Sermones de decem preceptis
patit̉ hō qn̄qꝫ pollutōes abſqꝫ cauſa ⁊ abſqꝫculpa. Sꝫ qͥdā ſtultꝰ p̄ſbyter cuidā ꝯfitentide pollutiōe nocturna dixit. Nō potes hr̄edenariū ad explēdā libidinē tuā. Patet mōquō ꝓhibet̉ h̓ oīs illicitꝰ vſus corꝑis ⁊ membroꝝ ꝓcreatꝰ extra formā mr̄imonij. ⁊ hͦ tangit̉ cū dic̄. Nō mechaberis. Sequitur.Nō furtū facieſ. Furtū eſt attrectatio rei aliene inuito dn̄o ſi fiat ex cupiditate. Sꝫ ſi nōfiat ex cupiditate non eſt furtū. ſic̄ filij iſraelex dn̄i p̄cepto portauer̄t ſecū ex egypto vaſaargētea ⁊ aurea. Uel qͥ alij aufert gladiū nefaciat malū tūc nō d̓r furtū Furtū aūt diuidit̉ ꝑ partes. qꝛ furtū eſt ꝯtrectatio aliene reiinuito dn̄o ⁊c̄. ⁊ hͦ fit aut ꝑ merā fraudē. autꝑ violentiā. aut ꝑ circūuentiōeꝫ. Primo mōcū fit ꝑ merā fraudē ⁊ furtiue. ſic d̓r furtum.Si fiat ꝑ violentiā hͦ eſt dupl̓r. aut eſt aperta. ⁊ ſic d̓r rapina. aut eſt occulta. ⁊ ſic dicit̉ latrociniū. Si ꝟo fiat attrectatio rei aliene ꝑcircūuentiōem. hͦ pōt fieri cū pactiōe adiuncta. ⁊ hͦ triplicit̓ Aut cū pactiōe fraudulentaaut īiqua. aut ꝓphana. Si fit cū pactōe fraudulēta. ſic fit ī negociatōibꝰ Hoc āt fit tripliciter. aut in pōdere. aut ī numero. aut in mēſura. ⁊ de hoc rariſſime euadūt mercatores.Si aūt fiat cū pactiōe iniqua. ſic eſt vſura. īqua id qd̓ vendit̉ eſt cōe .ſ. tꝑus. Si aūt fiatcū pactiōe ꝓphana in qͣ illud qd̓ vēdit̉ eſt ꝓpriū. ſic d̓r ſimonia. Sꝫ querit̉ ſi accōmodotibi veſtē vel equū vel domū ⁊ accipio denarios. nō eſt vſura. ſic̄ de pecunia. Dico ꝙ inveſte vel equo vel domo trahit̉ vſus ex re. n̄ex pecuīa. ⁊ iō nō d̓r vſura Aliqͥ credūt ꝙ vſura ſit mala qꝛ ꝓhibita. ſꝫ certe eſt ꝓhibita qͥamala. Itē in mutuo meū fit tuū. ⁊ ſi tu aliqͥdacqͥris ꝑ induſtriā tuā ex illo mutuo. et egoaliqͥd ex illo repeto. vendo tempꝰ qd̓ eſt commune. qd̓ nō eſt licitū vēdere. Sꝫ in accommodato nō trāſit mea res ī tuā. In mutuopecunia mea fit tua. ⁊ non minorat̉ pecunianec peiorat̉. Sꝫ in accōmodato domꝰ meaveſtis mea nō fit tua. ⁊ minorat̉ ⁊ peioraturdomꝰ vel veſtꝭ ⁊ tu elicꝭ ex ea vtilitatē tuā nōſic̄ ex tuo ſꝫ ſic̄ ex re mea. ⁊ diminuit̉ ⁊ peiorat̉. Pecuniā aūt mutuatā totā ⁊ integramoꝑtet ꝙ mihi reddas. ⁊ iō nō excuſor cū peto aliqͥd de mutuo. ⁊ eſt ibi ꝑuerſio ordinis.⁊ appropͥatio cōmunitatꝭ. Et dꝫ qͥlibꝫ ſibi cauere de hͦ. Et ſic ſi fit circūuentio cū pactiōeiniqua d̓r vſura. Si aūt fiat circūuentio cūpactiōe ꝓphana. ſic d̓r ſymonia. in qͣ qui ven
