Apologeticus
pellit̉ eqͣnimit̉ illud ferat. nec ꝓpt̓ hͦ vt citiusabſoluat̉ ab officio. negligētiꝰ in eo ſe gerat.Undecimo ꝙ corꝑis imbecillitate a cōis vite obẜuātia nō oīno īpediat̉. Iſte ꝯditōetſil̓ om̄s ī paucis reꝑiunt̉. iō paucos ſtabilesin officio poſſumꝰ hr̄e p̄latos. Dū aūt nimiſſūt corꝑe debiles ꝓ talibꝰ laboribꝰ ⁊ ſolicitudinibꝰ ſufferēdis. Aut nimis īuolūtarij ꝓtimore ꝯſcīe dū ſꝑ timēt minꝰ qͣꝫ debeāt facereAut in exterioribꝰ ꝓuiſiōibꝰ minꝰ triti. Autmores eoꝝ in aliqͦ fratribꝰ diſplicēt vl̓ minꝰplacēt. Aut forte in alio loco vel officio vtiliores ſunt qͥdā ꝓpt̓ iſta ſepe mutāt̉ p̄lati. Bonum eſt etiā ꝓpter hͦ ne fiāt aliqn̄ inſolentesſi ſcirēt ſe in dn̄io ꝑmāſuros diu. vt ſic in humilitate ẜuent̉. ⁊ ſubditi qͥbꝰ forte gͣuis eſſeteoꝝ alicuiꝰ p̄latio. de ſpe facilis abſolutiōiseiꝰ ꝯſolent̉. Sūt etiā qͥdā boni ſubditi ſꝫ inutiles ꝓ p̄latꝭ. iō deponunt̉. Ꝙ. Cur āttotiēs mutatꝭ frēs aliqͦs de loco ad locum.Suſpectū em̄ videt̉ qͣſi aliqd̓ crimē ibi ꝯmiſerint vn̄ mutāt̉. Vel qͣi ex impatiētia ſua vl̓alioꝝ nō poſſint ibi manere. Ul̓ ex rancorenō ꝑmittat eū p̄latꝰ ibi ſtare vbi diligit ⁊ ꝯſolat̉ eſſe. R. Uix aliqͥd fit tā pure qͥn poſſit ab aliqͦ ſiniſtre interp̄tari quaſi male fiat.Sꝫ bonū nō iō malū eſt ſi illd̓ mali ſeu ſtulti dicūt malū. Sūt autē pl̓es cauſe qͣre frēsde loco ad locū mutant̉. Aliqn̄ ꝯſolatio eꝰ ēmutat̉ qꝛ ſic petiuit. Aliqn̄ ꝯſolatio ip̄oꝝ adqͦs mittit̉. qꝛ hͦ petiuerūt diligētes eū ꝓ bōaꝯuerſatiōe vl̓ vtilitate. Aliqn̄ forſitan qꝛ alibi magꝭ neceſſariꝰ eſt ⁊ vtil̓ ꝓ p̄dicatōe ⁊ ꝯfeſſione vl̓ alio officio domꝰ illiꝰ. Aliqn̄ ꝓ maiore ſpūs eiꝰ qͥete. qꝛ ibi minꝰ a ꝑētibꝰ ⁊ alijs requirētibꝰ infeſtat̉. Aliqn̄ ꝓ cōi recreatiōe. qꝛaer vel victualia plꝰ ibi cōpetūt ei vl̓ ſuppetutꝓ indigētia ſua. Aliqn̄ qꝛ in vno loco habetaliqͥs tēptatōis alicuiꝰ materiā quā nō hꝫ īalio. Poſſet etiā aliqn̄ accidere ꝙ aliqͥs deliquiſſet ī vno loco ꝙ ꝓ ſopiēdo ſcādalo expediret eū mutari ī aliū locū. Sil̓r poſſꝫ aliqͥſita eſſe diſtortꝰ moribꝰ. vl̓ ex aliqͣ corꝑis qͣlitate oneroſuſ ꝙ ꝓ ꝑtitōe onerꝭ alijs trāſmitteret̉ ad tꝑs vt alij interim ab eo releuarent̉ſic̄ onꝰ ab vno humero ī aliū cōmutat̉. Ualet etiā ad hͦ maxīe tal̓ mutatio vt frēs ſcd̓mregulā agnoſcāt ſe ꝑegrinos ⁊ aduenas ī hͦmūdo. nō hn̄tes h̓ manentē ciuitatē ⁊ ſemꝑeternā patriā inqͥrētes. Si em̄ in vno locodiu ſtare deberēt qͥdā nimias ibi ꝯtraherētcū extraneis cū potētibꝰ cū femīs amicicias
