibus virtutū quia nō ſufficit ſcire bonū niſi etiā opere ex erceatur. ſicut qͥ audit medicine ſcientiam ⁊ ⁊ poſtea practicando exercet eam. quia exer citium oꝑis plenius impͥmit menti cuiuſli bet diſcipline peritiā qͣꝫ ſolus auditꝰ. Et qꝛ imꝑfecti ſegniter ſe in virtutū ſtudijs exer cere ſolēt. expedit vt ab alio ad hoc aliquan do cōpellantur. Ideo magiſtri ſolent diſci pulos ſuos quos ꝑfectos cupiunt fieri ī di uerſis virtutū exercitijs occupare. modo ī operibus humilitatis. modo fraterne cari tatis. modo ſobrietatis. modo deuotionis modo patientie. caſtitatꝭ. taciturnitatꝭ. obe dientie. ⁊ aliarū virtutum. vt ⁊ ip̄e virtutes ſic exerceantur ⁊ vſitent̉ ⁊ vicia his ꝯtraria expugnēt̉. quia quāto magis virtus ꝓficit. tanto plus viciū oppoſituꝫ debilitat̉. Ephe ſiorū. vj. Educate illos in diſciplina ⁊c̄. Item vt cuſtodiant̉ ne aut in peccatū la bantur. aut minus diſcrete in virtutū operi bus exerceant̉. Tenere em̄ mentes ⁊ a pec cati affectu nondū plene deterſe ſepe magꝭ timore humano qͣꝫ diuino a voragine pec cati detinentur. Ideo talibꝰ expedit ſuperi oruꝫ magiſterio ſubijci. per quos a pericul retrahant̉. ſicut paruuli a matre cōminante ab aque merſione ⁊ luporuꝫ morſibus de fenduntur. Prouerbioꝝ. ij. Seruabit te vt eruaris de via mala. ⁊ ab hominibꝰ qui per uerſa loquunt̉. Item vt corrigant̉. quia peccatū trahit ſemꝑ ad deterius. ſicut vna febris prebet ſepe incentiuum alteri graui ori. ⁊ vulnus aliquādo generat fiſtulam ni ſi medicorū precaueat̉ ſolertia. Ita qui labi tur in culpā difficulter per ſe corrigitur niſi fortiorꝭ auxilio fulciatur. Propter hoc em̄ vult deus maioribꝰ maiores preeſſe vt ſi ce ciderint in peccatū vel in aliquo negligen tes fuerint ⁊ incauti. per eorū ammonitio nes. correptiones. cohertiones ⁊ caſtigatio nes emendent̉. quia ſi arbitrio ſuo relinq̄ rentur. forte nec reatum ſuū agnoſcerent. vt torpentes diutius in ceno volūtarentur. v profundius mergerentur. Iude. Hos qui dem arguite iudicatos ⁊c̄. Neceſſe ergo eſt eos magiſtris humiliter eſſe ſubditos. quia niſi quis medico obedienter obtem peret nō poterit ab infirmitate ſanari. In firmitates in homine ſunt paſſiones vici orum. Luce. ix. Dedit illis virtutem ⁊ po teſtatē ſuper om̄ia demonia. ⁊ vt languoreſ curarent. Qui autē ꝓ ſe magiſtro non indi gent debent ita eſſe ſcientia illumīati ꝙ ni hil errent in his que ſcire neceſſario eos o portet. ⁊ qui decipi non poſſunt ab homīe vel demone. vel aꝓprio ſenſu ſub ſpecie bo ni. donum diſcretionis ſpirituū diuinitus adepti. Philip̄. iiij. Ubiqꝫ ⁊ in omībꝰ inſtitu tus ſum Debēt etiā feruore deuotōis ita eſſe repleti ꝙ ſine alteriꝰ impulſu nouerint ſeip̄os ad om̄e ꝟtutis exercitiū fidelit̓ extē dere. ꝓut ſꝑ fuerit optimū. phil̓. Que retro ſunt oblitꝰ. ad ea q̄ priora ſunt extēdēs me ip̄m ⁊c̄. Debēt qͦꝫ amore boni ſic eſſe affe cti vt qͣi naturalit̓ om̄e malū horreāt ⁊ om̄e ſcandalū ſtudioſe declinent. ſine offenſa qͥe te cū omībꝰ ꝯuerſari. Sine offenſiōe eſtote iudeis ⁊ gentibꝰ. Debēt etiaꝫ ita eſſe hūiles in oībꝰ vt nec de bonis habitꝭ extollant̉ nec mal̓ oīno carere p̄ſumāt. vt oēs exceſſus co gitatōis. locutiōis. obmiſſiōis in ſe ſubtilit̓ diiudicēt. ⁊ diſtricte caſtigādo emēdēt. Et ī his oībꝰ ſint ita ſtabiles ꝙ nec leuitate nec diſtractōe aliqͣ nec difficultate vl̓ mētu a ſta tu ſuo valeant īmutari. Ro. viij. Quis nos ſeꝑabit a caritate xp̄i ⁊c̄. Quia ꝟo tl̓es dif ficile ē reꝑiri. iō paucis ꝯuenit viuere abſqꝫ obediētie iugo. Ideo ⁊ qͥ alijs p̄ſunt vt me lius ⁊ cauti agant. neceſſe hn̄t alijs ſubeſſe a qͥbꝰ regant̉ vſqꝫ ad ſummū oīm pontificeꝫ qͥ vice xp̄i caput ē totius eccl̓ie militantis Qui ergo alijs p̄eſſe debent vtilit̓ opor tet eos varijs eſſę preditos ꝟtutibꝰ. ⁊ alias O d d q De ſex alis Seraphin habere ad ſe quibꝰ irrep̄henſibilit̓ viuant. alias ad ſuos ſuꝑiores quibꝰ hūiliter eis ī quibꝰ debent obediāt. ⁊ alias ad ſubditos quibꝰ eos meritorie regāt et ad meliora ꝓ moueant. Licet aūt omēs ꝟtutes eminē ter hr̄e debeat qͥ ex officio habet oēs virtu tes docere. tn̄ qꝛ numerꝰ ſenarij eſt pͥmꝰ ꝑfe ctus numerꝰ ſui generꝭ ꝑfectiōis. ꝯſtans ex ſuis partibꝰ aliqͦtis. ideo bonꝰ anīarum re ctor maxime religioſus inter ceteras debet ſingularibꝰ ꝟtutibꝰ prefulgere. ſicut Iſaias ſcribit. Seraphin q̄ ſunt p̄minētiora cele ſtiū ſpirituū agmina ſex alis ornata. Et for taſſe ideo in tali ſil̓tudine. ſctīſſimo pr̄i nr̄o franciſco in illa gl̓ioſa viſione dn̄s apparuit qn̄ eum paſſionis ſue ſtigmatibꝰ inſigniuit. vt on̄deret ſic alatos ſpūalit̓ eſſedebere qui eiꝰ familie vtilit̓ p̄eſſe deberēt. Sic ⁊ qͣttu or anīalia ſingl̓a habebāt alas ſenas Apo cal̓. iiij. Prima ala rectoris anīaꝝ eſt ze lus iuſticie. qua nō pōt aliquid iniuſtū ſine cordis murmure ī ſe ⁊ ī alijs ſuſtīere. Tātū em̄ quiſqꝫ bonꝰ eſtimādus eſt qͣnto plus et purius odit malū. Quantū em̄ res diligit̉ tantū de eiꝰ deſtructiōe dolet̉. Un̄ notā dū ꝙ ſunt qͣttuor genera hoīm in religione vel in eccl̓ia qͦs bonos dicere ſolemꝰ Pri mi ſunt qͥ malum nō faciūt. nec tn̄ in bonis oꝑibus ſe ſtudioſe exercent. vt qͥ quiete ⁊ pa cifice cū alijs viuūt. nullū offendentes. nec prauo oꝑe ſcandalizantes j. Reg. xxv. Ho mines iſti ſatis boni fuerūt nobis ⁊ nō mo leſti ⁊c̄. Nā ⁊ in vſu habemꝰ tales dicere bo nos eſſe qͥ mites ſunt moribꝰ ⁊ ſocial̓r ſe cū omnibꝰ habentes. licet alias quo ad virtu tū exercitia aliqͣtinꝰ deſides videant̉. Pue ri etiā baptizati eodē modo boni iudicant̉. Secundi ſunt meliores qͥ mala nulla fa ciunt. inſuꝑ in honis oꝑibus ſe frequenter exercent. in ſobrietate. caſtitate. humilitate dilectione ꝓximi ⁊ or̄onis inſtantia ⁊ ſimili bus q̄ intelligūt eſſe bona. Sed hͦ hn̄t ꝓpri um ꝙ ſicut nihil negligūt ex his q̄ pn̄t et ſci unt. ita etiā videt̉ eis ſufficere bonū qd̓ faci unt. nec ad ampliora ⁊ ꝑfectiora ſctītatꝭ de ſideria incaleſcūt. Sufficit eis tm̄ vigilare tantū orare. tm̄ ꝓ deo dare vel ieiunare vel laborare ⁊ hmōi. ⁊ his ꝯtenti quieſcūt. altio ra alijs relinquētes. Eccl̓iaſtes. iij. Depre hendi nihil eſſe melius qͣꝫ letari hominē in opere ſuo. ⁊ hanc eſſe partē illius. Tercij ſunt adhuc his meliores qͥ maluꝫ deteſtant̉ ⁊ fugiunt. ⁊ bona que poſſunt ſtudioſe exer cent. ⁊ cū omīa fecerint q̄ valent. parū ſe fe ciſſe reputant reſpectu eoꝝ que deſiderant. ſcientes ꝙ corꝑalis exercitatio ad modicuꝫ vtilis ab apl̓o ꝑhibet̉. jͣ. ad Thimo. iiij. Et ideo ꝟtutes mentales ⁊ interne deuotōnis ſaporē ⁊ dei familiarē noticiā ⁊ amoris eius experientiā ſuſpirādo deſiderāt. nihil ſe eſ ſe vl̓ habere iudicātes. nec aliquā ꝯſolatio nē de tꝑalibus vl̓ ſpūalibꝰ recipiētes. qͣꝫdiu ꝑ voto p̄dictis virtutū exercitijs ⁊ deuotio nis dulcedine nō fruunt̉. nec tm̄ ꝯtra alio rū vicia ⁊ peccatoꝝ pericula zelo feruorꝭ in flāmant̉. cupiētes om̄es eſſe bonos ⁊ bea tos. ſed vbi hoc nō inueniūt nullo doloris vulnere ſauciant̉. ſibimet intenti ⁊ deo. Ta les ad alioꝝ regimen vocati. minus in hac parte ſunt ydonei. qꝛ ꝓprie quieti curā illoꝝ poſtponunt. Iuxta illud Iudicū. ix. Nun quid poſſum deſerere dulcedinē meaꝫ. fru ctuſqꝫ ſuauiſſimos. ⁊ ire vt int̓ cetera ligna ꝓmouear Quarti ſunt optimi qͥ cū prio ribꝰ bonis innocētie ⁊ virtutū. zelo iuſticie ⁊ anīaꝝ calent. qͥ nō recipiūt ꝯſolationeꝫ de ꝓprie ſalutis ꝓfectibꝰ niſi alios ſecū trahāt ad deum. exēplo dn̄i qui cū in ſe plenū ſem er habeat gaudiū. nō ꝯtentꝰ gloriaꝫ ſolus habere exiuit aſſumpta forma ſerui ml̓tos filios ī gloriā ſecum adducere opere ⁊ do ctrina. Zelus em̄ iuſticie qͣſi coccus bis tin ctus duplici caritatꝭ colore rutilat amoris dei ⁊ ꝓximi. Amor dei non tm̄ deſiderat eiꝰ dulcedīe frui ⁊ ei adherere. ſed etiaꝫ diligit eiꝰ bn̄placitū impleri. eiꝰ cultum ampliari ⁊ honorē ſublimari. vult em̄ eū ab oībꝰ agno ſci. ab oībꝰ amari. ab oībꝰ ei ẜuiri. et ſuꝑ oīa honorari. Amor ꝓximi deſiderat nō tm̄ eiꝰ corꝑalē ſoſpitatē ⁊ tꝑalē ꝓſperitatē. ſed ma gis eiꝰ et̓nā ſalutē. Ubi gͦ caritas iſta ꝑfecti or. ibi feruentiꝰ deſideriū iſta ꝓmouendi. et inſtantiꝰ ſtudiū ⁊ puriꝰ gaudiū vbi hec īue nit. Caritas em̄ nō querit q̄ ſua ſunt. ſꝫ que dei ſunt. Quantū vero diligꝭ deū ⁊ que dei ſunt purius deſideras. tantuꝫ doles de of fenſa dei vbi vides eū non agnoſci. ⁊ id̓o in honorari vbi vides euꝫ non amari ⁊ ei non obediri. ⁊ eius cultū deſtrui ⁊ aduerſarios multiplicari ⁊ letificari. Et quantum diligꝭ ſalutē ꝓximi tantū affligeris de perditione eius ⁊ nocumēto ꝓfectus eiꝰ. Et licet hͦ cari tas requirat̉ in omībus amicꝭ dei. maxime tamē in vicarijs dei. qui ẜm cor dei moueri CCCXCIIII Fo. debent amore iuſticie et odio iniqͥtatꝭ. Psͣ. Dilexiſti iuſticiā ⁊ ⁊c̄. Iuſticia p̄t h̓ dici obẜ uātia oīm q̄ ſaluti vl̓ ꝓfectui anīaꝝ neceſſa ria ſunt. Horū quedaꝫ ꝓcedunt a lege eter na. vt pure virtutes. humilitas. caſtitas. ca ritas. miſcd̓ia. ⁊ ſil̓es. ſine quibꝰ nullꝰ qͦcūqꝫ tꝑe poterit ſaluari. ad que etiā p̄cepta dei ī veteri ac noua lege maxime ordinant̉. Sic̄ dn̄s dicit ad dilectionē dei ⁊ ꝓximi totā le gem ⁊ ꝓph̓as ſpectare. Matth̓. xxij. In his duobꝰ mādatis ⁊c̄. Quedā ꝓcedūt ab hūa na vice dei inſtitutiōe. vt q̄ ꝑ eccl̓iam ꝓ com muni vtilitate canonice ſunt p̄cepta. ſic̄ ri tus ſacr̄oꝝ ⁊ alioꝝ ad iuris poſitiui p̄cepta ꝑtinētiū. extra. Canonū ſtatuta ab oībꝰ ob ſeruent̉. ita vt qͥlibet obẜuet illa q̄ ꝯueniunt ſuo ſtatui et cōiter oībꝰ īꝑata. laici ſiue cleri ci. Quedā ex voto ꝓprio ꝓueniūt. vt ea ad q̄ nemo cogit̉. Sed qͥ ea ſponte vouerit iā velut ex p̄cepto dei cōpellit̉ obẜuare. vt cōti nentia religioſoꝝ ⁊ obediētia. ⁊ abdicatio ꝓ prij in monaſterio. ⁊ alia q̄ ꝑ regulaꝫ vel cu iuſqꝫ ordinis diffinitiōes