Druckschrift 
2 (1495)
Entstehung
Seite
CCCVv
Einzelbild herunterladen
 

Amatorium

Explicit prologus in libellumqui Amatoriū nuncupat̉ ſanctiBonauēture doctorꝭ ſeraphici. Incipit AmatoriumD te ſermo meus dirigit̉ quiſquis pͥme conditionis tue dignitatē ignoras. auttue reformatiōis laborē precium attendis. vt cōſideratione tante dignitatis. dignatiōis tante. tam beneficumdeū. benignū dominū. mutuo intuitu diſcamus pariter amare. cui vniuerſis ſuisbeneficijs ſemꝑ hucuſqꝫ indeuoti fuimusingrati. Anſelmꝰ. De dulcedine et bonitate dei in creatiōe In primis igitur teadmoneo vt ſine intermiſſione recorderisqͣꝫ dulcis qͣꝫ bonus ſit ergate creator tuuſquanta bonitas eius fuit. te non eſſescreauit. te non pecꝰ aut creaturā inſenſibilem. ſed creaturā fecit que poſſes intelligere. amare. eo ſuam eternitatē. eterna felix poſſidere. Et intm̄ te dilexit. vtcum multa cōtra ſuā voluntatē acturam ſciret. voluit te tamen facere eſſe. teta manſuetudine vt pius miſericors adhuc patitur expectās tuam emendatiōem.quia nullo modo te cupit ꝑdere. ſed adhucte patitur viuere. adhuc tibi ea que ſunt neceſſaria ad ſuſtētatiōem huiꝰ vite non deſinit miniſtrare. Et ſicut rebꝰ ip̄is experiri potes. peccatis tuis potes eius bonitateꝫvincere. nec adhucte velit ſicut promeruiſtiꝯfundere. vel ex toto deſtruere Certiſſimuꝫeſt ergo illū pium eſſe ergate qui tāta bonatibi largitur. nec adhuc de tuis iniquitatibꝰſe querit vindicare. Preterea de eius benignitate adhuc cogita. Rationes inductiue ad amandū deum. Vt autē cōmuniareplicam. quot ſunt mēbra in corꝑe. tot beneficia inuenies magna. minimo membro plus debes amare deū qͣꝫ multi amanteum cunctis beneficijs que ab eo recipiunt. Si quis amiſiſſet oculū. quantū amaret eum qui ſibi illū reſtitueret. Et ſi quismeruiſſet amittere. quantum amaret illum qui ſibi oculū conſeruaret. Nec minusamandꝰ qui eum ab initio dedit. qui datūconſeruauit. multotiens vtendo eumtra deum amittere meruerit. Quod dixi deoculo. de ceteris membris cogita. Si vero

tantū amandꝰ eſt qui dedit corpus. quantūamandus eſt qui dedit animā. que in infinitum melior eſt corpore. Que ſi amiſiſſet vſūrationis. quantū amares illum qui illuꝫ reſtitueret. Quantū ergo amandus eſt qui tibi rationē dedit. Itē Quantū amandus eſtille qui mirabiliter corpus animā coniunxit: hanc cōiunctionē tibi ſeruauit. peccando mortem multotiēs meruiſſes Auguſtinus. Logita igit̉ recogita tantamergate tui creatoris benignitatē. et erige teſicut rectū eſt. Et omnes ſenſus tuos ad eꝰineffabilē dilectionem. Nihil enim iuſtius.nihil ſalubrius. nihil vtilius dulcius qͣꝫex toto homo illū diligat quem ſui totiꝰ nouerit non ſolū auctorem. ſed et conſeruatorē natura inuitat ad amandū deumSi vero naturaliter amat filius patreꝫ.a quo habet partē corporis ſui. quanto magis amare debet deū. qui corpus eius animam ex nihilo fecit. Auguſtinꝰ. Et ſiamandꝰ eſt genitor. tamen preponendꝰ eſtcreator. Vt quid amaret opus artificeꝫcum haberet vnde id poſſet BernardusDe diligendo deo. Et cur non quantum omnino poſſet. cum nihil omnino niſieius munere poſſet. Bernardus in ſermone. Ualde igit̉ mihi amandus eſt.quem ſum. viuo ſapio. Parum ne videturtibi hoc. De dignitate ſiue excellentiame creationis. Logita qualē te fecit.pe ſcd̓m corpus egregiā creaturam. Scd̓ꝫanimā magis imaginē creatoris inſignem.ratōnis participē. beatitudinis eterne capacem. Porro coherere ſibi fecit artificio incōprehenſibili. ſapientia inueſtigabili. Nec tamen ante promeruit qui ante non fuit Necſpes retributionis fuit. quoniā bonorū noſtrorum eguit Diſce igit̉ in reuerēdo gratiam eſſe tardus aut ſegnis. Diſce ad ſingula dona gratias agere. Diligenter conſidera que tibi apponūtur. vt nulla dei donagratiarūactione fruſtrentur. AuguſtinꝰQuanta ſit dignitas conditionis humane. Tanta nanqꝫ dignitas conditionishumane eſſe cognoſcitur. vt non ſolo iubētis ſermone. vt alia ſex dierum opera. ſꝫſilio ſancte trinitatis. opere maieſtatis diuine creatus ſit homo. vt ex prime conditionis honore intelligeret. quantum ſuo conditori deberet. dum tantū in conditiōe moxdignitatis priuilegium preſtitit ei conditor