Sermones de decem preceptis
fundamēta fidei .ſ. lumē eſſentie et̓nitatis. ⁊myſteriū incarnatōis. Et qn̄ facimꝰ crucē īfronte in noīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſctī amē. recognoſcimꝰ trinitatē ⁊ redēptorē. Cū dicithō. in noīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſctī. recogͦſcit trinitatē. Cū facit crucē in fronte recogͦſcit redēptorē. Ptꝫ mō quō q̄dā valēt ad mādaticognitionē q̄ debent p̄mitti. ⁊ iſta ſunt duofundamēta fidei .ſ. noticia creatorꝭ ⁊ redemptoris. Scd̓o ſunt q̄dā q̄ valēt ad mādatoꝝ obẜuantiā. ⁊ iſta debēt ſubiūgi. Omīamādata aut ſunt affirmatiua. aut negatiuaAffirmatiua ſunt vt hō faciat bonū. Negatiua vt hō vitet malū. Sed īpoſſibile eſt vthō vitet malū niſi ꝑ timorē. ⁊ ꝙ faciat bonūniſi ꝑ amorē. ꝓpter hͦ ad obẜuantiā mādatorū duo ſūt neceſſaria .ſ. timor ⁊ amor. Auisnō pōt volare ſine duabꝰ alis. nec hō p̄t ambulare ſine duobꝰ pedibꝰ. Sil̓r nō ē ꝑfectꝰobſeruator mādatoꝝ dei. niſi ſit repletꝰ timore ⁊ amore. Sed nō replet̉ hō timore. niſi ex ꝯſideratiōe ſeueritatꝭ diuīe. nec replet̉amore niſi ex ꝯſideratōe bonitatꝭ dīne Iſtaigit̉ duplex ꝯſideratio homī eſt neceſſaria.Sequit̉. Ego dn̄s deꝰ tuꝰ fortꝭ zelotes viſitans iniqͥtatē patꝝ ī filios vſqꝫ in terciā ⁊qͣrtā generationē. Fortis zelotes .i. fortiſſimū hn̄s zelū .ſ. eoꝝ qͥ oderūt me. Uiſitansiniqͥtatē patꝝ in filios. nō ꝙ ꝓpt̓ pctā actualia patꝝ et̓nalit̓ puniat filios. ſed cū filij fuerint imitatores paternoꝝ ſceleꝝ. punit peccata patꝝ cū pctīs ip̄oꝝ vſqꝫ ad terciā ⁊ qͣrtā generationē .ſ. tꝑalit̓. Hoc aūt dicit vt timeamꝰ. ⁊ ꝑ timorē a malo declinemꝰ. Un̄ īEcc̄s. Deū time ⁊ mandata eiꝰ obẜua. hͦ eſtoīs hō. i. ad hͦ eſt oīs hō. Uis mereri vt adſummū cōplemētū ꝑuenias. certe time deūSed quō timebo. Terte qꝛ dn̄s ē fortiſſimus zelator Itē cū hͦ etiā oꝫ amare ip̄m. qꝛip̄e dicit de ſe. Et faciens miſcd̓iaꝫ in miliahis qͥ diligūt me. Dicit ꝙ viſitat iniqͥtatē patrū in filios vſqꝫ ī terciā ⁊ qͣrtā generatōem⁊ facit miſcd̓iam ī milia his qͥ diligūt eū. inhͦ on̄dit nobis ꝙ dei miſcd̓ia et benignitastrāſcendit vltōnē iniqͥtatū. Qn̄ cor hoīs dilatat̉ ꝑ amorē. tūc hō facilit̓ ſeruat mādata.Psͣ. Uiā mādatoꝝ tuoꝝ cucurri cū dilataſti cor meū. Oīs ꝯſūmatiōis vidi finē latuꝫmandatū tuū nimis. Dicit ꝙ lata ē via mādatoꝝ. ſed qͥbuſdā videt̉ arta. Certe. amātibus eſt lata. ſed nō amantibꝰ eſt arta. Patetmō quō .ſ. timor ⁊ amor valent ad obẜuan-
tiā mandatoꝝ. Tercio qͣdā valēt ad integritatē mandatoꝝ. ⁊ iſta debēt interponi .i.in medio poni. ⁊ hͦ tangit cū dicit. Nō habebis deos alienos corā me. Nō facies ſculptile. neqꝫ ſil̓itudinē eoꝝ q̄ in celis ſunt. neqꝫ que in terris. neqꝫ eoꝝ q̄ in aqͥs ſunt. Ibiprecipit̉ latria. q̄ eſt ſoli deo cultꝰ debitus. ⁊ex hͦ nulli alij eſt debitꝰ. Cultū alioꝝ deꝰ ꝓhibuit in negatiua. ⁊ implicuit cultuꝫ dei inaffirmatiua. Sed in nouo teſtamēto explicuit in affirmatiua cultū dei chriſtus qn̄ dixit. Dn̄m deū tuū adorabis. ⁊ illi ſoli ſeruies. Sed qͣre ꝓhibuit deꝰ cultū alioꝝ in negatiua. ⁊ nō explicuit cultū dei in affirmatiua. Certe qꝛ facillimo mō dare voluit mandata. ⁊ reuocare ī negatiua ab idolatria. vtimplicaret cultū dei in affirmatiua. Et nota ꝙ ip̄e reuocabat ab oī idolatria. qꝛ om̄eqd̓ adorat̉ aliud a deo. aut eſt creatura intellectualis. vt angeli ⁊ demones. aut naturacorꝑalis. vt celū ⁊ t̓ra ⁊ aqͣ ⁊ hmōi. aut eſt figmentū hūane mentis. Nunqͥd ens ſufficienter diuidit̉ ꝑ corporeū ⁊ incorporeū. qͣregͦ poſuit figmētū qd̓ nihil eſt. Dico ꝙ idolūnihil eſt. īmo fert̉ ad illud qd̓ ē in eſtimatōeEt videte quō ſcpͥtura ſacra ꝓcedit. creaturā intellectualē ponit in ſup̄mo. figmētū inmedio. ⁊ naturā rei corꝑalis ī imo Un̄ pͥmoꝓhibet idolatriā reſpectu creature intellectual̓ cū dicit. Non habebis deos alienos.Scd̓o ꝓhibet idolatriā reſpectu figmentihūane mentꝭ. cū dicit. Non facies ſculptile.Tercio ꝓhibet idolatriā reſpectu nat̉e corporal̓. ⁊ hͦ reſpectu celeſtiū. terreſtriū ⁊ inferiorū. cū dicit. Neqꝫ facies ſil̓itudinē eorū q̄in celis ſunt. neqꝫ q̄ in t̓ris. neqꝫ eoꝝ que inaqͥs ſunt. Prīo ꝓhibet hic idolatriā reſpectu celeſtiū. Psͣ. Qm̄ oēs dij gentiū demonia. dn̄s aūt celos fecit. Scd̓o ꝓhibet idolatriā reſpectu terreſtriū. Un̄ psͣ. Confundant̉ oēs qͥ adorāt ſculptilia. ⁊ qͥ gloriant̉ inſimulacris ſuis. Ꝙ hō incuruet̉ ad adorandū figmentū ſuū. hͦ eſt ꝑuerſio ſumma. Tercio ꝓhibet idolatriā reſpectu inferioꝝ. Un̄apl̓us. Qui cōmutauerūt gloriaꝫ incōmutabilis dei. Sequit̉. Et ſeruierunt creature potius qͣꝫ creatori. Ecce quō vera adoratio dei implicat̉. ⁊ omīs idolatria prohibet̉.Habemus modo p̄ambula ad mandata q̄ſunt noticia creatoris ⁊ reꝑatoris. timor etamor. ⁊ ꝓhibitio idolatrie reſpectu ſuperiorum mediorū ⁊ inferioruꝫ. Dico vltra ꝙ