eiꝰ ꝓfeſſoribꝰ im ponunt̉. Deūt̓. xxiij. Cū votū voueris dn̄o. nō tardabis reddere. qꝛ reqͥret illud deus. ⁊ ſi moratus fueris reputabit̉ tibi in pctm̄. ſi nolueris polliceri abſqꝫ pctō eris. Qd̓ aūt ſemel egreſſum eſt de labijs tuis obſerua bis ⁊ facies ſic̄ ꝓmiſiſti dn̄o deo tuo et ꝓpria volūtate ⁊ ore tuo locutꝰ es. Quedā ꝓce dūt ex quadā habilitatōe ꝓfectꝰ ſpūalis. qͣꝫ uis alias nō forent neceſſaria ſaluti. vt om nis diſciplina diuini officij ⁊ ſinguloꝝ offi cioꝝ in religione. ⁊ officioꝝ ⁊ tēpoꝝ in ſilen tio. victu ⁊ habitu. labore. vigilijs et ceteris ſpūalibꝰ diſciplinis. in quibꝰ ſingularū reli gionū obẜuantie variant̉. ſicut cuiqꝫ viſum fuerit expedire. Ꝙͣuis aūt in his nō tan ta vis ſalutis exiſtat qͣſi ſine eis nō ſit ſalus. tn̄ tranſgreſſio eoꝝ deformat religionis de corē ⁊ ꝓfectū ſpūalē. ⁊ alioꝝ edificationē ſo let impedire Sicut em̄ amor iuſticie ſtu dioſe iſta in ſe ⁊ in alijs ꝓmouet ⁊ cōgaudet vbi videt iſta ſollicite obẜuari. ita ecōtrario dolet ⁊ vrit̉ ⁊ accendit̉ ꝓ tranſgreſſione illo rū. Psͣ. Nonne qͥ oderūt te ⁊c̄. Quodā vero intimo ſapore diſcernit vt magꝭ doleat de grauioribꝰ tranſgreſſionibꝰ ⁊ de leuioribus minꝰ. Sapiens em̄ quaſqꝫ res ponderat ꝓ ut ſunt. tam bonas qͣꝫ malas. Inſipiēs aut qn̄qꝫ magna ꝓ paruo reputat. ⁊ leuia qͣi ma xima ponderat. trabem feſtucam iudicat liquādo culicē ⁊ glutiendo camelū. Luce. xj. Decimatꝭ mentā ⁊ rutā ⁊ relinquitis q̄ gra uiora ſunt ⁊c̄. Tales zeloꝓprio ferunt̉. ⁊ nō ſpū dei in hac parte agunt̉. Sicut quidaꝫ ꝑ vna inclinatiōe in choro neglecta plus ac cendunt̉ puniendo qͣꝫ ꝓ longa detractione de alio religioſo excitata. Grauiꝰ indignan tur ꝓ verſiculo ⁊ rubricula neglecta qͣꝫ ꝓ ma gna ꝑturbatione cū ſcandalo procurata. Principaliter igit̉ cauenda ⁊ dolēda eſt trāſgreſſio p̄ceptorū dei. deinde inuiolabili um preceptoꝝ ſancte eccl̓ie. deinde illorum q̄ ſub voto volūtario ſibimet qͥſqꝫ fecit neceſ ſaria. vt regulares obſeruātie. maxime que ſub p̄cepto ſunt ſtatute. deinde omīa ſcāda la ſpeciē mali quācūqꝫ habentia. auaricie. ſu perbie. inuidie. caſtrimargie. iracundie. ſu ſpecte familiaritatis. inobediētie. ⁊ ſimiliū viciorū que odorē fame religioſoꝝ quo alij fideles debēt ab eis edificari ⁊ ab eis diſce re quid cauere debeant ⁊ facere. fetere faci unt. vt magis ꝑ eos inficiant̉ ſcandalo qͣꝫ re ficiant̉ virtutis exemplo. Roma. ij. Nomen dei ꝑ vos blaſphemat̉ inter gētes. Faci lius autē grauius peccatū occultū curat̉ qͣꝫ tale ſcandalū. quia illud ꝑ ſecretā poteſt ſa nari penitentiā. ſcandalū autē vix auellitur a cordibꝰ omniū ad quos forte ꝑuenit. De inde cauenda eſt ꝑturbatio ſtudij deuotio nis. ex qua fulcit̉ omīs vera religio. ⁊ omne virtutis exercitiū impinguat̉. Arida eſt om nis religio que nō oleo iſto ſaginat̉. Inſta bilis eſt bonorū operum ſtructura que de uote orōnis frequētia non cōpaginat̉ ſicut paries lapidū ſine cemento In om̄i religio ne vbi deuotiōis feruor tepuerit etiā aliarū virtutū machina incipit deficere ⁊ ꝓpinqua re ruine. Lampades fatuarū virginuꝫ ſine oleo extinguunt̉. Math̓. xxv. Deinde cauē da eſt negligentia exterioris diſcipline. que pro decore religionis ⁊ habilitationis pro fectus ſpiritualis ſtatuta eſt. cuius deſer tio ſignum eſt neglecte cōſcientie ⁊ interio ris leuitatis. Talis autē diſcipline obẜuan tia nō ita mandat̉ quaſi aliter non liceat vi uere. ſed quia ſic magis cōuenit ꝓpter hone ſtatis conformitatē ⁊ vniformē fratꝝ cōuer ſationē. ne ꝑ libitū quiſqꝫ viuat ⁊ faciat vn de forte alij turbent̉. In talibꝰ auteꝫ obſer uantijs que in ſe indifferētes ſunt ſed ꝓpter aliud ſtatute. vt dictum eſt. maior eſt hn̄da diligētia vt bn̄ ẜuent̉ qͣꝫ ſcrupuloſe timēdū. De ſex alis Seraphin ſi ex aliqͣ ſurreptiōe qn̄qꝫ tranſgrediant̉. niſi forte ꝯſuetudo generaret deformitatē ⁊ diſ ſimulatio negligentiā nutriret. tūc ꝓpter ali ud malū ꝯſequēs p̄cauendū zelus diſcipli ne dormire nō debet. Uerus igit̉ iuſticie zelator pͥmo cauet ne malū aliqͦ mō faciat vl̓ doceat. Scd̓o ne licenciet vl̓ ꝯcedat qͣcūqꝫ importunitate ſeu circūuentōne mollitus. Tercio ne faueat vl̓ diligat fieri. etiā ſi eo ir requſito fiat vl̓ abſente. Quarto ne diſſimu let ⁊ taceat qͣſi neſciēs. cū ad eum ꝑtineat ar guere ⁊ on̄dere qͣntū malum ſit. ⁊ deterrere ne vlteriꝰ audeāt ſil̓ia attēptare. Quinto ne inultū eſſe patiat̉. qꝛ aliqͦd bonū parit pctī caſtigatio.ſ. ꝙ ip̄e qͥ fecit ꝓhibet̉ vltra pecca re. Ioh̓es. Iā noli peccare ne deterius tibi aliqͥd ꝯtingat. Itē qꝛ purgat̉ a pctō ne a d̓o poſtea duriꝰ puniat̉. Prouer. xxiij. Tu vir ga ꝑcuties illū. ⁊ aīam illiꝰ de inferno libe rabis. Itē qꝛ ꝑ hoc alij erudiunt̉ vt caueāt ſil̓ia ꝑpetrare Prouer. Peſtilente flagellato ſapiētior erit paruulꝰ.i. tenellus ⁊ nouꝰ cau tior eſſe diſcet. Itē ip̄e p̄latꝰ vicariꝰ ſuperni iudicis liberat aīam ſuā a pctō negligentie. officiū ſuum ſic implendo. Qd̓ qꝛ heli ſacer dos nō fecit mortꝭ ſnīam cū filijs peccātibꝰ excepit. Reg. iiij. In hͦ em̄ differūt laudabi les religiōes ⁊ iā dilapſe. non ꝙ nullus pec cans in laudabilibꝰ reꝑiat̉. ſed ꝙ nullus im pune peccare ſinat̉. ⁊ peccādi aditꝰ ſtudioſe p̄cludant̉. ⁊ incorrigibiles ⁊ alios inficieu tes eliminent̉. ⁊ boni foueant̉ ⁊ diligant̉ vt ꝑſeuerent ⁊ in meliꝰ ſemꝑ ꝓficiāt. Naꝫ cum in cōuentu angeloꝝ ante ꝯfirmationē et in ordine apl̓oꝝ ſub magiſterio xp̄i reperta ſit prauitas. qͥs ordo bonoꝝ in terra audeat ſi bi arrogare hāc p̄rogatiuā ꝙ pctm̄ in eo nō ſit. qꝛ ⁊ ſi plurimi ꝑ dei gr̄am immunes ibi fuerint. ſed nō omēs. Ioh̓. xiij. Uos mūdi eſtis ſed nō omēs. Bonis em̄ qͣꝫdiu ſūt hic in ſtatu merendi expedit aliqͦs malos ſecuꝫ habere qͥ eis ſint maioris occaſio meriti. qͥ bus cōpatiant̉ in malis ſuis. cōtra qͦs zelꝰ eoꝝ inardeſcat. qͦs corrigere laborēt. qͥbꝰ ſi miles fieri ꝑtimeſcāt. qͥ eis ſint tentationis materia. a qͥbꝰ etiā ꝑſecutiōes ſuſtineāt. ⁊ ex quoꝝ ꝯſideratiōe ꝯfuſi humilient̉. quia ta les nō ſunt. āmoneant̉ gr̄arūactōnis ei qui cuſtodit eos ne tales efficiant̉. Si autē de eſſent bonis p̄dictarū virtutū occaſiones. merita ip̄oꝝ tanto fierent etiā minora. Ga latas. vj. Que em̄ ſemīauerit hō hec et metet. Nec tn̄ diligendi ſunt mali ſeu fonendi. ſed tolerandi. maxime quoꝝ occulta ſūt ma la. ⁊ alios nō inficiūt. ⁊ eſt ſpes de correctio ne ip̄oꝝ. Ubi ꝟo iſta defecerint ibi ſine gra ui detrimento ſuſtineri nō pn̄t. ⁊ iō eliminā di ſunt. ne putet̉ eoꝝ prauitas bonis place re. Interim etiā dū tolerant̉ puniendi ſunt ſtimulis āmonitionū. correptionū. cōfuſio num. caſtigationū. vngendi etiā fomentis exhortationū. ꝯſolationū. orōnū ⁊ ꝓmiſſio nū. ſi forte cōualeſcant de infirmitate ⁊ for tes fiant. Precludenda eſt eis via peccandi ⁊ tēptatiōis aditꝰ obſtruēdi. qd̓ etiaꝫ bonis expedit ne oportunitas mali faciat eos de teriores. Prelatꝰ em̄ vicariꝰ dei cui data eſt ptās a dn̄o ſuꝑ familiā ſuā. ⁊ cui debent ſubditi ea de cauſa vice dn̄i obedire. ſi non corrigit delinquētes. ſi ꝑmittit ſub ſe vicia creſcere. ⁊ ꝯſuetudines malas oriri. ⁊ iā ex ortas roborari ⁊ dilatari. ſi videt regl̓ares obſeruātias dilabi. ⁊ trāſgreſſiones multi plicari. et ꝓ poſſe nō obuiat tā pn̄tibꝰ malis imminētibꝰ. triplicē deo reddet rationē. Primo ꝓ ſua negligētia. qꝛ n̄ fecit ad qd̓ officio tenebat̉. Sap̄. vj. Cum eſſetis mini ſtri regni illiꝰ nō recte iudicaſtꝭ. nec cuſtodi ſtis legē iuſticie. neqꝫ ẜm voluntatē eiꝰ am bulaſtis. Horrende ⁊ cito apparebit vobis qm̄ iudiciū duriſſimū his qͥ p̄ſunt fiet ⁊c̄ Scd̓o ꝙ oīa pctā ſubditorū q̄ poterat ⁊ debuerat correxiſſe ⁊ p̄cauiſſe imputant̉ ei. Ezech̓. xxxiij. Si nō fueris locutꝰ vt cuſto diat ſe impiꝰ a ſua via. ipſe in impietate ſua moriet̉. ſanguinē aūt eiꝰ de manu tua reqͥ ram. Tercio ꝓ abuſione honorꝭ ⁊ poteſta tis ſibi collate quā ad ꝓpriā gl̓iam et cōmo dū retorſit. ⁊ nō ad qd̓ data eſt ei. Mat. xxv Tollite ab eo talentū. ⁊ inutilē ſeruū eijcite in tenebras exteriores. ibi erit fletus ⁊ ſtri dor dentiū. Oſtendat gͦ bonꝰ zelator qͣn tū diligat deū in eo ꝙ bn̄placitū eiꝰ in ſe et ī alijs ꝓmoueat nec ab hͦ zelo molleſcat ꝑdeſi am. nec labore laſſet̉ nec cōſilijs flectat̉ nec aſtutijs circūueniat̉. nec amicicia nec blan dimentis deliniat̉. nec minis terreatur. nec ꝓ diuturne praue ꝯſuetudīs p̄ſcriptiōe de ſperet quin ſuū officiū exequat̉. Secun da ala huiꝰ eccl̓iaſtici ſeraph eſt pietas ſiue fraterna cōpaſſio. vt ſic̄ eū caritas dei ad ze lū iuſticie inflāmat. ita fraterna dilectio ad pietatē informet. Nā ⁊ ſi vicijs debet̉ virga feriens ſed infirmitati neceſſariꝰ ē baculus CCCXCIIII Fo. ſuſtentans. Psͣ. Uirga tua et baculꝰ tuꝰ ⁊c̄ j. Coꝝ. iiij. In ꝟga veniā ad vos an ī carita te ⁊ ſpū māſuetudinis. Sic ⁊ ille ſamarita nus vulneribꝰ illiꝰ ſemiuiui relicti infudit vinū zeli feruentꝭ ⁊ oleū pietatꝭ mitigantis. Alia eſt aūt infirmitas corꝑis. alia men tis. ⁊ vtraqꝫ indiget cōpaſſiōe Infirmitas corꝑis triplex eſt. Primi ſunt infirmi decū bentes in lectulis vl̓ in acutis vl̓ in alijs in firmitatibꝰ grauibꝰ laborātes. Alij ſunt in firmi ꝑ domiciliū vel etiā ꝑ terraꝫ qn̄qꝫ de ambulātes. ⁊ tn̄ ſepe grauibꝰ doloribꝰ affli cti. vt calculoſi. infiſtulati ponderoſi ⁊ ſil̓es Tercij determīatā infirmitatē nō hn̄tes. ſꝫ tn̄ corꝑe debiles ⁊ viribꝰ exhauſti vt ſenes ⁊ laboribꝰ ꝯfecti. vel naturali infirmitate de preſſi. ſed qn̄qꝫ accidētali languore ad tēpꝰ attriti. His eſt triplici pietate ſubueniēdū. ſcꝫ remedijs medicinalibꝰ. ſi ꝯgrue p̄t fieri. Itē relaxatione rigorꝭ in victu. veſtitu. vigi lijs ⁊ hmōi. Itē exemptiōe laboris in offi cijs. ſeruicijs. diſcurſibꝰ ⁊ hmōi. ꝓut cuiuſqꝫ neceſſitas exqͥrat. Ita ꝙ pͥmis d̓ pͥmo. ſcd̓is de ſcd̓o. tercijs de tercio. iuxta ſinguloꝝ in digentiā ſpecialiꝰ ſuccurrat̉. Oīs hūanitas eſt infirmis ⁊ debilibꝰ exhibēda. qꝛ flagella ti ſunt a dn̄o. ſi ſuꝑ hoc ab hoībꝰ tribulant̉. ip̄a eoꝝ miſeria clamat ad pr̄em miſcd̓iarū ꝯtra illos qͥ eos tribulāt cōquerendo. Psͣ. Qm̄ quē tu ꝑcuſſiſti ꝑſecuti ſunt. et ſuꝑ do lorē vulnerū meoꝝ addider̄t ⁊c̄. Infirmꝰ em̄ qͥ afflictꝰ ſibimet ſubuenire nō valet eo ip̄o āpliꝰ tribulat̉. qꝛ ab his qͥbꝰ deberet nō ꝯſolat̉. nō a labore releuat̉. nō ſubuenit̉ in digenti. nec habet ſibi cōpatienteꝫ. Psͣ. In ꝯſpectu tuo ſunt oēs qͥ tribulant me. impro periū expectauit cor meū ⁊ miſeriā. Et ſuſti nui qͥ ſimul ꝯtriſtaret̉ ⁊ nō fuit. ⁊ qͥ ꝯſolaret̉ ⁊ nō inueni. Et dederūt in eſcā meaꝫ fel ex probratōis. ⁊ in ſiti mea potauerūt me ace to obiurgatiōis. Fiant gͦ eis q̄ ſequunt̉ ⁊c̄. Bonus aūt p̄latus agnoſcit ſe fratrū ſu orū patrē nō dn̄m. ⁊ exhibet ſe eis medicuꝫ nō tyrannū. nec reputat eos vt iumēta ſua. vel ſeruos emptiōis. ſed vt filios heredita tis ſuꝑne cōſortes. ⁊ facit eis ſicut vellet ſi bi fieri ſi ſimiliter indigeret. Sed fortes et ſani nō ſentiunt qd̓ ſentit eger. ideo neſciūt eis cōꝑati. ſcient antē poſtea cum dolebūt. Ꝙ ſi obijciant quia ſepe fingunt ſe quidaꝫ debiliores qͣꝫ ſint. nunquid ꝓpter hoc om̄s ſunt hypocritę iudicandi. cū econtrario ꝓ paucis iuſtis multis malis dominꝰ volue rit peperciſſe. Gene ẜ. xviij. Triplici autē Nō ratione magis indigēt infirmi ſubſidio pie tatis qͣꝫ ſani ⁊ robuſti Primo ꝓpter ſuſtenta tionē vite. quia ſeip̄os non valent ꝓcurare. ſi tunc etiā ab alijs nō ꝓcurant̉. cogunt̉ de ficere. ⁊ nō poſſunt ſubſiſtere. Regum. xiiij. Ne penitus pereat qͥ abiectus eſt. Secun do ꝓpter reſtaurationē ſanitatis. ⁊ viriū qͣs in infirmitate ꝑdiderunt. Cum em̄ ſanus ⁊ fortis ſolus indigeat ſuſtentamento. vt qd̓ habet ꝯſeruet. eger ⁊ debilis indiget dupli ci refectione ne pereat ⁊ ꝑdat qd̓ adhuc ha bet. ⁊ reꝑaret qd̓ amiſit Luce. xix. Ab eo qͥ nō habet etiaꝫ quod videt̉ habere auferet̉. Tercio ꝓpter ꝯſolationis releuamen. qꝛ cū ſic multipliciter affligant̉. ſolaciū eſt eis cū vident alios ſibi cōꝑati ⁊ ad reparatōis ſue ſtudiū fideliter cooperari. Regū. xxiij. Be nedicti vos a dn̄o qꝛ doluiſtis vicem meaꝫ Sed dicunt aliqui. Illis debilibꝰ digne ſubuenit̉ de qͥbus eſt ſpes ꝯualeſcētie. in il lis vero de qͥbꝰ nō p̄ſumit̉ ꝙ aliqn̄ conuale ſcant inutilit̓ ꝯſumunt̉ expenſe. Hoc recte diceret̉ ſi nō ꝓpter meritū charitatꝭ. ſꝫ ꝓpter retributionē hūane vtilitatis deberet infir mis miſcd̓ia exhiberi. Qui aūt ꝓpter hͦ īfir mo ſubuenit vt cū ſanatꝰ fuerit bn̄factum illud ſeruando retribuat. merito caritatis ſe priuat. Ubi em̄ maior miſeria. ibi clarior miſcd̓ia apparet ⁊ purior caritas. Expedit gͦ p̄latū qn̄qꝫ experiri infirmitates ceteroruꝫ. vt diſeat cōpati. Heb̓. iiij. Nō habemꝰ pon tificē qͥ nō poſſit cōꝑati īfirmitatibꝰ nr̄is ⁊c̄. Infirmoꝝ mēte etiā ſūt tria genera. Pri mi qͥ ex deuotōis defectu vl̓ tēptatiōis im pulſu proni ſunt ad ſcandala ⁊ pctā. ex faci li occaſione vacillātes ⁊ ad lapſum ꝓcliues Coꝝ. xj. Int̓ vos ml̓ti infirmi ⁊ imbecilles ⁊c̄. Scd̓i. qͥ licet bone volūtatꝭ ſint ⁊ deuoti tn̄ ex leui correptōe vl̓ inuectiua obiurgati on effecti puſillanimes aut cōincidūt ī qͣn dā deſꝑatōis diffidentiā. aut ꝓrūpūt ī gra uē cōmotōis impatīaꝫ vn̄ poſtmodū dolēt. ⁊ ceteri qn̄qꝫ turbant̉. Ro. xv. Debemꝰ nos infirmiores imbecillitates ⁊c̄. Tercij ſunt oēs generalit̓ imꝑfecti. qͥ in diuerſis ꝟtutū ſtudijs ſepe vacillāt ⁊ varijs paſſionū febri bꝰ ſentiūt ſe interdū etiā reluctātes pulſari. mō elatōis. mō ire. mō accidie. inuidie. ꝯcu piſcētie. gule ⁊ alioꝝ vicioꝝ tam carnaliū qͣꝫ ſpūaliū. Psͣ. Miſerere mei d. qm̄ īfir. ſū. ⁊c̄. De ſex alis Seraphin Remedia his infirmitatibꝰ adhibenda ſunt vt ſubtrahat̉ eis occaſio ſcādali. opor tunitas peccādi. ne videāt vnde infirment̉ vel audiāt. ⁊ ne ſepe ꝑmittant̉ extra domuꝫ vagari. Gen̄. xxxiiij. Dina egreſſa domum corrupta eſt. ⁊ ꝑ exhortationes crebras. ex empla patiētie ꝯfortent̉. ⁊ a duris increpa tionibꝰ donec ꝯualeſcāt de infirmitate par cat̉ eis. ⁊ alijs offenſis qͥbꝰ ꝑturbent̉. Colo cenſiū. iij. Pr̄es noͣlite ad indignationeꝫ ꝓ uocare filios vr̄os. vt nō puſillo anīo fiant Qui em̄ ampliꝰ cōmouet ſatꝭ ꝑ ſe cōmotuꝫ qͣſi ꝓuocat ꝯtra ſe canē latrantē vt mordeat eū. Itē vt equanimit̉ mores ⁊ imꝑfectio nes eoꝝ ſupportent̉. Eccī. Nō em̄ omēs oīa pn̄t. Sicut aūt rudibꝰ ⁊ minꝰ peritis ſolēt doctores eoꝝ impericie ignoſcere cū minꝰ recte ſentiāt. ita ⁊ ꝟtuoſi benigne ſupportāt alioꝝ defectꝰ. ſcientes ꝙ nō omēs pn̄t eqͣlit̓ eſſe ꝑfecti. ⁊ qͣſi paruulis ⁊ teneris in chriſto grauiora qͣꝫ valeāt portare onera nō impo nūt. nec ab eis exigunt ea q̄ vires ip̄oꝝ exce dūt. Gen̄. xxxiij. Noſti ꝙ paruulos habeā te neros ⁊ oues ⁊ boues fetas mecū. qͣs ſi plꝰ in ambulando fecero laborare morientur vna die cuncti greges. Hoc eſt. Qui paruū los imꝑfectos ⁊ aliquā bonā hn̄tes volun tatem qͣſi vetꝰ in vtero plus vrget in exerci tio ꝟ̓tutis qͣꝫ ẜm gr̄am qͣꝫ acceperūt. etiaꝫ il lud qd̓ iā habēt ſupra vires agitando extin guit in eis. Theſſal̓. ij. Facti ſumꝰ paruuli in medio veſtrū tanqͣꝫ ſi nutrix foueat filio ſuos. ꝙ ita humilit̓ ⁊ pie blanditꝰ ſum vob̓ ꝯdeſcendens vr̄e teneritudini ⁊ imꝑfectio ni. Quo ꝯtra de duris ⁊ non cōpaſſiuis pa ſtoribꝰ cōquerit̉ dn̄s Ezech̓. xxxiiij. Qd̓ in firmū fuit nō ꝯſolidaſtis. ⁊ qd̓ egrotū nō ſa naſtis. ⁊ qd̓ fractū nō alligaſtis. ⁊ qd̓ perie rat nō queſiſtis. Sed cū auſteritate impe raſtis eis ⁊ cū potētia ⁊c̄. Bernardus. Ut quid grauatꝭ iugū veſtrū cū cernitis diſci puloꝝ. quoꝝ vos potiꝰ iugū portare debe tis. ponite onera. ꝓducite vbera. pecora la ctate. quieſcāt. ⁊ ſi interdū ſeueritate opus ſit. pr̄na nō ſit tyrannica. Numeri. xj. Porta eos in ſinu tuo ſicut portat mulier infantu lum ſuū. ⁊ defer in terrā ꝓ qua iuraui ⁊c̄. Tercia ala eccl̓iaſtici ſeraph. eſt patiētia ⁊ ꝯſtans longanimitas. Sicut em̄ tectū ta bernaculi vt interiora mūda manerent ⁊ ni tida excepit in ſe pulueres ⁊ imbres et ven torū impulſus. ita ſuꝑiores qͥ fideliter ſubditos ſuos defendūt a turbine pctī neceſſe eſt ſepe diuerſaꝝ exciꝑe tempeſtates aduer ſitatū. ſicut gallina ꝓ pullis ſe obijcit mil uo vt eos defendat Tria vero ſunt inter alia in qͥbꝰ patiētia ei neceſſaria maxīe videt̉ Primo ꝓpter multiplices labores ⁊ curas ⁊ occupatōes diuerſimode emergētes. Cu ra em̄ ꝯtinua vrget eū tam de ſpūalis ꝓui dentia diſcipline qͣꝫ de corꝑalis ſubſidij ꝓ uiſione. Un̄ ⁊ apl̓i nō ſolū de ſpūalibꝰ ſed ⁊ de tēꝑalibꝰ fideliū neceſſitatibꝰ maxīe pau perū ſolliciti erāt. Galataꝝ. Iacobꝰ ⁊ iohā nes ⁊ cephas dextras dederūt mihi et bar nabe ſocietatꝭ. vt nos in gentes. ip̄i aūt ī cir cūciſionē. ſcꝫ euāgelij p̄dicatōnē extenderēt tm̄ vt paupeꝝ xp̄i memores eſſemꝰ. qd̓ etiā ſollicitꝰ fui hocip̄m facere ⁊c̄. Dn̄s quo qꝫ turbas qͣs verbo ſalutꝭ pauit. etiaꝫ pane corꝑali in deſerto ſe ſuſtinētes. cuꝫ aliunde nō hr̄ent refecit. Marci. vj. ⁊. viij. Occupa tiones qͦꝫ varie tā ex domeſticis curis qͣꝫ ex traneis cauſis frequēter emergūt qͥbꝰ cogni aliquatinꝰ implicari. ⁊ quō ſe de illis expedi at anxiari. Ex his etiā labores plurimi cre ſcunt diſcurſuū. vigiliaꝝ. tractatuū. ⁊ aliarū fatigationū ꝓ quibꝰ oībꝰ patiētia ei neceſſa ria eſt. ita vt moyſes mitiſſimꝰ ⁊ deo familia riſſimꝰ ꝓpter hͦ in plures onꝰ gubernatiōis ppl̓i ſit partitꝰ. qͣſi nō valens tot negocia ſu ſtinere Deutero.j. Nō valeo ſolus vr̄a ne gocia ſuſtinere. et pondus ac iurgia. date e vobis viros ſapiētes ⁊ gnaros. ⁊ qͦrū ꝯuer ſatio ꝓbata ſit in tribubꝰ vr̄is. ⁊ ponā vobis eos pͥncipes ⁊c̄. Scd̓o eſt ei patiētia ne ceſſaria ꝓ tardo ꝓfectu illoꝝ in qͥbꝰ cōtinue fatigat̉. Uidet em̄ paucos eorū ꝓficere. vi det poſt qꝛ ꝑ multos conatꝰ ſuos ea q̄ mul to labore in modico iā emendari ceperant. ex facili iteꝝ dilabunt̉. ⁊ ꝓpter plures diffi cultates ⁊ obſtacula ꝓfectū ſpūalē impedi entia qͣſi in deſperationē tendere fructū la boris ſui. ſicut qͥ multa ſemīauit ⁊ pauca cō ſpicit oriri. videt etiā qn̄qꝫ q̄ ꝑſonalit̓ iubet ⁊ ordinat negligent̓ impleri ⁊ ſeruari. ⁊ ſepe ſub ſpecie boni latenter maluꝫ ſubintrare. ita ꝙ nō audet aꝑte vt malū redarguere. cū bonū in ſuꝑficie appareat. ⁊ tn̄ in fine ꝑ hoc maiꝰ bonū deſtruit̉. ⁊ aꝑtioribꝰ malis aditꝰ aperit̉. Uerbi gr̄a. vt multi ſaluent̉ plures qͣꝫ oportune tenere poſſumꝰ recipimꝰ. Sꝫ ip̄a tandē multiplicatio erit pauꝑtatis nr̄e obfuſcatio. dū plures velint pl̓ibꝰ gaudere CCCXCV Fo. nō carere. īde ſeqͥt̉ frequētior diſcurſus ꝓ ac quirēdo neceſſaria. exqͥrunt̉ vie inſolite ī pe tēdo. incautiꝰ agit̉ ꝯͣ regl̓am ī recipiēdo. qͥes deuotōis extinguit̉. mores religioſi ī diſſue tudinē vertūt̉. ꝯſueſcūt frēs libent̓ euagari. ⁊ diuerſa carnis cōmoda forꝭ venari. famili aritates in regl̓a ꝓhibitas ꝯͣhere. munera a ꝯfitētibꝰ q̄rere. edificatōes aīaꝝ ꝓ q̄ſtu vēde re. diuitibꝰ adulari. areas dilatare. ſūptuoſa palacia exaltare. ſcādala nō curare. ⁊ dei ho nor qͥ ex nr̄a ſctā ꝯuerſatōe ⁊ alioꝝ exind̓ edi ficatōe ꝓueīre debuerat. agēdo his ꝯͣria ꝯcul cant̉. Idē eſt d̓ p̄propera ꝓmotōe iuuenū et nōdū ꝓbatoꝝ ad ordīes ⁊ officia ꝯfeſſionis p̄dicatiōis p̄latōis. Idē de pl̓ibꝰ q̄ corā hoī bꝰ ſūt alicuiꝰ apparētie. ſꝫ religiōis puritatē ī teriꝰ corā d̓o obſcurāt. ⁊ rudes ī religiōe qͥ in terna n̄ ſapiūt putātes ī his ext̓ioribꝰhōeſta tibꝰ totā vim ſpūal̓ ꝯuerſatōis ꝯſtare. magͦ ze lo eas defendūt. ⁊ de verꝭ v̓tutibꝰ ⁊ ſpūalibꝰ nō curāt. Hec ⁊ alia pl̓ima vidēs ſpūal̓ p̄la tus qͥ oīa in ꝟitate dijudicat. tabeſcit ⁊ vrit̉. ⁊ nō valēs corrigere ꝓ deſiderio in ꝟtute patīe