corꝑis cōmoda ꝓcurarent. ſumptuoſa ediſicia ꝯſtruerēt. ⁊ cū ibi qͣſi notiores magꝭ viderent̉ eſſe neceſſarij tāto vellēt eſſe ſuꝑ cet̓osotētiores. ita vt nec p̄lati auderēt ſine ipſisin domo aliqͥd ordinare. ⁊ veluti qͣdam diuturnitatꝭ p̄ſcriptōe ſtabiliti vix eqͦ aīo ferrētſi vellēt eos ꝓ aliqua cā matare. etiā ſi oīmodis expediret. Vt gͦ puritas pauꝑtatꝭ ⁊ obediētie meliꝰ obẜuet̉ in ordine. ⁊ mala pl̓imap̄caueant̉ expedit fratribꝰ aliqn̄ a loco mutari. Ꝙ. Cū potiꝰ deberetꝭ diligere ſi religioſi ⁊ boni apd̓ vos eſſent vicini qm̄ ſeculares ⁊ inſolētes layci qͣre impeditꝭ aliqn̄ etiam ꝑ pͥuilegiū papale alios religioſos circaveſtra habitatōeꝫ ſibi māſionē ꝯſtruere niſiꝙ videt̉ inuidia eſſe in cā. R Nō ꝓ inuidia ſꝫ potiꝰ ꝓ pace pͥuilegiū hͦ a ſede apoſtolica datū agnoſcit̉. ⁊ ob eandē cām pacꝭ eo vtimur cū nō tā nob̓ qͣꝫ etiā alijs poſſit aliter inpoſteꝝ turbatio ⁊ materia ſcādali ſuboriri.Si em̄ aliqn̄ neceſſe foret eis vel nobisareas nr̄as ampliare nō poſſemꝰ cū alij pͥores eas iā occupaſſent. Si aūt aliq̄ aree īter nos ⁊ illos eſſent medie cū vtriqꝫ eas certatim p̄occupare d̓ſiderarēt. ex auaricia ſuavēditores eaꝝ vix ꝓ triplicato p̄cio eas darent. Uel ſi forte pauꝑes eſſent poſſeſſoreſeaꝝ. aliqͥs diues auarꝰ eas p̄emeret. vt nob̓eas poſtea chariſſime vēderet. videns nosip̄is neceſſarie īdigere. Itē forte cōuenireteis vl̓ nob̓ officinas nr̄as ꝓpter ſituꝫ loci aliqn̄ ſic ordinare ꝙ eſſent alijs ꝓ magno incōmodo ⁊ freq̄nti cordiū turbatōe. vt ſi chorꝰip̄oꝝ poneret̉ apud locū infirmoꝝ nr̄oꝝ. vl̓alit̓ qͦlibet mō. videlicꝫ latrina. coquina. dormitoriū. refectoriū. capitulū. domꝰ hoſpituꝫꝙ ꝓpt̓ pacē īfirmoꝝ cordiū magꝭ expedit noſeſſe longiꝰ ſegregatos. Poſſet etiā qn̄qꝫ diuinū officiū apd̓ alterutros īpediri ſi oratoria nimis eſſent ꝯtigua cātu ſuo mutuo ſe īpediētibꝰ. Idē poſſet fieri d̓ p̄dicatōne. cumvtrobiqꝫ forte ꝓ cauſa aliqͣ p̄dicare ꝯtīgeretSi etiā allqͥs qn̄qꝫ ꝯfiteret̉ apd̓ illos ⁊ placeret ei etiā alicuiꝰ apud nos cōſiliū reqͥrere.aut nō auderꝫ facere hͦ. timēs ꝙ pͥor ꝯfeſſorindignaret̉ qͣſi nō ſufficeret ei ꝓ ꝯfeſſore dūq̄reret aliū. aut forte putaret̉ velle explorare qͥd ille vel illeꝯſuleret. ⁊ inde q̄rere materiam detrahēdi. Si qͥ etiā magis frequentarent illos qͣꝫ iſtos ī officio diuino vel ī alijs.viderent̉ alios minꝰ diligere ⁊ fierꝫ materamurmurandi. Infirmis em̄ cordibꝰ ex leui