Apologeticus

nobis ex parte ſui in his quibꝰ tunc indigemus ꝓcurandis vel ſoluendis debitis. acceptamus. Si aūt ille timēs ne forte eius tal̓diſpoſitio ꝑ heredes ſuos vel alios in poſterum impediat̉. ⁊ ꝓpter hoc p̄occupat roborare illam ſigillo alicuiꝰ iudicis vel ciuiū vl̓ alterius. ⁊ cōmittit ſic alicui amico ſuo eā velfratrum qͥ ꝯſeruat qd̓ ip̄e diſpoſuit d̓ domotali vel area. nil ad nos cum de rebꝰ ſuis poſſit ordinare qd̓ volet. Nec domū nec locumtalē dicimꝰ eſſe noſtꝝ cum nihil iuris nos īea ꝓteſtemur habere. Similiter ſi aliquisdiſponeret ꝑ amicū vel aliū ꝙ de precio velde ꝓuentibꝰ illis vel illis darent̉ fratribꝰ totpanes quotidie. vel tm̄ elemoſyne ſingul̓ ſeptimanis aut annis. non eſſemus ꝓpter hͦ p̄dij vel reddituū poſſeſſores. Nā ſi me petēte elemoſynā aliqͥs diues ꝓmittat ꝙ ſingl̓isannis velit dare fratribꝰ duas tunicas veltm̄ vnā. vel ſinguliſ hebdomadibꝰ tot pāes⁊ hoc cōmittat officialibꝰ ſuis. vt vice ſui iſtadent etiā eo abſente. ⁊ hoc ꝓ fratribꝰ recipiāvel etiā ſi illi negligāt dare. ammonēdo exigam. nunqͥd ꝓpterea certos redditus habere dicēdi ſumus. cū nō ex iure ſꝫ ex gr̄a ſoluꝫtalē elemoſynā recipiā vl̓ exiga. Et ſi pꝰ obitum illiꝰ vxor eius vel alij amici ꝓ anima illius adhuc velint aliquo tꝑe talē nobis elemoſynā ꝑ ſe vel ex diſpoſitiōe illius largiri.poſſumus ſil̓r reciꝑe ex eadem gr̄a. ita ꝙ qn̄cunqꝫ nollent ampliꝰ iſta dare nil peteremꝰab eis quaſi ex debito. ſꝫ more mendicorumrecurrēmꝰ ad domū clemētis dn̄i ꝓ quotidiāna elemoſyna qͣꝫdiu illi placeret. ſꝫ qn̄ plusnollet. abiremꝰ vacui. gratias agētes de dato. ⁊ nō murmurātes de negato. Hec eſt vera ⁊ pura vita mendicoꝝ qd̓ dat̉. ex gr̄a recipere nō ex iure. De cenſibꝰ vero domorūfratribꝰ legatarū nihil querimꝰ ſicut nec dealijs redditibꝰ. Si aūt anteqͣꝫ vendant̉ aliquē inde cenſum recipiūt. in quoꝝ tūc poteſtate ſunt ille domꝰ. nil iuris habere in eo ꝓteſtamur. ſꝫ elemoſynā nobis ſpōte oblataꝫſimpliciter recipimꝰ ſicut aliunde donatamQuia ꝟo dn̄s docet nos cauere ab homībꝰ⁊ apl̓us ab om̄i ſpē mala abſtinere. ne putemur ab ignorātibꝰ trāſgreſſores regule noſtre. debemus aꝑte ꝓteſtari nil nobis iurisin talibꝰ donatiōibꝰ velle habere. ſicut tenet̉ſuſpectus de fornicatōe omīa illa cauere exquibꝰ poſſet iſta ſuſpitio ꝓbabilis iudicariE. Cū nulli deberetis facere iniuriaꝫ

vel damnū inferre. hoc nō ſeruatis. qꝛ fepeꝯtra voluntatē plebanoꝝ recipitis domosin eoꝝ parrochijs vnde eis multuꝫ deperitde oblatōnibꝰ ⁊ alijs ꝓuentibꝰ dū vos occupatis loca in qͥbus alij habitarent qͥ eis iſtaꝑſoluerent. Itē ſepe ſine licentia epiſcoporūintratis eoꝝ dyoceſes. Aliquādo incōſultisdn̄is terre vl̓ ciuitatis domos recipitis ineiſdem. Reſpōſio pͥmi queſiti. Nō omnia q̄ fiunt ꝯtra voluntatē alicuiꝰ ad iniuriam eius fiūt. Cū ergo ciues alicuius oppidinos vocāt ⁊ locāt nos apud ſe ī tali loco vbietiā poſſent iudeos locare. vl̓ areaꝫ ꝓludisfacere. vl̓ horrea ſeu ſtabula de quibꝰ nil proueniret plebano loci. etiā ſi nos ibi non eſſemus. nō facimꝰ eis iniuriā vllo modo. Sumus etiā nō deterioris ꝯditionis qͣꝫ alij xp̄iani vl̓ religioſi quibꝰ ꝯcedit̉ domos reciꝑe⁊ loca vbicūqꝫ dant̉ eis. qui habēt ius libeꝝdandi eis. maxime cū ꝑ ſedē apoſtolicā ſit ordo noſter approbatꝰ ⁊ in ſubſidiū animarūin eccl̓ia deſtinatꝰ. ⁊ hͦ bonū ꝑ alioꝝ maliciānō debeat impediri. Si em̄ nūqͣꝫ deberemꝰmorari niſi de volūtate clericoꝝ. vix vnqͣꝫ ineccl̓ia poſſemꝰ diu morari. dū aut ꝑ ſe aut incitati ꝑ alios eijcerēt nos de parrochijs ſuiſpotius qͣꝫ hereticos vel iudeos Reſpōſioſecūdi. Ep̄is etiā nullā facimꝰ iniuriā cuꝫnō grauemꝰ eos in aliqͦ. ſꝫ iuuemꝰ p̄dicando⁊ ꝯſulendo eoꝝ ſubditis vt deuotiꝰ obediāt⁊ onus regimīs eoꝝ tāto portabiliꝰ fiat eisde quo in iudicio extremo oportet eos reddere rōem. Si aūt mouet eos ꝙ ſumus exempti a iuriſdictiōe ip̄oꝝ quo ad noſipſos.tunc ecōuerſo ꝯſolet̉. ꝙ liberiores ſunt ꝙ ꝓnobis nō tenent̉ reddere rōem. vt d̓ noſtragubernatiōe carēt honore. ita ſint liberi a ſolicitudine ⁊ labore. excepta ꝓuidentia pietatꝭ⁊ inter nos in ſue pacis vnitate ſeruanda.Reſpōſio tertij. Dn̄o etiā terre vel villenō facimꝰ iniuriā ſi eo incōſulto qn̄qꝫ vocatia ciuibꝰ manſionē recipimꝰ in villa vbi liberum eſſet eis ſi vellēt theatrū facere vl̓ locare iudeos vl̓ locū relinq̄re vacuū. qꝛ de ipſiꝰfundi poſſeſſiōe nil ei ſubtrahimus. nec aliquid ꝓprietatis nobis de illo vendicamus.maxime cū ciues amore noſtre cōmoratōisibidē dn̄o refundāt aliūde ſi qͥd forte d̓ areanoſtra deberet annui cenſus ꝑciꝑe ſi nolit ꝓdeo carere. Nam ſi etiā ꝯtingeret nos pꝰ heca loco penitus diſcedere. nec venderemꝰ aream nec alicui pariū traderemꝰ. ſꝫ ſic̄ ꝯcelſuꝫ