mirabilit̓ exercet̉. Psͣ. Tabeſcere me fec̄ zelꝰ meꝰ. zelꝰ domꝰ tue comedit me ⁊c̄. Tertio neceſſaria ē ei patīa ꝓ ingͣtitudine illoꝝ ꝓ qͥ bus tāta ſolicitudīe laborat ſcꝫ ꝙ vix vnqͣm eis ſatꝭ facit qͥn ſꝑ ꝯq̄rant̉. ꝙ alit̓ poſſet eis ⁊ meliꝰ facere ſi vellet ꝙ ſepe ꝑplexꝰ eſt an debe at eoꝝ īportunitatibꝰ cedere ⁊ acqͥeſcere ī oī bus q̄ cupiūt. vl̓ rigide tenere qd̓ credit eſſe magꝭ expediēs. Phil̓. jͣ. Quid eligā ignoro coartor em̄ ⁊c̄. Itē ꝙ inuertūt ei pl̓ima q̄ fac̄ ⁊ interp̄tant̉ ad deteriꝰ ⁊ ſuꝑ his viſitāt eū et murmurāt ⁊ accuſant ⁊ detrahūt ei ⁊ ſumūt inde materiā ſcādali. vnde putabat ſe deo ⁊ ip̄is obſequiū p̄ſtitiſſe. ita ꝙ vix ī aliqͦ p̄t īue niri mediū in hͦ qd̓ ordinat aut qd̓ fac̄ qͥn ſꝑ aliqͥbꝰ diſpliceat ⁊ turbēt̉. Itē ꝙ etiā in fa ciē qͥdā reſiſtūt ei. l̓ lr̄is arguūt eū ⁊ deſpiciūt ⁊ ꝯcitāt alios vt ſe ei opponāt. vl̓ aſtute impe diūt ne poſſit ꝑficere q̄ deberet. His ⁊ ali is aduerſis qͥbꝰ diuerſimode īpetit̉. triplici patīe ſcuto ſtudeat opponere. Prīo vt mo deſte ⁊ mature ⁊ benigne ad ſingl̓a rn̄deat. ⁊ impetū feruoris repͥmat ne ī voce aut vultu ſeu moribꝰ īpatiētiā on̄dat. Tūc em̄ magꝭ ꝓ ficit ꝑ patīam. ⁊ tādē deuincit qͦs impetuoſe agēdo ampliꝰ ꝓuocaret. Sic gedeon mode ſte rn̄dēs virꝭ ep̄hraimꝯͣ ſe iurgātibꝰ. ꝯpeſcu it ſpm̄ eoꝝ qͦ tumebāt. Iudic̄. viij. Prouer. xv. Rn̄ſio mollis frāgit irā. ẜmo durꝰ ſuſcitat furorē. Uix eī cōmotio ꝯmotōe ſedat̉. ⁊ viciū vicio nō ſanat̉. Impatiētia eī p̄lati cō fundit q̄ ꝓmouere pot̓at bona. His modis alios ſcādaliſat. Prouerb̓. xiiij. Qui īpatiēs. eſt exaltat ſtulticiā ſuā.ſ. alijs pandēdo. red dit eū ſubditꝭ ⁊ alijs ꝯtēptibilē. Prouer. xij. Qui vanꝰ ⁊ excors ē parebit ꝯtēptui. Fa cit eū exoſum ⁊ horrēdū. Ecc̄i. ix. Terribiliſ eſt ī ciuitate ſua hō linguoſus ⁊ temerariꝰ in ꝟbo ſuo odibilis erit. Prouocat alios ad ī patiētiā. Proner. xv. Uir iracūdꝰ ꝓuocat ri xas. qͥ aūt patiēs eſt mitigat ſuſcitatas Non audēt ei ſubditi neceſſitatē ſuā aꝑire. Iob. iiij. Si ceperimꝰ loqͥ tibi. forſitā moleſte acci pies. Replet domū murmure ⁊ rācore. Pro uerb̓. xj. Qui ꝯturbat domū ſuā poſſidebit vētos.ſ. ꝯſpirationū. Teneros mēte fugat ⁊ puſillanimes fac̄. Prouer. xix. Spm̄ ad ira ſcendū facilē qͥs poterit ſuſtinere. nemo au det eū monere d̓ his q̄ forēt emēdāda Regū xxv. Ip̄e ē filiꝰ belial ita vt nemo poſſit ei lo qui. Scd̓o ſtudeat eē pacificꝰ vt nec vīdi cet ſe de illatꝭ īiurijs. nec ī corde oderit illos nec curā eoꝝ ſegniꝰ agat. nec q̄rat eos a ſe re mouere. imo libētiꝰ teneat eos vt ꝑ hͦ ⁊ illos ⁊ alios edificet bn̄faciēdo īgratꝭ. ⁊ vt ꝓ ſe vir tutꝭ exercitiū in eis habeat exēplo ſūmi pa ſtorꝭ. Luc̄. vj. Eritꝭ filij altiſſimi. qꝛ ip̄e beni gnus ē ſuꝑ ingͣtos ⁊ malos. Cū em̄ ſit ꝓprie officiū paſtorꝭ docere v̓tutes. ſi vicioſos re mouet a ſe. qͦs docebit. ſi medicꝰ fugit egro tos qͦs curabit. Si fortꝭ tiro declinat īpetē tes ſe quō aſſequet̉ triūphū gl̓ie. Si negoci ator negligit merces ī qͥbꝰ magͣ lucret̉. quō poterit ditari. In̄ eſt ꝙ int̓ alios tot ſanctifi cati ſūt ep̄i ⁊ p̄lati qꝛ tā agēdo bona qͣꝫ patiē do aduerſa ⁊ alios edificādo ad alta ꝑfectio nis culmīa officij ſui occaſiōe ꝑuener̄t. Thi. iij. Qui ep̄atū deſiderat ⁊c̄. Tertio ſit pati ens vt nō minꝰ ſit volūtariꝰ ⁊ ſtudioſꝰ ad ex equēda ea q̄ officij ſui ſolicitudo reqͥrit ꝓpt̓ tediū laborꝭ vl̓ tarditatē ꝓfectꝰ vl̓ importu nitates ſubditoꝝ vl̓ alia gͣuamīa. qꝛ ſic ad al ta merita ꝑuenit̉. Paral̓. xv. Uos gͦ ꝯforta mini ⁊ nō diſſoluat̉ manꝰ vr̄e. erit ei merces oꝑi vr̄o. Iſte manꝰ p̄lati ſūt inſtātia ī agēdo. ⁊ patīa ī ſufferēdo qd̓ gͣuat. Que ſi nō diſſol uant̉ ꝑ deſidiā ſeu ītolerantiā. merces et̓na ei cumulat̉. Per has nāqꝫ aduerſitates re ctor a pctōꝝ puluere purgat̉ quē ꝯtrahit ex humane infirmitatꝭ ſurreptiōe. In multis em̄ offendimꝰ om̄s. etiā in pluribꝰ negocijo De ſex alis Seraphin plures negligētie ſepe fiūt. a qͥbꝰ purgari ne am docet pingit ī ſabulo figuraꝝ demgittra ceſſe hn̄t hic prelati. ne illic duriꝰ puniāt̉. ij. Regū. vij. Si iniq̄ aliqͥd geſſerit corripiā eū in ꝟga viroꝝ. ⁊ ī plagꝭ filiorū hō. Itē ꝑ has dū depͥmit̉ a tumore ſuꝑbie cuſtodit̉. q̄ potē tibꝰ ꝑiculoſiꝰ inſidiat̉. dū ⁊ ſublimitas officij ⁊ libertatꝭ licētia ⁊ boni oꝑis placētia facile mētē eiꝰ extollerēt niſi aduerſitatꝭ iugū collū p̄ſumptōis eiꝰ hūiliaret. ⁊ ſic a ſuꝑbie vora gine defenſaret. Iob. xxxiij. Erudiēs inſtru it diſciplina vt auertat hoīem ab his q̄ fecit ⁊ liberet eū deſuꝑ eruēs aīam eiꝰ a corrupt on ⁊ vitā illiꝰ vt nō trāſeat ī gladiū. increpat qͦꝫ ꝑ dolorē in lecto ⁊c̄. Cuſtos eī ſalutis ⁊ ꝓfectꝰ boni rectorꝭ eſt hūiliatio aduerſitatꝭ. ſi ne qͣ eū ſucceſſus ꝓſperitatꝭ cito releuaſſet in ventū p̄ſumptōis. Un̄ dauid ẜm cor dei ele ctus qn̄ p̄mebat̉ aduerẜ. deuotiſſimꝰ fuit et hūilis. qn̄ aūt extollebat̉ ꝓſperꝭ. incidit ī cul pā offenſionis. Psͣ. Bonū mihi qꝛ humilia ſti me ⁊c̄. Itē vt dictū eſt meritū eiꝰ ex īde ml̓ tiplicat̉. dū nō ſolū ꝓ bonis q̄ in ſe ⁊ ī alijs ꝓ mouet gl̓iam acqͥrit. ſꝫ ⁊ ꝓ aduerſis q̄ pati maḡfice coronat̉. ſic̄ auꝝ qd̓ ꝑ ignē ꝓbatuꝫ fit pulcriꝰ ⁊ p̄cioſiꝰ. Sap̄. iij. Tāqͣꝫ auꝝ ī for nace ꝓ. ⁊c̄. Sepe aūt ſpūal̓ ꝓfectꝰ creſcit duꝫ nō ſentit̉. ⁊ roborat̉ cū magis infirmari pu tat̉. Mar. iiij. Sic ē regnū dei quēadmodū ſi hō iaciat ſementē in terrā. ⁊ dormiat ⁊ exur gat nocte ac die. ⁊ ſemē germīet ⁊ creſcat dū neſcit ille ⁊c̄. Nō aūt miꝝ ſi om̄es conatꝰ rectorꝭ nō ꝑficiūt ī oībꝰ. cū nec d̓i oꝑatio ī oī bus ꝓficiat ad ſalutē ip̄oꝝ. ⁊ multi ſint voca ti ⁊ pauci electi. Oīa em̄ q̄ ſemināt̉ nō ꝯuale ſcunt. ⁊ qͥ theſauros effodiūt. libent̓ multaꝫ terrā eruderāt vt modicū auri vl̓ argēti re periāt. Tātꝰ aūt ꝓfectꝰ eſt boni rectorꝭ qͣntū foret detrimētū ſi nō eſſet. ſic̄ lux tantū ē bo nū qͣꝫtū eiꝰ abſentia malū. Animare etiaꝫ dꝫ rectorē ad laborꝭ tolerātiā ꝙ nō minꝰ me ret̉ in illis qͥ deficiūt vl̓ modicū ꝓficiūt qͣꝫ in his qͥ maxīe ꝓficiūt. Nō em̄ dic̄ apl̓s Co. iij. Unuſqͥſqꝫ ꝓpriā mercedē accipiet ẜm ſuū ꝓ fectū ſꝫ ẜm ſuū laborē. Dei eī eſt incrementū dare. plꝰ em̄ laborat doctor ī indocili qͣꝫ ī do cili diſcipl̓o. ⁊ iō apd̓ iuſtū eſtimatorē labori plꝰ meret̉. In t̓ra ſterili ⁊ ſaxoſa agricola pl̓ꝰ laborat. ⁊ ſi fructꝰ paucior ſꝫ p̄ciū maiꝰ. Et q̄ difficiliꝰ elaborāt̉ ſepe cariꝰ vendunt̉ Quarta ala eſt vt ſit exēplaris ī vita. Ip̄e nāqꝫ dꝫ ceterꝭ eſſe norma viuēdi. vt q̄ docet verbis. on̄dat actionū figurꝭ. ſic̄ qͥ geometri tiōes. vt qd̓ dic̄ meliꝰ capiat̉. Actuū.j. Cepit ieſus facere ⁊ docere. Ioh̓. xiij. Exemplū eī dedi vob̓ vt quēadmodū ego feci vob̓. ⁊ vos ita faciatꝭ. Iudic̄. vij. Gedeon ait. Qd̓ me fa cere videritꝭ hͦ facite. Ꝙͣuis igit̉ nō ſoluꝫ in p̄fatꝭ ſꝫ in oībꝰ v̓tutū exēplis d̓beat rector p̄cedere ſubditos. ſpēalit̓ tn̄ in his tribꝰ In cōis obſeruātie ꝯformitate. In māſuetudi nis hūilitate. In maturitatꝭ honeſtate. Ty tū. ij. In oībꝰ teip̄m p̄be exēplū bonoꝝ ope rum in doctrina. ī integritate. ī grauitate. Cōmunē vitā cū ceterꝭ obẜuet in victu ei veſtitu ⁊ labore. vt nō vacet ꝯuiuijs ⁊ potati onibꝰ cū alij ſobrio cibo ⁊ potu vtant̉. nec ſit eis diſſil̓is habitu cū qͥbꝰ eſt ei ꝓfeſſio cōis. Nec a labore ceteroꝝ ſe ſubtrahat qͥ illos iu bet in eiſdeꝫ laboribꝰ exerceri. Paſtor ſi ſe a grege ſegregat. oues inſidijs lupoꝝ expoīt. Sanꝰ ſit ſanis ⁊ infirmꝰ infirmis. Coꝝ. ij. Factꝰ ſum infirmis infirmꝰ.ſ. exēplar. vt in firmos lucrarer. Oībꝰ oīa factꝰ ſum vt om̄s facerē ſaluos. Nā ſi ſanꝰ debiliter viuat. fac̄ eos exēplo ſuo carnaleſ. Si ꝟo infirmus re cuſat infirmoꝝ remedia. facit eos puſillani mes. innuēs ꝙ aut velit eos ſil̓r facere. aut nō cupiat eis vt meliꝰ fiat illis. Alacriꝰ cer tat miles ī acie ſi ducē ſuū ſecū cernit labo rē certamīs tolerare. Actuū. jͣ. In oī tꝑe qͦ ī trauit ⁊ exiuit int̓ nos dn̄s ih̓s incipiēs a ba ptiſmate ioh̓is vſqꝫ ad diē qͣ aſſumptꝰ ē a no bis ⁊c̄. hͦ eſt a pͥmo tꝑe qͦ cepit hr̄e diſcipulos pꝰ baptiſmū vſqꝫ qͦ aſcēdit ad pr̄em ſꝑ exem plo ſuo erudiuit nos intrās familiarit̓ cum diſcipul̓ viuēdo. ⁊ exiēs vtilit̓ cū turbis ꝓut ꝯgruebat ꝯuerſando. Sit etiā hūil̓ mo ribꝰ vt mores eiꝰ on̄dāt eū nō alta de ſe ſenti re. nec affectare p̄latōꝫ. ſꝫ timere ⁊ coactū te nere. ⁊ magꝭ deſiderare ſubeſſe. ⁊ eos qͥbꝰ p̄ eſt meliores ſe iudicare. et eoꝝ potiꝰ ſe ſeruū qͣꝫ mgr̄m vl̓ dn̄ꝫ reputare. Lu. xxij. Qui ma ior eſt ī vob̓ fiat ſic̄ minor. ⁊ qͥ p̄ceſſor eſt ſicut mīſtrator. Ego aūt ī medio vr̄m ſū ſic̄ qͥ mi niſtrat ⁊c̄. Ecc̄i. xxxij. Rectorē te poſuerūt ⁊c̄ Sit etiā humil̓ affabilitate vt ſubditi fa cilē acceſſū ad eū habeāt ⁊ fiducial̓r ei loqͥ d̓ qͥbꝰ indigēt audeāt. ⁊ patiēter eos audiat. et benigne eis ſatꝭ faciat ⁊ ſtudioſe inſtruat et alacrit̓ exhortet̉. ſtudeat magꝭ amari qͣꝫ time ri. qꝛ libentiꝰ obedit̉ ei qͥ diligit̉ qͣꝫ qͥ timetur O bediētia dilectōis ꝓprie ē volūtaria. timo ris aūt magꝭ eſt coacta. Ꝙͣta gͦ illa habꝫ de CCCXCVI Fo. volūtario. tāto ſublimior eſt ī merito. finis aūt officij regimīs eſt commiſſos ſibi ad vi. tā eternā dirigere ⁊ ad ſil̓ia ꝟtutū merita fi delit̓ ꝓmouere. Sit etiā humil̓ in vſu re rū tꝑaliū vt nihil habeat pōpoſum vel dili gat. ſꝫ oīa q̄ hr̄e videt̉ pauꝑtatē volūtariā de mōſtrēt. ⁊ hūilitatē on̄dāt.ſ. veſtes. libri. cel la. lectulꝰ vtēſilia. mēſa. palea. ⁊ hmōi. vt nihil in oībꝰ appareat qd̓ notā iactātie vl̓ curioſi tatꝭ habeat. nec tl̓ia fieri ab alijs patiat̉. Si milia etenī ſil̓ibꝰ ꝯgaudēt. alta ſublimibꝰ. hu milia hūilibꝰ delectādo. Nō eſt aūt humilis cordis īdiciū curioſa q̄rere. p̄cioſa affectare. ⁊ excelſa ambire. Iob. xlj. Om̄e ſublime vi Ip̄e ē rex ſuꝑ vniuerſos filios ſuꝑbie. Maturitatꝭ honeſtas ꝑpēdit̉ in tribꝰ.