Fo.CCCXVIII
nos chriſtiani. vlteriꝰ debemꝰ videre qͣꝫ nobis patefacta eſt veritas. Et ẜm tria q̄ ꝓhibent̉ magna lux ⁊ vera nobis apꝑuit. Prohibent̉ aūt tria ꝑ que auertit̉ mens hūanaa reuerentia creatoris ſui. ⁊ ꝑ tria q̄ ꝓhibētur nobis. ꝓhibent̉ nobis om̄s ꝓphane pactiones demonū. ibi. Nō habebis deos alienos. Prohibent̉ etiā om̄es falſe ſuꝑſtitiones adinuētiōis erroꝝ. ibi. Nō facies ſculptile. Prohibent̉ etiā oēs ꝑuerſe app̄ciationes mūdialiū naturaꝝ. ibi. Neqꝫ ſil̓itudinēeoꝝ q̄ in celis ſunt ⁊c̄. Dico gͦ ꝙ in pͥmo v̓boNō habebis deos alienos coram me. ꝓhibent̉ omēs ꝓphane pactiōes demonū. ſiueſint ꝑ incantatiōes verboꝝ. ſiue ꝑ inſcriptiones characteꝝ ⁊ imaginū. ſiue ꝑ īmolationes ſacrificioꝝ. In iſtis tribꝰ ꝯſiſtūt om̄sartes magice. Prohibent̉ igit̉ omīa ex qͥbus oriunt̉ ꝓphane pactiōes demonū. ſiueſint ad tranſmutationē naturaꝝ. ſicut fecerunt magi pharaonis. ſiue ſint ad ludificationē ſenſuū. ſicut faciūt incantatores ⁊ hiſtriones. ſiue ſint ad inueſtigationē futurorū ꝯtingentiū. Om̄ia talia vocat Augꝰ. pactiones demonū. In talibꝰ attribuit̉ creature qd̓ deberet attribui creatori. Et talespeccāt ꝯtra pͥmū verbū mādati. qd̓ eſt. Nōhabebis deos alienos coraꝫ me. De talibꝰdr̄ in canti. Deūt̓. Prouocauerūt eū ī dijsalienis. ⁊ in eo qͥ nō erat deꝰ ad iracūdiā cōcitauerūt. Et iō dicit apl̓us. Tradidit eosdeꝰ in paſſiones ignominie. Et deꝰ traditeos in manꝰ demonū. Habemꝰ exempluꝫhuiꝰ. Quidam lr̄atus diu ſtuduerat qualit̓poſſet effici diues. ⁊ fecit linguā ſuā venalēlongo tꝑe. ⁊ tn̄ ſꝑ egebat. Cogitauit exqͦ nōpoſſum ditari ꝑ deū. ditabor ꝑ diabolum.Queſiuit magū int̓ iudeos ⁊ chriſtianos. ⁊nō inuenit. Cogitauit. egoip̄e exꝑiar ſi potero ꝑ diabolū effici diues. Iuit in viā quandā vmbroſam ⁊ ſaxoſaꝫ iuxta torrentē. ⁊ dixit. Ubi es demon qͥ ſꝑ querꝭ deciꝑe homines. ego ſum hic vt dem me tibi. Prima vice nō venit. qꝛ forte deꝰ adhuc noluit ꝑmittere. nec ſcd̓a vice venit. tercia vice venit etdixit. Quid petis a me. Rn̄dit ille. Ut facias me diuitē. Cui diabolꝰ. Prius adorabiſme. Et tūc ille incuruauit ſe. ⁊ adorauit illum. Et ludificauit eū diabolꝰ. qꝛ tunc habuit ptātē in eū. fecit ꝙ om̄s illi lapides videbant̉ ei eſſe auꝝ. Et dixit ei diabolꝰ. Accipe ſatis de auro. Et tūc ille gaudens one
rauit ſe de lapidibꝰ. et cū venit domi. poſuitlapides in quendā locū illiꝰ domꝰ. ⁊ inceperunt ardere lapides. ⁊ cōbuſta eſt domus. ⁊qͥcqͥd in ea fuit. ita ꝙ ipſemet vix euaſit. Etcogitauit. Nō curo. qꝛ ibo ad locū vbi pluimū aurū dimiſi. Et accedēs inuenit ꝙ eſſent ibi lapides. qͥ pͥus videbant̉ ei aurū puriſſimū. Et ſic ludificatꝰ eſt. Patet mō quōin primo verbo ꝓhibent̉ oēs ꝓphane pactiones demonū. In ſcd̓o ꝟ̓bo. Non faciesſculptile ꝓhibent̉ oēs falſe ſuꝑſtitiōes adinuentionis erroꝝ. Om̄is em̄ error eſt fictiomentꝭ. Errorē aūt facit phantaſia obnubian̄s rōnē. q̄ facit ꝙ illud qd̓ nō eſt videat̉ eēProhibent̉ aūt oēs ſuꝑſticioſe adinuētiones erroꝝ. ſiue ꝓcedāt ex improbo auſu inueſtigatiōis ph̓ice. ſiue ex ꝑuerſo intellectuſacre ſcripture. ſiue ex inordīato affectu carnalitatis hūane. Ex improbo auſu inueſtigatōis ph̓ice ꝓcedunt errores in ph̓is. ſic̄ponere mundū eternū. hͦ eſt ꝑuertere totaꝫſacrā ſcripturā. ⁊ dicere ꝙ filiꝰ dei nō fueritincarnatꝰ. ⁊ ponere ꝙ vnꝰ ſit intellectꝰ in oībus. hoc eſt dicere ꝙ non ſit veritas fidei.nec ſalus animaꝝ nec obſeruātia mādatorū. ⁊ hoc eſt dicere ꝙ bonus hō damnat̉. etmalus ſaluat̉. Ponere igit̉ ꝙ ſit vnꝰ intellectus in oībꝰ ꝓuenit ex improbo auſu inueſtigatōis ph̓ice. Et tales ponūt ꝙ impoſſibile eſt mortale deuenire ad immortalitatem. Et qͥ hec cōfingit tuetur ⁊ imitat̉. incedit ꝯtra ſcd̓m verbū mandati. Non faciesſculptile. Et ẜm hoc ⁊ fictor ⁊ defenſor ⁊ imitator omnes prohibent̉. Item ꝓueniūtin aliquibꝰ errores ex ꝑuerſo intellectu ſacrarū ſcripturarū. ſicut hereſes hereticorūqͥ male ſentiunt de trinitate ⁊ ſpūſctō. Tales ſunt arriani. ſabelliani. ⁊ donatiſte. ⁊ pelagiani ⁊c̄. Tercio adinuentiōes errorūꝑueniunt ex inordinato affectu carnalitatꝭhūane. De numero taliū eſt ſecta epicureorū. que dicit nullā aliam vitā eſſe niſi iſtam⁊ ſecta nicholaitaꝝ. que dicit ꝙ licet quenlibet facere turpiter cū qualibet. Saraceni etiā qd̓ dicūt nō habent ex ſacra ſcriptura. nec ex altitudine ſapientie diuīe. Omēsigit̉ errores vndecūqꝫ ꝓueniant. tanqͣꝫ ſculptilia debēt abomīari. qꝛ peccant ꝯͣ hͦ mandatum. Non facies ſculptile. Und̓ Hiere.Stultꝰ factꝰ eſt omīs hō a ſciētia ſua .i. abinueſtigatione ꝓpria ⁊ nimīe ph̓ie ꝯfuſus ēartifex oīs in ſculptili. vana ſunt eoruꝫ oꝑa