Fo.CCCXXIII
legis occidit. ⁊ hͦ ſeruato iuſto ordine. iuſtacauſa ⁊ iuſto anīo. Oꝑtet ꝙ aſſit iuſtꝰ ordo ⁊iuſta cauſa .i. ꝙ ex iuſta cā occidat̉. qꝛ lex dic̄.Iuſte qd̓ iuſtū eſt exeq̄ris. Iteꝫ oportet hr̄eaīm iuſtū vt hō qͥ eſt mīſter legis ex lege hominē occidat. nō libidine vindicte ſꝫ amoreiuſticie Un̄ apl̓s ad romanos loq̄ns ad pͥncipes d̓t ꝙ pͥncepsn̄ ſine cā gladium portatdei mīſter eſt vindex ī irā ei qͥ male agit. Qd̓igit̉ dn̄s dicit petro. om̄es qͥ acceperint gladium. gladio ꝑibūt. nō refert̉ niſi ad hͦ ꝙ illeqͥ nō eſt miniſter legis. nō dꝫ occidere. Et ꝙd̓r. Nō licet ſacerdotē eſſe occiſorē. hoc nō refert̉ ad pͥncipes. Tertiū qd̓ dicit dn̄s. Egoaūt dico vobis. nō reſiſtere malo. veꝝ eſt vltionis libidine ſꝫ amore iuſticie bn̄ licet reſiſtere malo. Patet mō ꝙ lex occidit hoīem.Itē occidit̉ homo ab hoīe tripl̓r. aut caſuaut neceſſitate aut volūtate. Si hō occidithoīeꝫ caſu. aut adhibet operā rei licite. ⁊ adhibet debitā diligentiā. excuſat̉ a tāto ⁊ a toto. Si aūt ſit homicidiū caſuale. ⁊ homo adhibet operā rei illicite. nec adhibet debitamdiligentiā. nec excuſat̉ a tāto nec a toto. Siaūt fuerit homicida ex neceſſitate. hͦ eſt dupliciter. aut ex neceſſitate ineuitabili. aut euitabili. Neceſſitas euitabilis eſt. ſi poſſum etfugere ſꝫ dimitto ꝓpter verecundiā vel aliācauſam. ⁊ in iſto caſu excuſat̉ a tāto ⁊ nō a toto. qꝛ meliꝰ eſſet ꝙ fugeret. Si aūt ſit neceſſitas ineuitabilis. vt homo occidat aliū hominē nō amore vindicte ſꝫ amore ꝯſeruationis vite ⁊ aīe. vt nō interficiat ip̄m ex crudelitate ſꝫ vt impediat ip̄m ne ꝑdat ſuā vitam⁊ aīam. ⁊ fiat hͦ cū moderamīe tutele. hͦ ꝯceſſum eſt ꝑſonis etiā ꝑfectis. nō ſolū imꝑfectꝭEt hͦ dic̄ Augꝰ. de libero arbitrio. ⁊ excuſat̉a tāto ⁊ a toto. Tertio mō fit homicidiū abhoīe volūtate. ⁊ hͦ duplicit̓. Aut libidine vindicte. ſicut qn̄ aliqͥs interficit patrē alteriusAut animi crudelitate. ſic̄ latrones vl̓ iracūdi interficiūt aliquos. Et vtrūqꝫ iſtoꝝ eſt ꝓhibitū. ⁊ eſt primū grauiꝰ qͣꝫ ſcd̓m. Itē fithomicidiū interp̄tatiue in aīo. ⁊ hͦ triplicit̓.Primo fit homicidiū interp̄tatiue obmittēdo in facto. Un̄. Paſce ſame morientē. ſi nōpauerꝭ occidiſti. Secūdo mō fit qn̄ aliquisoccidit aliū ꝯſulēdo vel accuſando vl̓ detrahendo. qn̄ hͦ facit ex malignitate aī. Tertiomō fit homicidiū interp̄tatiue in aīo odiendo. Un̄ cano. Ioh̓. Qui odit frēm ſuuꝫ homicida eſt. Dico gͦ ꝙ ẜm pͥncipalē intellectuꝫ