dit nihil acqͥrit. ⁊ ille qͥ emit nihil hꝫ. ſꝫ ſoluꝫreꝫ alienā ꝯtrectāt⁊ hͦ ē cū res ſpiritalis vēdit̉ tāqͣꝫ res vilis. Cōtra iſtos dic̄ dn̄s. Nolite domū pr̄is mei facere domū negociatōiſSꝫ quidā faciūt eā ſpelū cā latronū. Undedn̄s ꝑꝓphetam. Principes eius in muneribus iudicabāt. ⁊ ſacerdotes eius in mercede docebant ⁊ ꝓphete eius in pecunia diuinabant. Rogemus ergo dominum Ieſumchriſtum ⁊c̄.On loquaris ꝯtra ꝓximū tuū falſuꝫteſtimoniū. Nō cōcupiſces rē ꝓximitui. Nec deſiderabis vxorē eiꝰ. Deutero. xxx. Cōſidera ꝙ ꝓpoſuerim ī conſpectutuo vitā ⁊ bonū. ⁊ ecōtrario mortē ⁊ malumvt diligas dn̄m deū tuū. ⁊ ambules in vijseius. ⁊ cuſtodias mādata illiꝰ. In principiorogemꝰ deū ⁊c̄. In Deutero. loquit̉ moyſes de decē mādatis que deꝰ eternꝰ ꝑ ipſiusos ꝓpoſuit. vt nō deſpicerēt ea iudei. ⁊ on̄ditꝙ in obſeruātia mandatoꝝ eſt vita ⁊ bonuꝫ⁊ oportet ꝙ om̄ia ſeruent̉ ad hoc ꝙ in illoꝝobſeruātia ſit vita ⁊ bonū. On̄dit etiam ꝙ īip̄oꝝ tranſgreſſione eſt mors ⁊ malū. ⁊ ꝙ intrāſgreſſione vniꝰ neceſſe eſt intelligere trāſgreſſionē omniū quo ad damnū nō quo adpenā. Dicebā alias ꝙ pͥma diſtinctio mādatorum eſt ẜm duplicē partē iuſticie. que nosordinat ad deū ⁊ ad ꝓximū. ⁊ ẜm hͦ due tabule date ſunt Moyſi. In pͥma ꝯtinent̉ mandata quibꝰ ordinamur ad deū. ⁊ ſūt tria Inſecūda ꝯtinent̉ mādata qͥbꝰ ordinamur adꝓximū. ⁊ ſunt ſeptē. Dicebā etiā ꝙ in ſecūdatabula eſt vnū mādatū affirmatiuū ⁊ ſex negatiua. De affirmatiuo ⁊ tribꝰ alijs negatinis habitū eſt Sequit̉ mō de alijs. qͦꝝ pͥmūeſt. Nō loqͣris ꝯͣ ꝓximū tuū falſū teſtimonium. In iſto mādato negatiuo ꝓhibet̉ mēdicium. qd̓ nociuū eſt ꝓximo. Et ẜm generalēintellectū ꝓhibet̉ h̓ om̄e mēdaciū ꝑnicioſuꝫEt dat̉ intelligi ꝙ om̄e mendaciū eſt maluꝫAuguſtinꝰ aūt diſtinguit mēdaciū ⁊ dicit ꝙeſt mendaciū officioſum. iocōſum. ⁊ ꝑnicioſum. Mendaciū officioſum eſt qd̓ nulli obeſt ⁊ alicui ꝓdeſt. Mendaciū iocoſum eſt qd̓nō fit cā nocēdi ſꝫ mētiendi libidīe. ⁊ hͦ nulliꝓdeſt ⁊ nulli obeſt. Mendaciū ꝑnicioſum ēqd̓ fit intētione mentiendi ⁊ vt noceat. ⁊ hͦ ſꝑob eſt ⁊ nulli ꝓdeſt. Et dic̄ Augꝰ. In primomēdacio eſt mīma culpa. in ſcd̓o mediocris.in tertio eſt culpa grauis. Mēdaciū officioſum fit tripl̓r. aut ꝓ defendēda re alicuiꝰ tera