ſ. ſi nō ſit leuis ī moribꝰ. videlicet ī ꝟbis ⁊ iocis ſcurrilibꝰ ⁊ irreligioſis. q̄ licet in ſe qn̄qꝫ qͣi gͣ ta putent̉. minꝰ tn̄ reuerēdū faciūt ⁊ verēduꝫ Grego. Nō facile eiꝰ p̄dicatio recipit̉ ſi leuis in moribꝰ videt̉. Nā ⁊ ſi p̄latꝰ magꝭ diligēdꝰ ſit. expedit tn̄ vt ⁊ ab inſolētibꝰ timeat̉. Ipſe amor aliqͦ mō ſuauior ſentit̉ cū reuerētia mi xtus. Qd̓ ptꝫ ī amore ſūmi ꝯditorꝭ. cuiꝰ quo maieſtas ſb̓limior agnoſcit̉. dignatōis dul cedo ſapidiꝰ amat̉. Psͣ. Dulcꝭ ⁊ rectꝰ dn̄s ꝓpt̓ hͦ legē dabit ⁊c̄. Itē ſi nō ſit leuis ī affectu ꝑ pͥuatos amores notabiles. tā ad feminas qꝫ ad qͣſlibet leues ꝑſonaſ. Licet eī melioreſ in affectu p̄ferēdi ſint minoribꝰ. ⁊ om̄s ꝓpter ſpem ſalutꝭ ī xp̄o amplectēdi ſint. in actu tn̄ exteriorꝭ exhibitōis talit̓ ſe gerat ad om̄s vt nullꝰ ſe ab eo ꝯtēniꝓpter alios ſuſpicet̉. ſed qͥ ſe ab eo diligi p̄ſumat ⁊ fiducialit̓ ei qͣi ſingu lari amico ꝯfidat. ne alicui indignatio ⁊ īui dia ī alijs nutriat̉. ſic̄ frēs Ioſeph qͥ oderūt eū ꝓ eo ꝙ a pr̄e ſingulariꝰ amaret̉. Gen̄. xxx vij. Itē ſi nō eſt leuis in ꝓpoſito ⁊ incōſtā in ꝯſilio. vt qd̓ iā placet mox diſpliceat. mo do velit vnū. mō ꝯtrariū vbi rōnabilis cā n̄ apparꝫ. Quis em̄ eiꝰ iudicio credat vl̓ eiꝰ vo lutati ſe ꝯtēperet quē in neutro ſtabilē agno ſcit. iō eiꝰ ſubiecti nō pn̄t eiꝰ reuereri prudēti am. nec ſciūt ſe ꝑare ad volūtatꝭ eiꝰ obediēti am. ⁊ ī vtroqꝫ nō p̄t eſſe modicū nocumētū. j. Theẜ. v. Oīa ꝓbate. qd̓ bonū eſt tenete. et facite ſine heſitatōe ⁊ retractatōibꝰ q̄cūqꝫ fa citis. Ubi tn̄ cā rōnabil̓ ſubeſt iuſte neceſſi tatꝭ vl̓ pie vtilitatꝭ vt alit̓ ⁊ alit̓ aliqͥd fieri ex pediat. nō eſt hͦ leuitatꝭ ſꝫ maturitatꝭ qꝛ ſicut ſtultū eſſꝫ meliꝰ mutare ī deteriꝰ. ſic etiā ſtoli da ē obſtinatio tā ꝑtinacit̓ inherere ꝯceptis vt ꝓ maiori bono ⁊ aꝑto ab eis flecti n̄ poſſit Heſter. xvj. Nec putetꝭ ſi diuerſa iubeamuſ ex animi nr̄i venire leuitate. ſꝫ ꝓ qͣlitate ⁊ ne ceſſitate tꝑm. vt reipublice poſcit vtilitas fer re ſnīam. Un̄ ⁊ apl̓s excuſat ſe cum ꝓmiſerit corinthijs ſe vētuꝝ ꝙ nō leuitate hͦ ꝓmiſerit ſꝫ ꝓ eoꝝ vtilitate. ij. Coꝝ. j. Uolui pͥus veni re ad vos ⁊c̄. Ecc̄i. x. Scd̓m iudicē ppl̓i ſic et: mīſtri eiꝰ. ⁊ qͣlis rector eſt ciuitatꝭ. tales ⁊ īha bitātes ī ea. Boni mgr̄i bonos diſcipl̓os fa cere ꝯſueuer̄t. vt freq̄ntiꝰ. multi fierēt melio res ī religiōibꝰ ⁊ in eccl̓ia ſi melioris vite eis exēpla a ſuis doctoribꝰ ꝓponerēt̉. Negligētia ꝟo hmōi ab illis qͥ culpabiles ſūt diſtricte ī iudicio reqͥret̉ Ezech̓. xxxiiij. Ecce egoip̄e ſu per paſtores reqͥrā gregē meū d̓ manu eorū Doctrina ꝟboꝝ ſine exēplis oꝑm ē ſic̄ cemē tū ſine calce aridū ⁊ inualidū. Ip̄i liniebant ꝑietē abſqꝫ tꝑamēto. dic eis ꝙ caſurꝰ ſit. De correctꝭ exēplaribꝰ correcta ſcribūt̉ volumīa de corruptꝭ corrupta. Tenaciꝰ inheret do ctrina oꝑm qͣꝫ ꝟboꝝ Nā cuiꝰ vita deſpicitur reſtat vt eiꝰ p̄dicatio ꝯtēnat̉. Rector em̄ p̄ci pue ad hͦ ſtudere dꝫ vt ſibi cōmiſſos faciat xp̄iformes.i. vt formā vite ac doctrīe xp̄i eis impͥmat. vt nō ſolū mēte eū attēdāt. ſꝫ ⁊ mo ribꝰ imitēt̉. Eph̓. v. Eſtote imitatores dei ſi cut filij ⁊c̄ Gal̓. iiij. Filioli mei qͦs iteꝝ ꝑtu rio donec xp̄s formet̉ in vob̓. Sꝫ cū ex ver boꝝ doctrina minꝰ capiāt de doctrina xp̄i. debēt etiā formā eiꝰ viſibilē in ſeip̄is on̄dere vt eis ꝓfundiꝰ impͥmat̉ dicētes cuꝫ apoſtolo Coꝝ. xj. Imitatores mei eſtote ſic̄ ⁊ ego xp̄i qͣſi dicat. Si formā xp̄i deſideratꝭ ad imitā dū agnoſcere. ī meis hāc moribꝰ cōſiderate. Gal̓. ij. Uiuo aūt iā nō ego. viuit ꝟo ī me xp̄ſ Uicariꝰ em̄ xp̄i vicē xp̄i dꝫ gerere. In bene placiti eiꝰ ꝓmotōe. In ptātis eiꝰ auctoritate ⁊ in ſil̓itudinis eiꝰ rep̄ſentatōe.ſ. vt ea q̄ vult ꝓmoueat ī ſubditꝭ. ⁊ eiꝰ auctoritate illa poſ ſit q̄ eis expediūt. ⁊ eū in ſe imitabilē ill̓ mo ribꝰ ⁊ vita demōſtret. ij. Cor̄. iiij. Nō eī nos metip̄os p̄dicamꝰ. ſꝫ ih̓m xp̄m dn̄m noſtrū nos aūt ẜuos vr̄os ꝑ ih̓m. Ille ꝟo ſeip̄m et nō xp̄m p̄dicat qͥ gl̓iam ꝓpriā q̄rit dicēdo. et qͥ mal̓ exēplis ſe potiꝰ qͣꝫ xp̄m ingerit ſubditꝭ imitādū. Gal̓. iiij. Emulant̉ vos nō bn̄ ſꝫ ex cludere voſ volūt vt illos emulemī. hͦ eſt. nō bono zelo p̄ſunt vob̓ qͥ ꝑ ſua p̄ua exēpla ex cludūt vos ab imitatōe xp̄i vt mores eoruꝫ diſcatꝭ ⁊ exēpla ſeqͣmini. Quinta ala eccle ſiaſtici hꝰ ſeraph. ē circūſpecta diſcretio ⁊ ꝓ Eee 2 De ſex alis Seraphin uida faciēdoꝝ ꝯſideratio. Que qͣꝫ neceſſaria ſit rectori aīaꝝ ſalomō on̄dit. qͥ hn̄s a d̓o po ſtulādi q̄ vellꝫ optōꝫ. p̄termiſſis oībꝰ petiuit ſapīam. ſine q̄ aſſeruit n̄ poſſe ppl̓m bn̄ regi. iij. Re. iij. Dabis gͦ dn̄e cor ẜuo tuo docile vt iudicare poſſit ppl̓m tuū ⁊ diſcernere int̓ bo nū ⁊ malū. Sap. vj. Ad vos gͦ reges ſūt hi ẜ mōes mei vt diſcatꝭ ſapīam ⁊ n̄ excedatꝭ. pͣſ. Et nūc reges ītelligite. erudimī qͥ iudicatis terrā. Rector em̄ ē dux gregꝭ ſibi cōmiſſi. ⁊ ſi ip̄e errauerit. grex ī diſꝑſiōe ꝯfuſus īteribit. Sic̄ oculꝰ ē lux totiꝰ corꝑis. ita paſtor gregꝭ ꝯmiſſi. Mat. v. Uos eſtꝭ lux md̓i ⁊c̄. Scd̓ꝫ ꝙ oculꝰ eſt clarꝰ ⁊ obſcurꝰ. ſic etiā corpꝰ ab eo regit̉ directe vl̓ ꝑ deuia. Duplex gͦ circum ſpectio rectori ncc̄aria ē vt ſciat qͥd agēdū ſit ⁊ qualit̓. Nā nec bonū ſimpl̓r bonuꝫ eſt nifi bn̄ fiat.i. ſic̄ decet. Ber̄. Tolle diſcretiōꝫ. ⁊ v tus viciū erit. Sine ip̄a zelꝰ p̄cipitat. Roꝝ. x. Emulatōꝫ dei hn̄t. ſꝫ nō ẜm ſciam Itē cō ſub ſpē pietatꝭ peccātē nō corrigit. aīam eiuſ ad interitū mittit. Itē patīa ſine diſcretō ne remiſſum ī regimīs vigore fac̄. cū ſub ſpē hūilitatis rebelles n̄ repͥmit. ij. Paralip̄. xiij Roboā erat rudis ⁊ corde pauido. nec pote rat reſiſtere eis.ſ. qͥ dn̄o ⁊ ſibi oppoſuerant. Itē ſine diſcretōe qͣlecūqꝫ bonū exēplū ī efficax fit ad edificādū alios. ſic̄ bonꝰ cibꝰ n̄ eſt delectabil̓ ſine ꝯdimēto ſalis. Leui. pͥmo In oī oblatōe tua offeres ſal. Ro. xij. Rōna bile obſequiū vr̄m. Si recte offeras. rctē aūt nō diuidas peccaſti. hͦ eſt. bona facere n̄ ſufficit niſi diſcrete ⁊ qualit̓ ⁊ qn̄ ⁊ vbi ⁊ qͣre agendū fuerit videat̉. Ꝙͣuis aūt plurima ſint circa q̄ oꝫ rectorē eē circūſpectū q̄ n̄ pn̄t breuit̓ poni. tn̄ qͣttuor vident̉ p̄cipua in qͥbꝰ debet eiꝰ ꝓuidētia vigilare. Un̄ Exod̓. xxviij iubet̉ pōtifex ingrediēs ſanctuariū vt mini ſtret dn̄o. int̓ alia ornamēta ſꝑ in pectore rō nale iudiciū deferre. ⁊ ī ip̄o qͣttuor ordīes gē maꝝ. ita ꝙ qͥlibet ordo tres lapides ꝯtineat p̄cioſos auro incluſos ⁊c̄. Pōtifex domīo mīſtrās ſanctuariū ingredit̉ cū p̄latꝰ curam aīaꝝ ſuſcipit. vt ī eaꝝ ſaluatiōe deo gͣtiſſimū p̄ſtet obſequiū. Nullū em̄ d̓o gͣtiꝰ ſacrificiuꝫ qͣꝫ zelꝰ aīaꝝ. Qui int̓ alia ꝟtutū inſignia ſꝑ de bet rōis iudicio qͣttuor ad officiū ſuū ſpectā tia ī pectore ꝟſare Primū eſt quō in ſtatu debito ꝯmiſſos ſibi gubernet. vt boni ſui ꝓ ficiāt ⁊ ꝑſiſtāt. Secūdū quō lapſos ⁊ deuios corrigat ⁊ emēdet. Tertiū exteriora negocia q̄ reqͥrunt̉ ab eo ꝯgrue diſponat. Quartū quō ſe ī his cuſtodiat et gerat Tres lapides ī ſingulis ꝟſibꝰ ſūt tria ad ſingula eoꝝ qͣttuor ꝑtinētia. Ad ſtatū de bitū tenendū ꝯuenit vt rector oīm ſubdito rū mores ⁊ ꝯſcīas ⁊ vires ꝑſpicue agnoſcat. vt ẜm qd̓ vnicuiqꝫ expeditonꝰ obẜuātie r̄gu laris īponat. Nō em̄ oēs oīa pn̄t equalit̓. et vnꝰ qͣſi ꝓpriū hꝫ donū ex deo aliꝰ ſic aliꝰ vero ſic. Nūe. iiij. Aaron ⁊ filij eiꝰ intrabūt. ip̄i qͦꝫ diſponēt onera ſinguloꝝ. ⁊ diuidēt qͥd por tare qͥs debeat. Aaron ⁊ filij eius ſūt prelati maiores ⁊ minores qͥ debēt ītrare.i. interio ra cuiuſqꝫ agnoſcere. ⁊ ſcd̓um qd̓ ꝯuenit ſin gulis onꝰ religioſe ꝯuerſatōis īp̄onere. Et ꝓ pter triplicē obſeruātie qͣlitatē q̄ ſūt tres la pides p̄cioſi. in pͥmo ꝟſu qͣttuor ordinū p̄di catoꝝ. Prima obſeruātia ꝯſiſtit in ill̓ que ſunt iuxta cuiuſqꝫ ꝓfeſſiōis formā de neceſſi tate ſalutꝭ. q̄ ita annexa ſunt ordini ⁊ regule. vt eoꝝ trāſgreſſio temeraria īducat mortale pctm̄. vt eſt obediētia p̄cepti. volūtaria pau ertas. caſtitas. ⁊ alie p̄ceptorie imꝑata. in qͥ bus locū nō hꝫ diſpenſatio mgr̄i. cū ⁊ ip̄e ſit ad ea ſeruāda ligatꝰ Hec neceſſe eſt p̄latum vigilant̉ agnoſcere. qꝛ tenet̉ ea facere ab om nibꝰ ſtudioſe ẜuari. ⁊ nolētes cogere ad ẜuā dū. ⁊ ꝓ nulla cā ꝑmittere qͣꝫtū in ſe fuerit ali quē ꝯtraire. etiā ſi magna ꝓpt̓ hͦ ſibi ⁊ fratri bꝰ tribulatio ſeu diſpēdiū īmineret. Ro. viij Quis nos ſeꝑabit a caritate xp̄i. tribulatio. an āguſtia. an ꝑſecutio. an fameſ. an nuditaſ an ꝑicl̓m. an gladiꝰ. qͣſi dicat. nō dꝫ. Hoc ē ꝯͣ illos qͥ dicūt. ſi ſic vl̓ ſic. nō acqͥreret̉ neceſſi tas frībꝰ. nec poſſent h̓ aliqͣtenꝰ ſuſtētari Cū tal̓ forma ꝯqͥrēdi eſt ꝯͣ regulā ⁊ ī ſcādalū ⁊ re ligiōis deformitatē. Meliꝰ eſt ibi nō eſſe r̄li gioſos vbi nō pn̄t vl̓ volūt viuere vt religio ſi. qꝛ tūc nec ip̄i ꝑeūt. nec alij d̓ ip̄is ſcādalizā tur. Math̓. xviij. Qui ſcādaliſauerit vnū de puſill̓ iſtꝭ. expedit ei vt ⁊c̄. Quid gͦ qͥ ml̓tos ⁊ magnos ſcādaliſat. Iſta ꝯſideratio pͥma dꝫ eſſe gēma lucēs ī pectore pōtificꝭ.i. p̄ oībꝰ cū rāda Scd̓a ꝟſat̉ c̓ca illa q̄ ſpectāt ad exerciti um altiorꝭ ꝑfectōis.