Fo.CCCXXVIII
occaſione plꝰ infirmādi materia miniſtrat̉. ⁊iō neceſſe eſt vt p̄caueant̉ talia q̄ ip̄is noceāt⁊ alios ſcādalizāt ne poſtea emēdari nō valeat qd̓ in pͥncipio faciliꝰ p̄cauet̉. Utiliꝰ etiam eſt hoībꝰ ciuitatꝭ vbi frēs morant̉ ꝙ ī diuerſis locis a ſe diſiunctꝭ eis religioſi morēt̉qͣꝫ ꝙ in vno angulo plures manerēt ⁊ alia ꝑſinanis remaneat. ꝑ qͦꝝ vicinitatē poſſent ſpiritualiter ꝯſolari. Ꝙ ſi forte tales forēt religioſi qͥ apud nos habitare vellēt ꝑ qͦs nōedificarēt̉ fideles ſꝫ potiꝰ ſcandalizarentur.tūc oīno expedit ꝙ non ſint nobis vicini. neforte ip̄oꝝ inſolētie nobis aliqn̄ aſcriberent̉aut neſciret̉ an ad eos vel ad nos latent̓ intrarēt ꝑſōe ſuſpecte. aut certe ip̄oꝝ diſſolutēfieret aliqn̄ nouicijs nr̄iſ tēptatōis occaſio. l̓etiā alijs cā inqͥetudinis ⁊ impedimētū ī ſtudio ſpūali. Si aūt qͥdā infirmi aliqn̄ dolerent cū forte viderēt alijs religioſis largiores elemoſynas dari qͣꝫ ſibi. ⁊ ex hac inuidiatorq̄rent̉ de vicinitate illoꝝ. hoc nec probamus nec oīno negamꝰ. ſꝫ nō eſt nr̄a intentioꝓpter hͦ p̄dicto vti pͥuilegio ſꝫ potiꝰ ꝓpt̓ cauſaſan̄ poſitas. ⁊ ſi que alie poſſunt rōnabiles īueniri Ꝙ. Cū vnicuiqꝫ liberū ſit veſteꝫſuā formare ꝓut vult. ⁊ de pāno ſeu colore qͦlibet. videmī valde iniuriari qͥbuſdā religioſis viris vel feminis ꝓhibēdo ne deferantveſtes in colore vel forma habitui veſtro cōformes R. Multis de cauſis habituꝫnoſtꝝ alios ferre nō ſuſtinemꝰ. ⁊ ꝑ pͥuilegiūapl̓icū oībꝰ inhibemꝰ. Una cā qꝛ cū ſimꝰ exꝓfeſſiōe regule mēdicantes. ſi ſub noſtro habitu diuerſi hinc inde mēdicarēt hoīes qͥ iāillis elemoſynā dediſſent. ⁊ nos vel alij in ſimili habitu iteꝝ ſuꝑuenirēt. putarēt ꝙ ideꝫex auaricia iteꝝ peteret ⁊ ſcandalizarent̉ deip̄is vel de nobis ꝙ nimis eos petēdo gͣuaremus Itē cū putarēt nob̓ dediſſe qd̓ aliis nobis ſil̓ibꝰ dederūt. qͥ inter habitꝰ neſcirent diſcernere recuſarēt nob̓ iteꝝ dare elemoſynā. ⁊ ſic nihil acqͥrere poſſemꝰ ⁊ ꝑiremꝰItē cū multi intelligerēt ꝙ hoīes magisdiligerēt nos ⁊ libentiꝰ nobis ſubuenirēt qͣꝫalijs. ſub habitu nr̄o ꝑ terras diſcurrerēt. etqd̓ nob̓ dandū eſſet ip̄i p̄riperent fraudulēt̓⁊ peccarēt. ⁊ nos fraudaremur ⁊ hoīes grauarent̉ Alia cauſa qꝛ cū ꝓ edificatōe eccīeſpecialiter miſſi ſimꝰ. ſi ſub noſtro hītu aliuſaliquo pctō ſcandalizaret hoīes. vt nos caliter infamaret vel ſuā ſic nequiciā ꝯtegerꝫ cūreiecto habitu noſtro nō agnoſceret̉. ſꝫ frat̓