ꝓhibet̉ hic occiſio. nō que eſt ẜm legē. ſꝫ q̄ eſtẜm hoīem. ⁊ illa q̄ fit volūtate aut interp̄tatiue Et hͦ eſt qd̓ dicit. Non occides. Sequitur. Nō mechaberꝭ. Hicꝓhibet̉ ꝙ vxorēpximi tui nō violes. Et dic̄ Augꝰ. ꝙ hic phibetur om̄is illicitꝰ vſus mēbroꝝ generatōisqͥ fit ad ꝓcuratōem libidinis ⁊ impugnatōꝫcaſtitatis. Et hͦ fit ſeptē modis. ꝑ adulteriūfornicatiōem. meretriciū. ſtuprū. ſacrilegiuꝫinceſtū. ⁊ pctm̄ ꝯtra naturā. Notandū ꝙ eſtpudicicia ꝯiugalis. cōmunis. ⁊ priuilegiata.Scd̓m hͦ dico ꝙ aliqͥs eſt impugnator pudicicie ꝯiugalis. ẜm hͦ fit adulteriū. ⁊ hͦ fit cumpeccat cū ꝯiugata. Aut eſt impugnator caſtitatis cōis. ⁊ hͦ fit cū peccat cū ſoluta ſimpliciter. ⁊ vocat̉ ſimplex fornicatio. vel cū peccatcū vagabūda ⁊ ꝓſtituta. licet ſit ſoluta tūc vocat̉ meretriciū. Si aūt ſit īpugnator pudicicie pͥuilegiate .i. virginitatis. hͦ eſt dupliciterAut fit cū ꝯditiōe adiūcta q̄ eſt defloratio. ⁊ſic vocat̉ ſtupꝝ. Aut fit cū dn̄a deo ꝯſecrata⁊ ſic d̓r ſacrilegiū. hͦ eſt qn̄ aliquis dn̄o ꝯſecratam violat. Si aūt ſit ꝯtra fundamentū oīum iſtoꝝ. ſic d̓r pctm̄ ꝯtra naturā Et hoc eſtdupliciter. Aut fit ꝯtra dictamen naturalisrōnis. ſcꝫ ꝯtra hͦ qd̓ om̄ia aīalia natura docuit. ſic d̓r pctm̄ ꝯtra naturā ꝓprie. Aut fit cōtra inſtinctū nature. ⁊ hͦ modo eſt inceſtꝰ. qn̄qͥs peccat cū ꝑſona ſibi ꝯiuncta. Peccatumꝯͣ naturā ſceleſtiſſimū eſt ⁊ ſuꝑ oīa fugiēduꝫEt de hͦ crimine accuſauit. Ioſeph frēs ſuos apud pr̄em ſuū crimīe peſſimo. Dic̄ igit̉Nō mechaberis. Hic ꝓhibet̉ om̄is mechiacū vxore ꝓximi. ⁊ ẜm Augꝭ. om̄is illicitꝰ vſuſmembroꝝ generatōis qͥ fit ad ꝓcuratōem libidinis cū impugnatōe caſtitatꝭ. Patꝫ modo ẜm qͥd accipiunt̉ trāſgreſſiones hꝰ pctī.pctm̄ ꝯtra naturā ſuꝑ omīa eſt fugiendumSꝫ de peccato ꝯͣ naturā narrat petrus damianꝰ ꝙ erāt duo ī deſerto qͥ aſperrimā faciebant pnīam. Et vnꝰ fuit idiota ⁊ ſuis peccatis exigētibꝰ illuſus eſt a diabolo. qͥ dixit eiꝙ peccatū pollutiōis ꝯtra naturā nō maiuſeſſet pctm̄ qͣꝫ ſi homo mucilagines ꝓijcereta naſo ſuo. Tūc ille peſtifer exercuit ſe ad illam īpudiciciā. In morte aūt portauit animam ſuā diabolꝰ. Miratꝰ eſt aliꝰ ꝙ ille quifuit tantaꝝ vigiliaꝝ ⁊ laboꝝ fuit ꝑdituſ. Etaſtitit angeꝰ dn̄i qͥ dixit illi ꝙ totū ſe fedauerat ꝑ illud pctm̄. Omis igit̉ actꝰ qͥ eſt in experientia libidinis qͣlicūqꝫ mō fiat eſt ꝓhibitꝰniſi fiat in forma mr̄is eccl̓ie. In ſomnisAaa 3