ſ. ſingl̓aris patīe āmirā de. hūilitatꝭ ſtupēde. caritatꝭ ardue. ſobrieta tis eximie. pauꝑtatꝭ ⁊ ſublimis deuotōis. et ſil̓ium ꝟtutū. ad illas dꝫ rector ꝯmiſſos ex hortatōibꝰ ⁊ monitꝭ exēplis efficacibꝰ affli gere ⁊ attrah̓e magꝭ qͣꝫ īuitos cogere. Cōſi lia eī ꝑfectōis ſuadēt̉. nō īꝑantur p̄ter ca q̄ ī. CCCXCVII Fo. voti emiſſiōe expͥmūt̉. vt ꝯtinētia. Precipua tn̄ cā monaſtice īſtitutōis fuit vt eēt ſchola paleſtral̓ exercitij ꝑfectōis Paleſtra vt d̓r fu it ludꝰ nude luctātiū qͥ ſe oleo ꝑungebāt. ne a colluctātibꝰ teneri poſſēt. ⁊ ita ad t̓rā dei ci. Et apte ſimilat̉ luctamī religioſoꝝ. Cor̄. ix. Oīs eī qͥ in ago. ꝯtē. ab oībꝰ ſe abſtīet. Re ctor igr̄ ⁊ hāc gēmā ferat ī pectore vt ſectato res ſuos doceat ⁊ ꝓuocet n̄ ſolum viam tene re qͣ ſaluēt̉. ſꝫ etiā ad ꝑfectōꝫ tēdere ꝑ quā ſb̓ limē ī celo gl̓iaꝫ aſſeq̄nt̉ Tertia ꝯſiſtit ī illiſ q̄ nec ſūt d̓ pura neceſſitate ſalutꝭ nec d̓ emi nētia ꝑfectōis ſꝫ tn̄ ad vtriꝰqꝫ acqͥſitōꝫ ⁊ ꝯſer uatōꝫ a ſctīs pr̄ibꝰ aꝑte ſtatuta ſūt ad exerci tiū bonoꝝ oꝑꝫ ⁊ d̓corē ip̄iꝰ religiōis. ⁊ ad edi ficatōꝫ intuētiū. vt ſunt ieiunia. ſilētiū. ſolēni tas diuīoꝝ officioꝝ. ⁊ ext̓iores corꝑaliū exer citatōnū honeſtates. q̄ iuxta apl̓m tā vtiles ſūt. Thi. iiij. ſic̄ inſtrum̄ta ꝓ artificijſ. q̄ poſ ſent ⁊ alit̓ ꝑagi a ꝑitꝭ. cuꝫ pͥus fuerīt artes ꝙͣꝫ talia inſtrum̄ta vn̄ diſcretꝰ p̄latꝰ cū ncc̄itas exigit vl̓ maior vtilitas reqͥrit diſpēſat ī cā ꝓ talibꝰ ꝓ loco ⁊ tꝑe ſine difficultate cū vid̓rit expedire. Ubi āt maior vtilitas vl̓ ncc̄itas nō exigit ſtudioſe faciat ea ẜuare. In hͦ indi get p̄latꝰ n̄ modica diſcretōe vt ſciat int̓ rigo rē ⁊ remiſſiōꝫ mediū tenere. Si āt nimis fu erit rigidꝰ. ⁊ ip̄e minꝰ erit dilectꝰ frībꝰ ⁊ illi mi nus erūt volūtarij ad alia q̄ vtiliora ⁊ neceſ ſariora forēt. Rurſū ſi fuerit plꝰ qͣꝫ ꝯuenit re miſſus ī tl̓ibꝰ. cito maior diſſolutō ſubſeq̄t̉. Qui ſpernit modica paulatī decidꝫ. Circa lapſoꝝ correptōꝫ diſcretō p̄lati ſil̓r vigere d̓ bet. Hic ē ordo ſcd̓s tres gēmas ꝯtinēs. qͥa triplex ꝯtinētia ad hͦ ē ncc̄aria. ſic̄ ſūt tria ge nera delinq̄ntiū. Quidā eī cū deliq̄rūt. mox aut intꝰ moti a ſpū. aut forꝭ correpti ab hoīe ad pnīe remediū ꝯfugiūt. His cuꝫ clemētie fomētꝭ medicꝰ ſpūal̓ remedia ſatꝭ factiōis ſic tꝑata dꝫ adhibere. qͥbꝰ ⁊ ſatꝭ faciāt d̓o d̓ offi ſis ⁊ ꝓxio de ſcādalo. vt ceteri peccare magi timeāt. ⁊ tn̄ ꝓpt̓ leuitatē remedij ip̄os n̄ peni teat ſe pnīe ſubmiſiſſe. Gal̓. Si p̄occupatꝰ fuerit hō ī aliqͦ delicto. vos qͥ ſpūales eſtꝭ. ſb̓ audi medici. hmōi īſtruite ī ſpū lenitatꝭ. ꝯſi derās temetip̄m ⁊c̄..i. talē ei ſatꝭ factōꝫ īp̄oni te ꝑ quā cognoſcat pōdꝰ reatꝰ ſui. ita tn̄ clem̄ ter ſic̄ tibi met velles aliū ꝯꝑati ſi tl̓i pctō de linq̄res. Et hͦ eſt vna gēma ſcd̓i ordīs diſcre tio tal̓. Alij cū delinquūt. tegūt. palliāt. d̓fen dūt. ⁊ virꝰ interiꝰ latet. Et lꝫ rector ex certꝭ in dicijs dep̄hēdat ibi ſaniē putridā eē collectā tn̄ nō ita erūpet exteriꝰ. nec ꝑ euidēſ teſtimo niū. nec ꝑ volūtariā ꝯfeſſiōꝫ ꝙ poſſit oportu ne ferro aꝑte correctōis ſecare. Si corripit nō ꝓficit. ⁊ videt̉ magꝭ vicioꝝ diffamator qͣꝫ vicioſoꝝ corrector ſꝫ mouet̉ ⁊ diſſil̓at. vrit̉ et anxiat̉ tā ꝓ aīa frīs qͣꝫ ꝓ ſe. qꝛ nō corrigit de linq̄ntē. Cū gͦ aliud ꝯgrue facere non poſſit portet diſſimulet. patīaꝫ ſuā exerceat Et qd̓ arguēdo nō vꝫ. orādo laboret obtinere. vt aut d̓s citiꝰ demū corrigat. aut latētē eiꝰ ma liciā detergat vt aliqd̓ r̄mediū apponat̉ Sic̄ dn̄s iudā ꝓditorē diu tacite tolerauit ꝙ euꝫ aꝑte nō corripuit donec intm̄ eiꝰ iniqͥtas cre uit ꝙ ꝑ ſe patent̓ erupit. Que qͣꝫdiu latuit lꝫ in ſe letalit̓ egrotaret. tn̄ alijs nō nocuit. ⁊ iō irrep̄henſibilit̓ potuit tacite tolerari Mat. xiij. Sinite vtraqꝫ creſcere vſqꝫ ad meſſē.i. zizania cū tritico. Apoc̄. vlt̓. Qui ī ſordibꝰ ē. ſordeſcat adhuc. Dꝫ tn̄ talibꝰ vbi p̄t caute ca ueri ab occaſiōe peccādi. ⁊ ī cōi moneri dn̄t vt reſipiſcāt. Mat. xxvj. Ue hoī illi ꝑ quē fi lius hoīs tradet̉. Sꝫ cū ad tā ſingl̓are faci nus n̄ potuiſſꝫ iudas ſubito ꝓruiſſe niſi diu paulatim ī deteriꝰ ſꝑ ꝓlapſus. apparet euꝫ a dn̄o ī malo ſtatu diu occulte toleratū. Ego tacēs ⁊ qͣſi nō vidēs. Tal̓ gͦ diſſimulatio in corde rectorꝭ ml̓ta diſcretōe indiget vt ī neu tro deuiet a iuſto. Et hͨ eſt gēma ſcd̓i ordiniſ ſcd̓a in pectore ſacerdotꝭ. Tertij offendūt gͣuit̓ aꝑte ⁊ nō recipiūt debitā correctiōꝫ. vl̓ ficte recipiūt. qꝛ nō emēdāt̉. ⁊ alij ex eis fiūt deteriores. vl̓ ſcādaliſant̉ de ip̄is. vl̓ imitari eos incipiūt ſi vidēt eos īpune peccare. vo lētes ſibi parci ſic̄ illis ꝑcit̉. Ubicūqꝫ gͦ qͣtu or illa ꝯueniūt.ſ. grauit̓ aperte peccare. ⁊ nō eſſe ſpē correctōis ꝓpt̓ obſtinatōꝫ ſeu inuēte ratā maliꝯſuetudinē ⁊ alios infici ꝑ eiꝰ exē plū vl̓ ſcādaliſari. qꝛ tl̓ia tolerāt̉. qͥd reſtat ni ſi vt ouis morbida abiciat̉ ⁊ mēbꝝ putridū p̄cidat̉ ne ſana īde inficiāt̉ ⁊ corrūpāt̉. Gall̓. v. Utinā ⁊ abſcidāt̉ qͥ vos ꝯturbāt. Cor̄. vj. Auferte malū ex vob̓metip̄is. Ꝙ ſi infideliſ diſcedit diſcedat. Lu. xiij. Succide gͦ illā.ſ. ficū infructuoſam. vt qͥd etiā t̓ram occupat. Mat. vj. Oīs arbor q̄ nō fert fructū bonuꝫ excidet̉. Nūe. v. Precipe filijs iſrl̓ vt eijciant d̓ caſtrꝭ oēm leproſū ⁊ qͥ ſemīe fluit pollutꝰ qͣꝫ eſt ſuꝑ mortuo ne ꝯtaminēt ea cū habitaue rint vobiſcū ⁊c̄ Ad iſta tn̄ nō debēt īpetu fer ri ſꝫ maturo ꝯſilio prudētū. ⁊ ſpm̄ dei ⁊ do nū ꝯſilij hn̄tiū. Oīa cū ꝯſilio fac ⁊ pꝰ factū nō peniteb̓. Mat. xviij. Qui ſcādaliſauerit vnū Eęe 3 De ſex alis Seraphin expuſillis iſtꝭ qͥ in me credūt. expedit ei vt ſu ſpē. mo. aſi. in collo eiꝰ ⁊ demergat̉ in ꝓfūdi maris. hͦ eſt. cuiꝰ vita ī habitu religiōis magꝭ ſcādalizat ſimplices qͣꝫ edificet. expedit vt fo ris miſſus. ſolꝰ dānet̉ qͣꝫ ꝑ eū ſacra religio cō taminet̉. Tertiꝰ ordo ꝟſat̉ circa negocia q̄ ꝑ p̄latū ſūt diſponēda. Quoꝝ alia expedit vt alijs diſponēda cōmittat. alia ꝑ ſeip̄m di ſponat. alia p̄cidat ⁊ remoueat qͣꝫtū vꝫ Sic xp̄s cōmiſit alia diſcipul̓ ꝓcurāda. vt iude lo culos. ſibimet retinuit p̄dicatōis ⁊ curatōiſ officiū. Lu. xij. Reqͥſitꝰ vt int̓ frēs qͦſdā here ditatē diuiderꝫ. rn̄dit Hō qͥs me conſtituit iudicē aut diuiſorē int̓ vos Exteriora ⁊ tē poralia corꝑal̓ neceſſitatꝭ officia ſi ꝑ ſeip̄um voluerit actu diſponere. īpedit̉ ab interiorū ⁊ melioꝝ ꝓuiſiōe. qꝛ ſꝑſus ex ſe mētis oculuſ minꝰ videt interiora ⁊ neceſſariora ſaluti Ex odi. xviij. Eſto tu ppl̓o ī his q̄ ſūt ad deū. ⁊ le uius feres ꝑtito ī alios onere.ſ. leuioꝝ. Act̉ vj. Nō eſt equū nos relinq̄re v̓bū d̓i ⁊ mīſtra re mēſis ⁊c̄. Si alios n̄ hr̄et qͥbꝰ curā exteri orū ꝯmitteret. potiꝰ deberꝫ ab alio fraudē in tꝑalibꝰ pati qͣꝫ ip̄e p̄latꝰ in talibꝰ occuparetur exēplo xp̄i qͥ ſciēs iudā eſſe furē. tn̄ ꝑmiſit eū exteriora ꝓcurare Io. xiij. Fur erat ⁊ locl̓os habebat ⁊ ea q̄ mittebāt̉ portabat. Hoc ē ꝯͣ illos qͥ faciliꝰ inueniūt qͥbꝰ curā aīaꝝ cōmit tāt qͣꝫ reꝝ ſuaꝝ tꝑaliū. cū incōꝑabilit̓ maius ſit diſpēdiū ꝑiclitari aīas qͣꝫ res ꝑire Spi ritualia ꝟo ⁊ q̄ ad ſalutē neceſſaria ſūt ⁊ ꝓfe ctū ꝟtutū. pͥncipalit̓ dꝫ aīaꝝ cuſtos et rector ſibimet curāda retinere. cū hͦ ſint de ſub̓a of ficij paſtoral̓. ⁊ de his maxīe ſit ī iudicio rōeꝫ dn̄o redditurꝰ. Hec ſūt. qͣlit̓ regl̓a ſtudio ſe ẜuet̉ ⁊ alia ſtatuta ⁊ ordīs diſciplina Itē ꝙ pax ⁊ dilectio ſit int̓ frēs. Itē ad ip̄m ꝑ tinet ꝯſcīas ſinguloꝝ agnoſcere. ⁊ de qͥbuſli bet ꝑplexitatibꝰ expedire. ꝑicula pctōꝝ ꝓui dere ⁊ p̄cauere. monere frēs vt ꝓficiāt. corri gere corrigēda. elucidare dubia. īformare ſī gulos qͣliter officia ſibi cōmiſſa ꝯgrue āmi niſtrēt. qͦ ⁊ frībꝰ ꝓut ꝯuenit ſufficiāt ⁊ ꝯſcīaꝫ nō offendāt. Ubi ꝟo nō p̄t hoībꝰ ſatꝭ fieri ni ſi cū offenſa dei. ibi ẜuet̉ ad deū obediētia. ⁊ ad hoīes patīa. Actuū. iiij. Obedire oportꝫ deo magꝭ qͣꝫ hoībꝰ. Prelatꝰ ꝟo gerit vicē ca pitis ī corꝑe fraternitatꝭ vt cū alia mēbra de dita ſūt actōibꝰ ſibi cōpetētibꝰ. caput oībꝰ p̄ſi dēdo ꝓuideat qͣſi oīm ſenſuū capax. ⁊ oīa re gens ⁊ ſenſū ⁊ motū oībꝰ trāſmittēs ꝑ iuſſio nes vl̓ ꝯceſſiōes ſctē obediētie qͣſi qͦrundam cōpagīatōe neruoꝝ. vn̄ ⁊ caput ſingl̓ari acti on nō occupat̉ vt vacet oīm mēbroꝝ ꝓuiſi oni. Oībꝰ enī ꝓficit. ꝓ oībꝰ audit. odorat. gu ſtat ⁊ loquit̉. Sic ⁊ p̄latꝰ ſibi ꝯmiſſis. Heb̓. Ip̄i em̄ ꝑuigilāt qͣi rōem ꝓ aīabꝰ vr̄is reddi turi. Suꝑflua ꝟo ⁊ n̄ neceſſaria ſaluti vl̓ ꝓfe ctui aīaꝝ negocia expedit p̄cidere ⁊ tā a ſe qͣꝫ a frībꝰ qͣꝫtū oportune poterit remouere Cū em̄ ꝓpter tꝑis breuitatē ⁊ diei maliciā vix ne ceſſarijs ſufficimꝰ diſponēdis. ſi ſuꝑuacuis l̓ alienis volumꝰ occupari negocijs. negligi mus vtiliora ⁊ meliora cū diſtractꝰ animus ad plura. fit minor ad ſingl̓a ꝓuide ꝑagēda. Inde fit aliqͦtiēs cuꝫ p̄lati ⁊ religioſinimis ſe exterioribꝰ occupatōibꝰ īplicāt edificioꝝ. li broꝝ. cauſaꝝ ⁊ alioꝝ qͥbꝰ fructuoſiꝰ carerēt. ⁊ nō ſolū meliora īterim negligāt ſꝫ etiā ꝯſcī entiā ſepiꝰ inqͥnēt. ⁊ ex vſu exterioꝝ tenebre ſcat oculꝰ mētꝭ ad ꝯtēplatōꝫ ſpūaliū ⁊ īterno rū. ⁊ tepeſcat ad deſideriū ſuꝑnoꝝ. Sic̄ em̄ hūores noxij affluūt vbi fuerit ī corꝑe leſio niſi caute remoueant̉. ne fiat ibi tumor vl̓ vl cus. ita ⁊ negocia creſcūt ad extinctōꝫ ſpūs. qͥ ſe eis acqͥeuerit occupari. Iō diſcretio p̄la ti dꝫ ꝓuide ꝓſpicere qͥd ex qͦlibꝫ euētu poſſit ꝯſeqͥ. ⁊ q̄ negocia admittere. vl̓ qͣꝫtū expedi at ea exeqͥ circūſpecte rimari Eccl.xj. Fili ne in multꝭ ſint actꝰ tui. Qui ſarcinā ſatꝭ grauē portat īprudēs ē ſi adhuc onera pl̓a ſibi por tāda īponit qͥbꝰ p̄t oportune carere. Super oīa ꝟo dꝫ ſemetip̄m rector circumſpicere ne alijs ꝓuidēs ſeip̄m negligat. ne alios ſaluāſ ſeipſum ī ꝑiculū d̓mergat. Matt. xvj. Quid em̄ ꝓdeſt hoī ſi md̓m vniuerſū lucret̉. aīe ꝟo ſue detrimētū patiat̉. Hic ē quartꝰ ordo gēmaꝝ triplici circūſpectōe qͣſi p̄cioſoꝝ triū lapidū ornatū cōplendꝰ. Ioh̓. in. ij. canoīca Uidete voſmetip̄os ne ꝑdatꝭ q̄ oꝑati eſtis. ſupple in alijs. ſꝫ vt mercedē plenā ſuſcipiatꝭ Una circūſpectio ſui verſat̉ circa ꝯſcīe ſe renitatē. vt illa ſꝑ ſecura ſit ⁊ mūda. Secu ra ſit vt nihil velit agat iubeat vl̓ ꝑmittat il licitū ⁊ indecēs. ꝓfeſſiōiqꝫ ſue ꝯͣriū in qͦ pctm̄ ſeu ſcādalū dep̄hēdat̉. Mūda vt d̓ bonis q̄ facit vl̓ ꝓmouet gl̓am ab hoībꝰ nō captꝫ nec ſibimet exinde īmoderate placeat. ſoliꝰ d̓i be neplacitū in oībꝰ q̄rēs. vt qͥ ꝓ eo fac̄.i. vice d̓i etiā pure faciat ꝓpt̓ eū ⁊ ip̄iꝰ amorē. Mat. vj. Si oculꝰ tuꝰ ſimplex fuerit. totū corpꝰ tuuꝫ lucidū erit. hͦ eſt ſi intuitꝰ intētiōis purꝰ fue rit caritate. totū corpꝰ bone oꝑatiōis dignū erit p̄mio lucꝭ eterne. Si aūt nequā fuerit CCCXCVIII Fo. ⁊c̄. Scrutet̉ gͦ ꝯſcīam ſuā ſolicite dijudicās qͥd egerit. qͥd obmiſerit de agēdiſ. ⁊ quo fine bona fecerit ⁊ de malis doleat ⁊ ꝯfiteatur ⁊ corrigat ⁊ caueat. de bonis ꝟo nō in ſe ſed in dn̄o gloriet̉. Cor̄. xj. Si noſmetip̄os diju dicaremꝰ. nō vtiqꝫ iudicaremur. Qui pulue rē ab alijs detergit. vix pōt trāſire niſi et ip̄e puluere reſpergat̉. quē etiā in ſe detergere ne ceſſe habet. Lu. iiij. Medice cura teip̄m. De bonis ꝟo q̄ facit ſic letet̉ vt inde n̄ ex tollat̉. eſtimās ꝙ nō ꝓpter ſe ſꝫ ꝓpt̓ alios qͥbꝰ p̄eſt deꝰ dederit ei bn̄facere vl̓ dicere vel ſen tire. Alia circūſpectio ſui verſat̉ circa exte riores mores ⁊ ꝟba qͥbꝰ oportet eū alijs ma gis qͣꝫ ſibimet deſeruire. Qui em̄ pluribꝰ co git̉ viuere ad exēplū ⁊ ſatiſfacere ſingul̓ ⁊ ꝯī bus placere. multa īdiget diſcretōe vt medi um valeat tenere. ne ſit nimis triſtꝭ vel hyla ris. nimis ſeuerꝰ vel leuis. nimis ſocialis vl̓ alienꝰ. nimis tacitꝰ vl̓ verboſus. nimis du re loquēs vel blande. nimis rigidꝰ vl̓ remiſ ſus. nimis ſepe cū hoſpitibꝰ vel raro. nimis laute reficiēs vl̓ tenuiter. nimis facta fratꝝ obſeruās vel diſſimulās. nimis fouens ali quos vel alios ꝑuipendēs. ⁊ ſimilia. Cuꝫ gͦ nō poſſit ſemꝑ teneri qd̓ de oībꝰ placeat. mi nus tn̄ deuiat ſi ad benignitatis ꝑtē plꝰ de clinat. ꝑ quā reddit̉ ſubditis magis amabil̓ ob quā ei libentiꝰ obtēperāt ⁊ audaciꝰ ad eū recurrūt in quibꝰ indigēt ⁊ alacriꝰ imitātur Ip̄a em̄ poteſtatꝭ auctoritas facit eū ſat timendū ſubditis. ⁊ ſi huic iūgit̉ auſteritatiſ ſeueritas. pauidis fit mētibꝰ oneroſa. Ezec xxxiiij. Uos aūt cū auſteritate imꝑabatꝭ eis ⁊ cū potētia. ⁊ diſperſe ſunt oues mee. Ecc̄i. Noli eſſe quaſi leo in domo tua ſubuertēs domeſticos tuos. Hinc eſt ꝙ ip̄e ſummꝰ pͥn ceps paſtoꝝ dn̄s Ih̓s tantā nob̓ benignita tis charitatē exhibuit. vt ſe nob̓ faceret ama bilē ⁊ ita imitabilē ⁊ ꝑ amorē ſue hūanitatꝭ traheret ad amorē ⁊ cognitōꝫ ſue diuinitatꝭ vt dum viſibil̓r deū cognoſcimꝰ ꝑ hūc inui ſibiliū amore rapiamur. Sic ⁊ vicariꝰ xp̄i p̄ latus ad hoc maxime ſtudeat a ſubditis di ligi. vt ſic facilius trahat eos ad amorē chri ſti. In om̄i tamē dubio ſemꝑ magis īclinet ſe ad illud qd̓ ẜm veritatis iudiciū ꝟtuti ca ritatis ⁊ humilitatis ⁊ ꝓfeſſe puritati magꝭ ꝯſonat ⁊ euāgelice ꝑfectioni. Ultimo etiā ip̄a diſcretio que cetera om̄ia dijudicat cir cumſpiciat ſeip̄am ne ei cōtingat vt ocl̓o cor poris. qui cū alia videat nō videt ſeip̄um. vi delicet ne plus ſapiat qͣꝫ oportet ſaꝑe. ne ſibi plus credat qͣꝫ expedit ne ſit ſapiēs in ocu lis ſuis. qꝛ teſte beato Gregorio. Sicut ſub ditoꝝ temptatio eſt rep̄hendere in prelatis ꝙ in multis nō recte agant. ita p̄latorū tem ptatio eſt ꝙ ſe ceteris ſapiētiores eſtimant. Prouerb̓. Uidiſti hoīem ſapientē ſibi vide ri. magis illo ſpem habebit ſtultus. Stultꝰ em̄ ſibimet nō cōfidens querit ꝯſilium a ſa pientibꝰ ne decipiat̉. Ille aūt dū de ſe plus qͣꝫ debet p̄ſumit. etiā vbi errat recte ſe plerū qꝫ ſentire deceptꝰ putat. Inter om̄es auteꝫ temptatōes videt̉ iſta periculoſior cuiqꝫ xp̄i ano ſcꝫ ꝓprio ſenſui nimis inniti Cū eniꝫ nemo reperiat̉ ita ꝑſpicacis intelligētie. qͥn poſſit in aliquibꝰ falli. qui hoc totū ⁊ ſolū re putat iuſtum qd̓ ip̄e ſenſerit. aſtuto aduerſa rio ad varias ſeductiōes ſub ſpecie boni li berū aditū pādit. Psͣ. Sedet in inſidijs cū diuitibꝰ in ocultis vt interficiat innocenteꝫ Ibi em̄ libentiꝰ inſidiat̉ vbi maiores meri toꝝ diuitias cernit inqͥri. vt ibi innocentē ī quirat ⁊ occidat vbi ſe deo magis obſequiū p̄ſtare ſperabat. Unde cautū eſt ſemꝑ recto ri conſilia libēter audire ⁊ humiliter quere re. Et in hoc triplex humilitas ꝯſiſtit. Prīo. ſi alij idem ſentiūt qd̓ ⁊ ip̄e. ſecurior eſt ꝙ nō decipiat̉. Secūdo quicqͥd fecerit cū pruden tum ꝯſilio ſi aliqͥd inde euenerit ꝯtrarij. mi nus ei poterit īputari qͣꝫ ſi d̓ ſuo tm̄ ſenſu id feciſſet. Tertio ꝙ ſepe in merito humilitatꝭ talis deus dat ei agnoſcere ꝑ ſe vel aliuꝫ qd̓ ante nō intellexit. Hinc moyſes cui deꝰ facie ad faciē loquebat̉ ꝯſiliū ietro ſoceri ſui gͣtuꝫ habuit ⁊ ſeruauit. Exod̓. xviij. Hinc apoſto lus paulus ſpūſancto repletꝰ euāgeliū qd̓ ꝑ reuelationē Ih̓u xp̄i didicerat. ip̄iꝰ inſtinctu aſcenderat hierl̓m. Gal̓. ij. Cū petro ⁊ Ioh̓e ⁊ Iacobo coapoſtol̓ ſuis ꝯtulit vt eſſꝫ ſecu rior in p̄dicādo cū ab eis nō diſcordaret. et exemplū ꝑ hͦ daret fidelibꝰ p̄latis ꝯſiliū reqͥ rēdi. Oīa cū ꝯſilio fac̄. ⁊ pꝰ factū nō pe. Aliqͥ ꝟo cū ad offm̄r̄gimīs aſſurgūt. ita ſeꝯtinuo repletos ſpiritu ſcientie reputāt vt om̄ia an teceſſoꝝ ſuorū facta ſtulta iudicent ⁊ ꝑuerſa alij vero ecōuerſo cum ab eodem abſoluun tur officio quecūqꝫ ſucceſſores eorū faciunt ſil̓i mō ꝯdemnāt non attēdentes ꝙ ſicut ip̄i alioꝝ facta deprimūt. ita eorū facta alij pn̄t deſpicere. Iſa. Ue qͥ ſperniſ. nōne ⁊ ip̄e ſper neris. nulloꝝ em̄ facta tā ſtudioſe ſolent ab alijs obſeruando notari ſicut illoꝝ qͥ aliorū Eee 4 De ſex alis Seraphin facta ſeuere dijudicāt. ſi forte in qͦ ipſi alios arguūt rep̄hēſibileſ rep̄hēdāt̉. Sūt eī duo genera hoīm qͦꝝ ꝯſilia prudēs rector n̄ faci le dꝫ reciꝑe.ſ. adulatores ⁊ d̓tractores Primi iſtoꝝ ſeducūt eū vt magꝭ d̓ ſe qͣꝫ expedit p̄ſu Amat. Iſa. Qui btm̄ te dicūt ip̄i te decipiūt. ⁊ viam greſſuum tuoꝝ diſſipāt ne d̓ te ꝟa ſen tias ī hūilitate ꝓprie ꝯgnitōis Scd̓i īducūt eū vt peiꝰ qͣꝫ hꝫ de alijs ſuſpicādo ſentiat. et ſepe innocētes ꝯdēnet. Et pͥus qͣꝫ ꝟitateꝫ rei plene cognoſcat Heſter. xvj. Aures pͥncipū ſimpliceſ. ⁊ ex ſui natura alid̓ eſtimātes calli da fraude decipiūt̉. ⁊ maliſ qͦrundā ſuggeſti onibꝰ regū ſtudia dep̄uant̉. vt eos qͥ credita ſibi officia diligēter obẜuāt ⁊ ita cūcta agūt vt oī laude ſint digni. mēdacioꝝ cunicul̓ co nent̉ ſubuertere ⁊c̄. Cū aūt tribꝰ de cauẜ ſoleat reqͥri ꝯſiliū.ſ. ꝓpt̓ emēdatiōeꝫ. vt diſcat̉ de qͦ dubitat̉ ꝓpt̓ auctoritatē vt magꝭ habe at vigorꝭ qͦd ꝑ tales ꝯſultū fuerit. ⁊ ꝓpt̓ pacē ne habeāt aliqͥ occaſionē murmurādi. Pro pter pͥmā cām ꝯſulēdi ſūt prudētiores ꝓpter ſcd̓am noīatiores. ꝓpter tertiā oēs ad qͥs no gociū ꝑtinere videt̉. Sꝫ qꝛ ſingl̓aria ſine nūero ſunt. ī qͥbꝰ diſcretio ē neceſſaria. d̓ qͥbꝰ nō p̄t dari certa ⁊ cōis regl̓a q̄ valeat ꝓ oībꝰ. Sexta ⁊ vltima ala ſine qͣ relique ꝑfici n̄ valēt maxīe ē neceſſaria. vt ſit deuotꝰ ad deū ꝑ quē zelꝰ iuſticie accēdit̉. pietas ꝯpaſſiōis in fundit̉. patīa roborat̉. exēplū bonū ꝯdit̉. di ſcretio clarificat̉. Hec ē vnctio ſpūs. docēs de oībꝰ q̄ expediūt ſaluti. jͣ. Io. ij. Uos vncti onē habetꝭ a ſpūſctō ⁊ noſtꝭ oīa. ⁊ nō neceſſe habetꝭ vt aliqͥs vos doceat. ſꝫ ſic̄ vnctio eiuſ docet vos d̓ oībꝰ deuotio mētē illumīat ad cognoſcendū qͥd ſit meliꝰ. Io. xiiij. Docebit vos oīa ⁊ ſuggeret. inflāmat ad appetēdū bo nū. Ecc̄i. xxiiij. Qui edūt me adhuc eſuriēt. ⁊ qͥ bibūt me ⁊c̄. Roborat ad ꝑficiēdū. Deꝰ ē em̄ qͥ oꝑat̉ in nob̓ ⁊ velle ⁊ ꝓficere ꝓ bōa vo lūtate. fac̄ horrere pctā Psͣ Iniqͥtateꝫ odio habui. apoc̄. x. liber comeſtꝰ dulcꝭ guſtu ama ricat ventrē. Actōes ordinat ad ꝟ̓tutes. Cā ticoꝝ. ij. Introduxit me rex ī cellā vinariam ordinauit ī me caritatē. Mores exteriꝰ cō ponit ī ꝟba. Thob̓. iij. Nūqͣꝫ cū ludētibꝰ mi ſcui me. neqꝫ his qͥ ī leuitate ambulāt. Sciē tiā fidei dulcē reddit. Ecc̄i. vj. Sapīa ẜꝫ no mē ſuū eſt.i. ſapida ſcīa. Spem ī fiduciā eri git. Ro. viij. Ip̄e ſpūſſctūs reddit teſtīoniuꝫ nob̓ ꝙ ſumꝰ filij dei. Amorē d̓i accēdit. Ro. v Caritas d̓i diffuſa ē in cordibꝰ nr̄is ꝑ ſpūm ſctm̄ qͥ datꝰ eſt nob̓. Deo familiarē effic̄. Ex odi. xxxiij. Loq̄bat̉ dn̄s cū moyſe ſic̄ hō loc ſolet ad amicū ſuū. Dat fiduciā īpetrādi pe tita. j. Io. iij. Fiduciā hēmꝰ ad deū ⁊ qd̓cūqꝫ petierimꝰ accipiemꝰ. Orōem īpinguat. Psͣ. Holocauſtū tuū pingue fiat. Ecc̄i. Impin gua oblatōꝫ. Piū ⁊ affectuoſū fac̄. Sap̄. vij Suauis. humanꝰ. benignꝰ ē ſpūs ſapiētie. Cor hūiliat. Iſaie. Suꝑ quē reqͥeſcet ſpūs meꝰ niſi ſuꝑ huilē. ⁊c̄. Oleū ſpūm p̄mit ī olla feruēte. Cōtra aduerſa ꝯſtātiā p̄ſtat. pͣſ. Do minꝰ illumīatio mea ⁊ ſalꝰ me quē ti. Rom̄. Quis nos ſeꝑabit a charitate xp̄i. Oīa oꝑa bona d̓lectabilia fac̄. Sap̄. viij. Nō hꝫ ama ritudinē ꝯuerſatio illiꝰ nec tediū. ſꝫ leticiaꝫ ⁊ gaudiū. Mentē in ſuꝑna eleuat. Si direxe rit ad deū cor ſuū. ſpm̄ eiꝰ ⁊ flatū ad ſe trahet Mūdū vileſcere fac̄. Ecc̄s. jͣ. Uidi q̄ fiunt cūcta ſub ſole. ⁊ ecce oīa vanitas. Deſidera re celeſtia cogit. Phil̓. j. Coartor e duobus. Deſideriū hn̄s diſſolui ⁊ eē cū xp̄o. Pecca ta delet ⁊ penas pctī. Lu. vij. Remittūtur ei pctā ml̓ta qm̄ dilexit mul. Merita ſb̓limat. Sap̄. viij. Si diuitie appetūt̉ qͥd ſapīa locn̄ pletiꝰ q̄ oīa oꝑat̉. Proximos maxīe edificat Ecc̄i. xlv. Offerre illi incēſum dignū in odo rē ſuauitatꝭ. Cor̄. ij. Xp̄i bonꝰ odor ſumus. Demōes fugat. Thob̓. vj. Fumꝰ eiꝰ extricat om̄e genꝰ demonioꝝ. Angl̓os īuitat ⁊ ſctōs Psͣ. Preuener̄t pͥncipes ꝯiūcti pſallētibus. Thob̓. Qn̄ orabas cū la. ⁊c̄. Hec ⁊ ml̓ta alia deuotōis gr̄a ꝯfert. iō p̄cipue rector aīa rū ſtudioſꝰ eē dꝫ eā hr̄e ꝑ quā ſꝑ informet̉ qͥd faciat. adiuuet̉ vt poſſit. ꝯẜuet̉ ne deuiet Nō eī ſolū ꝓ ſe orare ncc̄e hꝫ ſꝫ ec̄ ꝓ ill̓ qͥ ſibi com miſſi ſūt. qͦs n̄ ſufficit ſine diuino auxilio cu ſtodire pͣs. Niſi dn̄s cu. ciui. ⁊c̄. Eſt eī p̄latuſ mediator int̓ deū ⁊ ſb̓ditoſ. vt ſic̄ negociū d̓i gerit apd̓ illos. docēdo. corrigēdo. ſurſū agē do. ita etiā negocia eoꝝ ſtudeat apd̓ deū fid̓ delit̓ ꝓmouere. placādo. gr̄aꝫ īpetrādo. ⁊ ꝯf uādo a malo. Deut̓. v. Ego ſeq̄ſter ⁊ mediꝰ fui int̓ d̓ū ⁊ vos. Alia āt ē d̓uotio cōis. alia ſpālis. alia aſſidua. Cōis ī diuīs officijs. ſpe cial̓ in orōibꝰ. aſſidua ī oībꝰ agēdis. Circa oſ ficia dīna t̓plicē dꝫ hr̄e diligētiā d̓uotiōis.