ordinis noſtri putaret̉ hͦ feciſſe. eccl̓ia nō haberet de nob̓ edificatōem ſꝫ ſcandalū. ⁊ nosfrequētes exinde ꝯfuſiones pateremur. cuꝫmulta ſil̓ia attēptarēt. ſic̄ cōperimꝰ aliqͦtienſeſſe factū. Itē poſſet hereticꝰ aliqͥs ſb̓ noſtro habitu in locis oportunis docere hereſim vt ſic ei qͣſi ꝓbato fratri ordīs noſtri crederet̉ vel nos ſimilit̓ infamaret. Item ſiforte aliqn̄ ex nr̄is aliqͥ in via minꝰ honeſteſe gererēt. cū ſuꝑ hͦ corriꝑent̉ a nobis. poſſētexcuſare ſe ꝙ ſub noſtro habitu alij hͦ feciſſent cū de ꝑſonis eēt dubiū que fuiſſent. Neigit̉ tantꝰ ordo taliter ꝯfundat̉ ⁊ tot mala inde ꝓueniāt. expedit vt ordinis noſtri hītumnullꝰ aliꝰ ꝑmittat̉ deferre. Quid etiā mali ſequeret̉ ſi mulieres eū ferre ꝑmitterēt̉. quiſqꝫprudēs ꝑ ſe p̄t ꝑpendere. ⁊ ideo eſt ſtudioſiſſime ꝓhibendū. Ꝙ. Cū aſſeratis vosẜm regl̓am ⁊ ꝓfeſſionē veſtrā nullos deberereciꝑe ꝓuentꝰ reddituū ſeu poſſeſſiones. exceptis domibꝰ in quibꝰ habitatis. videminitranſgreſſores regule veſtre in eo ꝙ recipitꝭdomos vel areas nō ꝯtiguas veſtris areisin quibꝰ habitatis. Eodē em̄ modo ſi hͦ licꝫpoteritis etiā vineas reciꝑe ⁊ agros ⁊ māſoſ⁊ ſimilia queqꝫ reciꝑe. imo grangias ⁊ villaſ.⁊ caſtra ⁊ terras ⁊ opida ⁊ quecunqꝫ fuerintvobis data. ⁊ ſic pͥſtina pauꝑtas ⁊ mēdicitaſquam ꝓfeſſi eſtis paulatim euaneſceret. ⁊ nōeritis diſcipuli ſancti franciſci. cū nō ſequamini veſtigia eius. nec eiꝰ regulā teneatꝭ Dedomibꝰ em̄ vobis ꝯtiguis poteſt eſſe excuſabile ꝙ ꝓ dilatāda area veſtra illas qn̄qꝫ recipiatis. ſed de alijs nō ita in quibꝰ hoīes alios ꝓ cenſu locatis quē ꝓcurator veſter locoveſtri exigit ⁊ in vſus veſtros ꝯuertit de voluntate veſtra R. Si qui in talibꝰ īcaute agūt dolemꝰ ⁊ ꝯtradicimus ⁊ ꝓhibemusQualiter aūt in hͦ licite agere poſſimꝰ aduerte. ⁊ tunc nō iudicabis nos ſi ſane intelligistranſgreſſores. Proteſtamur nos ẜm regulam noſtrā nil debere ſeu velle poſſeſſionisvel certoꝝ reddituū reciꝑe vel habere. Qꝛvero mendici ſumꝰ ⁊ pauꝑes. ea quibꝰ ꝓ preſenti neceſſitate indigemꝰ ideo recipimus ꝓut licet ſiue ꝓ ſoluendis debitis vel alijs neceſſarijs ꝓcurandis. Cū ergo aliquis ex deuotione vult nobis legare domū ſuam velareā nō ꝯtiguā noſtre māſioni nō recipimꝰeam nec ꝑ nos nec ꝑ interpoſitā ꝑſonam vtnoſtrā. Sed ſi ille eā vel diſponit ꝑ aliumquēcūqꝫ. vt ea vendita d̓ p̄cio eius ꝓuideat̉Bbb 2