Apologeticus

tres recuſare ꝓpter deuotionem dantiū poteſt procurator ea vice illorum dantium ſeruare ſicut pecuniā pro fratribꝰ ei cōmiſſam.vt ſuo temꝑe inde ꝓuideat eis quibus indigēt ex parte illorum. Tertium genus.Quedā vero dant̉ nobis pro vſu noſtro⁊ ea per nos recipimus. ⁊ poſtmodū aliqͣndo cōtingit ꝙ ea volumus alienare. Si illaſimpliciter vendimus. tunc fiet ſicut dicitisꝙ illa pecunia noſtra eſt ſicut res vēdita fuerat ante noſtra. Sed ne trāſgreſſores regule noſtre ſimus recipiendo pecuniā per īterpoſitā perſonā tres vias pro hac cautela tenemus. Aut em̄ rem illā que vendi deberet cōmutamus ꝓ alia qua indigemꝰ nōinterueniente pecunia. vt librum pro librooleum ꝓ cera ad luminaria. ⁊ ſic de ſimilibꝰ.Aut rem illā damus ꝓ ſolutione debitoruꝫquantū res illa valet. Aut damꝰ eam alicuivt ſua ſit ⁊ nobis ꝓ ea de alijs quibꝰ indiguerimus tantū acquirat quātū res illa diſtracta valeret. Siue auteꝫ ille qui ſic eam recipit poſtea vendat. ſiue reſeruet vt ſuam. niad nos cū iam nō ſit noſtra ſed ipſius. et itanon erimus p̄cepti illius de nō recipiendapecunia tranſgreſſores. Qui aliter facit. videat quomō cōſcientiam ſuam apud deumiuſtificet. ⁊ apud homines de ſcandalo ſe excuſet.Queſtio.Olim nō mendicaſtis niſi ſolū quo indiguiſtis. nūc autē nō ſolum petitis ꝓ futurotemꝑe neceſſaria. ſed etiaꝫ de vna ſpē tantoplus acquiritis vt vnū pro alio cōmutetis.vt oleum ꝓ caſeis. vel ſimilia ꝓ alijs in huncmodū Reſpōſio Ut ſupra dixi dū pauci eramus paucis indigebamꝰ. nunc auteꝫplures facti. pluribꝰ indigemus. ⁊ ſicut aliquando mendicꝰ ꝑ plateas diſcurrens (cuiſolum panis aridus hinc inde dat̉ quē communius habēt homines ⁊ paratiꝰ qͣꝫ alioscibos) dat aliquā partē panis pro buccellacaſei vel ouo vel pomo. eo ꝙ nō ſemꝑ valetarido pane ſuſtentari. cū ſit inedia cōfectus.ita ⁊ nos cum nō inueniamꝰ vbiqꝫ ſingula qͥbus indigemus ꝓ ſufficientia ad mendicandum eo ꝙ in om̄ibꝰ terris nō omnia abundent equaliter ⁊ homines nō habent nobisdare illa que nō habent. ⁊ oportet nos d̓ talibus que in quolibet loco magis abundāttanto plus petere vt ꝑ illa ⁊ alia cōquiramꝰque aliter ibidem nō poſſemus habere et qbus ſimiliter indigemꝰ. ⁊ hoc non eſt auari-

cie ſed indigentie imputandū.Si multitudo eſt in cauſa ꝙ multis indigetis. quare ergo magnos cōuentus facitis⁊ nō potius bini l̓ quaterni. vl̓ ad plus ſenivel octeni in domibꝰ pauꝑculis habitatis.vt quietiꝰ ⁊ in maiori paupertate ibi viueretis ⁊ humilitate. quia pompoſitas quedamvidet̉ gloriari de multitudine. R. Hisde cauſis magis diligimus magnos cōuentus qͣꝫ paruos. videlicet quia maior diſciplina poteſt ibi ſeruari. dū occupatio officioꝝin plures diuiſa ordinatiꝰ ⁊ expeditius adminiſtrat̉. ⁊ coram pluribꝰ quiſqꝫ minus audet negligēs aut inſolens eſſe. ⁊ quilibet informatur ab altero moribꝰ ⁊ ſcientia. Et exhis maior poteſt eſſe deuotio. ⁊ ordinatiorvita. ⁊ officiū diuinū pulcrius. ⁊ maior cautela ꝯͣ quelibet temptamēta viciorum. ⁊ nouicij melius ibi informant̉. Itē quia maiorprouenit vtilitas īde animaꝝ. dum pluresibi ſtare poſſunt cōfeſſores ⁊ predicatores.Uel etiā poteſt ibi melius teneri ſtudiū theologie. in quo abiles exerceant̉ ad eruditionem alioꝝ. In paruis aūt domibꝰ dum alijſunt in terminis. alij in villa pro elemoſyna.alij forte debiles ⁊ infirmi. alij occupati officijs in domo. nec diſciplina religiōiſ. nec ſtudium nec deuotio in diuinis valet prout exedit obſeruari. Ꝙ. Cum videmini zelatores eſſe animaꝝ ⁊ ſancti Franciſci deberetis in om̄ibꝰ imitatores eſſe. cur ordinemillū qui dicit̉ penitentiū quē ip̄e inſtituit nōp̄mouetis vt vbiqꝫ dilatet̉ in eccleſia. ⁊ multi ſaluent̉ in eo. cū laboratiſ cōuertere ⁊ fouere ad bonū qui vobis ſunt minus ex paterna traditione annexi. R. Ꝙ in alijs laboramus vt cōuertant̉ ⁊ proficiāt in bono.ibi habemus fructum. ⁊ cōſeruamus libertatem noſtrā ne plus qͣꝫ nobis expedit occupemur ꝑ eos. Per iſtos auteꝫ penitentes ſimultiplicarent̉ impediremur ꝙ alijs minuſꝓdeſſe poſſemuſ. dum quaſi ex iure exigerēta nobis vt ad omnia que tangerent eos eſſemus parati. Alioquin improperaret̉ nob̓quare ad hunc ordinem eos induxerimus.ſi curam ipſoꝝ nollemus Si contingerꝫeos aliquando aſtare iudicio vel ſeculari vl̓eccleſiaſtico vocarent nos vt eis aſſiſteremꝰ⁊ pro eis intercederemus. Si aliquis īpeteret eos pro debitis vel offenſa. obiurgarēt nos quare non faceremus ei iuſticiam fieri ab illo qui in noſtro regimine ⁊ obedien