ſ. vt oīa fiāt ordīate ⁊ n̄ ꝯfuſe ⁊ ſine errorꝭ heſi tatōe. vt qͥſqꝫ d̓putatū mīſteriū ꝯgrue exeqͣt̉. Cor̄. Oīa honeſte ⁊ ẜm or. fi. ī vo. Para. xxv dd̓ ⁊ oīs exercitꝰ ſegregauer̄t ī mīſteriū dn̄i qͥ ꝓphetauerūt ī cytharis pſalterijs ⁊ cymbali ẜm numeꝝ ſuū dedicato ſibi officio ẜuiētes CCCXCIX Fo. Item vt ſtrenue ⁊ nō pigre ſeu deſidioſe opꝰ dn̄i.ſ. diuini cultꝰ officiuꝫ ꝑagat̉. Hiere. ⁊ ſtrepitu diſtincte ⁊ attēte diuīa officia per ſoluāt̉. ſic̄ in ꝯſpectu angl̓orum ⁊ ī pn̄tia dei Ecc̄i. xxxix. In oī corde ⁊ ore collauda. ⁊ bn̄ dicite nomē dn̄i. Officiū eī diuinū ī eccl̓ia ſpūſſctūs ordinauit fieri qͥnqꝫ de cauſis. Primo ꝓpt̓ imitatōꝫ celeſtis ꝯcētꝰ qͦ ſctī ⁊ an geli ī celo aſſidue ī pn̄tia dei eiꝰ laudibꝰ ſunt intēti. Psͣ. Btī qͥ habitāt ī domo tua dn̄e. in ſecula ſecl̓oꝝ laudabūt te. Cū em̄ ẜm ꝓmiſſi onē ſuā Matth̓. xxviij. Ecce ego vobiſcū ſū oībꝰ diebꝰ vſqꝫ ad ꝯſūmatōꝫ ſeculi. Hic di gnet̉ xp̄s nobiſcū eē veracit̓ tā ſacramētalit̓ qͣꝫ ſpūalit̓. dignū ē nos ei ꝓ modulo nr̄o ali qualē exhibere reuerentiā honorꝭ ⁊ laudis iuxta exēplar ſil̓itudīs celeſtꝭ. vt ei ⁊ ſi nō ꝯti nue ſic̄ illi celi cātores ſaltē interpolate pro nr̄a fragilitate pſallēdo alacrit̓ aſſiſtamꝰ imi tātes illā q̄ ſurſum ē hierl̓m mr̄em noſtram Gal̓. Scd̓o vt bn̄ficioꝝ d̓i memores cer tis horꝭ gr̄as ꝓ his laudādo ⁊ orādo ei iugi ter referamꝰ. qͥ natꝰ in nocte ex maria ꝟgine mane iudici paſſurꝰ aſſiſtit̉. diluculo reſurre xit. hora tertia flagellat̉. ⁊ poſt ſpm̄ſcm̄ miſit apl̓iſ. ſexta crucifixꝰ. nona ī cruce ꝓ nob̓ mor tuꝰ. veſꝑe cenās corꝑis ⁊ ſanguīs ſui nob̓ ſa cramēta tradidit. ⁊ cōpletorio ſepultꝰ eſt. Miſſaꝝ aūt celebratio nō tm̄ eiꝰ nob̓ paſ ſionis miſteriū memorādū īgerit. ſꝫ ⁊ pn̄tie ſue gr̄am exhibꝫ. ⁊ ſub forma ſacr̄i nos ſeip̄o ſpūalit̓ paſcit Sic̄ gͦ iuſtū eſt nos hoꝝ nūqͣꝫ obliuiſci. ita expedit ea ſꝑ recolere certꝭ horꝭ Iſa. lxiij. Miſerationū dn̄i recordabor. lau dē eiꝰ ſuꝑ oībꝰ q̄ reddidit nobis Tertio vt noſmetip̄os ſic aſſidue ad d̓uotōꝫ excitemꝰ. ⁊ ignē amorꝭ dei ꝑ hͦ nob̓ ne ꝑ deſidiā ſeu ali as occupatōes tepeſcat ꝯtinue reaccēdamꝰ Leui. vj. Ignis ē iſte ꝑpetuꝰ qͥ nūqͣꝫ deficiet. quē nutriet ſacerdos ī altari ſubijciēs māe ligna. Ignis ē deuotōis feruor qͥ ſꝑ ī altari cordis ardere dꝫ quē ſacerdos deuotꝰ ſꝑ ſb̓ ijciēdo ligna diuīe laudis dꝫ nutrire. ne qn̄ extīguat̉. pͥſ. Bn̄dicā dn̄m ī oītē. ⁊c̄. Quar to vt ſimplices fideles qui ꝑ ſe neſciūt certa orādi tꝑa eligere. ꝑ hͦ ad orōis ſtudiū aſſue faciamꝰ. vt ſaltē tūc ad eccīaꝫ oraturi ꝯueni ant qn̄ ibidē diuīe laudis officia ꝑſoluūt̉. et vt minꝰ afficiāt̉ tedio ibi ꝑſiſtēdi qͣꝫdiu corā ſe vidēt clericos celebrare diuīa. Lu. j. Oīs ml̓titudo ppl̓i erat forꝭ hora īcēſi. Pl̓ti eī ru des vix vnqͣꝫ ſe orōi offerrēt ſi forꝭ nō certis tꝑibꝰ ī eccīam ex conſuetudīe ad diuinorum celebrationem et verbi dei recitationem or dīarie vocarētur Quīto ꝓpter decorem re ligiōis xp̄iane qꝛ d̓cēs ē ⁊ ꝯgruū vt ſi iudei ⁊ gētiles ⁊ qͥdā heretici qn̄qꝫ ꝯuēticl̓a ſua faci unt. ⁊ ſua ꝓphana ibi ꝯmercia celebrāt. ⁊ ritꝰ ſue ꝑfidie obẜuāt. ml̓to digniꝰ qͥ ꝟa ⁊ ſacro ſā cta hn̄t ſacr̄oꝝ miſteria. ⁊ ea celebrāda ⁊ vene rāda ſepe ꝯueniāt. ⁊ d̓bita ꝯditori ſuo laudū ſolēnia ꝑſoluāt. qͥbꝰ ⁊ gr̄aꝫ d̓i āpliorē mercēt̉ ⁊ vitā et̓nā. ⁊ qͥbꝰ alliciāt̉ ſimplices ad r̄ligio nis ſctē r̄uerētiā ⁊ amorē. Eccī. xlvij. Dedit ī celebratōꝫ decꝰ. ⁊ ornauit tꝑa ⁊c̄. Int̓ oēs gͦ ext̓ioreſ obẜuātias maior dꝫ diligētia diui nō officio adhiberi. vt ſic̄ dictū ē. ordīate fi at. ſtrenue ⁊ d̓uote. Alia eī tꝑa facimꝰ ꝓ d̓o. ī hͦ āt aſſiſtimꝰ d̓o. ⁊ ītēdimꝰ d̓o. ⁊ alloqͥmur eū ⁊ nos ip̄e. ſil̓ ⁊ ꝓ nr̄is ncc̄itatibꝰ eꝰ auxiliū po ſtulamꝰ Spēal̓ d̓uotō ꝯſiſtit ī orōibꝰ pͥuatꝭ ī familiaribꝰ vocaliū orōnū r̄citatōibꝰ. psͣ. le taniaꝝ ⁊ aliaꝝ orōnū. qͣs ī ſecreto qͥſqꝫ ꝑ ſe ex traordīarie ruminādo ꝑſoluit Mat. vj. Cū oratꝭ dicite pr̄ nr̄. Itē ī ſacrꝭ meditatōibꝰ cū qͥs an̄ mētꝭ ocl̓os r̄colligit pctā ꝓpria. ⁊ miẜi as ⁊ fut̉a ſupplicia vl̓ bn̄ficia d̓i ſeu ſpālia. et paſſiōꝫ xp̄i ⁊ bōitatꝭ eꝰ dulcedinē ⁊ p̄mia re ꝓ miſſa. vt ex his ꝯcipiat d̓uotōis affectū timo rꝭ vl̓ amorꝭ d̓i deſiderij. merorꝭ l̓ gaudij ſpū alis. pͣs. Meditaiꝰ ſū nocte cū cord̓ meo. ⁊c̄. Itē ī pijs erga deū affectibꝰ ⁊ lacrimis ⁊ ſu ipirijs ⁊ ſctīs d̓ſiderijs amorꝭ ⁊ alijs īternis ⁊ īeffabilibꝰ motibꝰ cordiſ. ī iubileis exceſſibꝰ ⁊ raptū ⁊ abſorptōe ſpūs ī deū. qͦ adherēſ d̓o vnꝰ fit ſpūs cū eo ꝑ pure ītelligētie lucē. ⁊ cō gnitōꝫ d̓i ⁊ amorꝭ eꝰ ardorē ⁊ glutinoſā fruē di īheſiōꝫ. Ro. viij. Ip̄e ſpūs poſtulat ꝓ no. ge. inenar. ⁊c̄. Ꝙ ſi p̄latꝰ p̄pedit̉ varijs cura rū diſtractōibꝰ ſpāli d̓uotōi ſepiꝰ ītēdere. ſal tē īterdū cū oꝑtune vꝫ qͣi furtī ⁊ raptī ad ora tiōis ſtudiū ſe ꝯferat ne oīno refrigeſcat ne ī diſſuetudīeꝫ orādi veīat. ne d̓o alienꝰ efficiat̉ ne gr̄a diuīeppiciatōis ei qͣi inſenſibilit̓ ſb̓tra hat̉. vn̄ moyſes cū ꝑ ppl̓i negocia exteriꝰ vexa ret̉ crebro ī tab̓nacl̓m federꝭ ad dn̄ꝫ r̄currit familiare ip̄iꝰ colloqͥū ibi expetēs qͦ ītrīſecꝰ ī ſpū reficeret̉. Dn̄s qͦꝫ diebꝰ p̄dicās turb̓ no ctibꝰ ī orōibꝰ ſolꝰ ꝑnoctauit. Et lꝫ ꝑua detur mora p̄lato orandi. tn̄ qꝛ ꝓalijs dꝫ ex officio orare. dat̉ ei qn̄ꝫ ꝓpt̓ alioſ copioſior orādigr̄a vt qͥbꝰ p̄dē agēdo poſſit et̄ orādo ꝓdeē tm̄ n De ſex alis Seraphin negligat q̄rere. nec abijciat cum offert̉. ne ex merito ingͣtitudinis ab eo gr̄a elonget̉. aſſi dua deuotio ſꝑ ei dꝫ adeſſe ſic̄ ⁊ qͥbuſlibet ꝓ ficere volētibꝰ ī religiōis v̓tute. Et ip̄a tri plex eſt. Una ē iugis memoria dei an̄ ocl̓os cordis. pͣs. Prouidebā deū in ꝯſpectu meo ſꝑ. Oculi mei ſꝑ ad dn̄m ⁊c̄. In oī loco ⁊ tꝑe ſꝑ dꝫ hō ſtudere deo intēdere. qͣſi ſit corā eo ꝑ mētis intuitū. Un̄ ſolebāt dicere helyas ⁊ helizeꝰ. iij. Re. xviij. Uiuit dn̄s ī cꝰ ꝯſpectu ſto. Sicut em̄ angeli qͦcūqꝫ mittāt̉. tn̄ a diu na ꝯtēplatiōe nō recedūt. ita hō ꝟtutis pro ſuo poſſe ſꝑ dei memoriā a ſuo corde non re moueat. Un̄ ſi aliqn̄ ꝯtigerit. ſemetip̄m īde redarguat. Bern̄. Om̄e tꝑs qͦ de deo nō co gitas. puta te ꝑdidiſſe. Nā ⁊ ſi ꝓfunde n̄ poſ ſis cogitatōꝫ tuā ſꝑ in ip̄m defigere meditā do. ſaltē memorādo cordis intuitū in eū di rige. ⁊cū dat̉ oportunitas ip̄a memoria ī me ditatōem ſeu orōem formet̉. ſic̄ qͥ materiam formāde imagīs ſecū circūfert vt cū habue rit oportunitatē. aliqͥd in ea ſculpēdo oꝑet̉. Alia eſt ꝯtinuū ſtudiū deo placēdi. in om̄i actiōe vl̓ locutōe vt ſꝑ qͣſi in eiꝰ pn̄tia caueat vn̄ ei diſpliceat. ⁊ doleat ſi forte fecerit. ⁊ ſtu deat in qͦ ⁊ qualit̓ ei poſſit magis placere. ij. Cor̄. v. Cōtēdimꝰ ſiue abſentes ſiue pn̄tes placere illi. Om̄s eī nos manifeſtari oportꝫ an̄ tribunal xp̄i. Semꝑ enī dꝫ religioſus ſe gerere qͣi in ꝓximo ſit tribunali ſūmi iudicis p̄ſentādꝰ. Lu. xij. Eſtote ꝑati qꝛ qͣ hora non putatꝭ filiꝰ hoīs veniet. Oīa nr̄a videt q̄ faci mus. ⁊ ſic̄ nō obliuiſcit̉ bonoꝝ oꝑm ad p̄mi andū ex diuturnitate tꝑis. ita nec maloꝝ ad puniendū niſi ꝑ pnīam diluant̉. Ecc̄i. xxxiij. Cōtemnēs aīaꝫ ſuā d̓t. Nemo circumſpicit me quē vereor. delictoꝝ meoꝝ nō memora bit̉ altiſſimꝰ. ⁊ nō intelligit qm̄ oīa videt ocu lus eiꝰ ⁊c̄. Tertia ē. oīa agēda orōe ſaltem mētali p̄uenire. ad om̄es euētꝰ orōe ſe p̄mu nire oīa bn̄ficia gr̄aꝝ actōe ꝓſeqͥ. ac laude di uīa agēda petat a dn̄o ſibi ſalubrit̓ inſpirari euentū dirigi ad ſalutꝭ ꝓfectū. bn̄ficia auge ri ⁊ ꝯſeruari. Sic̄ em̄ nauta ꝓuidēs tēpeſta tē feſtinat ſepiꝰ ingredi portū ſecuꝝ. ita religi oſus ad orōis portū ꝯtinue ꝯfugiat vbi om nes ꝑiculoꝝ colliſiōes euadat. ⁊ ī oībꝰ agen dis ſꝑ plꝰ orōi fidat qͣꝫ ꝓprie induſtrie vel la bori. ij. Paral̓. xx. Cū ignoramꝰ qͥd agere de beamꝰ. hͦ ſolū habemꝰ reſidui vt ad te ocl̓os nr̄os dirigamꝰ. vicꝫ ī orōne. Psͣ. Sic̄ oculi ẜuoꝝ ī manibꝰ dn̄oꝝ ſuoꝝ ⁊c̄. His igit̉ et alijs pēnis eccleſſaſticꝰ ſergph j p̄lae ſpūt dn̄o ſedēti ſuꝑ ſoliū excelſum ⁊ eleuatū orna tus aſſiſtat. qͦꝝ pͥmas duas ſuꝑ caput eleuet medijs duabꝰ corpꝰ ⁊ pedes ꝯtegat. vltimis duabꝰ ī latū ⁊ in altū volet. vt zelū eiꝰ nō hūa ne laudis feruor depͥmat. nec ꝯpaſſionē eiuſ carnal̓ inclinet affectꝰ. ſꝫ ſurſum recta inten tio ſuſtollat. ⁊ fraterne caritatꝭ pietas ī altū erigat ꝓpt̓ retributiōeꝫ ſuꝑnā. pͣs. Inclinaui cor meū ad faciēdas. ⁊c̄. Patiētia ꝟo ⁊ vita exēplaris ꝯtegāt eū a ꝑturbatōnū iaculis. ⁊ a nuditate inopie meritoꝝ. qͥbꝰ q̄ſi armis de fendat̉. ⁊ qͣſi ſacris veſtibꝰ adornet̉. Iſaie. lij. Induere fortitudine t. ſyō. induere veſtim̄ tis gl̓ie tue. Circūſpectiōe ꝟo vbiqꝫ circum uolet vidēdo qͥd ⁊ qͣliter ſit agendū. ⁊ deuo tiōis ſtudio q̄ ſurſum ſūt q̄rat. vbi xp̄s eſt in dextera dei ſedēs. ſublimi volatu ad ip̄m ac cedēs. Licet aūt om̄es qͥ p̄ſunt aīabꝰ has ꝟtutes nō poſſint oēs equalit̓ hr̄e. tn̄ om̄ino neceſſariū ē eis aliquatenꝰ nō carere tā ꝓ fru ctu edificatōis illoꝝ qͥbꝰ p̄ſunt qͣꝫꝓprie ſalui ꝓfectu. Quilibet etiā religioſus qͥ ſeip̄m hꝫ regere ⁊ de ſuijpſiꝰ regimīe rōem deo eſt red diturꝰ ī extremo examīe. His alis ⁊ pennis qͣꝫtū ſibimet indiget dꝫ adornari ⁊ in ſuꝑna ſubleuari. vt ſit feruēs ī iuſticia. cōpatiēs ꝓ ximis ꝓpter deū. patiēs ī aduerſis. bono ex emplo alios edificās. circūſpectꝰ in oībꝰ ⁊ ſu per oīa deo ꝑ orōis ſtudiū familiarit̓ adhe rens. qͥ eū in om̄ibꝰ ꝓtegat dirigat ⁊ ꝓmoue at. ⁊ tandē ad celeſtia euolare faciat. Quod nobis p̄ſtare dignet̉ Ieſus xp̄s Amen. ¶ Finit tractatꝰ ſancti Bonauenture de ſex alis Seraphin. Finiunt tractatus qͣꝫplurimi ſancti Bo nauenture de volumine ſecūde partis. Im preſſi Argētine Anno dn̄i. M.cccc.xcv. Fi niti ſexta feria ante feſtum ſancti Thome ꝗpoſtoli.