Fo.CCCXXIX
nobis eis ad quos ꝑtinet dn̄ium relinqueremus. Ip̄m qͦꝫ oratoriū noſtrū nō fit parrochiali eccleſie p̄iudiciū. in quo nec oblationes eius ad miſſam ꝑcipimus. nec aliqͦs homines ab ip̄a nobis attrahimꝰ qͥn om̄ia iura ſua viuētes ⁊ mortui eccleſie parrochialiꝑſoluant De ſepultura ꝟo conſtat ex iurecōmuni ꝙ ſi apud nos eligūt ſepeliri. poſſēt⁊ alibi ſi vellēt vbicūqꝫ ſine p̄iudicio parrochialis eccleſie hoc facere. nec ad hͦ poſſent inaliquo impediri. Ꝙ. Quid ergo dicitiſad hoc ꝙ in pluribꝰ locis dicunt̉ frēs veſtrialios religioſos vl̓ clericos eieciſſe violēterde ꝓprijs eccl̓ijs vl̓ monaſterijs. ⁊ ibidē eis īuitis ſibi manſionē feciſſe. quō poteſt hͦ excuſari ab iniuria etiā violenta. R. Ubicūqꝫ hoc factū eſt nō eſt ꝑ fratrū violentiā ſcm̄.ſꝫ vl̓ ꝑ epiſcopū loci vl̓ ex iuſſu domini papequi intelligēs clericos illos vl̓ religioſos ibiminus honeſte ſe gerere. vl̓ ad tantā pauꝑtatē redactos eſſe ꝙ diuinū ſeruitiuꝫ ibi itaeſſet delapſum ꝙ ꝑ ip̄os nō erat ſpes reſtauratōis. auctoritate apoſtolica mādauit illoſalibi locari. aſſignatꝭ ſibi certis redditibꝰ vn̄poſſent ꝯgrue ſuſtētari ⁊ frēs noſtros ibi habitare ⁊ diuina officia celebrare. cū ad ip̄umſpectat d̓ om̄ibꝰ locis religioſis ordinare. vtſacra ibi religio inſtauret̉ ſiue ꝑ illius ordīsꝑſonas ſiue ꝑ alias alteriꝰ ordinis ſicut vid̓rit expedire. Ꝙ. Cū deberetis oīa mala vobis illata patient̓ ſuſtinere ⁊ nullaꝫ ſuꝑhis apud iudices querimoniā facere vl̓ mouere. qͥd eſt ꝙ nō ſolū iſtud nō facitis ſꝫ etiānon ꝯtenti ep̄orū iudicijs. obtinetis a ſedeapoſtolica iudices ⁊ ꝯſeruatores. ⁊ ad illosquoſlibet moleſtātes vos etiā leuiter citatꝭ⁊ grauatis laboribꝰ ⁊ expēſis donec ſatꝭ faciant vobis ꝓ velle veſtro. ꝯͣ apoſtolū ad Co.Delictū eſt in vobis ꝙ iudicia habetꝭIniurias ⁊ moleſtias ex quibꝰ alid̓ malūnon ſequit̉ niſi qd̓ illa hora ſentire poteſt vtſunt v̓ba probroſa vl̓ dāna reꝝ ſeu verbera⁊ ſimilia poſſunt viri religioſi equanimit̉ ſuſtinere. qꝛ nil aliud afferunt nocumēti. Sꝫvbi poſſunt grauiora dāna ſubſeqͥ. vicꝫ aīarum grauia nocumēta. ibi nō eſt expedienstalia tolerare Nam cū ſimus in eccl̓ia dei admultaꝝ aīaꝝ ſalutē a ſede apl̓ica deſtinati ꝑofficiū docendi ⁊ extrahēdi hoīes a peccatoſi qͥs infamaret ordinē noſtꝝ ꝙ eſſemꝰ ſeductores aut heretici aut criminoſi aut nō habentes auctoritatē p̄dicandi ſeu ꝯfeſſos nō
bis ⁊ ꝯtritos abſoluendi cū a dn̄o papa veletiā ep̄is habeamꝰ. non ſolū lederet nos ſicreddēdo deſpicabileſ hominibꝰ ꝙ ſubtraherent nobis bn̄ficia ſine quibꝰ ſuſtētari n̄ poſſumus. ſꝫ etiā noceret om̄ībꝰ qͥ ex hͦ inciꝑentnos ꝑſequi ⁊ grauiter peccarēt. Et qui cred̓rent nos tales eſſe ſicut ille aſſereret. nec predicatiōes noſtras attenderēt. nec ꝯſilia ſalutis requirerēt a nobis. ⁊ iam nullꝰ ordinē intrare curaret. imo debiles mēte ordinē temptarent̉ relinquere queꝫ viderēt ab omnibꝰꝯculcari. Inſuꝑ heretici ſe detractoribꝰ noſtris libēter adiungerēt ſub ſpecie amicicievt nos ampliꝰ redderent odioſos ad hoc vtdoctrinam noſtrā hominibꝰ redderēt odibilem. ⁊ ita aſtute ſibi attraherēt corda eorum⁊ paulatim ducerēt in errorē. cū nos maxīetimeāt modo in hoc ſibi eſſe reſiſtētes. Plura alia multa ſuſcitarēt nobis veritatis aduerſarij ſi nō haberemꝰ munimē ꝑ ſedē apoſtolicā. que nō tam nobis qͣꝫ eccl̓ie ⁊ fidei catholice valde nocerēt. ⁊ hͦ in dedecus ipſiusſedis redundarēt q̄ ordinē plātauit ⁊ cōfirmauit ⁊ ad ꝓfectū eccl̓ie deſtinauit. Nam etapoſtolꝰ Paulꝰ qui paratꝰ erat oīa aduerſaſubire ꝓ xp̄o. videns obeſſe fidei ⁊ eccīe ſi traditus fuiſſet a felice vl̓ feſto iudeis ip̄m perimere cupientibꝰ. ceſarem appellauit. Actuū.Ut ergo parcamꝰ eis a peccato inique perſecutionis. ⁊ nobis a frequenti vexatiōe ⁊ alijſa nocumēto animaꝝ ꝯſeruatores habemuſa ſede apoſtolica nobis datos qui pͥuilegiorum noſtroꝝ iura defendāt ⁊ a calumniātibus tueant̉. Ꝙ. Cum denarios ſeu pecuniam nec ꝑ vos nec ꝑ interpoſitā ꝑſonaꝫex regule veſtre p̄cepto debeatis reciꝑe. ⁊ tn̄aliqua recipiatis que vendunt̉ poſtea ꝓ pecunia. nō video qualiter excuſemini a tranſgreſſione huiꝰ p̄cepti. quia vendita re illa ſicut prius veſtra fuit res ip̄a ante venditiōꝫita etiam erit pecunia veſtra que ꝓ re data ēcum nō habeat aliū dominū niſi fratreſ. qd̓illicitū eſt omnibꝰ manifeſte. Reſpōſio pͥmum genꝰ. Tria elemoſynaꝝ genera dātur nobis. Aliqua em̄ recipimus quibꝰ vtivolumus vt victus ⁊ veſtitꝰ. ⁊ libri nob̓ vtiles ⁊ ſimilia que nō ꝓponimꝰ alienare ab ordinis vſu Scd̓m genꝰ Quedā aūt dāt̉nobis quibꝰ nunqͣꝫ in illa ſpecie vti volumꝰvt veſtes ſeculares. ⁊ libri nobis non apti. l̓etiam aliqua ſuꝑflua victualia quibus fortenon indigemus ad p̄ſens. Iſta ſi nolūt fraBbb 3